muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9331, Karar No: 2013/25626, Tarih: 26.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/9331 E.  ,  2013/25626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2013/83-2013/214

Dava, Emekli Sandığı ile ilişkilendirilme başvurusunun reddi yönündeki Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1973 – 1984 döneminde 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu kapsamında iştirakçiliği, 1984 – 1999 döneminde 506 sayılı Kanuna tabi sigortalılığı bulunan, 01.03.1999 günü itibarıyla kendisine 506 sayılı Kanun hükümleri gereğince yaşlılık aylığı bağlanan davacının 29.03.2009 tarihinde Belediye Meclis Üyesi seçildiği, sonrasında 13.04.2009 günü Belediye Başkan Yardımcısı olarak görevlendirilen davacının 2009 yılının Mayıs ayında davalı Kuruma başvurarak Emekli Sandığı ile ilişkilendirilmek istediği, anılan başvurunun reddi üzerine işbu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanaklarından olan 5393 sayılı Belediye Kanununun 49. maddesinin 7. fıkrasında, norm kadrosunda belediye başkan yardımcısı bulunan belediyelerde norm kadro sayısına bağlı kalınmaksızın, belediye başkanının, zorunlu gördüğü takdirde öngörülen sayıda belediye meclis üyesini belediye başkan yardımcısı olarak görevlendirebileceği, bu şekilde görevlendirilen meclis üyelerinin istemlerine göre bir ... ile ilişkilendirileceği belirtilmiştir.

Diğer taraftan 5510 sayılı Kanunun “Uyuşmazlıkların çözüm yeri” başlıklı 101. maddesinde, bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan durumlarda, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde

görüleceği açıklanmış, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ise 114. maddesinde, yargı yolunun caiz olması durumu, dava koşulları arasında sıralandıktan sonra 115. maddesinde dava koşulu eksikliğini saptayan mahkemece davanın usulden reddine karar verileceği öngörülmüştür.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ışığında dava değerlendirildiğinde; taraflar arasındaki hukuki ilişki, çekişmenin niteliği ve dayandığı hukuki sebep dikkate alındığında, uyuşmazlığın çözümünde 5510 sayılı Kanunun uygulama yeri bulunmadığından adli yargı ve giderek, sınırlı yetki ile donatılmış iş mahkemeleri görevli olmayıp, bu tür davalar idari yargının görev alanı içerisinde yer almaktadır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu işin esasına girilerek karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11640, Karar No: 2018/2068, Tarih: 21.03.2018

**5. Ceza Dairesi         2015/11640 E.  ,  2018/2068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair 18/03/2014 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen müşteki vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17417, Karar No: 2017/2369, Tarih: 27.03.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/17417 E.  ,  2017/2369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 15.1.2013 gününde verilen dilekçe ile ipoteğin fekki istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Dagıtım AŞ vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Dairemizin 11.05.2016 günlü mahalline iade kararı sonrası dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ipoteğin fekki isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacılara ait 1235 parsel sayılı taşınmaz üzerine konulan 23.01.2006 tarihli 725 yevmiye no’lu ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan... Akaryakıt Dağıtım AŞ vekili temyiz etmiştir.

Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler.(HMK.m.27)

Hâkim, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir.Mahkeme tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini taraflara tefhim eder.(HMK.m.184)

Davalı ... AŞ vekili, 06.05.2014 günlü son celse için mazeret dilekçesi göndermiş, mazeretinin kabulü ile duruşmanın bir başka güne ertelenmesini istemiştir.

Mahkemece, davalı vekilinin mazeretinin kabulüne dair ara kararı verdikten sonra duruşmaya devam edilerek davalı vekilinin gıyabında davanın kabulüne karar verildiği görülmüştür.

Davalı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verildiği takdirde mahkemece duruşmanın bir başka güne bırakılmasına karar verilmesi, mazeret uygun bulunmamışsa mazeret reddedilerek yargılamaya devam olunması gerekir.

Bu durumda mahkeme, davalı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verildiği halde davaya devamla davalı vekilinin gıyabında esas hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24453, Karar No: 2014/19777, Tarih: 29.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/24453 E.  ,  2014/19777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada ... ... 5.Asliye Hukuk ve ... ... 4 Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davalıya borçlu olunmadığının tespiti ile ödenen bedelin istirdatı istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Tüketici Mahkemesi ise, uyuşmazlığın haksız eylemden kaynaklandığı gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu Kanun, 1 inci maddede belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde " Tüketici: Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi " şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut olayda, davacı vekilinin müvekkili ile davalı arasında abonelik sözleşmesi bulunduğunu ancak bu abonelik sözleşmesinin davacıya ücretsiz konuşma yapacağı vaat edilerek kandırılmak suretiyle düzenlendiğini ileri sürerek ödenen bedelin istirdatını talep ettiği anlaşılmış olup, taraflar arasında abonelik sözleşmesinin bulunduğu nazara alındığında 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun gereğince uyuşmazlığın Tüketici Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... ... 4.Tüketici Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4612, Karar No: 2020/3520, Tarih: 15.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/4612 E.  ,  2020/3520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama, Suç Üstlenme

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3 ve 38, 270, 50/1-d, 50/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama ve suç üstlenme suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; sanığın idaresindeki araçla yerleşim yeri içinde, iki şeritli, tek yönlü, asfalt kaplama, düz, eğimsiz, aydınlatmalı yolda, saat 00:45 sıralarında seyir halindeyken; "sağa dönülmez" levhasının bulunduğu kavşaktan ters istikamete dönüş yaptığı esnada, kendi istikametinde düz seyretmekte olan katılanın idaresindeki motosikletle çarpışması şeklinde meydana gelen ve sanığın tam kusurlu olarak bir kişinin hayati tehlike geçirecek ve 3. dereceden kemik kırığı olacak şekilde, bir kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

A) Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesi neticesinde;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik inceleme ile karar verildiğine, kusur tayinine ve sair nedenlere ilişkin, katılan vekilinin sanık hakkında tayin edilen cezanın caydırıcılıktan uzak olduğuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA;

B) Sanık hakkında suç üstlenme suçundan kurulan hükmün incelenmesin neticesinde;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, ancak;

B) Sanık hakkında suç üstlenme suçundan kurulan hükmün incelenmesin neticesinde;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, ancak;

TCK'nın "Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" başlıklı 50/1-d maddesinde, "Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama süresinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlemesindeki özelliklere göre, mahkum olunan cezasın yarısından bir katına kadar süreyle, belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanmaya, çevrilebilir." hükmüne yer verilmiş olup, anılan maddedeki, "belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklama" seçenek tedbirlerinin içeriğinin, Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Koruma Kurulları Yönetmeliğinin 38/son maddesinde "belirli yerle ve etkinlikler; sanık veya hükümlünün suç işlemesinde, suça yönetilmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeleri kullanmasında; çevresel, psikolojik, sosyal ve ekonomik etkisi bulunan ya da sanık veya hükümlünün yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinlikler" şeklinde açıklandığı nazara alınarak, sanığa tayin edilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza seçenek tedbire çevrilirken, kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa aykırı olmayan, tarafları tatmin edici, kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa aykırı olmayan, tarafları tatmin edici, infazı olanaklı ve denetime elverişli bir seçenek tedbire hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, "1 ay süreyle alkol satılan işyerlerine gitmekten yasaklanma tedbirine çevrilmesine" biçiminde içeriği anılan Kanun ve Yönetmelik kapsamına aykırı seçenek tedbire hükmolunması;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/489, Karar No: 2007/1416, Tarih: 19.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/489 E.  ,  2007/1416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.03.2006 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin meni ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı...tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, aynı parselde hissedar olan davalının evinin saçaklarından akan kar ve yağmur sularının evine zarar verdiğini iddia ederek davalının evinin saçaklarının kal’ine karar verilmesini istemiş, davalı davacının evinin kendisininkinden daha sonra yapıldığını, binasını getirip davalının yağmur oluğunun altına inşa eden davacının iyi niyetli sayılamayacağını ve kal talebinde bulunamayacağını, ayrıca aynı konuda daha önce açılmış bulunan aynı mahkemenin 2005/297 esas numaralı davasının halen Yargıtay’da bulunduğunu ve sonucunun beklenmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme davanın kabulüne karar vermiş, hükmü davalı ... temyiz etmiştir. Mahkeme dava değeri itibariyle kararın kesin olduğu gerekçesiyle davalının temyiz talebinin reddine dair 15.12.2006 günlü ek kararı vermiş, bu karar dahi davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan zarar veren durumun giderilmesi ve kal istemine ilişkin olup taşınmazın aynıyla ilişkilidir ve taşınmazın aynına ilişkin kararlar HUMK.nun 427. maddesinde ifadesini bulan kesin kararların kapsamı dışında olmakla bu tip kararlar için değere bakılmaksızın temyiz yolu açıktır. Bu nedenle öncelikle, davalının temyiz talebinin reddine ilişkin 15.12.2006 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verildi ve ardından hükmün esasının incelenmesine geçildi.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 19.02.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27329, Karar No: 2015/12829, Tarih: 02.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/27329 E.  ,  2015/12829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsade

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'ın silah ticareti yaptığının ihbarı sonrası alınan mahkeme kararına istinaden ikametine aramaya gidildiğinde sanık...'ın oğlu olan sanık...'ın ikametin balkonundan bahçeye malzemeler attığı görülerek yapılan İncelemede 1 adet 7,65 mm çaplı silah ile 108 adet 9 mm çaplı, 8 adet 7.65 mm çaplı fişek ele geçirildiği anlaşılmakla, suça kona silah ve fişekleri bulundurduğuna dair delil elde edilemeyen sanık ...'ın ikamette bulunan silah ile fişekleri gizlemeye çalışmaktan İbaret eyleminin TCK.nun 281/1, 35. maddelerine uygun bulunduğu, ikametinde suça konu silahı ve toplamda 246 adet 9 mm, 51 adet 7.65 mm çaplı fişek bulundurduğu anlaşılan sanıklardan...'ın ise suça konu silahı ve mermileri taşıdığına dair delil elde edilememesi nedeniyle evinde ele geçen mermilerin, dairemizin süregelen uygulamalarına göre ''251'' adetten az olması halinde 6136 sayılı Yasanın 13/3, 251 adetten fazla olması halinde 13/1. maddesine uyan suçu oluşturacağı gözetilerek elde edilen "297'' adet mermi patlatılarak atışa elverişli olup olmadıkları ve 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadıkları saptanarak suç vasfının tayini gerektiği gözetilmeden, mermilerden sadece 35 adetinin patlatılması suretiyle düzenlenen rapor ile yetinilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1, mad desi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. madde gereğince (BOZULMASINA), 02.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/43210, Karar No: 2012/4229, Tarih: 15.02.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/43210 E.  ,  2012/4229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, bakiye kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatlarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara ,toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkinin belirli süreli iş sözleşmesinin unsurlarını taşıyıp taşımadığı buna bağlı olarak ihbar tazminatı talep edilip, edilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Belirli süreli iş sözleşmesinden söz edilebilmesi için sözleşmenin açık veya örtülü olarak süreye bağlanması ve bunun için objektif nedenlerin varlığı gerekir.

Borçlar Kanununun 338 inci maddesinde, “Hizmet akdi, muayyen bir müddet için yapılmış yahut böyle bir müddet işin maksut olan gayesinden anlaşılmakta bulunmuş ise, hilafı mukavele edilmiş olmadıkça feshi ihbara hacet olmaksızın bu müddetin müruriyle, akit nihayet bulur” kuralı mevcuttur. Anılan hükme göre tarafların belirli süreli iş sözleşmesi yapma konusunda iradelerinin birleşmesi yeterli görüldüğü halde, 1475 sayılı Yasa uygulamasında, Yargıtay kararları doğrultusunda belirli süreli iş sözleşmelerine sınırlama getirilmiş ve sürekli yenilenen sözleşmeler bakımından ikiden fazla yenilenme halinde, sözleşmenin belirsiz süreli hale dönüşeceği kabul edilmiştir (Yargıtay 9. HD. 7.12.2005 gün 2005/12625 E, 2005/38754 K).

