muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9227, Karar No: 2013/23031, Tarih: 17.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9227 E.  ,  2013/23031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/12/2012 tarih ve 2010/506-2012/307 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava HUMK’nun 3494 sayılı kanunla değişik 348/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin arsasına yapılacak binanın masraflarına teminat olarak 4 adet boş bonoyu dava dışı ...'a verdiğini, bu kişinin de söz konusu bonoları davalı bankadaki borcuna karşılık teminat olarak sunduğunu, davalı bankanın müvekkiline ihbarname göndermeksizin " söz konusu senet borçlusu tarafından ödenmemiş ve alacaklıya iade edilmiştir" açıklamasını dekontlara elle yazarak bonoları lehdar olan dava dışı ...'a verdiğini, bunun üzerine dava dışı ...'ın müvekkili hakkında haksız icra takibi başlattığını, müvekkilinin evini değerinden düşük miktara satmak zorunda kalarak ödeme yaptığını, davalı bankanın müvekkiline çektiği cevabi ihtarnamede bonoların keşide tarihlerini bonolar üzerinde yazan tarihlerden farklı olarak bildirdiğini, bu durumun bankanın yasal unsurları eksik bonoyu kabul ettiğini gösterdiğini, keşide tarihi olmayan evrakları bono vasfı ile kabul edip, borçlusuna ihtarname göndermeyen, senet arkasındaki temlik cirosunu hükümsüz bırakmak için dekonta el yazısı ile ilaveler yapan bankanın müvekkilinin uğradığı zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 10.000,00TL'nin faiziyle tahisiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, dava zamanaşımına uğradığını, müvekkili bankanın dava konusu senetleri dava dışı ... 'a ait kredi borcunun teminatı olarak aldığını, bu kişinin borcu ödemesi üzerine senetlerin teslim edildiğini, müvekkili bankanın sehven bonoların keşide tarihleri yerine senetlerin bankaya teslim tarihlerinin bildirildiğini, bonoların boş olmayıp yasal unsurlarını taşıdığını, davacının ... aleyhine açtığı dava konusu bonolarla ilgili menfi tespit davasının reddedildiğin ve Yargıtayca onandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/180E, 2009/166 K sayılı dosyasında da davacı tarafın dava konusu bonoların bono vasfında olmadığını ileri sürdüğü, mahkemece, aynı kuvvette yazılı belge ile aksi ispatlanamadığından davanın reddine karar verildiği, kararın Yargıtayca onanarak kesinleştiği, davacının bu bonolar kadar dava dışı ...'a borçlu olduğu, esasında zararlandırıcı işlemin dahi ortada bulunmadığı, bankanın kredi borcunun ödenmesi üzerine bonoları teminat olarak sunan ...'a teslim etmesinin bankacılık teamüllerine uygun olduğu, davacının reddedilen menfi tespit davasına istinaden devam edilen icra takibi sırasında evini değerinden düşük fiyatla satarak icra borcunu kapatmasında bankanın eylemi ile illiyet bağı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20235, Karar No: 2013/18893, Tarih: 02.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/20235 E.  ,  2013/18893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

... Avize Sanayi ve Ticaret Limited şirketinin yetkili temsilcisi ve aynı zamanda müdürü olan sanığın, katılana ait ... Gıda Plastik ve Ambalaj Sanayi ve Ticaret Limited şirketine giderek gösterdiği gıda tatlandırıcı örneklerini satabileceğini söylediği, ancak katılanın, numunelerdeki tatlandırıcıların son kullanım tarihlerinin geçmiş olduğunu iddia ederek bu malları almadığı, sanığın bu defa 15.10.2003 tarihinde katılanın bulunmadığı bir anda şirketin üretimden sorumlu çalışanı olan tanık ...’a, önceden hazırladığı sevk irsaliyesini göstererek, şirketin sahibi olan katılan ...'a, tatlandırıcı aroma sattığını, aromayı katılanın bilgisi dahilinde depoya indirdiğini, sevk irsaliyesine "teslim aldım" şeklinde imza atması gerektiğini belirterek gerçekte böyle bir malı teslim etmediği halde, katılanın çalışanını kandırıp inandırarak malı teslim etmiş gibi sevk irsaliyesi imzalattığı, daha sonra tatlandırıcı aroma bedelinin ödenmediğini iddia ederek, katılan şirket aleyhine 06.07.2005 tarihinde İstanbul 13. Ticaret Mahkemesi’nde alacak davası açtığı ve anılan mahkemece davanın kabulüne karar verildiğinin iddia olunması karşısında, sanığın eylemlerinin TCK’nın 158/1-h maddesinde yer alan dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13241, Karar No: 2014/15448, Tarih: 24.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/13241 E.  ,  2014/15448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/278592

MAHKEMESİ : Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2010

NUMARASI : 2010/15 (E) ve 2010/117 (K)

SUÇ : Hırsızık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk A.. Ö..'in gece saat 23.00- 01.00 sıralarında Giresun Meslek Yüksek Okuluna ekli olarak bulunan ve okul dışından girilebilecek şekilde kendisine ait kapısı bulunan, müşteki H.. Ö.. tarafından işletilen kantine kantin kapı camını kırmak suretiyle girerek, 5+1 tabir edilen camsonici marka anfi ve hopörlerden oluşan ses sistemini çaldığı, sonrada olaydan pişman olarak durumu polise bildirerek hopörler ile anfiyi iade ettiği, anlaşılan olayda,

5271 sayılı CMK'nın 191/3-b maddesine aykırı olarak, sanığın yüklenen suçla ilgili olarak usulüne uygun sorgusu yapılmadan, yargılamaya devamla mevcut kanıtlar tartışılarak delil takdiri suretiyle, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12144, Karar No: 2018/3583, Tarih: 29.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/12144 E.  ,  2018/3583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığı bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve taktirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Sanıkların aşamalardaki ifadelerinde katılanların ikametinden suça konu para ve altınları almadıklarını, katılanların sanıkların kendilerine zarar vereceklerini düşünerek olaydan önce evi terk ettiklerini, tanıkların ise olay günü sanıkların katılanların ikametine zarar verdiklerini gördüklerini ancak sanıkların katılanların ikametinden para ve altın aldıklarını görmediklerini belirttiklerinin anlaşılması karşısında; ikametlerini terk eden katılanların suça konu para ve altınları ikametlerinde bırakmalarının hayatın olağan akışına uymadığı ve sanıkların savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak, yüklenen suçtan mahkumiyet hükmü kurmaya yeterli, kesin ve somut kanıt bulunmadığı gözetilmeden, sanıkların beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyet hükümlerinin kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten istem gibi BOZULMASINA, 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26576, Karar No: 2015/1015, Tarih: 04.02.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/26576 E.  ,  2015/1015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihlal, Kasten yaralama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık ... ve savunmanının temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Hırsızlık ve Konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.

maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ...Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının “Yargılama giderine” ilişkin kısmından, “Sanık için görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin” çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3726, Karar No: 2014/1913, Tarih: 10.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/3726 E.  ,  2014/1913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2011/129-2013/63

Davacı vekili, müvekkilinin 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 5473 sayılı Kanun ile eklenen Ek 3. madde gereğince ödenen ek ödeme artışlarından yararlandırılmadığını, müvekkilinin davalı şirketten ayrıldığı tarihe kadar alması gereken ek ödemenin tahsiline, atamada aylık bildirim formunun eksik, hatalı bildirilen maaş ve özlük haklarının yeniden tespiti ile yer değiştirme formunun yeniden düzenlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, idari işlem niteliğindeki uyuşmazlığın idari yargı yerinde çözümlenmesi ve yargı yolunun caiz olmaması sebebiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkeme, temyiz süresi geçirilmesi sebebi ile davalı vekilinin temyiz istemini 27.03.2013 tarihli ek kararı ile reddetmiştir. Temyiz isteminin reddine ilişkin verilen ek karar davalı tarafça süresi içerisinde temyiz edilmiştir. Hüküm 24.01.2013 tarihinde tefhim edilmiş olup, gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na uygun değildir. Gerekçeli kararın davalıya 02.05.2013 tarihinde tebliğ edildiğide dikkate alındığında, davalı vekilinin 26.03.2013 tarihinde yaptığı temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşılmaktadır Bu sebeple mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin verdiği 27.03.2013 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 10.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25840, Karar No: 2015/8492, Tarih: 17.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/25840 E.  ,  2015/8492 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile .... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 4.2.2014 gün ve 2013/227 2014/32 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

İncelenmesine gerek görülen; davacı Belediyenin dayanmış olduğu “Hizmet İşleri Genel Şartnamesi”nin eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16551, Karar No: 2015/2662, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/16551 E.  ,  2015/2662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14004, Karar No: 2011/1018, Tarih: 14.02.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/14004 E.  ,  2011/1018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için :

1) Davacılar ... , ... , ... , ... , ... , ... , ... , ... ,... ..., ... , ... , ..., ... , ... , ... , ... , ... , ... , ... , ..., ... , ... ... , ..., ... , ... , ... , ..., ... , ... , ... ..., ... , ... , ... , ... , ... ..., ... , ... , ... , ... , ... , ... , ... , ... ve ... kararın tebliğinden önce öldüğü anlaşıldığından; ölü davacıların mirasçılarına kararın tebliği ile gerekli temyiz süresinin beklenmesi;

2) Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede genel arazi kadastrosu yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise hangi tarihlerde ilan edilerek kesinleştiği kadastro müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının,

3) Kararın A bendinin 1 ila 562 1ıkralarında yazılı tarla niteliği ile hazine adına tapuya tesciline karar verilen ... köyünde bulunan parsellere ait kadastro tespit tutanaklarının

4) Yukarıda 2. bentte yazılı parsellerin tamamını bir arada gösterir kadastro paftasının bir örneğinin

5) Davacılar vekilinin ayrıca 3.3.1993 tarihli dava dilekçesi ile orman kadastrosuna itiraz davası açtığı ve bu dava dosyasının temyize konu dava dosyası ile birleştirildiği anlaşıldığından: bu dava dosyasının dosya içinde yer alması gerekmektedir.

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 14/02/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18724, Karar No: 2014/10047, Tarih: 21.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/18724 E.  ,  2014/10047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın, Bahçelievler İlköğretim Okulu'nun yanından geçtikleri sırada okulun pencerelerine taş atmak sureti ile 14 adet çiftli ve 20 adet tekli camı kırdıkları sabit olmakla kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/743, Karar No: 2024/4994, Tarih: 19.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/743 E.  ,  2024/4994 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1348 E., 2022/1378 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/435 E., 2022/296 K.

1- İlk Derece Mahkemesince, eser sözleşmesine dayanan alacağa ilişkin başlatılan takibe vaki itirazın iptali davasında davacı tarafından sunulan mimari projede müellif imzasının ve belediye onayının olmadığı, sunulan proje ile inşaatta uygulanan projenin farklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve özellikle dosya kapsamına ibraz edilen projenin mimari proje olmayıp avan olmasına ve bu projenin de davalı iş sahibine teslim edilip kullanıldığının ispat edilememesine göre davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

•

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 19.12.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/50092, Karar No: 2014/1387, Tarih: 23.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/50092 E.  ,  2014/1387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/09/2011

NUMARASI : 2010/131-2011/251

DAVA :Davacı, ücret fark alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan T.. B.. avukatı ile davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, sürekli çalışmasına rağmen, mevsimlik işçi statüsünde çalıştırılarak izinlerinin kullandırılmadığı ileri sürerek, hafta tatili, fazla çalışma, genel tatil, yıllık izin ve fark ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, yıllık izin alacağının nasıl hesaplanacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacının önce gece bekçisi, 2000 yılından sonra ise santral görevlisi olarak çalıştığı, yıllık izinlerinin bir kısmını kullanmadığı, hizmet döküm cetvelinden 1995 yılı ve sonrasında bazı yıllarda 360, bazı yıllarda ise ortalama 9 ay çalıştığı anlaşılmaktadır. Taraflar arasında yürürlükte bulunan Toplu İş Sözlemesinin 56. maddesinin (A) bendine göre; Sözleşme kapsamına giren işçilerden bilfiil çalışma sûreleri bir yılı tamamlayanlar ücretli izine hak kazanırlar. Îzine hak kazanma tarihinin tespitinde İş Yasası ve Yıllık Ücretli İzin Yönetmeliği hükümlerine göre işlem yapılır.

Hizmet Süresi:

a) Bir yıldan onbeş yıla kadar olanlara 25 işgünü,

b) Onbeş yıl ve daha fazla olanlara 30 işgünü ücretli izin verilir.

Yıllık ücretli izin süresinin hesabında Cumartesi günleri işgünü sayılır.