muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2036, Karar No: 2015/3874, Tarih: 09.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2036 E.  ,  2015/3874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın bazı bölümleri fiziksel yolla silinerek baskı ile yeni ibarelerin basıldığı, aldatma kabiliyetine haiz, 8.500 TL bedelli çeki ... Petrol sahibi ...'e vererek menfaat temin ettiği iddia edilen olayda;

1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde ;

Sanığın savunması, alınan bilirkişi raporu ile çekin üzerindeki yazıların sahte olarak oluşturulduğu ve bu haliyle iğfal kabiliyetine haiz olduğunun tespit edildiği, sanığın çekteki imzasını kabulü, tanığın aşamalardaki beyanları, banka yazısı ve tüm dosya kapsamından sanığın sahte olarak üretilmiş çeki ciro ederek kullandığı anlaşıldığından resmi belgede sahtecilik suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın tanığa verdiği çekin önceden doğan yakıt borcuna karşılık olarak verildiği, suça konu sahte çekin önceden doğmuş bir borç nedeniyle verilmesi karşısında; unsurları itibariyle oluşmayan nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/6632, Karar No: 2016/13494, Tarih: 28.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6632 E.  ,  2016/13494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine ;temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü :

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; müvekkili dağıtım şirketinin, davalı abone adına düzenlediği faturalarda yer alan,kayıp-kaçak vb. bedelleri ilgili mevzuat çerçevesinde aboneye yansıttığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek,davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb.bedellerin davalıya iadesine yönelik verilen ... Tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin

...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3842, Karar No: 2007/3187, Tarih: 23.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/3842 E.  ,  2007/3187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  23.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7834, Karar No: 2017/5390, Tarih: 11.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/7834 E.  ,  2017/5390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanığın borcundan dolayı kesilerek mühürlenen sayacın mührünü bozduğundan bahisle açılan kamu davasında; sanığın sorgusunda, iş yoğunluğu nedeniyle yanında çalışan teknisyeninden elektrik faturasını yatırmasını istediğini, fakat daha sonra borcun ödenmediğini öğrendiğini, kendisinin evde bulunmadığı esnada elektriğinin kesildiğini ve teknisyenin çekilen kabloyu yerine koymak suretiyle elektriği açtığını, sayacın mühürlenmiş olduğunu tahmin etmediğini söylemesi ile 04.12.2012 tarihinde sayacın mühürlenmesine rağmen, 25.02.2013 tarihine kadar elektrik kullanıldığının dosya kapsamından anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; savunmada adı geçen teknisyenin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile CMK'nın 48. maddesi uyarınca tanık sıfatıyla ifadesine başvurularak sanığın savunmasının araştırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, Özelleştirme İdaresi Başkanlığınca Dairemize gönderilen 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı cevabi yazıda belirtildiği üzere, Toroslar Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin 30.09.2013 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği, dosyadaki mühürleme tarihinin ise 04.12.2012 olduğu dikkate alındığında, elektrik dağıtım şirketinin mühürleme tarihinde özelleştirilmemiş olması nedeniyle, mühürleme işlemini hizmet alımı yoluyla gerçekleştiren görevlilerin özel şirket elemanları olmasının ve mühürleme tutanağının tebliğ edilmesinin suçun yasal unsurlarına etkisinin bulunmadığı hususu gözetilmeksizin, katılan kurumun mühürleme işlemlerini taşeron şirket aracılığı ile yaptırdığı ve mühürleme tutanağının da sanığa tebliğ edilmediği gerekçesiyle ve eksik araştırma sonucu yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10408, Karar No: 2014/18297, Tarih: 15.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/10408 E.  ,  2014/18297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Simav Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2009/376-2014/35

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, birleşen dosya davalısı K.. M.. vekili tarafından duruşma istenilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve K.. M..'nün duruşma istemi pul yokluğu nedeniyle reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde; dava konusu taşınmaz üzerine davalı kooperatif tarafından soğuk hava deposu yapılmak suretiyle el atıldığından müdahalenin men’ine, tecavüzün önlenerek inşaatın kâl’ine, dere yatağının eski hale getirilmesine, su mecrasının kaldırılmasına, taşınmazın eski hale getirilmesi ile 5 yıllık ecrimisil bedeli 25.000 TL’nin davalı taraftan tahsiline, birleşen dava dilekçesinde ise davalı K.. M.. tarafından yol yapılmak suretiyle müdahalenin men’ine, taşınmazın eski hale getirilmesine ve el atmadan itibaren ecrimisil bedeli 10.000 TL’nin davalı taraftan tahsiline karar verilmesi istenilmiş, mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya arasında bulunan bilgi ve belgelerin incelenmesinde; dava konusu taşınmazın 1.654,06 m²'lik kısmına davalı Tarım Kredi Kooperatifi tarafından, 3878,89 m²'lik kısmına davalı K.. M.. tarafından el atıldığı ve arazide tasfiye işlemlerinin yapıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece dava konusu taşınmaza el atılan kısımlardaki eski hale getirme işlemleri için yapılacak masraflarla taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde elde edilecek gelire göre hesaplanan değerinin karşılaştırması yapılarak eski hale getirme bedelinin taşınmazın değerinden daha fazla olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre karar verilmemiş olması,

2-Ecrimisil bedelinin hesaplanmasında dava konusu taşınmazın nitelikleri dikkate alınarak hesaplama yapılması gerekirken taşınmaz üzerinde bulunduğu tespit edilmeyen kiraz ağaçları değerlendirmeye esas alınmak suretiyle ecrimisil bedelinin hesaplanmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8345, Karar No: 2011/12929, Tarih: 12.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/8345 E.  ,  2011/12929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davacı, ...'nün ... Gazikent Vergi Dairesinde 464937010 no'da 15.9.1981 tarihinde başlayan vergi kaydının bitiş tarihini de gösterir şekilde ilgili vergi dairesinden sorulup alınacak yanıt eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.12. 2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4491, Karar No: 2013/9424, Tarih: 19.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/4491 E.  ,  2013/9424 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Fuhuş suçundan sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 01.02.2012 gün ve 2008/128 Esas, 2012/36 Karar sayılı hükmün ve temyiz isteminin reddine dair 10.02.2012 gün ve aynı sayılı Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanığa harcı yatırması için Tebligat Kanunu 35. maddesi uyarınca yapılan tebligat tarihinde sanığın cezaevinde bulunduğu Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamından yapılan sorgulamada görülmekle yapılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşıldığından sanık müdafiin kusurunun bulunmadığı nazara alınıp istemin süresi içinde yapıldığı kabul edilerek mahkemenin temyiz isteminin reddine dair günlü Ek Kararın kaldırılmasından sonra esas hükme yönelik yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2008/14963, Karar No: 2012/2585, Tarih: 29.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2008/14963 E.  ,  2012/2585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte kredi kartı kullanmak

HÜKÜM : 5237 sayılı TCY'nın 245/3, 43, 52/2. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 5.000 YTL adli para cezası

5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi gözetilererek suçtan elde edilen haksız menfaate göre para cezasının tayininde alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından tebliğnamenin ikinci bendindeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 3/e maddesi uyarınca ''kredi kartının, nakit kullanımı gerekmeksizin mal ve hizmet alımı veya nakit çekme olanağı sağlayan basılı kartı veya fiziki varlığı bulunmayan kart numarasını'' ifade etmesi ve sanığın olayda mail order yöntemiyle Touristica (Atlas Turistik) isimli işyerinde First American Bank/ ABD bankasının sonu 5904 ile biten kart bilgilerini 23.08.2005 ve 25.08.2005 tarihlerinde, JP Morgan Chase Bank/ ABD bankasının sonu 2467 ile biten kart bilgilerini 05.09.2005 tarihinde, Citibank/ ABD bankasının sonu 7167 ile biten kart bilgilerini 29.09.2005 tarihinde iki kez kullandığının anlaşılması karşısında; Bankalar Arası Kart Merkezinden, bilgileri kullanılan suça konu kartların gerçek olup olmadığı, gerçek olması halinde bu hesaplara ilişkin kredi kartlarının kaç gerçek kişiye ait olduğu sorularak, kredi kartlarının gerçek kişilere ait olması halinde eylemin 5237 sayılı TCK'nun 245/1. maddesindeki suçun ikisi kendi içinde teselsül eden kart sahibi gerçek kişi sayısınca oluşacağı, gerçek kişilerin hesaplarıyla ilişkilendirilerek üretilen sahte kartların olması halinde ise anılan yasanın 245/3. maddesindeki suçun ikisi kendi içinde teselsül eden banka sayısınca oluşacağı gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4562, Karar No: 2015/2184, Tarih: 24.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/4562 E.  ,  2015/2184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure ile tanık ...’nin anlatımları, savunma, kolluk tutanakları ve tüm dosya kapsamına göre, evine gitmek üzere işyerinden çıkan mağdurenin yanına gelen kimliği belirsiz şahsın “ağabeyim seninle konuşacak” demesinin ardından arkasını dönen mağdurenin karşılaştığı, sanığın aracına binmesini istediği, mağdurenin olumsuz yanıt vermesi üzerine ölümle tehdit ederek ele geçirilemeyen silahla ayak istikametine bir el ateş ettikten sonra mağdureyi tutarak araca bindirmek istediği bu sırada olayı görüp gelen tanık ...’nin “ne yapıyorsun” diye sorduğu sanığın yanında bulunan şahsın Ali’nin gözüne sıktığı madde ile müdahalesini engellediği ve mağdurenin direnmeye devam etmesi üzerine sanığın telefonla görüştüğü kişiden hemen araçla gelmesini istemesinin ardından kimliği belirsiz şahıs tarafından kullanılıp olay yerine kısa sürede gelen araca mağdureyi bindirmeye çalıştığı, ancak bu araca da binmemek için direnen mağdurenin bu arada sanığın düşmesini fırsat bilip kaçmasından sonra olay yerine gelen çevre

sakinlerinin aracına ve işyerinin camına zarar verdikleri sanığın aracıyla olay yerinden ayrılıp gittiği işyerinin arka sokağındaki otoparkta da silahla ateş ettiğinin olay yerine gelen kolluk görevlilerine bildirildiği anlaşıldığından, eylemin silahla ve birden fazla kişiyle beraber gerçekleştirdiği gözetilmeden 5237 sayılı TCK.nın 109/3-a ve 109/3-b maddelerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

07.02.2008 olan suç tarihinin gerekçeli kararda 07.08.2008 olarak kabulü ile 5271 sayılı Kanunun 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

Sanığın temyiz dilekçesinde ceza sorumluğunun olmadığını belirtmesi ve dilekçesi ekinde yer alan Dr. ... , ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 03.08.2004 tarihli rapor fotokopisinde sanıkta paranoid psikoz rahatsızlığının bulunduğu ve ceza sorumluluğunun olmadığının tespiti karşısında, 5237 sayılı TCK.nın 32. maddesi uyarınca sanığın, suç tarihi itibarıyla fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı usulüne uygun olarak araştırılıp sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Kanuna aykırı, sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.