muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11048, Karar No: 2013/6976, Tarih: 07.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/11048 E.  ,  2013/6976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı babası...’nün maliki olduğu 996 ada 14 ve 15 parsel sayılı taşınmazları davalı ... Gök’e satış suretiyle temlik ettiğini, miras bırakanın temlik tarihinde akli melekelerinin yerinde olmadığını, temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa iddiasının yazılı delille kanıtlanması gerektiği, ehliyetsizlik iddiası yönünden ise pay oranında açılan davanın dinlenme olanağı bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 7.5.2013 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı Habip Gök vk. Avukat, davalı ... Keser gelmediler yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, tapu iptal tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dava dilekçesinin içeriği ve iddianın ileri sürülüş biçiminden, davada ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayanıldığı ve miras payı oranında istekte bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, ehliyetsizlik iddiası kamu düzenine ilişkin olup, öncelikle incelenmesi gerekir. Nitekim mahkemece 2659 sayılı Yasanın 7. ve 16. maddeleri uyarınca; ... Kurumu 4. İhtisas Kurulundan alınan rapor ile miras bırakanın ehliyetsiz olduğu saptanmış ise de, ehliyetsizlik iddiası ile açılan davada pay oranındaki talebin dinlenilmesine olanak yoktur. Davanın reddine ilişkin karar bu gerekçeyle doğrudur.

Davacının temyiz itirazının reddiyle hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.15.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8557, Karar No: 2010/12937, Tarih: 12.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8557 E.  ,  2010/12937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yerinde iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, bilirkişi kurullarınca taşınmazın tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olması kural olarak doğrudur.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendime) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle değerinin belirlenebileceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Ayrıca, Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında iklim koşulları, arazinin topografik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb.) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5, kuru tarım arazilerinde ise %6 alınmaktadır.

Bilirkişi kurullarınca düzenlenen raporlarda taşınmazın yakınından geçen irili ufaklı derelerden çiftçi imkanları ile sulanabilen bir arazi olduğu belirtilmekle yetinilmiş, dere suyunun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, dereden gelen bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden ve pompayla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden taşınmaz sulu arazi kabul edilip %5 kapitalizasyon faizi üzerinden değerlendirme yapılması,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi kurulu raporlarının denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi kurulu raporlarının denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6360, Karar No: 2022/1178, Tarih: 08.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/6360 E.  ,  2022/1178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın hazırlıkta alınan 02.08.2015 tarihli ifadesine göre, Ravelli marka, kırmızı renkli bisikletinin evinin önünden yaklaşık 2-2,5 ay önce çalındığı, 02.08.2015 günü çalınan bisikletini tanık ...’nin kullanımında bulunduğu sırada görmesi sonucu emniyete başvuran katılanın şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada tanık ...’nin bisikleti ... isimli bisiklet tamircisinden yaklaşık 2 ay önce satın aldığının anlaşıldığı, tanık ...’in olaydan hemen sonra alınan kolluk ifadesinde yaklaşık 2 ay önce kimlik fotokopisini ibraz eden sanıktan Ravelli marka bisikleti satın aldığını söylediği, sanığın aşamalarda Bisan marka, mavi renkli bisikleti NBS Oto ve Bisiklet Kiralama isimli işyerinden satın aldığını, kimlik fotokopisi arkasındaki yazıların ve imzanın kendisine ait olmadığını beyan ettiği, ancak alınan kriminal rapor ile belgenin arkasındaki yazıların sanığa ait el yazıları ile benzerlik gösterdiği tespit edildiği gibi sanığın savunmasında geçen bisikletin suça konu bisiklete ait marka ve renkte olmadığı, yine adı geçen işyeri sahibinin tanık olarak alınan ifadesinde sanığı tanımadığını, ona bisiklet de satmadığını söylediğinin anlaşılması karşısında; suça konu bisikletin açıktan mı yoksa bina veya eklentisi niteliğinde bir yerden mi çalındığı da araştırılmak suretiyle sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine, dosya kapsamı ile örtüşmeyen, tanık beyanları ile çelişkili, kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu anlaşılan savunmasına itibar edilerek, yerinde olmayan ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6903, Karar No: 2024/11209, Tarih: 11.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/6903 E.  ,  2024/11209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2769 E., 2024/91 K.

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Van 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/1861 E., 2022/1182 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 25.12.2019 tarihli kararı ile davalı Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın İçişleri Bakanlığı ve davalı Van Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 10.12.2020 tarihli ve 2020/722 Esas, 2020/1141 Karar sayılı kararı ile husumet itirazının değerlendirilmesi ve gerekçe eksikliği nedeniyle İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda 24.03.2021 tarihli kararı ile, davalı İçişleri Bakanlığı yönünden davanın husumetten reddine; davalı Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı Van Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 02.12.2021 tarihli kararı ile önceki kaldırma kararındaki eksiklikler giderilmediğinden İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez ortadan kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalı İçişleri Bakanlığı yönünden usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından karar verilmemesine, davalı Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın süresi içerisinde davacı ve davalı Van Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve davalı Van Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve davalı Van Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili davacının mülga İl Özel İdaresi emrinde işçi statüsünde elektrik teknisyeni olarak işe başladığını, 2007 yılında kadroya alındığını, İl Özel İdaresinin kapanması ile de 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (6360 sayılı Kanun) gereği Van Büyükşehir Belediye Başkanlığına devredildiğini, müvekkili davacının pozisyonunun düz işçi olmasına rağmen tüm çalışma dönemi boyunca elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, ancak ücret ve haklarının düz işçi pozisyonuna göre ödenmesi sebebiyle 2013 yılında intibakının da fiilen yapılan iş dikkate alınmaksızın hatalı belirlendiğini ileri sürerek ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye farkı ve yıpranma prim farkı alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı İçişleri Bakanlığı vekili cevap dilekçesinde; davada taraf sıfatının bulunmadığını, davanın husumetten reddi gerektiğini; ayrıca davacı tarafın taleplerinin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Van Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def’inde bulunduklarını, davanın husumetten reddi gerektiğini, davacı tarafa çalışması karşılığı hak kazandığı tüm alacaklarının ödendiğini, davacıya aynı pozisyonda bulunan işçilerle aynı ücretin ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Van Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def’inde bulunduklarını, davanın husumetten reddi gerektiğini, davacı tarafa çalışması karşılığı hak kazandığı tüm alacaklarının ödendiğini, davacıya aynı pozisyonda bulunan işçilerle aynı ücretin ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının daimi kadroya geçmeden önce 6360 sayılı Kanun ile tüzel kişiliği kaldırılan mülga Van Köy Hizmetleri Müdürlüğünde 01.08.1994 tarihinden itibaren mevsimlik işçi olarak çalışmaya başladığı, bu tarihten sonra ve izleyen yıllarda daimi/kadrolu statüye geçirildiği 01.07.2007 tarihine kadar her yıl yenilenen mevsimlik iş sözleşmeleri ile dönemsel çalışmalarının devam ettiği, Van İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği kaldırıldıktan sonra Van Valiliği Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyon Başkanlığının 27.02.2014 tarihli ve 2014/243 sayılı kararıyla davacının Van Büyükşehir Belediye Başkanlığına devredildiği, bu nedenle davaya konu alacaklardan 6360 sayılı Kanun gereğince Van Büyükşehir Belediye Başkanlığının sorumlu olduğu, davacının işbu davayı açmadan önce Van 1. İş Mahkemesinin 2014/213 Esasına kayıtlı dava dosyasıyla davalı Van Büyükşehir Belediye Başkanlığına karşı derece kademe intibakının tespiti ile fark alacaklarının tahsili amacıyla dava açtığı ve bu davanın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği hususu da dikkate alındığında davalı İçişleri Bakanlığı yönünden usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından karar verilmemesine, Van Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden açılan davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı Van Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı Van Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; Mahkemece müvekkilinin davalı Kurumda düz işçi olarak çalıştırıldığının kabulü ve bu kabule göre fark işçilik alacaklarına hükmedilmesinin hatalı ve hukuka aykırı olduğunu, pozisyonu düz işçi olarak belirlenmesine rağmen fiilen elektrik teknisyeni olarak çalıştırıldığını, hatalı bilirkişi ek raporu (28.06.2022 tarihli) doğrultusunda hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğunu, Van 1. İş Mahkemesinin 2014/213 Esas, 2016/29 Karar sayılı kesinleşen kararında hüküm altına alındığı gerekçesiyle doğrudan 08.11.2010-28.02.2013 arası dönem dışlanmak suretiyle hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, bilirkişi tarafından yapılması gerekenin 08.11.2010-28.02.2013 arası dönemi dışlanması değil, tüm dönem hesaplandıktan sonra yapılan hesaplamadan önceki kararda hüküm altına alınan tutarların düşülmesi olduğunu, hükmedilen vekâlet ücretlerinin de Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne aykırı olduğunu bu nedenle hükmün kaldırılmasını ve yeniden hüküm kurularak davanın talepleri gibi kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; eksik inceleme sonucu karar verildiğini, davanın zamanaşımına uğradığını ancak bu hususun Mahkemece dikkate alınmadığını, davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, davacının haklarının kendisine verildiğini, ücret alacağının olmadığını, faizin ıslah tarihinden başlaması gerektiğini savunarak İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda davacının Van 1. İş Mahkemesinin 2014/213 Esas sayılı dosyasında düz işçi olarak çalıştığı kabul edilerek yapılan yargılama sonucu verilen kararın Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 2016/14235 Esas, 2016/17793 Karar sayılı ilâmı ile onandığı ve davacının elektrik teknisyeni olarak tüm çalışma süresince görev yaptığına dair dosyada herhangi bir veri olmadığı değerlendirmesi ile talep konusu dönemde düz işçi olarak çalıştığının kabul edilmesi dosya kapsamına uygun olup bu doğrultuda yapılan bu dönem dışlanmak suretiyle kalan 01.03.2013-31.03.2014 tarihlerini kapsayan hesaplamalara göre en son rapor doğrultusunda, sorumluluk zammı alacak talebinin aslında yıpranma prim alacağı olduğu hususunun da Mahkemece kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Van Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Van Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; davacının elektrik teknisyeni olarak çalıştığı hususunun tanık beyanları ve dosyadaki belgelerle sabit olduğunu, Van 1. İş Mahkemesinin 2014/213 Esas sayılı dosyasında davacının dosyadaki kayıtlara göre eksik intibak yapılmasına dair kesinleşmiş hükmün davacının bu dosyada tartışılmayan görevine ilişkin kesin hüküm teşkil etmeyeceğini, tüm dönem hesaplandıktan sonra yapılan hesaplamadan önceki kararda hüküm altına alınan tutarların düşülerek fark alacakların hüküm altına alınması gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili, cevap dilekçesinde ileri sürdüğü savunmalar ve istinaf başvurusunda belirttiği gerekçeleri yineleyerek davanın reddine karar verilmek üzere Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Van 1. İş Mahkemesinin 2014/213 Esas sayılı dosyasının kayıtlarda düz işçi olarak görünmesine karşın fiilen elektrik teknisyeni olarak çalışan davacı açısından kesin hüküm teşkil edip etmediği ve davacının bu davada talep edilen alacaklara hak kazanıp kazanmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci ve 303 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta davacı, tüm çalışma dönemi boyunca elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, ancak ücret ve haklarının düz işçi pozisyonuna göre ödendiğini, 2013 yılında intibakının da fiilen yapılan iş dikkate alınmaksızın hatalı belirlendiğini ileri sürerek fark alacaklarının tahsilini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesince, davacının daha önce Van Büyükşehir Belediye Başkanlığına karşı açtığı Van 1. İş Mahkemesinin 2014/213 Esasına kayıtlı davada derece ve kademesinin tespiti ile fark alacaklarının tahsilini talep ettiği, bu davada verilen kararın kesinleştiği dikkate alınarak davacının düz işçi oluğu kabulüne göre hesaplanan alacaklar hüküm altına alınmıştır. Davacı vekili ile davalı Van Büyükşehir Belediyesinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi de, dosya kapsamında davacının tüm çalışma süresinvce elektrik teknisyeni olarak görev yaptığına dair herhangi bir veri olmadığı gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar vermiştir.

3. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle davacının Van 1. İş Mahkemesinin 2014/213 Esasına kayıtlı olarak açtığı davada verilen kararın etkisi ele alınmalıdır. Davacı söz konusu davada, kadroya geçişten önceki kıdemi dikkate alınmayarak yeni işe girmiş bir işçi gibi değerlendirilmesi nedeniyle 08.11.2010-28.02.2013 tarihleri arasındaki dönemde intibakın hatalı yapıldığını ileri sürerek fark alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, anılan dönem için davacı düz işçi olarak kabul edilmek suretiyle geçici işçilikteki kıdemi, mevcut derece ve kademesine eklenilerek hesaplama yapılmış ve tespit edilen alacaklar hüküm altına alınmıştır. Davacının anılan davada, mevcut pozisyonuna veya fiilen çalıştığı göreve yönelik herhangi bir iddiası bulunmamakta olup Mahkemece davacının düz işçi olarak çalıştığı kabulüne göre verilen karar Yargıtayca onanarak kesinleşmiştir. Bu durumda önceki davaya konu dönemin kesin hüküm sebebiyle yeniden dava konusu edilmesi mümkün değildir.

Hâl böyle olunca eldeki davada davacının iddialarını, 01.03.2013 tarihinden sonraki dönemle sınırlı olarak değerlendirmek suretiyle sonuca gitmek gerekmektedir.

4. Davacı bu davada, fiilen elektrik teknisyeni olarak çalışmasına rağmen düz işçi gibi intibak yapılarak eksik ücret ödendiğini ileri sürmüştür. Yargılama sırasında dinlenen tanıklar beyanlarında davacının ilk işe girişinden itibaren Van Yün İplik AŞ'de elektik teknisyeni olarak çalıştığını ifade etmişlerdir. Ayrıca "(2010 yılı) Pozisyonları dışında fiilen farklı Pozisyonlarda Çalıştırılmalarına İhtiyaç Duyulanlara Ait Listedir" başlıklı listede davacının 197 nci sırada elektrik ustası olarak çalıştığı bilgisine yer verilmiştir. Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararında da davacının fiilen elektrik teknisyeni olduğunun belirtildiği görüldüğünden davacının fiilen elektrik ustası olarak çalıştığı hâlde düz işçi olarak intibakın görev pozisyonuna uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan 08.11.2010-28.02.2013 tarihleri arasındaki dönem bakımından önceki davanın kesin hüküm oluşturduğu açıktır. Açıklanan sebeplerle davacının 01.03.2013 tarihinden sonraki dönem için fiilen elektrik teknisyeni olarak çalıştığı kabul edilerek sonuca gidilmelidir. Mahkemece davacının tüm çalışma döneminde düz işçi olduğu kabul edilerek hesaplanan alacakların hüküm altına alınması isabetsizdir. Bu durumda, davacının kesinleşen davada belirlenen 28.02.2013 tarihindeki son derece ve kademesi (9 derece ve 18 kademe) korunarak 01.03.2013 tarihinden itibaren fiilen çalıştığı elektrik teknisyeni pozisyonuna uygun derece ve kademesi belirlenip yevmiyesi tespit edilmeli ve zamanaşımı savunması da dikkate alınmak suretiyle 01.03.2013 tarihinden sonraki döneme ilişkin fark alacakları hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

Mahkemece hatalı hukuki değerlendirme yapılarak yazılı gerekçe ile hüküm kurulması isabetsiz olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkemece hatalı hukuki değerlendirme yapılarak yazılı gerekçe ile hüküm kurulması isabetsiz olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.