muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1099, Karar No: 2007/2659, Tarih: 15.03.2007

Bilindiği üzere, Medeni Kanunun 683.maddesi, bir şeye malik olan kimse hukuk düzeninin sınırları içinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir" hükmünü öngörmüştür.

Öğretide özet olarak (... Zilyet bulunmayan malikin; malik olmayan zilyet aleyhine açtığı davadır...) şeklide tanımlanan istihkak davasında kuşkusuz kesin hüküm oluşabilir. Dr.Suat Bertan; Ayni Haklar adlı eserinin 296.sahifesinde bu konuya değinerek (... muhkem kaziye vardır denilebilmesi için, istihkak davası sonunda verilen hüküm ile yalnızca  bir malın davacıya teslimi gerektiğinin veya hukuki bir sebepten dolayı o malın davacıya teslim edilmesi gerekmediğinin o davanın tarafları arasında muhkem kaziye halini alması gerekir...) Görüşünü ifade etmektedir. Öte yandan, müdahale yenilendikçe veya sürüp gittikçe, mal sahibi mülkiyet hakkını korumak için müdahalenın önlenmesini isteyebilecektir.                                                                        Hal böyle olunca, yukarıda açıklandığı şekilde, olayda kesin hüküm bulunmadığı gibi önceki dosyada saptanan olguların da güçlü delil olarak kabul edilemeyeceği, çekişmeli bölümün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının uzman bilirkişiler aracılığı ile keşfen saptandığı, kadastroya bağlı çap kaydının, ölçeksiz (nirengisi, poligonu, röperi olmayan) çap öncesi kayda göre yapılmış parselasyon haritası ile çakıştırılmasının mümkün olamayacağı kadastro öncesi eski tapu kayıtlarının delil durumuna düşüp işleme tabi kayıt niteliğini kaybettikleri ortada bir kesin hükmün varlığından sözedilemeyeceğine göre, elatmanın önlenmesi davasındaki ifrazla oluşan parselasyon kayıtlarına değer verilmeyeceği, sonuç itibariyle 3621 Sayılı Yasanın 5.maddesi gözetilerek kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı belirlenen temyize konu bölümlerin kayıttan iptal edilerek kıyıya terkedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, bu nedenle yerel mahkeme hükmünün yerinde olduğu ve onanması gerektiği görüşü ile sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/13594, Karar No: 2016/15498, Tarih: 30.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/13594 E.  ,  2016/15498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu sebeplerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı ... davalı bakanlık vekillerine tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Gerekçeli kararın davacı ... davalı bakanlık vekillerine tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve davacı bakımından temyiz süresinin beklenmesi,

2-Davacı tarafın hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16587, Karar No: 2015/18141, Tarih: 28.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/16587 E.  ,  2015/18141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle, gerçek zarar miktarının; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşması, sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; ...’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmesi, gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiği bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekmesi,

İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki

uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, ... ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması gerektiğinin sonuca etkili görülmemesine göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5823, Karar No: 2023/5555, Tarih: 04.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/5823 E.  ,  2023/5555 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

HÜKÜM : Davanın kabulü

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirket merkezinden çalınan çeklerden biri olan davaya konu çekin davalı şirket tarafından bankaya ibraz edildiğini, çekteki ciro imzasının müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını ileri sürerek müvekkili şirketin söz konusu çekin haklı ve yetkili hamili sıfatıyla alacaklı olduğunun tespitine ve çekin istirdadına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava dışı borçlu ENR Otomotiv San. Tic. Ltd. Şti. arasında faktoring sözleşmesi akdedildiğini, takibe konu edilen çek alacak bildirim formu ile işbu şirketten teslim alındığını, davacının davayı ikame etmekte hukuki yararının bulunmadığını davacının, dava konusu çekin rızası dışında elinden çıktığını ve yeni hamilin kötü niyetli olduğunu ispat etmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 15.12.2015 tarih, 2014/1379 E. ve 2015/958 K. sayılı kararı ile dava konusu çekin hırsızlık sonucu davacının elinden çıktığı, davacının çekte cirosu olmadığından davalı Faktoring şirketi ne ciroyu ne de faturaları incelemeden çeki 3 üncü kişiden aldığından davacının ilgili çekten dolayı borçlu olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

