muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6740, Karar No: 2023/2987, Tarih: 04.05.2023

7. Olgu ve sanık somutlaştırılmadan genel bir hâkim kararı alınmasının -ceza yasalarında yeri olmadığı için- geçersiz olduğuna,

8. 5651 sayılı İnternet Kanunu'nun somut olayda uygulanmadığına,

9. Haberleşmenin doğası gereği gizli olduğuna,

10. İfade hürriyeti, özel hayatın ve aile hayatının gizliği, basın, medya ve internet özgürlüğünün korunması gerektiğine,

11. Usulüne uygun elde edilmeyen kişisel verilerin suç oluşturacak nitelikte olduğuna,

12. ByLock'a ilişkin verilerin orijinal haliyle saklandığına dair hiçbir hukuki güvence olmadığına,

13. Aynı sunucuyu kullanan başka uygulamaların bulunduğuna,

14. Dünyanın pek çok saygın kişi ve kuruluşları açıkça ByLock nedeniyle soruşturma ve kovuşturmaların çoğunun hatalı olduğunu açıklamış veya raporlaştırmış olduğuna,

15. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

16. Tespit ve değerlendirme tutanağı ve HIS(CGNAT) kayıtlarının her türlü şüpheden uzak kesin deliller olmadığına,

17. HTS analiz raporunun, delil kıymeti olmayan, şüpheden öteye geçemeyen, maddi bir gerçekliği asla temsil etmeyen bir bulgu olduğuna,

18. Hükmün eksik incelemeyle verildiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın FETÖ/PDY terör örgütü üyelerinin kriptolu haberleşme amacıyla kullandıkları yukarıda ayrıntısıyla açıklanan ByLock isimli haberleşme programını 2014 yıllarında kullanması, bu programın örgütün münhasıran gizli iletişiminde kullanılması nedeniyle tek başına örgüt üyeliği için yeterli olması, tanık beyanlarına göre sanığın örgüt ile irtibatının bugüne kadar geçen zaman zarfı içerisinde devam etmesi birlikte değerlendirildiğinde, sanığın bu eylemlerinin, silahlı terör örgütü üyeliği için aranan hiyerarşik-organik bağ, çeşitlilik, süreklilik, yoğunluk kriterlerine uyduğu, sanık ile örgüt arasında hiyerarşik ilişkinin oluşması nedeniyle suçun maddi ve manevi unsurlarının oluştuğu, bütün bu hususların sanığın silahlı terör örgütünü kurma veya yönetme suçunu işlediği hususunu ispatlamaya yetmeyeceği, sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, bu nedenlerle sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olduğu, eyleminin TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1 maddeleri kapsamında kaldığı, sanığın bu suç nedeniyle cezalandırılması gerektiği kanaatine varılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü içinde; tanık beyanları itibariyle sohbet adı altındaki örgütsel toplantılara katıldığı, örgüt içi haberleşmesini ByLock adlı uygulama üzerinden gerçekleştirdiği belirlenen, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında da bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı belirlenmekle sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen cezanın 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi ile artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin aynı Kanun'un 5/1 inci maddesi olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 21.06.2018 tarihli ve 2018/659 Esas, 2018/1321 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği İlk Derece Mahkemesi hükmündeki ikinci fıkrasından "3713 sayılı yasanın 5. maddesi" çıkartılarak yerine "3713 sayılı Kanun'un 5/1 inci maddesi," yazılması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Batman 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2011/5997, Karar No: 2011/15501, Tarih: 04.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5997 E.  ,  2011/15501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/67, Karar No: 2014/2204, Tarih: 20.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/67 E.  ,  2014/2204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında dava konusu Amasya İli, Merkez İlçesi, Yağmur Köyü, Doruk mevkiinde kain 106 ada 314 parsel sayılı taşınmaz 21.513,20 m2 yüzölçümü ve koru vasfıyla davalı Hazine adına tesbit ve tescil edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, dava dilekçesinde özetle; Amasya Merkez Yağmur Köyünde 64 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 6831 sayılı Kanun gereğince orman kadastrosu ve 2/B uygulama çalışması yapıldığını, bu çalışmaların askı ilânına çıkarıldığını ve süresinde itiraz edilmediğinden 2007 yılında kesinleştiğini, sözkonusu köyde bulunan ve davalı adına kayıtlı 106 ada 314 parsel nolu taşınmazın orman tahdit hattı içinde kaldığını ve orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek, dava konusu taşınmazın tapusunun iptali ile orman vasfı ile Hazine adına kayıt ve tesciline ve haksız müdahalenin men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 1. maddesi kapsamında orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığından bahisle davanın kabulü ile, Yağmur Köyü 106 ada 314 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Maliye Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, müdahalenin men'i talebinin reddine karar verilmiş, hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, elatmanın önlenmesi ile tapu iptali ve tescil istemlerine ilişkindir.

Yağmur Köyünde 64 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 6831 sayılı Kanun gereğince orman kadastrosu ve 2/B uygulama çalışması yapılmış ve 26.10.2006 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir. Dava konusu 106 ada 314 parsel nolu taşınmaz kesinleşmiş orman tahdit hattı içinde bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişisi tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 20/02/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8850, Karar No: 2023/6976, Tarih: 01.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/8850 E.  ,  2023/6976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/102 E., 2015/199 K.

SUÇLAR : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 15.04.2015 tarih ve 2015/932 soruşturma sayılı iddianamesi ile çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davasının açıldığı,

2. Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2015 tarihli ve 2015/102 Esas, 2015/199 Karar sayılı kararı ile;

a) Suça sürüklenen çocuk hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı değişiklikten sonraki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkraları ile aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.04.2019 tarihli ve 14-2015/352847 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, suça sürüklenen çocuğun savunmalarına itibar edilmesi gerektiğine, eksik araştırmayla karar verildiğine, Mahkeme gerekçesinin hatalı olduğuna, atılı suçları unsurlarının oluşmadığına, suça sürüklenen çocuğun iddia edilen suç tarihindeki yaşına ilişkin indirim maddesinin hakkında uygulanmadığına ve hükümlerin suça sürüklenen çocuk lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, suça sürüklenen çocuğun savunmalarına itibar edilmesi gerektiğine, eksik araştırmayla karar verildiğine, Mahkeme gerekçesinin hatalı olduğuna, atılı suçları unsurlarının oluşmadığına, suça sürüklenen çocuğun iddia edilen suç tarihindeki yaşına ilişkin indirim maddesinin hakkında uygulanmadığına ve hükümlerin suça sürüklenen çocuk lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

