muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/23935, Karar No: 2012/7145, Tarih: 28.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/23935 E.  ,  2012/7145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine.Ancak;

Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK 53/1 maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi ile TCK 53/4 maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının TCK 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısmının hükümden çıkartılması ve ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4949, Karar No: 2024/3450, Tarih: 15.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4949 E.  ,  2024/3450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1055 E., 2023/82 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/191 E., 2022/13 K.

Taraflar arasındaki boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, ziynet alacağı davasının ise açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı erkek tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, davalı erkeğin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2018 yılında evlendiğini, bu evliliklerinden ortak çocukları olmadığını, erkeğin, sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini, fiziksel şiddet uyguladığını, birlik görevlerini ihmal ettiğini iddia ederek davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebiyle boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir nafakası, 1.000,00 TL yoksulluk nafakası, yasal faizi ile birlikte 25.000,00 TL maddî tazminat, 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; asıl dava dilekçesinde dayanılan vakıaların gerçeği yansıtmadığını iddia ederek boşanma talebinin kabulü ile kadının fer'î yöndeki taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin, birlik görevlerini ihmal ettiği, fiziksel şiddet uyguladığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebiyle boşanmalarına, tarafların ekonomik ve sosyal durumları dikkate alındığında kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği anlaşıldığından kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir nafakası, 400,00 TL yoksulluk nafakası, kusur durumu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, mevcut ve beklenen menfaat, hakkaniyet ilkesi dikkate alınarak kadın yararına 15.000,00 TL maddî tazminat, 15.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin kusurlu bir davranışının olmadığı, davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu, kadın yararına tazminata ve nafakaya hükmedilmesinin hatalı olduğu belirtilerek; hükmün tamamı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin kusurlu bir davranışının olmadığı, davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu, kadın yararına tazminata ve nafakaya hükmedilmesinin hatalı olduğu belirtilerek; hükmün tamamı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; davalı erkeğin İlk Derece Mahkemesince kabul edilen kusurlarının gerçekleştiği, boşanmaya neden olan olaylarda davalı erkeğin tam kusurlu olduğu, davacı kadının ispatlanmış bir kusurunun olmadığı, İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, delillerin değerlendirilmesinde, kanunun olaya uygulanmasında, gerekçede ve kusur belirlemesinde hata edilmediği, tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri, tarafların evlilik süresi, tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, kişilik haklarına yapılan saldırı ile boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı, paranın alım gücü, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre; İlk Derece Mahkemesince kadın yararına takdir edilen tedbir, yoksulluk nafakaları ile tazminatların miktarlarının hakkaniyete uygun olduğu belirtilerek; davalı erkek vekilini istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın hatalı olduğu, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve hukuki nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın açılan boşanma davasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına tedbir nafakası, yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi için gerekli şartların gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 189 uncu maddesi, 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6201, Karar No: 2018/2183, Tarih: 22.03.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/6201 E.  ,  2018/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.04.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 06.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ..., ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, dava konusu 6537 ada 8 parsel sayılı taşınmazda kayıtlı 5 numaralı bağımsız bölüm ile 9, 565, 1623, 1690, 1800 parsel sayılı taşınmazlar ve 6920 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yolu ile giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu 9 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine; diğer taşınmazlar yönünden davanın kabulü ile ortaklığın satış yolu ile giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar ... ve ... ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre, bir kısım davalının dava konusu 9, 1623, 1690, 1800 parsel sayılı taşınmazlara ve 6537 ada 8 parsel sayılı taşınmazda kayıtlı 5 numaralı bağımsız bölüme yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Bir kısım davalının, dava konusu 565 parsel ve 6920 ada 2 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK'nın 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; 565 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıt maliklerinde... davaya dahil edilmeden yargılamaya devam edildiği görülmüştür. Adı geçen paydaşların adres ve kimlik bilgileri nüfus ve tapu müdürlüğünden araştırılarak sağ ise kendisinin, ölü ise mirasçılarının usulüne uygun olarak davaya katılmalarının sağlanması gerekir.

Somut olaya gelince; 565 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıt maliklerinde... davaya dahil edilmeden yargılamaya devam edildiği görülmüştür. Adı geçen paydaşların adres ve kimlik bilgileri nüfus ve tapu müdürlüğünden araştırılarak sağ ise kendisinin, ölü ise mirasçılarının usulüne uygun olarak davaya katılmalarının sağlanması gerekir.

Öte yandan, dava konusu 6920 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıt maliklerinden ....davada taraf olarak yer almadığı, davalı ... ile aynı kişi olup olmadığı anlaşılamamıştır. Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup hakim re'sen her aşamada dikkate almalıdır. Mahkemece, tapu maliklerinden Neriman Küt ile davalı ...’un aynı kişi olup olmadığının belirlenmesi, aynı kişi olması halinde tapuda isim tashihi için davacı vekiline süre verilmesi, aksi halde sağ ise kendisinin ölü ise ibraz ettirilecek mirasçılık belgesine göre tespit edilecek mirasçılarının davada yer almasının sağlanması gerekir.

Mahkemece, belirtilen hususlar gözetilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davanın esasının karara bağlanması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, dava konusu 9, 1623, 1690, 1800 parsel sayılı taşınmazlara ve 6537 ada 8 parsel sayılı taşınmazda kayıtlı 5 numaralı bağımsız bölüm yönünden bir kısım davalının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, onanan kısım için taşınmaz malların satış bedelinden payına düşecek paranın binde 11,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 27,70 TL'nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle dava konusu 565 ve 6920 ada 2 parsel sayılı taşınmaz yönünden bir kısım davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 22.03.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/186, Karar No: 2017/21558, Tarih: 26.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/186 E.  ,  2017/21558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f-son, 43,62,52,53 (iki kez)

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Babası adına bankadan çek defteri almaya yetkili olan sanığın, temin ettiği çek karnesi ile katılan ...'ın işyerinden nişanlandığını söyleyerek takı aldığı karşılığında çek verdiği, bir süre sonra tekrar gelerek nişanlısının evine hırsız girdiği için yeniden takı alacağını söyleyip yine babasına ait çek karnesini kullanarak çek keşide ettiği, bu şekilde katılana toplamı 25.686,00 TL olan birden çok çeki verdiği, aynı yöntemi kullanarak katılan ...'dan da iki seferde takı aldığı ve toplam 20.500,00 TL bedelli birden çok çeki keşide ederek verdiği, sanığın babası olan tanık ...'nün durumu öğrenerek oğlu hakkında suç duyurusunda bulunup, çekler için ödemeden men yasağı koydurduğu somut olayda; sanık hakkında aynı iddianame ile nitelikli dolandırıcılık suçu ile birlikte resmi belgede sahtecilik suçundan da kamu davası açılmasına rağmen bu suç hakkında ayırma kararı verilerek görevsizlik kararı verilmek suretiyle Malkara Asliye Ceza Mahkemesi'ne gönderildiği, bu dosyanın temyiz incelemesi için halen Yargıtay'da olduğu, sanığın eylemleri arasında fiili ve hukuki irtibat bulunması nedeni ile yargılamanın birlikte yapılması ve bu kapsamda delillerin birlikte değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması karşısında her iki dava dosyasının birleştirilmesinin mümkün olması halinde, dava dosyaların birleştirilerek görülmesi; bu birleştirmenin aşama itibarı ile mümkün olmaması halinde ise Malkara Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.02.2011 tarih, 2009/165 esas ve 2011/36 karar sayılı dosyasının getirtilip incelenmesi gerektiğinden bahisle Tekirdağ Ağır ceza Mahkemesi'nin 16.02.2011 tarih, 2009/50 esas ve 2011/41 karar sayılı mahkûmiyet hükmünün Dairemizce 21.11.2013 tarihinde bozulduğu, mahal mahkemesince yapılan incelemede Malkara Asliye Ceza Mahkemesi'nin ilgili kararının Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından 11.11.2015 tarih, 2015/7094 esas ve 2015/30797 karar sayılı ilamı ile bozularak, sanığın babası adına düzenlenmiş çek karnesini kullanıp adına çek karnesi düzenlemesine zımni rıza gösterdiği gözetilip sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şeklide mahkûmiyetine karar verilmesinin kanuna aykırı olduğunun belirtildiği, bunun üzerine Malkara Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29.04.2016 tarih, 2015/770 esas ve 2016/317 karar sayılı kararı ile Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin bozma gerekçelerine uygun olarak sanığın beraatine karar verildiği, bu hükmün 11.07.2016 tarihinde kesinleştiği gözetilip, nitelikli dolandırıcılık suçunun hile unsurunu oluşturan resmi belgede sahtecilik suçunun oluşmadığı, sanığın babası adına zımnen çek keşide etmeye yetkisinin bulunduğu, zira dosya içerisindeki tanıklar ..., ..., ...'nun sanığın benzer şekilde keşide ettiği çeklerin babası tarafından ödendiğine dair beyanları birlikte değerlendirildiğinde nitelikli dolandırıcılık suçunun hile unsurunun gerçekleşmediği eylemler nedeni ile beraat hükmü kurulması gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/102017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4209, Karar No: 2016/5124, Tarih: 25.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/4209 E.  ,  2016/5124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 25.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3148, Karar No: 2007/4830, Tarih: 10.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/3148 E.  ,  2007/4830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların dosyaya getirtilen parsel tutanaklarından kesinleşip kesinleşmedikleri belli olmadığından kesinleştiyse tapu kayıtlarının, davalı ise dava dosyalarının getirtilmesi,

2) Orman mühendisi bilirkişi ... tarafından düzenlenen krokide dava konusu taşınmaz ve yakın komşu taşınmazlar, memleket haritası üzerine kadastro paftası ile ölçekler eşitlenerek aplike edilmeden sadece elle çizilerek aplike edildiğinden ve kroki bu haliyle denetlemeye elverişli bulunmadığından,

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklik giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 10/04/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4694, Karar No: 2016/18992, Tarih: 02.06.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/4694 E.  ,  2016/18992 K.**

**"İçtihat Metni"**

1111 sayılı Askerlik Kanunu’nun 89. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı ... hakkında 5.558,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair ... Kaymakamlığının 28/03/2014 tarihli ve 2195-35 sayılı idari para cezasına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin ... Sulh Ceza Hakimliğinin 26/12/2014 tarihli ve 2014/64 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne, kararın kaldırılmasına ve söz konusu para cezasının iptaline dair ...3. Sulh Ceza Hakimliğinin 11/06/2015 tarihli ve 2015/2692 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 16/11/2015 gün ve 74695 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/12/2015 gün ve KYB. 2015-383844 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin, 5560 sayılı Kanun'un 33. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 1 ve 2. fıkralarında yer alan;” (1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında İdarî para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla İdarî para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla İdarî para cezasını gerektiren kabahatlerde dört,c) Ellibin Türk Lirasından az İdarî para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır. Ancak, 89 uncu maddesi hariç olmak üzere 1111 sayılı Askerlik Kanunu, 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu, 2972 sayılı Mahalli İdareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun, 3376 sayılı Anayasa Değişikliklerinin Halkoyuna Sunulması Hakkında Kanun, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu ve 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunda belirtilen ve idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihi takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezası verilerek tebliğ edilmediği takdirde idari yaptırım kararı verilemez, verilmiş olanlar düşer.” ve anılan Kanun'un 15. maddesinin 2. fıkrasının son cümlesinde yer alan, “Kesintisiz fiille işlenebilen kabahatlerde, bu nedenle İdarî yaptırım kararı verilinceye kadar fiil tek sayılır.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda, idarî para cezasını gerektiren fiillerin yani yoklama kaçağı eyleminin kesintisiz bir eylem olduğu, eylemin son bulma tarihi olan son yoklama işleminin yapıldığı 24/02/2014 tarihinden itibaren zamanaşımı süresinin başlayacağı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;