muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7927, Karar No: 2015/1008, Tarih: 19.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7927 E.  ,  2015/1008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali ve alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı-karşı davalı vekilince duruşmasız, davalı-karşı davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı-karşı davalı vekili Av. ... ile davalı-karşı davacı vekili Av. ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında imzalanan 19.04.2012 tarihli sözleşme uyarınca müvekkilinin davalıya danışmanlık hizmeti verdiğini, sözleşme kapsamında 04.05.2012 tarihinde basın toplantısı organize edildiğini, 11.05.2012 tarihinde konser, müzayede etkinliği, otel hizmeti ve gala yemeği organize edildiğini, bu hizmetlerin bütçelerinin davalı şirket onayı ile yapıldığını ve faturalar düzenlendiğini, davalının kısmî ödemeler yaptığını, ancak müvekkilinin bakiye alacağının 07.06.2012 tarihli ihtara rağmen ödenmemesi üzerine girişilen takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ... kapsamında projedeki villa ve bağımsız bölümlerin satış ve tanıtımının, reklamının yapılması işini arsa sahipleri ve müteahhitlere karşı yüklendiğini, bu çerçevede basınla ilişkilerinin sağlanması ve müşterilere ulaşılması amacı ile davalı şirketle 19.04.2012 tarihli sözleşme imzalandığını, davacının hizmet vermeden düzenlediği iki faturanın müvekkilinin iyiniyeti ile peşin olarak davacıya ödendiğini, davacının fahiş miktarda fatura düzenleyip hizmet sunmadan bu bedeli talep etmesinin kendisine duyulan güveni sarsmasına rağmen galaya az zaman kalması nedeniyle, ticari ilişkiye devam edildiğini, otel ve konser verecek sanatçı ile müvekkilinin anlaşma sağladığını, davetiyelerin gönderilmesinde davacının büyük hatalar yaptığını, yemeğe iki gün kala davacının işi bırakmakla müvekkilini tehdit ettiğini, gala yemeğine katılacak kişilerin katılımının sağlanması ve salonda oturma düzeni hususlarında büyük sıkıntılar yaşandığını, gala gecesi konukların karşılanması, oturacakları masalar konusunda kargaşa çıktığını, birçok katılımcının salona girmeden oteli terk ettiklerini, otelin bildirdiği kişi sayısına göre ödeme yapıldığını, davacının yemekte yaşananlardan sonra hiçbir hizmet faaliyeti olmadığı halde danışmanlık faturası kesmeye devam ettiğini ve en son keşide ettiği ihtarname ile de 102.797,00 TL alacaklı olduğunu iddia ettiğini, ihtarnameye cevap verildiğini, davacının müvekkiline tebliğ etmediği faturalara dayalı olarak takibe geçtiğini, müvekkilin davacıya toplam 135.000,00 TL ödeme yaptığını, müvekkilinin davacıya borçlu değil fazla ödeme nedeni ile alacaklı olduğunu savunarak, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile davacıya fazla ödenen 23.490,00 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi kurulu raporu ve tüm dosya içeriğine göre; taraflar arasındaki sözleşme uyarınca davacı-karşı davalı şirketin, davalı-karşı davacıya danışmanlık, basın konuşması, müzayede etkinliği, konser ve gala yemeği düzenleme hizmetleri verdiği, ancak gala yemeğine ilişkin olarak ayıplı ifa nedeni ile davalı-karşı davacının sözleşmeyi haklı nedenle feshettiği, feshin ileriye yönelik olarak sonuç doğurması nedeni ile davacının fesih tarihine kadar verdiği hizmetten dolayı alacağa hak kazandığı, ayıplı ifa nedeni ile davacının alacağından indirim yapılması gerektiği, bu nedenle asıl davada davacı alacağının 44.634,00 TL olduğu gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile davacı yararına %20 tazminata, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu yeterli incelemeyi içermediği gibi denetime de elverişli değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu yeterli incelemeyi içermediği gibi denetime de elverişli değildir.

Mahkemece davacı tarafından davalı adına düzenlenen 20.04.2012, 24.04.2012, 04.05.2012, 20.05.2012, 21.05.2012 ve yine 21.05.2012 tarihli 6 adet faturanın davalıya tebliğ edilip edilmediği ve davalı tarafından defterlerine kaydedilip kaydedilmediği belirlenip, taraf defterleri üzerinde inceleme yapılarak ve ayrıca davacı tarafından yüklenilen edimlerin yerine getirilip getirilmediği üzerinde durularak, tarafların bilirkişi raporuna karşı itirazları da dikkate alınarak, bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp, tüm deliller birlikte değerlendirilmek sureti ile uygun sonuç dairesince bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre, diğer temyiz nedenlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2369, Karar No: 2012/4430, Tarih: 24.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2369 E.  ,  2012/4430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, ortak gider alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekilleri dava dilekçesinde; davalılara ait muayenehanede açık bırakılan musluktan akan suların müvekkillerine ait şirketin işyerine zarar verdiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmak kaydı ile 12.867,00 TL nın hasar tarihinden itibaren hesaplanacak faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş mahkemece; Kat Mülkiyeti Kanununun 19/son maddesi gereğince kat malikinin taşınmazdan kaynaklanan hasarlardan sorumlu tutulabilmesi için kusurlu olması gerektiği, oysa taşınmazda kiracı ...'ın oturduğu, bu nedenle meydana gelen zararın açık unutulan musluktan kaynaklandığı, kat malikinin meydana gelen zararda kusurunun olmadığı bu nedenle illiyet bağının kurulmadığı, dahili davalılar ve davalıların meydana gelen zararda kusurları olamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile mahkemece yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen 20.04.2011 ve 28.02.2011 günlü bilirkişi raporları içeriğinden; davacıların bulunduğu bağımsız bölümde bir kısım eşyaların hasar gördüğü ve davacıların bağımsız bölümünün üst katında bulunan 101 ve 102 numaralı muayenehanelerden hangisinden sızan suların mevcut hasarı meydana getirdiği konusunda tam bir tespit yapılamadığının belirtildiği, davacının 101 numaralı bağımsız bölümün kiracısı Savaş Durmaz hakkında da ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde 2011/784 Esas numara ile dava açıldığı anlaşılmaktadır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19/son maddesine göre her kat maliki anagayrimenkule ve diğer bağımsız bölümlere kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumludur. Aynı Yasanın 18. maddesinin 2. fıkrasına göre de bu kanunla kat maliklerinin borçlarına dair olan hükümler bağımsız bölümlerdeki kiracılara ve oturma (sükna) hakkı sahiplerine veya bu bölümlerden herhangi bir sebeple devamlı olarak faydalananlara da uygulanır. Bu borçları yerine getirmeyenler kat malikleri ile birlikte müteselsilen sorumlu olur. Yasanın 4. bölümünde yer alan 18, 26. maddeler kat maliklerinin ve kat irtifakı sahiplerinin borçlarına ilişkin hükümlerdir. Yasanın 18/2 maddesi delaleti ile 19/son maddede kat maliklerine verilen zararlardan hem kat maliki ve hem de 18/2 maddede sayılan kiracı vs. ilgililer müteselsilen sorumlu bulunmaktadırlar. Birisinin kusurlu olması diğeri için yeterlidir. Mahkemece, Yasanın bu hükümleri gözönünde tutularak öncelikle dava konusu edilen ve zarar gören bağımsız bölüme akan suların 101 veya 102 numaralı bağımsız bölümden kaynaklanıp kaynaklanmadığının tespiti bakımından öncelikle davacının ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde açtığını belirttiği 2011/784 Esas sayılı dava dosyasının bu dosya ile birleştirilmesi ve bundan sonra yargılamaya devam edilerek ve gerektiğinde boyalı su da kullanılmak sureti ile davalı dairesinde meydana gelen hasar ve zararın 101 veya 102 numaralı bağımsız bölümlerden sızan sulardan meydana gelip gelmediği veyahut da bu iki bağımsız bölüm dışında ortak alanlardaki tesisattan sızan sulardan zarar ve hasarın meydana gelmiş olup olmayacağı bu işlerden anlayan uzman bilirkişi marifetiyle araştırılıp tüm deliller toplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, hukuki olmayan gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2418, Karar No: 2022/7334, Tarih: 18.05.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/2418 E.  ,  2022/7334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

