muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1123, Karar No: 2023/1975, Tarih: 05.04.2023

e. 59 uncu madde hükmüne göre miras ortaklığından ayrılanlar,

f. Tarım ve veteriner okullarını veya Tarım Bakanlığınca tanınmış tarım kurslarım bitirenlerden arazisi olmayanlar veya yetmiyenler,

g. Evvelce çiftçi olmayıpta arazi edindiği takdirde çiftçilik yapacaklarına Tarım Bakanlığınca kanaat getirilenler,

Bu madde şümulüne giren kimselerden bağımsız bir işletme kuracak durumda bulunanlara aile sahibi olmasalar dahi arazi verilir."

3. Değerlendirme

1. Dava konusu olayda; 36 No.lu Toprak Komisyonu tarafında 26.11.1970 tarih 37 sayılı kararı ile 185 aileye toprak dağıtımı kararı almış ve dağıtım cetveli düzenlenmiştir. 09.11.1961 tarihinde kadastro tespitinde 335.997,89 m2 yer mera vasfı ile tespit edilen taşınmazın Toprak Tevzi Komisyonu tarafından 149 000 m2'lik kısmı mera olarak ayrılmış, kalan kısım hakkında dağıtım cetveli düzenlenerek kura ile dağıtımı yapılmıştır. Davacıların murisi ...'a kura sonucunda T212 olarak gösterilen 1830,19 m2 yer isabet etmiştir. Muris 1970 yılından itibaren ölene kadar kullanmış ve halen taşınmaz davacı mirasçılar tarafından tasarruf edilmektedir. Nitekim Hazine tarafından 2. Sulh Hukuk Mahkemesi 2005/1305E., 2006/806 K. sayılı dosyada açtığı meraya elatmanın önlenmesi davası Toprak Tevzi Komisyon işlemlerinin geçerli olduğu ve mera vasfını kaybetmiş olduğundan davanın reddine karar verilmiş ve bu hüküm onanarak kesinleşmiştir. Toprak Tevzi tarafından yapılan tahsis işlemi iptal edilmemiş olup geçerliliğini korumaktadır.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2843, Karar No: 2016/3623, Tarih: 21.03.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/2843 E.  ,  2016/3623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı .. aleyhine 11/06/2013 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, idari işlemden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, .. müdür vekili olarak görev yaptığını, yapımı devam eden .. yaklaşık maliyet hesabında inşaat kalemlerinin hesabında dikkatsizlik nedeni ile hata ve zarar oluştuğu gerekçesiyle davalı idarece maaşından kesintiler yapıldığını, ceza dosyasında yapı maliyet hesabında kamu zararı oluşmadığının belirlendiğini sorumlu hakkında beraat kararı verildiğini iddia ederek, maaşından yapılan kesintilerin kendisine iadesine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı idare, idarenin kamu zararının karşılanması noktasında yasanın gerektirdiği işlemi yaptığını, idareye atfedilecek herhangi bir kusur bulunmadığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının maaşından haksız olarak yapılan kesintilerin iadesi gerektiği gerekçesiyle istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu talep, idari işlem ve eylemlerden doğan zarar niteliğinde bulunduğundan ödetilme isteği 11/02/1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının 2. bendi hükmünce tam yargı davasının konusunu oluşturmaktadır. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi gereği de talep bir tam yargı davası niteliğindedir ve bu davalara bakma görevi idari yargı yerine aittir. 6100 sayılı .. 114. maddesinde de yargı yolu dava şartları arasında sayılmış olup dava şartlarının mevcudiyeti mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden gözetilecektir. Bu durumda; mahkemece dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddedilmesi gerekirken esastan incelenmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26369, Karar No: 2011/8012, Tarih: 01.11.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/26369 E.  ,  2011/8012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1, 50. maddeleri uyarınca 3.600 ve 450 yeni Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Küçükçekmece 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 11/07/2008 tarihli ve 2007/1065 esas, 2008/667 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 24.06.2011 gün ve 2011/8539/36171 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.08.2011 gün ve 2011/241826 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1. maddesinde, "Başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyedliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyedliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikâyet üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis ve adlî para cezası ile cezalandırılır." hükmünün yer aldığı, anılan Kanun'un 52/1 ve 2. fıkrasında ise, "Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir", "En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsî hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir." hükümlerinin yer aldığı, buna göre adlî para cezasının anılan hükümler nazara alınmak suretiyle öncelikle gün olarak tespit edilmesi gerektiği gözetilmeksizin doğrudan yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı Kanun'un 52/1.maddesinde "Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir" şeklindeki Düzenleme ile aynı Kanun'un 52/3.maddesine göre “kararda adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir" hükmü karşısında, mahkemece sanık hakkında anılan Kanun'un 155/1. maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu gibi gerekçelerle hapis cezasının alt sınırdan takdir ve tayin edildiği halde, öncelikle adli para cezasının tam gün olarak tespit edilmesinden sonra bir gün karşılığı takdir edilen miktar belirlenerek netice ceza tayin edilmesi gerekirken, bu husus göz ardı edilerek ayrı bir gerekçe gösterilmeksizin doğrudan 450 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi yasaya aykırı ve kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görüldüğünden Küçükçekmece 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 11.07.2008 gün, 2007/1065 esas 2008/667 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususta aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendine göre karar verilmesi mümkün olduğundan, hükümlünün 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesi uyarınca hapis cezasının yanında takdiren 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Yasanın 52. maddesi gereğince mahkemenin kabulü de dikkate alınarak bir gün karşılığı 20 TL olarak takdir edilip, hükümlünün sonuç olarak 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen yerinde bırakılmasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13357, Karar No: 2013/20363, Tarih: 21.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/13357 E.  ,  2013/20363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile müdahil davacı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve müdahil davacı Hazine vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere göre, dava konusu taşınmazın bedelinin tesbiti ile mülkiyeti ihtilaflı olduğundan üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Müdahil davacı Hazine vekilinin temyizine gelince;

1)Hazine yasal hakkını kullanarak dava konusu taşınmazın niteliği konusunda süresinde itirazda bulunmuştur. Açıklanan nedenle davasının reddine karar verilmesi ve aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi,

2)Davacı ... harçtan muaf olmadığı halde muaf kabul edilerek harç alınmasına yer olmadığına dair hüküm kurulması,

Doğru değilse de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına gerektirmediğinden;

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin tümüyle çıkartılmasına,

c)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin harca ilişkin bölümünün çıkartılmasına, yerine (Davacı idare harçtan muaf olmadığından alınması gereken 17,15-TL başvurma harcı ile 18,40-TL karar ve ilam harcı olmak üzere toplam 35,55-TL harcın davacı idareden alınarak Hazineye irad kaydına) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22496, Karar No: 2012/4479, Tarih: 22.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/22496 E.  ,  2012/4479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada; müşterek çocuk İpek’e ödenen iştirak nafakasının zaman içerisinde ihtiyaçları karşılamadığı ileri sürülerek 250 TL'den 1.000 TL'ye çıkartılması talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece; “tarafların yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırması sonucu davacının gelirinin davalınınkinden daha yüksek olduğu, davacının annesine ait evde oturduğu, kira ödemediği, ayrıca ailesine ait birkaç taşınmaz daha bulunduğu, yani birlikte yaşadığı ailesinin de ekonomik durumunun iyi olduğu; davalının ise davacıdan daha az miktarda maaş aldığı gibi bakmakla yükümlü olduğu annesi ile birlikte kirada oturduğu, almakta olduğu maaş ile hem nafaka ödeyip hem de kendisi ile annesinin geçimini sağlamaya çalıştığı anlaşılmıştır. Ayrıca her ne kadar davacı taraf ortak çocuğun okul giderlerinin bir hayli yüksek olduğunu bildirmiş ise de ortak çocuğun bu denli yüksek gider gerektiren özel bir okulda okumasının mutlak surette zaruri olmadığı, davalının bu giderleri karşılamasının aldığı ücret ve kesintiler göz önüne alındığında mümkün olmadığı, davalının ortak çocuk için ödediği nafakanın, aldığı ücret, çocuğun yaşı ve ülkemiz şartları düşünüldüğünde iyi bir miktar olduğu; ayrıca her iki tarafın da ortak çocuğun giderlerine katılmak zorunda olduğu, davalının ortak çocuğun giderlerini tek başına karşılama zaruriyetinin bulunmadığı” gerekçesi ile davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.TMK 331.maddesinde, "Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır" hükmü getirilmiştir.Somut olayda ise, önceki nafakanın takdir edildiği 18.11.2008 tarihinden bu artırım davası tarihi arasında iki yıldan fazla bir süre geçmiş olup, bu süre içerisinde müşterek çocuğun yaşı ihtiyaçları, eğitim giderleri doğal olarak artmış, paranın da alım gücünün en azından enflasyon oranında değer kaybına uğramış olduğu bir gerçektir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle nafakanın en azından DİE'ce yayınlanan ÜFE artışı oranında artırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın tümden reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/676, Karar No: 2013/5264, Tarih: 25.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/676 E.  ,  2013/5264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkin verilen hükmün tavzihi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkin verilen hükmün tavzihi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, tavzih isteminin kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6750, Karar No: 2012/487, Tarih: 06.02.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/6750 E.  ,  2012/487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, bıçakla yaralama, basit yaralama

HÜKÜM : Sanık ...: TCK.nun 32/1,57/1 ve CMK 223/3-a maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına

Sanık ...: TCK.nun 25/1 ve CMK 223/2-d maddesi uyarınca beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

l.Sanıklardan ...'nin 18 yaşından küçük olması karşısında yargılamasının kapalı oturumlarda gerçekleştirilmesi gerekirken bir kısım oturumların CMK.nun 185. maddesine aykırı davranılarak açık yapılması, telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Sanık ... hakkında mağdur-katılan ...'yü öldürmeye teşebbüs ve mağdur-katılan ...'yi kasten bıçakla yaralama, sanık ... hakkında mağdur-katılan ...'yı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın kasten insan öldürmeye teşebbüs ve kasten bıçakla yaralama suçları ile sanık ...'nin mağdur-katılan ...'ya karşı eyleminin sübutu kabul, sanık ...'da paranoid sendrom denilen akıl hastalığının mevcut olduğu ve eylemlerini bu hastalığın sonucu olarak işlediği anlaşılmış, hakkında 5237 sayılı TCK.nun 32/1 ve CMK 223/3-a maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş, sanık ...'nin ise mağdur-katılan ...'yı kasten yaralama eylemini meşru savunma koşulları altında gerçekleştirdiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan-sanık ... müdafiinin suçların sübutuna, sanık ...'nin cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; sanık ...'nın suçta kullandığı bıçağın müsaderesi yerine sanığın yasal temsilcilerine teslimine karar verilmesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının bıçağın teslimine ilişkin 8 no ile başlayan bölümünün hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine "sanık ...'nın suçta kullandığı Adli Emanetin 2007/490 sırasında kayıtlı bir adet ekmek bıçağının TCK.nun 54/1. maddesi gereğince müsaderesine" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 06/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36099, Karar No: 2017/16314, Tarih: 06.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/36099 E.  ,  2017/16314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan, davalı tarafça dosya içerisine sunulan davacı adına kayıtlı olduğu anlaşılan, müşteri numarası -...- hesap numarası ... ıban numarası ... olan hesaba ait hesap ekstresi sunulmuş ise de söz konusu belgede hesabın hangi bankaya ait olduğuna dair bir bilgiye rastlanılmadığı, taraflardan bu husus sorulduktan ilgili bankaya yazı yazılarak adı geçen hesaba ilişkin uyuşmazlık konusu döneme ilişkin ilgili hesaba ait bilgilerin getirilip dosyaya eklenmesi istenmiş geri çevirme sonrası yapılan incelemede bankadan hesap dökümü istenen tarih aralığının fesih tarihine kadar olduğu ancak davalı tarafça sunulan belgeye göre ödemenin fesih tarihinden sonra yapıldığının yer aldı görülmekle fesih tarihinden sonraki döneminde hesap dökümü celp edilmeli, yazılacak müzekkereye davalı tarafça sunulan maaş-kıdem-yıllık izin adı altında 2.140,22 TL ödemenin yer aldığı hesap ekstresi eklenmeli, yine davalı tarafça sunulan bayram ve fazla mesai ödemesine ilişkin dekont da eklenmek suretiyle ilgili bankasından söz konusu ödemelerin yapılıp yapılmadığı sorularak yazı cevapları eklenerek dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.07.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2631, Karar No: 2021/44, Tarih: 18.01.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/2631 E.  ,  2021/44 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen alacak ve el atmanın önlenmesi davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; abonesi olan davalıların, şirket elemanları tarafından 28/04/2007 tarihinde yapılan kontrolde sayaç devresine bağlı S fazına ait akım trafosunun polaritesinin ters olduğu, akım trafolarının cansız uçlarında bağlantı hatası olduğu, sayaç endeks çarpanı 250/5 A (50 çarpan ) olduğu halde sistem kayıtlarında 100/5 A (20 çarpan) olduğunun tespit edildiği, bağlantılar düzeltilerek sayaç mevcut durumu ile mühürlenip, 106505 sayılı görgü tespit tutanağının düzenlendiği, abonelikte ilk endeks tüketimi esas alınmak suretiyle sayacın "0" endekste olduğu 23/06/1999 tarihi ile S fazının polaritesinin ters olduğunun tespit edildiği, 28/04/2007 tarihi arasında çarpan farkı dikkate alınarak geriye doğru tüketim hesaplaması ile 249.871,56 TL'lik fatura tahakkuk ettirildiği, tüketim bedeli dönem birim fiyatları esas alınarak hesaplandığı, aboneliğin davalı ... Yapıma ait ... Sineması Şubesinin kullanımında olduğundan davalı ... Yapım San ve Ticaret Ltd. Ştd.ne ödeme bildirimi yapıldığı, ancak davalı ... Yapım San ve Ticaret Ltd. Ştd. tarafından sözkonusu faturanın ... Sinemasının ... Sinema işletmeleri A.Ş'ne ait olduğu belirtilerek, borcun ödenmediği, Ticaret Sicil Gazetesinde ortaklık ve şube açılmasına ilişkin ilgili şirketlerin kararlarının incelenmesinde, ... Sinema İşletmeleri A.Ş tarafından muhtelif sinema salonlarının kapatıldığı, ... Yapım tarafından aynı Sinema Salonları için şube açılmasına karar verildiğinin tespit edildiği, ... Sinema İşletmeleri A.Ş'nin şirketi temsile yetkili ortağı, Abdullah ...'nin aynı zamanda ... Yapım San ve Ticaret Ltd. Ştd.'ninde ortağı olduğunu, aralarındaki işlemlerde muvazaa bulunduğunu, 09/07/2007 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nde

... Sinema İşletmeleri A.Ş ... Sinema Şubesinin 04/07/2007 tescil tarihi ile kapatıldığı ve şube kaydının silindiğinin ilan edildiği, 02/07/2007 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde, 27/06/2007 tarihinde ... Yapım Ltd. Şti. tarafından Ankara ... Sineması yapıldığı hususunun ilan edildiği, her iki Ticaret Sicil Gazetesinden de Abdullah ...'nin şirketlerin ortağı olduğunu, ... Sinema İşletmeleri A.Ş'nin alacaklarından mal kaçırma maksadıyla sinema salonlarını kapattığı, Abdullah ...'nin başka bir şirketin ortağı olarak sinema salonlarında aynı eşyalarla ve aynı işçilerle çalıştırılması işlemin muvazaalı olduğunu gösterdiğini, bu tür muvaazalı işlemlerle sorumluluk gerektirdiğine ilişkin yargı kararları da olduğunu ileri sürerek; her iki şirket arasındaki işlemin muvazaalı olduğunun tespiti ile davalıların 249.871,56 TL ana para borcunun şimdilik 1.000 TL'sinin 29/08/2007 tarihinden itibaren işleyecek aylık %2 gecikme zammı ve gecikme zammına işleyecek %18 KDV'si ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Yapım Ltd. Şti.; şirketin ... Sinemasını 15/06/2007 tarihinde TMMOB'den kiraladığını, o tarihten itibaren sinemayı işlettiğini, davacı ile 30/07/2007 tarihinde abonelik sözleşmesi imzaladığını ve hizmet almaya başladığını, o tarihten itibaren kullandığı elektriğin faturalarını ödediğini, ... Sinema İşletmeleri A.Ş ile tamamen farklı şirketler olduklarını, abone numaralarının da farklı olduğunu, abonelik sözlemesinden önceki döneme ilişkin hiç bir sorumluluğu bulunmadığını, fatura dönemi olan 23/06/1999 - 28/04/2007 tarihleri arasındaki elektrik tüketimine ilişkin muvazaalı işlem olmadığı ve sorumlulukları bulunmadığı savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı ...Ş.; dava edilen alacak miktarı nedeniyle görevli mahkemenin Sulh Hukuk Mahkemesi olduğunu, davaya konu işlemdeki 5156870 nolu sayacın şirkete hiçbir zaman ait olmadığını, halen diğer davalı şirkete ait olan aboneliğin öncesinde de dava dışı ... Turizm Tic. Ltd. Şti.'ne ait olduğunu, davacı tarafın muvazaa iddiasında bulunduğunu, İcra İflas Yasasından kaynaklanan tasarrufun iptali davası ile taleplerini karıştırdığını, tasarrufun iptali davası olarak nitelendirilmesi halinde tasarrufun yapıldığı tarihten itibaren 5 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.