muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/15095, Karar No: 2010/17712, Tarih: 28.12.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/15095 E.  ,  2010/17712 K.**

**"İçtihat Metni"**

......adına Av.... ile....... adına Av.... arasındaki dava hakkında.........verilen 29/06/2010 günlü ve 183/331 sayılı hükmün, davacı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

23.03.2010 tarihli oturuma ilişkin tutanakta; “Davacı vekilinin mazeret bildirdiği görüldü. Okundu. Mazeret kartonuna kondu.

G.D:Duruşma gününün tarafına tebliği için gereken gideri karşılamayan davacı vekilinin mazeretinin kabulüne yer olmadığına karar verildi.” Bilgisine yer verilmiştir. Davacı vekilinin mazeret bildirimine ilişkin belge örneği dosyaya katılmadığı için, davacının konuya ilişkin temyiz itirazının denetim olanağı bulunmamaktadır.

Mazeret bildirimine ilişkin belgenin mazeret kartonundaki örneği eklenerek; anılan belgenin “fonotel (cevaplı)” olarak iletilip iletilmediği konusu belge içeriğinden anlaşılamıyor ise, gerek duyulması halinde konu hakkında ...... şubesinden sağlanacak bilgi eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2007/16776, Karar No: 2009/13083, Tarih: 10.11.2009

7. Ceza Dairesi 2007/16776 E., 2009/13083 K.

**7. Ceza Dairesi 2007/16776 E., 2009/13083 K.**

**- 5846 SAYILI YASAYA AYKIRILIK

- GÖREVLİ MAHKEME

- İŞKAYET HAKKI**- 5846 S. FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNU [ Madde 52 ]

- 5846 S. FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNU [ Madde 71 ]

- 5846 S. FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNU [ Madde 72 ]

- 5846 S. FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNU [ Madde 73 ]

- 5846 S. FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNU [ Madde 75 ]

- 5846 S. FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNU [ Madde 76 ]

- 5846 S. FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNU [ Madde 80 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 4630 sayılı Yasa'nın 30. maddesiyle değişik 5846 sayılı Yasa'nın 76. maddesinin 1. fıkrası (Bu kanunun düzenlediği hukuki ilişkilerden doğan davalarda, dava konusunun miktarına ve kanunda gösterilen cezanın derecesine bakılmaksızın, görevli mahkeme Adalet Bakanlığı tarafından kurulacak ihtisas mahkemeleridir. İhtisas mahkemeleri kurulup yargılama faaliyetlerine başlayıncaya kadar, asliye hukuk ve asliye ceza mahkemelerinden hangilerinin ihtisas mahkemesi olarak görevlendirileceği ve bu mahkemelerin yargı çevreleri Adalet Bakanlığı'nın teklifi üzerine Hakimler ve Savcılar Yüksek Ku-rulu'nca belirlenir) hükmü gereğince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Başkanlıgı'nın 26.03.2001 tarih ve 335 sayılı kararı (5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 4630 sayılı Kanun'la değişik 76. maddesi gereğince bu kanunun düzenlediği hukuki ilişkilerden doğan davalara, dava konusunun miktarına göre ve kanunda gösterilen cezaların derecesine bakılmaksızın görevli ve yetkili mahkeme olarak,

İstanbul ilinde Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin bu kanundan kaynaklanan hukuk davaları için Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin de bu kanundan kaynaklanan ceza davaları için ihtisas mahkemeleri olarak belirlenmesi ve yargı çevresini İstanbul ili mülki hudutları olarak tespit edilmesine,... karar verilmiş olup, Yüksek Kurul'un 24.03.2005 tarih ve 188 sayılı kararı da aynı yönde bulunduğundan, görevsizlik kararı verilip dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre,

Sanıklar hakkında 19.09.2000 tarihli iddianame ile yasadışı olarak çoğaltılmış kitapların satışa sunulması eylemi nedeniyle 5846 sayılı Kanun'un suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 73. maddesinin tatbiki talebiyle dava açılmış olup, anılan Kanun'un 75. maddesine göre 71, 72, 73 ve 80. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturmanın şikayete bağlı tutulduğu ve 52. maddeye göre de mali haklara dair sözleşme ve tasarrufların yazılı olması ve konuları olan hakların ayrı ayrı gösterilmesinin şart olduğu belirtilmiştir.

