muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/16869, Karar No: 2012/1918, Tarih: 13.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/16869 E.  ,  2012/1918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1909, Karar No: 2020/886, Tarih: 08.06.2020

**19. Hukuk Dairesi         2019/1909 E.  ,  2020/886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının ilk derece mahkemesinde yapılan yargılaması sonunda verilen karara karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması sonucunda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi tarafından taraf vekillerinin karşı davaya yönelik istinaf başvurularının esastan reddine, davalı - karşı davacı vekilinin asıl davaya yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının asıl davaya yönelik kısmının kaldırılarak asıl davanın kısmen kabulüne ilişkin hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının bir alacağından dolayı başlattığı icra takibi sırasında bir kısım menkul malları muhafaza altına aldırdığını ve tutulan yediemin teslim zaptı ile davacıya teslim edilen mahcuzlara, icra memuru tarafından davalı vekilinin de kabul ve muvafakati ile günlük 390,00 TL yediemin ücreti takdir edildiğini, davacıya yediemin olarak teslim edilen mahcuz malların icraen satışa çıkarıldığını ve alacağına mahsuben davalı tarafından satın alındığını, İcra Müdürlüğü tarafından Adalet Bakanlığı Ücret Tarifesi'ne göre hesap edilen 27.219,00 TL yediemin ücretinin davalıdan tahsil edildiğini, tüm malların 26.12.2012 tarihinde davalıya eksiksiz olarak teslim edildiğini, davacıya 30.219,00 TL daha yediemin ücreti ödendiğini ancak bakiye 68.841.00 TL daha ödenmesi gereken yediemin ücreti bulunduğunu, bu bakiye borcun davalı tarafından ödenmemesi üzerine, davalı aleyhine K.Çekmece 3. İcra Müdürlüğü'nün 2013/ 344 esas sayılı dosyası üzerinden ilamsız takip başlatıldığını, davalının ödeme emrine haksız itirazı üzerine takibin durduğunu, belirterek; itirazın iptaline, takibin devamına, davalının %20 den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatıyla mahkumiyetine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bir alacak nedeniyle yapılan haciz işlemi sonrası hacizli malların adli yediemine tesliminin talep edildiğini ve haciz mahalline İcra Müdür Yardımcısı tarafından adli yediemin çağrıldığını, haciz tutanağının 3. sayfasına da hacizli mallar “taleple adli yediemine teslim edilmek üzere muhafazaya alınıp, tutanak imza edildi” denilmek sureti ile adli yediemin talebinin zapta geçirildiğini,İcra Müdür Yardımcısı tarafından 16.04.2012 tarihli mahcuz mallar tutanağıyla muhafaza altına alınan menkul malların kapladıkları alan göz önünde bulundurularak Adalet Bakanlığı’nın Depo ve Garajlardaki Ücret Tarifesi gereğince ücret belirlendiğini, icra dosyasına yatırılarak ihale edilen menkul mallar ihale alıcısına teslim edildiğini, davacının icra dosyasına yapılan yedieminlik ücretine ilişkin ödemeyi kabul etmediğini, davalı hakkında icra takibi başlatıldığını, haksız alacak talebi nedeniyle icra takibine itiraz edildiğini, belirterek; davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili karşı davasında ise; haciz mahallinde tutanakların imzalandığı sırada borçlu ve haciz mahallinde bulunan diğer kişiler tarafından saldırıda bulunulduğunu, bu saldırı anında haciz tutanağı ile birlikte içeriğine bakma imkanı bulunamayan Yediemin Teslim Zaptı başlıklı ve imza kısmı ...,... Yediemin olan tek nüsha zabıt imzalandığını, daha sonra incelediklerinde davacının kendisini adli yedi emin olarak gösterip sözleşmeye özel yediemine ilişkin şartları koyduğunu fark ettiklerini, belirterek; söz konusu sözleşmenin hata ve hile nedeniyle geçersiz olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili karşı davaya cevabında, 16.04.2012 tarihli Yeddîemin Teslim Zaptı'nın sözleşme serbestisi kapsamında alacaklı vekili tarafından sözleşmenin imzaladığını, sözleşme içeriğinin tarafları bağladığını, belirterek; haksız karşı davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davalı taraf imza sırasında vuku bulan fiziki saldırı nedeniyle karışıklık yaşandığını, bu yüzden özgür iradeleri sonucu sözleşmeyi imzalayamadığını ileri sürmüş ise de, dosyada bu konuya ilişkin yasal bir delil bulunmadığı ve dava açılana kadar da sözleşme niteliğindeki söz konusu tutanağın iptali için herhangi bir girişim yapılmadığı, taraflar arasındaki yedieminlik sözleşmesinin hukuken geçerli olduğu kabul edilmiş, Borçlar Kanunu'ndaki sözleşme serbestisi ilkesi de dikkate alındığında davalının söz konusu yedieminlik ücretinin belirlenmesinde Adalet Bakanlığı tarifesinin esas alınması gerektiğine dair talep ve itirazına itibar edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, karşı davanın konusunun asıl dava içinde ön sorun olarak inceleneceği için aynı hususta ayrıca dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığından karşı davanın usulden reddine karar verilmiş, ilk derece mahkemesi kararına karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12.Hukuk Dairesinin 2018/467 esas ve 2018/1618 karar sayılı ve 13/12/2018 tarihli kararı ile ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararın karşı davayla ilgili bölümünün usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin karşı davaya yönelik istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine, asıl dava bakımından ise Yargıtay 13.H.D.'nin emsal nitelikteki kararlarına göre hukuki ilişki Adalet Bakanlığı tarifesine bağlı olmasa bile gerektiğinde hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğini, somut olayda davacının yedieminlik ücretinin takdiren %50 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak 49.530,00 TL'nin olarak belirlendiği,davacıya dava öncesi ödenen tutarlar düşüldüğünde geriye kalan 19.311,00TL’ye hükmedilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varıldığı gerekçesiyle davalı - karşı davacı vekilinin asıl davaya yönelik istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının asıl davaya ilişkin bölümünün kaldırılmasına, asıl davanın kısmen kabulüne, karar verilmiş ve bu karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle muhakeme hukukuna ve maddi hukuka uygun bulunan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz eden taraflardan alınmasına, 08.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5739, Karar No: 2013/45099, Tarih: 10.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/5739 E.  ,  2013/45099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın elindeki bıçakla, tartıştığı ...e vurmaya çalıştığı sırada sanığa engel olmak için bıçağı tutan katılanın, sanığın bıçağı birden çekmesi üzerine elinden yaralanması şeklindeki olayda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 21/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11826, Karar No: 2016/8470, Tarih: 30.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/11826 E.  ,  2016/8470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki eşya alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili,dava dilekçesi ile; davacının ziynetlerini davalının aldığını, davacı ziynetlerini istediğinde sattığını söylediğini ileri sürerek; ziynet eşyalarının aynen iadesine; olmaz ise, bedeli olan 47.150.00. TL'nin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; ziynetlerin kuyumcuya emanet edildiğini,davalı istediğinde kuyumcunun veremeyeceğini söylediğini, davacının ziynet eşyalarını kuyumcudan alabileceğini belirterek; davanın reddini istemiştir .

