muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/19622, Karar No: 2024/2646, Tarih: 26.02.2024

b-)Kabul ve uygulamaya göre;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9 uncu maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 58/6 ncı maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 18.03.2019 tarihli ve 2018/2014 Esas, 2019/169 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Ankara 21. Ağır

Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6821, Karar No: 2010/12799, Tarih: 13.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6821 E.  ,  2010/12799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/12/2008 tarih ve 2007/41-2008/146 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı adına tescilli "Taşıt Koltuğu" endüstriyel tasarım yayınına yaptıkları itirazın YİDK'nun 07.05.2007 tarihli kararı ile reddedildiğini, dava konusu tasarımların tescil tarihinden önce kamuya sunulmuş tasarımların aynısı ve benzeri olduklarını, yenilik ve ayırt edicilik nitelikleri bulunmadığını ileri sürerek, YİDK kararının iptali ile davalı adına tescilli endüstriyel tasarımların hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, dava konusu tasarımlar ile itiraza gerekçe gösterilen belgelerde yer alan ürünlerin genel izlenim itibariyle farklı olduğundan davacının itirazının reddedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkiline ait endüstriyel tasarımların davacı tasarımları ile benzer olmadığını, aralarında belirgin farklılıklar bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı şirketin 21.06.2006 tarihinde "Taşıt Koltuğu" başlıklı çoklu endüstriyel tasarım başvurusunda bulunduğu, davacının itirazının YİDK tarafından reddedildiği, davacının itiraza dayanak yaptığı 2003 ve 2004 tarihli kataloglardaki tasarımların, teknik açıdan davalı tasarımlarının yenilik özelliğini kaldırdığı, koltukların üzerine kaplanan kumaş, deri ve diğer döşeme malzemelerle renk doku değişiklikleri sağlanmakta ve ilk bakışta bu değişiklikler koltukları farklı gibi yansıtmakta ise de, renk ve dokudan bağımsız olarak tasarım tescili ile ilgili incelemede salt formların değerlendirilmesi gerektiğinden yenilik ve ayırt edici niteliklere sahip olmadığı, hükümsüzlük koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/685, Karar No: 2014/6525, Tarih: 07.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/685 E.  ,  2014/6525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteminin miktardan reddine dair ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 30.03.2012 tarih ve 2011/204-2012/153 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle anılan ek kararın ONANMASINA, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9573, Karar No: 2015/39538, Tarih: 14.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/9573 E.  ,  2015/39538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağmaya teşebbüs, kasten yaralama, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık... savunmanının beraat eden sanık yararına vekalet ücreti verilmesi gerektiğine yönelik temyiz isteminin süresinden sonra yapıldığının anlaşılmasına göre, 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

1-)Sanık ... hakkında kasten yaralama ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-)Sanıklar... ve ... hakkında yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, 08.05.2009 tarihinde mağdur .... ile sanık ...’ın mağdur...'nin kullandığı ....... plakalı araç ile seyir halindeyken arkalarından gelen aracın kendilerine selektör yapması ve araçtan inen sanıklardan ...’in sanık ... ile mağdur...’nin yanına gelmesi, sanık ...’in cezaevinde bulunan ... ve ... isimli kişilere 1000’er TL para vermeleri gerektiğini söyleyerek sanık...’dan zorla para istemesi, ...'ın benim kimseye borcum yok diye çıkışması üzerine, sanık ...’in “parayı vereceksin” diyerek sinkaflı sözlerle...a küfredip ayağına tekmeyle vurması ve parayı Pazartesi günü getirmesini isteyerek olay yerinden uzaklaşması, daha sonra 11.05.2009 tarihinde sanık...’ın yine araçla arkadaşları ile gezdiği sırada sanık ...’in kullandığı araçla onları takip etmesi ve sonrasında sağlık ocağı önünde bir araya gelmeleri, burada sanık...’in ...’a 08.05.2009 günü konuştuklarında, istemiş olduğu parayı sorması, sanık ...’ın ...’in adlarına para istediği ... ve...’e borcunun olmadığını yinelemesi, bu sırada sanık ...’in arkadaşı diğer sanık ...’in de aynı şekilde ...’dan para istemesi,...’ın parayı vermeyeceğini söylemesi üzerine sanıklar... ve ...’in ele geçirdikleri sopalarla ...’ı dövmeleri şeklinde gelişen olayda; sanıkların eyleminin bir bütün halinde nitelikli tek yağmaya kalkışma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde beraatlarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.04.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/20718, Karar No: 2024/7151, Tarih: 26.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/20718 E.  ,  2024/7151 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1333 E., 2023/2398 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 08.07.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a (6136 sayılı Kanun) aykırılık suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Osmaniye 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 28.01.2021 tarihli kararı ile sanığın 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan beraatine verilmiştir.

3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi'nin, 31.01.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine, İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, sanığın 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 5 ay hapis cezası ve 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu bıçağın zorla alımına karar verilmiştir.

4. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi'nin, 31.01.2022 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 24.11.2022 tarihli kararı ile " sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 250 inci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdii edilmesinde zorunluluk bulunması," gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma sonrası, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi'nin, 23.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında seri muhakeme usulünün uygulanması için dosyanın Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığı Seri Muhakeme Usulü Soruşturma Bürosuna gönderilmesine karar verilmiştir. Sanığın seri muhakeme usulünün uygulanmasını kabul etmemesi üzerine, seri muhakeme usulü uygulanamamıştır.

6. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi'nin, 25.12.2023 tarihli kararı ile, sanığın 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 5 ay hapis cezası ve 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu bıçağın zorla alımına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, yapılan aramanın hukuka aykırı olduğuna, dosyada hukuka aykırı şekilde elde edilen delil haricinde sanığın suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter kesin delil elde edilemediğinden verilen mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, yapılan aramanın hukuka aykırı olduğuna, dosyada hukuka aykırı şekilde elde edilen delil haricinde sanığın suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter kesin delil elde edilemediğinden verilen mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay, 23.04.2020 tarihinde şüphe üzerine yapılan kaba üst aramasında sanığın pantolon cebinde bıçak olduğu tespit edilip el konulduğu, bıçak üzerinde yapılan incelemede izinsiz taşınması yasak nitelikte bıçaklardan olduğu, bu şekilde sanığın 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. 02.06.2020 tarihli Adana Kriminal Uzmanlık Raporuna göre; tek ağızlı, sivri uçlu, sırtı küt, el yardımıya açılıp kapanabilen 9.6 cm uzunluğunda namluya sahip ve açılan namluyu sapa kilitleme tertibatını haiz, namlusunun her iki yüzeyinde ikişer adet oluk bulunan, fiber saplı, toplam uzunluğu 21.1 cm. olan bir adet bıçak uzmanlık incelemesine verilmiştir. Yapılan bu incelemede, söz konusu bıçağın görünümü, tip ve nitelikleri bakımından, 6136 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen yasak niteliği haiz sivri uçlu ve oluklu bir bıçak olduğu görülmüştür.

2. Mahkemece her ne kadar sanığın üzerine atılı bıçak ve diğer aletleri bulundurma suçunu sübut bulduğu anlaşılmışsa da yapılan usulsüz arama ve sanığın savunması bir arada değerlendirildiğinde, sanığın üzerinde bulunan bıçağın 6136 sayılı Kanun'a muhalefet etmek amacıyla taşımadığı anlaşıldığından sanığın kast ve taksirinin bulunmaması nedeni ile beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde, sanığın savunma içeriğine göre suça konu bıçağın, 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu'nun (2559 sayılı Kanun) 4/A ve Adli Ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin 27 nci maddelerine uygun olarak yapılan durdurma ve güvenlik tedbiri alma kapsamında bulunup el konulduğu anlaşıldığı halde suça konu bıçağın hukuka aykırı yapılan arama ile elde edildiği kabul edilerek arama ile elde edilen deliller dışındaki deliller değerlendirilerek sanığın beraatine karar verilmesi isabetsiz bulunarak sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

2559 sayılı Kanun'un 4/A ve Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin 27 nci maddelerine uygun olarak yapılan kaba üst araması sonucu sanığın üzerinde olduğu tespit edilen yasak nitelikteki bıçağa ilişkin 23.04.2020 tarihli tutanak, kanun kapsamında yasak niteliği haiz olduğuna ilişkin bıçağın 02.06.2020 tarihli kriminal raporu, sanığın aşamalardaki tevilli ikrara dönük savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi'nin, 25.12.2023 tarihli ve 2023/1333 Esas, 2023/2398 Karar sayılı kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Osmaniye 6. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 26.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17481, Karar No: 2017/4349, Tarih: 13.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/17481 E.  ,  2017/4349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... Mahallesi, 116 ada, 1 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/317, Karar No: 2019/5674, Tarih: 06.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/317 E.  ,  2019/5674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dava açtığı tarihte başka suçtan hükümlü olan davacının kendisine vasi atanmış olup olmadığının araştırılarak, varsa vasisinden izin alınması, izin alınamaması halinde dava açma ehliyeti bulunmayan davacının tazminat talebine ilişkin davanın bu sebeple reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule Göre de;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan araştırmada, tazminat talebinin dayanağını oluşturan kararın kesinleştiği, dolayısıyla hükmün kesinleşmesine ilişkin dava şartının yargılama aşamasında gerçekleştiği anlaşıldığından, "davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması"nı yargıya bir görev olarak yükleyen Anayasa'nın 141/son maddesi hükmü uyarınca yargılamaya devamla, bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20151, Karar No: 2014/1113, Tarih: 20.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/20151 E.  ,  2014/1113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2013/20151

Karar No : 2014/1113

İhbarname No : KYB - 2013/384747

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’a muhalefet suçundan sanık C.. S..'nın, 6136 sayılı Kanun’un 13/1 ve 5252 sayılı Kanun'un 5. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis ve 600,00 Türk lirası adlî para cezalan ile cezalandırılmasına, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair (BAKIRKÖY) 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2013 tarihli ve 2011/1276 esas, 2013/262 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre;

1- Sanığın tekerrüre esas alman Boğazlıyan Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/16 esas, 2009/192 sayılı kararı ile verilen 2.000,00 Türk lirası adlî para cezasının karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesinin birinci fıkrasının 1. bendi gereğince kesin olduğu ve hâlen yürürlükte olan aynı madde son fıkra uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın tekerrüre esas başka sabıkası da bulunmadığı gözetilmeden hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde,

2- Sanığa yüklenen suça ilişkin 6136 sayılı Kanun’un 13/1. maddesinin suç tarihi olan 22/07/2011 tarihinde yürürlükte olan halinde ceza miktarının "bir yıldan üç yıla kadar hapis ve otuz günden yüz güne kadar adlî para cezası" olması karşısında, sanık hakkında adlî para cezası belirlenirken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52. maddesi uyarınca gün para cezası üzerinden hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden doğrudan 600,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 04.12.2013 gün ve 73473 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 13.12.2013 gün ve KYB/2013-384747 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Suç tarihi itibariyle, 5728 sayılı Yasanın 156. maddesi ile değişik 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası hükmüne göre, hükümlü hakkında hürriyeti

bağlayıcı ceza yanında gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, uygulama yeri bulunmayan doğrudan adli para cezasına hükmolunması,

2- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 305/1-1 bend ile 305/son maddelerine göre ikibin liraya kadar olan para cezalarının kesin olup tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden tekerrür hükmünün uygulanması,

bağlayıcı ceza yanında gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, uygulama yeri bulunmayan doğrudan adli para cezasına hükmolunması,

2- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 305/1-1 bend ile 305/son maddelerine göre ikibin liraya kadar olan para cezalarının kesin olup tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden tekerrür hükmünün uygulanması,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görül- düğünden Bakırköy 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2013 tarihli ve 2011/1276 esas, 2013/262 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), anılan yasa maddesinin 4/d fıkrası uyarınca hükmün 1. fıkrasında ''5252 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca 600 TL adli para cezasıyla'' ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine ''30 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 30 günün 5237 sayılı Yasanın 52/2 mad- de ve fıkrası uyarınca günlüğü sanığın sosyal ve ekonomik durumu gözetilerek takdiren 20 TL'den 600 TL adli para cezasına çevrilmesine'' ibaresinin yazılması ve hükümlü hakkında ''TCK.nun 58 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre cezası- nın çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması- na ilişkin bölümün'' hükümden çıkarılmasına, sair hususların aynen bırakılmasına, infa- zın bu şekilde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.