muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7568, Karar No: 2014/9402, Tarih: 01.07.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/7568 E.  ,  2014/9402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ....Köyü çalışma alanında bulunan 112 ada 1 parsel sayılı 19.674,68 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmış, yargılama sırasında ise tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 112 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu 112 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davacı ...'in dayandığı tapu kaydı kapsamında kaldığı kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de mahkemenin kabulü dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davacı ..., 28.7.1976 tarih ve 34 sıra numaralı tapu kaydına dayanmıştır. Davacı dayanağı tapu kaydının üç sınırı isimsiz “yol”, bir sınırı ise isimsiz “hark” okumakla gayri sabit hudutlu olup miktarıyla geçerlidir. Bu tapu kaydının miktarı 2757 metrekare, davacı adına tespit ve tescil edilen ve tapu kaydı kapsamında olduğu kabul edilen dava dışı 113 ada 1 parsel sayılı taşınmazın miktarı 2.648,18 metrekare olup çekişmeli taşınmaz ile arasında “yol” bulunduğu dikkate alındığında tapu kaydının miktarıyla çekişmeli taşınmazı da kapsadığı kabul edilemez. Fen bilirkişi raporunda söz edilen teslim tutanağı mülkiyet belgesi niteliğinde değildir. Ayrıca dosya kapsamından davacı yararına çekişmeli taşınmaz üzerinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile kazanım koşullarının oluşmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamıyla uyumlu olmayacak şekilde kabul kararı verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 01.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10628, Karar No: 2022/5028, Tarih: 24.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/10628 E.  ,  2022/5028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.05.2021 günlü ve 8 - 2016/156911 sayılı itirazının, 6325 sayılı Kanunun 99. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 308/3. maddesi gereğince kabulüyle, Dairemizin 19.04.2021 günlü ve 2021/2732 Esas, 2021/11033 sayılı bozma kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.12.2021 tarih 2021/69-606 Esas - Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, 1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanun kapsamına giren alet ve makinelerle kumar oynatılması halinde hem TCK.nın 228. maddesinde düzenlenen kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçu hem de 1072 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının birlikte oluşacağı ve sanık hakkında 1072 sayılı Yasaya aykırılık nedeniyle dava açılmadığı anlaşılmakta ise de; 1072 sayılı Yasaya aykırılık suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun sübut bulmadığına yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.03.2022 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makineleri hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makineleri ve benzerlerini bulundurmak veya "çalıştırmak" veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinesi "çalıştırmak" suretiyle tombala oynatılması eyleminde 5237 sayılı TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan "işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır" hükmü karşısında iddianamede tombala makinesi çalıştırılmak suretiyle kumar oynanması için yer sağlandığının iddia edilmesi de dikkate alınarak sanığın özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1. ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan hüküm kurulması bozmayı gerektirdiğinden sayın çoğunluğun kararına iştirak edilmemiştir.24.03.2022
Yargıtay — Esas No: 2012/5715, Karar No: 2012/12206, Tarih: 04.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/5715 E.  ,  2012/12206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2011

Davacı, davalılara ait işyerinde iş sözleşmesiyle çalıştığını, hizmetlerinin SGK'ya bildirilmediğini, haksız olarak işten çıkarıldığını iddia ederek dava konusu işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, arada  iş sözleşmesine dayanan iş ilişkisi bulunmadığını, davacının serbest hamal olduğunu, ihtiyaç olduğunda taşınan yükün tonu üzerinden kararlaştırılan götürü bedelle yükleme ve boşaltma işi yaptığını ileri sürerek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, taraflar arasında iş sözleşmesine dayanan ilişki bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yukarıda özetle belirtilen iddia ve savunmanın içeriğine göre uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin iş sözleşmesine dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrasındaki tanıma göre iş sözleşmesi; iş görme, ücret ve bağımlılık unsurlarından oluşmaktadır. İş sözleşmesinin varlığı için;  bir işyerinde, işverenin emir ve gözetimi altında (başkasına ait bir iş organizasyonunda) ücret karşılığında ve belirli bir zaman diliminde bir işin görülmesi gereklidir. Ücret karşılığında iş görme birçok sözleşmenin konusu olabildiğinden, iş sözleşmesini diğerlerinden farklı kılan, bu bakımdan sözleşmeyi karakterize eden unsur; bağımlılık ilişkisidir. Başka bir deyişle, bağımlılık unsuru, iş sözleşmesini diğer iş görme sözleşmelerinden ayırdeden temel unsurdur.

Somut olayda; davacı, davalıların deposunda hamal olarak sürekli çalıştığını iddia etmiş, davalılar ise sürekli çalışmanın söz konusu olmadığını savunmuşlardır. Dosyada davacının çalışmalarını gösterir kayıt ve belge bulunmamaktadır. Davacı tanıkları iddiayı, davalı tanıkları savunmayı doğrulayan beyanlarda bulunmuşlardır. Tanık anlatımları,  taraflar arasındaki ilişkinin niteliğini duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlemeye yeterli değildir. Aynı konuda davalılara karşı açılıp kesinleşen davalara ait kararlar sunulmuş ise de; dosyaları getirtilmediği için o davalardaki delil durumunun ve varılan sonucun bu davayı etkileyip etkilemediği anlaşılamamaktadır. Toplanan deliller ve mahkemece yapılan araştırma ve inceleme taraflar arasındaki ilişkinin niteliğini duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlemeye yeterli bulunmamaktadır. Davanın aydınlatılması ve uyuşmazlık konusu ilişkinin niteliğinin gerçeğe uygun olarak belirlenebilmesi için öncelikle davacının çalıştığını iddia ettiği işyerine ait kayıt ve belgelerle yükleme ve boşaltma işleri için yapılan ödemelere ait belgeler ve emsal gösterilen davalara ait dosyalar getirtilip incelenmeli, işyerinde bilirkişi eşliğinde keşif yapılarak işyerinin kapasitesi, giren-çıkan mal miktarına göre yükleme ve boşaltma işlerinde sürekli olarak eleman çalıştırılmasının gerekip gerekmediği,  işin mevsimlik olup olmadığı, davacının başka işyerlerinde çalışıp çalışmadığı, iş sözleşmesinin bağımlılık unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediği tespit edilmeli, bundan sonra tüm deliller yeniden değerlendirmeye tabi tutularak oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece tüm bu yönler gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,  04/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3476, Karar No: 2007/3205, Tarih: 23.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/3476 E.  ,  2007/3205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 23.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8351, Karar No: 2018/3999, Tarih: 29.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/8351 E.  ,  2018/3999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Eczacı olan sanığın, daha önce eczanesinden ilaç alan şikayetçi... adına sahte reçete düzenleyip katılan kurumdan 218,69 TL menfaat temin etmek suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, mahkemenin beraat kararına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10069, Karar No: 2012/12209, Tarih: 11.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/10069 E.  ,  2012/12209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 12/06/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen karara yönelik davalı ... Müdürlüğünün temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 16/04/2010 günlü ek kararın temyizen incelenmesi Yargıtay’ca davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Hükmü temyiz eden davalıya kararın tebliğ edildiği tarih ile temyiz dilekçesinin mahkemeye verildiği tarih arasında yasada öngörülen temyiz süresi geçmiştir. Mahkemece bu yön belirlenmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine ilişkin kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile temyiz isteminin reddine ilişkin hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Adalet Bakanlığını temsilen Cumhuriyet Savcısının 22.03.2010 günlü temyiz istemine gelince; 2992 sayılı Adalet Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkındaki Kanun’un 26. maddesinde Adliye Sarayları, ...’na bağlı kuruluşlar arasında sayılmamıştır. Bir başka söyleyişle Adliyeler, Adalet Bakanlığına bağlı kuruluş veya taşra teşkilatı değildir. 4353 sayılı Maliye Vekaleti Baş Hukuk Müşavirliğinin Ve Muhakemat Umum Müdürlüğünün Vazifelerine, Devlet Davalarının Takibi Usullerine Ve Merkez Ve Vilayetler Kadrolarında Bazı Değişiklikler Yapılmasına Dair Kanun’u yürürlükten kaldıran 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname’nin 5. ve 6. maddeleri ile devam eden maddelerine göre Cumhuriyet Savcısının Bakanlığın taşra teşkilatının amiri sıfatı ile bakanlığı temsil hak ve görevi olmaması nedeniyle, Dairemizce çevrilmesinden sonra gerekçeli kararın ...'na tebliğine karşın Bakanlık temyiz isteminin de bulunmadığından dilekçenin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesinin reddine; (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı ...’nün temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA 11/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6579, Karar No: 2016/13487, Tarih: 28.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6579 E.  ,  2016/13487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; müvekkili dağıtım şirketinin, davalı abone adına düzenlediği faturalarda yer alan,kayıp-kaçak vb. bedelleri ilgili mevzuat çerçevesinde aboneye yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek,davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb.bedellerin davalıya iadesine yönelik verilen ... Tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...

tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24313, Karar No: 2016/1851, Tarih: 18.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/24313 E.  ,  2016/1851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Güveni kötüye kullanma suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle,dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun parayı sıkışması üzerine suç tarihinde karşılaştığı mağdur ..... elinde cep telefonu olduğunu görüp, bunu satarak kendisine para temin etmeyi düşündüğü, bu amaçla mağdurun cep telefonunu bakmak için kendisinden isteyip, telefonu bir süre inceledikten sonra “telefon bende dursun, sabah geri getiririm“ dediği, mağdur kabul etmeyince, onu ikna edebilmek amacıyla kendi nüfus cüzdanını mağdura teslim edip “telefonu getirmezsem yurt müdürüne gider bıçak zoru ile cep telefonumu aldı dersin“ diyerek mağduru ikna edip ondan aldığı suça konu telefonu aynı gün 80 TL karşılığında satıp paraya çevirdiği, bu şekilde suça sürüklenen çocuğun yüklenen suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, suça sürüklenen çocuk savunması, katılan ile tanık ifadesi ve tüm dosya kapsamına göre suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde aşağıda belirtilen bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1- Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek suça sürüklenen çocuğa fazla ceza tayini,

2- 5237 sayılı TCK'nın 50/3 maddesi uyarınca suç tarihinde 18 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen çocuğun mahkum edildiği bir yıldan daha az süreli hapis cezasının birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

3- 5275 sayılı CGİK.'in 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.