muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6656, Karar No: 2018/6212, Tarih: 26.04.2018

a) 4/(b) bendindeki düzenleme ile 05.07.2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-1’inde yer alan sınıflardaki maddeleri,

b) 4/(n) bendindeki düzenleme ile kendi ekindeki Ek-1 listesinde yer verilen maddeleri,

c) 4/(z/ğğ) bendindeki düzenleme ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek IV listesinde (A) ve (M) ile işaretlenmiş atıklarla, Ek-III/B’de yer alan eşik konsantrasyonu üzerinde değere sahip olan atıkları,

d) 4/(z/hh) bendindeki düzenleme ile Tehlikeli Maddelerin ve Müstahzarların Sınıflandırılması, Ambalajlanması ve Etiketlenmesi Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin birinci fıkrasının (II) bendinde tanımlanan tehlikeli maddeler ve müstahzarlar ile Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 3. maddesinde yer alan tehlikeli maddeler tanımına giren tüm maddeleri,

Toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali olan atık olarak kabul etmiş, (u) bendindeki düzenleme ile de kendi eklerinden olan Ek-2 Tablo 2’de yer alan faaliyetleri potansiyel kirletici faaliyetler olarak belirlemiştir.

2005 tarihli Yönetmeliğin 4. maddesinde stabilize arıtma çamurunun; “Fermente edilebilirliğini ve kullanımından kaynaklanan sağlık tehlikelerini önemli ölçüde azaltmak üzere, biyolojik, kimyasal ya da ısıl işlemden, uzun süreli depolama ya da diğer uygun işlemlerden geçirilmiş arıtma çamurları” olduğu ifade edilmiş, 10 ilâ 13. maddelerinde bunların toprakta kullanım koşulları belirlenmiştir. Yine 4. maddedeki tanımlamaya göre “ham çamur”; “evsel ya da kentsel atıksuları işleyen arıtma tesislerinden ve evsel ve kentsel atıksulara benzeyen bileşimdeki atıksuları arıtan diğer arıtma tesislerinden gelen arıtma çamurları, fosseptik tanklarından ve evsel ya da kentsel atıksuları arıtmak için kullanılan diğer tesislerden gelen arıtma çamurları ve bunların dışındaki diğer arıtma tesislerinden gelen arıtma çamurları” olup, bunların toprakta kullanımı da 12. maddedeki düzenleme ile yasaklanmıştır.

Doğrudan toprağın korunmasına ve kirliliğinin önlenmesine hizmet eden bu yönetmeliklerin yanısıra, “atıkların oluşumundan bertarafına kadar çevre ve insan sağlığına zarar vermeden yönetimlerinin sağlanmasına yönelik esasları” belirleyen 2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmelik ile “Her türlü atık ve artığın çevreye zarar verecek şekilde doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama verilmesi, depolanması, taşınması vb faaliyetleri düzenleyen” 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin de toprak kirliliğine ilişkin yasaklamalarına değinmek gerekir.

05.07.2008 tarihinden itibaren yürürlükte olan Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 4/a ve 6. maddelerine göre, Yönetmeliğin EK-I listesinde yer alan sınıflandırılmış atıkların, toprağa, denizlere, göllere, akarsulara ve benzeri alıcı ortamlara dökülmesi, dolgu yapılması yasaktır. Anılan Yönetmeliğin EK-I listesinde yer alan sınıflandırılmış atıklar, 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 4/b maddesinde de toprağı kirleten/kirletme ihtimali bulunan atık olarak benimsenmiştir. Dolayısıyla 05.07.2008 tarihinden itibaren Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-I listesinde yer verilen atıklar, toprağı kirleten/kirletme ihtimali bulunan atıklar olarak kabul edilmelidir.

Öte yandan, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 18. maddesi, “evsel ve evsel nitelikli endüstriyel atıksuların, fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemleri sonucunda ortaya çıkan, suyu alınmış, kurutulmuş çamuru” ifade eden ve katı atık sınıfında kabul edilen “arıtma çamurunun”, denizlere, göllere ve benzeri alıcı ortamlara, caddelere, ormanlara ve çevrenin olumsuz yönde etkilenmesine sebep olacak yerlere dökülmesini yasaklamıştır.

Görüleceği üzere; toprak kirliliğine ilişkin 2005 ve 2010 tarihli yönetmeliklerin her ikisi de, Çevre Kanunu ve ilgili mevzuatta belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan her türlü atık ve artığın doğrudan toprağa verilmesini yasaklamakla birlikte, toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atıkların çeşitlendirilmesi ve sınıflandırılması hususunda farklı düzenlemelere yer vermiştir.

Bu durumda, alıcı ortamlardan toprağa verilmesi suç oluşturacak olan atığın, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamında bulunması, bu kapsamda değilse;

A) 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği’nin yürürlüğe girme tarihi olan 31.05.2005 ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin yürürlüğe girme tarihi olan 05.07.2008 tarihleri arasında gerçekleşen eylemler bakımından, 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliğinin 4. maddesinde diğer Yönetmeliklere atıf suretiyle belirlenen atıklardan olması,

B) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

B) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

C) 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi, toprağı kirleten, kirletme ihtimali bulunan atıklara ilişkin önceki yönetmelikten farklı nitelikte atık gruplarını oluşturması nedeniyle de 08.06.2010 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından, 4/b maddesinde bahsedilen kirletici unsurlara ilaveten, atığın;

- (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması,

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Farklı tarihlerde farklı atık listeleri benimsenmiş olması karşısında, zaman bakımından uygulama ilkesinin zorunlu sonucu olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelikte toprağı kirlettiği yahut kirletme ihtimali taşıdığı kabul edilen atığa, sonradan yürürlüğe giren yönetmelikte de yer verilmiş olmalıdır.

Bu itibarla, yargılama sırasında öncelikle suça konu atığın cinsi ve alıcı ortam olan toprağa bırakıldığı tarihe göre tabi olduğu yönetmelik belirlenerek, ilgili yönetmeliğin hangi maddesinde veya ekinde bahsedilen atık kapsamına girdiği kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalı, ayrıca bütün bu hususlar Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde kararda açıkça gösterilmelidir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Sanığın yetkilisi olduğu KAR-KUM Mad. Mermer ...tarafından Bucak ilçesi Kargı Köyü sınırlarında işletilen Konglamera ocağı ve kırma - eleme tesisinde proses kaynaklı atık suların biriktirildiği çukurlardan taşma suretiyle yandan geçen dereye atık su bırakıldığı, durumun görevlilerce 30/11/2012 tarihli tutanakla tespit edildiği ve görüntülendiği, şüphelinin savunmasında dereye akıtılan suyun kimyasal içermediğini beyan ettiği, denetleme tutanağında sözkonusu havuzun betonarme sızdırmasız nitelikte olmadığının, toprak çukurun iç yüzeyinin harç ile sıvanarak oluşturulduğunun, bu durumun mevzuata uygun olmadığının belirtildiği bu suretle sanık hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan dava açıldığı görülmektedir.

Sanık mahkeme aşamasındaki savunmasında; “Bizim yaptığımız ruhsatlı ocağımızdan aldığımız çakıl kum gibi malzemeleri çökertme havuzlarında dereden aldığımız suyla yıkamak malzeme çöktükten sonra geri kalan atık suyu doğaya bırakmaktı, bunda herhangi bir kimyasal atık yoktur, raporlarımızda da bunu belirttik bu nedenle ben kasıtlı olarak çevreyi kirlettiğimi kabul etmiyorum, bu konuda alınmış ve analizi yapılmış herhangi bir numune de yoktur” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Yerel Mahkemece dosya üzerinden bilirkişi raporu temin edilmiş, bilirkişi raporunda davaya konu olan durumun teknik mevzuata aykırı olduğu, suça konu atık suların taşma suretiyle dereye taşması sonucunda çevreye zarar verdiğinin açık bir şekilde görüldüğü, suça konu atıkların çevresel etkisinin önemsenecek boyutta olduğunu, etkilerinin uzun süreli ve yaygın olduğunun düşünüldüğü belirtilmiştir.

Endüstriyel nitelikli atıksuyun basit şekilde fiziksel arıtılması sırasında oluşan atığın, alıcı ortam olan toprağa ve suya verilmesi ile 2872 Sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 9, 20/n, 20/j, ek 1. madde, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği’nin 3, 18, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 3, 6, 4/j 16. maddelerine aykırı davranıldığı, çevrenin kasten kirletildiği sonucuna ulaşılmıştır.

IV – Sonuç ve Karar

Sanığa yükletilen çevrenin kasten kirletilmesi eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 26.04.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18606, Karar No: 2007/16758, Tarih: 21.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/18606 E.  ,  2007/16758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  21.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6232, Karar No: 2012/439, Tarih: 19.01.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/6232 E.  ,  2012/439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı, davalı vekilincede duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin benzin istasyonun kurulacağı gayrimenkuller üzerinde kira anlaşması veya intifa hakkı tesisi ile kullanım hakkına sahip olduğunu ve davalı ile bayilik sözleşmesi imzaladıklarını, davalıya yatırım yapıldığını, demirbaşların ariyet olarak verildiği, para ödendiğini Rekabet Kurulunun çıkardığı tebliğler yolu ile 18.09.2005 tarihinden önce yapılmış olan süresi beş yılı aşan sözleşmelerin beş yıla indirilmesi ilkesi gereği beş yılı aşan süreler bakımından Kanunun 56. maddesi gereği intifa hakkı veya benzeri emtiaya sahip sözleşmelerin geçersiz hale geleceği bu nedenle 12.03.2009 tarihli duyuru karşısında denkleştirici adalet ilkesine göre hesaplanan güncelleştirilmiş yatırım miktarı 500.000 Dolar'ın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava şartı yokluğu nedeni ile davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda İntifa ve Bayilik Sözleşmeleri ayakta iken sözleşmelerin geçersiz hale geleceğinden bahisle sebepsiz zenginleşme hukuksal nedenlerine dayalı olarak böyle bir alacak davası açılamayacağından ve dava ön koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Yerel mahkeme hükmü davalı vekiline 22.02.2011 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi HUMK'un 432.maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 10.03.2011 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan davalı vekilinin temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz istemine gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanması gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz istemine gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükümün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden davacıdan alınmasına, yatırılan peşin harcın istek halinde davalıya iadesine, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5719, Karar No: 2018/7098, Tarih: 16.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/5719 E.  ,  2018/7098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın soruşturma ifadesinde ve Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nce yapılan yargılama kapsamında alınan savunmasında, ....’nın eve getirdiği kabloların ...’a ait çalıntı telefon kabloları olduğunu bildiği halde, kabloların ikametinde bulunmasına rıza gösterdiğini ikrar ettiği, her ne kadar sanık, kolluk görevlileri ikametine geldiğinde kabloları kendisi göstermiş olsa da kolluğun intikalinden önce sanığın çalıntı kabloların ikametinde bulunduğuna yönelik ihbar ya da müracaatı olmadığı, bir süreliğine de olsa sanığın hırsızlık konusu kabloları rıza dahilinde ikametinde muhafaza ettiği anlaşılmakla; sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... Telekomünikasyon A.Ş. vekilinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3177, Karar No: 2013/8650, Tarih: 06.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3177 E.  ,  2013/8650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18712, Karar No: 2023/5754, Tarih: 24.04.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/18712 E.  ,  2023/5754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Üniversite nezdinde alt işveren işçisi olarak 07.04.2005 tarihinden itibaren belirsiz süreli ... sözleşmesi ile çalıştığını, davalı İdare ile alt işverenler arasındaki davacının istihdamına esas hizmet alımına dayalı hukuki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu ve bu nedenle davacının davalı Üniversitenin işçisi sayılması gerektiğini, davalının bir kamu kuruluşu olduğunu, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun (6772 sayılı Kanun) gereğince müvekkiline ilave tediye ödenmesi gerekirken bugüne kadar ödeme yapılmadığını ileri sürerek ödenmeyen ilave tediye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, müvekkili İdarenin davacının işvereni olarak kabul edilemeyeceğini, davacının mevzuata uygun olarak yapılan hizmet alımına ilişkin ihaleler çerçevesinde dava dışı yüklenici Şirketler işçisi olarak çalıştığını, söz konusu alt işveren Şirketlerin ilave tediye ödeme yükümlülüğü bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17.....2013 tarihli ve 2012/460 Esas, 2013/355 Karar sayılı kararı ile; davacının işe girdiği tarihten itibaren davalı Üniversiteye bağlı ... Meslek Yüksek Okulunda elektrik teknisyeni olarak görev yaptığı, davacının yapmış olduğu işin asıl ... olmadığı, davalı İdarenin bu hizmeti dışarıdan satın alabileceği, bu nedenle muvazaadan bahsedilemeyeceği, ancak ... Şirketi ile davalı Üniversite arasındaki ihale sözleşmesinin 31.12.2010 tarihine kadar muvazaalı olduğunun 07.08.2009 tarihli ve 61/MO sayılı müfettiş raporu ile saptandığı, ayrıca bu tarihe kadar gerek asıl ... ile ilgili görev yapan gerekse davacı konumunda olup da asıl ... kapsamında çalışmayan işçilerin açtığı tüm davalarda muvazaanın varlığının kabul edildiği ve bu kararların Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, dolayısıyla 31.12.2010 tarihinden önce ... Şirketi ile davalı Üniversite arasında yapılan ihale sözleşmesinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 17.03.2021 tarihli ve 2021/2174 Esas, 2021/6332 Karar sayılı kararıyla; davacının çalışma dönemini kapsayan ihale sözleşmeleri ve şartnameleri getirtilerek söz konusu ihale dönemleri için muvazaanın varlığı bakımından müfettiş raporu olup olmadığının, rapordaki tespitin davacının çalıştığı işyerini kapsayıp kapsamadığının ve kesinleşmiş bir yargı kararının bulunup bulunmadığının irdelenmesi, davacının çalıştığı döneme ilişkin yapılan ihale sözleşmeleri hakkında kesinleşmiş bir yargı kararının bulunmaması hâlinde, o döneme ilişkin ihalenin kapsamının tespit edilmesi ve her ihale döneminin muvazaaya dayanıp dayanmadığının araştırılıp değerlendirilmesiyle sonuca gidilmesi gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hizmet cetveline göre davacının davalı ... nezdinde çalışmasının gözüktüğü, dinlenen tanıklar B.O. ve G.A'nın davacının bekçi güvenlik elemanı olarak görev yaptığını ifade ettikleri, hizmet dökümüne göre davacının ... davalı asıl işveren işçisi olarak çalışmaya başladığı, daha sonra ara vermeden alt işveren işçisi olarak çalışmaya devam ettiği, 4857 sayılı ... Kanunu'nun ( 4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesine göre asıl işveren işçisi alt işveren işçisi olarak işe alınıp çalıştırılamayacağından davacının ... beri asıl işveren işçisi sayılması gerektiği, kamu kurumu niteliğindeki işyerlerinde çalışan işçilere ödenen ilave tediye ücretlerinin davacıya da ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri