muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4064, Karar No: 2019/5524, Tarih: 24.06.2019

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; müşteki vekilinin 21.05.2018 havale tarihli şikayet dilekçesinde, inşaat sektöründe faailiyet gösteren müvekkilinin alacağına karşılık olarak aldığı ING Bank Kayapınar Şubesine ait suça konu 15.10.2017 keşide tarihli ve 80.000 TL bedelli çekin karşılıksız çıkması üzerine Diyarbakır 9. İcra Müdürlüğü‘nün 2018/11478 Esas sayılı takip dosyası üzerinden yapılan icra takibinde, şüpheliler ... ve ... Otomotiv İnşaat Sosyal Hizmetler Emlakçılık Gıda İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti.‘nin borca ve imzaya itiraz ettiklerini, şüphelilerin bu şekilde imza itirazında bulunarak resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; suça konu çekin keşideci ve cirantaları olan şüphelilerin beyanlarına başvurularak çekteki imzaların kendilerine ait olup olmadığı, kendilerine ait olmadığını bildirmeleri halinde çekin bilgi ve rızaları dışında ellerinden çıkıp çıkmadığı sorularak, gerekli görülmesi halinde bu hususta bilirkişi incelemesi yaptırılması, Diyarbakır 1. İcra Hukuk Mahkemesi‘nin 2018/373 ve 2018/383 Esas sayılı dosyaları getirtilip, bu dosyayı ilgilendiren delillerin dosyaya intikali sağlandıktan sonra, sonucuna göre şüpheliler hakkında bir karar verilmesi gerekirken, herhangi bir soruşturma yapılmadan yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesinde isabet bulunmadığı anlaşılmakla, Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07.09.2018 tarihli 2018/32856 Soruşturma ve 2018/26182 Karar sayılı Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Karara yönelik itirazın reddine ilişkin merci Diyarbakır 2. Sulh Ceza Hakimliği’nin 13.12.2018 tarihli ve 2018/4910 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 24.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16756, Karar No: 2014/5173, Tarih: 19.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/16756 E.  ,  2014/5173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/121875

MAHKEMESİ : Bakırköy 17. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2013

NUMARASI : 2008/563 (E) ve 2013/1 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Dosyada mevcut vergi suçu ve vergi tekniği raporları ile yeminli mali müşavir S. Ş. Yenibosna Vergi Dairesi Müdürlüğüne hitaben yazdığı 07.12.2005 günlü karşıt inceleme talep yazısı içeriğine göre, sanığın Kozyatağı Vergi Dairesinin 8590062368 vergi kimlik numaralı mükellefi .... Dekoratif Ürünleri San. Tic. Ltd. Şti. adına 10.06.2005 ila 10.10.2005 tarihleri arasında toplam 5 adet sahte fatura düzenlediğinin iddia olunması karşısında, suç tarihinin son faturanın düzenlendiği 10.10.2005 olduğu ve anılan tarihte yürürlükte olan 5237 sayılı TCK'nun 66. maddesindeki dava zamanaşımı süresinin hüküm tarihi itibarıyla dolmadığı, yargılamaya devam edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinde yürürlükte olmayan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerindeki zamanaşımı sürelerinin hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden bahisle yazılı şekilde düşme kararı verilmesi;

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20658, Karar No: 2025/4140, Tarih: 09.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/20658 E.  ,  2025/4140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, bilişim sistemlerinin, banka veya

kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle

dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2015 tarihli ve 2014/255 Esas, 2015/145 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. Resmi Belgede Sahtecilik Suçu Yönünden

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/5 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK’nın 231/12 maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264/1 maddesinde yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

II. Bilişim Sistemlerinin, Banka veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçu Yönünden

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrileceğine karar verilmiş ise de adlî para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntemin, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3 maddesinde belirtildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 23.01.2018 tarihli ve 2017/12-463 Esas, 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca da bu hususun infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53/3 maddesinin birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 09.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12335, Karar No: 2012/8891, Tarih: 17.09.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/12335 E.  ,  2012/8891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : 3.000,00 TL APC ile mahkümiyetine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın ruhsatsız olarak işlettiği içkili lokantanın 20/08/2008 tarihinde mühürlenerek kapatılmasından sonra 30/08/2008 tarihinde yapılan kontrolde, mührün kopartılarak faaliyete devam edildiğinin anlaşılması karşısında,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın güncel adli sicil kaydında gözüken ve mühür bozma suçu nedeniyle Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/06/2009 tarih ve 2008/880 E. 2009/713 K. sayılı, Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/11/2009 tarih ve 2008/935 E. 2009/1413 K. sayılı, Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/11/2009 tarih ve 2009/81 E. 2009/1588 K. sayılı, Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/12/2009 tarih ve 2009/68 E. 2009/1647 K. sayılı, Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/11/2009 tarih ve 2008/1372 E. 2009/1535 K. sayılı ve Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verildiği anlaşılan 23/02/2009 tarih ve 2008/1189 E. 2009/139 K. sayılı ilamlarla ilgili dosyalar getirtildikten ve bu dosyalarda bulunan mühürleme, mühür bozma tutanakları, iddianame, gerekçeli karar v.s. belgelerin onaylı örnekleri temin edildikten sonra tüm eylemlerin aynı yerle ilgili olup olmadığının ve eylem-iddianame tarihlerine göre sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanma durumunun bulunup bulunmadığının araştırılması, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartları oluştuğu takdirde; sanığa verilecek cezada 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uyarınca arttırım yapıldıktan sonra kesinleşen dosyalarda verilen cezaların bu cezadan mahsup edilmesi gerektiği halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Suçun işleniş şekline dayanılarak sanık hakkındaki temel ceza alt sınırdan belirlenmesine rağmen, CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken eylemin işleniş şekline dayanılarak gerekçede çelişkiye düşülmesi ve yine CMK'nın 231/5. uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken sanığın daha önceden kasıtlı suç işlemesine dayanılmasına rağmen, dosyada bulunan adli sicil kaydındaki ilamlardan birinin taksirli suç nedeniyle verilen ilam olup diğerinin de mahkümiyet niteliğinde olmayan ve 4616 sayılı Kanun gereğince verilen ilam olduğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1885, Karar No: 2019/6941, Tarih: 07.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1885 E.  ,  2019/6941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Doğubayazıt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 17/02/2016 gün ve 2009/422 - 2016/290 sayılı kararı bozan Daire'nin 19/12/2017 gün ve 2016/6769 - 2017/7373 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %49 oranında hissedarı ve kurucusu olduğunu, 14/11/2008 tarihli ortaklar kararı ile davalı ...'ın şirket müdürü olarak atandığını, bu karar ile müvekkilinin başhekim sıfatı ile şirkete ait hastanenin sevk ve idaresi ile yetkilendirildiğini, müvekkilinin şirketin kuruluşundan hastanenin yapımına kadar şirketin sevk ve idaresinde bizzat bulunduğunu, davalı ...'ın müdür olarak atanmasından sonra müvekkilinin şirketten uzaklaştırıldığını, müvekkilinin hastanenin belli yerlerine girmesinin engellendiğini, maaşının ödenmediğini, şirketin mali ve idari durumu hakkında bilgi verilmediğini, şirket çeklerinin şirket faaliyetleri ile ilgisi olmayan yerlerde kullanıldığını ileri sürerek, TTK 549 maddesinde izah edilen haklı sebeplerle şirketin fesih ve tasfiyesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne, davalı şirketin fesih ve tasfiyesine dair verilen kararın davalılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce davalı şirket yönünden onanmış, davalı ... yönünden bozulmuştur.

Davalı şirket vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı şirketten alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 07/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15705, Karar No: 2010/735, Tarih: 18.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15705 E.  ,  2010/735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6665, Karar No: 2014/4035, Tarih: 26.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6665 E.  ,  2014/4035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9992, Karar No: 2020/6120, Tarih: 18.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2015/9992 E.  ,  2020/6120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit zimmet

HÜKÜM : Zincirleme nitelikli zimmet suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesi gereğince de ilgili Bakanlığın kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma hakkına sahip olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada adı geçen Bakanlık ile Hazinenin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün ilgili Bakanlık ile Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 18/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12331, Karar No: 2012/19964, Tarih: 26.06.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/12331 E.  ,  2012/19964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın beraatine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin II. Kısım II. Bölümünde öngörülen maktu vekalet ücretinin beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin II. Kısım II. Bölümünde öngörülen 1.350,00 TL maktu vekalet ücretinin hazine tarafından sanığa ödenmesi, suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.06.2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/821, Karar No: 2015/2893, Tarih: 26.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/821 E.  ,  2015/2893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BULANIK SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2013/233-2013/401

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı "Ömer kızı .........."'nin kayden paydaşı olduğu 15 parça taşınmazın tapu kaydında baba adının "Ahmet" olarak yer aldığını, gerçekte nüfus kayıtlarına göre murisinin baba adının "Ömer" olduğunu ileri sürerek, davaya konu taşınmazın tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ........... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkin olup, toplanan deliller ve tüm dosya içeriği ile iddianın sabit olduğu gözetilerek davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ne var ki; dava konusu 1276 parsel sayılı taşınmazın 03.12.2001 tarihinde ifraz işlemi ile sayfası kapatılarak 2204 ve 2205 sayılı parsellere, 1212 parsel sayılı taşınmazın ise aynı tarihte ifraz görerek 2136 ve 2137 sayılı parsellere ayrıldığı tapu kayıtları ile sabit olduğuna göre doğru sicil oluşturulabilmesi için ifraz parselleri üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken sayfası kapatılan eski kadastral parseller üzerinden de ayrıca karar verilmiş olması isabetli değil ise de, bu durumun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 2. fıkrasında yer alan '' ....1276 ve 1212 parsel sayılı taşınmazın....,'' ibaresinin hükümden çıkarılmasına,

Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/329, Karar No: 2023/799, Tarih: 01.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/329 E.  ,  2023/799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasındaki menfi tespit ve takibin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı şirket ile beş bin adet VIP tanıtım kataloğunun yapımı için 28.500,00 TL’ye anlaştığını, birkaç ay sonra katalogların kendiliğinden dağıldığının görülmesi üzerine bu durumun davalıya bildirilerek yüz civarında ayıplı kataloğun iade faturası düzenlenip gönderildiğini, davalının bu katalogları incelemesi sonucu gizli ayıp olduğunu kabul ettiğini bunların yerine geçmek üzere yeni kataloglar yaparak gönderdiğini, ancak birkaç ay sonra davalının ikinci parti kataloglar için müvekkili aleyhine haksız olarak icra takibi başlattığını, davacının takibe itirazı üzerine Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesinde dava sürecinin başladığını, müvekkili şirketin ortak ve yetkililerinin bir soruşturma kapsamında 10.12.2010 tarihinde tutuklandıklarını, bu süreçte davacı şirketin ve yetkililerinin mal varlığına el konulduğunu, aciz duruma düşen müvekkilinin, savunmasını yapıp delillerini sunamadığından davanın aleyhine sonuçlandığını ve parasını ödediği kataloglara ikinci kez para ödemek durumunda bırakıldığını, davalıya müvekkilinin hiçbir borcu bulunmadığını ileri sürerek 28.500,00 TL olan katalog ücreti dışında müvekkiline teslim dahi edilmeyen faturalarla 37.110,00 TL üzerinden Küçükçekmece 4. İcra Müdürlüğünün 2010/2400 sayılı icra dosyasında başlattığı takipten dolayı borçlu olmadığının tespitine ve takibin iptaline, müvekkili şirketin ve yetkililerinin mal varlığına el konulduğundan adli yardım talebinin kabulüne, davalının %20’den az olmamak kaydıyla icra inkâr tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiş; 24.07.2013 havale tarihli ıslah dilekçesinde ise, davacının malvarlığına el konulduğundan adli yardım talebinin kabulü ile müvekkili şirketin 2009 yılı Şubat ayında davalıdan bedelini ödeyerek teslim aldığı beş bin adet kataloğun gizli ayıplı olduğunun belli olduğunu belirterek ayıplı ürünler için ödenen 28.500,00 TL’nin iadesine karar verilmesini istemiş; davasını “istirdat davası” olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP