muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11670, Karar No: 2021/5281, Tarih: 14.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/11670 E.  ,  2021/5281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Dava, Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 14/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1697, Karar No: 2011/12847, Tarih: 26.09.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/1697 E.  ,  2011/12847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında kurulan 12.03.2009 tarihli asıl karar, temyiz edilmediğinden bahisle Mahkemece, 1.7.2009 tarihinde kesinleştirilmiş ve sanığın temyiz talebi 26.08.2009 tarihli ek kararla süreden reddedilmiş olup, tebliğnamede ek kararla ilgili görüş bulunmadığından, bu hususta ek tebliğiname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31456, Karar No: 2014/13816, Tarih: 29.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/31456 E.  ,  2014/13816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2012/1301-2013/587

Taraflar arasındaki tüketiciyi koruma kanunundan kaynaklanan davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile kapıdan satış sözleşmesi imzalayarak çocuğu için 2.100,00 TL değerindeki SBS kitap setini satın aldığını, ne var ki davalı şirket elemanlarının, söz konusu kitap setinin, çocuğunun eğitim gördüğü okul tarafından da tavsiye edildiğini belirtmelerine rağmen, bunun doğru olmadığını öğrendiğini, sözleşmenin iptali için davalı firmayı telefonla defalarca aradığını, 23.8.2012 tarihinde de ihtar gönderdiğini, ancak hiçbir sonuç alamadığını ileri sürerek, 10.8.2012 tarihli sözleşmenin iptaline, senetlerin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, cayma hakkının süresinde beyan edilmediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kapıdan satış suretiyle yapılan sözleşmeden cayma hakkının kullanılmasına ilişkindir. 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 8/3. maddesine göre bu tür satışlarda; tüketici, teslim aldığı tarihten itibaren yedi gün içinde malı kabul etmekte veya hiçbir gerekçe göstermeden ve hiçbir yükümlülük altına girmeden reddetmekte serbesttir. Kanun koyucu cayma bildirimi için herhangi bir şekli şartı veya usul belirlememiştir. Cayma hakkının süresinde satıcıya bildirildiğini ispat külfeti davacı tüketicidedir. Somut olayda sözleşmenin 10.8.2012 tarihinde yapıldığı, cayma

bildirimine ilişkin ihtarın ise 23.8.2012 tarihinde gönderildiği anlaşılmaktadır. İhtarın, Kanunda öngörülen 7 günlük süre içinde yapılmadığı görülmekle beraber davacı, yazılı ihtardan önce de süresi içinde davalıyı defalarca arayarak cayma bildiriminde bulunduğunu, son olarak da yazılı ihtar gönderdiğini ileri sürmüştür. O halde davacıdan “cayma hakkını süresinde satıcıya bildirdiğine” ilişkin tüm delilleri sorulup değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, 29.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/702, Karar No: 2017/3332, Tarih: 16.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/702 E.  ,  2017/3332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, inşa ettikleri binada kullanılmak üzere mantolama sıvası malzemesini davalı... firmasından satın alındığını, üretici firmanın ise Yapı Kimyasalları Madencilik olduğunu, malzemenin ayıplı olduğunu, üretici ve satıcı firmaların yaptıkları incelemerde sorunu kendilerinin halledebileceklerin beyan etmelerine rağmen buğüne kadar sorun çözülmediğini ve zararının karşılanmadığını ileri sürerek yaptırdığı tespit ile belirlenen 15.288,36 TL zararın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ....Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2015/93 Değişik iş dosyasında yapılan tespit sonucu davacının zararı olarak belirlenen 15.288,36 TL 'nin 6.995 TL sinin ... LTD. ŞTİ. Tarafından karşılandığı belirtilerek uyuşmazlık dava açılmadan önce sulh yoluyla sona erdirildiği gerekçesiyle davanın reddine, karar verilmiş, hüküm davacı firma tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı firma satın almış olduğu sıva malzemesinin ayıplı olmasından kaynaklanan zararının satıcı ve üretici firma tarafından karşılanması gerektiğini iddia ederek eldeki davayı açmıştır. 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanununun 5/3. Maddesine göre de; Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır. Anılan yasa hükümleri gereği, heriki tarafın ticari işletmesini ilgilendiren davalar mutlak ticari davalardan olup davaya bakma görevi de Asliye Ticaret Mahkemesine aittir. Dosya kapsamında bulunan belgelerden tarafların tacir olduğu ve her iki tarafın ticari işletmesi ilgilendiren satım akdinin kurulduğu anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca, Malatyada müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi bulunup bulunmadığı hususu gözetilerek, müsatkil mahkemenin bulunması halinde görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek karar verilmiş olması, müstakil mahkemenin bulunmaması halinde ise ara karar ile uyuşmazlığa Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatı ile bakılmasına karar verilerek uyuşmazlığın çözülmesi gerekirken, Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19562, Karar No: 2017/7470, Tarih: 10.10.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/19562 E.  ,  2017/7470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

2- 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9., yine 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

3- Dava konusu eşyanın müsaderesi yerine söz konusu eşyanın müsaderesine ve tasfiyesine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1-Hükmün gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin kısmında yer alan "günlüğü 20,00 TL'den olmak üzere" ibaresinden önce gelmek üzere "TCK.nun 52/2. maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi,

2- Hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmında yer alan "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine " ibaresinin çıkartılması,

3- Hükmün müsadereye ilişkin kısmında yer alan "5607 Sayılı Yasanın 16. maddesi gereğince suça konu eşyanın bozulma ihtimali nazara alındığında kararın kesinleşmesinin beklenmeksizin anılan eşyanın tasfiyesine" ibaresinin çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1819, Karar No: 2016/13457, Tarih: 28.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1819 E.  ,  2016/13457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketlerin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100.00.- TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; 18/11/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 50.985.26 .- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... yönünden açılan davanın husumet yokluğundan reddine , davalı ... yönünden dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı Medaş yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9938, Karar No: 2022/8332, Tarih: 07.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/9938 E.  ,  2022/8332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/09/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, 28/05/2012 günü caddede karşıya geçmekte olan davacıların annesi ......ile kızkardeşleri .....'nın davalı ...'ün sürdüğü, ... tarafından işletilen, davalı ... tarafından ... poliçesi ile sigortalanan otomobilin çarpması sonucu öldüğünü, davacıların annelerini ve kardeşlerini kaybetmekten derin acı duyduklarını, desteklerini kaybettiklerini beyan ederek, davacı ..... için, annesinin ölümü sebebiyle 100,00 TL maddi, 25.000,00 TL manevi tazminat, kardeşi ......'nin ölümü sebebiyle 100,00 TL maddi, 25.000,00 TL manevi tazminat, davacı .....'ya annesinin ölümü sebebiyle 25.000,00 TL, kardeşi ..... ölümü sebebiyle 25.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davacı ...'nın davasının kısmen kabulü ile annesi..... 'nın ölümü nedeniyle 13.878,58TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılar ... ve ... yönünden kaza tarihi olan 28.05.2012 tarihinden, davalı ... yönünden dava tarihi olan 01/02/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'ya verilmesine, davacı ...'nın kardeşi ...'nın ölümü sebebi ile talep ettiği destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin talebinin reddine, davacı ...'nın annesinin ölümü sebebiyle 20.000,00 TL, kardeşi ...'nın ölümü sebebiyle 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 28/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'ya verilmesine, davacı ... ...'nın annesinin ölümü sebebiyle 20.000,00 TL, kardeşi ...'nın ölümü sebebiyle 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 28/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte avalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ... ...'ya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 26,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 07/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9595, Karar No: 2010/8105, Tarih: 15.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/9595 E.  ,  2010/8105 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'i kasten öldürmeye teşebbüsten ve eşi ...'yı silahla yaralamaktan sanık ...'nın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ADANA) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.03.2008 ... ve 321/89 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanığın mağdur ...’i, göğüs sağ ön yüzde akciğer ve kalpte yaralanma yapacak, göğüs sağ ön yüz alt kısımda sağ akciğer, diafragma ve karaciğerde yaralanma yapacak şekilde, ayrıca sağ omuz ön kısımda ve sol el 3.parmakta olacak şekilde bıçak ile yaraladığı, göğse ve batına nafiz olan yaralanması nedeniyle mağdurun ... tehlike geçirdiği ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğu anlaşılmakla, teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı TCK. nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zararın ağırlığı nazara alınarak üst sınıra yaklaşılarak ceza verilmesi yerine 12 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Suç tarihinin 11.06.2007 olduğu halde, gerekçeli karar başlığında 10.06.2007 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir nitelikte kabul edilmiştir.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürmeye teşebbüs ve kasten eşini silahla yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, beyanların çelişkili olduğuna, tahrikin varlığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK’nun 53/1.maddesinin tatbikine karar verildiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-a,b,d,e maddesinde sayılan hak

yoksunluklarının 53.maddenin 2.fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar ve sanık hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle CMUK’nun 322. maddesi ile tanınan yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 15.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.