(Kapatılan 19. H.D.) Dairemizin 10.04.2017 tarih, 2016/7951 E. ve 2017/2897 K. sayılı kararıyla davanın 21.11.2014 tarihli çekteki lehtar ciranta imzasının sahte olması nedeniyle borçlu olunmadığının tespitine ilişkin olduğu, imza inkârı hususunda yapılacak inceleme teknik bir inceleme olup keşide tarihinden önceki ve keşide tarihine yakın imza asılları getirtilerek usulüne uygun imza incelemesi yapılması gerekirken bu konuda hiçbir araştırma yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu çek üzerinde yer alan imzanın davacı şirket yetkilisine ait olup olmadığı hususunda bilirkişi raporu alındığı, şirket yetkilisine atfen kaşe üzerine atılmış imzanın mevcut mukayese imzalara kıyasla şirket yetkilisi Mesut Karakuş'un eli ürünü olmadığının bilirkişi raporu ile belirlendiği, çekin hırsızlık sonucu davacının elinden çıkmış olduğu, davacının ilgili çekte cirosunun olmadığı, davalı şirketin ne ciroyu ne de faturaları incelemeden çeki 3. kişiden aldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu 21.11.2014 tarihli 12.500,00 TL bedelli çekten dolayı davacının davalıya borcunun olmadığının tespitine ve çekin istirdatına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin iyi niyetli hamil olduğunu ve ağır kusuru bulunmadığını, senedin önceki hamilin elinden rızası hilafına çıktığını bilebilecek durumda olmadığını, bu nedenle iyi niyetli hamil olarak korunması gerektiğini, dava konusu çekin 6361 sayılı Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu'nun 9 uncu maddesine uygun şekilde teslim alındığını, çekteki ciro silsilesinin düzgün olduğunu, çekte imza incelemesi yapılmasının sonucu değiştirmeyeceğini, mukayese imzaların olduğu bazı evrakların fotokopi olduğunu, fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılmasının mümkün olamayacağını, mukayese imzaya esas bazı evrakların çekteki imza tarihine yakın tarihli evraklar olmadığını, Adli Tıp Kurumunun grofoloji bölümünün imza incelemesinde son mercii olarak kabul edilerek bu rapora üstünlük tanınarak sonuca gidilemeyeceğini, zira iki rapor alındığını ve Mahkemece her iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmediğini, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çekteki lehtar ciranta imzasının sahte olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Dava, 21.11.2014 tarihli ve 12.500,00 TL bedelli, 1147275 numaralı çekteki lehtar ciranta imzasının sahte olması nedeniyle borçlu olunmadığının tespitine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen ilk karar Dairemizin 10.04.2017 tarih, 2016/7951 E. ve 2017/2897 K. sayılı kararında belirtildiği üzere imza inkârı hususunda yapılacak incelemenin teknik bir inceleme olduğu, keşide tarihinden önceki ve keşide tarihine yakın imza asılları getirtilerek usulüne uygun imza incelemesi yapılması gerekirken bu konuda hiçbir araştırma yapılmadan karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle bozulmuştur.

2. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek imza incelemesi yaptırılarak rapor alınıp bu rapor doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmişse de gerek Adli Tıp Raporunda gerekse diğer 17.11.2021 tarihli bilirkişi heyeti raporunda üzerinde imza incelemesi yapılan çekin dava konusu olmayan 09.09.2014 tarihli, 7.231,68 TL bedelli ve 0359500 numaralı çek olduğu görülmüştür. Bu durumda Mahkemece, dava konusu 21.11.2014 tarihli ve 12.500 TL bedelli, 1147275 numaralı çek üzerinde 10.04.2017 tarih, 2016/7951 E. ve 2017/2897 K. sayılı bozma ilamında belirtildiği şekilde imza incelemesi yapılarak sonucuna göre karar verilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/806, Karar No: 2017/3151, Tarih: 20.03.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/806 E.  ,  2017/3151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıkısız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü

Gerekçeli karar başlığında, 15.11.2011 şeklinde yanlış yazılan suçun işlendiği tarihin mahallinde 12.02.2012 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1-Suç tarihinde sanığın ikametinde kayıtsız bir şekilde zati sayaçtan elektrik kullandığının belirtilmiş olması ve sanığın savunmasında, suça konu ikamette 3-4 arkadaşı ile beraber kaldığını belirtmesi karşısında; sanığın tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde sayaca müdahale edip etmediğinin tespiti açısından; öncelikle suça konu ikametin giderlerinden sanığın sorumlu olup olmadığı, sanığın suça konu yerde kaç yıldır ikamet ettiği ve fiilen bu durumun ne kadar sürdüğü kolluk marifetiyle belirlendikten sonra sanığın atılı suçu işlediğinin tespiti halinde; suça konu sayacın ne zaman takıldığı ve sanığın hangi tarihten itibaren bu evde oturduğu kesin olarak saptanıp kaçak kullanım süresi belirlendikten sonra, mahallinde keşif yapılmak suretiyle kurulu güç tespit edilip, tutanak öncesi ihtilaflı dönemde normal kullanıma göre tüketebileceği ortalama elektrik miktarı bilirkişiye hesaplattırılarak, tutanak öncesi ihtilaflı ve ihtilafsız dönemler ile tutanak sonrasındaki dönemdeki sayaçtan geçirilen tüketim miktarlarının birbirleriyle uyumlu olup olmadığına dair tespitin yapılması gerekirken, bilirkişi raporunda tutanak öncesi ihtilaflı döneme ait kullanım ile herhangi bir hesaplama yapılmaksızın ve bu kullanımın ikametteki kurulu güç ile uyumlu olup olmadığı belirlenmeksizin, kaçak kullanımın olmadığına dair raporun düzenlenmesi karşısında; suç tarihi de dikkate alındığında, belirtilen eksiklikleri giderici yönde katılan kurumun vergisiz ve cezasız gerçek zararı yeniden bilirkişiye hesaplattırılarak, sanığa “şikayetçi kurumun tutanak nedeniyle oluşan ve bilirkişi tarafından hesaplanan zararını gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin giderilmesi gerekli zarar miktarlarını açıkça içeren nitelikte bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek, sonucuna göre sanık hakkında 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

TCK'nın 53/4.maddesine aykırı olarak kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı maddenin 1.fıkrasında öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/194, Karar No: 2012/7139, Tarih: 19.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/194 E.  ,  2012/7139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; davalıların müşterek çocuğ...'ın ilköğretim 8. Sınıf öğretim hizmetini 2007-2008 öğrenim yılında davacı şirkete ait... İlköğretim okulunda aldığını, 625 sayılı özel eğitim kurumları kanunu ile özel eğitim kurumları öğrenci ücretleri tespit ve tahsil yönetmeliği gereği davalıların velisi olduğu öğrencinin 2007-2008 öğrenci ücretinin 7.204 TL olarak tespit edildiğini, öğrencinin ikamet ettiği ... da ... seyrek beldesindeki okula servis aracı ile ulaşımının sağlandığını öğrenci velisinin 1.646.-TL ulaşımdan doğan borcunun da tahakkuk ettiğini, öğrenciye verilen eğitim ve ulaşım hizmetinden dolayı toplam 8.850.-TL borç tahakkuk ettiğini ve bu borcun 2.655.-TL sinin ödenmediğini, alacağın tahsili için de ... 4. İcra Müdürlüğünün 2009/114 esas sayılı dosya ile takip yapıldığını ve davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar; Taahhütnamenin 17.09.2007 tarihli olup, davalı Nurhilal ile davacı kurum arasında imzalandığını, diğer davalı ...’nin aktin tarafı olmadığı için hakkındaki davanın husumetten reddi gerektiğini, taahhütnameye konu borcun ise 8.850 TL olup borcun tamamının ödendiğini ileri sürerek davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Davanın KABULÜ ile davalıların ... 4. İcra Müdürlüğünün 2009/114 sayılı dosyasına 2012/194-7139

Yaptıkları itirazın iptaline, takibin aynen devamına, hükmolunan itirazlı asıl alacak üzerinden %40 icra inkar tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı eldeki davada, davalıların müşterek çocuğ...'ın ilköğretim 8. Sınıf öğretim hizmetini 2007-2008 öğrenim yılında davacı şirkete ait özel okulda aldığını bu nedenle öğrenim ücretinin kısmen ödendiğini, ödenen diğer bedellerin ise daha evvelki yıllara ait borçtan düşüldüğünü, bakiye bedelin tahsili için ise icra takibi yaptıklarını belirterek eldeki davayı açmış olup, davalılar ise ücretin tamamen ödendiğini belirterek davanın reddini dilemiş, yapılan ödemelere ilişkin makbuzlarını ise delil olarak dosyaya sunmuşlardır.

Her mahkeme ancak kurulduğu il ya da ilçe sınırları içinde yargı yetkisine sahip olup, Hakim yargısal faaliyetini kendi kaza sınırları içinde sürdürebilir. Bunun dışında bu yetkiyi kullanamaz. Bu husus kamu düzeniyle ilgilidir. Görevsiz Sulh Hukuk Mahkemesince davacı şirketin merkezi yerine, şirkete ait okulun bulunduğu yer olan ... ilçesine giderek yaptığı keşif ve bu keşif sonucu alınan bilirkişi raporu geçersiz olup, buna dayanılarak hüküm verilemez (YHGK., T. 30.11.1966, E. 974, K. 301). Kaldı ki uyuşmazlığın çözümünde esas alınan bilirkişi raporunun mahkemenin, tarafların ve Yargıtay’ın denetimine elverişli olması gerekmekte olup, bilirkişilere ait kök rapor ile 27/10/2010 tarihli ek raporların yetersiz ve denetime elverişli bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece davalıların müşterek çocuklarına ait kayıtlardan yalnızca 2007-2008 öğrenim dönemi değil, tüm öğrenim dönemlerine ait kayıtların getirtilerek yeniden usulüne uygun bilirkişi incelemesi yapılarak sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, Bozma nedenidir,

2-Bozma nedenine göre, davalıların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davalılar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 19.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15088, Karar No: 2023/2710, Tarih: 04.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/15088 E.  ,  2023/2710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.01.2018 tarihli ve 2016/202 Esas, 2018/32 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 07.06.2018 tarihli ve 2018/616 Esas, 2018/1598 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 5271 sayılı Kanun'un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 07.06.2018 tarihli ve 2018/616 Esas, 2018/1598 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafiince temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 27.04.2022 tarihli ve 2022/896Esas, 2022/3263 sayılı ilamı ile; ''5237 sayılı Kanun'un 35 ... maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre alt ve üst sınır arasında makul bir ceza yerine katılanda hiç yaralama meydana gelmemiş gibi alt sınırdan belirlenmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi''

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin 06.09.2022 tarihli 2022/1947 Esas, 2022/2207 Karar sayılı kararı sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 12.12.2022 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