muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/42750, Karar No: 2017/23740, Tarih: 01.11.2017

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Bölge Adliye Mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 31,40 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 27,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 3,70 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı tarafından yapılan 1.048,70 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile bu davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.980,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, karardan bir örneğin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

7-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01/11/2017 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23698, Karar No: 2017/13658, Tarih: 30.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/23698 E.  ,  2017/13658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı vekili, Uyaptan gönderdiği 11.11.2015 tarihli mazeret dilekçesinde; 12.11.2015 tarihli duruşmaya sağlık nedenlerinden dolayı katılamayacağını belirtip, bu nedenle mazeretinin kabulü ile duruşmanın ertelenmesine karar verilmesini talep etmiş, mazeret dilekçesine sağlık raporunu eklemiştir. Mahkemece davacı-davalı vekilinin mazereti hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden, sadece davalı-davacı vekilinin mazereti kabul edilerek duruşma gününün 04.12.2016 tarihine bırakılmasına karar verilmiş, bu tarihli celse davacı-davalıya bildirilmeyerek, davacı-davalı vekilinin duruşmaya gelmemesi ve davalı-davacı vekilinin de davayı takip etmemesi sebebiyle dosyanın işlemden kaldırılmasına, devamında davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Belirlenen bu durum hukuki dinlenilme hakkını (HMK m. 27) zedeleyen önemli bir usul hatasıdır. Davacı-davalı vekilinin mazeret talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden, hukuki dinlenilme hakkını zedeleyecek şekilde dosyanın işlemden kaldırılması ve devamında davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.11.2017
Yargıtay — Esas No: 2025/2089, Karar No: 2025/2550, Tarih: 12.03.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/2089 E.  ,  2025/2550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/245 E., 2024/520 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenmeyen ücret, ikramiye ve ilave tediye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, ücretin düşürülmediğini, hukuka aykırı uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.12.2022 tarihli kararı ile davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplamanın yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 21.12.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin 09.11.2023 tarihli kararı ile taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, zamanaşımına uğrayan alacak bulunmadığı, davacının sendika üyesi olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.11.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçilerin kadroya geçirildikleri işyerinde yürürlükte bulunan bir toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmeleri için en erken tarihin 01.11.2020 olması gerektiği, davacıya 01.11.2020 ve sonrası itibarıyla uygulanması öngörülen ücret zammına ilişkin bir düzenleme söz konusu olmadığından; davacının 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin ücret zammı dışındaki diğer hükümlerinden yararlanabileceği bu nedenle davacının ücretinin tespitinde 31.10.2020 tarihi itibarıyla hak edilen ücret aynen korunarak varsa 01.11.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki eksik ödenen ücretin ve hüküm altına alınan diğer alacakların yeniden hesaplanması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, ayrıca ilâmda İlk Derece Mahkemesince faiz başlangıç tarihi olarak kabul edilen arabuluculuk son tutanak tarihi hatalı yazılmış ise de, kararın davacı tarafından temyiz edilmediği anlaşıldığı gerekçesiyle bozma nedeni yapılmadığı belirtilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacının ücretinin 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine göre belirlendiğini, Bakanlığın genel uygulamasının hukuka uygun olduğunu,

2. Davacının bir yandan bireysel iş sözleşmesindeki günlük brüt ücretin esas alınmasını, bir yandan da toplu iş sözleşmesi ile öngörülen ücret kriterlerinin uygulanmasını istemesinin mümkün olmadığını, bu durumda işçilere hem asgari ücrete yapılan zammın hem de toplu iş sözleşmesinden kaynaklı zammın yapılması gibi (çifte zam) bir durum oluşacağını ve ücretlerin fâhiş bir hâl alacağını,

3. Davacının ücretinin düşürülmediğini, davacının ücretinin 2019 yılı asgari ücret seviyesine çekilerek bu ücrete %4 oranında ücret zammı uygulanmadığını, ücret bordrolarından anlaşılacağı üzere davacının 2018 yılı ücreti korunarak bu ücret üzerine %4 oranında ücret zammı yapıldığını,

4. Faiz türü ve başlangıç tarihlerinin hatalı olduğunu,

5. Davacının arabulucuya başvuru tarihinden sonraki ücret farkı alacağı, ikramiye farkı alacağı, ilave tediye farkı alacağı taleplerine ilişkin taleplerinin dava şartı yokluğu nedeniyle reddedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 01.11.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki ücretin tespiti, alacakların hesaplanması, faiz başlangıç tarihi, yargılama gideri ve arabuluculuk giderinin paylaştırılması hususlarındadır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 01.11.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki ücretin tespiti, alacakların hesaplanması, faiz başlangıç tarihi, yargılama gideri ve arabuluculuk giderinin paylaştırılması hususlarındadır.

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3/14. maddesinde"...Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır." şeklinde yer alan hükmü uyarınca Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama gideridir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) "Yargılama giderlerinden sorumluluk" kenar başlıklı 326. maddesinin ikinci fıkrasına göre davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa Mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır. Yapılan açıklamalar doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilen eldeki davada, arabuluculuk giderinin tarafların haklılık oranına göre paylaştırılması gerekirken, arabuluculuk giderinin bozma ilamı öncesinde davalıdan tahsili amacıyla harç tahsil müzekkeresi yazılmış olduğundan tekrardan alınmasına yer olmadığına karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

3. Bilindiği üzere 6100 sayılı Kanun'da usuli kazanılmış hak kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri hâline gelmiştir. Anlam itibarıyla bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Mahkemenin, Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir (Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu, 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 Esas, 1960/9 Karar sayılı karar). Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usuli kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu, 04.02.1959 tarihli ve 1959/13 Esas, 1959/5 Karar sayılı karar).

İlk Derece Mahkemesince bozma öncesi yargılamada, dava konusu alacakların faiz başlangıç tarihi 09.06.2022 olarak kabul edilmiş ve davacı temyizi olmaması nedeniyle bu hususun bozma sebebi yapılmadığı belirtilmiştir. Bozma sonrası yargılama sonucunda dava konusu alacakların faiz başlangıç tarihinin usuli kazanılmış hakka aykırı biçimde 06.06.2022 olarak kabulü bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370/2 hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (1), (2) ve (3) numaralı bentlerinde yer alan "06.06.2022” ibaresinin çıkartılarak yerine “09.06.2022” ibaresinin yazılmasına,

Hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinin çıkarılarak yerine "5-Arabuluculuk aşamasında yapılan ve suç üstü ödeneğinden karşılanan 680,00 TL arabuluculuk ücretinin kabul ve ret oranlarına göre belirlenen 676,73 TL'sinin davalıdan, 3,27 TL'sinin davacıdan alınarak hazineye irad kaydına" suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12954, Karar No: 2010/575, Tarih: 25.01.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/12954 E.  ,  2010/575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Isparta 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 25.6.2009 gün ve 140-288 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dava konusu taşınmazın satışına yönelik belediye encümen kararına dayanak belediye meclis kararı bulunup bulunmadığının sorulması, bulunması halinde meclis kararı ile birlikte yazı yanıtının merciinden teminleri ile evraka eklenmesi, ondan sonra dosyanın gönderilmesi için GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.1.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16998, Karar No: 2012/20164, Tarih: 23.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/16998 E.  ,  2012/20164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : 1)2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan: kamu davasının 765 sayılı TCK'nun 102/4. ve 5271 sayılı 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesi

2)2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak ile 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından:Beraat

I-Sanıklar hakkında “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazların incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. maddesinde öngörülen asli zamanaşımının, 08.10.2002 suç tarihinden kesici son işlem olan celp müzekkeresinin düzenlendiği 14.12.2007 tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak ve 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak ile düzenlemek” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; "2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, sahte faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle 26.11.2002 olarak tespit edilen suçun işlendiği tarihten iddianamenin düzenlendiği 02.02.2009 tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi yasaya aykırı;

