muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/11859, Karar No: 2018/8443, Tarih: 05.11.2018

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Yalova Ağır Ceza Mahkemesince verilen 08/03/2018 tarihli ve 2018/479 değişik iş sayılı kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİNE, 05/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23994, Karar No: 2014/14900, Tarih: 09.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/23994 E.  ,  2014/14900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Yaralama suçu yönünden verilen hükmün incelenmesinde;

Sanığa verilen cezanın TCK'nin 87/1-d-son maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasına çıkartılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından, sanığın TCK'nin 53/1-c maddesindeki haklardan kendi altsoyu üzerindeki haklarından şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi infaz aşamasında re'sen dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2)6136 sayılı kanuna muhalefet suçu yönünden verilen hükmün incelenmesinde;

Sanığa verilen cezanın TCK'nin 62. maddesi uyarınca indirilmesinde 20 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken hatalı olarak 19 gün adli para cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Olay tutanağı incelendiğinde, 2 adet bıçağın olay yerinde ele geçirildiği ancak birisinin 6136 sayılı kanun kapsamındaki bıçaklardan olduğu ve tutanakta ...t'ın cebinden bıçak çıkartıp attığı, şahsın bıçağı attığı yere götürüldüğü, bulunan bıçağın 6136 sayılı kanun kapsamında olan bıçak olduğu, ...'ın da bu hususu kabul ettiğinin anlaşılmasına göre bu husus açıklığa kavuşturulmadan, soruşturma aşamasındaki dinlenen diğer tanıklar ile ...'ın tanık olarak dinlenip 6136 sayılı kanun kapsamındaki silahın kime ait olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmeden, eksik inceleme ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22401, Karar No: 2008/6405, Tarih: 22.04.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/22401 E.  ,  2008/6405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Karabük İş Mahkemesi

Tarih               :  14.6.2007

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahibi olan davacıların  maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

Bu tür davalarda, tazminat miktarı, işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif  ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise, 60 yaşa kadar yıllık olarak % 10 artırılıp % 10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşından sonrada bakiye ömrü kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yönteme başvurulmadan, her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, açıklanan tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin  yaşlılık aylığı almaya veya işçinin yaşı ve oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunması durumunda da zarar   hesabında   pasif   dönemin  hesaba  dahil  edilmesi gerekir. İş kazası sonucu malul kalan işçinin aynı işinde çalışmaya devam etse dahi diğer işçilerden daha fazla çaba harcayacağı asıldır. 60 yaşından sonra elde edeceği yaşlılık aylığını da diğer işçilerden daha fazla çaba harcayarak elde edeceğinden yaşlılık aylığını aldığı dönemde de devam edecek olan maluliyeti nedeniyle zarara uğramadığı düşünülemez. Kaldı ki, sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta tamamen uzun vadedeki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır. Bu nedenlerle pasif döneminde zarar hesabına dahil edilmesi ve  zararlarının tesbitinde 60 yaşın ikmaline kadar  tüm yıl asgari ücretle çalışıp gelir elde edeceği, 60 yaştan sonra bakiye ömrüne kadar (pasif dönemde), asgari ücret esas alınarak yapılması gerekir.

Mahkemenin davacıların zarar hesabında pasif döneminde hesaba dahil edileceğine ilişkin kabulü yerindedir. Ancak hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda davacıların murisinin ölüm tarihindeki kıdeme esas giydirilmiş ücretinin esas alındığı ve bununda asgari ücretin 4,006  katı  olduğu anlaşılmaktadır.  Halbuki sigortalının sendikalı olup olmadığı araştırılarak sendikalı ise işyerinde kaza tarihinde geçerli toplu iş sözleşmesi getirtilerek sözleşmedeki ücretin esas alınması gerekirdi. Çünkü hesap bilirkişisi her ne kadar ölüm tarihinde kıdeme esas giydirilmiş ücreti esas almışsa da; ondan sonraki dönem  asgari ücretin 4,006 katı oranında artırım yaparak davacılar zararlarını hesaplamıştır. Hal böyle olunca hesap raporunun hükme dayanak alınacak nitelikte olduğundan söz edilemez.

Yapılacak iş;   sigortalının sendikalı olup olmadığını araştırmak, sendikalı ise işyerinde kaza tarihinde geçerli toplu iş sözleşmesini ve raporun hazırlanacağının tarihe kadarki toplu iş  sözleşmelerini  getirtmek, hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler nazara alınarak yukarda açıklanan esaslara göre bilirkişiye zarar hesabı yaptırılarak sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının  istek halinde  temyiz edene iadesine, 22.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5887, Karar No: 2016/6211, Tarih: 06.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/5887 E.  ,  2016/6211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

( FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/09/2015 tarih ve 2015/152-2015/612 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "..." ibareli marka üzerinde önceye dayalı hakkının bulunduğunu, ibarenin tescili için yaptıkları başvurunun davalı adına tescilli "..." ibareli marka ile olan benzerliğine bağlı olarak reddedildiğini ileri sürerek davalının 2011/20806 sayılı "..." markasının 3. sınıftaki "aşındırıcı ürünler (zımpara bezleri, zımpara kağıtları, pomza taşları, pastalar dahil) ve parlatma ürünleri (deri, vinil, metal, ahşap vb. için) emtiaları bakımından hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın ticari nitelikte bulunduğu, 07.09.2015 tarihinde ...'de asliye ticaret mahkemesinin kurulduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine, talep halinde dosyanın görevli ... Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 556 sayılı KHK hükümleri gereğince açılmış marka hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup davanın 556 sayılı KHK'nın 63 ve 71. maddeleri uyarınca Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nde görülmesi gerekmektedir. Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 24.03.2005 tarih ve 188 sayılı kararı gereğince, Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi kurulmayan ve Adli Yargı Adalet Komisyonu'nun bulunduğu merkezde yer alan Asliye Hukuk Mahkemeleri'nde tek Asliye Hukuk Mahkemesi varsa o mahkeme, iki asliye hukuk mahkemesi varsa 1 numaralı ve 2’den fazla asliye hukuk mahkemesi varsa 3 numaralı asliye hukuk mahkemesi ihtisas mahkemesi sıfatıyla görevlidir. Bu durumda anılan HSYK kararı uyarınca Adli Yargı Adalet Komisyonu bulunan ... İlçesinde 3 nolu asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu nazara alınıp işin esasına girilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekli iken davanın ticari mahiyette bulunduğu ve ...'de Asliye Ticaret Mahkemesinin faaliyete geçtiği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8951, Karar No: 2022/9963, Tarih: 06.10.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/8951 E.  ,  2022/9963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçilerin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı

ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi borçlu aleyhine 5 nolu bağımsız bölüm ve 110 nolu bağımsız bölüm ihale bedelleri toplamının % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenlerin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10' u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Şikayetçi borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 12.05.2022 tarih ve 2022/420 E. 2022/855K. sayılı kararının, hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin B-1 maddesinin ikici paragrafında yer alan “ yüzde 10’u olan 19.400,00TL ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ibaresinin yazılmasına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 06.10.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10927, Karar No: 2015/6289, Tarih: 23.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/10927 E.  ,  2015/6289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2013/1226-2014/257

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralayan tarafından kiracı ve kefil aleyhine kira parası ve ortak giderden oluşan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacı ile davalı kiracı Y. M.Eşyaları San.Tic.Ltd.Şti. arasında 01.8.2006 başlangıç tarihli kira sözleşmesi düzenlendiğini,diğer davalı C. Y.un kefil olduğunu,2012 Şubat sonunda taşınmazın tahliye edildiğini,taşınmazın 2012 Mayıs sonuna kadar boş kaldığını,2012 Haziran ayında yeniden kiraya verildiğini,2012 Şubat kirası ile kiralananın boş kaldığı 2012 3,4 ve 5.ay kiraları ile işhanı giderleri toplamından 2.000 TL depozito bedeli mahsup edilince kalan 2.250 TL' nin tahsili için davalılar aleyhine icra takibi başlatıldığını,davalıların haksız itiraz nedeniyle takibin durduğunu belirterek itirazın iptaline,takibin devamına ve %40 icra tazminatına karar verilmesini talep etmiştir. Davalı kiracı,duruşmalara katılmadığı gibi cevap dilekçesi vermemiş,davalı kefil C. Y. vekili,cevap dilekçesinde,davacı ile anlaşılarak anahtar teslimi yapıldığını,kefalet süresinin dolduğunu,kefilin sorumlu tutulamayacağını,ayrıca takibin yanlış kişiye yöneltildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece,dava konusu mecurun kiracısı olan davalı Y. M. Eşyaları San. Tic. Ltd.Şti.'nin 14/03/2013 tarihinde unvan değişikliği yaparak E. S.Taşımacılığı Teks. Gıda Tic. San. Ltd.Şti. adını aldığı,davanın ise 24/06/2013 tarihinde, bu olaydan sonra açıldığı,dava açıldığında isim değişikliğinin gerçekleşmiş olduğu,icra takibinin yeni şirket adına yapılması gerekirken ortada olmayan bir şirket adına yapılmasının doğru olmadığı, Y.M. Eşyaları San. Tic. Ltd.Şti.'nin dava ehliyeti kalmadığından kendisine husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın husumetten reddine karar verilmiş,davalı kefil C.Y. hakkında ise olumlu Ya da olumsuz bir karar verilmemiştir.

Davalı kiracı şirket hakkında icra takibi başlatılmış,kiracı şirketi temsilen yetkilisi tarafından verilen itiraz dilekçesinde davalı şirketin devredildiği Ya da ünvanın değiştiğine dair bir itiraz da bulunulmamıştır. Dosya arasında bulunan Bursa Ticaret ve Sanayi Odası'nın 10.10.2013 tarihli yazasında “Y. M. Eşyaları San. Tic. Ltd.Şti.'nin 14/03/2013 tarihinde yapılan tescil ile ünvanının E. S.Taşımacılığı Teks. Gıda Tic. San. Ltd.Şti. Şeklinde değiştiği bildirilmiştir. Davalı kiracı,Y.M. Eşyaları San. Tic. Ltd.Şti.'nin devrinden bahsetmemiştir. Davalı kefil vekili tarafından sunulan belgelerin, şirketin devrine ilişkin değil, Y.. M. Eşyaları San. Tic. Ltd.Şti.'nin ortaklarının hisselerinin 3.kişilere devrine ilişkin olduğu görülmüştür. Bu durumda davalı kiracı Y. M. Eşyaları San. Tic. Ltd.Şti.'nin ticaret ünvanının dava ve icra takibinden önce değişmesinin kiracı şirketin sorumlulukları yönünden bir etkisi bulunmamaktadır. Zira kiracı şirketin tüm hak ve borçları yeni ünvanlı şirkete ait olacaktır. Bu durumda, davacı kiralayan tarafından kira sözleşmesinde ünvanı yazılı Y.M. E. San. Tic. Ltd.Şti hakkında icra takibi başlatılıp, dava açılmasında ve husumet yöneltilmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Takip yapılırken ve dava açılırken isimde hataya düşülse de, karar yeni unvan ve isim ile tebliğ edildiğinden isimdeki hata giderilmiştir. Mahkemece,işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde husumet nedeniyle reddine karar verilmesi doğru değildir.

Ayrıca,Mahkemece,davalı kefil hakkında açılan dava ile ilgili olarak olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1832, Karar No: 2018/5935, Tarih: 07.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/1832 E.  ,  2018/5935 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, davalının iş yerinde çalışmakta iken iş akdinin, ekonomik nedenle fabrika kadrolarının yeniden yapılandırılması, çalışan sayısının azaltılarak bir süre bazı üretimlere ara verilmesi kararı alındığı gerekçesiyle 20.11.2015 tarihinde feshedildiğini, aynı gün kendisi dahil toplam 6 işçinin iş akdinin aynı gerekçe ile feshedildiğini, iş akdi feshedilen 6 işçinin de Petrol-İş Sendikası üyeleri olduğunu, gerçek fesih gerekçesinin sendikal nedene dayandığını, zira, davalı işverenin iş yerinde örgütlü ve yetkili bir sendika ile devam edecek toplu iş sözleşmesi istemediğini beyanla, feshin geçersizliği ile işe iadesine, boşta geçen süre ücreti ile 1 yıllık ücreti tutarı sendikal tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, davacının iş akdinin sendika üyesi olması nedeniyle feshedilmediğini, şirketleri kurulduğundan beri Petrol-İş Sendikasının işyerinde örgütlü olduğunu, bir çok kez toplu iş sözleşmesi yapıldığını, hatta grev kararı alınarak uygulanabildiğini, yasal olarak mecbur olmadıkları halde davacının kıdem ve ihbar tazminatını tümü ile ödediğini beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:

Mahkemece, davalı şirketin, davacının iş akdinin feshedildiği 20.11.2015 tarihinden sonra da işçi alımı gerçekleştirdiği, 2015 yılı net kâr bildirimine göre, şirketin kâr etmeye devam ettiği, dinlenen tanık beyanlarına göre davalı şirketin fabrika sahasını fiziksel olarak genişlettiğinin anlaşıldığı ve buna göre davacı işçinin iş akdinin feshi gerekçesinin ekonomik nedenlere dayalı olduğu iddiasına itibar edilmediği, davacının davalı şirket ile toplu iş sözleşmesi düzenleyen Petrol-İş Sendikası'na üye olduğu, Petrol-İş Sendikası'nın cevabi yazısına göre davalı iş yerindeki başlangıçtaki üye sayısı 134 olmasına rağmen dava tarihi itibari ile üye sayısının 45 işçiye kadar düştüğü, sendika üyesi toplam 6 işçinin aynı tarihte aynı gerekçe ile davalı şirketçe iş akitlerinin feshedildiği, tanık beyanlarına göre davalı iş verenin sendika üyesi işçilere üyelikten istifa için baskı yaptığı gözetilerek, davacının iş akdinin esasen sendikal nedenle feshedildiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle işe iadeye ve sendikal tazminata karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

Davacı ve davalı vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti: