muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3084, Karar No: 2019/5266, Tarih: 02.12.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3084 E.  ,  2019/5266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgeyi bozma, yok etme veya gizleme suçundan Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/05/2017 tarihli ve 2017/41 esas, 2017/282 sayılı kararıyla 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Çanakkale İnfaz Hâkimliğinin 03/07/2018 tarihli ve 2018/1190 esas, 2019/1211 sayılı kararını müteakip, hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine uymaması sebebiyle kapalı ceza infaz kurumuna iade edilmesine dair Bursa 1. İnfaz Hâkimliğinin 18/03/2019 tarihli ve 2019/1349 esas, 2019/1402 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/04/2019 tarihli ve 2019/445 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Çanakkale İnfaz Hâkimliğinin 03/07/2018 tarihli kararı ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar verilmesini takiben, seminer çalışmasına katılmadığından bahisle sunulan mazeretin reddine ve hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iade edilmesine dair Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 19/02/2019 tarihli ve 2019/4098 sayılı komisyon kararına karşı, hükümlünün 13/03/2019 tarihli dilekçesi ile şikâyette bulunduğu, anılan dilekçede psikolojik ve nörolojik rahatsızlığının olduğu, bu rahatsızlığından dolayı da günleri karıştırdığı, 13/02/2019 tarihli seminere katılıp imza atması gerekirken hastalığının bir sonucu olan unutkanlık rahatsızlığından dolayı 14/02/2019 tarihinde seminere katılmak amacıyla ilgili kuruma gittiği, ancak kurum görevlilerince imza atmasına izin verilmediği, hastalığına ilişkin hastanelerden alınmış raporları da dilekçe ekinde sunduğu hususlarını belirttiği, dilekçesinin ekinde Bursa Çekirge Devlet Hastanesinden alınmış "engelli sağlık kurulu raporunun" mevcut olduğu, anılan rapor incelendiğinde ise teşhis olarak "Parkinson" hastalığının konulduğu, zorlukla ayağa kalkabildiği, engel durumuna göre tüm vücut fonksiyon kaybı oranının % 68 olduğuna dair bilgilerin yer aldığı anlaşılmakla, hükümlünün 13/03/2019 tarihli dilekçisinde psikolojik ve nörolojik rahatsızlığı nedeniyle seminer tarihini karıştırdığına dair iddiasının, dilekçe ekindeki engelli sağlık raporunda belirtilen rahatsızlığı ile birlikte değerlendirildiğinde, hükümlünün seminere katılmamasına dayanak teşkil edecek geçerli bir mazereti bulunduğunun kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/04/2019 tarihli ve 2019/445 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu Yüksek

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 23/07/2019 gün ve 94660652-105-16-9851-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/04/2019 tarihli ve 2019/445 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2389, Karar No: 2013/18089, Tarih: 14.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/2389 E.  ,  2013/18089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 6136 sayılı Yasanın 13/1 ve 15/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mahkemece bilirkişi tayin edilen polis memurunun kelebek tabir edilen bıçağın bu haliyle 6136 sayılı Yasa kapsamına girdiğini belirtmesine rağmen bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4. maddesine göre yasak niteliğe haiz bıçaklardan olup olmadığı konusunda bir düşünceye yer verilmediği anlaşıldığından kriminal laboratuvarına inceleme yaptırılarak, suça konu bıçağın basıldığında ikinci elin yardımı olmaksızın kendiliğinden namlunun açılmasını sağlayan susta tertibatı bulunup bulunmadığı, sustalı buçak olarak kabul edilip edilemeyeceği, bu nitelikte bulunmadığı takdirde İçişleri Bakanlığının 02.08.1995 gün 177533 sayılı yazılarında belirtilen kelebek bıçakların 6136 sayılı Kanun kapsamına girmeyen 2521 sayılı Kanunun 3. maddesine göre ithal ve imaline izin verilen av bıçağı niteliğinde bıçaklardan olup olmadığı belirlenerek, bu bıçakların serbestçe alınıp satılmaları ve 5237 sayılı TCK.nun 21. maddesindeki “suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır” hükmü de gözönüne alınıp sonucuna göre yüklenen suçun oluşup oluşmadığının ve suç niteliğinin tayini gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Ruhsatsız tabanca taşıdığı anlaşılan ve üst aramasında suça konu bıçak çıkan sanık hakkında eylemin sürekliliği dikkate alınarak 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de sadece 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası

uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, iki ayrı suç kabulü ile yazılı biçimde 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca da ayrıca ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 14.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1125, Karar No: 2014/7851, Tarih: 20.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/1125 E.  ,  2014/7851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarıgöl Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2012

NUMARASI : 2011/54-2012/199

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait zorunlu deprem ve yangın sigortası bulunan binanın tektonik krip afet ile hasarlandığını açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 10.000 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; tektonik krip afetin deprem niteliğinde olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zorunlu deprem sigorta sözleşmesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. 6305 sayılı “AFET SİGORTALARI KANUNU”unun 1.maddesi uyarınca; Bu Kanunun amacı, binalarda deprem sonucu meydana gelebilecek maddi zararların karşılanmasını teminen yaptırılacak zorunlu deprem sigortası ile sigorta şirketlerince teminat verilemeyen veya teminat verilmesinde güçlükler bulunan çeşitli afetler ve riskler sonucu meydana gelebilecek maddi ve bedeni zararların karşılanabilmesini teminen sunulacak sigorta ve reasürans teminatlarına ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Zorunlu Deprem Sigortası Genel Şartlarının Sigortanın Kapsamı Başlıklı A.1/2 maddesinde de "bu sigorta ile depremin doğrudan neden olduğu maddi zararlar ile deprek sonucu meydana gelen yangın, infilak, tsunami (dev dalga) veya yer kaymasının sigortalı binalarda neden olacağı hasarlar (temeller, ana duvarlar, bağımsız bölümleri ayıran ortak duvarlar, bahçe duvarlardı, istinat duvarları, tavan ve tabanlar, merdivenler, asansörler, sahanlıklar, koridorlar, çatılar, bacalar ve yapının benzer nitelikteki tamamlayıcı kısımlarında meydana gelenlerde dahil olmak üzere) sigorta bedeline kadar Doğal Afet Sigortaları Kurumu tarafından teminat altına alınmıştır" düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; Sarıgöl ilçesi Ayan mahallesinde bazı binalarda meydana gelen hasarlarla ilgili hak sahiplerince davadan önce yapılan başvurular üzerine Boğaziçi Üniversitesi Kandilli Rasathanesi ve Deprem Araştırma Enstitüsü Genel Müdürlüğü'nün 17.7.2009 günlü yazı cevabında "tektonik krip"'in düşük frekanslı bir deprem olduğu bildirilmiş,

Yargılama sırasında düzenlenen bilirkişi kurulu raporunda ise "hasarın tektonik krip sonucu oluştuğu, deprem sigortası teminatı kapsamında bulunmadığı" mütalaa edilmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, davacı zararının depremden kaynaklanıp kaynaklanmadığı, rizikonun sigorta teminatı içinde olup olmadığına ilişkindir.

Yargılama sırasında düzenlenen bilirkişi kurulu raporunda ise "hasarın tektonik krip sonucu oluştuğu, deprem sigortası teminatı kapsamında bulunmadığı" mütalaa edilmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, davacı zararının depremden kaynaklanıp kaynaklanmadığı, rizikonun sigorta teminatı içinde olup olmadığına ilişkindir.

Zararı doğuran tektonik krip'in niteliği konusunda Kandilli Rasathanesi ve Deprem Araştırma Enstitüsü Genel Müdürlüğü'nün mütalaası ile mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen rapor arasında çelişki olup karar vermeye yeterli nitelikte değildir.

Bu halde üniversitelerin jeoloji mühendisliği bölümlerinden seçilecek deprem-tektonik krip hareketleri konusunda uzman, akademik kariyere haiz bilirkişiler kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak rizikonun depremden ileri gelip gelmediği, zararın Zorunlu Deprem Sigortası kapsamında bulunup bulunmadığı konusunda ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınması suretiyle çelişkinin giderilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 20.5.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5868, Karar No: 2012/6083, Tarih: 24.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/5868 E.  ,  2012/6083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Pazar/Rize Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 18.01.2010 gün ve 2009/308-Esas-2010/30-Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 19.01.2012 gün ve 14814-396 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde bir kısım davalılar tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK.'nun 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, bir kısım davalılardan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 203.00.'er-TL para cezası ile 41.00.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 24.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21567, Karar No: 2014/1361, Tarih: 10.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/21567 E.  ,  2014/1361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B.Y- 2013/360854

3516 sayılı Ölçüler ve Ayar Kanunu'na aykırı davranmaktan kabahatli A.. A... hakkında, anılan Kanun'un 15. maddesi uyarınca 1.464,00 Türk Lirası idari para cezası uygulanmasına dair, İstanbul Valiliği Bilim, Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğü'nün 25/04/2013 tarihli ve 61 sayılı idari yaptırım kararına vaki başvurunun reddine ilişkin Bakırköy 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 01/08/2013 tarihli ve 2013/398 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 07/11/2013 gün ve 67348 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/11/2013 gün ve KYB. 2013/360854 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

3516 sayılı Ölçüler ve Ayar Kanunu’nun “Muayeneler” kenar başlıklı 9. maddesinde, “ Ölçü ve ölçü aletleri aşağıdaki muayenelere tabi tutulurlar.İlk muayene, Periyodik muayene, Ani muayene, Şikayet muayenesi, Stok muayenesi.

a)İlk muayene: Yeni yapılan veya parçaların birleştirilmesi suretiyle meydana getirilen ölçü ve ölçü aletlerinin satışa veya kullanılmaya başlanmalarından önce veya ithal edilen ölçü ve ölçü aletlerinin yurda sokulmaları sırasında veya periyodik, ani, şikayet ve stok muayeneleri sonunda damgaları iptal olunan ölçü ve ölçü aletlerinin tamir ve ayarlanmalarından sonra veya ayarları bağlı bulundukları yere göre ayarlanmış olan ölçü ve ölçü aletlerinin ise her yer değiştirmeleri halinde uygulanır.

b) Periyodik muayene: Belli sürelerde olmak üzere, bu Kanun kapsamına giren ölçü ve ölçü aletleri için yapılan genel muayenedir.

c) Ani muayene: Bakanlık merkez ve taşra ölçüler ve ayar kuruluşları memurlarının görecekleri lüzum veya ihbar üzerine, ölçü ve ölçü aletlerinin bulundukları yerlerde habersizce yapılan muayenedir.

d) Şikayet muayenesi: Bir ölçü ve ölçü aletinin doğru çalışıp çalışmadığını tespit etmek üzere, ölçü ve ölçü aleti sahibi veya diğer bir kimsenin yazılı müracaatı üzerine yapılan muayenedir.

e) Stok muayenesi: İlk muayene damgasını taşıdıkları halde satılmayıp depo, atölye, imal veya satış yerlerinden, yahut henüz kullanılmasına ihtiyaç duyulmayarak stok halinde bulundurulan ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayene süreleri içinde tekrar tabi tutuldukları bir muayene şeklidir.

Bu muayenelerin usul ve esasları, kimler tarafından ne şekilde ve surette yapılacakları ve muayeneye tabi ölçü ve ölçü aletleri sahiplerinin veya bunları kullananların görev ve sorumlulukları ile tabi olacakları yasaklar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikte gösterilir.

Bu muayenelerin usul ve esasları, kimler tarafından ne şekilde ve surette yapılacakları ve muayeneye tabi ölçü ve ölçü aletleri sahiplerinin veya bunları kullananların görev ve sorumlulukları ile tabi olacakları yasaklar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikte gösterilir.

Ölçü ve Ölçü Aletleri Muayene Yönetmeliğinin “Periyodik muayenelerin ilanı, müracaat zamanı ve sorumluluklar “ kenar başlıklı 6. maddesinde, “ Bakanlık, periyodik muayene müracaatlarının her yıl Ocak ayı başından Şubat ayının son gününe kadar, ölçü ve ölçü aletlerinin cins ve özelliklerine göre hangi mercilere yapılacağını, Türkiye Radyo Televizyon Kurumu kanalıyla radyo ve televizyondan hükümet bildirisi olarak belli aralıklarla ilan eder.

Damga süresini doldurmuş ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayeneleri için ilgililerce, sürenin dolduğu yılı izleyen Ocak ayının başından Şubat ayının son gönüne kadar, Bakanlık Ölçüler ve Ayar Teşkilatı veya Grup Merkezi Belediye Ölçüler ve Ayar Memurluklarına müracaat edilmesi gerekir.

Şubat ayının son gününün tatile rastlaması halinde müracaat, sonraki ilk iş gününün mesai bitimine kadar yapılabilir. Periyodik muayene için zamanında müracaat etmeyenler hakkında, daha sonra müracaat etmiş olsalar dahi, damga süresi dolmuş ölçü aleti kullanma fiilinden dolayı, 3516 sayılı Kanun hükümlerine göre idari ve cezai işlem uygulanır.

Periyodik muayenelerin yaptırılması sorumluluğu gaz, elektrik ve su sayaçlarında; bu sayaçları dağıtım ağında kullanan dağıtım şirketine veya dağıtımdan sorumlu işletmeye, dağıtım ağı dışında kullanılanlar ile diğer ölçü ve ölçü aletlerinde ise, 3516 sayılı Kanun kapsamında ölçü ve ölçü aletinden sorumlu kullanıcıya aittir.”

Yine aynı Yönetmeliğin “Periyodik muayene” kenar başlıklı 9. maddesinde, “ Ölçü ve ölçü aletlerinden;

a) Hassas kütle ölçüleri, 5 kg' dan yukarı kütle ölçüleri, hassas mekanik tartı aletleri, okuma, çıktı verebilme veya başka elektronik cihazlarla bağımlı çalışabilme özelliğine sahip elektronik tartı aletleri, maksimum kapasitesi 2000 kg'dan fazla olan tartı aletleri, hububat muayene aletleri, demir yolu yük ve sarnıçlı vagonları, taksimetre, naklimetre, akaryakıt ölçek ve sayaçları ile likit petrol gazı (LPG) sayaçlarının periyodik muayenelerinin iki yılda bir,

b) Elektrik, su ve gaz sayaçlarının periyodik muayenelerinin on yılda bir yaptırılması zorunludur.

Birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerinde belirtilen ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayeneleri ilgililerin müracaatı üzerine Bakanlık Ölçüler ve Ayar Teşkilatı tarafından yapılır.

b) Elektrik, su ve gaz sayaçlarının periyodik muayenelerinin on yılda bir yaptırılması zorunludur.

Birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerinde belirtilen ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayeneleri ilgililerin müracaatı üzerine Bakanlık Ölçüler ve Ayar Teşkilatı tarafından yapılır.

Bu ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayene süreleri, damgalandıkları yıldan başlanarak hesaplanır.” şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, muteriz firmanın işlettiği akaryakıt istasyonunda bulunan sayaç ve ölçüm aletlerinin 2011 yılında damgalandığı ve damga süresinin 2 yıl olduğu, ölçü aleti sahibi firma yetkililerinin, bu sürenin dolduğu yılı izleyen Ocak ayının başından Şubat ayının son günü mesai bitimine kadar muayene gününü belirleyen belgeleri alabileceklerinin anlaşılması karşısında, anılan sürenin 2014 yılı Şubat ayının son mesai gününde dolacağı gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Bakırköy 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 01/08/2013 gün ve 2013/398 değişik iş sayılı kararının CMK.nın 309/4 maddesi uyarınca BOZULMASINA, idari para cezasının kaldırılmasına, 10/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6973, Karar No: 2021/13646, Tarih: 26.10.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/6973 E.  ,  2021/13646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

MAKTUL : ...

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme, yardım eden sıfatıyla nitelikli kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER :A) ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/11/2019 tarih ve 2016/230 Esas 2019/282 sayılı kararı ile;

1) Sanık ... hakkında:

a) Nitelikli kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-a, 53, 58. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla,

b) 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK’nin 52, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1800 TL. adli para cezasıyla

2) Sanık ... hakkında: yardım eden sıfatıyla nitelikli kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-a, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezasıyla,

3) Sanık ... hakkında: yardım eden sıfatıyla nitelikli kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-a, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına dair kararı.

B) “Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine” dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 4.Ceza Dairesinin 09/11/2020 tarih ve 2020/1757 Esas, 2020/2194 sayılı kararı.

TEMYİZ EDENLER :Sanıklar müdafileri

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 09/11/2020 tarih ve 2020/1757 Esas, 2020/2194 sayılı kararının, sanıklar müdafileri tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan Bölge Adliye Mahkemesi kararının CMK’nin 286/2. maddesine göre kesin nitelikte olması sebebiyle, sanık müdafiinin bu kararla ilgili temyiz isteminin CMK’nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanıklar hakkında nitelikli kasten öldürme ve yardım eden sıfatıyla nitelikli kasten öldürme suçlarından ilk derece mahkemesince hükmolunan ceza miktarlarının, 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükümlerin, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Mahkemenin sanık ... hakkındaki kabul ile uygulaması yerinde görüldüğünden, bu sanık hakkında tebliğnamedeki bozma içeren düşünceye iştirak edilmemiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 09/11/2020 tarih ve 2020/1757 Esas, 2020/2194 sayılı “düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine” dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ... müdafiinin sübuta, meşru savunmaya, suç niteliğine, cezadan takdire bağlı indirim yapılması gerektiğine, sanık ... müdafiinin sübuta, alt hadden ceza verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle,

... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 09/11/2020 tarih ve 2020/1757 Esas, 2020/2194 sayılı “düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine” dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ... müdafiinin sübuta, meşru savunmaya, suç niteliğine, cezadan takdire bağlı indirim yapılması gerektiğine, sanık ... müdafiinin sübuta, alt hadden ceza verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle,

1-) Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme, sanık ... hakkında yardım eden sıfatıyla nitelikli kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesinin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararının incelenmesinde; 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, sanık ... hakkında hükmolunan ceza miktarı ile tutuklulukta kaldığı süre dikkate alınarak, müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

2-) Sanık ... hakkında yardım eden sıfatıyla nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesinin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararının incelenmesinde ise;

Dosya kapsamına göre sanık ...’ın cezaevi firarisi olduğu ve yaklaşık 4 aydır ... ile aynı ikameti paylaştığı, sanık ...’nin aksi ispatlanamayan savunmasına göre sanık ...’ın firari olduğunu ve maktule yönelik nitelikli kasten öldürme eyleminden ve planından haberdar olduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak 5271 sayılı CMK’nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a maddesi gereğince “... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/10/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3857, Karar No: 2014/6573, Tarih: 12.06.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/3857 E.  ,  2014/6573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyulup delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 12/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.