muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16432, Karar No: 2019/14741, Tarih: 02.07.2019

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. Pekcanıtez, Belirsiz Alacak Davası,... 2011, s. 45; H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 448). Sadece alacak miktarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da miktarın tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkana sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlemesi objektif olarak mümkün, ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir, ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.

Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, ... 2013, s. 225).

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.

Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md 50, 51,56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir. Örneğin, iş hukuku uygulamasında, Yargıtayca, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekliliği kabul edilmektedir. Bu halde, tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz kabul edilmelidir.

6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanunun 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, ... 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Somut olayda, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı konusunda tartışma söz konusu değildir.Davacı tarafça, davalı işveren ile yapılan 25.04.2011 ve 13.06.2011 tarihli iş sözleşmelerinde aylık net ücretin yanı sıra ilave olarak prim alacağının ödenmesinin kararlaştırılmış olmasına karşın söz konusu alacaklarının ödenmediği iddia edilerek hüküm altına alınması talep edilmiştir. Davacının dosya içerisinde bulunan 13.06.2011 tarihli iş sözleşmesinde; solunum fonksiyon testi ve check up gelirlerinin %15’inin prim olarak vergi,sigorta primi vb. yasal kesintiler düşüldükten sonra davacıya ödeneceğine dair düzenleme olduğu, buna göre davalı işveren belgeleri üzerinde teknik inceleme yapılmaksızın davacının hak kazandığı prim tutarının belirlenebilmesi imkanının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Cezai şart alacağı bakımından ise, taraflar arasında imzalanan 13.06.2011 tarihli iş sözleşmesinin 13. maddesinde,sözleşmenin süresinin bitiminden önce tek taraflı olarak ve yasal bakımdan haklı neden olmaksızın feshettikleri takdirde 25.000 USD tazminat ödemeyi kabul ve taahhüt ettiklerine dair düzenlemeye yer verildiği ,talebin kabulü ihtimalinde mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 161. maddesinin son fıkrası ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 182 maddesinin son fıkrası uyarınca indirim yapılması gerekliliği söz konusu olduğundan ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim baştan belirli olmadığından, söz konusu alacağın da belirsiz bulunduğu açıktır.

Bu halde, dava konusu prim ve cezai şart alacaklarının belirsiz alacak niteliğinde oldukları nazara alınarak bu alacak talepleri yönünden işin esasına girerek karar verilmesi gerekirken, davanın hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9179, Karar No: 2018/2333, Tarih: 29.03.2018

**5. Ceza Dairesi         2016/9179 E.  ,  2018/2333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, görevi kötüye kullanma, Kooperatifler Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında düşürülme, diğer sanıklar hakkında beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla; 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesi gereğince de ilgili Bakanlığın kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma hakkına sahip olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığının duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada, adı geçen Bakanlık ile Hazinenin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün ilgili Bakanlık ile Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükümlerin temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14139, Karar No: 2013/19070, Tarih: 28.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/14139 E.  ,  2013/19070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin, davalının bayisi olarak akaryakıt istasyonu işlettiğini, 04/11/2008 tarihli bayilik sözleşmesi gereği ödenmesi gereken damga vergisinin davalı tarafından ödenmediğinin 20/10/2010 tarih, 1226/181-36 sayılı vergi inceleme raporu ile tespit edildiğini, bu inceleme raporuna göre davalının 11.436,00 TL vergi ödemesi gerektiğini, 31/01/2011 tarihli fatura kapsamında 11.436,00 TL. bayilik sözleşmesi damga vergisi, 17.154,00 TL. vergi cezası ve 6.104,94 TL gecikme cezası adı altında, müvekkilin hakediş alacağına davalı tarafından el konulduğunu, davalı tarafından müvekkiline kesilen bu faturanın iade edildiğini, davalının 6111 sayılı kanun kapsamında yapılandırma başvurusunda bulunduğunu, davalının bu yasa çerçevesinde 4.718,00 TL ödediğini, davalının, müvekkilinden kestiği 34.694,94 TL'den yaptığı bu ödemeyi düştükten sonra bakiye 29.976,94 TL sebepsiz zenginleştiğini, müvekkilinin davalıya 29.976,94 TL için herhangi bir borcunun olmadığını, müvekkilinin alacaklarından fazladan kesilen bu 29.976,94 TL'lik tutarın tahsili için davalı aleyhine ... 2. İcra Müdürlüğünün 2011/8820 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, fakat davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptaline ve % 40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin davacıya herhangi bir borcunun olmadığını, sözkonusu vergi inceleme raporunda matrah farkı olarak davacı şirket yönünden 11.436,00 TL. damga vergisi hesap edildiğini, akdedilen sözleşme kapsamında damga vergisi ödeme yükümlülüğünün davacı şirkete ait olduğunu, bu yükümlülüğün tahakkuk döneminde davacı şirket tarafından yerine getirilmemesi nedeniyle gecikme zam ve cezası ödeme zorunluluğu doğduğunu, damga vergisi sorumluluğu davacı tarafça kabul edilmekle birlikte, ödeme ve miktara ilişkin itirazların bulunduğunu bildirerek, davanın reddini ve % 40 kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller, tarafların iddia ve savunmaları, takip dosyası hep birlikte değerlendirildiğinde taraflar arasında düzenlenen protokol gereği sözleşmeden kaynaklanan vergilerin sorumlusunun davacı şirket olarak kararlaştırıldığı, davalının vergi dairesine ödenen veya ödeneceği kabul edilen 34.694,94 TL'yi davacı adına fatura ettiği, davacının bu faturayı cari hesap alacağından tenzil ederek defterine kaydettiği ve benimsediği, fatura bedelinin davalıdan istidadı yönündeki alacak talebinin yerinde olmadığı, bilirkişi raporunun aksine davanın kanıtlanamadığı gerekçesiyle, kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş olup, mahkeme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yanlar arasındaki sözleşme uyarınca damga vergisi ödeme yükümlülüğünün davacıda olduğu mahkemenin kabulündedir. Davacı, davalı tarafından ödenen vergiden fazla miktarda alacaklarından kesinti yapıldığını belirterek fazla ödemenin iadesi istemi ile alacak isteminde bulunmuştur. Gelir İdaresi Başkanlığı Büyük Mükellefler Vergi Dairesi Başkanlığı Vergilendirme Grup Müdürlüğü'nün 28.11.2012 tarihli yazılarında davalı şirketin 6111 sayılı Kanun gereğince 5.718,00 TL damga vergisi, 619,83 TL gecikme faizi ödemesi yaptığı bildirilmiştir. Buna göre, davalı ödediği vergi miktarını davacıdan isteyebilir. Mahkemece icra takip tarihi itibariyle davalının vergi dairesi müdürlüğüne 31.01.2011 tarihli fatura kapsamında yaptığı ödemelerin belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5460, Karar No: 2016/8480, Tarih: 05.05.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/5460 E.  ,  2016/8480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen aykırı olarak ONANMASINA,

II) Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanıkların müşteki ...'un yetkilisi olduğu şirkete ait ... plakalı iş makinesinin ve ... plakalı iş makinelerinin yakıt depolarından yaklaşık 280 litre mazotu çaldıkları ve 4 adet yaklaşık 65'er litrelik bidonlar içerisine aktararak olay yeri yakınına sakladıkları, sanıkların ... plakalı araçları ile buradan hareketle diğer müşteki ...'in yetkilisi olduğu ... İnşaat şirketi tarafından ... ilçesi ... köyü ... köyü yolu üzerinde dere kenarında duvar ve yol tamiratının yapıldığı alana geldikleri burada gece olması ve şirket çalışanlarının bulunmamasını fırsat bilen sanıkların müşteki ...'in yetkilisi olduğu şirkete ait Volvo marka iş makinesinin, Caterpiller marka iş makinesinin ve ... plakalı kamyonun yakıt depolarından tam olarak tespit edilemeyen miktarda mazotu çaldıkları ve 2 adet yaklaşık 70'er litrelik bidonlar içerisine aktararak olay yeri yakınına sakladıkları olayda, dosya arasında bulunan 01/12/2012 tarihli olay yeri inceleme raporunda suça konu iş makinelerinin yakıt deposu altı ve çevrelerinde mazot lekesi, kalıntısına dair herhangi bir tespitin yer almaması ve müştekilerin aşamalardaki beyanlarına mazotlarının çalınmaya teşebbüs edildiğine dair beyanları karşısında, söze konu olay yeri inceleme raporunda imzası yer alan kolluk görevlileri ile müştekilerden ayrıntılı olarak eksik, dökülen mazotlarının olup olmadığı, çalınan mazotlarının eksiksiz olarak bidonlarda saklı halde bulunup bulunmadığı hususlarının sorularak sonucuna göre sanıkların suçunun tamamlanıp, tamamlanmadığı belirlenmeden eksik kovuşturma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz talebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.05.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/911, Karar No: 2013/3207, Tarih: 27.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/911 E.  ,  2013/3207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,27.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.