muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4106, Karar No: 2011/4945, Tarih: 30.05.2011

Uyuşmazlık, davalı ...'a ait bar, otel ve lokanta işyerinin sezonluk olup olmadığı ya da yıl boyunca sürekli çalışıp çalışmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yapılacak iş, iş yerinin sezonluk olup olmadığını ya da yıl boyunca sürekli çalışıp çalışmadığını belirlemek amacıyla Kurumdan sorulmak suretiyle veya zabıta araştırması ile tespit edilecek komşu işyerlerinde benzer işi yapan işlerle uğraşan işverenler veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanların beyanlarına başvurmak, bar, otel ve lokanta işyerlerini denetlemekle görevli Belediye, İlçe Tarım Müdürlüğü, Kolluk gibi kuruluşlardan bu işyerinin yıl boyunca sürekli çalışıp çalışmadığını ya da yılın hangi dönemlerinde çalıştığını sormak ve buna dair belgeleri getirtmek, otel işyerlerinde kalan kişilerin o yer kolluğuna bildirilmesi zorunlu olduğundan otelde yılın hangi dönemlerinde konaklama olduğunu sormak, işyerinin su ve elektrik tüketimine dair kayıtları ilgili kuruluşlardan getirterek davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine, 30.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8044, Karar No: 2013/5230, Tarih: 16.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/8044 E.  ,  2013/5230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 16/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7098, Karar No: 2024/19161, Tarih: 10.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/7098 E.  ,  2024/19161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

ASIL KARAR TARİHİ : 31.03.2023

EK KARAR TARİHİ : 04.09.2023

SAYISI : 2023/87 E., 2023/961 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

SUÇLARIN TARİHİ : 15.04.2019

HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ:Ek kararın onanması

Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından açılan davaların yargılaması neticesinde Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 22.02.2021 tarihli karar ile kurulan mahkûmiyet hükümlerinin, sanık tarafından yasal süre geçtikten sonra istinaf edilmesi üzerine, Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesince 24.06.2022 tarihli ek karar ile istinaf başvurusunun süre yönünden reddine karar verildiği, bu karara yönelik istinaf başvurusunun ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 31.03.2023 tarihli ve 2023/87 Esas, 2023/961 Karar sayılı kararı ile reddine karar verildiği, sanık tarafından bu karara yönelik olarak yapılan temyiz isteminin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince 04.09.2023 tarihli ek karar ile 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a ve 296/1. maddeleri uyarınca reddine karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 04.09.2023 tarihli ve 2023/87 Esas, 2023/961 Karar sayılı ek kararının; 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Temyiz isteminin reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 04.09.2023 tarihli ve 2023/87 Esas, 2023/961 sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz nedeninin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1105, Karar No: 2020/6134, Tarih: 13.10.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/1105 E.  ,  2020/6134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... kendisine asaleten diğer davacılara vekaleten, davalı aleyhine 23.01.2015 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 26.05.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... kendisine asaleten diğer davacılara vekaleten tarafından istenilmekle, tayin olunan 13.10.2020 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı ... tarafından kendisine asaleten diğer davacılara vekaleten gelmedi. Davalı vekili Av. ...'in delillendirmediği mazaret dilekçesinin reddine karar verildi. Duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Davacı ... Konut kendisine asaleten diğer davacılara vekaleten verdiği dava dilekçesinde, davalı aleyhine ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan irtifak hakkına yapılan elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davasının 2011/260 E. ve 2011/272 K. numarasıyla kabulüne karar verildiğini, mahkeme kararının ifası amacıyla ilamlı icra başlatıldığını, dava tarihinden ilgili karar infaz edilinceye kadar geçen sürede davalının haksız kullanımı sonucunda doğan ecrimisilin tahsili amacıyla da ... 2. İcra Dairesi’nin 2013/13401 sayılı dosyası ile ilamsız icra yolu ile takip başlatıldığını, davalının ... 2. İcra Dairesi’nin 2013/13401 sayılı dosyasına haksız ve kötü niyetli bir irade ile itiraz ettiğini belirterek fazlaya ilişkin dava ve talep hakkı saklı tutularak davalının haksız itirazının iptali ile davalının %20'den aşağı olmayacak kütü niyet tazminatına ve yargılama giderlerime mahkum edilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/260 E. ve 2011/272 K. sayılı dosyasında dava tarihinden geriye dönük 5 yıl ve dava süresince işleyen ecrimisilin tahsilinin talep edildiğini, mahkemece dava tarihinden geriye dönük 5 yıl için ecrimisile hükmedildiğini, itiraz edilen icra takibindeki bedelin fahiş olduğunu ve bunu kabul etmediklerini, ödeme emrine konu edilen dönemler için davalının işgalinin bulunmadığını, davalının iyiniyetli bir şekilde taşınmazı aldığı 1991’den beri aynı şekilde kullandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava dilekçesinde alacak takibinin nedeni olarak ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/260 Esas, 2011/272 Karar sayılı dosyasındaki davadan sonra biriken ecrimisil alacağı olduğu iddia edilmiş ise de alacağın mücerret bir nedene, senede, ilama ve belgeye dayanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ... kendisine asaleten diğer davacılara vekaleten duruşmalı olarak temyiz etmiştir.

Mahkemece, dava dilekçesinde alacak takibinin nedeni olarak ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/260 Esas, 2011/272 Karar sayılı dosyasındaki davadan sonra biriken ecrimisil alacağı olduğu iddia edilmiş ise de alacağın mücerret bir nedene, senede, ilama ve belgeye dayanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ... kendisine asaleten diğer davacılara vekaleten duruşmalı olarak temyiz etmiştir.

Dava, irtifak hakkına yapılan el atmaya yönelik ecrimisilin tahsili amacıyla başlatılan ... 2. İcra Dairesi’nin 2013/13401 sayılı dosyasına yapılan itirazın iptali talebine ilişkindir.

Hukuk Genel Kurulu’nun 03.05.2016 tarih, 2006/19-260 Esas, 2006/251 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi, itirazın iptali davası 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinden yasal dayanağını almaktadır. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasayla değişik “6-İtirazın Hükümden Düşürülmesi” ana başlıklı “A.İtirazın İptali” alt başlıklı 67. maddesinde aynen;

“Takip talebine itiraz edilen alacaklı, itirazın tebliği tarihinden itibaren bir sene içinde mahkemeye başvurarak, genel hükümler dairesinde alacağının varlığını ispat suretiyle itirazın iptalini dava edebilir.

Bu davada borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse borçlu; takibinde haksız ve kötü niyetli görülürse alacaklı; diğer tarafın talebi üzerine iki tarafın durumuna, davanın ve hükmolunan şeyin tahammülüne göre, ret veya hükmolunan meblağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere, uygun bir tazminatla mahkum edilir.

İtiraz eden veli, vasi veya mirasçı ise, borçlu hakkında tazminat hükmolunması kötü niyetin sübutuna bağlıdır.

(Mülga fıkra: 17/07/2003 - 4949 S.K./103. md.)

Birinci fıkrada yazılı itirazın iptali süresini geçiren alacaklının umumi hükümler dairesinde alacağını dava etmek hakkı saklıdır.” hükmüne yer verilmiştir.

Görülmektedir ki, itirazın iptali davası müddeabihi takip konusu yapılmış ve borçlunun itiraz etmiş olduğu alacak olan bir eda davasıdır. Madde metninde de açıkça belirtildiği üzere takip alacaklısı tarafından ödeme emrine süresi içinde itiraz etmiş olan takip borçlusuna karşı genel mahkemede açılır ve genel hükümlere göre görülür. Alacaklı bu davada genel hükümler dairesinde alacağının varlığını ispat suretiyle itirazın iptalini dava etmektedir.

İtirazın iptali davası itirazın hükümden düşürülmesi ana başlığı altında düzenlenmekle takip hukuku içinde ve takip talebiyle sıkı sıkıya bağlantılı ele alınmak gereken, sonucuyla takibin devamına etkili bir dava türü olarak karşımıza çıkmaktadır ve takip talepnamesinde dayanılan borç ve borcun sebebi ile bağlılık asıldır. Öyle ki, genel hükümlere göre harca tabi olan itirazın iptali davasında alacaklı yan isterse takip talebinde bulunurken yatırmış olduğu binde beş harcı geri alabilir ve itirazın iptali davası harcına mahsubunu isteyebilir (492 sayılı Harçlar Kanunu madde 28/a, 29/I, III).

Bu davada, ispat yükü kural olarak davayı açan alacaklıda olup, alacaklı alacağını ispatla yükümlüdür. Genel hükümler dairesinde her türlü delille ispat edilecek alacak ta yine takip talepnamesine konu olan ve borçlu yanca itiraza uğrayan alacaktır. Zira, aynı maddede itirazın haksızlığı borçlu açısından, takibin haksız ve kötüniyetli yapılması da alacaklı açısından tazminat müeyyidesine bağlanmıştır.

Diğer taraftan, İİK'nun 67. maddesinin son fıkrasında alacaklının itirazın tebliği tarihinden itibaren bir yıl içinde itirazın iptali davası açamamışsa umumi hükümler dairesinde alacağını dava etme hakkının saklı olduğu ifade edilmiştir. Bu da bir yıllık süre içinde açılan itirazın iptali davası ile süre geçirildikten sonra açılan alacak davaları arasında her ikisi de genel hükümlere tabi olmakla birlikte ispat yöntemleri ve hukuki sonuçları bakımından bir fark olduğunu ortaya koymaktadır. Zira, süresi içinde açılan dava itirazın iptali davasıdır ve itirazın iptali davasının kazanılması halinde borçlunun itirazı iptal edilmiş olur. Bunun üzerine alacaklı itiraz üzerine durmuş olan icra takibine devam edilmesini isteyebilir. Süresinden sonra açılan davada ise itirazın iptali değil alacağa hükmedilmesi istenecektir ve verilen kararın takibe etkisi bulunmamaktadır. Şu durumda takibe etkili itirazın iptali davasında ispat edilecek olanın takibe ve borçlunun itirazına konu alacak olduğu, bu alacağın sebebinin değiştirilme olanağının itirazın iptali davası için bulunmadığında kuşku bulunmamaktadır.

Genel hükümlere göre her türlü ispat olanağının varlığı, takip talepnamesinde yer alan borç sebebinden ve takip dayanağından uzaklaşmak anlamında düşünülmemelidir. Burada sadece İcra Hakimliğinin dar yetkisi nedeniyle inceleyemediği delillerin genel mahkemede serbestçe ancak borca bağlı olarak ileri sürülmesi olanağının varlığı söz konusu olmaktadır.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; mahkemece taraf delilleri toplanmak suretiyle ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/260 E. ve 2011/272 K. sayılı dosyasında kararın verildiği 24.11.2011’den icra takibinin yapıldığı 04.10.2013’e kadar davalının irtifak hakkına müdahalesinin olup olmadığının tespitiyle, müdahalenin varlığının kanıtlanması halinde yapılacak bilirkişi incelemesiyle varsa ecrimisil tutarının tespiti ve bu miktar üzerinden iptal talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın yetersiz gerekçeyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeplerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21420, Karar No: 2021/8878, Tarih: 03.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/21420 E.  ,  2021/8878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı, tehdit

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamından temin edilen nüfus kayıt örneğine göre Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.07.2014 kesinleşme tarihli ilamı ile katılan mağdure ...’nin kısıtlanarak annesi ...’ın velayetine bırakılması nedeniyle yokluğunda verilen gerekçeli kararın kanuni temsilci olan müşteki ...’a tebliği gerektiği gözetilmeden hükmün baroca tayin edilen vekil tarafından temyiz edilmesi karşısında, Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesince verilen 18.03.2021 gün ve 2016/12911 Esas, 2021/2214 sayılı tevdi kararı ile vekil tarafından yapılan temyize muvafakati olup olmadığı hususunda ihtar şerhli gerekçeli karar tebliği yapılması için dosyanın gönderildiği mahkemece usulüne uygun şekilde yapılan ihtar şerhli gerekçeli karar tebliğine rağmen müştekinin kanun yoluna başvurmadığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, bu kapsamda hükümleri temyize hakkı bulunmayan vekilin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 03.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4537, Karar No: 2014/8864, Tarih: 02.07.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/4537 E.  ,  2014/8864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Artova Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2014

NUMARASI : 2013/133-2014/7

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.12.2013 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 15.01.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, köy muhtarı köye ait mera, orman ve düzlük alanlara davalı köyün elatmasının önlenmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı köy tüzel kişiliği temyiz etmiştir.

Mera, bir veya birden fazla köy ve kasaba halkına, bağımsız veya birlikte tahsis edilmiş ya da kadimden beri hayvan otlatmak amacıyla kullanılan, hak sahiplerinin üzerinde intifa hakkı olan arazi parçasıdır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mera yaylak ve kışlaklar, özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanmaz, sınırları daraltılamaz (Mera Kanunu m.3-4)

31.05.1965 tarihli ve 4/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile “...tek başına bir köye ait bulunan mera, yaylak ve kışlakların tümünün veya bir parçasının bir başka köy sınırı içine alınmış olması halinde, sınır değişikliğinin ikinci köye bir yararlanma hakkı sağlamayacağı ve ilk köyün eskiden olduğu gibi bu yerlerden tek başına yararlanacağı...” öngörülmüş olup, bu karar 4342 sayılı Mera Kanununun 29. maddesi ile de yasa hükmü haline gelmiştir. Böylece, bir köy ya da belediye sınırları içinde kalan mera, yaylak ve kışlaklar üzerinde bir başka köy veya belediyenin de intifa hakkı olabileceği kabul edilmiş, idari sınırların aidiyetin belirlenmesinde önemi olmadığı vurgulanmıştır. İdari sınırlar sadece yetkili mahkemenin saptanmasında önem arzeder. Mera, yaylak ve kışlak davalarında, tahsise ya da kadim kullanma hakkına dayanılabilir. Kadimlik iddiasında, yerel bilirkişi ve tanıklara taşınmazın kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı ve sınırları sorularak sonuca gidilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında:

Mahkemece çekişmeli yerin davalı Bayırlı Köyü Tüzel Kişiliği sınırları içerisinde kaldığı, davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında:

Mahkemece çekişmeli yerin davalı Bayırlı Köyü Tüzel Kişiliği sınırları içerisinde kaldığı, davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Meralara ilişkin olarak 4753 sayılı Yasaya göre mera norm kararıyla ve 4342 sayılı Mera Kanununun tahsise ilişkin hükümlerine uygun bir tahsis var ise uyuşmazlık tahsis kararı, belge ve haritalar uygulanarak çözümlenir. Tahsise ilişkin herhangi bir uygulama yapılmayan yörelerde ise meraların mutasarrıflık durumları kadim hak üzere araştırılır. Yapılan yargılamada dava konusu yerin hangi köy idari sınırları içinde kaldığı üzerinde durulmuş, yeterli inceleme yapılmaksızın kadim hak ile ilgili kurallar göz ardı edilerek karar verilmiştir.

Orman Kanunun 19, 20 ve 21. maddeleri gereğince ormanlar içerisinde yer alan bir kısım açık alanların da orman içi mera olarak nitelendirildiği açıktır. Mahkemece mahallinde keşif yapılarak davacı yanın iddia ettiği orman alanları içerisinde Orman Kanununda tanımlanan ve genel uygulamalar ile belirlenen mera alanları var ise bu alanların kullanma hakkının kadim hak üzere hangi köye ya da beldeye ait olduğunun tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi gerekir. Bu nedenle taraflardan bu konuya ilişkin varsa belgeleri ve tanıkları sorulup listesi alındıktan ve taraf köylerden olmayan yaşlı ve yöreyi bilen mahalli bilirkişler belirlendikten sonra taşınmaz başında keşif yapılarak belge uygulamaları yapılıp, yerel bilirkişi ve tanık beyanları tespit edilmeli, kadastro paftası uygulanmalı fenni bilirkişiye keşfi izlemeye uygun dava konusu yeri ve 101 ada 34 parselin yerlerini gösterir kroki düzenlettirilmeli sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4490, Karar No: 2024/13070, Tarih: 30.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/4490 E.  ,  2024/13070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/905 E., 2019/1072 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 27.12.2019 tarihli ve 2019/905 Esas, 2019/1072 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 27.12.2019 tarihli ve 2019/905 Esas, 2019/1072 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi tarafından sanık ...'a "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/97, Karar No: 2011/7968, Tarih: 04.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/97 E.  ,  2011/7968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.