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, davacının ziynet eşyalarının aynen iadesi talebinin kabulü ile 80 adet küçük altın, 13 adet yarımlık, 1 adet ..., 6 adet düz bilezik, 6 adet burmalı bilezik, 1 adet setin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bu mümkün olmadığı takdirde toplam ziynetlerin değer bedeli olan 39.637,00 TL'nin dava tarihi olan 04/01/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği hükme bağlanmıştır.

Yine, İİK'nun 24/4. maddesinde de; taşınır tesliminde aynen iadeye karar verilmesi halinde iade edilecek eşyaların cins, nitelik ve gram ağırlığı gibi özelliklerinin ayrıntılı belirtilmesi gerektiği yer almaktadır. Anılan yasal düzenlemeler gereğince hüküm altına alınan eşyaların cins, nitelik, miktar ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkartmayacak biçimde belirtilmesi gerekir. Hüküm, dava dilekçesi ve bilirkişi raporu gibi herhangi bir belgeye gönderme yapılarak da kurulamaz.

Somut olayda, mahkemece; tespit ve teslimine karar verilen ziynet eşyaları hükümde ayrı ayrı gösterildiği halde, yukarıda belirtilen yasal düzenlemelere aykırı şekilde, infazda tereddüt yaratacak biçimde her birinin ayarı, gramı ve değeri ayrı ayrı belirtilmeksizin hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Somut olayda, mahkemece; tespit ve teslimine karar verilen ziynet eşyaları hükümde ayrı ayrı gösterildiği halde, yukarıda belirtilen yasal düzenlemelere aykırı şekilde, infazda tereddüt yaratacak biçimde her birinin ayarı, gramı ve değeri ayrı ayrı belirtilmeksizin hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Ancak, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 2. satır başının tamamen çıkarılarak yerine; “ Davacının ziynet eşyalarının aynen iadesi talebinin kabulü ile 80 adet küçük altın (12.560.00.- TL), 13 adet yarımlık (4.082.00.-TL ), 1 adet ... (3.045.00.- TL), 6 adet düz bilezik (22 ayar, 15 er gram , 7.830.00.- TL ), 6 adet burmalı bilezik ( 22 ayar, 20 şer gram, 10.440.00.- TL ) , 1 adet setin (14 ayar, 30 gram, 1.680.00. TL) davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bu mümkün olmadığı takdirde toplam ziynetlerin değer bedeli olan 39.637,00 TL nin dava tarihi olan 04/01/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine“ ifadelerinin yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2568, Karar No: 2017/10374, Tarih: 10.10.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/2568 E.  ,  2017/10374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin motosikletinin, 26.12.2013 tarihinde ikametinin önünden çalındığı, suça konu motosikletinin olaydan dört gün sonra 30.12.2013 tarihinde, ihbar üzerine suça sürüklenen çocuk kullanımında farklı renge boyanmış halde ele geçirildiği, savunmasında geceleyin 24:00 sıralarında okulun önünde tanımadığı bir şahıstan 300 TL bedelle satın aldığı şeklindeki savunmasının gerçekçi olmadığı anlaşıldığından suça sürüklenen çocuğun mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10/10/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6892, Karar No: 2019/3762, Tarih: 05.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/6892 E.  ,  2019/3762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak ......dan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak ......dan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş;karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1) Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazın, satışına ilişkin akit tablosu ...... Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile somut emsal taşınmazın 2013 yılında, ...... Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili ...... Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili ...... Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak esas alınan ...... mahallesi 142 ada 64 parsel, farklı mahallede ve dava konusu taşınmazdan 30 km uzaklıkta olup, dava konusu taşınmazdan, farklı yer ve özellikte olduğundan taşınmaza emsal olacak nitelikte olmadığı anlaşıldığından alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak esas alınan ...... mahallesi 142 ada 64 parsel, farklı mahallede ve dava konusu taşınmazdan 30 km uzaklıkta olup, dava konusu taşınmazdan, farklı yer ve özellikte olduğundan taşınmaza emsal olacak nitelikte olmadığı anlaşıldığından alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ......... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümünde değer kaybı olmayacağı gerekcesiyle ilk karar bozulmuşsa da, bozma sonrası hükme esas alınan ek bilirkişi kurulu raporunda bu bölüme ilişkin olarak değer kaybı hesaplanıp kamulaştırma bedeline ilave edilmek suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

Kabule göre de;

3)Bozmadan sonra tespit edilen kamulaştırma bedeli ilk karar ile hüküm altına alınan bedel ile aynı olduğundan, tespit edilen kamulaştırma bedeline 18.10.2014 tarihinden ilk karar tarihi olan 02.02.2015 gününe kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18873, Karar No: 2023/26594, Tarih: 28.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/18873 E.  ,  2023/26594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/162 E., 2016/292 K.

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca ikişer kez 2 yıl 1 ay hapis cezası ve 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafilerinin temyiz isteklerinin, sanıkların suçu işlemediklerine, iftira atıldığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların, iki yabancı uyruklu mağduru bir eve yerleştirdiği ve müşteri bularak fuhuş yapmalarına aracılık yaptıkları, yer sağlamak ve aracılık yapmak suretiyle fuhuş suçunu işledikleri, Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanıklar Müdafilerinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

Mağdur beyanları, tanıkların anlatımları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların fuhuş suçunu işlediklerine dair Mahkemenin kabulü yerinde görülmüş, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B.Sair Yönlerden;

Sanıklara yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR