muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2667, Karar No: 2015/12964, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2667 E.  ,  2015/12964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn : Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13239, Karar No: 2014/22786, Tarih: 04.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/13239 E.  ,  2014/22786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9664, Karar No: 2011/13848, Tarih: 13.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9664 E.  ,  2011/13848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/17217, Karar No: 2024/3444, Tarih: 24.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/17217 E.  ,  2024/3444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/482 E., 2024/48 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanıklar hakkında, Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 25.09.2018 tarihli iddianamesiyle, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası, EK-5 inci maddesi ve 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2.Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.09.2019 tarihli kararıyla, sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası, EK-5 inci maddesi, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 16 yıl 3 ay hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.09.2019 tarihli kararının sanıklar müdafiilerince istinaf edilmesi üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 29.01.2020 tarihli kararıyla, sanık ...'ın istinaf başvurusunun esastan reddi ile sanık ...'nın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

4.Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9 .Ceza Dairesinin 29.01.2020 tarihli kararının temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 11.10.2023 tarihli kararıyla, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin üçüncü fırkasına aykırı davranıldığı ve hapis cezalarının "15 yıl 15 ay" yerine "16 yıl 3 ay" olarak belirlenmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9 .Ceza Dairesinin 29.01.2020 tarihli kararının temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 11.10.2023 tarihli kararıyla, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin üçüncü fırkasına aykırı davranıldığı ve hapis cezalarının "15 yıl 15 ay" yerine "16 yıl 3 ay" olarak belirlenmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.01.2024 tarihli kararıyla, sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası, EK-5 inci maddesi, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 21 ay hapis ve 35.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ... müdafinin temyiz isteği; somut ve kesin delil bulunmadığına, masumiyet karinesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine, 5237 sayılı Kanun'un 39 ve 315 inci maddelerinin uygulanması gerektiğine, arama kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B.Sanık ... müdafinin temyiz isteği; diğer sanığın soyut beyanları dışında mahkumiyete yeterli kesin ve somut delil bulunmadığına, üzerine atılı suçu işlemediğine, kararın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, kolluk güçleri tarafından kavşak üzerinde yapılan çalışmalarda durumundan şüphelenilerek takibe alınan 34 FD \*\*\*\* plakalı aracın bir sokak üzerine park etmesi üzerine, şoför koltuğundan sanık ...'nın indiğinin ve orada bulunan bir işyerinden çıkan diğer sanık Ali İhsan Şanli ile konuştuğunun görüldüğü, her iki sanığın kolluk görevlilerini fark etmeleri üzerine kaçmaya başladıkları ve yaşanan kovalamaca sonucunda kolluk güçlerince yakalandıklarında sanık ...'ya ait \*\*\*\* plakalı aracın bagajında yapılan aramada bir (1) adet roket başlığı, iki (2) adet AK-47 Kaleşnikof marka uzun namlulu silah, bu silahlara ait on (10) adet şarjör ve çok sayıda mermi fişeği, iki (2) adet tabanca ve çok sayıda fişek, susturucu, silah kılıfı, omuz askısı, silah yağı, kar maskesi ile eldivenin bulunduğu, araç üzerinde yapılan parmak izi incelemeleri sonucunda aracın sol arka kapı camı iç yüzeyinde ve poşette elde edilen parmak izinin sanık ...'a ait olduğunun tespit edildiği böylece sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1.Dava dosyası kapsamında, 12.06.2018 tarihli olay tutanağı, 25.06.2018 tarihli tutanak, görüntü inceleme tutanakları, canlı teşhis tutanakları, Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nden alınan 14.06.2018 tarihli uzmanlık raporu, Diyarbakır Valiliği Olay Yeri İnceleme Şube Müdürlüğü'nden alınan 03.07.2018 tarihli uzmanlık raporu, Diyarbakır Emniyet Müdürlüğü Bomba İmha ve İnceleme Şube Müdürlüğü'nden alınan 14.08.2018 tarihli ekspertiz raporu mevcuttur.

2.Sanık ...'nın etkin pişmanlık hükümleri kapsamında beyan ve teşhislerde bulunduğu, aracında yakalanan silahların Diyarbakır il merkezinde faaliyet yürüten YPS timine ait olduğunu, sanık ... ve Baran kod isimli bir BTÖ mensubunun kendisine verdiklerini, 2017 ve 2018 yılında birden çok kere örgüt mensupları görüşmeye ... ile gittiğini, görüşmeler sırasında diğer BTÖ mensuplarının ...'a talimatlar verdiğini, ...'ın da bu timde faaliyet yürüttüğünü ifade ettiği anlaşılmıştır.

3.Tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, olay günü sanık ...'nın, sanık ... ve BTÖ mensubu başka bir şahıstan aldığı yasak niteliği haiz silahları temyiz dışı sanık Ali İhsan Şanli'nın işyerinde saklamak için aracıyla getirdiği sırada yakalandıkları, Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nden alınan 14.06.2018 tarihli uzmanlık raporuna göre, suça konu 1979 SG 24662 ve1974 NX 2655 numaralı silahların 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen vahim silahlardan olduklarının, Diyarbakır Emniyet Müdürlüğü Bomba İmha ve İnceleme Şube Müdürlüğü'nden alınan 14.08.2018 tarihli ekspertiz raporuna göre, patlamamış bir adet PG-7 roket mühimmatı ve mühimmata ait 1 adet sevk motorunun askeri amaçla fabrikasyon olarak imal edilmiş mühimmat olduğu, bu itibarla bölücü terör örgütü mansuplarınca kullanılan PG-7 anti tank roketatar mühimmatının canlılar üzerinde öldürücü ve yaralayıcı cansızlar üzerinde yakıcı, yıkıcı ve tahrip edici özelliklere sahip ve 6136 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesi kapsamında olduğunun tespit edildiği, böylece sanıkların yasak niteliği haiz silahları terör örgütü faaliyeti çerçevesinde bulundurdukları anlaşılmakla, Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.01.2024 tarihli ve 2023/482 Esas, 2024/48 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmün niteliğine ve sanık ...'nın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3147, Karar No: 2017/5182, Tarih: 19.12.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/3147 E.  ,  2017/5182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, tehdit

HÜKÜM : 1-) Sanık ... hakkında;

TCK'nun 106/1-1, 43/2, 62, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası.

2-) Sanık ... hakkında;

TCK'nun 81/1, 35/2, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa, dosya kapsamına göre, sanık ...'in, mağdur ...'ı bıçakla boyun bölgesinden mandibula inferiorundan başlayıp posteriorda servikal bölgeye sola doğru uzanan tam kat cilt altında kas plaklarını da içerecek şekilde yaklaşık 30 cm'lik derin kesiye, yüzde sabit ize ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar ceza öngören TCK'nun 35. maddesi uyarınca, zarar ve tehlikenin varlığı gözetilerek makul bir ceza belirlenmesi gerekirken, sadece hiç isabet olmayan hallerde uygulanabilecek şekilde 9 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs ve sanık ... hakkında; mağdurlar ... ve ...'e yönelik zincirleme tehdit suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezaları azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen

dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, sanık ... müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suç vasfına, delillerin takdirine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin sanıklar hakkında bu madde ile yaptığı uygulamalar yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23060, Karar No: 2015/8796, Tarih: 25.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/23060 E.  ,  2015/8796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 1.061,33 TL maddi, 1.200 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

''04/07/2013'' olan dava tarihinin gerekçeli karar başlığına ''12/07/2013'' olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiş ve kendisini vekil ile temsil ettiren davacı asıl yararına karar tarihindeki maktu vekalet ücreti yerine, davacı vekili lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi ve nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nasafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunması, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18882, Karar No: 2012/21034, Tarih: 21.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/18882 E.  ,  2012/21034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın eylemine uyan ve 765 sayılı TCK’nın 491/4. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun aynı Yasanın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık olağan zamanaşımına bağlı olduğu ve suçun işlendiği 17.10.2004 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar 104/2. maddesinde belirtilen 7 yıl 6 aylık sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Mesut Gök savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11006, Karar No: 2011/1494, Tarih: 22.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/11006 E.  ,  2011/1494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, asıl davada ve birleştirilen davada müvekkili tarafından kasko sigorta poliçesi ile sigortalanan aracın, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda hasar gördüğünü, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, ileri sürerek, 4.643,00 TL'nin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, dğer davalılar aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, kasko sigorta Sözleşmesi uyarınca ödenen tazminatın rücuan tahsili istemine ilikindir. Davalı ...ya dava dilekçesinin tebliği, 17.09.2007 tarihinde ev adresinde birlikte oturan annesine yapılmıştır. Ne var ki, ceza ve tevkif evi müdürlüğü tarafından gönderilen yazı cevabı içeriğine göre, davalının aynı tarihte cezaevinde tutuklu bulunduğu anlaşılmaktadır. Tebligat Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca tutuklu ya da hükümlülere tebliğ yapılmasını

bulundukları cezaevi müdür ya da memuru temin eder. O halde davalıya ev adresinde yapılan tebligat usulsüzdür. HUMK'nun 73. maddesine göre; kanunun gösterdiği istisnalar dışında hakim, her iki tarafı dinlemedikçe veyahut sav ve savunmalarını bildirmeleri için yasal şekillere uygun olarak davet etmedikçe kararını veremez. Yasanın bu açık hükmüne aykırı olarak ve mahkemece kendisine yöntemince tebligat yapılmayarak savunma hakkı kısıtlanmış olan davalıya dava dilekçesi usulünce tebliğ edilip, ortaya koyacağı deliller toplanıp savunması çerçevesinde değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, usulüne uygun şekilde taraf teşkili sağlanmadan davalının yokluğunda yargılama yapılıp hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davalı ... vekilinin esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'nın temyiz itirazlarıın kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ya geri verilmesine 21.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.