muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15393, Karar No: 2016/377, Tarih: 18.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/15393 E.  ,  2016/377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/07/2014 tarih ve 2013/478-2014/175 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 19.292 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ithal edilen 8 konteynır emtia için beher konteynırın 150 USD+ KDV ve ardiye ücreti ödenmek suretiyle davalı tarafından boşaltılması hususunda tarafların anlaştığını, davalının ücreti peşin isteyip 8 adet konteynır için faturaları düzenlediğini, müvekkilinin 6.449,39 TL tutan fatura bedellerini ödediğini, davalının 1 adet konteynırın iç boşaltmasını yaptığını, ancak boşaltım esnasında meydana gelebilecek zararın kabulüne yönelik yazılı onay isteminin müvekkilince reddedilmesi üzerine diğer konteynırların boşaltılmasının müvekkilinin kendi fabrikasında yapıldığını, davalı tarafından boşaltımı yapılmayan 7 adet konteynır için ödenen ücretin iadesinin gerektiğini, davalının "konteynırların iç boşaltım sahasına aktarıldığı, bu sebeple beher konteynırlar için 120 USD'nin düşümü ile ancak 30 USD'den 7 konteynır için 210 USD ve KDV'sinin eklenmesiyle 247,80 USD tutarında iade faturası düzenlenebileceği" gerekçesiyle iade istemini kabul etmediği, müvekkilinin 7 konteynırın beheri 150 USD'den olmak üzere 1.050 Usd karşılığı 2.219,71 TL tutarındaki faturayı davalıya düzenlediğini, fatura bedeli ödenmeyince davalı hakkında yapılan takibe vaki itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptalini ve icra inkâr tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, anlaşmaya uygun şekilde 8 adet konteynıra iç boşaltım hizmeti verilmesi için konteynırların istif sahasından alınarak müvekkilinin liman sahasındaki iç boşaltım alanına getirildiğini, ilk konteynırda istifleme hatasına rastlandığını, yükün boşaltım esnasında zarar göreceği kanısına varıldığını, bu husus davacıya bildirilip iç boşaltım hizmetinin devamı için onay talep edildiğini, ancak bu onay verilmeyince iç boşaltım operasyonunun durdurulduğunu, müvekkili tarafından konteynırların istif sahasından .... sahasına taşınmak üzere vinç hizmeti, sahalar arası transfer için taşıma hizmeti, iç boşaltım için saha ayrılması, eleman iş gücü istihdamı, taşıma araçlarının hazır bulundurulması gibi hizmetlerin de verildiğini, bu tür hizmetlerin nasıl faturalanacağının web sitesinde ilan edildiğini, .... sahasına alınmadan sonra vazgeçme halinde liman içi aktarma ücreti alınacağının belirtildiğini, 7 adet konteynır için bedel iadesinin istenemeyeceğini, hizmetin davalının talebi ile sonlandırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi kök ve ek raporları ile tüm dosya kapsamına göre, tarafların 8 adet konteynerin boşaltılması hususunda anlaşmaya vardıkları, sözleşme bedelinin davalıya ödendiği, bir adet konteynerin davalı tarafça boşaltıldığı, boşaltma sırasında malın hasarlanacağı belirtilerek davacıdan istenen onayın alınamadığı, 7 adet konteynerin davalı tarafça boşaltma işleminin yapılmadığı, bu işlemin yapılmaması nedeni ile 7 adet konteynerin boşaltım ücretinin davacı tarafından istenebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 89,32 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/171, Karar No: 2024/7874, Tarih: 24.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/171 E.  ,  2024/7874 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1073 E., 2023/1499 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 27. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/33 E., 2022/190 K.

Taraflar arasındaki boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı karşı davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

İlk derece mahkemesince verilen velâyete ilişkin hüküm davacı karşı davalı erkek tarafından istinaf edilmediğinden kesinleşmekle davacı karşı davalı erkeğin velâyet düzenlemesi yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı karşı davalı erkeğin velâyet dışındaki itirazları yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ile ruhen , karakter olarak mizaç farklılıklarının olduğunu, uyuşmazlıktan kaynaklı geçimsizlik bulunduğunu, aralarında sevgi ve saygının kaybolduğunu, sürekli geçimsizlik yaşandığını, evlilik birliğinin çekilmez bir hal aldığını, davalının evlilik birliğinin üzerine yüklediği sorumlulukları yerine getirmediğini belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; erkeğin evlilik birliği sebebiyle eşe düşen hiçbir sorumluluğu yerine getirmediğini, şiddet uygulayıp aşırı alkol aldığını, başka kadınlarla ilişki kurup aile konutuna yaklaşık 6-7 ay civarında gelmediğini, kendisini toplumdan soyutladığını, adeta bir köle gibi muamele ettiğini, babalık görev ve sorumluluğunu yerine getirmediğini, sevgi ve alaka göstermediğini, aile konutu, eş ve çocuk için yapılacak harcamaları asla karşılamadığını, sefalet içerisinde günler geçirdiğini, hakaret, tehditlere maruz kaldığını belirterek; karşı davalarının kabulü ile; tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince

boşanmalarına, davacı-karşı davalının davasının reddine, 100.000,00 TL manevî tazminata karar tarihinden itibaren yasal faizi ile hükmedilmesine, kadın için aylık 1.000,00 TL, küçük için aylık 1.500,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesine, boşanma kararından sonra nafakanın iştirak ve yoksulluk nafakası olarak devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tarafların bir süredir anlaşamadıkları, davacı erkeğin sorumsuz olup eve bakmadığı, eve geç geldiği, bazı günler hiç gelmediği, faturaları ödemediği, evin giderlerini karşılamayarak evlilik birliğinin kendisine yüklediği ödevleri yerine getirmediği, kadına sürekli fiziksel şiddette bulunduğu gibi ortak çocuğa da şiddette bulunduğu, kadını ölümle tehdit ettiği, kadına ve ailesine hakaret ettiği, en son şiddet olayından sonra da bir araya gelmedikleri, davalı kadının ise, erkeğin ve ailesine hakaret ettiği ve erkeğe fiziksel şiddette bulunduğu, aşırı kıskançlık yaptığı, erkeğin işten çıkartılmasına sebep olduğu, sadakatsizlik boyutunda kalmasa da, evli olduğu halde, başka erkek ile sosyal medyada konuştuğu, sosyal paylaşımda eşini tanımadığını söyleyerek güven sarsıcı harekette bulunduğu, sadakatsiz boyutunda olacak bir davranışı ispatlanamadığı, birliğin sarsılmasında erkeğin kadına oranla daha ziyade kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince

boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına yasal faiziyle 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-karşı davalı erkek vekili; kusur belirlemesi, nafaka ve manevî tazminat yönünden istinaf başvurusunda bulumuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-karşı davalı erkek vekili; kusur belirlemesi, nafaka ve manevî tazminat yönünden istinaf başvurusunda bulumuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ilk derece mahkemesince de kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı-karşı davalı erkeğin, davalı-karşı davacı kadına nazaran daha fazla kusurlu olduğu, davacı-karşı davalı erkeğin tanık beyanlarında yer alan sair ifadeler soyut olup ifadelerde net bir tarihin de bulunmadığı, yine bazı vakıalardan sonra evlilik birliği devam ettiğinden erkeğin bu vakıalar yönünden kadını affettiği, en azından yaşanılanları hoşgörü ile karşıladığının kabulü gerektiği, açıklanan nedenlerle bu vakıaların da kadına kusur olarak yüklenemeyeceği, erkeğin sair tanıklarının dinlenilmesinden de vazgeçtiği, sunulan bir kısım fotokopilerde yer alan mesaj anlatımlarında kopukluk olduğu, mesajların kimden kime gönderildiğinin anlaşılamadığı, yine bir kısım mesajların dava tarihinden sonra gönderildiğinin anlaşıldığı, İlk Derece Mahkemesince boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı-karşı davalı erkeğin, davalı-karşı davacı kadına nazaran daha kusurlu olduğuna ilişkin verilen kararın isabetli olduğu, kadın yararına hükmedilen nafaka ve manevî tazminat miktarının da isabetli olduğu gerekçesi ile davacı-karşı davalının istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı erkek vekili; kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka miktarları, velâyetin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kusur belirlemesi, kadın yararın nafaka ile tazminat şartlarının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-karşı davalı erkek vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davacı-karşı davalı erkek vekilinin velâyet düzenlemesine yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının Aykutcan'a yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16011, Karar No: 2017/5640, Tarih: 18.04.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/16011 E.  ,  2017/5640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil, katılma alacağı, değer artış payı alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl davanın ve karşı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı-karşı davalı vekili ile davalı-karşı davacı vekili taraflarından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı-davalı ... vekili, evlilik birliği içinde iki adet taşınmaz satın alınarak davalı adına tescil edildiğini ve TMK ilgili hükümleri gereği edinilmiş mallar üzerinde eşlerin yarı oranda hak sahibi bulunduğunu açıklayarak öncelikle davalı adına olan tapu kayıtlarının 1/2 iptali ile davacı adına tescili, bu talep mümkün görülmediği takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak 10.000,00 TL alacağın faiziyle bilikte tahsilini talep etmiş, 09.03.2015 tarihli harcını yatırdıkları dilekçe ile talep miktarını 46.904,00 TL olarak arttırmıştır. Karşı dava yönünden, haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı-davacı ... Yurtkul vekili, karşı dava dilekçelerinde evlilik birliği içinde karşı davalı erkek adına 1 adet kamyonet ve 3 adet motorsiklet satın alındığını belirterek edinilmiş mal olan bu araçlar yönünden 1/2 hisselerinin karşı davacı adına tesciline, bu mümkün olmadığı takdirde keşif sonucu belirlenecek değerlerinin yarısı tutarında alacağın faiziyle birlikte tahsilini talep etmiş, harca esas değer 10.000,00 TL olarak bildirilmiştir. Asıl dava yönünden taşınmazların davalı kadının evlilik öncesi birikimleri ve ailesinin maddi katkısı ile satın alındığını, davacının hiçbir katkısının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl dava yönünden tapu iptal tescil talebinin reddine, alacak talebinin kabulü ile 46.904,00 TL'nin karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karşı dava yönünden davanın kısmen kabul ile kısmen reddine, tescil iptal talebi ile 1999 model motorsiklet çalınmış olduğundan bu araca ilişkin talebin reddine, diğer iki motorsiklet ve kamyonet yönünden toplam 9.800,00 TL'nin karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte karşı davalıdan tahsili ile karşı davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, her iki taraf vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-a- Davacı-davalı ... vekilinin asıl dava yönünden diğer temyiz itirazlarına gelince,

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, her iki taraf vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-a- Davacı-davalı ... vekilinin asıl dava yönünden diğer temyiz itirazlarına gelince,

Artık değere katılma alacak miktarı hesaplanırken, mal rejiminin sona erdiği sırada mevcut olan malların, bu tarihteki durumlarına göre, ancak tasfiye tarihindeki sürüm (rayiç) değerleri esas alınır (TMK 227/1, 228/1, 232 ve 235/1. m). Yargıtay uygulamalarına göre, tasfiye tarihi karar tarihidir.

Somut uyuşmazlıkta tasfiyeye konu edilen 294 parsel ve 303 parsele kayıtlı taşınmazlar eşler arasında edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu 21.02.2003 tarihinde satış yolu ile davalı kadın adına tescil edilmiştir. Edinilmiş mal niteliğindeki taşınmazlara ilişkin katılma alacağının belirlenmesinde karar tarihine en yakın tarihteki sürüm değeri yerine karardan yaklaşık 2 sene önce gerçekleştirilen keşif tarihi itibariyle değerler esas alınmıştır. Katılma alacağının belirlenmesinde yukarıda açıklandığı üzere taşınmazın tasfiye tarihindeki değeri, başka bir ifade ile karar tarihine en yakın tarihteki değerinin temel alınması gereklidir. Bu halde Mahkemece aradan geçen zaman da dikkate alınarak yeniden bir ... mühendisi, bir emlakçı ve bir de mülk bilirkişisinden oluşan heyet marifetiyle yapılacak keşif sonucunda taşınmazın mal rejiminin tasfiye tarihi olan karar tarihine en yakın tarihteki değeri belirlendikten sonra katılma alacağı hesaplanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

b- Davacı-davalı ... vekilinin karşı dava yönünden diğer temyiz itirazlarına gelince,

Mahkemece, karşı dava konusu 2004 model kamyonet yönünden karşı davacı lehine hem katılma alacağı hem de değer artış payı alacağına hükmedilmiştir. Araçlara ilişkin kayıtlar incelendiğinde tasfiyeye konu kamyonetin 12.03.2004 tarihinde karşı davalı erkek adına satın alındığı anlaşılmaktadır Karşı davacı kişisel malı olan araç satımından gelen paranın kamyonet alınırken kullanıldığını savunmuş ise de dosya kapsamından söz konusu kişisel mal olan 1994 model doğan marka aracın davaya konu kamyonet alındıktan sonraki bir tarih olan 27.01.2005 tarihinde devredildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının kişisel malı ile katkıda bulunduğu dosya kapsamından ispatlanamadığınagöre kamyonet yönünden sadece katılma alacağına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Davalı-davacı ... vekilinin karşı dava yönünden temyiz itirazlarına gelince,

3- Davalı-davacı ... vekilinin karşı dava yönünden temyiz itirazlarına gelince,

Tasfiyeye konu edilen 2007 ve 2004 model motosikletler ile 2004 model kamyonet eşler arasında edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde karşı davalı erkek adına satın alınmıştır. Edinilmiş mal niteliğindeki araçlara ilişkin katılma alacağının belirlenmesinde karar tarihine en yakın tarihteki sürüm değeri yerine karardan yaklaşık 2 sene önce gerçekleştirilen keşif tarihi itibariyle değerler esas alınmıştır. Katılma alacağının belirlenmesinde yukarıda açıklandığı üzere araçların tasfiye tarihindeki değeri, başka bir ifade ile karar tarihine en yakın tarihteki değerinin temel alınması gereklidir. Bu halde, mahkemece aradan geçen zaman da dikkate alınarak yeniden resen seçilecek makine mühendisi bilirkişi marifetiyle yapılacak keşif sonucunda araçların mal rejiminin sona erdiği boşanma dava tarihindeki nitelikleri gözetilerek mal rejiminin tasfiye tarihi olan karar tarihine en yakın tarihteki değeri belirlenerek karşı davacının katılma alacağının hesaplanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2-a) ve (2-b) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı-davalı ... vekilinin, (3) nolu bentte gösterilen nedenle davalı-davacı ... vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, her iki taraf vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenle reddine, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 18.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.