muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1048, Karar No: 2014/3619, Tarih: 09.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1048 E.  ,  2014/3619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2013

NUMARASI : 2013/131-2013/439

Taraflar arasındaki itirazın iptali, cezai şart istemli davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün taraf vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl ve birleşen davada davacılar vekili B. K. ile asıl ve birleşen davada davalılar vekili avukat T. Ö. gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve ek sözleşme imzalandığını, davalı yükleniciler tarafından ek sözleşmede belirlenen sürede bağımsız bölümlerin teslim edilmediğini, gecikme cezasına karşılık verilen çek bedelinin de ödenmediğini,takip başlattıklarını,haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek,itirazın iptali,takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatının tahsilini; birleşen davada, davacı arsa sahipleri vekili, asıl davadaki talep edilen miktar ve kısmi ödeme mahsup edilerek, kalan cezai şartın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili,davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu da dikkate alınarak, davalıların süresinde inşaatı teslim etmediği, sözleşmeye göre hesaplanan cezai şartı ödemesi gerektiği gerekçesiyle,asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre asıl ve birleşen davada davalılar vekilinin tüm, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Mahkemece verilen ilk karar, tarafların temyizi üzerine, gerekçeleri anlaşılamadığından bahisle bozulmuş ve bozma ilamında bu itibarla da diğer tüm temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra, eski kararla bağlı kalmaksızın yeniden hüküm tesisi mümkün olduğu halde, yargılamaya devam edilerek, birleşen davada, farklı bir alacak miktarına ulaşılmasına rağmen,hüküm kısmının bozma kapsamı dışında bırakıldığından bahisle,önceki hükmün tekrar tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Açıklanan sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Açıklanan sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bendde açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davada davalılar vekilinin tüm, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, asıl ve birleşen davada davacılardan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, aşağıda yazılı onama harcanın asıl ve birleşen davada davalılardan alınmasına, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl ve birleşen davada davalılardan alınarak, asıl ve birleşen davada davacılara verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2608, Karar No: 2016/14148, Tarih: 07.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/2608 E.  ,  2016/14148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim, trafo kaybı adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.500 TL kayıp-kaçak ve diğer bedellerin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 11.09.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 111.262,03 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 111.262,03 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davcıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6254, Karar No: 2017/260, Tarih: 12.01.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/6254 E.  ,  2017/260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eziyet ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında eziyet suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin, eksik incelemeye yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oyçokluğuyla ONANMASINA,

2- Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Oluşa, dosya kapsamına göre sanığın zihinsel engelli mağdureyi evin ayrı bir odasında tutması eyleminde, sanığın suç kastıyla hareket ettiğine ilişkin her türlü kuşkudan uzak, mahkumiyete yeterli, kesin ve inandırıcı kanıt elde edilemediği gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

KISMİ KARŞI DÜŞÜNCE

Dosya içinde; doğuştan özürlü olduğu belirtilen ...'un ölümü üzerine yapılan otopsisi sonucu İstanbul Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulunca ölüm sebebi belirlendikten sonra, ölüm sebebi olmamakla beraber “Karın içinde tarif edilen travmatik lezyonların küt batın travması sonucu meydana geldiği ve hayati tehlike oluşturacak nitelikte olduğu ancak kısa sürede ölüm oluşturmayacağı” tespitlerine dayanan 03.05.2011 tarihli rapor dışında bir raporun bulunmadığı,

Dinlenen tanık beyanlarından görgüye dayalı bilgisi olan ....., ... ve ...'un sanığın mağdureye yönelik bazı eylemlerine tanık olduğunun anlaşıldığı, bu eylemlerin sürekli olup olmadığının belli olmadığı gibi, hangi tarihlerde bu eylemlerin gerçekleştiğinin de belirlenemediği, müşteki ... ifadesinde sanığın maktule yönelik kötü muamele ve darp iddiaları nedeniyle Cumhuriyet Savcılığına başvurduklarını belirttiği ancak bu başvuru sonucu 14.11.2009 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,

Maktulenin sanık olan üvey annesi ve babasının bulunduğu evde ikamet ettiği, babası ...'ın 04.01.2010 tarihindeki maktulenin ölümünden sonra 10.10.2010 tarihinde vefat ettiği, maktuledeki darp izlerine ilişkin olarak beyanı alınmadığı gibi, maktuleye yönelik eziyet iddialarına ilişkin sorumluluğunun da araştırılmadığı,

Maktulenin otopsi raporundaki yaralar ile sanığın tanık beyanlarınca ifade edilen önceki eylemleri arasında varsayımsal olarak illiyet bağı kurulduğu,

Maktulenin sanık olan üvey annesi ve babasının bulunduğu evde ikamet ettiği, babası ...'ın 04.01.2010 tarihindeki maktulenin ölümünden sonra 10.10.2010 tarihinde vefat ettiği, maktuledeki darp izlerine ilişkin olarak beyanı alınmadığı gibi, maktuleye yönelik eziyet iddialarına ilişkin sorumluluğunun da araştırılmadığı,

Maktulenin otopsi raporundaki yaralar ile sanığın tanık beyanlarınca ifade edilen önceki eylemleri arasında varsayımsal olarak illiyet bağı kurulduğu,

TCK 96. maddesindeki eziyet suçu ile TCK.nun 232. maddesindeki kötü muamele suçları arasında en ayırt edici unsur süreklilik olduğundan, eziyet suçu açısından sanığın kastının bu unsurları kapsaması gerektiği, dosya içinde sanığın bu kastı ile eylemlerindeki sürekliliğin kanıtlanmadığı,

Bu kapsamda sanığın, mevcut tanık beyanları çerçevesinde ve maktulenin doğuştan özürlü durumu da dikkate alındığında, TCK.nun 232/1. maddesi çerçevesinde hukuki sorumluluğunun tartışılması yerine TCK.nun 96. maddesine göre alt sınırdan uzaklaşılarak neticeten 5 yıl hapis cezasına ilişkin 1 no'lu mahkumiyet hükmünün onanması yönündeki sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.12.01.2017
Yargıtay — Esas No: 2009/15713, Karar No: 2010/750, Tarih: 18.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15713 E.  ,  2010/750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12448, Karar No: 2015/43698, Tarih: 14.10.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/12448 E.  ,  2015/43698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre, dört adet birayı veresiye almak isteyen sanığın teklifinin katılan tarafından kabul edilmemesi üzerine, sanığın katılanı darp ettiği sırada “ oruspu” şeklinde söz sarf etmesi, yağma eyleminden bağımsız olarak hakaret suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, tebliğnamede bu konuda bozma isteyen düşünceye katılınmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine “Bu dava nedeni ile, sanığın yargılama gideri olarak sarfına neden olduğu sarf kararı 45,00 TL, 6 tebligat gideri 36,00 TL, 11 müzekkere gideri 22,00 TL ve 1 talimat gideri 4,00 TL olmak üzere toplam 107,00 TL Mahkeme masrafının sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13109, Karar No: 2012/13555, Tarih: 05.06.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/13109 E.  ,  2012/13555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM :

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

24.11.2009 tarihli oturumda verilen kısa kararda, sanık hakkında tehdit suçundan hüküm kurulmamasına karşın; gerekçeli kararın hüküm fıkrasında tehdit suçundan beraat kararı verilerek, gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki oluşturulup, hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6594, Karar No: 2010/7314, Tarih: 28.06.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/6594 E.  ,  2010/7314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.01.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgisi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.02.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 1145 parsel sayılı taşınmazda “...” olarak yazılan baba adının “...”, “...” olan soyadının “...” ve “1336” olarak yazılan doğum tarihinin “1936” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-“Mülkiyet Hakkının Tescili” başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25.maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarası olarak belirlenmiştir. Görülüyor ki; bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamıştır. Dolayısıyla, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet, tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hatanın tüzüğün 87. maddesi uyarınca, ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki koşullar araştırılarak, idarece düzeltilmelidir.

Bu duruma göre, tapu kütüğüne doğum tarihinin ilavesi isteminin reddi gerekir ise de düşülen yanlışlık kararın bozularak yeniden yargılama

yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK’nun 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinin 2. satırından “1326 doğumlu” ve 3. satırından “15/03/1936 doğumlu” kelimelerinin çıkartılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 28.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2017/16905, Karar No: 2017/6735, Tarih: 30.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/16905 E.  ,  2017/6735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının, davalı ... bünyesinde daimi işçi olarak işe alınması esnasında herhangi bir sınav uygulaması yapılıp yapılmadığının davalı ... Başkanlığından sorulması, yapılmış ise buna ilişkin evrak örneğinin getirtilip eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.