muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/1045, Karar No: 2012/27448, Tarih: 10.10.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/1045 E.  ,  2012/27448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : TCK.nun 504/1-7-son ve 251.maddelerine muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, beraat, ortadan kaldırma ve düşürülmeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinde Bingöl Esnaf ve Kredi Kooperatifi Başkanı olan sanıklardan ... ve Bingöl Esnaf ve Sanatkarlar Kredi Kefalet Kooperatif ortakları olan bir kısım sanıklar ile hiç ortak olmayan diğer sanıkların, başka kişilere ait gerçeğe aykırı vergi levhası, sicil tasdiknamesi üzerinde sahtecilik yapmak, oda kayıtları üzerinde oynamak ve sahte imza kullanmak suretiyle Halk Bankası Bingöl Şube Müdürleri ..., ..., Müdür Yardımcıları ..., ..., Şefler ..., ..., Şef Yardımcısı ..., veznedarlar ... ve ... isimli banka çalışanı sanıklar ile işbirliği içinde, usulsüz kredi aldıkları iddiası ile açılan kamu davasında; Ayrıntısı Ceza Genel Kurulunun 31.05.2005 tarih 2004/11-158 Esas, 2005/58 sayılı kararında da açıklandığı üzere; Usulsüz ve kısmen karşılıksız ve bu itibarla geri dönüşü olmayıp bankaya zarar veren kredilerde banka yetkililerinin bilinçli tavır ve davranışlarının etkili oluşu sonucu kredilerin kullananlar yararına şekillendiği ve banka üst ve yönetici konumunda bulunan sorumluların hileli hareketlerle kandırıldıklarından söz edilemeyeceği ve varlığı halinde suçun banka zimmetini oluşturacağı cihetle; somut olayda Bingöl Halk Bankası Şubesi kaynağından sağlanan ve kooperatif ortaklarına düşük faizli kredi verilmesi amacıyla kullandırılan kredilerinin tamamının amaç dışı olduğu, belgelerin ve imzaların bir kısmının sahte atıldığı, vergi belgeleri ve bilgilerin sahte düzenlendiği, esnaf kayıtlarının olmadığı, gerekli istihbarat bilgilerinin edinilmediği, kefil imzalarının tümünün sahte atılarak sözleşmelerin de bu şekilde kabul edildiği, banka elemanlarının ve Kooperatif Başkanının bunları bilerek tasarlıyarak yaptıkları, Kooperatif Başkanının aynı zamanda başkalarını da kendi eylemine iştirak ettirdiği gözetilerek sanıkların eylemlerinin sübutu halinde suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 202.maddesi ve 4389 sayılı Bankalar Yasasının 22.maddesindeki zimmet suçunu oluşturacağı gözetilerek, dosya kapsamına göre sanıkların olaydaki katkı ve fonksiyonlarına nazaran hukuki durumlarının tek tek değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazlı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.10.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2019, Karar No: 2015/28592, Tarih: 14.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/2019 E.  ,  2015/28592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, görevli memura hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır. Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır. Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Sanığın, suç tarihinde birlikte yaşadığı Şükriye Gezen'i darp etmesi nedeniyle başlatılan soruşturma kapsamında gözaltına alınmak istendiği sırada görevli polis memurlarına "beni kimse nezarete alamaz, beni nezarete koyanın da koyduranın da, alacak adamın da,......sinkaf ederim." diyerek hakarette bulunduğu, nezarethanenin içinde şahısların yatması ve oturması amacıyla konulan süngerleri yerlerinden sökerek ve kopararak zarar verdiği, bu şekilde görevli memura görevi nedeniyle hakaret ve kamu malına zarar verme suçlarını işlediği iddia edilen somut olayda; sanık savunması, şikayetçi ve tanık beyanları ile olay tutanağına göre, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20551, Karar No: 2013/5212, Tarih: 21.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/20551 E.  ,  2013/5212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim Sistemlerinin, Banka veya Kredi Kurumlarının Aracı Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık, Resmi Evrakta Sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 10.4.2008 tarihli karara karşı 18.6.2008 gününde eski hale getirme talebinde ve temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'un 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması karşısında, İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin verdiği 18.6.2008 günlü ek kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu, bu kapsamda sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın sanığın kovuşturma aşamasında bildirdiği adreste bulunan ancak aynı çatı altında birlikte yaşamadığı ve eşide olmayan Zuhal Elban isimli şahsa 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21.maddesine göre tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu bu nedenle temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilip yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, katılan ...'den büyükbaş hayvan satın aldığı, karşılığında 27.8.2005 keşide tarihli, ... seri numaralı, 2480 TL bedelli, Finansbank'a ait keşidecisi ... Ltd. Şti. olan çeki sahte olarak düzenleyip ciro ederek katılana verdiği, katılan tarafından da tahsil amacıyla muhatap bankaya ibraz edildiğinde sahte olduğunun anlaşıldığı olayda, mahkemenin bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının aracı olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarının oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK. nu sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK. nun 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK.nun 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır.Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK. nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK. nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma

ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK. nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma

ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle adli para cezasına hükmolunması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.3.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1808, Karar No: 2008/3008, Tarih: 26.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1808 E.  ,  2008/3008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2007

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik  oranında  % 21,20  artış nedeniyle  manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 23.08.2007 gün ve 1857 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli iş göremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 11.05.1992 tarihinde % 19,00 olarak belirlenen iş göremezlik oranının % 40,20 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın 109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Bu rapora karşı somut verilere dayanan bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Hal böyle olunca yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine,temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,  26.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7526, Karar No: 2015/8501, Tarih: 08.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/7526 E.  ,  2015/8501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/01/2015

NUMARASI : 2014/1290-2015/77

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,paydaşı olduğu 869 ada 15 parsel sayılı taşınmazla ilgili Eskişehir 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/1839 Esas sayılı dosyasından ortaklığın giderilmesi davası açtığını, ancak bazı paydaşların soyadlarının, bazı paydaşların baba adlarının tapu sicil kaydına yazılmamış olması, bazı paydaşların da isimleri ile baba adlarının yanlış yazılması sebebi ile bu kayıtların düzeltilmesi için dava açması konusunda yetki verildiğini ileri sürerek, yetki belgesine konu maliklerin kimlik bilgilerinin düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece, “..dava konusu 869 ada 15 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında bir kısım paydaşların kimlik bilgilerinin yanlış ve/veya eksik yazıldığı saptanmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı,ancak, bilirkişi rapordaki tüm nüfus bilgileri tekrar edilmek ve özellikle rapordaki muğlak ve tahmine dayalı ifadeler de aynen hükme derçedilmek suretiyle HMK'nun 297/2. maddesine aykırılık teşkil edecek şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuş; mahkemece, bozma ilamına uyulduktan sonra iddianın ispat edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi Yağmur Arslan Gencer'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü. -KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6718, Karar No: 2016/1630, Tarih: 17.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6718 E.  ,  2016/1630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

.

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08/12/2014 tarih ve 2014/1604-2014/1629 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, don rizikolarına karşı davalı tarafından sigortalanan müvekkiline ait kayısı ürününün 19.03.2010 tarihinde meydana gelen don olayı neticesinde hasarlandığını, yapılan delil tespiti neticesi hazırlanan bilirkişi raporuna göre meyve oluşumunun tamamlandığını ve 73.500,00 TL hasarın meydana geldiğini, davalı tarafın ödemede bulunmadığını ileri sürerek, 73.500,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve uyulan bozma ilamı doğrultusunda, davanın kısmen kabulü ile 47.510,40 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

(1) Dava, bitkisel ürün sigortaları poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, mevkiileri iş bu dava dosyasına konu taşınmaza yakın bulunan taşınmazlarla ilgili görülmekte olan 2013/262-263-264-265 ve 292 esas sayılı davalarda, işbu davaya konu tarihte aynı bilirkişilerce verilmiş tespit raporuna aykırı olarak, devlet kuruluşlarının tanzim ettiği genel mahiyetteki raporlar ve sigortayı yaptıran şahısların sigorta kapsamı dışında olanlara yapılan devlet yardımını almaları gerekçe gösterilerek verilen ret kararlarının Yargıtay tarafından davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulduğu ve bunun üzerine taşınmaz malikleri lehine tazminata hükmedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, yukarıda esas numarası belirtilen dava dosyaları üzerinde UYAP sistemi aracılığı ile yapılan incelemede; 2013/262 Esas sayılı dosyanın...Kasabası'nda bulunan 335, 1885,1886,1887,1888,1895,1896,1897 ve 1899 parsel sayılı, 2013/263 Esas sayılı dosyanın ... Köyü'nde bulunan 986 ve 320 parsel sayılı, 2013/265 Esas sayılı dosyanın ...Kasabası'nda bulunan 193,195 ve 199 parsel sayılı, 2013/292 Esas sayılı dosyanın ... 1019 ve 1175 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki kayısı ağaçlarına ilişkin olduğu anlaşılmıştır. Oysa bu dava, ...Köyü'nde bulunan 702 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki kayısı ağaçlarına ilişkindir. Bu itibarla yukarıda esas numaraları belirtilen dava dosyaları ile işbu davaya konu kayısı ağaçlarının bulunduğu taşınmazların mevkiilerinin yakın olduğundan bahsedilemez.

Ayrıca, bilirkişi raporunda denizden her 100 mt yükseldikçe meyve ağaçlarında çiçeklenmenin en az 3 gün gecikmekte olduğu belirtilmiş olup, yakın mevkiilerde oluşabilecek rakım farklılıkları da göz önünde bulundurulduğunda mevkiilerin yakın olması halinde dahi ağaçların çiçeklenme döneminde farklılıklar oluşabilmesi mümkün olup, açıklanan gerekçelerle mahkemenin bu gerekçesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

(2) Kabule göre, davalı vekili riziko sonrası poliçelerin zeyil edildiğini ve sigortalıya prim iadesi gerçekleştiğini bu durumun da tazminatın hesabında dikkate alınması gerektiğini savunmuştur. Ancak, mahkemece bu savunma üzerinde hiç durulmamıştır. O halde, davalı vekilinin tazminatın belirlenmesine yönelik savunmasında geçen poliçe zeyilleri içeriği, somut olayla bağlantısı, iade edildiği iddia edilen primin tazminat hesabından mahsubunun gerekip gerekmeyeceği hususları üzerinde durulması, bu yönüyle ilgili ek rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde karar verilmesi isabetli görülmediğinden hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

(3) Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (3) Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.