muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6491, Karar No: 2012/5589, Tarih: 11.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/6491 E.  ,  2012/5589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESPİT

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, davacı eczacı ile Bağkur arasındaki szleşmenin feshi nedeniyle feshe ilişkin kararın iptali ve muarazanın men'i istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 13.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 11.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18973, Karar No: 2007/17255, Tarih: 27.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/18973 E.  ,  2007/17255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Milas İcra Mahkemesi

TARİHİ : 01/05/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 27.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11670, Karar No: 2011/4482, Tarih: 10.05.2011

**21. Hukuk Dairesi         2010/11670 E.  ,  2011/4482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; bozmaya uyarak ilamda yazılı nedenlerle 107.595.91-TL maddi ve manevi tazminat yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10.05.2011 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava 12.11.1999 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölüm nedenine dayalı olarak hak sahiplerinin maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece olayın iş kazası olarak tespiti için SSK’na başvurulması gerektiğinde dava açılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğine ilişkin Dairemiz bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda: Davacılar murisinin ölümüyle sonuçlanan olay nedeniyle, davalının kusuru bulunmasa bile sorumlu olduğu, olayın % 100 oranında kaçınılmazlık sonucu meydana geldiği ve zarardan iş verenin % 60 oranında sorumlu bulunduğu kabul edilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan araştırmalar ile dosyadaki bilgi ve belgelere göre SGK tarafından olayın iş kazası olarak kabul edildiği açıkça belli bulunduğundan bu yöne ilişkin mahkemenin kabulü isabetlidir. Ne var ki eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği görülmektedir.

İşyerinde meydana gelen iş kazaları nedeniyle işverenin hukuki sorumluluğunun niteliği sorunu, öğretide ve uygulamada zaman içerisinde farklı görüş ve uygulamaların ortaya çıkmasına neden olmuştur.

Yargıtay'ın önceki kararlarında da benimsediği bir görüşe göre, işverenin bu açıdan sorumluluğu kusura dayanmaktadır. Çünkü İsviçre ve Türk Hukuk Sisteminde özel bir düzenleme söz konusu olmadıkça asıl olan kusur sorumluluğudur.

Sanayiinin gelişmesi ve yurt düzeyine yayılması sonucunda işyerlerinde kullanılan teknik ve motorlu araçların her geçen gün daha fazla artması ve bu nedenle de alınabilecek her türlü önlemlerle dahi önüne geçilmesi olanağı bulunmayan tehlikelerin ortaya çıkması, dolayısıyla iş kazaları ve meslek hastalıklarının büyük artışlar göstermesi karşısında kusura dayanan sorumluluk ilkesinin yetersiz kaldığı, modern toplum hayatının ihtiyaçlarına cevap vermediği görülmüştür.

Sanayiinin gelişmesi ve yurt düzeyine yayılması sonucunda işyerlerinde kullanılan teknik ve motorlu araçların her geçen gün daha fazla artması ve bu nedenle de alınabilecek her türlü önlemlerle dahi önüne geçilmesi olanağı bulunmayan tehlikelerin ortaya çıkması, dolayısıyla iş kazaları ve meslek hastalıklarının büyük artışlar göstermesi karşısında kusura dayanan sorumluluk ilkesinin yetersiz kaldığı, modern toplum hayatının ihtiyaçlarına cevap vermediği görülmüştür.

İşte son zamanlarda kendisini yoğun bir biçimde hissettiren teknik ve teknolojik alanlardaki bu gelişmeler, kusursuz sorumluluğun bir türü olan tehlike sorumluluğu kavramına ortaya çıkarmıştır. Tehlike sorumluluğunu savunanlar işverenin özen borcunu ideal ölçüler içinde yerine getirmesi halinde dahi, meydana gelen zarardan yine de sorumlu tutulması gerektiğini savunmaktadır.

Yargıtay uygulamasında, ilk kararlarda işverenin iş kazalarından doğan sorumluluğunun haksız fiile dayandığını kabul etmişken, zamanla işçinin daha yararına olan akdi sorumluluk esasını benimsemiştir. Sosyal, ekonomik ve kültürel alanda meydana gelen gelişmeler nedeniyle akdi sorumluluğun da yetersiz kalması üzerine Yargıtay uygulamalarında istikrarlı şekilde tehlike sorumluluğu görüşünü kabul etmektedir.

Tehlike sorumluluğu, en ağır bir kusursuz sorumluluk halini oluşturmaktadır. Az öncede değinildiği gibi, işveren her türlü özen borcunu yerine getirmiş olsa dahi, meydana gelen kazadan dolayı sorumluluktan kurtulma olanağı yoktur. Bu anlamda tehlike sorumluluğu mutlak bir sorumluluk olarak nitelendirilebilir. Bununla beraber belirtmek gerekir ki tehlike sorumluluğu “bir” sonuç sorumluluğu da değildir. Gerçekten zarar işletmeye özgü bir tehlikeden doğmamış, yani araya giren bir başka nedenden dolayı meydana gelmişse, işverenin bu zarardan sorumlu tutulmaması gerekir. Başka bir değişle işyerinin işletilmesi veya bundan doğan tehlikeler ile zarar arasında uygun bir illiyet bağı bulunmuyorsa, işverenin sorumluluğundan söz edilemez.

Öteki sorumluluk hallerinde olduğu gibi, tehlike sorumluluğunda da 3 halde illiyet bağı kesilebilir. Bunlar, mücbir neden, zarar görenin kusuru ve 3. kişinin kusurudur. Öğretide illiyet bağını kesen nedenlerin bütün sorumluluk halleri ve bu arada tehlike sorumluluğu içinde geçerli olduğu vurgulanmaktadır. Yargıtay uygulamasında illiyet bağının sadece kusura bağlı sorumluluktan değil, sebep ve özellikle tehlike sorumluluğunun kurulabilmesi için zorunlu olduğu kabul edilmektedir. İlliyet bağının kesilmesine neden olan bu çeşitli durumların öncelikle tehlike sorumluluğu içerisinde kabul edilmesi gerekir. Çünkü kusurlu olmadığı gibi, kendisinden beklenen özeni gereği gibi yerine getirmiş olan bir işvereni, işyeri ya da işletmeyle uzaktan, yakından ilgili bulundurmayan mücbir nedenlerden sorumlu tutmak adalet ve hakkaniyet duygularını incitir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 18.3.1987 tarih ve 1986/9 – 722 Esas, 203 karar sayılı kararı da aynı doğrultudadır.

Somut olaya gelince: Bozma kararı öncesinde düzenlenen kusur bilirkişi raporunda olayın mücbir sebeple meydana geldiği belirtildiği halde, bozma sonrasında Mahkemece kusur bilirkişi incelemesine gidilmeksizin, olayın kaçınılmazlık sonucu meydana geldiği ve zararın % 60’dan işverenin sorumlu olduğu kabul edilmek suretiyle sonuca gidilmiş bulunması hatalı olmuştur. Zira Kaçınılmazlık; hukuksal ve teknik anlamda; fennen önlenmesi mümkün bulunmayan başka bir anlatımla, işverence mevzuatın öngördüğü tüm önlemlerin alınmış olduğu koşullarda dahi önlenmesi mümkün bulunmayan durum ve sonuçları ifade eder. Davacılar murisinin, işyerinde çalışmakta iken meydana gelen Depremde, yıkılan fabrika binasının enkazı altında kalarak yaşamını yitirdiği, 506 sayılı Yasa'nın 11. maddesine göre, olayın iş kazası olarak nitelendirilmesinin doğru olduğu kuşkusuzdur. Ancak, olayın iş kazası olarak nitelendirilmesi, tek başına işverenin bu kazadan sorumlu tutulmasını gerektirmez. Başka bir anlatımla, kazanın işyerinde gerçekleşmiş olması, işverenin sorumluluğu için yeterli değildir. İşverenin sorumlu tutulabilmesi için, yukarıda da açıklandığı üzere işyerinin işletilmesi veya bundan doğan tehlikeler ile zarar arasında uygun bir illiyet bağı bulunması ve bu illiyet bağının, zarar görenin, üçüncü kişinin kusurlu hareketleri veya mücbir sebeplerle kesilmemesi gerekir. Doğal afet niteliğindeki zorlayıcı bir neden olan deprem sırasında gerçekleşen zararla

işyerine özgü tehlike ve meydana gelen sonuç arasında uygun illiyet bağının varlığından söz edilemeyeceği zararlandırıcı olayın mücbir nedenden dolayı meydana geldiği durumlarda illiyet bağının kesildiği giderek işverenin kusursuz sorumluluğuna gidilemeyeceği Dairemizin yerleşmiş uygulamalarındandır. Diğer bir deyişle doğal afetler sonunda ortaya çıkan zarar nedeniyle işverenin tazminattan sorumlu tutulabilmesi ancak kusurlu bulunması halinde mümkündür. Hal böyle olunca olayın kaçınılmazlık sonucu meydana geldiğinin kabulü halinde mücbir sebep olarak değerlendirilmesi gereken depremin illiyet bağının keseceği ortadadır.

Öte yandan dosya içerisindeki bir kısım tanık beyanlarında davalıya ait fabrika binasında 17.08.1999 tarihinde meydana gelen deprem sonrasında binanın aşıklarında oynama nedeniyle kontroller yapıldığından söz edilmektedir.

Öte yandan dosya içerisindeki bir kısım tanık beyanlarında davalıya ait fabrika binasında 17.08.1999 tarihinde meydana gelen deprem sonrasında binanın aşıklarında oynama nedeniyle kontroller yapıldığından söz edilmektedir.

Mahkemece yapılacak iş; Fabrika binasının uzun süre önce 17 Ağustos depremi sonrasında, binada hasar bulunup bulunmadığı, ilk depremde binanın zarar görmesi söz konusu ise binanın bakım ve onarımıyla ilgili olarak işverenin yükümlülüklerini yerine getirip getirmediğine ilişkin tarafların sunacakları delillerde toplandıktan sonra işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşullar ile yönetmelik hükümleri de dikkate alınarak işverenin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusur raporu almak, verilen rapor dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirilerek ve sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, olayın % 100 oranında kaçınılmazlık sonucu meydana geldiği kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabul ve uygulamaya göre de davanın nitelikçe, hak sahiplerinin SGK tarafından karşılanmayan zararlarının giderilmesi istemine yönelik olduğundan hak sahiplerinin gelir bağlanması için Kuruma başvuruda bulunmaları sağlanarak, Kurum'ca bağlanan gelirin peşin sermaye değeri indirilmek suretiyle maddi tazminatın belirlenmesi gerekirken, bu yönün göz ardı edilmesi de isabetsiz olmuştur.

O halde, davalının temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, davalı yararına takdir edilen 825.00-TL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,10.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7757, Karar No: 2020/4974, Tarih: 08.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/7757 E.  ,  2020/4974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK.nın 157/1,43/1,168, 62,53,52 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında 21/01/2009 olarak yazılan suç tarihinin müştekinin en son ödeme yaptığı tarih olan 21/01/2010 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Müştekinin optik mağazasında istihdam etmek üzere mesul müdür bulabilmek amacı ile "optisteninsesi.com" adlı internet sitesine ilan vermesi üzerine, bu ilanı okuyan ve asıl mesleği oto iç döşeme ustası olan sanığın müşteki ile telefonla irtibata geçerek,... ... Üniversitesi Optisyenlik mezunu olduğunu, ...da ikamet ettiğini, yol ücretinin karşılanması halinde İstanbul iline gelerek müşteki ile çalışabileceğini söyleyerek 19/01/2010 tarihinde müştekinin 250,00 TL havale yapmasını sağladığı; sanık ertesi gün tekrar müştekiyi arayarak ... ilinde kaza yaptığını ve paraya ihtiyacının olduğunu söyleyerek müştekiye 250 TL havale yaptırdığı, 21/01/2010 tarihinde yine arayarak ... yakınlarına geldiğini, akaryakıtının bittiğini söyleyerek 100,00 TL havale yaptırdığı, ancak daha sonra müştekinin tüm aramalarına rağmen sanığa ulaşamadığı, bu şekilde sanığın zincirleme şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunmaları, müştekinin sunmuş olduğu 19.01.2010, 20.01.2010 ve 21.01.2010 tarihli banka makbuzları, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamına göre; sanığın eylemi sonucu dolandırıcılık suçunun oluştuğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK’nın 168/4. maddesi gereğince, müştekiye etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi bakımından yapılan kısmi ödemeye rıza gösterip göstermediği sorularak, sonucuna göre sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken, müştekiyea kısmi ödemeye rızası olup olmadığı sorulmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenei yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın herahngi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2735, Karar No: 2015/12990, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2735 E.  ,  2015/12990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7957, Karar No: 2015/12307, Tarih: 10.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7957 E.  ,  2015/12307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın market işletmecisi olduğu, katılan firma ile sanığın 13.06.2003 tarihinde ariyet sözleşmesi imzaladığı, sanığa bu sözleşme kapsamında katılan firma tarafından kendi malları satması karşılığında 2 adet dondurucu teslim edildiği, ancak sonrasında katılan firma görevlilerinin sanığın işletmeciliğini yaptığı işyerine gittiklerinde işyerinin boş olduğunu ve derin dondurucuların yerinde olmadığını tespit ettikleri, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın kayıtlı olduğu ... Vergi Dairesi Başkanlığı’nın, sanığın market işletmeciliğine ilişkin mükellefiyetini 09/06/2005 tarihinde terk ettiğini bildirmesine, katılan firma yetkilisinin 09/08/2006 tarihinde şikayet dilekçesi vermesine, 13/06/2003 tarihli ariyet sözleşmesinin fesih şartlarının oluşmaması halinde birer yıl uzayacağına ilişkin hükmüne ve yine sanığın alınan savunmasında, işçi olarak çalıştığı marketin adına kayıtlı olduğunu, 2004 yılından sonra işten ayrıldığını, bütün eşyaları patronu ...'e bıraktığını beyan etmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, öncelikle, katılan firmanın sanığın işletmeciliğini yaptığı iddia edilen işyerinde daha önceki tarihlerde yaptığı denetimlere ilişkin evrak bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa getirtilip incelenmesi, sanığın malları bıraktığını söylediği ... adlı şahsın adresi tespit edilerek celbi ile dinlenmesi, ayrıca soruşturma aşamasında söz konusu ... Merkezi isimli firmanın 23.06.1999 ile 20.05.2004 tarihleri arasında ... isimli kişi adına kayıtlı olduğunun tespit edildiği dolayısıyla ... isimli kişinin de adresi tespit edilerek mahkemeye celbi ile dinlenilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Kabule göre de,

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6640, Karar No: 2020/4788, Tarih: 05.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6640 E.  ,  2020/4788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 1-Sanık ... ile sanık ...

hakkında; beraat

2-Sanık ... hakkında; TCK’nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2- 4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz Edenler : Sanık ... müdafii, katılan vekili

Taksirle yaralama suçundan sanıklar ... ve ...’in beraatine, sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklardan ...’ın... isimli işletmede üretim müdür yardımcısı olarak görev yaptığı, katılan işçinin 19.01.2015 tarihinde fabrikanın milföy paketleme bölümünde çalışmaya başladığı, olay tarihinde akşam vardiyasında çalışan katılanın, çalıştığı hamur paketleme makinesinin taşıyıcı döner bant kısmına yapışan hamurları bantlar yürür iken eldivenli olarak temizlediği sırada, sol elinin dakikada 20 devir hızı ile dönen hamur bandının silindirine sıkıştırdığı ve sol el 2. parmağında birinci derece kırık oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; sanık ...’in fabrika müdürü olduğu, sanık ...’in ise iş güvenliği uzmanı olarak görev yaptığı, lise mezunu olan sanığın olayın meydana geldiği hamur paketleme makinesinde bulunması gereken acil durum butonu veya gergi teli yapılması hususlarındaki eksikliği bilmesinin mümkün olmadığı, makinenin kullanma ve temizleme talimatı doğrultusunda katılan işçiye makineyi temizleme talimatı verdiği, kaldı ki temizleme işinin üretim işinin bir parçası olduğu hususları dikkate alındığında, mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamakla;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın kusurlu olduğu yönündeki 06.11.2015 tarihli bilirkişi heyet raporunun hükme esas alınması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın kusurlu olduğu yönündeki 06.11.2015 tarihli bilirkişi heyet raporunun hükme esas alınması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanık ...’in... isimli işletmede sözleşmeli iş güvenliği uzmanı olarak, yarı zamanlı çalıştığı, haftada bir gün fabrikaya gelmek suretiyle çalışanlara iş güvenliği eğitimi verdiği, iş güvenliği uzmanı sanık ... tarafından 26.01.2015 ve 13.02.2015 tarihlerinde “iş sağlığı ve güvenliği temel eğitimi, yangın eğitimi ve yapılan işle ilgili mesleki riskler” konusunda verilen eğitime katılan işçinin de iştirak ettiği, 19-29 Ocak 2015 tarihlerinde vardiya amirleri tarafından katılana makinelerin çalışması ve riskler konusunda oryantasyon eğitimi verildiği, iş kazasının gerçekleştiği bölümde asılı bulunan “Milföy Hattı Kullanım Talimatı” içeriğinde yer alan “temizlik” bölümü açıklamalarında "teleskobik" ekrandan temizlik butonu seçilir. Temizlik modunda teleskobikler hiçbir şekilde çalışmaz, sadece bantlar yürür” ifadesi yer alırken “güvenlik” bölümü açıklamalarında “asla çalışan makineyi temizlemeye kalkmayın, açıkta döner aksamlara elinizi kesinlikle sokmayınız” ifadelerinin yer aldığı, 06.11.2015 havale tarihli bilirkişi heyet raporunda da belirtildiği üzere, söz konusu kullanma talimatının işçilerin anlayabileceği şekilde açık olmadığı ve çelişkili olduğu, katılanın ve tanık olarak dinlenen ... adlı işçinin ifadelerinden anlaşıldığı üzere temizlik işleminin bantlar yavaş şekilde hareket ettiği esnada yapıldığı, banda enerji veren kumanda panosunun makinenin 10-12 metre uzağında olduğunun keşif esnasında tespit edildiği, bant üzerinde acil durdurma butonu veya acil durumlar için gergi telinin bulunmadığı hususlarının tespit edilmesi karşısında; iş güvenliği uzmanı sanık tarafından tüm bu hususlar ile ilgili olarak tehlike ve riskler , alınacak tedbirler konusunda aylık toplantı ve risk analizi yapılarak işverenin bilgilendirilmemesi nedeni ile kazanın meydana gelmesinde tali kusurlu olduğu anlaşılmakla, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,