muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/37400, Karar No: 2015/11781, Tarih: 26.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/37400 E.  ,  2015/11781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ceza ve resen tayin işlemlerinin iptali ile ihtiyati tetbir taleplerinin kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; davalı işyerinde baş teknisyen olarak 4857 sayılı İş Kanunu'na tabi olarak çalışırken başka bir teknisyen ile aralarında yaşanan tartışma sonucunda disiplin kurul kararı ile kendisine dört yevmiye kesim cezası verildiğini; yönetim ile arasındaki siyasi görüş farkından dolayı kendisine baskı kurulduğunu ve 20.11.2011 tarihinde stok kontrol ambar şefliğinde geçici olarak görevlendirildiğini ardından daimi olarak eğitim ve iş güvenliği başteknisyenliği unvanı ile görevlendirildiğini; davacının görev değişikliğinde rızası olmadığından iptal istemesine karşın idare tarafından işlemin iptal edilmesinin mümkün olmadığına ilişkin yazı verildiğini; gelir kaybı bulunduğunu; toplu iş sözleşemsinin 71 ve 4857 sayılı Kanun'un 5. maddesine aykırı olarak verilen yevmiye kesim cezası ile resen tayin işleminin iptalini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacı ve ekip elemanları arasında yaşanan olaydan sonra huzursuzluk yaşanmaması ve daha büyük sorunlar oluşmaması ekibin daha verimli çalışması açısından aynı grup müdürlüğüne bağlı eğitim iş güvenlik şefliği emrine aynı eşdeğer dereceli eğitim ve iş güvenliği baş teknisyeni unvanı ile re'sen atandığını yapılan bu işlemin toplu iş sözleşmesi uyarınca hukuka uygun olduğunu; davacının hakaret ettiğinin ceza mahkemesi kararı ile sabit olduğunu bu sebeple verilen dört yevmiye kesim cezasının toplu iş sözleşmesinin 71. maddesine uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının yeni atandığı 2. grupta % 20 olan işgüçlüğü tazminatının % 15'e düştüğünü; davacının işyeri değişikliği haklı olup, davacı rızasının aranmasına gerek olmadığını ancak davacının yevmiyesinin eksilmesinin toplu iş sözleşmesinin 71. maddeye uygun olmadığını gelir kaybı yaşamayacağı emsal bir göreve getirilmesi gerektiğini; toplu iş sözleşmesinde ücret kesintisi miktarının 4-6 yevmiye olarak belirlenmesi 4857 sayılı Kanun'un 38. maddesindeki düzenlemeye aykırı olmamakla birlikte bu kesintinin en fazla iki günlük yapılacağı dört yevmiye kesinti cezasının bir ayda en fazla iki yevmiye ile sınırlandırılması gerektiğini belirterek 11.01.2012 tarihli ve 2012/1 karar numaralı yevmiye kesintisi cezasına dair disiplin kurulu kararı ile 27.02.2012 tarihli resen yer değişikliği kararının iptaline karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık dört yevmiye kesim cezasının 4857 sayılı Kanun'un 38. maddeye aykırı olarak uygulanıp uygulanmadığı konusuna ilişkindir.

Somut olayda davacının başka bir teknisyen ile arasında yaşanan tartışma sonucu disiplin kurul kararı ile Stok Kontrol Ambar Şefliğinde geçici olarak görevlendirildiği, daha sonra Eğitim ve İş Güvenliği Başteknisyenliği ünvanı ile görevlendirilip, ayrıca dört yevmiye kesimi ile cezalandırıldığı anlaşılmaktadır. Davacının işyerinde başka bir işçi ile tartışması sonucu hakaret ve yaralama suçunu işlediği ceza mahkeme kararı ile sabittir. Hal böyle olunca verilen yevmiye kesim cezası yerindedir. Toplu iş sözleşmesinde ücret kesinti miktarının 4-6 yevmiye olabileceği 4857 sayılı Kanun'un 38. maddesinde de ücretten yapılacak kesintinin bir ayda iki gündelikten fazla olmayacağı yazılıdır. Davalı tarafından verilen yevmiye kesim cezasının iki taksit halinde uygulandığı, bilirkişi raporunda da, verilen ücret kesinti cezasının toplu iş sözleşmesinin VI/19 da yer alan tabloya uygun olduğunun belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece yevmiye kesim cezası yönünden verilen iptal kararı hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/41165, Karar No: 2013/4359, Tarih: 06.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/41165 E.  ,  2013/4359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... T.A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı Umo Vinç’e ait işyerinde 01.05.1999-28.2.2009 tarihleri arasında çalıştığını, bu çalışmasının 1.1.2000-1.12.2006 tarihleri arasındaki kısmının diğer davalı ... sahasında taşeron firma işçisi olarak gerçekleştiğini, bu döneme ait işçilik alacaklarından asıl işveren olarak ... firmasının da sorumlu olduğunu, taşeron firmalarda çalıştığı bu döneme ilişkin kıdem tazminatı ile 2008 yılı Eylül, Ekim Kasım ve Aralık ayları ile 2009 yılı ocak ve şubat aylarına ilişkin ücret alacaklarının ödenmediğini, kullanmadığı yıllık ücretli izinler bulunduğunu, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmeyen ücret ve kullanmadığı yıllık ücretli izinler karşılığı ücret alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının ... çalışanı olmadığını, davalı ile ... arasında akdedilmiş iş sözleşmesi bulunmadığını, işçilik haklarından müvekkili şirketin sorumlu olmadığını, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini, kabul anlamına gelmemek kaydıyla davacının, müvekkili şirket tarafından ihale edilen ve ...firması tarafından yapılan işler kapsamında kesintisiz bir çalışması bulunmadığını, davacının 10.10.2000-30.12.2003 tarihleri arasında kereste tomruk yükleme boşaltma, 31.12.2003- 05.08.2004 tarihleri arasında ... limanında boru, profil, rulo, levha, saç yükleme-boşaltma, 14.01.2005-28.02.2006 tarihleri arasında yine çeşitli malzeme yükleme - boşaltma, 19.06.2006- 28.07.2007 tarihleri arasında genel kargo yükleme boşaltma işleri kapsamında sürekli değil ihtiyaç duyuldukça Umo firması tarafından çalıştırıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Umo Viçn davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı Umo Viçn davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna itibar edilerek, davacının 1.5.1999-28.2.2009 tarihleri arasında kesintisiz olarak davalı Umo Vinç işçisi olarak çalıştığı, ancak bu çalışmasının 10.10.2000-28.2.2007 tarihleri arasında aralıklarla 5 yıl 6 ay 17 günlük kısmının diğer davalı ... bünyesinde faaliyet gösteren taşeron şirket olan Umo Vinç Sanayi şirketinde çalıştığı, davalının asıl işveren olarak alt işveren nezdinde çalışan davacının işçilik alacaklarından alt işverenle birlikte müştereken ve müteselsilin sorumlu olduğu, davalı taraf davacının kendi işyerlerinde ve alt işverenlerinde çalışmadığını bildirmiş ise de, SGK nın 09.02.2010 tarihli cevabı yazısından ve tanık beyanından davacının dava konusu tarihlerde davalı işyerinde taşeron firma olan Umo Vinç şirketinde çalıştığı gerekçesi ile davalı Umo Vinç tüm işçilik alacaklarından, diğer davalı ... ile kendi çalıştırdığı dönemle sınırlı olmak üzere kıdem tazminatı alacağından sorumlu tutularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... vekili, eksik inceleme ile karar verildiğini, davacının çalıştığı alt işverenin hangi alt işveren olduğunun belirlenmediğini, SGK’nın sadece yorum yaptığını, yazısının bağlayıcı olmadığını, davacının taşeronun kendi işyerinde çalıştığını, bu firmanın ...’e ait işyerinde işler aldığını, ancak davacının alınan bu işlerde sadece yükleme boşaltma zamanlarında çalışıp münhasıran işyerinde çalışmadığını, sunulan puantaj kayıtlarında bunun kanıtlandığını belirterek temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 maddesi uyarınca, “Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.”

Bu maddeye göre, “bir işverenden, işyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan, bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran gerçek veya tüzel kişiyi yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar alt işveren olarak belirtilmektedir. Alt işverene verilen iş, işyerinde mal veya hizmet üretiminin yardımcı işlerinden olmalıdır. Asıl işin bölünerek alt işverene verilmesi durumunda ise, verilen iş işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren bir iş olmalıdır.

Alt işveren, üstlendiği iş için görevlendirdiği işçilerini sadece o işyerinde aldığı işte çalıştırmalıdır. İşçiler sadece asıl işverene ait işyerinde değil de, farklı işverenlere ait çeşitli işyerlerinde çalışıyorlarsa, o işçilere açısından asıl işveren-alt işveren ilişkisinden söz edilemez.

Alt-asıl işveren arasındaki ilişki, niteliğine göre, eser, taşıma, kira gibi sözleşmelere dayanır. Alt işveren üstlendiği işi sözleşme koşulları doğrultusunda, ama kendi adına ve bağımsız bir biçimde yürütür. Çalıştırdığı işçilerle kendi adına iş sözleşmesi yapar; gerekli talimatları verir; işçilere ücretlerini kendisi öder; ücret bordrolarını düzenler; SSK primlerini yatırır.

Alt işveren işçisi de olsa çalışma olgusunu, bu kapsamda münhasıran alt işveren işçisi olarak asıl işverene ait işte ve işyerinde çalıştığını, işçi kanıtlamalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille kanıtlanabilir. İşçinin sunduğu deliller yanında, alt işveren işçisinin münhasıran asıl işveren ait işyerinde çalışıp çalışmadığının tespit için ise işverenler arasındaki hizmet alım sözleşmesinin, şartnamesinin, çalıştırılan işçi sayısı ve listesinin, puantaj kayıtlarının, hak edişlere ilişkin kayıtların getirtilmesi, işçinin gerçekten asıl işveren işyerinde alt işveren işçisi olarak çalıştığının tespiti gerekir. Zira asıl işverenin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2 ve 3. Maddeleri uyarınca sorumluluğu vardır. Gerektiğinde hak edişlerde alt işveren işçilerinin primlerinin yatırılıp yatırılmadığı, ücretinin ödenip ödenmediğinin denetimini yapmak zorundadır.

Diğer taraftan, yıllık ücretli izin davacının son günlük çıplak ücretinden, kıdem tazminatı ise giydirilmiş ücretten hesaplanmalıdır. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu gereğince işçinin tüm kazançları prime tabi olduğundan, SSK prim kazancına esas aylık ücret tazminat ve işçilik alacaklarının belirlenmesine esas ücret olarak alınamaz. Zira işçinin tazminat veya alacağa esas ücretin içinde yer almayacak, hafta ve genel tatil, fazla çalışma ücretleri gibi devamlılık arz etmeyen ödemeleri de prim kesintisine tabiidir.

Somut uyuşmazlıkta davacının davalı asıl işverene ait işyerinde alt işveren işçisi olarak çalıştığına Sosyal Güvenlik Kurumu’nun 09.02.2010 tarihli belgesine göre karar verilmiştir. Oysa davalı işveren vekili davacının alt işveren şirketin, davalı şirkette alt işveren olarak bazı hizmetler alıp, burada işçi çalıştırdığını, ancak davacının bu işlerde münhasıran çalışmayıp sadece yükleme ve boşaltma yapılan günlerde çalıştığını savunmuş ve buna dair puantaj kayıtlarını sunmuştur.

Somut uyuşmazlıkta davacının davalı asıl işverene ait işyerinde alt işveren işçisi olarak çalıştığına Sosyal Güvenlik Kurumu’nun 09.02.2010 tarihli belgesine göre karar verilmiştir. Oysa davalı işveren vekili davacının alt işveren şirketin, davalı şirkette alt işveren olarak bazı hizmetler alıp, burada işçi çalıştırdığını, ancak davacının bu işlerde münhasıran çalışmayıp sadece yükleme ve boşaltma yapılan günlerde çalıştığını savunmuş ve buna dair puantaj kayıtlarını sunmuştur.

Davacının kayıtlarda işvereni olarak görünen diğer davalı Umo şirketinin davalıya ait işyerinde alt işveren olarak iş aldığı ve işçi çalıştırdığı sabittir. Ancak davalı Umo tarafından düzenlenen puantaj kayıtlarına göre davacı iş alınan dönemlerde emeğini münhasıran davalı ...’e ait işyerine hasretmemiştir. SSK kayıtlarına göre bu dönemlerde sigorta primleri 30 gün üzerinden yatırılmış ise de puantaj kayıtları ile liman gemi kayıtlarına göre aylık çalışma süresi daha az olup yükleme ve boşaltma yapılan günlerle sınırlıdır. Kaldı ki davalı Umo firması başka şirketlere de yükleme boşaltma hizmeti vermektedir. Davacı işçinin gerçekten asıl işveren işyerinde münhasıran alt işveren işçisi olarak çalıştığı tespit edilemediği halde kıdem tazminatının bir kısmından davalı ... T.A.Ş.nin sorumlu tutulması hatalıdır.

Kabule göre de kıdem tazminatı hesaplanırken davacı aldığı ücreti ispat edemediği halde ssk hizmet cetvelinde yazılı olan ücret yerine kıdem tazminatının tavan oranı üzerinden hesaplama yapılması da hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4242, Karar No: 2011/2758, Tarih: 16.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4242 E.  ,  2011/2758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...aleyhine 12/08/2009 gününde verilen dilekçe ile dinamit patlatılması nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, altın madeni çıkarılması sırasında dinamit patlatılması nedeniyle davacının evinde ortaya çıkan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Tespit dosyası içinde raporu bulunan jeoloji bilirkişisi; kaya kütlelerinin düşme nedenlerini açıklayarak, patlamaların da bir etken olduğunu; inşaat bilirkişisi ise, yapıların duvarlarında taşocağında yapılan patlatmalar nedeniyle oluşan sarsıntılara bağlı çatlaklar meydana geldiğini ve duvarların güçlendirilmesi için yapılması gereken gider tutarının 6.981,57 TL olduğunu belirtmişlerdir.

Yerel mahkemece, ilki 12.11.2009 günü yapılan keşiften sonra maden ve jeoloji bilirkişileri tarafından düzenlenen raporda; dinamit patlatma işleminin limit değerler içinde kalınarak yapıldığı, binadaki çatlakların dinamit patlatılması yanında yörenin kontrol edilemeyen topografik özelliği, zeminin jeolojik yapısı ve atmosfer koşullarına bağlı olarak oluştuğu belirtilmiş; inşaat bilirkişisinin 11.12.2009 günlü raporunda ise; yapıların inşaat tekniğine uygun olarak yapılmadığı, ana yapıya ek olarak yapılan yapılar arasındaki kot farkının binaları olumsuz yönde etkileyeceği, ayrıca davalının maden işletmesinde dinamit patlatması nedeniyle de zarar meydana geldiği belirtilerek, dava tarihine göre onarım bedelinin 4.381,82 TL olduğu belirtilmiştir.

Davalının itirazı üzerine yapılan 28.12.2009 günlü ikinci keşfe katılan tespitteki inşaat bilirkişisinin de aralarında bulunduğu bilirkişi kurulunun düzenlediği 30.12.2009 günlü raporda; yapılardaki çatlakların taşocağındaki patlatmalardan meydana geldiği ve hasarların tespit raporundaki gibi 6.981,57 TL olduğu belirtilmiş; yerel mahkemece de, 30.12.2009 günlü bilirkişi raporu benimsenerek karar verilmiştir.

Davalının itirazı üzerine yapılan 28.12.2009 günlü ikinci keşfe katılan tespitteki inşaat bilirkişisinin de aralarında bulunduğu bilirkişi kurulunun düzenlediği 30.12.2009 günlü raporda; yapılardaki çatlakların taşocağındaki patlatmalardan meydana geldiği ve hasarların tespit raporundaki gibi 6.981,57 TL olduğu belirtilmiş; yerel mahkemece de, 30.12.2009 günlü bilirkişi raporu benimsenerek karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; bilirkişiler keşfe birlikte götürüldükleri halde jeoloji ve maden mühendisi bilirkişilerin ayrı, inşaat bilirkişisinin ayrı rapor düzenledikleri; jeoloji ve maden mühendisi bilirkişiler tarafından dava konusu binanın bulunduğu yerin jeolojik özelliklerinin değerlendirildiği, ancak, binadaki çatlakların tamamının dinamit patlatılmasından mı yoksa bölgenin jeolojik yapısından mı kaynaklandığının belirlenmediği; binanın yaşı ve yapımındaki eksikliklerin meydana gelen çatlaklara etkisi olup olmadığının açıklanmadığı; zararın ne miktarının patlatmadan ne miktarının yukarıda açıklanan özelliklerden meydana geldiğinin incelenmediği anlaşılmaktadır.

Binada meydana gelen çatlakların; dinamit patlatılması dışında yerin jeolojik yapısı, binadaki yapım hatası, binanın yaşı ve iklim koşulları gibi nedenlerden dolayı meydana gelmiş olması olguları değerlendirilerek, belirlenecek tazminat tutarından uygun bir indirim yapılması gerekir. Yerel mahkemece yapılan incelemeler, yukarıda açıklanan nedenlerle yetersizdir.

Diğer yandan; yerel mahkemece benimsenen bilirkişi kurulunda, davadan önce yapılan tespitte görüşünü belirten inşaat bilirkişisi ...'ın bulunması da doğru olmadığı gibi, tespit raporunun aynısı olan son bilirkişi raporu ile ilk keşif üzerine alınan bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmemiş olması da doğru değildir.

Yerel mahkemece, olayın yukarıda açıklanan tüm özellikleri incelenip değerlendirilecek biçimde yeni bir bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yön üzerinde durulmadan, eksik inceleme ile yetersiz ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/166, Karar No: 2021/170, Tarih: 22.01.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/166 E.  ,  2021/170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... Dan. Hiz. İnş. ... Tem. ve ... San. Tic. Ltd. Şti. vs. arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 12.12.2019 gün ve 2015/573 E.-2019/466 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ile davalı ... Dan. Hiz. İnş. ... Tem. ve ... San. Tic. Ltd. Şti. vekillerince istenilmiş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı ... ve ... Danışmanlık Hiz. Ltd. Şti. vekilleri temyiz dilekçelerinde kendileri yönünden adli yardım talebinde bulunarak yargılama harç ve masraflarından muaf tutulmasını istemiş, Dairemizce adli yardım istemlerinin 12.11.2020 tarih ve 2020/2835 Esas ve Karar numarası ile reddine karar verilmiş, davacı ... davalı şirket vekilince ayrı ayrı bu karara karşı itiraz yoluna başvurulmuşsa da Yargıtay 16. Hukuk Dairesi'nce 20.01.2021 gün ve 2021/1 Esas sayılı ilam ile itirazların reddine karar verilmiştir.

Adli yardım talebinin reddine dair Yargıtay kararı kesinleştiğinden davacı ... davalı şirketin temyiz itirazlarının incelenebilmesi için HUMK'nın 434/III. maddesi uyarınca eksik harçlar tamamlanmadıkça müteakip işlemler yapılmaz. Mahkemece eksik ödenen 4.447,23 TL nispi peşin karar temyiz harcı ve 267,80 TL temyiz yoluna başvurma harcından yatırılan, 203,00 TL maktu temyiz harcı düşülerek, bakiye 4.715,03 TL nispi harcın davalı ... Danışmanlık Hiz. Ltd. Şti.'ne, 267,80 TL temyiz yoluna başvurma harcı ile 54,40 TL nispi temyiz karar harcının da davacı ...'a 7 günlük kesin süre verilerek tamamlanmasının sağlanması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle noksan harcın tamamlatılması için HUMK'nın 434/son maddesinde belirtilen şekilde işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12417, Karar No: 2024/1598, Tarih: 27.02.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/12417 E.  ,  2024/1598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/104 E., 2015/417 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli ve 2015/104 Esas, 2015/417 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın müsnet suçtan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca "onama" görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Mağdurenin beyanlarının açık, net ve tartışmaya mahal bırakmayacak şekilde olduğuna, iftira atması için hiçbir nedenin bulunmadığına, genç bir bayan olarak yaşamını derinden etkileyecek bir konuda gerçek dışı beyanda bulunmasının da olağan yaşam koşullarına aykırılık teşkil edeceğine dolayısıyla mağdurenin beyanlarına itibar edilmesi gerektiğine, beraat kararının hukuka ve kanunlara aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ve saire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve süresi, sanığın aşamalardaki savunması, mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli ve 2015/104 Esas, 2015/417 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden anılan temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2024 tarihinde karar verildi.

...