muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8214, Karar No: 2016/18567, Tarih: 26.05.2016

11/03/2013 gün, 2011/2526 E-2013/3939 K sayılı ilamında ise ;

Sanığın vekaletnameli avukatı olduğu ...'ın, mülkiyeti ...Belediyesine ait taşınmazda kiracı olduğu, akdedilen kira sözleşmesine göre kira müddetinin 31.12.2006 tarihinde son bulacağı, kiralayan ... Belediyesinin 06.09.2006 tarihli yazısı ile kiracı ...'a "kira müddeti, uzatılmayacağı, akdin yenilenmeyeceği ve kullanmakta olduğunuz mecuru Belediye birimlerinin ihtiyacı nedeniyle kira müddeti bitiminde tahliye ve teslim edilmesi" hususunun tebliğ edildiği, kiralayan idarenin kira müddeti bitiminde mecurun tahliye edilmemesi üzerine ... Kaymakamlığından 2886 sayılı Devlet İhale Kanununun 75. maddesi uyarınca işlem yapılarak, işyerinin tahliyesi amacıyla bildirimde bulunduğu, sanığın vekil sıfatıyla kiralanan işyeri ile ilgili kira parasının yatırılması konusunda ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/148 değişik iş sayılı dosyası ile tevdi mahalli tayini kararı aldırdığı, sanığın işyerinin 2886 sayılı Yasanın 75. maddesi uyarınca Kaymakamlıkça tahliye edilmesini önlemek amacıyla suça konu belgeyi düzenleyerek müvekkili ... aracılığıyla ... Kaymakamlığına verdirerek anılan Kaymakamlıkça 2886 sayılı Yasanın 75. maddesine göre yürütülen idare işlemlerin durdurulmasına sebebiyet verdiği, suça konu belgenin incelenmesinde taraflar arasında işyeri ile ilgili tahliye davası olduğuna ilişkin herhangi bir ibarenin bulunmadığı, taraflar arasında kira bedeli için tevdi mahalli tayini davası açıldığından bahsedildiği, her ne kadar Kaymakamlıkça suça konu belgeye yanlış anlam verilerek taraflar arasında işyeri ile ilgili tahliye davası varmış gibi işlem yapılmış ise de; belgenin bu haliyle Kaymakamlıkça 2886 sayılı Yasanın 75. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak işyerinin tahliyesini engelleyici mahiyette hukuki sonuç doğurucu nitelikte olmadığı, kaldı ki belgenin mahkemece yazılmış izlenimini doğuracak nitelikte düzenlenmiş olduğu gözüksede, hangi mahkeme tarafından düzenlendiği ve esas numarasının bulunmadığı gibi hakim yazısının altında ... İcra Müdürlüğüne ait mührün bulunduğu görülmekle, belgenin bu haliyle aldatma kabiliyetinin bulunmadığı ancak sanığın aldatma niteliği bulunmayan suça konu belgeyi düzenleyip kaymakamlığa müvekkili aracılığıyla göndermek şeklindeki eyleminin 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 62. maddesi aracılığıyla 5237 sayılı TCY'nın 257/1. maddesindeki görevi kötüye kullanmak suçunu oluşturup oluşturmayacağı da tartışılarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı gerekçelerle yüklenen suçtan beraatine hükmolunduğundan bahisle yerel mahkemece verilen beraat kararının BOZULMASINA, karar verilmiştir.

Öğretide ve uygulamada benimsenen ana ilkeler ışığında 1136 sayılı kanunun 56 maddesindeki suçun oluşabilmesi için aşağıda özet olarak sıralanan koşulların bulunması gerektiği sonucuna varılmıştır.

1-)Aslı olmayan belgenin onaylanması,

2-)Onaylanan belgenin; sahtecilik suçlarında olduğu gibi iğfal yeteneğine haiz olması,

Öğretide ve uygulamada benimsenen ana ilkeler ışığında 1136 sayılı kanunun 56 maddesindeki suçun oluşabilmesi için aşağıda özet olarak sıralanan koşulların bulunması gerektiği sonucuna varılmıştır.

1-)Aslı olmayan belgenin onaylanması,

2-)Onaylanan belgenin; sahtecilik suçlarında olduğu gibi iğfal yeteneğine haiz olması,

3-)Suça konu belgeden dolayı zarar doğmasa dahi yine sahtecilik suçlarında olduğu gibi zarar ihtimalinin mevcut olması,

4-)Aslı olmadan onaylanan belgenin, aslının verilmesinin zorunlu belgelerden olmaması

Somut olayımıza baktığımızda; suça konu belgenin iğfal yeteneğinin bulunup, bulunmadığı mahkemece incelenerek denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanma-mış ise de; anılan dosyanın getirtilerek incelenme-mesi mevcut deliller karşısında sonuca etkili görülmemiştir. Zira suça konu belge iğfal yeteniğine haiz olsa dahi mevcut delillere göre fotokopisi sanığa verilen belgenin onaylandığı sırada sahte olduğunun sanık tarafından bilindiğine dair şüpheden arındırılmış kesin kanıtlar elde olunamamıştır. Bu durumda yukarıdaki ayrıntılı açıklamaların ışığında; 1136 sayılı kanunun 56/3 madedsindeki suçun unsurlarının oluşamayacağı açıktır. Yargıtay Yüksek 19. Ceza Dairesinin sayın çoğunluğunun görüşüne iştirak edilme-mekle birlikte anılan görüşün bir an için doğru olduğunun kabul edilmesi durumunda; bu sefer özel evrakta sahtecilik suçuna ilişkin dava dosyası getirtilerek incelenip, olanaklı ise her iki davanın birleştirilmesi, bunun mümkün olmaması halinde dava dosyasının onaylı bir örneğinin çıkarılarak bu dosya içerisine konulup, suça konu belgenin iğfal yeteniğinin bulunup bulunmadığının karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanması gerekmektedir. Çünki 1136 sayılı kanunun 56/3 maddesi ile müeyyide altına alınan eylem, avukatların sahteciliğidir. Genel sahtecilik suçunda aranılan bütün koşulların bu suçta aranmayacağına dair herhangi bir düzenleme mevcut değildir. Ceza hukukunun olmazsa olmaz ilkeleri arasında yer alan "kanunilik ilkesi"nin ve kıyas yasağının doğal bir sonucu olarak kaknunda açıkça düzenlenmeyen bir hükümden sanığın sorumlu tutulması beklenemez. Kaldıki ! 1136 sayılı kanunun 56/3 maddesinde düzenlenen suçun şekli bir suç olduğunun da kabulü mümkün değildir. Her ne kadar yerel mahkemece anılan suçun şekli suç olduğu karar yerinde açıkça belirtilmemiş ise de; mevcut deliller karşısında; yerel mahkemenin kararını düzelterek onayan Yargıtay Yüksek 19. Ceza Dairesinin sayın çoğunluğunun varmış olduğu sonuçtan, dolaylı olarak anılan suçun şekli bir suç olarak kabul edildiği sonucuna ulaşılır ki! bunun kanun koyucunun iaredesine aykırı olacağı gibi, ceza hukukunun temel ilkelerinden olan "kanunilik ilkesine", öğretide ve uygulamada benimsenen içtihatlara aykırı olacağı da açıktır.

Kamu görevini ifa eden sanığın belgenin aslını görerek onaylaması gerekirken, aslını görmeden fotokopiden ibaret belgeyi onaylarak mahkemeye ibraz etmekten ibaret eyleminde katılan açısından zararın doğduğu konusunda da kuşku bulunmamaktadır. Bu durumda sanığın eyleminin TCK'nın 257/1. maddesinde yazılı bulunan görevi kötüye kullanmak suçunu oluşturduğu halde yerel mahkemece 1136 sayılı kanunun 56/3 maddesindeki suçun oluştuğundan bahisle verilen mahkumiyet hükmünün BOZULMASI, gerektiği yönündeki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabul edilmesi gerekirken itirazın reddine dair Yargıtay Yüksek 19. Ceza Dairesinin sayın çoğunluğun görüşüne yukarıda arz ve izah edilen nedenlerle iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/2463, Karar No: 2014/662, Tarih: 14.05.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/2463 E.  ,  2014/662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2013/172-2013/361

Taraflar arasındaki "şikâyet" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi’nce davanın reddine dair verilen 29.04.2011 gün, 2011/57 E. -167 K. sayılı kararın incelenmesi davacı (borçlu) vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12. Hukuk Dairesi’nin 26.12.2011 gün, 2011/21803 E. – 30563 K. sayılı bozma ilamı ile;

(...Alacaklı vekili tarafından 31.01.2007 vade tarihli bonoya dayalı olarak 05.02.2007 tarihinde borçlu S.. Ü.. hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin 25.01.2011 tarihinde adı geçen borçluya tebliğ edildiği, borçlunun ise 31.01.2011 tarihinde icra mahkemesine yaptığı başvuruda, bononun zamanaşımına uğradığını ileri sürerek takibinin iptalini talep ettiği anlaşılmıştır.

Borçlu icra mahkemesine başvurusu bu hali ile İİK’nun 169/a maddesine göre takibin kesinleşmesinden önceki dönemde bononun zamanaşımına uğradığı nedenine dayalıdır.

Takip dayanağı belge, kambiyo senedi niteliğinde bono olduğundan, olayda TTK’ nun 690. maddesi göndermesiyle 661, 662 ve 663. maddelerinin uygulanması gerekir. Aynı kanunun 661/l. maddesi gereğince keşideciye karşı başlatılacak takiplerde zamanaşımı süresi vadeden itibaren (3) yıldır. TTK’ nun 661/2. maddesi gereğince hamil tarafından ciranta hakkında bonoya dayalı olarak yapılacak takipte müddetinde keşide edilen protesto tarihinden veya senette "masrafsız iade olunacaktır" kaydı varsa vadenin bittiği tarihten itibaren 1 yıl geçmekle müruru zamana uğrar.

Somut olayda borçlu S.. Ü.. takip dayanağı bonoda ciranta olup, takip dosyasında borçlu yönünden 01.03.2007-10.01.2011 tarihleri arasında herhangi bir icra takip işlemi yapılmadığından TTK’ nun 661/2. maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin dolduğu görülmüştür.

O halde mahkemece, borçlu S.. Ü.. yönünden takip kesinleşmediğinden, zamanaşımı itirazının, İİK’nun 168/5. maddesi kapsamında değerlendirilip aynı kanunun 169/a maddesi uyarınca takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, istemin reddi isabetsizdir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, İİK'nun 71/son ve 33/a maddeleri uyarınca zamanaşımının gerçekleşmesi nedeni ile bonoya dayalı takibin icrasının geri bırakılması istemine ilişkindir.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, İİK'nun 71/son ve 33/a maddeleri uyarınca zamanaşımının gerçekleşmesi nedeni ile bonoya dayalı takibin icrasının geri bırakılması istemine ilişkindir.

Davacılar(borçlular) vekili; müvekkilleri hakkında İnegöl 1.İcra Müdürlüğünün 2007/559 esas sayılı dosyası ile 05.02.2007 tarihinde bonoya dayalı takip başlatıldığını, ödeme emrinin usulüne uygun düzenlenmediğini, ayrıca İİK'nun 71/son ve 33/a maddelerine dayalı zamanaşımı itirazları bulunduğunu bildirip her iki borçlu için zamanaşımı nedeniyle icranın geri bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı(alacaklı) vekili; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davacı borçlulara ödeme emrinin sırasıyla 18.01.2011 ve 25.01.2011 günü tebliğ edildiği dikkate alındığında 1 yıllık talep zamanaşımının dava ve karar tarihi itibariyle gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacılar(borçlular) vekilinin temyizi üzerine, Özel Dairece yukarıda açıklanan nedenlerle karar bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki gerekçeler genişletilmek suretiyle direnme kararı verilmiş, direnme kararı davacılar(borçlular) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; bonoya dayalı takipte, davacı(borçlu) S.. Ü.. yönünden TTK’nun 661/2 maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin dolup dolmadığı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle, Davacılardan.... Halı Mobilya Dayanıklı Tüketim Malları Beyaz Eşya Tekstil Giyim San Ve Tic Ltd Şti. yönünden mahkemenin vermiş olduğu ret kararı Özel Dairece onanarak kesinleştiğinden, bu davacının direnmeye konu kararı temyiz etme hakkı bulunmamaktadır.

Diğer taraftan; kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte 6762 sayılı TTK TTK'nun 690. maddesinin göndermesi ile aynı kanunun 661,662 ve 663. maddelerinin uygulanması gerekmekte olup TTK 661.maddesi uyarınca keşideciye karşı başlatılacak bonoya dayalı takiplerde 3 yılın, cirantaya karşı başlatılacak takiplerde 1 yılın geçmesi ile takip zamanaşımına uğrar.

İcra aşamasında zamanaşımına ilişkin defi ise iki şekilde ileri sürülmektedir; birincisi takibin kesinleşmesinden önceki devrede gerçekleşen zamanaşımı defi; diğeri ise, takibin kesinleşmesinden sonraki devrede gerçekleşen zamanaşımı defidir. Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte takibin kesinleşmesinden önceki zamanaşımı defi İİK'nun 168/5. maddesi uyarınca yasal 5 günlük şikâyet süresinde ileri sürülmesi gerekir. Takipten sonraki zamanaşımı defi ise İİK'nun 170/b maddesi yollaması ile aynı kanunun 71 ve 33/a maddesi uyarınca süresiz olarak ileri sürebilir.

Somut olayda, her ne kadar dava dilekçesinde İİK'nun 71 ve 33/maddesini belirtmiş ise de ödeme emrinin tebliği üzerine şikâyette bulunduğundan ve hukuki tavsif(nitelendirme) hâkime ait olacağından zaman aşımı itirazının, takibin kesinleşmesinden önceki devreye ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Alacaklı tarafından takip 05.02.2007 tarihinde başlatılmıştır. Davacı(borçlu) S.. Ü..’a, takibi ilişkin ödeme emri 25.01.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davacı 31.01.2011 (pazartesi) tarihinde itiraz da bulunduğundan şikayet süresindedir.

Alacaklı, 30.01.2007 vade tarihli bonoya ilişkin olarak 05.02.2007 tarihinde takip başlatmakla TTK’nun 662. maddesi uyarınca kesilen zamanaşımı süresi bu tarihten itibaren yeniden işlemeye başlar. Takipte 3 borçlu bulunmakta olup, zamanaşımı hangi borçlu hakkında takip işlemi yapılmış ise o borçlu yönünden zamanaşımı kesilir ve talep tarihinden itibaren zaman aşımı süresi yeniden işlemeye başlar.

Takip borçlusu S.. Ü.. ciranta olduğundan TTK 661/2 maddesi uyarınca 1 yıllık zamanaşımı süresine tabidir. İcra dosyası içeriğinden, davalı alacaklı tarafından borçlu S.. Ü.. hakkında yapılan takip işlemleri gözetildiğinde, 1 yıllık zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu sonucuna varılmıştır.

Hal böyle olunca, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı(borçlu) ... Halı Mobilya Dayanıklı Tüketim Malları Beyaz Eşya Tekstil Giyim San Ve Tic Ltd Şti. yönünden davacı vekilinin temyiz isteğinin reddine;

Davacı(borçlu) S.. Ü.. yönünden davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Dairenin bozma kararında açıklanan nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'na 5311 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile eklenen Geçici 7. madde atfıyla aynı Kanun'un 366/III. maddesi uyarınca tebliğden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13796, Karar No: 2011/1455, Tarih: 10.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/13796 E.  ,  2011/1455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.07.2010 tarih ve 2008/379-2010/380 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 08.02.2011 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı Hasan Güner gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait fabrika binasının davalı ... şirketine sigortalı olup, sigortalı binanın çatı kısmında 17.02.2008 günü meydana gelen çökme sonucu hasar meydana geldiğini, meydana gelen çökme sebebiyle B blok 1,2,3,4,3,4,5,6 numaralı aralıkların çatılarının da çöktüğünü, buna bağlı olarak 1 ve 6 numaralı aralıkların çatılarının gergi demirlerinde ciddi derecede eğilmeler, çatı hadvelerinde bozulma ve deformeler oluştuğundan çatıların kullanılamaz hale geldiğini, B bloğun taşıyıcı kolonlarının bir bölümünün üst taraflarında çatlamalar, yarılma ve kopmalar meydana geldiğini, gövde çatlaklarının oluştuğunu, kolonlardan birinin de yıkıldığını, B bloğun arka cephesinde yer alan raylı kapıların çökme sonucu bozulmuş olup, tamirinin mümkün olmadığını, A blokta yer alan çatının çökmemekle birlikte statik proje değerlerinde önemli derecede önemli derecede sapmalar ve hasar meydana geldiğini, oluşan hasar nedeniyle sigorta bedelinin ödenmesi istemi ile gönderilen ihtarnamenin sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, şimdilik 3.120.269,56 YTL’nın hasar tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı binanın kusurundan kaynaklanan hasarların teminat dışı olduğunu, hasarın teminat kapsamında olduğu kabul edilse dahi istenen bedelin fahiş olduğunu, hasarın poliçe genel şartlarının B.5.1.5.maddesine göre belirlenmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı şirkete ait binanın çatısında meydana gelen çökme nedeni ile binada meydana gelen hasarın poliçe kapsamında olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmadığı, poliçede yer alan hüküm gereği hasarlarda %4 oranında muafiyet bulunması nedeni ile benimsenen son bilirkişi raporunda belirlenen miktardan muafiyet kısmının tenzili sonrası davacının 2.597.233,51 YTL hasar bedelini talep hakkı bulunduğu sonucuna varılarak, 2.597.233,51 YTL’nın 28.04.2008 temerrüt tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 115.705,65 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8995, Karar No: 2013/23352, Tarih: 24.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/8995 E.  ,  2013/23352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ruhsatsız silah ve yasak bıçak taşınması halinde TCK.nun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren suçtan hüküm kurulması gerektiği ve 6136 sayılı Yasa- nın 13/1. maddesine aykırı davranmak suçundan açılan davada asliye ceza mahkemesin- ce yasak bıçak taşımaktan suç ihbarında bulunulduğu halde bıçak taşıdığı da gözetilerek ve teşdit nedeni yapılarak hükmolunan kararın kesinleştiği, sonrasında iddianame ile yasak bıçak taşımaktan sulh ceza mahkemesince dava açıldığı ve yeniden mahkumiyetine karar verildiği olayda, CMK.nun 223/7. maddesi gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16136, Karar No: 2014/16366, Tarih: 03.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/16136 E.  ,  2014/16366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Yapılan incelemede temyiz dilekçesinin davalı tarafa tebliğine dair kaydedilmiş bir belge veya tebliğ mazbatasına rastlanmamıştır.

Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün olmadığından, dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın fiziki olarak gönderilmesi amacıyla mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.09.2014 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2010/16191, Karar No: 2012/6333, Tarih: 18.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/16191 E.  ,  2012/6333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kartal Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/09/2010 tarih ve 2008/103-2010/43 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin üretimi olan kimyasalları SMIT, SMIT + ŞEKİL, POLYOL, SULPHIROL, SYNTAN, SYNTHOL markaları altında piyasaya sunduğunu, SMIT ibaresini müvekkilinin ticaret ünvanında da uzun yıllardan beri kullandığını, davalı şirketin 2002-2004 yılları arasında müvekkili şirketin münhasır Türkiye temsilciliğini yaptığını ve söz konusu iş ilişkisi müvekkili şirketin iradesi ile sona erdirildiğini, bu bakımdan davalı şirketin “smit+şekil” de dahil olmak üzere müvekkili şirkete ait markaları bildiğini, buna rağmen kötüniyetli olarak davalı şirketin müvekkilinin gerçek hak sahibi olduğu “smit +şekil” markasının birebir aynısını 2006 / 46057 numara ile 01 ve 02. sınıflarda kendi adına tescil ettirdiğini ve bu tescili dayanak göstererek WIPO nezdinde 921753 numara ile tescil başvurusunda bulunduğunu ve iş bu uluslararası başvurusunun müvekkilinin iş yaptığı Çin’i de kapsamakta olduğunu ileri sürerek davalı adına 21/09/2006 tarih 2006 46057 numara ile 01 ve 02. sınıflarda tescilli ve bu tescil dayanak gösterilerek WIPO nezdinde 921753 numara ile tescilli talep olunan smit+şekil ibareli marka başvurusunun hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini, davalı aleyhine verilecek mahkeme kararının yayınlanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın süresinde açılmadığını müvekkili firmanın yıllardan beri deri kimyasalları konusunda faaliyet göstermekte olup, kendi sektöründe geniş bir müşteri kitlesi ve saygın bir yeri olduğunu, müvekkili firmanın SMİT markasının tescilli sahibi olduğunu, her ne kadar davacının ticaret unvanı Smit olsa da müvekkili firmanın bu

markaları Türkiye’de "ihdas ve istimal" etmiş gerçek hak sahibi olduğunu, müvekkili firmanın kendi adlarına tescilli bu markaları ülkemizde tanıtmak için reklam faaliyetlerinde bulunmuş markalarının tanıtımı için çok zaman, emek ve para harcadığını, davacı tarafın dava dilekçelerinde davacı şirketin ticari faaliyetlerin engel olmak ve bu yolla haksız kazanç

elde etmek amacıyla müvekkili tarafından marka başvurusunda bulunulduğunu iddia ettiğini, oysa müvekkilinin marka başvurusunu 2006 yılında yaptığını, karşı tarafın ticari faaliyetlerini etkileme gibi bir kastı olsaydı marka başvurusunu daha önce yapacağını, ülkesellik prensibi gereğince davacı iddialarının kabul edilebilir bir yanı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.