muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11978, Karar No: 2023/1979, Tarih: 12.04.2023

5. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 01.04.2019 tarihli 2019/877 Esas, 2019/1924 Karar sayılı ilamı ile itirazın reddine karar verilerek dosya Ceza Genel Kuruluna tevdii edilmiştir.

6. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.10.2019 tarihli 2019/1-205 Esas, 2019/588 Karar sayılı Kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 21.01.2019 tarihli , 1111-36 sayılı temyiz itirazlarının esastan reddi kararının kaldırılmasına karar verilerek, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03.05.2017 tarihli ve 236-1085 sayılı mahkûmiyet hükmünün, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden istinaf başvurusunun esastan reddi yerine sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

7. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.03.2020 tarihli 2020/202 Esas, 2020/684 Karar sayılı kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.10.2019 tarihli 2019/1-205 Esas, 2019/588 Karar sayılı Kararına direnilmesine karar verilerek, sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

8. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.12.2020 tarihli 2020/1-346 Esas, 2020/527 Karar sayılı kararı ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.03.2020 tarihli ve 202-684 sayılı mahkûmiyet hükmünün, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden istinaf başvurusunun esastan reddi yerine sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilerek dosya ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmiştir.

9. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli 2021/524 Esas, 2021/1009 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi, sanığın suçunun sabit olduğuna ve cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Isparta il merkezinde ve Keçiborlu ilçesinde çok sayıda gayrimenkule sahip olup maddi durumu iyi olan 1934 doğumlu maktul ...’ın, Isparta'da üç katlı bir binanın 3. katında tek başına yaşadığı, güvenlik için evinin giriş kapısına çok sayıda kilit taktırıp ikinci bir kapı yaptıran maktul ...’nin, oturduğu apartmanın giriş kapısını da sürekli kapalı tuttuğu, aşağıdan dairenin ziline basıldığında maktul ...’nin balkondan kimin geldiğine bakmadan kapıyı açmadığı, maktulün çocuğunun olmaması nedeniyle resmî nikâhlı eşi Saadettin ile birlikte 1982 yılında mağdur ... ’i evlat edindikleri, mağdur ... ’in sanık ... ile resmî nikâhlı evli olduğu, mağdur ... ve kızının ...'da, sanık ...’in ise Isparta'da yaşadıkları, sanık ...’in apart işletmeciliği yaptığı gibi gerek kayınvalidesi olan maktul ...'ye ait, gerekse kendi annesine ait gayrimenkullerle ilgilenip kira gelirlerini topladığı, sanığın bankalara ve piyasaya toplam 825.000 TL borcunun bulunduğu, sanığın, maktul ...’nin hastane işleriyle de ilgilendiği, sanık ile yeğeni olan tanık ...’ın maktul ...’ı tedavisi için hastaneye götürüp getirdikleri, maktul ...’nin oturduğu apartmanın girişinde güvenlik kameralarının bulunduğu, bu kameralara ait görüntülerin binanın hemen yanındaki sanığın iş yerinde bulunan bilgisayara kaydedildiği, 27.03.2012 tarihinde sabah saat 08.30 sıralarında tanık ...’ın maktulü Özel Davraz Yaşam Hastanesine götürdükten sonra hastaneden ayrıldığı, sanığın saat 12.00 sıralarında maktul ...’yi hastaneden alarak iş yerine getirdiği, maktul ... ile bir süre çay içip sohbet ettikten sonra sanığın maktulü evine bırakmak üzere iş yerinden ayrılıp 5-10 dakika içinde geri döndüğü, iş yerinde bulunan ...’ın sanığa bilgisayarından ses geldiğini, tamir ettirmesini söylemesi üzerine sanığın bilgisayar tamircisini arayarak iş yerine çağırdığı, iş yerine gelen tanık ...’nın bilgisayarı sökerek tamir etmek için götürdüğü, bu saatten sonra güvenlik kameralarının kayıt yapmadığı, ertesi gün yani 28.03.2012 tarihinde tanık ...’ın sabah saat 08.00 sıralarında sanığın iş yerine gelerek telefonla maktulün evindeki sabit telefonu aradığı ancak maktulün cevap vermediği, bunun üzerine iş yerinde çalışan tanık ...’in maktulün evinin önüne giderek aşağıdan apartmanın ziline bastığı ancak maktulün kapıyı açmadığı, saat 09.00 sıralarında sanığın iş yerine geldiği, tanıklar ... ile ...’in maktule ulaşamadıklarını söylemeleri üzerine sanığın maktulün evinde bulunan telefonu aradığı ancak ulaşamadığı, sanığın tanıklar ... ile ...’i hastanelere ve hamama bakmaları için gönderdiği, bu arada sanığın, mağdur ... ile tanık Müşerref’i de arayarak maktule ulaşamadıklarını söylediği, maktulün hastanede ve hamamda da olmadığını öğrenmeleri üzerine sanığın çilingir ve polis çağırdığı, maktulün oturduğu apartmanın giriş kapısının çilingir marifetiyle açıldığı, maktulün oturduğu 3

. ile ...’in maktule ulaşamadıklarını söylemeleri üzerine sanığın maktulün evinde bulunan telefonu aradığı ancak ulaşamadığı, sanığın tanıklar ... ile ...’i hastanelere ve hamama bakmaları için gönderdiği, bu arada sanığın, mağdur ... ile tanık Müşerref’i de arayarak maktule ulaşamadıklarını söylediği, maktulün hastanede ve hamamda da olmadığını öğrenmeleri üzerine sanığın çilingir ve polis çağırdığı, maktulün oturduğu apartmanın giriş kapısının çilingir marifetiyle açıldığı, maktulün oturduğu 3. kattadaki dairenin giriş kapısının hafif açık olduğu, polis memurlarının kapıyı iterek açmaları üzerine maktulün holde sırtüstü yatar vaziyette bulunduğu anlaşılmıştır.

2. 28.03.2012 tarihli Ölü Muayene ve Otopsi Tutanağına göre maktulün başına küt bir cisim ile vurulmak suretiyle darbedilerek kafa travması sonucu gelişen kafa kubbe ve kaide kemik kırıkları ile beraber beyin kanaması nedeniyle hayatını kaybettiği anlaşılmıştır.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (8) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Hukukî Süreç başlığı altında (8) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ilâmında da ifade edildiği üzere, sanığın maktulü tasarlayarak öldürdüğüne dair mahkûmiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından hakkında beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli 2021/524 Esas, 2021/1009 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4084, Karar No: 2015/4198, Tarih: 16.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/4084 E.  ,  2015/4198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/06/2014

NUMARASI : 2012/492-2014/443

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağa ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 15.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 15.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 16.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1419, Karar No: 2007/2443, Tarih: 29.03.2007

5. Ceza Dairesi 2007/1419 E., 2007/2443 K.

**5. Ceza Dairesi 2007/1419 E., 2007/2443 K.**

**- ZORUNLU MÜDAFİ**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 150 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 151 ]

