muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2595, Karar No: 2023/6373, Tarih: 21.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2595 E.  ,  2023/6373 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/220 E., 2023/187 K.

...

...

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/786 E., 2022/935 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere, ziynet alacağı davasının da kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatların miktarları ile ziynet alacağı davasının reddedilen kısmı yönlerinden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun tazminatların, ortak çocuk için hükmedilen nafakaların ve yoksulluk nafakasının miktarı yönlerinden kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, sair istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ile tazminatlar ve iştirak nafakasının miktarı ile ziynet alacağı davasının kabul edilen kısmı yönlerinden temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davalı-karşı davacı erkeğin, İlk Derece Mahkemesince belirlenen kusura, yoksulluk nafakası takdirine ve ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne dair karara karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davalı-karşı davacı erkeğin bu yönlerden temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Davalı-karşı davacı erkek vekilinin reddedilen yönler dışında gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dilendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davalı-karşı davacı erkek vekilinin reddedilen yönler dışında gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dilendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde; tarafların 2014 yılında boşandıklarını, kararın 28.11.2014 tarihinde kesinleştiğini, daha sonra tarafların yeniden bir araya geldiklerini, ikinci kez evlendikten sonra davalı-karşı davacının uyuşturucu kullanmaya başladığını, müvekkilinin, ortak evde yüksek bir miktarda esrar maddesi bulduğunu, bunların polislere teslim edildiğini, Cumhuriyet savcılığında davalı-karşı davacıya ait dosyaların bulunduğunu, tehdit fiziksel ve ekonomik şiddette bulunduğunu, davalı-karşı davacının sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, son yaşanan intihar olayından sonra davalı-karşı davacının müvekkilini evden kovduğunu ileri sürerek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, müvekkili lehine aylık 3.000,00 TL tedbir, yoksulluk nafakasına, ortak çocuklar için ayrı ayrı 1.000,00 TL tedbir, iştirak nafakasına, müvekkili lehine 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata, davalı-karşı davacının evlilik birliği içerisinde müvekkiline ait ziynet eşyalarını bozdurarak harcadığını, ziynet eşyalarının müvekkiline aynen iadesini, bu mümkün olmadığı takdirde iade/ödeme tarihindeki değeriyle şimdilik 500,00 TL olmak üzere bedelin yasal faiziyle birlikte davacı-karşı davacıya iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili karşı dava ve cevap dilekçesinde; davacı-karşı davalının iddialarının asılsız olduğunu, kadının kusurlu olduğunu, kadının internet bağımlısı olduğunu ne çocukları ile ne de eşi ile ilgilenmediğini, müvekkilinin sonradan öğrendiği kadının sosyal medya hesaplarının bulunduğunu, müvekkilinin, eşinin kullandığı mail adreslerini arama motoru Google a yazdığında “striptiz kulübü sitesi, swinger siteleri, görüntülü sanal sex siteleri”ne üyeliklerini gördüğünü, bunu kadına sorduğunda ise cevap alamadığını, müvekkilinin dünya başına yıkıldığını, kadının ağır kusurlu olduğunu ileri sürerek tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, müvekkili lehine 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin, kadına fiziksel şiddet uygulayarak, "atma atarsan öldürürüm" şeklinde konuşarak, uyuşturucu madde kullanarak evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ağır kusurlu olduğu, kadın da, eşine karşı güven sarsıcı hareketlerde bulunarak, kavga çıkartarak, sürekli telefonla vakit geçirerek, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında az kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, tarafların ortak çocuklardan ... ve ...'in velâyetlerinin babaya verilmesine, anne ile çocuklar arasında kişisel ilişki tesisine, ...'in velâyetinin anneye verilmesine, velâyet hakkı anneye verilen ortak çocuk ... ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk ... için aylık 400,00 TL olarak hükmedilen tedbir nafakasının karar tarihi itibari ile aylık 350,00 TL arttırılmasına, ortak çocuk ... için aylık 750,00 TL tedbir ve 800,00 TL iştirak nafakasına, kadın için aylık 450,00 TL tedbir ve 300,00 TL yoksulluk nafakası ile 35.000,00 TL maddî, 35.000,00 TL manevî tazminata, her biri 22 ayar, 20 şer gram olan 4 adet incili model bileziğin, 14 ayar 37,50 gram olan bir adet setin, 22 ayar, 30 gram olan bir adet saat arkası bileziğin, 14 ayar, 11,50 gram olan 5 adet çeyrek altınlı bileziğin, 14 ayar, 10 gram olan çerçeveli yarımlık altınlı bir adet kolyenin, erkekten alınarak kadına aynen iadesine, mümkün olmaması halinde 88.502,00 TL'nin 500,00 TL 'sinin dava tarihinden itibaren, 88.002,00 TL'sinin ıslah tarihi olan 25.04.2022 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte erkekten alınarak kadına verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, maddî ve manevî tazminat miktarları, yoksulluk nafakası miktarı, ziynetlerin reddedilen kısmı, kabul edilen erkeğin davası, ortak çocuk ... için hükmedilen nafaka miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, maddî ve manevî tazminat miktarları, yoksulluk nafakası miktarı, ziynetlerin reddedilen kısmı, kabul edilen erkeğin davası, ortak çocuk ... için hükmedilen nafaka miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadına yüklenen tartışma çıkardığı vakıasına dayanılmadığı gibi sübut da bulmadığı, bu kusur kadından çıkartılarak erkeğin; eşine şiddet uyguladığı, eşini tehdit ettiği, uyuşturucu kullandığı, bu davranışları ile ağır kusurlu olduğu, kadının ise telefonda çok zaman geçirerek güven sarsıcı davranışlar sergilediği, bu davranışları ile az kusurlu olduğu, yaşanan olaylar nedeniyle evlilik birliğinin eşler arasında artık devamına imkan kalmadığı, İlk Derece Mahkemesi tarafından taraf delillerinin toplandığı, usul hükümlerinin uygulanmasında bir hata edilmediği ancak kusurlu vakıa belirlenmesi, ortak çocuk ... için hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası miktarı, kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası miktarı ile kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarlarında hata yapıldığı, İlk Derece Mahkemesince kadının ziynetlerin iddia ettiği ağırlıkta olduğunu ispat edememesi nedeniyle ortalama değerini esas alarak hüküm kurulduğu, İlk Derece Mahkemesi kararında bu yönden isabetsizlik olmadığı gerekçesiyle kadının istinaf başvurusunun kusurlu vakıa tespitine, lehine hükmedilen yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat miktarları ile ortak çocuk ... lehine hükmedilen nafaka miktarları yönlerinden kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle ortak çocuk ... için aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakası ile 70.000,00 TL maddî, 70.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiş, kadının sair istinaf taleplerinin ise 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde; her ne kadar İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi müvekkilin ağır kusurlu olduğu yönünde bir değerlendirmenin yapmış olsa da bu değerlendirme hukuka aykırı olduğunu, yeniden kusur yönünden bir değerlendirme yapılacak olursa müvekkil evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kusurlu olmayıp kadının ise ağır kusurlu olduğunu, kadının iddialarını ispatlayamadığını, tazminat miktarlarının ve nafaka miktarlarının müvekkili zor duruma sokacağını, ağır kusurlu kadının yoksulluk nafakası alamayacağını, ziynet eşyası alacağı yönünden yapılan değerlendirmenin hukuka ve yargı kararlarına aykırı olduğunu ileri sürerek kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve iştirak nafakasının miktarı ile ziynet alacağı davasının kabul edilen kısmı yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Bölge Adliye Mahkemesince kadından kusur çıkarılmasının doğru olup olmadığı, kadın yararına hükmedilen yoksuluk nafakası ile tazminatların miktarı ile ortak çocuk ... yararına hükmedilen iştirak nafakasının miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddes, 182 nci, 327, 328 ve 330 uncu maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı-karşı davacı erkeğin İlk Derece Mahkemesince kendisine yüklenen kusurlara, İlk Derece Mahkemesince kadına yüklenen ve Bölge Adliye Mahkemesince de gerçekleştiği kabul edilen kadının "Tartışma çıkardığı" kusuru hariç kusurlarına, kadın yararına yoksulluk nafakası takdirine ve ziynet alacağı davasının kabul edilen kısmına yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.Davalı-karşı davacı erkeğin diğer hususlara yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

2.Davalı-karşı davacı erkeğin diğer hususlara yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2008/12199, Karar No: 2010/7041, Tarih: 17.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/12199 E.  ,  2010/7041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.04.2008 tarih ve 2001/557 - 2008/183 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 15.06.2010 gününde davacı avukatı... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Belçika'da bulunan üç ayrı şirketten 24.08.2000 tarihinde deri konfeksiyon ürünleri satın aldığını, satıcı firmaların bu malları 25.08.2000 tarihinde TIR'lara yükleyip gümrüğe teslim ettiklerini, bu arada Avrupa'da taşıyıcıların grevi başladığından taşımanın geciktiğini, müvekkilinin malların 08.09.2000 tarihinde Belçika'dan yola çıktığını öğrenince davalı şirkete sigorta ettirildiğini, yola çıktıktan sonra bir süre daha mallardan haber alınamadığını, 30.10.2000 tarihinde malların Bulgaristan'da çalındığının öğrenildiğini, usulüne uygun müracaata rağmen davalı tarafından müvekkiline bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, (748.371.098.141.-) TL'nın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetki, husumet ve esas yönünden davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı ile malı satın aldığı dava dışı şirketler arasında yazılı bir alım-satım sözleşmesinin bulunmadığı, malların davacı alıcıya tesliminden önce mülkiyetinin alıcıya geçtiğinin de kanıtlanamadığı, dolayısıyla mal üzerinde sigorta edilebilir bir menfaatinin bulunduğunu ispatlayamayan davacının, gaspa dayalı hasar bedelini davalı sigorta şirketinden talep etmesinin mümkün olmadığı, kaldı ki 19.09.2000 tarihinde saat 07:00'de gümrükten geçen TIR'ın 19.09.2000 tarihinde saat 23:00'de Bulgaristan'da gaspa uğradığı iddiasının da, giriş hudut kapısı ile olay yeri arasındaki mesafenin 330 km olup 6 saatte kat edilmesinin mümkün bulunması karşısında, hayatın olağan akışına aykırı ve şaibeli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 750,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12695, Karar No: 2009/89, Tarih: 12.01.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/12695 E.  ,  2009/89 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AYDIN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mülkiyeti Belediyeye ait çekişmeli taşınmazın intifa eksiltme usulü ile 20 yıllığına davalıya Aydın Belediye Encümenin 26.3.1998 tarih 1196 sayılı kararı ile ihale edildiğini, ancak encümenin 23.10.2003 tarih 3059 sayılı kararı ile ihalenin Belediye Yasası ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanununun 64. Maddesine aykırı olması nedeniyle iptal edilmesine karşın davalının anılan yeri tasarruf etmeye devam ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mülkiyeti davacı Belediyeye ait taşınmazın davalı vakfa intifa eksiltme usulü ile 20 yıllığına Belediye Encümeninin 26.3.1998 tarih 11196 sayılı kararı ile ihale edildiği, 23.10.2003 tarih/ 3059 sayılı Encümen Kararı ile ihalenin feshedildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, 1580 sayılı Belediye Yasasının 70 ve 83. maddelerinde belediye taşınmazlarının satışına ve 3 yıldan fazla süreli kiralanmasına karar verme yetkisinin belediye meclisine ait olduğu ilkesi benimsenmiş, 5272 Sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5393 Sayılı Yasanın 18 ve 34. maddeleri ile de aynı ilke korunmuştur.

Öte yandan belediye meclislerinin satış yada 3 yıldan fazla süreli kiralamaya yönelik belediye encümenine genel nitelikte yetki vermesi, yasada meclise hasredilen bir yetkinin yasa hükümlerine rağmen encümene devredilmesi anlamına geleceğinden geçerli olması ve hukuksal sonuç doğurması kabul edilemez.

Somut olayda, belediye encümenince alınan karar doğrultusunda sözleşme yapılmış, yine encümen kararı ile sözleşme iptal edilmiş olup, yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde sözleşmenin belediye meclisinin özel yetki kararına dayalı olmadığı, diğer bir deyişle belediye meclis kararına dayanmayan encümeninin bizatihi kararına dayalı sözleşmenin hukuksal ve yasal bir dayanağının bulunmadığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı olan gerekçelerle ve yanılgılı değerlendirme ile davanın reddedilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK'nun 428. Maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.01.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3947, Karar No: 2022/8809, Tarih: 21.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/3947 E.  ,  2022/8809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Dava Tarihi : 24/11/2015

Hüküm : Davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile 10.603,98 TL maddi ve 12.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/127 Esas – 2015/280 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 04.11.2014-04.11.2015 tarihleri arasında 365 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 12.11.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu,