muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3372, Karar No: 2017/13771, Tarih: 11.10.2017

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-)Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2214, Karar No: 2012/6541, Tarih: 04.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2214 E.  ,  2012/6541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/09/2011

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekilince yasal süre içerisinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi,  duruşma istemi değer yönünden reddedilerek, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava ve birleşen dava, hile hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece, sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de; 256 parsel sayılı taşınmazın davacının kocası davalı A.'ın da babası olan İ.'den intikal ettiği ve davacı ile birlikte bir kısım mirasçıların da paylarını aynı akitle davalıya satış suretiyle temlik ettiği ve anılan payın satışı yönünden payını satan mirasçılar ile birlikte davalının da iradesinin satış olduğu buna yönelik iddianın sübut bulmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Bu yöne değinen davacının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davacının 215, 223, 224 ve 232 nolu parsellerdeki pay devrine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı oğlu olan davalının, miras bırakan İbrahim'den gelen taşınmazların intikalini yaptıracağı yönünde kendisini ikna ederek tapuya götürüldüğünü, intikali yaptırmış olmakla beraber kendisine ait taşınmazlarda bu konuda iradesi olmadığı halde hileye düşürülerek satış suretiyle devrin sağlandığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; hile, genel olarak bir kimseyi irade beyanında bulunmaya, özellikle sözleşme yapmaya sevketmek için onda kasten hatalı bir kanı uyandırmak,veya esasen var olan hatalı bir kanıyı koruma yahut devamını sağlamak şeklinde tanımlanır. Hata da yanılma hilede yanıltma söz konusudur. Borçlar Kanunu'nun 28/1. maddesinde açıklandığı üzere taraflardan biri diğer tarafın kasıtlı aldatmasıyla  sözleşme  yapmaya yöneltilmişse hata esaslı olmasa bile aldatılan taraf için sözleşme bağlayıcı sayılamaz. Değinilen koşulların varlığı halinde aldatılan taraf hakkını kullanmak suretiyle hukuki ilişkiyi geçmişe etkili (makable Şamil) olarak ortadan kaldırabilir ve verdiği şeyi geri isteyebilir.

Öte yandan, hile her türlü delille isbat edilebileceği gibi iptal hakkının kullanılması hiç bir şekle bağlı değildir. Anılan husus resmi belgeler yönünden de Türk Medeni Kanunu'nun 7/2. maddesinde dile getirilmiştir. Hilenin öğrenildiği tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde karşı tarafa yöneltilecek bir irade açıklaması, defi yahut dava yoluyla da kullanılabilir.

Somut olaya gelince; davacıya ait 215,224, parsel sayılı tam mülkiyete sahip olunan taşınmazlarla, 223 nolu parseldeki 640/800 ve 232 nolu parseldeki 640/800 oranındaki paydaş olduğu taşınmazların aynı tarihte (14.04.2008) satış yoluyla davalıya intikal ettiği kayden sabittir.

Somut olaya gelince; davacıya ait 215,224, parsel sayılı tam mülkiyete sahip olunan taşınmazlarla, 223 nolu parseldeki 640/800 ve 232 nolu parseldeki 640/800 oranındaki paydaş olduğu taşınmazların aynı tarihte (14.04.2008) satış yoluyla davalıya intikal ettiği kayden sabittir.

Bir kimsenin mamelekinin tamamını teşkil edecek oranda ve aynı anda satış yapmasının hayatın olağan akışına aykırılık teşkil edeceği açıktır. Öte yandan tarafların yakını olan bir kısım tanıkların davalının çekişme konusu taşınmazları cüz'i fiyatlarla edindiğini bildirdikleri gözetildiğinde, Abdullah'ın elinden alınacağı düşüncesiyle kendi yanında çalıştırdığı anlaşılan Bircan ve ondan da Mehmet'e intikalini sağladıktan sonra tekrar edinmiş olması da yukarıda değinilen ilkeler ile birlikte dikkate alındığında, davacının gerçekten kandırılmak suretiyle temliklerin sağlandığını sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca; 215, 224, 223 ve 232 nolu parseller yönündeki davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.06.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5433, Karar No: 2014/12450, Tarih: 30.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/5433 E.  ,  2014/12450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/10/2013

NUMARASI : 2012/560-2013/272

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/10/2013 tarih ve 2012/560-2013/272 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile aralarındaki E.. Yangın Kombine Sigorta Poliçesi'ne istinaden T.. A.. Gıda A.Ş. tarafından sigortalanan mısır cinsi emtiaların 09/03/2011 tarihinde davalının kiraya vereni/maliki, sigortalının ise kiracı olarak bulunduğu depoya yağmur sularının sirayeti sonucu zarar gördüğünü, müvekkili şirket tarafından sigortalısına meydana gelen zararlar için dahili su hasar ve ekspertiz raporu doğrultusunda 5.703,26 TL ödeme yapıldığını, davalının haksız olarak takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı sigortacının dava dışı sigortalısına, aralarındaki E... Yangın Kombine Sigorta Poliçesi kapsamında yaptığı hasar bedeli ödemesini rücuen işyeri maliki ve kiralayanı olan davalıdan talep ettiği, kiracı ile davalı arasında düzenlenen depo kiralama sözleşmesinin 8. maddesi ile "kiracı kiraladığı depoya koyduğu emtianın bozulması, zayii ve hasarlardan (yangın, sel, yağmur vs tabi afetler dahil) hiçbir şekil ve surette kiralayanın sorumlu olmayacağını peşinen beyan ve kabul eder" hükmü kararlaştırılmış olup, bu sorumsuzluk anlaşmasının TBK'nın 115. maddesi kapsamında bulunmayan konularla ilgili olduğundan, geçerli bir anlaşmayla bağlılık ilkesi ve sözleşme serbestisi karşısında davalının dava konusu edilen olay nedeniyle sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, E.. Y.. Kombine Sigorta Poliçesi'ne istinaden rücuen tazminat istemine ilişkin olup yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, E.. Y.. Kombine Sigorta Poliçesi'ne istinaden rücuen tazminat istemine ilişkin olup yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, olay tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 Sayılı BK'nın 474. maddesine göre, ardiye sahibi eşyayı bir komisyoncu gibi ihtimam ile muhafaza etmeye mecburdur. Her ne kadar sigortalı ile davalı arasındaki kira sözleşmesinin 8. maddesinde “Kiracı, kiraladığı depoya koyduğu emtianın bozulması, zayi ve hasarlarından (yangın, sel, yağmur vs. tabi afetler dâhil) hiçbir şekil ve suretle kiralayanın sorumlu olmayacağını peşinen beyan ve kabul eder.” şeklinde yazılmış olup mahkemece bu maddeye dayanılarak davalının sorumlu olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de, 818 Sayılı BK'nın 99. maddesi uyarınca “Hile veya ağır kusur halinde düçar olacağı mesuliyetten borçlunun iptidaen beraetini tazammun edecek her şart, batıldır”. Mahkemece bu hüküm nazara alınarak, meydana gelen zararda davalı ardiye sahibinin kusurlu olup olmadığı, hasarın oluşmasında sorumluluğunun bulunup bulunmadığı tartışılmaksızın sadece dava dışı sigortalı ile davalı arasındaki sözleşme hükmüne dayanılarak yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5166, Karar No: 2014/13147, Tarih: 25.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/5166 E.  ,  2014/13147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlığa Kalkışma, kasten yaralama, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar vermek ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde,

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayalı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince hükümlerin temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık ... savunmanının temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Sanık hakkında yakınanlara yönelik ayrı ayrı hırsızlığa kalkışma suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin ...c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın ...maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden “350,00 TL zorunlu müdafii ücretinin alınması” cümlesinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/23009, Karar No: 2016/2386, Tarih: 15.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/23009 E.  ,  2016/2386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... Mahallesi 215 ada 9, 10 ve 11 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

A-Davacıların temyizi yönünden;

Davacılar vekili 30.01.2014 tarihinde tebliğ edilen kararı 03.03.2014 tarihinde temyiz etmektedir.

HUMK.nun 432.maddesi hükmünde öngörülen 15 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,

B-Davalı temyizi yönünden;

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddesinin (g) bendine göre, kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış bedelleri esas alınarak değerinin tespiti gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte ve dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer veya yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

...gibi bir ilçede yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihine yakın ve yüzölçümü itibariyle dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde esas alınabilecek taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yoldan ihdasen oluşan 35,23 m² lik bir taşınmazın satışı özel amaçlı bir satış olup gerçek değeri yansıtmadığı izlenimi uyandırdığından, 291 ada 22 parsel sayılı taşınmaz satışının somut emsal alınması uygun değildir.

Bu nedenle mahkemece, taraflara yeni emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde re'sen emsal getirtilmesi, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek uygun emsal satışlar esas alınmak suretiyle değer tespiti gerekir.

Bu nedenle mahkemece, taraflara yeni emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde re'sen emsal getirtilmesi, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek uygun emsal satışlar esas alınmak suretiyle değer tespiti gerekir.

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması ve buna göre dava konusu taşınmaz ile emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2012 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmesi gerekir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçede emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunmadığı düşünülemeyeceğinden, uygun emsal araştırması yapılarak kayıtları getirtilip yukarıda açıklandığı şekilde değerlendirme yapan ek rapor alınarak karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi ,

2-Mahkemece, hükmedilen kamulaştırmasız el koyma tazminatına dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması yerine, faiz başlangıcının 01.11.2007 olan el koyma tarihi olarak kararda gösterilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35770, Karar No: 2017/9441, Tarih: 25.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/35770 E.  ,  2017/9441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; davalı iş yerinde ... Tuz İşletmesinde virtgen operatörü ve ustası olarak çalıştığını, fazla çalışma ücretinin, hafta sonu mesai ücretinin, resmi bayram çalışma ücretinin, yıllık izin ücretinin ödenmemesi nedeni ile iş akdini haklı nedenle feshettiğini belirterek davalıdan kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, genel tatil, hafta tatili alacaklarını davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının fazla çalışma ücretini aldığını, hafta tatili ve yıllık iznini kullandığını, davacının devamsızlık yaparak işi bıraktığını, bu nedenle kıdem tazminatına hükmedilemeyeceğini, taleplerinin de zamanaşımına uğradığını, belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapılıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; davacı sezonuna göre kış aylarında, pazar günü hariç olmak üzere 07:00-18:00 saatleri arasında çalışma yapıldığını, yine yaz aylarında vardiyalı olarak 07:00-19:00,19:00-7:00 saatleri arasında pazar günleri ise 13:00' e kadar çalıştığını beyan etmiştir. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre ise; davacının beyanını aşar şekilde sezon ayrımı gözetilmeden 07:00-19:00 arası çalışma ile haftalık 18 saat fazla çalışma yapıldığı kanaatiyle hesaplama yapılmıştır. Dairemizden geçen aynı işyeri çalışanına ait 2015/14645 esas sayılı dosyadaki hesaplamalar, tanık beyanları ve özellikle davacının talebi birlikte değerlendirildiğinde, talep aşılarak sezonuna göre ayrım yapılmadan tüm dönem için haftalık 18 saat hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı işçinin hafta tatili alacaklarının hesaplanması hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

3-Davacı işçinin hafta tatili alacaklarının hesaplanması hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yaz kış ayrımı gözetilmeden hafta tatili çalışması yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak davacı hafta tatili çalışmalarının yalnız yaz döneminde olduğunu beyan etmiştir. Hal böyle iken, hafta tatili ücreti alacağının, dava dilekçesinde belirtilen çalışma düzenine göre, yalnız yaz sezonu için hesaplanması gerekirken davacının talebi aşılarak kış dönemi içinde kabul edilmesi isabetli olmamıştır.

4-Dosyada davacının 2012-2013 yıllarına ait banka hesap dökümlerine göre bir kısım ek ödeme başlığı altında ödemeler yapıldığı, yine kısmen imzalı bordrolarda da "diğer kazanç" başlıklı sütunların yer aldığı ve bir kısım tahakkukların bulunduğu görülmüştür. Ancak söz konusu tahakkukların ve ödemelerin neye ilişkin olduğu tespit edilmemiştir. Mahkemece tarafların bu konudaki beyanları alınarak söz konusu tahakkuk ve ödemelerin mahiyeti belirlenmeli, dava konusu alacaklara ilişkin olması halinde yapılan hesaplamalardan mahsup edilmesi gerektiği düşünülmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

5-Kabule göre de; davacının talep ettiği alacakların, kısmen reddedilmesine rağmen Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 13. maddeye göre davalı lehine red miktarına göre vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 25.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.