muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1937, Karar No: 2024/13541, Tarih: 20.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/1937 E.  ,  2024/13541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1009 E., 2023/1121 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Vergi Usulu Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 353/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 ve 371. maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Kabule göre;

a)Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunda suç tarihinin, defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının tebliğ edilmesinden itibaren, ibraz için verilen sürenin bitimini izleyen tarih olduğu nazara alındığında; defter ve belge isteme yazısının 29.09.2014 tarihinde tebliğ edilmesi ve ibraz için 15 günlük süre verilmesi nedeniyle, "15.10.2014" olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında "2014" şeklinde eksik gösterilmesi,Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6006, Karar No: 2019/851, Tarih: 30.01.2019

**13. Hukuk Dairesi         2017/6006 E.  ,  2019/851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili avukat ... ile 1-... Sağlık Hizmetleri A.Ş vekili avukat ..., 2-..., İhbar Olunan: .... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.05.2015 tarih ve 2009/289-2015/238 sayılı hükmün Dairemizin 20.03.2017 tarih ve 2015/42152-2017/3361 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, bir kısım rahatsızlıkları sebebi ile davalı doktor tarafından 3 kez ameliyat edildiğini, ameliyatlar neticesinde rahatsızlıklarında artış meydana geldiğini, 3 ay boyunca vücudunun tamamının alçı içerisinde kaldığını, yanlış sarılan alçı nedeniyle derin yaralar açıldığını, bu ameliyattan sonra da yaralarının kapanmadığını, ... Devlet Hastanesi Genel Cerrahi servisinde bir süre yattığını,derin yaralar nedeniyle ... Üniversitesi’nin Plastik Cerrahi Bölümünde ameliyat olduğunu halen tedavisinin devam ettiğini, davalı doktorun hasta davacıya başarısız, yanlış ameliyatlar yaptığını, bedensel zarara uğramasına sebebiyet verdiğini, davacının şikayeti sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2009/6505 Hazırlık sayılı dosyası ile davalı hakkında soruşturma başlatıldığını, ... Üniversitesi’ndeki tedavileri için yol, konaklama ve tedavi masraflarının olduğunu, maddi olarak büyük zarara uğradığını, davalı hastane ve doktorun meydana gelen zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını ve bu nedenle davanın kabulü ile 10.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının maddi tazminat davasının kabulü ile 17.052,87 TL maddi tazminatın 10.000,00 TL yönünden 17.07.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 8.000,00 TL manevi tazminatın 17.07.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine dair verilen kararın tarafların temyizi üzerine hükmün onanmasına karar verilmiş,bu kez davacı tarafça karar düzeltme talep edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava konusu uyuşmazlık, davacıya tedavi amaçlı yapılan ameliyatlar neticesinde, hekim hatasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava konusu uyuşmazlık, davacıya tedavi amaçlı yapılan ameliyatlar neticesinde, hekim hatasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosyada mevcut 17.01.2014 tarihli Adli Tıp Genel Kurumu raporunun incelenmesinde; "Davacıya siringomyeli teşhisi konduğu, başka hastanelerde ameliyat ve tedavi görmüş şekilde başvurduğu, detaylı muayene yapıldığı, mevcut patolojilerinin ayrıntılı bir şekilde onam kağıdına yazıldığı ve kişinin aydınlatıldığının ifade edildiğ, rutin tetkiklerinin yapıldığı, önce sağ omuz..., sonra sağ kalçaya...ameliyatının yapıldığı, ardından sağ el...ameliyatın uygulandığını, yara takibinin yapıldığı, daha sonra ameliyat materyallerinin grafi takibine göre çıkarıldığı, siringomyeli hastalarında iskelet biyomekaniğinin normal anatomik pozisyonlarında olmadığı, hastanın fonksiyonel pozisyona getirilebilmesi için ameliyatlarının gerekli olabileceği, hastalığın seyrine göre yapılan ameliyatlardan çoğu zaman tatminkar sonuç alınamayacağı, pelivi pedal alçı uygulanabileceği, yara iyileşmesinin uzun zaman alabileceği, uygulanan yöntemlere göre bağlı bazı yaralarının ortaya çıkabileceği tıbben bilinmekle birlikte siringomyeli tanısı almış olan 40 yaşlarındaki bir hastaya kalça eklemine yönelik endikasyonu bulunmayan ameliyat yapılmasının tıbbi standartlardan sapma olarak nitelendirdiği, Dr ...’ın bu yönden kusurlu bulunduğu," saptandığı anlaşılmaktadır.

Kural olarak hükmedilecek manevi tazminatın miktarının belirlenmesi hakimin takdirindedir. Kanunun takdir hakkı verdiği hususlarda hakim bu hakkını Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesinde açıklanan hakkaniyet ilkesine uygun olarak kullanmalıdır.

Manevi tazminatın miktarı belirlenirken kişilik hakkına saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranı, sıfatı, iştigal ettikleri makam ile diğer sosyal ve ekonomik durumları dikkate alınmalı, her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşullar bulunabileceği gözetilerek,takdir hakkını etkileyebilecek nedenler karar yerinde denetime elverişli biçimde ve objektif olarak gösterilmelidir.

Manevi tazminat davaları sonucunda hükmedilecek para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirebilecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bu para bir ceza olmadığı gibi hükmedilecek manevi tazminatla bu malvarlığı zararlarının karşılanması da amaçlandığından tazminat miktarının onun amacına göre belirlenmesi gerekir. Bu nedenle, takdir edilecek miktar elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Manevi tazminat davaları sonucunda hükmedilecek para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirebilecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bu para bir ceza olmadığı gibi hükmedilecek manevi tazminatla bu malvarlığı zararlarının karşılanması da amaçlandığından tazminat miktarının onun amacına göre belirlenmesi gerekir. Bu nedenle, takdir edilecek miktar elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Tüm bu bilgiler ışığında somut olay irdelendiğinde; davalı tarafından gerçekleştirilen operasyonlar sonrasında, davacının ATK raporlarıyla tespit edilen zararının oluştuğu ve bu zararın oluşumunda davalının kusurlu bulunduğu ve iyileşme süreci nazara alındığında, takdir edilen manevi tazminat miktarının, meydana gelen zararın ağırlığı karşısında, manevi huzuru gerçekleştirmeye yeterli bulunmadığı, yaşanan olayın özellikleri ve olayın oluş şekli nazara alındığında, takdir edilen manevi tazminat miktarının az olduğu anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece, dosya kapsamına ve somut olayın oluş şekli ve ağırlığı da dikkate alınarak makul ve hakkaniyete uygun daha fazla miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekçesiyle bozulması gerekirken zuhulen onandığı anlaşılmakla davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 20.03.2017 tarih ve 2015/42152-2017/3361 sayılı onama ilamının kaldırılarak mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair karar düzeltme itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile, Dairemizin 20.03.2017 tarih ve 2015/42152-2017/3361 sayılı ilamının kaldırılmasına ve mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 30/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5787, Karar No: 2024/7819, Tarih: 21.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/5787 E.  ,  2024/7819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1899 E., 2022/13 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanıklar hakkında verilen kararların; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.05.2016 ve 28.11.2017 tarihli iddianameleriyle sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (Üçer kez) cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2019 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (Üçer kez) mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 05.01.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar tarafından yapılan istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek, duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde hükümlerin kaldırılmasına ve sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (Birer kez) cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'in temyiz isteği, iddianın hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, suç işleme kastıyla hareket etmediğine, mağdurelerin zarar görmesini engellemeye çalıştığına ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

2. Sanık ...'un temyiz isteği, şüpheden sanığın yararlanacağına, mağdurelerin beyanlarına dayalı olarak karar verildiğine ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Dava konusu olay; mağdure Maftunakhon ile tanık S.'ın okul arkadaşı oldukları, olay gecesi mağdureler ile tanıklar S. ve M.'ın buluşma konusunda anlaştıkları, araçlarının bulunmaması nedeniyle tanıkların sanık ...'u da davet ettikleri, hep birlikte araca binerek yol aldıkları sırada sanık ...'un daveti üzerine diğer sanık ...'in de araca bindiği, mesire alanına giderek burada bir süre vakit geçirdikten sonra dönüşe geçtikleri sırada, sanıkların tanıkları yiyecek içecek alma bahanesiyle araçtan uzaklaştırdıktan sonra sanık ...'un bir anda hareket ettiği, mağdurelerin paniğe kapılarak inmek istedikleri, kapıları açarak kendilerini atmaya çalıştıkları, sanık ...'in mağdurelere engel olmak istediği, sanık ...'un mağdureleri öldürecekleri yönünde tehdit ettiği, aracın yavaşlamasından istifade eden mağdurelerin araçtan atlayarak kaçtıkları iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda, sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri kabul edilerek mağdure sayısınca mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik sanıkların yapmış oldukları istinaf talepleri kabul edilerek duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde, hükümlerin kaldırılmasına ve sanıkların üzerlerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu tek bir fiille birden fazla mağdureye karşı zincirleme şekilde gerçekleştirdikleri kabul edilerek yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mağdurelerin aşamalardaki birbirleri ile uyumlu şekildeki beyanları, sanıkların tevil yollu ikrar içeren savunmaları, tanıklar S. ve M.'ın mağdure beyanlarını doğrulamaları, adli muayene raporları ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Bölge Adliye Mahkemesinin sanıkların atılı suçu işlediklerine dair kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 05.01.2022 tarihli, 2019/1899 Esas, 2022/13 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8467, Karar No: 2013/1194, Tarih: 16.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/8467 E.  ,  2013/1194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Hapis cezası yanında tayin olunan adli gün para cezasına esas alınan birim gün sayısının, bir gün karşılığı takdir olunan miktar ile çarpımı sureti ile netice adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. bendinden sonra gelmek üzere, mahkemenin kabul ve takdirine göre “adli para cezasına esas birim gün sayısı olan 4 günün, 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca yirmi liradan para cezasına çevrilerek, sanığın 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 16.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1262, Karar No: 2019/8177, Tarih: 13.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/1262 E.  ,  2019/8177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillerle, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinden önce on dört yaşındaki mağdure ile erkek arkadaşı olan suça sürüklenen çocuğun livata yoluyla cinsel ilişkiye girmesinin ardından, çıkan tartışma sonrası bulundukları evden ayrılan mağdurenin, yaşananları okuldan arkadaşı olan Fadime'ye anlattığı, Fadime'nin ise bu olayı arkadaşı Cansu ile okul öğretmenine anlattığını beyan etmesi ve olayın bu şekilde açığa çıktığının anlaşılması karşısında, mağdurenin isimlerini bildirdiği tanıklar Fadime, Cansu ile öğretmenin temin edilerek olayla ilgili ifadelerinin alınmasından sonra toplanacak delillere göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10760, Karar No: 2019/8026, Tarih: 07.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/10760 E.  ,  2019/8026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanıkların atılı suçlardan beraatlerine dair Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.05.2017 gün ve 2016/381 Esas, 2017/174 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak müsnet suçlardan mahkûmiyetlerine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında ilk derece mahkemesi tarafından yargılama sırasında mağdurenin istinabe yoluyla beyanının alınmasına ilişkin düzenlenen 2016/21 Tal sayılı 09.01.2017 günlü duruşma tutanağında zabıt katibinin ve Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince yapılan 05.05.2018 tarihli duruşma tutanağında ise zabıt kabitibin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliklerinin usulüne göre tamamlanmasının ardından katılan mağdure vekilinin temyiz aşamasında dosyaya sunduğu 25.07.2018 tarihli istifa dilekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının katılan mağdureye tebliğiyle tebellüğ belgesinin eklenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12400, Karar No: 2018/9027, Tarih: 12.04.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/12400 E.  ,  2018/9027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 6924 ada 2 ve 1646 ada 242 parsel sayılı taşınmazların maliklerinden olan ...’nın, muris babaları, “... ve ...oğlu 1321 doğumlu ...” olduğunun tespiti ile kimlik bilgilerinin tapu kayıtlarına işlenmesini, 6924 ada 1 parsel sayılı taşınmazda ise, kayıt maliklerinden ...’ya ait payın kayyım atanmak suretiyle satılması nedeniyle satış bedelinden payına düşen kısmın mirasçılarına ödenebilmesi için tapu kaydında ... olarak adı geçen kişinin, murisleri, “... ve ...oğlu 1321 doğumlu ...” olduğunun tespitine karar verilmesini istemişler, aşamalardaki beyanlarında; dava konusu üç parça taşınmazda hissedar görünen ...’nın, murisleri ... olduğunu, baba adı ve soyadının kadastro çalışmaları sırasında yazılmadığını, isteklerinin muris ...’nın baba adının ..., soyisminin ... olarak tapuya yazılmasından ibaret olduğunu beyan etmişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle dava konusu 6924 ada 1 parsel sayılı taşınmazda malik görünen ...’nın ... ve ... ' dan olma ... kişi ile aynı kişi olduğunun tespitine, dava konusu 1646 ada 242 parsel ile 6924 ada 2 parsel sayılı taşınmazlarda malik olarak görünen ... kaydının ... oğlu ... olarak düzeltilmesine, malikin doğum tarihi ve anne adının işlenmesi yönündeki isteğin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.