muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2245, Karar No: 2014/839, Tarih: 17.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2012/2245 E.  ,  2014/839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/43133

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 21/11/2011, 2010/252 (E) ve 2011/388 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ramazan'ın mağdur Zekeriye'ye yönelen eyleminin sübutu kabul, takdire ve bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın kız kardeşinin, mağdurun ağabeyi ile evli olup bir süredir yaşadıkları sorunlar nedeni ile ayrı yaşadıkları, olay günü sanık, ağabeyi Ömer ile mağdur, mağdurun kardeşi Osman ve amca çocukları tanık Erhan'ın, bu konuyu konuşmak üzere buluştukları, konuşmanın önce tartışmaya, sonrasında kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında mağdur ve Osman'ın olay yerine gelirken yanlarına getirdikleri sopaları ellerine geçirdikleri ve mağdurun, sopayla vurarak Ömer'i, Osman'ın da sopayla vurarak sanığı darp ettikleri ve darp sonucu sanık ve Ömer'in basit tıbbi müdahale ile giderebilir nitelikte yaralandıkları bir ara mağdurun, Ömer'i altına alıp darp etmeye devam ettiği sırada, sanığın yanında taşıdığı meyve bıçağına benzer bir bıçakla önce Osman'a vurarak sol ön kol ön yüzde iki, sırt sağ bölgesini bir isabetle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı, sonrasında mağdura yine aynı bıçakla vurarak sağ 7.ica ve sağ kaş bölgelerine isabetle, göğüs bölgesine isabet sonucu pnömotoraks oluşturacak ve yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte yaraladığı, kaş bölgesindeki isabetin ise yumuşak doku seyirli olduğu, tanık Erhan'ın araya girerek sanığın bıçak olan elini tuttuğu ve bıçağı bırakmasını istediği, sanığın ise mağdur ve Osman'ın sopaları bırakmaları halinde bıçağı bırakacağını söyleyip, sonrasında tanık Erhan'ın bıçak tutan elini bırakmasıyla da eylemine devam etmeyerek uzaklaştığı olayda;

A-Sanığın hareketli kavga ortamında açıkça hedef seçebilecek durumda olmaması ve herhangi bir engel bulunmadığı halde eylemine devam etmemesi dikkate alındığında, açığa çıkan kastının yaralama olduğu anlaşıldığı halde TCK.nun 61. maddesi gözetilerek kasten yaralamadan makul bir temel ceza tayin edilerek ceza verilmesi yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüsten hüküm kurulması;

A-Sanığın hareketli kavga ortamında açıkça hedef seçebilecek durumda olmaması ve herhangi bir engel bulunmadığı halde eylemine devam etmemesi dikkate alındığında, açığa çıkan kastının yaralama olduğu anlaşıldığı halde TCK.nun 61. maddesi gözetilerek kasten yaralamadan makul bir temel ceza tayin edilerek ceza verilmesi yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüsten hüküm kurulması;

B-Mağdurun ağabeyini darp ederek basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralaması şeklinde gerçekleşen haksız eylemi dikkate alındığında, sanık hakkında cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar indirim öngören ve haksız tahrik hükümlerini düzenleyen TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında asgari oran yerine yazılı şekilde yarı oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 326/son maddesi gözetilmek suretiyle tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 17/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23996, Karar No: 2022/16153, Tarih: 10.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/23996 E.  ,  2022/16153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Askeri Ceza Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında asta müessir fiil suçundan dolayı mahkumiyet kararı verilmesi, tebliğnamede CMK'nın 251. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmesi karşısında, öncelikle temyize konu suç bakımından 5271 sayılı CMK'nun 251. maddesinde düzenlenen basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanamayacağı yönünden inceleme yapılmıştır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 129'uncu maddesinin 5. fıkrasında "Memurlar ve diğer kamu görevlileri hakkında işledikleri iddia edilen suçlardan ötürü ceza kovuşturması açılması, kanunla belirlenen istisnalar dışında, kanunun gösterdiği idari merciin iznine bağlıdır" hükmüne yer verilmiştir.

4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun'un "Amaç" başlıklı 1. maddesinde; Bu Kanunun amacının, memurlar ve diğer kamu görevlilerinin görevleri sebebiyle işledikleri suçlardan dolayı yargılanabilmeleri için izin vermeye yetkili mercileri belirtmek ve izlenecek usulü düzenlemek olduğu belirtildikten sonra "Kapsam" başlıklı 2. maddesinde "Bu Kanun, Devletin ve diğer kamu tüzel kişiliklerinin genel idare esaslarına göre yürüttükleri kamu hizmetlerinin gerektirdiği asli ve sürekli görevleri ifa eden memurlar ve diğer kamu görevlilerinin görevleri sebebiyle işledikleri suçlar hakkında uygulanır.

Görevleri ve sıfatları sebebiyle özel soruşturma ve kovuşturma usullerine tabi olanlara ilişkin hükümleri ile suçun niteliği yönünden kanunlarda gösterilen soruşturma ve kovuşturma usullerine ilişkin hükümler saklıdır..." hükmüne yer verilmiştir.

Görevleri ve sıfatları sebebiyle özel soruşturma ve kovuşturma usullerine tabi olanlara ilişkin hükümleri ile suçun niteliği yönünden kanunlarda gösterilen soruşturma ve kovuşturma usullerine ilişkin hükümler saklıdır..." hükmüne yer verilmiştir.

Bu anayasal ve yasal düzenlemelere bakıldığında; kamu görevinin etkin ve kesintisiz biçimde sürdürülmesi ve soruşturulmasında kamu yararı bulunmayan kimi iddialarla ilgili gereksiz işlem yapılmasının önüne geçilmesi amacıyla kamu görevlilerinin bağlı bulundukları yasalara göre özel soruşturma usullerinin öngörüldüğü, memurlar ve diğer kamu görevlilerinin görevleri sebebiyle işledikleri suçlardan dolayı yargılanmalarına ilişkin düzenlemelerin de 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun’da yer aldığı anlaşılmaktadır. Görevi ile ilgili bir suç işlediği iddia edilen memur veya diğer kamu görevlisi hakkında Cumhuriyet savcısı tarafından soruşturma yapılabilmesi için 4483 sayılı Kanunda belirtilen yetkili makamın izin vermesi gerekmektedir. Memurlar ve diğer kamu görevlilerinin görevleri sebebiyle işledikleri suçlara soruşturma izni verilip verilmemesine ilişkin usul ve esasları düzenleyen genel kanun 4483 sayılı Kanun olmakla birlikte, bu Kanun’un 2’nci maddesinin 2’nci fıkrasında bazı kamu görevlileri soruşturma iznine ilişkin hükümlerden istisna tutulmuştur.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan mülga 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu'nun "Genel görev" başlıklı 9. maddesinde "Askeri mahkemeler kanunlarda aksi yazılı olmadıkça, asker kişilerin askeri olan suçları ile bunların asker kişiler aleyhine (...) yahut askerlik hizmet ve görevleri ile ilgili olarak işledikleri suçlara ait davalara bakmakla görevlidirler." hükmüne;

Aynı Kanunun 8. maddesinde "Nezdinde askeri mahkeme kurulan kıta komutanı veya askeri kurum amiri bir suçun işlendiğini öğrendiklerinde refakatlerindeki askeri savcıya soruşturma açtırır ve yapılmakta olan soruşturma hakkında askeri savcıdan her zaman bilgi isteyebilirler." hükmüne,

Aynı Kanunun 8. maddesinde "Nezdinde askeri mahkeme kurulan kıta komutanı veya askeri kurum amiri bir suçun işlendiğini öğrendiklerinde refakatlerindeki askeri savcıya soruşturma açtırır ve yapılmakta olan soruşturma hakkında askeri savcıdan her zaman bilgi isteyebilirler." hükmüne,

"Bir suç işlendiğinin öğrenilmesi ve ilk tedbirler" başlıklı 95. maddesinde de, "Cumhuriyet savcılıklarına veya zabıta makam ve memurlarına yapılacak askeri yargıya tabi suç ihbar şikayetleri şüphelinin amiri olan makama gönderilir. Askeri birlik komutanı veya askeri kurum amiri maiyetinden birinin kendisine ihbar veya şikayet olunan veyahut diğer bir suretle öğrendiği, askeri mahkemelerin görev alanına giren suçları hakkında şüphelinin kimliğini, isnat olunan suçu ve bu suçun delillerini gösterir vak'a raporu düzenler ve adli yönden bağlı bulunduğu askeri mahkemenin teşkilatında kurulduğu kıt'a komutanı veya askeri kurum amirine gönderir...Ağır ceza mahkemesinin görevine giren suçlar veya gecikmesinde sakınca umulan hallerde askeri savcılar derhal soruşturmaya başlarlar. Zorunluluk halinde bu soruşturma bir disiplin subayı tarafından da yapılabilir. Bu hallerde durum derhal yetkili askeri mahkemenin teşkilatında kurulduğu komutan veya askeri kurum amirine bildirilir." hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda ayrıntıları ile belirtilen Anayasa’nın 129/5 ile 353 sayılı Kanunu’nun 8 ve 95’inci maddeleri birlikte değerlendirildiğinde; asker kişiler hakkında, askerlik ve hizmet ve görevleri ile ilgili olarak işledikleri iddia olunan suçlar ile askeri olan suçları ve görev sebebiyle olup olmadığına bakılmaksızın asker kişiler aleyhine işledikleri suçlarla ilgili olarak ceza soruşturması yapılabilmesinin ağır ceza mahkemesinin görevine giren haller ile gecikmesinde sakınca bulunan haller dışında, nezdinde askeri mahkeme kurulan kıta komutanı veya askeri kurum amirinin iznine tabi kılındığı, asker kişiler yönünden ayrı bir soruşturma usulünün benimsendiği anlaşılmaktadır. Nitekim Askeri Yargıtay 3. Dairesinin 02.06.2015 tarihli ve 2015/324 Esas, 2015/331 Karar sayılı ilamında da "Soruşturma, askeri yargıda askeri savcının yetki ve sorumluluğunda yürütülmektedir. Askeri Savcı re'sen soruşturmaya başlamadıkça, askeri yargıya tabi suç ihbar ve şikayetleri ancak Komutanının soruşturma emrine bağlı bulunmaktadır. Komutanın soruşturma emri vermemesi halinde, yargılama hukuku anlamında soruşturmanın da soruşturmasının da başladığını kabul etmek mümkün değildir. Askeri Savcılar 95'inci maddenin dördüncü fıkrasında belirtilen ağır cezalık haller ve gecikmesinde sakınca umulan haller dışında, soruşturma emri olmadan soruşturmaya başlamazlar." şeklinde denildikten sonra soruşturma izni alınmadan dava açılamayacağı belirtilmiştir.

Sonuç olarak, asker kişiler dışındaki kamu görevlileri hakkında görevleri sebebiyle suç işledikleri iddiasıyla soruşturma yapılması yetkili makamın iznine bağlı iken, Anayasa’nın 129’ncu maddesi kapsamına ve Türk Ceza Kanunu’nda yer alan “kamu görevlisi” tanımının içerisine girdiğinde tereddüt bulunmayan asker kişiler hakkında, askerlik müessesesinin kendine has yapısının ve özelliğinin getirdiği zorunluluklarla birlikte askerlik hizmetinin gerekleri de göz önünde bulundurulduğunda soruşturma yapılmasının izne tabi kılındığı açıktır.

Öte taraftan 16 Nisan 2017 tarihinde yapılan halk oylaması ile kabul edilen 6771 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasında Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 17. maddesiyle, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasına eklenen geçici 21. maddenin (E) fıkrasıyla, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibariyle Askeri Yargıtay, Askeri Yüksek İdare Mahkemesi ve Askeri Mahkemeler kaldırılmış, müteakiben 30/06/2021 tarihli ve 31527 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24/6/2021 tarihli ve 7329 sayılı Kanunun 18. maddesiyle 353 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılarak aynı Kanunun 5. maddesiyle ASCK'ya eklenen ek 15. maddede asker kişilerin işledikleri askerî suçların soruşturulmasının izne tabi olduğu belirtilmiş, maddenin devamında da asker kişilerin işlediği askerî suçlarda yürütülecek soruşturma ve kovuşturmalardaki izin usulü ile izne karar verecek merciler düzenlenmiştir. Her ne kadar ASCK'ya eklenen ek 15. madde, 30.06.2021 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de; gerek suç tarihinde yürürlükte bulunan mülga 353 sayılı Kanunun 8 ile 95. maddesinde yer alan düzenlemeler gerekse de Askeri Yargıtay kararları gözetildiğinde; ağır cezalık haller ile gecikmesinde sakınca bulunan haller dışında soruşturma izni olmadan soruşturmaya başlanamadığı görülmektedir.

5271 sayılı CMK'nın 251’inci maddesinde 17.10.2019 tarihinde kabul edilen 7188 sayılı Kanunla yapılan düzenleme ile; basit yargılama usulü adı altında alternatif bir yargılama usulü getirilmiş, bu düzenleme ile asliye ceza mahkemelerinin görev alanına giren ve adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlara ilişkin yargılamaların basit yargılama usulü ile yapılabilmesine imkân sağlanmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 251’inci maddesinde 17.10.2019 tarihinde kabul edilen 7188 sayılı Kanunla yapılan düzenleme ile; basit yargılama usulü adı altında alternatif bir yargılama usulü getirilmiş, bu düzenleme ile asliye ceza mahkemelerinin görev alanına giren ve adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlara ilişkin yargılamaların basit yargılama usulü ile yapılabilmesine imkân sağlanmıştır.

Ancak, aynı maddesinin 7. fıkrasında; yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, sağır ve dilsizlik halleri ile soruşturma veya kovuşturma yapılması izne ya da talebe bağlı olan suçlar hakkında basit yargılama usulünün uygulanmayacağı düzenlenerek, basit yargılama usulünün istisnalarına yer verilmiştir. Yukarıda ayrıntıları ile açıklandığı üzere Anayasanın 129/5 ile suç tarihinde yürürlükte bulunan 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu’nun 8 ve 95’inci maddeleri uyarınca; asker kişilerin askeri suçları ile bunların asker kişiler aleyhine yahut askerlik hizmet ve görevleri ile ilgili olarak işledikleri suçlar hakkında soruşturma yapılması, teşkilatında askeri mahkeme kurulan kıta komutanı veya askeri kurum amirinin iznine bağlı kılındığından, CMK'nun 251/7 maddesi gereğince basit yargılanma usulünün uygulanamayacağı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Suç tarihi itibariyle sanığa isnat edilen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre davanın 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi olduğu, suçun 23.06.2010 tarihinde işlendiği, suç tarihinden itibaren olağanüstü dava zamanaşımının temyiz inceleme gününde tamamlanmış bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, TCK'nun 66/1-e ve 67/4. maddeleri ile 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31034, Karar No: 2013/4699, Tarih: 11.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/31034 E.  ,  2013/4699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanık hakkında ... ceza tayin olunurken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların toplanmasına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen gün para cezası ile doğrudan verilen gün para cezası toplanarak bir gün karşılığı miktar ile çarpılarak sonuç ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "166 günün 20 TL ile çarpılması sonucu elde edilen 3.320 TL adli para cezası tayinine ilişkin bölümün çıkarılması ve TCK.nun 154/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 20 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak hükmolunan 16 günün 4 güne, mahkemenin takdirine uygun olarak TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 liradan hükmolunan 2000 TL adli para cezasının 80 TL'ye indirilmesi ve TCK.nun 50/1-a maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüme sanığa verilen 5 ay hapsin günlüğü 20 liradan paraya çevrilerek sanığın 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin ilavesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17807, Karar No: 2015/8574, Tarih: 20.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/17807 E.  ,  2015/8574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3-6-7-8. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, ...'a ait arıza ve bakım onarım işi ihalesini alan,... Ltd. Şti.nin sahibi olduğu, ölenin, şirkete ait elektrik teknisyeni olduğu, olay günü, ...ili, ... bölgesinde otel elektriklerinin kesilmesi sebebiyle yanında elektrik teknisyeni ve inşaat ustası ile birlikte, saat 09:00' sıralarından itibaren bölgeyi şirkete ait 4x4 pikapla ve yürüyerek gezdikleri, ... otellerinden kar yağıyor olması ve zeminde yaklaşık 1 metre kar bulunması sebebiyle kar üstü aracının bulunmaması sebebiyle, arızanın olduğu belli bir mesafeye kadar güçlükle gidebildikleri, bir ara aracın kara saplandığı daha sonra ... ve ölen ...'ın saat 12.00'den 15:45 sıralarına kadar karda güçlükle yürüyerek direkleri kontrol edip arızayı aradıkları ve sonunda bir ağacın devrilerek hattı kopardığı olayın meydana geldiği yere ulaştıkları, kendilerini bekleyen tanıklar ... ve ...'a telsizle durumu bildirip, tel ve iş güvenliği malzemeleri ile klamens ve balta istedikleri, soğukta bir süre bekledikleri, saat 16:15 sıralarında ... ve ...'un yanlarına gelmesi ile ağacı kesme, teli toplama ve arızayı tamir etme çalışmalarına başladıkları sırada, saat'in 17:00 olduğu, 1981 doğumlu ölen ....'ın çalışmasına devam ettiği sırada, öldüğü olayda, ...htisas Kurulu'nun 15.10.2010 tarih ve 2010/63724/3222 sayılı raporuna göre, ölümün "ani kardiyak ölüm" olarak değerlendirildiği, efor, stres ve uzun süreli soğuk havaya maruz kalmanın, ani kardiyak ölüme sebep olan etkenlerden olduğunun belirtilmesi karşısında, kış şartlarında, ... bölgesinde, çalışma yapılırken, uygun kar aracı temin etmeyerek, çalışanların uzun süre soğuk havada kalmasına maruz bırakıldığı olayda, sanığın kusurlu olduğu ve olayla ölüm arasında uygun illiyet bağı bulunduğu değerlendirilmiş olup, mahkemece, asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2372, Karar No: 2022/14569, Tarih: 13.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/2372 E.  ,  2022/14569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun okul binası içerisinde öğretmenler odasındaki dolaptan müştekinin eşyalarını aldığı olayda, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 142/2-h maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, hakkında aynı Kanun’un 142/1-a maddesinden hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

2- Kabule göre de;

İddianamede 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi uyarınca cezalandırılması talep edilen suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 142/1-a. maddesi uygulanmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 13/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11673, Karar No: 2015/12451, Tarih: 22.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/11673 E.  ,  2015/12451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ....Mahallesi çalışma alanında bulunan 129 ada 4 parsel sayılı 1314 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Kadastro Komisyonunca Hazine, ... ve .... itirazının reddine, dava konusu taşınmazın Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı olduğundan söz edilerek tescilin dava sonuna kadar ertelenmesine karar verilmiştir. Davacılar ... Ağa mirasçısı .. ve paydaşları tarafından davalı Hazine, ........ ve diğer gerçek kişiler aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu taşınmaz ile birlikte çok sayıda taşınmazı kapsar şekilde açılan tescil davası davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Davacı Hazine dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin usule ilişkin bozma ilamına uyularak parseller hakkındaki davalar tefrik edilmek suretiyle yapılan yargılama sonunda davacı Hazine ve diğer davacıların davasının reddine, bu dosyada çekişme konusu olan 129 ada 4 parsel sayılı taşınmazın ..... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yukarıda belirtilen şekilde Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin ''davaların tefriki gereğine'' değinilen bozma ilamına uyularak; tescil davasının kapsamında kaldığı dosya kapsamı ile belirlenen taşınmazlar hakkındaki davalar ayrılarak ayrı ayrı görülmek suretiyle bu dosyaya konu olan taşınmaz ile ilgili olarak yazılı şekilde karar verilmiştir. Ancak yine yukarıda belirtildiği üzere Asliye Hukuk Mahkemesinde 20.05.1970 tarihinde Hacı ... mirasçıları ... , .. , .. Ağa mirasçısı ... Ağa mirasçısı ... tarafından Hazinece istimlak edilen arazilerin fazlası olup ellerinde kalan 3010 dönümlük taşınmazın adlarına tescili istemiyle dava açılmıştır. Dava Kadastro Mahkemesine aktarıldıktan sonra, ayrıca taşınmazların bir kısmı hakkında Hazine tarafından devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açılan dava

dosyaları da birleştirilerek tek dosya üzerinden yapılan yargılama sonucu verilen kararın temyizi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesince, ''her taşınmaz hakkında ayrı ayrı açılan davaların birleştirildiği, davaların birleştirilerek görülebilmesi için Usulün 43/2. maddesi