**"İçtihat Metni"**

İrtikap suçundan sanık Mustafa'nın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkumiyetine dair (Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 09.02.2006 gün ve 2005/516 Esas, 2006/44 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 5560 sayılı Yasa ile değişik 150/3 ve 151/1. maddeleri açık hükmü karşısında sanığa müdafii tayin edilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 29.03.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14452, Karar No: 2017/7465, Tarih: 31.10.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/14452 E.  ,  2017/7465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan aldığı malları piyasaya sürdüğünü, son kullama tarihi geçen malın satılamaması halinde karşılıklı olarak faturalara işlenmek suretiyle iadesinin sağlandığını, ancak davaya konu bir kısım malın son kullanma tarihinin geçmesi ve kolilerden ayıplı olarak çıkan bir kısım malın da davalı tarafça iade alınmaması nedeniyle müvekklinin söz konusu ürünleri zabıta ve gıda mühendisi ile 2 tanık huzurunda tutanakla imha ettiğini, imha edilen mal bedeli 8.627,16 TL'nin çekilen ihtara rağmen davalı tarafça ödenmemesi üzerine giriştiği icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazmintana karar verilmesine talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, imha edilen ürünlerin müvekkili şirkete ait olup olmadığnın şüpheli olduğu, davacının 1 yıldan önce teslim aldığı mallara ilişkin ayıp ihbarında bulunmasının kabul edilemeyeceğini, davacının müvekkilinden en son bir yıl önce mal alımı yaptığını, davacı ile müvekkili arasında 18/11/2011 yapılan hesap mutabakatında davacının 175,00 TL borçlu olduğunu kabul ettiğini, iadeye ilişkin davacının herhangi bir beyanının bulunmadığını, davacının 1 yıl önce aldığı malları satamadığı ise bundan müvekkiliminin sorumlu tutulmasının kabul edilemeyeceğini, ürünlerin son kullanma tarihlerinin geçirilmesinden müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilrikişi raporuna göre, davacının davalıdan aldığı ve bozulan malları davalıya iade etmeden ve bu hususta davalının olurunu almadan davalıya ihtar çekmeden imha ettiği, davacının kendi üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmeden ürünlerin bedelini talep edemeyeceği, taraflar arasındaki teamüle göre davacının bedel değil yeni ürün talep edebileceği, taraflar arasında raf ömrü dolan ürünlerin bedelinin iade edileceğine dair bir uygulamanın bulunmadığı davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davalının, satış sonrasında davacı elinde kalan ve raf ömrü dolan ürünleri geri alacağı yönünde taraflar arasında bir sözleşme bulunduğunun kanıtlanamamış olmasına göre taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, 31/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6120, Karar No: 2013/1444, Tarih: 26.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/6120 E.  ,  2013/1444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2009/106499

MAHKEMESİ : Akhisar Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 15/01/2009, 2008/248 (E) ve 2009/3 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Y.. B..'nın mağdura karşı eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenlerinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin teşdit nedeni bulunmadığına, haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre, sanık Y.. B..'nın, mağdur Nihat'ın kendisine temin ettiği simit tezgahı ile geçimini sağladığı, mağdurun da tostçuluk yaptığı, birbirlerine yakın tezgahlarda çalıştıkları, olay günü sanığın simit tezgahını mağdura emanet ederek, arkadaşları olan tanıklar Şinasi, Adnan ve Doğukan'la birlikte, alkol almaya gittiği, mağdurun da kendi tezgahında alkol aldığı, bir süre sonra sanığın yanındakilerle birlikte tezgahının başına geldiği, burada alkolün de verdiği etkiyle Doğukan'la simit parası yüzünden tartışmaya başladığı, mağdurun ise tartışmayı sona erdirmek için tarafların arasına girmesi üzerine sanığın, sap kısmı on iki, namlu kısmı on bir santimetre olan bıçakla önce mağdurun sol karın bölgesine kuvvetlice vurduğu, mağdurun can havliyle ittirmesi üzerine sanığın elindeki bıçakla yere düştüğü, akabinde ayağı ile bıçağın üstüne basarak kendisini savunmaya çalıştığı, ancak sanığın yerden kalkar kalkmaz ele geçirdiği bıçağı tekrar mağdura doğru savurduğu, mağdurun bu kez kendisini korumaya çalıştığı sol kolundan isabet aldığı, sanığın ise hem tanıkların müdahalesi, hem de olay yerine intikal eden polis araçlarının siren seslerini duyması üzerine eylemini tamamlayamadan suç yerinden kaçtığı, acilen ameliyata alınan mağdurun, ince bağırsağında harabiyet oluştuğu ve hayati tehlike geçirdiği olayda;

Suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, darbelerin şiddeti, yaranın niteliği ve engel halin varlığı bir arada değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, "öldürmeye teşebbüs" yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "kasten yaralama" suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca, ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 26/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21954, Karar No: 2024/271, Tarih: 10.01.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/21954 E.  ,  2024/271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/450 E., 2015/631 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve vasisinin temyiz istemleri, sanığın atılı suçu işlemediğine, eksik inceleme yapıldığına ve kararın usul ve Yasaya aykırı olup bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığa ait koyunların sevk irsaliyesi olmadan ve gerekli izinler alınmadan Trakya bölgesine getirilmesi nedeni ile kesim yapılmak üzere Tekirdağ'da bulunan bir mezbahaneye gönderildiği, sanığın bu duruma itiraz etmek için İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nde veteriner hekim olarak görev yapan katılanla yaptığı telefon görüşmesi esnasında katılana hitaben ''O... çocuğu.'' demek suretiyle hakaret ettiği iddia ve kabul olunmuşltur.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 22.10.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 22.10.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve vasisinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31184, Karar No: 2015/1415, Tarih: 28.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/31184 E.  ,  2015/1415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık...ten on yıl kadar önce satın aldığı.. ve .. nolu parsellerde bahçe içerisinde ev yapıp çeşitli süs ve bahçe bitkileri ve ağaçlar yetiştiren şikayetçinin, bahçesinde bahçe bakım işlerinde çalışan sanık ..'in kızı diğer sanık..'ın olay tarihinden 8-9 ay önce işine son verilmesi üzerine, sanıkların şikayetçiye husumet besleyip 2008 yılı Şubat ayından 2008 yılı Temmuz ayına kadar geçen sürede çoğu zaman gece vakti şikayetçinin rızası olmadığı halde, bahçesine merdiven dayayarak giren sanıkların bahçedeki süs bitkileri, ağaç ve çiçeklerin üzerine kimyasal zirai ilaçlar sıkarak bitkilerin hasar görüp kurumasına sebebiyet verdikleri, sanıkların bazen de yol üzerindeki ağaç ve bitkiler üzerine ilaç sıkarak kaçtıkları, bu eylemleriyle mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1- Mahallinde keşif yapılarak bahçenin ve zarar gördüğü iddia edilen ağaçların bulunduğu yerin eklenti olup olmadığının, zarar gören ağaçların hayatiyetini yitirip yitirmediğinin olay yerinde değerlendirilmesi ile ağaç ve çiçeklere kimyasal zirai ilaçlar

sıkıldığı ve bitkilerin kurumalarına sebebiyet verildiği iddiasının doğru olup olmadığının tespiti amacıyla bitkilerden örnekler alınıp laboratuvar tetkiki yaptırılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

1- Mahallinde keşif yapılarak bahçenin ve zarar gördüğü iddia edilen ağaçların bulunduğu yerin eklenti olup olmadığının, zarar gören ağaçların hayatiyetini yitirip yitirmediğinin olay yerinde değerlendirilmesi ile ağaç ve çiçeklere kimyasal zirai ilaçlar

sıkıldığı ve bitkilerin kurumalarına sebebiyet verildiği iddiasının doğru olup olmadığının tespiti amacıyla bitkilerden örnekler alınıp laboratuvar tetkiki yaptırılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanıklar hakkında "cezanın gelecekleri üzerindeki olası etkilerinin lehine takdiri indirim sebebi kabul edilerek" 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulandığı ve “sanıkların sabıkasız oldukları nazara alınarak bir daha suç işlemeyecekleri hakkında olumlu kanaat oluştuğu” gerekçesiyle de TCK'nın 51. maddesine göre cezaların ertelenmesine karar verildiği halde, "sanıkların sabıka kaydından anlaşılan suç işleme eğilimi, kasıtlı suçlardan mahkumiyeti pişman olmayışı değerlendirildiğinde cezasının ertelenmesi ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde bir daha suç işlemeyeceğine dair olumlu kanaat oluşmadığı'' gerekçesi gösterilerek de 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek çelişki yaratılması ve yasal olmayan gerekçelerle sabıkası bulunmayan sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Sanıklar hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasında, “sanıkların eylemlerini değişik zamanlarda gerçekleştirdikleri” gerekçesi yerine“sanıkların eylemlerini birden fazla kişi ile birlikte işlediği” şeklinde kanuna aykırı gerekçe gösterilmesi,

4- 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin, katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.