muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16124, Karar No: 2015/4368, Tarih: 29.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/16124 E.  ,  2015/4368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık, nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun yaşlarının büyük olması nedeniyle haklarında ayrı soruşturma ve kovuşturma yapılan arkadaşlarıyla birlikte gece vakti ... İlköğretim Okulunun kapı ve penceresini kırmak suretiyle içeriye girdikleri, okula ait olan bilgisayarları ve bazı malzemeleri çalarak bir kısmını 400 TL karşılığında bir internet kafeye sattıkları iddia olunan somut olayda;

1- Nitelikli hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyizen incelenmesinde;

Oluşa, suça sürüklenen çocuğun savunmalarına, tanık beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun okula ait bilgisayarları ve bazı malzemeleri çaldığı ve sattığı anlaşıldığından hırsızlık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Nitelikli mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyizen incelenmesinde;

Oluşa, suça sürüklenen çocuğun savunmalarına, tanık beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun hırsızlık yapmak amacıyla okulun kapı ve penceresini kırdıkları anlaşıldığından kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/1 maddesinde yapılan değişikliğe göre, öngörülecek ceza miktarının üst sınırının altı yıldan dört yıla indirilmesi ve suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tertip edilmesi karşısında söz konusu kanun değişikliğine göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/166, Karar No: 2015/3076, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/166 E.  ,  2015/3076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13488, Karar No: 2025/6683, Tarih: 30.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/13488 E.  ,  2025/6683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1716 Esas, 2024/1543 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/136 Esas, 2024/462 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, .... ilçesi, ... Mahallesi 114 ada 1 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ile bu hakkın idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf cevap dilekçesi ibraz etmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek tespit edildiğini, objektif değer artış oranının yüksek belirlendiğini, irtifak nedeniyle değer kaybının yüksek belirlendiğini, münavebeye karpuzun alınmaması gerektiğini, müvekkili idareye vekâlet ücreti verilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek tespit edildiğini, objektif değer artış oranının yüksek belirlendiğini, irtifak nedeniyle değer kaybının yüksek belirlendiğini, münavebeye karpuzun alınmaması gerektiğini, müvekkili idareye vekâlet ücreti verilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, hükme esas alınan bilirkişi kurulunca belirlenen objektif değer arttırıcı unsur oranının taşınmazın konumuna uygun düştüğü, değerlendirmeye alınan ürün verilerinin resmi veriler ile uyumlu ve yörenin münavebe sistemine uygun bulunduğu, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı ve pilon yeri karşılığının tespit edilmesinde usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı, davanın niteliği gereğince davacı idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmemesinin yerinde olduğu, böylece mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesi gereğince değer biçilmesi ve aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergâhı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirlenmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının ve pilon yeri bedelinin tespit edilmesi yerindedir.

3.Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı, değer düşüklüğü oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

3.Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı, değer düşüklüğü oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

4.Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı göz önüne alındığında, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi doğrudur.

5.Yargıtayın hukuki güvenlik ve hukuki öngörülebilirliğin temini amacıyla içtihat birliğini sağlama görevinin bulunduğu nazara alınarak yapılan değerlendirmeye göre 01.08.2023 tarihli ve 32266 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile 04.11.1983 tarihli ve 2942 sayılı Kanun’un 24.04.2001 tarihli ve 4650 sayılı Kanun’un 5 inci maddesiyle değiştirilen 10 uncu maddesine 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesiyle eklenen dokuzuncu fıkrası iptal edilmiştir. Dava 01.08.2023 tarihinden önce açılmıştır. Anayasa’nın 153 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan; “İptal kararları geriye yürümez.” hükmü ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun; “Her davada açıldığı tarihte tespit edilen vaziyet hükme ittihaz olunması iktiza eylemesine…” gerekçesini içeren 28.11.1956 tarihli ve 15/15 sayılı kararı ile; “Her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukukî duruma göre karara bağlanır.” genel hukukî prensibini hâvi Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.05.2017 tarihli ve 2017/3-990 Esas, 2017/954 Karar sayılı kararları nazara alındığında kamulaştırma bedeline 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası gereğince davanın açıldığı tarihten 4 ay sonrasından başlamak üzere karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken; dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi bozmayı gerektirirse de bu husus temyize konu edilmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararı eleştirilmekle yetinilmiştir.

6.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12955, Karar No: 2012/10750, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/12955 E.  ,  2012/10750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Sigorta Şirketi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 9.10.2012 Salı günü taraflardan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı ... şirketine kasko sigortalı olup kaza sonucu hasarlandığını, davalının hasar bedelini ödemediği gibi poliçe primini mükerrer tahsil ettiğini açıklayıp, 15.500 TL hasar bedeli ile mükerrer tahsil edilen poliçe primi 1.200 TL.nin kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; poliçe peşinatı ödenmediğinden kasko teminatının başlamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davacı ile davalı ... arasında 19.7.2007 tarihinde davacıya ait ... plakalı aracın sigortalanmasına dair kasko sigorta sözleşmesi düzenlenmiş ve aynı gün poliçe primlerinin ödenmesi için “kredi kartı ile prim ödeme talimatı” verilmiştir. 25.10.2007 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu araç hasarlanmış, davalı ... de poliçe peşinat ve

../...

-2-

2011/12955

2012/10750

taksitlerinin ödenmediği gerekçesi ile ödeme yapmamıştır. Davalı taraf talimatla kredi kartından tahsilat yapılamama sebebini açıklayamadığı gibi durumu davacıya da bildirmemiş, davacının kazadan sonra 23.11.2007 tarihinde yaptığı 1.200 TL lik poliçe primi ödemesinin tamamını da ihtirazi kayıt koymadan kabul etmiş olduğuna göre kasko sözleşmesini ilk tanzim edildiği tarihten itibaren ayakta tutmuştur. Bu nedenle davalı ... davalının gerçek zararından sorumludur. Aksi düşünce ile davanın reddine karar verilmesi isabetli değildir.

2-Kabule göre de, davalı acenta hakkındaki davanın husumet yokluğundan reddi gerekirken esastan reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 ve 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 9.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11492, Karar No: 2017/12117, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/11492 E.  ,  2017/12117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki .... mahallesi 1021 ada 5 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12340, Karar No: 2014/2052, Tarih: 17.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12340 E.  ,  2014/2052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B.- 2013/243565

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 65/5. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı Ö.. Harfıyat Tic. ve San. Ltd. Şti. hakkında 2.415,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair, Gaziosmanpaşa Jandarma Trafik Kısım Komutanlığınca düzenlenen 18/07/2008 tarihli ve EZ 404952 sıra nolu trafik idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin mercii Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 07/03/2013 tarihli ve 2012/1323-1323 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 03/07/2013 gün ve 43222 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/07/2013 gün ve KYB. 2013/243565 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin, 5560 sayılı Kanun'un 33. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 1 ve 2. fıkralarında;” (1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört,c) Ellibin Türk Lirasından az idari para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır. Ancak, 89 uncu maddesi hariç olmak üzere 1111 sayılı Askerlik Kanunu, 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu, 2972 sayılı Mahalli İdareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun, 3376 sayılı Anayasa Değişikliklerinin Halkoyuna Sunulması Hakkında Kanun, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu ve 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunda belirtilen ve idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihi takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezası verilerek tebliğ edilmediği takdirde idari yaptırım kararı verilemez, verilmiş olanlar düşer.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda, idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği 18/07/2008 tarihini takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezasının tebliğ edilmediği, ayrıca genel zaman aşımı süresinin dolduğu nazara alındığında muteriz hakkında verilmiş idari yaptırım kararının düşeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 07.03.2013 gün ve 2012/1323 D.İş Esas - 2012/1323 D.İş Karar sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın kaldırılmasına, 17/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7967, Karar No: 2020/6837, Tarih: 16.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2018/7967 E.  ,  2020/6837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16/06/2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ve davacı asil geldi. Karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin önceki işveren olan ... ... Sanayi A.Ş. ile imzalanan 01/04/2005 tarihli belirli süreli iş sözleşmesi ve 04/04/2005 tarihli doktor hizmet protokolü çerçevesinde ... Hastanesinden diş hekimi olarak çalışmaya başladığını, ilk yıllarda prim ödemesi yapılırken daha sonra prim alacağı doğmadığı gerekçesiyle tediyede bulunulmadığını, ... Hastanesinin 01/08/2010 tarihinde davalı yanca devralındığını, müvekkilinin mevcut iş sözleşmesi ile aynı şartlarda çalışmaya devam ettiğini, davalının 08/02/2011 tarihli muvafakati ile işyerinde çalışma saatlerinin 08:30-13:30 olacak şekilde düzenlendiğini ve bu muvafakat doğrultusunda 2012 yılında serbest muayenehane açtığını ancak davalının kötü niyetli olarak çalışma saatlerini değiştirmek istemesi üzerine iş sözleşmesini noterden gönderdiği 22/04/2014 tarihli ihtarnameyle haklı nedenle feshettiğini beyanla kıdem tazminatı, prim alacağı, ihtarname masrafı alacağına yasal faiz uygulanmak suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, istemin zamanaşımına uğradığını, davacının 01/04/2005 tarihli sözleşme ile devir tarihine kadar ... ... Sanayi A.Ş.’de, devir tarihinden sonra da ... ... Sağlık Hizmetleri A.Ş.'de istihdam edildiğini, 01/02/2011 tarihinden itibaren çalışma saatlerinin 08.30-12.00 olarak belirlendiğini, işletmenin gerekleri ve iş gücünün yeniden yapılandırılması amacıyla ve davacının da görüşlerine başvurularak çalışma saatleri ile ilgili düzenlemelerin doktorlara bildirildiğini, çalışma koşullarındaki değişiklik önerisinin kabulü ya da reddi için 6 günlük yasal süre beklenmeden iş sözleşmesinin davacı yanca feshedildiğini, bu 6 günlük süre içerisinde çalışma şartlarındaki değişiklik önerisinin kabul edilmemesinin davacı işçiyi bağlamayacağını, feshin haklı fesih olarak kabul edilemeyeceğini, davacıya ödemelerin imzası alınmak suretiyle bordro ile tahakkuk ettirildiğini ve banka aracılığıyla yapıldığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: