muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5873, Karar No: 2024/11978, Tarih: 21.10.2024

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir. Örgütün kurucusu, yöneticileri ve örgüt hiyerarşisinde üçüncü veya daha yukarı katmanlarda yer alan mensuplarının zaman sınırlaması olmaksızın örgütün nihai amacından haberdar oldukları yönünde kuşku bulunmamakta ise de, bir ve ikinci katmanlarda yer alanlar açısından; Devletin her kurumuna sızan mensupları vasıtasıyla kişi ve kurumlara yönelik, örgütün profesyonel eylemlerinin kamuoyunca bilinir hale geldiği süreçten önce icra edilen faaliyetlerin, nitelik, içerik ve mahiyeti itibariyle silahlı terör örgütünün amacına hizmet ettiğinin somut delil ve olgularla ortaya konulmadıkça örgütsel faaliyet kapsamında kabul edilemeyeceği değerlendirilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, amaca ulaşmak için her yolu mübah gören fakat sözde meşruiyetini sivil alanda dinden, kamusal alanda ise hukuktan aldığı izlenimi vermek için yeterli güce ulaşıncaya kadar alenen kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında, örgütle organik bir bağ kurarak hiyerarşisine dahil olduğu yönünde herhangi bir delil bulunmayan, ByLock kullanıcısı olmayan sanığın, örgüte müzahir sendikaya üye yapmak ve duyuma dayalı olarak 2014 yılı öncesinde sohbetlere katıldığı yönündeki tanık anlatımları dışında, örgütün operasyonel eylemlerinin kamuoyunca bilinmesinden sonraki dönemde herhangi bir örgütsel eylem ve faaliyetinin tespit edilemediği, örgütle ilişkisinin sempati düzeyini aşarak örgütün hiyerarşik yapısına girdiğini gösterir ve örgüt üyeliği suçundan mahkumiyetini gerektirir çeşitlilik, süreklilik ve yoğunluk oluşturmayan nitelikte olup, örgüte üyelik suçunu işlediğine dair, her türlü şüpheden uzak kesin ve yeterli delil elde edilemediğinden, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 05.03.2020 tarihli ve 2019/977 Esas, 2020/336 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21489, Karar No: 2010/5924, Tarih: 05.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21489 E.  ,  2010/5924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av. ...

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/5013, Karar No: 2014/10844, Tarih: 06.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/5013 E.  ,  2014/10844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/11/2012

NUMARASI : 2008/997-2012/742

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/11/2012 tarih ve 2008/997-2012/742 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 06/06/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacılar vekili Av. M.. Ö.. ve davalılardan M.. G.. vekili Av. Ş.. H.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde -özetle- S.. Tekstil San. ve Dış Tic. ve Paz. A.Ş'nin 1990 yılında kurulduğunu ve faaliyet konusunun konfeksiyon ürünlerinin ihracı olduğunu, H.. K.. ve A.. K..'nın S.. Tekstil San. ve Dış Tic. ve Paz. A.Ş'ye toplam %45 ortak olduğunu, şirketin yönetiminde davacı H.. K.. ve davalı A.. İ..'ün bulunduğunu, S.. Tekstil San. ve Dış Tic. ve Paz. A.Ş'nin 2002 yılında kurulduğunu, S.. Tekstil San. ve Dış Tic. ve Paz. A.Ş'nin yurtdışından konfeksiyon siparişi veren kuruluşlar için mal üretmek ve ürettiği malları S.. Tekstil San. ve Dış Tic. ve Paz. A.Ş. üzerinden pazarladığını, F.. A.., M.. G.., İ.. İ.., A.. İ.., ve Yaşar Bilgin'in şirketin ortakları olup aynı zamanda Yönetim Kurulu'nun oluşturdukları, şirketin esasen İgüs ve Küçükboyacı ailelerince %50 oranında pay sahipliğiyle kurulduğunu, davacılardan H.. K.. ve A.. K..'nın S.. Tekstil San. ve Dış Tic. ve Paz. A.Ş'de toplam %25 ortak olduklarını, davalıların adı geçen şirketlerin yönetim kurulu üyesi sıfatını haiz olmalarına karşın kurdukları, davalı şirketlerde aynı konuda ticari faaliyette bulunduklarını, kurmuş oldukları şirketlerin yönetimlerinde yer aldıklarını, davacıların hissedar olduğu şirketleri planlı bir şekilde zararlara uğratmak ve gayri faal kılmak sureti ile fiilen ortadan kaldırdıklarını, söz konusu şirketlerin müşteri portföyünü ve çalışanlarını kendi kurdukları ve yöneticisi oldukları şirketlere aktardıklarını, bu şekilde davacıların hissedar oldukları adı geçen şirketlerin zarara uğratıldığı, davalıların eylemlerin aynı zamanda haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, davalıların yönetim kurulu üyesi sıfatı taşıdıkları esnada müşterek, planlı, kasıtlı eylemleri sonucu davacıların %50 ortağı olduğu S.. Tekstil San. ve Dış Tic. ve Paz. A.Ş. ve %25 ortağı oldukları S.. Tekstil San. ve Dış Tic. ve Paz. A.Ş'ye verdikleri zararların tespiti, bilirkişi raporlarıyla ortaya çıkacak zararlardan şimdilik 100.000 TL'nin davalılardan tahsili ile davacılara, olmadığı takdirde, tarafların birlikte hissedar oldukları şirketlere verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı gerçek kişilere 6762 sayılı TTK'nın 335. maddesi uyarınca verilen izne ilişkin genel kurul kararının iptali için Bakırköy 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/303 Esas, 2012/411 Karar sayılı ilamı ile 18/05/2004 tarihinde açılan genel kurul kararının iptali davası ve yine bu dosyayla birleşen İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2004/579 esas sayılı dava dosyasının 13/09/2012 tarihinde davaların ikinci kez takipsiz bırakılması nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verildiği, davalıların bu anlamda ticari faaliyette bulunmalarını engelleyen veya haksız rekabet teşkil edebilecek bir durum tespit olunmadığı, yine davalı A.. İ.. hakkında davacıların isnat ettikleri TTK'nın 335. maddesi hükmünün varit olmadığı, zira dosya münderecatından adı geçen şahsîn başka bir ortaklıkta müdür ve YK üyesi sıfatını haiz olduğunu tespit etmenin mümkün olmadığı ancak bu durumun anılan eylemin TTK'nın 56. maddesine aykırı olabileceği hususunu etkilemeyeceği, ayrıca şirketin zarara uğradığı iddiası ile ortakların müstakil olarak dava hakkının bulunmadığı, doğrudan doğruya zarara uğradıkları iddiasıyla açabilecekleri davada da tazminata hükmedilmesi halinde bunun ilgili şirket tüzel kişiliği lehine hükmedilmesinin gerekeceği, davacılar ve davalıların ortak oldukları şirketlerin dışında ayrı şirketler kurarak bu şirketler bünyesinde faaliyette bulundukları, tüm ortakların bu yöndeki ortak hareketleri karşısında davacıların davalarında iyi niyetli olmadıkları, yargılama sürecinden sonra şirketin zarara uğratıldığı, içinin boşaltıldığı yönündeki davacı taleplerinin değerlendirilmesinin davanın kapsamı dışında görüldüğü gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, dava dışı anonim şirketlerin yönetim kurulu üyesi ve başkanı sıfatını haiz olan davalı gerçek kişilerin görevleri esnasında yönetiminde bulundukları anonim şirketleri zarara uğrattıkları ve gayri faal hale getirdikleri iddiasına dayalı, sorumluluk ve haksız rekabet hukuki nedenlerine dayalı tazminat istemlerine ilişkindir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, dava dışı anonim şirketlerin yönetim kurulu üyesi ve başkanı sıfatını haiz olan davalı gerçek kişilerin görevleri esnasında yönetiminde bulundukları anonim şirketleri zarara uğrattıkları ve gayri faal hale getirdikleri iddiasına dayalı, sorumluluk ve haksız rekabet hukuki nedenlerine dayalı tazminat istemlerine ilişkindir.

Davacılar vekili, dava dışı anonim şirketlerin yönetim kurulu üyesi olan gerçek kişi davalıların görevleri esnasında, şirketlerin zarara uğramasına neden olduklarını, anonim şirketlerin malvarlıklarını kendi kurdukları davalı limitet şirketlere aktardıklarını ileri sürerek eldeki davayı açmış, mahkemece yapılan yargılama sonunda, davalı gerçek kişilere yönetiminde bulundukları anonim şirketlerin genel kurulları tarafından 6762 sayılı TTK'nın 334 ve 335. maddeleri uyarınca izin verildiği, yapılan inceleme ve değerlendirme sonunda, davalılarla birlikte davacıların da şirketler kurarak faaliyette bulundukları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak davacıların dava dışı anonim şirketlerin hissedarı oldukları, davalı gerçek kişi yönetim kurulu üyelerinin yaptıkları faaliyetler sebebiyle şirketleri zarara uğrattıklarını ileri sürdükleri, bu kapsamda talep ettikleri tazminatın terditli olarak öncelikle kendilerine, olmadığı takdirde şirketlere verilmesini talep ettikleri anlaşılmaktadır. Bu haliyle eldeki davada ileri sürülen temel husus, anonim şirket yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğuna ilişkin olup, dava tarihinde yürürlükte olan 6762 sayılı TTK'nın 309'uncu maddesi gereğince, oluşacak dolaylı zararlar sebebi ile hissedarların yönetim kurulu üyeleri hakkında sorumluluk davası açmaları mümkündür. Buna karşın mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlıkta, sorumluluk davası kapsamında herhangi bir İnceleme ve değerlendirme yapılmış değildir. Bu durumda, gerçek kişi davalılar hakkında açılan davanın sorumluluk davası niteliğinde olduğu, buna bağlı olarak, tüm davalıların eylemlerinin aynı zamanda TTK'nın 56 ve devamı maddeleri uyarınca haksız rekabet teşkil ettiğinin iddia edildiği anlaşılmakla, mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın değinilen hükümler göz önüne alınmak suretiyle çözümlenmesi gerekirken, hatalı hukuki değerlendirme ile davanın reddi yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınıp, davacılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacılara iadesine, 06/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11337, Karar No: 2020/990, Tarih: 27.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/11337 E.  ,  2020/990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Banka veya kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken krediyi sağlamak amacıyla dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın ...Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair ...... Cumhuriyet Başsavcılığının 21/04/2016 tarihli ve 2016/54261 soruşturma, 2016/4246 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu defa şüpheliler ..., ..., ... ve meçhul şahıs haklarında yapılan soruşturma dosyasının suç yeri bakımından ...... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ...Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27/11/2018 tarihli ve 2016/2305 soruşturma, 2018/842 sayılı yetkisizlik kararı sonrasında, bu kez evrakın suç yeri bakımından ...Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair ...... Cumhuriyet Başsavcılığının 18/12/2018 tarihli ve 2018/234386 soruşturma, 2018/16780 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, ...Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına ilişkin ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/01/2019 tarihli ve 2018/1649 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 02/10/2019 gün ve 94660652-105-07-8764-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/10/2019 gün ve 2019/96995 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının ...... Cumhuriyet Başsavcılığınca 21/04/2016 tarihinde verilerek dosyanın ...Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak bu defa ...Cumhuriyet Başsavcılığının kendisini yetkisiz görerek dosyayı 27/11/2018 tarihli yetkisizlik kararı ile ...... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla; mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın ...Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, ...... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen yetkisizlik kararından sonra ...Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve dosyanın ...Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/01/2019 tarihli ve 2018/1649 değişik iş sayılı kararının BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 27/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2722, Karar No: 2024/14380, Tarih: 28.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/2722 E.  ,  2024/14380 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/529 E. 2022/691 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerin vergi incelemesi amacıyla ibraz edilmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın "...tüm dosyalarımı ve defterlerimi Turgutlu vergi dairesine ibraz ettim..." şeklindeki savunması doğrultusunda 2009 ve 2010 takvim yılına ait defter ve belgelerin daha önce herhangi bir amaçla vergi dairesine ibraz edilip edilmediğinin ilgili kurumdan sorulması, sonrasında sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre;

a-Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 353/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 ve 371. maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunda somut bir zarardan söz edilemeyeceği gözetildiğinde; engel adli sicil kaydı olmayan, hakkında takdiri indirim uygulanarak cezası ertelenen sanık hakkında “...koşulları oluşmadığından katılan kurumun zararı giderilmediğinden” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

c- 5604 sayılı Malî Tatil İhdas Edilmesi Hakkında Kanun'un 1/1. ve 1/5. maddeleri uyarınca her yıl Temmuz ayının birinden yirmisine kadar (yirmisi dahil) mali tatil uygulanacağı ve tatil süresi içinde gerçekleşen tebligat işlemlerinde sürenin, malî tatilin son gününden itibaren işlemeye başlayacağı dikkate alındığında, suç tarihinin "05.08.2013" yerine gerekçeli karar başlığında "27.07.2013" şeklinde yanlış yazılması,

c- 5604 sayılı Malî Tatil İhdas Edilmesi Hakkında Kanun'un 1/1. ve 1/5. maddeleri uyarınca her yıl Temmuz ayının birinden yirmisine kadar (yirmisi dahil) mali tatil uygulanacağı ve tatil süresi içinde gerçekleşen tebligat işlemlerinde sürenin, malî tatilin son gününden itibaren işlemeye başlayacağı dikkate alındığında, suç tarihinin "05.08.2013" yerine gerekçeli karar başlığında "27.07.2013" şeklinde yanlış yazılması,

d- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 51/7. maddesinde "hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hâkimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında; mahkemece denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde "ertelenen cezanın tamamen infaz edilmesine” dair karar verilerek infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,

e- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6289, Karar No: 2011/9338, Tarih: 27.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/6289 E.  ,  2011/9338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.07.2010 tarih ve 2008/379-2010/380 sayılı kararı onayan Dairenin 10.02.2011 gün, 2009/13796-2011/1455 sayılı kararı aleyhinde davalı vekilince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içerisinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

Davacı vekili, müvekkiline ait fabrika binasının davalı ... şirketine sigortalı olup, sigortalı binanın çatı kısmında 17.02.2008 günü meydana gelen çökme sonucu hasar meydana geldiğini, meydana gelen çökme sebebiyle B blok 1,2,3,4,3,4,5,6 numaralı aralıkların çatılarının da çöktüğünü, buna bağlı olarak 1 ve 6 numaralı aralıkların çatılarının gergi demirlerinde ciddi derecede eğilmeler, çatı hadvelerinde bozulma ve deformeler oluştuğundan çatıların kullanılamaz hale geldiğini, B bloğun taşıyıcı kolonlarının bir bölümünün üst taraflarında çatlamalar, yarılma ve kopmalar meydana geldiğini, gövde çatlaklarının oluştuğunu, kolonlardan birinin de yıkıldığını, B bloğun arka cephesinde yer alan raylı kapıların çökme sonucu bozulmuş olup, tamirinin mümkün olmadığını, A blokta yer alan çatının çökmemekle birlikte statik proje değerlerinde önemli derecede sapmalar ve hasar meydana geldiğini, oluşan hasar nedeniyle sigorta bedelinin ödenmesi istemi ile gönderilen ihtarnamenin sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, şimdilik 3.120.269,56 YTL’nın hasar tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı binanın kusurundan kaynaklanan hasarların teminat dışı olduğunu, hasarın teminat kapsamında olduğu kabul edilse dahi istenen bedelin fahiş olduğunu, hasarın poliçe genel şartlarının B.5.1.5.maddesine göre belirlenmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı şirkete ait binanın çatısında meydana gelen çökme nedeni ile, binada meydana gelen hasarın poliçe kapsamında olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmadığı, poliçede yer alan hüküm gereği hasarlarda %4 oranında muafiyet bulunması nedeni ile, benimsenen son bilirkişi raporunda belirlenen miktardan muafiyet kısmının tenzili sonrası davacının 2.597.233,51 YTL hasar bedelini talep hakkı bulunduğu sonucuna varılarak, 2.597.233,51 YTL’nın 28.04.2008 temerrüt tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, davalı vekili tarafından temyiz edilen karar Dairemizin 10.02.2011 tarihli kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.