muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/19767, Karar No: 2011/15357, Tarih: 08.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/19767 E.  ,  2011/15357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemesince 26.11.2006 tarihinde kurulan kısa karar ile gerekçeli karar arasında farklılık olması nedeniyle, Adalet Bakanlığı’nın usulüne uygun talebi üzerine Dairemizin 20.09.2007 tarih ve 2007/8659-6092 Esas-Karar numaralı; ‘’gerekçeli kararın hüküm fıkrasının, kısa karara uygun olarak mahkemesince yeniden düzenlenmesinin olanaklı olduğu kanaatiyle’’ kanun yararına bozma talebinin reddine dair ilamına istinaden, mahkemesince 04.12.2007 tarihinde maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin ek-karar, yeni bir hüküm olmayıp evvelce kesinleşen hükmü, temyize tabi kılmayacağından sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15903, Karar No: 2012/15057, Tarih: 31.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/15903 E.  ,  2012/15057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tapu kaydında düzeltme istemine ilişkin davada Divriği Asliye Hukuk ve Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, tapu kaydında baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi, 6100 sayılı HMK.nun 382/2-ç,1 ve 383. maddeleri gereğince uyuşmazlığa Sulh Hukuk Mahkemesinde bakılacağından bahisle görevsizlik kararı vermiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise, malvarlığı ve şahıs varlığına ilişkin davalarda, HMK.'nun 2. maddesi uyarınca, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle, görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davalarında Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde belirtilen ve kütükte bulunması zorunlu olan kimlik bilgilerinden tapu malikinin adı ile soyadı, baba adındaki yanlışlıkların düzeltilmesi istenebilir.

6100 Sayılı HMK.'nun geçici 1. maddesinde “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmaz.” hükmüne yer verilmiştir. Somut olayda, dava tarihinin 11.07.2011 olması dikkate alındığında, 6100 sayılı HMK.'nun 382/2-ç,1 ve 383. maddeleri uygulama alanı bulamayacağından, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevsizlik gerekçesi yerinde değildir.

Bununla birlikte, tapu kaydı düzeltimine ilişkin davada mahkemenin görevi, davaya konu taşınmazın toplam değeri üzerinden belirlenir. Somut olayda, dava tarihi itibariyle taşınmaz üzerindeki kargir ev ve arsa değerlerinin toplamına

göre uyuşmazlığın, Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Divriği Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31.12.2012gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12801, Karar No: 2025/67, Tarih: 07.01.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/12801 E.  ,  2025/67 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 52. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/581 E., 2024/1056 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 12. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/481 E., 2020/526 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 02.08.2016 tarihinde müvekkili Şirket nezdinde çalışmaya başlayan davalının güvenlik müdürü olduğunu ve bu sebeple Şirketin güvenlik alanıyla ilgili tüm hususlardaki tüm sorumluluğun davalıya ait olup bu bağlamda müvekkili Şirketin güvenlik hizmeti almak için sözleşme imzaladığı ilgili şirketlerin sözleşme kapsamındaki yükümlülüklerini yerine getirip getirmediğinin denetlenmesinin davalının sorumluluğunda olduğunu, ancak bu görevini gereği gibi ifa etmediği için müvekkili Şirketi zarara uğrattığını, müvekkiline güvenlik hizmeti sağlayan dava dışı şirket tarafından personele ödenmek üzere tahsil edilen bedelin ödenip ödenmediği hususundaki denetim görevini yerine getirmediği için personele ödenmesi gereken bedelin hizmet alımı yapılan Şirket uhdesinde kaldığını ve bu surette müvekkilinin 1.129.874,00 TL tutarında zarara uğramasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek zararın tazminini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının eski bir emniyet mensubu olduğunu, 25 yıl görev yaptıktan sonra emekli olup özel sektörde güvenlik müdürlüğü yaptığını ve son olarak da davacı Şirkette çalıştığını, müvekkili ile davalı arasında imzalanan iş sözleşmesinde üstlenilen işin genel olarak tanımlandığını ve davacının mali konularda denetim yapmak hususunda görevlendirilmediğini ve bu konuda herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, davalının görevleri arasında mali denetim ve mali işler olmadığını, kaldı ki emniyet mensubu olan davalının mali konularda herhangi bir bilgisi ve yetkinliğinin de olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında imzalanmış iş sözleşmesinde yer alan görev tanımında, davacı firma veya alt işveren firmaların personelin ücret, ücret takibi, muhasebe hesapları, hakediş ve fazla çalışma gibi konuların görev kapsamı içerisinde yer almadığının anlaşıldığı, mali işler veya mali denetimin davacının tanımlanan görevleri arasında olmadığı, dolayısıyla alt işveren şirket işçilerin işverenlerin asgari ücret artışının tam olarak yansıtılmamış olmasında davalının kusurunun bulunmadığı, davalı hakkında atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığından kovuşturmaya yer olmadığına kararı verildiği, hakem kararına göre dava dışı şirketin davacıya 1.310.182,51 TL ödemesine karar verildiği, davacı Şirketin asgari ücret artışının alt işveren işçilerine yansıtılmamış olmasından dolayı herhangi bir zararının oluşmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalının davacı işverenin yanında güvenlik müdürü olarak çalıştığı, taraflar arasındaki iş sözleşmesinde ve görev tanımında davacının muhasebe hesapları, personel ücreti, fazla çalışma hakedişi konularında herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı, davacı işverenin ödeme yapmış olmasına rağmen alt işveren şirket tarafından kendi çalıştırdığı işçilerine asgari ücret artışını yansıtmamasından davalı işçiyi sorumlu tutarak açtığı dava kapsamında alınan bilirkişi heyet raporuna göre davacının herhangi bir kusurunun bulunmadığının tespit edildiği, alt işveren şirketin davacı Şirket ile aralarındaki sözleşme gereği işçilere yapması gereken ödemeyi yapmamasından dolayı davacının sorumlu tutulamayacağına dair İlk Derece Mahkemesi kararının dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-b-(1) hükmü gereğince esastan reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davacı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

1. Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde;

a. Dosyada mevcut delillerin gereği gibi değerlendirilmediğini ve itirazlarının görmezden gelindiğini, davalıya ait olduğu bilirkişi raporuyla da sabit yazılı metinde, davalının astı konumundaki çalışan tarafından uyarıldığını buna rağmen gerekli tedbirlerin alınmadığını, ev denetim görevinin yerine getirilmediğini, davalının yapılan uyarıyı göz ardı ettiğini,

b. Faturaların davalı tarafından da imzalanarak denetiminden geçtiğini, dolayısıyla başkaca şirketlerde yapılan ödemelerden insan kaynakları ve muhasebe birimlerinin sorumlu olması gerekçe gösterilerek davalının kusuru bulunmadığı ileri sürülemeyeceğini,

b. Faturaların davalı tarafından da imzalanarak denetiminden geçtiğini, dolayısıyla başkaca şirketlerde yapılan ödemelerden insan kaynakları ve muhasebe birimlerinin sorumlu olması gerekçe gösterilerek davalının kusuru bulunmadığı ileri sürülemeyeceğini,

c. Davalının kendisine yüklenen güvenlik müdürlüğü görevini gereği gibi ifa etmediğini, kusurlu davranışlarının dosya içeriğiyle sabit olduğunu, sadece iş sözleşmesine değil, Şirketin genel organizasyonu kapsamında işçiye yüklenen ve işçinin sorumluluğunda olan hususlara da bakılması gerektiğini ve eksik incelemeyle karar verildiğini,

d. Müvekkili Şirketin uğradığı zararın dava dışı başka bir firma tarafından karşılandığı şeklindeki bir kabul hâlinde dahi bu hususun davanın ikame edildiği zamandaki haklılıklarını ortadan kaldırmayıp, aksine haklı olduklarını ortaya koyduğunu ve uğranılan zararın muhataplarından birinin de davalı olduğu savunarak kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı Şirkette güvenlik müdürü olarak çalışan davalının mali konuları takip ve denetim sorumluluğunun olup olmadığı ve buna göre davacının uğradığı iddia olunan zararından sorumlu tutulup tutulamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15070, Karar No: 2010/22393, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15070 E.  ,  2010/22393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1035, Karar No: 2015/5340, Tarih: 09.11.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1035 E.  ,  2015/5340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/71717

MAHKEMESİ : Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 27/12/2013, 2012/45 (E) ve 2013/480 (K)

SUÇ : Ölüme sebebiyet verecek şekilde kasten yaralamak, Aile yükümlülüğünü ihlal suçu

Sanıklar B.. S.. ve F.. S.. hakkında çocukları olan maktül Semanur'u kasten yaralayarak ölümüne neden oldukları iddia edilen olayda; 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 2 ve 20/2. maddeleri uyarınca kamu davasına katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'nın davadan haberdar edilmediği ve gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmakla, kararın adı geçen kuruma tebliğiyle, tebliğ evrakı ve temyiz dilekçesi verilmesi halinde dosyaya eklenmesinden ve bu durumda ek tebliğname

düzenlenmesinden sonra geri gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2793, Karar No: 2023/5920, Tarih: 12.06.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/2793 E.  ,  2023/5920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/760 E., 2022/1704 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Alanya 6.Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2018 tarihli ve 2014/260 Esas, 2018/692 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Katılan ... İdaresi vekilinin istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 16.12.2020 tarihli ve 2018/4334 Esas, 2020/3357 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci ve

ikinci fıkraları, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 16.02.2022 tarihli ve 2021/25850 Esas, 2022/2807 Karar sayılı ilâmı ile sanığın usulüne uygun şekilde sorgusu yapılmadan karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 06.07.2022 tarihli ve 2022/760 Esas, 2022/1704 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın maden işletme ruhsatı aldığı alan ile açma yapılan alan arasında özellik bakımından bir fark bulunmadığından ruhsat dışında faaliyet yürütmesi için makul bir neden bulunmadığına, orman ve jeoloji mühendisi bilirkişilerin hazırladığı raporlara göre arazi kaymasına ve toprağın yer değiştirmesine sanığın etkisinin olmadığına, atılı suç bakımından sanığın kastının bulunmadığına, alt sınırdan uzaklaşılması ve cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmemesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna, maden sahası ile orman sınırını ayırır tabela bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.31.07.2013 tarihli suç tutanağına göre, orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde Bacoğlu İnş.Tur.veTic. A.Ş'nin maden sahasında sınırları belirleyen jalonların bulunmadığı, 416 m2 lik kısmı sit alanı olmak üzere 30.096 m2 lik alanda açma yapıldığı tespit edilmiştir.

