muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/2086, Karar No: 2025/2547, Tarih: 12.03.2025

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.11.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçilerin kadroya geçirildikleri işyerinde yürürlükte bulunan bir toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmeleri için en erken tarihin 01.11.2020 olması gerektiği, davacıya 01.11.2020 ve sonrası itibarıyla uygulanması öngörülen ücret zammına ilişkin bir düzenleme söz konusu olmadığından; davacının 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin ücret zammı dışındaki diğer hükümlerinden yararlanabileceği bu nedenle davacının ücretinin tespitinde 31.10.2020 tarihi itibarıyla hak edilen ücret aynen korunarak varsa 01.11.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki eksik ödenen ücretin ve hüküm altına alınan diğer alacakların yeniden hesaplanması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, ayrıca ilâmda İlk Derece Mahkemesince faiz başlangıç tarihi olarak kabul edilen arabuluculuk son tutanak tarihi hatalı yazılmış ise de, kararın davacı tarafından temyiz edilmediği anlaşıldığı gerekçesiyle bozma nedeni yapılmadığı belirtilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacının ücretinin 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine göre belirlendiğini, Bakanlığın genel uygulamasının hukuka uygun olduğunu,

2. Davacının bir yandan bireysel iş sözleşmesindeki günlük brüt ücretin esas alınmasını, bir yandan da toplu iş sözleşmesi ile öngörülen ücret kriterlerinin uygulanmasını istemesinin mümkün olmadığını, bu durumda işçilere hem asgari ücrete yapılan zammın hem de toplu iş sözleşmesinden kaynaklı zammın yapılması gibi (çifte zam) bir durum oluşacağını ve ücretlerin fâhiş bir hâl alacağını,

3. Davacının ücretinin düşürülmediğini, davacının ücretinin 2019 yılı asgari ücret seviyesine çekilerek bu ücrete %4 oranında ücret zammı uygulanmadığını, ücret bordrolarından anlaşılacağı üzere davacının 2018 yılı ücreti korunarak bu ücret üzerine %4 oranında ücret zammı yapıldığını,

4. Faiz türü ve başlangıç tarihlerinin hatalı olduğunu,

5. Davacının arabulucuya başvuru tarihinden sonraki ücret farkı alacağı, ikramiye farkı alacağı, ilave tediye farkı alacağı taleplerine ilişkin taleplerinin dava şartı yokluğu nedeniyle reddedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 01.11.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki ücretin tespiti, alacakların hesaplanması, faiz başlangıç tarihi, yargılama gideri ve arabuluculuk giderinin paylaştırılması hususlarındadır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 01.11.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki ücretin tespiti, alacakların hesaplanması, faiz başlangıç tarihi, yargılama gideri ve arabuluculuk giderinin paylaştırılması hususlarındadır.

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3/14. maddesinde"...Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır." şeklinde yer alan hükmü uyarınca Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama gideridir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) "Yargılama giderlerinden sorumluluk" kenar başlıklı 326. maddesinin ikinci fıkrasına göre davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa Mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır. Yapılan açıklamalar doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilen eldeki davada, arabuluculuk giderinin tarafların haklılık oranına göre paylaştırılması gerekirken, arabuluculuk giderinin bozma ilamı öncesinde davalıdan tahsili amacıyla harç tahsil müzekkeresi yazılmış olduğundan tekrardan alınmasına yer olmadığına karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

3. Bilindiği üzere 6100 sayılı Kanun'da usuli kazanılmış hak kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri hâline gelmiştir. Anlam itibarıyla bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Mahkemenin, Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir (Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu, 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 Esas, 1960/9 Karar sayılı karar). Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usuli kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu, 04.02.1959 tarihli ve 1959/13 Esas, 1959/5 Karar sayılı karar).

İlk Derece Mahkemesince bozma öncesi yargılamada, dava konusu alacakların faiz başlangıç tarihi 09.06.2022 olarak kabul edilmiş ve davacı temyizi olmaması nedeniyle bu hususun bozma sebebi yapılmadığı belirtilmiştir. Bozma sonrası yargılama sonucunda dava konusu alacakların faiz başlangıç tarihinin usuli kazanılmış hakka aykırı biçimde 08.06.2022 olarak kabulü bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370/2 hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (1), (2) ve (3) numaralı bentlerinde yer alan "08.06.2022” ibaresinin çıkartılarak yerine “09.06.2022” ibaresinin yazılmasına,

Hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinin çıkarılarak yerine "5-Arabuluculuk aşamasında yapılan ve suç üstü ödeneğinden karşılanan 680,00 TL arabuluculuk ücretinin kabul ve ret oranlarına göre belirlenen 676,31 TL'sinin davalıdan, 3,69 TL'sinin davacıdan alınarak hazineye irad kaydına" suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9996, Karar No: 2008/11252, Tarih: 20.11.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/9996 E.  ,  2008/11252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Tarih :23.06.2008

Nosu :27-49

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet eden vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, eşyanın aynından doğan vergi borcunun rehinden önce yer almasının hatalı olduğunu, ancak rehinden önceki vergi borcunun önceliği olabileceğini, motorlu taşıtlar vergisinin beş yıllık zamanaşımı olduğunu ileri sürerek, vergi dairesine ayrılan payın müvekkiline tahsilini istemiştir.

Mahkemece vergi dairesinin alacağının eşyanın aynından kaynaklanması nedeniyle önceliği olduğu belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikayet eden vekili kararı temyiz etmiştir.

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanunun 21/II hükmü uyarınca “Rehinli alacaklıların hakları mahfuzdur.Ancak, gümrük resmi, bina ve arazi vergisi gibi eşya ve gayrimenkulün aynından doğan amme alacakları o eşya ve gayrimenkul bedelinden tahsilinde rehinli alacaklardan evvel gelir”. Bu nedenle eşyanın aynından doğan kamu alacağının rehin hakkından önce geldiği konusundaki mahkemenin görüşünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, Vergi Dairesinin yazısında, 2.252.00 YTL trafik para cezası ile bu cezaya ilişkin 1.042.00 YTL gecikme zammı da eşyanın aynından doğan kamu alacağına dahil edilmiştir. Trafik para cezası ile bu cezaya ilişkin gecikme zammı eşyanın aynından doğan bir kamu alacağı olmadığından rehin hakkına göre önceliği bulunmamaktadır. Mahkemece, bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/860, Karar No: 2012/3355, Tarih: 26.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/860 E.  ,  2012/3355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 2 parça taşınmazın davalı oğlu tarafından kandırılmak suretiyle elinden alındığını ileri sürerek, tapu iptal tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hile olgusu sabit görülerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 356.40.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14878, Karar No: 2022/5997, Tarih: 07.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/14878 E.  ,  2022/5997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

A) Sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ile kullanma suçlarından verilen beraat, sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekili ile sanık ... müdafisinin temyizlerinin incelenmesinde;

CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri yasal ve yeterli gerekçe ile değerlendiren Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ile kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin bozulmasını isteyen görüşe iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ...’ın üzerine atılı 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçları yönünden, yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanık ... tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı; sanık ...’ın üzerine atılı iştirak halinde 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçları yönünden ise yüklenen suçların sanık ... tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekili ile sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden mahkûmiyet ve beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen beraat, sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet, 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekili ile sanık ... müdafisinin temyizlerinin incelenmesinde;

2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan en aleyhe kabulle suç tarihinin "31.12.2009" olduğu, suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan en aleyhe kabulle suç tarihinin "25.01.2010" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan en aleyhe kabulle suç tarihinin "31.12.2009" olduğu, suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan en aleyhe kabulle suç tarihinin "25.01.2010" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ile sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 07.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3640, Karar No: 2019/890, Tarih: 06.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3640 E.  ,  2019/890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 20/.../2016 tarih ve 2015/336 E. - 2016/343 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen .../05/2017 tarih ve 2017/458-2017/452 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "YAŞAM" asıl unsurlu tescilli markalarının bulunduğunu, davalı gerçek kişinin ise 2013/35625 başvuru nolu "YAKIN YAŞAM SAĞLIKLI VE GÜZEL GÜNLER YAKINDA+şekil" ibaresinin tescili için diğer davalı kuruma başvuru yaptığını, müvekkilinin bu başvuruya yaptığı itirazın ... tarafından nihai olarak reddedildiğini, bu kararın hukuka aykırı olduğunu, zira müvekkiline ait markalarla davalı başvuru arasında KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğunu, markaların kapsadıkları mal ve hizmetlerin de örtüştüğünü ileri sürerek, TPMK ... 20.06.2015 tarihli ve 2015-M-5477 sayılı kararının 30. sınıfta düzenlenen emtialar yönünden iptaline, tescili halinde aynı sınıf yönünden markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, davacıya ait markalarla dava konusu başvuru arasında benzerlik bulunmadığını, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkilinin başvurusu ile davacı markaları arasında benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TPMK vekili, davacıya ait markalarla dava konusu başvuru arasında benzerlik bulunmadığını, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkilinin başvurusu ile davacı markaları arasında benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; taraf markalarının bütün halinde değerlendirilmesinde fonetik, anlamsal ve görsel olarak benzer olduğu, markaların kapsamında yer alan hizmetlerin aynı tür olması nedeniyle söz konusu bu hizmetler yönünden markalar arasında KHK 8/1-b maddesi anlamında iltibas oluştuğu, 2013/35625 başvuru nolu davalı markasının, başvuruya konu 30. sınıfta yer alan “…Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar…” ile “…Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler…” emtiaları açısından davacının 184203 tescil nolu “yaşam”,... tescil nolu “yaşam”,....tescil nolu “yaşam grissini kepekli şekil”, .... tescil nolu “yaşam kurabiye fındıklı-kakaolu ve hindistancevizli-kakaolu şekil” markaları ile KHK 8/1-b maddesi anlamında benzerlik olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPMK ... 20/06/2015 tarih 2015-M-5477 sayılı kararının 30. sınıfta pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar, şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler ürünleri yönünden iptaline, davalı adına tescilli 2013/35625 sayılı "YAKIN YAŞAM SAĞLIKLI VE GÜZEL GÜNLER YAKINDA +şekil" markasının tescilli olduğu 30. sınıfta pastacılık ve fırıncılık mamulleri tatlılar, şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler ürünleri yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, fazlaya dair talebin reddine, karar verilmiştir.

Davalı ... vekili ve TPMK vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı ... ve Marka Kurumu vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye ...,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPMK'den alınmasına, 06/02/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5873, Karar No: 2018/12347, Tarih: 18.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/5873 E.  ,  2018/12347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın açılmamış sayılmasına ilişkin verilen hüküm davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 14.08.2004 tarihinde davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu aracın, davacı yayaya çarpması sonucu yaralanarak tekerlekli sandalyede yaşamaya mahkum olduğunu, bu nedenle büyük üzüntü ve elem duyduğunu beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 1.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; HMK 150/6 maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle tazminat istemine yöneliktir.

Anayasa'nın 35 ve 36. maddeleri ile 6100 sayılı HMK.'nun 27.maddesi uyarınca, taraflar dinlenilmeden, iddia ve savunmalarını beyan etmeleri için davet edilmeden hüküm verilemez. Aksi halde savunma hakkı kısıtlanmış olur. Yine, davanın açılmamış sayılmasına karar verilebilecek halleri düzenleyen 6100 Sayılı HMK.'nın 150.maddesinde; usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verileceği belirtilmiş, aynı maddenin 2. Fıkrasının son cümlesinde ise; Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen tarafın yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemeyeceği belirtilmiştir.

Somut olayda; davacı vekili 08.04.2014 tarihli celsede mahkemeye mazeret dilekçesi sunmuş; aynı tarih ve aynı saatte ... İcra Hukuk Mahkemesinde duruşmasının olduğunu beyan ederek duruşmaya katılamayacağını bildirmiş dilekçe ekine mazeretine ilişkin ... İcra Hukuk Mahkemesi duruşma tutanağını eklemiş ve bu şekilde haklı mazeretini belgelendirmiştir. Davacı vekilinin mazeretini belgelendirmiş olması, her iki duruşma günü ve saatinin aynı zamana denk gelmesi, ... ve ... ilçesi arasındaki mesafe, davacı vekilinin daha önce sunmuş olduğu mazeretlerini de belgelendirmiş olduğu gözetildiğinde davacı vekilinin mazeret bildirimi usule uygun ve haklı olduğu halde mahkemece; mazeret kabul edilip yeni bir duruşma günü verilmesi gerekirken davacı vekilinin yargılamayı sürüncemede bıraktığı gerekçesiyle mazeretin reddine ve sonrasında davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 18/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.