muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11131, Karar No: 2017/542, Tarih: 26.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/11131 E.  ,  2017/542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine mahkemenin 09.03.2016 tarihli ek kararı ile eksik harcın ikmal edilmediği gerekçesiyle davacı tarafın temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılmasına karar verilmiş, bu ek kararın da süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan incelemenin evrak üzerinde yapılmasına ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, ... Noterliği’nin 11.07.2014 tarih ve 11227 yevmiye numaralı vekâletnamesi ile davalı ...’yi vekil olarak atadığını, kendisine ait ... plakalı aracın bu vekâletname ile davalı tarafından ... Noterliği’nin 06.08.2014 tarih ve 2482 yevmiye numaralı araç satış sözleşmesi ile kardeşi ...’ye 30.318,00 TL karşılığı satıldığını, davalının satış bedelini kendisine vermediğini, hakkında başlatılan takibe de itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, vekâleten sattığı araç bedelini davacıya ödediğini savunarak davanın reddi ile % 20 oranında kötü niyet tazminatı istemiştir.

Mahkemece, tanık beyanı ile adi yazılı sözleşmenin birbirini bütünlediği ve davalının savunmasını doğruladığı, araç sahibinin para almadan vekâletname verip aracı alıcıya teslim etmesinin hayatın olağan akışına uygun düşmediği, araç bedeli alınmasına rağmen vekil tarafından ödenmediği gerekçesiyle takip yapılmasının davacının kötü niyetini gösterdiği gerekçesiyle davanın reddi ile 6.275,71 TL kötü niyet tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiş olup, mahkemenin 09.03.2016 tarihli ek kararı ile eksik harcın ikmal edilmediği gerekçesiyle davacı tarafın temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılmasına karar verilmiş, bu ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

(1) Her ne kadar mahkemenin 09.03.2016 tarihli ek kararı ile muhtıraya rağmen eksik harcın ikmal edilmediği gerekçesiyle davacı tarafın temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş ise de, davacı vekili tarafından tamamlanması gereken bir eksik harcın bulunmadığı anlaşıldığından ek karara yönelik temyiz isteminin kabulü ile mahkemenin temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılmasına yönelik 09.03.2016 tarihli ek kararının kaldırılmasına ve HUMK’un 432/V maddesi hükmü uyarınca ilk temyiz dilekçesine göre temyiz isteminin incelenmesine geçilmiştir.

(2) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) nolu bend uyarınca yerel mahkemece verilen 09.03.2016 tarihli ek kararın kaldırılmasına, (2) nolu bendde açıklanan nedenlerle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10580, Karar No: 2016/15187, Tarih: 19.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/10580 E.  ,  2016/15187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000.00.- TL bedelin işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 02/02/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 82.926.58.- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1343, Karar No: 2023/6286, Tarih: 18.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/1343 E.  ,  2023/6286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2136 E., 2022/2269 K.

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2022/78 Esas, 2022/294 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.09.2022 tarihli ve 2022/2136 Esas, 2022/2269 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Suç vasfına ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

B. Sanık Müdafiilerinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Suç vasfına ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

B. Sanık Müdafiilerinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. 31.10.2021 tarihinde yaşanan olaylara dair maktulün ölü olarak bulunduğu rezidansta yaşadıkları ve maktule komşu oldukları anlaşılan tanıklar ...nun beyanlarında erkek bir şahsın kadın bir şahsa yönelik olarak şiddet uyguladığını gösteren şiddetli tokat sesi, boğma sesi tarzında sesler duydukları yönünde ayrıntılı anlatımlarda bulundukları, tanıkların kolluk birimlerine haber vermeleri neticesinde yine dosya kapsamında beyanları tespit olunan polis memuru olan tanıkların bahse konu rezidansa gittiklerinin anlaşıldığı, her ne kadar polis memurlarının sanık ve maktulün olduğu ikamete gidip gitmedikleri hususunda dosyada çelişki hasıl olmuş ise de bu durumun olay günü yaşananlara dair dosyanın esasına etki edecek mahiyette görülmediği, nitekim tanıklar ....’nün maktulün ikametinin üst katında kalan komşuları oldukları, beyanlarının ayrıntılı olduğu ve olayların maktulün ikametinde yaşandığına dair tereddüt içermediği, tanıkların sanık ve maktulü tanımadıkları da nazara alındığında sanık aleyhine beyanda bulunmalarını gerektirecek bir nedenin tespit olunmadığı bu haliyle beyanlarına itibar etmek gerektiği, bununla birlikte sanığın aşamalarda alınan beyanlarının tevil yollu ikrar içerikli savunmalar mahiyetinde olduğu, olay günü maktulün ikametine alkollü bir şekilde gittiğini beyan eden sanığın ikamette her ne kadar tartışma ve darp boyutuna varmadığını beyan etmekteyse de yüksek sesle bağırdığını ve bir kısım hadiselerin yaşandığını kabul ettiği, sanık her ne kadar beyanlarında polis memurlarının gelerek maktul ve kendisini gördüklerini beyan etmiş ise de polis memuru tanıkların beyanlarında sanık savunmalarını doğrulamadıkları yine tanık beyanları ile polis memurlarının kısa süreli olarak bahse konu rezidansta kaldıklarının anlaşıldığı, yine tanık beyanları ile sanığın ikametten ayrıldığı tespit olunan saate yakın bir zaman diliminde ikametten gelen seslerin kesildiğinin beyan edildiği,

maktulün ölü bulunduğu gün yaşananlara dair ise sanığın savunmalarında ikamete gittiğini önce telefonla maktulü aradığını akabinde telefon sesi içeriden gelince üzerindeki anahtarla kapıyı açarak içeriye girdiğini beyan ettiği, sanık kabulü ile ikamette maktul ile sık sık birlikte kaldıkları, anahtarın kendisinde bulunduğu da gözetildiğinde ilk olarak ikamete girmeden maktulü ikamet kapısı önünde aramış olmasının hayatın olağan akışında kabul edilebilir olmadığı, tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirildiğinde sanık her ne kadar olay günü maktul ile tartışmadıklarını ve maktulü darp etmediğini beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de, maktulün vücudunda tespit olunan yaralanma yerleri ve niteliği, olayın adli makamlara intikal şekli, sanığın ikamette bulunduğuna dair görüntü kayıtları, maktulün ölüm saati ile sanığın ikamette bulunduğu saat dilimin örtüşmesi, tanıkların ikamette yaşanan olaylara dair ayrıntılı anlatımları tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirildiğinde sanığın aksi tüm savunmalarının kendisini olası bir cezadan kurtarmaya yönelik savunma mahiyetinde kabul edilerek itibar olunmamış tüm dosya kapsamından sanığın maktulün kafasına ve vücudunun değişik yerlerine uygulamak suretiyle birden fazla kez darp ederek kasten yaraladığı ve akabinde ikameti terk ettiği, maktulün ise almış olduğu darbeler neticesinde olay yerinde vefat ettiği kabul edilmiştir.

2. Tanıkların beyanları dava dosyasında mevcuttur.

3. Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 24.01.2022 tarih sayılı otopsi raporuna göre; "Kişinin ölümünün künt kafa travmasına bağlı beyin ve beyincik kanaması sonucu meydana gelmiş olduğu"

Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

4. Olay yeri inceleme, görüntü izleme tutanağı ve mesaj dökümlerine ilişkin bilirkişi raporu maktulün yaralanmasının 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığına ilişkin rapor ve tutanaklar, dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, olayın gerçekleştiriliş şekli ile maktulde ki yaralanmanın niteliği göz önünde bulundurulduğunda suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan söz veya eylem bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.09.2022 tarihli ve 2022/2136 Esas, 2022/2269 Karar sayılı kararında katılan ... ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5494, Karar No: 2015/12776, Tarih: 01.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5494 E.  ,  2015/12776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) 37. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/10-2013/284

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 37. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/12/2013 gün ve 2013/10-2013/284 sayılı kararı bozan Daire’nin 11/11/2014 gün ve 2014/9010-2014/17295 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin İstanbul Valiliği Bakırköy İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'nün açmış olduğu "Yeşilköy İlköğretim Okulu ve İş Okulu engelli öğrencilerinin 2010-2011 öğretim yılında ücretsiz taşınması işi" konulu ihaleyi aldığını, ihale kapsamında taşıma işini ifa ettiğini, sözleşmenin 6. maddesi uyarınca müvekkiline KDV hariç toplam 387.000,00 TL ödeneceği kararlaştırılmasına rağmen, davalı tarafca götürü usule göre değil, puantaj usulüne göre ödeme yapılacağı bildirilerek her ay eksik ödeme yapıldığını, eksik ödemeye gerekçe olarak da belirlenenden daha az sayıda öğrenci taşınmış olmasının gösterildiğini, taşınan öğrenciler zihinsel ve bedensel engelli çocuklar olmaları nedeniyle bu çocuklardan kaynaklanan okula gitmeme halinden müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını ileri sürerek, (68.139,59 TL+KDV) 73.590,76 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle alacağın dava tarihinden itibaren faiziyle tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 11.11.2014 tarihli kararı ile davalı yararına bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 01/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1043, Karar No: 2021/4505, Tarih: 24.06.2021

**14. Ceza Dairesi         2021/1043 E.  ,  2021/4505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.07.2018 gün ve 2017/186 Esas, 2018/236 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Duruşmalı gerçekleştirilen istinaf yargılaması sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen 13.09.2019 gün ve 2018/2765 Esas, 2019/580 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.07.2018 günlü kararının kaldırılarak sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair kurulan hükmün temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 01.10.2020 gün ve 2019/6314 Esas, 2020/3611 karar sayılı ilamıyla bozulması karşısında, 13.09.2019 günlü istinaf ilamının ortadan kalkması nedeniyle dava konusu uyuşmazlık hakkında Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılacak yargılamada yeni bir hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde ilk istinaf incelemesinde kaldırılmasına karar verilen ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 09.12.2020 gün ve 2020/2274 Esas, 2020/1823 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 24.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.