muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/587, Karar No: 2021/6372, Tarih: 26.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/587 E.  ,  2021/6372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. Maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. Maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

Anayasa Mahkemesi’nin 27.11.2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan ve 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere’ bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine’ ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

1) 3 numaralı bendinde yer alan (iş bu kararın kesinleşmesine kadar) kelimelerinin çıkartılarak, yerine (Dairemiz karar tarihine kadar) kelimelerinin yazılmasına

2) 4 numaralı bendinde geçen (karar kesinleştiğinde) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6749, Karar No: 2013/6649, Tarih: 21.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/6749 E.  ,  2013/6649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 81, 35/2, 29, 62, 53, 54 maddelerince 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ile mağdurun önceye dayalı arkadaşlıklarının olduğu, mağdurun maddi sıkıntıları nedeniyle sanığın kefil olması sayesinde tanıdıklarından borç para aldığı, borcunu ödemeyince alacaklıların sanığa başvurduğu, sanığın borcu ödemek için bütün ev eşyalarını sattığı, eşiyle arasının açıldığı, bu nedenle mağdurdan parasını istediği, fakat bir türlü kendisine para ödenmediği, olay günü paranın verileceği umuduyla sanıkla mağdur buluşmalarına rağmen mağdurun parayı ödemediği gibi sanıkla dalga geçer tarzda konuştuğu, aralarında tartışma yaşandığı, bunun üzerine kahvehanedeki ıstaka ile mağdurun sanığa vurması sonucu sanığın domates kasaları üzerinde bulduğu bıçakla mağduru sol üst bacağından 2 adet, sağ kalçadan 1 adet, sol 11-12.kaburgaların arka koltuk çizgisi ile birleştiği yerde göğse ve batına nafiz olacak ve hayati geçirecek şekilde yaraladığı olayda;

l) a- Teşebbüs nedeni ile 9 ile 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35 maddesi ile uygulama yapılırken, makul bir ceza tayin edilmesi yerine 10 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

b- Mağdurun sanığa karşı haksız tahrik oluşturan eylemi nedeniyle, cezadan 1/4 ile 3/4 oranları arasında indirim öngören TCK.nun 29 maddesinin uygulaması sırasında, cezadan makul bir indirim yapılması yerine 2/3 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, tahrik ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 21/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6292, Karar No: 2018/12893, Tarih: 05.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/6292 E.  ,  2018/12893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Gerekçeli kararın delillerin değerlendirilmesi ve gerekçe bölümünde kesilen orman emvalinin yakacak nitelikli, hüküm bölümünde ise yapacak nitelikte olduğu belirtilerek çelişkiye neden olunması,

2-Hükmün esasını oluşturan kısa kararda, sanık hakkında tayin olunan gün adli para cezasının TCK'nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilmesi sırasında yapılan hesap hatası sonucu fazla cezaya hükmolunması ve bu suretle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması,

3-Hükmün 5. fıkrasında sanığın neticeten ''1580 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresi yazıldıktan sonra, 6. fıkrasında ''sanığa verilen 1620 TL adli para cezasının'' ibaresi yazılmak suretiyle hükmün karıştırılması,

4-5237 sayılı TCK’da cezaların içtimaı müesesine yer verilmemiş olmasına göre, doğrudan tayin olunan adli para cezası ile hapisten çevrilen adli para cezasının toplanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

5-Hürriyeti bağlayıcı ceza ile birlikte hükmolunan adlî para cezasının, hapis cezası ile birlikte temyize tâbi olduğu hususu dikkate alınmadan; hüküm fıkrası parçalara ayrılarak doğrudan verilen adli para cezasının kesin nitelikte olduğundan bahisle yanılgıya neden olunması,

6-Suça konu orman emvalinin müsaderesi hususunda herhangi bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5636, Karar No: 2018/7790, Tarih: 03.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/5636 E.  ,  2018/7790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairenin 25/06/2018 tarihli geri çevirme kararı gereklerinin tam olarak yerine getirilmeden dosyanın Dairemize geri gönderildiği anlaşılmıştır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için,

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davaya konu sitenin 8 bloktan oluştuğunu, 7 bloğun bir parselde, 8 bloğun ise başka parselde sitenin dışında yer aldığını beyan etmekte olup davalı ... sitesine ait tüm tapu kayıtları ile davalı ... sitesine ait tüm yönetim planının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilmesi,

İade kararı ile istenen belgeler ve alınan cevabî yazı ve varsa ekindeki belgeler bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin yukarıda belirtilen eksikliklerin yerine getirilmesinin sağlanarak bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 03/12/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11106, Karar No: 2014/22695, Tarih: 04.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11106 E.  ,  2014/22695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6001, Karar No: 2010/3197, Tarih: 22.04.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/6001 E.  ,  2010/3197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle “Keşifte bilgisine başvurulan yerel bilirkişinin beyanlarının soyut olduğu, tapunun bir sınırında “akıntı” yazdığı, kural olarak bu tür bir sınırı gösteren kaydın kapsamının miktarı ile geçerli olacağı, bu sınır hakkında jeolog bilirkişiden rapor alınmadığı, yine kaydın sınırında “sığır yolu” yazılı olup yerel bilirkişi sınırın daha sonra zeminden kaybolduğunu söylemesine rağmen yolun geçtiği yerin arazi üzerinde gösterilmediği, davacı tarafın tutunduğu tapu kaydının eski tarihli olduğu, davalıların tapu kaydının ise daha sonra 4753 sayılı Yasa'ya göre oluşturulduğu, bu durumda öncelikle davacılar adına tespit gören taşınmazlarla ilgili derdest dosyaların incelenerek tutunulan tapuya kapsam tayin edilip edilmediğinin belirlenmesi, gerekirse o dosyaların ön mesele yapılması, mahallinde yeniden keşif yapılarak tapuda yazılı olan her sınır hakkında kapsamlı bilgiler alınması, akıntı sınırı için jeologdan rapor alınması, sabit olup olmadığının, yatak değiştirip değiştirmediğinin kesin olarak saptanması, “sığır yolu”nun tapunun tesis tarihine göre güzergahının belirlenmesi, keşfi izlemeye ve infazı sağlamaya elverişli rapor alınması” gereğine değinilmiştir. ..., 1165 parsel sayılı taşınmazın adına tescili istemi ile davaya katılmıştır. Mahkemece Yargıtay bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davacıların davasının kısmen kabulüne, fen bilirkişisi .... tarafından düzenlenen 10/08/2004 tarihli rapora ekli krokide (C) harfiyle gösterilen bölüm ve 1165 parsel içinde kalan (D) harfi ile gösterilen bölümlerin iptali ile bütün olarak ayrı parsel numarası altında davacı ... adına, (B) harfiyle gösterilen bölüm, 1165 parsel içinde kalan (I) harfi ile gösterilen bölüm ve 1166 parsel içinde kalan krokide (O) harfi ile gösterilen bölümlerin iptali ile bir bütün olarak ayrı parsel numarası altında davacı ... adına, krokide (A) harfiyle gösterilen bölüm, 1166 parsel içinde kalan (P) harfiyle gösterilen bölüm ve yol vasfı ile tespit harici bırakılan ve krokide (Y6) harfi ile gösterilen bölüm ile 1168 parsel içinde kalan ve krokide (A6) ve (A8) ibaresi ile gösterilen bölüm, 1169 parsel içinde kalan krokide (A7) ve (A9) ibareleri ile gösterilen bölüm ile davacı ... .... adına kayıtlı 1170 parsel sayılı taşınmazın krokide (A13) ibaresi ile gösterilen bölümlerinin iptali ile bütün olarak ayrı bir parsel numarası altında davacı ..... adına tapuya kayıt ve tesciline, müdahil ...’in davasının kabulüne, 1177 parsel sayılı taşınmaz içinde kalan krokide (K) ve (L) harfleri ile gösterilen bölümler, yol olarak tescil harici bırakılan ve krokide (Y1)-(Y2) ibareleri ile gösterilen bölümler ve 1166 parsel sayılı taşınmaz içinde kalan krokide (S) ve (M) harfleri ile gösterilen kısımların iptali ile bütün olarak ayrı parsel numarası altında müdahil davacı ..

..... adına tapuya kayıt ve tesciline, müdahil ...’in davasının kabulüne, 1177 parsel sayılı taşınmaz içinde kalan krokide (K) ve (L) harfleri ile gösterilen bölümler, yol olarak tescil harici bırakılan ve krokide (Y1)-(Y2) ibareleri ile gösterilen bölümler ve 1166 parsel sayılı taşınmaz içinde kalan krokide (S) ve (M) harfleri ile gösterilen kısımların iptali ile bütün olarak ayrı parsel numarası altında müdahil davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, krokide (R), (N), (H) ve (E) harfleri ile gösterilen bölümlerin çatak vasfı ile tescil harici bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi ve davalılar .... ve.....ve müdahil davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/308, Karar No: 2015/5241, Tarih: 02.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/308 E.  ,  2015/5241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen 17.11.2014 tarihli Ek Karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34065, Karar No: 2015/1578, Tarih: 22.01.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/34065 E.  ,  2015/1578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 30.10.2014 tarih ve 2014/19432-25353 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu ...'in İİK.nun 168/5.maddesinde öngörülen yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda; takip dayanağı bonoyu şirketi temsilen imzaladığını, şahsi sorumluluğunun bulunmadığını ileri sürerek takibin iptalini istediği, mahkemece, itirazın reddine karar verildiği, iş bu kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 30/10/2014 tarihinde onandığı görülmüştür.

Takip dayanağı bononun düzenlenme tarihi itibari ile yürürlükte olup olayda uygulanması gereken TTK.nun 776/1-g maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için “… senedi düzenleyenin imzasını” ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak öngörülmemiştir. TTK.nun 778. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 677. maddesi gereğince, şirketin münferit temsilcisinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imzanın kendisini sorumluluktan kurtaracağı düşünülemez. Yine, TTK'nun 778. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 701. ve 702/1. maddeleri gereğince, keşideci şirket kaşesi üzerindeki imza dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadın yazılması gerekmez. Aval veren kimse, kimin için taahhüt altına girmiş ise tıpkı onun gibi sorumlu olur. Özetle şirket temsilcisinin şahsen sorumlu olabilmesi için şirket kaşesi dışında ayrı bir imzasının bulunması yeterlidir. Her iki imzanın da kaşe üzerinde bulunması halinde ise yetkili temsilcinin sorumluluğundan bahsedilemez. Bir diğer ifade ile senetteki her iki imza da şirket kaşesi üzerine atılmışsa, burada artık aval olgusundan söz edilemez (Hukuk Genel Kurulunun 05.10.2011tarih, 2011/12-480 esas, 2011/598 karar sayılı kararı).

Somut olayda, takibe konu bonoda keşideci olarak ''...'' ile muteriz borçlu ...'in adının yazılı olduğu, senedin tek imza ile keşide edildiği, açığa atılmış başkaca bir imzanın mevcut olmadığı görülmektedir. Bu imzayı atan ...'in, keşideci ....'nin yetkili temsilcisi olması sebebiyle imzanın da şirket adına atıldığının kabulü gerekir.

Somut olayda, takibe konu bonoda keşideci olarak ''...'' ile muteriz borçlu ...'in adının yazılı olduğu, senedin tek imza ile keşide edildiği, açığa atılmış başkaca bir imzanın mevcut olmadığı görülmektedir. Bu imzayı atan ...'in, keşideci ....'nin yetkili temsilcisi olması sebebiyle imzanın da şirket adına atıldığının kabulü gerekir.

Bu durumda takibe konu senet nedeniyle borçlu ... şahsen sorumlu olmadığından, mahkemece adı geçen borçlunun itirazının kabulü ile İİK.nun 169/a-5.maddesi uyarınca takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup hükmün bu nedenle bozulması gerekirken Dairemizce onandığı anlaşılmakla borçlunun karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 30.10.2014 tarih ve 2014/19432 E. - 2014/25353 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16297, Karar No: 2015/30559, Tarih: 02.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/16297 E.  ,  2015/30559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/15779

MAHKEMESİ : Bursa 17. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/10/2014

NUMARASI : 2014/504 (E) ve 2014/283 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karardan sonra denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediğinden bahisle Bursa (Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 21/04/2014 tarih 2013/926 esas, 2014/530 karar sayılı ilamı ile yapılan ihbar üzerine 28/10/2014 tarih 2014/504 esas, 2014/283 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verildiği, ayrıca Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2014 tarih 2014/249 esas ve 607 sayılı Kararı ile ikinci kez ihbarda bulunulduğu daha evvel aynı hükmün açıklandığı yeniden hükmün açılanmasına karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla; temyize konu bir hüküm bulunmadığından, dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesi için incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.