muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/358, Karar No: 2016/3649, Tarih: 20.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/358 E.  ,  2016/3649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin sanıklar M.. K.. ve T.. K.. hakkında kurulan beraat kararına yönelik olması nedeniyle, bu sanıklar hakkındaki hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanık M.. K..'ın, imtiyaz sahibi, yazı işleri müdürü ve editörü olduğu “G.. S..” isimli derginin üçer aylık periyotlarla yılda dört kez olmak üzere basımını sağladığı, eşi olan sanık T.. K..'ın şikayetçi ve katılanları telefonla arayarak şikayetçilerin dergiye abone olmaları için ikna edici konuşmalar yapıp, derginin gazilere yardım amacıyla çıkartıldığını ve dergi satışından elde edilen gelirin gazilere verildiğini söyleyerek şikayetçileri ikna ettiği ve dergiye abone olmayı kabul eden şikayetçilere pazarlama elemanlarını yönlendirdiği ancak şikayetçilerin gazilere yardım yapmak amacıyla abone oldukları derginin gelirinin sanık M.. K..'ın hesabına gönderildiği ve basılan dergi sayılarının tüm nüshalarının şikayetçilere gönderilmediği, bu suretle sanıkların doksan altı şikayetçi ve katılanı gazilere yardım yapılacağı konusunda hileli davranışlarla ikna ederek dergi satışı yapıp haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanık ifadeleri, katılan ve şikayetçi beyanları, tutanaklar ile tüm dosya kapsamına göre, sanıkların faaliyetlerinin mevzuat içerisinde açık ve tespit edilebilir şekilde gerçekleştirilmesi, basımı yapılan derginin abonelik bedeli kadar şikayetçilerden ücret alınması ve karşılığında makbuz verilmesi, sanık M.. K..'ın dosya içerisinde mevcut tarihsiz savunma dilekçesinin ekinde bağışta bulunduğu gaziler ve derneklere ilişkin ödeme belgelerini sunmuş olması ile derginin ticari amaçla basılan bir dergi olması karşısında, sanıkların beraatlerine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O yer Cumhuriyet savcısının sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19351, Karar No: 2014/14795, Tarih: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19351 E.  ,  2014/14795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dairemizce de benimsenen HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10178, Karar No: 2018/13531, Tarih: 15.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/10178 E.  ,  2018/13531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun şikayetçinin etrafı duvarla çevrili konutunun bahçesine girerek suça konu ekobisi çalması şeklindeki eyleminin, konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında bu suç yönünden zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiş, 24/04/2014 tarihli Olay Yakalama ve Rızaen Teslim Tutanağı'na göre; ekipler devriye görevini ifa ettikleri sırada ekiplerce tanınan ..., ...ve ...'nin görüldüğü,....'nin elinde bulanan poşette kablo uçları görülmesi üzerine durdurulduğu, poşet içerisinde 1 adet elektrikli bisiklet beyin ve kablo takımının görüldüğü, ...'nin bahse konu ekobis beyninin ...'a ait olduğunu beyan etmesi üzerine suça sürüklenen çocuk ... ile yapılan şifai görüşmede; .... Mahallesi .... Dere Caddesi üzerinde bulunan internet kafe yanından aldığını ve ekobisi istasyonda bulunan kullanılmayan kafeye bıraktığını söyleyerek ekiplere ekobisin yerini gösterdiği ve ekobisin ekiplerce muhafaza altına alındığı, ekobisin akü ve beyninin olmadığının görüldüğü, suça sürüklenen çocuğun daha sonra akünün yerini gösterek aküyü de ekiplere teslim ettiği anlaşılmış ise de; ekiplerce ekobisin sahibinin tespiti amacı ile yapılan araştırma ile olayla ilgili henüz bir şikayeti olmayan şikayetçiye ulaşıldığı ve hasarlı olarak ekobisin şikayetçiye iade edildiği, şikayetçinin de kolluktaki ifadesinde; ekobisi çevrede araştırdığı sırada polislerin yanına gelerek bir ekobisin çalındığını, haberinin olup olmadığını sorduğunu belirttiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazminin mümkün olmaması nedeniyle, suça sürüklenen çocuk hakkında koşulları bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağından, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin bu husustaki 1 nolu bozma düşüncesine ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu, 24/04/2014 tarihli Görgü Tespit Tutanağında suça konu ekobisin hasarlı olduğunun tespit edildiği ve şikayetçinin duruşmadaki ifadesinde; olay nedeni ile zararının oluştuğunu ancak zararının karşılanmasını istemediğini belirttiğinin ve suça sürüklenen çocuğunda sabıkalı kişiliğinin değerlendirildiğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulama şartları oluşmadığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin bu husustaki 2 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 15/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4861, Karar No: 2016/10761, Tarih: 12.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/4861 E.  ,  2016/10761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu ...'nun İİK'nun 168/5. maddesinde öngörülen yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda; takip dayanağı bonoyu şirketi temsilen imzaladığını, şahsi sorumluluğunun bulunmadığını ileri sürerek takibin durdurulmasını istediği, mahkemece, itirazın reddine karar verildiği görülmüştür.

Takip dayanağı bononun düzenlenme tarihi itibari ile yürürlükte olup olayda uygulanması gereken 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 776/1-g maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için “… senedi düzenleyenin imzasını” ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak öngörülmemiştir. TTK'nun 778. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 677. maddesi gereğince, şirketin münferit temsilcisinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imzanın kendisini sorumluluktan kurtaracağı düşünülemez. Yine, TTK'nun 778. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 701. ve 702/1. maddeleri gereğince, keşideci şirket kaşesi üzerindeki imza dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadın yazılması gerekmez. Aval veren kimse, kimin için taahhüt altına girmiş ise tıpkı onun gibi sorumlu olur. Özetle şirket temsilcisinin şahsen sorumlu olabilmesi için şirket kaşesi dışında ayrı bir imzasının bulunması yeterlidir. Her iki imzanın da kaşe üzerinde bulunması halinde ise yetkili temsilcinin sorumluluğundan bahsedilemez. Bir diğer ifade ile senetteki her iki imza da şirket kaşesi üzerine atılmışsa, burada artık aval olgusundan söz edilemez (Hukuk Genel Kurulunun 05.10.2011tarih, 2011/12-480 esas, 2011/598 karar sayılı kararı).

Somut olayda, takibe konu bonoda keşideci olarak ''......'' ile muteriz borçlu ...'nun adının yazılı olduğu, senedin tek imza ile keşide edildiği, açığa atılmış başkaca bir imzanın mevcut olmadığı görülmektedir. Bu imzayı atan ...'nun keşideci .......'nin yetkili temsilcisi olması sebebiyle imzanın da şirket adına atıldığının kabulü gerekir.

Somut olayda, takibe konu bonoda keşideci olarak ''......'' ile muteriz borçlu ...'nun adının yazılı olduğu, senedin tek imza ile keşide edildiği, açığa atılmış başkaca bir imzanın mevcut olmadığı görülmektedir. Bu imzayı atan ...'nun keşideci .......'nin yetkili temsilcisi olması sebebiyle imzanın da şirket adına atıldığının kabulü gerekir.

Bu durumda takibe konu senet nedeniyle borçlu ... şahsen sorumlu olmadığından, mahkemece adı geçen borçlunun itirazının kabulü ile İİK'nun 169/a-5. maddesi uyarınca takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33390, Karar No: 2019/4371, Tarih: 21.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/33390 E.  ,  2019/4371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

Davacının kabul edilen hizmet süresi olan 01/08/2008-31/12/2014 tarihleri arasında davacının hizmet döküm cetvelinde görünen işyerlerinin bir kısmının TÜBİTAK yerleşkesi/Marmara Teknokent A.Ş. davalılar ile ilgisi tespit edilemediğinden;

Davacının kabul edilen yukardaki hizmet süresi içinde hizmet döküm cetvelinde görünen işyerlerinin kime/hangi işverene/hangi şirkete ait olduğunu gösteren SGK işyeri belgelerinin, bu işverenin/şirketin bu işyerinin varsa dayanağı olan hizmet alım, taşeronluk, ihale ve benzeri sözleşmelerinin, bu işyerlerinin/işverenlerin davalılar TÜBİTAK, Gök-Fen Şirketi ve Marmara Teknokent A.Ş. ile varsa ilgilerini gösteren belgelerin SGK’ndan celbedilmesi,

Ardından, yukarda açıklandığı şekilde SGK’ndan bildirilen işyerlerinin dayanağı olan hizmet alım sözleşmesi, taşeronluk, ihale ve benzeri çalışmalarına dayanak belgelerin 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013 yılları bakımından, Marmara Teknokent A.Ş.den, TÜBİTAK’tan, davalı Gök-Fen Şirketi’nden ve davacıdan sorularak celbedilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesi’ne GERİ ÇEVİRİLMESİNE, 21/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/424, Karar No: 2009/505, Tarih: 11.11.2009

**Hukuk Genel Kurulu         2009/20-424 E.  ,  2009/505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Susurluk Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10.06.2009

