muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/610, Karar No: 2006/639, Tarih: 11.10.2006

Yerel Mahkemece; gerekçesi ve sonucu itibariyle aynı yönde bulunan Özel Daire bozma ilamına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmiş olması usule ve yasaya aykırıdır. Direnme kararı bu gerekçelerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.10.2006 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacılar, aralarında vekalet ilişkisi bulunan davalının bu ilişkiyi azille sonuçlandırdığını, azlin haksız olduğunu ileri sürerek ücret alacağı talebinde bulunmuşlar, Mahkemenin isteği yerinde gören kararı, Yüksek 13.Hukuk Dairesince azlin haklılığı gerekçesi ile bozulmuş, Yüksek Hukuk Genel Kurulu da Daire kararını benimsemiştir.

Tartışılan azil, davalı Fon tarafından davacılara gönderilen 19.4.2004 tarihli ihtarnamede, yönetim ve denetimi davalıya devredilen bir bankadan ücret alacaklarından bahisle davacıların davalıya karşı dava açılması sebebine dayandırılmıştır.

Sözü edilen sebep, Dairenin bozma ve karar düzeltme istemi üzerine oluşturulan ret kararında;

a)Davacıların, davalı kuruma karşı dava açmalarının,

b)Davacılarca davalıdan alınan avansın kapatılmamış olmasının,

c)Davacılardan Murat ile davalı arasında yapılan yazışmalarda kullanılan icapsız sözlerin de azil sebebi teşkil ettiği gerekçesiyle genişletilerek benimsenmiştir.

Oysa, davalı tarafından davacılara bir avans verilmediği dosya kapsamı ile sabittir. Diğer taraftan, bir hakkın elde edilmesi amaçlı açılan davanın haklı bir azil sebebi sayılamayacağı da açıktır. Esasen bu hal Yüksek Dairece de kabul edilmiştir.

Yazışmalarda kullanılan sözcüklere gelince; Davacılardan Avukat Murat davalıya yazdığı bir yazıda, davalı kurumun işleyişinden yakınarak "hantal" olduğunu ifade etmiş; ayrıca, aralarında vekalet ilişkisi kurulmasına karşın ücret sözleşmesinin yapılmadığını belirterek, vekalet ilişkisinin "angarya" haline geldiğini dile getirmiştir. Yüksek Daire ve Hukuk Genel Kurulu özellikle bu ve benzeri ifadelerin azil sebebi sayılması gerektiğini kabul etmiştir.

Vekalet ilişkisini düzenleyen Borçlar Kanununun 386 ve takibeden maddeleri ile Avukatlık Kanununun 174.maddesi hükümlerine göre vekil, üstlendiği "işi" vekil edenin talimatı doğrultusunda, iyi bir şekilde yapmakla yükümlü kılınmıştır. Vekil edene sorumluluğu işle sınırlıdır. Eldeki davada, işin yapılmadığına dair bir savunma yoktur.

Bu durumda, azlin haklı sebebe dayandığı yolundaki çoğunluk kararına katılmıyorum.

Orhan UZGÖREN

1.Hukuk Daire Başkanı

KARŞI OYLAR

Davacılar, davalı kurumun avukatları iken davalı kurumca haksız azledildikleri gerekçesiyle ücreti vekalet alacakları için dava açmış olup, Yüksek Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca oy çokluğuyla; bu davanın kabulü yolunda verilmiş bulunan yerel mahkeme direnme kararı azlin haklı olduğu ve davanın reddi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Bu durumda, azlin haklı sebebe dayandığı yolundaki çoğunluk kararına katılmıyorum.

Orhan UZGÖREN

1.Hukuk Daire Başkanı

KARŞI OYLAR

Davacılar, davalı kurumun avukatları iken davalı kurumca haksız azledildikleri gerekçesiyle ücreti vekalet alacakları için dava açmış olup, Yüksek Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca oy çokluğuyla; bu davanın kabulü yolunda verilmiş bulunan yerel mahkeme direnme kararı azlin haklı olduğu ve davanın reddi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Yüksek Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun oy çokluğuyla vermiş olduğu karara aşağıdaki nedenlerle katılmıyoruz.

Davalı taraf davacı avukatları azlederken azilnamede; davacıların takip ettikleri başka dava dolayısıyla hak ettikleri vekalet ücreti için aleyhlerine dava açılmasını azil sebebi olarak göstermiş ve azilnamede başka bir sebebe dayanmamışken, yargılama aşamasında geçerliliği tartışılabilecek başka sebeplerde ileri sürmüştür.

Davacıların, kendi hakları ile ilgili olarak müvekkilleri aleyhine dava açmaları, hiçbir zaman azil sebebi yapılamaz. Müvekkilin, avukatının haklarının zamanında ve tamamen ödememesi halinde, avukatının onun aleyhine yasal başvurması kadar doğal bir şey yoktur.

Davalı kurumun azilnamede göstermediği ancak daha sonra iler sürdüğü sebeplere gelince; yerleşmiş Yargıtay kararlarında ve öğretide (Baki Kuru HUMK 2.cilt 1318 sayfa ) kabul edildiğine gibi, ancak azil sebebinin azilnamede gösterilmemesi halinde azleden aleyhine açılacak bir davada azleden göstermemiş olduğu azil sebeplerini açıklayabilir. Bozma kararını veren Yüksek Dairenin çoğunluk görüşünde tarih ve numaraları yazılı kararlar, azilnamede azil nedenlerinin hiç gösterilmemiş olması veya genel ifadeler kullanılması ile ilgili olup somut olaya ve çoğunluk görüşüne uygun düşmemektedir.

Azilnamede azil sebebinin gösterilmiş olması halinde yeni azil sebeplerine dayanılamaz. Davacı taraf dava açıldıktan sonra davalı tarafça yeni gösterilen azil sebeplerini kabul etmediğini açık şekilde bildirmiştir. Bu bildirim savunmanın genişletilmesine karşı çıkma niteliğindedir.

Kaldı ki dosya içeriğine göre davalı tarafça sonradan ileri sürülen hususlar arasında davacı avukatların azlini gerektirici bir hareketlerine rastlanmamıştır. Ayrıca davcı avukatların vekalet görevleri sırasında yaptıkları iş dolayısıyla özensiz davrandıkları, görevlerini ihmal veya suistimal ettikleri iddia veya kanıtlanmışta değildir.

Kaldı ki dosya içeriğine göre davalı tarafça sonradan ileri sürülen hususlar arasında davacı avukatların azlini gerektirici bir hareketlerine rastlanmamıştır. Ayrıca davcı avukatların vekalet görevleri sırasında yaptıkları iş dolayısıyla özensiz davrandıkları, görevlerini ihmal veya suistimal ettikleri iddia veya kanıtlanmışta değildir.

Dairemizin bozma kararındaki karşı görüşlerimizi tekrar etmekteyiz. Özetle davalı kurumun yazışmalarında belirttiği şekilde, davacı avukatlara zimmetlerinde kalan bir avans verdiği kanıtlanamamıştır. Bu hususun haklı bir azil nedeni olarak kabulü mümkün değildir. Davalı kurumla davacı avukatlarından Murat arasındaki yazışmalarda, yukarıda açıklandığı üzere bir azil sebebi görülmediği gibi çoğunluğun görüşüne göre bir an için bunların azil sebebi olarak kabul edilmesi halinde, bu azil sebebi kimden sadır olmuşsa ancak onu bağlar. Davacılardan Yavuz kurumun ayrı bir avukatıdır. Kendisinin bu yazışmalar sırasında davalı kurumun işlerini takip etmeye devam edeceğini bildirmesine rağmen aradan uzun süre geçtikten sonra bu avukatında aynı nedenlerle azlinin haklı görülmesi doğru kabul edilemez.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı avukatların azli haklı görülmemiştir. Ancak; bir an için haklı olduğu kabul edilse bile, davacı avukatların azil tarihine yaptıkları işler dolayısıyla sarfettikleri emekleri göz önüne alınıp hak edebilecekleri ücretin tespit edilerek en azından buna hükmedilmesi gerekir. Bu sebeple de davanın tamamen reddi gerektiği yolundaki çoğunluk görüşüne de katılmak mümkün değildir.

Bu nedenlerle Yüksek Hukuk Genel Kurulunun bozma kararına, katılmıyor, direnme kararının uygun bulunduğu, dosyanın miktar denetimi için daireye gönderilmesi yolunda karar verilmesi gerektiğini düşünüyoruz.

Kadir Özbek

M.A.Esmer

Yargıtay 13.Hukuk Dairesi Üyesi

Yargıtay 13.Hukuk Dairesi Üyesi
Yargıtay — Esas No: 2010/4976, Karar No: 2010/9990, Tarih: 03.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4976 E.  ,  2010/9990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacının temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/110, Karar No: 2006/122, Tarih: 05.04.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/12-110 E.  ,  2006/122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4.İcra Mahkemesi

TARİHİ : 14/09/2005

Taraflar arasındaki "takibin iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 4.İcra Mahkemesince istemin kabulüne dair verilen 02.12.2004 gün ve 2004/382-567 sayılı kararın incelenmesi karşı taraf/alacaklı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12.Hukuk Dairesinin 04.03.2005 gün ve 2005/878-4439 sayılı ilamı ile; (...4389 Sayılı Kanuna 5020 S.K.nun 27.maddesi ile eklenen Ek. 5.maddesinde (Kamu bankalarında “tasfiye halindeki Emlak Bankası A.Ş. dahil” ve sermayesinin yarıdan fazlası kamu kurum ve kuruluşlarına ait olan yada hisselerinin çoğunluğu üzerinde bu kurum ve kuruluşların idare ve temsil yetkisi bulunan ve özel kanunla kurulmuş bankalarda bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce bankacılık teamüllerine göre teminatlı ve/veya yetersiz teminatlı kredi kullanıp da vadesi geçtiği halde henüz ödenmemiş, süresi uzatılmamış veya yeniden yapılandırılmamış kredileri kullananlar yada yeniden yapılandırma şartlarını ihlal edenler ile münferit veya karşılıklı verilen banka teminat mektupları, kabul kredileri ve avaller, taşınır ve taşınmaz rehni, ipotek, üst hakkı, intifa hakkı ve oturma hakkı gibi her türlü sınırlı ayni hak tesisine ilişkin sözleşmeden doğan haklarında diğer bankaların ve üçüncü kişilerin muvazaadan ari hakları aleyhine olmamak üzere Fon ve Hazine alacaklarına ilişkin tedbir, takip ve tahsil hükümleri bankalarınca uygulanır.) hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda alacaklı, T. Vakıflar Bankası A.Ş. yasanın anılan maddesi kapsamındadır. “5020 Sayılı Bankalar Kanununu ek madde 3 ‘te bu kanundan kaynaklanan fon alacaklarına ve bu kanuna göre hazine alacağı sayılan alacaklara ilişkin dava ve takiplerde zamanaşımı süresi 20 yıldır. Fon alacakları ve bu kanuna göre hazine alacağı sayılan alacaklar bakımından bu sürenin başlangıcı fon tarafından ödeme yapılmasına veya yapılacak olmasına sebebiyet veren kişilerin fiillerinin gerçekleştirdiği tarihten itibaren başlar.” hükmünü içermektedir. Somut olayda fiilin gerçekleştiği tarih takip konusu çekin keşide tarihi olup bu tarihten itibaren de yasada belirtilen 20 yıllık süre henüz dolmamış ve zamanaşımı gerçekleşmemiştir. Zira, yasa zamanaşımını hazine alacakları için geriye çekmiş bulunmaktadır 0 halde, Mahkemece, istemin reddi yerine kabulüne karar verilmesi yukarıda açıklanan yasal düzenleme karşısında isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir

TEMYİZ EDEN : Karşı taraf/alacaklı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

İstek, özü itibariyle çeke dayalı takibin zamanaşımına uğradığı iddiasına dayalıdır.

TEMYİZ EDEN : Karşı taraf/alacaklı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

İstek, özü itibariyle çeke dayalı takibin zamanaşımına uğradığı iddiasına dayalıdır.

Mahkemece, takipten sonra 6 (altı) aylık zamanaşımının gerçekleştiği kabul edilerek “şikayetin kabulüne icra takibinin davacı yönünden iptaline,  icranın geri bırakılmasına..” karar verilmiş; Özel Daire ise 5020 sayılı Yasayla değişik 4389 sayılı Kanunun Ek Madde 5 ve Ek Madde 3 maddelerine dayanarak, çek keşide tarihinden itibaren 20 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar vermiştir.

Mahkeme önceki kararında direnmiş; hükmü karşı taraf/alacaklı banka vekili temyize getirmiştir.

Davanın devamı sırasında 4389 sayılı Kanun ve bunu değiştiren tüm kanunlar 01.11.2005 gün ve 25983 sayılı resmi gazetede yayımlanan 5411 sayılı Bankacılık Kanunu ile yürürlükten kaldırılmıştır.                        5411 sayılı Kanun 5472 sayılı Kanunla değişikliğe uğramış, bu değişiklik 14.03.2006 tarih ve 26108 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık;

Açıklanan yasal düzenlemeler de nazara alınarak şikayete konu çeke dayalı takipte uygulanacak zamanaşımı süresinin;  takip dosyasındaki son işlem tarihinden itibaren 6 ay mı, yoksa Bankacılık Kanunu hükümleri de nazara alınarak çekin keşide tarihinden başlayarak 20 yıl mı olduğu, noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle; alacaklı bankanın ve alacağının yasal konumunun belirlenmesine yönelik olarak, 4389 sayılı Bankalar Kanunu ve bu kanunu değiştiren tüm kanunlar ile 01.11.2005 gün ve 25983 sayılı resmi gazetede yayımlanarak bu kanunları yürürlükten kaldıran 5472 sayılı kanunla değişik 5411 sayılı Bankacılık Kanununun ilgili  hükümlerinin irdelenmesinde yarar vardır.

4389 Sayılı Bankalar Kanunu’na 5020 S.K.nun 27.maddesi ile eklenen Ek. 5.maddede;

“Kamu bankalarında “tasfiye halindeki Emlak Bankası A.Ş. dahil” ve sermayesinin yarıdan fazlası kamu kurum ve kuruluşlarına ait olan yada hisselerinin çoğunluğu üzerinde bu kurum ve kuruluşların idare ve temsil yetkisi bulunan ve özel kanunla kurulmuş bankalarda bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce bankacılık teamüllerine göre teminatlı ve/veya yetersiz teminatlı kredi kullanıp da vadesi geçtiği halde henüz ödenmemiş, süresi uzatılmamış veya yeniden yapılandırılmamış kredileri kullananlar yada yeniden yapılandırma şartlarını ihlal edenler ile münferit veya karşılıklı verilen banka teminat mektupları, kabul kredileri ve avaller, taşınır ve taşınmaz rehni, ipotek, üst hakkı, intifa hakkı ve oturma hakkı gibi her türlü sınırlı ayni hak tesisine ilişkin sözleşmeden doğan haklarında diğer bankaların ve üçüncü kişilerin muvazaadan ari hakları aleyhine olmamak üzere Fon ve Hazine alacaklarına ilişkin tedbir, takip ve tahsil hükümleri bankalarınca uygulanır.”

Denilmekte;

Denilmekte;

5020 Sayılı Kanunla eklenen  ek madde 3 ‘te de;

“…Bu kanundan kaynaklanan fon alacaklarına ve bu kanuna göre hazine alacağı sayılan alacaklara ilişkin dava ve takiplerde zamanaşımı süresi 20 yıldır. Fon alacakları ve bu kanuna göre hazine alacağı sayılan alacaklar bakımından bu sürenin başlangıcı fon tarafından ödeme yapılmasına veya yapılacak olmasına sebebiyet veren kişilerin fiillerinin gerçekleştirdiği tarihten itibaren başlar.”

Hükmü yer almaktadır.

Davanın devamı sırasında 01.11.2005 gün ve 25983 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 5411 sayılı Bankacılık Kanunu ile 4389 sayılı Bankalar Kanunu ve bunu değiştiren tüm kanunlar, bu kanunun geçici maddelerindeki düzenlemeler hariç olmak üzere yürürlükten kaldırılmış; 5411 sayılı kanun 5472 sayılı kanunla değişikliğe uğrayarak, bu değişiklik de 14.03.2006 tarih ve 26108 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

5411 sayılı Bankacılık Kanununun;

“Yürürlük “ başlıklı 170. maddesinde;

“Bu kanunun;90 ve 91 inci maddeleri bu Kanunun yayımı tarihinden iki ay içinde, 168 inci maddesinin (B),(C),(D) ve (E) fıkraları 01.01.2006 tarihinde, diğer maddeleri yayımı tarihinde yürürlüğe girer.”

“Zamanaşımı” başlıklı 141. maddesinde;

“Bu kanundan kaynaklanan fon alacaklarına ilişkin dava ve takiplerde zamanaşımı süresi yirmi yıldır.”

“Kaldırılan ve Değiştirilen Hükümler” başlıklı 168. maddesinde A fıkrasında;

“Bu kanunun geçici maddelerindeki düzenlemeler hariç olmak üzere, 18.06.1999 tarihli 4389 sayılı Bankalar Kanunu ile ek ve değişiklikleri yürürlükten kaldırılmıştır.”

Geçici madde 11’de;

“Bu Kanunun yayımı tarihinden önce, 26.12.2003 tarihine kadar temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Fona intikal eden ve/veya bankacılık işlemleri yapma ve mevduat kabul etme izin ve yetkileri ilişkili Bakan, Bakanlar Kurulu veya Kurul tarafından kaldırılarak tasfiyeleri Fon eliyle yürütülen veya Fon tarafından tasfiye işlemleri başlatılan bankalar hakkında başlatılan işlemler sonuçlanıncaya ve her türlü Fon alacakları tahsil edilinceye kadar bu Kanunla yürürlükten kaldırılan 4389 sayılı Kanunun 14, 15, 15/a, 16, 17, 17/a ve 18 inci maddeleri, ek 1, 2, 3, 4, 5 ve 6 ncı maddeleri ile geçici 4 üncü maddesi hükümlerinin uygulanmasına devam edilir…..”

Geçici Madde 13’te;

Geçici Madde 13’te;

“Sermayesinin yarıdan fazlası kamu kurum ve kuruluşlarına ait olan ya da hisselerinin çoğunluğu üzerinde bu kurum ve kuruluşların idare ve temsil yetkisi bulunan ve özel kanunla kurulmuş bankalarda (Tasfiye Hâlinde T. Emlak Bankası A.Ş. dâhil ) 26.12.2003 tarihinden önce bankacılık teamüllerine göre teminatlı ve/veya yetersiz teminatlı kredi kullanıp da vadesi geçtiği halde henüz ödenmemiş, süresi uzatılmamış veya yeniden yapılandırılmamış kredileri kullananlar ya da yeniden yapılandırma şartlarını ihlal edenler ile münferit veya karşılıklı verilen banka teminat mektupları, kabul kredileri ve avaller, taşınır ve taşınmaz rehni, ipotek, üst hakkı, intifa hakkı ve oturma hakkı gibi her türlü sınırlı aynî hak tesisine ilişkin sözleşmeden doğan hakların da diğer bankaların ve üçüncü kişilerin muvazaadan arî hakları aleyhine olmamak üzere Fon alacaklarının tahsiline ilişkin 123, 134, 136, 137, 138, 140, 142 ve 165 inci madde hükümleri, tasarrufun iptali davalarında aciz vesikası şartı aranmaması, tüzel kişilerin kanunî temsilcileri ile borçlu ve borçla diğer ilgililerin yurt dışına çıkmasını yasaklama dâhil bankalarınca uygulanır.”

Geçici madde 16’da;

“Bu kanun ile Fon alacağının tahsili bakımından yarar görülerek zamanaşımı ve diğer konularda fon lehine getirilen hükümler makable şamildir.”

Hükümleri yer almaktadır.

Görüldüğü üzere; 5411 sayılı Bankacılık Kanunu, bu kanunun geçici maddelerindeki düzenlemeler hariç olmak üzere, 18.06.1999 tarihli 4389 sayılı Bankalar Kanunu ile ek ve değişikliklerini yürürlükten kaldırmıştır. Yukarıya içerikleri aynen alınan geçici maddeler hükümlerinde ise, açıkça 4389 sayılı Kanunun ek 1, 2, 3, 4, 5 ve 6 ncı maddeleri ile geçici 4 üncü maddesi hükümlerinin uygulanmasına devam edileceği ifade edilmiştir.

Uygulanmaya devam edilecek hükümlerden 4389 sayılı Kanun ek 5.madde kapsamına alacaklı T.Vakıflar Bankası A.Ş. de girmektedir. Bunun sonucu olarak, yine aynı Kanunun 5020 sayılı yasa ile eklenen Ek madde 3’te yer alan; bu kanundan kaynaklanan fon alacaklarına ve bu kanuna göre hazine alacağı sayılan alacaklara ilişkin dava ve takiplerde zamanaşımı süresinin 20 yıl olduğunu ifade eden hükmün de alacaklı yönünden uygulanacağının kabulü gerekir. Zira, açıklanan bu hükümleri ayakta tutarak yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanunu, yukarıya aynen alınan Geçici Madde 16’da da açıkça bu alacaklar yönünden getirilen fon lehine hükümlerin fon alacakları yönünden geçmişe etkili olacağını düzenlemiştir. Bu hükümden hazine alacaklarını ayrı düşünmek, ayakta tutulan eski yasa hükümleri de birlikte değerlendirildiğinde olanaklı değildir. Bu bakımdan 5411 sayılı Kanunun geçici madde 16’nın hazine alacakları yönünden de geçerli olduğu belirgindir.

Uyuşmazlığın çözümünde ayakta bırakılan eski yasa hükümleri ile 5411 sayılı Bankacılık Kanunu hükümlerinin birlikte ele alınıp, sonuca varılması gerekmektedir. Zira, yasa koyucunun geriye etkililik unsurunu açıkça getirmiş olması, bu alacakların tahsilinin sağlanması amacını ortaya koymaktadır. Şu durumda, geriye etkililiği (makable şamil olmayı) kabul eden 5411 sayılı yasanın bu açık hükmü karşısında yürürlük tarihi bu hükümler yönünden yayım tarihi olmakla birlikte, etkisini yayım tarihinden önceki alacaklar yönünden doğuracağının kabulü gerekir.

Eş söyleyişle; ayakta tutulan 4389 sayılı Kanun ve bu kanunu değiştiren 5020 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde alacaklı bankanın alacağı hazine alacağı sayılmaktadır ve bunlar tıpkı fon alacakları hükmünde kabul edilerek fon alacaklarına ilişkin dava ve takipler için 5020 sayılı Kanun ek madde 3 hükmünde yer alıp, 5411 sayılı Kanunun 141.maddesinde de aynen kabul edilen 20 yıllık zamanaşımı süresi bunlar için de uygulanacaktır. Bu süre, yine 5411 sayılı Kanun geçici madde 16’da yer alan açık hüküm gereği, geçmişe etkisi kabul edilerek fiilin gerçekleştiği tarihten başlayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında;

Alacaklı Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O. 5411 sayılı Bankacılık Kanunu ile kaldırılmayarak  yürürlükte bırakılan 4389 sayılı Kanuna 5020 sayılı Kanunun 27. maddesi ile eklenen Ek 5.maddesi kapsamında olup, hazine ve fon alacaklarına uygulanan hükümlerin bu banka alacaklarına da uygulanacağı kabul edilmiştir. Yine aynı kanun Ek madde 3’te getirilen 5411 sayılı Kanunun 141.maddesi ile de kabul edilen 20 yıllık zamanaşımı süresi bu bankanın alacağı yönünden de uygulanacaktır. Geçmişe etkili olacağı 5411 sayılı Kanunda açıkça kabul edilen bu lehe hükümler gereğince, fiilin gerçekleştiği takip konusu çekin keşide tarihi olan 31.12.2000 tarihinden itibaren kanunda belirtilen 20 yıllık süre henüz dolmamış ve zamanaşımı gerçekleşmemiştir. Mahkemenin, Hazine alacakları için zamanaşımını geriye çeken açık kanun hükmünü nazara alarak talebin reddi yerine, bu hükümlere aykırı olarak takibin kesinleşmesinden sonraki zamanaşımı itirazının kabulü ile icranın istekli borçlu yönünden geri bırakılmasına karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

S O N U Ç :  Karşı taraf/alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 05.04.2006 gününde, oybirliği ile karar verildi.