2.Sanık savunmasında suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

3.Mahallinde 13.03.2015 tarihinde yapılan keşif sonucu kadastro kontrol memuru tarafından düzenlenen 23.03.2015 tarihli raporda, haritada (A-B-C-D-E-G) harfleriyle gösterilen toplam 30.259 m2 lik alanın izin verilen saha dışında, orman sınırları içinde kaldığı tespit edilmiştir. Orman bilirkişisi tarafından hazırlanan 13.05.2015 tarihli raporda, orman kadastrosunun 2008 yılında kesinleştiği, madencilik çalışmaları sırasında izinsiz orman alanına da taşılarak yer yer sınır dışında çalışma yapıldığı, 15.07.2014 tarihinde ilave izin oluru verildiği, coğrafik ve topografik zorunluluktan kaynaklanıyor olsa da açma suçunun işlendiği kanaati bildirilmiştir. 24.02.2016 tarihli ek raporda fen bilirkişisi raporunda (A-B-D-G ) harfleriyle gösterilen alanlardaki taşmaların izin sahası sınırlarının engebeli ve dik yamaçta oluşundan kaynaklandığı, (C-E) harfleriyle gösterilen alanlardaki sınır ihlallerinin ise herhangi bir zorunluluk sonucu yapılmadığı belirtilmiştir.

4.28.10.2016 tarihinde mahallinde ikinci kez yapılan keşif sonucu düzenlenen 31.10.2016 tarihli fen bilirkişi raporunda işgale konu alanın orman sınırları içinde kaldığı, 26.12.2016 tarihli orman bilirkişisi raporunda (A-B-D-G) harfleriyle gösterilen alanlardaki taşmaların arazi eğimi ve zeminin doğal yapısından kaynaklanmakta olduğu tespit edilmiştir. 08.06.2017 tarihli fen bilirkişisi ek raporunda

Orman İdaresi tarafından verilen izinlerin suça konu yerleri kapsamadığı belirtilmiştir. 14.06.2017 tarihli orman bilirkişi raporunda tutanağa konu alanların izin alanlarının dışında kaldığı tespit edilmiştir. Jeoloji mühendisi bilirkişi tarafından hazırlanan raporda ise dava konusu arazideki kütle hareketlerinin çevresel ve doğal etkilerden meydana geldiği tespitine yer verilmiştir. 01.10.2020 tarihli ek raporda suça konu yerin bir kısmının sit alanı içinde kaldığı tespit edilmiştir.

5.Orman İdaresinin 15.04.2015, 15.02.2017, 12.06.2018 tarihli cevap yazıları dosyada mevcuttur.

6.İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı ve sanığın suç kastının bulunmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık savunmasında heyelan nedeniyle taşların orman alanına kaydığını beyan etmiştir.

5.Orman İdaresinin 15.04.2015, 15.02.2017, 12.06.2018 tarihli cevap yazıları dosyada mevcuttur.

6.İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı ve sanığın suç kastının bulunmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık savunmasında heyelan nedeniyle taşların orman alanına kaydığını beyan etmiştir.

2.İlk derece mahkemesi tarafından iki kez keşfe gidildiği, her iki keşif sonucu fen, orman mühendisi ve jeoloji mühendislerinden ayrı ayrı bilirkişi raporu alındığı, bu raporlara göre, sanığın izin aldığı saha dışına çıkarak ormanlık alana taşma yaptığı, taşılan alanın 30.259,23 metrekare olduğu, sonradan izin alanının genişletilmesinin suçun oluşumunu etkilemeyeceği, yıllardır bu işi yapan tecrübeli birisinin kayma ya da taşma olabileceğini hesap ederek izinli alanı kullanması gerektiği, kaldı ki taşılan alanın az bir alan olmayıp, 30 dönümden fazla bir yeri kapsadığı, bu durumda istenmeyerek orman alanına taşıldığı şeklindeki gerekçenin yerinde olmadığı, suça konu yerin kesinleşmiş orman sınırları içerisinde kaldığı anlaşılmakla, alt sınırdan uzaklaşılarak sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Davanın dayanağını oluşturan ve aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağı, bilirkişi raporları, Orman İdaresinin cevap yazıları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin sübuta ve suç niteliğine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içindeki suça konu alanın genişliği ve niteliğine göre, sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininde ve hükmedilen netice cezanın miktarı itibarıyla hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmemesinde isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmememiştir.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2022/760 Esas, 2022/1704 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak

yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alanya 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2023 tarihinde karar verildi.