muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9557, Karar No: 2019/8144, Tarih: 06.12.2019

Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı iddianame düzenler. "Yeterli şüphe", şüphelinin müsnet suçtan yargılanması için gerekli ve yeterli olan şüphe derecesini ifade eder. Bu şüphenin, hukuka uygun olarak elde edilmiş her türlü delile dayanması gerektiğinde kuşku yoktur. Cumhuriyet savcısı topladığı delillerin iddianame düzenlemek için yeterli olup olmadığını takdir edecek, delilleri olaylarla ilişkilendirerek yeterli şüpheyi ortaya koyacaktır. Kamu davasının açılmasında yeterli şüpheden bahsedebilmede önemli olan, suçun işlendiğine yönelik tartışılabilirlik ve mahkûmiyetin ne derecede mümkün olabilirliğidir.

5271 sayılı CMK'da düzenlenen iddianamenin iadesi kurumu, uzun süren yargılama süreçlerinin önüne geçilebilmesi ve davaların “tek celse”de bitirilebilmesini temin amacıyla getirilen yeniliklerden biridir. Bunun gerçekleştirilebilmesi, soruşturma safhasında mevcut tüm delillerin toplanmış olması ile mümkündür.

İddianemenin iadesi kurumu şüpheli/sanıkların lekelenmeme haklarını etkin şekilde koruma altına almaktadır. Bu nedenle Anayasanın 36-38. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinin teminatı mahiyetindedir. İddianemedeki şekle ilişkin eksiklikler her zaman giderilebilir ancak eksik soruşturma sonucu yeterli suç şüphesi oluşturmayan delillerle kişilere sanık sıfatı yüklenmesi, yargılama sonucunda beraat etmiş olsalar dahi hak ihlaline sebebiyet vereceği göz önünde bulundurulmalıdır. Aksi takdirde kanun koyucu suçun subutuna etkili olan bir delil toplanmadan dava açılmasını iade nedeni olarak kabul etmeyeceği aşikardır.

Soruşturma aşamasında toplanan deliller sonucunda yeterli şüphenin oluşmaması durumunda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi, yargılama aşamasında hakim veya mahkemece verilen kararlar ile kanun yolu aşamalarında delillerin hukuka uygunluk denetiminin yapılacağına dair düzenlemelerin yanı sıra; iddianamenin iadesi müessesinin de delilin denetimine olanak tanıdığının kabulü gereklidir. Ancak Anayasanın 38, 5271 sayılı CMK'nın 206/2 maddelerindeki düzenlemeler kapsamında, bu olanağın çok geniş yorumlanmaması gerektiği CMK'nın 172/1 maddesinin doğal sonucudur.

Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere;

"Kamu davasının tek veya zorunlu olduğunda birbirini izleyen oturumlarda ve mümkünse bir günde sonuçlandırılmasını gerçekleştirebilmek amacıyla; iddianamenin, hukuken geçerli ve yeterli delillerin toplanmasından ve dava açma koşullarının gerçekleşmesinden sonra, tüm yönleriyle doğru ve eksiksiz olarak mahkemeye verilmesi gerekmektedir.

Yeterli delil bulunmadan veya toplanmadan âdeta delilsiz davanın açılmış olması ve bunun sonucu olarak mahkemenin soruşturma yapmak zorunluluğunda kalacağının anlaşılması halinde iddianame iade edilecektir...

Deliller kamu davası açmak için yeterli olsa bile, iddianamede bulunması gerekli diğer ve bir bakıma şekli sayılabilecek hususların yer almaması halinde de iade mümkündür..."

Yeterli delil bulunmadan veya toplanmadan âdeta delilsiz davanın açılmış olması ve bunun sonucu olarak mahkemenin soruşturma yapmak zorunluluğunda kalacağının anlaşılması halinde iddianame iade edilecektir...

Deliller kamu davası açmak için yeterli olsa bile, iddianamede bulunması gerekli diğer ve bir bakıma şekli sayılabilecek hususların yer almaması halinde de iade mümkündür..."

Bir çok Yargıtay kararında da belirtildiği üzere, şüphelinin savunmasının alınmasını zorunlu kılan açık bir hükme CMK’nın 170 ve 174. maddelerinde yer verilmemiştir. Ancak bu durum her koşulda savunma alınmadan dava açılabileceği şeklinde yorumlanmamalıdır. Şüphesiz kendisine ulaşılamayan şüpheli hakkında, toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturuyorsa, Cumhuriyet savcısı savunma almadan dava açabilecektir. Ancak şüphelinin savunmasının alınması için hiçbir girişimde bulunulmadığında bu ilke işletilemeyecektir.

CMK’nın 170/5. fıkrasında “İddianamenin sonuç kısmında, şüphelinin sadece aleyhine olan hususlar değil, lehine olan hususlar da ileri sürülür.” hükmüne yer verilmiştir. Emredici nitelikte bulunan bu kuralın yerine getirilmesi çoğu zaman şüphelinin savunmasının alınmasıyla işlerlik kazanacaktır.

Öte yandan Anayasamızın 90/4. maddesi uyarınca iç hukukumuzun bir parçası olan, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve bu sözleşmenin yorumunu yapan bağlayıcı nitelikteki Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin adil yargılanma hakkına ilişkin kararları uyarınca da etkili, yeterli ve adil bir soruşturmanın yürütülebilmesi için, şüphelinin suçlamalardan en kısa zamanda haberdar edilip, savunma hakkının tanınması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; kullanıcısı olduğu değerlendirilen sosyal medya paylaşım sitesindeki sayfasında yaptığı paylaşımlarla Cumhurbaşkanına hakaret suçunu işlediği iddiası ile 17.07.2018 tarihinde yakalama emri çıkartılarak 24.04.2019 tarihinde hakkında iddianame tanzim edilen, Pratteln, İsviçre Konfederasyonunda ikamet ettiği belirlenen, 2003 yılında vatandaşlıktan çıkartıldığı ve 2005 yılında Bakanlar Kurulu kararı ile yeniden vatandaşlığa alındığı anlaşılan şüpheli hakkında; açık kaynak araştırma tutanağında belirtilen resimlerin kimlik bilgileri tespit edilen şüpheliye ait olduğuna dair bir tespitin bulunmaması ve suç oluşturduğu iddia edilen paylaşımlar ile ilgili sitenin şüpheliye ait olduğunun kesin olarak ortaya konamaması karşısında, söz konusu URL adresinin şüpheliye ait olabileceği ihtimalini ortaya koyan araştırma raporuna istinaden şüpheli hakkında 6706 sayılı Kanun hükümleri kapsamında istinabesine dair her hangi bir işlemde tesis edilmeden düzenlenen iddianamenin iadesine ilişkin karar ile bu karara vaki itirazın reddine dair merci kararında isabetsizlik görülmediğinden talebin reddine karar verilmiştir.

V. SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

V. SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

Adalet Bakanlığının Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname yerinde görülmediğinden Kanun Yararına Bozma isteminin (REDDİNE), dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 06.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21926, Karar No: 2023/4371, Tarih: 08.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/21926 E.  ,  2023/4371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/671 E., 2016/653 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

(Kapatılan) 2. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2014/1408 Esas, 2016/529 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında firar suçundan, 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 7.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sebep belirtmeksizin hükmü temyiz etme iradesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın 24.01.2008 tarihinde bir başka suçtan 2. Kolordu Komutanlığı Askerî cezaevinden tahliyesini müteakip Gümüşsuyu ... Hastanesinde tutuklu koğuşunda tedavi altında olduğundan Fatih Askerlik Şubesi Başkanlığınca 24.01.2008 tarihinde 1 gün yol süresi verilerek ve katılacağı tarih olarak 26.01.2008 tarihi yazılarak birliğine sevkinin yapıldığı, ancak sanığın 26.01.2008 tarihinde saat 23.59'a kadar birliğine katılması gerekirken katılmayarak firar ettiği, sanığın 31.05.2014 tarihinde sivil suçtan Ümraniye Polis Amirliği ekiplerince ...'da yakalanarak Maltepe 2 Nolu L Tipi Kapalı cezaevine kapatıldığı maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık ifadesinde özetle; çeşitli ailevi sebeplerden ve astım hastası olması sebebiyle firar etmek zorunda kaldığını, çeşitli haslanelerde tedavi gördüğünü ancak iyileşemediğinden birliğine dönemediğini, birliğine dönmek istese de sağlık şartlarının elvermediğini, öncelikle beraatine karar verilmesini talep ettiğini, mahkemenin aksi kanaatte olması hâlinde ise hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesini ve bunun da mümkün olmadığı laktirde cezasının kamuya yararlı bir işte gönüllü çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilmesini kabul ettiğini beyan etmiştir.

3.1. ... Komutanlığı Askerî Mahkemesinde dinlenen psikiyatri uzmanı bilirkişi sözlü ve yazılı olarak beyan ettiği mütalaasında; sanığı muayene ettiğini, adlî dosyasını incelediğini, durumunun uyum bozukluğu ve antisosyal kişilik bozukluğu tanısı ile uyumlu olabileceğini, ileri tetkik ve hakkında karar verilmek üzere adlî müşahadesinin uygun olacağı tıbbi kanaatinde olduğunu belirtmiştir.

4.Alınan bilirkişi mütalaası doğrultusunda adlî gözlem altına alınan sanık hakkında GATA Haydarpaşa Eğitim Hastanesi Komutanlığının 26.08.2015 tarihli ve 8461 sayılı sağlık kurulu raporunda; sanığın ileri derecede antisosyal kişilik bozukluğu tanısıyla askerliğe elverişli olmadığı, askerliğe elverişsizlik hâlinin 18.06.2013 tarihinden itibaren geçerli olduğu, müsnet suçundan ötürü 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarından yararlanamayacağı (menfi) ifade edilmiştir.

5.Sanığa ait sevk belgesi, olay tespit tutanağı, yakalama emri ve yakalama tutanağı, müddetname, vaka kanaat raporu ve dosya kapsamında bulunan diğer bütün belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

6.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı UYAP üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanığın birliğine katılış yapması gereken 27.01.2008 tarihi ile askerliğe elverişsiz olduğu 18.06.2013 tarihleri arasında firarda oluşu ve yakalanarak ele geçtiği göz önüne alındığında; ceza miktarının tayinine ilişkin gerekçeli karar içeriğinde sanığın suç temadisinin kısalığı ve suç temadisini kendi iradesiyle sonlandırmış oluşu gerekçe gösterilerek asgari hadden ceza tayin edildiği belirtilmesine karşın kısa kararda teşdit uygulanarak cezaya hükmolunmak suretiyle hükümde karışıklığa sebep olunması,

2.Hapis cezasından çevrili adlî para cezası ve gün adlî para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması,

3.5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; infazda duraksamaya yol açacak şekilde adlî para cezasının taksit aralığının gösterilmemesi,

4.Sanık hakkında kurulan hükümde, 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 81 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan değişiklik gözetilmeden, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

4.Sanık hakkında kurulan hükümde, 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 81 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan değişiklik gözetilmeden, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2014/671 Esas, 2016/653 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17136, Karar No: 2007/793, Tarih: 29.01.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/17136 E.  ,  2007/793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Eyüp 1. İş Mahkemesi

Tarih                : 29.06.2006

Davacı,   iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi ve davacı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere ve özellikle hasmın temsilcisinde yapılan hatanın davacı tarafından düzeltilmiş bulunmasına göre davalı M.Ş.'nun tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, iş kazası sonucu beden güç kaybına uğrayan davacının maddi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Bu tür davalarda, tazminat miktarı, işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif  ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük brüt geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise, 60 yaşa kadar yıllık olarak % 10 artırılıp % 10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşından sonrada bakiye ömrü kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yönteme başvurulmadan, her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, açıklanan tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin  yaşlılık aylığı almaya veya işçinin yaşı ve oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunması durumunda da zarar   hesabında   pasif   dönemin  hesaba  dahil  edilmesi gerekir. İş kazası sonucu malul kalan işçinin aynı işinde çalışmaya devam etse dahi diğer işçilerden daha fazla çaba harcayacağı asıldır. 60 yaşından sonra elde edeceği yaşlılık aylığını da diğer işçilerden daha fazla çaba harcayarak elde edeceğinden yaşlılık aylığını aldığı dönemde de devam edecek olan maluliyeti nedeniyle zarara uğramadığı düşünülemez. Kaldı ki, sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta tamamen uzun vadedeki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır. Bu nedenlerle pasif döneminde zarar hesabına dahil edilmesi gerekir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin davacının çalışma gücünü 2/3 oranında kaybetmediği bu nedenle çalışıp ilerde emekli olma olasılığınının yüksek olduğu gerekçesi ile bilirkişi tarafından hesaplanan gerçek zarardan pasif döneme isabet eden zararın tenzili ile bakiye zarara hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3- Islah dilekçesi ile maddi tazminatın artırılan bölümü üzerinden karar ve ilam harcının dörtte birinin peşin olarak alınması gerekirken davacının yatırdığı 12.20 YTL. maktu nispî harcın mahkemece  tamamlattırılmaması  da hatalı olup kamu düzenine ilişkin olan bu husus temyiz eden tarafların sıfatına bakılmaksızın resen nazara alınmalı ve karar bozulmalıdır.

O halde, davacının  bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle  BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 29.01.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11175, Karar No: 2016/9209, Tarih: 05.12.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/11175 E.  ,  2016/9209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, mühür bozma

HÜKÜM : Sanıklar hakkında;

1-Güveni kötüye kullanma suçundan; TCK’nın 155/2, 62, 50/1-a ve 52/1-2-3-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-Mühür bozma suçundan; TCK’nın 203, 62, 52/1-2-3-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve mühür bozma suçlarından sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafi ile sanıklar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Katılanın, mesul müdür olarak görev yaptığı şirket bünyesinde şoför olarak çalışan sanıklar ... ile ...’un, Kuzey Irak’a götürülmek üzere TIR’larına yüklenen yakıtların bulunduğu yerdeki mühürleri diğer sanık ... ile birlikte sökerek araç motorinin bir kısmını bidonlara aktardıkları sırada suçüstü yakalandıkları, bu şekilde mühür bozma ve güveni kötüye kullanma suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1-Sanıklar haklarında mühür bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar haklarında mühür bozma suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre; 5320 sayılı Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000,00 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin karar tarihi itibariyle mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanıklar haklarında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar ile katılanın anlatımları, olay yeri inceleme tutanakları ve dosyada yer alan diğer bilgi ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket etikleri anlaşılan sanıkların eylemlerinin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafi ile sanıklar ... ve ...’in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3260, Karar No: 2020/2446, Tarih: 20.10.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/3260 E.  ,  2020/2446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım

HÜKÜM :TCK'nin 81/1, 39/2-c, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ve katılanlar lehine vekalet ücretine dair.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'in maktul ...'a karşı kasten öldürmeye yardım etme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, suça sürüklenen çocuk savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin suçun sübutuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 20/10/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36443, Karar No: 2017/6047, Tarih: 24.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/36443 E.  ,  2017/6047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinde teşdiden ceza verildiğinin belirtilmesi ve cezanın alt ve üst sınırları da nazara alındığında, tebliğnamedeki “3.no'lu” bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülemiştir. Ancak;

1) Kolluk görevlilerince düzenlenen inceleme ve tespit tutanağına göre suçun işlendiği ... İmam Hatip Orta Okulunun güvenlik kamera görüntülerinde okula duvardan tırmanarak pencereden giren ve koridorlarında dolaşan kişilerin yüzleri görünmeyen ancak vücut yapısı ve eşgal bilgilerine göre suça sürüklenen çocuklar olduklarının değerlendirildiği belirtilmiş ise de, suça sürüklenen çocukların, tüm aşamalarda atılı suçları işlemediklerini savunması, yargılama evresinde alınan 06.05.2013 tarihli bilirkişi raporunda da güvenlik kamera görüntülerinde yer alan şahısların kar maskesi takmış olmalarından dolayı suça sürüklenen çocuklar olup olmadığı hususunda kanaat bildirilmesinin bilimsel olmadığı, yaşı büyük olduğundan ayrı davası bulunan sanık ... 'ın soyut suç atma niteliğindeki beyanları dışında suça sürüklenen çocukların yüklenen suçları işlediklerine dair başka delil olmaması karşısında, suça sürüklenen çocukların atılı suçlardan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2) Kabule göre de ;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından bir kez uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden ve iddianamede anılan suçlardan bir kez cezalandırılması talep edildiği halde mağdurlar sayısınca 3'er kez uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.