muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6641, Karar No: 2016/13511, Tarih: 28.11.2016

Ancak uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16741, Karar No: 2025/3722, Tarih: 08.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/16741 E.  ,  2025/3722 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1568 E., 2021/239 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Düzeltilerek esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 29.01.2021 tarihli ve 2019/1568 Esas, 2021/239 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.10.2022 tarihli yazısı ile gerekçeli kararın sanık ... müdafiine tebliğine rağmen sanık müdafiince kararın temyiz edilmediği, kararın sanık ...'ya tebliğ edilmesi gerektiğinden bahisle dosyanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi Adalet Komisyonu'na gönderildiği, bunun üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 29.01.2021 tarihli kararının sanığın mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca 09.02.2023 tarihinde tebliğ edildiği, UYAP sisteminden yapılan incelemede tebliğ tarihinde sanık ...'nın Gaziantep L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu tespit edilmiş olup 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 19. maddesinde “tebligatın yapıldığı tarihte kişinin cezaevinde hükümlü veya tutuklu olarak bulunması halinde tebligatın cezaevi müdür veya memuru aracılığıyla yapılması gerektiği’’ düzenlemesi karşısında yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla;

Bölge Adliye Mahkemesinin 29.01.2021 tarihli kararının usulüne uygun ve "5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini bildirir gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içerir şekilde sanık ...'ya ve vasisine (Ceza infaz kurumunda olması halinde cezaevinde karar içeriği kendisine okunup/anlatılmak ve Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263 üncü maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmek suretiyle tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek tebliğ belgesi ile sanık ... ve vasisi tarafından sunulması halinde temyiz dilekçesinin de eklenmesi suretiyle ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9461, Karar No: 2015/31768, Tarih: 14.12.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/9461 E.  ,  2015/31768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2015/369947

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık E.. K..'ın 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla mahkumiyetine ilişkin İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.10.2012 gün ve 2012/125 esas 2012/286 sayılı kararına yönelik sanığın temyiz talebinin, süresinden sonra yapıldığından bahisle reddine dair mahkemenin 03.01.2014 tarih ve aynı sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi sonucunda; Dairemizin 14.03.2014 gün 2014/7717 Esas, 2014/4760 sayılı ilamı ile “sanığın hükümden sonra İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.03.2014 tarih ve 2012/125 esas sayılı yazı ekinde gönderdiği 06.03.2014 havale tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiğinden dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesine” ilişkin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 09.12.2015 gün ve 11-2015/369947 sayılı yazı ile sanığın 06.03.2014 tarihli feragat dilekçesinin mahkemece verilen temyize konu 03.01.2014 tarihli ek karara ilişkin olmadığı aynı mahkemenin sanığın yargılanmanın yenilenmesi talebi hakkında itirazı kabil olmak üzere verdiği 29.01.2014 tarih 2012/125 Esas, 2012/286 sayılı ek karara ilişkin olduğundan temyize konu 03.01.2014 tarihli ek kararın 17.02.2014 gün ve 2014/54767 sayılı tebliğname gereğince incelenip karar verilmesi gerektiğinden bahisle itiraz edilmekle, Dairemize gönderilen dosyanın yeniden yapılan incelemesi sonucunda; itiraz nedenlerinin yerinde olduğu anlaşılmakla, itirazın kabulüne, Dairemizin 14.03.2014 gün ve 2014/7717 Esas, 2014/4760 Karar sayılı ilamın kaldırılmasına karar verilip gereği görüşüldü:

Sanığın yokluğunda verilip sorgusunda beyan ettiği ve aynı zamanda mernisde kayıtlı adresine 29.11.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 06.12.2013 havale tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki temyiz talebinin reddine dair mahkemenin 03.01.2014 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın istem gibi ONANMASINA, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3441, Karar No: 2015/4919, Tarih: 25.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/3441 E.  ,  2015/4919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2013/57-2014/257

