muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19596, Karar No: 2014/13633, Tarih: 03.06.2014

3-Sanıklar hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 50/1-a, 50/4. maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18410, Karar No: 2016/13300, Tarih: 23.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18410 E.  ,  2016/13300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davaıl vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 11200561, 11201119, 11200448, 11200909 ve 12162015 tesisat numaralarıyla elektrik abonesi olduğunu düzenlenen faturalar ile kendisinden haksız ve hukuka aykırı olarak kayıp kaçak bedeli tahsil edildiğini belirterek, dava tarihinden abone tarihleri ile sınırlı olmak üzere 10 yıl geriye dönük olarak bu dönemde kendisinden tahsil edilen tutardan fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile alacağın tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda arttırılmak üzere şimdilik 1.000TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 09.09.2015 havale tarihli dilekçesi ile talebini 63.454,58TL’ye yükseltmiş, 13.01.2015 tarihli dilekçesi ile de 12162015 no.lu abonelik yönünden de davadan feragat ettiğini belirtmiştir.

Davalı, husumetin davanın taraflarına ait olmayıp ...'ya ait olduğunu, kayıp kaçak bedeli olarak alınan ücretin zorunlu olarak alınmasından dolayı iadesinin istenilemeyeceğini ve kısmı dava açılamayacağını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 11200561, 11201119, 11200448, 11200909 tesisat numaralı abonelikler bakımından davanın kabulüne, toplam 63.454,58 TL kayıp kaçak bedelinden; 1.000,00 TL’sinin dava tarihinden, kalan 62.454,58 TL’sinin ıslah tarihi olan 09/09/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 12162015 tesisat numaralı abonelik bakımından davanın feragat nedeniyle reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3090, Karar No: 2021/5543, Tarih: 13.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/3090 E.  ,  2021/5543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Dava, TMK’nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunun 14 ve 17. Maddelerine dayalı tapusuz taşınmazın tesciline ilişkindir.

Davacı ..., ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan ve 1957 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında nehir yatağı olarak tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Davalı Hazine, 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğunu, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufunda kalan yerlerden olduğunu, zilyetlikle mülkiyetinin kazanılmayacağını belirterek davanın reddini ve taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı DSİ Genel Müdürlüğü, aktif dere yatakları ve taşkın sahalarının TMK’nun 715. Maddesi ve 3402 sayılı Kadastro Kanunun 16/c maddeleri gereği kamu malı niteliğinde, özel mülkiyete konu olmayacak ve tescile tabi olmayan yerlerden olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Belediyesi, davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince davacının dava konusu taşınmazı imar ihya etmek sureti ile davasız ve aralıksız yirmi yıldan uzun bur süre malik olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne 28.09.2016 tarihli ziraat mühendisi ve jeoloji mühendisi bilirkişi raporunda ( A ) harfi ile gösterilen 72.459.81 metrekarelik kısmın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, davacı vekili, davalılar hazine vekili ile ... vekilinin istinaf başvuruları üzerine .... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince davacı vekilinin istinaf talebinin reddine, davalı Hazine vekili ve davalı DSİ vekilinin istinaf taleplerinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davalı DSİ’ye karşı açılan davanın pasif husumetten reddine, davacının davasının reddine, davalı Hazinenin karşı tescil talebinin kabulüne 19.09.2016 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 72.459.81 metrekarelik kısmın metruk nehir yatağı vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...’in raporu okundu, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 23,40 TL karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13/10/2021 gününde kesin olmak üzere oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8836, Karar No: 2023/3047, Tarih: 17.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/8836 E.  ,  2023/3047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1247 Esas, 2021/1784 Karar

HÜKÜM : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2011/234 Esas, 2017/101 Karar

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalı arasında Türkçe- İngilizce & İngilizce- Türkçe elektronik sözlük için bir anlaşma yaptıklarını ve telif hakları davacıya ait olmak üzere bir veri tabanı hazırladıklarını, bunun ücretinin de davacı tarafından ödenerek veri tabanının mali haklarının müvekkili şirkete ait olduğunu, sözlüğün düzenlemeler neticesinde ATLAS ET-7000 adı ile hazırlanarak üretildiğini, pazarlamasının davalı tarafça yapılması hususunda görüşmeler yapıldığını, ancak fiyat konusunda anlaşma sağlanamadığını, Türkiye’de Atlas firması aracılığıyla satılmaya başlandığını, ancak davalının veri tabanı elinde olduğu için bir örneğini T.C. Kültür Bakanlığı'na tescil ettirdiğini, bu belgeyle toplamda üç kez arama kararı alınması suretiyle şirket yetkilileri ve bayiler hakkında ceza davası açtırdığını, ilki 18.02.2000 tarihi olmak üzere üç defa ürünleri toplattığını, ayrıca tüm satış noktalarına vekilleri aracılığıyla ihtar gönderilerek ürünlerin satılması halinde şikayette bulunacaklarını bildirdiklerini, bu suretle elektronik sözlük satışı yapan davalının 10 yıl süre ile rekabet ortamı olmadan satış yaptığını, haksız toplatma nedeniyle İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinde 2006/429 Esas sayılı dosyasıyla mali hakların davacı şirkette olduğunun tespitinin yapıldığını, hukuk mahkemesi kararı kesinleşene kadar davacının üretim yapamadığı gibi Türkiye pazarına da giremediğini, 10 yıl süre ile kardan mahrum kaldığını ileri sürerek 18.02.2000 tarihinden hukuk mahkemesi kararının Yargıtay onama tarihi olan 28.04.2011 tarihine kadar 11 yıl boyunca yoksun kalınan kar kapsamında fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak şimdilik 950.000,00 TL tazminata mahkum edilmesini, yoksun kalınan karın her yıl için ayrı ayrı hesaplanarak her yıl için ayrı ayrı ve yılın başından başlayacak şekilde avans faizi hesaplanması ve tazminat ile birlikte tahsilini, ayrıca 50.000,00 TL manevi tazminatın yine 18.02.2000 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davacıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; iş bölümü, görev ve ayrıca husumet itirazında bulunduklarını, toplatma nedeniyle bir mağdur varsa bunun davacı değil Atlas Elektronik Paz. Tic.Ltd.Şti. olması gerektiğini, zaman aşımı itirazında bulunduklarını, aksi kanaatte dahi en fazla dava tarihinden itibaren 1 yıl önceki eylemlerin zaman aşımına uğramış olması nedeniyle 12.11.2010 tarihinden önceki döneme ilişkin talebin reddi gerektiğine, davacının zarara uğrayıp uğramadıkları hususunun ispat edilmesi gerektiğini, davalının veri tabanıyla ilgili telif haklarını satın aldığı 07.08.2000 tarihinden sonra davacının ticari faaliyetine engel olacak bir davranışta bulunmadığını, davacının fono yayıncılıktan aldığı sözlük veri bankasıyla Türkiye’de faaliyet gösterdiğini, davacının iddiasının Türkiye’de faaliyet gösteremediği ihtimaline ilişkin olarak açıldığını, Atlas ET-7000 elektronik sözlüğün Planet Elektronik End. Computer Co Ltd.Şti. tarafından ithal edilip satıldığını, ayrıca davacının SD303T ve SD304T I.Teknolog İnto Learning ve İnternational Engtron markaları altında iki ayrı ürünle ilgili olarak Türkiye piyasasında faaliyette bulunduğunu, söz konusu ürünlerle ilgili olarak garanti belgelerinden de 2003 yılında verilmiş olması gözetilerek herhangi bir ticari engellemeyle karşılaşmadıklarını, tüm iddiaların gerçek dışı olduğunu, davanın kötü niyetle açıldığını, tazminatın fahiş olduğunu, İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinde 2006/429 E., 2008/275 K. sayılı ilamıyla da davalı şirket ile ... arasında imzalanan sözleşmenin iptali talebinin reddedildiğini, müvekkilinin bedel ödeyerek hak sahibi olduğu mali hakların korunması için yasal yollara başvurmasının zaten davalının yasal hakları olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2012/195 E., 2004/752 K. sayılı dosyasında tüm mali hakların davacı şirkete ait olduğunun tespitine karar verildiği ve zamanaşımının başlangıcı olarak mahkeme kararının kesinleştiği tarihin dikkate alınacağı, mahkeme ilamının kesinleşmesi ile birlikte, söz konusu arama ve toplatma eylemlerinin haksız olduğu hususunun netleştiği, bu nedenle 11.11.2011 tarihinde açılan davanın zamanaşımı süresinde olduğu, davalının haksız arama ve el koyma talepleri neticesinde davacının müşterileri nezdinde hak sahibi olmadığı ürünleri pazarladığı gibi bir algının piyasada oluşmasına sebebiyet verilmesi suretiyle ürünün piyasaya sürümünün mümkün olmadığı, davacının gerek maddi gerekse manevi itibarinin zedelendiği, davalı tarafından alınan arama kararları sonucunda davacının zarara uğradığı, söz konusu zararların haksız fiil oluşturması nedeniyle davalı tarafından tazmin edilmesi gerektiği, davacının ET-7000 ibareli sözlüğün satışının toplatılmak suretiyle engellenmesi nedeniyle el konulan 88 adet ürün için 6.204- TL müspet bir zararının bulunduğunun bilirkişi raporu ile tespit edildiği, yine davacının söz konusu veri bankasını 07.08.2000 tarihli sözleşme ile FONO Yayıncılıktan satın aldığı, davaya konu ürünün alt yapısı için bir emek ve çaba sarf ettiği, mali bir bedel ödediği, aramanın yapıldığı tarihlerin henüz akıllı telefonların yaygın olarak piyasada kullanıldığı bir dönem olmayıp, elektronik sözlüklerin piyasada tutulduğu bir dönem olduğu, bu açıdan davacının taleplerinin ayrıca genel ispat kuralları yanında borçlar hukuku hükümlerine göre de incelenmesi gerektiği, zira haksız eylem nedeniyle davacının zarar gördüğü, davacının ET 7000 ibareli ürünü ile piyasada tutulmaya, belirli bir satış grafiği yakalamaya çalıştığı sırada haksız arama kararlarına mağruz kaldığı, başka bir çok çeşitli ürünler satmasının sonucu etkili olmadığı, somut dava dosyasında yargılama konusu olan ürün ET 7000 modeli olup, davacının zararının bu ürününün diğer ürünlerden bağımsız olarak tespit edildiği, davalı haksız arama kararları sonrasında davacının zararına neden olduğundan davalı tarafın eylemi ile davacı zararı arasında illiyet bağının bulunduğu, davalı tarafın hak arama özgürlüğünü aşan tarzda ve bu hakkını kötüye kullanacak şekilde farklı tarihlerde de aynı haksız eylemi tekrar etttiği, ayrıca davalı tarafın eylemleri nedeniyle davacı şirketin sektör içindeki ticari değerlerinin zarara uğradığı ve manevi bir zararın oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddine, 6.204- TL nin 18.02.2000 tarihinden itibaren hesaplanacak avans faizi ile davalıdan tahsiline, davacının ET-7000 ibareli sözlüğün satışının toplatılmak suretiyle satış yapamadığı yıllar dikkate alınarak yoksun kaldığı kar mahrumiyeti nedeniyle 4.264.91 TL'nin 18.02

.204- TL nin 18.02.2000 tarihinden itibaren hesaplanacak avans faizi ile davalıdan tahsiline, davacının ET-7000 ibareli sözlüğün satışının toplatılmak suretiyle satış yapamadığı yıllar dikkate alınarak yoksun kaldığı kar mahrumiyeti nedeniyle 4.264.91 TL'nin 18.02.2000 tarihinden itibaren hesaplanacak avans faizi ile davalıdan tahsiline, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın 18.02.2000 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının gerçek dışı sonradan iptal edilen kayıt tescil belgesi alarak müvekkilin Türkiye'deki ürünlerini satış noktalarından toplatması, bayilere ceza davası açılması nedeniyle, haksız fiil ve haksız rekabet ile, müvekkilin Türkiye pazarına girmesini önlemesi ve uzun süren yargılamalar neticesinde ürünün Türkiye de artık hiç satılamaması pazara girememesi ve bundan doğan zararlarının yoksun kalınan karın istenmesi için dava açtıklarını, müvekkilinin yaptığı yatırımların boşa gittiğini, yaptığı tüm giderleri ve Türkiye'ye göndermek için hazırladığı materyallerin elinde kaldığını, büyük bir zarara uğradığını, kardan yoksun kaldığını, mahkemenin bütün zarar 88 adet ürünmüş gibi karar verdiğini, bilirkişinin yeni teknolojiye geçildiği ve bu nedenle satışların olmayacağı kanaatinin de yanlış olduğunu, bu ürünün azalarak da olsa 10 yılın üzerinde bir satış imkanı olduğunun dikkate alınarak bir hesaplama yapılması gerektiğini belirterek mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; görev ve husumet itirazlarının yanı sıra zamanaşımı itirazında bulunduklarını, zamanaşımının başlaması için zararın öğrenilmesinin yeterli olup ayrıca miktarının öğrenilmiş olmasının aranmayacağını, talep hakkının “haksız” olduğu iddia edilen toplama ve arama kararlarının gerçekleştiği tarihten itibaren sona ermesi sebebiyle zamanaşımı sebebiyle usulden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemenin hukuk mahkemesi ilamının kesinleşme tarihinden itibaren zamanaşımı süresinin başlayacağını kabul etmesinin hukuka aykırı olduğunu, toplatma karar tarihinde davacının hak sahibi olmadığını, müvekkili aleyhine maddi ve manevi tazminat şartlarının oluşmadığını, davacının hiçbir zararının bulunmadığını, zira toplatma kararı verilen ürünlerin Atlas firmasına iade edildiğini, davacının dava tarihi itibari ile herhangi bir hukuki başvuru hakkını kullanmadan 11 yıl geçtikten sonra uğramış olduğunu iddia ettiği zararı talep etmesinin 4721 sayılı Kanun'un 2 nci maddesine aykırı olduğunu, mahkeme tarafından hükmedilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu, faiz hesabı yapılabilmesi için müvekkilinin temerrüde düşürülmesi gerektiğini, birlikte kusur halinde indirime gidilebileceğini belirterek mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç