muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20871, Karar No: 2015/6047, Tarih: 13.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20871 E.  ,  2015/6047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN 3. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/10/2014

NUMARASI : 2013/647-2014/476

Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı tarafından duruşma istemli temyiz edilmiş ise de, davanın niteliği gereği duruşma isteğinin reddiyle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz isteğinin incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların Tekkeköy Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/273 E. 2010/303 K. sayılı ilamı ile boşandıklarını, davalı tarafından yapılan 20.000 TL tutarındaki toptan ödeme nedeniyle boşanma davasında velayeti davacı anneye verilen müşterek çocuk Bahtiyar için nafaka talep edilmediğini, ancak özel okula giden müşterek çocuğun bakım giderleri ve eğitim ihtiyaçlarının aylık 150 TL ye karşılık gelen nafaka ile karşılanmasının mümkün olmadığını ileri sürerek; iştirak nafakasının 150 TL den 800 TL ye yükseltilmesini talep etmiştir.

Davalı, boşanma protokolünün avukat olan davacı tarafından hazırlandığını, bu protokolden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirdiğini, müşterek çocuğun özel okulda eğitim görmesinin ise davacının tercihi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; “...boşanma davasında peşin olarak belli bir miktarın ödenmesi karşılığında nafakaya hükmedilmemiş ise de aradan geçen süre içerisinde çocuğun yaşının büyümesi, ihtiyaçlarının artması, özel okulda eğitim alması, gibi etkenler göz önüne alındığında davacı anne ve davalı babanın ekonomik ve sosyal durumları ile orantılı olarak çocuğun ihtiyaçlarının giderilmesine katkıda bulunması gerektiği, bu durumda tarafların tespit olunan ekonomik ve sosyal durumları, paranın satın alma gücü ve hakkaniyet ilkesi dikkate alınarak davacı yanında bulunan müşterek çocuk yararına dava tarihinden geçerli olmak üzere uygun miktarda iştirak nafakasına hükmedilmesi gerektiği...” gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, aylık 300 TL iştirak nafakasının davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, boşanma sonucunda velayeti davacıya verilen müşterek çocuk için iştirak nafakası istemine ilişkindir.

Tekkeköy Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/273 E. 2010/303 K. sayılı boşanma ilamı ile müşterek çocuğun velayeti davacı anneye verilmiş, bu davada davalı baba tarafından yapılan toptan ödeme nedeniyle anne; müşterek çocuk için nafaka talep etmediğini beyan ettiğinden iştirak nafakasına hükmedilmemiştir.

Kural olarak iştirak nafakası, velayete ilişkin kararın kesinleşmesi ile hüküm ifade eder. Bu kural nedeniyle; boşanma sırasında henüz tahakkuk etmemiş olan iştirak nafakasından vazgeçilmiş olması; müşterek çocuğun hakkı olan nafakanın sonradan dava ile istenilmesine engel değildir.

Kural olarak iştirak nafakası, velayete ilişkin kararın kesinleşmesi ile hüküm ifade eder. Bu kural nedeniyle; boşanma sırasında henüz tahakkuk etmemiş olan iştirak nafakasından vazgeçilmiş olması; müşterek çocuğun hakkı olan nafakanın sonradan dava ile istenilmesine engel değildir.

Öte yandan, TMK. nun 330/2 maddesinde de “Nafaka her ay peşin olarak ödenir” hükmüne yer verilmiştir. Anılan madde hükmü ile iştirak nafakasının irat biçiminde ödeneceği düzenlenmiştir. Gerçekten de fiziksel ve zihinsel gelişimi devam etmekte olan küçüğün ihtiyaçları buna paralel olarak sürekli olarak artmakta ve her an değişkenlik arz edebilmektedir. Bu durum nafakanın değişen şartlara göre artırılabilmesine olanak veren irat biçiminde ödemeyi de zorunlu kılmaktadır.

Aynı kanunun 330/1. maddesine göre; nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Bu olgu ve yukarıda açıklanan diğer hukuki olgular birlikte değerlendirildiğinde; boşanma sırasında müşterek çocuk için toptan ödeme yapılmış olması davalı babayı iştirak nafakası yükümlülüğünden kurtarmaz. Esasen bu husus, mahkemenin de kabulündedir.

Ancak, hükmedilecek nafakanın miktarını tayinde boşanma sırasında yapılan toptan ödeme dikkate alınmak zorundadır. Böylece "hakkaniyet" ilkesine uygun bir nafaka tespit edilebilir (TMK. Md. 4).

Somut olayda; davalının yapmış olduğu toptan ödeme ve ödemenin yapıldığı tarih ile dava tarihi arasında geçen süre gözetildiğinde, müşterek çocuk lehine hükmedilen nafaka fazladır.

Buna göre mahkemece yapılacak iş; nafaka alacaklısı çocuğun ihtiyaçları ile davalının gelir durumu arasında, davacı annenin yapacağı katkı ve yapılan toptan ödeme de gözetilerek bir denge kurulması ve ulaşılacak sonuç uyarınca (hakkaniyete uygun) bir nafaka takdir edilmesi olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10275, Karar No: 2017/7734, Tarih: 19.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/10275 E.  ,  2017/7734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokmak

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 50/1.a, 52/2-4 ve 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, kararın yasaya ve olayın özelliklerine uygun olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında, TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesi uyarınca taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun ihtarı ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca infaz yetkisini kısıtlar biçimde 5275 sayılı Kanunun 6545 sayılı yasanın 81. maddesi ile değişik 106/3. maddesi uyarınca işlem yapılmasına karar verilmesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 5. paragrafındaki "tahsil edilmesine" ve "ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, 5275 Sayılı Kanunun 106/3. maddesine göre işlem yapılmasına" ibarelerinin "tahsil edileceğinin" ve "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibareleri olarak değiştirilmesi, hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, "Suçun işlenişindeki özellikler, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecindeki hali ile cezanın amacının gerçekleşmesinin sağlanması birlikte değerlendirildiğinde, verilen kısa süreli hapis cezasının TCK nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 50 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.000.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnamedeki isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4200, Karar No: 2020/9682, Tarih: 14.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/4200 E.  ,  2020/9682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesinde düzenlenen “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir.” şeklindeki hüküm karşısında, deneme süresinde yeni bir kasıtlı suç işlenmiş olması nedeniyle duruşma açılmasının amacı, oluşan yeni durum karşısında yargılamaya devam olunduğundan sanığın bir şekilde haberdar edilmesi ve bu şekilde savunma hakkının kullanılmasını sağlamaktır. Bununla birlikte, duruşmanın usulüne uygun olarak kendisine bildirilmesine rağmen duruşmaya katılmayan sanığın önceki savunması ile yetinilerek yargılamanın bitirilebileceği anlaşılmakla; mahkemece duruşma açılarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, duruşma açmaksızın, dosya üzerinde inceleme yaparak tensiben hükmü açıklamak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

2) Mağdur ...'in yaralanmasına ilişkin alınan İskenderun Devlet Hastanesinin 05.05.2012 tarihli raporunda ''Burunda kırık, kafada sol periatel bölgede yumuşak doku travması, ödem, burun ve çene sol tarafta yumuşak doku travması, sağ ve sol yanak, sol sakallı bölgede minimal sıyrık, sağ ayak bileğinde abrazyon, basit tıbbi müdahale ile düzelmez, hayati tehlikesi yoktur, KBB polikliniğinde kontrolü uygundur'' belirtilmesine rağmen, kemik kırığının hayat fonksiyonlarını hangi derecede etkilediğinin gösterilmediği ve bu hususta başkaca rapor alınmadığı görülmekle, yaralanmanın niteliği ve derecesi göz önüne alınarak en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünden rapor alınması gerektiği gözetilmeden, gerekli açıklamayı ve kırığın hayat fonksiyonlarına etkisine göre derecesini içermeyen, yetersiz nitelikteki rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın dikkate alınmasına, 14.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18781, Karar No: 2007/17246, Tarih: 27.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/18781 E.  ,  2007/17246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 27.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8766, Karar No: 2019/1470, Tarih: 14.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8766 E.  ,  2019/1470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık ... hakkında 2008-2009, sanık ... hakkında 2009-2010 ve sanık ... hakkında 2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında, sanıkların kısa süreli olarak şirket yetkilisi görünmelerine rağmen şirket işleri ile fiilen ilgilenmediklerini, fatura düzenlemediklerini, şirket işleri ile fiilen ilgilenenlerin ... ve ... isimli şahıslar olduğunu savunmaları, ...'nın Mali Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğünde verdiği 17.03.2014 tarihli ifadesinde firmanın gayriresmi sahibinin kendisi olduğunu, şirket işlerini fiilen kendisinin yürüttüğünü belirterek benzer nitelikte beyanda bulunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi ve sanıkların savunmasının doğru olup olmadığının tespiti bakımından, faturaları kullanan şirket yetkililerinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, faturalarda yer alan imza ve yazıların sanıklara ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, savunmada isimleri geçen ... ve ...'un CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi, şirketi fiilen kimin idare ettiği ve faturaların kim tarafından düzenlendiğinin sorulması ve sonucuna göre toplanan tüm deliller değerlendirilip sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14/02/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13629, Karar No: 2010/11227, Tarih: 06.10.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/13629 E.  ,  2010/11227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, silahla tehdit kavgada silah boşaltma ve sarhoşluk

HÜKÜM : Sanıkların 6136 sayılı Yasanın 13/1., TCK.nun 191/2, 466/2. madde ve fıkraları uyarınca hükümlülüklerine ve müsadereye, saldırgan sarhoşluk suçundan açılan kamu davasının ortadan kaldırılmasına

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar hakkında sarhoşluk suçundan verilen hükmü temyizde hukuki yararları bulunmadığından müdafiinin bu suça ilişkin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Müdafıinin, sanıklar hakkında "6136 sayılı Yasaya aykırılık" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazlann reddine, ancak:

Sanıklar hakkında tayin edilen temel adli para cezasının, suç tarihi itibariyle 343 TL yerine 346 TL olarak fazla tayini,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca tayin edilen temel adli para cezasının 343 TL'ye, TCK.nun 59. maddesinin uygulanması sonucu 285 TL'ye, TCK.nun 81. maddesinin uygulanması sonucu 313 TL'ye ve hapis cezasının 647 sayılı Yasanın 4. maddesinin uyarınca para cezasına çevrilmesinden sonra TCK.nun 72. maddesinin uygulanması sonucu 4303 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usül ve yasaya uygun olan hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

3- Müdafıinin, sanıklar hakkında "kavgada silah boşaltma ve silahla tehdit" suçlarından kurulan hükme yönelik temyizine gelince;

Birahanede hesabın fazla geldiğini düşünen sanıkların müştekiye silah doğrultup birahanede silahla ateş etme eylemleri bir bütün halinde silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden kavgada silah boşaltma ve silahla tehdit suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı (BOZULMASINA), 6.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3444, Karar No: 2009/4302, Tarih: 16.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/3444 E.  ,  2009/4302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman ve arazi kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili ile dahili davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., 26.11.1970 tarihinde Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı 1970/525 Esas sayılı orman kadastrosuna itiraz davasında, ... ve ....., Köylerinde orman sınırları dışında bırakılan yaklaşık 165 adet parsel ile tesbit harici bırakılan bir kısım arazinin orman sınırları içine alınmasını istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen 25.05.1982 günlü kararın Hazine tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesince “husumetin hak sahibi gerçek kişilere yöneltilerek taraf oluşturulması ve bundan sonra işin esası hakkında karar verilmesi” gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulduktan sonra, davaya bakmanın kadastro mahkemesinin görevine girdiğinden bahisle görevsizlik kararı verilip, Kadastro Mahkemesine devredilerek 1993/ 10 esasa kaydedilmiştir.

Kadastro Mahkemesince, dava konusu parsellerle ilgili davalar tefrik edilerek ayrı esaslara kaydedilmiştir. Dairece aynı gün incelemesi yapılan ve temyiz edilen davaların konusu taşınmazlardan ... Köyü 1443-1446 parseller ... ve incir bahçesi niteliği ile 1938/583 nolu vergi kaydı ile yine, ... Köyü 1441 parsel incir fidanlığı niteliği ile, 1938 tarih 582 nolu vergi kaydı ile, yine ... Köyü 1663 parsel, tarla niteliğiyle 1938 tarih 471 tahrir numaralı vergi kaydı ile ... Köyü 1457 parsel ise Ocak 1974 tarih 6 nolu tapu kaydı ile zeytinlik niteliği ile ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar adlarına tespit etmiş, parsellere ait dosyalarda yapılan yargılama sonucunda, çekişmeli taşınmazlar hakkındaki orman Yönetiminin davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, sırasıyla (Mahkemenin 01.12.2003 gün 34-32 sayılı, Dairenin, 08.03.2005 11539-2399 sayılı) (Mahkemenin 01.12.2003 gün 35-34 sayılı, Dairenin 08.03.2005 gün 11532-2394 sayılı) (Mahkemenin 01.12.2003 gün 156-74, sayılı Dairenin 08.03.2005 gün 11525-2398 sayılı), (Mahkemenin 15.12.2003 gün 76-117 sayılı, Dairenin 08.03.2005 gün 12400-2391 sayılı) (Mahkemenin 01.12.2003 gün 36-35 sayılı, Dairenin 08.03.2005 gün 11495-2395 sayılı) bozma kararlarında özetle; (Mahkemece memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğrafları getirtilerek yöntemine uygun olarak yapılan uygulama sonunda taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlendiği, ancak, orman kadastrosuna itiraz davası devam ederken 1988 yılında genel arazi kadastrosu yapıldığı, çekişmeli taşınmazın davalı adına tespit edilerek kesinleşmiş ise de, tespit tarihinden önce asliye hukuk mahkemesinde açılan orman kadastrosuna itiraz davası nedeniyle tespitin hukuken kesinleşmediği, genel mahkemede davalı olan parsellerin ... hanelerinin açık bırakılmasının zorunlu olduğu, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 30/2. maddesi gereğince bu tür davalarda hakimin resen araştırma yaparak gerçek hak sahibi adına tescile karar vermesi gerektiği, ayrıca, asliye hukuk mahkemesinde yargılama devam ederken Hazine davaya dahil edildiği halde, dosya ayrıldıktan sonra verilen kararda Hazinenin taraf gösterilmediği, vergi kaydının getirtilip uygulanmadığının gözlendiği,bu nedenle, mahkemece Hazineye tebligat yapılıp taraf oluşturulduktan sonra, tespit sırasında uygulanan vergi kaydı ve vergi kaydının revizyon gördüğü parsel tutanakları, komşu parsel tutanak ve dayanak kayıtları getirtilerek keşifle yerine uygulanması, çekişmeli taşınmazın vergi kaydı ve tapu kaydı kapsamında kalıp kalmadığı vergi kaydı ve tapu kaydı sabit sınırlı değilse 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi gereğince kapsamı miktarına göre belirlenmesi, ... elemanı bilirkişiye keşfi izlemeye olanak verecek kroki çizdirilmesi, miktar fazlası yönünden 3402 Sayılı Yasanın 14

... elemanı bilirkişiye keşfi izlemeye olanak verecek kroki çizdirilmesi, miktar fazlası yönünden 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesindeki koşulları araştırılması, zilyetliğin başlangıç ve sürdürülüş biçimi yönünden tarafların gösterecekleri tanıklar taşınmaz başında dinlenmesi, taşınmazın niteliğinin belirlenmesi için ziraat mühendisi bilirkişiden gerekçeli rapor alınması, ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi) gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra Orman Yönetiminin sübut bulmayan orman kadastrosuna itiraz davasının reddine, taşınmazın tapu kaydındaki mevcut hukuki durumunun korunmasına, ... bilirkisi ... Akçaer’in 16.05.2006 ve 04/12/2006 tarihli rapor ve krokisi karar eki sayılarak orman tahdidinin buradaki sınırının 1443, 1446, 1441, 1663 ve 1457 parsel sayılı taşınmazların doğusunda bulunan su arkı ve patika yolun doğu sınırını oluşturan teknik bilirkişinin krokisinde kırmızı renkli kalemle çizilen sınır şeklinde kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili ile dahili davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman ve arazi kadastrosuna itiraz niteliğindedir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde 16.12.1969 tarihinde ilanı yapılıp eldeki dava nedeniyle kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmiştir. Şöyle ki;davaya konu ... Köyü 1443 ve 1446 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanağının dayanağı 1937 tarih 583 sayılı ve 1 hektar 50 ar (15000m2) yüzölçümlü vergi kaydı çekişmeli parselden başka komşu 1442, 1443, 1444, 1445 ve 1446 sayılı parsellere de revizyon görmüştür. Öncesi bir bütün olan 1442, 1443, 1444, 1445 ve 1446 sayılı parsellerin doğusu orman, batısı; ... ve kuzeyinin kurudede ile çevrili olduğu, bu durumda dairemizin bozma kararında da belirtildiği üzere, vergi kaydının 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi gereğince kapsamının miktarına göre belirlenmesi, ayrıca bu parsellerin tutanaklarının ... hanesi açık olduğundan 3402 Sayılı Yasanın 30/2 maddesi uyarınca gerçek hak sahibi adına tescili zorunlu olduğu için dayanak vergi kaydının revizyon gördüğü tüm parsellerin birlikte incelenmesi gerekmektedir. Mahkemece değinilen yönlerin göz ardı edilerek eksik inceleme ile sadece dava konusu parsel hakkında uygulama yapılması doğru görülmemiştir.