muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1191, Karar No: 2024/20033, Tarih: 16.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/1191 E.  ,  2024/20033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ASIL KARAR TARİHİ : 11.10.2023

EK KARAR TARİHİ : 28.11.2023

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 28.11.2023 tarihli ve 2023/2883 Esas, 2023/3237 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 28.11.2023 tarihli ve 2023/2883 Esas, 2023/3237 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19132, Karar No: 2014/1232, Tarih: 29.01.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/19132 E.  ,  2014/1232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2011/409-2013/532

Davacı N.. G.. vekili Avukat İ.. G..tarafından, davalı M.. A.. aleyhine 14/06/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Mersin Hüseyin Polat Eğitim Uygulama Okulu ve İş Eğitim Merkezinde davalının müdür, kendisinin ise öğretmen olarak görev yaptığını, yıl sonu seminer çalışmaları ile ilgili konuşmak için davalının yanına gittiğini, görüşme talebinde bulunduğunu ve davalının haksız eylemine maruz kaldığını iddia ederek manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Dosya kapsamından, davalı yasalar kapsamında görevi gereği bir hizmeti yürütürken sözkonusu eylemi gerçekleştirdiğinden; açılan davanın taraf sıfatı yokluğundan reddedilmesi gerekirken uyuşmazlığın esasına girilerek hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/198, Karar No: 2016/4208, Tarih: 18.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/198 E.  ,  2016/4208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/11/2013 tarih ve 2012/134-2013/878 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı ...'nin dava dışı yabancı firmadan satın aldığı makine yedek parçasının, davalılardan .... ünvanlı taşıyıcı sorumluluğunda hava yolu ile taşındığını, ...'a gelen sigortalı emtianın davalı ...'nin maliki olduğu, davalı .... tarafından işletilen ve diğer davalı ... tarafından işyeri sigorta poliçesi ile sigortalanan antrepoda bulunduğu sırada, meydana gelen aşırı yağış dolayısı ile hasarlandığını, meydana gelen hasarın dava dışı sigortalıya 10.11.2009 tarihinde tanzim olunan ibraname karşılığında 4.256 TL olarak ödendiğini, söz konusu ödeme ile TTK'nın 1301. maddesi uyarınca sigortalının haklarına kanunen halef olunduğunu, davalıların taşıyıcı-antrepo maliki-işleteni ve sigortacısı olarak meydana gelen zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek, ödenen tazminatın 10.11.2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Altınaç... . vekili, meydana gelen zararın oluşumunda davalı taraf olarak sorumluluklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı .... vekili, zamanaşımı definde bulunmuş, esasa ilişkin olarak da metrekareye 186 kg olarak düşen yağışın mücbir sebep oluşturduğunu, sorumluluğunun

Varşova Konvansiyonu hükümlerine göre tayin edilmesi gerektiğini, faiz talebinin uygun olmadığını savunarak, davanın reddini istemiş.

Davalı ..... vekili, hasar gören emtianın nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalandığından öncelikle sorumluluğun nakliyat sigortacısında bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı .... vekili, müvekkilinin taşıyıcı değil, nakliye komisyoncusu olduğunu, hasarın mücbir sebepten kaynaklandığını, davayı kabul etmemekle birlikte sorumlu tutulması halınde Varşova Konvansiyonu hükümlerine göre sınırlı sorumluluk hükümlerine göre değerlendirme yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı .... vekili, müvekkilinin taşıyıcı değil, nakliye komisyoncusu olduğunu, hasarın mücbir sebepten kaynaklandığını, davayı kabul etmemekle birlikte sorumlu tutulması halınde Varşova Konvansiyonu hükümlerine göre sınırlı sorumluluk hükümlerine göre değerlendirme yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen 06.09.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre, olayın meydana geldiği gün mevsim normallerinin üzerinde bir yağış gerçekleştiği, zararın hava yolu taşıması sırasında gerçekleşmediği, .... tarafından söz konusu antreponun davalı ...'ye kiralandığı için davalı ... 'ye husumet yöneltilemeyeceği, diğer davalılar yönünden ise söz konusu emtia antrepoda iken sel baskınlarına yol açacak şekilde aşırı yağış meydana gelmesi ve bu durumun önceden öngörülmesinin antrepo işleticisi tarafından mümkün olmaması, olay sırasında yağan yağışın umulmadık hal ve mücbir sebep olarak kabulü gerektiği, bu itibarla davalı ...'nin ardiyeci işleten olarak diğer davalı ...'nin emtiayı taşıyan olarak zararın meydana gelmesinde bir kusurlarının bulunmadığı, buna bağlı olarak da iş yeri sigorta poliçesini düzenleyen ....'nin de poliçe teminatı ile sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle, davalı .... yönünden açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle, diğer davalılar yönünden ise açılan davanın ispat edilememesi nedeniyle ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 04,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9720, Karar No: 2011/17181, Tarih: 26.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9720 E.  ,  2011/17181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4299, Karar No: 2014/10141, Tarih: 30.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/4299 E.  ,  2014/10141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2012/216-2012/538

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.12.2012 tarih ve 2012/216-2012/538 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 30.05.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı .üstlendiği karma taşıma işinin müvekkilince sigorta örtüsü altına alındığını, dava dışı ABB AB firmasına ait emtianın MSC TİNA gemisiyle 09.07.2010 tarihinde Mersin Limanı’na gelip limandaki açık alana boşaltıldığını, Mersin’den Irak’a taşınması işini davalı N.Uluslararası Taş A.Ş’nin üstlendiğini, konteyner içinde taşınan kasaların 13.07.2010 tarihinde konteyner içinden çıkarılarak komyonlara yükleme işine geçildiği sırada Mersin Liman İşlet. A.Ş. personeli tarafından kullanılan vinçle yapılan boşaltma işlemi sırasında yükün yere düşerek hasarlandığını, sigortalıya 90.000,00 EURO ödeme yapıldığını, müvekkilinin TTK’nın 1301. maddesi uyarınca sigortalısının haklarına halef olduğunu, davalı N. A.Ş’nin CMR'nin 17. maddesi uyarınca taşıyan sıfatıyla sorumlu olduğunu, davalı Mersin Liman İşletmeciliği A.Ş’nin davalı N. A.Ş’nin hizmetinden yararlandığı kişi konumunda olduğunu, boşaltma işlemlerinin Mersin Liman İşletmeciliği A.Ş. tarafından yapılması için bizzat davalı N. A.Ş’nin irtibata geçtiğini, boşaltma işlemleri için gerekli ücreti de davalı N.A.Ş’nin ödediğini ileri sürerek, 90.000,00 EURO’nun davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Mersin Uluslararası Liman İşletmeciliği A.Ş. vekili, hasar bir haksız fiilden kaynaklandığı için davacının halefiyete dayalı rücu davasını halefi olduğu sigortalısının üçüncü şahsa karşı açabileceği zaman aşımı süresinde açması gerektiğini, BK’nın 60/1. maddesine göre dava tarihi itibariyle 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı N.Uluslararası Taş. A.Ş. vekili, müvekkilinin CMR kapsamında davacının sigortalısına ait yükü Mersin Limanı’ndan alıp Irak Dohuk'a taşıma işini üstlendiğini, ancak yükün müvekkiline teslim edilmeden hasara uğradığını, bu nedenle müvekkilinin hasardan sorumlu tutulamayacağını savunmuştur.

Davalı N.Uluslararası Taş. A.Ş. vekili, müvekkilinin CMR kapsamında davacının sigortalısına ait yükü Mersin Limanı’ndan alıp Irak Dohuk'a taşıma işini üstlendiğini, ancak yükün müvekkiline teslim edilmeden hasara uğradığını, bu nedenle müvekkilinin hasardan sorumlu tutulamayacağını savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, yükteki hasarın konteyner içinden kamyona yüklenmek için boşaltıldığı sırada 13/07/2010 tarihinde davalı liman işletmesi bünyesinde sözleşme ile hizmet vermekte olan şirket vincinden düşmesi sonucunda oluştuğu, dava tarihinin 24/04/2012 olduğu gözetildiğinde haksız eylem sonucu ortaya çıkan zararın oluşumu üzerinden 1 yıl 9 ay gibi bir sürenin geçtiği, davanın BK'nın 60/1. maddesine göre bir yıllık sürede açılması gerektiği, davacı şirketin sigortalısına halef olarak bu davayı açmış olması karşısında kendisinin de sigortalısının tabi olduğu zaman aşımı süresine göre dava hakkını kullanması gerektiğinden davanın zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiği, davalı N.. A.Ş'nin CMR'nin 17. maddesine göre sorumluluğunun yükün kendisine teslimi ile başlayacağı, somut olayda ise yükün taşıyıcı davalıya tesliminin söz konusu olmadığı, teslim amaçlı boşaltma işleminin başlamış olmasının teslim niteliğinde kabul edilemeyeceği, yükün ancak taşınacak aracın üzerine taşınacak şekilde konulmuş olmasıyla teslim edildiğini kabul etmek gerektiği, davalının dava konusu zararlandırıcı eylem ve sonucundaki hasardan sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, nakliyat sigorta poliçesine dayalı rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı Noktaş Uluslararası Taş. A.Ş. yönünden “CMR’nin 17. maddesine göre sorumluluğunun yükün kendisine teslimi ile başlayacağı, somut olayda ise yükün taşıyıcı davalıya tesliminin söz konusu olmadığı, teslim amaçlı boşaltma işleminin başlamış olmasının teslim niteliğinde kabul edilemeyeceği, yükün ancak taşınacak aracın üzerine taşınacak şekilde konulmuş olmasıyla teslim edildiğini kabul etmek gerektiği” gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer davalı Mersin Uluslararası Liman İşl. A.Ş. yönünden BK’nın 60/1. maddesi gereğince zamanaşımından reddine karar verilmiştir.

CMR’nin 17.1 maddesi, taşıyıcının eşyayı teslim aldığı andan, teslim ettiği ana kadar geçen zaman aralığında meydana gelecek ziya ve hasardan sorumlu olduğunu düzenlemektedir. Taşıyanın CMR uyarınca sorumluluğu mallar teslim alındıktan sonra söz konusu olacağı için malların ne zaman taşıyıcı tarafından teslim alınmış sayılacağının tespiti önem arzetmektedir. Taşıyıcının malı teslim alması için malın taşıyıcının hakimiyeti ve kontrolü altına girmesi gerekmektedir. Malın taşıyıcının hakimiyetine girmesinin ise salt malın taşınacak araca yüklenmesi olarak algılanmaması gerekir. Hakimiyet ve kontrolü sağlayan iş ve işlemlerin yapılması da malların taşıyıcı tarafından taşınmak üzere teslim alınması sonucunu doğuracaktır. Somut olayda dava dışı ABB AG firmasına ait emtianın gemi ile Mersin Limanı’na getirildiği ve limandaki açık alana boşaltıldığı, davalı Noktaş Uluslararası Taş. A.Ş’nin de dosyada mevcut belgelere göre Mersin’den Irak’taki alıcısına taşıma işini üstlendiği, Mersin Limanı sahasına indirilen konteyner içindeki emtianın konteyner içinden çıkarılarak kamyonlara yükleme işine geçildiği sırada davalı Mersin Liman İşlet. A.Ş. personeli tarafından kullanılan vinçle yapılan boşaltma işlemi sırasında yere düşürülerek hasarlandığı hususlarında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davalı N.. Uluslararası Taş. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde, dava konusu emtianın limana gelmesinden sonra müvekkilinin gümrük işlemlerinin başlatılması, malın konteynerden tahliyesi için Mersin Liman İşletmesi’nden talepte bulunulması gibi yalnızca evrak üzerinden bir kısım talebi gerçekleştirdiğini, bu yazışma işlemlerini de kendi adına değil üst taşıyan. GmbH adına yaptığını, bu nedenle malın müvekkilinin hakimiyet sahasına hiç girmediğini, CMR kapsamında sorumluğunun başlamadığını savunmuş ise de davalı Noktaş Uluslararası Taş. A.Ş, davalı Mersin Uluslararası Liman İşletmeciliği A.Ş’ye boşaltma talep formu ile başvurarak konteynerin içinin boşaltılmasını talep etmiş ve Mersin Uluslararası Liman İşl. A.Ş'de 31.07.2010 tarihli boşaltma ücreti faturasını davalı Noktaş A.Ş. adına düzenlemiştir. Bu durumda dava konusu emtianın taşınmak üzere davalı Noktaş Uluslararası Taş. A.Ş’nin hakimiyeti ve kontrolü altına girdiğinin kabulü gerekir.

CMR’nin 3. maddesinde “bu sözleşmenin uygulanması bakımından taşımacı, çalıştırdığı kişilerin ve taşımanın yapılması için hizmetlerinden yararlandığı diğer kimselerin görevleri sırasında hareket ve ihmallerinden sanki bu hareket ve ihmalleri kendisi yapmış gibi sorumlu olacaktır” hükmü düzenlenmiş olup davalı Mersin Uluslararası Liman İşl. A.Ş, davalı taşıyan Noktaş Uluslararası Taş. AŞ’nin yardımcısı konumundadır. Bu durumda davalı Noktaş Uluslararası Taş. A.Ş, BK’nın 100. maddesi gereğince sorumlu olup onun yardımcısı konumundaki davalı Mersin Liman İşl. A.Ş’de taşıyıcı gibi oluşan zarardan sorumlu tutulacaktır. Tüm bu yapılan açıklamalar ışığında mahkemece, dava konusu malların taşınmak üzere davalı Noktaş Uluslararası Taş. AŞ’nin hakimiyet ve kontrolüne girdiği, davalı Mersin Uluslararası Liman İşl. A.Ş’nin de davalı taşıyan Noktaş Uluslararası Taş. A.Ş’nin yardımcısı konumunda olduğu kabul edilerek davanın esasının çözüme kavuşturulması ve davalı Mersin Uluslararası Liman İşl. A.Ş’nin zamanaşımı def'inin de CMR hükümleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerekirken, davalı Noktaş Uluslararası Taş. A.Ş. yönünden taşımanın başlamadığı gerekçesiyle esastan, diğer davalı yönünden zamanaşımından reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 30.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5528, Karar No: 2016/4236, Tarih: 21.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/5528 E.  ,  2016/4236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; elektrik abonesi olan davalı tarafından, dönem faturalarına kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri tahakkuk ettirildiği gerekçesiyle Pınarhisar Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulduğunu, hakem heyetince hukuka aykırı olarak tüketicinin talebinin kabulü ile 220,73 TL'nin tüketiciye iadesine ve bu bedellerin bir daha alınmamasına karar verildiğini ileri sürerek;...i Başkanlığının 08.07.2013 tarih ve 505 nolu kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin, elektrik satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer aldığı, söz konusu bu bedellerin kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun şekilde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından belirlendiği, bu bedellerin belirlenmesi için alınan kurul kararının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayacağı, dağıtım şirketlerinin kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacakları, Elektrik Piyasası Kanununun 12. maddesi ile Kurul kararlarının Danıştay'da iptali istenebileceğinin düzenlenmiş olduğu gözetildiğinde hakem heyetinin kendi görevine girmeyen bir konuda karar verdiği gerekçe gösterilerek, davanın kabulü ile hakem heyeti kararının iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; davacı dağıtım şirketinin, abonelerinden kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli isteyip isteyemeyeceği; buradan varılacak sonuca göre Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptaline karar verilip verilmeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Yargıtay HGK. nun (17.12.2014 günlü ve 2014/7-1884 E. 2014/1045 K. sayılı ilamıyla karar düzeltme kanun yolundan da geçen) 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, dağıtım şirketleri tarafından kurallara uyan abonelerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Yargıtay HGK. nun (17.12.2014 günlü ve 2014/7-1884 E. 2014/1045 K. sayılı ilamıyla karar düzeltme kanun yolundan da geçen) 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, dağıtım şirketleri tarafından kurallara uyan abonelerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Yukarıda değinilen Yargıtay HGK. kararı doğrultusunda yerleşmiş ve kararlılık kazanmış Dairemiz uygulamasına göre; kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanılarak... Kurumu tarafından ihdas edilen ikincil mevzuat (Yönetmelik, EPDK Kurul kararları ve tebliğleri) hükümleri uyarınca, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri, elektrik abonelerinden tahsil edilemeyecektir. Zira, TRT payında olduğu gibi bu bedellerde ancak Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 73. maddesindeki esas ve ilkeleri karşılayan bir kanun hükmüyle elektrik abonelerinden alınabilecektir.

Hâl böyle olunca; mahkemece, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceği kabul edilip, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksi gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.