muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8207, Karar No: 2022/9161, Tarih: 15.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/8207 E.  ,  2022/9161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KAHRAMANMARAŞ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-07.04.2014 tarihli olay tutanağı içeriğine göre; sanık ... ın yeni sanayide ambalaj işi yaptığı ve sanık ...’ın...plakalı aracı ile zaman zaman İslahiye ilçesinden pey der pey uyuşturucu madde alarak uyuşturucu madde bağımlılarına satış yaptığı yönünde bilgiler alınması üzerine yapılan çalışmalarda, 07.04.2014 tarihinde, sanık ...’ın yeni sanayi sitesinde bulunan işyerinin öğlen saatlerinde kapalı olduğunun görülmesi üzerine...plakalı aracın İslahiye İlçe Emniyet Müdürlüğü plaka tanıma sistemi kayıtlarından giriş çıkış yapıp yapmadığı sorulduğunda belirtilen aracın 14:10 sıralarında İslahiye İlçesinden Kahramanmaraş il sınırları istikametimetine çıkış yaptığı tespit edildikten sonra beklenilmeye başlandığı, 15:30 sıralarında bahse konu aracın görülmesi üzerine durdurulduğu ve 02/04/2014 tarihli önleme arama kararına istinaden ...plakalı araçta yapılan aramada suça konu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında; sanık ...’ın açık kimliğinin ve araç plakasının belli olduğu, önleme arama kararına istinaden yapılan arama neticesinde elde edilen delilin hükme esas alınamayacağı,

18.06.2014 tarihli olay tutanağı içeriğine göre; kollukça yapılan denetimlerde, daha önceden hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan işlem yapılan ve açık kimliği kollukça bilinen sanık ...’ın 46 NP 232 plakalı araç içinde seyir halinde olduğu görülmesi üzerine durdurulmaya çalışılmış ise de kovalamaca sonucu kaçtığı ve yapılan araştırmalar sonunda bahse konu aracın tarlada kaza yapmış ve terk halinde olduğu, sanık ...’ın ise kaçarken görevlilerce yakalandığı, şifai görüşmede sanık ...’ın aracında uyuşturucu olduğunu söylediği, bunun üzerine Cumhuriyet savcısından alınan sözlü talimat uyarınca araçta yapılan aramada suça konu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında; sanık ...’ın açık kimliğinin kollukça daha öncesinden bilindiği ve dosyada hiçbir arama kararının bulunmadığı dikkate alınarak, 07.04.2014 tarihli ve 18.06.2014 tarihli olaylarla ilgili "5271 sayılı CMK'nın 116., 117. ve 119. maddelerine uygun şekilde verilmiş "adli arama kararı" ya da "yazılı arama emri" olup olmadığının araştırılması, varsa aslı veya onaylı örneğinin getirtilmesinden sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de; gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanık ... yönünden "07/04/2014 ve 18/06/2014" olarak belirtilmesi yerine, sadece "18/06/2014” olarak belirtilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 15/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13215, Karar No: 2020/17156, Tarih: 24.11.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/13215 E.  ,  2020/17156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Müşteki ...'in soruşturma aşmasındaki ifadesinde kendisini bıçakla yaralayan şahısların sanık ... ve arkadaşı Gökhan isimli şahıslar olduğunu beyan ettiği, kovuşturma aşamasında ifadesinin alınmadığı, sanık ...'in soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki savunmalarında Defne Gizem Turna'nın müştekiyi bıçakla yaraladığını söylediği, hakkındaki hüküm kesinleşen Defne Gizem Turna'nın da soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki savunmalarında müştekiyi bıçakla yaraladığını beyan ettiği anlaşılmakla, müşteki ...'in ifadesinin alınmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi ve çelişki olması halinde hangi ifadeye üstünlük tanındığının açıklanması gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul göre de;

2) Müşteki ...'i bıçakla yaralayan kişinin ... olduğunun kabul edilmesi karşısında, müştekinin yaralanmasına ilişkin ait doktor raporunda dört adet bıçak yarasından söz edildiği ve sağ üst göz kapağının mor-siyah renkte olduğunun, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin belirtildiği anlaşılmakla, sanığın müştekiyi basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığına dair delillerin nelerden ibaret olduğunun açıklanması ve sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın dikkate alınmasına, 24.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20415, Karar No: 2014/9846, Tarih: 14.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/20415 E.  ,  2014/9846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİPAŞA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 1998/56-2013/269

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ..ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, tarafların mirasbırakanı Mehmet Yıldız'ın 27.5.1993 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacı kızları Fatma, Zahide ve Nimet ile davalı oğulları Yusuf ve Hüseyin ve ayrıca dava dışı iki kızını daha bıraktığı, davacıların 20 parça taşınmazı dava konusu ettikleri, bunlardan 315, 1464, 1437, 1432, 3422, 3424, 3421 ve 1517 parsel sayılı taşınmazların senetsizden dava dışı Hazine adına, 1422 parselin senetsizden dava dışı Nurten Yıldız adına tespit ve tescil edildiği, bu taşınmazların davalılarla ve miras bırakanları ile ilgisinin bulunmadığı, 1449, 1434, 1460, 291, 302 ve 1387 parsel sayılı taşınmazların senetsizden davalılar adına tespit gördüğü anlaşılmaktadır. 1440 ve 1515 parsel sayılı taşınmazların bir kısım payının tapu kayıtlarına dayanarak mirasbırakan adına tespit gördükten sonra ise tespite mirasbırakan, davalılar ve dava dışı kişilerin itiraz ettikleri, komisyonca, daha önce mirasbırakan adına yazılan payın eşit olarak davalı oğulları adına tesciline karar verildiği, 1488 parselin ise asıl hak sahibi ortak mirasbırakan M. Y. adına tapuda kayıtlı iken tapulama sırasında tapulama teknisyenleri huzurunda verdiği ve imzası tahtında tapulama tutanağına alınan muvafakat beyanı nedeniyle davalılar adına kaydının oluştuğu, dava konusu 1489 ve 1426 sayılı parsellerle ilgili davanın bu dosyadan tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedildiği anlaşılmaktadır.

1- Hemen belirtmek gerekir ki; tapuda kayıtlı olmayan taşınmazlar taşınır mal niteliğindedir ve zilyetlikten ibaret olan hakkın devri suretiyle yapılan elden bağışlama sözleşmeleri hiçbir şekil koşuluna bağlı değildir. Bu nedenle gizlenerek yapılan bağışlama niteliğinde tasarruf da geçerlidir. Mirasbırakan tarafından tapusuz taşınmazların zilyetliğinin devri suretiyle gerçekleştirilen geçerli işlemlere karşı 1.4.1974 gün 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri yoktur. Bu nedenle taraflarla ve ortak mirasbırakanları ile ilgisi bulunmayan Hazine ve dava dışı kişi adına kayıtlı taşınmazlarla birlikte davalılar adına senetsizden tespit edilen 1449, 1434, 1460, 291, 302 ve 1387 sayılı parsellerle ilgili davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacıların bu taşınmazlara yönelik temyiz itirazları yerinde değildir, reddi ile hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA.
Yargıtay — Esas No: 2014/9838, Karar No: 2014/20236, Tarih: 16.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9838 E.  ,  2014/20236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2144, Karar No: 2024/20118, Tarih: 17.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/2144 E.  ,  2024/20118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 11.12.2023

EK KARAR SAYISI : 2023/1489 E., 2023/3220 K.

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 11.12.2023 tarihli ve 2023/1489 Esas, 2023/3220 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 32. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/594, Karar No: 2015/2684, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/594 E.  ,  2015/2684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5061, Karar No: 2013/5458, Tarih: 02.10.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/5061 E.  ,  2013/5458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM :5237 sayılı TCK.nun 81, 35, 29, 31/2, 62. maddeleri uyarınca; 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mağdur ...'in sahibi olduğu markette bulunduğu esnada suça sürüklenen çocuğun ağabeyinin marketin önüne karpuz tezgahı açtığı, mağdurun da marketinin önünü kapattıklarını, başka yere gitmelerini söylediği, bunun üzerine olay yerine gelen suça sürüklenen çocuk ... ile aralarında tartışma yaşandığı, suça sürüklenen çocuğun mağdura saldırıp sağ göğüs kısmından göğse nafiz, sağ batına yüzeysel olmak üzere 2 bıçak darbesi vurduğu olayda ; mağdur ...'in suça sürüklenen çocuğa yönelen ve tahrik teşkil eden herhangi bir davranışının bulunmadığı düşünülmeksizin, suça sürüklenen çocuğun cezasından haksız tahrik nedeniyle indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'in kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike, yaş küçüklüğüne ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebepleri n niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin suç niteliğinin yanlış belirlendiğine, cezanın alt sınır aşılarak belirlenmesinin yersizliğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 02/10/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10532, Karar No: 2019/5832, Tarih: 02.07.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/10532 E.  ,  2019/5832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Ak İletişim sahibi olan sanığın katılanın bilgisi ve rızası dışında GSM abonelik sözleşmesi düzenleyerek telefon hattı aldığı iddiasıyla açılan kamu davasında, alınan ekspertiz raporunda, her ne kadar suça konu sözleşmedeki katılan adına atılı imzaların sanığın eli ürünü olmadığı yönünde kanaat bildirilmiş ise de, sözleşmenin sanığa ait işyerinde düzenlendiği ve elde edilecek menfaatin sanığa ait olduğu, bu nedenle suçun sübut bulduğu nazara alındığında, hükümden önce 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki “Kişinin bilgisi ve rızası dışında, işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeği aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz” ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında, özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme uyarınca sanığa ön ödeme önerisinde bulunulması suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 02/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25780, Karar No: 2016/5943, Tarih: 30.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/25780 E.  ,  2016/5943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın kolluk ifadesinde, motosikletini ikametinin girişine kontağını kilitlemek suretiyle bıraktığını, ikametin kapısının açık olduğunu söylediği ve dosya kapsamına göre motosikletin bina içine mi, yoksa sokağa mı park edildiği konusunda tam bir açıklık bulunmadığının anlaşılması karşısında; motosikletin ikametin içinde bulunduğu kabul edilmesi halinde eylemin, TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen “bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık” suçunu oluşturacağı, ikametin girişinde sokağa park edildiğinin kabul edilmesi halinde ise eylemin TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6451, Karar No: 2019/2769, Tarih: 06.05.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/6451 E.  ,  2019/2769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 25.03.2015 olarak yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilip;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/80 sayılı iptal kararının TCK'nin 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülüp;

Olay günü güneşin 18.13'te battığı, buna göre, TCK'nin 6/1-e maddesi uyarınca gece vaktinin 19.13'de başladığı, mağdur ...’nın 25.03.2015 tarihli anlatımına göre suçun 18:00 sularında işlendiğinin anlaşılması karşısında; TCK'nin 149/1. maddesinin (a) bendi ile uygulama yapılması ile yetinilmesi gerektiği düşünülmeden, yasal koşulları bulunmayan (h) bendine yer verilmesi kanuna aykırı ise de; temel cezanın alt sınırdan tayini karşısında, bu husus da sonuca etkili görülmediğinden, anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza

Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.