muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20317, Karar No: 2014/2596, Tarih: 18.02.2014

Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı, hesap raporunun Yargıtay denetimine elverişli olması gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda; bilirkişi hesap raporunda gerekçede kabul edilen ve oluşa uygun olan 25.09.2012 tarihli ilk kusur raporu yerine 21.12.2012 tarihli ikinci kusur raporunda tespit edilen kusur oranlarının hesaplamaya esas alınması ile müteveffa sigortalı ve hak sahibi eşin muhtemel yaşama sürelerinin terditli şekilde 01.10.2008 tarihine kadar PMF yaşama tablosuna göre, bu tarihten itibaren CSO beklenen ömür tablosuna göre tespit edilerek maddi zarar miktarının saptanması doğru olmamıştır.

Yapılacak iş; maddi tazminat miktarının konusunda uzman aktüerya bilirkişisine Dairemizin yerleşik içtihadlarına uygun şekilde müteveffa sigortalı ve hak sahibi eşin muhtemel yaşama sürelerinin 1931 tarihli PMF yaşama tablosuna göre tespit edilerek gerekçede kabul edilen ve oluşa uygun olan 25.09.2012 tarihli bilirkişi kusur raporunda belirtilen kusur oranlarının esas alınarak hesaplattırılması ile çıkacak sonuca göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine,18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2451, Karar No: 2018/9522, Tarih: 21.06.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/2451 E.  ,  2018/9522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Nazilli 1.ASCM 2008/144-2008/211 karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin TCK'nın 157/1 maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın TCK'nın 157/1. maddesinde tanımı yapılan basit dolandırıcılık suçunun da, uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip hakkında bahsedilen ilamın esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilerek, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık Göksek Çelik’in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7796, Karar No: 2008/10034, Tarih: 12.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/7796 E.  ,  2008/10034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu hakkında alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine geçilmiştir. Borçlunun imzaya  itirazı üzerine mahkemece tensip kararı ile borçlu vekiline imza örnekleri alınması için müvekkilini hazır etmesi gerektiği, mazeretsiz hazır edilmediği takdirde imza itirazından vazgeçmiş  sayılacağı hususunda tebligat yapılmasına karar verilmiştir.

İİK.nun 170/3. maddesi yollaması ile 68/a  maddesinde yazılı meşruhatı içeren tebligatın bizzat borçlu asile yapılması gerekir. Ancak bu durumda borçlu asil tebligata rağmen duruşmaya gelmez ise davanın reddine karar  verilir.

Avukatın müvekkilini imza incelemesi için duruşmada hazır etme gibi bir sorumluluğu yoktur.

Tensip kararının 5. maddesinde davacı asile de imzalarının alınması için, ayrıca meşruhatlı tebilgat çıkarılmasına, mazeretsiz duruşmaya gelmezse, imza itirazından vazgeçmiş sayılmasına açıklamasının da yazılmasına karar verildiği halde, dosyada borçlu asile tebligat çıkarıldığına dair bir belge ve bilgi bulunmamaktadır.

Borçlu vekili 21.2.2008 günlü dilekçesi ve duruşmadaki beyanı ile müvekkilinin imza örneklerinin aynı mahkemenin 2007/910 E. sayılı dosyası içerisinde olduğunu bildirmiştir.Mahkeme ise borçlu hazır olmadığından bahisle itirazın reddine karar vermiştir. İmza örneklerinin bulunduğu  dosya bildirildiğine göre, tensip kararından beklenen amaç elde edildiğinden, imza örneklerinin ilgili dosyadan getirtilip bilirkişi ücreti borçludan alınarak imza incelemesi yaptırılması ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9453, Karar No: 2014/5853, Tarih: 15.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/9453 E.  ,  2014/5853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2012

NUMARASI : 2011/588-2012/1252

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından sigortalanan İ. Petrol San Tic Ltd. Şti'ne ait akaryakıt pompalarındaki CPU kartlarında 09/07/2010 tarihinde hasar meydana geldiğini, yapılan araştırmada arızanın voltaj dalgalanmasından kaynaklandığının tespit olunduğunu, hasar nedeniyle poliçe teminatı kapsamında 1.755 TL ödemenin sigortalıya yapıldığını, bu miktarın hasarın voltaj dalgalanmasından kaynaklanması nedeniyle kusurlu olan davalı A. A.Ş'den rücuen tahsili amacıyla icra takibi yapıldığını, ancak davalı borçlunun haksız itirazı nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile davalıdan asıl alacağın % 40 oranında icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, hasarın meydana geldiği tarihte voltaj dalgalanmasının söz konusu olmadığını, aynı trafodan beslenen diğer abonelerden cihaz arızalanması şikayetlerinin bulunmadığını, sigortalı işletmenin gerekli tedbirleri alması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davaya konu arızanın ani voltaj yükselmesi ve voltaj dalgalanmasından kaynaklanmış olabileceği, ancak A. A.Ş'nin voltaj yükselmesi ve dalgalanmasını önlemek için sigortalı şirkete elektrik enerjisi sağlayan direk üzerine davalı A. A.Ş tarafından prafadur elemanlarının yerleştirilmiş olması, arızanın meydana geldiği tarihte resmi kayıtlara göre aynı bölgede başkaca voltaj dalgalanmasından kaynaklı cihaz arızası tespit edilememesi, sigortalı şirketin akaryakıt istasyonundaki elektirikli aletlerin korunması için elektronik devre sistemlerini koruyucu kesintisiz güç kaynağı gibi elemanları kullanmaması nedeniyle, meydana gelen arızada A. A.Ş.'nin kusurlu olduğunun tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda işyerinde hasara neden olan olayın ani voltaj yükselmesi ve voltaj dalgalanmasından meydana geldiği,tüm kusurun sigortalı işyerine ait elektrik panosunda elektronik devre sistemlerini koruyucu elemanları bulundurmayan sigortalıda olduğu,davalının ise kusurunun bulunmadığı sonucuna varılmış ise de hasarın voltaj dalgalanmasından kaynaklandığının tespit edilmiş olmasına göre davalının olayın meydana gelmesinde asıl kusurlu olup, davacı sigortalısının ise voltaj dalgalanmasına karşı gerekli önleyici sistemleri kurmadığı için müterafik kusurlu olduğu kabul edilerek,kusur oranının tespiti yönünden bilirkişilerden rapor aldırıldıktan sonra ulaşılacak sonuca göre bir değerlendirme yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7812, Karar No: 2023/5440, Tarih: 21.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/7812 E.  ,  2023/5440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/257 E., 2015/128 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.05.2015 tarihli ve 2014/257 Esas, 2015/128 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile altıncı fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik incelemeyle karar verildiğine, delillerin yanlış değerlendirilerek hüküm kurulduğuna, kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik incelemeyle karar verildiğine, delillerin yanlış değerlendirilerek hüküm kurulduğuna, kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin aynı okulda öğrenim gördükleri, 2014 yılı Mayıs ayı öncesinde aralarında duygusal ilişkinin başladığı ve facebook üzerinde görüştükleri, bu sırada mağdurenin suça sürüklenen çocuğa sevgili olan kişilerin çekindikleri fotoğrafları bilgisayardan göndererek ''Ne kadar güzel biz de çekinelim mi?'' dediği, suça sürüklenen çocuğun ise ''Bana verirsen biz de bunlar gibi oluruz'' dediği ve buluşmak üzere mağdureyi parka çağırdığı, birlikte parkta buluştuktan sonra etrafta kimsenin olmadığı biranda suça sürüklenen çocuğun mağdureyi rızasıyla dudağından öptüğü, aradan fazla bir zaman geçmeden suça sürüklenen çocuğun bu kez mağdureye ''Böyle olmuyor ben seninle cinsel ilşkiye girmek için ev bulacağım'' dediği, mağdurenin de ters ilişkiye girmeyi kabul ettiği, bir kaç gün sonra mağdurenin arkadaşlarıyla mahallede oyun oynadığı sırada suça sürüklenen çocuğun yanında tanık .... olduğu halde mağdurenin yanına geldiği, ilişkiye girecekleri evi bulduğunu söylediği ve yanlarında tanık ...'de olduğu halde birlikte suça sürüklenen çocuğun ayarladığı ve kendi ikameti olan eve, evde başka kimsenin olmadığı, suça sürüklenen çocukla mağdurenin suça sürüklenen çocuğun odasına geçtikleri, tanık ...'nin ise bu sırada başka bir odada olduğu, suça sürüklenen çocukla mağdurenin dudaktan öpüşmeye başladıkları akabinde suça sürüklenen çocuğun mağdurenin omuzların ve göğüslerini öpmeye başladığı, daha sonra mağdurenin pantolonunu ve külotunu çıkardığı, kendi üzerinde bulunan kıyafetlerini de çıkardığı, mağdureyi yüzüstü olacak şekilde yatağa yatırdığı mağdurenin poposuna cinsel organını mağdurenin rızasıyla kısa bir süre soktuktan sonra çıkarıp peçeteye boşaldığı, aralarında yaşanan bu ilişkinin ertesi gün olan 27.05.2014 tarihinde suça sürüklenen çocuğun okuldaki diğer öğrencilere anlatmasıyla okulda duyulduğu, bunu öğrenen mağdurenin rahatsız olarak durumu öğretmenlerine anlatmasıyla da olayın ortaya çıktığı kabul edilerek, eylemleri nedeniyle suça sürüklenen çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Ancak; katılan mağdurenin organ sokmaya yönelik beyanlarının aldırılan doktor raporuyla doğrulanmaması, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuğun olay günü mağdureye organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismarda bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü

maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.05.2015 tarihli ve 2014/257 Esas, 2015/128 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15036, Karar No: 2014/11857, Tarih: 16.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/15036 E.  ,  2014/11857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2012/388-2014/25

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı S.. A.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili şirkete ait ... plakalı aracın arkasına takılı olan .... plakalı damperli kasayı ticari kasko sigorta poliçesi ile şirketlerine sigortalandığını, 07/08/2011 tarihinde sigortalı aracın sürücüsünün araçta yüklü olan yükü boşaltmak için damperini kaldırmaya başladığı ve damperin en üst seviyeye geldiği esnada dorsenin sol tarafa doğru devrildiğini, davalı şirketçe maddi zararlarının karşılanmadığını, araçta oluşan ve davalı tarafından teminat altına alınan ve bakiye kalan 32.000,00 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; görevli mahkeme Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu, davaya konu araç üzerinde birbirinden farklı iki adet hasarın oluştuğunun tespit edildiğini, teleskopun kopması veya kasa bağlantısı ayaklarının kopması sonucu oluşan hasarın teminat dahilinde olan çarpma ve devrilme olmadığında teminat dışı olarak tazminat talebinin reddedildiğini, belirterek açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 29.200,00 TL sigorta tazminatının 30/12/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Kasko Sigortası Genel Şartları'nın A.5.5.8. maddesine göre, sigorta kapsamına giren bir olaydan doğmadıkça ve böyle bir olayla sonuçlanmadıkça taşıtın mekanik, elektrik ve elektronik donanımında meydana gelen her türlü arızalar, kırılmalar ile lastiklerde meydana gelen zararlar teminat haricidir.

Somut olayda, dava konusu hasar araç çalışırken (yük boşaltırken) damper liftinin yamulması (eğilmesi-kırılması) nedeniyle aracın yan yatması sonucu meydana gelmiştir. Anılan hüküm gereğince, sadece lift eğilmesi veya kırılması hasarı teminat harici ise de bu olay sonucu meydana gelen ve araçta oluşan diğer hasarların teminat kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

Yargılama sırasında uzman bilirkişi heyetinden alınan 09.12.2013 tarihli raporda kırılan damper lifti ve braketi hasarı ayrıştırılarak araçtaki diğer (teminat kapsamındaki) hasar belirlenmemiştir.

Yargılama sırasında uzman bilirkişi heyetinden alınan 09.12.2013 tarihli raporda kırılan damper lifti ve braketi hasarı ayrıştırılarak araçtaki diğer (teminat kapsamındaki) hasar belirlenmemiştir.

O halde, mahkemece kırılan liftte meydana gelen hasar miktarı düşüldükten sonra araçta meydana gelen ve sigorta teminatı kapsamında kalan hasar miktarından davalının sorumlu olduğu göz önünde bulundurulup bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde tüm hasar miktarı yönünden davanın reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 16.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/24439, Karar No: 2022/19761, Tarih: 22.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/24439 E.  ,  2022/19761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Halkın bir kesimini sosyal sınıf, din, mezhep, cinsiyet, bölge farklılığına dayanarak alanen aşağılama, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, mahkumiyete konu ifadeleri kendisinin kullanmadığına, suçu işlemediğine, eksik araştırmaya ve beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık hakkında halkın bir kesimini sosyal sınıf, din, mezhep, cinsiyet, bölge farklılığına dayanarak alenen aşağılama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince:

5237 sayılı TCK.nın 216/2. maddesinde yer alan düzenleme ile kamu barışını korumak amacıyla halkın sosyal sınıf, ırk, din, mezhep, cinsiye veya bölge bakımından farklı bir kesiminin alanen aşağılanması suç sayılmıştır.

Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere suçun oluşabilmesi için fıkrada belirtilen özelliklere sahip ve halkın bir kesimini oluşturan gayrimuayyen sayıdaki kişilerin aşağılanması, tahkir edilmesi gerekir.

Sanığın twitter adlı sosyal paşlaşım sitesi üzerinden https://twitter.cüm/FevziBubilik1 URL adresli hesabından paylaştığı "masonlar, yani ipneler, her taraftalar dikkat edilmesi gerekir bundan sonra", "bu yahudi lobileri, masonlar sülük gibilerdir, dünyada ne kadar fonu varsa emer bitirirler, parayı iyi satarlar biline", "2 gündür gündemde olan mason ipneler ile yahudi lobisini kurnazlarının Bilecik'teki katı atık projesi ile ilgili diyeceğim şu", "bu mason ve yahudi uşakları hep küçük taşra illeri meskun tutmuşlar bakın sorun .... Beye bu itlerin büyükşehirlerden hangisine bu sistemi

kurmuşlar", "güzel ülkeme hayırlı sabahlar, bol kazançlar, sağlıklı zamanlar ve masonsuz dostluklar diliyorum", "bu yolsuzluk ipnelik şerefsizliktir. Masonlukta öle bulunarak çanak tutan hepimiz kardeşiz diyenlerde masondur böyle biline", dostlarım işte diyorum ya yahudi lobisi ve masonlar işte alın bu ipneler nasıl bir ipne" şeklindeki sözlerinde geçen "Yahudi lobileri" ifadesinin Yahudi dinine mensup tüm kişileri kapsamadığı, lobi faaliyeti icra eden bir kısım Yahudileri işaret ettiği, madde metninde belirtilen din kavramı içerisinde değerlendirilemeyeceği, istenilen şartları sağlayan kişilerin üye olabileceği dernek vasfında olan mason kulüplerine mensup kişilere atfen kullanılan mason ifadesinin ise sosyal bir sınıf olarak nitelendirilemeyeceği gibi, madde fıkrasında belirtilen özelliklere sahip belirli bir kesim olarak da kabul edilemeyeceği anlaşılmakla, unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.