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların Kdz.Ereğli 2.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 24/07/2006 tarih ve 2006/302 Esas ve 2006/287 Karar sayılı kararıyla boşandıklarını, müşterek çocuk E.. S..'ın velayetinin müvekkiline verildiğini, müşterek çocuk lehine nafakaya hükmedilmediğini, daha sonra müvekkili tarafından açılan iştirak nafakası ve artırım davaları ile önce 01.06.2007 tarihinde 750 TL iştirak nafakasına, 04.05.2009 tarihinde nafakanın 900 TL'ye yükseltilmesine, en son Kdz. Ereğli 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 28.06.1012 tarih ve 2011/93 E. 2012/414 K. sayılı kararı ile iştirak nafakasının 1350 TL'ye yükseltildiğini, müşterek çocuk Emir'in şu anda 9 yaşında olduğunu, her geçen gün ihtiyaçlarının arttığını, .. Eğitim Kurumlarına gittiğini, okulun aylık taksidinin 1.050 TL olduğunu, bunun dışında Emir'in her hafta sonu .. Kursuna gittiğini, kursun 10 aylık ücretinin 1.600 TL olduğunu, okul servisi için 10 aylık 2.050 TL ödendiğini, yıllık okul kitapları bedellerinin taksitler halinde müvekkili tarafından ödediğini, tiyatro hocasına 50 TL ödendiğini, Emir'in fiziksel gelişimi için 2 sene boyunca .. Kulubüne devam ettiğini, ancak kulübün bu sene aylık ücretini 150 TL'ye çıkarması nedeniyle küçük Emir'i kurstan almak zorunda kaldığını, bunun dışında okulun ekstra etkinlikleri için hatırı sayılır miktarda ödemelerin müvekkili tarafından yapıldığını, okulun her ay ..'ye kişi başı 50 TL'ye gezi düzenlediğini, müvekkilinin küçük Emir'i babasıyla görüşmesi için tüm resmi tatillerde, sömestr tatilinde ve bazı hafta sonlarında Ereğli'ye götürdüğünü ve sonraki hafta sonu gidip aldığını, her gidiş gelişlerde müvekkilinin 250 TL para harcadığını, müvekkilinin işsiz olduğunu, müşterek çocuğun ihtiyaçlarını karşılamak için ailesinden yardım almak zorunda kaldığını, davalının şirket sahibi olduğunu ve refah içinde yaşadığını, yüklü miktarda gayrimenkulünün olduğunu belirterek müşterek çocuk E.. S.. lehine daha önce hükmedilen aylık 1.350 TL iştirak nafakasının aylık 3.000 TL'ye çıkartılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; talep edilen artışın çocuğun giderleri ve müvekkilinin maddi durumu açısından fahiş olduğunu, çocuğun okul giderlerine müvekkilinin zor da olsa katlandığını ancak bunun dışında bazı kurslara katılmasını ve bunlar için ücret talep edilmesini kabul etmediklerini, eğitim dışında bahsedilen giderlerin nafakayı artırmaya yönelik talepler olduğunu, müvekkilinin işsiz olduğunu, yeni eşi ve çocuğu olduğunu, ödemiş olduğu 1.350 TL nafakanın 28.06.2012 tarihinde hükmedildiğini, bu tarih sonrasında çocuğun giderlerinde bir artış olmadığı gibi müvekkilinin gelirinde de bir artış olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile dava tarihi 14.01.2013 den itibaren 1.350 TL iştirak nafakasının 2.000 TL'ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tarafların müşterek çocukları lehine en son 28.06.2012 tarihinde yükseltilmesine karar verilen iştirak nafakasının artırımına ilişkin olup, dava 14.01.2013 tarihinde açılmıştır.

TMK.'nın 182/2 maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.

Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür. Diğer taraftan iştirak nafakası belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olağan harcamaların da dikkate alınması zorunludur. Ne var ki, nafaka miktarının belirlenmesine esas alınması gereken giderlerinin makul sınırlar içinde kalmasına özen gösterilmesi ve velayet kendisine bırakılmayan tarafın ağır yükümlülüklere maruz bırakılmaması gerekmektedir.

Mahkemece, nafaka takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (babanın) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.

Somut olayda dosyadaki bilgi ve belgelerden; tarafların 24.07.2006 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, 20.07.2004 doğumlu müşterek çocuğun velayetinin anneye verildiği, karar ile müşterek çocuk lehine iştirak nafakasına hükmedilmediği, daha sonra davacı tarafından açılan iştirak nafakası ve artırım davaları ile önce 01.06.2007 tarihinde 750 TL iştirak nafakasına hükmedildiği, sonra 04.05.2009 tarihinde 900 TL'ye, en son 28.06.2012 tarihinde 1.350 TL'ye yükseltildiği ve kararın Dairemiz tarafından 25.02.2013 tarihinde onanmasına karar verildiği görülmüştür.

Dosya kapsamından, davacı kadının ev hanımı olduğu, annesinin evinde kira vermediği, dava tarihi sonrasında işe başladığı ve asgari ücret düzeyinde gelir elde ettiği, davalı babanın ise işsiz olduğu, abisi evinde kira vermeden eşi ve çocuğu ile kaldığı, sahip olduğu gayrimenkullerden elde ettiği 3.000-4. 000 TL kira geliri olduğu anlaşılmaktadır.

Müşterek çocuğun eğitim gördüğü .. İlkokulu ve Ortaokulu Müdürlüğünden gelen yazı cevabına göre, bir yıllık özel eğitim gideri, yemek ve mental aritmetik kursu dahil olmak üzere toplam 7.800 TL okul gideri bulunmaktadır.

Yukarıda izah olunan nedenlerle; somut davada, iştirak nafakasının en son yükseltildiği tarih ile dava tarihi arasında geçen süre, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, ekonomik göstergelerdeki değişim ile ve nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu nazara alındığında; artırılan iştirak nafakası miktarı fazla olup, TMK.4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10560, Karar No: 2022/7622, Tarih: 27.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/10560 E.  ,  2022/7622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin esastan ret kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/457 E. – 2021/197 K. sayılı ilamın incelenmesinde;

Arsa niteliğindeki ... İli, İlkadım İlçesi, 19 Mayıs Mahallesi, 7753 ada 4 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibari ile doğru olduğu gibi, üzerindeki yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile emsal olarak kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha yüksek oranda değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, yetersiz gerekçe ile dava konusu taşınmazı emsale göre daha düşük oranda değerli kabul edilerek değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı olmayıp temyiz edenin sıfatı nazara alındığında bu husus bozma nedeni yapılmamış ise de yasadaki yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza farklı mahalleden ve dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmaz emsal alınarak değer belirleyen rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine 6459 sayılı Yasa'nın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından; dava tarihinden dört ay sonrasından karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiği halde, faiz bitiş tarihinin gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/457 E. - 2021/197 K. sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 27/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15791, Karar No: 2018/3261, Tarih: 24.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/15791 E.  ,  2018/3261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 24/07/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17329, Karar No: 2018/11280, Tarih: 21.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/17329 E.  ,  2018/11280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nin 53/4. maddesine göre “kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK’nin 53/1 maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanamayacağının” gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’nın 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından “TCK’nin 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısmının” çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3560, Karar No: 2025/1351, Tarih: 20.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/3560 E.  ,  2025/1351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2020/4 E., 2021/39 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının tespit maliki ... Ağçalıca(Akçalı) mirasçılarından ... (TC: ...), ...,(TC: ...) ... ( TC: ...); ... (TC: ...); ... ( TC: ..); ... ( TC: ..); ...( TC: ...); ...( TC: ..) ve ... (TC: ..) ile tine tespit maliklerinden ... mirasçısı ...( TC: ..)'ya tebliğine dair belgenin dava dosyası içerisinde ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla kararın; yukarıda ismi yazılı kişilere tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, kararın adı geçen kişi yahut kişiler tarafından süresinde temyiz edilmesi hâlinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 344 üncü maddesinde belirtilen usuli işlemlerin yapılması ve temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ edilmesi suretiyle belirtilen usuli işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

20.02.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27288, Karar No: 2015/3458, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/27288 E.  ,  2015/3458 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.