muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/463, Karar No: 2010/486, Tarih: 13.10.2010

**Hukuk Genel Kurulu         2010/11-463 E.  ,  2010/486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ         : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

TARİHİ         : 10/11/2009

Taraflar arasındaki “Marka Hükümsüzlüğü” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince asıl davanın reddine karşı davanın kabulüne dair verilen 27/12/2005 gün ve 2002/509-334 sayılı kararın incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin  10.10.2008 gün ve 2008/8657-10988  ilamı ile;

(…Davacı vekili, davalının "SATEN" unsurlu markalarının müvekkilinin 1985 ve 1988 yıllarından beri tescilli olan çok tanınmış "ÇBS SATEN" ve "SATEN" markaları ile benzer olduğunu ileri sürerek, davalı markaların iptali ile terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiş, karşılık davada ise karşı davalıya ait (86151) ve (107887) nolu markaların 556 sayılı KHK'nin 7/1-c bendi uyarınca hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın reddine ve "SATEN" sözcüğünün ayırtediciliğini yitirerek yaygın biçimde tasvir edici nitelik taşıyan boya türünü ifade eden ada dönüşmesi nedeniyle karşılık davanın kısmen kabulü ile karşılık davalı adına tescilli (107887) nolu "SATEN" markasının hükümsüzlüğüne ilişkin olarak verilen karar Dairemiz'ce davacı - karşılık davalı yararına bozulmuştur.

Davalı ve karşılık davacı vekili, karar düzeltme talep etmiştir.

1-Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ve karşılık davacı vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan ve HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen sair karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

2-Her ne kadar Dairemizin 13.03.2008 tarih ve 11367/3138 sayılı bozma kararının (1). bendinde uyuşmazlığın 556 Sayılı KHK’nin 7/1-c ve 42/1-a bentlerine temas eden vakıalarla sınırlı olarak inceleme ve değerlendirilme yapılması gereğine işaret edilmişse de, karşı dava dilekçesindeki açıklama itibariyle dava konusu 1988/107887 sayılı markanın asıl ve tek unsurunu oluşturan “SATEN”  ibaresinin boya sektöründe yaygın bir şekilde kullanılan boya cinsi olduğu ileri sürülerek markanın hükümsüzlüğü istenildiğine göre, mahkemece karşı davanın HUMK’nun 76. maddesi uyarınca hukuki nitelendirilmesi yapılarak davalı ve karşılık davacı isteminin 556 Sayılı KHK’nin 42/1-d bendine dayalı olarak; marka sahibinin davranışları nedeniyle markanın tescil edildiği ürünler için yaygın bir ad (jenerik ad) haline geldiği iddiasına dayalı hükümsüzlük davası olarak tavsif edilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Bu bakımdan, davalı ve karşı davacı vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 13.03.2008 tarih ve 11367/3138 sayılı bozma kararının (1) nci bendinin ortadan kaldırılması gerekmiştir.

3-Ayrıca, Dairemizin yukarıda tarih ve numarası yazılı bozma kararının (2) nci bendi “birinci paragrafı”nda davacının “SATEN” asıl unsurlu diğer markalarının varlığı karşısında ve bu markalar hükümsüz kılınmadığı müddetçe de marka korumasından yararlanacak olmaları nedeniyle davalı ve karşı davalı adına tescilli 1998/202890 sayılı “BETEK SATİN” markasının hükümsüz kılınması gerektiği açıklanmış ise de;   “SATEN” ibaresinin cins adı haline geldiği iddiası davalı ve karşılık davacı tarafından açılan karşı davada ileri sürüldüğüne göre, karşı davanın sonucu 202890 sayılı markanın hükümsüzlüğü için açılan asıl davada yapılacak olan değerlendirmeyi de etkileyecektir. Davacının tescilli diğer markalarında yer alan “SATEN” ibaresinin markanın asli unsuru olarak korunup korunamayacağı hususu karşı davada yapılacak değerlendirmeye göre belirleneceğinden, davalı ve karşılık davacı vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme talebi de yerinde görülmekle, Dairemizin 13.03.2008 tarih ve 11367/3138 sayılı bozma kararının (2) nci bendi “birinci paragrafı’nın da ortadan kaldırılması gerekmiştir.

4-Ancak, mahkemece karşı davanın konusu 1988/107887 sayılı markayı oluşturan “SATEN” ibaresinin marka sahibi olan davacı ve karşı davalının davranışları nedeniyle jenerik ad haline geldiği, davacının bazı münferit davalar dışında anılan ibarenin resmi mercilerce ve ilgili sektörce cins adı olarak kullanımını önleyici ciddi tedbirlere başvurmadığı kabul edilerek 556 Sayılı KHK’nin 7/1-d bendi uyarınca 107887 sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmişse de, bu hususta yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli değildir.

Mahkeme kararının gerekçesinde sözü edilen Türk Dil Kurumu’nun (TDK) cevabi yazısında, “SATEN” sözcüğünün sözlükte; atlas ve atlas gibi parlak bir kumaş cinsi olarak tarif edildiği belirtilmiş ayrıca, boya çevrelerinde cins adı olarak da kullanılmakta olduğundan söz edilmekle birlikte sözlükte böyle bir anlamı da bulunduğu yönünde bir açıklama yapılmamıştır.

Ayrıca, davacı ve karşı davalı vekili, TSE’nce boyalar ve vernikler için sınıflandırma amacıyla benimsenen Nisan 2001 tarih ve EN 13300 sayılı Avrupa Standardı’nda “saten” ibaresinin boyada bir parlaklık cinsi olarak belirtilmesine karşın, TSE’nce kabul edilmiş bir taslak bile olmadığı ve bu sınıflandırmaya anılan kurum nezdinde itiraz ettiklerini belirterek buna ilişkin dilekçe örneğini ibraz etmiştir.

Ayrıca, davacı ve karşı davalı vekili, TSE’nce boyalar ve vernikler için sınıflandırma amacıyla benimsenen Nisan 2001 tarih ve EN 13300 sayılı Avrupa Standardı’nda “saten” ibaresinin boyada bir parlaklık cinsi olarak belirtilmesine karşın, TSE’nce kabul edilmiş bir taslak bile olmadığı ve bu sınıflandırmaya anılan kurum nezdinde itiraz ettiklerini belirterek buna ilişkin dilekçe örneğini ibraz etmiştir.

556 Sayılı KHK’nin 10. maddesi uyarınca “tescilli bir markanın, tescilli olduğu belirtilmeden bir sözlük, ansiklopedi veya bir başka başvuru eserinde, jenerik ad izlenimi verecek şekilde, yayımlanması durumunda, marka sahibinin talebi üzerine yayıncı, yayının sonraki ilk sayısında yanlışlığı düzeltir”. Bu madde ile amaçlanan, markanın tescil edildiği mal veya hizmetlerin cins adı haline dönüşmesinin önlenmesidir. Aksi taktirde, bu durum marka sahibinin tutum ve davranışlarından, yani kusurundan ileri gelmekte ise aynı KHK’nin 42/1-d bendi uyarınca markanın hükümsüzlüğüne karar verilebilir. O halde, gerek TDK Sözlüğü’nde ve gerekse TSE Standardında “SATEN” sözcüğünün cins adı olarak yer alıp almadığının ve davacının böyle bir sonucun doğmaması için gerekli önlemlere başvurup başvurmadığının tam olarak belirlenmesi gerekir. Oysa, mahkemece açıklanan bu hususlarda yeterli araştırma yapılmamış olup, Kimya Mühendisleri Odası tarafından görevlendirilen bir kimya yüksek mühendisinin görüşü de tek başına “SATEN” ibaresinin ilgili boya sektöründe cins adı haline geldiğinin kabulü için yeterli olamaz.

Markanın, kullanıldığı mal ve hizmetler için yaygın ad haline gelmesi marka sahibinin olumlu veya olumsuz bir davranışı sonucu oluşmamışsa, söz konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilemez. Uyuşmazlık halinde marka sahibinin, markasının ayırt edici niteliğinin kaybolmaması için gerekli önlemleri alıp almadığının mahkemece belirlenmesi gereklidir. Marka sahibinin davranışları nedeniyle markanın kullanıldığı mal veya hizmetler için yaygın ad  (jenerik ad) haline geldiğinin anlaşılması halinde ise, artık bu durumda, markanın iptali mümkün olabilecektir.

O halde, yukarıda açıklanan hususlarda ilgili kurumlardan yeniden soruşturma yapılarak gerekli cevaplar alındıktan sonra, davacı ve karşı davalı tarafça dayanılan ve dosyaya sunulan yargı kararları ile birlikte değerlendirilmek suretiyle “SATEN” ibaresinin marka sahibinin davranışları nedeniyle tescil olunduğu ürünler bakımından yaygın kullanılan bir cins adı haline gelip gelmediğinin değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu karşı davanın kısmen kabulü ile karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın açıklanan bu gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ve karşılık davacı vekilinin sair karar düzeltme isteminin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ve karşı davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 13.03.2008 tarih ve 11367/3138 sayılı bozma kararının (1) nci bendinin ve (2) nci  bendi “birinci paragrafı’nın Ortadan Kaldırılmasına, kararın yukarıda (4) nolu bentte açıklanan değişik gerekçe ile bozulmasına ...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı-karşı davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı-karşı davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile  direnme kararının Özel Dairenin bozma kararında açıklanan nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 13.10.2010 gününde oybirliği ile  karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/19592, Karar No: 2021/8557, Tarih: 08.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/19592 E.  ,  2021/8557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut 01.10.2013 tarihli uzmanlık raporuna göre; sanıktan ele geçirilen iki adet bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığı ve sanığın, 6136 sayılı Kanunun 15/4. maddesi uyarınca bıçağı sırf saldırı amacıyla taşıdığına dair dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı da gözetilmeden, unsurları itibariyle oluşmayan 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/23173, Karar No: 2007/22904, Tarih: 04.12.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/23173 E.  ,  2007/22904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 04.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/380, Karar No: 2022/1351, Tarih: 14.03.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/380 E.  ,  2022/1351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı vekilince açılan, alacak davası sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup, verilen kararın taraflar vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 2021/374 Esas, 2021/425 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davacı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 44,70 TL harç ve takdiren 660,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 14.03.2022 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Davacı ... yüklenici olan davalının eksik ve ayıplı bıraktığı işler için ödediği 32.250,00 TL'nin istirdadı için dava açmıştır. Mahkeme belediye başkanının yükleniciye verdiği “ibraname” nedeniyle davanın reddine karar vermiş, Dairemizin Sayın çoğunluğu bu kararın onanmasına karar vermiştir.

Öncelikle,

5393 Belediye Kanunu’nun 18/h maddesinde “Vergi, resim ve harçlar dışında kalan ve miktarı beş bin TL'den fazla dava konusu olan belediye uyuşmazlıklarını sulh ile tasfiyeye, kabul ve feragate karar vermenin” belediye meclisin görevi olduğu; keza, aynı Kanunun 34/k bendinde “Vergi, resim ve harçlar dışında kalan dava konusu olan belediye uyuşmazlıklarının anlaşma ile tasfiyesine karar vermenin” belediye encümeninin görevi olduğu belirtilmiştir. Aynı Kanunun 38/p bendinde ise belediye başkanına kanunlarla belediyeye verilen ve belediye meclisi veya belediye encümeni kararını gerektirmeyen görevleri yapmak ve yetkileri kullanma görevi verilmiştir.

Somut olayda belediye başkanı davalı tarafa ibraname verdiği ve ibraname “borçtan aklanma belgesi” olduğuna göre, belediyeye borcu olan bir kişinin ibra edilebilmesi için, sulh, tasfiyeye, kabul ve feragat mahiyetindeki meblağın 5.000,00 TL'den fazla olması halinde belediye meclisinin, dava konusu olan meblağ 5.000,00 TL'den az ise belediye encümenin kararı ile ibraname düzenlenmesi gerekirken, meclis veya encümen kararı olmadan belediye başkanının ibrası yetki tecavüzü mahiyetindedir. İdare hukukunda, iptal edilinceye kadar geçerli kabul edilen bu tasarruf, özel hukukta yok hükmünde kabul edilmesi gerekir.

Öte yandan, ibraname içeriği“…doğal gaz boru hattı çalışmaları esnasında şahıslara ait taşınmazlara güzergâh dışı verilen zarar-ziyanın giderildiği, güzergâh içi olanlar ise eski hale getirildiği, şikâyete konu kalmadığından dolayı ibra ederiz” şeklindedir. Bu içerikteki ibranın yüklenicinin dava konusu olan eksik veya ayıplı işleri kapsadığından da söz edilemez.

Öte yandan, ibraname içeriği“…doğal gaz boru hattı çalışmaları esnasında şahıslara ait taşınmazlara güzergâh dışı verilen zarar-ziyanın giderildiği, güzergâh içi olanlar ise eski hale getirildiği, şikâyete konu kalmadığından dolayı ibra ederiz” şeklindedir. Bu içerikteki ibranın yüklenicinin dava konusu olan eksik veya ayıplı işleri kapsadığından da söz edilemez.

Yukarıda izah ettiğimiz gerekçelerle ilk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine dair kararın bozulması gerekirken onanmasına dair Sayın çoğunluğun kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2013/17376, Karar No: 2014/8050, Tarih: 24.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/17376 E.  ,  2014/8050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/325147

MAHKEMESİ : Sakarya Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2011

NUMARASI : 2010/598 (E) ve 2011/259 (K)

SUÇ : Kamu malına zarar verme, kamu kurumunda hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun, Hendek ilçesi Atike Hanım İlköğretim Okulu Hizmet Binası'na pencere aksamını zorlayıp girdiği, güvenlik kamerası kablolarını ve alarm cihazının kablosunu kesmek suretiyle bina içerisinde kilitlenerek muhafaza altına alınmış bir adet bilgisayar kasasını ve içerisindeki CD okuyucu ve 3 adet RAM'ı çıkartarak evine götürdüğü, bilgisayar kasasını okulun arka tarafında bulunan fındık bahçesine sakladığı, kamera kayıtları üzerinde yapılan inceleme sonucunda kimliğinin tespit edildiği, bu şekilde kamu malına zarar verme ve kamu kurumunda hırsızlık suçlarını işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğinin 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış çocukların

işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 50/1-d hükmü uyarınca takdir edilen seçenek yaptırımın gereklerini yerine getirmemesi halinde, mahkemece başka bir tedbire hükmedilmesi gerekirken, yasaya aykırı olarak aynı Kanun'un 50/6. maddesi gereğince hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği hususunun ihtarına karar verilmesi,

2- Suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 50/1-d hükmü uyarınca takdir edilen seçenek yaptırımın gereklerini yerine getirmemesi halinde, mahkemece başka bir tedbire hükmedilmesi gerekirken, yasaya aykırı olarak aynı Kanun'un 50/6. maddesi gereğince hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği hususunun ihtarına karar verilmesi,

3- Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6.maddesine aykırı olarak suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafii için suça sürüklenen çocuktan vekalet ücreti alınmasına karar verilmesi,

4- Suça sürüklenen çocuğun çaldığı eşyaların yerlerini göstererek etkin pişmanlık göstermesi ve hırsızlık suçu yönünden kurum zararını gidermesi, ayrıca; sabıkasız olması da gözetilerek; "kısa süreli hapis cezasının zorunlu da olsa seçenek yaptırımlara çevrilmiş olması" şeklindeki yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle çocuk hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11599, Karar No: 2012/8770, Tarih: 09.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/11599 E.  ,  2012/8770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :5.4.2011
Yargıtay — Esas No: 2015/11028, Karar No: 2016/7785, Tarih: 12.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/11028 E.  ,  2016/7785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-...

2-...

Vek.Av....

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ..... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda ve taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına ...... üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar gösterilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir.

...

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.