muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1002, Karar No: 2021/11078, Tarih: 29.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/1002 E.  ,  2021/11078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

1) Sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme ile 2009 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığın 2009 ve 2011 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenleme şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması esnasında temel cezadan Kanunda öngörülen alt sınırın altında 1/6 oranında artırım yapılarak 3 yıl 6 ay hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, katılan kurum vekilinin temyizinin sanıklar hakkında beraat hükümlerine yönelik olduğu gözetildiğinde aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; gerekçeli karar başlığında “2009 ve 2011” olarak yanlış gösterilen suç tarihlerinin, 2009 ve 2011 takvim yılları sahte fatura düzenleme suçu yönünden Aralık ayına ait matrahlı KDV beyannamesi verilmesi nedeniyle 31.12.2009 ve 31.12.2011 olarak, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu yönünden ise suç tarihinin defter ve belgeleri isteme yazısının tebliğ tarihi olan 06.12.2012 tarihinden itibaren 15 gün sonrası olan 24.12.2012 olarak mahallinde düzeltilmesi ve 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında 2007 takvim yılı sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan kurum vekilinin ve 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında “2007 ve 2008” olarak eksik gösterilen suç tarihinin, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçları yönünden Aralık ayına ait matrahlı KDV beyannamesi verilmesi nedeniyle 31.12.2007 ve 31.12.2008 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında “2007 ve 2008” olarak eksik gösterilen suç tarihinin, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçları yönünden Aralık ayına ait matrahlı KDV beyannamesi verilmesi nedeniyle 31.12.2007 ve 31.12.2008 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2007 ve 2008 takvim yılları sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 31.12.2007 ve 31.12.2008 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisi ile katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

3) Sanık ... hakkında 2010 ve 2012 takvim yılları, sanık ... hakkında 2007,2008,2009,2010, 2011 ve 2012 takvim yılları sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan kurum vekilinin temyizinin incelenmesinde;

a) Sanık ... hakkında 2010 ve 2012 takvim yılları sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan kurum vekilinin temyizinin incelenmesinde;

... ve Metal Mamülleri Dağ. Paz. Ltd.Şti'.nin müdürü olan sanık hakkında 2010 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; davanın dayanağını oluşturan 15.03.2013 tarih ve 2013-A-1888/28 sayılı vergi tekniği raporunda “2010 takvim yılında toplam 4.313.374,17-TL, 2012 takvim yılında toplam 70.740,11-TL KDV matrahı beyan edildiği, 2010 takvim yılı 312 belge ile 4.313.362 TL, 2012 takvim yılı 1 belge ile 70.060 TL tutarında fatura düzenlendiğinin belirtilmesi; 2010 takvim yılı 2.133.833- TL tutarında mal alımında bulunulan ... vergi kimlik numaralı mükellefiyete ilişkin olarak ... hakkında Menderes 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/158 Esas ve 2018/191 sayılı kararıyla 2010 takvim yılı sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün 23.01.2021 tarihinde istinaf kararıyla kesinleştiği, defter ve belgelerin ibraz edilmediği, şube ve deposunun bulunmadığı, yapılan yoklamalarla belirlenen iş yeri büyüklüğü, personel sayısı gözetildiğinde sanığın yetkilisi olduğu şirketin, beyan edilen yüksek ciroları elde edebilecek sermaye ve iş organizasyonuna sahip olmadığı anlaşıldığından sanığa yüklenen 2010 ve 2012 takvim yılları sahte fatura düzenleme suçlarının tüm unsurları itibariyle oluştuğu gözetilerek sanığın mahkûmiyeti yerine 2010 ve 2012 yıllarına ilişkin faturaların ortaya konulamaması gerekçesi ile beraatine hükmolunması yasaya aykırı,

b) Sanık ... hakkında 2007,2008,2009,2010, 2011 ve 2012 takvim yılları sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan kurum vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 11.08.2020 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34638, Karar No: 2018/15113, Tarih: 18.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/34638 E.  ,  2018/15113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesinde, davalının temyiz dilekçesinde, dosyanın 3 klasör eki olduğunu belirtmiş olmasına rağmen sadece hizmet tespit dosyasının ek olarak gönderildiği anlaşıldığından dosyanın Dairemize gönderilmeyen ekleri olup olmadığının araştırılıp varsa eklenerek tekrar Dairemize gönderilmek üzere dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/06/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8024, Karar No: 2021/21638, Tarih: 25.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/8024 E.  ,  2021/21638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : İftira

HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddi

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamada ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümler temyiz edilmiş ise de, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-g maddesi gereğince on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlarda, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, temyiz başvurusunun bu gerekçe ile reddine dair ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğu,katılanın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK.nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 5271 sayılı CMUK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19667, Karar No: 2011/13982, Tarih: 29.11.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/19667 E.  ,  2011/13982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

13.06.2006 olarak yazılan suç tarihinin, iddianame tarihi olan 24.04.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Kasıtlı suçtan geçmiş mahkumiyeti bulunması sebebiyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığın ertelenmiş cezasının infazı hususunda mahkemesine ihbarda bulunulması ile yetinilmesi gerekirken, aynen infazına karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 58/7. maddesi uyarınca süre belirtilmeksizin denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, infaz yetkisini sınırlayacak biçimde cezanın infazından sonra başlamak koşulu ile 1 yıl süre ile denetimlik serbestlik süresinin de belirlenmesine hükmolunması,

3- Sanık hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, adli para cezasının aynı gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden tekerrürle ilgili bölümden “1 yıl denetimli serbestlik süresi belirlenmesine” ibaresinin çıkarılarak "denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi, hüküm fıkrasından erteli cezanın aynen infazına ilişkin kısmından "aynen infazına" ibaresinin çıkarılarak “infazı hususunda karar vermek üzere Ayvalık Sulh Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulmasına” ibaresinin eklenmesi, hükümde yer alan 6 ay gün adli para cezasının 5 gün adli para cezasına, TCK.nun 62. maddesi uygulamasındaki 5 ay gün adli para cezasının 4 gün adli para cezasına, sonuç 3000 TL. adli para cezasının 80 TL adli para cezası indirilmek suretiyle hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 29.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22402, Karar No: 2012/22524, Tarih: 19.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/22402 E.  ,  2012/22524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 62, 50/1-a, 52/2-4, maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

2863 sayılı Kanuna Aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

31.07.2008 tarihli duruşma zaptının 1. sayfasının zabıt katibi tarafından imzalanmaması, mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak değerlendirilmiş olup, tebliğnamede bu yönde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Muğla Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulu'nun 13.04.1985 tarih ve 915 sayılı kararıyla 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edilen, Muğla İli, Ula İlçesi Gökova-Kozlukuyu Köyü sınırları içinde bulunan 677 ve 1230 parsel sayılı arazilerde, dosya içerisinde mevcut bilirkişi raporuna göre, sanığın ... kanalının etrafında bulunan ağaçların dallarını kırarak tarlasıyla dere arasında bulunan çalıları kesmek suretiyle yok ettiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı gözetilmeksizin, bu hak yoksunluğunun tamamen uygulama dışı bırakılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hak yoksunluğu uygulamasına ilişkin altıncı paragrafının, “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK' nın 53/1-a-b-c-d maddesindeki hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, sanığın cezası ertelendiğinden, 5237 sayılı TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanmasına yer olmadığına” şeklinde düzeltilmesi suretiyle hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12821, Karar No: 2020/3170, Tarih: 24.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/12821 E.  ,  2020/3170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın bina niteliğindeki okuldan hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında, eylemin TCK'nın 142/1-a ve 142/2-h maddelerinde düzenlenen suçları oluşturduğu, TCK'nın 44. maddesi gereğince sanığın yaptırımı daha fazla olan TCK'nın 142/2-h maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği, suç tarihi dikkate alındığında TCK'nın 142/2-h maddesinde temel cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olarak öngörüldüğü, mahkemece alt sınırdan 5 yıl hapis cezası tayin edilmesine rağmen, sanık hakkında düzenlenen iddianamede 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a maddesinin uygulanmasının talep edildiği, mahkemece hükümde TCK'nın 142/1-a maddesi yazılarak gerçekte suç tipine uyan TCK'nın 142/2-h maddesindeki alt sınırdan ceza tayin edildiği anlaşıldığından, sanığa TCK'nın 142/2-h maddesinden ek savunma hakkı verilerek TCK'nın 142/2-h maddesinden ceza tayin edilmesi gerekirken, 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,

2- Katılan ...’ın müdür yardımcısı olduğu Şahinkaya Anaokulu'ndan okula ait Aidata marka 2 adet bilgasayar kasası ile aynı okulda öğretmen olan şikayetçi ...'na ait Aidata Altima marka dizüstü bilgisayarın çalınması olayında; 24.05.2015 tarihli Olay, Yakalama, Muhafaza Altına Alma ve Teslim Tutanağı'na ve aynı tarihli Olay Araştırma, Yakalama Muhafaza Altına Alma Tutanağı'na göre ; ekipler olay yerinde araştırma yaptıkları sırada sözkonusu okulun yanında bulunan başka bir okulda memur olarak çalışan ve Şahinkaya Anaokulu'ndan Aidata Marka bilgisayar kasalarının çalındığını öğrenen hakkında ayrı soruşturma yapılan suça sürüklenen çocuk ...'ın babası ...'ın görevlilerin yanına gelerek oğlu Doğukan Ayar'ın gece geç saatlerde ikametine bilgisayar kasası getirdiğini ve arkadaşı sanık ... Salgut'un kendisine bilgisayar kasasına format attırmak için verdiğini söylediğini ve durumdan şüphelendiğini belirterek suça konu 1 adet Aidata marka bilgisayar kasasını görevlilere rızaen teslim etmesi ile 1 adet Aidata marka bilgisayar kasasının katılan ...'a teslim edildiği ve ayrıca suça sürüklenen çocuk Doğukan Ayar'ın ise; diğer suça konu bilgisayar kasasını sanık ... ve diğer 2 arkadaşının okulun bahçesinden alt tarafa attıklarını ve suça konu dizüstü bilgisayarı ise sanık ... Salgut'un aldığını beyan etmesi üzerine okulun alt tarafında boş alanda ekiplerce yapılan araştırmada Aidata marka bilgisayar kasasının parçalanmış halde bulunduğu , daha sonra ekiplerce herhangi bir arama kararı alınmadan sanık ...'in ikametine gidildiğinde apartmanın önünde görülen Kadir'in olayı doğrulayıp suça konu dizüstü bilgisayarın kendisinde olduğunu söyleyerek kendi rızası ile ikametinde bulunan Aidata marka dizüstü bilgisayarı görevlilere teslim etmesi ile suça konu dizüstü bilgisayarın şikayetçi ...'na teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; sanık ... tarafından soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle sanık hakkında TCK'nun 168/1-4. maddesinin uygulanmasına rızası olup olmadığı şikayetçiden sorularak anılan maddenin uygulanma koşulları araştırılıp sonucuna göre sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Dosya içinde mevcut 24.05.2015 tarihli Olay Yeri İnceleme Tutanağı’nda suça konu anaokulunun kapı ve pencerelerinin sağlam olduğu, okulun alüminyum penceresi açılmak suretiyle okula girildiği ve bahse konu alümünyum pencerede herhangi bir zorlamanın olmadığının belirtildiği gibi katılan ...’ın ve şikayetçi ...’nun okulun kapı ve pencerelerine zarar verildiği hususunda beyanlarının bulunmadığı ve ayrıca sanığın okulun içinden çaldığı bilgisayar kasalarından birinin parçalanmış halde okulun bahçe duvarı dış kısmında bulunduğu olayda, sanığın söz konusu bilgisayar kasasına zarar vermesi şeklinde gerçekleşen eyleminde, hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden sanığın beraati yerine mala zarar verme suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi,

