muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1569, Karar No: 2016/5770, Tarih: 02.06.2016

Konunun daha iyi anlaşılması bakımından TCK.nun 158/1-f ve g madde ve bentlerinde yer alan “basın ve yayın yolu” ile “bilişim sistemi”nin kanunda yerini bulan tanımlarının açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Tanımlar başlıklı TCK.nun 6/1-g maddesinde basın ve yayın yolu deyiminden her türlü yazılı, görsel, işitsel ve elektronik kitle iletişim araçlarıyla yapılan yayınların anlaşılacağı belirtilmektedir.

Doktrinde TCK.nun 6. maddesinde tanımı yapılan basın ve yayının kapsam itibariyle 5187 sayılı Basın Kanununun uygulama alanını da aşar şekilde geniş olduğu ve bu tanımın içine kitle iletişim aracı olarak internetin de girdiği belirtilmiştir. (...,Yorumlu Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, 2010, Cilt 1., s. 116.)

Yargıtay uygulamalarında da internetten gönderilen ileti veya bilgilerin çoğul kişilerin öğrenmesine, yani kitlelerin ulaşımına imkan sağlanması halinde eylemin basın ve yayın yoluyla işlendiği kabul edilmiştir. (Yargıtay 12.CD.nin 31.03.2014 gün 2013/15248 E., 2014/7892 K.,14.CD.nin 14.12.2012 gün ve ve 2011/5081 E., 2012/13057 K.,18. CD.nin 01.10.2015 gün 2015/24205 E., 6363 K. sayılı ilamları)

Gerek doktrin, gerekse Yargıtay uygulamalarında çoğul kişilere ulaşımda kullanılan internetin basın ve yayın aracı olduğu konusunda herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır.

Bilişim sisteminden ne anlaşılması gerektiğine dair TCK'nun 6. maddesinde bir açıklama bulunmamakla birlikte, TCK'nun 243. madde gerekçesinde bilişim sistemi; “verileri toplayıp yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tabi tutma olanağını veren manyetik sistem” olarak tanımlanmıştır.

Bu açıklamalardan sonra TCK.nun 158/1-f madde ve bendinde yer alan “araç olarak kullanma”,aynı maddenin g bendinde yer alan “kolaylıktan yararlanma” ibarelerinden ne anlaşılması gerektiği üzerinde durulması ve bu konunun da açıklığa kavuşturulması gereklidir.

Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılmasından maksat, verileri otomatik olarak işleme tabi tutan manyetik sistemlerden araç olarak yararlanmak suretiyle kişi veya kişilerin aldatılması ve bu yolla haksız bir kazanç sağlanmasıdır.(Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 2013, s. 642)

Yani bu halde bilişim sistemi hile unsurunun icrasında araç olarak kullanılmalıdır. Bilişim sistemi suçta araç olarak kullanıldığında faille mağdur arasında doğrudan bir irtibat sağlanmamakta, çoğunlukla mağdur faili görmeden, onu tanımadan ve onunla ikili iletişime girmeden sadece bilişim sisteminden yapılan hileli hareketlerle kandırılmaktadır. Bir bankaya ait internet sitesinin benzerini oluşturup, bu site aracılığı ile mağdurun şifre veya kişisel bilgilerinin ele geçirilmesinden sonra kullanılması ya da şifresi kırılmış mail hesaplarından bu hesap sahibinin dostu olan mağdura mail göndererek, haksız yarar sağlanması gibi eylemler buna örnek olarak gösterilebilir.

TCK.nun 158/1-g madde ve bendinin uygulanabilmesi için hileli hareketlerin bizzat basın ve yayın araçlarının kullanılması suretiyle gerçekleştirilmesi şart değildir. Basın ve yayın araçlarının hilenin desteklenmesinde kullanılması halinde de bu bent uygulanacaktır. Basın ve yayın araçlarıyla failler aynı anda farklı yerlerdeki mağdurlara ulaşabilmekte ve bu araçların kitlelere ulaşımda sağladıkları kolaylıktan yararlanarak dolandırıcılık eylemlerini gerçekleştirmektedirler.Ancak bu tür suçlarda mağdurla fail arasında irtibat sağlanmakta ve fail mağdurla iletişime geçerek mağdurun iradesini sakatlayan hileli hareketleri bu iletişim sırasında gerçekleştirmektedir. Basın ve yayın araçlarıyla yapılan ilanlardaki hile başlıbaşına mağdurun iradesini etkilememekte ve bu haliyle fail başkaca hileli harekette bulunmaksızın haksız menfaat elde edememektedir.

Kanun koyucu bilinçli bir tercihle söz konusu maddenin f bendinde “araç olarak kullanma”, g bendinde ise “kolaylıktan yararlanma” ibarelerini kullanmasına rağmen, uygulamada bu ayrıma dikkat edilmediği görülmektedir.

CGK.nun 02.04.2013 gün ve 2012/1293 E ve 2013/111 K. sayılı kararında bilişim sistemlerinin aynı anda birçok kişiye ulaşmadaki çabukluk ve sağladığı kolaylık nedeniyle dolandırıcılık suçunda araç olarak kullanıldığı kabul edilmiştir. Burada “araç olarak kullanma” ve “kolaylıktan yararlanma” kavramlarının karıştırıldığı, bu nedenle yanılgılı bir uygulama içine girildiği görülmektedir.

Somut olayda kendisine ait olmayan veya satma niyetinde olmadığı bir aracın internet üzerinden satış ilanını veren sanık, bu amaçla kendisini arayan katılan ile pazarlık yapıp bu aracın satış fiyatı üzerinde anlaşmış ve kapora bedelini göndermesini istemiş; bu şekilde ikna olan katılandan 200 TL kaparo bedelini alarak kendisine haksız menfaat sağlamıştır. Burada hileli hareketler doğrudan doğruya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle gerçekleşmemiş; internetten verilen satış ilanı tek başına katılanın kaparo bedelini gönderme iradesini etkilememiştir. Sanığın satılık araç resimlerini koyup fiyatını da cazip gösterir bir şekilde internetten satılık ilanı vermesi ve bu şekilde katılana ulaşması;ayrıca ilandaki resimleri gören ve fiyatı cazip ulan katılanı etkilemesi eylemleri başlıbaşına sonuca götürmeye elverişli hareketler değildir. Katılanın iradesini etkileyen hareketler, sanığın telefon görüşmesinde satılık araç pazarlığını yapıp fiyatı üzerinde anlaşması şeklinde gerçekleşen eylemleridir. Pazarlık sonucu aracı aldığına inanan katılan 200 TL kapora bedelini sanığa göndermiş olup, haksız menfaat bu şekilde temin edilmiştir.

Sonuç olarak somut olayda basın ve yayın araçlarından olan internet iradeyi etkileyici ve sonuca götürücü hileli hareketlerde aracı olarak kullanılmamış; ancak verilen satış ilanı ile aynı anda birçok kişiye ulaşmadaki çabukluk ve sağladığı kolaylık, ilanda satılık araç resimlerinin bulunması, fiyatının cazip gösterilmesi gibi hareketlerle sonrasında gerçekleşen hileli hareketler desteklenmiştir.

Bu nedenle sanık ...'nın eyleminin TCK.nun 158/1-g maddesi kapsamında kaldığı ve mahkeme kararının bu gerekçeyle bozulmasına karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/19475, Karar No: 2023/10131, Tarih: 28.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/19475 E.  ,  2023/10131 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 28.09.2018

SAYISI : 2018/1334 E., 2018/1637 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karar onama, bozma

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 11.07.2018 tarihli ve 2018/1334 Esas, 2018/1637 Karar sayılı kararının ve 28.09.2018 tarihli 2018/1334 Esas, 2018/1637 Karar sayılı ek kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I-Sanık ...'ın Temyiz Talebi Yönünden

Her ne kadar sanık ...'ın kendisine 11.10.2018 tarihinde tebliğ edilen ek kararı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 296/2. maddesinde belirtilen yedi günlük yasal süreden sonra 19.10.2018 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmış ise de; anılan ek kararın tebliğ işleminin usûlsüz olduğu zira bu tebliğ işleminde 5271 sayılı Kanun'un 35/3. maddesi uyarınca cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edilen kararın okunup ''okunup anlatılmadığı'' anlaşılmakla, sanığın ek karar yönelik temyiz isteminin süreside olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yüzüne karşı 11.07.2018 tarihinde verilen karara karşı 5271 sayılı Kanun'un 291/1.maddede belirtilen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 28.09.2018 tarihinde temyiz isteminde bulunulması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 28.09.2018 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

II-Sanık ...'ın Temyiz Talebi Yönünden

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması ve müdafii huzurunda savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle Tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3688, Karar No: 2019/6975, Tarih: 18.11.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/3688 E.  ,  2019/6975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1996-2006 yılları arasında geçen kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Asıl ve birleşen davada davacı, davalı işverenlere ait iş yerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 05/11/2013 tarihinde HMK 150 ve 320/4. maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, 07/05/2019 tarihli celsesinde davanın 2. kez takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle davanın HMK 150. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı vekilinin 06/05/2019 tarihli mazeret dilekçesinde aynı gün aynı saatte ...67. Asliye Ceza Mahkemesi 2018/2 ve ...1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2015/392 Esas sayılı dosyalarında duruşması olduğundan duruşmaya katılamayacağını beyan ettiği, Mahkemece, 07/05/2019 tarihli celsede, davacı vekilinin belgelendirmediği mazeretinin reddine, davanın açılmamiş sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı vekilinin mazeret dilekçesinin mahkemeye intikal etmiş olması, duruşmaların esas numaralarını da belirterek meslekî mazeretini somutlaştırması ve UYAP sisteminden de bu durumun tespit edilebilecek olmasına göre, mazeret dilekçesi geçerli kabul edilerek, yargılamaya devam edilmesi gerekirken HMK 150. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6894, Karar No: 2024/85, Tarih: 09.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6894 E.  ,  2024/85 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1064Esas, 2023/1349

Karar

ASIL VE BİRLEŞENDAVADA

BİRLEŞEN DAVADA

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5.Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/444 E., 2023/140 K.

BİRLEŞEN DOSYA : Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/797E., 2022/947 K.

Taraflar arasındaki şirketin ihyası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın birleşen davada davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı birleşen davada davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin mali müşavir olduğunu, ihyası istenen Akyıl Döküm Makina İnşaat Enerji Geri Dönüşüm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nden mali müşavirlik hizmeti alacağı bulunduğunu, şirketin yöneticisi ... tarafından alacaklarının sekteye uğratılması maksadıyla alacak davasının sürdüğünün bilinmesine rağmen kötü niyetli olarak terkin ve tasfiye edildiğini, Ankara 41. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2022/184 E sayılı dosyası duruşması ara kararı gereğince ihya davası açma zorunluluğu olduğunu ileri sürerek Akyıl Döküm Makina İnşaat Enerji Geri Dönüşüm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin tüzel kişiliğinin ihyasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin mali müşavir olduğunu, ihyası istenen Akyıl Döküm Makina İnşaat Enerji Geri Dönüşüm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nden mali müşavirlik hizmeti alacağı bulunduğunu, şirketin yöneticisi ... tarafından alacaklarının sekteye uğratılması maksadıyla alacak davasının sürdüğünün bilinmesine rağmen kötü niyetli olarak terkin ve tasfiye edildiğini, Ankara 41. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2022/184 E sayılı dosyası duruşması ara kararı gereğince ihya davası açma zorunluluğu olduğunu ileri sürerek Akyıl Döküm Makina İnşaat Enerji Geri Dönüşüm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin tüzel kişiliğinin ihyasına, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davalılar ve kötü niyetli ... üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı cevap dilekçesinde; açılan davayı kabul etmediklerini, Müdürlüklerinin kayıtlı bulunan Akyıl Döküm Makina İnşaat Enerji Geri Dönüşüm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin 14.10.2021 tarihli genel kurulunda tasfiyeye girme kararı aldığını ve şirketin tasfiye memurluğuna ...'ın seçildiğini, tasfiye kararının 21.10.2021 tarihli Ticaret Sicili Gazetesinde tescil ve ilan edildiğini, tasfiyeye girdiğine dair alacaklılara ... yapılan üç ilan gazetesinin yayımlandığını, son ilanın 10.11.2021 tarihinden itibaren 6 ayı ... süre geçtikten sonra 12.05.2022 tarihli şirketin tasfiyesinin sonlandığına dair genel kurul kararının tescilinin 23.05.2022'de yapıldığını, şirketin terkininin 23.05.2022 tarihli Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edildiğini, şirketin terkin tarihinde şirketin derdest davalılarının, alacak ve borçlarının Müdürlük tarafından bilinmesi mümkün olmadığından işbu davanın açılmasına sebebiyet verilmediğini savunarak ek tasfiyeye karar verilmesi halinde tasfiye memuru atanmasına, açılan davada Müdürlük yasal hasım olduğundan vekâlet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmemesine karar verilmesini istemiştir.

2.Birleşen davada davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Ankara 8. Tüketici Mahkemesinin görevsizlik kararı sonrası Ankara 41. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2022/184 E sayısı ile devam edilen dosyadaki iddia edilen alacağın asılsız ve mesnetsiz olduğunu, ihyası talep edilen şirket ile davacı tarafın birlikte çalıştığı dönemde şirketin davacıya ücretinin tamamını ödediğini, herhangi bir borcunun bulunmadığını, davacının şirket ile çalışmayacaklarını beyan etmesi üzerine gerçekliği ve ispatı olmayan alacak iddiası ile kötü niyetli olarak dava açtığını, müvekkilinin şirketin tasfiye sürecini eksiksiz olarak yürüttüğünü, alacaklılara hukuka ve usule uygun olarak gerekli ... ve ilanların yapıldığını, ... ve ilanlar üzerine herhangi bir bildirimde bulunmayan davacının terkin işlemi neticesinde kötü niyetli olarak davayı açtığını, terkin edilirken yapılan tüm işlemlerin hukuka uygun olduğunu, davacının iddia ve taleplerini kabul anlamına gelmemekle beraber şirketin davacı tarafın iddia ettiği asılsız borçtan sorumluluğunun gündeme gelme ihtimali var ise de bu usulün şirketin ihyası ile değil ek tasfiye yoluna gitmekle mümkün olacağını, hukuka uygun olarak kapatılan şirketin ihya edilmesinin gündeme gelmesinin kanun gereğince hukuka aykırı olacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafından ticaret sicilinden kaydı silinen "Akyıl Döküm Makina İnşaat Enerji Geri Dönüşüm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi" aleyhine Ankara 41. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2022/184 E sayılı dava dosyası ile itirazın iptali istemli dava açıldığı, taraf teşkili yönünden sınırlı tasfiyenin yapılmasının zorunlu olduğu, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 547 nci maddesi uyarınca anılan dava dosyası ile sınırlı olmak üzere şirketin ihyasına ve tasfiye memuru olarak son tasfiye memuru ...'ın atanmasına, tasfiye işleminin usulüne uygun yapılmadığı anlaşılmakla yargılama giderlerinden davalı tasfiye memuru ...'ın sorumlu tutulması gerektiği anlaşıldığından, asıl ve birleşen davanın kabulüne, Ankara Ticaret Sicili Müdürlüğünde kayıtlı iken tasfiye nedeniyle sicilden terkin edilen "Tasfiye Halinde Akyıl Döküm Makina İnşaat Enerji Geri Dönüşüm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi"nin, Ankara 41. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2022/184 Esas sayılı dava dosyası ve işlemleri ile sınırlı olmak üzere ihyasına, tasfiye işlemlerini yapmak üzere 6102 sayılı Kanun'un 547 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tasfiye memuru olarak ...'ın atanmasına, tasfiye memuruna takdiren ücret tayinine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde birleşen davada davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Birleşen Davada Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; yapılan terkin işleminin hukuka uygun olduğunu, davacının talebinin asla kabul anlamına gelmemekle beraber asılsız borçtan sorumluluğun gündeme gelme ihtimali var ise bu usulün şirketin ihyası değil ek tasfiyeye gitmekle mümkün olacağını, hukuka uygun olarak kapatılan şirketin ihya edilmesinin kanuna aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Birleşen Davada Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; yapılan terkin işleminin hukuka uygun olduğunu, davacının talebinin asla kabul anlamına gelmemekle beraber asılsız borçtan sorumluluğun gündeme gelme ihtimali var ise bu usulün şirketin ihyası değil ek tasfiyeye gitmekle mümkün olacağını, hukuka uygun olarak kapatılan şirketin ihya edilmesinin kanuna aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirketin genel kurulunda 12.05.2022 tasfiye kararı alındığı, tasfiye memuru olarak ...'ın atandığı ve şirketin tasfiye kapanışı yapıldığından sicil kaydının 23.05.2022 tarihinde tasfiye nedeniyle sicilden terkininin gerçekleştirilmiş ise de, davacı tarafından ihyası istenen şirket hakkında takip dosyası ve takip dosyasına yapılan itirazın iptali istemine yönelik olarak Ankara 41. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2022/184E. sayılı dosyası ile dava açıldığı, açılan davanın derdest olduğu, davalı tasfiye memurunca bu davanın ve takip dosyasının akıbeti beklenilmeden şirketin tasfiyesinin gerçekleştirildiği, buna göre davacının Ankara 41. Asliye Hukuk Mahkemesine açtığı derdest dava ile icra takip dosyasından ötürü şirketin ihyasını istemekte hukuki yararı bulunmakta olup, şirketin ihyasının gerektiği, ayrıca açılan davanın limited şirketin ihyası davası olup tasfiye sürecinde yetki ve sorumluluğun şirketin tasfiye memurunda olduğundan vekâlet ücreti ve yargılama giderinden de davalı şirket tasfiye memurunun sorumlu olduğu, bu nedenle ilk derece mahkemesince şirketin ihyasına, en son tasfiye memuru olan davalı ...'ın tasfiye memuru olarak atanmasına ve davalı tasfiye memuru ...'ın yargılama giderinden ve vekâlet ücretinden sorumlu tutulmasına yönelik ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle birleşen davada davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde birleşen davada davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Birleşen davada davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, şirketin ihyası istemine ilişkin olup, ihya davasının açılmasında hukuki yararın bulunup bulunmadığı hususları uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, , 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 547 nci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, , 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 547 nci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve davanın Ankara Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne yöneltilmesine rağmen Mahkemece karar başlığında ... olarak yazılmasının her zaman düzeltilebilecek bir hata olup başlığın düzeltilmiş olmasına göre, usul ve yasaya uygun olup birleşen davada davalı ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.