muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/18153, Karar No: 2010/4985, Tarih: 30.04.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/18153 E.  ,  2010/4985 K.**

**"İçtihat Metni"**

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanıklar ... ve ı haklarında, anılan Kanun'un 359/b-l, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasında, sanıklar hakkında defterdarlık mütalası alınmadığından bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8 maddesi uyarınca yargılamanın durmasına dair Kadıköy 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/11/2008 tarihli ve 2007/606 esas, 2008/470 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/12/2008 tarihli ve 2008/1284 müteferrik sayılı kararıın tüm dosya kapsamına göre.

16.04.2005 tarihli ve 25817 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5345 sayılı Gelirler idaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 33. maddesi uyarınca, diğer mevzuatta defterdara ve defterdarlığa yapılmış atıfların ilgisine göre vergi dairesi başkanı ve başkanlığına yapılmış sayılacağının belirtilmesi ve bu hükme uygun olarak 04/04/2007 tarihli, 26483 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5615 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesinin 1. fıkrasında bulunan "Defterdarlığın veya Gelirler Bölge Müdürlüğünün" ibaresinin "Vergi Dairesi Başkanlığının veya Defterdarlığın" şeklinde değiştirilmesi karşısında; İstanbul Vergi Dairesi Başkanı adına Denetim Grup Müdürü vekili imzalı 24/04/2007 tarihli, 8470 sayılı yazının, 213 sayılı Kanun'un 367. maddesinde belirtilen ve dava şartı olan mütalaa niteliğinde bulunduğu gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 02.09.2009 gün ve 2009/10360/48930 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 28.09.2009 gün ve KYB.2009/209889 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, kanun yararına bozma isteminin yerinde olup olmadığının denetlenmesi açısından, sanık hakkında sahte fatura düzenlemek suçu ile ilgili olarak düzenlenen 09.05.2007 gün ve VDENR-2007-724/45 sayılı Vergi Suçu (Kaçakçılık) Raporuna istinaden Gelir İdaresi Başkanlığı, İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğü, Vergi Denetmenleri Büro Başkanlığı’nın 16.05.2007 gün ve 10297 sayılı yazısı ile İstanbul Vergi Dairesi Başkanı adına, Denetim Grup Müdür vekili sıfatıyla mütalaada bulunan’ın 16.05.2007 tarihi itibariyle Denetim Grup Müdürü veya vekili olarak görevlendirildiğine ilişkin belge aslı veya onaylı suretinin eklenerek, dosyanın kanun yararına bozma istemine esas olmak üzere incelenmesi yapılmak amacıyla iadesi için mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8860, Karar No: 2022/18316, Tarih: 14.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8860 E.  ,  2022/18316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İstanbul İli, Çatalca İlçesi, İzzettin Mahallesi 192 ada, 27 ve 28 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalılardan ayrı ayrı peşin alınan temyiz harcının Hazine'ye irat kaydedilmesine, 14.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5201, Karar No: 2014/6057, Tarih: 10.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/5201 E.  ,  2014/6057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : ...'ı öldürmeye teşebbüsten 5237 sayılı TCK.nun 81, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanık ...’ın mağdur ...’ı, her iki gözde, sağ kaş dış kısmında saçlı deri sağ üst orta kesimde, çene sol dış alt bölümde, alın sol orta bölümde saçma taneleri olacak şekilde av tüfeği ile yaraladığı, her iki göz perfore orta hattan göz içi ve orbitaya içeri ilerleyen saçma taneleri yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirmediği ancak, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine (iki gözü kör olmuştur) neden olduğu anlaşılmakla, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK’nın 35.maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek üst sınıra yaklaşılarak ceza verilmesi yerine 13 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiilerinin delillerin takdirinde hata yapıldığına, eksik incelemeye, vasfa, tahrik nedeniyle azami indirim uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık ...'ın, evinin yatak odasında bulunan ve eşi ... adına ruhsatlı av tüfeğini kullanarak mağdur ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs ettiği anlaşılmakla, emanetin 2006/35 sırasında kayıtlı, sahibinin rızası dışında kullanılan ve bizatihi suç teşkil etmeyen av tüfeğinin sahibi ...’e iadesine karar verilmesi yerine, zoralımına karar verilmesi bozmayı gerektirmekte ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında ‘‘... Adli Emanetinin 2006/35 sırasında kayıtlı suçta kullanılan av tüfeğinin ve boş av fişeklerinin 5237 sayılı TCK’nın 54.maddesi gereğince müsaderesine" ibaresinin, “... Adli Emanetinin 2006/35 sırasında kayıtlı av tüfeğinin karar kesinleştiğinde hak sahibine iadesine, boş av fişeklerinin 5237 sayılı TCK’nın 54.maddesi gereğince müsaderesine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle CMUK'nın 322.maddesiyle tanınan yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 10/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4386, Karar No: 2023/7942, Tarih: 25.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/4386 E.  ,  2023/7942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/349 E., 2016/207 K.

SUÇLAR : Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanıklar hakkında, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 15.06.2015 tarihli iddianamesiyle, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Sanıklar hakkında, İstanbul Anadolu 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2016 tarihli kararıyla, sanıklar hakkında tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz isteği; sanıkların üzerlerine atılı suçu işlemediğine ve delil yetersizliğine ilişkindir.

B. Sanık ... müdafinin temyiz isteği; sanığı üzerine atılı suçu işlemediğine ve delil yetersizliğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, yapılan istihbari çalışmalarda, ... plakalı araçta PKK terör örgütü eylemlerinde kullanılmak üzere çok sayıda molotof kokteyli olduğu bilgisi edinilmesi üzerine, bahse konu aracın, ring görevini ifa etmekte olan polis tarafından boş bir arazide, bagajı açık bir şekilde görüldüğü, aracın başında olan sanıklara yaklaşıldığında yoğun bir benzin kokusunun geldiği ve açık olan bagajdan karton kutu içinde 32 adet cam şişelerden yapılma molotof kokteylinin ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden;

Dosya kapsamında yer alan 08.05.2015 tarihli Uzmanlık Raporu, 09.06.2015 tarihli Bomba İmha ve İnceleme Şube Müdürlüğünün İnceleme Raporu ve 01.03.2016 tarihli imha tutanağı dikkate alındığında, sanıklardan ele geçirilen maddelerin yangın çıkarıcı ve canlılar üzerinde yakıcı ve yıkıcı özellikte olduğu bu nedenle bulundurulması tehlike arz ettiğinden Mahkemeden alınan kararla imhasına da karar verildiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B. Sanıklar müdafiilerinin temyiz istekleri yönünden;

B. Sanıklar müdafiilerinin temyiz istekleri yönünden;

1. Dosya kapsamında yer alan, 02.05.2015 tarihli tespit tutanağı, 02.05.2015 tarihli olay yeri inceleme raporu, 01.05.2015 tarihli olay tutanağı, 08.05.2015 tarihli Uzmanlık Raporu, 09.06.2015 tarihli Bomba İmha ve İnceleme Şube Müdürlüğünün İnceleme Raporu, 01.03.2016 tarihli imha tutanağı ile tanıklar Y.D. ve O.U.'nun alınan beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların başında bulunduğu araçtan ele geçirilen 32 adet cam şişede bulunan sıvı maddelerin yanıcı ve yangın başlatıcı özelliğe sahip maddelerden "benzin" olduğu, cam şişelerin dış kabında bez ve iplikten yapılan fitil parçalarının başlatıcı olduğu, şeffaf bant parçalarının ise yangın çıkarıcının unsurlarını bir arada tutmak için kullanıldığı, bez parçalarının üzerinde benzin bulaşıklarının bulunduğu böylece 32 adet el yapısı yangın çıkarıcının yapıldığı tespit olunmuştur.

2. El yapısı yangın çıkarıcıların canlılar üzerinde öldürücü ve yaralayıcı, cansızlar üzerinde ise yakıcı, yıkıcı ve tahrip edici özelliği olduğu anlaşılmakla, Mahkemenin 30.07.2015 tarihli kararıyla emanette tehlike arz eden maddelerin imhasına karar verildiği görülmüştür.

3. Olay günü, yapılan istihbari çalışmalarda ihbara konu aracın başında yakalanan sanıkların üzerinden benzin kokusu geldiği, sanık ...'dan ayrıca bir adet maskenin ele geçirildiği, araçta bulunan şişelerin yangın çıkarıcı nitelikte molotof kokteyli olarak tabir edilen tehlikeli maddelerden olduğu anlaşılmakla, Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli kararında sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13199, Karar No: 2015/2509, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/13199 E.  ,  2015/2509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11967, Karar No: 2014/10060, Tarih: 21.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/11967 E.  ,  2014/10060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/58923

MAHKEMESİ : Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/10/2011

NUMARASI : 2010/1170 (E) ve 2011/817 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; katılana ait Denizbank kredi kartı bilgileri kullanılarak THY ve Atlas Jet'ten uçak bileti alınması, yine katılanın G.. Bankası kredi kartı bilgileri kullanılarak Kaynak Araştırma EG Pazarlama adlı işye- rinden aynı gün içerisinde birden fazla kez alışveriş yapılması şeklinde gerçekleşen olay- da; THY ve Atlas Jet'ten adına uçak bileti alınan şahısların, Atlas Jet'in 02.07.2009 tarihli yazısında uçak biletlerinin alım işleminin gerçekleştirildiğini belirttiği İ.. Turizm'in yetkilisi ile işlemi gerçekleştiren çalışanlarının ayrıca K.. A.. EG Pazarlama adlı işyeri yetkilisi ile işlemi gerçekleştiren çalışanlarının katılana ait kredi kartı bilgileri kullanılarak yapılan alışverişlerin kim veya kimler tarafından hangi yolla gerçekleştiril- diği, kimin adına fatura edildiği, sanığı tanıyıp tanımadıkları hususları da sorularak varsa slip asılları temin edilip, imzaların sanığa ait olup olmadığı da belirlendikten sonra sanı- ğın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden THY'dan sanığın adına kayıtlı IP numarası üzerinden uçak bileti alınması yeterli görülerek eksik araştırmayla ya- zılı şekilde sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Katılana ait kredi kartı bilgileri kullanılarak alışveriş yapılması eyleminin TCK.nun 245/1. madde ve fıkrasına uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde TCK.nun 245/3. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

b- Sanık hakkında temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. madde gereğince (BOZULMASINA), 21.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1137, Karar No: 2017/1910, Tarih: 06.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/1137 E.  ,  2017/1910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kararda eylemin silahla,birden fazla kişi ile birlikte ve geceleyin işlendiği kabul edildiği halde,hüküm fıkrasında TCK'nın 149/1. maddesinin (a-c-h) bentlerinin gösterilmemesi, mahallinde eklenerek düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıklardan alınmasına karar verilmesi,

2-) 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20.-TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 3.- TL posta giderinin sanıklardan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin ve sanıklar için atanan zorunlu savunman ücretlerinin tahsiline ilişkin bölümün çıkartılarak yerine,"Yargılama giderlerinin Hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin yazılması suretiyle,diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7691, Karar No: 2016/13132, Tarih: 22.12.2016

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/7691 E.  ,  2016/13132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de, kararının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Mahkemenin ilk kararı davalının temyizi üzerine Dairenin 25.06.2015 gün 2014/21429 E.-2015/11279 K. sayılı ilamı ile; tamamı 1879,28 m² olan 151 ada 3 parsel (kök parsel) sayılı taşınmazın 344,76 m² sinin davalı idare tarafından 24/04/2008 tarihinde kamulaştırıldığı, ifraz sonucu 344,76 m² sinin 6 parsel numarası ile davacı adına tescil edildiği, hükme esas alınan 16/03/2014 tarihli bilirkişi raporunda ise dava konusu taşınmazlardan 151 ada 6 parselde fiili bir el koymanın bulunmadığı Karayolları Genel Müdürlüğünün 29/01/2013 tarihli yazısında kök parsel 151 ada 3 parsele fiilen bağlantı yolu olarak el koyulduğu projesinin genel müdürlükçe onaylandığı ancak kadastro müdürlüğünce Kadastro Kanununun 22/A maddesi gereğince yenileme çalışmaları nedeniyle kamulaştırma planı hazırlanıp kamulaştırma işlemine başlanılmadığının belirtildiği, yol olarak el koyulan kısmın alanı ile ifrazen yol olarak ayrılan kısmın alanı dikkate alındığında kamulaştırmasız el koyulan kısmın kamulaştırılması amaçlanan kısım olduğu şüphesini uyandırdığından bu husus araştırılarak salt fiilen el koyulan kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken el koyulmayan ve yol olarak ayrılmış bulunan 151 ada 6 parsel yönünden de bedele hükmedilip tapusunun iptali ile idare adına tesciline karar verilmiş olması, dava tarihi olan 2012 yılına ait verilerin esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekirken 2013 yılı verilerine göre hesap yapan bilirkişi raporunun hükme esas alınması, davalı ... harçtan muaf olduğu halde harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken alınması gereken bakiye 448,28 TL harcın kurum harçtan muaf olduğundan davacıdan alınmasına karar verilmiş olması sebebiyle bozulmuştur. 1-Bozma ilamı sonrasında alınan 02.12.2015 tarihli bilirkişi raporunda; ifraz sonucu oluşan 151 ada 6 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının servis yolu olarak kullanıldığı, bir kısmının ise karayolu yapımı için dolgu yapılmak suretiyle tecavüz edildiği belirtildiğine göre, mahkemece bozma ilamı doğrultusunda anılan parsele ilişkin şüphenin giderilmesi, araştırma yapılması ve fiili el koyma tespit edilmemesi halinde 151 ada 6 parsel yönünden davanın reddi gerekirken, bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmadan yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddi,

2-Her ne kadar bozma ilamı doğrultusunda kamulaştırma bedelinin tespitinde 2012 yılı verileri esas alınmış olsa da Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen giderler düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

3-Davacıya yükletilen 448,28 TL harcın ne yargılama sırasında ne de hükümde iadesine karar verilmemiş olması,

4-Kabule göre de; dava kısmen kabul edildiğine göre Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 22.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/27592, Karar No: 2010/24123, Tarih: 21.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/27592 E.  ,  2010/24123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karacabey İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.