muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/8767, Karar No: 2019/6658, Tarih: 25.03.2019

Ç) Karara karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, Davacının davalı işyerinde 27/05/2013 - 27/12/2016 tarihleri arasında çalıştığı, yaşlı bakımevi personeli olarak görev yaptığı, SGK işten ayrılış bildirgesinde ayrılış neden kodunun 26 olarak belirtildiği, davacıya yöneltilen 27/12/2016 tarihli fesih bildiriminde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin 1. fıkrasının E bendine göre işçinin işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunması gibi personel disiplin yönetmeliğinin 15. maddesinin g bendi gereğince hırsızlık yapmak maddesi gereğince işten çıkarılmasına karar verildiği şeklinde belirtilerek iş akdinin sonlandırıldığı,dosya kapsamında davacının yaşlı bakımevi personeli olarak dava dışı İstanbul Büyükşehir Belediyesine ait bakımevinde davalı alt işveren şirketlerden oluşan adi iş ortaklığının işçisi olarak çalıştığı, Yaşlı bakımevi sakini bir kısım kişilerin dolaplarının kırıldığı ve paralarının çalındığına yönelik şikayetleri üzerine davacı ve yanındaki diğer işçi hakkında işlem yapıldığı,davalı işveren şirketlerin her ne kadar iş akdinin feshine dayanak kılınan huzur evi sakinlerinin dolaplarının kırılması, dolaplar içerisindeki eşyaların (para, bıçak gibi) hırsızlık amacıyla elde edildiğine dair davacı ve diğer işçi hakkında herhangi bir ceza soruşturmasının bulunduğuna yönelik dosyada bir delil bulunmadığı, öte yandan ilk derece mahkemesi kararında da belirtildiği gibi işçinin gayri yasal bir amaçla iş yeri içerisinde kendi itimadına terk edilen yaşlı kişilerin güvenliğini zedeleyecek ve eşyalarını hırsızlık kastıyla aldıklarını gösterecek ve iş yeri eşyasına zarar verdiklerini gösterecek somut delillerin ve feshe dayanak kılınan kamera kayıtlarının da dosyada bulunmadığı,bu hususların yanında iş yeri güvenliği ve iş yerinde yaşanan yaşlı kişilerin bakım ve temini bakımından zarar verebilecek eşya kabilinden olan bıçağın da ortada bırakılmasını önlemek amacıyla umumi alandan kaldırıldığına yönelik savunmanın aksini gösterecek somut delillerin de dosyada bulunmadığı,bu kapsamda davalı işverenlerin feshe dayanak kıldıkları olayın feshin haklı ya da geçerli fesih sayılmasını olanaklı kılacak somut deliller ile ispatlanamadığı,işe iade davasının alt işverenlerin yanında asıl işverene yöneltilmesi zorunlu olmadığı, tüm bu açıklamalar kapsamında davalı adi iş ortaklığı yürüten şirketler vekili tarafından ileri sürülen istinaf sebep ve gerekçelerinin yerinde olmadığı, ilk derece mahkemesi kararında dosya münderecatına aykırılığın bulunmadığı, kamu düzenine aykırılık durumunun da bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

F) Gerekçe:

E) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

F) Gerekçe:

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25'inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Davacının iş akdi, 27/12/2016 tarihinde noterden keşide edilen yazılı fesih bildirimiyle "Hizmet Satın Alma İhalesi kapsamında Şirketimiz bünyesinde İstanbul Darülaceze Müdürlüğünde Bakım Personeli (Yaşlı Bakım Elemanı) olarak görev yapan işçilerle ilgili .. sayılı yazıya istinaden; şirketimiz Disiplin Kurulu 26/12/2016 tarihinde toplanmıştır. Konu ile ilgili kamera kayıtları Kurulumuzca incelenmiş, tespit ve ifade tutanaklarını değerlendirilmiş; görüntülerden yola çıkılarak isnat edilen suçlamaya malzeme olan nesne asıl sahibince kendisine ait olduğu teyit edilmiştir. Sonuç olarak elde edilen bulgu ve bilgiler ışığında adı geçen personelin; 4857 iş kanunun 25. maddesinin 'I' fıkrasının 'e' bendi gereğince 'işçinin, işverenin güveninin kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunması' ve Şirketimiz Personel Disiplin Yönergesinin 15. maddenin 'g' bendi gereğince 'Hırsızlık Yapmak' maddesi uyarınca 'İşten Çıkarma' cezası verilmesine oy birliğiyle karar vermiştir. 27/12/2016 tarihi itibariyle iş akdiniz sonlandırılmıştır." denilerek feshedilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta davalı işyeri bir yaşlı bakımevi olup 10.12.2016 tarihinde bakımevi sakinlerinden M.S’nin davalı işverene şikayette bulunup kendisinin odada bulunmadığı ve konsere gittiği esnada odasının karıştırıldığı, odadaki özel dolabının asma kilidinin vidasının çıkarılması suretiyle açıldığı, dolabından kendisine ait bir adet bıçağın çalındığı, daha önce de eşyalarının ve parasının kaybolduğu iddiasında bulunduğu ve bunu yapan kişilerden şikayetçi olduğu , bu şikayet sonrasında işverence başlatılan incelemede kamera kayıtlarının izlendiği, olayın olduğu gün işçilerden ... ve ... in bakımevi sakini M.S’nin odasına defalarca girip çıktıklarının görüldüğü, bu işçilerin olayların şüphelisi olarak savunmalarının alındığı, işçilerin savunmalarında hırsızlık olayının gerçekleştiği odaya girdiklerini kabul etmekle birlikte M. D adlı sakin ile muhabbet amaçlı sakinlerin odasına gittiklerini, dolapların kilitlerinin kırık olduğunu bilmediklerini ve bıçak hakkında bilgilerinin olmadığını beyan ettikleri görülmektedir.

Davalı işveren ... ve ... isimli işçilerin savunmalarını aldıktan sonra söz konusu hırsızlık eylemini gerçekleştirdikleri inancıyla ve bu isnatla işçilerin iş akdini haklı nedenle feshetmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde 10.12.2016 tarihinde ... ve ...’in gece vardiyasında çalışmakta iken yaşlı bakım evinde ikamet etmekte olan yaşlılardan bir tanesinin odada idrar kokusu olduğundan bahisle kendilerine başvurduğunu, bunun üzerine ... isimli personelin idrar kokusu geldiği belirtilen odaya giderek inceleme yaptığını ancak kokunun tam olarak nereden geldiğini ve neyden kaynaklandığını anlayamadığından diğer vardiya personeli olan ve kendisine nazaran kıdemli bulunan ... Tekin'i çağırdığını ve olay mahallini birlikte araştırmaya başladıklarını, söz konusu kokunun nerden geldiğini anlamaya yönelik araştırma yaparken dolaplarında bir şey unutmuş olabilecekleri düşüncesi ile dolap içlerinin de kontrol edildiğini ve bu esnada kuruma kesici aletlerin sokulması yasak olmasına rağmen yaşlılardan birinin dolapta bir adet bıçak sakladığını gördüklerinden görevleri gereği ilgili bıçağı bulunduğu yerden aldıklarını, söz konusu bıçağı kendi görev yerlerinde bulunan masanın olduğu yere koyduklarını, bu nedenle bıçağın alındığına ilişkin ihbar üzerine işçilerin hırsızlık suçlaması ile karşı karşıya kaldıklarını beyan etmiştir.

Davacı vekili bıçağın odadan alındığını kabul etmiş ancak bıçağın bakımevinde bulundurulması yasak eşyalardan olduğu için alındığını bildirmiştir.

Davacı vekili bıçağın odadan alındığını kabul etmiş ancak bıçağın bakımevinde bulundurulması yasak eşyalardan olduğu için alındığını bildirmiştir.

Davacı vekili bu sefer 13.04.2017 tarihli beyan dilekçesiyle ise etajerin üstünde açıkta bulunan bıçağın alındığını ancak dolabın açılmadığını beyan etmiştir. Davacı asil ise işyerine verdiği savunmasında sözü edilen bıçakla alakalasının olmadığını, elinde veya üstünde bıçak bulunmadığını beyan ederken davacı vekili dava dilekçesinde bıçağın alındığını kabul edip dolaptan güvenlik gerekçesiyle alındığını söylemiş, aynı vekil yargılama sırasındaki 13.4.2017 tarihli dilekçesinde ise etajerin üzerinden alındığını belirtmiş ancak yine de bıçağın davacı tarafından alındığını kabul etmiştir. Sonuç itibariyle davacının ve davacı vekilinin olaya ilişkin beyanları çelişkilidir. Davacı işçinin yaşlı bakımevinde kalan sakinin odasına girdiği kamera kayıtları ve kendi beyanıyla sabit olup davacının dolap dahil bu sakinin odasını ve özel eşyalarını karıştırdığı, odada kalan şahsa ait bıçağı aldığı, her ne kadar bu bıçağın odada bulundurulması işyeri kurallarına aykırıysa da davacının bu bıçağı işyeri yetkililerine teslim etmesi gerekirken etmediği ve olay soruşturmaya konu edilene kadar da bu konuda sessiz kaldığı anlaşılmaktadır.

Sonuç olarak davacının davalı bakımevinde kalan bir sakinin odasına kurumdan ve bu sakinden izin almadan girdiği, özel eşyalarını karıştırdığı ve bu esnada bulduğu bıçağı da aldığı sabit olmakla davacının bu davranışlarının yukarıda açıklanan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25'inci maddesinin (II) hükmü kapmasında doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlar olduğu anlaşıldığından iş sözleşmesinin feshi haklı nedene dayanmakta olup yazılı gerekçeyle davacının işe iadesine karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan gerekçe ile

1. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Alınması gereken 44.40 TL harçtan peşin alınan 31,40 TL harcın mahsubu ile bakiye 13 TL. harcın davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalıların yaptığı 200,00 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalılara ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.725,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalı şirkete iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.03.2019 günü oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6640, Karar No: 2016/13517, Tarih: 28.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6640 E.  ,  2016/13517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine ;temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; müvekkili dağıtım şirketinin, davalı abone adına düzenlediği faturalarda yer alan, kayıp-kaçak vb. bedelleri ilgili mevzuat çerçevesinde aboneye yansıttığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek,davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb.bedellerin davalıya iadesine yönelik verilen ... Tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya

sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8230, Karar No: 2016/1872, Tarih: 23.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8230 E.  ,  2016/1872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ........MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/09/2014

NUMARASI : 2012/736-2014/357

Taraflar arasında görülen davada ........Mahkemesi’nce verilen 11/09/2014 gün ve 2012/736-2014/357 sayılı kararı onayan Daire’nin 01.04.2015 gün ve 2014/18832-2015/4563 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili; kömüre verilecek boşaltma hizmetlerine davalı tarafından uygulanacak ücret konusunda 07.01.2002 tarihinde sözleşme imzaladığını, sözleşme gereğince 01.01.2002-31.12.2002 tarihleri arasında limana gelecek yükler için % 20 ücret indirimi uygulanması gerektiğini, tahliye ücretinin karşı limana yükleme talimatı verilmesi ve ordinosunun da Samsun boşaltma limanına ibraz edilerek önceden ödendiğini, bu güne kadar 208.707.240 ton yükün boşaltıldığını ve sözleşme gereğince % 20 indirimli olarak boşaltma ücretinin ödendiğini, ancak 04.12.2002 tarihinde kömür ithalatının yapıldığı, Ukrayna'daki kötü hava koşulları nedeni ile buz beyannamesi yayınlanarak yüzme yasağı konulduğunu, 31.12.2002 tarihi itibarıyla Samsun Limanında boşaltılan yükün 191.471.240 ton olduğunu, davalının bu miktarı esas alarak sözleşmedeki taahhütün yerine getirilmediğinden bahisle 81.589 USD'lik fark talep ettiğini, oysa Ukrayna kamu makamlarının tasarrufunun yükleme açısından fors-majör (aktin ifasını olanaksız kılan koşul) oluşturduğunu, önceki yıllardaki uygulama gereğince konişmentoları davalı idareye verilmiş, tahliye ücretleri ödenmiş ancak gecikmiş yüklerin de taahhüt tutarında göz önüne alınması gerektiğini, davalı idarenin fiilen boşaltılan miktarı esas alarak indirim uygulamama yolu ile borç çıkartılıp teminat mektuplarının paraya çevrilmesi yolunda işlem yapma yoluna gittiğini ileri sürerek 81.859 USD borçlu olmadıklarının tespiti ve 2 adet teminat mektubunun hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 23/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/707, Karar No: 2024/1164, Tarih: 22.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/707 E.  ,  2024/1164 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2279 E., 2023/3096 K.

DAVA TARİHİ : 27.09.2018-16.07.2019

KARAR : Bozmanın ilamına uyularak, yeniden esas hakkında hüküm kurulması

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davalarında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kısmen onanmasına ve kısmen bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; maddî ve manevî tazminatlara karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... kadın vekili birleşen dava dilekçesinde; tarafların öncelikle zina, aksi takdirde evlilik birliğinin sarsılması nedenine dayalı olarak boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk için aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 700.000,00 TL maddî ve 500.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili birleşen dava dilekçesinde; tarafların evlilik birliğinin sarsılması nedenine dayalı olarak boşanmalarına, müşterek çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, erkek yararına 250.000,00 TL maddî ve 250.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.09.2020 tarihli kararı ile, kadının davasının reddine, erkeğin davasının kabulü ile tarafların evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanmalarına, çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocuk için aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasına, erkek yararına 5.000,00 TL maddî ve 5.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiştir.

VI. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 10.09.2020 tarihli kararına karşı, ... kadın vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek hükmün tamamı yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Sonuç