muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5558, Karar No: 2015/2470, Tarih: 20.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5558 E.  ,  2015/2470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/354137

MAHKEMESİ : Erzurum (Kapatılan) 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 23/09/2013, 2011/178 (E) ve 2013/189 (K)

SUÇ : Bir suçu gizlemek veya başka bir suçun delillerini gizlemek ya da yakalanmamak amacıyla öldürmeye teşebbüs, cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yağma

1-a) Sanık, diğer sanık ile fikir ve eylem birlikteliği içinde hareket etmesine rağmen kasten nitelikli öldürmeye teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından yanılgılı değerlendirme sonucu daha az cezalar verilmesi,

b- Sanıkların bıçakla ve künt cisimle mağdura vurdukları, 14 adet bıçak darbesi alan mağdurun ayrıca künt cisim yaralanmasına bağlı olarak kafatasında lineer fraktür ve 5x5 cm. ebadında kemik defekti oluşacak tarzda yaralandığı olayda, 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek en üst sınırdan ceza verilmesi yerine sanık Kadir'e 17 yıl, sanık Ümit'e 15 yıl hapis cezası verilerek eksik cezalar tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar mağdur kasten nitelikli öldürmeye teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, nitelikli cinsel saldırı ve nitelikli yağma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezaları azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri, düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin sübuta, delillerin hukuka aykırı elde edildiğine, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme ve temyiz dilekçesinde sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-) Kasten nitelikli öldürmeye teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli yağma suçlarından kurulan hükümler yönünden,

a- Kasten nitelikli öldürmeye teşebbüs suçunda uygulama yeri bulunmadığı halde TCK'nın 82/1. maddesinin (e) bendinin de uygulanması,

b- Nitelikli yağma suçunun birden fazla kişiyle gerçekleştirildiği kabul edildiği halde TCK'nun 149/1. maddesinin (c) bendinin uygulama maddesi olarak gösterilmemesi,

c- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, Baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanıklardan tahsiline karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

a- Kasten nitelikli öldürmeye teşebbüs suçunda “82/1-e-h” olan uygulama maddesinin “82/1-h”,

b- Nitelikli yağma suçunda “149/1-a” olan uygulama maddesinin ise “149/1-a-c” şeklinde değiştirilmesine,

c- Hüküm fıkrasındaki her sanık için belirlenen yargılama giderleri toplamından zorunlu müdafii ücretlerinin çıkartılmasına ve kalan 585,70 TL yargılama giderinin sanık , 604,70 TL yargılama giderinin ise sanık tahsiline,

Karar verilmek suretiyle (DÜZELTİLEN) ve öldürmeye teşebbüs suçu yönünden resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-) Cinsel saldırı suçundan kurulan hüküm yönünden,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile TCK'nun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; TCK'nun 7/2. maddesindeki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA) hükmolunan ceza miktarları ve temyiz incelemesi için geçen süre dışındaki tutukluluk süreleri nazara alınarak sanıklar müdafiilerinin tahliye taleplerinin reddine, 20/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

20/04/2015 gününde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar, müdafii Avukat yokluğunda 30/04/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/5050, Karar No: 2015/9784, Tarih: 21.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/5050 E.  ,  2015/9784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Polatlı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2015

NUMARASI : 2014/525 - 2015/189

Taraflar arasında görülen davada Kırıkkale 1. Asliye Hukuk ve Polatlı 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, trafik kazası nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Kırıkkale 1. Asliye Hukuk Mahkemesi; "...kazanın Polatlı'da meydana geldiği, davalınında Polatlı'da ikamet ettiği, davalının süresinde yetki itirazında bulunduğundan yetkili mahkemenin Polatlı Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Polatlı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise; "...davacıların Kırıkkale'de ikamet ettikleri, kazanın Polatlı'da meydana geldiği, HMK'nın 16. maddesine göre haksız fiilden kaynaklanan davalarda zararın meydana geldiği yer ile zarar görenin yerleşim yeri mahkemelerinin yetkili olduğu, davacıların seçimlik haklarını kullanarak davayı Kırıkkale de açtıklarından Kırıkkale Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili bulunduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 16. maddesinde; "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda davacıların HMK'nın 16. maddesi uyarınca seçimlik hakkını kullanarak davayı yerleşim yerleri olan Kırıkkale Asliye Hukuk Mahkemesinde açtıklarından yetkili mahkeme Kırıkkale 1. Asliye Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Kırıkkale 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/10/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1223, Karar No: 2025/4419, Tarih: 29.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/1223 E.  ,  2025/4419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1671 E., 2023/1604 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2023 tarihli ve 2023/625 Esas, 2023/369 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı kanun) 81/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2.Sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.12.2023 tarihli ve 2023/1671 Esas, 2023/1604 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; üst hadden canavarca hisle ve tasarlayarak kasten öldürme suçundan cezalandırma yapılması gerektiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık müdafinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, suç vasfına, haksız tahrikin varlığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; üst hadden canavarca hisle ve tasarlayarak kasten öldürme suçundan cezalandırma yapılması gerektiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık müdafinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, suç vasfına, haksız tahrikin varlığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık ... ile katılan ... arasında kiraya veren-kiracı ilişkisinin mevcut olduğu, tarafların aynı binada altlı üstlü ikamet ettikleri, sanık ...'nin İstanbul Büyükşehir Belediyesi Mezarlıklar Müdürlüğü'nde özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, bu nedenle bulundurma ruhsatlı suça konu silahının mevcut olduğu, olay tarihinde katılan ...'in eşinin halı yıkadığı ve sanık ...'nin evinin üst katında bulunan komşusunun balkonuna kuruması için halıları astığı, sanık ...'nin eşinin de balkona çamaşır astığı, çamaşırların halılardan damlayan sular nedeniyle ıslandığı, sanık ...'nin evden

çıkmaları için böyle bir şey yaptıklarını düşünerek asılı olan halıları aşağıya doğru asılmak suretiyle düşürdüğü, bu sırada bahçede bulunan katılan ...'in sanığa karşı "ne oluyor kardeşim halıları neden atıyorsun?" diye söylendiği, sanığın da "kimden izin aldınız da astınız" diye karşılık verdiği, taraflar arasında sözlü münakaşanın yaşandığı, sanık ...'nin evden çıkmaları için halıları astıklarını düşünerek hiddetlenip evde bulunan suça konu tabancayı alarak balkondan aşağıya hedef gözeterek katılan ...'e 3-4 el ateş ettiği, katılan ...'in İstanbul Anadolu Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 22.11.2022 tarihli adli raporunda belirtildiği üzere sol dirsekte giriş ve çıkış olduğu tahmin edilen 1x1 cm'lik iki adet açık yara bulunduğu, kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığının belirlendiği, katılan ...'in yaralanması üzerine balkonda olan katılanın eşi ve oğlu...'in aşağıya indiği, bu sırada maktulün banyoda duş aldığı, sanık ...'nin üst kata çıktığı, maktul ve ailesinin yaşadığı ve olayın vahameti ile açık bırakılan kapıdan içeri girmek suretiyle maktul ...'e doğru hedef alarak birden fazla kez ateş ettiği, maktulün adli tıp otopsi raporuna göre en az 3 atışla husulü mümkün yaralanmalarının her birinin ayrı ayrı öldürücü nitelikte olduğunun belirlendiği, sanık ...'nin maktule ateş ettikten sonra aşağıya indiği sırada katılan ... ile merdivenlerde karşılaştıkları, katılan ...'in yaralanması ve oğlunun öldürülmesi nedeniyle yaşadığı elem ve üzüntü ile sanık ...'ye yumruk ve tekme atmak suretiyle sanık ...'nin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olduğu anlaşılmıştır.

2.Sanık hakkında maktul ...'ye yönelik kasten öldürme ve katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hüküm yönünden yapılan incelemede;

2.Sanık hakkında maktul ...'ye yönelik kasten öldürme ve katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hüküm yönünden yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirdiğinin saptandığı, meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulama olanağının bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılanlar vekili, sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde katılan ...'e yönelik kurulan hükümdeki bozma nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hüküm yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, katılan ...'in İstanbul Anadolu Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 22.11.2022 tarihli raporuna göre, sol dirsekte giriş ve çıkış olduğu tahmin edilen 1x1 cm'lik iki adet açık yara oluşacak, kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum oluşmayacak ve kişi üzerindeki etkisi basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmayacak biçimde yaralandığı anlaşılan olayda, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre teşebbüs nedeniyle (9) yıldan (15) yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında cezanın alt sınıra yakın olacak şekilde tayini yerine, 12 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

1.Sanık hakkında maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemede;

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.12.2023 tarihli ve 2023/1671 Esas, 2023/1604 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2.Sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemede;

2.Sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemede;

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi teşebbüs hükümlerinin derecesinin belirlenmesi yönünden yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.12.2023 tarihli ve 2023/1671 Esas, 2023/1604 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 20. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15202, Karar No: 2014/35949, Tarih: 16.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/15202 E.  ,  2014/35949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hırsızlık suçunun, ... Okulunun etrafı tel örgü ile çevrili bahçesine mesai saatleri dışında girerek işlediğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında, TCK'nın 116/2 ve 119/1-c maddesi gereğince işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı görülmüş; gerekçeli karar başlığında suça sürüklenen çocuk ...'ın doğum tarihinin 25.11.1995 yerine 22.02.1998 olarak gösterilmesi yerinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 16.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29279, Karar No: 2023/7839, Tarih: 01.11.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/29279 E.  ,  2023/7839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/81 E., 2015/284 K.

SUÇLAR :Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, yapılan UYAP kontrolünde sanığın tebligat yapılan adresinin tebliğ tarihinden önce taşınma nedeniyle silindiği anlaşıldığından müdafinin öğrenme üzerine verdiği temyiz dilekçesinin 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2015 tarihli ve 2015/81 Esas, 2015/284 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d), (j) ve (son) bendleri, 62 nci, 52 nci, 58 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca, 2 yıl 11 ay hapis ve 24.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 58 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, temyizin süresinde kabul edilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile hükümler kurulduğuna, atılı suçların oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Kayseri Eğitim Araştırma Hastanesinde hemşire olan sanığın katılan bankadan almak istediği kredi başvurunda istenilen maaş bordrosunun kurumdan temin ettikten sonra fotokopisini alıp, haciz kesintisi olmadığı yönünden düzeltmesi, mutemet yerine imza attıktan sonra idari ve mali işler müdürü yerine bakan hastane müdür yardımcısına imzalatarak bankaya sunması ve 15.000,00 TL kredi çekmesi biçimindeki eylemleri nedeniyle hakkında kamu davası açılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Kayseri Eğitim Araştırma Hastanesinde hemşire olan sanığın katılan bankadan almak istediği kredi başvurunda istenilen maaş bordrosunun kurumdan temin ettikten sonra fotokopisini alıp, haciz kesintisi olmadığı yönünden düzeltmesi, mutemet yerine imza attıktan sonra idari ve mali işler müdürü yerine bakan hastane müdür yardımcısına imzalatarak bankaya sunması ve 15.000,00 TL kredi çekmesi biçimindeki eylemleri nedeniyle hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanık, söz konusu bordronun maaşında haciz bulunmadığı sırada alındığını, kimsenin yerine imza atmadığını, daha sonra eşinin borçları nedeniyle maaşına haciz konulduğunu beyan ederek atılı suçlamaları kabul etmediği, soruşturma aşamasında beyanı alınan mutemet ...'in, imzanın kendisine ait olmadığını, sistemden çıkarılan belgelerde kesinti olup olmadığının sol alt köşesinde mutlaka yazılı olması gerektiğini, bu belgede bulunmadığını beyan ettiği, tanık olarak dinlenen hastane müdür yardımcısı ...'in imzanın kendi imzasına benzediğini, sadece görevi gereği imzalamış olabileceğini beyan ettiği, bireysel kredi sözleşmelerinde uygulanacak usullere ilişkin belgenin banka tarafından gönderildiği, maaşında haciz bulunan kişilere kredi verilemeyeceğinin bildirildiği, sanığın kredi başvurusunda sunmuş olduğu bordronun gönderildiği, defterdarlık ve hastaneden sanığın daha önceki aylara, suç tarihine ve sonrasına ilişkin bordrolarının istendiği, sanığın sunduğu 2012 yılının 12. ayına ilişkin bordrodan önce, bordro tarihinde ve sonrasında da maaşında haciz bulunduğunun bildirildiği, Mahkemenin belgeyi duruşmaya getirerek incelendiği anlaşılmıştır.

3. Sanığın savunması, banka, defterdarlık ve hastane yazıları, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçları işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması hususu ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden, adli para cezası uygulamasında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereği indirim yapılırken 1250 gün adli para cezası yerine 1200 gün olarak belirlenmek suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suçların vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2015 tarihli ve 2015/81 Esas, 2015/284 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.