muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/38155, Karar No: 2025/424, Tarih: 08.01.2025

2. Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Katılan ... Bardakçı'nın, suç tarihi öncesinde arkadaşı olan sanık ... vasıtasıyla 2013 yılının Temmuz ayında sanık ... ile tanıştığı, Ereğli ilçesinden ev almak istediğini ... ve ...'a anlatması üzerine ...'un kendisine ev bulabileceğini söylediği, sanık ...'un iki tane ev bulduğu, hep birlikte bu evlere bakmaya gittikleri, katılanın baktıkları ikinci evi beğendiği, sanık ...'un evin bedelinin 65.000 TL olduğunu söyleyerek ev sahibine verilmek üzere 4.000 TL kapora istediği, katılanın 4.000 TL kaporayı sanık ...'ın yanında ...'a verdiği, aynı günün akşamı ...'un katılana, kaparoyu ev sahibine verdiğini, tapu devir işlemlerini bir gün sonra başlatacağını, ertesi gün iki adet resim ve kimlik fotokopisini tapu dairesine getirmesini söylediği, ertesi gün yine katılanın ... ve ... ile birlikte Tapu Müdürlüğü'ne devir işlemleri için gittiği, daireye girmeden sanık ...'ın yanlarına geldiği, kendisini tapu memuru olarak tanıttığı, katılandan tapu devir işlemleri için resim ve kimlik fotokopisi istediği, katılanın istenilen belgeleri kendisine verdiği, ...'ın bir hafta sonra işlemlerin biteceğini, o gün gelip imza atmalarını söyleyerek yanlarından ayrıldığı, daha sonra sanık ...'ın katılanın evine gelerek ...'un kendisine 15.000 TL borcu olduğunu, ev parasından kendisine bu meblağı vermesini, ...'un daha sonra bu para karşılığında ev sahibine çek vereceğini söylediği, katılanın de ...'a 15.000 TL verdiği, 10.07.2013 tarihinde ...'un aracıyla katılanı evinden aldığı, birlikte Ereğli ilçe merkezine geldikleri, ...'un katılana ev sahibinin parayı istediği, tapu işinin bir gün sonraya kaldığı, işlem bitince tapudaki memurun arayıp haber vereceğini söyleyerek parasını hazırlamasını istediği, bunun üzerine katılanın ...'un yanından ayrılıp evin bedelinin geri kalan kısmı olan 46.000 TL'yi bankadan çektiği ve tekrar ... ile buluşarak parayı verdiği, bir süre katılanı tapu işleminin olacağını söyleyerek oyaladığı, bu suretle sanıkların iştirak halinde hile ile katılanı kandırıp haksız menfaat ederek katılanı dolandırdıkları iddia ve kabul edilmiş ise de;

Sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında, katılanla arkadaş olduklarını, bahse konu eylemde sanık ... ile katılanı tanıştırmak dışında başka bir ilgisinin olmadığını, sanık ...'u da daha önce araba sattığı için tanıdığını ve kendisinden 15.000 TL alacağı olduğunu, sanık ... tarafından evin bedelinin bir kısmı için ev sahibine çek verileceğini öğrendiğini, bunun üzerine ...'ın kendine olan borcuna karşılık, tarafların bilgisi dahilinde 15.000 TL'nin tarafına verilmesini istediğini ve katılandan belirtilen meblağı aldığını beyan etmesi karşısında, savunmanın doğruluğunun tespiti ile gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından; sanık ... ve sanık ...'un yeniden beyanları alınarak, aralarında gerçekleşen araba alım satımı olup olmadığının sorulması, varsa bu alım satıma ilişkin bilgi ve belgeleri ibraz etmelerinin istenmesi, iki sanık arasında araç alım satım işleminin yapılıp yapılmadığının trafik tescilden öğrenilip, sanık ...'ın, diğer sanıkların eylemlerine iştirak edip etmediği belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oybirliğiyle BOZULMASINA

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6448, Karar No: 2015/2377, Tarih: 10.03.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/6448 E.  ,  2015/2377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Avanos Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2007/166-2013/340

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, kira alacağının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatına ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile itirazın 6223,48 TL asıl alacak ve 709,33 TL işlemiş faizi üzerinden iptaline, takibin devamına, alacak yargılama sonucu belirlendiğinden icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin icra inkar tazminatına ilişkin temyiz itirazlarının incelemesinde;

İcra ve İflas Kanunu’nun 67/2 maddesinde düzenlenen icra inkar tazminatının amacı alacağın tahsilini geciktirmeye yönelik haksız itirazları önlemektir. Eğer alacaklı itirazın iptali davasında haklı çıkar ve borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse istek halinde alacaklı yararına, eğer davalı borçlu haklı çıkar ve dava reddedilirse bu kez alacaklının takibinde haksız ve kötü niyetli olması koşulu ile yine istek halinde borçlu yararına tazminata hükmedilir. Ne var ki icra inkar tazminatı, niteliği gereği ancak itirazın iptali davası sonucunda davanın tamamen veya kısmen kabulüne karar verilmesi koşuluna bağlı olarak hükmolunan miktar üzerinden tahsiline karar verilebilecek bir tazminattır. Yasa ile güdülen amaç borçlu olduğu miktarı bilebilecek durumda olan borçlunun ödeme emri üzerine icra borcunu inkar etmesini önlemek, gerçekte alacaklı olmayan alacaklının da borçluya zarar vermesini engellemektir.

Somut olayda, icra takibinde ve davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.04.2000 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı da, anılan kira sözleşmesine dayanarak Avanos İcra Müdürlüğü’nün 2006/594 sayılı icra dosyası ile 22.06.2006 tarihinde başlatmış olduğu icra

Somut olayda, icra takibinde ve davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.04.2000 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı da, anılan kira sözleşmesine dayanarak Avanos İcra Müdürlüğü’nün 2006/594 sayılı icra dosyası ile 22.06.2006 tarihinde başlatmış olduğu icra

takibi ile 30.11.2004 ile 31.08.2006 tarihleri arası aylar kirası 10.739,50 TL ile 1.102,04 TL işlemiş faizin tahsili için haciz ve tahliye istekli icra takibi başlatmış, davalının süresinde takibe itiraz etmesi üzerine itirazın iptali ve icra inkar tazminatının hüküm altına alınması için işbu dava açılmıştır. İşbu davada her ne kadar bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, bilirkişi raporu çerçevesinde mahkemenin asıl alacak yönünden icra takibinde talep edilen miktar üzerinden icra takibinin iptaline karar verilmiştir. Kira sözleşmesinde kira bedelinin muayyen olması karşısında kira parası önceden bilinebilir ve hesaplanabilir durumdadır. Başka bir anlatımla, ortada likit ve belli bir kira alacağı söz konusudur. Bu itibarla mahkemece itirazın iptaline karar verilirken kira alacağı yönünden icra inkar tazminatına da hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde bu istemin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

3- Davacı vekilinin harç ve yargılama giderlerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince,

Davacı tarafından toplam 11'841,54 TL üzerinden itirazın iptalinin talep edildiği ve Mahkemece yapılan yargılama sonucunda 6'932,81 TL yönünden itirazın iptaline karar verildiğine göre, kabul edilen miktar yönünden başlangıçta davacı tarafından yatırılan harcın mahsubu ile kalan harcın tamamının davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde harcın bir kısmının davacıdan tahsili şeklinde hüküm tesisi doğru olmadığı gibi, kabul-red oranının 0,585 olmasına rağmen kabul-red oranının hatalı hesaplanarak yazılı şekilde yargılama giderlerinin hesaplanması da doğru değildir.

Hüküm, bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 2 ve 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9141, Karar No: 2017/3632, Tarih: 25.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/9141 E.  ,  2017/3632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-)Sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı Anayasa Mahkemesi iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı

CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından yasal savunman giderine ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince;

Uyap sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre 20119519682 TC. Nolu sanık ...'in hüküm tarihinden sonra, 25.03.2017 tarihinde öldüğü anlaşılmakla; sanığa ait nüfus kaydı getirilerek sonucuna göre karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/25651, Karar No: 2010/21149, Tarih: 23.09.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/25651 E.  ,  2010/21149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 23.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15554, Karar No: 2010/235, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15554 E.  ,  2010/235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-...

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanunun 7.ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; mülkiyeti Hazineye ait dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet ile Maliye Hazinesi davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca bedel tespiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği göz önünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12369, Karar No: 2022/3343, Tarih: 07.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/12369 E.  ,  2022/3343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.07.2018 tarih ve 2017/362 - 2018/465 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : TCK'nın 220/7 maddesi delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 62 ve 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş.'de

gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet kapsamında değerlendirilemeyeceği, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği gözetilerek,

Oluş, iddia, Banka Asya hesap dökümleri ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında;

gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet kapsamında değerlendirilemeyeceği, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği gözetilerek,

Oluş, iddia, Banka Asya hesap dökümleri ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında;

Sanık hakkında tanzim edilen 13.11.2017 tarihli bilirkişi raporuna göre, Bank Asya'da örgüt liderinin talimatından önceki dönemde 4 farklı hesap açılışının olduğu talimattan sonra ise 26.09.2014 tarihinde 45,79 gram hurda altın alım satım işlemi için vadesiz mevduat hesabı açtığı bu hesabın halen açık olduğu ve 17.11.2014 tarihinde 2.000,00 USD döviz cinsi vadeli katılım hesabı açtırdığı katılım hesabı ile ilgili hesap vade sonlarında vadesinin yenilendiği 08.04.2016 tarihinde hesabın kapatıldığı anlaşılmakla; sanığın banka yönetiminin TMSF'ye geçtiği 2015 Mayıs ayından sonra da Banka Asya ile ilişiğini kesmeden söz konusu banka ile çalışmaya devam ettiğinin anlaşılması karşısında Bank Asya'daki hesap hareketlerinin örgüt liderinin talimatı ile olmayıp, rutin bankacılık işlemleri şeklinde olduğu, sendika üyeliğine dair eyleminin ise konum ve kişisel özellikleri nazara alındığında sempati ve iltisak boyutunu aşan ve örgüte yardım etme kastıyla hareket ettiğini ispat eden faaliyetler kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre;

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan temel ceza tayin edilirken atıf maddesi olan 314/3. maddelerinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanık hakkındaki hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9778, Karar No: 2024/20754, Tarih: 23.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/9778 E.  ,  2024/20754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ: 07.05.2024

SAYISI : 2024/87 E., 2024/1030 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.05.2024 tarihli ve 2024/87 Esas, 2024/1030 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 07.05.2024 tarihli ve 2024/87 Esas, 2024/1030 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1835, Karar No: 2010/5362, Tarih: 10.06.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/1835 E.  ,  2010/5362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın, davalılardan Gök Bulut Tar. İnş. Tur. Teks. San. Tic. Ltd. Şti.'nin maliki, ... Şirketi'nin trafik sigortalısı ... plakalı aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirterek, sigortalıya ödenen 1.414,00 TL tazminatın 30.09.2005 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Şirketi vekili, kaza tarihi itibariyle davalı aracın müvekkili sigorta şirketi tarafından sigortalanmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı Gök Bulut Tar. İnş. Tur. Teks. San. Tic. Ltd. Şti. cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davalı aracın kaza tarihinde davalı ... Şirketi'ne sigortalı olmadığının anlaşılması ve davalı aracın kazaya karıştığına ilişkin yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması nedenleriyle, davalılar hakkındaki davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 10.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.