muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18684, Karar No: 2014/12673, Tarih: 02.07.2014

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 02.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18785, Karar No: 2018/4190, Tarih: 17.09.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/18785 E.  ,  2018/4190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde temlik alan davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.- KARAR -

Temlik eden davacı vekili, davacı ile davalı arasında imzalanan kredi kartı üyelik sözleşmesi gereğince davalıya kredi kartı verildiğini, davalının hamili olduğu kartın borcunun ödenmemesi üzerine hesap kat ihtarnamesi keşide edildiğini, akabinde başlatılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının kredi kartından bilgisi dışında smile pratik ödeme sistemleri adı altında bir iş yerinden harcama yapıldığını, davalının 24 saat içinde davacı bankaya durumu bildirdiğini ve kartının iptal edildiğini, savcılığa da şikayette bulunduğunu belirterek davanın reddi ile %40 oranında tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının kredi kartından bilgisi dışında çekim yapılan tutarın toplam kredi kartı borcundan mahsubu ile yapılan hesaplama neticesinde davacının 6.677,06 TL alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddine, alacağın varlığı yargılamayı gerektirdiğinden davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm temlik alan davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, kredi kartı sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava dışı Kazım Gök tarafından internet üzerinden yapılan alışverişin davalının bilgisi dahilinde bulunup bulunmadığı ve sorumlu olup olmadığı yönündedir. Mahkemece yapılan bu alışverişle ilgili gerekli inceleme ve değerlendirme yapılmaksızın karar verilmiştir. Mahkemece aralarında bilgisayar mühendisi ve bankacı bilirkişinin de bulunduğu bilirkişi kurulu tarafından banka kayıt ve defterleri, bankanın internet üzerinden yapılan işlemlerle ilgili güvenlik önlemleri incelenerek, yapılan işlemde bankanın teknik ve hukuki yönden herhangi bir kusuru olup olmadığı tespit edilerek, şayet bankanın kusuru yok ise bankanın sorumlu tutulamayacağı, kusuru var ise bankanın sorumlu tutulacağı hususu dikkate alınarak toplanacak deliller ve alınacak bilirkişi raporu doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz rapor ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden temlik alan davacıya iadesine, 17/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7349, Karar No: 2015/13543, Tarih: 07.07.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/7349 E.  ,  2015/13543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/101428

Silahla tehdit suçundan sanıklar M.. A.. ve M.. G..'in yapılan yargılanmaları sırasında; Bucak Asliye Ceza Mahkemesiyle Burdur Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin itiraz üzerine verdiği 18/02/2015 gün ve 2015/94 Değişik İş sayılı kararın zımni görevsizlik kararı niteliğinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, CMK'nın 225/1. maddesi hükmüne ve Burdur Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bucak Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2014 gün ve 2014/606 E. 2014/815 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13695, Karar No: 2011/20371, Tarih: 07.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13695 E.  ,  2011/20371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15989, Karar No: 2012/38345, Tarih: 17.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15989 E.  ,  2012/38345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : - Sanık ...'nın beraatine;

- Sanıklar ... ve ... hakkında hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... İdacı hakkında verilen beraat kararının temyiz edilmediği anlaşılmakla sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar müdafiinin, suçun sabit olmadığına, cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin olunduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 79/1, 35. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında tayin olunan 2 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 75 gün adli para cezasının TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında yapılan indirim sonucu 2 yıl 2 ay 7 gün hapis ve 62 gün adli para cezası olarak tayini gerekirken fazla ceza tayini ile buna bağlı olarak da sonuç adli para cezasının da fazla tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2.

fıkrasının 3. bendinde yer alan "2 yıl 2 ay 8 gün hapis ve 63 gün adli para cezası" ibarelerinin çıkarılarak yerine "2 yıl 2 ay 7 gün hapis ve 62 gün adli para cezası" ibaresinin yazılması, hükmün 2. fıkrasının 5. bendinde yer alan ''20,00 YTL den (63 gün x 20,00 YTL ) 1,260,00 YTL Adli para cezası'' ibarelerinin çıkarılarak yerine ''20 TL den (62 gün x 20,00 TL) 1,240 TL Adli para cezası'' ibaresinin yazılması suretiyle hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5608, Karar No: 2016/4004, Tarih: 28.03.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/5608 E.  ,  2016/4004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 19/11/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/03/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava sadakat yükümlülüğünü ihlal eden eşe ve ilişki kurduğunu iddia ettiği kişiye karşı manevi tazminat isteminden ibarettir.

Davalı ... hakkında verilen kararın onanmasına katılmakla birlikte, davalı eş yönünden verilen karar usul ve yasaya aykırıdır.

Şöyleki; Davanın açıldığı tarih itibariyle davacı ile davalı ... arasındaki evlilik sözleşmesi devam etmektedir.

4787 sayılı Kanun'un 4. maddesine göre, TMK'nın ikinci kitabının birinci ve ikinci kısmı ile 4722 sayılı TMK'nın yürürlüğü ve uygulama şekli hakkındaki Kanuna göre aile hukukundan doğan dava ve işlere bakma görevi Aile Mahkemeleri'ne aittir.

Sadakat yükümlülüğü TMK'nın ikinci kitabının birinci kısmının üçüncü bölümünde yer almaktadır. Aile hukukundan kaynaklanan bir yükümlülük olan sadakat yükümlülüğüne aykırılığı belirleme görevi Aile Mahkemesine aittir. Bu yükümlülüğün ihlali halinde TMK'nın 174. maddesine göre kişilik hakları zarar gören eşin boşanmayla birlikte manevi tazminat isteme hakkı bulunmaktadır. Aldatan eşin eyleminin genel hükümlere göre haksız fiil sorumluluğu çerçevesinde değerlendirilmesi TMK'nın 185 ve 174. maddelerine aykırı olduğu gibi görevle ilgili 4787 sayılı Kanun'un 4. maddesine de aykırıdır. Görev kamu düzeni ile ilgili olup yargılamanın her aşamasında dikkate alınmalıdır. Açıklanan nedenlerle davalı ... hakkındaki davada görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yerel mahkemenin vermiş olduğu esastan red kararının Dairemiz çoğunluğunca onanması görüşüne katılmıyoruz. 28/03/2016
Yargıtay — Esas No: 2015/2663, Karar No: 2015/3146, Tarih: 01.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2663 E.  ,  2015/3146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın suç tarihinde kapıdan satış olarak tabir edilen ve işyeri, fuar, panayır gibi satış mekanları dışında gerçekleştirilen satım yöntemini ifade eden pazarlama işi ile uğraştıkları, 06/11/2007 tarihinde Sivas İli, Hafik İlçesi, ... Köyünde ikamet etmekte olan katılan ...’ın evine gelen sanıkların kendilerine ait yem fabrikası bulunduğunu, yem alım satımı işi ile uğraştıklarını söyledikleri ve önceden hazırladıkları yem fiyatlarının yer aldığı listeyi katılana göstererek yem satın almak isteyip istemediğini sordukları, hayvancılık işi ile uğraşan katılanın listedeki fiyatlar üzerinden yem satın alabileceğini beyan etmesi üzerine bu kez sanki yem fabrikasından ürün sipariş ediyormuş gibi bir telefon görüşmesi gerçekleştiren sanıkların, ürünün ertesi gün teslim edileceğini söyleyerek katılandan 500 TL peşinat aldıkları ve oradan ayrıldıkları, bilahare 26/11/2007 günü Hafik İlçesi Demiryurt Köyünde ikamet eden şikâyetçi ...’un evine gelen sanıkların adı geçen şikâyetçiye bir zarf verdikleri ve birazdan müdür gelecek, eğer bu zarfı açtırırsan sana hediye verecek dedikleri, bir süre sonra müdür diye seslendikleri sanık ...’ın gelerek adı geçen şikayetçideki zarfı açtığı ve 23 çuval hayvan yemi ve çift kapılı buzdolabı kazandığını, ancak bu hediyeleri alabilmesi için kendilerinden birer adet mini fırın, tencere seti ve tepsi satın alması gerektiğini söylediği, şikayetçinin kabul etmesi üzerine ondan 190 TL para ve 300 TL’lik senet alan sanıkların sattıkları eşyaları şikâyetçiye teslim edip, hediye olarak kazandığı eşyaları sonra teslim edeceklerini söyleyerek oradan ayrıldıkları, son olarak 27/11/2007 tarihinde Hafik İlçesi, Tavşanlı Köyünde ikamet eden şikâyetçi ... ile Hafik İlçesi Karlı Köyünde ikamet eden şikâyetçi ... ve Hafik İlçesi Küpecik Köyünde ikamet eden şikâyetçi ...’nun evlerine gelen sanıkların aynı yöntemle yani hediye kazanacakları vaadi ile adı geçen şikâyetçilere ürün sattıkları ve sırasıyla şikâyetçi Ahmet’ten 20 TL para ve 470 TL’lik senet, şikâyetçi İsmail’den kendisine teslim etmedikleri 70 ekran televizyon için 500 TL para, şikâyetçi Bekir’den de satışını yapıp teslim ettikleri mutfak robotu için 100 TL para ve 390 TL’lik senet alan sanıkların oradan ayrıldıkları, bu şekilde söz verdikleri hediyeler ile satışını yaptıkları yem ve eşyaları katılan ile şikayetçilere teslim etmeyen sanıkların şikâyetçi ve katılan sayısınca üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği somut olayda;

Sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

Sanık ... hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Her ne kadar adı geçen sanığın; istinabe suretiyle alınan 15/03/2010 tarihli ifadesinde; “iddia edildiği gibi müştekilere zarf vermedim, kendi istekleri ile tencere ve robot sattık, ürünleri de teslim ettik, ürünleri piyasa fiyatından verdik, biz hediye vereceğimizi vaad etmedik, ancak şirketin promosyonu vardı, tencere alana fırın veriliyordu, ürünler ile birlikte teslim edildi” demek suretiyle haklarındaki hükümler temyiz incelemesine konu edilmeyen diğer sanıkların eylemlerine iştirak ettiğine dair anlatımda bulunduğu tespit edilmiş ise de; diğer sanıklardan ...’nın aşamalarındaki savunmalarında; “kendisinin araç şoförü olduğunu, kendisinden önce aracı sanık ...’ın kullandığını, 27/11/2007 tarihinde sanık ...’ın aracı kendisine teslim ederek İstanbul’a döndüğünü, daha sonra bu araçla Tavşanlı ve Küpecik köyleri ile ismini bilmedikleri birkaç köye daha gittiklerini” beyan ettiği, katılan ile şikayetçilerin de doğrudan doğruya sanık ...’a yönelik herhangi bir anlatımlarının bulunmadığı, yine 27/11/2007 tarihli teşhis tutanağı ile teşhis edilen kişiler arasında sanık ...’ın yer almadığı, buna göre; sanık ...’ın kendisine atfedilen eylemleri ne şekilde ve hangi katılan ya da şikayetçilere yönelik olarak gerçekleştirdiği hususlarında tereddüt bulunduğu ve dosyada mevcut bilgi ve belgeler itibariyle ile bu tereddüdün giderilemediği anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; her bir şikâyetçi ve katılana sanık ...’ın kendisinin ya da teşhise elverişli fotoğraflarının gösterilerek 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunun ek 6. maddesinde belirtilen usule göre teşhis işlemi yaptırılması ve katılan ve şikayetçilere kendilerine kapıdan satış yöntemi ile ürün satan kişiler arasında sanık ...’ın da bulunup bulunmadığı hususu da sorulduktan sonra toplanan diğer deliller de göz önünde bulundurulmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Kabule göre de; sanıkların üzerlerine atılı suçları iştirak halinde işlediklerinin iddia olunması, sanık ...’nın soruşturma aşamasında etkin pişmanlık göstererek şikayetçiler ile katılanın zararlarını gidermiş olması ve sanık ...’ın da yapılan bu ödemelere açıkça karşı çıkmamış olması karşısında sanık ... hakkında da 5237 sayılı TCK’nın 168/1 maddesinde karşılığını bulan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanık ... hakkında kurulan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/07/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15339, Karar No: 2014/23073, Tarih: 07.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/15339 E.  ,  2014/23073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12304, Karar No: 2014/14190, Tarih: 13.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/12304 E.  ,  2014/14190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2014

NUMARASI : 2013/344-2014/143

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de ;

Alacaklı tarafından başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibinde keşideci borçlu mahkemeye yaptığı başvuruda; takip dayanağı bononun vade tarihinde tahrifat yapıldığı, düzeltmedeki paraf imzalarının kendisine ait olmadığı, senedin tahrifatsız hali ile zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle takibin iptalini istemiş, mahkemece Adli Tıp Kurumu'ndan aldırılan rapor hükme esas kabul edilerek bononun vade tarihinde yapılan değişikliğe ilişkin imzanın borçluya ait olduğu kanıtlanamadığından değişikliğin geçersiz olduğu kabul edilerek zamanaşımı itirazının kabulüne karar verildiği görülmüştür.

HMK'nun 207. maddesi hükmü gereğince senetteki düzeltmelerin borçlu (keşideci) tarafından paraf edilmesi gereklidir. Yani, senette mevcut olan çıkıntı veya senet metni altındaki silinti ayrıca tasdik edilmemiş ise inkârı halinde yok hükmündedir. Bu nedenle senet üzerinde yapılan değişikliklerin, geçerli olabilmesi için, düzenleyen tarafından imza veya paraf edilmek suretiyle onaylanması gerekir. Bu şekilde yapılan imzaya veya paraf imzasına itiraz halinde, mahkemece, yöntemince imza incelemesi yapılmalıdır. Düzeltmenin onaylı olmaması veya imzanın keşideciye ait olmadığının anlaşılması halinde, düzeltme yok hükmünde olup, senedin düzeltme öncesi durumuna göre değerlendirme yapılır.

Bono keşideci tarafından düzenlenmiş olduğundan, bono üzerindeki çıkıntı ve değişikliklerin keşideci tarafından paraf edilmesi gerekir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda vade tarihi yazıları kenarına atılı imzaların teşhise götürecek karakteristik metaryal, önemli yazı ve tanı unsuru içermeyen, basit tersimli imzalar olmaları nedeniyle aidiyetinin ve G.. K..'in eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediğinin bildirildiği, bu haliyle raporda paraf imzalar ile keşideci imzasının karşılaştırılıp aynı el ürünü olup olmadığının incelenmediği görülmekle bu haliyle raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmıştır.

O halde mahkemece, senet üzerinde vade tarihinde bulunan paraf imzalarının keşideci yerinde mevcut keşideci imzası ile aynı el ürünü olup olmadığı rapor ile tespit edilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.