muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16978, Karar No: 2013/16300, Tarih: 23.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16978 E.  ,  2013/16300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 43. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11/07/2012 tarih ve 2012/44-2012/179 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin bilgisi dışında davalı Bankada bulunan hesabından 150.000-USD.nin çekildiğini ve yapılan bir takım usulsüzlükler nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, 150.000-USD nin ve şimdilik 10.000-TL.nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı/karşı davacı vekili, davacının kendisine bildirilen altın fiyatları konusundaki iddiaların gerçek dışı olduğunu, taraflar arasındaki ilişkinin genel hesap ve bankacılık hizmetleri sözleşmesi ile sair sözleşmeler çerçevesinde cereyan ettiğini, taraflar arasındaki altın alım satımı işlemlerinin bazen telefon görüşmeleri ile gerçekleştirildiğini, davacının 16.11.2008 pazar günü müvekkili banka ...Şube Müdürünü cep telefonundan arayarak 17.11.2008 tarihinde fiyatı ne olursa olsun 50.000 gram altın almak istediğini bildirdiğini, 17.11.2008 pazartesi sabahı şube müdürünün davacıyı geri arayarak ilgili talimatının teyidini aldığını ve altın fiyatları hususunda davacıyı bilgilendirdiğini, birkaç kez yapılan bu görüşmeler sonucunda altın fiyatının 38.700 TL olduğunun davacıya bildirildiğini, davacının da bu fiyattan alıma onay verdiğini, davacıya hiçbir zaman 38.070 TL şeklinde bir rakam verilmediğini, ilgili alım işlemi bu şekilde bağlandıktan sonra aynı gün öğlenden sonra davacının Şube yönetmenini arayarak altınlarının satılmasını talep ettiğini, bu kez kendisine alış fiyatının 38.200 TL olduğunun bildirildiğini ve davacının bu bedeli de onayladığını, satış işleminin bu şekilde bağlandığını, alım satım işlemleri belirtilen bedeller nazara alınıp USD üzerinden yapılarak 23.800 USD den toplam 1.190.000 USD bedelle davacıya satılan altının tekrar 23.350 USD den toplam 1.167.500 USD bedelle davacının talimatıyla satıldığını, 17.11.2008 günü sonu itibariyle davacı hesabında 1.027.000 USD kaldığını, yani davacının bu alım satım işlemi sonucunda 22.500 USD zarara uğradığını, davacının başvurusu üzerine bankanın sırf müşterisini kaybetmemek ve memnuniyetini sağlamak için bu zarara katlanmayı kabul ederek 19.11.2008 tarihinde müşterisi ile yaptığı alım satım işlemlerini

iptal ederek davacının zararı olan 22.500 USD' nin hesabına aynen iade edildiğini, bu nedenle davacının 17.11.2008 tarihi itibariyle hesap bakiyesinin 1.050.000 USD ye yükseldiğini, davaya konu 150.000 USD nin asla davacıya ait bir bedel olmadığını, bu tutarın davacıya ait hesaplardaki eksikliğin kapatılması amacıyla kayden hesaplara intikal ettirildiğini, davacının ise şube görevlilerinin kendisine duyduğu güveni suistimal ederek haksız çıkar sağlama peşinde olduğunu, davacının 17.11.2008 tarihli hesap ekstresinin de incelenmesinden açıkça anlaşılacağı gibi davacının altın alım talimatı verdiği sabah saatlerinde hesabının 450.000 USD olduğunu, aynı gün 16.06 da davacı hesabına 600.000 USD havale geldiğini, bu ödeme ile hesaptaki paranın 1.050.000 USD ye yükseldiğini, gün sonu yaklaştığı halde davacının halen işlemler için eksik kalan 150.000 USD yi yatırmamış olduğunu, ancak bu bedeli ödeyeceğini taahhüt etmiş bulunduğu için şube yetkililerinin tamamen davacının bu beyanına itibar ve güvenle işlemin yapılabilmesi için gerekli 150.000 USD' nin davacının hesabına bankanın Hazine Müdürlüğünün “pozisyon kapayın” baskısı nedeniyle kayden aktarıldığını ve davacının talimatlarıyla işlemlerin gerçekleştirilip altın alım satımından elde edilen tutarın davacı hesabına yatırıldığını, dolayısıyla davaya konu 150.000 USD lik bedelin davacı tarafından yatırılmış bir bedel olmadığını, yine davacının 191.000 TL' lık kâr iddiasının da tamamen gerçek dışı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiş, karşı davada ise, davacının talep ve talimatları ile yapılan işlemlerden sonra yine davacının talebi doğrultusunda davacı ile banka arasındaki alım satım işlemlerinin iptal edilmesi sonucunda müvekkili bankanın 22.500 USD zarara uğradığını ileri sürerek, şimdilik 22.500 USD' nin fiili ödeme tarihindeki kur karşılığının gecikmeden kaynaklanan zararlarla birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davacı/karşı davalı vekili, karşı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 17.11.2008 tarihi itibariyle altının TL/gram fiyatlarının tespitine ilişkin olarak İstanbul Altın Borsası Sitesinden indirilen bültende altın birim fiyatının en düşük 38.380 TL/gr., en yüksek 38.705 TL/gr., kapanış 38.705 TL/gr ile ağırlıklı ortalama fiyatın 38.555 TL/gr. olduğunun tespit edildiği, davacı ise dava konusu uyuşmazlıkta altın gramının davalı banka tarafından 38.070 TL/gr. olarak bildirilmesi üzerine 50 kg altın bağlantısı yaptığını ve 1.200.000 USD ödeyerek satın aldığını beyan etmekte olduğundan bu beyanına göre altının klogram fiyatının 1.200.000 USD/50 kg=24.000 kg/USD' ye denk geldiği, oysa ki davalı bankanın davacıya satım için vermiş olduğu ton başına fiyatın 23.800 USD olarak bu tutarın altında kaldığının görüldüğü, 24.000 USD/Kg altının Merkez Bankası satış kurunun 1.6217 TL karşılığının 24.000 x 1.5217 TL =38.920 TL' ye tekabül ettiği, bu nedenle davalı banka tarafından davacının iddia ettiği üzere 38.070 TL/Kg birim fiyat önerilmesinin mümkün olamayacağı, diğer taraftan davacının beyanında fiyatı 41.900. TL' ye çıkan altının davalı banka tarafından (41.900-38.070)x50 Kg=191.500 TL lık karını ödemeden kaçındığını iddia etmesine rağmen temin edilen fiyatlarda da görüldüğü üzere aynı gün en yüksek fiyatın 38.705 TL olduğu tespit edildiğinden davacının bu iddiasının yerinde olmadığı, taraflar arasındaki Genel Hesap ve Bankacılık Hizmetleri Sözleşmesinin 14. maddesinde taraflar arasında iş bu sözleşmeden doğacak ihtilaflarda davalı banka ticari defter ve kayıtlarının taraflarca münhasır delil olarak kabul edildiğinin hüküm altına alındığı, davaya konu olan 150.000 USD' nin davalı banka tarafından nakit ödeme kaydı ile hesaba alındığı, kayıtta başkaca herhangi bir açıklama veya şerhin bulunmadığı, bu durumda bankacılık uygulamalarına göre nakit ödemenin müşteriden sadır ödeme olarak kabulü gerektiği, bankanın bu parayı davacı müşterinin değil de kendisinin yatırdığını yazılı deliller ile ıspatlamasının gerektiği, bu yönde bir delil davalı tarafça sunulmadığı gibi yine davalı bankanın dava konusu meblağın davacı hesaplarından düşümünün ise davacı ...'na “nakit ödenen” kaydıyla, diğer ekstrede ise bu işlemin “sehven yatırılan” açıklamasıyla yapıldığı, tediye fişinde davacı imzasının bulunmadığının tespit edildiği, bu nedenle davalı bankanın kayıtlarında 150.000 USD'yi çekilen olarak gösterdiği ancak müşteri imzası bulunmadığından bu kaydın gerçeği yansıttığının ıspatlanamadığı, bu nedenle davacının 150.000 USD' nin talimatı dışında banka hesabından davalı banka tarafından çekildiği yönündeki talebinde haklı olduğu gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile 150.000 USD nin davalıdan tahsiline, karşı dava açısından ise, davalı banka vekili tarafından esasa cevap süresi içerisinde verilen cevap dilekçesi ile davacının talep ve talimatlarıyla yapılan işlemlerden sonra yine davacının talebi doğrultusunda davacı ile banka arasındaki altın alım satım işlemlerinin iptal edilmesi neticesinde müvekkili bankanın 22

.000 USD nin davalıdan tahsiline, karşı dava açısından ise, davalı banka vekili tarafından esasa cevap süresi içerisinde verilen cevap dilekçesi ile davacının talep ve talimatlarıyla yapılan işlemlerden sonra yine davacının talebi doğrultusunda davacı ile banka arasındaki altın alım satım işlemlerinin iptal edilmesi neticesinde müvekkili bankanın 22.500-USD zarara uğradığı iddia edilerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 22.500-USD'nin fiili ödeme tarihindeki kur karşılığının gecikmeden kaynaklanan zararlarla birlikte davacıdan tahsiline karar verilmesi talep edilmiş ise de; davalı vekili tarafından sunulan cevap dilekçesinde davacının talimatları doğrultusunda yapılan işlemler nedeniyle 17.11.2008 günü sonu itibarıyla davacının 22.500-USD zarara uğradığı, ancak bu işlemlerin yapılmasından sonra davacının davalı bankaya müracatı üzerine yapılan görüşmeler neticesinde müvekkili bankanın müşterisinin bu talebini değerlendirdiği ve sırf müşterisini kaybetmemek ve müşterisinin memnuniyetini sağlamak için bu zarara katlanmayı kabul ederek 19.11.2008 tarihinde müşteresi ile yaptığı alım satım işlemlerini iptal ederek davacının zararı olan 22.500-USD'yi müşteri hesabına aynen iade ettiği ve müşteri hesap bakiyesinin 17.11.2008 tarihindeki akşam üstü bakiyesi olan 1.050.000-USD'ye yükseltildiği ve davacının alım satımda uğradığı zararın bu şekilde giderildiğinin ifade edildiği, bu anlatımdan davalı bankanın davacının zararı olan 22.500-USD'yi tamamen kendi rızasıyla müşterisinin memnuniyetini kazanmak adına davacının hesabına aktarıldığını bildirdiği, davalı bankanın kendi rızası ile davacının talimatları sonucu yapılan işlemler nedeni ile oluştuğunu iddia ettiği zararı kendi rızası ile kabul ederek kapattıktan sonra davacıdan zarara uğradığından bahisle talepte bulunamayacağı düşünülmekle karşı davanın da yerinde görülmediğinden reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı/karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı karşı davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı karşı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 12.144,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-karşı davacıdan alınmasına, 23/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2526, Karar No: 2018/6138, Tarih: 19.12.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/2526 E.  ,  2018/6138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a)Mahkûmiyet; Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin

20/12/2017 tarihli, 2017/460 esas ve 2017/491 Karar sayılı

kararı

b)İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi; Bursa Bölge Adliye

Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 16/02/2018 tarihli,

2018/300 esas ve 2018/277 Karar sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle temyiz edenlerin sıfatı, başvurusu süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde; sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu olduğunu, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair dosyada delil bulunmadığını, hukuka aykırı dinleme ve arama kararlarına dayalı hüküm kurulduğunu, sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğunu, sanıkta ele geçen madde miktarının kullanım sınırlarında olduğu gözetilmeden çelişkili tanık beyanlarına dayanılarak sanığın mahkumiyetine karar verildiğini belirtmesi karşısında, temyiz isteminin CMK'nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede; sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf isteğinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK'nın 302/1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 19.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5006, Karar No: 2021/62, Tarih: 12.01.2021

**1. Hukuk Dairesi         2018/5006 E.  ,  2021/62 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... Belediye Meclisinin 06.07.2009 tarih ve 53 sayılı kararına istinaden belediye encümence yapılan ihale ile 13.12.2012 tarih ve 1774 sayılı kararla 1204 ada 2 parsel sayılı taşınmazın davalı ...'e devredildiğini, satışa dayanak teşkil eden meclis kararının ... 5. İdare Mahkemesi'nin 2009/1410 Esas, 2010/942 Karar sayılı kararı ile iptaline karar verildiğini, kesinleşen karar ile davalı adına oluşan tescilin yolsuz tescil haline geldiğini, dava konusu taşınmazın iptal kararının sonuçlarını bertaraf etmek amacı ile davalı ...'nin taşınmazı diğer davalı ...'e devrettiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile ... adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., satış işleminin dayanağının meclis kararı olmayıp encümenin ihale kararı olduğunu, ihale iptal edilmeden yolsuz tescilden söz edilmesinin mümkün olmadığını, belediyenin meclis kararı iptal edilmiş olmasına rağmen taşınmazı ihaleye çıkartarak kötüniyetli hareket ettiğini; davalı ..., iptal kararının kesinleşme tarihinin 2016 yılı olduğunu, taşınmazı 2015 yılında bedelini ödeyerek satın aldığını, TMK'nın 1023. maddesi uyarınca iyi niyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıların iyi niyetli olmadıkları kanıtlanamadığından davanın reddine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi davacının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/(1)-b-2 maddesi gereğince kabulüne karar vermiş ve yerel mahkeme kararını kaldırarak belediye meclis kararının idari yargı yerinde iptal edildiği ve tescilin yolsuz hale geldiği, davalıAlper'in iyiniyetli olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar vermiştir.

Karar, davalılar vekilleri tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 12.01.2021 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz eden davalı ... vekili Avukat ve temyiz edilen davacı ... vekili Avukat gelmedi, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 34.156.60. TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan müteselsilen alınmasına, 12.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1724, Karar No: 2022/5239, Tarih: 24.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/1724 E.  ,  2022/5239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24.01.2019 tarih ve 2015/312 E. - 2019/53 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline geri çevrilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra iade edildiği anlaşılmakla duruşma için belirlenen 09.03.2022 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, davalının Tarişbank'ın genel müdürlüğünü yaptığını, kredi müşterileri Ege Örme Ltd. Şti. ile Ege Giyim San. Ltd. Şti.'ne kullandırılan kredilerde mevzuata aykırı ve usulsüz işlemler bulunduğunu, kredi limiti üzerinde kredi kullandırıldığını, teminatların çok zayıf olduğunu, istihbarat raporlarında karşılıksız çek ve protesto kayıtlarına rastlandığı ve likitide ihtiyacını büyük ölçüde banka kredileri ile karşılandığı bildirildiği halde sürekli limit arttırımı ve limit aşımı suretiyle banka riskinin tahsil edilemeyecek hale getirildiğini, borçlunun tüm hacizli ve ipotekli mallarının satıldığını, halen 3.504.763,19 TL banka alacağının kaldığını ileri sürerek bu tutarın 05.12.2001 tarihinden itibaren işleyecek %136 faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, Tarişbank'ın Alsancak Şubesi müşterisi olan Toskana Deri San. İmal. İth. İhr. A.Ş. ve Toskana Dış Tic. Deri San. A.Ş.'nin olumsuz koşullarına rağmen kredi limitlerinde aşımlar yapıldığını, riskin sürekli büyümesine neden olunduğunu, gerçeği yansıtmayan ekspertiz raporları esas alınarak ipotek tesis edildiğini, kredi teminatı olarak yine bankanın teminat mektubu ve aval kredisi verildiğini, devlet tahvili rehninin yetki alınmadan çözülerek firmaların tasarrufuna bırakıldığını, senetlerin firmaya iade edildiğini, alacağın kredi borçlusundan tahsil edilemeyeceğini ileri sürerek ana para, işlemiş faiz, BSMV toplamından ipotek miktarının düşülüp 15.433.593,05 TL'nin ana para için işleyecek %195 faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin 01.07.1993- 07.07.1997 tarihleri arasında yönetim kurulu üyesi/ genel müdür olarak görev yaptığını, şirket genel kurulunda sorumluluk davası açılması için bir karar alınmadığını, davanın da denetçiler tarafından açılması gerektiğini, müvekkili hakkında alınan ibra kararlarının kesinleştiğini, zarara sebebiyet verdiği ileri sürülen işlemlerin hangisinden, kimin, hangi fiiller ile ve ne oranda sorumlu olduğunun açıklanması gerektiğini, hiçbir banka genel müdürünün şubelerden intikal eden kredilere ilişkin işlemler ile birebir ilgilenemeyeceğini, soruşturma raporunda dahi müvekkiline bir kusur atfedilemediğini, müvekkilin işlemlerde imza ve parafının olmadığının, konuyla ilgisinin açıkça ortaya konulamadığının, dava açılması halinde Bankacılık Kanununun 44. maddesi ile ilgisinin güç göründüğünün raporda belirtildiğini, faiz miktarına nasıl ulaşıldığının belli olmadığını, şüpheli zarar ile müvekkilinin eylemleri arasında bir illiyet bağı kurulamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, TTK'nın yönetim kurulu üyeleri için ispat yükü ters çevrilmiş kusur esasına dayanan bir sorumluluk öngördüğü, yönetim kurulu üyeleri aleyhine kusur karinesi kabul ettiği, TTK’nın 338. maddesinde yönetim kurulu üyelerinin kusur ve sorumluluklarının bulunmadığını ispat edemedikleri takdirde zarardan sorumlu olduklarının düzenlendiği, yönetim kurulu üyesi/genel müdür olan davalı ve diğer banka yöneticilerinin olumsuz istihbarat raporlarına rağmen yeterli teminat almadan kredi açtıkları, açtıkları kredinin ödenmediği, zarar ile davalı yönetim kurulu üyelerinin özen borcunun ihlali arasında uygun nedensellik bağının mevcut olduğu, davalının söz konusu kararların alınmasında kusursuz olduğunu ispat edemediği, davalı yönünden sorumluluğunun maddi şartlarının gerçekleştiği, 5411 sayılı Yasa hükümlerinin geçmişe etkili olduğunun öngörülmesi sebebiyle davacı TMSF tarafından ibraz edilen 19.10.2006 tarih ve 506 sayılı davaya halef sıfatıyla devam kararının 5411 sayılı Yasa'nın 133. maddesi hükümleri gözönüne alınarak sorumluluk davasının açılması açısından yeterli sayılmasının gerektiği, dava ve birleşen davanın zamanaşımına uğramadığı gerekçesiyle asıl dava yönünden; davanın kısmen kabulüne, 254.628,33 TL asıl alacak ile 1.398.053,61 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 1.652.681,94 TL'nin asıl alacağa dava tarihinden itibaren işletilecek %136 temerrüt faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 12.08.2005 tarihinde yapılan 56.128,15 TL ile 21.11.2013 tarihinde yapılan 249,50 TL ödemenin infaz sırasında nazara alınmasına, birleşen dava yönünden; davanın kısmen kabulüne, 2.086.220,15 TL asıl alacak, 8.352.673,84 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 10.438.893,99 TL'den, dava dilekçesinde bahsi geçen 500.000.- TL ipoteğin mahsubu ile belirlenen 9.938.893,99 TL'nin asıl alacağa dava tarihinden itibaren işletilecek %136 temerrüt faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 09.12.2005 tarihli 239.705,92 TL'lik ödemenin infaz sırasında nazara alınmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davalı vekili, ek kararı da temyiz etmiş, Dairemizin geri çevirme kararlarında sonra mahkemece 17.01.2022 tarihli ek karar ile her bir davada (asıl ve birleşen davalar yönünden) alınması gereken peşin nispi temyiz harç miktarının ayrı ayrı hesaplanarak 7 gün içerisinde yatırılması, aksi durumda HUMK 434/3 maddesi uyarınca temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılacağına karar verileceği hususları belirtilmek suretiyle 04.06.2021 tarihli düzenlenen muhtıranın davalı vekiline tebliğine rağmen muhtırada belirtilen miktarların davalı vekilince belirtilen yasal süre içerisinde yatırılmadığı gerekçesiyle HUMK 434/3 maddesi uyarınca temyiz talebinin reddine, bu davalı yönünden kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacı TMSF harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 24/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.