4-Adli sicil kaydında sabıkası bulunmayan sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan, sanık müdafiinin10/09/2015 tarihli duruşmada "lehe olan yasa maddelerinin uygulanmasına" ilişkin istemi, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasını da kapsadığı halde, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

5-Kabule göre de;

a-İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezaları ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 4. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında sayılan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

b- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan belirlenen 6 ay hapis cezasının TCK’nın 119/1-c uyarınca artırılması sonucu 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5537, Karar No: 2013/6807, Tarih: 16.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/5537 E.  ,  2013/6807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... mirasçıları , ..., ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 137 parsel sayılı 81500,00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydına dayanılarak ....mirasçıları ... ve paydaşları adına tespit edilmiş iken itiraz üzerine kadastro komisyonu tarafından davalılar ...(Kuş) mirasçıları adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları tapu kaydına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece davacıların davasının reddine, dava konusu taşınmazın kadastro komisyon kararı gibi davalı ... mirasçıları adına payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... mirasçıları , ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 137 parsel sayılı taşınmazın davacı tarafın tutunduğu Haziran 339 tarih 1 sayılı tapu kaydı kapsamında kalmadığı, buna karşılık taşınmazın davalı tarafın tutunduğu Mayıs 1944 tarih 55 sayılı tapu kaydı kapsamında kaldığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre davacı ...... mirasçıları ... ..., ... ve ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 5,90 TL harcın davacı ... ... mirasçıları ..., ..., ... ve ...'dan alınmasına, 16.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2014/12597, Karar No: 2014/17125, Tarih: 27.11.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/12597 E.  ,  2014/17125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2014

NUMARASI : 2012/210-2014/43

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, kimyasal madde imalatı yapan müvekkilinin iş yerinde davalı tarafından karbon filtrasyon sistemi kurulduğunu, sistem devreye alındıktan bir ay sonra membranların tıkandığını, davalının tavsiyesi üzerine ham su kaynağının değiştirildiğini ancak yine aynı sorunların devam ettiğini, davalıdan sistemin yerine yeni bir sistem kurulması ya da geri alınmasını talep ettiği ancak sonuç alınamadığını belirterek 16.540,77 TL kurulan sistem bedeli, 3.633,00 TL servis ve bakım gideri 1.000,00 TL işkaybı olmak üzere toplam 21.173,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını, davacının projede öngörülen su yerine düşük kaliteli su kullanması nedeni ile sistemde arıza çıktığın, fatura karşılığı 16.682,37 TL dışında ödeme yapılmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın Dairemizin 15.02.2012 gün ve 2011/8034 Esas, 2012/2199 Karar sayılı kararı ile bozulmuş ve bozmaya uyularak alınan ek rapor çerçevesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Hükmüne uyulan bozma kararında, mahkemece davanın kısmen kabulüne esas alınan bilirkişi raporunda davalının savunması çerçevesinde, kullanılan suyun sisteme uyumlu olup olmadığı ve arızanın davacı yanca kullanılan sudan kaynaklanıp kaynaklanmadığı noktasında inceleme yapılmadığı ve bu yöne ilişkin davalı itirazlarının giderilmediği vurgulanmış olmasına rağmen alınan ek raporda belirtilen hususların şüpheye yer vermeyecek derecede aydınlatılmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece konusunda uzman yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak bozma kararı ve önceki rapora yönelik itirazlar da gözetilerek konusunda uzman yeni bir bilirkişi yada bilirkişi kurulundan alınacak ve tüm itirazları karşılayacak rapor çerçevesinde bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.