muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2827, Karar No: 2023/4055, Tarih: 04.12.2023

- Dosya kapsamının incelenmesinde; dava dışı iş sahibi idare tarafından yükleniciye 19.06.2013 tarihinde 172 gün, 19.12.2013 tarihinde 152 gün, 16.05.2014 tarihinde 132 gün olmak üzere toplamda 456 gün süre uzatımı verildiği, taşeron sözleşmesinin 26.11.2013 tarihli olduğu gözetildiğinde, 284 gün süre uzatımın davalı ile olan sözleşme dönemine tekabül ettiği anlaşılmıştır.

- Davacı şirket yetkilisinin, davalı taşeron şirket yetkililerine yönelik olarak Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı’na işçileri örgütlediklerini, şantiye alanını işgal ettikleri gerekçesi ile mala zarar verme, tehdit, iş ve çalışma hürriyetinin ihlali isnadı ile suç duyurusunda bulundukları, 2014/59625 Soruşturma numaralı dosyanın incelenmesinde herhangi bir zarar ziyanın olmadığı, tehdit iddiasına yönelik bir delil bulunmadığı, maaşını alamayan işçilerin bahçede beklemelerinin suçun yasal unsurunu oluşturmayacağı belirtilerek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği görülmüştür.

2.1. Davacının da içinde bulunduğu adi ortaklık ile davalı arasında 26.11.2013 tarihli taşeronluk sözleşmesi imzalanmıştır. Buna göre davalı taşeron, davacı yüklenicinin bir aşamaya kadar getirdiği işin devamını asıl sözleşme ve eklerine bağlı kalarak anahtar teslimi yapacaktır.

- Davacı, Ankara 6. Noterliğinin 10.11.2014 tarih ve 19545 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile işin zamanında bitirilerek teslim edilmediği gerekçesi ile sözleşmenin feshedildiğini ihtar etmiştir.

2.2. Hükme esas alınan 14.12.2018 tarihli bilirkişi raporunun denetime el verişli olduğu, raporun incelenmesinde davalının eksik bıraktığı işin tamamlanması için gerekli sürenin 77 gün olduğu, kaldı ki 26.11.2013 tarihli sözleşmeye göre teslim tarihi olan 30.05.2014 tarihli sürenin havanın fen noktasında çalışılamayacak günleri de kapsadığı, hakedişin eksik ödendiği iddiasının kısmen doğru olması halinde bu sürenin daha da azalacağı, 01.10.2014 tarihli 26 no.lu son hakedişten sonra davacı adi ortaklığın şantiyede hiçbir faaliyetinin bulunmadığı, hesabın 10.11.2014 tarihli ihtarname dikkate alınarak, davacının temyiz dilekçesinde belirttiği 66 gün süre olarak kabulünde dahi işin tamamlanmasına teknik olarak imkan varken, davacının hiçbir faaliyette bulunmayarak asıl sözleşmenin feshine kendi kusuru ile sebebiyet verdiği, savcılık dosyasında da iddialarına yönelik somut bir tespit yapılamadığı görülmekle eldeki davanın reddine karar verilmesinde hukuka aykırı bir yan bulunmamıştır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04/12/2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22782, Karar No: 2017/7577, Tarih: 06.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/22782 E.  ,  2017/7577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... Köyü, ... ada .. ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1070, Karar No: 2020/2070, Tarih: 04.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1070 E.  ,  2020/2070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme Kararı : Ankara (Batı) Adliyesi 3. Asliye Ceza

Suç : Özel belgede sahtecilik

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 25.02.2020 tarihli yazısı ile KD-2019/109372 sayılı itiraz dilekçelerinde maddi hata sonucu “30.05.2016” olarak yanlış yazdıkları itiraz tarihini “08.12.2019” olarak düzelttiklerini, bu düzeltmeye uygun olarak Dairemizin 05.02.2020 tarih, 2019/10511 esas ve 2020/932 karar sayılı ilamında da düzeltilmesini talep etmiş olmakla,

Dairemizin 05.02.2020 tarih 2019/10511 esas, 2020/932 karar sayılı ilam başlığında, itiraz yazı tarihi olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz dilekçesinde “30/05/2016” olarak belirtilen tarih yer almakta olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz dilekçesinde maddi hata sonucu yanlış tarih yazıldığı ve düzeltildiği anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesinin son cümlesi uyarınca yazıma ilişkin MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİNE DAİR TALEBİNİN KABULÜNE,

Dairemizin 05.02.2020 tarih 2019/10511 esas, 2020/932 karar sayılı ilamının, diğer kısımları aynı kalmak üzere ilam başlığında “30.05.2016” olarak gösterilen itiraz yazısının tarihinin “08.12.2019” şeklinde yazılması suretiyle, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrası gereğince DAİREMİZİN BELİRTİLEN İLAMININ DÜZELTİLMESİNE, 04/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8143, Karar No: 2013/16871, Tarih: 23.09.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/8143 E.  ,  2013/16871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan ... İnşaat Tic. Ve San. Ltd. Şti ile ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar ... ve ... İnş. San. Ltd. Şti.nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, iş kazası nedeniyle sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı eş yararına 50.812,83 TL maddi, 25.000 TL manevi tazminat, davacı çocuklar ... ve ... için talep edilen maddi tazminat taleplerinin reddine, davacı çocuk ... için 681,80 TL maddi tazminat ve 3 çocuk için ayrı ayrı 10.000'er TL manevi tazminatınn olay tarihi olan 22.07.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılar ... ve ... İnş. San. Ltd. Şti.nden tahsiline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; iş kazası sonucu davacılar murisi ...'in vefat ettiği, mahkemece hükme esas alınan kusur raporunda olayın meydana gelmesinde aleyhinde hüküm kurulan davalıların % 90, davacılar murisi müteveffa işçinin % 10 oranında kusurlu bulunduklarının belirtildiği, bilirkişi hesap raporunda davacılar murisinin iskontolu pasif dönem kazancı 40.952.56 TL olarak belirlenmesi gerekirken matematiksel hata sonucu 41.502,56 TL olarak belirlendiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarının, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez.

Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonra da bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı, hesap raporunun Yargıtay denetimine elverişli olması gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda; bilirkişi hesap raporunda davacılar murisinin iskontolu pasif dönem kazancı 40.952.56 TL olarak belirlenmesi gerekirken matematiksel hata sonucu 41.502,56 TL olarak belirlendiği ve bu nedenle denetime elverişli olmadığı açıktır.

Yapılacak iş; yukarıda belirtilen hususlar dikkate alınarak aktüerya uzmanı hesap bilirkişisinden rapor alınıp sonucuna göre maddi tazminata karar vermekten ibarettir.

O halde, davalılar ... ve ... İnş. San. Ltd. Şti.nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1479, Karar No: 2007/1500, Tarih: 03.04.2007

7. Hukuk Dairesi 2007/1479 E., 2007/1500 K.

**7. Hukuk Dairesi 2007/1479 E., 2007/1500 K.**

**- ÇEKİŞMELİ TAŞINMAZ

- HAZİNE ADINA TESCİL

- KADASTRO TESPİTİ

- TAPUDA KAYITLI OLMAYAN TAŞINMAZ MALLARIN TESPİTİ**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 15 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi. Dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 110 ada 62 parsel sayılı 37956,92 m2 yüzölçümündeki taşınmaz çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden zilyetlik yoluyla davacı taraf adına tespit edilen taşınmazların toplam yüzölçümünün 100 dönümü aştığından söz edilerek davalı hazine adına tespit edilmiştir. Davacı Orhan Yüce vergi kaydına bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava ve temyize konu 110 ada 62 parsel sayılı taşınmazın davacı Orhan Yüce adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı tarafın tutunduğu 1937 tarih, 75, 76, 79 ve 140 tahrir sayılı vergi kayıtlarının dava ve temyize konu 110 ada 62 parsel sayılı taşınmaza ait olduğu tesbit gününde taşınmaz üzerinde adına tescile karar verilen zilyet davacı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş isede yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Kural olarak davanın dayanağını oluşturan 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14/son maddesi hükmüne göre aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden zilyetlik yoluyla bir kişinin edinebileceği toplam taşınmaz miktarı kuru toprakta 100, sulu toprakta 40 dönümdür. Tesbit nedenleri dikkate alındığında çekişmeli taşınmaz norm fazlası açık bir

anlatımla 100 dönüm fazlası olarak davalı hazine adına tesbit edilmiştir. Saptanan bu hukuksal olgu yerel mahkemenin ve taraflarında kabulündedir. Bu olgular karşısında davacı taraf vergi kayıtlarına dayanmıştır. Davacı tarafın tutunduğu 1937 tarih, 75 ve 140 tahrir sayılı vergi kayıtlarında özellikle, 75 tahrir sayılı vergi kaydında doğuda, 140 tahrir sayılı vergi kaydında ise güneyde "M…

…." sınır yeri olarak tarif edilmiştir. Sözü edilen "M…

anlatımla 100 dönüm fazlası olarak davalı hazine adına tesbit edilmiştir. Saptanan bu hukuksal olgu yerel mahkemenin ve taraflarında kabulündedir. Bu olgular karşısında davacı taraf vergi kayıtlarına dayanmıştır. Davacı tarafın tutunduğu 1937 tarih, 75 ve 140 tahrir sayılı vergi kayıtlarında özellikle, 75 tahrir sayılı vergi kaydında doğuda, 140 tahrir sayılı vergi kaydında ise güneyde "M…

…." sınır yeri olarak tarif edilmiştir. Sözü edilen "M…

……" sınırını yerel bilirkişi ve tanıklar 110 ada 61 parsel sayılı taşınmaz yeri olarak tarif etmişlerdir. 110 ada 61 parsel sayılı taşınmazın ise Nurettin oğlu Ziya adına tesbit edildiği anlaşılmaktadır. Çekişmeli taşınmaza doğuda komşu 58 parsel sayılı taşınmazın ise Reşit oğlu Mehmet Yüce adına tesbit edildiği de dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Sözü edilen bir başka deyişle dayanılan vergi kayıtlarının tümünde tarif edilen diğer sınır yerleri ise her yerde bulunması mümkün doğal nitelikteki sınır yerlerindendir. Hal böyle olunca dayanılan vergi kayıtlarının dava konusu taşınmazı kapsaması olanaksızdır. Kaldı ki, 1937 tarih, 75 ve 140 tahrir sayılı vergi kayıtlarında aynı nitelikte "M…

……" sınırı tarif edilmiş isede sözü edilen vergi kayıtlarının tahrir sayıları teselsül etmemektedir. Öte yandan davacı tarafın tutunduğu vergi kayıtlarında davacı tarafın miras bırakanı 1/3 pay sahibidir. Hal böyle olunca davacı tarafın vergi kayıtları dışında öne sürdüğü çekişmeli taşınmazın dava dışı Kemal 'den satın alındığı yolundaki iddiası da dayanaktan yoksun kalmıştır. Esasen bu olguda yöntemine uygun biçimde davacı tarafça da kanıtlanmıştır. Mahkemece bu olgular ile davanın dayanağını oluşturan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14/son maddesi hükmünde öngörülen kısıtlamalar dikkate alınarak davanın reddine, dava konusu taşınmazın tesbit gibi davalı hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 30.4.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1022, Karar No: 2018/3813, Tarih: 07.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/1022 E.  ,  2018/3813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat .... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 27/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 01/06/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19891, Karar No: 2013/21300, Tarih: 24.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/19891 E.  ,  2013/21300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında: TCK’nın 85/1, 62, 50/4, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar ..., ..., ..., ., ... müdafileri, sanıklar ..., ... ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın adli para cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

