muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3194, Karar No: 2021/568, Tarih: 11.02.2021

**5. Ceza Dairesi         2020/3194 E.  ,  2021/568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Eylemin nitelikli zimmet olarak kabulü ile mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Tayin olunan cezanın miktarına göre yasal koşulları bulunmadığından sanık ... müdafin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yüreğir Belediyesinin % 99,24 hissesine sahip olduğu belediye bünyesindeki Şirketinin genel müdürü olarak görev yapan sanık ... ile aynı yerde yönetim kurulu üyeleri olarak görev yapan sanıklardan ..., ve ...'in görev süreleri içerisinde usulsüz harcamalar yaparak zimmet suçunu işlediklerinden bahisle açılan kamu davasında mahkumiyetlerine karar verilmiş ise de; sanık ...'in 2003 yılı Temmuz ayına kadar muhasebeci olarak çalışıp sadece işçi ücret bordrolarına imza attığını, şirket hesabından yapılan ödemelere ilişkin bilgisinin olmayıp harcamaların ... tarafından yapıldığını, sanık ...'in ...'ya vekalet verip harcamaların nereye yapıldığını bilmediğini, sanık ...'ün ise 2002 yılında işten ayrılıp 2003 yılında yeniden çalışmaya başladığını, şirketin gelir ve giderleri ile ilgili bilgisinin olmadığını, sanık ...'nın ödemelerin bir kısmının belediye başkanının belediye bütçesinden karşılayamadığı giderlere ait olduğunu savunmaları, iddianamede belirtilen katalog, bayrak ve tanıtım giderlerinden 73.000 TL tutarındaki faturaların ...'den satın alınan mallara ilişkin olup adı geçen kişinin vergi müfettişi tarafından alınan beyanında dönemin belediye başkanı'a belediye seçimleri ile ilgili el ilanları ve afişler bastığını, faturaları şirket adına düzenlediğini beyan etmesi, hükme esas alınan bilirkişi raporlarında belediyeye ait tüm araçlarda maksimum çalışma kapasitesinde kullanılması halinde dahi 91.000 TL tutarındaki fatura kadar akaryakıt gideri olmayacağının belirtilmesi, şirket çalışanı olmayan kişilerin özel hastane faturası, giyim, eşantiyon masrafları adı altındaki harcamalarının şirket faaliyeti kapsamında olup olmadığının saptanmasına ilişkin 12/03/2018 tarihli bozma ilamımızın gereğinin yerine getirilmediğinin anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin hiçbir tereddüde yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması açısından, ... ve CMK'nın 48/1

.000 TL tutarındaki fatura kadar akaryakıt gideri olmayacağının belirtilmesi, şirket çalışanı olmayan kişilerin özel hastane faturası, giyim, eşantiyon masrafları adı altındaki harcamalarının şirket faaliyeti kapsamında olup olmadığının saptanmasına ilişkin 12/03/2018 tarihli bozma ilamımızın gereğinin yerine getirilmediğinin anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin hiçbir tereddüde yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması açısından, ... ve CMK'nın 48/1. maddesindeki yasal hakları hatırlatılmak suretiyle 'ın tanık sıfatıyla beyanlarının alınarak, faturalara konu harcamaların şirket için yapılıp yapılmadığının belirlenmesinden, suç tarihlerinde şirketin tüm akaryakıt faturalarının toplamından ortalama kullanılan akaryakıt miktarı düşülmek suretiyle kalan miktarın saptanmasından, uçak bileti, hastane faturası, giyim, itriyat ve eşantiyon masraflarına ilişkin tüm dayanak belgelerin ilgili şirketten getirtilmesinden ve gerektiğinde tanık dinlenmek suretiyle harcamaların şirkete ait harcamalar olup olmadığı ve sanıkların uhdelerinde kalan para bulunup bulunmadığının tespitinden, bulunması halinde sanıkların şirketin fiilen işleyişindeki görev ve sorumlulukları, parasal iş ve işlemleri ile yönetim işlerinin kim ya da kimler tarafından yürütüldüğünün belirlenmesinden, her bir sanığın görev yaptığı tarihler dikkate alınmak suretiyle mal edinme eylemlerine ne şekilde iştirak ettiklerinin karar yerinde tartışılmasından sonra hasıl olacak sonuca göre sanıkların hukuki durumlarının ayrı ayrı takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden ve Yargıtay'ın gerekçelerde tutarlılık denetimi yapması ve mantıksal ve hukuksal bütünlüğün sağlanması için kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia ve savunmaya ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması ilkelerine uyulmadan, yazılı şekilde eksik soruşturmaya dayalı olarak gerekçeden yoksun şekilde hükümler kurulması,

İddianame yerine geçen görevsizlik kararında sanıklar hakkında zimmet suçu yönünden TCK'nın 247/1. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, CMK'nın 226. maddesine aykırı olacak şekilde sanıklardan ... ve ...'e ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nın 247/2. maddesi uygulanarak savunma haklarının kısıtlanması,

Sanıklardan ...'ın hükümden sonra 15/10/2020 tarihinde öldüğü UYAP sisteminden temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, bu husus mahallinde araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,Kabule göre de;

Sahtecilik eylemlerinin 765 sayılı TCK'nın 202/2. maddesinde düzenlenen nitelikli zimmet suçunun unsuru olduğu, buna karşılık 5237 sayılı TCK'nın 212. maddesindeki "sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur" şeklindeki düzenleme uyarınca, sanıkların eylemlerinin hem zimmet hem de sahtecilik suçlarını oluşturacağı nazara alınıp, lehe yasanın buna göre değerlendirme yapılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilen sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sanık ... yönünden esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 11/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17144, Karar No: 2015/11250, Tarih: 17.12.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/17144 E.  ,  2015/11250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut ve işyeri dokunulmazlığını ihlal,

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ...'in müşteki ..., ..., ... ve ... İlköğretim Okuluna karşı işlediği konut-işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiş,

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır. Bu düzenlemeye aykırı olarak on sekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında hapisten çevrilen adli para cezasının yerine getirilmemesi durumunda, hapse çevrileceğine dair ihtar yapılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi gereğince teblignameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin çocuğa ihtarına” ilişkin bölümün karardan çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ...'in müştekiler ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... İlköğretim Okuluna karşı işlediği hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğun, ... Köyü'ndeki müştekiler ..., ... İlköğretim Okulu Müdürlüğü ve ...'na karşı aynı gece gerçekleşen hırsızlık eylemleri nedeniyle ayrı ayrı TCK'nın 142/1-b maddesi gereğince hüküm kurulması gerekirken tek hırsızlık suçundan hüküm kurulması; suça sürüklenen çocuğun 10.09.2008 ve 27.10.2008 tarihli duruşmalarda müştekilerin zararını ekonomik durumunun iyi olmadığından gidermediğini beyan etmesi, müştekilerin de hiçbir zararlarının karşılanmadığını mahkeme aşamasında beyan etmeleri, hatta 12.11.2008 tarihli duruşmada

müşteki ...'ın motoru bulunsada 200-220 TL zararı olduğunu ''kısmi iade nedeniyle cezadan indirime rızam yoktur''demesi karşısında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı hâlde suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaların TCK'nın 50. maddesi uyarınca adli para cezası seçenek yaptırımına çevrilmiş ve adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmiş ise de; etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmamasına rağmen suça sürüklenen çocuk lehine TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapıldığı anlaşıldığından, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4. fıkrasına göre suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezası, ödenmeme halinde hapse çevrilemez ise de etkin pişmanlık hükümleri uyarınca cezasından indirim yapılmamış olsa idi hapis cezası sonuç olarak 1 yıl 3 ay 16 gün olması gerekeceğinden, ayrıca TCK'nın 168/1. maddesi gereğince indirim oranı 2/3 olarak gösterilmesine rağmen ½ olarak uygulama sonucu 3.100,00 TL yerine 4.660,00 TL hükmedilmesi, atıfet kuralı uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 Esas, 2008/43 sayılı Kararı ışığında, sanığın yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan suça sürüklenen çocuk ...'in, ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirildiğinden, bu husus da bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 150. maddesi uyarınca 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuğa savunmasını yapmak üzere baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 150. maddesi uyarınca 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuğa savunmasını yapmak üzere baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden yargılama giderlerine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine ''zorunlu müdafii ücreti 1.096,00 TL'nin CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine, 148,20 TL tebliğat giderinin suça sürüklenen çocuktan alınarak hazineye irat kaydına '' cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16245, Karar No: 2016/186, Tarih: 12.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16245 E.  ,  2016/186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya kapsamından, ... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının ikamet adresinin “...” olduğu gerekçesiyle, ... Sulh Hukuk Mahkemesince de kısıtlı adayının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de; mahkemece kısıtlı adayının ikamet adresinin tespiti için kolluk gücü ile araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece kısıtlı adayının ikamet adresinin tespiti için kolluk gücü ile ile araştırma yapılması, kısıtlı adayının açık adresinin belirlenmesi, daha sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 12/01/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11991, Karar No: 2013/7257, Tarih: 06.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11991 E.  ,  2013/7257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.04.2009 gün ve 2007/28 Esas, 2009/13 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin nüfus kaydının getirilmemesi, bu kayıt Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edildiğinden, kasıtlı bir suçtan sanık hakkında hapis cezası verildiği halde, TCK.nın 53/1. maddesinin uygulanmaması ise Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizcede benimsenen 03.06.2008 gün ve 2008/5-56 Esas, 2008/156 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere 53. maddede belirtilen hak yoksunluklarının, mahkûmiyetin kanuni sonucu olması nedeniyle infaz aşamasında nazara alınması gerekeceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9540, Karar No: 2012/13554, Tarih: 18.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/9540 E.  ,  2012/13554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/07/2010 gün ve 2010/127-2010/334 sayılı kararı onayan Daire’nin 27/03/2012 gün ve 2010/13265-2012/4735 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında "kömüre verilecek boşaltma hizmetlerine davalı tarafından uygulanacak ücret" konusunda 07.01.2002 tarihinde sözleşme imzalandığını, sözleşme gereğince 01.01.2002/31.12.2002 tarihleri arasında limana gelecek yükler için % 20 ücret indirimi uygulanması gerektiğini, tahliye ücretinin karşı limana yükleme talimatı verilmesi ve ordinosunun da Samsun boşaltma limanına ibraz edilerek önceden ödendiğini, bu güne kadar 208.707.240 ton yükün boşaltıldığını ve sözleşme gereğince % 20 indirimli olarak boşaltma ücretinin ödendiğini, ancak 04.12.2002 tarihinde kömür ithalatının yapıldığı Ukrayna'daki kötü hava koşulları nedeniyle buz beyannamesi yayınlanarak yüzme yasağı konulduğunu, 31.12.2002 tarihi itibariyle Samsun limanında boşaltılan yükün 191.471.240 ton olduğunu, davalının bu miktarı esas alarak sözleşmedeki taahhüdün yerine getirilmediğinden bahisle 81.589 USD'lık fark talep ettiğini, oysa Ukrayna kamu makamlarının tasarrufunun yükleme açısından fors-majör (akdin ifasını olanaksız kılan koşul) oluşturduğunu, önceki yıllardaki uygulama gereğince konişmentoları davalı idareye verilmiş, tahliye ücretleri ödenmiş ancak gecikmiş yüklerin de taahhüt tutarında gözönüne alınması gerektiğini, davalı idarenin fiilen boşaltılan miktarı esas alarak indirim uygulamama yoluyla borç çıkarılıp teminat mektuplarının paraya çevrilmesi yolunda işlem yapmaya tevessül ettiğini ileri sürerek, 81.859 USD borçlu olmadıklarının tespiti ve iki adet teminat mektubunun hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmeye göre %17 indirim uygulanması halinde davacının 31.12.2002 tarihine kadar yapılan teslimatlar karşılığında 25.848 USD borcunun bulunduğu, davalının 10.01.2003 tarihli 158 sayılı yazısı ile davacıdan sözleşme süresi içinde gerçekleştirilen kömür tahliyesi sebebiyle fark talep edildiği, talep edilen bedel içerisinde 31.12.2002 tarihinden sonraki teslimatlara ilişkin fark bulunmadığı, bu nedenle bu tarihten sonra yapılan teslimatlara ilişkin hesaplamanın dikkate alınamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, sözleşmeden kaynaklanan borçlu olmadığının tespiti ile teminat mektubunun paraya çevrilmemesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece bozmaya uyularak yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, bozmaya uyulmasına rağmen gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Taraflar arasında 07.01.2002 tarihli sözleşme imzalandığı, 01.01.2002-31.12.2002 tarihleri arasında davacının, davalının işlettiği limana 211.000 ton yük tahliye etme taahhüdünde bulunduğu, davalının bu halde ücrette %20 oranında indirim yapmayı kabul ettiği, davacının 31.12.2002 tarihi itibariyle 191.471 tonluk taahhüdünü yerine getirdiği hususu uyuşmazlık konusu değildir. Ayrıca, davacının, 04.01.2003 ve 05.01.2003 tarihlerinde anılan sözleşme kapsamında belgeleri önceden davalıya ulaştırılmış ve ücreti ödenmiş fiili tahliyeler yaptığı da dosya kapsamıyla sabittir. Uyuşmazlık, taraflar arasındaki sözleşmeye göre davalı tarafından davacıya uygulanacak indirimin hangi oranda yapılacağı noktasında toplanmaktadır.

Uyulan bozma ilamında vurgulandığı üzere, ücret belirlenmesinde sözleşme süresi içinde boşaltılan 191.471 tonluk kısma %17, 31.12.2002 tarihinden sonra yapılan boşaltmalar için ise, %5 oranında indirim yapılması gerekmektedir. Bozmadan sonra yapılan yargılamada davalı tarafından gönderilen ve uyuşmazlığın çıkmasına neden olan 10.01.2003 tarih ve 158 sayılı yazıda salt sözleşme süresi içinde yapılan boşaltma nedeniyle uyuşmazlığın çıktığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak, belgeleri önceden verilmiş ve ücreti ödenmiş sözleşme süresinden sonra yapılan fiili tahliyeler de taraflar arasındaki 01.07.2002 tarihli sözleşme kapsamında yer almaktadır. Esasen, 04.01.2003 ve 05.01.2003 tarihli tahliyeler sonrasında 10.01.2003 tarihinde davacıya yazılan uyuşmazlık konusu 158 sayılı yazıda taraflar arasındaki sözleşmeden kaynaklanan toplam 81.589 USD farktan bahsedilmiş olup, salt 191.471 tonluk tahliyeye dair bir talep bulunmamaktadır. Mahkemece tesis edilen ilk kararda da sözleşme sonrasında ifa edilen ve %5 oranında indirim uygulanan tahliyeler esas alınarak davanın reddine karar verilmiş, mahkemenin bu yöndeki kabulü gerekçe yönünden davacı tarafça temyiz edilmemiştir. Öte yandan, bozma ilamında da %5 oranında indirim uygulanan tahliyeler de dikkate alınarak davalının 81.589 USD borç çıkardığı kabul edilmiş, sözleşme süresinden sonra yapılan tahliyeler için bu oranda indirim yapılmasında bir yanlışlık olmadığı vurgulanmıştır.

Bu durum karşısında, bozma ilamına uyulduğuna göre, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca gerek sözleşme süresinde gerekse sözleşme sonrasındaki tahliyeler dikkate alınıp, davacı borcunun tayini ve takdiri gerekirken, yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın davalı yararına bozulması gerekirken temyiz itirazları reddedilerek onanmış olduğundan, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 27.03.2012 tarih, 2010/13265 Esas-2012/4735 Karar sayılı onama kararın kaldırılarak hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 27.03.2012 tarih, 2010/13265 Esas- 2012/4735 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 18/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9834, Karar No: 2019/8974, Tarih: 09.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/9834 E.  ,  2019/8974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri ile anlatımları destekler mahiyetteki doktor raporları, savunma ve tanık Kader’in anlatımları nazara alındığında sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik tarihlerde kuşları sevmek için güvercin beslediği kulübeye gelen on dört yaşındaki mağdureye cebir, tehdit veya hile olmaksızın sarılıp boynu ile dudakları ve göğüslerinden öperek cinsel organını okşadığı tüm dosya içeriğinden anlaşılmakla, hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlarda yapılan değişiklikte nazara alınıp belirlenecek lehe Kanuna göre mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.