muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4502, Karar No: 2019/6410, Tarih: 07.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4502 E.  ,  2019/6410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mirasın reddi istemine ilişkin olarak açılan davada, ...Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Talep, mirasın reddine ilişkindir.

....Mahkemesince murisin son ikamet adresinin ....olduğu gerekçesi ile yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

....Mahkemesince ise, davacının kendi ikamet mahkemesi olan...Mahkemesinde babasının mirasını reddettiğinin tesciline karar verilmesini talep ettiği, mahkemenin ise murisin son ikamet adresinin .....olduğunu belirterek yetkisizlik kararı verdiği, yukarıdaki açıklamalardan da anlaşılacağı üzerine mirasın reddinin tescili davalarında kesin bir yetki kuralının söz konusu olmadığı ve talepte bulunan mirasçının ikamet mahkemesinin de yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

4721 sayılı TMK'nın 609. maddesinin dördüncü fıkrasında "Süresi içinde yapılmış olan ret beyanı, mirasın açıldığı yerin sulh mahkemesince özel kütüğüne yazılır ve reddeden mirasçı isterse kendisine reddi gösteren bir belge verilir." hükmüne yer verilmiştir.

Bu yasal düzenlemeye göre mirasın reddi istemi, mirasın açıldığı yerin sulh hukuk mahkemesinde mirasçı tarafından sözlü veya yazılı beyanla yapılabilir. Buradaki yetki kesin olup, miras bırakanın son yerleşim yerindeki sulh hukuk mahkemesi görevli ve yetkili mahkemedir (TMK 609. md - Y.2.HD 2009/12919 E. - 2009/17413 K.).

Somut olayda, müteveffanın son ikamet adresinin "..." olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın....Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/84, Karar No: 2023/3840, Tarih: 10.05.2023

**11. Ceza Dairesi         2020/84 E.  ,  2023/3840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2014/401 Esas, 2015/288 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2019/109111 sayılı tebliğnamesi ile mahkumiyet hükmünün onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; müvekkili ...'nın borçlusu tarafından dolandırılma ve atılı suçu işlediğine dair delil bulunmamasına rağmen mahkumiyet hükmü kurulması, adli sicil kaydı olmayan, ticaretle uğraşan müvekkili hakkında takdiri indirim ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesi nedeniyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'nın, borçlusu katılan ... olan 1700,00 TL bedelli sahte bono düzenleyip takibe koymak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla dava açılmıştır.

2. Sanık savunmasında suçlamayı kabul etmediğini, kendisinin ... Orman Ürünleri isimli firmanın sahibi ve yetkilisi olduğunu, hatırladığı kadarıyla katılana kapı paneli sattığını, karşılığında bir miktar nakit alıp geri kalan borç için senet düzenlendiğini, dava konusu senedin içeriğini muhasebe çalışanı ...'ın doldurduğunu ancak borçlu imzasının katılan ... tarafından atıldığını, bu arada katılanın yanında da bir şahsın bulunduğunu, imzanın bu şahıs tarafından mı yoksa katılan tarafından mı atıldığını hatırlamadığını, senet bedeli ödenmeyince icra takibine başladığını, beyan etmiştir.

3. Katılan ... sanık ile hiçbir alışverişi olmadığı halde adına bono tanzim edilip icra takibine konulduğunu, bu durumu ödeme emri geldikten sonra anladığını ve şikayette bulunduğunu, takibe itiraz ettiğini ancak süreyi kaçırdığı için itirazın reddedildiğini beyan etmiştir.

3. Katılan ... sanık ile hiçbir alışverişi olmadığı halde adına bono tanzim edilip icra takibine konulduğunu, bu durumu ödeme emri geldikten sonra anladığını ve şikayette bulunduğunu, takibe itiraz ettiğini ancak süreyi kaçırdığı için itirazın reddedildiğini beyan etmiştir.

4. 14.04.2014 tarihli bilirkişi raporunda; suça konu bononun ön yüzündeki yazı ve rakamların ... eli ürünü olduğu, borçlu imzalarının katılan ... eli ürünü olmadığı, bu imzaların sanıklar ... ve ... eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediği, arka yüzdeki ... ciro ve imzasının ... eli ürünü olduğu kanaati bildirilmiştir.

5. Temyize konu olmayan sanık ... katılan müşterileri olduğu için yanında birkaç kişiyle gelip malzeme aldıklarını ancak bononun ellerine nasıl geçtiğini hatırlamadığını genelde müşterilerin senet düzenlemek konusunda bilgileri olmadığından şirket çalışanlarının müşterilerin huzurunda senetleri doldurduğunu ancak senetteki meblağ ve tarihleri müşterilerin yazdıklarını, olayın üzerinden uzun zaman geçtiğinden hatırlamadığını ancak bilinçli olarak yapılan bir şey olmadığını, ...'in senedi daha önceden imzalanmış olarak getirdiğini kendisinin de yardımcı olmak için boş kısımlarını doldurmuş olabileceğini suç işleme kastı olmadığını beyan etmiştir.

6. Mahkemece her ne kadar sanık, bononun alışveriş karşılığı katılan ya da yanında gelen kimliği belirsiz bir kişi tarafından imzalanmış olabileceği yönünde savunmada bulunmuşsa da bu savunmasını doğrulayacak mal satışına ilişkin belgeleri ibraz edememiş olması karşısında savunmaya itibar edilmeyerek sabit görülen sahtecilik eyleminden dolayı mahkumiyetine karar verilmiştir.

7. Katılan ...,hükümden sonra 15.06.2015 havale tarihli dilekçesi ile borçlu gösterildiği icra dosyasındaki tüm hacizlerin kaldırıldığını, dosyadan feragat edildiğini tüm mağduriyetinin giderildiğini bu nedenle yapmış olduğu şikayetten vazgeçtiğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin altıncı fıkrasının (c) bendinde işaret olunan zarar kavramının, kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu gözetilerek, sanığa yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçu neticesinde ne gibi somut zarar oluştuğu irdelenip gerekçeye yansıtılmadan, suç tarihinde engel adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında, yasanın aradığı objektif ve subjektif şartlar karar yerinde tartışılmadan, "zararı karşılamaya yönelik pişmanlığı ortaya koyacak dosyaya yansıyan olumlu tutum ve davranışın bulunmaması" şeklindeki hatalı gerekçe ile 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin uygulanamayacağına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2014/401 Esas, 2015/288 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12750, Karar No: 2017/294, Tarih: 19.01.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/12750 E.  ,  2017/294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Kasten yaralama ve tehdit suçlarından mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 19.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7086, Karar No: 2010/11117, Tarih: 19.07.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/7086 E.  ,  2010/11117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasasının 20.maddesinin son fıkrasında ekili arazilerin boşaltılmasının hasat sonuna bırakılacağı, hasat sonuna bırakılması mümkün olmayan hallerde ise ekin bedelinin tazmini suretiyle taşınmazın boşaltılabileceği hükme bağlanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; ürün zararının, tazmin yükümlülüğü kapsamı içinde olduğu anlaşılmaktadır. Yasanın 20. maddesinde hükme bağlanmış olan tazmin yükümlülüğü, ekili taşınmazın hasat zamanı beklenmeden boşaltılması gereken hallerde, boşaltma tarihinde gerçekleşmiş olan zarar miktarıyla sınırlıdır. Başka bir anlatımla kamulaştıran idarenin hasat zamanını beklemeden el attığı taşınmazda ekili olan ürün için ödeyeceği tazminat, boşaltma tarihine kadar ilgililer (davalı) tarafından fiilen yapılmış olan harcamalardan ibarettir. Ekili ürünün hasat sonunda getireceği net gelir, henüz gerçekleşmeyen, gerçekleşip gerçekleşmeyeceği veya ne oranda gerçekleşeceği de bilinmeyen bir gelir olup, böyle bir gelirden yoksun kalındığından dolayı hesaplanan tazminatın kamulaştırma bedeline eklenmesi mümkün değildir.

Mahkemece, taşınmazın bulunduğu yörede buğday ürününün mutat ekim tarihinden el atma tarihine kadar davalı tarafından yapılan harcamaların miktarı belirlenmeli ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

../..

-2-

2010/7086-11117

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7498, Karar No: 2018/18362, Tarih: 11.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/7498 E.  ,  2018/18362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işveren işçisi olarak çalışmakta iken sendikaya üye olduğunu, sendikaya üye olduktan sonra rızası alınmadan günlük brüt ücretinin düşürüldüğünü ileri sürerek fark ücreti, fark ikramiye, ilave tediye ile kıdem ve ihbar tazminatı fark alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın zamanaşımına uğradığını, davacının dava dilekçesinde iddia ettiği uygulamaların ... zamanına ait olduğunu, kendilerinin işyerinin işletme hakkını 24.07.2006 tarihinde, şirket hisselerini de 31.08.2010 tarihinde devir aldıklarını, dolayısıyla davada herhangi bir sorumluluklarının bulunmadığını, davacının özelleştirme sebebiyle kamuda çalışmak istediğini bildirerek iş sözleşmesinin feshini talep ettiğini, davacının bu talebi üzerine de iş sözleşmesinin tüm hakları ödenmek üzere fesih edildiğini, davacının hiçbir hak ve alacağının kalmadığını, bu durumun davacı tarafından çekincesiz imzalanan ibranameden de anlaşıldığını, davacının ücretinin düşürülmediğini, toplu iş sözleşmesi gereği verilmesi gereken tüm haklarının davacıya eksiksiz olarak verildiğini, davacının altı sene itiraz etmeyip bu davayı açmasında kötüniyet bulunduğunu, faiz taleplerinin de hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin hukuka aykırı olarak düşürülüp düşürülmediği ve buna bağlı olarak talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin hukuka aykırı olarak düşürülüp düşürülmediği ve buna bağlı olarak talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Davacı tarafından davaya dayanak olarak gösterilen iş sözleşmesinin altı numaralı bendinde davacının işe girişteki ücreti belirtildikten sonra 7.bentte işçinin yıllık 270 saate kadar fazla çalışmalarının aylık brüt ücrete dahil olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır. Davalı şirketin davacıya da tebliğ ettiği yazıda işverenliğin 20-24.11.2004 tarihinde yapılan sınavlar neticesinde belirli/belirsiz iş sözleşmelerine dayalı olan personelden; tekniker (iki yıllık elektrik elektronik bilgisayar), teknisyen (elektrik elektronik bilgisayar) ve büro işçisi (lise) ünvanlarında bulunun işçilerin 15.03.2005 tarihi itibariyle yürürlükte bulunun Toplu İş Sözleşmesi kapsamına alınacakları ve işçilerle yapılan iş sözleşmesinin 7. maddesinde belirtilen hükmün dikkate alınmaması, söz konusu personelin kalifikasyon cetvellerinin ilgili bölümlerinde yer alan tekniker: 3. eşdeğer dereceli uzman teknisyeni ünvanına 26.066.560/ TL/gün, teknisyen: 4. eşdeğer teknisyen ünvanına 25.417.600 TL/gün, büro işçisi: 5. eşdeğer dereceli kalkülatör ünvanına 24.876.800 TL/gün ücretlerin belirli iş sözleşmelerindeki görev ünvanı ve ücret bölümüne yazılarak yeniden değerlendirme ile 15.03.2005 tarihinden itibaren Toplu İş Sözleşmesi kapsamına alındıkları belirtilmiştir. İşçiler aynı ayda sendikaya da üye olmuşlardır. Sendikaya üye olması ile birlikte mer’i sözleşmeye göre sendikaya üye olduğunun işverene bildirildiği tarihteki görevinin karşılığı olan yevmiye ile çalışacağını kabul ettiği görülmektedir. Dosya kapsamına göre davacıya ödenen ücretin Toplu İş Sözleşmesiyle belirlendiği anlaşıldığından uygulamanın kanuna aykırılığından söz edilemez. Davacıya yürürlükte olan Toplu İş Sözleşmesi gereğince ödenmesi gereken menfaatler davalı tarafça ödenmektedir. Bu şekilde davacının Toplu İş Sözleşmesinden faydalanmasıyla birlikte Toplu İş Sözleşmesinin işçiler lehine getirdiği akçalı menfaatlerden (giyim yardımı, gıda yardımı, yemek yardımı, ikramiye, ilave tediye gibi) de yararlanması mümkün olup, davacının gelirinde artış meydana gelmiştir. Davacı sendikaya üye olup toplu iş sözleşmesinden yararlanmak istediğini belirttiğine göre, Toplu İş Sözleşmesi gereği belirlenen yeni ücretini kabul etmiş olup, hem Toplu İş Sözleşmesi kapsamındaki sosyal hakları hem de kapsam dışı işçilere ödenen günlük brüt ücreti talep etmesi mümkün değildir.

Aynı gerekçelerle fark alacak talep eden ve aynı grup işletme Toplu İş Sözleşmesinin uygulandığı iş yerinde çalışan emsal işçinin dosyasında Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından verilen son kararda özetle; tarafların anlaşması ya da düzen ilkesi gereği Toplu İş Sözleşmesi hükümleri uyarınca kök ücretin düşürülebileceği, bireysel ve Toplu İş Sözleşmesindeki aynı amaca yönelik hükümlerinin gruplandırılarak karşılaştırılması gerektiği ve yapılan karşılaştırma neticesinde, işçinin kök ücreti düşürülse de Toplu İş Sözleşmesinden faydalanmakla bireysel iş sözleşmesine nazaran çok daha avantajlı bir konuma geldiği, objektiflik ölçütü açısından da işçi yararına bir sonucun gerçekleştiği, işçinin bir yandan bireysel iş sözleşmesindeki günlük çıplak ücretinin esas alınmasını, diğer taraftan da Toplu İş Sözleşmesi ile öngörülen ücret kriterlerinin uygulanmasını istemesinin mümkün olamayacağı gerekçesiyle işçinin hem Toplu İş Sözleşmesi kapsamındaki sosyal hakları hem de kapsam dışı işçilere ödenen günlük brüt ücreti talep edemeyeceği kabul edilmiştir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun, 03.05.2017 tarih, 2017/887 esas, 2017/885 karar sayılı kararı).

Mahkemece, bu yönler gözetilmeksizin davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5493, Karar No: 2024/1712, Tarih: 04.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5493 E.  ,  2024/1712 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI :2020/1130 Esas, 2022/819 Karar

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM :Yeniden esas hakkında kurulan hüküm ile davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ :Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2017/188 E., 2018/247 K.

Taraflar arasındaki markaya tecavüz ile haksız rekabetin men'i ve maddi manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "ZEN" markasını tescil öncesi de dahil olmak üzere ... süreden beridir ulusal pazarda kullandığını, tanınmış marka haline geldiğini, davacının ZEN ibaresini 2003/34375 numara ile tescil ettirdiğini, davalı şirketin MARKAZEN ibaresi üzerinde marka hakkına sahip olmadığını, söz konusu markanın dava dışı bir üçüncü kişi adına kayıtlı göründüğünü, bu kişinin kuyumculuk sınıfında yapılan tescil başvurusuna itiraz edildiğini, davalı şirketin MARKAZEN markasını kullanarak internet ortamında satışlar yaptığını, tekstil ve gözlük yanında müvekkilleri şirketin faaliyet konusunu oluşturan kuyumculuk alanında da satışlar yaptığını, davalı şirkete bu konuda keşide edilen ihtarname üzerine www.zenpirlantalari.com adlı adresin filen kullanımına son verilmesine karşılık çeşitli mecralarda MarkaZen adı altında ürün satışına devam edildiğini ve davacının itibarına zarar verildiğini, bunlardan dolayı internet sitelere erişim ile davalı tarafın tecavüz teşkil eden fiillerinin durdurulmasını, müvekkiline ait markanın kötü niyetle ve haksız biçimde kullanılması yoluyla meydana gelen haksız rekabetin men'ine, 10.000,00 TL maddi, 2.000,00 TL manevi tazminata ve ilamın davalı tarafça Türkiye'de en yüksek tirajlı üç gazetede yayımlanmasına karar verilmesini dava etmiş, ıslah dilekçesinde, 10.000,00 TL tazminat talebini 28.910,61 TL arttırarak 38.910,61 TL maddi ve 2.000,00 TL manevi tazminat yönünden davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili süresinden sonra sunmuş olduğu cevap dilekçesinde; belirtilen internet siteleri ile müvekkilinin ilgisinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili süresinden sonra sunmuş olduğu cevap dilekçesinde; belirtilen internet siteleri ile müvekkilinin ilgisinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı taraf şirket ortağının, ilişkilendirilen internet sitesi kullanımlarında orjinaltektaşyüzük.com adlı internet sitesinde davacıya ait tescilli markanın ZEN ibaresini haksız olarak kullandığı, tanıtım ve satışta markanın ayırt edilemeyecek benzerlerine yer verildiği, söz konusu kullanımların davalı şirket ortağı ve yöneticisi tarafından yapıldığı gerekçesi ile; markaya yönelik tecavüz ve başkasına ait işaretin haksız şekilde kullanımı haksız rekabet olarak kabul edilmiş olması nedeni ile tecavüzün tespiti ve menine, davacı taraf markasının değeri kullanım şekli dikkate alınarak 15.000,00 TL maddi tazminatın davalı taraftan tahsili davacı tarafa ödenmesine, fazlaya ilişkin maddi tazminat talebinin reddine, davalının kullanımının izinsiz kapsamda olması nedeni ile talep edilen 2.000,00 TL manevi tazminatın yerinde görülerek davalıdan tahsili davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri