muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15689, Karar No: 2014/5290, Tarih: 18.03.2014

.../....

S2

Davalılar vekili, davacı ... ile 28.03.2006 ve 15.08.2006 tarihlerinde birbirini tamamlayan iki adet telif sözleşmesi yapıldığını, bu sözleşmeler birlikte değerlendirildiğinde Melikoff’un müellifi olduğu, yayınlanmış ve yayınlanacak tüm eser ve makalelerinin mali haklarını ve kullanma ruhsatını gayri kabili rucu şekilde kendilerine devrettiğini, bu sözleşmelerin bedelsiz akdedilmiş olmalarının onları hukuken geçersiz kılmayacağını, telif ücretinin, telif sözleşmelerinin zorunlu unsuru olmadığını, bu durumun sözleşmeyi " kılmayacağını, yıllardır basılmayan, adeta unutulan ” adlı eseri yayınlamayı teklif ettiklerinde yazarın bu öneriyi büyük bir memnuniyetle kabul ettiğini ve ısrar etmelerine karşın herhangi bir telif ücreti almadığını hatta, bu kitabın yayınından sonra diğer kitap ve makalelerin yayını için kendilerini bizzat yazarın teşvik ettiğini, nitekim bu yüzden; dava dilekçesinde ihtarname olarak söz edilen 18.12.2006 tarihli faks metninden sonra yazarın diğer kitabını yayınlattığını, yayınlanmamış makalelerini gönderdiğini, yazarın söz konusu faksı bir yakını olan telkin ve baskılarından bıktığı için istemeden gönderdiğini,telif ücreti ödemek yönündeki tekliflerini ...'un her seferinde kararlı bir şekilde reddettiğini, eserlerin hukuken geçerli sözleşmeye istinaden yayınlandığını, sözleşmenin feshedilmediğini, halen geçerli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacı yazar ... ile davalıların adi ortaklık şeklinde tesis ettikleri arasında 28.03.2006 ve 15.08.2006 tarihli 2 adet sözleşme akdedildiğinin tarafların kabulünde olduğu, çoğaltma ve yayma hakkı bakımından iki sözleşmenin birbirine paralel olduğu, eserin çoğaltılması ve yayılması konusunda çıkacak uyuşmazlıklar da, öncelikle ’nun uygulanmasının gerektiği, yazar ...'un, ” adlı eseri ile ilgili “..... "şeklindeki mali haklarını, 28.03. 2006 tarihli sözleşme ile; herhangi bir süre sınırlaması olmaksızın baskı ve nüsha adetleri kısıtlanmamış şekilde yayınevine devrettiği, 50. maddesi uyarınca; mali hakların aslen ya da devren iktisabına ilişkin tasarruf muamelelerine zemin oluşturacak taahhütler, eser henüz vücuda getirilmeden önce yapılmış olsa dahi geçerli olduğu, 15.08.2006 tarihli sözleşmenin taahhüt değil tasarruf niteliğinde olduğu, anılan Kanun'un 48. maddesi uyarınca henüz vücuda getirilmemiş veya tamamlanacak eserlere yönelik tasarruf muamelelerinin batıl olacağı, Melikoff'un 18.12.2006 tarihili faks aracılığı ile 15.08.2006 tarihli anlaşmayı iptal ettiğini, son gönderdiği makalelerin Demos tarafından yayınlanmasına karşı olduğunu bildirdiği, 28.03.2006 tarihli sözleşmenin aksine 15.08.2006 tarihli sözleşmede mali haklardan işleme, çoğaltma, yayma ya da diğerleri gösterilmiş olmadığı, konuları olan hakları içermeyen sözleşmeler hükümsüz olduğu, 15.08.2006 tarihli sözleşmenin, tek taraflı olarak iptal edildiği, “" adlı kitap formatındaki eserlerle ilgili herhangi bir sözleşme dosyaya ibraz edilmediği, “” adlı bu eserin; izinsiz çoğaltıldığı, davacı tarafın hile iddiasını kanıtlayamadığı, sözleşmelerin semen [bedel/ivaz/karşılık] içermemesi nedeniyle hükümsüz [geçersiz] sayılmaları gerektiğine ilişkin iddianın kabule şayan görülemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne ve hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

.../...

S3

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 1.925,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 18/03/2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

S3

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 1.925,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 18/03/2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece eser sahibi davacının eseri üzerindeki mali haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle talep gibi 5846 sayılı kanunun 68.maddesi uyarınca üç kat telif tazminatına hükmedilmiş ise de; Kanunun 68. maddesinin 1. fıkrasında eseri, icrayı, fonogramı veya yapımları hak sahiplerinden bu Kanuna uygun yazılı izni almadan, işleyen, çoğaltanların “bu Kanun hükümleri uyarınca tespit edilecek rayiç bedelin en çok üç kat fazlasını” isteyebileceği belirtilmiş olup, aynı Kanun'un 66/3 fıkrası gereğince mahkeme, mali haklara tecavüz halinde, “tecavüzün şümulünu, kusurun olup olmadığını, varsa ağırlığını” takdir etmek durumunda bulunduğundan, dava konusu olayda talep edilebilecek “en çok üç kat fazla” tazminatın tecavüzün şümulüne ve kusurun ağırlığına göre belirlemek yetkisinin mahkeme hâkimine ait olduğu, BK’nın 43/1 maddesinin de bu yetkiyi desteklediği, mahkemenin bu hususları tartışmadan doğrudan belirlenen rayiç bedelin üç katına hükmetmesinin isabetsiz bulunduğu,konu ile ilgili 28.2.2013 gün sayılı kararında yer verilen maddedeki “üç katı” ibaresi ile- “hak sahiplerinin dava yoluyla isteyebileceği bedele üst sınır getirildiği, hâkimin taleple bağlı olduğuna dair veya takdir yetkisine ilişkin olumsuz bir düzenleme içermediği, bu sınır içerisinde kalmak şartıyla hâkimin dosya içeriği ve talebi de gözeterek takdir yetkisi kullanacağının açık olduğu ve her dava konusu olayda tartışılması ve değerlendirmesi gerektiği” şeklindeki gerekçenin de muhalefet görüşüm doğrultusunda bulunduğu ve hükmün bu nedenlerle bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. ...
Yargıtay — Esas No: 2023/10713, Karar No: 2023/7571, Tarih: 21.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/10713 E.  ,  2023/7571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1169 E., 2023/1165 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık müdafiinin kurulan hükmü süresinde temyiz etmesinden sonra sanığın cezaevi aracılığıyla gönderdiği 30.08.2023 tarihli dilekçe ve 03.11.2023 günlü yazılı ifadesiyle temyizden vazgeçtiğini bildirdiği görülmekle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Burhaniye Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, cinsel taciz suçundan aynı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 43 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2023 tarihli ve 2023/57 Esas, 2023/85 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 ncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci ve üçüncü cümlesi ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2023/1169 Esas, 2023/1165 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın eyleminin sarkıntılık boyutunu aştığına, alt sınırdan ceza verilmesinin hatalı olduğuna, Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mağdurenin 22.07.2011 doğumlu olduğu, sanığın olay tarihlerinden biri olan 02.08.2022 tarihinden takriben 4-5 gün kadar önce mağdureyi gördüğünde mağdureye sarılmaya ve yanaklarından öpmeye çalışarak "Seni çok seviyorum bunu unutma" şeklinde sözler söylediği, mağdurenin 01.08.2022 tarihinde Pazartesi akşamı saat 01.00 sıralarında tatlıcıya gittiği, orada bulunan şapkalı adamın mağdureyi çağırarak sanığın paraları sayamadığını söylediği, mağdurenin yardım için orada bulunurken poposunda bir dokunma hissettiği, bu olayın bir kaç kez olduğu, mağdure tam oradan ayrılırken de poposunda iki kez hafif şekilde vurma ve okşama hissettiği, yanında sanıktan başka kimse olmadığı için olayı gerçekleştiren kişinin sanık olduğunu anladığı, mağdurenin 02.08.2022 günü önce kokoreç dükkanlarının bulunduğu yerde tuvalete gittiği, tuvalette para toplayan sanığın kendisine ... diye seslendiğini, mağdurenin "Efendim abi" diye cevap verdiği, sanığın mağdureye hitaben "... seni yanağından bir kez öpebilir miyim" dediği, mağdurenin bunu iyiniyetle kabul ettiği ancak sanığın mağdurenin yanaklarından tutarak iki üç kez öptüğü, mağdure kafasını çevirirken mağdurenin yüzünü tutarak dudağından öpmeye çalıştığı, bunun üzerine mağdurenin sanığı ittirdiği, mağdurenin tam kapıyı çektiği sırada sanığın "Bir kere öpeyim ne olur" dediği, mağdurenin cevaben asla böyle bir şey olamayacağını söylediği, mağdurenin bölmenin içinde olduğu esnada sanığın kapı aralığından mağdurenin poposunu okşadığı, mağdurenin yaşadığı olay sebebiyle tuvaletten iki üç dakika çıkamadığını, bulunduğu yerde sanığın arkası dönük biriyle konuştuğunu görünce koşarak annesine olanları anlattığı, mağdurenin aşamalardaki istikrarlı, tutarlı ve dosya kapsamındaki delil durumuyla örtüşür mahiyetteki beyanlarının mahiyeti, adli görüşmeci raporunda mağdurenin beyanının güvenilir olduğunun mütalaa edilmiş olması, Mahkemece kabul edilen oluş Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 2021/992 Esas, 2021/1693 Karar sayılı emsal ve benzer mahiyetteki kararı ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın 3 farklı tarihteki eyleminin ani ve kesintili eylemler silsilesi olması da dikkate alındığında, sabit görülen eyleminin zincirleme şekilde sarkıntılık seviyesinde kalan çocuğun cinsel istismarı suçuna vücut verdiğine Mahkemece tam bir vicdani kanaat edinilmekle, sanığın eylemlerinin yoğunluğu da dikkate alınarak teşdiden tecziyesine, her ne kadar sanık tarafından atılı suçlamalar kabul edilmemiş ise de, Yargıtay (Kapatılan) 14

. Ceza Dairesinin yerleşik içtihatlarında sıklıkla vurguladığı üzere suç atması için herhangi bir neden bulunmayan mağdurenin kendi iffetini zarara uğratacak ve toplum önünde ifşa olunacak hususları tüm açıklığıyla sırf iftira atmak amacıyla dile getirdiğini düşünmenin hayatın olağan akışına aykırı olduğu kabul edilmekle, dosyadaki delil durumu itibariyle sanık savunmalarına Mahkemesince itibar edilmediği, kabul edilen ilk eyleminden mütevellit cinsel taciz suçundan müstakilen ceza verilmesi talebinde bulunulmuş ve Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 08.03.2017 tarihli ve 2017/379 Esas, 2017/1223 Karar sayılı kararında 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinde ihdas edilen cinsel taciz suçu ile 103 üncü maddesinde ihdas edilen cinsel istismarı suçunun ayrı suçlar olması hasebiyle birbiriyle teselsül etmeyeceği kaleme alınmış ise de, mağdurenin aşamalardaki ilk anlatımına göre eylemin sarkıntılık seviyesinde kalan çocuğun cinsel istismarı suçuna vücut vermesi, Mahkemenin 5271 sayılı Kanun'un 225 ve 226 ncı maddeleri uyarınca iddianamedeki anlatımla bağlı olup, suç nitelemesiyle bağlı olmaması gerekçeleriyle, sanığın ilk eyleminin de sarkıntılık seviyesinde kalan çocuğun cinsel istismarı suçuna vücut vermesi sebebiyle, sanığın değişen ve dönüşen eyleminden dolayı cinsel taciz suçundan müstakilen hüküm kurulması yoluna gidilmediği ve sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Dosya kapsamı ve İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi dikkate alınarak sanığın eyleminin sarkıntılık boyutunu aştığına, alt sınırdan ceza verilmenin hatalı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2023/1169 Esas, 2023/1165 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1384, Karar No: 2011/631, Tarih: 02.02.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/1384 E.  ,  2011/631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kavgada korkutmak için silah boşaltma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi (ONANMASINA), 2.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11580, Karar No: 2019/2139, Tarih: 26.03.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/11580 E.  ,  2019/2139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 26.03.2019 gün ve saatte temyiz eden ... vekili Avukat ... ve ... ile aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat İlkay Acar geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda.... Köyü çalışma alanında bulunan 106 ada 128 parsel sayılı 13.504,99 metrekare yüzölçümlü taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ve ölü oldukları belirtilmek suretiyle 1/7'şer paylı olarak.... ile ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine temsilcisi, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu öne sürerek taşınmazın Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. ... Köyü Tüzel Kişiliği vekili, köy halkınca kadimden bu yana mescit ve mesire yeri olarak kullanıldığını öne sürerek köy adına tescili istemiyle davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı Hazinenin davasının kabulüne, müdahil köyün davasının reddine, çekişmeli taşınmazın Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili, davalı ... vekili ve müdahil köy vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... vekili ve davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; yargılama sırasında taşınmaz başında 01.06.2015 tarihinde keşif yapılmasından sonra 11.06.2015 tarihli dilekçe ile ... Köyü Tüzel Kişiliği müdahil olmuş, taşınmazın kadimden beri köy halkının toplanma ve mesire yeri, namaz kılmak, mescit olarak kullanıldığını öne sürerek köy adına tescilini talep etmiştir. Mahkemece; müdahil köy vekiline tanıklarını bildirilen gün ve saatte duruşmada hazır bulundurması için kesin süre verildiği halde gereğinin yerine getirilmediği için tanık deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayıldığı ve davasının ispat edemediği gerekçesiyle reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç yasal düzenlemelere uygun bulunmamaktadır. Müdahil vekili, müdahale dilekçesi ekinde delillerini de bildirmiş ve isimleri sonradan bildirileceği belirtilerek tanık deliline de dayanmıştır. Ne var ki, mahkemece tanıkların isim ve adreslerin bildirmesi için müdahil tarafa kesin süre verilmeksizin duruşmada hazır bulundurması için kesin süre verilmiştir. Davacıya tanıkların bildirmesi için usulüne uygun şekilde süre verilmeden bu yönde ara karar tesis edilemeyeceği gibi tanıklarını duruşmada hazır bulundurma yükümlülüğü de yüklenemez. HMK'nın 243. maddesinde tanığın davetiye ile çağrılacağı, ancak davetiye gönderilmeden taraflarca hazır bulundurulan tanığın da dinlenebileceği düzenlenmiştir. Kaldı ki, davanın niteliği gereği tanıkların keşif yapılmak suretiyle taşınmazın başında dinlenilmesi asıldır. O halde; öncelikle müdahil köye tanıklarının isim ve adreslerini bildirmesi için kesin süre verilmeli, bundan sonra taşınmaz başında yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ve fen bilirkişisi ile birlikte keşif yapılmalı, dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın kimin tarafından ve nasıl kullanıldığı olaylara dayalı olarak sorulup saptanmalı, fen bilirkişisinden keşfi izlemeye elverişli rapor alınmalı, müdahil köyün ve davalı Hazinenin iddia ve savunmaları ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle taşınmazın tamamının ya da bir bölümünün üzerinde davacı ..

... lehine zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşup oluşmadığı, ya da 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16-A maddesinde kamu hizmetinde kullanılan, bütçelerinden ayrılan ödenek veya yardımlarla yapılan resmi bina ve tesislerin, (Hükümet, belediye, karakol, okul binaları, köy odası, hastane veya diğer sağlık tesisleri, kütüphane, kitaplık, namazgah, cami genel mezarlık, çeşme, kuyular, yunak ile kapanmış olan yollar, meydanlar, pazar yerleri, parklar ve bahçeler ve boşlukların ve benzeri hizmet malları) kayıt, belge veya özel kanunlarına göre Hazine, kamu kurum ve kuruluşları, il, belediye köy veya mahalli idare birlikleri tüzel kişiliği, adlarına tespit olunacağı hükmü gereğince, müdahil köy adına tescili gerekip gerekmediği tartışılmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Hal böyle olunca; usuli işlemlerin tam ve doğru bir şekilde yerine getirilmeksizin işin esası hakkında hüküm kurulması isabetsiz olup, müdahil köy tüzel kişiliği vekilinin temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerden dolayı kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5303, Karar No: 2020/5191, Tarih: 18.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/5303 E.  ,  2020/5191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Uzunköprü 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 19.10.2018 tarih ve 2018/131 E. - 2018/537 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 17.11.2020 günü hazır bulunan asıl ve birleşen davada davacı vekili Av. ...ve asıl ve birleşen davada davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, davacının dava dışı Selçuk Şen ve ... isimli kişilere 8 adet taşınmazı üzerinde ipotek tesis ettirmeye ve kira işlemlerini yürütmeye dair vekalet verdiğini, dava dışı vekillerin vekaleti kötüye kullanarak, davalı ile işbirliği içerisinde, davacının bilgisi ve rızası dışında öncelikle davalı ile 97 adet büyükbaş hayvan alım sözleşmesi düzenlendiğini, daha sonra bu sözleşmenin teminatı olarak davacının taşınmazları üzerine ipotek konulduğunu ve davacı hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi başlatıldığını, ipoteğin teminat ipoteği olması nedeniyle davalının alacaklı olduğunu ispat etmesi gerektiğini, davacının davalı ile hiç bir ticari ilişkisinin bulunmadığını ve bahsedilen sözleşmesinin asaleten veya vekaleten tarafı olmadığını, sözleşmenin tamamen muvazaalı olduğunu ileri sürerek davacının davalıya borçlu olmadığının tespiti ile %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, davacının noterden verdiği vekaletnameye istinaden davalı ile vekiller arasında ön satış protokolünün düzenlendiğini, yapılan anlaşma ve ipoteğin tapuya tescilinden sonra davaya konu 97 adet süt sığırının 40 ve 57 adet olarak davalıya teslim edildiğini, davacının teslim belgelerini kendisinin imzaladığını, davacının alacağı ödememek için bu davayı açtığını savunarak davanın reddi ile %40'dan az olmamak üzere tazminata karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, asıl davada ileri sürdüğü nedelerle ipoteğin hükümsüzlüğünün tespiti ile tapudaki yolsuz tescilin düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, asıl davada savunduğu nedenlerle davanın reddini istemiştir.