muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/20908, Karar No: 2023/7047, Tarih: 11.10.2023

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 07.11.2019 tarihli, 15-2015/387928 sayılı ve nitelikli dolandırıcılık ile özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlerin bozulması gerektiği görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, şirket zararının bu kadar olmadığı, katılanın bizzat kendisinin yaptığı icra dosyasının celbin ve tanık ifadelerinin alınması yönündeki talebin reddedildiği, sadece tek bilirkişiden rapor alındığı, itirazların kabul edilmediği, savunma hakkının kısıtlandığı, sanığın karısının kanser hastası olduğu ve bu sebeple sanığın almış olduğu 543.000,00 TL yi daha sonra doktorların ümit vermemesi sebebiyle şirkete iade ettiği, elde etmediği paraları da şirketin istediği, etkin pişmanlık hükümlerinin tatbik edilmesi gerekirken lehine değerlendirme yapılmadığı, şirket yetkilisi olmayan kişilere muvafakat hususunun sorulduğu, tek eylem olduğu halde 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulamasının yapıldığı, zarara ticari faiz eklendiği, sanığın aldığı paranın şirketin kur farkından elde ettiği gelir olduğu, kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Şikâyetçiler ... ve ...'nin katılan şirket ...Isı San. Ve Tic. Ltd. Şirketinde finans müdürü olarak, sanığın ise şirketin finans bölümünde finans elemanı olarak çalıştığı. sanığın 10.10.2004 tarihinden iş aktinin fesh edildiği 23.06.2014 tarihine kadar katılan şirkette çalıştığı, katılan şirkette her iki şikâyetçinin birlikte imza yetkisine sahip oldukları. sanığın 01.03.2012,15.04.2013,07.06.2013,22.08.2013,20.09.2013,29.11.2013,30.01.2014,21.03.2014,27.03.2014, 18.04.2014,09.05.2014,16.05.2014,23.05.2014 tarihleri arasında şikâyetçiler ... ve ...'in imzalarını taklit ederek katılan şirketin Yapı Kredi Bankası ...Şubesinde bulunan parasını haksız olarak çekerek kendisinin ...-IBAN numaralı Yapı Kredi Bankası ...maaş hesabına aktararak menfaat temin ettiği anlaşılmaktadır.

2.01.10.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre; ilgili imzaların şikâyetçiler ve sanığa ait olmadığını,imzaların taklit imza oldukları, aldatıcılık kabiliyetini haiz olduğunu bildirir rapor düzenlediği anlaşılmıştır.

3.Bilirkişi raporuna göre, toplam zarar miktarının 1.825.818.12 TL olduğu sanığın eyleminin ortaya çıkarılmasından sonra 543.000 TL'sinin geri verildiği ancak katılan şirket yetkilileri bu kısmi iadenin iade nedeni ile sanığın etkin pişmanlıktan yararlandırılmasına muafakat etmediklerini bildirdikleri görülmüştür.

3.Bilirkişi raporuna göre, toplam zarar miktarının 1.825.818.12 TL olduğu sanığın eyleminin ortaya çıkarılmasından sonra 543.000 TL'sinin geri verildiği ancak katılan şirket yetkilileri bu kısmi iadenin iade nedeni ile sanığın etkin pişmanlıktan yararlandırılmasına muafakat etmediklerini bildirdikleri görülmüştür.

4.Mahkemesince, sanığın bilirkişi raporuna göre toplam 1.825.818.12 TL.yi kendi hesabına aktardığı, sanığın bir ara bilgi vermeden şirketten ayrıldığı yapılan kontrollerde çalıştığı bölümde emanete alınan şirkete ait suçta kullandığı ve sahte olarak yaptırdığı kaşelerin ele geçirildiği sanığın bilahare yakalandığında 09.07.2014 tarihli hazırlık aşamasındaki verdiği ifadesinde suçlamayı kabul ettiği bilirkişi... tarafından tanzim edilen 01.10.2014 tarihli rapora göre bankaya yazılan talimatlardaki imzaların tamamen sahte olarak atıldığı müştekilerin eli ürünü olmadıkları dolayısı ile talimatların sahte olduğunun belirlendiği ancak sanığın bu talimatları kullanması nedeniyle muhtemelen imzanın kendisi tarafından atıldığı yada bir başkasına attırıldığı ve bu bağlamda sanığın sahtecilikten haberdar olduğu sahte evrakı bilerek kullandığı gerçekte müşteki katılan banka hesaplarına aktarılması gereken paraların kendi hesabına aktararak ve bankaya yazılan talimatları kullanarak banka görevlilerinin ve bankanın aracı kılarak sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu ve ayrıca özel evrakda sahtecilik suçunu işlemiş olduğu suçun bir çok kez tekrarlanması nedeniyle her iki eylem bakımından zincirleme halinde suçun işlendiği , Her ne kadar sanık savunmalarında eşinin kanser hastası olduğunu tedavi masraflarını karşılamak için bahse konu eylemi gerçekleştirdiğini ileri sürmüş isede; vaki savunmasının eylemini suç olmaktan çıkartmayacağı esasen zarar miktarının ve dolandırıcılığa konu bedelinin bir kanser hastasının tedavi masraflarının çok daha ötesinde olduğu bu bakımdan savunmaya itibar edilmesinin mümkün görülmediği gerekçesiyle mahkumiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren ve sanık hakkında mahkumiyet hükümleri kuran Mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

1.Sanığın savunması, bilirkişi rapor ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, katılan şirket vekilinin kısmi ödemeye ilişkin etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakat etmediği, sanığın soruşturma aşamasında yaptığı ödemeden başka zararın giderilmesine yönelik girişimde bulunmadığı, suç sebep ve saiklerine, zararın ağırlığına kastın yoğunluğuna, suçun önem ve değeri gerekçeleriyle hükümlerde teşdit uygulandığı anlaşıldığından mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmamış, sanık müdafinin bu yöndeki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçların vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2014/425 Esas ve 2015/286 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2933, Karar No: 2014/1360, Tarih: 10.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/2933 E.  ,  2014/1360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B.- 2013/393254

3516 sayılı Ölçüler ve Ayar Kanunu'na aykırı davranmaktan A.. Akaryakıt Satış ve Dağıtım Pazarlama A.Ş. hakkında İstanbul Valiliği Bilim Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğünün 25.04.2013 tarihli ve 81 sayılı kararı ile uygulanan 1.464,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine dair, Bakırköy 15. Sulh Ceza Mahkemesinin 02.08.2013 tarihli ve 2013/8 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin, BAKIRKÖY 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.09.2013 tarihli ve 2013/149 degişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 04.12.2013 gün ve 73658 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.12.2013 gün ve KYB. 2013-393254 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1- Bakırköy 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/09/2013 tarihli ve 2013/149 değişik iş sayılı kararına yönelik yapılan incelemede, kabahatli tüzel kişi vekili tarafından başvurunun reddine ilişkin kesin nitelikli olarak verilen karara karşı yapılan itiraz hakkında, merciince yapılan itiraz incelemesi sonucunda karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmesi gerekirken, itirazın esastan incelenerek reddine karar verilmesinde,

2- Bakırköy 15. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/08/2013 tarihli ve 2013/8 değişik iş sayılı kararına yönelik yapılan incelemede,

3516 sayılı Ölçüler ve Ayar Kanunu’nun “Muayeneler” kenar başlıklı 9.maddesinde, “Ölçü ve ölçü aletleri aşağıdaki muayenelere tabi tutulurlar. İlk muayene, Periyodik muayene, Ani muayene, Şikayet muayenesi, Stok muayenesi.

a) İlk muayene: Yeni yapılan veya parçaların birleştirilmesi suretiyle meydana getirilen ölçü ve ölçü aletlerinin satışa veya kullanılmaya başlanmalarından önce veya ithal edilen ölçü ve ölçü aletlerinin yurda sokulmaları sırasında veya periyodik, ani, şikayet ve stok muayeneleri sonunda damgaları iptal olunan ölçü ve ölçü aletlerinin tamir ve ayarlanmalarından sonra veya ayarları bağlı bulundukları yere göre ayarlanmış olan ölçü ve ölçü aletlerinin ise her yer değiştirmeleri halinde uygulanır.

b) Periyodik muayene: Belli sürelerde olmak üzere, bu Kanun kapsamına giren ölçü ve ölçü aletleri için yapılan genel muayenedir.

c) Ani muayene: Bakanlık merkez ve taşra ölçüler ve ayar kuruluşları memurlarının görecekleri lüzum veya ihbar üzerine, ölçü ve ölçü aletlerinin bulundukları yerlerde habersizce yapılan muayenedir.

d) Şikayet muayenesi: Bir ölçü ve ölçü aletinin doğru çalışıp çalışmadığını tespit etmek üzere, ölçü ve ölçü aleti sahibi veya diğer bir kimsenin yazılı müracaatı üzerine yapılan muayenedir.

c) Ani muayene: Bakanlık merkez ve taşra ölçüler ve ayar kuruluşları memurlarının görecekleri lüzum veya ihbar üzerine, ölçü ve ölçü aletlerinin bulundukları yerlerde habersizce yapılan muayenedir.

d) Şikayet muayenesi: Bir ölçü ve ölçü aletinin doğru çalışıp çalışmadığını tespit etmek üzere, ölçü ve ölçü aleti sahibi veya diğer bir kimsenin yazılı müracaatı üzerine yapılan muayenedir.

e) Stok muayenesi: İlk muayene damgasını taşıdıkları halde satılmayıp depo, atölye, imal veya satış yerlerinden, yahut henüz kullanılmasına ihtiyaç duyulmayarak stok halinde bulundurulan ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayene süreleri içinde tekrar tabi tutuldukları bir muayene şeklidir.

Bu muayenelerin usul ve esasları, kimler tarafından ne şekilde ve surette yapılacakları ve muayeneye tabi ölçü ve ölçü aletleri sahiplerinin veya bunları kullananların görev ve sorumlulukları ile tabi olacakları yasaklar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikte gösterilir."

Ölçü ve Ölçü Aletleri Muayene Yönetmeliğinin “Periyodik muayenelerin ilanı, müracaat zamanı ve sorumluluklar" kenar başlıklı 6. maddesinde, “Bakanlık, periyodik muayene müracaatlarının her yıl Ocak ayı başından Şubat ayının son gününe kadar, ölçü ve ölçü aletlerinin cins ve özelliklerine göre hangi mercilere yapılacağını, Türkiye Radyo Televizyon Kurumu kanalıyla radyo ve televizyondan hükümet bildirisi olarak belli aralıklarla ilan eder.

Damga süresini doldurmuş ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayeneleri için ilgililerce, sürenin dolduğu yılı izleyen Ocak ayının başından Şubat ayının son gününe kadar, Bakanlık Ölçüler ve Ayar Teşkilatı veya Grup Merkezi Belediye Ölçüler ve Ayar Memurluklarına müracaat edilmesi gerekir.

Şubat ayının son gününün tatile rastlaması halinde müracaat, sonraki ilk iş gününün mesai bitimine kadar yapılabilir. Periyodik muayene için zamanında müracaat etmeyenler hakkında, daha sonra müracaat etmiş olsalar dahi, damga süresi dolmuş ölçü aleti kullanma fiilinden dolayı, 3516 sayılı Kanun hükümlerine göre idari ve cezai işlem uygulanır.

Periyodik muayenelerin yaptırılması sorumluluğu gaz, elektrik ve su sayaçlarında; bu sayaçları dağıtım ağında kullanan dağıtım şirketine veya dağıtımdan sorumlu işletmeye, dağıtım ağı dışında kullanılanlar ile diğer ölçü ve ölçü aletlerinde ise, 3516 sayılı Kanun kapsamında ölçü ve ölçü aletinden sorumlu kullanıcıya aittir.”

Yine aynı Yönetmeliğin “Periyodik muayene” kenar başlıklı 9. maddesinde, “Ölçü ve ölçü aletlerinden;

a) Hassas kütle ölçüleri, 5 kg'dan yukarı kütle ölçüleri, hassas mekanik tartı aletleri, okuma, çıktı verebilme veya başka elektronik cihazlarla bağımlı çalışabilme özelliğine sahip elektronik tartı aletleri, maksimum kapasitesi 2000 kg'dan fazla olan tartı aletleri, hububat muayene aletleri, demir yolu yük ve sarnıçlı vagonları, taksimetre, naklimetre, akaryakıt ölçek ve sayaçları ile likit petrol gazı (LPG) sayaçlarının periyodik muayenelerinin iki yılda bir,

a) Hassas kütle ölçüleri, 5 kg'dan yukarı kütle ölçüleri, hassas mekanik tartı aletleri, okuma, çıktı verebilme veya başka elektronik cihazlarla bağımlı çalışabilme özelliğine sahip elektronik tartı aletleri, maksimum kapasitesi 2000 kg'dan fazla olan tartı aletleri, hububat muayene aletleri, demir yolu yük ve sarnıçlı vagonları, taksimetre, naklimetre, akaryakıt ölçek ve sayaçları ile likit petrol gazı (LPG) sayaçlarının periyodik muayenelerinin iki yılda bir,

b) Elektrik, su ve gaz sayaçlarının periyodik muayenelerinin on yılda bir yaptırılması zorunludur.

Birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerinde belirtilen ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayeneleri ilgililerin müracaatı üzerine Bakanlık Ölçüler ve Ayar Teşkilatı tarafından yapılır.

Bu ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayene süreleri, damgalandıkları yıldan başlanarak hesaplanır." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, muteriz firmanın işlettiği akaryakıt istasyonunda bulunan sayaç ve ölçüm aletlerinin 2011 yılında damgalandığı ve damga süresinin 2 yıl olduğu, ölçü aleti sahibi firma yetkililerinin, bu sürenin dolduğu yılı izleyen Ocak ayının başından Şubat ayının son günü mesai bitimine kadar muayene gününü belirleyen belgeleri alabileceklerinin anlaşılması karşısında, anılan sürenin 2014 yılı Şubat ayının son mesai gününde dolacağı gözetilmeden başvurunun kabulü yerine reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden; Bakırköy 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.09.2013 gün ve 2013/149 Değişik İş sayılı kararı ile Bakırköy 15. Sulh Ceza Mahkemesinin 02.08.2013 gün ve 2013/8 Değişik İş sayılı kararının CMK'nun 309/4 maddesi uyarınca BOZULMASINA, idari para cezasının kaldırılmasına, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11447, Karar No: 2019/8450, Tarih: 27.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/11447 E.  ,  2019/8450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-... Vergi Dairesi mükellefi olan sanığın 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmediği, ... vasıtasıyla tanıştığı ... isimli kişinin kendisini müdür yapacağını söyleyerek kandırıp noterde evrak imzalattırdığını, şirket işlerinden anlamadığını gemilerde kamorotluk yaptığını, sahte fatura düzenlemediğini savunduğu anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakmından; suça konu faturaları kullandığı belirtilen şirket yetkilileri hakkında bu faturalardan dolayı kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup varsa getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin bu dosyaya aktarılması; sanığın savunmalarında ve temyiz dilekçesinde beyan ettiği ... ve gerektiğinde faturaları kullanan mükellef yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kullanıcılara kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,... ve sanığın samimi yazı imza örnekleri temin edilerek mükellefin açılış yoklamasındaki ve mükellefe ait fatura vb. evraklardaki yazı imzaların aidiyeti hususunda yetkili kurumlardan bilirkişi raporu alınmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ile mahkumiyet hükmü verilmesi,

2-Kabule göre de;

a)Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu ve her takvim yılı ayrı ayrı belirtilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hangi takvim yılından verildiği de anlaşılmayacak şekilde 213 sayılı Kanun’un 359/b maddesi uyarınca tek mahkumiyet hükmü kurulması, yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın korunmasına, 27.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4652, Karar No: 2019/11298, Tarih: 28.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/4652 E.  ,  2019/11298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen davanın kabulüne ilişkin hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; istinaf isteminin esastan reddine ilişkin kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... şirketine ... Hayat Sigortası yaptırdığını, sigortalılık döneminde 12/07/2013 tarihinde geçirdiği rahatsızlık sonucu anevrizma saptandığını, beyin ameliyatı geçirdiğini, 16/07/2013 tarihinde toplam 44.724,00 TL ödeyerek taburcu olduğunu, 13/08/2013 tarihinde davalı sigortaya başvurarak hastane masraflarının karşılanmasını talep ettiğini, bu talebinin davalı ... tarafından reddedildiğini, gerekçe olarak "tazminat talebimize konu olan hastalığın ... Hayat Sigortası Özel Şartları 2.3 Teminatlar kapsamındaki kritik hastalıkların tanımları maddesinde belirtilen teminatlar kapsamında olmadığı tespit edilmiştir" denildiğini, müvekkilinin geçirdiği rahatsızlığın epikriz raporunda "...sağ intarnal karotid arter bifürkasyonunda lobüle konturlu 12x6 mm boyutlarında anevrizma ve anevrizmayı çevreleyen parankimal hematom..." olarak tanımlandığını, krotik ve ölümcül bir hastalık olduğunu, davalı sigortanın müvekkilinin zararlarını karşılamamasının usul ve yasalara aykırı olduğunu beyan ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000,00 TL hastane giderlerinin 09/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 30/12/2014 tarihli dilekçesi ile dava değerini 44.724,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamı, tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilerek davanın kabulüne, 44.724,00 TL sigorta tazminatının 5.000,00 TL'sinin 23/09/2013 tarihinden bakiye 39.724,00 TL'sinin ıslah tarihi olan 30/12/2014 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı ve delil durumuna göre ilk derece mahkemesi kararında esas ve usul yönünden herhangi bir hata görülmediğinden HMK'nın 353/1.b.1 maddesi gereğince davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı ve delil durumuna göre ilk derece mahkemesi kararında esas ve usul yönünden herhangi bir hata görülmediğinden HMK'nın 353/1.b.1 maddesi gereğince davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesine, Dairemiz karar örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 3.024,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 28/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13032, Karar No: 2016/2487, Tarih: 10.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/13032 E.  ,  2016/2487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık, nitelikli mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

Suça sürüklenen çocuk hakkında, nitelikli hırsızlık ve nitelikli mala zarar verme suçlarından mahkumiyet hükümleri ile iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen karar suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE,

2-Nitelikli hırsızlık ve nitelikli mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Nitelikli hırsızlık suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası temel ceza olarak belirlendikten sonra aynı yasanın, 43/1, 31/2, 62. maddeleri gereğince artırım ve indirim yapılırken, suça sürüklenen çocuğa verilen sonuç cezanın "1 yıl 2 ay 17 gün" hapis cezası olması gerektiği halde, "10 ay 12 gün" hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuğun, hakkında mahkumiyet kararı verilen temyiz dışı diğer suça sürüklenen çocuklar ........ ile birlikte, ........ Okuluna, 20.03.2009 tarihinde gece sayılan zaman dilimi içerisinde girip, okulun bilgisayar odasında bulunan iki adet hopörlör ses kolonlarını aldıkları, bu olaydan bir gün sonra tekrar aynı okula girerek, okul müdürünün kilitli olan kapısını kırmak suretiyle, masa çekmecesinde bulunan yaklaşık 400 TL'yi aldıkları, okul öğretmenler odasında bulunan 35 adet ahşap dolabın kilitlerine zarar verdikleri, okul müdür yardımcısı odasının kapısını da kırıp içeri girdikten sonra masa çekmecesinde bulunan fotoğraf makinasını aldıkları, akabinde depoda bulunan kek, büsküvi ve benzeri yiyecekleri yedikleri böylece atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin, usul ve kanuna aykırı karar verildiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;