muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/253, Karar No: 2021/849, Tarih: 24.06.2021

31. Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut değerlendirildiğinde öncelikle belirtilmelidir ki; davacının sigortalılık tescilinin Kurumca re'sen yapılmayıp davacının gerekli belgeleri temin ederek yaptığı başvuru üzerine başlatıldığı ve ...'a giriş bildirgesindeki vergi mükellefiyet başlangıç tarihinin 01.04.1988 olduğu dikkate alındığında davacının vergi kaydının 01.04.1988 tarihinde başladığını bildiğinin kabulü gerekmekte olup bu tarihin daha sonra vergi dairesi tarafından hatalı olarak 01.03.1983; Kurumca 01.03.1984 olarak düzeltilmesine sessiz kaldığından iyi niyetli olduğundan bahsetmek mümkün değildir.

32. Yine tescil ve tescil tarihinin düzeltilmesi işlemlerinin yapıldığı tarihte ve hâlen sigortalıların vergi mükellefiyetlerinin re'sen sorgulanması ve araştırılması konusunda Kurumun yasal bir yükümlülüğü bulunmaktadır. Vergi kayıtlarının elektronik ortamda sorgulanmasına imkân veren ... ise tam olarak 2007 yılında hizmet vermeye başlamıştır.

33. Bundan başka Vergi Dairesince 19.08.1997 tarihli belgede vergi kimlik numarasının son iki rakamı üzerinde düzeltme yapıldığı görülmektedir.

34. Direnme kararında sözü edilen HGK kararları ise baştaki sigortalılık tescili geçerli olmak kaydı ile aradaki sürelere ilişkin uyuşmazlıklarla ilgili olup eldeki dava bakımından emsal oluşturmayacağı açıktır.

35. Ne var ki davacının ... Vergi Dairesindeki vergi mükellefiyet kaydının 01.04.1988 tarihinde başlaması nedeniyle 01.04.1988 tarihinden itibaren sigortalı kabul edilmesi gerekmekte olup zaten Kurum da davacının sigortalılık başlangıç tarihini 01.04.1988 tarihine çekmiştir. Böyle olunca Özel Dairenin davacının 01.03.1984-04.05.1988 tarihleri arasındaki dönemde 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı kabul edilmemesi gerektiği yönündeki bozması yerinde değildir. Yine davacının primlerini geriye dönük olarak af kanunu ya da icra takibi olmadan yatırdığı gözetildiğinde Özel Dairenin davacının 3780 sayılı Kanun ile 4247 sayılı Kanun'dan yararlanarak prim ödendiğine ilişkin tespiti de dosya kapsamı ile uyumlu bulunmamaktadır.

36. Hâl böyle olunca direnme kararı yukarıda açıklanan bu değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulmalıdır.

37. Dava tarihi 14.04.2014 olduğu hâlde direnme kararında 18.01.2016 olarak yazılmış ise de, bu husus mahallinde her zaman düzeltilebilecek maddi hata kabul edilmiş ve esasa etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda belirtilen değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 24.06.2021 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4265, Karar No: 2011/9327, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/4265 E.  ,  2011/9327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içindeki bilgiye göre, Dairenin 21.2.2011 tarihli önceki geri çevirme kararıyla istenen ve mahkemece gönderilen Bursa 4.İcra Hukuk Mahkemesinin 2008/154 Esas sayılı dosyasının eldeki davanın taraflarıyla bir ilgisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, incelenmesine gerek görüldüğünden; Bursa 3.İcra Müdürlüğünün 2006/8249 Esas sayılı takip dosyasından uygulanan 07.12.2006 tarihli haciz işlemi ile ilgili olarak 3.kişi ... Tarım Ürün.San.Tic....nin istihkak iddiası üzerine, Bursa 4.İcra Hukuk Mahkemesinin 06.2.2007 gün ve 2007/6-6 D.İş. Sayılı kararı ile “3.kişinin istihkak iddiasının reddi ile takibin devamına” karar verilmiş olup, bu karara karşı 3.kişi tarafından İİK.nun 96 vd.maddeleri uyarınca açılan bir istihkak davasının bulunup

bulunmadığının kayıtlar üzerinde araştırılarak, varsa; ilgili dava dosyasının onaylı ve okunaklı bir suretinin bulunduğu yerden getirtilip evraka eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5991, Karar No: 2006/9911, Tarih: 04.07.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5991 E.  ,  2006/9911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nafaka ve tazminata ilişkin davada ... 2. Aile ile 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 24.02.2005 günlü dilekçesinde, nafaka ile birlikte manevi tazminat talep etmektedir.

T.M.Y.’nın 226. maddesinde “her eş, diğer eşte bulunan mallarını geri alır.”

T.M.Y.’nın 227. maddesinde “eşlerden biri diğerine ait bir malın edinilmesine iyileştirilmesine veya korunmasına hiç ya da uygun bir karşılık olmaksızın katkıda bulunmuşsa tasfiye sırasında bu malda ortaya çıkan değer artışı için katkısı oranında alacak hakkına sahip olur ve bu alacak o malın tasfiyesi sırasındaki değerine göre hesaplanır; bir değer kaybı söz konusu olduğunda katkının başlangıcındaki değeri esas alınır.”

Türk Medeni Yasasının yürürlüğü ve uygulama şekli hakkındaki 4722 Sayılı Yasanın 10. maddesinde “T.M.Y.’nın yürürlüğe girdiği tarihten önce evlenmiş olan eşler arasında bu tarihe kadar tabi oldukları mal rejimi devam eder. Eşler kanunun yürürlüğe girdiği tarihten başlayarak bir yıl içinde başka bir mal rejimi seçmedikleri taktirde bu tarihten geçerli olmak üzere yasal mal rejimini seçmiş sayılırlar.” hükümleri yer almaktadır.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Yasaya 5133 Sayılı Yasa ile ekleme yapılan 4/2. maddesinde “22.11.2001 tarihli 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının 3. kısmı hariç olmak üzere 2. kitabı, 03.12.2001 tarihli ve 4722 Sayılı Türk Medeni Yasasının Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasaya göre aile hukukundan ... dava ve işlerin” aile mahkemesi görevinde olduğu açıklanmıştır.

Somut olayda; davanın Türk Medeni Yasasının yürürlük tarihi olan 01.01.2002 tarihinden sonra açıldığı, nafaka ve tazminat talep edildiği anlaşılmakla, Türk Medeni Yasasının 2. kitabında yer aldığı ve aile mahkemesinin görevi kapsamında olduğu anlaşılmakta, davanın aile mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/07/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7061, Karar No: 2009/9114, Tarih: 26.10.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/7061 E.  ,  2009/9114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 77.077,2YTL alacağın sarf tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya içerisinde bulunan ve davalı ... ...’ın askeri liseye girerken vermiş olduğu Nazilli 3. Noterliğince 16.08.1999 tarihinde 07821 yevmiye numarasıyla düzenlenmiş yüklenme senedinde, öğrencinin okulla ilişiğinin kesilmesi halinde hangi kalem masraflardan sorumlu olacağı ayrıntılarıyla yazılmıştır. Sayılan bu gider kalemleri arasında atış, personel ve amortisman gideri bulunmadığından yükümlünün ve askeri lise kefili ...’nun davaya dayanak oluşturan askeri lise dönemine ilişkin maliyet çizelgesindeki bu giderlerden sorumlu tutulamayacağının düşünülmemiş olması,

2-Dosya içerisinde bulunan, Nazilli 3. Noterliğince 16.08.1999 tarih, 07821 yevmiye ile ve Ankara 26.Noterliğince 29.09.2003 tarih, 22589 yevmiye ile düzenlenen, yükümlü ve kefiller tarafından da imzalanan yüklenme senetlerinde yükümlü ve kefilin ödeyeceği tazminatın faizinin başlangıç tarihi "sarf tarihi" olarak belirtilmiştir. Sarf tarihinden maksat, ilgili kurum tarafından yükümlüye yapılan herbir kalem masrafın yapıldığı tarihtir. Şayet, sarf tarihlerinin tespiti mümkün değilse faizin başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim dönemi sonunun yada yapıldığı yılı takip eden yıl başının faiz başlangıcına esas alınması gerekir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, 1999-2003 tarihleri arasında Askeri Lise’de eğitim gören davalı ...’nın 2003 yılında Harp Okulunda eğitime başladıktan sonra 17.10.2005 tarihinde ilişiğinin kesildiği anlaşılmıştır. Dosya içerisine getirtilen Harp Okulu dönemine ait masraf çizelgesinden yükümlüye yapılan masrafların yapıldığı yıl itibarıyla gösterildiği anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında, yükümlüye yapılan masrafların yapıldığı yılı takip eden takvim yılının başından itibaren ilişik kesme tarihine kadar işlemiş faizinin hesap edilip hüküm altına alınması gerekirken eğitim ve öğretim dönemi sonundan itibaren işlemiş faiz hesabı yapan bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yukarda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yukarda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 26.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13668, Karar No: 2011/20375, Tarih: 07.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13668 E.  ,  2011/20375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4196, Karar No: 2016/4840, Tarih: 31.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4196 E.  ,  2016/4840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan 213 sayılı Yasa gereğince temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin 359/b yerine 359/b-1 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

I- Sanık müdafiinin, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak:

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların hükümlerden çıkartılması ile yerlerine “TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ile defter ve belgeleri ibraz etmemek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

II- 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ile defter ve belgeleri ibraz etmemek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1- 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında sanığın; sahte fatura düzenlemediğini ve yaptığı satışların gerçek olduğunu savunması, işyerinde yapılan 02.02.2005 tarihli işe başlangıç yoklamasında, sanığın temizlik, inşaat ve petrol malzemeleri satışı işi yaptığı, iş yerinde 2.000 TL değerinde temizlik malzemesi bulunduğunun tespit edilmesi ve 2006-2007 takvim yıllarına ilişkin iş yerinde yoklama yapıldığına ilişkin bir belgenin dosya kapsamında mevcut olmaması kapsamında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, sanığın iş yerinde 2006 ve 2007 takvim yıllarında katılan kurumca yoklama yapılıp yapılmadığı sorularak varsa buna ilişkin belgelerin getirtilip incelenmesi, anılan yıllarda işyerinin faaliyette olup olmadığının araştırılması, her bir takvim yılında düzenlenen suça konu faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden satıcı ile sanığın mal sattığını söylediği alıcılar arasında mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan şirket banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı karşılaştırmalı inceleme yaptırılarak saptanıp bu kapsamda faturalar kullanan şirket yetkilileri veya kişiler ile sanık müdafiinin bildirdiği tanıkların dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki/ticari ilişkiye dayanarak aldıkları, bunlarla ilgili belgeleri olup olmadığı ve sanığı tanıyıp tanımadıkları sorulduktan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Defter ve belgeleri gizlemek suçunun oluşabilmesi için, bunları vergi incelemesi amacıyla ibrazının istenmesi gerektiğinden, 10.11.2009 tarihli tebliğ alındı belgesi ile tebliğ edildiği belirtilen VDENY-2009-2378/30 sayılı defter/belge isteme yazısının dosyada mevcut olmaması, katılan kurumun da 22.10.2012 tarihli yazısı ile, kayıtlarında anılan belgenin varlığına rastlanılmadığını bildirilmesi karşısında, hangi takvim yıllarına ait defter/belgelerin hangi amaçla istendiğinin tespit edilemediği dolayısıyla, sanığın yüklenen suçtan cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması, yasaya aykırı,

3- Kabule göre de; T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk bulunması,

3- Kabule göre de; T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. Maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.05.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Sanık hakkında 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve defter ve belgeleri gizlemek suçlarından kamu davası açılmış olup mahkemece her takvim yıllarından ayrı ayrı olmak üzere tüm suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyizi üzerine dairemizce yapılan inceleme sonucunda sahte fatura düzenlemek suçundan sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararı onanmasına rağmen 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarındaki fiillerinden dolayı eksik inceleme nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

Sayın çoğunluk ile aramızdaki görüş ayrılığı, aynı 2008 takvim yılından verilen mahkumiyet hükmünün onanması gibi 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin de onanması gerektiğine ilişkindir.

Sanık 01.02.2005 tarihinde 2.000 TL sermaye ile petrol ürünleri ile temizlik faaliyeti ile iştigal etmek üzere faaliyete aşladığını bildirmiş ise de değişik tarihlerde yapılan yoklamalarda faaliyet adreslerinde bulunamamış olup buna rağmen şirketin;

2005 takvim yılında 183.000 TL mal alışı bulunmasına rağmen 1.454.000 TL bedelli 122 adet fatura düzenlemiş,

2006 takvim yılında 4.815.000 TL mal alışı bulunmasına rağmen 6.568.000 TL bedelli 721 adet fatura düzenlemiş,

2007 takvim yılında 2.701.000 TL mal alışı bulunmasına rağmen 10.270.000 TL bedelli 1017 adet fatura düzenlemiş,

Olup, sanığın alış yaptığı tüm firmalar hakkında sahte fatura düzenlediklerinden dolayı vergi inceleme ve vergi tekniği raporları düzenlenmiş olup, sanık bu çok yüksek olan alışlarının tamamını elden nakit ödediği savunmuş olup, mükellefin 2006 takvim yılında Euro Dizel alışı olmadığı halde, satış faturaları düzenlemiş, yasal defter ve belgeleri ibraz etmemiştir.

Bu deliller ışığında sanığa 2005, 2006 ve 2007 takvim yılları yönünden de yüklenen suçlar aynı 2008 takvim yılında olduğu gibi unsurları itibariyle oluştuğu ve bu yıllar yönünden verilen mahkumiyet kararlarının onanması gerektiği gerekçesiyle sayın çoğunluğun, eksik soruşturma yapıldığına dair bozma kararına katılmamaktayım. ...
Yargıtay — Esas No: 2015/14667, Karar No: 2017/2299, Tarih: 19.04.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/14667 E.  ,  2017/2299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/09/2015 tarih ve 2013/247-2015/145 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 1986 yılında İngiltere'de kurulduğunu, ... markasını İngiltere'de 1998 yılında tescil ettirdiğini, markasının Türkiye'de distrübütörü aracılığıyla kullanıldığını, ilk kez Eylül 2009 tarihinde kullanıldığı, müvekkillerinin endüstriyel gazlar, itici gazlar, soğutucu yalıtım malzemeleri, soyvent gibi kimyasallar alanında dünya çapında çok iyi bilinen şirketler olduğunu, davalının da aynı sektörde yer aldığını ve distrübütör firmadan mal alımı yaptığını, davalıya kesilen faturalarda da müvekkillerine ait markanın kullanılmış olduğu ve davalının bundan haberdar olmamasının hayatın olağan akışına aykırı olacağı, müvekkilinin markası ve ticaret unvanının asli unsuru olan ... ibaresinin davalı tarafça birebir aynısının tescil ettirildiğini, bu durumda davalıya ait markanın hükümsüzlük koşullarının oluştuğunu, davalıya ait 2011/07556 no'lu ...markasının hükümsüzlüğünü, sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; hükümsüzlük koşullarının mevcut olmadığını, markaların bir bütün olarak dikkate alınmasının gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı taraf Ağustos 2010 tarihinde davacı şirketin Türkiye' deki distribütörü olan ... şirketinden fatura karşılığı mal aldığı, faturaların sağ üst kısmında davacının dayandığı ...logosunun yer aldığı, tarafların aynı sektörde bulunduğunu ve davalının davacılara ait ticaret unvanından ve... markasından haberdar olmamasının mümkün olamayacağını, davalı tarafın marka tescilinin kötüniyetli olduğu, davacının gerek ticaret ünvanı, gerekse Türkiye' de önceye dayalı markasal kullanım nedeniyle ... markası bakımından sınai hak sahibi olduğu, davacı markasının tanınmış marka olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına kayıtlı 2011/07556 no' lu ''...'' ibareli markanın hükümsüzlüğüne, ... sicilinden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.