muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3390, Karar No: 2010/9407, Tarih: 27.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3390 E.  ,  2010/9407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda getirtilen emsallerin satışlarının tapuda düşük gösterildiği açıklandıktan sonra sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13489, Karar No: 2015/13943, Tarih: 15.04.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/13489 E.  ,  2015/13943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhafelet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihine göre, dava konusu edilen fiilin 5607 sayılı Kanun’un 3/5.maddesinde öngörülen gümrük kaçakçılığı suçunu ve aynı zamanda 5752 sayılı Kanunla değişik 4733 sayılı Kanun’un 8/4. maddesinde düzenlenen suçu oluşturabileceği anlaşılmakla; fikri içtima kuralı gereğince TCK'nun 44. maddesi uyarınca daha ağır ceza öngören 5752 sayılı Kanunla değişik 4733 sayılı Kanun’un 8/4. maddesi gereğince ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.04.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7150, Karar No: 2015/13359, Tarih: 30.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/7150 E.  ,  2015/13359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında tayin edilen temel ceza üzerinden takdiri indirim nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezası ve 104 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 1 yıl 9 ay 25 gün hapis cezası ile 101 gün adli para cezasına hükmedilmesi ile suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan gümrük idaresi lehine vekalet ücretine hükmolunması;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesi ile indirim yapılarak belirlenen " 1 yıl 9 ay hapis 25 gün hapis ve 101 gün adli para cezası " ibareleri çıkartılarak yerine "1 yıl 8 ay 25 gün hapis ve 104 gün adli para cezası "yazılması ve doğrudan hükmedilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 52/2 maddesinin uygulanmasına dair bentteki "2.020" TL'nin çıkartılarak yerine "2.080" TL yazılması hükmün 4. bendinin" sanığa neticeten 1 yıl8 ay 25 gün hapis ve 2.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde değiştirilmesi ile hükümden gümrük idaresi lehine vekalet ücretine hükmedilen kısmın çıkartılması diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ve sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.03.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18055, Karar No: 2015/3118, Tarih: 09.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18055 E.  ,  2015/3118 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/05/2014 tarih ve 2013/28-2014/297 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, .... AG'nin 14/07/1992 tarihinden itibaren “...” ilacının aktif maddesi olan ... maddesinin kanuni ve tek patent hakkı sahibi olduğunu, ... AG'nin ayrıca ... markasının da sahibi olup, bu markanın 07/07/1998 tarihinde TPE nezdinde tescil edildiğini, “...” adlı ilacın Tarım Bakanlığınca 26/02/2004 tarihinde müvekkili şirket adına ruhsatlandırıldığını, .... AG ve ... 'nin müvekkili şirkete yetki verdiğini, davalının, kendi ürünlerine ait tanıtım buroşürlerinde aktif maddesi spiro diklofen olan ... adlı ürünü tanıtıp ruhsat başvuru aşmasında olduğunu beyan etmek suretiyle haksız eylemde bulunduğunu, ürünün tanıtımını yaparken ruhsatlandırma aşamasında olduğunu belirterek, bayi ve çiftçileri ruhsat alması mümkün olmayan ürün hakkında yanıltıcı bilgilendirerek yanlış yönlendirdiğini, müvekkilinin ticari faaliyetlerini tehlikeye düşürdüğünü ileri sürerek davalının haksız rekabetinin tespitiyle menine ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının patent için yaptığı başvuru tarihinde İhtira Beratı Kanunu'nun yürürlükte olduğunu, bu kanunun 3.maddesine göre, tıp ve veterinerlikte, zirai hastalıklarla mücadelede kullanılan kimyasal bileşiklerin patent koruması dışında olduğunu, bir şekilde patentlenmiş olsalar bile yasa gereği patent koruması sağlanamayacağını, ayrıca söz konusu ilacın müvekkilince henüz piyasaya da sürülmediğini, dolayısıyla meni gereken bir tecavüzün söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının dayandığı patentin, İhtira Beratı Kanunu'nun yürürlükte olduğu zaman alınıp koruma süresinin 15 yıl olduğu ve bu sürenin 14.07.2007 tarihinde davadan önce sona erdiği, ayrıca davalının ruhsatlandırma için Tarım Bakanlığı'na yaptığı başvurunun 551 sayılı KHK'nın 75/1-f maddesi uyarınca patent sahibinin patent belgesinden doğan haklarının ihlali mahiyetinde olmadığı ve davacının diğer iddialarını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7439, Karar No: 2022/1822, Tarih: 14.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7439 E.  ,  2022/1822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 30.06.2017 tarih ve 2016/1426 E- 2017/822 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 21.09.2020 tarih ve 2017/2221 E- 2020/757 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı Polytech Poliüretan ve Polimer Kimya San. Ltd. Şti. unvanlı şirketi 15/09/2009 tarihinde dava dışı %15 pay sahibi diğer ortağıyla birlikte kurduğunu, daha sonra %99 pay sahibi olacak şekilde hakim ortak haline geldiğini, 2012 yılı içerisinde davalı ...'yla %75 payın devri konusunda anlaştıklarını, ancak davalının aynı alanda faaliyet gösteren başka bir şirkette hissedar olması nedeniyle şirketinde çalışan diğer davalı üzerine devrinin yapıldığını, bu davalının da davalı ...'ya şirketin işleri için vekaletname verdiğini, devirden 1 yıl sonra şirketin davalı ...'nın Tekirdağ Muratlı İlçesi'ndeki şirketine taşındığını, içinin boşaltıldığını, envanterindeki ürünlerin piyasanın yarı fiyatına satışının yapıldığını, gereksiz yere vergi cezaları ödemesine neden olunduğunu, dava dışı Adalı Kauçuk firmasının başlattığı takip sonrasında şirketin aracının haczedildiğini, müvekkiline tahsis edilen telefonun iptal edildiğini, şirketin know - howunun anılan şirkete aktarıldığını, müvekkiline bilgi verilmediğini, davalı müdür ...'ün ortaklara eşit işlem yapmadığını, müvekkilinin tazminat hakkının doğdunu, kâr kaybı oluştuğunu, şirketin sermayesini kaybettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şirketin kötü yönetilmesinden dolayı şimdilik 50.000,00 TL, sermaye kaybından dolayı 156.000,00 TL maddi tazminat ile 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, iddiaların yersiz olduğunu, müvekkilinin davacının dilekçede açıklanan şirketteki hisselerini devir aldığını, müdür yetkisi verildiğini, şirket menfaati nedeniyle ve de İzmir'de kimsenin ilgilenmemesi sonucu merkezinin değiştirildiğini, davacının sermaye koyma borcunu dahi yerine getirmediğini, bir alacağının olmadığını, istemin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, iddiaların yersiz olduğunu, müvekkilinin davacının dilekçede açıklanan şirketteki hisselerini devir aldığını, müdür yetkisi verildiğini, şirket menfaati nedeniyle ve de İzmir'de kimsenin ilgilenmemesi sonucu merkezinin değiştirildiğini, davacının sermaye koyma borcunu dahi yerine getirmediğini, bir alacağının olmadığını, istemin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin ortak olmadığını, diğer davalı tarafından hisselerin devir alındığını, müvekkiline vekalet verdiğini, bunda bir usulsüzlük olmadığını, vekaletin kötüye kullanılmadığını, doğrudan tazminatın davacıya ödenmesinin mümkün olmadığını, manevi tazminat koşullarının da oluşmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia,savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... yönünden, bu davalının dava dışı Polytech Poliüretan ve Polimer Kimya San. Ltd. Şti.'nin vekili olduğu ve davacı ile vekalet ilişkisi bulunmadığı, bu davalı hakkındaki istemlerin vekalet ilişkisinin kötüye kullanıldığı iddiasına dayandığı,bu hususun da iş bu davanın konusunu oluşturmadığı gerekçesiyle bu davalı yönünden aktif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine, davalı ... yönünden davacının davalının şirketi kötü yöneterek zarara uğrattığı ayrıca şirket sermayesini kaybettirdiğini ileri sürdüğü, ileri sürülen maddi olguların tamamen dava dışı limited şirketin zararına neden olan eylemler olduğu, açıklanan zararların dava dışı limited şirketin doğrudan, davacı ortağın ise, dolaylı zararı kapsamında kaldığı, davanın istenilen tazminatın şirkete verilmesi şeklinde açılmasının zorunlu olduğu, yine davacının kötü yönetim nedeniyle, manen zarara uğraması isteminin de aynı kapsamda kaldığı, davacının doğrudan nasıl manen zarara uğradığı açıklanmadığı gibi, bildirilen hususların tarafların ortak olduğu şirkete yönelik olduğu, davacı yararına manevi tazminat koşullarının da bulunmadığı gerekçesiyle davalı ... adına açılan davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı, davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, somut uyuşmazlıkta, iddiaya konu zararların tamamının şirketin doğrudan, davacı ortağın ise dolaylı zararı olup, Yargıtay 11.HD'nin yerleşmiş içtihatlarında belirtildiği üzere, ancak davaya konu alacağın şirket adına ödenmesinin talep edilmesinin gerektiği, bu durumda, davacının şirket adına ödeme yapılmasını istemesi gerekirken kendisine ödeme yapılmasını istemesinin davacının manevi zararlarının oluşmaması ve manevi zararlar içinde aynı ilkelerin geçerli olması karşısında, ilk derece mahkemesince, şirket müdürü davalı ... hakkında davanın reddine karar verilmesinin yerinde olduğu, davalı ...’nın davacının ortağı olduğu Polytech Poliüretan ve Polimer Kimya San. Ltd. Şti. Şirketi'nin vekili olduğu, davacı ile arasında vekalet ilişkisi bulunmadığı, davacı tarafça, vekalet ilişkisi bulunmayan bu davalıya karşı, vekalet ilişkisinin kötüye kullanıldığı iddiasıyla dava açıldığından, ilk derece mahkemesince, davalı ...'ya karşı açılan davanın, aktif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesinin de yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 14/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3516, Karar No: 2021/2618, Tarih: 03.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/3516 E.  ,  2021/2618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

...

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 03/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13688, Karar No: 2010/21485, Tarih: 13.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13688 E.  ,  2010/21485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11110, Karar No: 2015/4853, Tarih: 08.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/11110 E.  ,  2015/4853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın, diğer sanıklar ..., ..., ... ve ...'i ...'ya ait inşaatta çalışmadığı halde 2006-2007 yılları arasında sigortalı olarak gösterip gerçeğe aykırı olarak “Sosyal Sigortalar Kurumu İş Yeri Bildirgesi” tanzim edip katılan kuruma vermek suretiyle kurumu zarara uğrattığı iddia edilen olayda;

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun “Genel Sağlık Sigortalısı Sayılanlar” başlıklı 60. maddesinde ikametgahı Türkiye'de olan kişilerden, Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince sigortalı sayılan kişiler ile isteğe bağlı sigortalı olan kişiler genel sağlık sigortalısı sayılmışlardır.

Genel sağlık sigortası geçiş sürecinin sona erdiği 01/01/2012 tarihinden itibaren hiçbir sosyal güvencesi olmayan ve Türkiye’de yaşayan Türk vatandaşları ile Türkiye’de bir yıldan fazla ikamet eden yabancı uyruklu vatandaşların Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamına alınarak durumlarına göre yalnızca genel sağlık sigortası primi ödeyerek sağlık hizmetleri karşılanacaktır.

5510 sayılı Kanun'un 67. maddesi sigortalıların sağlık hizmetlerinden yararlanma şartlarını, sigortalılık süresi, ödeme gün sayısı, prim borcu bulunup bulunmadığı gibi bazı koşullara bağlamış ise de; 18 yaşını doldurmamış olan kişiler, tıbben başkasının bakımına muhtaç olan kişiler, trafik kazası halleri, acil haller, iş kazası ile meslek hastalığı halleri, bildirimi zorunlu bulaşıcı hastalıklar, 63. maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan, kişilerin hastalanmalarına bakılmaksızın kişiye yönelik koruyucu sağlık hizmetleri ile insan sağlığına zararlı madde bağımlılığını önlemeye yönelik koruyucu sağlık hizmetleri ve (c) bendinde yer alan analık nedeninden kaynaklı ayakta veya yatarak yapılan tıbbi bakım ve tedavi giderlerine yönelik sağlanan sağlık hizmetleri, 75. maddede sayılan afet ve savaş ile grev ve lokavt halleri bu koşullardan bağışık tutulmuştur.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; ...'ya ait işyerinin idari ve vergi mevzuatlarına uygun olarak kurulmuş bulunan gerçek bir işyeri olması, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'na verilmiş bulunan işe giriş bildirgesinin sahte olmaması, sigorta primlerinin muntazaman ödenmiş bulunması nedenleriyle katılan kurumun zararından da bahsedilemeyeceği hususları nazara alındığında, sanıklara yüklenen suçların unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1749, Karar No: 2018/3911, Tarih: 03.10.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/1749 E.  ,  2018/3911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kardeşini öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : ....10. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/05/2017 tarih, 2017/30 esas, 2017/174 sayılı kararı;

TCK'nun 82/1-d, 35/1-2, 53. maddeleri gereğince 15 yıl hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; kasten öldürmeye teşebbüs suçundan dolayı yerel mahkemece kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurusu üzerine verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara karşı sanık müdafiinin temyiz istemi ile ilgili yapılan incelemede;

.....Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 05/10/2017 gün ve 2017/1825 esas, 2017/1482 karar sayılı mahkumiyet kararına ilişkin "istinaf başvurusunun esastan reddi" kararının bozma dışında hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin hakkaniyetten uzak ağır cezalandırılma yoluna gidildiğine, sanık hakkında lehe indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve sair hususlara ilişkin temyiz itirazının reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; mağdur ile sanığın kardeş oldukları, .../...

abisi Uğur'un oğlunu geç saatlerde sigara almaya göndermek isteyen sanık ...'e, Uğur ve mağdurun kızması nedeniyle başlayan kavgada, sanık ...'in evden aldığı silahtan sayılan kesici-delici niteliğe haiz döner bıçağı ile mağdur ...'i sırtta 3 adet sırttan bele kadar uzanan kesi, sağ uylukta sol kolda derin kesilerin olduğu, mağdurun karaciğer yaralanmasına neden olan bir yarasının mağdurun hayati tehlike geçirmesine sebep olduğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilemez olduğu anlaşılmakla;

1) Taraflar arasında olay öncesinde bir husumet bulunmadığı, sanığın katılanı yanlızca bir kez hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı, engel bir durum bulunmamasına rağmen eylemine kendiliğinden son verdiği anlaşılmakla, kasten yaralama suçundan temel cezanın üst sınırdan veya üst sınıra yakın şekilde tayini suretiyle hüküm kurulması yerine yazılı şekilde suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

2) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 03/10/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

V/T