muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12012, Karar No: 2024/19924, Tarih: 16.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/12012 E.  ,  2024/19924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 31.05.2024

SAYISI : 2022/5729 E., 2024/991 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onaması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 31.05.2024 tarihli ve 2022/5729 Esas, 2024/991 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 31.05.2024 tarihli ve 2022/5729 Esas, 2024/991 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2907, Karar No: 2012/10860, Tarih: 07.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/2907 E.  ,  2012/10860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :44-877

Dava, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun uyarınca çıkarılan ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın açılmasından sonra yürürlüğe giren 6111 sayılı Yasa nedeniyle konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu m.168'de şöyle denilmiştir: “Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir. Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.”

Maddede yer alan yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Kanunun uygulanmasından kaynaklanan iş bu davada, davacı yararına hükmedilen avukatlık ücretinin, maktu olarak belirlenmesi gereği gözetilmeyerek, nispi vekâlet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının altıncı bendinde yer alan "749,38 TL vekalet ücretinin“ rakam ve sözcüklerinin silinerek, yerine, "1.200,00 TL maktu vekâlet ücretinin" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/957, Karar No: 2020/164, Tarih: 04.02.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/957 E.  ,  2020/164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamlarında özetle; "dava konusu 19, 31 ve 33 parsel sayılı taşınmazlar yönünden; davacı-davalı Teymür mirasçılarının dayandığı Temmuz 1289 tarih 349 sıra numaralı sicilden gelen 13.11.1948 tarih 6 sura numaralı tapu kaydı ile 1936 tarih 1 tahrir sayılı vergi kaydının dava ve temyize konu 19, 31 ve 33 parsel sayılı taşınmazlara ait olduğunun, yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlendiği, kural olarak kayıtların iç içe geçmeleri halinde yüzölçümü büyük olan kayda değer verilmesinin zorunlu olduğu, vergi kaydının, tutunulan tapu kaydının yüzölçümünden fazla olduğu anlaşıldığına göre 1936 tarih 1 tahrir numaralı vergi kaydına değer verilmesi gerektiğinin kuşkusuz olduğu, diğer taraftan vergi kaydında “Kıştiyan Hududu”, “Rüstem Hududu”, “Yol” ve “Köy ve Kop Yolu” nun sınır yeri olarak tarif edildiği, çekişmeli taşınmazların batı sınırında ise eylemli durumda mera taşınmazının bulunması nedeniyle kaydın batı hududunun açık kaldığı, dolayısı ile de kayıt miktar fazlasının meraya el atılarak kazanıldığının kabulünün zorunlu olduğu açıklanarak, vergi kaydının kuzeyinde tarif edilen “Kıştiyan Hududu”, doğusunda ve güneyde tarif edilen “Rüstem Hududu” esas alınarak vergi kaydına doğudan batıya doğru kapsam tayin edilmesi, vergi kaydının kapsamı olan taşınmazların davacı-davalı Teymür Ağa mirasçıları adına tesciline, vergi kayıt miktar fazlasının ise mera niteliği ile sınırlandırılmasına karar verilmesi; dava konusu 108 parsel sayılı taşınmaz yönünden, çekişmeli taşınmazın 66 parsel sayılı taşınmazın tapu ve vergi kayıt miktar fazlası olarak Hazine adına tespit edildiği, ayrıca 66 parsel sayılı taşınmazın da dava konusu olduğunun tutanak içeriği ve dosya kapsamından anlaşıldığı, dolayısı ile taşınmazlardan biri hakkında verilecek hükmün diğer davayı etkileyeceğinin kuşkusuz olduğu açıklanarak dava dosyalarının birleştirilmesi, 66 parsel sayılı taşınmaza ait davanın sonuçlanıp kesinleştiğinin anlaşılması halinde ise sözü edilen parsele ilişkin dava dosyasındaki maddi ve hukuki olgular gözetilerek bir karar verilmesi; dava konusu 18 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise, kararın davalılar bölümünde gösterilen kişilerin komisyon kararı ile lehlerine tespit yapılan kişiler olmadığı, ayrıca taşınmazın tespitine esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının getirtilip yöntemince uygulanmadığı açıklanarak; davanın tapulama komisyonunca lehlerine tespit kararı verilen kişilere yöneltilmesi, daha sonra ise tapu ve vergi kayıtlarının tüm tedavülleri ile getirtilerek mahalli ve teknik bilirkişiler huzuru ile yapılacak keşifte sözü edilen kayıtlar yöntemince uygulanarak kapsamlarının belirlenmesi, değişebilir sınır tespiti halinde miktar fazlasının iktisap sebepleri üzerinde durulması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davacı ..

. Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davacı ...'in çekişmeli 108 parsel sayılı taşınmaza yönelik davasının kabulüne, davacı Hazine’nin 18, 19, 31 ve 33 pasrel sayılı taşınmazlara yönelik davasının reddine, 19, 31, 33 parsel sayılı taşınmazlar ile 18 parsel sayılı taşınmazın 07.06.2012 havale tarihli bilirkişi raporunda (B) harfiyle gösterilen 37.000,00 metrekare yüzölçümündeki kısmının hüküm yerinde gösterilen payları oranında Teymür mirasçıları adına, 18 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 324.900,00 metrekare yüzölçümündeki kısmının ise hüküm yerinde gösterilen payları oranında Mehmet ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı-davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Çekişmeli 108 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde, Mahkemece, davacı ...’in dayandığı Mart 1325 tarih 2 ve 3 sıra numaralı tapu kayıtları ile 1936 tarih 88 sıra numaralı vergi kayıtlarının dava konusu taşınmazı kapsadığı, taşınmazın Cumhuriyetin ilanından beri davacının miras bırakanı Teymür ve mirasçılarının zilyetliğinde olup, mera niteliğinde olmadığı, sınırlarının sabit nitelikte olduğu ve değiştirme ve genişletme imkanı bulunmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Çekişmeli taşınmaz, taşınmaza komşu 66 parsel sayılı taşınmaza uygulanan Mart 1325 tarih 2 ve 3 sıra numaralı tapu kayıtları ile 1936 tarih 88 tahrir numaralı vergi kaydının, kayıt miktar fazlası olduğu belirtilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve müşterekleri adına kayıtlı Mart 1325 tarih 2 sıra numaralı “16 dönüm” miktarındaki tapu kaydı, “Mezarlık, tarik, tepe, tepe” sınırlarını, Mart 1325 tarih 3 sıra numaralı “20 dönüm” miktarındaki tapu kaydı “tepe, tepe, tarik, tepe” sınırlarını ve 1936 tarih 88 tahrir numaralı “10 hektar” miktarındaki vergi kaydı ise “yol, mera, kendi, yol” sınırlarını okumakta olup, sözü edilen kayıtlardan Mart 1325 tarih 3 sıra numaralı tapu kaydı sınırları itibari ile her yere uyabilecek nitelikte olduğu gibi, Mart 1325 tarih 2 sıra numaralı tapu kaydının sınırında okunan “mezarlık” yeri bilinemediğinden ve diğer sınırları da her yere uyabilir nitelikte bulunduğundan taşınmazlara uyduğunun ispat edilemediği, 1936 tarih 88 tahrir numaralı vergi kaydının doğu sınırında okunan “yol” sınırının zeminde mevcut olduğu, batı sınırında “mera” okumakla birlikte mera bulunmadığı, kuzey sınırında okunan “kendi” sınırının 66 parsel sayılı taşınmazın kuzeyinde bulunan 67 parsel sayılı taşınmaz olduğu, güney sınırında okunan “yol” sınırının ise taşınmazın güneyinde bulunan yol olduğu belirtilmesine göre, vergi kaydının 3 sınır itibari ile dava dışı 66 parsel ile dava konusu 108 parsel sayılı taşınmazlara uyduğu anlaşılmaktadır. Belirtildiği üzere, 1325 tarih 2 ve 3 sıra numaralı tapu kayıtlarının taşınmazlara uyduğu ispat edilememekle birlikte, mahkemenin değerlendirmesi dikkate alınarak bir an için uyduklarının kabul edilmesi halinde dahi, tapu kayıtlarının sınırlarında okunan gayri sabit sınırlar 66 ve 108 parseli kapsar şekilde gösterildiğinden tapu ve vergi kaydı iç içe girmiş olup, bu halde kayıtların iç içe girmesi nedeniyle yüzölçümü büyük olan kayda değer verilmesi gerekir. Dolayısı ile sözü edilen kayıtların, ancak, tutunulan vergi kaydının miktarı olan “10 hektar” yüzölçümü ile davacılar lehine değerlendirilebileceği kuşkusuz olup, bu kayıtların dava konusu 108 parselle birlikte uyduğu kabul edilen ve aynı zamanda da revizyon gördükleri 66 parsel sayılı taşınmaz 212

. Dolayısı ile sözü edilen kayıtların, ancak, tutunulan vergi kaydının miktarı olan “10 hektar” yüzölçümü ile davacılar lehine değerlendirilebileceği kuşkusuz olup, bu kayıtların dava konusu 108 parselle birlikte uyduğu kabul edilen ve aynı zamanda da revizyon gördükleri 66 parsel sayılı taşınmaz 212.300,00 metrekare yüzölçümlü olarak davacının miras bırakanı Teymür mirasçıları adına tespit ve tescil edildiğinden, davacı murisi Teymür mirasçılarının kayıt miktarını ve belgesizden edinilebilecek miktarı aşacak şekilde yer aldıkları anlaşılmaktadır. Dolayısı ile davacıların kayda ya da belgesiz zilyetliğe dayalı olarak bu parselden taşınmaz edinebilmeleri mümkün değildir.

Hal böyle olunca; Mahkemece, davanın reddi ile taşınmazın tespit gibi Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle dava konusu 108 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hükmün BOZULMASINA,

2- Çekişmeli 19, 31 ve 33 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; bozma ilamına uyulmakla taraflar yararına usuli kazanılmış hak oluşur. Bu hakkın zedelenmemesi için bozma ilamının gereklerinin tam ve eksiksiz olarak yerine getirilmesi gerekir. Önceki tarihli bozma ilamında, davalı Teymür mirasçılarının dayandığı Temmuz 289 tarih 349 sıra numaralı kökten gelen 13.11.1948 tarih 6 sıra numaralı tapu kaydı ile 1936 tarih 1 tahrir sayılı vergi kaydının dava ve temyize konu 19, 31 ve 33 parsel sayılı taşınmazlara ait olduğunun, yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlendiği; kural olarak kayıtların iç içe geçmeleri halinde yüzölçümü büyük olan kayda değer verilmesinin zorunlu olduğu, ayrıca çekişmeli taşınmazların batı sınırında eylemli durumda mera taşınmazının bulunması nedeniyle kaydın batı hududunun açık kaldığı, dolayısı ile de kayıt miktar fazlasının meraya el atılarak kazanıldığının kabulünün zorunlu olduğu açıklanarak; vergi kaydına, kuzeyinde tarif edilen “Kıştiyan Hududu”, doğusunda tarif edilen “yol” güneyinde tarif edilen “Rüstem Hududu” esas alınarak doğudan batıya doğru kapsam tayin edilmesi, vergi kaydının kapsamı olan taşınmazların davalı Teymür Ağa mirasçıları adına, vergi kayıt miktar fazlasının ise mera niteliği ile sınırlandırılmasına karar verilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece, sözü edilen bozma ilamına uyulup uyulmama yönünde bir karar verilmemiş olmakla birlikte, bozma kararından sonra keşif ara kararı kurulup, keşif yapıldığının anlaşılmasına göre eylemli olarak bozma ilamına uyulduğunun kabulü gerekir. Ne var ki, bu şekilde bozma ilamına uyulduğu halde, gerekleri yerine getirilmemiş, bozma ilamına aykırı şekilde davacı tarafın dayandığı vergi kaydı sabit sınırlı kabul edilerek hüküm kurulmuş olup, bu haliyle verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğundan söz edilemez.

Hal böyle olunca, davacı tarafın dayandığı vergi kaydına kuzeyinde tarif edilen “Kıştiyan Hududu”, doğusunda tarif edilen “yol”, güneyinde tarif edilen “Rüstem Hududu” esas alınarak doğudan batıya doğru kapsam tayin edilmesi, vergi kaydının kapsamı olan taşınmazların davalı Teymür Ağa mirasçıları adına tesciline, vergi kayıt miktar fazlasının ise mera niteliği ile sınırlandırılmasına karar verilmesi gerekirken, bozma kararına aykırı düşer şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle dava konusu 19, 31 ve 33 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hükmün BOZULMASINA,

3- Dava konusu 18 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bu bölüm üzerindeki zilyetliğin hak kazandırıcı süreye ulaşmış olmasına göre çekişmeli taşınmazın hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 37.000,00 metrekare kısmına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

Çekişmeli taşınmazın hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısmı yönünden ise, Mahkemece, davalı M. ...’ın dayandığı tapu ve vergi kayıtlarının dava konusu taşınmazı kapsadığı, taşınmazın kayıp ve yitik kişilerden kalmadığı, mera ya da devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmadığı, sınırlarının sabit olup, değiştirme ve genişletme imkanı bulunmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmaz bölümü, Temmuz 289 tarih 349 sıra numaralı kökten gelen 26.3.1953 tarih 53 sıra numaralı tapu kaydına ve 1936 tarih 1 sıra numaralı vergi kaydına dayalı olarak davalı adına tespit edilmiştir. Temmuz 289 tarih 349 sıra numaralı kökten gelen 16.11.1948 tarih 6 sıra numaralı kayıt çekişmeli taşınmaza komşu 19 parsel sayılı taşınmaza, 1936 tarih ve 1 sıra numaralı vergi kaydı ise 19, 31 ve 33 parsel sayılı taşınmazlara revizyon görmüştür. Davalının dayandığı ve tespite esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının 19, 31 ve 33 parsel sayılı taşınmazları da kapsamına aldığı, dosya kapsamı ile belirlenmiştir. Bu tapu ve vergi kayıtlarının aynı taşınmazları kapsamına aldıklarının belirlenmesi nedeniyle miktar itibari ile fazla olan vergi kaydına değer verilmesi gerekmekte olup, vergi kaydının da bir sınırının açık kalması nedeni ile kapsamının yüzölçümü ile belirlenmesi zorunludur. Bu durumda ise, sabit sınırlardan başlanarak bu kayda kapsam tayininde, vergi kaydının 19, 31 ve 33 parsel sayılı taşınmazların bir kısmını kapsadığı, 18 parsel sayılı taşınmazı ise miktarı ile kapsamasının mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Diğer taraftan, taşınmazın mütegayyip eşhastan kalmadığı dosya kapsamı ile belirlendiği gibi, alınan mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile de, davalının zilyetliğinin 1953 yılında başladığının belirtilmesine göre, tespit tarihi olan 1963 yılına kadar lehine zilyetlikle kazanım koşullarının süre yönünden oluşmasının mümkün bulunmadığı, ancak taşınmazın tarım arazisi olup, Cumhuriyetin ilanından itibaren zilyet edildiğinin belirtilmesi nedeni ile davalının önceki zilyetler ile birlikte (bayileri Teymür mirasçıları ve Mehmet Yamaner ile) taşınmazda 20 yılı aşkın eklemeli zilyetliğinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Tespit gününde 5602 sayılı yasanın 6335 sayılı yasa ile değişik 13. maddesi yürürlükte olmakla birlikte yargılamanın devamı sırasında yürürlüğe giren ve davalı açısından kazanılmış hak niteliğinde bulunan 766 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile zilyetlikten her bir taşınmazda 100 dönüm miktarında mülk edinilmesi mümkün bulunduğu göz önüne alındığından davalının eklemeli zilyetliğinden yararlandığı Teymür mirasçıları adına tespit edilen 37.000 metrekarelik kısım düşüldüğünde taşınmazın devamından 63.000,00 metrekare yeri eklemeli zilyetlikle kazanabileceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; Mahkemece, taşınmazın (B) ile gösterilen kısmından başlanarak 63.000,00 metrekare yer ayrılıp, bu kısmın davalı M. ... adına, taşınmazın geriye kalan kısmının ise Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle çekişmeli 18 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.

F/A
Yargıtay — Esas No: 2015/5498, Karar No: 2015/7952, Tarih: 28.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5498 E.  ,  2015/7952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde işyeri sigorta poliçesi ile sigortalı olan işyerinde bulunan emtiaların, 28.08.2007 tarihinde yağan şiddetli yağmur sırasında davalıya ait işyerinin içinden geçmekte bulunan binanın yağmur suyu borusunun yağışın şiddeti sebebiyle dirsek yerinden çıkması sonucu yağmur suyuna maruz kalarak hasarlandığını, 9.079,00 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, bu bedelin davalıdan tahsili için icra takibi başlatılmış ise de itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına, % 40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda 28.08.2007 günü yağan yağmurun doğal afet niteliğinde bulunmadığı, buna göre gerekli tedbirleri almayarak hasarın meydana gelmesinde davacının sigortalısı kiracının kusurlu olduğu, davalıya yüklenebilecek herhangi bir kusur bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 12.03.2013 günlü, 2012/5724 Esas, 2013/4718 Karar sayılı ilamı ile “Davalı bina malikinin kusursuz sorumluluğunu düzenleyen ve dava tarihinde yürürlükte bulunan BK'nın 58. maddesi değerlendirilmeksizin ve davacının sigortalısı kiracının da her an kullanımı altındaki yerde açıkta bulunan boruların bakımı konusunda kiracıya düşen küçük onarım ve kiralayana ihbar yükümlülüğünü yerine getirip getirmediği, zarar gören emtiayı binanın içinden geçmekte olan yağmur suyu borusunun altına yerleştirmekle zararın artmasına sebebiyet verip vermediği ve bu durumun BK'nın 44. maddesi çerçevesinde tazminattan

indirim sebebi yapılıp yapılamayacağı hususlarının tartışılıp irdelenmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle” karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulü ile İcra Müdürlüğü'nün 2008/3913 Esas sayılı dosyasında yapılan 9.079,00 TL asıl alacak yönünden itirazın iptaline, takibin 9.079,00 TL asıl alacak üzerinden devamına, bu miktara takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesi kapsamında meydana gelen hasarın rucuen tahsiline yönelik başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dava, işyeri sigorta poliçesi kapsamında meydana gelen hasarın rucuen tahsiline yönelik başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmakla beraber bozmanın gereği tam yerine getirilmemiştir. Mahkemece de itibar edilen 01.03.2014 tarihli bilirkişi raporunda, “davalı bina malikinin kusursuz sorumluluğunu düzenleyen ve dava tarihinde yürürlükte olan BK'nun 58. maddesi kapsamında sorumluluğunun bulunduğu, davalının sigortalısı kiracının da açıkta bulunan boruların bakımı konusunda kiracıya düşen küçük onarım ve kiralayana ihbar yükümlülüğünü yerine getirmemiş oluşu, zarar gören emtiayı binanın içinden geçmekte olan yağmur suyu borusunun altına yerleştirmekle zararın artmasına sebebiyet verdiği” belirtilmiş olması karşısında, bu durumun dava tarihinde yürürlükte bulunan mülga 818 Sayılı BK 'nun 44. maddesine (6098 Sayılı TBK'nun 52.) göre belirlenen tazminat miktarından indirim yapılması gerekip gerekmediği hususunda değerlendirme yapılmaksızın, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 28.5.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.