muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18301, Karar No: 2016/18389, Tarih: 20.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/18301 E.  ,  2016/18389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de,

"Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

Zorunlu sebeplerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davacı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

3-Davacı tarafın hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11245, Karar No: 2009/13879, Tarih: 28.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/11245 E.  ,  2009/13879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/05/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı kızının kendisini kandırarak dava konusu 2582 parsel sayılı taşınmazını tapuda üzerine aldığını ileri sürerek, iptal tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın kandırılmak suretiyle davacının elinden alındığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, hile hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının çekişmeli 2582 parsel sayılı taşınmazını 16.4.2002 tarihinde 1/2'şer paylı olarak davalı kızı ile dava dışı torunu D..'e satış suretiyle temlik ettiği, aynı gün torun D..'in payını yine satış suretiyle davalıya aktardığı, daha sonra davacının 07.12.2007 tarihinde, kandırıldığından bahisle eldeki davayı açtığı, mahkemece, iddianın sübut bulduğu gerekçesiyle davanınkabul edildiği anlaşılmaktadır.

Ne varki, davacı tarafından davalının herhangi bir hileli davranışından söz edilmediği gibi, dinlenen tanıklar da temlikin hile ile gerçekleştirildiğini gösterir  bir beyanda bulunmamışlardır. Bu durumda da, temlikin hileye dayalı olarak yapıldığını söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle yazılı olduğu üzere karar  verilmesi doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   28.12.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9678, Karar No: 2017/12347, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/9678 E.  ,  2017/12347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki Fatih mahallesi 719 ada 93 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/412, Karar No: 2022/3609, Tarih: 23.05.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/412 E.  ,  2022/3609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 11/11/2013 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesi verilmesi talebi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 27/01/2021 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde; Antalya 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/434 Esas sayılı dosyasından kurulan ara karar ve bu ara karar uyarınca yazılan yetki belgesi ile dosya davalılarından ... karısı ölü ..., ... kızı ölü ..., ... kızı ölü ..., ... kızı ölü ..., ... kızı ölü ... ve ... kızı ölü ...'ın mirasçılık belgelerini alarak belirlenecek mirasçılarını davaya dahil etmek üzere kendilerine yetki ve süre verildiğini, 158 ada 8 parselde kayıtlı taşınmazın miras bırakanlar adına tapuya tescil edildiğini, ayrıca iş bu kişilerle aynı konumda olan ... oğlu ...'in mirasçılık belgesinin Alanya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/466 Esas-2012/49 sayılı Kararı ile verildiğini açıklayarak ... karısı ölü ..., ... kızı ölü ..., ... kızı ölü ..., ... kızı ölü ..., ... kızı ölü ... ve ... kızı ölü ...'ın mirasçılarının belirlenip mirasçılık belgelerinin verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece 2013/1450 Esas sayılı dosya üzerinden düzenlenen 17.12.2013 tarihli tensip tutanağı ile mirasçılık belgesi istenilen her bir kişi için dosyanın tefrikine karar verilerek miras bırakan ... kızı ölü ... hakkındaki dava 2013/1613 Esasa kaydedilmiştir.

Mahkemece ilk olarak davanın reddine dair verilen hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 24.11.2014 tarih ve 2014/23787 Esas, 2014/21572 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacı tarafından davalı aleyhine açılan ve basit yargılama usulüne tabi olan davanın ikinci kez takipsiz bırakılması nedeniyle HMK 320/4 maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacı tarafından davalı aleyhine açılan ve basit yargılama usulüne tabi olan davanın ikinci kez takipsiz bırakılması nedeniyle HMK 320/4 maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

İşlemden kaldırma ve davanın açılmamış sayılması müessesesi HMK'nın 150. ve 320 maddesinde düzenlenmiştir. Anılan madde gereğince; usulüne uygun biçimde çağırıldığı halde, taraflardan (veya vekillerinden) hiç biri duruşmaya gelmezse, mahkemece dava yenileninceye kadar dava dosyasının işlemden kaldırılmasına karar verilir. (HMK.m. 150/1) Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin (veya vekilinin) dilekçe ile başvurması üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi, oturum, gün, saat ve yerini bildiren çağrı kağıdı ile birlikte taraflara tebliğ olunur. (HMK.m. 150/4.) İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar sürenin dolduğu gün itibariyle açılmamış sayılır ve mahkemece bu hususta kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır. (HMK.m. 150/5.)

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4 bendi; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmü içermektedir.

Davacılar vekilinin 09/03/2015 tarihli celsede mazeretsiz olarak duruşmaya katılmadığı gerekçesiyle, mahkemece HMK 150 maddesi uyarınca dosya işlemden kaldırılmış olup, davacılar vekili tarafından 10/03/2015 tarihinde verilen yenileme dilekçesi ile dosya tekrar ele alınmıştır.

13/11/2019 tarihli celsede ise; davacılar vekilinin mazeret sunduğu, mazeretinin kabul edilerek dosyanın tekemmül ettiği ve karar aşamasında olduğu mazeretinin yargılamanın sürüncemede bırakılmasına sebep olduğu, bir sonraki celsede mazeret vermesi halinde mazeretin kabul edilmeyeceği ve davacının yokluğunda işlem yapılacağı hususu duruşma zaptının tebliğ ile davacılar vekiline ihtar edilmiştir. 12/02/2020 tarihli celsede davacılar vekili yeniden mazeret sunmuş olup, davalı vekili tarafından da davanın takip edilmediğinin beyan edilmesi üzerine mahkemece; davacılar vekilinin mazereti kabul edilmeyerek, 12/02/2020 tarihli celsede dosyanın yeniden takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle ikinci kez takipsiz bırakılan dava hakkında açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Somut olayda; davacılar vekili, 11.02.2020 tarihli mazeret dilekçesinde aynı gün ve saatte başka yerde duruşmaları olduğunu, 12.02.2020 tarihli duruşmaya katılamayacağını belirterek mesleki mazeretinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. Mazeretin haklı sebebe dayanması halinde hakimin mazereti kabul etmesi gerekir. Nitekim, davacılar vekili mazeret dilekçesinde mahkeme adı ve esas numaralarını açıklayarak mazeretin dayanakları da gösterildiğinden mazeretin kabulüne karar verilerek yeni duruşma günü tayin edilmesi gerekirken, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın yatırana iadesine, 23.05.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20160, Karar No: 2014/17356, Tarih: 01.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/20160 E.  ,  2014/17356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Yağmur suyu hatları, ızgaraları ve mazgal kapakları ile dava konusu trafik kazasının meydana geldiği yerdeki rögar kapağının bakım ve onarımından hangi kurumun sorumlu olduğu ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığından araştırılıp tespit edilerek alınacak cevabi yazı ve ilgili evrakın dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 1.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/32272, Karar No: 2022/19777, Tarih: 29.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/32272 E.  ,  2022/19777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : ...

SUÇ : Dolandırıcılık

...

...

Temyiz talebinin süre yönünden reddine ilişkin ek kararın sanığa 06.09.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve sanığın 1412 sayılı CMUK’nin 315/2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 26.09.2016 tarihli dilekçe ile ek kararı temyiz ettiği anlaşıldığından; temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 29.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1925, Karar No: 2019/11668, Tarih: 21.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/1925 E.  ,  2019/11668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalılara ait ...'nda bulunan liman sahasında 1995 tarihinden 1999 tarihine kadar yükleme boşaltma işinde çalıştığını ve bu tarihte askere gittiğini, askerlik dönüşü 2001 yılının son aylarında tekrar aynı işyerinde çalışmaya başladığını ve 08.10.2010 tarihine kadar çalıştığını, davacının iş akdine 08.10.2010 tarihinde haksız ve sebepsiz olarak son verildiğini, davacının davalılara ait işyerinde ayda ortalama 18-25 gün çalışmasına rağmen sigorta primlerinin eksik yatırıldığını, davalı firmalardan "... Nakliyat Tahmil Tahliye ...'ın taşeron firma olduğunu ve alt işveren konumunda olduğunu, diğer davalı ... Konteyner Terminali ve Liman İşletmeleri A.Ş. ise liman sahibinin asıl işveren konumunda olduğunu, tazminat ve ücretlerinden her iki davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .... vekili, davacının iddialarını kabul etmemekle birlikte asıl işverenin yanında taşeron olarak çalışan şirketlerin çalıştırdığı işçileri günlük yevmiye ile çalıştırdığını ancak herhangi bir yükleme yada boşaltma işlemi olduğu zaman o iş tamamlanıncaya kadar görevlendirdiğini, dolayısıyla davacının kesintisiz ve sürekli olarak çalıştırılmasının mümkün olmadığını, ayrıca davacının dava dilekçesinde iddia ettiği gibi ... Nakliyatta çalıştığını, müvekkili şirketle herhangi bir alakasının olmadığını, davacının ayda en fazla 15 gün çalıştığı, bazı aylarda 6 gün bazı aylarda 10 gün çalıştığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Tahliye - ... vekili, müvekkiline ait şirketin ... Liman işletmelerinde taşeron olarak gemi yükleme-boşaltma işlemlerini yaptığını, davacının limana gemi geldiğinde ve ihtiyaç duyulduğunda gelip çalışan günlük yevmiyeci olduğunu, ayda kaç gün çalışmış ise karşılığı günlük ücreti üzerinden hesaplanarak kendisine ödendiğini ve çalıştığı gün sayısı kadar da SGK'ya bildirimi yapıldığını, dolayısıyla sigorta primlerinin eksik yatırıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, işçi işveren arasında bağımlılık bulunmadığını, limana gemi geldiğinde, müvekkilin bu işi yapan işçilere haber gönderdiğini, isteyen işçinin gelip çalıştığını, o sırada başka bir firmada gemi boşaltma yada yükleme işinde çalışıyorsa veya gelip çalışmak istemiyorsa o işçinin gelmeyeceğini söylediğini, ayrıca 1995 yılından itibaren müvekkili işyerinde çalışmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının hizmet süresi ile ilgili kesinlemiş hizmet tespiti davasının dikkate alındığı, buna göre davacının davalılar nezdinde 3 yıl 10 ay 4 gün çalıştığı, iş sözleşmesinin işverence haklı neden olmadan fesh edildiği, buna göre kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca gibi fazla çalışma, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu, asıl-alt işveren ilişkisi nedeniyle davalıların birlikte sorumlu oldukları gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının davalı nezdinde geçen hizmet süresi ile ilgili taraflar arasında uyuşmazlık vardır.

Davacı davalı işyerinde 1995 yılında işe başladığını 1999 yılında askerlik nedeniyle ayrılıp 2001 yılı son aylarında tekrar çalışmaya başladığını ve sözleşmesinin 08/10/2010 tarihinde fesh edildiğini ileri sürmüştür.

Mahkemece taraflar arasındaki kesinleşen hizmet tespiti davası dikkate alınarak davacının davalılar nezdinde 05/12/2006-08/10/2010 tarihleri arasında çalışma yaptığı kabul edilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi beyanlar ile hizmet tespiti dava dosyası kapsamına göre davacının asıl işveren nezdinde 10/11/2002-18/08/2005 tarihleri arasında dava dışı alt işveren bünyesinde çalıştığı anlaşılmakta olup davalı .... asıl işveren olarak diğer davalı ise devr alan işveren olarak bu süreden sorumlu olup bu süreye yönelik davanın reddi hatalıdır.

2002 yılı öncesi çalışma ile ilgili ise, hizmet tesiti davasındaki uselden red kararı eldeki davayı etkilemeyeceğinden, bu dönemde geçen çalışmadan davalıların sorumlu olup olmadığı araştırılıp tarafların bu yöndeki delilleri değerlendirilerek sonuca gidilmedir. Hizmet süresine yönelik eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi hatalıdır.