Taraflar arasındaki "tapu iptali ve tescil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Susurluk Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 09.07.2008 gün ve 2008/651 E- 1003 K. Sayılı kararın incelenmesi, davacı vekili tarafından  istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 10.11.2008 gün ve 2008/14886-14754 sayılı ilamı ile; (“…Davacı Hazine, .. Köyü 377 sayılı parselin 1949 yılında kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırları içinde iken 1986 yılında kesinleşen 2/B madde uygulaması  sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığını ileri sürerek davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini ve tapunun beyanlar hanesine 2/B madde şerhinin konulmasını istemiştir. Mahkemece davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6831 Sayılı Yasanın kesinleşen 2/B madde uygulamasına dayalı tapu iptali, tescil ve tapu kaydının beyanlar hanesine 2/B madde şerhi verilmesine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1949 yılında ve seri bazda yapılarak kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra 1986 yılında yapılarak 27.05.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Keşifte bilgisine başvurulan orman ve fen bilirkişiler birlikte düzenledikleri raporda; dava konusu parselin 1949 yılında yapılan ve kesinleşen orman kadastrosunda (B) ile gösterilen 3375 m2 yüzölçümündeki bölümünün 2/B sahası içinde, (A) ile gösterilen 1125 m2 yüzölçümünün ise tahdit sınırları dışında bulunduğunu, (B) ile gösterilen bölümün 27.05.1987 tarihinde ilan edilen 6831 Sayılı Yasanın 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığını açıklamışlardır.

Mahkemece, Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.02.1982 tarih ve 1982/18-18 sayılı tescil kararının Hazineyi bağlayan kesin hüküm niteliğinde olduğu nedeniyle, Hazinenin davasının reddine karar verilmişse de, 1982/18-18 sayılı dosyanın Seka'ya gönderilmesi nedeniyle dosya içine konulan mahkeme kararı örneği incelendiğinde, davalının bayii Veli ve Osman Bozar tarafından taşınmazın (A) bölümü 1949 yılında kesinleşen orman kadastrosu sırasında içinde iken 1975 yılında tescil davası açtığı, mahkeme kararının gerekçesinde; keşif tarihinden çok önce kesinleşen orman kadastro haritasının uygulandığı ya da orman araştırması yapıldığı konusunda hiç bir bilginin bulunmadığı, bu konuda bilirkişilerden rapor alınmadığı, dinlenen tanıkların dava konusu taşınmazın Hazine arazisi ve köy merası niteliğinde olmadığı ve davacının kullanımında olduğu konusundaki beyanlarının esas alınarak, taşınmaz o tarihte kısmen orman sınırları içinde olduğu ve Medeni Yasanın 713. (639) maddesi gereğince Orman Yönetimi yasal hasım olduğu halde, Orman Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilmediğinden tescil kararının Orman Yönetimini bağlamayacağı, tescil kararı ile 1949 yılında kesinleşen orman kadastrosunun iptal edilmemesi nedeniyle geçerliliğini sürdürdüğü, işte dava konusu taşınmazın kesinleşen orman sınırı içinde iken 31.12.1981 tarihinden önce orman niteliğini kayıp etmesi nedeniyle 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman rejimi dışına çıkartıldığı ve işlemin kesinleştiği, taşınmazın Hazineye intikal etme nedeninin taşınmazın orman kadastro sınırı içinde kalması olduğu ve temyize konu davada Hazine taşınmazın 1949 tahdidi içinde iken kesinleşen 2/B madde uygulamasıyla orman sınırları dışına çıkarılan bölümünün Hazine adına tescilini istediğine göre, her iki davanın hukuki sebeplerinin farklı olması nedeniyle Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.02.1982 tarih ve 1982/18-18 sayılı kararının H.Y.U.Y.'nın 237. maddesi gereğince kesin hüküm oluşturmayacağı gözetilerek, davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır...") gerekçesi ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda aşağıda açıklanan gerekçelerle direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı  vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı Hazine, çekişme konusu taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 2/B maddesi uygulaması sonucunda Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmasına rağmen, kadastro sırasında davalının bayii adına tespit edildiğini ileri sürerek,tapu iptali tescil ve beyanlar hanesine 2/B şerhi konulmasını istemiştir.

Davalı ise, çekişmeli taşınmazı tapu kaydına güvenerek iyi niyetle edindiğini bildirerek,davanın reddini savunmuştur.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı Hazine, çekişme konusu taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 2/B maddesi uygulaması sonucunda Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmasına rağmen, kadastro sırasında davalının bayii adına tespit edildiğini ileri sürerek,tapu iptali tescil ve beyanlar hanesine 2/B şerhi konulmasını istemiştir.

Davalı ise, çekişmeli taşınmazı tapu kaydına güvenerek iyi niyetle edindiğini bildirerek,davanın reddini savunmuştur.

Öncelikle Hukuk Genel Kurulu görüşmeleri sırasında mahkemece verilen temyize konu kararın yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı, yani ortada bir direnme kararı bulunup bulunmadığı ön sorun olarak görüşülmüştür.

Buna göre, yerel mahkemece ilk olarak davalının bayii ile Hazine arasında görülen zilyetliğe dayalı tescil davasının eldeki dava yönünden kesin hüküm niteliğinde bulunduğundan davanın reddine karar verilmiş; Özel Dairece ormanın yasal hasım olmasına rağmen davada yer almadığı, davacı Hazine ile davalının bayii arasında görülen davanın, eldeki dava ile hukuki sebebinin farklı olduğu, bu nedenle ortada kesin hüküm bulunmadığı, davanın esası hakkında hüküm kurulması gerektiği bildirilerek bozulmuştur. Yerel mahkemece, bu kez çekişmeli taşınmazın tespitinin, 04.11.1987 tarihinde yürürlükte bulunan 3402 sayılı Kadastro Yasası’nın kadastro tespitinin yapıldığı 31.07.1986 tarihinde yürürlükte bulunan 45/3.maddesi uyarınca tapu kaydı maliki adına yapıldığı ve anılan yasa maddesinde “Orman sınırları içerisinde kalan veya orman dışına çıkarılan alanlarda tapulu yerler ile iskan suretiyle veya toprak tevzi yoluyla verilen yerler başka bir şart aranmadan hak sahipleri adına tespit ve tescil edilir" hükmünün mevcut olduğu, bu hükmün tapulu yerler ibaresinin Anayasa Mahkemesi’nin 01.06.1988 tarih ve 1987/37 E ve 1988/13 K. sayılı ilamıyla iptal edildiği ve iptal kararının Resmi Gazetede yayımlanıp yürürlüğe girdiği,ancak tespitin yapıldığı tarihte anılan yasanın yürürlükte olduğu ve idari işlemin usul ve yasaya  uygun bulunduğu,sonradan yasa hükmünün iptal edilmiş olmasının,Anayasa Mahkemesi kararları asla geriye yürümeyeceğinden,sonuca etkili olmadığı, yasayla verilmiş bir hakkı sonradan oluşan bir iptal kararıyla yok saymanın mümkün bulunmadığı,kazanılmış hakkın ortadan kaldırılmasının kamu düzeni ve hukuk güvenliğini derinden sarsabileceği gerekçesi ile  direnme kararı verilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere;yerel mahkeme, 3402 Sayılı Kadastro Kanunu’nun 45/3.maddesini irdeleyerek önceki hükümden farklı, yeni bir hüküm tesis etmiştir. Dolayısıyla ortada bir direnme kararı bulunmadığı için, böylesi bir hükmün temyizen incelenmesi görevi, Hukuk Genel Kurulu'na değil, ilgili Özel Daireye ait olacaktır.

Bu nedenle,dosyanın, temyiz incelemesi yapılmak üzere 20.Hukuk Dairesine gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 20.Hukuk Dairesine gönderilmesine,  11.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4927, Karar No: 2018/2193, Tarih: 18.04.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/4927 E.  ,  2018/2193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : . Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl menfi tespit-birleşen istirdat davaları hakkında ... . Asliye Ticaret Mahkemesi’nden asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen 06/10/2016 gün, 2014/336 E.-2016/511 K. sayılı hükme karşı asıl-birleşen davada davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi tarafından verilen istinaf kanun yolu başvurusunun esastan kabulüne yönelik kararın asıl -birleşen davada davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl ve birleşen davada davacı vekilleri Av...., Av. ... ile asıl ve birleşen davada davalı vekili Av.... ve birleşen davada davalı ... gelmiş olduğundan duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların ve birleşen davada davalının sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili asıl davada, davalı şirketin, davacının genel müdürlüğünü yaptığı ... Seramik San.ve Tic. AŞ'den komple seramik fırın ve pres makinesi satın aldığını,karşılığında 100.900 Euro bedelli çek ile birlikte 100.000 Euro bedelli kesin teminat mektubu verildiğini, malların ... Granit Seramik San.ve Tic. AŞ tarafından 31.12.2010 tarihli fatura kesilerek davalı şirkete teslim edildiğini, satış işleminin gerçekleşip malın tesliminden iki ay sonra ortaya çıkan ihtiyaç sonucunda satışı gerçekleşen makinelerin kısa bir süreliğine iadesinin kararlaştırıldığını, bu anlaşmaya göre davalı şirketin uğrayabileceği zararlar gözönünde bulundurularak davacıdan 250.000,00 EURO değerinde teminat çeki verilmesinin talep edildiği, malların iadesi gerçekleştiğinde davalı şirketin satış bedelini ödemeyerek verilen teminat çekini iade edeceğinin taraflar arasında yazılan maillerle sabit olduğunu, bunun üzerine davacının bu anlaşma doğrultusunda 436.000,00 TL bedelli şahsi çeki makinelerin iade edildiğinde geri verilmesi koşuluyla davalı şirkete teslim ettiğini, makinelerin davalı şirkete alındığı gibi teslim edilmesine rağmen teminat olarak verilen çekin iade edilmediğini, bu sebeplerle 03.07.2011 keşide tarihli, 436.000,00 TL bedelli çekten dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.