muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10059, Karar No: 2012/11722, Tarih: 09.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/10059 E.  ,  2012/11722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kavgada silah boşaltma ve kasten yaralama

HÜKÜM : -Sanık ...'nun 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama suçundan;

-Sanık ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükümlülüklerine ve müsadereye; kavgada silah boşaltma suçundan beraatine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... müdafiinin sanık ... hakkında kavgada silah boşaltmak suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde:

Kavgada silah boşaltma suçunun niteliğine göre doğrudan zarar görmeyen ve davaya müdahil olarak katılma hakkı olmayan sanığın hükmü temyiz hakkı bulunmadığından, sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığın adli sicil kaydında yer alan hırsızlık suçuna ilişkin ilamlar getirtilerek, adli sicilden silinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin saptanması, şayet gerçekleşmiş ise sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelendikten sonra yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunun değerlendirilmesi ve sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile ilgili olumlu olumsuz bir karar verilmesi gerekirken müessir fiil suçu açısından hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılmaması; 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçu açısından ise yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesinde öngörülen adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 5/2. madde ve fıkrası uyarınca 450 liradan fazla olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde fazla tayini,

3- Somut olayda 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçu ve müessir fiil suçu açısından, 765 sayılı TCK.nun ve 647 sayılı Yasanın sanık lehine olduğu ve uygulamanın da buna göre yapılmasına karşın, lehe uygulamanın bir bütün halinde uygulanması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında mahsup maddesinin uygulamasında 5237 sayılı TCK.nun 63. maddesinin uygulanması suretiyle ve yine sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

III- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

III- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Adli sicil kaydında yer alan mahkumiyetinin kabahat niteliğinde olması itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel olmadığı, bu nedenle sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda bir kanaate varılarak bu konuda karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesinde öngörülen adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 5/2. madde ve fıkrası uyarınca 450 liradan fazla olamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde fazla tayini,

3- Somut olayda 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçu açısından, 765 sayılı TCK.nun ve 647 sayılı Yasanın sanık lehine olduğu ve uygulamanın da buna göre yapılmasına karşın, lehe uygulamanın bir bütün halinde uygulanması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında mahsup uygulamasında hem 5237 sayılı TCK.nun 63. maddesi, hem de 765 sayılı TCK.nun 40 .maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8682, Karar No: 2014/10065, Tarih: 09.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/8682 E.  ,  2014/10065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2011/950-2013/474

Dava dilekçesinde, 16.01.2011 günlü kat malikleri kurulu kararının iptali ve haksız olarak müdahale edilerek otopark haline getirilen bahçenin eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, anataşınmazın ortak yerlerinden olup projesinde bahçe olan bölümüne 27.12.2010 tarihinde otopark yapıldığını ve kat mülkiyetli anataşınmazın 16.01.2011 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında buna ilişkin karar ile alınan diğer kararların usul ve yasaya aykırı olduğunu, bahçe olan yerin otopark yapılabilmesi için oybirliği ve rahatsızlık vermeme koşulu arandığını, yönetici ve denetçi seçimi ile ilgili kararın gündemde bulunmadığı halde görüşülüp karar alındığını ileri sürerek 16.01.2011 tarihli genel kurul kararının iptali ile apartman bahçe ve duvarının eski hale getirilmesine karar verilmesini istemiş, mahkemece iptali istenen toplantıda sayı ve arsa payı itibarıyla çoğunluğun sağlandığı, dava konusu yerin arsa boşluğu olduğunun tespit edildiği, alınan kararın Kat Mülkiyeti Yasası'nın 42. maddesine uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine Karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosyada toplanan bilgi ve belgeler, özellikle yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ve ek raporuna göre, anayapının ön cephe sol tarafında bina ile yol arasında kalan 5 mt. lik yaklaşma sınırında zemine beton dökülerek 3 araçlık otopark alanı yapıldığının, binanın ön cephesinde kalan diğer alanların kaldırım kısmında bahçe duvarının mevcut olduğunun ve projesinde dava konusu yerin bahçe olarak nitelendirilmediğinin belirtildiği, ancak dosyada mevcut Çankaya Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün 07.06.2013 günlü yazısına göre, dava konusu binaya ait onaylı mimari projede ön, arka ve yan kısımda bulunan ortak alanların bahçe olarak düzenlendiği bildirildiği halde, raporda otopark yapılan dava konusu yerin anataşınmazın bahçesi ya da arsa boşluğu olup olmadığı hususundaki mevcut çelişki giderilmediği gibi bu durum açıklığa kavuşturulsa dahi anataşınmazın kat malikleri kurulunca 16.01.2011 günü yapılan toplantıya 1, 4 ve 6 nolu bağımsız bölümler adına asaleten, 8 nolu bağımsız bölüm adına vekaleten katılımın geçerli olduğu, 5, 7, ve 9 nolu bağımsız bölümler adına katılıp olumlu oy kullanan A. İ. Ş. İ. K.ve N. K.'e ilgili kat maliki tarafından verilmiş vekaletnamelerin bulunmadığı görülmüştür. Bu durumda toplantıya asaleten ve vekaleten katılan bağımsız bölüm sayısı 4, bunların arsa payı 243 olup dava konusu yerin, özel amaca tahsis edilmemiş bulunan arsa boşluğu olması durumunda otopark olarak kullanılabilmesi için, (diğer kat maliklerini rahatsız etmemek koşuluyla) Kat Mülkiyeti Yasasının 42. maddesinde öngörülen ortak yerlerin düzgün veya bunları kullanmanın daha rahat ve kolay bir duruma konulmasına veya bu yerlerden elde edilecek faydanın çoğaltılmasına yarayacak tüm yenilik ve ilavelerin kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğu ile verecekleri karar üzerine yapılabileceğine ilişkin hükümle aranan koşul ve yine dava konusu yerin projesinde özel bir amaca özgülenmiş (örneğin bahçe vs. gibi ) olması halinde bu niteliğin değiştirilebilmesi için Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen kat maliklerinden birinin anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesis yaptırabilmesine ilişkin tüm kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızasının sağlanması şartının gerçekleşmediği ve ayrıca Kat Mülkiyeti Yasasının 34

. gibi ) olması halinde bu niteliğin değiştirilebilmesi için Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen kat maliklerinden birinin anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesis yaptırabilmesine ilişkin tüm kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızasının sağlanması şartının gerçekleşmediği ve ayrıca Kat Mülkiyeti Yasasının 34. maddesinde yöneticinin ve denetçinin kat maliklerinin sayı ve arsa payı bakımından çoğunluğu tarafından atanacağı hükme bağlandığından iptali istenen kat malikleri kurulu kararında yasanın aradığı pay ve paydaş çoğunluğunun sağlanmadığı da gözetildiğinde mahkemece dava konusu ortak yerin otopark haline dönüştürülmesi, yönetici ve denetçi seçimine ilişkin kısımlarının iptali ile bu kat malikleri kurulu kararından önce herhangi bir kat malikleri kurulu kararına dayanmadan sözü edilen projeye aykırılıklar bizzat davalı yöneticiler tarafından gerçekleştirildiğinden bu yöneticilerin şahsen projeye uygun eski hale getirmekten sorumlu olacakları da dikkate alınarak ortak alanların eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken davanın tümüyle reddi yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1681, Karar No: 2014/6657, Tarih: 18.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/1681 E.  ,  2014/6657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca dava açıl- dığının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 18.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13828, Karar No: 2012/19199, Tarih: 04.06.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/13828 E.  ,  2012/19199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının 10.09.1996 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, işverenin yetersiz eleman ile çok iş yaptırmaya çalışması, sağlık koşullarına göre görev vermemesi nedenleri ile oluşan kaza sonucunda iş aktinin haksız gerekçeler ile 22.10.2007 tarihinde davalı iş veren tarafından feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde davacının iş sözleşmesinin 4857 Sayılı Yasanın 25/II -1 maddesine göre haklı nedenle feshedildiğini, 17.10.2007 tarihinde davacının kullandığı ...plakalı ... aracı ile 123 nolu park pozisyonunda bulunan ... A.Ş.' ye ait KKK -021 sefer sayılı uçağa hasta nakil hizmeti vermek için yanaştığı sırada tedbirsiz, dikkatsiz ve dalgın davranarak aracın içerisinden el frenini çekmeden ve aracın sabitlenme ayakları yere basmadan inmesi nedeni ile aracın kayması sonucunda uçağın servis kapı mahaline çarparak hasar oluşmasına neden olduğunu, meydana gelen zararın davacının 30 günlük ücretinden fazla olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece kusur konusunda atanan bilirkişinin raporu doğrultusunda iş akdinin feshinin haksız olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı olup olmadığı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Mahkemece davacının meydana gelen kazada kusurunun olup olmadığını tespiti bakımından makine mühendisi işçi sağlığı ve iş güvenliği uzmanı tek bilirkişiden alınan rapora istinaden iş sözleşmesinin feshinin haksız olduğu benimsenmiş ise de, olayın oluş şekli ve mahiyeti dikkate alındığında alınan bilirkişi raporunun yeterli olmadığı anlaşılmaktadır. Üstelik davalı vekilinin rapora yönelik itirazı da karşılanmış değildir.

Mahkemece yapılacak iş, taraflar iddia ve savunmaları, davalı vekilinin itirazları ve olayın mahiyeti dikkate alınarak konusunda uzman üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınarak kusur durumu tespit edilerek iş sözleşmesinin feshinin haklı olup olmadığını saptamaktır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18035, Karar No: 2010/2048, Tarih: 15.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18035 E.  ,  2010/2048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7203, Karar No: 2021/12370, Tarih: 21.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/7203 E.  ,  2021/12370 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının kamu kuruluşu olan ... Çimento Fabrikasında 1991 yılında çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin 1999 yılında özelleştirme nedeniyle sona erdiğini, davacının 2002 yılından itibaren geçici işçi olarak ...'nde çalışmaya devam ettiğini, ancak önceki kıdeminin yok sayıldığını, ücret, kıdem ve yıllık izin gibi tüm haklarının ilk defa çalışmaya başlayan işçi gibi değerlendirildiğini, sendika üyesi olup toplu iş sözleşmesinden yararlanma şartlarını taşımasına rağmen yararlandırılmadığını, davacının ücretinin emsal işçiye göre daha düşük ücret olduğunu, her yıl Bakanlar Kurulu kararı ile işçilere 2 (iki) kez 52 günlük ücretleri tutarında ilave tediye kadar ödeme yapılması gerekirken davalı kurum tarafından ödeme yapılmadığını, davacının yıpranma primi ve ücret alacağı da bulunduğunu ileri sürerek ilave tediye, ücret farkı, yıpranma primi, ikramiye ile yıllık izin tazminatı fark alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının daha önce görev yaptığı ... Çimento ve Toprak San T.A.Ş’ye bağlı ... Çimento Fabrikasının özelleştirilmesi üzerine iş sözleşmesinin sona erdiğini, 18/05/1983 tarih ve 83/6750 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Daimi Kadrolarına İlk Defa İşçi Olarak Alınacaklar Hakkında Uygulanacak Sınav Yönetmeliği’nde 18/07/2002 tarih ve 24819 sayılı Resmi Gazete yayımlanarak yürürlüğe giren Yönetmelik ile değişiklik yapıldığını, Yönetmeliğin ek geçici 2. maddesinde (iştirakler hariç) özelleştirme kapsamına alınan kuruluşların sürekli işçi kadrolarında özelleştirmenin yapıldığı tarihte çalışmakta olanlardan, bu kuruluşların süreli veya süresiz kapatılması veya tasfiye edilmesi nedeniyle hizmet akitleri sona erenler ile özelleştirme sonunda, yeni işverenin iflası veya sair nedenlerle üretimin durdurulması veya hizmet akitlerinin haklı neden olmaksızın feshedilmesi nedeniyle işsiz kalan işçilerin talebi üzerine genel bütçeye dahil daireler ve katma bütçeli idareler ile kamu kurum ve kuruluşlarının işçi kadrolarına atanabileceğinin düzenlendiğini, davacının aradan 3 yıl geçtikten sonra davacının 2002 yılında açıktan atama suretiyle kurum bünyesinde düz işçi olarak işe başladığını, önceki iş sözleşmesinin kıdem tazminatı ve diğer hakları ödenmek suretiyle sona erdiğini, yeni iş sözleşmesinde önceki kıdemin nazara alınamayacağını, davacının kanundan ve toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan haklarının eksiksiz ödendiğini beyan ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, istinaf dilekçesinde bildirilen sebeplerle sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda, davacının özelleştirme sonrasında nakle tabi personel olmadığı, uyuşmazlık konusu Yönetmeliğin geçici 2. maddesinde personelin nakli veya devrinin değil ilk defa işe alınmasını düzenlediği, davacının da hükme göre açıktan atama suretiyle yeni bir iş sözleşmesi ile başlatıldığı, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin emsal 23/01/2018 gün ve 2017/4540 E, 2018/1159 K sayılı kararı da nazara alındığında davacının işe giriş ücretinin davalı işverence kanun yönetmelik ve protokol hükümlerine uygun olarak belirlendiği sonucuna varılarak davanın reddine dair ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yerinde olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir

Temyiz:

Karar yasal süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Temyiz:

Karar yasal süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı temyizi yönünden aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının ilave tediye alacağı bulunup bulunmadığı noktasındadır.

İlave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması hakkındaki kanun ile düzenlenmiştir. Kanun 1. maddesinde devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

A. İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1. Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2. Sermayesi değişen kurumlar,

3. Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4. Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5. 3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6. Yukarıda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak yasada açıkça belirtilmiştir.

3460 sayılı yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı yasa ise, banka ve devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu yasanın 1. maddesinde, kapsama giren kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

Bu kapsamda yukarıda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak suretiyle kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de kanun kapsamına alınmıştır.

Keza 5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanunu’nun merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

Sonuç itibari ile kapsam bakımından, devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruşlarda iş sözleşmesi ile çalışanlara uygulanacağı görülmektedir.

B. İşçi yönünden kapsama gelince: