muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5627, Karar No: 2020/9425, Tarih: 11.06.2020

**7. Ceza Dairesi         2019/5627 E.  ,  2020/9425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Dairemizin istikrar kazanan uygulamalarına göre tediye fişleri kullanılarak banka parasının zimmete geçirilmesinde fiilin, basit ya da nitelikli zimmet suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi bakımından;

Tediye fişleri bulunamamış ya da bulunan tediye fişlerinde mudi imzası yok ise, eylem basit zimmet,

Mudiyi yanıltarak veya kandırılarak imzalatılan boş bir tediye fişini kullanılıp, mudinin bilgi ve talimatı olmaksızın hesabından para çekilerek mal edinilmiş ise, eylem nitelikli zimmet,

Tediye fişine mudi yerine sahte imzalar atılmak suretiyle gerçekleştirilen işlemler ile ilgili olarak, fişler üzerindeki sahte imzaların ilk bakışta ve basit bir inceleme ile sahteliğinin anlaşılması halinde eylem basit zimmet, sahteciliğin aldatıcılık özelliğinin bulunması halinde ise eylem nitelikli zimmet suçunu oluşturacaktır.

Mahkemece sanığın, mudi ...'in yerine attığı imzaların mudinin gerçek imzalarına benzeyip benzemediğinin tespiti açısından; ...'in daha önce bankada imzaladığı bir adet dekont ve bir adet ibraname üzerindeki imzalar ile sanığın mudi yerine imzaladığı dekontlardaki imzalar kıyaslanarak imzaların birbirine benzemediği, dekontlardaki imzaların özensizce atıldığı kanaati ile eylemin basit zimmet kapsamında kaldığının değerlendirildiği görülmüş ise de;

İmza kıyaslamasının sanığın banka nezdinde bulunan imza kartonu üzerindeki imzalar ile yapılması gerektiği cihetle; mudinin bankada bulunan hesap kartonetleri dosyaya celp edildikten sonra, mudiye ait hesap kartonetlerinde bulunan imzalarla sanık tarafından imzalanan 14.05.2014 ve 03.06.2014 tarihli tediye fişlerindeki imzalar karşılaştırılıp aldatma kabiliyetinin bulunup bulunmadığının mahkemece saptanması, denetime imkan verecek şekilde tutanağa geçirilmesi, eylemlerin ayrı ayrı basit ya da nitelikli zimmet olup olmadıklarının tespit edilmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, tüm işlemler basit zimmet kabul edilmek suretiyle eksik araştırmaya dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3. Zimmet suçunun konusunu oluşturan para miktarındaki değer azlığı karşısında; 5411 sayılı Yasanın 160. maddesinin son fıkrasına göre, sanık hakkında tayin edilen cezada indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Zimmet suçunun konusunu oluşturan para miktarındaki değer azlığı karşısında; 5411 sayılı Yasanın 160. maddesinin son fıkrasına göre, sanık hakkında tayin edilen cezada indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 11.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14350, Karar No: 2015/17755, Tarih: 18.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/14350 E.  ,  2015/17755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, davalı sendika genel başkanlığının 03.11.2014 tarih ve 1372 sayılı yazısıyla İzmir Şube Başkanlığına bildirilen kararın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, her ne kadar mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi isabetsiz ise de, somut olayda sendika genel merkezi tarafından şubeye hitaben yazılan dava konusu 03.11.2014 tarih ve 1372 sayılı yazının ücretlerin ödenmemesi ve avans isteklerinin yerine getirilmemesine yönelik fiili uygulamaya ilişkin olduğu, davacılar vekilinin talebinin ise yazının hukuka aykırı olduğunun tespiti istemine ilişkin olduğu, davacıların her zaman tahsil istemli dava açabilecekleri, bu hususlar nazara alındığında eda davası açma olanağı varken tespit davası açmakta hukuki yarar bulunmadığı ve bu itibarla davanın hukuki yarar yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerektiğinin anlaşılmasına göre, davacının temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan kararın değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu gerekçe ile ONANMASINA, 18.05.2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12859, Karar No: 2014/5248, Tarih: 05.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/12859 E.  ,  2014/5248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1644, Karar No: 2013/6414, Tarih: 19.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/1644 E.  ,  2013/6414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit, mala zarar verme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık.

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 106/2-a, 62, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası;

5237 sayılı TCK.nun 151/1, 62, 52/2-3-4. maddeleri uyarınca 2.000.TL adli para cezası;

6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 62, 50/1-a, 52/2-3-4, 54/1. maddeleri uyarınca 6.500.TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Mala zarar verme suçundan kurulan hükümde, TCK.nun 52.maddesi uyarınca adli para cezasının "tam gün" yerine "ay" olarak belirlenmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in silahla tehdit, mala zarar verme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, takdirde hata yapıldığına, cezada teşdit uygulanamayacağına vesaireye ilişen, katılanın vasfa, cezanın az olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde, gün karşılığı verilen adli para cezası ile hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen adli para cezasının toplanmasına karar verilemeyeceğinden, "bu şekilde, hapisten çevirme 6.000.-TL ve doğrudan adli para cezası olarak 500.-TL olmak üzere toplam 6.500.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmesi suretiyle CMUK.nun 322.maddesi ile tanınan yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 19/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9926, Karar No: 2017/1615, Tarih: 27.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/9926 E.  ,  2017/1615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, hakaret, kasten yaralama, tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 27.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13548, Karar No: 2015/35035, Tarih: 08.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/13548 E.  ,  2015/35035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/340912

MAHKEMESİ : Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2012/518 (E) ve 2013/245 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdurun, kuşlarının sanık tarafından çalındığını iddia etmesi nedeniyle aralarında anlaşmazlık bulunan sanıkla karşılaştıklarında çıkan kavga sonucu mağduru yaraladığı şeklindeki sanığın savunması aksine delil bulunmaması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması,

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2821, Karar No: 2021/7438, Tarih: 02.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/2821 E.  ,  2021/7438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 1. İş Mahkemesi

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 02/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/503, Karar No: 2014/2615, Tarih: 22.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/503 E.  ,  2014/2615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : 1- Sanık ...:

a- Katılan mağdur ...'nu kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 81, 35 maddeleri uyarınca neticeten 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

b- 6136 sayılı Kanunun 15/4 madde uyarınca sanığın 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

2- Sanık ...: Sanığın, kardeşi ... bıçakla yaralama fiilinden kurtarmak için katılan mağdur ...'yi kasten yaraladığı anlaşılmakla, TCK'nun 25/1 madde fıkrası uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Müdahil sanık ... müdafiinin sanık sıfatıyla hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, sanık Yılmaz hakkında kurulan adam öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarına hasren yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin mağdur ...’yı kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni

dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin suç vasfına, tahrikin bulunduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kasten mağdur ...’yı öldürmeye teşebbüsten kurulan hüküm yönünden;

Sanığın bıçakla mağduru iki yerinden, biri göğüs solda, göğse nafiz hemototaks oluşturacak ve hayati tehlike meydana getirecek, diğeri karın sol tarafta, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ve hayati tehlike oluşturmayacak şekilde yaraladığı olayda;

Teşebbüs nedeni ile 9 ile 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK'nun 35 maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, makul bir ceza tayin edilmesi yerine yazılı şekilde 14 yıl hapis cezası verilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), sanığa tayin olunan cezanın miktarı ve tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 22/04/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12175, Karar No: 2018/10219, Tarih: 11.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/12175 E.  ,  2018/10219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 1)2008, 2009, 2010, 2011 takvim yıllarında işlenen suçlar hakkında beraat

2)2008, 2009 takvim yıllarında işlenen suçlar hakkında beraat

3)2010, 2011 takvim yıllarında işlenen suçlar hakkında mahkumiyet

Sanık hakkında 2008-2009-2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçu ile 2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik olarak katılan vekilinin temyiz itirazları ile 2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması karşısında tebliğnamede bu yönden bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Sanık hakkında 2008-2009-2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçu ile 2008 -2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçunu işlediğine dair elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, 2010 ve 2011 takvim yıllarında ise sahte fatura kullanma suçuyla ilgili olarak toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan katılan vekili ile sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4132, Karar No: 2012/1793, Tarih: 13.02.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/4132 E.  ,  2012/1793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütünün propagandasını yapma, terör örgütünün açıklamasını yayınlama, suç ve suçluyu övme

Hüküm : 1- 3713 sayılı Kanunun 7/2. fıkrasının 1 ve 2. cümlesi, TCK'nın 62, 63, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- 3713 sayılı Kanunun 6/2, TCK'nın 62, 63, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- TCK'nın 215, 218, 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dava konusu gazetede yayınlanan ve suç teşkil eden yazılarda işlenen tema, konuların işleniş biçimi ve tarzı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sorumlu yazı işleri müdürü olan sanığın bu yazıları resimlerle destekleyip koyarak yazı sahiplerinin eylemine iştirak ettiği anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2866, Karar No: 2012/24130, Tarih: 10.07.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/2866 E.  ,  2012/24130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu kooperatif vekili, kooperatifin çift imza ile temsil ve ilzam edildiği, takibe konu bonolardaki imzaların kooperatif temsilcilerine ait olmadığı itirazında bulunmuş, diğer borçlu B.. K. ise ne şahsı, ne de kooperatif adına senedi imzalamadığını, diğer itiraz ve şikayetlerinin yanında beyan ederek icra mahkemesinden takibin iptali ile icra inkar tazminatı verilmesini talep etmiştir.

Takibe konu bonolarda; borçlu kooperatifin keşideci, borçlu B. K..'nın ise aval veren konumunda bulunduğu, takibin senet lehtarı tarafından açıldığı, takibe konu her iki bonoda borçlu kooperatif kaşesi üzerinde birden fazla imzanın olduğu görülmektedir.

Dosya muhtevasından borçlu kooperatifi senetlerin tanzim tarihi itibariyle H.. K.. imzasının yanında, B.. K.., Y.. K., M. Y.ın atacağı çift imza ile müştereken temsile yetkili oldukları anlaşılmaktadır.

İcra mahkeme dosyası içerisinde Kayseri Cumhuriyet Savcılığı'nın 09.02.2010 tarihli raporunda, takibe konu bonolarda keşideci kaşesi üzerinde atılı bulunan imzaların B.. K.. eli ürünü olmadığı kanaatine varıldığı, Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/657 Esasında borçlular tarafından açılan menfi tespit davası sırasında verilen 03.12.2010 tarihli Adli Tıp raporunda ise, söz konusu bonolardaki imzaların borçlu B.. K.'nın eli ürünü olduğu sonucuna varıldığı rapor edilmiştir. Mahkemece bilirkişi raporları arasındaki çelişki yeniden rapor alınmak suretiyle gidermeden, Adli Tıp Kurumu raporuna üstünlük tanınarak imzaların borçlu B.. K. tarafından atıldığının kabulü ile borçlu yönünden imza itirazının reddine karar verilmiştir. İmza incelemesinde Adli Tıp Kurumu son mercii olarak değerlendirilmediği gibi, mevcut raporlar arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulması da doğru değildir.

Öte yandan borçlu kooperatifin çift imza ile temsil ve ilzam olunacağı itirazı, borca itiraz niteliğinde olup, mahkemece de takibe dayanak senetlerde tek temsilcinin imzasının bulunduğu kabul edildiğine göre, borçlu kooperatif lehine İİK'nun 169/a-6. fıkrası uyarınca iptal edilen alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesi gerekirken, kooperatifin itirazının imzaya itiraz olarak nitelenmesi suretiyle kooperatifin tazminat talebinin reddine karar verilmesi de isabetli görülmemiştir.

SONUÇ  : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü kısmen ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23216, Karar No: 2013/859, Tarih: 24.01.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/23216 E.  ,  2013/859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :...

Davacı, yaşlılık aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptalini ve bağlanan yaşlılık aylığının devamını istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ile davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, 04.11.2011 günlü... yazısına göre, 01.04.1987 tarihinden sonra ilk kez ... isteğe bağlı prim ödeyenler yönünden ... ikamet etme mecburiyeti bulunmasına, ...olup ...e ikamet edenlerin... isteğe bağlı prim ödeyememesine, 01.01.2005-31.12.2007 tarihleri arası dönemde ...’da isteğe bağlı prim ödeyen davacının, aynı dönemde...a ikamet etmiş bulunmasına göre,yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 24.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...