muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13814, Karar No: 2025/680, Tarih: 20.01.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/13814 E.  ,  2025/680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/629 E., 2024/2120 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kütahya 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/70 E., 2023/350 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 14.11.1994-01.04.2023 tarihleri arasında satın alma bölümü görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini, kıdem tazminatının müvekkiline ödenmesi için icra takibi başlatıklarını, davalı tarafça borca itiraz edildiğini belirterek Kütahya 2. İcra Müdürlüğünün 2023/2602 Esas sayılı dosyasında borçlunun borca itirazının iptali ile takibin devamına ve davalı aleyhine %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının emeklilik sebebiyle işten ayrılmak istediğini beyan ederek ve müvekkili Şirketten ayrıldığına ilişkin belge sunarak apar topar işyerinden ayrıldığını, davacının kötüniyetli olduğunu, hemen icra takibi başlattığını, icra takibinde talep edilen miktarın fahiş olduğunu, davacının ihbar tazminatını ödemediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının yaşlılık aylığına hak kazandığı, kendisine yaşlılık aylığı bağlandığı, davacının iş sözleşmesini 30.03.2023 tarihinde feshettiğini davalıya bildirdiği, davacının kanundan kaynaklı hakkını kullandığı, davacının bu hakları kullanırken kötüniyetli olduğundan söz edilemeyeceği, davalı işveren tarafından da çıkış kodunun emeklilik olarak gösterildiği, davacının icra takibindeki talep edilen kıdem tazminatı miktarının ve işlemiş faizinin dosyada alınan 03.11.2023 tarihlin bilirkişi raporunda hesaplandığı, raporun denetime uygun olduğu ve hükme esas alınabileceği, davacının kıdem tazminatının hesaplanmasının yargılama gerektirdiği ve şartları oluşmadığından icra inkar tazminatı talebinin kabul edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının 30.03.2023 tarihi itibarıyla yaşlılık aylığı alma koşullarını sağladığı, yaşlılık aylığının bu tarih itibarıyla kendisine bağlandığı, icra takibinde belirtilen kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. İstinaf sebeplerinin incelenmediğini,

2. Davacının kıdem tazminatını hak etmediğini,

3. Bilirkişi raporunda kıdem tazminatının hatalı bir şekilde hesaplandığını, işveren nezdinde doğan ihbar tazminatının hiç hesaplanmadığını,

4. Davacının kötüniyetli olduğunu,

5. Davacının müvekkili Şirketten ayrıldıktan sonraki işyerlerinin tespit edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshi ile davacını itirazın iptali davasına konu kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı ile tazminatın hesabına ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta, tarafların dava şartı olan arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları, davalı tarafın sürece katıldığı ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3/14 hükmünün son cümlesi uyarınca; arabuluculuk gideri yargılama gideri olup anlaşmaya varılamaması hâlinde, ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanmaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 326/2 hükmüne göre yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınması gerektiği de dikkate alındığında, Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanan arabuluculuk masrafı hakkında hüküm kurulmaması hatalıdır.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370/2 hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ile İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasına "7036 sayılı Kanun'un 3/14 hükmü gereğince arabuluculuk gideri olarak Hazine tarafından sarf edildiği anlaşılan 1.600,00 TL'nin davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına,” şeklinde yeni bir bent eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2840, Karar No: 2016/14528, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/2840 E.  ,  2016/14528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 3.000 TL kayıp kaçak bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 14.11.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 60.441,60 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, tacir olan davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel

miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1261, Karar No: 2019/5180, Tarih: 11.11.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/1261 E.  ,  2019/5180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/11/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/04/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 11/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4535, Karar No: 2013/189, Tarih: 15.01.2013

**14. Ceza Dairesi         2012/4535 E.  ,  2013/189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.12.2008 gün ve 2006/196 Esas, 2008/310 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 05.05.2008 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesinin gerekmesi nedeniyle hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE, 15.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8153, Karar No: 2014/141, Tarih: 06.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/8153 E.  ,  2014/141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/92968

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2011

NUMARASI : 2009/420 (E) ve 2011/700 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebliğnamede adı yazılı olan A.. Ş.. hakkındaki hükme yönelik temyiz bulunmadığından, inceleme sanık Y.. B.. hakkında kurulan hükme özgülenmiştir.

I- Sanık hakkında adam öldürme suçunda kullandığı bıçağın sustalı bıçak olduğundan bahisle 6136 sayılı Yasaya aykırılıktan dava açıldığı halde; oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın adam öldürme suçunda kullandığı bıçağın ele geçirile- mediği ve nitelikleri belirlenemediği cihetle, davaya konu bıçağın maktül M.. Ş.ye ait olduğu, maktülün öldürülmeden önce sanığın abisi ile tartışırken bu bıçağı kullandığı ve bıçağın maktülden elde edildiği gözetilmeden, atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

II- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi uygulanırken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçe ile adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- Adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sırasında dayanak kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 06.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7225, Karar No: 2012/41694, Tarih: 19.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/7225 E.  ,  2012/41694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa Teşebbüs, Kamu Malına Zarar Verme

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan verilen beraat kararlarına yönelik temyiz incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Okul müdürü ...'in, 25.12.2012 tarihli celsede kırılan okul camlarının, suça sürüklenen çocuk ...'in ailesi tarafından taktırıldığını beyan etmesi karşısında; müştekiye zararın giderilme tarihi sorularak, sonuca göre suça sürüklenen çocuklar ..., ..., hakkında da etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma hususunun tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6162, Karar No: 2021/4521, Tarih: 27.05.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6162 E.  ,  2021/4521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : L BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22.11.2017 tarih ve 2015/1700 E- 2017/1250 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 18/02/2020 tarih ve 2018/604 E- 2020/217 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin İtalya’da faaliyet gösteren kimyasal ürünler üreten bir firma olduğunu, davalı tarafından gönderilen siparişlere uygun olarak davalıya kimyasal ürünler satıldığını, müvekkili ile davalı arasındaki ticari ilişkiden kaynaklanan cari hesap alacağı toplamı 465.716,75 Euro’nun müvekkiline ödenmemesi üzerine davalıya ihtarname gönderildiğini, borcun ödenmemesi üzerine İstanbul Anadolu 14. İcra Dairesinin 2015/10584 E. sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, davalı tarafın haksız itirazı ile takibin durduğunu ileri sürerek davanın kabulü ile davalının İstanbul Anadolu 14. İcra Dairesinin 2015/10584 esas sayılı dosyasına itirazının iptali ve takibin devamına, davalının %20’den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile uzun yıllara dayanan ticari ilişki içerisinde olduklarını, müvekkilinin Türkiye'de davacının distribütörlüğünü yaptığını, 2015 yılından itibaren davacının sözleşmeye aykırı hareket ederek müvekkilinin siparişlerine cevap vermediğini, dava konusu alacak için müvekkiline ihtarname gönderdiğini, ihtarnameye karşı cevap verildiğini, dava konusu icra takibine konu edilen fatura borçlarının müvekkili tarafından davacıya ödendiğini, müvekkilinin davalıya karşı borçlu olmadığını, davacının bedellerini tahsil ettiği faturalara yönelik icra takibi yaptığını savunarak, davanın reddi ile davacının %20'den az olmamak üzere kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacının alacak talebini açıkça takip eki belgede de belirtildiği gibi ödenmeyen faturalara dayandırdığı, cari hesap ilişkisine dayanmadığı, dosyaya delil olarak ibraz ettiği apostil şerhli defter ve kayıtlarında 2013 ve 2014 yıllarına ilişkin olup davalı ödemelerinin bu defterlerinde kayıtlı olduğu, öte yandan bilirkişi heyeti kök raporunda davalının her bir ödemesinin neyin karşılığı yapıldığının da açıkça gösterilmiş olup davacının takipte dayandığı faturaların ödenmediği yönündeki iddiasını ispat edemediği, faturalardan ötürü davalıdan alacaklı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine; davalı tarafça kötü niyet tazminatı talep edilmiş ise de davacının takip yapmakta haksız ve kötü niyetli olduğu saptanamadığından talebin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik olmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 27.05.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.