muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8705, Karar No: 2024/4631, Tarih: 12.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8705 E.  ,  2024/4631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1086 E., 2023/1152 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 30. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/849 E., 2023/235 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına , davalı erkeğin kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava ve cevaba cevap dilekçelerinde özetle ; davalının ortak konuta dair sorumluluklarını yerine getirmediğini, eve her gün alkollü geldiğini, 2020 yılında evi süresiz olarak terk ettiğini, çocuk yapmak istemediğini, uyuşturucu madde kullandığını bu sebeple denetimli serbestlik tedbiri uygulandığını, bu hususu davalının gizlediğini, davacının bu hususu yeni öğrendiğini, sadakatsiz davranışlarının bulunduğunu , 4. Evre kanser olduğunu, davalının kendisini bu süreçte yalnız bıraktığını, iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 162 inci , 163 üncü ve 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, aylık 5000,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kararın kesinleşmesi halinde nafakanın yoksulluk nafakası olarak devamına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap ve ikinci cevap dilekçelerinde özetle; davacının evlenirken davalının önceki evliliğinden 2 çocuğu olduğunu bilerek evlendiğini, ancak evliliğin ilerleyen zamanlarında davacının davalının çocuklarına karşı ilgisizleşip sürekli artarak devam eden bir şekilde kötü davranmaya başladığını, davacının davalının çocuklarına karşı olan tavrı ve beslediği kötü duygular sebebiyle davalı nezdinde çocuk yapma konusunda davacıya karşı aşırı bir güvensizlik yarattığını, davacı tarafından sergilenen bütün kötü yaklaşımlar karşısında ve bu yaklaşımlar sebebiyle çocuklarının yaşadığı psikolojik bunalım hasebiyle Almanya'ya taşınmak zorunda kaldığını, çocuklarının aldıkları eğitimin sekteye uğramaması ve daha iyi bir eğitim şansı elde etmiş çocuklarının bu şanstan mahrum kalmaması sebebiyle Türkiye'ye dönmeme kararı aldığını, davacıyı daha iyi bir hayat yaşamak için Almanya'ya gelmesi için ikna etmeye çalıştığını, ancak davacının yalnızca olumsuz yanıt vermemekle kalmayıp tüm iletişimini sonlandırdığını bu teklife asla olumlu yanıt vermediğini, dava tarihinden önce davacının anlaşmalı boşanmak üzerede dava açtığı, sonrasında davadan vazgeçtiği savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların 21.07.2018 tarihinde evlendikleri, davalı erkeğin yaklaşık iki yıl önce Türkiye'den ayrılıp Almanya ülkesine yerleşerek evi terk ettiği, davacının geçirmiş olduğu kanser rahatsızlığı sürecinde yanında olmadığı, davacıya maddi manevi destek sağlamadığı, davacıyla ve hastalığıyla ilgilenmediği, davacıya geçmiş olsun bile demediği anlaşılmakla taraflar arasında davaya neden olan olaylarda davalı erkek tamamen kusurlu bulunduğu , davacı kadının kusurlu bir davranışının varlığı ispatlanamadığı, dava devam ederken davacı asilin 03.02.2023 tarihinde vefat ettiği, bu sebeple boşanma davasının konusunun kalmadığı, gerekçesi ile konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, boşanmaya neden olan olaylarda davalı erkeğin kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına süresinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi bakımından kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına süresinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi bakımından kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usulü işlemlerin 6100 sayılı kanunu'na uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu itibarla toplanan delillerle boşanmaya sebep olan olaylarda kusurlu olduğu ispatlanan davalının boşanmaya sebep olan olaylarda kusurlu olduğunun tespitine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz başvurusunda özetle ; kusur belirlemesi bakımından kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın tarafından açılan ve davacının yargılama sırasında vefatı ile konusuz kalan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun davalıdan kaynaklanıp kaynaklandığı, noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 6 ncı,166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 181 inci maddesinin ikinci fıkrası. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci, 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6818, Karar No: 2019/4018, Tarih: 02.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/6818 E.  ,  2019/4018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin yapı grubu, hazır beton ve çimento kimyasallar üretimi işiyle uğraştığını, iş hayatındaki olumsuzluklar nedeniyle aktiflerinin borçlarını karşılamaya yetmediğini, sunulan iyileştirme projesi uyarınca alınacak önlemler ve yapılacak sermaye artışları sonucu şirketin borca batıklıktan kurtulma ümidinin bulunduğunu ileri sürerek, İİK'nın 179 ve devamı maddeleri uyarınca şirketin iflasının ertelenmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahil vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre şirketin borca batık olduğu, şirketin 17.04.2014 tarihinde tescil edildiği, şirketin 100.000,00 TL. sermayeli olmasına karşın 2015 yılında sunduğu bilançolara göre 13.000.000,00 TL. yatırım yaptığı buna bağlı olarak borçlarının arttığı, alacaklarını tahsil edemediği, iyileştirme projesinde ön gördüğü sermaye artış tutarı yeterli olmadığı gibi sermaye artışını da gerçekleştirmediği iyileştirme projesinde ileri sürdüğü hususların doğruluğunu belgelerle ıspatlayamadığı gibi iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı bir proje olmadığı bu nedenle iflas erteleme şartlarını taşımadığı gerekçesiyle davanın reddine davacı şirketin iflasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5866, Karar No: 2012/33588, Tarih: 09.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/5866 E.  ,  2012/33588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamu davasının düşürülmesine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur ...'in, sanığın bıçağı kendisine doğru salladığını, sanığın elinden bıçağı almaya çalıştığı sırada parmağının kesildiğini beyan etmesine, tanık ...'in sanıkla mağdurun aracın arka koltuğunda kavga ettikleri yönündeki anlatımlarına, mağdurun aldırılan adli raporuna ve tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde sanığın elindeki bıçağı mağdura doğru salladığı, mağdurun sanığın elinden bıçağı almaya çalışırken yaralandığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunu işlediği sabit olduğu halde yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17841, Karar No: 2022/13445, Tarih: 31.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/17841 E.  ,  2022/13445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasında İtiraz Hakem Heyetince verilen kararın davalı vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili, davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada karşı araç sürücüsü davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; talebin kısmen kabulü ile 171.405,30 TL’nin tahsiline karar verilmiş, anılan karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, hükme esas alınan Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı 27.09.2019 tarihli raporunda kaza tarihi itibarıyla Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmeliğe göre davacının kazadan kaynaklı travma sonrası stres bozukluğuna bağlı maluliyetinin % 30 olduğu rapor edilmiştir. Hakem heyetince bu rapor hükme esas alınarak talebin kabulüne karar verilmiştir.

Maluliyet raporunda travma sonrası stres bozukluğunun tedavi ile iyileşip iyileşmeyeceği, belirlenen oranın davacının bakiye ömrü boyunca devam edip etmeyeceği ayrıntılarına yer verilmemiştir. Rapor bu hali ile karar vermeye elverişli değildir.

Bu durumda, davacının psikolojik tedavisine ilişkin tüm tedavi evrakları dosya arasına getirtildikten sonra, davacının Adli Tıp Kurumu veya Üniversitelerin Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı tarafından kaza tarihinde yürürlükte bulunan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre, kazadan sonra oluştuğu belirtilen psikolojik rahatsızlıkların kaza ile illiyet bağının olup olmadığı, maluliyet oranına etki edip etmediği, post travmatik stres bozukluğuna ilişkin tespit edilen maluliyet oranının davacının bakiye ömrü boyunca aynı oranda devam edip etmeyeceğinin tespit edilerek sonucuna göre karar verilmek üzere, itiraz hakem heyeti kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından, kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Sigortacılık Yasası 30/17 madde ve 19.01.2016 tarihli ve 29598 Resmî Gazete'de yayımlanarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin 13. fıkrasına "(13) (Ek:RG-19.01.2016-29598) tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi, ancak hesaplanan miktarın maktu ücretin altında kalması halinde maktu ücrete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 31.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2552, Karar No: 2015/3512, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2552 E.  ,  2015/3512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2710, Karar No: 2019/1862, Tarih: 06.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/2710 E.  ,  2019/1862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 11/04/2012 gün ve 2010/141-2012/200 sayılı kararı onayan Daire'nin 31/10/2016 gün ve 2016/9938-2016/8528 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; ..., ... ve ...'ın 08/02/1989 tarihinde Çınar Tersanecilik San. Tic. Ltd. Şti. unvanlı şirketi kurduklarını, bu şirketin müdürlüğünü 01/09/1999 tarihine kadar ...'ın yaptığını, bu tarihten sonra ise ...'ın müdür olduğunu, müvekkillerinin babası ...'ın vefatından sonra davalıların, bu şirket ile aynı iştigal konusunda faaliyet gösteren yeni bir şirket kurduklarını ve müşterek şirketin 10 yılda edindiği tecrübeyi, müşteri portföyünü, ticari münasebetlerini, şirketin malzeme ve personelini, hatta şirkete ait taşınmazı bu şirkete kullandırmak sureti ile haksız kazanç sağladıklarını ileri sürerek davalıların elde ettiği haksız kazancın tespiti ile fazlaya ilişkin hakların saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000,00 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, haksız rekabetin tedbiren durdurulmasına, haksız rekabet ortamında imal edilen emtianın yediemine teslim edilmesine, haksız rekabet yapan davalıların şirket ortaklığından çıkarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce değişik gerekçeyle onanmıştır.

Davacılar vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacılardan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 06/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13715, Karar No: 2011/19282, Tarih: 29.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13715 E.  ,  2011/19282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5268, Karar No: 2020/5838, Tarih: 27.11.2020

**16. Hukuk Dairesi         2018/5268 E.  ,  2020/5838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Mahkemece, çekişmeli 112 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 09.09.2014 havale tarihli fen bilirkişisi raporunda 31.705,13 metrekare yüzölçümlü olarak gösterilen kısmının davacının dayandığı 17.04.1975 tarih ve 5 sayılı tapu kaydının kapsamında kaldığı ve bu kısım üzerinde davacı lehine zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de, verilen kararın dosya kapsamına uygun bulunmadığı, davacı ...'ın dayandığı kendi adına kayıtlı 17.04.1975 tarih ve 5 sıra numaralı “4 hektar” yüzölçümündeki tapu kaydının “dere” sınırları nedeni ile değişebilir sınırlı olup miktarı ile geçerli olduğu, sözü edilen tapu kaydının kadastro çalışmaları sırasında miktarından fazla şekilde (92.441,17 metrekare) çekişmeli taşınmaza komşu 112 ada 10 parsel sayılı taşınmaza davacı adına revizyon gördüğü ve anılan parselin kadastro tespitinin kesinleştiği, bu nedenle, kayıt kapsamı 112 ada 10 parselde davacı adına tespit ve tescil edildiğinden, davacının bu tapu kaydına dayalı olarak hakkının varlığından söz edilemeyeceği, bu durumda, davacı taraf yararına kadastro çalışmalarının yapıldığı 2006 yılı itibariyle, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme koşullarının oluşup oluşmadığının incelenmesi gerektiği, her ne kadar, mahallinde yapılan keşifte dinlenilen yerel bilirkişiler tarafından, çekişmeli taşınmazın arpa, buğday, mısır ve nohut ekmek sureti ile tarım arazisi olarak davacı tarafından kullanıldığı beyan edilmiş ise de, keşif sonucu dosyaya sunulan 14.7.2014 havale tarihli ziraat bilirkişi raporunda taşınmazda çok uzun yıllardır işlemeli tarım yapılmadığının (en az 30-35 yıl) ve doğal bitki örtüsü ile örtülü olduğunun belirtildiği, taşınmaz üzerinde davacının öncesinde zilyetliği bulunsa dahi taşınmazın belirtilen süre kullanılmaması nedeniyle terk koşullarının gerçekleştiği, dolayısı ile davacı lehine belirtilen bölümde zilyetlikle kazanım koşullarının da gerçekleşmediği açıklanarak, Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne yönelik yazılı şekilde hüküm kurulmasının isabetsizliğine” değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.11.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4122, Karar No: 2019/14665, Tarih: 24.09.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/4122 E.  ,  2019/14665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava ve birleştirilen dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.Mahkemece tazminat isteminin kısmen kabulüne, ecrimisil isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi, 365 ada 47 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;