muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/27109, Karar No: 2016/18787, Tarih: 09.11.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/27109 E.  ,  2016/18787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, feshin geçersiz olduğunu öne sürerek davacının işe iadesini istemiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini talep etmişlerdir.

Somut olayda, mahkemece feshin geçersizliğinin tespitinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki; davalı idare harçtan muaf olmasına rağmen hüküm fıkrasında yargı harçlarından sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedeni ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Hüküm fıkrasının 6 nolu bendi olan, "6-Davacı tarafından yapılan, peşin yatırılan 29,20 TL harç, 5 tebligat için 50,00 TL bir yazı için 4,50 TL toplam 83,70 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine," rakam ve sözcüklerinin hüküm yerinden tamamen çıkarılmasına, yerine," 6-Davacı tarafından yapılan, peşin yatırılan 29,20 TL harcın davalı ... harçtan muaf olduğundan davalı ....ve Tüketim Maddeleri .... Şti.'nden alınarak, 5 tebligat için 50,00 TL bir yazı için 4,50 TL olmak üzere toplam 54,50 TL yargılama giderinin ise davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına kararın düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 09/11/2016 gününde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4427, Karar No: 2012/470, Tarih: 19.01.2012

**19. Hukuk Dairesi         2011/4427 E.  ,  2012/470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

Davalı : Cimaş Gıda Konf. Ayak Tur. Mat. Kuy. Orm. Ürn. İnş. Besi Oto. Nakl. ve Kom. San. Tic. A.Ş. vek. Av. ... ...

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı davacı vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ... ile davalı vek. Av. ... ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişkide davacının sipariş ettiği malın ödemesini çekle yapıp, sonrasında malın davalı yanca gönderildiğini, bu suretle davalıya sipariş olunan mal karşılığı 30.09.2008 keşide tarihli, 14.000,00 YTL. tutarlı çekin verildiğini, ancak davalının malı teslim etmediğini, çek bedelsiz kaldığı halde aleyhe icra takibine giriştiğini belirterek, davacının icra takibi dolayısıyla borçlu olmadığının tespitine, %40'tan az olmamak üzere tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çekin avans çeki olduğunun yazılı delille ispatı gerektiğini bildirerek, davanın reddi ile tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda; tarafların 2008 yılı hesaplarının karşılıklı incelemesinde, menfi tespit konusu çekin keşide edildiği tarihe kadar davacının mal alışı için davalıya avans olarak fazla ödeme yaptığının görüldüğü, davalının, davacı adına düzenlediği, irsaliyeli faturanın davacı defterinde kayıtlı olmadığı gibi, teslim alan ve teslim eden imzalarının da bulunmadığı, davacının mal teslim edilmediğini ileri sürdüğü, bu durumda tarafların avans ödemeleriyle çalıştıkları sabit olduğundan davalının irsaliyeli fatura içeriği malları davacıya teslim ettiğini kanıtlama yükümlülüğünde olduğu, ancak davalının mal teslimini sunduğu delillerle kanıtlayamadığı gerekçeleriyle, davanın kısmen kabulüne, icra takibine konu 14.000,00 TL. tutarlı çekten dolayı davacının, davalıya borçlu olmadığının tespitine, takibin dayanağı belge ve imzaya itiraz olmadığından davalının kötü niyetli olduğunun kabulü de mümkün görülmemekle davacının tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, vekilleri Yargıtay duruşmasında hazır bulunan taraflar yararına takdir edilen 900,00.-TL. duruşma vekalet ücretinin yek diğerinden alınarak bir diğerine ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1149, Karar No: 2014/21111, Tarih: 24.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1149 E.  ,  2014/21111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davalı işveren vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17463, Karar No: 2023/17878, Tarih: 03.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/17463 E.  ,  2023/17878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin 14.09.2015 tarih ve 2015/91 E 2015/188 K. sayılı kararıyla, sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Sanık müdafiinin temyizi üzerine, Dairemizin 13.04.2022 tarih ve 2020/11082 E, 2022/10215 K. sayılı ilamıyla suçun unsurunun oluşmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına,

3. Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın söylediği sözün müvekkilin onur, şeref ve kişiliğini rendice edecek nitelikte olduğuna, “Yahudi lobisi.” denilerek dine karşı beslenmekte olunan nefret saikiyle suçun işlendiğine, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ... Barosu avukatlarından olduğu, alacaklı vekili sıfatıyla başlattığı icra takiplerinde ... 7. İcra Müdürlüğü'nün talimat dosyaları üzerinden borçlu şirketin işyerinde haciz işlemi uygulandığı, hacizlerin gereği gibi yapılmadığından bahisle kusuru bulunduğunu düşündüğü icra memuru katılanı aradığı, katılanın telefonu kapatması üzerine katılanın telefonuna "Biz Türkler surata telefon kapatmayız, sanırım sen Yahudi lobisinden ... şubesindensin ...'cım, memur hemşehricilik yapmaz, işini yapar, Türk memuru dolandırıcıları korumaz." şeklinde mesaj gönderdiği, Yerel Mahkemece sanığın katılana gönderdiği mesajdaki sözlerde hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle, beraatine karar verdiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Somut olayda, sanığın, katılana gönderdiği mesajda yer alan kaba ifade niteliğindeki sözlerin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetildiğinde, Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

Somut olayda, sanığın, katılana gönderdiği mesajda yer alan kaba ifade niteliğindeki sözlerin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetildiğinde, Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına karşı katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden h...gi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2900, Karar No: 2020/4442, Tarih: 09.09.2020

**12. Ceza Dairesi         2017/2900 E.  ,  2020/4442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK’nın 223/2-a, c maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa ait 14 adet büyükbaş hayvanın, bir kısmı I. derece arkeolojik sit alanı, bir kısmı I. derece doğal sit alanı içerisinde kalan İzmir Kuş Cennetine, otlatmak maksadıyla sokulduğuna ilişkin dosya kapsamında, mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan arkeolog bilirkişi raporu ve ek bilirkişi raporu ile, sit alanında herhangi bir zarar meydana gelmediği tespit edilmiş olmakla;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, suçun yasal unsurlarının oluştuğuna, verilen kararın usul ve yasaya aykırı oldığuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17204, Karar No: 2015/20560, Tarih: 15.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/17204 E.  ,  2015/20560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2015/154984- Kanun Yararına Bozma

Kasten yaralama suçundan sanık A.. A..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-a ve 52. maddeleri uyarınca 900,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 22. Sulh Ceza Mahkemesinin 27/02/2014 tarihli ve 2013/1047 esas, 2014/172 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 15.04.2015 tarih ve 2015/8463–26787 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.05.2015 tarih ve 2015/154984 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde "Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması halinde, mağdurun şikayeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur." şeklinde düzenlemenin yer aldığı ve kasten yaralama suçu sebebiyle hapis cezası ile adli para cezasının seçimlik ceza olarak düzenlendiği, 5560 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 61/9 maddesinde de "Adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sının da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz." şeklinde yapılan düzenleme karşısında, sanık hakkında seçimlik cezalardan adli para cezasının seçilmiş olmasına göre, bu cezanın gün biriminin alt sınırının hapis cezasının alt sınırından az olmayacak şekilde adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52/4. maddesinde, “Hakim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, kişiye adli para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler hâlinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği belirtilir.” hükmünün yer aldığı, anılan hüküm gereğince, hükmedilen adli para cezasının taksitler halinde ödenmesine karar verilmesi halinde taksit miktarının dörtten az olamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hususunun da, kanun yararına bozma sebebi yapılıp yapılmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, takdir hakkı kullanıldıktan sonra diğer kanun yararına bozma istemlerinin incelenmesine; 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1266, Karar No: 2015/1712, Tarih: 24.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/1266 E.  ,  2015/1712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık .. ile mağdurun halasının oğlu .. komşu balıkçı dükkanları bulunduğu, olay günü sanık ile .. tezgahların dışarıya bırakılması meselesini konuştukları, konuşmanın arasına sanığın çalışanı ..'ın girerek herkesin tezgahının önde olduğunu söylediği, .. ile .. tartışmaya başladığı, tartışmanın kavgaya dönüşmeden bittiği, bu olaydan kısa bir süre sonra mağdur ..'in, .. dükkanına geldiği, beraber .. yanına gittikleri, tartışmaya başladıkları, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın da kavgaya dahil olduğu, mağdurun sanığı çeşitli yerlerinden basit şekilde yaraladığı, çevredekilerin kavgayı ayırdığı, mağdurun .. dükkanına gittiği, sanığın ise dükkanından bıçak alıp .. dükkanına giderek mağduru göğüs bölgesinden iki kez göğse nafiz olacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda, mağdurun basit yaralama niteliğindeki eyleminden dolayı sanık hakkında cezasından TCK.nun 29. maddesi gereğince asgariye yakın oranda indirim yapılması gerekirken, yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'ın, mağdur ..'i öldürme suçuna teşebbüsünün sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin edilmiş, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, vasfa, meşru savunmanın varlığına, tahrikin dercesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 24/03/2015 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2989, Karar No: 2011/210, Tarih: 04.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/2989 E.  ,  2011/210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 04.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5982, Karar No: 2011/7265, Tarih: 19.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/5982 E.  ,  2011/7265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

1- Teknik bilirkişi ... ve ... tarafından düzenlenen 07.12.2010 tarihli rapor ve eki kroki ile yine aynı bilirkişiler tarafından kroki ekinde sunulan büyük çaplı kroki eklenmek suretiyle dava konusu yerin Kızıltepe İlçesine bağlı Çatalca, Arıklı ya da Oda Köyünden hangisinin idari sınırları içerisinde kaldığı ve tapulama çalışmaları sırasında hangi köyün tapulama çalışma alanı içerisinde yapılan kadastro çalışması sırasında tespit dışı bırakıldığı hususlarının,

2- Bir nolu bentte belirtilen rapor ve krokiler gözetilerek dava konusu taşınmazın yer aldığı ve çevresini de gösterir biçimde birleşik ve onaylı kadastro paftasının,

3- Dava konusu taşınmazın hangi tarihte yapılan tapulama çalışmaları sırasında ve ne niteliğiyle tespit dışı bırakıldığının Kadastro Müdürlüğünden,

4- Teknik bilirkişilerin rapor ve krokisiyle rapor ekinde sunulan 801, 802, 804, 805, 806, 807, 808, 809, 810, 811, 812, 813, 814, 815, 816 sayılı parsellerin yer aldığı kadastro paftasının onaylı fotokopisi eklenmek suretiyle dava konusu taşınmazın tapuda kayıtlı yerlerden olup olmadığı hususunun Tapu Sicil Müdürlüğünden,

5- Dava konusu taşınmaza komşu olduğu anlaşılan 801, 802, 804, 805, 806, 807, 808, 809, 810, 811, 812, 813, 814, 815, 816 sayılı tapulama parsellerine ait kadastro tutanak ve ekleriyle kadastro sırasında revizyon gören tapu ve vergi kayıtlarının onaylı örneklerinin yine Tapu Sicil Müdürlüğünden,

6- Davacı ... vekaletnamede yer alan bilgiye göre; Mehmet Sadık ve Naile'den olma 02.03.1944 doğumlu, Kızıltepe İlçesi, Akyüz Mahallesi nüfusuna kayıtlı olduğu belirtilerek ...'a ait nüfus aile kayıt tablosunun Nüfus Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulması,

7- 56332332906 Türkiye Cumhuriyeti kimlik numaralı ve Çatalca Köyü Kızıltepe'de oturduğu anlaşılan ...'un anılan adreste oturup oturmadığına ilişkin ilgili muhtarlıktan alınacak ikametgah belgesinin dosyaya eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 19.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4642, Karar No: 2010/8384, Tarih: 15.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/4642 E.  ,  2010/8384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.04.2008 gün ve 2008/18-2008/149 sayılı kararı onayan Daire’nin 15.01.2010 gün ve 2008/9625-2010/765 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, Özelleştirme Yüksek Kurulu'nun 30.10.2003 tarih ve 2003/76 sayılı kararı ile Trabzon Limanı’nın davalı şirkete İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi ile 30 yıllığına 21.11.2003 tarihinde fiilen devredildiğini, anılan sözleşmenin 14/2. maddesi uyarınca limanın kullanımında bulunan gayrımenkullerle ilgili olarak fiili teslim tarihinden sonraki döneme ilişkin emlak vergilerini ödeme yükümlülüğünün işletmeye ait olacağının kararlaştırıldığını, 2004 yılına ait Emlak Vergisi Bedelinin 1. taksitinin ...’nca 573.017.786.000 TL olarak müvekkiline bildirildiğini, ödenen (14.807.120.000) TL'nin mahsubu sonucunda kalan bakiyenin müvekkilince cezalı ödememek için ödendiğini ileri sürerek, 558.210.666.000 TL'nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Trabzon Limanı’nın emlak vergisinden daimi olarak muaf olduğunu, tespit edilen vergi değerlerinin gerçek vergi değerleri olmadığını, müvekkili şirkete ait olmayan yerler içinde emlak vergisi tahakkuk ettirildiğini, müvekkilinin temerrüdünün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.