3- Taraflar arasındaki kesinleşen hizmet tespiti davası sonucunda davacının davalılar nezdinde asgari ücretle çalıştığı tespit edilmiş olmakla, davacının alacaklarının hesabında dönem asgari ücretin dikkate alınması gerekirken davacının günlük 40,00 TL ücretle çalıştığının kabulü hatalıdır.

4- Davacı, davalılar nezdinde ayda 18-25 gün çalışma yaptığını iddia etmiş, davalı işveren ise çalışma günlerine ilişkin kayıt sunmamıştır. Dinlenen tanıklar da 18-10 günlük çalışmadan bahsettiklerinden fazla çalışmanın aylık 18 gün üzerinden hesaplanması gerekir. Ancak davacının peş peşe 18 gün çalıştığı hususu tespit edilemediğinden, tanıklarca belirlenen çalışma şekli ve aylık çalışma süresine göre günlük 11 saati haftalık 45 saati aşan çalışma belirlenememektedir. Buna göre ispatlanamayan fazla çalışma ücreti talebinin reddi gerekirken hatalı değerlendirme ile kabulü isabetsizdir.

5- Dava kısmi dava niteliğinde olup faiz başlangıçları yönünden özel temerrüt olmadığından dava ve ıslah ayrımı yapılması gerekirken kıdem tazminatı dışındaki alacakların tamamı için dava tarihinden itibaren işleyecek faize karar verilmesi de hatalı olup, ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/262, Karar No: 2014/12972, Tarih: 01.07.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/262 E.  ,  2014/12972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/279298

MAHKEMESİ : İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2013

NUMARASI : 2012/1235 (E) ve 2013/588 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın, icralık borcundan dolayı mühürlenen elektrik sayacına ait mühürleri 25.09.2009 tarihinde bozduğunun iddia edilmesi, sanığın 2000-2001 yılından itibaren söz konusu meskende babasının ikamet ettiğini, mühür bozma suçunu işlemediğini beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, iddia konusu meskende kimin ikamet ettiğini kolluk marifetiyle araştırıp sanığın ikamet ettiğini beyan ettiği babası da duruşmaya çağrılarak olaya ilişkin beyanının alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10784, Karar No: 2013/9116, Tarih: 30.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/10784 E.  ,  2013/9116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 ve TCK'nun 62. maddeleri uygulanmak suretiyle sanığın 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

Sanığın suçlamayı kabul etmeyerek, sözkonusu şirketi 2009 yılının 5. ayında devraldığını savunması, dosya arasında onaylı sureti bulunan Adana 5. Noterliğinin 5010 yevmiye nolu hisse devir senedi, Adana Ticaret Sicil Memurluğunun 30.04.2009 tarihli Ticaret Sicil Tasdiknamesi ile Tescil ve İlan Belgesi, vergi denetmeni Yücel Barış tarafından düzenlenen vergi suçu ve vergi tekniği raporları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın Tuğçe Kağıtçılık Matbaa ve Mal. Eğit. Yay. Ara. Ltd. Şti.ni 28.04.2009 tarihinde devraldığı ve yine vergi denetmeni Yücel Barış tarafından düzenlenen 31.03.2010 tarih, VDENR-2010-978/28 sayılı Vergi Tekniği Raporunun 76. sayfasında şirketin 2009 yılı mart ayından sonra herhangi bir ticari faaliyetinin bulunmadığının belirtilmesi, sanığın müdürü olduğu şirket hakkında tanzim edilen raporlar ile karşıt inceleme raporları ekindeki faturalar incelendiğinde, dosya arasında sanığın şirketi devraldığı tarihten sonra düzenlenen faturaya rastlanmadığı gibi bu tarihten sonra fatura düzenlendiğine dair herhangi bir iddianın da bulunmaması karşısında, sanığın şirketi devraldığı 28.04.2009 tarihine kadar verilen faturalardan sorumlu tutulamayacağı gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.05.2013 günü oybirliği ile karar verildi.