muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10212, Karar No: 2023/3097, Tarih: 17.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/10212 E.  ,  2023/3097 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine, anılan Kanun'a eklenen 5 inci maddenin birinci fıkrasının (f) bendinde belirlenen süre içerisinde temyiz edildiği, 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2018 tarihli ve ... sayılı kararı

ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun beşinci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası, 58 inci maddenin dokuzuncu fıkrası delaletiyle 58 inci maddesinin altıncı fıkrası, 221 inci maddesinin beşinci fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 2 Yıl 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.12.2018 tarihli ve 2018/233 Esas, 2018/209 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.06.2021 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz istemi özetle;

1-Bank ... hesap hareketlerinin rutin olduğuna,

2- Tanık beyanlarına itibar edilemeyeceğine,

3- İçeriği tespit edilemeyen HTS kayıtlarının mahkumiyete esas alınamayacağına,

4- Usul ve esasa aykırı karar verildiğine,

5- Tayin edilen cezadan alt sınırdan uzaklaştırılmasını gerektirecek sebep bulunmadığına,

6- Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1-Bank ... hesap hareketlerinin rutin olduğuna,

2- Tanık beyanlarına itibar edilemeyeceğine,

3- İçeriği tespit edilemeyen HTS kayıtlarının mahkumiyete esas alınamayacağına,

4- Usul ve esasa aykırı karar verildiğine,

5- Tayin edilen cezadan alt sınırdan uzaklaştırılmasını gerektirecek sebep bulunmadığına,

6- Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın 1982 doğumlu olduğu, ortaokul yıllarından itibaren ders çalışma adı altında örgüte yakın kişilerin bulunduğu evlere gidip gelmeye başladığı, bu evlerde düzenlenen sohbetlere katıldığı, bu sohbetlerde terör örgütü lideri ...'in vaaz videolarının izletildiği, daha sonra sanığın lise son sınıfta örgütle iltisaklı olan Serhat Dershanesine gittiği, üniversite eğitimi için gittiği Niğde ilinde birinci sınıfta sohbetlere katıldığı, ikinci sınıfta örgüte yakın evlerde kaldığı ve sohbetlere

Sanığın 1982 doğumlu olduğu, ortaokul yıllarından itibaren ders çalışma adı altında örgüte yakın kişilerin bulunduğu evlere gidip gelmeye başladığı, bu evlerde düzenlenen sohbetlere katıldığı, bu sohbetlerde terör örgütü lideri ...'in vaaz videolarının izletildiği, daha sonra sanığın lise son sınıfta örgütle iltisaklı olan Serhat Dershanesine gittiği, üniversite eğitimi için gittiği Niğde ilinde birinci sınıfta sohbetlere katıldığı, ikinci sınıfta örgüte yakın evlerde kaldığı ve sohbetlere

katıldığı, okul bittikten sonra tüm çalışma hayatını örgütle iltisaklı olan şirketlerde sürdürdüğü, bu kapsamda önce Akşehir ilçesinde bulunan bir pansiyonda belletmenlik yaptığı, sonra Konya il merkezinde bulunan Vakıf Hastanesinde görev yaptığı, daha sonra Akşehir ilçesindeki bir pansiyonda müdür yardımcılığı yaptığı, düzenlenen sohbetlere katıldığı, müdür yardımcılığı görevinin yanı sıra esnaf grubuna sohbet hocalığı yaptığı, 2008 yılında örgütün il imamının görevlendirmesi doğrultusunda Hadim ilçesinde bulunan Soylu pansiyona müdür olarak atandığı, aynı zamanda fiilen Hadim ilçesinin imamlığı görevini yürüttüğü, burada Zaman Gazetesinin dağıtımı ve yeni abonelik yapılması işlemlerini yaptığı, esnaf ve memurların katıldığı sohbetler düzenlediği, yine örgüt içerisinde 2011 yılında Ilgın ilçesinde bulunan Sabah Dershanesine tayin edildiği, buradaki görevini 2016 yılı Mayıs ayına kadar sürdürdüğü, sohbet hocalığı yaptığı dönemde katılımcı olan esnaflardan bağış, kurban ve benzeri adlarla yardımlar topladığı, bu kişileri örgüte yardım yapmaları doğrultusunda yönlendirdiği, yine bu dönemlerde örgütle iltisaklı olan Zaman Gazetesinin dağıtımı ve abone sayısının arttırılması hususunda görevler yaptığı, örgüt üyesi olan kişilerle Afyon ilinde bir otelde konakladığının tespit edildiği, yine örgüt üyeleri ile yurt dışı çıkış kaydının bulunduğu, benzer suçlardan hakkında işlem yapılan ve ByLock kullanan bir çok kişi ile görüşmeler yaptığının saptandığı, örgütün mali kalesi olarak bilinen Bank Asyada iki ayrı hesabının bulunduğu, özellikle 2015 yılında hesabına paralar yatırdığı, dinlenen tanıkların da sanığın Hadim ilçe sorumlusu olduğunu, Zaman Gazetesine abonelikler yaptığını söyledikleri, sanığa isnat edilen maddi eylemlerin bu şekilde sabit olduğu, örgüte yakın evlere gitmek, sohbetlere katılmak, uzun yıllar boyunca örgütle iltisaklı değişik şirketlerde çalışmak, sohbetler düzenlemek, katılımcılardan yardım toplamak, örgüt hiyerarşisi içinde üstlerinin görevlendirmelerini kabul etmek, bu kapsamda değişik ilçelere tayinen gitmek, yurt müdürlüğü ve ilçe sorumluluğu yapmak şeklinde sabit olan eylemlerin örgüt üyeliği için gerekli ve zorunlu olan çeşitlilik, süreklilik ve yoğunluğa sahip olduğu, bu şekilde sanığa atılı bulunan silahlı terör örgütüne üye olma suçunun sabit olduğu kanaatine varılmış ve sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanığın etkin pişmanlıktan yararlanma isteğini dile getirdiği, bu kapsamda örgüt içinde gerek kendi konumu ve eylemleri ve gerekse temasta bulunduğu kişilerin konumu ve eylemleri ile ayrıntılı bilgiler verdiği, toplam 163 kişi hakkında teşhislerde bulunduğu, bu yönüyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması koşullarının oluştuğu kanaatine varılmış, verilen bilgilerin niteliği dikkate alınarak sanığın cezasından takdiren 3/4 oranında indirim yapılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Sanığın örgüte müzahir Bank ... da hesabının bulunması ve rutin hesap hareketlerinin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan değerlendirmede;

Örgüt içerisinde esnaflara sorumlu bölge imamlığı, ilçe imamlığı faaliyetlerinde bulunan, aşamalarda örgüt içerisinde bulunan konumuna uygun olarak faydalı beyanlarda bulunan, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kabulünde belirtilen eleştiri dışında isabetsizlik bulunmayan sanık hakında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, belirtilen eleştiri dışında hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; karar gerekçelerine göre sanık müdafiinin sair temyiz talepleri reddedilmiş, ancak;

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece 5237 sayılı TCK’nın 58/9 uncu maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı TCK’nın 58/6 ncı maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesinin dışında sanık müdafiiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmeyerek kararda başkaca hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.12.2018 tarihli ve 2018/233 Esas, 2018/209 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği İlk Derece Mahkemesinin tekerrür uygulanmasına ilişkin sekizinci fıkrasının tümüyle çıkartılarak yerine "örgüt mensubu olan sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının TCK'nın 58/9 uncu maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," yazılması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.05.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2014/7585, Karar No: 2015/10200, Tarih: 12.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/7585 E.  ,  2015/10200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/266076

MAHKEMESİ : Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2011/610 (E) ve 2012/512 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/02/2010 tarihli, 2010/40 Esas ve 2010/148 Karar sayılı mahkumiyeti yerine, çocuk yaşta işlenmesi nedeniyle, TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas olmayan Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/11/2007 tarihli, 2005/1056 Esas ve 2007/1051 Karar sayılı mahkumiyeti esas alınarak tekerrür hükümlerinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanığa TCK'nın 116/1. maddesi uygulanmak suretiyle verilen 6 aylık hapis cezasının, Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/02/2010 tarihli, 2010/40 Esas ve 2010/148 Karar sayılı mahkumiyeti nedeniyle, TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ayrıca, mükerrir sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek ceza süresinin CMUK'nın 326/son maddesi gereğince Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/11/2007 tarihli, 2005/1056 Esas ve 2007/1051 Karar sayılı kararında yer alan ceza miktarına göre belirlenmesine, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın, balkona tırmanıp açık pencereden müştekiye ait eve girdiği, para ve oto anahtarı alıp evden çıktığı, evin yanında park halinde bulunan aracı oto anahtarıyla çalıştırıp olay yerinden götürdüğü olayda, eylemin TCK'nın 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, evden para ve anahtar alınmasının TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu, aracın çalınmasının TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu kabul edilerek sanığın iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/02/2010 tarihli, 2010/40 Esas ve 2010/148 Karar sayılı mahkumiyeti yerine, çocukken işlendiğinden TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas olmayan Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/11/2007 tarihli, 2005/1056 Esas ve 2007/1051 Karar sayılı mahkumiyeti esas alınarak tekerrür hükümlerinin uygulanması,

2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/02/2010 tarihli, 2010/40 Esas ve 2010/148 Karar sayılı mahkumiyeti yerine, çocukken işlendiğinden TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas olmayan Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/11/2007 tarihli, 2005/1056 Esas ve 2007/1051 Karar sayılı mahkumiyeti esas alınarak tekerrür hükümlerinin uygulanması,

3- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21/01/2014 tarihli, 2013/2-686 Esas ve 2014/19 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere sanığın, müştekiye ait aracı çalarken veya çaldıktan sonra araca zarar vermesinin sadece hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, hırsızlık suçu yanında mala zarar verme suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 12/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9456, Karar No: 2013/12732, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/9456 E.  ,  2013/12732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait aracın, müvekkili şirkete zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın karıştığı kaza sonucu zarar gören diğer araç için davalının %80 kusur oranına isabet eden hasar bedelinin ödendiğini, sigortalı araç sürücüsünün alkollü olarak kaza yapmış olması nedeniyle rücu hakkının doğduğunu belirterek 6.320 TL. tahsili için yapılan icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ... şirketinin ödememesi gereken tazminatı ödediğini, halefiyet hakkının doğmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre icra takip dosyasına yapılan itirazın iptaline, takibin devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava zorunlu mali sorumluluk sigorta ilişkisinden kaynaklanan rücu davasıdır.Bu tür davalarda sigortacı 2918 sayılı karayolları trafik yasasının 95/2. maddesi ve zorunlu mali sorumluluk sigortası genel şartlarının B-4.maddesi gereğince tazminat yükümlülüğünün azaltılması veya kaldırılmasına ilişkin halleri üçüncü kişilere karşı ileri süremeyeceğinden zarar görene ödeme yaptıktan sonra sigorta sözleşmesine ve bu sözleşemeye ilişkin kanun hükümlerine göre kendi sigorta ettirenine rücu edebilir. Taraflar arasında geçerli zorunlu mali sorumluluk sigortası poliçe genel şartlarının B.4.d) maddesinde Tazminatı gerektiren olay, işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine

2013/9456

2013/12732

verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay, yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa, sigorta şirketinin sigortalıya rücu edebileceği kabul edilmiştir.

2013/9456

2013/12732

verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay, yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa, sigorta şirketinin sigortalıya rücu edebileceği kabul edilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalının %80 oranında diğer araç sürücüsünün ise %20 oranında kusurlu oldukları belirtilmiş yapılan incelemede davalının olay sırasında alkollü olduğu ve kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiği belirtilmiştir. Ancak Bilirkişi raporunda kazanın meydana gelmesinde her iki sürücünün kural ihlalinin etkili olduğu belirlenerek her iki sürücüye de kusur verilmiş olmakla olay kusur olgusuna dayandırılmıştır. Kazanın meydana gelmesinde sürücünün alkollü olmasının etkili olması hali ile kazanın salt sürücünün aldığı alkolün etkisi ile meydana gelmesi hali ayrı hususlardır. Açıklanan nedenlerle kazanın meydana gelmesinde diğer araç sürücüsünün de kusurlu olması nedeniyle, davalının aldığı alkolün kazaya münhasıran etkili olduğu kabul edilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ya geri verilmesine 24.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17679, Karar No: 2017/8978, Tarih: 01.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17679 E.  ,  2017/8978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı ... ve perakende satış şirketlerinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 3.000 TL bedelin işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; 31/03/2016 havale tarihli dilekçesi ile de talebini 7.897,38’ye yükseltmiştir.

Davalılar, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece; davalı şirketlerin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..."

./..

şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

../...