muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14706, Karar No: 2022/16049, Tarih: 06.12.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/14706 E.  ,  2022/16049 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 18. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için ....12.2022 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalı vekili ... ... ile davalı vekili ... Haki ... geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulanan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.08.2004-31.05.2016 tarihleri arasında davalı kargo şirketinde müdür olarak çalıştığını, son ücretinin 4.500,00 TL olduğunu, son 9 aylık ücretinin ödenmediğini, 31.04.2010 tarihinde Kapılar şubesinde müdür olarak çalışmakta iken ve davalının işçisi olmasına rağmen işveren tarafından şubenin acenteye çevrildiğini, davalı işverenin davacıya şubeyi ... olarak işletmez ve ... sözleşmesi imzalamaz ise işine son vereceğini söylediğini ve davacının ... sözleşmesini bu baskı ile imzaladığını, muvazaalı ... sözleşmesi ile müdür olarak aynı işi yapmaya devam ettiğini, davacının hafta içi 08.00-21.00 saatleri arasında, cumartesi günleri ise 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izin haklarının kullandırılmadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, ücret ile ... ... ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 27.03.2010 tarihli Acentelik Sözleşmesi kapsamında ... Kapılar Şubesi acenteliğini üstlendiğini, davacının bu sözleşmeyi akdetmesi üzerine kendisi tarafından davalı ile olan ... sözleşmesinin 14.04.2010 tarihinde sona erdirildiğini, davacının bağımsız tacir olarak ... sıfatı ile Kapılar şubesini devraldığını, davacının ........2007-14.04.2010 tarihleri arasındaki çalışmasına ilişkin olarak ise ... sözleşmesini kendisi sona erdirdiğinden kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, davacı ile davalı arasında işçi işveren ilişkisi olmadığından taleplerin yerinde olmadığını, davacının baskı ile acentelik sözleşmesi imzalatıldığı iddiasının yerinde olmadığını, baskı ile 6 yıl ... faaliyetine devam etmiş olmasının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...Yargıtay 9. HD. 22.11.2016 tarih ve 2016/21479 Esas, 2016/20630 Karar sayılı ilamında “Acentelik sözleşmesinde, ... bağımsız değil, sürekli bir meslek faaliyeti yok ve tacire bağımlı çalışıyorsa arada ... ilişkisi olduğu kabul edilmelidir.” demektedir. Taraflar arasında yapılan 27.10.2013 tarihli acentelik sözleşmesi ve davacının 24.11.2020 tarihli celsedeki beyanları birlikte değerlendirildiğinde; acentenin bağımsız olmadığı, sürekli bir meslek faaliyeti içinde bulunmadığı ve tacire bağımlı olarak çalıştığı, taraflar arasındaki ilişkinin, ... ilişkisi olduğu acentelik sözleşmesinin geçersiz olduğu tespit edilmiştir. Davacı ile işveren arasındaki ... ilişkisinin sona ermesi nedeniyle, feshin haklı bir nedene dayanmaması göz önünde bulundurularak, davacı kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanmıştır.

4857 sayılı ... Kanununun 59. maddesinde, ... sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için ... sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır. Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Davacının 24.11.2020 tarihli celsedeki beyanından çalıştığı süre boyunca yıllık izin kullanmadığı, bu nedenle de çalışma süresine göre 170 günlük yıllık izin ücretine hak kazandığı tespit edilmiştir.

4857 sayılı ... Kanununda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir ... karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır. Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir. Davacı son 9 aylık ücretlerinin ödenmediği, taraflar arasındaki ilişkinin ... ilişkisi olduğu, davalı tarafından sunulan komisyon bedeline ilişkin faturaların, davacının ücretinin ödendiğini ispata elverişli olmadığı kabul edilerek davacının ücret alacağı hüküm altına alınmıştır.

...Davacı tanığı ...’ün davalı işverene karşı davasının bulunmaması, çalışma süresinin davacının zamanaşımına uğramayan (14.08.2014 tarihinden sonrası) tüm çalışma süresini kapsaması, ... ... ve genel tatil günlerinde (1 Ocak, 1 Mayıs ve 29 Ekim günlerinde ve dini bayramlarda çalışmadıkları, diğer resmi tatillerde ve arife günlerinde çalıştıkları anlaşıldığından, davacının fazla çalışma ve ... ... ve genel tatil günlerindeki çalışmaları hüküm altına alınmıştır. Yapılan açıklamalar gereğince aşağıdaki şekilde karar verilmiştir." gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacı ile müvekkili Şirket arasında işçi işveren ilişkisi bulunmadığını, taraflar arasında imzalanan acentelik sözleşmesi ve ekleri uyarınca ticari ilişki bulunduğunu, davacının kabul edilen ücretinin hatalı olduğunu, davacının üst düzey yönetici olarak çalışma saatlerini kendisinin belirlediğini, davacının hak edişlerinin düzenli olarak ödendiğini ... sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...Dosya kapsamındaki yazı, bilgi ve belgelere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, İlk Derece Mahkemesince taraflarca gösterilen delillerin toplanmasında, değerlendirilmesinde usul ve esas bakımından hukuka aykırılık bulunmamasına, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere göre ve özellikle; acentelik sözleşmesinde, ... bağımsız değil, sürekli bir meslek faaliyeti yok ve tacire bağımlı çalışıyorsa arada ... ilişkisi olduğunun kabul edilmesinin gerektiği, davacının bağımsız olmadığı, sürekli bir meslek faaliyeti içinde bulunmadığı ve tacire bağımlı olarak çalıştığı, taraflar arasındaki ilişkinin ... ilişkisi olduğu, acentelik sözleşmesinin geçersiz olduğu, bu itibarla, İlk derece mahkemesince verilen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu anlaşılmakla ilk derece mahkemesi kararına karşı davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ... sürülen gerekçeleri tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı ile davalı Şirket arasında imzalanan acentelik sözleşmesinin muvazaalı olup olmadığı, bu bağlamda taraflar arasındaki hukuki ilişkinin niteliğinin geçerli bir acentelik sözleşmesi mi yoksa ... sözleşmesi mi olduğunun tespiti ile davalının dava dilekçesinde talep edilen alacaklardan sorumlu olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı ... Ticaret Kanunu'nun "Acentelik" başlıklı yedinci kısmının "A) Genel olarak, I - Tanımı" kenar başlıklı 102 nci maddesi şöyledir:

" (1) Ticari mümessil, ticari vekil, satış memuru veya işletmenin çalışanı gibi işletmeye bağlı bir hukuki konuma sahip olmaksızın, bir sözleşmeye dayanarak, belirli bir yer veya bölge içinde sürekli olarak ticari bir işletmeyi ilgilendiren sözleşmelerde aracılık etmeyi veya bunları o tacir adına yapmayı meslek edinen kimseye ... denir.

(2) Bu Kısımda hüküm bulunmayan hâllerde aracılık eden acentelere ... Borçlar Kanununun simsarlık sözleşmesi hükümleri, sözleşme yapan acentelere komisyon hükümleri ve bunlarda da hüküm bulunmayan hâllerde vekâlet hükümleri uygulanır.

(3) Taşıma, ... ticareti, sigorta, turizm gibi alanlara ilişkin özel düzenlemeler saklıdır."

3. 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu'nun "D. Sözleşmelerin yorumu, muvazaalı işlemler" kenar başlıklı 19 uncu maddesinin ilgili bölümü şöyledir:

(2) Bu Kısımda hüküm bulunmayan hâllerde aracılık eden acentelere ... Borçlar Kanununun simsarlık sözleşmesi hükümleri, sözleşme yapan acentelere komisyon hükümleri ve bunlarda da hüküm bulunmayan hâllerde vekâlet hükümleri uygulanır.

(3) Taşıma, ... ticareti, sigorta, turizm gibi alanlara ilişkin özel düzenlemeler saklıdır."

3. 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu'nun "D. Sözleşmelerin yorumu, muvazaalı işlemler" kenar başlıklı 19 uncu maddesinin ilgili bölümü şöyledir:

"Bir sözleşmenin türünün ve içeriğinin belirlenmesinde ve yorumlanmasında, tarafların yanlışlıkla veya gerçek amaçlarını gizlemek için kullandıkları sözcüklere bakılmaksızın, gerçek ve ortak iradeleri esas alınır.

..."

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ... sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı yararına takdir edilen 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücreti ile aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

....12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8061, Karar No: 2017/3900, Tarih: 11.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/8061 E.  ,  2017/3900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokmak

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi akabinde taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yapılması gerekirken, infazı kısıtlar biçimde ''taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine,'' karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlar aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4.bendinin 1.paragrafındaki “TCK'nın 50/1-a, 52/2 ve 52/3 maddeleri gereğince” ibaresinden sonra gelmek üzere, “adli para cezasına çevrilmesine; adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 50 tam gün olarak belirlenmesine” ibaresinin eklenmesi, hükmün 4.bendinin 2.paragrafındaki “tahsil edilmesine” ve “hapse çevrilmesine” ibarelerinin “tahsil edileceğinin” ve “hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1523, Karar No: 2016/4646, Tarih: 07.04.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/1523 E.  ,  2016/4646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... .. tarafından, davalı ...... aleyhine 17/02/2014 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; dava dilekçesinin dava şartı yokluğundan reddine dair verilen 21/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece, dava dilekçesinin dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı şirket tarafından alacaklı sıfatıyla kötü niyetle davacı aleyhine ilamsız icra takibi başlatılarak, davalının yağmur suyu ve kanalizasyon hattı inşaatının yapımı sırasında enerji nakil kablolarının zarar gördüğü iddiasıyla yapılan masrafların tahsilinin istendiğini, ancak iş yapımı ile ilgili sözleşmeye göre ortaya çıkacak zarar ziyandan icra dosyanın diğer borçlusu .....'nin sorumlu olduğunu, olaydan dolayı davacı kurumun hiçbir kusurunun bulunmadığını belirterek, icra dosyasında dayanak olarak gösterilen zarar ve ferilerinden dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine, takibin durdurulmasına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı tarafından yapılmakta olan yağmur suyu hattı işi kapsamında ..... tarafından yürütülmekte olan hafriyat çalışmaları sırasında davalı şirkete ait yer altı enerji nakil kablolarının kopmasına neden olunduğunu, bu nedenle oluşan zararlarının giderilmesi için Belediye Başkanlığına ve ..... aleyhine icra takibi başlattıklarını belirterek, davanın reddine ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının kamu tüzel kişisi olduğu, yaptığı kamu hizmeti sırasında verdiği iddia olunan zararlardan dolayı sorumluluğunun özel hukuk hükümlerine tabi olmadığı, görev ve yetkilerini kullanırken oluşan zararların niteliği itibariyle hizmet kusurundan kaynaklandığı, bu zararların tazmini amacıyla İYUK'nın 2. maddesi gereğince idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerektiği, somut olayda belediyenin yağmur suyu hattı geçirilmesi kapsamında ihale etmiş olduğu iş nedeniyle oluşan zarardan idare aleyhine idari yargıda tam yargı davası açılması gerekirken, davacı aleyhine doğrudan icra takibi başlatıldığı, davacının ise eldeki menfi tespit davasını açtığı icra takibine süresi içinde itiraz edilmemiş ise adli yargıda açılan menfi tespit davasının yargı yoluna ilişkin kuralları bertaraf etme sonucunu doğuracağından dinlenmesi mümkün olmadığı gerekçesiyle dava dilekçesinin dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

İdari yargı yerlerinde açılacak davalarda husumetin kimlere yöneltileceğine ilişkin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi gereğince, idari yargı yerlerinde ancak ilgili idare kurumu dava edilebilir. Bu yasal düzenlemeye göre, gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişileri aleyhine İdare Mahkemelerinde dava açılamaz.

Şu halde, özel hukuk tüzel kişisi aleyhine açılan eldeki davanın görüm ve çözüm yeri idari yargı olmayıp adli yargı yeridir. Mahkemece; işin esası incelenerek bir karar verilmesi gerekirken açıklanan yön gözetilmeden, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, idari yargının görevli olduğundan bahisle dava dilekçesinin dava şartı yokluğundan reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/04/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.07/04/2016
Yargıtay — Esas No: 2023/8812, Karar No: 2024/6333, Tarih: 11.06.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/8812 E.  ,  2024/6333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2876 E., 2023/303 K.

SUÇ : 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'ye muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; rapora göre ürünlerin sahte olduğuna ve katılana ait şekil markasının iltibas oluşturacak şekilde kullanıldığının belirtildiğine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında, İlk Derece Mahkemesinin kararındaki mahkûmiyet gerekçesi tam olarak karşılanmadan sanık hakkında beraat kararı verildiğine, çelişkiler giderilmeden sanığın hukuki durumunun tayin edildiğine, orijinal olmadığı sabit olan ürünlerin sanığa iade edilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın hukuki dayanağının bulunmadığına, bilirkişi raporu ile desen tescilinin ürünler üzerinde aynen kullanıldığının ispatlandığına, gerekçede gösterilen Yargıtay kararlarına katılmalarının söz konusu olmadığına, desen tescilinin alelade bir ekose desen olmadığına, ayırt edici özelliğinin bulunduğuna, Yargıtay kararlarını hukuk ile izah etmenin mümkün olmadığına ve hatasını anlayarak mevcut görüşünden dönmesini saygılarıyla beklediklerine, renk konusunun, desen tescilli markanın ayırt ediciliğinde asla bir kriter olarak kabul edilmediğine, tekstil piyasasındaki varyant durumuna göre tescile birebir bağlı kalmayarak pek çok farklı renk seçeneğinin orjinal ürünlerde kullanıldığına, markanın esasen adından ziyade ekose deseniyle tüketici zihnine girdiğine ve meşhur olduğuna, genel görünüm ve insan duyularında bıraktığı izlenimin ise kilit nokta olduğuna, Berlin Bölge Mahkemesi kararına göre, markanın ulaştığı tanınmışlık düzeyi ve halk arasındaki karıştırılma ihtimali dikkate alındığında, iki çizgili halin dahi korunması gerektiğinin belirtildiğine, yine İspanya Alicante 3 numaralı Ceza Mahkemesi kararında, ekose deseninin ceza yargılaması bakımından korumaya değer bir hak oluşturduğunun belirtildiğine, Roma Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından da çizgi sayısının üç adetten farklı olması durumunda bile uzman olmayan sıradan tüketicilerde kafa karışıklığına neden olabileceği ve bu nedenle suçun oluştuğu kanaatine varıldığına, bütün bu kararlardaki ana noktanın, markanın toplumda geldiği tanınmışlık düzeyi dolayısıyla hak ettiği korumanın daha kapsamlı olması gerektiğine ilişkin olduğuna, desen markasında, tüketicinin gözü önünde ilk bakışta oluşturulan karıştırmanın yeterli olduğuna, dosyadaki ürünler üzerinde desen tescilinin birebir olarak kullanıldığına, dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğuna ve cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Katılan vekili şikâyet dilekçesi ile sanığın işlettiği Coşkun İç Giyim isimli iş yeri hakkında, hak sahibi olduğu tescilli markalı ürünlerin, marka haklarına tecavüz edilerek satışa arz edildiği iddiası ve arama yapılması talebi ile şikâyetçi olmuştur.

İstanbul 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin, 06.10.2015 tarihli ve 2015/2563 Değişik İş sayılı kararı doğrultusunda ilgili iş yerinde sanık hazır bulunduğu halde yapılan aramada, katılana ait desen tescilini ihtiva ettiği belirtilen 8 pijama takımına el konulmuştur.

Sanık hakkında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A-1. ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 ve 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.