Sanıkların "2003 takvim yılı suçları yönünden ise; yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış,

Sanıkların "2003 takvim yılı suçları yönünden ise; yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış,

Katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 2002 takvim yılı açısından 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 2003 takvim yılı açısından aynı sayılı yasanın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 23.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18822, Karar No: 2013/16499, Tarih: 25.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18822 E.  ,  2013/16499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/06/2012 tarih ve 2008/232-2012/145 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı... Elektronik San. Ve Tic. A.ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, sözü ve bestesi davacıya ait olan “YAZ AŞKIM” isimli eserin müvekkilinin izni olmaksızın hukuka aykırı bir şekilde davalı tarafından 3. kişilere kullandırılarak satışının yapıldığını ve başkasına ait eser gibi gösterilerek müvekkilinin 5846 sayılı FSEK kapsamında maddi ve manevi haklarına tecavüz edildiğini ileri sürerek, söz ve bestesi davacıya ait YAZ AŞKIM (MADEN GİNETE) isimli eserin davacı'ya ait olduğunun ve iş bu eser üzerinde davacının manevi ve mali haklarına davalı tarafından tecavüzde bulunulduğunun tesbitini, davalıların hukuka aykırı fiillerinin önlenmesini, davalıların tecavüzünün ref ve men'ini, 10.000,00 TL madddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte tahsilini, hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı Emi-Kent Elektronik Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili, dava konusu “Maden Ginete” adlı eserin Yiorgos Theofanous tarafından bestelendiğini ve Antonis Remos tarafından seslendirildiğini, Sony BMG Music Entertainment Türkiye Ticaret A.Ş.'nin anılan eserin tüm haklarının kendilerine ait olduğunu belirterek, söz konusu eserin müvekkili şirket tarafından “Akdeniz Rüzgarı-4” adlı albümde kullanılmasına, fonogramlara kayıt edilmesine, çoğaltılmasına ve yayımlanmasına yazılı olarak izin verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı END Uluslararası Yapım Yayın Reklamcılık Eğitim Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı END Uluslararası Yapım Yayın Reklamcılık Eğitim Hizmetleri San. ve Tic. Ltd.'nin Yiorgos Theofanous isimli sanatçının Türkiye'de edisyon haklarını toplamaya yetkili olduğu, kayıt haklarının bulunmadığı, “Maden Ginete” adlı eserin intro ve nakarat bölümlerinde “Yaz Aşkım” adlı eserden alıntı yapıldığı, eserin intihal olduğu, davalı tarafça 1993 tarihinden önce bu eserin bestelendiğini kanıtlayan geçerli delil sunulmadığı gerekçesiyle, End Uluslararası Yapım Yayın Reklamcılık Eğitim Hizmetleri Sanayi ve Limited Şirketi hakkındaki davanın husumetten reddine, davalı Emi Kent Elektronik San. ve Tic. A.Ş. tarafından piyasaya sürülen Akdeniz Rüzgarı-4 isimli albümde yer alan “Maden Ginete” adlı

.../...

-2-

.../...

-2-

müzik eserinin oldukça önemli bir kısmının davacının “Yaz Aşkım” adlı şarkısından intihal yolu ile alındığının tespitine, tecavüzün tespit ve önlenmesine, söz konusu müziğin davalı tarafından kullanımının önlenmesine, FSEK 68. maddeye göre tazminat talep edildiğinden ref talebinin reddine, 10.000,00 TL manevi tazminat ile 1.600,00 TL raiç bedel tazminatının temerrüt faiziyle birlikte davalı Emi Kent Elektronik San. ve Tic. A.Ş.'den tahsiline, hüküm özetinin ilanına karar verilmiştir.

Kararı davalı Emi-Kent Elektronik Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı... Elektronik San. Ve Tic. A.ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı... Elektronik San. Ve Tic. A.ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 620,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı... Elektronik San. Ve Tic. A.ş.'den alınmasına, 25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.