muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2923, Karar No: 2019/8481, Tarih: 10.12.2019

Somut olayda, dava dilekçesinin ve davacılar vekilince dosyaya sunulmuş 17.03.2014 tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinin incelenmesinde; dava konusu yere davacılar miras bırakanı ...'nın, 02.05.1972 tarihli müzayede kainesi ile 288 m2'lik yer satın alıp bedelini ödeyerek malik olduğunun iddia edildiği, davacılar miras bırakanı adına düzenlenmiş tapu tahsis belgesinin daha sonraki bir tarihte düzenlendiğinin ileri sürüldüğü ve neticeden davacıların ihale ile satın almaya dayalı, eldeki tapu iptali ve tescil davasını açtıkları anlaşılmaktadır. Belediyeye ait taşınmazların satışı yine belediye meclisinin kararına bağlı kılınıp, meclisin kararı doğrultusunda belediye encümeninin tasarrufa yetkili olduğu benimsendiğinden belediye encümeni tarafından yapılan Belediye’ye ait taşınmaz mal satışlarının geçerli olması için, belediye meclisi tarafından Belediye Encümeni'ne yetki verilmesi gerekmektedir. Ne var ki; davacının dayanmış olduğu satışa ilişkin belediye meclis kararı bulunmadığı gibi belediye meclisi tarafından Belediye Encümeni’ne yetki verildiğine dair bir karar da bulunmamaktadır. Bu durumda, mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda şartları oluşmaksızın yanılgılı değerlendirmeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteğinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6600, Karar No: 2012/12336, Tarih: 25.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6600 E.  ,  2012/12336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : ...: Beraat (2004 takvim yılı için)

Mahkumiyet 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak,

Kadir Hopur: Beraat (2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak)

Mahkumiyet (2006 takvim yılı için)

1-)Katılan idare vekilinin, sanık ... 'un “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte faturalar kullanmak”, diğer sanık ...'in ise “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçlarından beraatlerine ilişkin hükümlere yönelik temyizi ile sanık ... müdafiinin, “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

...Pet. Turz. Taş. Oto. İn. Taah. San. İç ve Dış Tic. Ltd. Şt'nin 29.08.2005- 21.08.2006 tarihleri arasında yetkilisi olan sanık ...'in, 2005 ve 2006 takvim yıllarında kullandığı faturaları düzenleyen Kayra Hafr. İnş. Nak. Teks. Pet. Tic. Ltd. Şt. hakkında yapılan vergi incelemesi sonunda düzenlenen 22.04.2008 gün, VDENR-2008-974/32 sayılı vergi suçu raporu ile aynı tarih, VDENR-2008-974/34 sayılı vergi tekniği raporunun içerikleri, Mersin İl Emniyet Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlar Şube Müdürlüğü görevlilerce yapılan çalışmalar sonunda düzenlenen ve örnekleri dosyada bulunan tutanaklardan ...Hafr. İnş. Nak. Teks. Pet. Tic. Ltd. Şt.ne ait faturaların başka şahıslarda ele geçmesi, adı geçen şirkete ait faturalar ile kaşelerin şirketle ilgisi olmayan kişiler tarafından kullanıldığına dair tespitler ve vergi incelemesinin, emniyet görevlilerinin bu çalışmalarında ele geçen mali belgeler esas alınarak yapılmış olması hususları ile dosya kapsamına göre mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki soruşturma eksiğine ilişen II-1-) nolu bozma düşüncesine iştirak olunmamış, 2005 ve 2006 takvim yıllarında zincirleme olarak sahte fatura kullanan sanık ... hakkında koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'e yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezaları artırıcı ve azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış; sanık ...'in 2004 takvim yılında şirketi temsil yetkisi bulunmadığından anılan yılda sahte fatura kullanmak suçundan, diğer sanık ... 'un ise şirketi temsil yetkisinin bulunmadığından 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarını işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeter derecede kesin ve somut delil elde edilemediğinden beraatlerine karar vermek gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun olarak gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanıkların sabit olan bu suçlardan da mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafinin ise soruşturma eksiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen usul ve yasaya uygun bulunan sanık ...'in 2004 takvim yılında, diğer sanık ... 'un 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından beraatlerine, sanık ...'in 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA,

2-)Sanık ... müdafiinin, 2006 "takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan mahkumiyetine dair hükme yönelik temyizine gelince;

... Pet. Turz. Taş. Oto. İn. Taah. San. İç ve Dış Tic. Ltd. Şt'nin 2006 takvim yılı hesaplarının sadece katma değer vergisi yönünden incelenmiş olmasına ve kullanılan son faturanın 18.06.2006 tarihli olmasına göre, 5035 sayılı Yasanın 48. maddesi ile değişik 3065 sayılı KDV Kanununun 41 ve 45. maddeleri gereğince suç tarihinin 21.07.2006 olacağı, Kahramanmaraş Ticaret Sicil Memurluğu'nun 11.02.2010 tarih ve 2010/639 sayılı yazısından, sanık ...'un 21.08.2006 gün 10 sayılı ortaklar kurulu kararı ile şirketi temsile yetkili kılındığı, suç tarihi olan 21.07.2006’da şirket temsilcisinin diğer sanık ...'in olduğu, sanık ...'in yetkili olduğu tarihten itibaren sahte fatura kullanıldığına ilişkin her hangi bir tespit bulunmadığı gözetilmeden, sanık ...’un yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6674, Karar No: 2018/7258, Tarih: 04.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/6674 E.  ,  2018/7258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...); tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali (sanıklar)

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 12.02.2014 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliğinin usulüne göre tamamlanmasının ardından yokluğunda verilen kararın katılan ...'in 26.03.2013 tarihli duruşmada bildirdiği son adresi yerine doğrudan mernis adresine Tebligat Kanununun 21/1. maddesi uyarınca 20.03.2014 günü tebliğ edilmesine karşılık tebligat parçasında katılanın tebligat esnasında muvakkaten başka yere gidip gitmediği, yerine tebligat yapılan kişinin muhatapla aynı konutta oturup oturmadığı, yaş ve ehliyet olarak tebellüğe ehil olup olmadığı konularında açıklama bulunmaması nedeniyle tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşıldığından, gerekçeli hükmün katılan ...'e usulünce tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği taktirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyiz edilmesi halinde bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2073, Karar No: 2018/7622, Tarih: 04.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/2073 E.  ,  2018/7622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 22. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/05/2016 tarih ve 2014/102-2016/148 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ile dava dışı şirket arasında asansör temin ve tesisi sözleşmesi akdedildiğini bu sözleşme kapsamındaki iş nedeniyle müvekkiline montaj all risk düzenlediğini montaj sırasında asansörün elektronik aksamının hasarlandığını, hasara yağmur sularının asansör kuyusuna sızmasının neden olduğunu, sigortalı şirkete ödenen 12.094,68 TL'nin rücuen tazmini için davalıya takip yapıldığını, davalı tarafından icra dairesinin yetkisine ve borca itiraz edildiğini, itirazın haksız olduğunu, zira sigortalı ile davalı arasındaki sözleşmeye göre asansör kuyusunun davalı tarafından montaja hazır edilmesi gerektiğini, yağmur sularının sızmasında davalının kusurlu olduğunu, ayrıca sözleşmede ... İcra Daireleri ve mahkemeleri yetkili kılındığını ileri sürerek itirazın iptaline, icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, meydana gelen hasarın, asansör kuyusunun çatıdaki baca kısımlarından sızan yağmur sularından kaynaklandığı, davalı derneğin asansörün güvenliği ve sağlıklı çalışması bakımından sözleşmenin 8.2. maddesi uyarınca üzerine düşen “uygun şekilde çerçevelenmiş, kapatılmış, sıva ve badanası yapılmış, ışıklandırılmış ve havalandırılmış, istenildiğinde su giderleri olan ve su sızdırmaz, uygun derinlikte asansör kuyusunun hazırlanması" şartını layıkıyla yerine getirmediği, çatıda yağmura ve sızdırmazlığa karşı gerekli ve yeterli önlemleri almadığı, bu nedenlerle hasar ve zararın gerçekleşmesinde % 40 oranında kusurlu olduğu, sigortalı şirketin asansör kuyusunun yeterli izolasyona sahip olup olmadığını kontrol ederek varsa bu konudaki eksikliklerin giderilmesi için bina sahibini uyarması ve gerekirse montaja hiç başlamaması, yeterli izolasyonun tamamlanmasını beklemesi gerekirken, bunu yapmadığı, asansörlerin geçici veya tam kabul işlemleri yapılmadan ve ekspertiz raporuna göre % 75'i tamamlanmış iken, aylardır kullanılmasına izin verdiği, konusunda uzman ve basiretli bir tacir olarak bina sahibini uyarıp gerekli önlemleri almaya yönlendirmediği ve gerekirse sözleşmeden doğan haklarını kullanıp montaja başlamama imkanı varken bunu yapmadığı, tüm bu nedenlerle sigortalının zararın meydana gelmesinde % 60 oranında kusurlu olduğu, kusur oranı gözetildiğinde 4.566,50 TL'nin davalı sorumluluğunda olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 4.566,50 TL üzerinden itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, montaj all risk sigorta poliçesi kapsamında meydana gelen hasarın rücuen tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece kararın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, 6102 sayılı ...'nın 4. maddesi uyarınca, her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ticari davadır. Aynı Yasa'nın 5. maddesinde, aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesinin tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevli olduğu, 5/3. maddesinde de, asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişkinin görev ilişkisi olduğu, bu durumda göreve ilişkin usul hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir. Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her safhasında re'sen gözetilmelidir. Bu açıklamalar uyarınca, mahkemece, davalı derneğin ticari işletmesi olan öğrenci yurduna 29.02.2012 tarihli sözleşme kapsamında davacının sigortalısı tarafından asansör temin ve tesisi edileceği, bu durumda her iki tarafın ticari işletmesinden kaynaklanan bir uyuşmazlık olduğu nazara alınmak suretiyle görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 04/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5830, Karar No: 2024/9060, Tarih: 23.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/5830 E.  ,  2024/9060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 41. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2969 E., 2024/99 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 11. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/257 E., 2021/340 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı hastanede çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenmeyen ücret farkı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacağın zamanaşımına uğradığını, ücret bordrolarından anlaşılacağı üzere davacının ücreti korunarak üzerine %4 oranında zam yapıldığını, herhangi bir ücret indirimine gidilmediğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmelerinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; zamanaşımı def'inin dikkate alınması gerektiğini, ücret bordrolarından anlaşılacağı üzere davacının ücretinde indirime gidilmediğini, hesaplamaların hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; zamanaşımı def'inin dikkate alınması gerektiğini, ücret bordrolarından anlaşılacağı üzere davacının ücretinde indirime gidilmediğini, hesaplamaların hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek ve ayrıca alacağa uygulanan faiz türü ile başlangıç tarihinin hatalı olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen ücret farkı alacağına hak kazanıp kazanmadığı, alacağa uygulanması gereken faizin türü ve başlangıç tarihi ile arabuluculuk ücreti ve harç muafiyetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 323 ve 326 ncı maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13 üncü maddesinin (j) bendi.

3. 696 sayılı KHK kapsamında kadroya geçen işçilerin geçiş aşamasındaki ücretlerinin tespiti ile bireysel iş sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün ileriye etkisine ilişkin ilke ve esaslar, Dairemizin 03.05.2023 tarihli ve 2023/3001 Esas, 2023/6593 Karar sayılı ilâmında şu şekilde açıklanmıştır:

"...

3. 696 sayılı KHK kapsamında kadroya geçen işçilerin geçiş aşamasındaki ücretlerinin tespiti ile bireysel iş sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün ileriye etkisine ilişkin ilke ve esaslar, Dairemizin 03.05.2023 tarihli ve 2023/3001 Esas, 2023/6593 Karar sayılı ilâmında şu şekilde açıklanmıştır:

"...

2. 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde çerçevesinde sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçiler ile işveren arasında imzalanan iş sözleşmesinin ücrete ilişkin hükümlerinin doğru değerlendirilmesi son derece önemlidir. Dairemiz uygulamasına göre kadroya geçiş sırasında düzenlenen iş sözleşmesinde ücretin sadece asgari ücretin belli bir oranda fazlası yahut geçiş öncesindeki hizmet alım sözleşmesinde öngörülen ücret veya bu ücretin katları olarak belirlenmesi hâlinde, bu ücretin işçinin kadroya geçiş aşamasındaki ilk (temel) ücreti olduğu, taraflar arasında sonraki dönemler yönünden işvereni ücret artışı yapmakla yükümlü kılan bir düzenleme olmadığı kabul edilmektedir. Diğer taraftan iş sözleşmesinde ücretin her ay için asgari ücretin belli bir oranda fazlası şeklinde ödeneceğine yönelik hükümler ileriye etkili hükümler olarak değerlendirilmeli, bu hükümlerin sonraki dönemlere ilişkin ücret artışları yönünden işvereni bağlayacağı kabul edilmelidir.

..."

4. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin on dördüncü fıkrasının ilgili kısmı şöyledir:

"...Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır."

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Harç, kamu düzenine ilişkin olup İlk Derece Mahkemesince hüküm fıkrasında davalı ... Bakanlığının harçtan muaf olduğu belirtilmesine rağmen, davacı tarafça yatırılan harçların davalıdan tahsiline karar verilmesi hatalıdır.

2. Harç, kamu düzenine ilişkin olup İlk Derece Mahkemesince hüküm fıkrasında davalı ... Bakanlığının harçtan muaf olduğu belirtilmesine rağmen, davacı tarafça yatırılan harçların davalıdan tahsiline karar verilmesi hatalıdır.

3. Somut uyuşmazlıkta, tarafların dava şartı olan arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları, davalı tarafın sürece katıldığı ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. İlk Derece Mahkemesi kararında, dava şartı olan arabuluculuk gideri bakımından herhangi bir hüküm kurulmamış ise de İlgili Hukuk kısmının (4) numaralı paragrafında yer verilen 7036 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin on dördüncü fıkrasının son cümlesi uyarınca; arabuluculuk gideri yargılama gideri olup anlaşmaya varılamaması hâlinde, ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanmaktadır. 6100 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınması gerektiği de dikkate alındığında, Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanan arabuluculuk masrafının davalının harçtan muaf olduğu gerekçesiyle alınmasına yer olmadığına karar verilmesi hatalıdır.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan " 207,80 TL peşin, ıslah ve başvuru harcının davalıdan alınarak davacıya verilmesine," ibarelerinin çıkartılarak yerine "Davacı tarafından yatırılan başvurma, peşin ve ıslah harcı olmak üzere toplam 207,80 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep hâlinde davacıya iadesine," ibarelerinin yazılması;

İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan "Davalı ... harçtan muaf olduğundan zorunlu arabuluculuk aşamasında suçüstü avansından karşılanan 680,00 TL yargılama giderinin alınmasına yer olmadığına, " ibarelerinin çıkartılarak yerine "7036 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin on dördüncü fıkrası gereğince arabuluculuk gideri olarak Hazine tarafından sarf edildiği anlaşılan 680,00 TL'nin davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına," ibareleri yazılmak suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.