muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24509, Karar No: 2014/407, Tarih: 16.01.2014

Kurumun, sigortalıya bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle belirlenmelidir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular ışığında mahkemece;

a- Varsa, taraflar arasındaki sözleşmeler getirtilmeli, asıl işveren-taşeron ilişkisi irdelenmeli, davalıların herbirinin sıfatı (asıl işveren- taşeron- üçüncü kişi) tespit edilmeli, bu bağlamda gerekirse, davaya konu iş kazasının meydana gelmesinde davalıların, sigortalının veya 3. kişilerin kusurunun bulunup bulunmadığı ve davalılar arasında asıl işveren-taşeron ilişkisi hususunda, oluşa ve kanuna uygun olarak, konusunda ve işçi sağlığı iş güvenliği alanında uzman bilirkişilerden kusur raporu alınmalı, böylelikle, davalıların kusur oran ve aidiyetleri usulünce belirlenmeli,

b- Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Kanunun 92. maddesi uyarınca yarıya indirilip indirilmediği araştırılmalı, davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmeli ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılardan A.. Ö.., Ç..Ç.. Mam. ve Paz. A.Ş ve Y.. B.. ve P.. E... A.Ş vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan A.. Ö.., Ç.. Ç.. Mam. ve Paz. A.Ş ve Y.. B.. ve P.. E... A.Ş'ye iadesine, 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7242, Karar No: 2021/7855, Tarih: 08.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/7242 E.  ,  2021/7855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 3. İş Mahkemesi

İş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince ilâmda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı taraf avukatlarınca istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince bir kısım davacılar ile davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı ...'nın başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın temyizen incelenmesi sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi kararının Yargıtay (kapatılan) 21. Hukuk Dairesince bozulması üzerine bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama neticesinde; Bölge Adliye Mahkemesince bir kısım davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı ... ile davalının başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince verilen kararın davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08/06/2021 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı adına Av. Sinem Yazgan ile davacılar adına Av. ... geldiler. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacılar vekili dava ve ıslah dilekçeleri ile eş için 134.779,92 TL maddi, 50.000,00 TL manevi, anne ve baba için 20.000,00'er TL manevi, kardeşler için 10.000,00'er TL manevi tazminat ödenmesini, 500,00 TL cenaze giderinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesince eşin maddi tazminat isteminin kabulüne, 363,00 TL cenaze gideri ile eş lehine 20.000,00 TL manevi, anne ve baba lehine 10.000,00'er TL manevi, kardeşler lehine 5.000,00'er TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 16/01/2018 tarihli ilk kararda davalı tarafın süresinde gerekçeli istinaf dilekçesi vermediğinden bahisle yalnızca kamu düzenine aykırılık yönünden değerlendirme yapılarak bir kısım davacılar ile davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı ...’nın isteminin ise kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiş, eşin maddi tazminat isteminin kabulüne, 363,00 TL cenaze gideri ile eş lehine 40.000,00 TL manevi, anne ve baba lehine 10.000,00'er TL manevi, kardeşler lehine 5.000,00'er TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

Anılan bölge adliye mahkemesi kararının davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi’nin 17.09.2019 tarih ve 2018/3348 Esas, 2019/5191 Karar sayılı kararı ile bozularak dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesinden sonra bölge adliye mahkemesince bozmaya uyulmuştur. Bölge adliye mahkemesinin temyiz incelemesine konu son kararında eş dışındaki davacıların istinaf başvurularının esastan reddine, davacı eş Habibe Selda ile davalının başvurularının kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, eşin maddi tazminat isteminin kabulüne, cenaze gideri talebinin reddine, eş lehine 40.000,00 TL manevi, anne ve baba lehine 10.000,00'er TL manevi, kardeşler lehine 5.000,00'er TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, kusur raporları arasındaki çelişki giderilmeden karar verildiğini, davacılar murisinin emniyet kemeri takmaması nedeniyle verilmesi gereken kusur oranının daha fazla olması gerektiğini, mahkeme kararının gerekçesiz olduğunu, kendileri tarafından yapılan 3.640,00 TL cenaze yardımının dikkate alınmadığını, manevi tazminatların fazla olduğunu ileri sürmüştür.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dosya kapsamından davacı baba ...’in 28/12/2018 tarihinde vefat ettiği, hükme esas 28/08/2015 tarihli kusur raporunda davacılar murisinin %10, dava dışı şöför ...‘in %90 oranında kusurlu oldukları yönünde görüş bildirilmesine karşın, Bölge Adliye Mahkemesi karar ilamı gerekçesinde davalının %90 oranında kusurlu bulunduğu yönünde nitelendirme yapıldığı, dava dışı şöför ...’in aynı davalı işveren aleyhine açtığı iş kazasından kaynaklanan tazminat dava dosyasında (Ankara 7. İş Mahkemesi 2015/862 Esas) alınan bilirkişi kusur raporunda davalı işverenin %20, şöför ...‘in %80 oranında kusurlu bulunduğu yönünde görüş bildirildiği; Kurum alacaklarının tahsili istemine ilişkin rücuan tazminat dava dosyasında (Ankara 33. İş Mahkemesi‘nin 2017/396 Esas) alınan bilirkişi kusur raporunda sayılı dosyasında davacılar murisinin %20, şöför ...‘in %80 oranında kusurlu bulunduğu yönünde görüş bildirildiği; aynı olaya ilişkin ceza dava dosyasında (Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 2012/1097 Esas) şöför ...’in yargılandığı, asli ve tam kusurlu bulunarak cezalandırılmasına karar verildiği, eldeki dosyanın murisinin diğer bir kısım hak sahiplerinin tazminat istemlerine ilişkin olan dava dosyasında (Ankara 14. İş Mahkemesi 2017/317 Esas) alınan kusur raporunda davacılar murisinin %10, dava dışı şöför ...‘in %90 oranında kusurlu oldukları yönünde görüş bildirildiği, son olarak aracı kullanan şöför ...’e yapılan ödemeler nedeniyle Kurum’un açtığı rücuan tazminat dava dosyasında (Ankara 41. İş Mahkemesi 2017/247 Esas) alınan kusur raporunda davalı işverenin %20, sürücü ...‘in %80 oranında kusurlu oldukları yönünde görüş bildirildiği anlaşılmaktadır.

İş kazalarından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davalarında zararlandırıcı olaya neden oldukları ileri sürülen kişi veya kişilerin kusur oranlarının kesin olarak tespiti hem maddi hem de manevi tazminat miktarını doğrudan etkilemesi bakımından önem taşımaktadır. Zira maddi tazminat davalarında sigortalının veya hak sahiplerinin kazanç kaybının hesaplanmasında davacı veya hak sahibinin kendi kusuru oranında tespit olunan kazanç kaybından indirim yapılacağı gibi yine manevi tazminat davalarında hükmedilecek manevi tazminat miktarının takdirinde tarafların kusur durumu mahkemece öncelikle dikkate alınacaktır.

Öte yandan taraf ehliyeti davada taraf olabilme yeteneğidir. Medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olan, davada taraf ehliyetine de sahiptir (HMK m. 50). Yargılama sürecinde tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip bulunmaları gereği, usul hukukunun temel ilkelerinden biridir ve HMK 114/1-d maddesine göre dava şartıdır. Yargılama sırasında taraflardan birisinin ölmesi halinde, mirasçılar mirası kabul veya reddetmemişse, bu hususta kanunla belirlenen süreler geçinceye kadar dava ertelenir. Bununla beraber hâkim, gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde, talep üzerine davayı takip için kayyım atanmasına karar verebilir (HMK m. 55). Bu hüküm mirasçıların mal varlığını etkileyen davalarda dikkate alınmalıdır. Ölen tarafın mirasını reddetmeyen mirasçıları, davayı mecburi dava arkadaşı olarak hep birlikte takip etmeleri gerekir.

Somut olayda, davacı baba ...’in 28/12/2018 tarihinde vefat ettiği, ölen davacının taraf ehliyetinin sona ereceği ve bu davacının vekilinin de davaya devam etmesinin mümkün olmadığı gözetilmelidir. Bu durumda adı geçen davacının mahkemece tespit edilecek mirasçılarının davaya katılımı sağlanarak, taraf teşkili noksanlığı giderildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olduğu gibi, rücu dava dosyaları, tazminat dava dosyaları ve ceza dava dosyası celp edilerek kusurun oran ve aidiyeti konusunda mevcut çelişkiler giderilmeden sonuca gidilmesi isabetsizdir. Yine kabul ve uygulamaya göre bölge adliye mahkemesi karar ilamı gerekçesinde kusurun aidiyeti hatalı olarak değerlendirilip davalı işverenin %90 kusurlu olduğuna dair belirleme yapılmasının yerinde olmadığı da açıktır.

Mahkemece yapılacak iş, davacı baba ...’in 28/12/2018 tarihinde vefat ettiği gözetilerek adı geçen davacının mahkemece tespit edilecek mirasçılarının davaya katılımı sağlanarak taraf teşkili noksanlığını gidermek, celbi gereken dosyaların dosya içine kazandırılmasından sonra davacı tarafın hükmü temyiz etmemesi nedeniyle murisin %10 kusuru üzerinden karşı taraf yararına oluşan usuli kazanılmış hakkı dikkate alarak tamamı iş güvenliği uzmanlarından oluşan heyetten kusur raporları arasındaki çelişkilerin giderilmesi, kusurun oran ve aidiyetinin tereddütsüz olarak tespiti noktasında yeni bir kusur raporu almak ve yine kusur oranları dışında oluşan usuli kazanılmış hakları da gözeterek oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK'nın 373/2. maddesi gereği BOZULMASINA, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, davalı avukatı yararına takdir edilen 3.050,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2681, Karar No: 2016/990, Tarih: 27.01.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/2681 E.  ,  2016/990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/05/2014 gününde verilen dilekçe ile adli yardım talepli olarak manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; adli yardım isteminin kabulü ile davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 29,20 TL'sinin davacıya, 274,00 TL'sinin de davalıya yükletilmesine, davalıdan peşin alınan harcın bundan mahsubuna 27/01/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29342, Karar No: 2013/4266, Tarih: 18.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2010/29342 E.  ,  2013/4266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; sanık ... hakkında sadece tehdit suçlarından verilen beşer ay hapis cezalarına ilişkin hükümlerin CMK 231. maddesi kapsamında açıklanmasının ertelendiği, bu hükme ilişkin itirazın mahallinde karara bağlandığı kabul edilerek, sanık ...'ün yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümler ile sanık ... ...'in hakaret suçundan kurulan hükme hasren dosya görüşüldü:

1-Sanık ...'ün mağdur ... ...'i yaralama, ... ve ... ...'e hakaret suçlarından verilen kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık ... ile ... ...'in, hakaret suçlarının karşılıklı olması nedeniyle ceza vermekten vazgeçilmesine dair hükümlerin incelenmesinde ise;

İleri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

5237 sayılı TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi nedeniyle ceza vermekten vazgeçilmesi karşısında, sanıklar hakkında ceza tayin edilmeden doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ceza tayin edildikten sonra ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ile ... ... müdafilerinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktaları tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasının A-2a, ve B bentlerindeki sanıklar ... ile ... ... hakkındaki hakaret suçlarından kurulan hükümlerin çıkarılmasına, yerlerine sırasıyla "sanık ... ile ... ...'in, hakaret suçlarını karşılıklı olarak işlemeleri nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 129/3, CMK'nın 223/4-c maddelerine göre ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin eklenmesi, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 18/02//2013 tarihinde oybirliğiyle karalr verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9668, Karar No: 2023/17813, Tarih: 03.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/9668 E.  ,  2023/17813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

... Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli ve 2015/140 Esas, 2015/525 Karar sayılı kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre, katılan sanık ...'nun karar tarihinden sonra 24.11.2019 tarihinde vefat ettiği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı, mirasçılarının, katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın yasal mirasçıları belirlenip, katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılma haklarının bulunduğu hususunu içeren açıklamalı tebligat ile gerekçeli karararın yasal mirasçılara tebliğ edilmesi, söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla inceleme konusu gerekçeli kararın katılan ...'nun belirlenen yasal mirasçılarına usûlüne uygun şekilde tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmün temyiz edilmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 03.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7738, Karar No: 2012/4695, Tarih: 06.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/7738 E.  ,  2012/4695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, mala zarar verme, iştirak halinde kasten yaralama ve olası kastla yaralama

HÜKÜM : Sanık ... için;

1)5237 sayılı TCK.nun 81/1,35/1-2, 62/1 maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası.

2)6136 sayılı yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 62/1, maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve 375,00 TL adli para cezası.

3)5237 sayılı TCK.nun 151/1,62/1,52/2. maddeleri gereğince 2.500 TL adli para cezası.

4)5237 sayılı TCK.nun 37. maddesi delaleti ile 86/1, 86/3-e,21/2,62/1 maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis cezası.

5)5237 sayılı TCK.nun 37. maddesi delaleti ile 86/1, 86/3-e,21/2,62/1 maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis cezası.

Sanık ... için;

1)5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35/1-2, 62/1 maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası.

2)6136 sayılı yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 62/1, maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve 375,00 TL adli para cezası.

3)5237 sayılı TCK.nun 151/1,62/1,52/2. maddeleri gereğince 2.500 TL adli para cezası.

4)5237 sayılı TCK.nun 37. maddesi delaleti ile 86/1, 86/3-e,21/2,62/1 maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis cezası.

5)5237 sayılı TCK.nun 37. maddesi delaleti ile 86/1, 86/3-e,21/2, 62/1 maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis cezası.

6)5237 sayılı TCK.nun 37. maddesi delaleti ile 86/1, 86/3-e,87/3,21/2,62/1 maddeleri gereğince 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.

7)5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35/1-2, 62/1 maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezası.

8)6136 sayılı yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 43, 62/1 maddeleri gereğince 2 yıl 7 ay 7 gün hapis ve 468,00 TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanıklar ... ve ...'ın, mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Sanıklara verilen para cezasına ilişkin, 20.04.2011 tarihinde verilen mahkumiyet kararları, 5219 sayılı kanunla değişik CMUK'nun 305/1. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi mümkün bulunmadığından,sanıklar müdafiilerinin bu hükümlere yönelen temyiz istemlerinin, CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Sanık ...'ın 25.05.2007 tarihinde aralarında husumet bulunan ...'un işlettiği çayocağının içerisine girerek, tabancayla iki el ateş etmesi sonucu hedefi olan mağdur ...'un isabet almadığı, ancak yanında bulunan mağdur ...'in ayak bölgesinden bir isabetle yaralandığı, tabancası tutukluk yapan sanığın tekrar ateş etmeye çalıştığı sırada şarjörünün düşmesi üzerine olay yerinden kaçarak uzaklaştığı; Daha sonra 07.07.2007 tarihinde sanıklar ... ve ...'ın mağdur İlhami'nin iş yerinde gördükleri mağdur ...'a cadde üzerinden tabanca ile ateş ederek, hedeflerindeki ... ile yanındaki mağdur ... ve cadde üzerinde yürüyen mağdur ...'in yaralandıkları olayla ilgili olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'u değişik tarihlerde iki kez öldürmeye teşebbüs, mağdurlar ..., ... ve ...'yi olası kasıt altında yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet; sanık ...'ın mağdur ...'u öldürmeye teşebbüs, mağdurlar ... ve ...'yi olası kasıt altında yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde öldürmeye teşebbüs suçları dışındaki suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezalarını azaltıcı nedenin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre, düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanıklar müdafiilerinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A-Sanık ...'ın, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hüküm yönünden;

Sanığın 25.05.2007 tarihinde 6136 sayılı kanuna muhalefet suçunu işledikten sonra, henüz bu suçla ilgili olarak iddianame düzenlenip hukuki kesinti oluşmadan, bu kez 07.07.2007 tarihindeki 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunu işlediği anlaşıldığından, eylemin tek suç olarak değerlendirilip, bir kez cezalandırılması gerekirken, eylemin temadi ettiğinden bahisle, TCK.nun 43. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini ve aynı suçla ilgili olarak, TCK.nun 43. maddesinin uygulandığı, hükmün C-2. bendinde, sanık ... ismi yerine sehven, mağdur ... isminin yazılması suretiyle hükmün karıştırılması, yasaya aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ...'ın 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan cezalandırıldığı hükümdeki TCK.nun 43. maddesinin uygulandığı, hükmün C-2. bendinin tamamen hüküm fıkrasından çıkartılmasına ve buna göre de yerine, bir alt paragraftaki, TCK.nun 62. maddesine ilişkin uygulamanın 2. bend numarası verilmek suretiyle ancak, sonuç ceza olarak belirlenen "2 yıl 7 ay 7 gün hapis ve 468 TL" ibaresi yerine "2 yıl 1 ay hapis ve 375 TL" ibaresinin eklenmesi, bundan sonraki bend sıra numaralarının da buna göre teselsül ettirilmesine, karar verilmesi suretiyle düzeltilen, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

B-Sanık ...'ın mağdurlar ..., ... ve ...'yi olası kasıt altında yaralama; sanık ...'ın mağdurlar ... ve ...'yi olası kasıt altında yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin, (üye ...'in sanık ...'ın mağdur ...'i olası kasıt altında yaralama suçundan kurulan hükmün, sanığın kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğinden bahisle bozulması yönündeki karşı oyu ve) oy çokluğu ile diğer hükümler yönünden ise oybirliğiyle tebliğnamedeki düşünce gibi, (ONANMASINA),

C.a-Sanıklar ... ve ...'ın mağdur ...'u kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden;