muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9045, Karar No: 2024/17823, Tarih: 10.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/9045 E.  ,  2024/17823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/759 E., 2022/177 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.02.2020 tarih 2017/350 E., 2020/29 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Oluş, iddia ve mahkeme kabulü nazara alındığında sanığın savunmasının aksine dosyada silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesini gerektiren ve örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğini gösteren yeterli delil bulunmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3837, Karar No: 2021/2580, Tarih: 03.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/3837 E.  ,  2021/2580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

...

Dava, 1 günlük hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 03/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7595, Karar No: 2014/20206, Tarih: 16.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7595 E.  ,  2014/20206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2878, Karar No: 2013/3026, Tarih: 09.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/2878 E.  ,  2013/3026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2009/202538

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 26/05/2009, 2008/1 (E) ve 2009/61 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Erdal'ın, mağdurlar Hüseyin ve Muhammed'e yönelik eylemleri ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde, 6136 sayılı Yasaya aykırlık suçunun niteliği tayin, mağdur Hüseyin'i silahla kasten yaralama suçu açısından tahrike ve takdire, sanığın diğer suçları açısından takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, mağdur Hüseyin'in, olay günü bir grup arkadaşıyla birlikte, tanık Turan'ı bulmak için sanığa ait işyerine gittiği, bu gruptan müşterilerin rahatsız olduğunu ileri süren sanık Erdal ve kardeşi

Nihat'ın mağdur Hüseyin'e geldiği grupla birlikte işyerinden çıkmasını söyledikleri bu nedenle grupta bulunanların Nihat'ı işyerinin önünde darp etmeye başlamaları üzerine, sanık Erdal'ın tabanca ile hedef gözetmeksizin yere doğru ateş etmeye başladığı, yerden seken kurşunlardan birinin mağdur Hüseyin'in başının arkasına isabet ettiği, saçlı deri cilt altında kalan merminin mağdurun yaşamını tehlikeye sokmadığı, ancak basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralanmaya neden olduğu, diğer merminin ise mağdur Muhammed'in sol kulağına isabet ederek, mağduru basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda;

a) Sanığın, kalabalık olan kavga ortamında, hedef gözetmeksizin yere doğru yaptığı atışlar sırasında, etrafta bulunan mağdur Hüseyin ve Muhammed'in de isabet alıp yaralanabileceklerini yada ölebileceklerini öngörebilecek durumda olduğu halde, ateş ederek mağdurları yaralaması eyleminin, olası kastla yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilerek, sanığın cezasından TCK.nun 21/2.maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

b) 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun kararda gösterilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık Erdal müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 09/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15320, Karar No: 2013/29309, Tarih: 26.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/15320 E.  ,  2013/29309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ve dahili davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 16/10/2010 tarihinde kendisine ait 60 ZG 237 plakalı traktörü ile ... ... Fabrikasının ... de bulunan pancar toplama merkezine gittiğini, traktör ve römork pancar boşaltma makinesinin bantları üzerinde iken makinenin traktör sabitleyici ön zincirin kopması neticesinde traktörü ve römorkunun banttan kayarak dışarı düştüğünü, hem traktörünün hem de römorkunun hasar ve değer kaybına uğradığını, değer kaybının tespit edilmesi amacıyla ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/41 değişik iş sayılı dosyası ile zararın 2.773 TL olarak tespit edildiğini, davalı tarafın pancar boşaltma makinesine ve sabitleyici zincirlere gerekli bakım ve onarımı yapmadığı için kusurlu olduğunu ileri sürerek, maddi zararın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; dava her ne kadar ... ... Fabrikasına açılmış ise de, fabrika”nın tüzel kişiliğinin bulunmadığını, pancar boşaltma işinin... Petrol Akaryakıt Ltd Şti tarafından yapıldığını, davada husumetin yanlış yöneltildiğini, bu nedenle davanın reddi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının savunmasında adı geçen... Petrol Ltd.Şti davaya dahil edilmek suretiyle davanın kısmen kabulü ile 2.475,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm, davalı ve dahili davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, ... ... Fabrikalarının tüzel kişiliği bulunmamasına karşın, davalı Türkiye ... Fabrikaları A.Ş.'nce davaya cevap verilip katıldığından böylelikle taraf teşkilinin tamamlanmış olup karar başlığında, Türkiye ... Fabrikaları A.Ş. şeklinde yazılmamasının maddi hata olup, mahallinde her zaman

düzeltilmesinin mümkün bulunmasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... A.Ş’ nin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

düzeltilmesinin mümkün bulunmasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... A.Ş’ nin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı dava dilekçesinde, davalı ... Fabrikasının ...’de bulunan pancar toplama merkezine gittiği esnada toplama alanında meydana gelen kaza neticesinde doğan maddi zararının tahsilini istemiş, davalının, pancar boşaltma işinin... Petrol Akaryakıt Ltd Şti tarafından yapıldığını ileri sürmesi üzerine, davacı tarafından... Petrol Akaryakıt Ltd Şti dahili davalı olarak davaya dahil edilmiş, yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm dahili davalı tarafından temyiz edilmiştir. Açılmış bir davaya teşmil yoluyla üçüncü bir kişinin davalı olarak dahil edilmesi mümkün olmayıp, dahili davalı hakkında usulüne göre açılmış bir dava bulunmamaktadır. Dava dilekçesi tebliği mahiyeti itibarıyla davanın ihbarı niteliğinde bulunduğundan mahkemece, dava kendisine ihbar edilen kişi hakkında hüküm kurulamaz. Hakkında hüküm kurulan... Petrol Akaryakıt Ltd Şti hakkında usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığından... Petrol Akaryakıt Ltd Şti hakkındaki davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalı ... A.Ş’ nin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle dahili davalı... Petrol Akaryakıt Ltd Şti’nin temyiz itirazının kabulü ile hükmün dahili davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde dahili davalı... Petrol Ltd. Şti'ye iadesine, 144,76 TL kalan harcın davalı Türkiye ... Fabrikaları A.Ş.'den alınmasına, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14811, Karar No: 2013/6566, Tarih: 18.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/14811 E.  ,  2013/6566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Alacaklıyı zarara uğratmak kastıyla mevcudu eksiltmek ve ticareti usulüne aykırı terk etmek, ticaret şirketlerinde yönetim yetkisine sahip olanların ticari işletmenin borçlarını ödememesi

HÜKÜM : Beraat

I- "Ticaret şirketlerinde yönetim yetkisine sahip olanların ticari işletmenin borçlarını ödememesi" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- "Alacaklıyı zarara uğratmak kastıyla mevcudu eksiltmek" ve "ticareti usulüne aykırı terk" suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

1- Şikayet dilekçesinde, sanığın işyerini muvazaalı olarak ...'ya devrettiğinin iddia edilmesi karşısında, işyerinin devredilip devredilmediği, devredildiğinin saptanması halinde ise tarafların göstereceği tüm deliller toplanarak bu devrin alacaklıları zarara uğratmak amacıyla yapılıp yapılmadığı tartışılıp, sonucuna göre hukuki durumlarının takdiri yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketinin yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorulup, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca her iki suç açısından hükmün istem gibi BOZULMASINA, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7203, Karar No: 2024/18134, Tarih: 02.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/7203 E.  ,  2024/18134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 05.03.2024

SAYISI : 2022/3668 E., 2023/4112 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Kamu malına zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 05.03.2024 tarihli ve 2022/3668 Esas, 2023/4112 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 05.03.2024 tarihli ve 2022/3668 Esas, 2023/4112 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13119, Karar No: 2015/6455, Tarih: 11.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/13119 E.  ,  2015/6455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2012/232-2014/89

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 08.10.2012 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 13.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, Denizli ili A... ilçesi A... k. 14.. ada, 18 parsel sayılı taşınmazda 2 katlı evi bulunduğunu, davalıya ait 19 parsel sayılı taşınmaza ise davalı köyün imam evi yapmak suretiyle 2.kat pencerelerinin kapatıldığından bahisle davalıya ait binanın imar yönetmeliğine uygun olarak bir kısmının yıkılmasını istemişlerdir.

Davalı köy, davayı kabul etmemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacılar vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 50. maddesinde medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

4721 sayılı TMK’nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7 maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak, On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun “Yürürlük” başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; Davalı köyün 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak Pamukkale ilçesinin belediyesine katılması nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatı kalmadığından ve katıldığı ilçe belediyesi taraf olacağından 6360 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrası gereğince işlem yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenin katıldığı belediyeye iadesine, 11.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8031, Karar No: 2013/9045, Tarih: 14.06.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/8031 E.  ,  2013/9045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Talep, eczacı olan davacı ile ... Kurumu arasında yapılan sözleşmenin feshine ilişkin kararın iptali isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı Kararı uyarınca ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 13. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 14.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.