muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7216, Karar No: 2018/1015, Tarih: 23.01.2018

İş Kanunu’nda kayıt tutma yükümlülüğü genellikle işverene verilmiştir. Bordro tanzimi, mesai saatleri düzenleme, yıllık ücretli izin defteri tutma, çalışma belgesi verme gibi. İşçi alacakları konusunda işveren kayıtlarında dayandığında, bu kayıtları tutma zorunluluğu olan işverenin bu belgeleri mahkemeye ibraz etme zorunluluğu vardır. İşverenin ibraz etmemesi halinde ise 6100 sayılı HMK.’un 220. maddesi uyarınca yargılama usul işleminin yapılması gerekir.

İş hukukunda çalışma olgusunu iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille kanıtlanabilir. Çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır.

Taşımacılık işinde gerek yurt dışında ve gerekse yurt dışında çalışsın, işçi kural olarak yalnız yolculuk yaptığından salt tanık beyanı ile fazla mesai ve tatillerde çalıştığını kanıtlaması yeterli değildir. Ancak özellikle yurt dışı taşımacılıkta takograf ve sürüş kartı zorunluluğu bulunduğundan, -ki bu yurt içi taşımacılıkta da yönetmeliğe göre gereklidir- bu kayıtlara dayanılması halinde bu kayıtların, yurda giriş ve çıkış kayıtlarının, yurt içi taşımacılıkta sevk irsaliyelerinin teslim tutanaklarının, yapılan yol kilometresi ile ilgili kayıtların, boşaltma ve bindirme sürelerini belirleyen kayıtlar, esas alınarak şoförün sürüş süresi, buna göre fazla mesai ve tatil çalışmalarının belirlenmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; hükme dayanak bilirkişi raporunda Mahkemenin 2013/763 esas sayılı dava dosyası, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından bahisle tır şoförü olarak çalışan davacının günlük 11 saat çalıştığı kabul edilip, haftalık 12 saat üzerinden fazla çalışma hesaplanmıştır. Dosya içeriğinde, ayrıca ibraz edilen bir kısım takograf kayıtlarının aracın fiilen çalıştığı süreye veya takografın açıldığı ve kapandığı süreye göre alternatifli olarak değerlendirildiği bilirkişi raporunun da yer aldığı görülmüştür.

Hükme dayanak bilirkişi raporu ile dosya içeriğindeki diğer bilirkişi raporları Dairemizin müstekâr içtihat ve uygulamalarına göre eksik ve hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, dosya kapsamından tır şoförü olarak çalıştığı sabit olan davacının dava dilekçesinde takometre kayıtlarına dayandığı da dikkate alınarak araç takometre kayıtlarının tamamının davalı taraftan HMK 220. maddesi kapsamında istenmeli, yukarıda belirtilen Yargıtay ilke kararı doğrultusunda bu kayıtlara göre günlük veya haftalık sürüş süresiyle birlikte yükleme-boşaltma sürelerinin de tespit edildiği bir hesap raporu aldırılarak ve davalıların usulü müktesap haklarıda gözetilerek fazla mesai ve hafta tatili alacak talepleri değerlendirilmesinden ibarettir.

Ayrıca, davalının tahakkuk bulunan 2010 Eylül ayı bordrosunun hesaplamada dikkate alınmadığı yönünde itirazı bulunmakla dosyadaki tüm bordroların okunaklı olmadığı, okunaklı olan bordrolarda da bu bordroya rastlanılmadığı ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda da bu bordroya değinilmediği görülmekle davalıdan tekrar sökonusu bordronun istenilmesi ve sonucuna göre de bu itirazının bir değerlendirmeye tabi tutulması gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır.

Yanılgılı değerlendirme ve eksik incelemeyle hafta tatili ve fazla çalışma ücreti alacaklarının kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2017/30908, Karar No: 2019/11666, Tarih: 13.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/30908 E.  ,  2019/11666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümleri katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müteveffa ...’nin suç tarihinde demans hastası olduğu ve serbest karar verme yeteneği bulunmadığı, müteveffanın oğulları olan ve durumunu bilen sanıklar ... ile ...’nin ve sanık ...’nin kızı sanık ... ile sanık ...’nin eşi olan sanık ...'nin, ...'yi ortak etmek suretiyle 26.06.2007 tarihinde ... Petrol İnşaat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'ni kurdukları, %96 hissesi ...'ye ait olduğu halde şirketi fiilen yönetmeye başladıkları, ...’nin söz konusu şirket kuruluşunda şirket sermayesi olarak verdiği ... evler mah. 667 Ada, 66 Parsel ve 667 ada, 4 parsel 10/70 arsa paylı zemin kat 3 nolu yıkama yağlama istasyonu üzerindeki tüm hak ve yetkilerini 03/07/2007 tarihinde vekaletname ile devrettiği ... tarafından, 05/07/2007 tarihinde bahse konu yerlerin ... Petrol İnşaat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi’ne satışının yapıldığı, sonrasında şirket yetkilisi sanık ... tarafından vekaletname ile yetkili kılınan İlhami İnan’ın ...'nin yüzde otuz sanıklar ... ve ...'ın yüzde otuz ikişer, sanıklar ... ile ...'ün ise binde beşer hisselerinin bulunduğu ... Gaz San. ve Tic. AŞ.'nin Vakıflar Bankası'ndan almış olduğu 3.000.000 TL kredi karşılığında bu yerleri ipotek verdiği, bu şekilde sanıkların iştirak halinde nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, müteveffa ... ... Petrol şirketinde %96 hisseye sahip olmasına rağmen lehine kredi kullandırılan ... Gaz şirketinde de %30 oranında hissedar olduğu, kredilerin ödenmekte olduğu her iki şirketin batık durumda olmadığı, yapılan işlemlerin katılanın veya muris ...'nin zararına olmadığı hukuki işlemler demans hastalığı nedeniyle hukuki ehliyetin bulunmayışından dolayı iptal edilebilir ise de; sanıkların hileli hareketlerle karşı tarafı dolandırmak kastı ile hareket ettiklerine dair mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmadığı gerekçelerine dayanan mahkemenin beraat yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sanıkların atılı suçu işlediğine ve mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükümlerinin ONANMASINA, 13/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8340, Karar No: 2023/8402, Tarih: 20.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/8340 E.  ,  2023/8402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/348 E., 2023/1282 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 20. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/1139 E., 2022/1129 K.

Taraflar arasındaki tespit ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacının gerek kendi çalışmalarından dolayı gerekse de hak sahibi olarak herhangi bir aylık (emekli, yaşlılık, malullük ya da ölüm aylığı) ya da gelir alıp almadığı özellikle belirtilecek şekilde sorulup ikmal edilecek cevabi yazının gönderilmesi gerekmektedir. (Herhangi bir emekli aylığı almıyor şeklinde ki cevabi yazı geri çevirme kararındaki hususları karşılamamaktadır.)

Öte yandan davacının davalı vakıftan emekliliğine ilişkin emekli bilgilerinin de istenilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4706, Karar No: 2023/3210, Tarih: 14.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/4706 E.  ,  2023/3210 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2121 E., 2023/252 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 17. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/200 E., 2022/629 K.

Taraflar arasındaki ortak velâyet mümkün olmadığı takdirde çocukla kişisel ilişkinin düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile ortak çocuklarla baba arasında kişisel ilişki düzenlenmesine, ortak velâyet talebi hakkında ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak gerekçede belirtilen işlemlerin yapılarak yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, davacı vekilinin diğer yönlere, davalı kadının ise tüm istinaf itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile ortak çocuklarla baba arasında kişisel ilişki düzenlenmesine, ortak velâyet talebinin ise reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; davacının işi gereği sık sık şehir dışına çıktığını, şehir dışında olduğu zamanlarda çocuklarla bir ay dahi görüşemediğini, çocuklarını göremediği için çocukların teslimi talepli icra takibi başlattıklarını, davalının görüşmesini engellediğini, bu hususta olumsuz bir tutum içerisinde olduğunu, çocuklarla görüşmek için telefonla davalı kadını aradığında telefonu açmadığı gibi çocukların açmasına da engel olduğunu, çocukların anne sevgisine olduğu kadar baba sevgisine de ihtiyaç duyduklarını, çocuklarının eğitim durumu ile ilgili bilgi almak istemesine rağmen davalı kadının okula verdiği talimat doğrultusunda çocuklarla babanın iletişiminin engellenerek bilgi verilmediğini, bilgi almanın babanın da en tabii hakkı olduğunu, davalı kadının yeni bir eve taşındığını, adres değişikliğini bildirmediğini, çocukları nereden alacağını dahi bilemediğini iddia ederek öncelikle ortak velâyete mümkün olmadığı takdirde kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı kadın cevap dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, davacı erkeğin keyfi olarak hareket ettiğini, boşanmadan sonra bir süre çocuklar ile her hafta sonu ve hafta içi istediği zamanlarda görüştüğünü, bu süreç devam ederken davacı erkeğin çocukları getirmesi gereken saatlere uymadığını ve bunu alışkanlık haline getirdiğini, kişisel ilişki konusunda davacı erkeğe tolerans tanımasına rağmen davacı erkeğin bu durumu kötüye kullandığını, keyfi davranışları nedeniyle çocukların da huzurunun bozulduğunu, davacı erkeğin amacının, çocuklar ile görüşmekten öte hala evlilik devam ediyormuş gibi ev içerisindeki yaşantıdan haberdar olmak istediğini, davacı erkeğin olmadık zamanlarda sitenin kapısına gelerek huzurlarını bozduğunu, bu nedenle evini taşımak zorunda kaldığını, davacı erkeğin bu eve de habersiz ve olmadık zamanlarda gelmesini istemediğini, davacı erkeğin, çocukların eğitim öğretim hayatına ilişkin bilgileri okul yönetiminden aldığı gibi e-devlet üzerinden de öğrenebileceğini, davacının ortak velâyet talebini kabul etmediğini, mahkemece ortak velâyet kararı verilecek ise velâyet hakkından feragat ederek velâyetlerin babaya verilmesini kabul ettiğini, kişisel ilişkinin süresinin değiştirilmesini gerektirici bir durumun olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 09.02.2021 tarih ve 2020/3 Esas, 2021/146 Karar sayılı kararı ile tanık anlatımları, uzman görüş raporu, dosyaya sunulan kayıtlar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiği, boşanma dava dosyasında çocuklar ile baba arasında kurulan kişisel ilişki gün ve saatlerinde, davalı kadının, çocukları babaları ile görüştürmediğine dair bizzat görgüye dayalı tanık beyanının bulunmadığı, bu hususta icra takibine de girişilmediği, davacı erkeğin mahkemece belirlenen kişisel ilişki gün ve saatleri dışında çocukları görme talebinde bulunduğu, taraflar arasında bu hususta sıkıntı yaşanmasına neden olduğu, boşanma dosyalarının incelenmesinde, kişisel ilişkinin kurulmasının takdirinin hâkime bırakıldığı, mahkemece sömestr, okul durumu, doğum günlerini de kapsayacak şekilde geniş kişisel ilişki düzenlenmediği, boşanma kararının kesinleşmesinden sonra Milli Eğitim Bakanlığınca ara tatil düzenlemesinin getirildiği, küçüklerin yaşı ve ihtiyaçları, bedensel ve zihinsel gelişimleri ile huzur ve menfaatleri nazara alınarak davanın kısmen kabulünün gerektiği; ortak velâyetin hukukumuzda düzenlenmediği, ancak karşı tarafın açık rızası ile kurulabileceği, karşı tarafın bu konuda açık rızasının bulunmadığı gerekçesi ile ortak velâyet talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ortak çocuklar ile baba arasında tek numaralı haftaların Cumartesi günü saat 10.00'da anneden alınıp Pazar günü saat 18.00'de anneye teslimi, her yıl Temmuz ayının birinci günü saat 10.00'da anneden alınıp otuz birinci günü saat 18.00'de anneye teslimi, Kasım ve Nisan ayları ara tatillerinde ilk Cuma günü saat 18.00'de anneden alınıp Salı günü saat 18.00'de anneye teslimi, sömestr tatilinin ilk Pazartesi günü saat 10.00'da anneden alınıp izleyen Pazar günü saat 18.00'de anneye teslimi, her yıl tekli yılların ... Bayramının birinci günü saat 10.00'da anneden alınıp üçüncü günü saat 17.00'de anneye teslimi, her yıl çiftli yılların Kurban Bayramının birinci günü saat 10.00'da anneden alınıp üçüncü günü saat 17.00'de anneye teslimi, her yıl tekli yıllarda 31 Aralık günü birinci günü saat 12.00'de anneden alınıp 1 Ocak günü saat 17.00'de anneye teslimi, her yıl tekli yıllarda çocukların doğum günlerinde sabah saat 10.00'da anneden alınıp akşam saat 20.00'de anneye teslimi suretiyle baba ile kişisel ilişki kurulmasına, eğitim öğretim süresi boyunca eğitimlerini takip edebilmesi için çocukları, öğretmenleri ve okul yönetimi ile görüşebilmek amacıyla okul yönetiminin belirleyeceği yer, gün ve saatte her ay davacının, çocukları öğretmenleri ve okul yönetimiyle görüşebilmesine, dava açılmasına davalı kadın sebep olmadığından yargılama giderlerinin davacı erkek üzerinde bırakılmasına, davacı kadın yararına vekâlet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili tarafından hükmün tamamı yönünden, davalı kadın tarafından ise ortak çocuklarla baba arasında kurulan kişisel ilişki düzenlemesi yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 23.02.2022 tarih, 2021/877 Esas, 2022/388 Karar sayılı kararı ile davacının, dava dilekçesinde öncelikle ortak velâyete karar verilmesi bunun mümkün olmaması halinde kişisel ilişkinin yeniden düzenlemesi yönünde talepte bulunduğu, İlk Derece Mahkemesince öncelikli olarak ortak velâyet talebi yönünden inceleme yapılmamasının hatalı olduğu, İlk Derece Mahkemesince yapılması gereken işin; bu kapsamda sosyal inceleme raporunun alınması ve gerekmesi halinde ortak çocukların beyanlarının tespit edilmesi, davacı erkeğin her bir talebi yönünden uygun şekilde olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi, dava sonunda İlk Derece Mahkemesinin kimin lehine, kimin aleyhine karar verdiği, davacı erkeğin talebinin ne kadarının kabul edildiği, davalı kadının neye göre mahkum edildiğinin tereddütsüz şekilde anlaşılır olması gerektiği; İlk Derece Mahkemesince verilecek karara göre de davacı erkeğin diğer talebi olan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi isteminin değerlendirilmesi olması gerektiği; kabulü göre de kişisel ilişki yönünden infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm tesis edilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, gerekçede belirtilen eksiklikler giderilerek bir karar verilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın kaldırılması sebebine göre İlk Derece Mahkemesince yeniden uyuşmazlık konusu dava ve tüm fer'î talepler yönünden hüküm kurulması zorunlu olduğundan, tarafların diğer istinaf itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi’nin gönderme kararı sonrası yeniden yapılan yargılamada ortak çocuklar yönünden psikolog, pedegog ve sosyal çalışmacıdan oluşan üç kişilik uzman heyeti tarafından tarafların konutlarında tespit, inceleme ve görüşme yapıldığı, davalı kadının ortak velâyeti kabul etmemesi nedeniyle davacı erkeğin, ortak velâyet talebinin reddine karar verilmesi gerektiği; boşanma davasında, kişisel ilişkinin kurulmasının takdirinin hâkime bırakıldığı, mahkemece sömestr, okul durumu, doğum günlerini de kapsayacak şekilde geniş kişisel ilişki düzenlenmediği, boşanma kararının kesinleşmesinden sonra ilgili Bakanlıkça ara tatil düzenlemesinin getirildiği, küçüklerin yaşı ve ihtiyaçları, bedensel ve zihinsel gelişimleri ile huzur ve menfaatleri nazara alınarak davanın kısmen kabulü ile davacı erkek ile çocuklar arasında belirlenen önceki kişisel ilişki kararın kaldırılarak tek numaralı haftaların Cumartesi günü saat 10.00'da anneden alınıp Pazar günü saat 18.00'de anneye teslimi, dini bayramların ikinci günü saat 13.00'de anneden alınıp üçüncü günü saat 18.00'de anneye teslimi, her yıl Ağustos ayının birinci günü saat 10.00'da anneden alınıp otuz birinci günü saat 18.00'de anneye teslimi, Kasım ve Nisan ayları ara tatillerinde Cuma günü saat 18.00'de anneden alınıp, Salı günü saat 18.00'de anneye teslimi, sömestr tatilinin ilk Pazartesi günü saat 10.00'da anneden alınıp izleyen Pazar günü saat 18.00'de anneye teslimi, çocukların doğum günlerinde saat 13.00'de anneden alınıp aynı gün saat 18.00'de anneye teslimi tekli yıllarda 31 Aralık saat 13.00'de anneden alınıp 1 Ocak günü saat 18.00'de anneye teslimi, babalar günü cumartesi günü saat 10.00'da anneden alınıp takip eden pazar günü saat 18.00'de anneye teslimi suretiyle yeniden kişisel ilişki tesisine, çocukların eğitim öğretim süresi boyunca eğitimlerini takip edebilmesi , çocukların öğretmenleri ve okul yönetimi ile görüşebilmesi amacıyla okul yönetiminin belirleyeceği yer gün ve saatte her ay davacı erkeğin çocukların öğretmenleri ve okul yönetimi ile görüşebilmesine, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin davalı kadın üzerinden bırakılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı kadın istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı kadın istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı kadın istinaf dilekçesinde özetle; ortak çocuklarla, davacı erkek arasındaki kişisel ilişkiyi engelleyici hiçbir davranışının olmadığı, aksine çocukların gelişimi açısından babalarıyla iyi bir ilişki kurmalarını desteklediği, dava açılmasına sebebiyet vermemesi ve ortak çocuklar ile davacı erkek arasındaki kişisel ilişkinin tesisine dair boşanma kararında düzenlenen kişisel ilişkinin değiştirilmesini gerektiren sebeplerin ispatlanamamış olması göz önüne alınarak davanın tamamen reddedilmesi gerekirken kısmen kabul edilmesinin hukuka aykırı olduğu, davacı erkeğin, çocukların eğitim hayatlarına yönelik bilgileri alamadığına ilişkin iddiasını ispatlayacak nitelikte bir delil sunmamışken ve bu iddia ispatlanamamışken kaldı ki İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararında da bu iddianın ispatlandığına dair herhangi bir gerekçeye yer verilmemişken belirtilen şekilde hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, ayrıca söz konusu hükmün nasıl infaz edileceğinin de ayrı bir hukuki sorun olduğu, dava açılmasına ve yargılamaya sebebiyet vermediğinden aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesinin de hakkaniyete ve hukuka aykırı olduğu belirtilerek; ortak çocuklarla baba arasında kurulan kişisel ilişki düzenlemesi, yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek delillerin toplanıp değerlendirildiği, delillerin takdirinde yanlışlık yapılmadığı, usulü işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu itibarla verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davalı kadının istinaf başvurusunun, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın temyiz başvuru dilekçesinde özetle; dilekçelerinde belirttiği üzere ortak çocuklarla babanın görüşmesine engel olmadığı, erkeğin, ortak çocuklar aracılığı ile kadının hayatına müdahale etmeye çalıştığı, davanın açılmasına sebebiyet vermediği, dava dışı okula yüküm getirecek şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu, haksız yere vekâlet ücreti ve yargılama giderlerinin üzerinde bırakıldığı ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme