muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3503, Karar No: 2023/2433, Tarih: 17.05.2023

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların Bursa 2. Aile Mahkemesi'nin 2017/9 Esas, 2017/793 Karar sayılı ilamı ile anlaşmalı olarak boşandıkları, ortak çocukların velâyetlerinin davalıya verildiği, boşanma ilamının 4 üncü bendinde "ortak çocuklar ... ve Ece Demirci için dava tarihinden itibaren ayrı ayrı aylık 3.000,00 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesi ile en son ödenen nafaka üzerinden yıllık TÜİK tarafından belirlenen ÜFE oranında artış yapılmasına" karar verildiği, 5 ... bendinde ise "tarafların anlaşmaları doğrultusunda protokol uyarınca ortak çocukların okulları ile ilgili tüm giderlerin davalı (baba) tarafından karşılanacağı konusundaki taraf beyanlarının onaylanmasına" karar verildiği, eldeki davada iştirak nafakalarının kaldırılması ya da indirilmesi ile birlikte boşanma ilamının 5 ... bendinde yer alan düzenlemenin kaldırılmasının talep edildiği, davacı babanın doktor olarak çalıştığı, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, sözleşmeye bağlılık ilkesi uyarınca iştirak nafakasının tümü ile kaldırılması uygun görülmemiş ise de, dava tarihi itibari ile öngörülemeyen ÜFE oranlarındaki artış miktarı nedeni ile yaşı küçükler yararına bağlanan iştirak nafakasının indirilmesinin hakkaniyete uygun olacağı, boşanma ilamın 5 ... bendinde yer alan " müşterek çocukların okulları ile ilgili tüm giderlerin" hangi kalemleri kapsadığı infaz kabiliyeti olacak şekilde açıkça belirtilmemiş ise de, boşanmayı sağlayabilmek için müşterek çocukların okul giderleri ile ilgili yükümlülüğü bilerek ve isteyerek protokolle üstlenen davacı babanın sonradan bu yükümlülüğün kaldırılması yönünde talepte bulunmasının iyiniyet, doğruluk-dürüstlük ve sözleşmeye bağlılık ilkeleri ile bağdaşmayacağı, ortak çocukların okul giderlerinin davacı tarafından ödenmesine yönelik düzenlemenin kaldırılmasının hakkaniyete uygun olmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin kararının tamamının kaldırılmasına, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin 1 ... fıkrasının b bendinin 2 nci alt bendi uyarınca bu hususta yeniden hüküm kurulmasına, davacının iştirak nafakasının kaldırılması talebinin reddine, davacının iştirak nafakasının indirilmesi talebinin kısmen kabulüne, tarafların ortak çocukları 2005 doğumlu ... Demirci ile 2012 doğumlu Ece Demirci lehine Bursa 2. Aile Mahkemesinin 2017/901 Esas, 2017/793 Karar sayılı kararı ile bağlanan, dava tarihi itibari ile ÜFE artış nedeni ile ayrı ayrı aylık 17.182,00 TL'ye ulaşan iştirak nafakası miktarının, dava tarihi itibarıyla her bir çocuk için ayrı ayrı aylık 10.000,00 TL'ye indirilmesine, nafakaların her yıl TÜİK tarafından belirlenen ÜFE oranında artırılmasına, davacının, Bursa 2. Aile Mahkemesinin 2017/901 Esas, 2017/793 Karar sayılı kararının 5 ..

... Demirci ile 2012 doğumlu Ece Demirci lehine Bursa 2. Aile Mahkemesinin 2017/901 Esas, 2017/793 Karar sayılı kararı ile bağlanan, dava tarihi itibari ile ÜFE artış nedeni ile ayrı ayrı aylık 17.182,00 TL'ye ulaşan iştirak nafakası miktarının, dava tarihi itibarıyla her bir çocuk için ayrı ayrı aylık 10.000,00 TL'ye indirilmesine, nafakaların her yıl TÜİK tarafından belirlenen ÜFE oranında artırılmasına, davacının, Bursa 2. Aile Mahkemesinin 2017/901 Esas, 2017/793 Karar sayılı kararının 5 ... bendinde yer alan "tarafların anlaşması doğrultusunda protokol uyarınca ortak çocukların okulları ile ilgili tüm giderlerin davalı tarafından karşılanacağı konusundaki taraf beyanlarının onaylanması" şeklindeki kısmın kaldırılmasına yönelik talebinin reddine karar verilerek davacı vekilinin iştirak nafakasının kaldırılması talebinin reddine yönelik istinaf talebinin reddine, iştirak nafakasının miktarının indirilmesi talebinin reddine yönelik istinaf talebinin kabulüne, davalı vekilinin ortak çocukların okul giderlerinin davacı tarafından ödenmesine ilişkin düzenlemenin kaldırılmasına yönelik istinaf talebinin kabulüne, tarafların diğer istinaf taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; davacı iptalini istediği protokol hükmüne başından beri uygun davranmadığını, ortak çocukların eğitim ve diğer tüm giderleri davalı tarafından karşılandığını, boşanma tarihi itibariyle nafaka bedellerini dahi tam ödemeyen, protokol hükmüne rağmen ortak çocukların eğitim giderlerine hiçbir desteği olmayan davacının davasının kısmen kabulüne karar verilerek ilgili protokol hükmünün iptal edilmesi ve nafaka miktarının azaltılmasının mağduriyetine sebep olacağını ve davacı lehine hükmedilen vekâlet ücreti fahiş ve hatalı olduğunu belirterek kararı iştirak nafaka miktarlarının azaltılması ve aleyhine hükmedilen vekâlet ücreti yönünden temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, anlaşmalı boşanma ilamı ile ortak çocuklar için hükmedilen iştirak nafakalarının miktarlarının indirilmesi şartlarının davacı baba yararına oluşup oluşmadığı ve davacı taraf lehine hükmedilen vekâlet ücreti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü ve 326 ncı maddesi, 353 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 182 nci, 327 nci, 328 ..., 329 ncu, 330 uncu, 331 ... maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11157, Karar No: 2015/944, Tarih: 10.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/11157 E.  ,  2015/944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1099, Karar No: 2018/677, Tarih: 06.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/1099 E.  ,  2018/677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile,... Sitesi 8 numaralı tribleks yazlık konutun sahibi olduğunu, sitenin mülkiyetinde bulunmayan karayollarına ait bir sahada bulunan site önündeki otoparkın düzenlenmesi için yapılan masrafa ve aydınlatma için kullanılan elektrik ve diğer masraflara katılmak istemediğini, bu işlerin yapılabilmesi için Kat Mülkiyeti Kanunun 43. maddesine göre düzenlenmiş bir açık karar verilmediğini, bu durumun düzeltilerek KMK'nın 43. maddesine göre bir karar verilmesini, yapılan tüm masrafların ve elektrik giderlerinin sitenin muhasebe sistemi içinden çıkartılmasını ve yargılama giderlerinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davacıya davasını açıklamak ve hangi tarihli kat malikleri yönetim kurulu kararının iptalini istediğini belirtmek üzere iki haftalık süre verilmiş olup, davacının süresi içinde vermiş olduğu dilekçede 01/08/2010 tarihinde ...başkanlığında kat malikleri kurulu toplantısında alınan 11. maddede " su kuyularının temizlenmesi ve site önündeki boş alanın uygun bir şekilde çevre düzenlenmesinin yapılmasına oy birliği karar verildi" şeklindeki kararın gerçekten oy birliği ile alınması gerekirken kararda tüm maliklerin imzasının bulunmadığını, toplam 16 imza olup sitede 28 bağımsız bölüm bulunduğunu ve su kuyuların temizlenmesi hariç ikinci kısımda "site önündeki boş alan uygun bir şekilde çevre düzenlenmesinin yapılması" kararının iptalini ve bununla ilgili tüm harcama tutarlarının site muhasebe sisteminden çıkarılmasına, mahkeme yargılama giderlerinin karşı taraftan alınmasına karar verilmesini talep ettiği anlaşıldıktan sonra davacı tarafından iptali istenilen 01/08/2010 tarihli kat malikleri kurulu toplantısının 11. maddesinde karar altına alınan çevre düzenlemesine ilişkin kararın, kanunun nitelikli çoğunlukla alınması gerekli gördüğü işlerden olmayıp, kanunun 30/1. maddesi uyarınca, kat maliklerinin sayı ve arsa payı bakımından yarısından fazlası ile alınabilecek rutin işlere ilişkin bir karar olduğu değerlendirilmiş ve kat malikleri kurulu defteri incelendiğinde 16/28 oy ve pay çoğunluğu ile karar alınmış olduğu, böylelikle 634 sayılı KMK'nın 30/1 maddesi uyarınca, usulüne uygun bir karar olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kat malikleri kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Dava kat malikleri kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, davacı tarafından 634 sayılı Kanunun 33. maddesindeki sürelere uyulmadan, bu sürelerin geçirilmesinden sonra dava açıldığı anlaşılmakla yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 06/02/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5522, Karar No: 2018/4776, Tarih: 26.06.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/5522 E.  ,  2018/4776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanık Hediye oğlu ...’nın, 22.07.1994 tarihinde düzenlenen mernis doğum tutanağında, sağlık personeli yardımı ile 01.01.1991 tarihinde doğduğunun belirtildiği,... Devlet Hastanesinin 23.10.2009 ve 16.03.2010 günlü yazılarında, Hediye’nin 01.01.1992 tarihinde bir erkek bebek doğurduğu belirtilip ekinde doğum kayıt defterinin gönderildiği,

UYAP sisteminden alınan nüfus kaydına göre; ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/582 esas,2011/142 karar sayılı ilamı ile sanık ...’nın doğum tarihinin 01.01.1991 iken 01.01.1992 olarak tashih edildiği ve nüfusa tescil edildiği,sanığın dosyaya yansıyan adli sicil kaydından ise 03.03.2009 tarihinde işlediği bir suç nedeniyle ... Ağır Ceza Mahkemesinin 23.01.2014 günlü, 2014/6-10 sayılı kararı ile;sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 31/3.maddesinin uygulandığının anlaşılması da dikkate alındığında;sanığın doğum tarihi ile ilgili ortaya çıkan duraksamalar giderilerek sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanma olanağının takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

2) TC.Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4954, Karar No: 2018/5052, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/4954 E.  ,  2018/5052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu, davalının kendi işçilerine sağladığı mali haklardan müvekkilinin de yararlanması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin gerçek işverenin baştan itibaren davalı olduğunun tespitiyle, tazminat, ücret, ilave tediye, ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının belirlenmesi noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığına ilişkin kabul, emsal dava dosyaları da nazara alındığında yerindedir. Bu durumda, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının tespitinde, davalı işveren bünyesinde, davacıyla benzer veya aynı işi yapan emsal işçinin belirlenmesi gereklidir. Ancak, davacının, toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikaya üye olmadığı ve dayanışma aidatı kesilmesi yönünde bir başvurusunun da bulunmadığı gözetildiğinde; davalı bünyesinde çalışan ve toplu iş sözleşmesine göre aylık ücret ile hakları belirlenen işçilerin, davacıyla benzer veya aynı işi yapsa dahi, emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Davalı tarafça 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekinde gönderilen “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belge içeriğinde, davacıyla aynı işi yapan davalı işçilerinin isim listesi ve yevmiyeleri bildirilmiş ise de, yazı ekinde yer alan söz konusu işçilerin bordrolarında, sendikal aidat kesintisi olduğu görülmektedir. Dolayısıyla, bu çalışanların toplu iş sözleşmesinden yararlandıkları anlaşılmakla, emsal kabul edilmeleri mümkün değildir. Kaldı ki, listede ismi yazılı işçilerin yirmi yılı aşkın çalışması bulunmakta olup, kıdem süreleri davacıya nazaran oldukça yüksektir. Diğer taraftan, bahsi geçen listenin alt kısmında yer olan notta “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şoför personel alımı olmamıştır” şeklindeki bilgilerin yazılı olduğu görülmektedir. Bir taraftan 2003 yılından sonra şoför alımı olmadığının belirtilmesine rağmen, diğer taraftan 2003 yılından sonra başlayan işçilerin temel yevmiye katsayılarının 73,22 TL olduğunun yazılması, söz konusu bilgilerin değerlendirilmesinde tereddüt uyandırmaktadır. Ayrıca, bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri, toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğinde belirtilen yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği, toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayı oranından günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında açıklayıcı bir bilgi de bulunmamaktadır. Dolayısıyla, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sözü geçen listede yazılı bilgilerden hareketle sonuca gidilmesi yerinde değildir.

Öte yandan, dava konusu uyuşmazlıkla aynı nitelikteki emsal davalarda, Elbistan İş Mahkemesi’nce verilen kararlarda, davalının emsal işçisinin aylık ücretinin, kayden alt işveren bünyesinde çalıştırılan şoförlere fiilen ödenen ücretin “1,73 katı” olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Söz konusu davalarda verilen kararların, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin temyiz incelemesinden geçtiği ve aylık ücret miktarına ilişkin hüküm kısmının bozmaya konu edilmediği anlaşılmaktadır (Örneğin; Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 22/10/2015 tarihli 2015/34814 esas ve 2015/20303 karar sayılı; 09/11/2015 tarihli 2014/21311 esas ve 2015/21810 karar sayılı kararları). Mahkemece ise, söz konusu kararlardan farklı bir kabulle sonuca gidilmiştir. Bu halde, emsal davalarda aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı hususunun incelenmemesi de hatalı olmuştur.

Anılan sebeplerle, davalı işverene yeniden yazı yazılarak, davacıyla benzer veya aynı işi yapan ve fakat toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan emsal işçisinin olup olmadığı sorulmalı; varsa ücret bordrolarının gönderilmesi istenilmelidir. Ayrıca, 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekindeki “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belgenin alt kısmında yer alan “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şöfor personel alımı olmamıştır” şeklindeki çelişkili notlara işaret edilerek; bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri (şoför olup olmadıkları), toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğindeki söz konusu yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği ve toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayıdan günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında bilgi verilmesi de istenilmelidir. Yukarıda belirtilen, temyiz incelemesinden geçen emsal dava dosyaları da incelenerek aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı tespit edilmelidir. Bu yönlerden yapılacak araştırma ve inceleme neticelerine göre, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarı noktasındaki uyuşmazlık yeniden değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Ş.K.
Yargıtay — Esas No: 2014/4300, Karar No: 2014/7426, Tarih: 09.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/4300 E.  ,  2014/7426 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... Kadastro Mahkemesinde açmış olduğu davada ... Köyü içinde bulunan ve dava dilekçesine ekli krokide gösterilen yol ve derenin ... sayılan yerlerden olduğunu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi uyarınca yapılan çalışma sırasında bu yerin ... sınırları dışında bırakıldığını ileri sürerek, tespitin iptali ile ... niteliğiyle ... adına tescilini istemiştir.

Mahkemece davanın görev nedeniyle reddine, karar kesinleştiğinde dosyanın görevli ve yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz incelemesi sonrasında Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 17.11.2011 tarih ve 2011/12302-12965 sayılı bozma kararında özetle; "Yörede 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükümlerine göre yapılan ... kadastrosu sırasında dava konusu taşınmaz ... sınırları dışında bırakıldığına ve ... Genel Müdürlüğü tarafından temyize konu ... kadastrosuna itiraz davası 3402 sayılı Kanunun 11/1 ve 6831 sayılı Kanunun 11/1. maddeleri uyarınca, kadastro mahkemesinde askı ilân süresi içinde açılıp taşınmazın ... sınırı içine alınmak suretiyle ... sınırının düzeltilmesi istendiğine göre, ... Yönetiminin davasının esası incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi" denilmiştir.

Yargıtay bozma kararı sonrası mahkemece davanın reddine, çekişmeli Kütahya İli, ... İlçesi, ... Köyü J22-a-02-a-2 paftada bulunan ve 18/11/2013 tarihli fen bilirkişi ...'in raporunda belirttiği 1091,82 m2'lik yerin yol olduğu anlaşılmakla haritasında yol olarak gösterilmekle yetinilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre ... kadastrosu yapılmıştır.

Dosyanın incelenmesinde, çekişmeli yerin yörede 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılan kadastroda yol ve dere olarak tespit dışı bırakılıp paftasına işlendiği, tespit tutanağının düzenlenmediği anlaşılmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının ... Yönetimine yükletilmesine 09/09/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/370, Karar No: 2015/10780, Tarih: 28.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/370 E.  ,  2015/10780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOĞAZLIYAN KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/12/2014

NUMARASI : 2014/17-2014/29

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafı, uydu fotoğrafı ve uygulama kadastrosunun yapıldığı tarihe yakın tarihli ortofotonun getirilerek dosyanın ikmal edilmesi, mahallinde yeniden keşif yapılarak hava fotoğrafı, uydu fotoğrafı ve ortofotonun uygulanması, uygulama kadastrosu sırasında değişen sınırın hangi hatadan kaynaklandığının denetime elverişli şekilde araştırılması, ölçü krokisi getirilerek tesis kadastrosu paftası çizilirken tersimat hatası yapılıp yapılmadığının denetlenmesi ve tüm bu hususlarda uzman bilirkişiden denetime elverişli, gerekçeli ve ayrıntılı rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli 131 ada 3 parsel sayılı taşınmazın uygulama kadastro tutanağı gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.