muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13032, Karar No: 2016/2487, Tarih: 10.03.2016

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin, usul ve kanuna aykırı karar verildiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde 18 yaşından küçük olup, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında verilen kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 10.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10136, Karar No: 2017/5792, Tarih: 24.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/10136 E.  ,  2017/5792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 2.000 TL kayıp/kaçak bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 18.06.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 16.102,09 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı , tacir olan davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12952, Karar No: 2013/216, Tarih: 09.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2010/12952 E.  ,  2013/216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizlemek

HÜKÜM : 213 sayılı Kanunun 359/a-2, 5237 sayılı TCK'nun 62/1, 51/1-2-3-6-7-8 maddeleri uyarınca Erteli 5 Ay hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

1)Sanığın suç tarihinde asker olduğu, defter ve belge ibrazı için gönderilen yazının ise ikamet adresinde babasına tebliğ edildiği, bu haliyle tebligatın usulüne uygun bulunmadığından atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

2)Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25 ve 03.02.2009 gün ve 250-13 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için diğer şartların yanında, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi de gerekmektedir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Zararın belirlenmesinde hâkim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de göz önünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hâkimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. Öte yandan yine ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22.05.2001 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; defter ve belgelerin gizlenmesi halinde, sağlıklı bir vergi incelemesi yapılamayacağı açıktır. Vergi denetimi olanağını kaldıran bu halde artık somut bir vergi ziyaının tespiti olanağı da ortadan kalkmaktadır. O halde, mükellefin sorumluluğunu kaldıracak olan ve 213 sayılı Yasanın 13. maddesinde düzenlenen durumlarda veya kastı ortadan kaldıran diğer hallerin kanıtlanması dışında, vergi ziyaının varlığının kabulü de zorunludur. Bir başka anlatımla yukarıda değinilen haller dışında mefruz (soyut) vergi ziyaı bulunduğu kabul edilmeli, müspet (somut) vergi ziyaının varlığı aranmamalıdır. Kaldı ki, 29.07.1998 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler ile vergi kaçakçılığı suçlarında “vergi ziyaının varlığı” suçun unsuru olmaktan çıkarılmış ve defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda; somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, katma değer vergisi beyanlarının yeniden hesaplanması ve bu vergilerin matrahının belirlenmesi için takdir komisyonuna sevk edildiği, bir başka ifade ile tarh edilecek vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle; 5237 sayılı TCK’nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK’nun 231. maddesi uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden, sanığın kamu zararını karşılamadığı şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18758, Karar No: 2014/16401, Tarih: 03.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/18758 E.  ,  2014/16401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Yapılan incelemede sistemde davalı vekili Av. ...'a ait vekaletnameye ve tebliğ mazbatalarına dair kaydedilmiş bir belgeye rastlanmamıştır.

Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün olmadığından, dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın fiziki olarak gönderilmesi amacıyla mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.09.2014 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2020/2352, Karar No: 2020/3299, Tarih: 12.10.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/2352 E.  ,  2020/3299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

Davacı ... San. Tic. AŞ vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... Genel Müdürlüğü aleyhine 19/11/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20/09/2016 günlü karara karşı davacı ve davalı tarafın istinaf başvuruları üzerine yapılan incelemede; davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalıların istinaf başvurusunun kabulüne, ... 19 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/546 esas, 2016/375 sayılı kararının HMK'nın 353/1-b.2 ve 3. maddesi uyarınca düzeltilerek davalılardan ... Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın reddine dair verilen 27/12/2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından süresi içinde istenilmekle davalı ... Genel Müdürlüğünün temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1.Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Davacı taraf adli yardım talepli olarak temyiz isteminde bulunmuş, Dairemizin 01.06.2020 gün 2018/1795 esas 2020/1415 karar sayılı ilamı ile adli yardım talebinin reddine karar verilerek temyiz harcı yatırılmak üzere dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince eksikliğin giderilmesi yönünde muhtıra çıkarılmış, davacı tarafça adli yardım talebinin reddine dair Dairemiz kararına karşı itiraz edilmiş, Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 05.10.2020 tarihli kararı ile davacının itirazı kesin olarak reddedilmiştir. Temyiz harcı muhtıraya rağmen kanuni süresi içerisinde yatırılmadığından davacının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davalılardan ... Genel Müdürlüğü’nün temyiz itirazlarına gelince:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nun 370/1. maddesi gereğince onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalılardan ... Genel Müdürlüğünün temyiz itirazlarının reddiyle kararın ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 12/10/2020 gününde kesin olarak oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; davacı ve davalıların istinaf başvurusu üzerine, davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine, davalıların istinaf başvurusunun kabulü ile ... Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın kabulüne, davalılardan ... aleyhine açılanan davanın reddine karar verilmiştir. Kararı davacı ve davalılardan ... Genel Müdürlüğü temyiz etmişlerdir. Davacı taraf adli yardım talepli olarak temyiz isteminde bulunmuş; Dairemizce adli yardım talebi reddedilerek temyiz harcı yatırılmak üzere dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince eksikliğin giderilmesi yönünde muhtıra çıkarılmış, davacı tarafça adli yardım talebinin reddine dair dairemiz kararına karşı itiraz edilmiş, Yargıtay 5. Hukuk Dairesince davacının itirazı kesin olarak reddedilmiştir.

6100 Sayılı HMK'nun 366. maddesi yollamasıyla 344. maddesi uyarınca "temyiz harç ve giderleri verilen süre içinde tamamlanmadığı takdirde mahkeme (somut olayda ilgili ...) başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Bu karara karşı istinaf (olayımızda temyiz) yoluna başvurulması halinde, 346/2. maddesi kıyas yoluyla uygulanır."

HMK'nun 346/2. maddesinde ise, mahkemenin başvurunun yapılmamış sayılma kararına karşı, kararın tebliğinden itibaren bir hafta içinde istinaf (olayımızda temyiz) yoluna başvurabileceği düzenlenmiştir.

Bu haliyle, davacının temyiz harç ve giderlerini verilen süreye rağmen yatırmamaları üzerine temyiz başvurusunun yapılmamış sayılma kararını verme görevi HMK'nun 344. maddesi uyarınca ... ilgili hukuk dairesine ait olup, bu kararın tebliği ile ilgililerin HMK'nun 366. maddesi yollamasıyla uygulanan 344 ve 346/2. maddesindeki düzenlemeler karşısında temyiz hakları da bulunduğundan, dosyanın ...'a geri çevrilerek ilgili işlemlerin tamamlanması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun birinci bentteki görüşüne katılmıyorum.12/10/2020
Yargıtay — Esas No: 2007/12748, Karar No: 2007/14419, Tarih: 25.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/12748 E.  ,  2007/14419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Değiştirilmesi - Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı temyiz dilekçesinin davalıya tebliğ edildiğine ilişkin belge dosyada bulunmamaktadır. Tebligat yapıldı ise eklenmesi, yapılmadı ise usulüne uygun tebliği sağlandıktan sonra dosyanın gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 25.10.2007
Yargıtay — Esas No: 2016/5877, Karar No: 2017/732, Tarih: 25.01.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/5877 E.  ,  2017/732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihinde geceleyin otel arayan müştekinin yanına yaklaşıp kendisini Hakan olarak tanıtan şahsın, konuşma bahanesi ile müştekinin Iphone 4s marka cep telefonunu alıp hırsızladığı olayda; sanığın aşamalarda suçu kabul etmediğini savunması karşısında, sanığın yeteri kadar imza ve yazı örnekleri alınarak dosya arasında bulunan 27.01.2014 tarihli muhafaza altına alma tutanağına ekli nüfus cüzdanı fotokopisinin alt kısmında yazan yazı imzanın sanığın el ürünü olup olmadığının tespiti ve sanık ile müştekinin mümkün olduğu takdirde duruşmada yüzyüze getirilerek teşhis yaptırılması, mümkün olmadığı taktirde sanığın önden, profilden ve boydan çekilmiş fotoğrafları temin edilerek tüm fotoğrafların müştekiye teşhis ettirilmesi ile sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/730, Karar No: 2016/1074, Tarih: 08.03.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/730 E.  ,  2016/1074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kendisini savunamayacak durumda bulunan babasını öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-d-e maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, babası maktül ...'ı nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

1-Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın TCK'nun 53. maddesindeki iptal edilen bölümler doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hüküm fıkrasında, tekerrüre esas alınan ilamın, dosya içerisinde ve adli sicil kaydının bulunmadığı anlaşılmakla, tekerrüre esas alınan ilamın varsa ilgili mahkemesinden getirtilmesinden sonra, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık ve mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık nüdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykrı olarak BOZULMASINA, 08.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.