Bir kısım sanıklar yönünden karar tarihinde, bir kısım sanıklar yönünden ise inceleme tarihinde dava zamanaşımı süresi tahakkuk etmişse de;

Bir kısım sanıklar yönünden karar tarihinde, bir kısım sanıklar yönünden ise inceleme tarihinde dava zamanaşımı süresi tahakkuk etmişse de;

Müşteki O... Yayıncılık Ltd. Şirketi vekilinin şikayeti üzerine sanıkların tezgahında yapılan arama sonucu düzenlenen zaptetme tutanağında ele geçen kitapların hangi yayınevine ait olduğunun belirtilmediği nazara alınıp, merkezi Londra'da olan O... U... P... ile Türkiye'de bulunan O... Yayıncılık Limited Şirketi arasında dosyada mevcut 21.08.1995 tarihli Tek Yetkili Temsilcilik ve Distribütörlük Sözleşmesi ve 30.04.1997 tarihli Ticari Marka Lisansı'nın (sözleşmesinin) O... Yayıncılık Ltd. Şti.'ye dava ve şikayet hakkı tanımadığı da gözetilerek, müşteki firmanın şikayet hakkının belirlenmesi ve müsadere iade yönünden bir karar verilmesi açısından konunun uzmanı bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılarak dava konusu kitapların orijinal olup olmadıkları, orijinal değil ise hangi firmaların yayını olduğu tespit ettirilip, devir ve taahhüt sözleşmeleriyle yayın hakkı devralınmışsa belge ve sözleşmeler getirtilip, müştekinin yayım ve eser sahibi haklarını haiz olup olmadığı belirlenip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün (BOZULMASINA), 10.11.2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8742, Karar No: 2017/6040, Tarih: 05.07.2017

**7. Ceza Dairesi         2016/8742 E.  ,  2017/6040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin 26.06.2014 tarihli süre tutum dilekçesinin temyiz dilekçesi mahiyetinde olduğu tespit edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın istasyon içerisinde yağ ticareti yaptığı bir işletmesinin de bulunduğu ve 05.07.2013 tarihli analiz raporunda ele geçirilen maddenin mineral yağ ve bitkisel yağ karışımından oluştuğunun, akaryakıt olarak kullanılabileceğinin belirtildiği anlaşılmakla; söz konusu maddenin akaryakıt haricinde motorlu araçlarda motor yağı olarak kullanılıp kullanılamayacağı konusunda ek rapor düzenlettirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

İstasyona ait yakıt pompalarından alınan ve ... firmasına ait otobüslerin depolarından alınan akaryakıt numunelerinin marker seviyesi ölçümünün ve cins tespitinin ... Üniversitesi ... Müdürlüğü tarafından yapıldığı ve söz konusu numunelerin motorin olduğunun tespiti ile marker seviyesinin geçerli bulunduğu; ancak istasyon sahasında bulunan 21 adet teneke ve yağ satışına ilişkin işletmeye ait bölümde bulunan 285 adet tenekenin içeriğinin ise bitkisel ve mineral yağ karışımından oluştuğu ve akaryakıt olarak kullanılabileceğinin belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece tenekelerde bulunan yağlardan dolayı sanığın 5607 sayılı Kanunun 3/12. maddesi gereğince cezalandırılması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.07.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7579, Karar No: 2006/10031, Tarih: 22.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/7579 E.  ,  2006/10031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Şahsi İlişki

Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \* 27.02.2006 gün ve 18284 - 2242 sayılı ilamiyle\* bozulmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı Kanunun değişik 442. maddesi ile 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 52. maddesi hükmünce takdiren (140) YTL. para cezasının, harçlar kanunu uyarınca (25.10) YTL. ilam harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna oyçokluğuyla karar verildi. 22.06.2006 per.

KARŞI OY YAZISI

Davacı anne tarafından küçük İnanç ile davalı babası arasındaki kişisel ilişkinin sadece “okul dönemi içinde hafta sonu görüşmelerinin kaldırılması” için dava açıldığı konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Çekişme, Dairem tarafından aile mahkemesi hâkiminden davalı babanın küçük İnanç ile sadece “ayın belli günü” kişisel ilişki düzenlemesi yapılması konusunda karar vermesini istemesinin “yetersiz bir süreyi” içermesinden kaynaklanmaktadır.

Ana baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki (TMK. m. 182 f. I, 323) kurulurken analık babalık duygusunun tatmin edilmesinden önce çocuğun güvenliği gelir. Kişisel ilişki hakkı kuşkusuz yalnız hısımlık bağına değil aynı zamanda psikolojik ana baba olma ilişkisine ve bu ilişkiden doğan sevgi ve bağlılık duygularına dayanır. (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi: I. Cilt, (TMK. m. 1-351), Ankara 2004 ( 1614 sayfa), II. Cilt, (TMK. m. 352-1030) Ankara 2004 (1628 sayfa), Kısaltma: GENÇCAN-TMK, s. 990)

Çocuğun güvenliğini ihlâl etmeyecek biçimde analık babalık duygusunun tatmin edilmesinin gözetilmesi gerekir.

Sadece “ayın belli günü” kişisel ilişki düzenlemesinin;

- davacının istemine,

- çocuğun çelişkili ve tutarsız istemine,

- gerekçeli sosyal inceleme raporuna “aykırı” bir özellik taşıdığı açıktır.

Davacı anne bu şekilde bir düzenleme ile “umduğundan fazlasına” kavuşmuş olmaktadır. Bu o kadar açıktır ki davalı öngörülen düzenleme ile okulların kapalı olduğu dönem kenarda kalsın bir “dini bayramda” bile çocuğu ile “görüşemeyecek/görüşemez” duruma düşürülmüştür.

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/2617, Karar No: 2011/37264, Tarih: 24.10.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/2617 E.  ,  2011/37264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kavgada Silah Boşaltma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

28.12.2007 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/3.maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra 31.01.2008 tarihinde temyiz eden o yer C.Savcısının temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 24/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1514, Karar No: 2020/3196, Tarih: 16.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/1514 E.  ,  2020/3196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında, 05.04.2010 tarihinde Yozgat Valiliği Merkez müdürlüğüne verdiği "Adres Değişikliği Bildirim Listesi - Form D” belgesi üzerinde katılanlar hakkında köyde oturmadıklarına dair beyanda bulunarak kamu görevlisinin sahteciliği suçunu işlediğinin kabul edildiği olayda; sanığın savunmalarında katılanların yılın bazı aylarında köyde olmalarına karşın yılın büyük kısmında Yozgat şehir merkezinde ikamet ettiklerini, kendisinin form verdiği tarihte de köyde ikamet etmediklerini savunması, katılanların köyde oturduklarına dair 08.11.2010 tarihli jandarma tutanağı ve katılanlar tarafından sunulan belgeler bulunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması için; belirtilen tarihlerde köyde ikamet eden kişilerden kanaat oluşturacak sayıda yeterince tanık dinlenerek katılanların, suça konu Form-D nin düzenlediği tarihte köyde ikamet edip etmediklerinin araştırılması ve suça konu edilen belge altında imza bulunmaması da gözetilerek belgenin resmi belge niteliği taşıyıp taşımadığı hususu tartışılarak suç vasfı belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6451, Karar No: 2017/3055, Tarih: 31.05.2017

**1. Hukuk Dairesi         2016/6451 E.  ,  2017/3055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, 5737 sayılı Yasanın 17. maddesi dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, ... Vakfı’ndan olan, 40 ada 12 parsel sayılı taşınmazın, ½ payının ... adına kayıtlı olduğunu, 5737 sayılı Vakıflar Kanununun 17. maddesi uyarınca vakfı adına tescili gerektiğini ileri sürerek, ... adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine, davanın süresinde açılmadığını, vakıf şerhinin 1955 yılında konulduğunu, 2762 sayılı yasanın 2888 sayılı yasayla değişik 29. maddesine gereği taşınmaza bu şekilde şerh konulamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 2762 sayılı Vakıflar Kanunu 29. maddesi gereğince söz konusu şerh nedeniyle mirasçı bırakmadan vefat eden kayıt malikinin paylarının vakfı adına tescil edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 40 ada 12 parsel sayılı 93 m2 avlulu ahşap ev nitelikli taşınmazın 29.06.1981 tarihli kadastro tespitinde, ½ payın Kaytaz oğlu İlyas adına tapu kaydına istinaden, kalan ½ payın ise bütün aramalara rağmen geldi kaydı işlenmediğinden bulunmadığı, 2613 sayılı yasanın 22. maddesi H fıkrası gereğince Hazine adına tespit gördüğü, itiraz üzerine komisyon ek kararında, geldi kayıtları incelendiğinde ½ payın Mart 326 tarih 12 sıra nolu ... ’yan ... ve ... adına kayıtlı olduğu, halen durmakta olduğu, firari ve mütegayip kişilerin gayrimenkullerinin hazineye intikali gerektiğinin belirtildiği, 20.07.1984 tarihli kadastro işlemi ile ½ payının ... adına tescil edildiği, tapu kaydında 12.03.1998 tarihli ... Vakfı şerhi bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davanın niteliğine göre taşınmaz malın aynına ilişkin olduğu ve konusunu oluşturan hakkın para ile değerlendirilmesinin mümkün bulunduğu açıktır. Bu tür harca tabi davanın açıldığının kabul edilebilmesi için 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 118 ve 120. maddeleri gereğince başvurma harcı ile nisbi karar ve ilam harcının peşin alınmasının yanı sıra, davaya devam edilip, karara bağlanarak çekişmenin giderilebilmesi açısından 6100 sayılı HMK'nin 120. maddesi ve 492 sayılı Harçlar Kanununun 26, 27, 28, 30 ve 32. maddelerinin öngördüğü işlemin yerine getirilmesi ve harcın alınması zorunludur.

Hemen belirtilmelidir ki, Harçlar Kanunu harç alınmasını veya tamamlanmasını yanların isteklerine bırakmamış, değinilen yönün mahkemece kendiliğinden (res'en) gözetilmesini hükme bağlamıştır. 492 Sayılı Kanunun 32. maddesinde de yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe takip eden işlemlerin yapılamayacağı ifade edilmiştir.

Öte yandan, Vakıflar İdaresi 5018 sayılı yasa uyarınca hususi bütçeye tabi olup, 5737 sayılı Vakıflar Kanunun 77. maddesindeki “Tüm iş ve işlemleri, her türlü vergi, resim,harç ve katılım payından istisnadır.” hükmünün yargı harçlarını kapsamadığı, dolayısıyla ...'nün harçtan muaf olmadığı Hukuk Genel Kurulu'nun 24.12.2008 tarih 18-777 esas ve 2008/788 sayılı kararı ile benimsenmiştir.

Bu durumda, davacı ... İdaresince dava değeri belirtilmeksizin maktu harç alınmak suretiyle dava açılmış olup yargılama sırasında harca esas değer tespiti yapılmadığı ve harç ikmal edilmediği halde yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında karar verilmesi hatalıdır.

Hal böyle olunca, davacı idareye harç ikmali yaptırılması, ondan sonra yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken değinilen husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Kabule göre de; çekişme konusu taşınmazın kayıt maliki adına tesciline dayanak belgelerin mercinden getirilmediği, 29.06.1981 tarihli tespitte vakıf şerhinin bulunmadığı ancak 1984 yılında Hazine adına tescilden sonra 12.03.1998 tarihinde ... Vakfı şerhinin tescil edildiği anlaşılmakla bu durumun sebebinin Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, dava dilekçesinde ... Vakfı ve ... Vakfı’nın aynı vakıflar olduğunun belirtildiği, adı geçen vakıfların aynı olup olmadığının tespit edilmesi ve vakfiyesinin dosya arasına alınarak çekişme konusu taşınmaza uygulanması, 5737 sayılı Yasının 17. maddesinde belirtilen koşulların oluşup oluşmadığının açıklığa kavuşturulması ve varılacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken anılan husular gözardı edilerek yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması da isabetsizdir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmen açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4659, Karar No: 2008/11989, Tarih: 13.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/4659 E.  ,  2008/11989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine emsal alınan ... Mahallesi 4449 ada 1 parsel sayılı taşınmazın İmar Yasasının 18. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca imar uygulaması sonucu meydana gelen parsel olup olmadığının; imar uygulaması sonucu meydana gelen parsel ise Düzenleme Ortaklık Payına karşı gelecek şekilde indirim yapılıp yapılmadığının Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden,

