muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8869, Karar No: 2017/3718, Tarih: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/8869 E.  ,  2017/3718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Antalya Ticaret Sicil Müdürlüğü’nün 15/11/2012 tarihli yazı içeriğinden sanık ...’ın 20/01/2012 tarih ve 7 karar sıra nolu ortaklar kurulu kararına göre; şirketteki hisselerini devretmesinden dolayı müdürlükten istifası nedeniyle imza yetkisinin iptaline, şirket müdürlüğüne on yıl süre için ...’ın atandığı ve münferiden temsil ve ilzam etmek üzere yetkili kılındığı, 29/02/2012 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edilmesine karşın, şikayet tarihi itibarıyle borçlu şirkette sanığın müdür olarak yetkisinin kalmadığı anlaşılmakla mahkemece şikayet tarihi itibarıyle sanık hakkında şirket yetkilisi olmadığından beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9071, Karar No: 2014/13425, Tarih: 24.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/9071 E.  ,  2014/13425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Aile Mahkemesi

... ile ...Asa aralarındaki katkı payı davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair .... Aile Mahkemesi'nden verilen 17.09.2013 gün ve 709/676 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı... vekili, boşanma ile birlikte açılan ve tefrik edilen davasında, davacının kazandığı parayı evlilik birliğine hasrettiğini, davalıya ait maaşın belli kısmının OYAK üyesi olarak birikim amacı ile yine OYAK konut edindirme fonuna üye olması sebebiyle kesildiğini, yapılan tasarruf miktarının 14.000 TL olduğunu, davacının bu tasarruf meblağından 7.000 TL miktarında edinilmiş olan bu tasarrufa katılım payı bulunduğunu, ayrıca davalının TSK ...ölüm sandığı, TSK Mehmetçik Vakfı ve Türk Hava Kuvvetleri Kartal Vakfına üyeliklerinden dolayı maaş kesintilerinden dolayı fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 1.500 TL maddi tazminat hakkı talep ettiğini, ayrıca evlilik içinde tarafların müşterek tasarrufları ve özellikle davacıya düğününde takılan takılarını bozarak kattığı değerle alınan... plakalı ... marka aracın değerinin yarı bedeli olan 6.000 TL'nin de davacıya ödenmesi gerektiğini açıklayarak fazla hakları saklı tutularak 14.500 TL maddi tazminatın dava tarihinden geçerli yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, talebin sebepsiz zenginleşme niyetini gösterdiğini, OYAK kesintisinin zorunlu olup konut edindirme fonuna ise Ocak 1999 yılında üye olunduğunu, dava konusu aracın davalının babasının maddi yardımları ile alındığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı tarafın ...üyeliği ile ilgili olarak açtığı davasını atiye terk edip davalı vekili de muvafakat ettiğinden karar verilmesine yer olmadığına, davacı vekilinin oyak üyeliği için 7.000 TL, araç için de 4.350 TL olmak üzere toplam 11.350 TL alacağının karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, araç için fazlaya ilişkin talebin reddine, Oyak üyeliği için fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Taraflar 05.08.2001 tarihinde evlenmişler, 21.05.2008 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin kararın 02.11.2012 tarihinde kesinleşmesiyle, mal rejimi sona ermiştir (TMK.nun 225/2.m.). Sözleşmeyle başka mal rejimi seçilmediğinden, eşler arasında 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (TKM'nin 170.m.), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar ise, yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK.nun 202, 4722 sayılı Yasa'nın 10.m.).

Dava konusu... plakalı ... model ... marka aracın 18.12.2002 tarihinde davalı adına satın alındığı ve boşanma davası öncesi 08.12.2006 tarihinde dava dışı gerçek kişiye satıldığı anlaşılmaktadır. Davacı ayrıca davalının OYAK üyeliği ve yardım sandığı, vakıf üyelikleri ile ilgili kesilen miktarlar bakımından da talepte bulunmuş olup davacının isteği, aracın edinme tarihi ve dosya kapsamına göre katılma alacağı niteliğindedir.

Evlilik içinde 01.01.2002 tarihi sonrası eşlerden biri adına edinilen mal varlığı üzerinde diğer eşin yasadan kaynaklanan artık değerin yarısı oranında katılma alacağı isteme imkanı bulunmaktadır (TMK’nun 231, 236/1.m.). TMK'nun 222. maddesi gereğince, belirli bir malın eşlerden birine ait olduğunu iddia eden kimse iddiasını ispat etmekle yükümlüdür. Bir eşin bütün mallarının aksi ispat edilinceye kadar edinilmiş mal olarak kabul edilmesi gerekir. Katılma alacağı bakımından talepte bulunan eşin çalışıp çalışmaması veya herhangi bir katkıda bulunup bulunmamasının bir önemi de yoktur. Katılma alacağı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalarda, eklenecek değerlerden (TMK.m.229) ve denkleştirmeden (TMK.m.230) elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere edinilmiş malın (TMK.m.219) toplam değerinden mala ilişkin borçlar çıkarıldıktan sonra kalan artık değerin (TMK.m.231) yarısı üzerinden (TMK.m.236/1) tarafların kazanılmış hakları da dikkate alınarak katılma alacağının hesaplanması gerekir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde alındığı anlaşılan dava konusu araç TMK’nun 222/son maddesine göre edinilmiş mal niteliğinde olduğuna, aynı maddenin 2.fıkrasına göre davalı tarafından kişisel mal savunması ispat edilemediğine, usul ve yasaya uygun şekilde belirlenen artık değer üzerinden yarı oranda yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin araca yönelen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün araçla ilgili belirlenen 4.350 TL katılma alacağı bakımından ONANMASINA,

Davalı vekilinin araç dışındaki diğer kabul edilen bölüme yönelen temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece, alınan bilirkişi raporundaki hesaplamalardan hareketle davalının mesleği itibarıyla üyesi olduğu OYAK tarafından yapılan kesintiler, OYAK konut ön biriktirme fonuna üyeliği sebebiyle yaptığı ödemeler dikkate alınarak yazılı şekilde fazla hakları da saklı tutularak taleple bağlı olacak şekilde 7.000 TL katılma alacağına hükmedilmiştir. Dosyaya gelen yazı cevaplarından davalının mesleği sebebiyle zorunlu OYAK üyesi, aynı zamanda OYAK konut ön biriktirim fonu üyesi olduğu, davalının maaşlarından bu üyelikleri sebebiyle kesintiler yapıldığı, bu kesintilerden fonda birikim oluştuğu, üyelik ilişkisinin devam ettiği, davalıya OYAK tarafından herhangi bir toplu ödeme yapılmadığı gibi maaş veya ücret alacağı da bulunmadığı, davalının 1999 yılında üye olduğu OYAK konut ön biriktirme fonundan 13.03.2013 tarihinde ayrılarak rezervi olan 44.755,74 TL'nin kendisine ödendiği ve üyeliğinin sona erdiği anlaşılmaktadır.

Edinilmiş mallara katılma rejiminin tasfiyesi sebebiyle açılan alacak davalarında kural olarak mal rejiminin sona erdiği anda (boşanma dava tarihinde) mevcut bulunan edinilmiş mallar tasfiye anındaki değerleri gözetilerek tasfiye yapılmaktadır. (TMK’nun 232, 235/1.m) Mal rejiminin sona erdiği sırada bulunmayan, evlilik sırasında edinilmiş olmakla birlikte boşanma davası açılmadan önce elden çıkartılan mal varlığı değerlerinin de istisnai olarak devredildikleri tarih dikkate alınarak tasfiyeye katılma imkanı bulunmaktadır (TMK’nun 229, 235/son m.) Ancak mal rejimi sona erdiği (boşanma dava tarihinde) sırada mevcut bulunmayan mal veya değerler bakımından tasfiye yapılamaz.

Bu açıklamalar karşısında mal rejimi sona erdiği sırada henüz davalı yedinde olmadığı, davalıya yapılan bir toplu ödeme de bulunmadığı halde davalının OYAK üyeliği sebebiyle boşanma dava tarihine kadar davalının maaşından yapılan kesintiler ile konut ön biriktirme fonu üyeliği nedeniyle yapılan ödemeler toplamı dikkate alınarak davacı lehine hesaplama yapılıp katılma alacağına hükmedilmesi doğru olmadığı gibi davalıya mal rejimi sona erdikten sonra 13.03.2013 tarihinde üyelikten ayrılması sebebiyle ödendiği anlaşılan 44.755,74 TL rezerv miktarın da henüz mal rejimi sona erdiği sırada davalı yedinde olmaması sebebiyle tasfiyede gözetilmesi mümkün değildir. Mahkemece, araç dışındaki davalının OYAK üyeliği ve konut ön biriktirme fonundaki birikimlerle ilgili davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken usul ve yasaya aykırı şekilde farazi bir takım hesaplamalardan hareketle yazılı şekilde 7.000 TL katılma alacağına hükmedilmesi doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazları kısmen yerinde olduğundan kabulüyle hükmün araç dışında kalan OYAK üyeliği için hesaplandığı açıklanan 7.000 TL ile ilgili bölümünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 24.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/451, Karar No: 2007/447, Tarih: 04.07.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/19-451 E.  ,  2007/447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2007

Taraflar arasındaki “menfi tespit  ” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Malatya 2. Asliye Hukuk Mahkemesince  davanın kısmen kabulüne  dair verilen  2.11.2004 gün ve  2001/459 E. 855 K. sayılı kararın incelenmesi  bir kısım davalı  vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay  19..Hukuk Dairesinin  27.2.2006   gün ve 2005/11274-2006/1870 sayılı ilamı ile; (... Davacı vekili, müvekkilinin çocuğunun 2001-2002 yılı dönemi için Özel Arslantepe okulundaki kaydını yenilediğini kayıt sırasında her biri 200.000.000 TL.den on adet bonoyu imzalayıp okul idaresine verdiğini, ancak bu dönemde okulun kapandığını ve bonoların tahsile verildiğini öğrendiğini, davalılardan B.K.’nın okulun sahibi ve ruhsatın üzerine kayıtlı olan kişi olduğunu, A.Z.’nin okul müdürü olduğunu ve bonoların iade edilmediğini ileri sürerek, bonolar nedeniyle borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı B.K. vekili, müvekkilinin okulu A.Z.’ye kiraladığını, işletmenin sorumlusunun müvekkili olmadığını, bonoların hamili olmadığını, okulun tüzel kişiliği bulunmadığı gibi, davacının bu senetleri A. Z.ye okul taksidi için verdiği yolundaki iddiasını yazılı delille kanıtlaması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı A.Z.vekili savunmasında, müvekkilinin davada sıfatının olmadığını, olayda sebepsiz zenginleşme şartlarının bulunmadığını, senetlerin  kırdırılmak için değil, tahsil için bankaya verildiğini, bu nedenle müvekkilinin kazancı olmadığını belirtmiştir.

Davalı banka vekili, bonoların bankaya tahsile değil, lehdarın müvekkili bankaya olan borcuna karşılık ciro edildiğini, bankanın iyiniyetli üçüncü kişi olduğunu, keşidecinin lehdara karşı ileri sürebileceği şahsi def’ileri, müvekkili bankaya karşı ileri süremeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalı Özel Aslantepe İlköğretim Okulunun tüzel kişiliği olmadığından davalı yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, davalı İş Bankası yönünden de davanın husumet sebebiyle reddine, davalılardan A.Z. ve B. K. hakkında açılan davanın kabulü ile 2001-2002 Eğitim Öğretim yılı için verilmiş 18.10.2001-18.11.2001-  18.12.2001-18.1.2002-18.2.2002- 18.3.2002-18.4.2002-18.5.2002-18.6.2002 ve 18.7.2002 vade tarihli 200.000.000 er TL.meblağlı senetler nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespiti ile bu senetler nedeniyle ödenen 1.000.000.000 TL.nın  bu davalılardan müştereken ve müteselsilen istirdadı ile davacıya verilmesine, şartları oluşmadığından icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı İş Bankası ve B. K. vekillerince temyiz edilmiştir.

1-B.K.’nın temyizi yönünden,

1-B.K.’nın temyizi yönünden,

Davalının dava konusu bonolarda hiçbir sıfatı bulunmadığı gibi, Özel Aslantepe İlköğretim Okulunun işleticisi de olmadığı gözetilerek hakkında açılan davanın  husumet yönünden reddi gerekirken, ödenen bono bedelinden sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

2-Davalı İş Bankasının temyizine gelince,

Davalı İş Bankasının dava konusu bonolara ciro yolu ile hamil olduğu anlaşılmaktadır. Lehdarın cirosu, “Türkiye İş Bankası A.Ş.ne ödeyiniz” kaydı ile yapılmıştır. TTK.nun 600 ve 601.maddeleri hükümlerine göre cironun tahsil veya rehin için yapıldığı konusunda açıklık yoksa temlik için yapıldığının kabulü gerekir.

Somut olayda, cironun tahsil için yapıldığına ilişkin kayıt ihtiva etmediği ve bu nedenle temlik cirosu olduğu kabul edilerek işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalı banka hakkındaki davanın husumet yönünden reddi doğru görülmemiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davalı B. K. vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulun’ca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Davacı vekili, çocuğunun 2001-2002 yılı öğretim dönemi, Özel  Aslantepe İlköğretim Okulundaki kaydını yenilediği sırada okul idaresine on adet  bono imzalayıp verdiğini, okulun kapatılmasına rağmen bonoların ciro edildiği banka tarafından tahsile verildiğini ileri sürerek bonolar nedeniyle borçlu olmadığının tespitine, ödemiş olduğu bir kısım bono bedellerinin ise istirdat yoluyla davalıdan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı B.K. okul binası olarak taşınmazını diğer davalı A.Z.’ye kiraladığını , sorumluluğunun bulunmadığını davanın reddini; Davalı A. Z., davanın esası hakkındaki beyanlarını içeren dilekçesinde senetleri tahsil için bankaya verdiğini, davanın reddini; diğer davalı banka vekili ise davacının lehdara karşı ileri sürebileceği şahsi defileri bankaya karşı ileri süremeyeceğini cevaben bildirmiştir.

Yerel Mahkemece, davada hasım gösterilen Özel Aslantepe İlköğretim Okulunun tüzel kişiliği bulunmadığından hakkındaki davanın reddine; davalı banka bakımından davanın husumetten reddine; davalılar A.Z.ve B. K. hakkındaki davanın kabulüne ilişkin olarak kurulan hüküm davalı B.K. ve banka vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece,  yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, davada hasım gösterilen Özel Aslantepe İlköğretim Okulunun tüzel kişiliği bulunmadığından hakkındaki davanın reddine; davalı banka bakımından davanın husumetten reddine; davalılar A.Z.ve B. K. hakkındaki davanın kabulüne ilişkin olarak kurulan hüküm davalı B.K. ve banka vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece,  yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuştur.

Bozmadan sonra 20.02.2007 günlü oturumda, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin  eğitim hizmeti almaya yönelik olduğu, 4077 sayılı Kanunun 23. maddesi gereğince davanın tüketici mahkemesinde görülmesi gerektiği; Malatya’da ayrıca görevlendirilmiş tüketici mahkemesi bulunmadığından davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması gerektiğine karar verilmiş ve tüketici mahkemesi sıfatıyla direnme hükmü kurulmuştur. Bu durumda ilk karar asliye hukuk mahkemesince verildiği halde, direnme hükmü tüketici mahkemesi sıfatıyla verildiğinden, ortada varlığından söz edilebilecek bir direnme mevcut olmayıp, yeni bir hüküm kurulduğunun kabulü gerekir.

O halde dosya, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için Özel Daireye gönderilmelidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklandığı üzere, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 19. HUKUK DAİRESİNE gönderilmesine, 4.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4865, Karar No: 2011/9472, Tarih: 27.09.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/4865 E.  ,  2011/9472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 7. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 08.04.2010 gün ve 497- 128 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

1- Temyiz eden davalı ... vekili, temyiz dilekçesinde ; vesayet altında bulunan davalı...'ün vasisinin değiştiğini belirtiğinden,bu hususun temyiz dilekçesinde yazılan .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/295-1860 sayılı kararı da getirtilerek araştırılması, davalı Abdulhamit Gök'ün vasisinin belirlenmesi ve vasi tayini dosyanın temini, ondan sonra vasiye kararın tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi, vasinin kararı temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesinin davacı taraf vekiline tebliğ edilirek karşı temyiz süresinin beklenilmesi,

2- Tapu Sicil Müdürlüğü tarafından çekişmeli 54,124 ve 903 parsel sayılı taşınmazların imar uygulamasına tabi tutuldukları bildirilerek imar cetvellerinin gönderilmiş olduğu görülmekle, dava konusu 54,124 ve 903 sayılı parsellerle çekişmeli diğer 378,604,722 ve 758 sayılı parsellerin ilk tesislerinden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte tapu kayıtlarının ( tüm gittileri denetlenebilir biçimde kütük sayfalarının) ilgili merciinden temin edilmesi,

3- .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/495 esas,2006/228 karar sayılı dosyasının getirtilmesi,

4- .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/ 244 esas sayılı dosyasına ilişkin dava dilekçesi örneğinin temini, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1919, Karar No: 2010/7647, Tarih: 03.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1919 E.  ,  2010/7647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda, getirtilen emsallerin satışlarının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5714, Karar No: 2012/12205, Tarih: 04.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/5714 E.  ,  2012/12205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2011

Davacı, davalılara ait işyerinde iş sözleşmesiyle çalıştığını, hizmetlerinin SGK'ya bildirilmediğini, haksız olarak işten çıkarıldığını iddia ederek dava konusu işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, arada  iş sözleşmesine dayanan iş ilişkisi bulunmadığını, davacının serbest hamal olduğunu, ihtiyaç olduğunda taşınan yükün tonu üzerinden kararlaştırılan götürü bedelle yükleme ve boşaltma işi yaptığını ileri sürerek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, taraflar arasında iş sözleşmesine dayanan ilişki bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yukarıda özetle belirtilen iddia ve savunmanın içeriğine göre uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin iş sözleşmesine dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrasındaki tanıma göre iş sözleşmesi; iş görme, ücret ve bağımlılık unsurlarından oluşmaktadır. İş sözleşmesinin varlığı için;  bir işyerinde, işverenin emir ve gözetimi altında (başkasına ait bir iş organizasyonunda) ücret karşılığında ve belirli bir zaman diliminde bir işin görülmesi gereklidir. Ücret karşılığında iş görme birçok sözleşmenin konusu olabildiğinden, iş sözleşmesini diğerlerinden farklı kılan, bu bakımdan sözleşmeyi karakterize eden unsur; bağımlılık ilişkisidir. Başka bir deyişle, bağımlılık unsuru, iş sözleşmesini diğer iş görme sözleşmelerinden ayırdeden temel unsurdur.