No : 2021/934-2021/3392

İlk Derece

Mahkemesi : ... İş Mahkemesi

Dava, Kurum işleminin iptali ile kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması, ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsili istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, müvekkilinin, eski eşi ... ile boşandığı 27.10.2000 tarihinden itibaren asla beraber yaşamadığını, Kurum işleminin iptali ile davacının babası üzerinden aldığı ölüm aylığının kesildiği tarihten bağlanarak ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili ihbar üzerine yapılan inceleme sonucunda davacının boşandığı eşiyle beraber yaşadığının tespiti üzerine aylığın kesilerek yersiz ödenen aylıkların borç çıkarılması işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemesince “...Davacının davasının reddine,...” kararı verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince “...İlk derece mahkemesi kararının yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından 6100 sayılı HMK'nun madde 353/1-b.1 hükmü gereğince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine,...” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU NEDENLERİ

Davacı vekili kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir-aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir-aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan-olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk-çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir-aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan-yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına-saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin-samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma-irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek-samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin-aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin-aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme-başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir-aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun-yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Dosya içerisindeki belgelere göre, davacının 21.4.1982 tarihinde evlendiği, 27.10.2000 tarihinde boşandığı, 21.1.1987 tarihinde vefat eden babası üzerinden 2002 tarihinden itibaren 1479 sayılı kanun kapsamında ölüm aylığı aldığı, davalı Kurumun davacının boşandığı eşiyle beraber yaşadığının tespiti üzerine bağlanan ölüm aylığını 1.10.2008 tarihi itibariyle durdurduğu, çıkarılan yersiz aylık borcunun ödenmesi talepli işleme itirazın reddi üzerine eldeki davanın açıldığı, Mahkemece davanın reddine karar verildiği görülmektedir. Karar eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

Somut olayda davalı Kurumun iptal işlemine dayanak denetmen raporunda, gidilen adresin kapalı olduğunun rapor edildiği ve beraber yaşamaya dair herhangi bir yazılı ve imzalı ifade alınamadığı, davacının 23.11.2015 tarihinde, eski eşinin ise 9.1.2015 tarihinde beyan tescil ve taşınma tarihli olarak belirttikleri mernis adreslerinin ortak olması ve davacı ile kamu tanıklarının davacının eski eşi ile bu adreste beraber yaşadıklarını beyan etmeleri karşısında, 1.10.2008-23.11.2015 tarihleri arası için yeterli araştırma ve inceleme yapılmaksızın hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk derece Mahkemesine gönderilmesine, 18/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29102, Karar No: 2019/10914, Tarih: 06.11.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/29102 E.  ,  2019/10914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... ili ... ilçesi ... Köyü ... Mevkiinde bulunan hissedarı olduğu 36000 m²'lik alanın 35000 m²'sine buğday ektiğini, ekili buğdayını yabancı otlardan temizlemek için davalı kooperatiften “hektafermin şarj” isimli ilacı aldığını, bu ilacın kullanılması sonucu buğdayının yanması üzerine ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/69 D.iş sayılı dosyası ile buğdayın bu ilaç sonucu yandığını tespit ettirdiğini ve zararını hesaplattığını, davalıdan alınan zirai mücadele ilacının kullanılması sonucu ekili buğdayında meydana gelen zarara karşılık 3.000,00 TL maddi tazminatın fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere zararın meydana geldiği 16/05/2014 tarihinden itibaren uygulanacak en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş; talebini alınan bilirkişi raporu doğrultusunda 18/03/2016 tarihindeki ıslah dilekçesi ile 9.200,00 TL'ye yükselttiğini beyan etmiştir.

Davalı vekili, tespite ilişkin bilirkişi raporunun gerçeği yansıtmadığını, davacının varsa zararının söz konusu ilaçtan kaynaklandığının tespit edilmediğini belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 9,200,00 TL'nin zararın meydana geldiği 16/05/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ve feri müdahilden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalının yanında feri müdahil olarak katılan ... Ticaret T.A.Ş’nin üreticisi ve davalı Sınırlı Sorumlu ... Pancar Ekicileri Koop.'un satıcısı olduğu “hektafermin şarj” isimli ilacı buğday tarlasına kullanması nedeniyle buğday ürününün yanarak zarar gördüğünü ileri sürerek zararının tazminini istemiş, davalı ve feri müdahil, davanın reddini dilemiş; mahkemece, davacının davalıdan satın aldığı fer’i müdahil tarafından piyasaya arz edilen zirai ilacın usulüne uygun olarak uygulandığı, sonuçta ürünün ekili bulunduğu tarlanın 25 dekarlık bölümünde ilacın etkisi ile yanma meydana geldiği, davacının bu nedenlerle uğradığı zarar miktarının 9.200,00 TL olduğu gerekçesiyle, tespit dosyasındaki rapor ve yargılama sırasında tespit raporu esas alınarak yapılan zarar hesaplaması benimsenmek suretiyle hüküm tesis edilmiştir.

Davacının talebi doğrultusunda ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/69 D.iş sayılı dosyasıyla ... Yüksek Mühendisi ve Fen Memuru bilirkişiden alınan 26.05.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre, davacının kendisine rızai taksim sonucu verilen 36 dekarlık yerin 35 dekarına buğday ektiğinin görüldüğünü, ilaç makinesinin daha çok etki alanında olan yerlerin daha çok yandığını, etki alanından uzak olan yerlerde yanmanın olmadığını, 35 dekarlık alanda ekili olan buğdayın 25 dekarlık alanında ilacın etkisi ile yanma meydana geldiğini belirterek, yanan 25 dekarlık alanda 10 ton buğday yerine 2,00 ton buğday, 10 ton saman yerine 2,00 ton saman elde edilebileceği kanaatine varıldığı bildirilmiştir. Ancak, yapılan tespit sırasında alınan bilirkişi raporuna davalı tarafın, üründe meydana gelen yanmanın tarlada kullanıldığı iddia edilen “hektafermin şarj” isimli ilaçtan mı yoksa başka bir nedenden mi kaynaklandığının tespit edilmediğini, ürünün kimyasal etki neticesinde yandığının ancak laboratuvar ortamında yapılacak kimyasal etki analizi ile tespit edilebileceğinden bahisle rapora itiraz ettiği görülmüştür. Mahkemece yargılama sırasında, değişik iş dosyasındaki raporda tespit edilen zararın parasal karşılığının hesaplanması için 10.02.2016 tarihli bilirkişi raporu alınmış; 8,00 ton buğday, 8,00 ton samanın tespit tarihi olan 2014 tarihindeki değerinin 9.200,00 TL olduğu bildirilmiştir.

Mahkemece rapora karşı yapılan itirazlar değerlendirilmeden eksik inceleme ile karar verilmiş olması isabetsizdir. O halde mahkemece, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/69 D.iş sayılı dosyasıyla alınan bilirkişi raporundaki yüzeysellik, eksiklik giderilerek, rapora karşı yapılan itirazlar da değerlendirilmek suretiyle, çiftçi tarafından iddia edildiği gibi üründe meydana gelen yanmanın tarlada kullanıldığı iddia edilen “hektafermin şarj” isimli ilaçtan mı yoksa başka bir nedenden mi kaynaklandığının tespiti yapılarak, nedenlerini açıklayıcı, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken, bu yön göz ardı edilerek, yetersiz bilirkişi raporuna dayalı ve bu nedenle eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.