2-Emsal alınarak incelenen aynı taşınmazın değerlendirme tarihi (2007) itibari ile düzenlenen emlak vergisine esas m2 değerini gösterir listenin Belediye Başkanlığından,

3-... Belediye Başkanlığının 19266 sayı ve 06.09.2007 günlü yazısıyla dava konusu taşınmazın (... Mahallesi 4437 ada 10 parsel) kadastro parseli olduğu bildirilmesine karşın davalı tarafça temyiz dilekçesine ekli bazı belgelere göre aynı taşınmazın imar parseli olduğu yönündeki itirazları dikkate alınarak arada bir çelişkinin olup olmadığının sorulması, buna göre dava konusu taşınmazın İmar Yasasının 18. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca imar uygulaması sonucu meydana gelen parsel olup olmadığının; imar uygulaması sonucu meydana gelen parsel ise düzenleme ortaklık payına karşı gelecek şekilde indirim yapılıp yapılmadığının Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden,

Getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14009, Karar No: 2015/27899, Tarih: 02.07.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/14009 E.  ,  2015/27899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/55745

MAHKEMESİ : Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2011

NUMARASI : 2010/1164 (E) ve 2011/1021 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Sanığın işyerinde çalışmakta iken ayrılan katılanın işten ayrıldığına ilişkin hazırlanan işten ayrılma bildirgesinde katılan yerine sahte imza atıldığı iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın savunmasında imzaları kendisinin atmadığını, kim tarafından atıldığını bilmediğini, katılanın muhasebeci O.. G..'i tanıdığını ve ona attırmış olabileceğini belirtip, tanık olarak O.. G..'in dinlenilmesini talep ettiği ve imzanın sanığa ait olmadığının bilirkişi raporu ile anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde anlaşılması bakımından, O.. G..'in tanık olarak dinlenilmesi ve katılan yerine imza atıp atmadığının saptanması için imza örneklerinin alınması ve ayrıca imzanın bizzat katılanın kendisi tarafından atılmış olabileceği de göz önüne alınarak mukayeseli imza örnekleri alınarak bilirkişi incelemesi yaptırılması ve imzanın kim tarafından atıldığının saptamaya çalışılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9014, Karar No: 2023/1463, Tarih: 23.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/9014 E.  ,  2023/1463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet

Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan 2.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararlarının tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 20.11.2014 tarihli ve 2014/1481 Soruşturma numaralı iddianame ile; sanıkların, katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçunu işlediklerinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2.maddesi gereğince; şikâyetçi ...'a yönelik, araçlarına aldıkları yakıtın parasını ödemeden benzin istasyonundan ayrılmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediklerinden bahisle 5237 sayılı TCK'nın 141/1 ve 143.maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Çatalca 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2016 tarihli ve 2014/860 Esas, 2016/410 Karar sayılı kararıyla, sanıkların kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına; hırsızlık suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; hükümlerin usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk derece mahkemesince; sanıkların ücret karşılığında, katılan ...'nın aracına bindiği, aracı katılanın kullandığı, katılanın benzin almak için şikâyetçi ...'a ait benzin istasyonuna girdiği, aracın şoförü olarak benzin parasını ödeme yükümlülüğünün katılanda olduğu, benzin alıp da ödeme yapılmadan benzinlikten kaçılması sorumluluğunun şoför olan katılanda bulunduğu, sanıkların atılı hırsızlık suçunu işlemedikleri anlaşılmakla, haklarında beraat kararı verilmiştir.