İş güvencesi hükümlerinin yürürlüğe girmesiyle belirli - belirsiz süreli iş sözleşmesi ayrımının önemi daha da artmıştır. (Yargıtay 9. HD. 13.6.2008 gün 2007/19368 E, 2008/15558 K.).

İş güvencesi hükümlerinin yürürlüğe girmesiyle belirli - belirsiz süreli iş sözleşmesi ayrımının önemi daha da artmıştır. (Yargıtay 9. HD. 13.6.2008 gün 2007/19368 E, 2008/15558 K.).

4857 sayılı İş Kanununun 11 inci maddesinde “İş ilişkisinin bir süreye bağlı olarak yapılmadığı halde sözleşme belirsiz süreli sayılır. Belirli süreli işlerde veya belli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak işveren ile işçi arasında yazılı şekilde yapılan iş sözleşmesi belirli süreli iş sözleşmesidir. Belirli süreli iş sözleşmesi, esaslı bir neden olmadıkça, birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamaz. Aksi halde iş sözleşmesi başlangıçtan itibaren belirsiz süreli kabul edilir. Esaslı nedene dayalı zincirleme iş sözleşmeleri, belirli süreli olma özelliğini korurlar” şeklinde düzenleme ile bu konudaki esaslar belirlenmiştir. Borçlar Kanunundaki düzenlemenin aksine iş ilişkisinin süreye bağlı olarak yapılmadığı hallerde sözleşmenin belirsiz süreli sayılacağı vurgulanarak ana kural ortaya konulmuştur.

Öte yandan değinilen 11 inci madde, 18 Mart 1999 tarihli 1999/70 EC Konsey Yönergesi ile birlikte ele alınmalıdır.

Çerçeve sözleşmesinin 4 üncü maddesinde ayrım gözetmeme ilkesi vurgulanmıştır.

Buna göre iş koşulları açısından, belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışan işçilere yapılacak farklı muamele esaslı nedenlere dayandırılmadığı sürece, yalnızca belirli süreli iş sözleşmesi ve iş ilişkisi ile çalışmasından dolayı, emsal kadrolu işçilerden daha dezavantajlı davranılmayacaktır.

Sözleşmenin 5 inci maddesinde ise kötü niyete karşı önlem konusu ele alınmıştır.

Birbirini takip eden belirli süreli iş sözleşmeleri veya istihdam ilişkisinden kaynaklanan istismarların önlenmesini amaçlayan yasal düzenlemelerin bulunmaması halinde üye devletlerin, sosyal taraflara danıştıktan sonra uluslararası yasalar, toplu sözleşmeler veya uygulamaya göre belli başlı bazı sektörlerin ihtiyaçlarını da dikkate alarak, aşağıdaki tedbirlerden bazılarını alma zorunluluğu vardır.

1.(a) Bu türden akit veya istihdam ilişkilerinin yenilenmesini haklı kılacak nesnel gerekçeler tespit edilmesi,

1.(b) Yinelenen belirli süreli iş sözleşmeleri veya istihdam ilişkilerinin azamî toplam süresini belirlenmesi,

1.(c) Bu türden sözleşme veya istihdam ilişkisinin kaç kez yenilenebileceğinin saptanması.

1.2. Sosyal taraflara danıştıktan sonra, üye devletler elverişli olan durumlarda belirli süreli iş sözleşmesi veya istihdam ilişkisinin,

1.(a) Yenilenmiş sayılacağına,

2.(b) Belirsiz süreli iş sözleşmesi veya istihdam ilişkisi sayılacağına dair koşullar belirleyeceklerdir.

Öte yandan 1999/70 sayılı Konsey Direktifinin önsözünde, Essen Konseyi sonuç bildirgesinde “çalışanların istemleri ve rekabetin gereklerini karşılayacak daha esnek bir iş örgütlenmesini özellikle göz önünde tutan istihdam yoğun büyüme” anlayışına uygun olarak alınması gerekli önlemler vurgulanmaktadır.