Katılan mağdurenin çelişkili beyanları dışında delil bulunmadığına, şantaj suçunun unsurlarının oluşmadığına, hükümlerin lehe hükümlere göre bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; ''Mağdure ...'ın Kız Meslek Lisesi 9. Sınıfta öğrenim gördüğü, suç tarihinden yaklaşık bir ay kadar önce facebook adlı sosyal paylaşım sitesinden sanık ... ile tanıştığı, bir süre yazıştıktan sonra buluşarak görüşmeye başladıkları, sanık ile mağdurenin suç tarihinden önce 5 kez yüz yüze gelip birlikte vakit geçirdikleri, aralarında duygusal yakınlık oluştuğu ve sevgili oldukları, sanığın babasının adına kayıtlı olan ancak kendisinin kullanmış olduğu 0553 ... XX XX nolu telefon numarasını mağdureye vererek buradan kendisine ulaşabileceğini söylediği, mağdurenin de kendisine ait bir telefon olmamakla birlikte babasına ait 0507 ... XX XX nolu numaradan sanığı arayarak görüştükleri, suç tarihi olan 07.11.2014 günü mağdurenin diğer buluşmalarda olduğu gibi okuldan kaçarak dersleri girmediği ve sanık ile buluştukları birlikte ... olarak bilinen parka gittikleri, sanığın mağdure ile sevgili olmaları nedeni ile yakınlaşmaya başladığı, dokunmak istediği ancak mağdurenin izin vermediği, daha sonra mağdureyi rızası ile dudaklarından öptüğü ve birlikte olay yerinden ayrıldıkları, mağdurenin bir aylık süre içerisinde her defasında okuldan kaçarak sanık ile buluşması nedeni ile okuduğu okul idaresi tarafından devamsızlığına ilişkin ailesine kağıt gönderildiği, mağdurenin babası olan katılan ise neden devamsızlık yaptığını mağdureye sorduğunda mağdurenin gerçeği anlatmak yerine sanığın zorla kendisine cinsel ilişki teklif ettiğini, öpmeye çalıştığını, dokunmaya çalıştığını söyleyerek ailesinden korkup olayı farklı şekilde anlattığı mahkememizce sübut bulmuştur. Mağdure her ne kadar sanığın kendisine cinsel ilişki teklifinde bulunduğunu, kendisine zorla dokunmaya çalıştığını ve dudağından öptüğünü, orospu diye adını çıkartarak tehdit ettiğini söylemiş ise de, beyanları mahkememizce inandırıcı bulunmamıştır. Mağdurenin bir aylık süre içerisinde her defasında okuldan kaçarak sanık ile buluştuğu, sevgili oldukları sanığın mağdureye zorla dokunması için yada öpmesi için tehdit etmesini gerektiren herhangi bir olayın bulunmadığı, böyle bir durum olduğu takdirde mağdurenin durumdan ailesine bu süre içinde haberdar etmesi gerekeceği, mağdurenin sanık ile görüştüğünün okuldaki devamsızlıkları nedeni ile ortaya çıkması üzerine ailesinin tepkisinden çekindiği için böyle bir beyanda bulunduğu, sanık tarafından mağdurenin öpülmesinde mağdurenin kendisinin de rızası olduğu değerlendirilmekle, hayatın olağan akışına uygun olmayan mağdure beyanları mahkememizce kabul edilmemiştir. Sanık ... savunmasında, Uşak iline hiç gelmediğini, mağdureyi tanımadığını, numaranın kendisine ait olmakla birlikte arkadaşlarının mağdure ile görüşmüş olabileceğini söylemiş ise de, savunmaları suçtan kurtulmaya yöneliktir. Sanığın SEGBİS sistemi ile alınan savunması sırasında görüntüleri bilgisayara kayıt edilmiş ve CD ye aktarılmıştır

. Sanık ... savunmasında, Uşak iline hiç gelmediğini, mağdureyi tanımadığını, numaranın kendisine ait olmakla birlikte arkadaşlarının mağdure ile görüşmüş olabileceğini söylemiş ise de, savunmaları suçtan kurtulmaya yöneliktir. Sanığın SEGBİS sistemi ile alınan savunması sırasında görüntüleri bilgisayara kayıt edilmiş ve CD ye aktarılmıştır. Sanığın görüntüleri dışında mahkememiz dosyasında daha önce yargılanan ve sanık ile aynı yaş grubunda bulunan 5-6 farklı kişiye ait fotoğraflar teşhis için mağdureye gösterilmiş , mağdure canlı olarak yapılan teşhiste kendisini öpen şahsın sanık olduğunu kesin bir şekilde teşhis etmiştir. Bu nedenle sanık savunmaları mağdure beyanları karşısında inandırıcı olmaktan uzaktır. Ayrıca sanık savunmasının devamında, avukat olduğunu söyleyen bir kişinin sürekli olarak 0507 ... XX XX numaralı telefondan kendisini rahatsız ettiğini söylemiş ise de bu numaranın mağdurenin babası olan ve mağdure ile konuştukları telefon hattı olması karşısında sanığın mağdure ile görüşmesini gizlemek için kaçamaklı savunmada bulunduğu anlaşılmıştır. Ayrıca sanık kendisine ait telefon numarasının, hiç görmediği, tanımadığı mağdurenin nasıl temin ettiğini izah edememektedir. Sanığın atılı suçu işlediği hususunda her türlü şüpheden uzak kesin ve vicdanı kanaate varılmıştır. Suçun hukuki nitelendirilmesine gelince; Sanık ... suç tarihinde 15 yaşından küçük olan sevgilisi mağdureyi ... olarak bilinen parka götürmüş, mağdureye karşı duygusal hisleri nedeni ile dokunmaya çalışmış ancak mağdurenin dokunmasına izin vermemesi üzerine yapamamıştır. Bunun üzerine sanık mağdureye yakınlaşmaya çalışmış ve mağdurenin de rızası ile bir kez dudaklarından öpmüştür. Mağdure okuldaki devamsızlığı ortaya çıkınca ailesinin tepkisinden korktuğu için gerçeğe aykırı şekilde sanığın kendisini zorla öptüğünü iddia etmiştir. Sanığın mağdureye karşı dudaklarından öpme şeklindeki eylemi, süreklilik arz etmeyen, ani hareketler içeren ve kesiklik arz eden mahiyettedir. Bu nedenle Sanık ... hakkında mağdure ...'a yönelik basit cinsel istismar suçundan dolayı yargılanıp cezalandırılması istemi ile mahkememize kamu davası açılmış ise de sanığın eyleminin sarkıntılık düzeyinde kaldığı mahkememizce kabul edilmiştir. Sanığın mağdureyi kısa bir süre bir kez dudağından öpmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin sarkıntılık düzeyinde kaldığı, öpme şeklindeki eylemin sarkıntılık düzeyini aşarak cinsel istismar boyutuna varmadığı değerlendirilmekle sanığın suç tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdureye karşı eyleminin 6545 sayılı yasa ile değişen TCK 103/1-2 cümle maddesindeki suçu oluşturduğu ve bu madde hükümleri uyarınca cezalandırılması gerekmiştir. Mağdurenin her defasında okuldan kaçarak kendi isteği ile sanığın yanına gitmesi ve birlikte gezmelerine rağmen yerleşik Yargıtay içtihatlarında da kabul edildiği üzere kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunun yasal unsurları oluşmaktadır

. Mağdurenin her defasında okuldan kaçarak kendi isteği ile sanığın yanına gitmesi ve birlikte gezmelerine rağmen yerleşik Yargıtay içtihatlarında da kabul edildiği üzere kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunun yasal unsurları oluşmaktadır. Zira atılı suç bakımından suç tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdurların rızalarının hukuken bir anlam ifade etmediği ve suçun yasal unsurlarının meydana geldiği kabul edilmektedir. Bu nedenle mağdurenin rızasına itibar edilemeyeceğinden sanığın TCK 109 maddesi uyarınca cezalandırılmasına dair hukuki ve vicdani kanaate varılarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

'' şeklindeki gerekçe ile hükümler kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmalarında katılan mağdureyi tanımadığını, katılan mağdure ile hiç görüşmediğini ve olayın gerçekleştiği iddia edilen Uşak iline hiç gitmediğini savunması karşısında, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu tarafından gönderilen yazı cevabında yer alan suça sürüklenen çocuğun kullandığı telefon numarasına ilişkin arama, aranma ve baz istasyonlarına dair CD nin bilirkişi marifetiyle incelettirilmek suretiyle suç tarihleri aralığında mağdurenin kullandığı babasına ait telefon numarasıyla herhangi bir iletişimlerinin olup olmadığı, suça sürüklenen çocuğun kullandığı hattın baz istasyonlarından bu tarihlerde Uşak ilinden sinyal verip vermediği hususlarının araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hükümler kurulması, kabule göre de; suç tarihinde on beş on sekiz yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında hükümler kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2015 tarihli ve 2015/102 Esas, 2015/199 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı sebeple uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9014, Karar No: 2023/5931, Tarih: 04.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/9014 E.  ,  2023/5931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/470 E., 2023/679 K.

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine verilen kararın; 5271 sayılı ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2022 tarihli ve 2022/103 Esas, 2022/498 Karar sayılı kararı ile sanığın mağdureye yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 67 nci maddesinin yedinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 05.04.2023 tarihli ve 2023/470 Esas, 2023/679 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi, üçünü fırkasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fırkası uyarınca 23 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi