muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18950, Karar No: 2014/6764, Tarih: 31.03.2014

Diğer taraftan davalı, 03.05.2012 ve 04.06.2013 tarihli celselerde alınan beyanında 10.000.00-TL satış bedelini ödediğini beyan etmekle temlik bedelinin 250.00-TL olmayıp 10.000.00-TL olduğunu ikrar ettiğinden artık satış bedeli olan 10.000.00-TL'nin ödendiğini ispat külfeti davalıya geçmiştir. Davalı bu bedelden 250.00-TL'sını ödediğini resmi satış akdi ile kanıtladığından bakiye 9.750.00-TL'nı ödediğini de HMK'nun 200 vd. maddeleri uyarınca kanıtlaması gerekir.

Buna karşılık, davalı tarafından ibraz edilen 12/08/2010 tarihli "gayrimenkullerimizi sattığımıza dair" başlıklı belgede davacının, 155, 288, 812 ve 813 parsellerdeki hak ve hisselerinin tamamını kendi rızası ile C.. K.. ve Ferdane Köse'ye sattığı, hak ve alacağının tamamını peşin ve defaten aldığı, bir alacağı kalmadığı ifade edildiğinden belgenin de bu kapsamda değerlendirilmesi gerekir. Bu durumda anılan belge içeriğine göre davalının, davacıya tüm borcunu ödediği anlaşılmaktadır.

Ne varki, davacı anılan belgeye yönelik imza inkarı ve sahtecilik iddiasında bulunmuştur. O halde imza inkarı ve sahtecilik iddialarının HMK'nun 164. maddesi gereğince önsorun olarak değerlendirilerek çözüme kavuşturulması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yetersiz gerekçe ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı tarafın bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1189, Karar No: 2019/7349, Tarih: 16.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/1189 E.  ,  2019/7349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında 27/04/2010 tarihli 2008/811-2010/547 esas sayılı kararında sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu nedeniyle mahlumiyet hükmünün kurulduğu ve 20/01/2009 tarihli oturumda sanık hakkında TCK'nun 165. maddesinin uygulanma ihtimaline binaen ek savunmasının alındığı nazara alındığında tebliğnamedeki bozma düşüncesine sanık ... yönünden katılınmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için TCK'nın 165/1. maddesinde, suç tarihinde yürürlükte bulunduğu şekliyle, altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası yaptırımlarının her ikisininde birlikte öngörüldüğü, Kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı temel hapis cezasının kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçe ile adli para cezasının gün sayısının 5 gün yerine, 60 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine açıkça aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezasına indirilmesine, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20,00 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80,00 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1- İddianamede TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca cezalandırılması talep edilen sanık hakkında, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hüküm kurulurken ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 165/1. maddesi uygulanmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226.maddesine aykırı davranılması,

II-Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1- İddianamede TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca cezalandırılması talep edilen sanık hakkında, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hüküm kurulurken ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 165/1. maddesi uygulanmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226.maddesine aykırı davranılması,

2- Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için TCK'nın 165/1. maddesinde, suç tarihinde yürürlükte bulunduğu şekliyle, altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası yaptırımlarının her ikisininde birlikte öngörüldüğü, Kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı temel hapis cezasının kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçe ile adli para cezasının gün sayısının 5 gün yerine, 60 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine açıkça aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11414, Karar No: 2023/1614, Tarih: 22.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/11414 E.  ,  2023/1614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

KARAR : Karar verilmesine yer olmadığına

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; dava konusu Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 369 ada 36 parsel sayılı taşınmaza davalı idareler tarafından kamulaştırma yapılmadığı halde bir kısmında kanalizasyon hattı yapılmak suretiyle fiilen el atıldığını, bir kısmının imar planına göre konut alanında, bir kısmın park alanında ve bir kısmın ise yol olarak ayrılan alanda kaldığını bu nedenle el atılan taşınmaz bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili olduğu kurumun dava konusu taşınmaza fiilen el atmasının söz konusu olmadığını, davaya konu taşınmazda kanalizasyon ve alt yapı çalışmaları yapılmasından ötürü davanın Tekirdağ Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğüne ve ... ilçesi sınırları içerisinde olmasından dolayı da ... Belediyesine ihbar edilmesi gerektiğini belirterek; öncelikle davanın husumet yönünden reddini, davacı tarafın uzlaşma şartlarını yerine getirmemesi sebebiyle dava şartı yokluğu ve idarelerinin bir kusurunun olmaması sebebiyle davanın esastan reddini, sorumluluk doğma ihtimaline binaen davanın TESKİ Genel Müdürlüğü ve ... Belediyesine ihbar edilmesini, yargılama masrafları ve ücreti vekâletin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın ... Revizyon İlave 1/1000 ölçekli Uygulama İmar Planlarında bir kısmının imar yolunda kalmasından dolayı 19.02.2014 tarihli ve 2014/206 sayılı encümen kararma istinaden kamulaştırma kararı alındığını, bahse konu imar yolunda kalan kısmın ... Bulvarında bulunduğunu ve 5216 sayılı Kanun'un 7/g maddesi gereğince Büyükşehir Belediyesi sorumluluğunda kaldığını, ayrıca taşınmazdan geçirilen kanalizasyon hattının TESKİ Genel Müdürlüğüne ait olduğunu belirterek; davanın reddini, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.07.2020 tarihli ve 2015/305 Esas, 2020/281 Karar sayılı kararıyla; davanın konusuz kalması nedeniyle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idareler vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 05.06.2020 tarihli ve 2019/528 Esas, 2020/554 Karar sayılı kararının gerekçe kısmında, davacılar ..., ... ile asli müdahil olarak davaya katılan ... nin dava konusu taşınmazın 1/3 paylı malikleri oldukları ve davalar aynı hukuki nedenle açıldığından paydaş malikler yararına tek vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, davacılar ve asli müdahil için ayrı ayrı vekâlet ücreti hükmolunmamasının doğru olmadığını belirleterek kararın hüküm kısmında, istinaf başvurularının esastan reddine karar vermiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalı idareler vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinde, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulduğu belirtilmesine rağmen, hüküm kısmında temyiz eden davalı idareler vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmek suretiyle, gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye sebebiyet verilmesinin bozmayı gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ve davalı idareler lehine tek vekâlet ücretine hükmedilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idareler vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre yargılama giderlerinden sorumluluğun belirlenmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idareler vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre yargılama giderlerinden sorumluluğun belirlenmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı tarafın dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını, kamulaştırmasız el atma teşkil eden bir işlemin mevcut olmadığını, bu nedenle vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini, hükmedilecek ise el atma tarihine göre hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacılar lehine hükmedilen vekalet ücreti hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı idareler vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı idareler vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idareler vekilleri vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idarelerden peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11747, Karar No: 2023/3623, Tarih: 23.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/11747 E.  ,  2023/3623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat

Sanık ..., hakkında beraat kararı verilmiş olmasına karşın beraat hükmünün onanması şeklindeki temyizinde hukuki yarar bulunmadığı, sanıklar ... ve ...'ın, beraat eden diğer sanıklar hakkında verilen kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir oldukları, temyiz eden Cumhuriyet savcılarının hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Arpaçay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet ve tehlikeyi maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirilmesi suçlarından dava açılmıştır.

2. Arpaçay Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2016 tarihli ve 2015/162 Esas, 2016/121 Karar sayılı Kararı ile sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet ve tehlikeyi maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirilmesi suçlarından beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'ın temyiz isteği, hakkında verilen beraat kararına uyulması ve benzerine ilişkindir.

2. Sanıklar ... ve ...'ın temyiz isteği, sanıklar ... ve Eren hakkında verilen beraat kararın yerinde olmadığı ve benzerine ilişkindir.

3. Arpaçay Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, tanık T.K.'nın mühimmatın patos makinasına yeni koyulmuş olabilir şeklindeki beyanı, taraflar arsında husumet bulunması hususları birlikte değerlendirilerek, taraflardan en az birinin cezalandırması gerekirken, beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu ve benzerine ilişkindir.

4. Kars Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, tanık T.K. beyanından ve arama sırasında sanık ...'ın telefon ile aranarak yer sorulması ve sanık ...'ın ısrarla bahçeyi kontrol etmelerini söylemesi hususları nazara alındığında suça konu mühimmatların ... tarafından patosa yerleştirildiği, cezalandırılması gerekirken beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu ve benzerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

4. Kars Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, tanık T.K. beyanından ve arama sırasında sanık ...'ın telefon ile aranarak yer sorulması ve sanık ...'ın ısrarla bahçeyi kontrol etmelerini söylemesi hususları nazara alındığında suça konu mühimmatların ... tarafından patosa yerleştirildiği, cezalandırılması gerekirken beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu ve benzerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanık ...'ın ihbarı üzerine sanıklar ... ve ...'a ait patos makinası içinde ele geçen mühimmatları bulundurdukları, sanıklar ... ve ...'ın savunmalarında bahse konu mühimmatların ...'ın daha önce yakalatmış olduğu mühimmatların devamı olduğu şeklinde beyanlarını destekler nitelikte şüpheli ...'ın benzer mühimmatı bulundurduğundan bahisle almış olduğu kesinleşmiş hapis cezalarının bulunduğu, sanık ...'in ...'ın oğlu olduğu taraflar arasında husumet bulunduğu, sanıkların böylece tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. 05.08.2015 tarihli arama tutanağı incelendiğinde; sanıklar ... ve ...'a ait Karakale köyündeki evlerinde, ahırlarında, garajlarında, araçlarında ve üstlerinde yapılan aramalarda herhangi bir suç unsuruna rastlanmadığı, ancak bahçede bulunan patozun işleme kısmında dişlilerin üzerinde plastik bidon içerisinde farklı kumaş ve poşetler içerisinde 1 adet kalaşnikof şarjörü, 8 adet kalaşnikof mermisi, 1 adet silah susturucusu, 26 adet G3 piyade tüfeği fişeği, 20 adet Bixi makineli tüfek mermisi, 1 adet 9 mm silaha ait şarjör, 13 adet parabellum 7,65 mm çapında tabanca mermisi, 1 adet parça tesirli el bombası, 1 adet 5,56 mm merminin bulunduğu tespit edilmiştir.

3. 16.09.2015 tarihli Ankara Jandarma Genel Komutanlığı tarafından düzenlenen uzmanlık raporuna göre; ele geçen mühimmatlar üzerinde yapılan incelemede mukayeseye elverişli bir parmak izinin bulunmadığı belirtilmiştir.

4. 10.11.2015 tarihli Ankara Jandarma Genel Komutanlığı tarafından düzenlenen uzmanlık raporunda, şarjörlerin ateşli silahların tamamlayıcı parçası olduğu, tek başına 6136 sayılı Kanun kapsamında yasaklı olmadığı, tetkik içi gönderilen toplam 68 adet fişekten 14 adedinin patlamadığı, 6136 sayılı Kanun kapsamında yasaklı ateşli silah fişekleri oldukları, ayrıca aynı kanun ek 5 inci maddesinde belirtilen ağır ve hafif makineli tüfeklerde kullandığı gibi madde kapsamında sayılmayan çap ve tiplerine uygun diğer silahlarla da kullanılabileceği bu nedenle vahim olup olmadıklarının mahkeme takdirinde olduğu bildirilmiştir

5. 06.08.2015 tarihli fiziki inceleme raporunda, bahse konu el bombasının 6136 sayılı Kanun'un ek 5 inci maddesinde bahsi geçen ''harp mühimmatlarından'' olduğu, canlılar üzerinde öldürücü ve yaralayıcı, cansızlar üzerinde yakıcı, yıkıcı ve tahrip edici özelliğe sahip olduğu, bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı ve 174 üncü maddeleri kapsamında mütalaa edilebileceği bildirilmiştir.

5. 06.08.2015 tarihli fiziki inceleme raporunda, bahse konu el bombasının 6136 sayılı Kanun'un ek 5 inci maddesinde bahsi geçen ''harp mühimmatlarından'' olduğu, canlılar üzerinde öldürücü ve yaralayıcı, cansızlar üzerinde yakıcı, yıkıcı ve tahrip edici özelliğe sahip olduğu, bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı ve 174 üncü maddeleri kapsamında mütalaa edilebileceği bildirilmiştir.

6. Tanık T.K., sanık ...'ın "...'un kalaşnikof tüfeği var. Ararsanız kesin bulursunuz" şeklinde ihbarı üzerine yapılan aramada evin bahçesinde bulunan eski vaziyette duran patosun saman atılan haznesinin içinde gizlenmemiş bir şekilde plastik içerisinde çeşitli renklerde poşetler bulunan yağ bidonunu gördüklerini, yağ bidonunun bulunduğu yerin açık vaziyette duran kısım olduğu, ancak patos çok eski olmasına rağmen içinde bulunan bidonun tozlanmış vaziyette olmadığını, bidon içerisinde mühimmatları buldukları, sanık ..., malzemelerin kendisine ait olmadığını, ...'a ait olduğunu söylediğini, hatta ''susturucuyu ben onda gördüm, bu onun malzemesi '' dediğini, ihbar kalaşnikof bulundurma olduğu için ben bu hususu sormak için ...'ı arayıp, kalaşnikofu bulamadıklarını söylediklerinde, ısrarla ''evinin önünde bulunan Ford marka pikapa iyi bakın komutanım'' dediğini, ancak burada herhangi bir suç unsuru bulamadıklarını, arama yapılmadan önce havanın yağmurlu ve rüzgarlı olduğunu, ancak bidonun üzerinin tozlu olmadığını ve hiçbir yerde parmak izi yahut ayak izi tespit edemediklerini, bu şahıslar arasında daha önceden bir husumet olduğunu beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ... ve ... temyiz istemleri Yönünden;

Sanık ... hakkında beraat kararı verilmiş olmasına karşın beraat hükmünün onanması şeklindeki gerekçeye yönelik olmayan temyizinde hukuki yarar bulunmadığından, sanıklar ... ve ...'ın, beraat eden diğer sanıklar hakkında verilen kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunmadığından vaki temyiz taleplerinin 5320 sayılı Yasa'nın 8 nci maddesinin birinci fıkrası da gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar Hakkında Arpaçay Cumhuriyet savcısı ve sanık ... hakkında Kars Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan temyiz istemleri Yönünden;

1.Somut olayda, aralarında husumet olan sanık ...'ın ihbarı üzerine kardeş olan ve aynı evde ikamet eden sanık ... ve sanık ... ikametinde yapılan aramada bahse konu mühimmatın bulunması, sanıkların kendilerine ait olmadığı, sanık ... tarafından daha önce ticareti yapılan eşyaların evlerine bırakıldığı, tanık T.K.'nın sanık ...'ın ısrarlı beyanı ile arama yapıldığına dair beyanı, tarafların benzer suçlardan sabıkalarının olması, mühimmatlar üzerinde herhangi bir vücut izi bulunamaması karşısında mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.