1-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... haklarında kurulan hükümlere ilişkin incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar ..., ..., ... müdafilerinin eksik inceleme yapıldığına, sanıkların kusurlarının bulunmadığına, katılanlar vekilinin verilen cezaların az olduğuna ilişkin, sanıklar ... ile ...'nın ise bir nedene dayanamayan temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanıklar ...,... ve ... haklarında kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ölenin işvereni ve sanık ...'ın sahibi ve yetkilisi olduğu Şelale Elektrik şirketince yapılan sulama amaçlı trafoya, Gedaş enerji nakil hattından, Gedaş tarafından elektrik verilmesi, fiziki bağlantı yapılması sırasında yasal düzenlemelere uyulmaması, güvenli yol ve yöntemlere de riayet edilmeyerek fiziki bağlantı için hattın asıl sahibi ve işleticisi Gedaş İl Müdürlüğü Sistem bakım ve işletme müdürlüğünden enerji verme ve kesmeye yetkili elemandan fiziki bağlantı yapılması sağlanmaması, bunun yerine bakım ve onarım işinin verildiği sanıklar ... ve ...'nin yetkilileri olduğu taşeron Aron elektrik şirketinin anılan hususta yetkisi bulunmayan çalışanları olan sanıklar ... ve ... tarafından talimatlara aykırı şekilde, yanlış hattın akımının kesilmesi neticesinde gerçekleşen olayda; Gedaş İl müdürü, müdür yardımcısı ve sistem bakım işletme müdürü olan adı geçen sanıkların eylemleri ile olay arasında doğrudan illiyet bulunmadığı, bu sebeple de olayda kusurlarının olmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerin hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2968, Karar No: 2023/4532, Tarih: 28.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/2968 E.  ,  2023/4532 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/162 E., 2022/567 K.

DAVA TARİHİ : 08.10.2018

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraf vekilleri temyiz yoluna başvurmuş ve Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı olarak çalıştığını, ... ... Sendikasının üyesi olduğunu, Günde Azami Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik'in (Yönetmelik) 4 üncü maddesinde günde azami 7,5 saat veya daha az çalıştırılması gereken işlerin sayıldığını, maddenin (p) bendinde gürültülü işlerin bu kapsamda olduğunun belirtildiğini, gürültülü işler tanımına ise gürültü düzeyi 85 Db'in üzerinde olan işlerin girdiğinin ifade edildiğini, davacının çalıştığı işyerinde Mart 2016 tarihinde gürültü ölçümlerinin yapıldığını ve söz konusu ölçümlerde kişisel maruziyet değerinin 93,3 Db olarak ölçüldüğünü, gürültü maruziyet değerinin Yönetmelik'teki sınır değer olan 85 Db’den yüksek çıktığını, 2016 yılının Kasım ayında işyerinde yapılan ikinci ölçümde ise gürültü düzeyinin 85 Db’in altında gerçekleştiğini ancak söz konusu ikinci ölçümde tezgah ve makinaların bir kısmının çalıştırılmayarak gürültü düzeyinin düşürülmeye çalışıldığını, bu ölçümün metot ve usullerinin hukuka uygun ve adil biçimde yapılmadığını, nitekim ölçüm sonrasında tüm tezgah ve makinaların aynı anda çalıştırılmaya devam edildiğini, bu nedenle ikinci ölçümün dikkate alınmaması gerektiğini, ortamın gürültüye müsait olduğunu ve davacının sürekli risk altında bulunduğunu, riskin varlığının dahi 7,5 saat çalıştırılması için yeterli olduğunu, bu nedenle davacının Yönetmelik kapsamında sayılması gerektiğinin tespiti ile işyerinde geçerli toplu ... sözleşmeleri hükümleri gereğince hak kazanılan kısa çalışma primi ile fazla çalışma ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP