muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6776, Karar No: 2022/858, Tarih: 07.02.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/6776 E.  ,  2022/858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 17.07.2018 tarih ve 2017/449 E- 2018/306 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 30.01.2020 tarih ve 2018/1929 E- 2020/130 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketin "CAMEL" esas ibareli tescilli birçok markasının olduğunu ve bu ibarenin tanınmış marka olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “CML CAFE BİSTRO+şekil” ibareli, 2016/88451 kod numaralı marka başvurusuna itirazlarının davalı kurum tarafından yerinde görülmeyerek reddedildiğini, müvekkilinin tütün sektöründe faaliyet gösterdiğini, ‘’CAMEL’’ markasının tescilli ve tanınmış olduğunu, davalıya ait ‘’CML Cafe Bistro’’ ibareli markanın müvekkil markasıyla ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, “CML” ifadesinin CAMEL’i çağrıştırdığını, ayrıca davalı markasının tescili halinde tanınmış markanın itibarına zarar verebileceğini, tanınmışlığı ve ayırtediciliğinden haksız yarar elde edeceğini, davalı marka başvurusunun kötü niyetle yapıldığını ileri sürerek, 2017-M-8089 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Türk Patent vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, markaların bütünüyle bıraktıkları izlenim itibariyle belirgin şekilde farklı olduklarını, markaların kapsam ve hizmetlerinin benzer olmadığını, kötü niyetin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi koşullarının olmadığı, aynı KHK'nın 8/4 maddesi koşullarının bulunmadığı, kötü niyetin ispatlanamadığından YİDK kararının iptali koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi koşullarının olmadığı, aynı KHK'nın 8/4 maddesi koşullarının bulunmadığı, kötü niyetin ispatlanamadığından YİDK kararının iptali koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde; markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğu ancak mal veya hizmet benzerliği şartının sağlanamadığının anlaşıldığı, ancak davacı şirket adına tescilli "CAMEL" markasının, sigara ve tütün mamülleri emtiası bakımından tanınmış marka statüsünde bulunduğunun bilirkişi raporundan ve kesinleşmiş mahkeme kararlarından anlaşıldığı, davacı markasının tanınmışlık düzeyi, ayırt edici niteliği ve tanınmış olduğu "tütün mamulleri" emtiası ile başvuru kapsamındaki hizmetler arasındaki yakınlık gözetildiğinde, 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesi koşullarının gerçekleştiği, zira başvurunun yiyecek ve içecek sağlanması hizmetlerinde istendiği, bu hizmet sınıfının tütün mamülleri arasında sayılan nargile hazırlanması hizmetinin verildiği kafe hizmetlerini de kapsadığı, tütün mamulleri ile yeme içme hizmetlerinin bu anlamda birbirlerine yakın olduğu, davalı marka başvurusunun tescili halinde, imaj transferi gerçekleşebileceği gibi davacının tanınmış markasının itibarına zarar verme, tanınmış markanın ayırt edici karakterini zedeleme, haksız yarar sağlama tehlikesi bulunduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın kabulü ile Türk Patent YİDK'nın 27.09.2017 tarih, 2017-M-8089 sayılı kararının iptaline, davalı ... adına tescilli 2016/88451 sayılı "CML CAFE BİSTRO+şekil" ibareli markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı kurum vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı kurum kararının iptali ile başvuruya konu markanın hükümsüz kılınması istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekilince yapılan istinaf başvurusu Bölge adliye mahkemesince davalının marka başvurusunun tescili halinde davacının tanınmış markasının ayırt ediciliğine zarar vereceği ve itibarından haksız yararlanacağı gerekçesiyle kabul edilerek İlk derece mahkemesinin kararını kaldırarak davanın kabulü ile kurum kararının iptaline ve başvuru konusu markaların hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

556 sayılı KHK’nın 8/4. maddesi hükmü, bir markanın (veya başvurunun) aynı veya benzerinin, farklı mal ve hizmetlerde kullanılabileceği ilkesini açıkça ifade etmekle birlikte, bu ilkeye bir istisna getirmiştir. Buna göre, toplumda tanınmışlık düzeyine ulaşmış olması koşuluyla, tescilli bir marka veya başvurunun, aynı veya benzerinin, farklı mal ve hizmetlerde kullanılması amacıyla yapılan marka başvurusu, tanınmışlığından haksız yarar sağlanabileceği, itibarına zarar verebileceği veya ayırtedici karakterini zedeleyici sonuçlar doğurabileceği durumlarda, itiraz üzerine reddedilir. Kuşkusuz bir markanın toplumda tanınmışlık düzeyine ulaşması, tek başına 556 sayılı KHK’nın 8/4.maddesi hükmü anlamında marka başvurusunun reddi için yeterli değildir. Ayrıca başvuruya konu işaret ile davacının tanınmış markasının aynı veya benzer bulunması ve anılan maddede sayılan üç halden en az birinin birleşmesi gerekir.

Somut olayda YİDK kararının iptali davası yönünden davacının "CAMEL" ibareli markalarının "sigara" emtiasında tanınmış marka niteliğinde olduğu, davalının başvuru markasının ise "CML Cafe Bistro+arap kıyafetli gülen deve şekli" unsurlu olduğu, markalar arasında doğrudan bir ortak unsur bulunmadığı, dolaylı çıkarsamalarla kurulacak düşük benzerlik bağlantısı ve tanınmışlık ileri sürülen emtia ile davalının başvuru markasının çok farklı sektörlerde olması nedeniyle KHK'nın 8/4. maddesindeki risklerin oluşmayacağı kabul edilerek YİDK'nın iptali isteminin reddine karar verilmesi gerekirken hatalı gerekçeyle YİDK kararının iptaline karar verilmesi doğru olmamış ve bu nedenle hükmün temyiz eden kurum yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı Türkpatent vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının YİDK kararının iptali hükmü yönünden davalı Türkpatent yararına BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı kuruma iadesine, 07/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19373, Karar No: 2018/7008, Tarih: 31.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/19373 E.  ,  2018/7008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, her iki boşanma davası ile bağımsız tedbir nafakası davası yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise, katılma yolu ile tazminat ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların boşanma davasına yönelik temyiz itirazları bakımından yapılan incelemede;

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri ile evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur. (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m.27 HMK m.297/1-b). Mahkemece; hükümde tarafların doğum yeri ve tarihi ile baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğtinda kayıtlı olduğu yer bilgilerine yer verilmemiştir. İnfazda duraksamaya yol açacak şekilde, Nüfus Hizmetleri Kanununun 27. maddesi hükmüne aykırı hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Tarafların bağımsız tedbir nafakası davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bağımsız tedbir nafakası davasına yönelik bölümünün ise yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 31.05.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/6982, Karar No: 2015/17286, Tarih: 22.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/6982 E.  ,  2015/17286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : Borçlular : ...,....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Borçlu avalist ...'nin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) Borçlu keşideci şirket ...'nin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlu şirketin İİK. nun 168/4. Maddesinde öngörülen yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda, imzaya itiraz ettiği anlaşılmıştır.

Mahkemece imza incelemesi için dosyanın gönderildiği ...'nin düzenlediği 18.11.2014 tarihli raporda, takibe konu çekteki imzanın yeterli tanı unsuru içermemesi sebebiyle borçlu şirket yetkilisine ait olup olmadığının belirlenemediğinin, ancak, olduğu çekteki " ... avalist" yazısının şirket yetkilisinin eli ürünü olduğunun bildirildiği görülmüştür.

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, icra mahkemesince bu maddeye göre imzanın borçluya ait olup olmadığı yöntemince incelenerek, sonucuna göre imzaya itirazın reddine ya da kabulüne karar verilir. Önemli olan imzanın borçluya aidiyeti hususu olup, senet üzerindeki yazıların borçlunun eli ürünü olmasının, imzaya itiraz açısından hiçbir önemi yoktur. Bir diğer anlatımla icra mahkemesinde değerlendirilecek olan husus yalnızca imza olup, senet üzerinde yer alan yazıların aidiyeti ancak genel mahkemede tartışma konusu yapılabilir.

Senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti ise senet elinde olup takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir (HGK. nun 26.04.2006 tarih ve 2006/12-259 esas, 2006/231 sayılı kararı).

Bu durumda çekteki imzanın borçlu şirket yetkilisine ait olduğu hususu alacaklı tarafından ispatlanamadığından, mahkemece, imzaya itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken yasal olmayan gerekçe ile reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu ....'nin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25392, Karar No: 2016/4485, Tarih: 24.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/25392 E.  ,  2016/4485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa, kısa kararla TCK'nin 86/2, 3-a, 53/1. maddeleri uygulanarak 6 ay hapis cezası verildiği halde gerekçeli kararın hüküm kısmında bu kez ilgisi olmayan sanık Hakan Alaosman'dan bahsedilerek sanığa TCK'nin 62. maddesinin de uygulanması suretiyle 5 ay hapis cezasına hükmedilerek kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.02.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16645, Karar No: 2015/31236, Tarih: 15.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/16645 E.  ,  2015/31236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/251473

MAHKEMESİ : Elbistan(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2011

NUMARASI : 2010/449 (E) ve 2011/440 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın kızı A.. G.., kayınbabası A.. S.. ve kaynanası C.. S..’ın, katılanın anlatımlarını doğrulaması karşısında, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile değişik gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/765, Karar No: 2016/4109, Tarih: 28.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/765 E.  ,  2016/4109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hırsızlık

Kamu malına zarar verme ve hırsızlık suçlarından suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hükümler, suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilmekle,dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, arkadaşları olan .... ve ... ile hırsızlık yapma hususunda önceden anlaşıp bu amaçla gece sayılan bir vakitte müşteki ...'nin müdür yardımcısı olarak görev yaptığı ... Okulu'nun önüne geldikleri, akabinde okulun camını kırarak bina içine girdikleri, burada mağdur ...'nın işleticiliğini yaptığı kantinin camını kırıp içeri girerek bir takım gıda maddelerini yiyip içtikleri, bir kısım gıda maddesini de yanlarında götürmek için poşet içine doldurup okulun önüne bıraktıkları, suça sürüklenen çocuk ...'in miktarı tesbit edilemeyen bir kısım parayı da aldığı, akabinde adı geçen okulda hırsızlık yapıldığını öğrenen kolluk güçlerinin olay yerine gelmesi üzerine suça sürüklenen çocuk .......yakalandığı arkadaşları olan .... ise kaçtıkları, bu şekilde suça sürüklenen çocuk ... .... atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda,

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk savunması, müşteki ifadesi, görgü tespit tutanağı ve dosya kapsamına göre suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası temel ceza olarak belirlenip aynı yasanın 143/1. maddesi gereğince 1/12 oranında artırım yapıldıktan sonra aynı yasanın 31/3 maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılırken 1 yıl 5 ay 10 gün yerine 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilerek suça sürüklenen çocuğa fazla ceza tayini,

5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası temel ceza olarak belirlenip aynı yasanın 143/1. maddesi gereğince 1/12 oranında artırım yapıldıktan sonra aynı yasanın 31/3 maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılırken 1 yıl 5 ay 10 gün yerine 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilerek suça sürüklenen çocuğa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hırsızlık suçundan kurulan hükümde yer alan “1 yıl 5 ay 15 gün“ ibaresinin çıkartılarak yerine “1 yıl 5 ay 10 gün“ ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8744, Karar No: 2019/5468, Tarih: 24.10.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/8744 E.  ,  2019/5468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 24.10.2019 Perşembe günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalı vekili Avukat... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında bedel isteğine ilişkindir.

Davacı, eşi mirasbırakan ..’in 6240 parsel sayılı taşınmazını ilk eşinden olma oğlu davalıya satış suretiyle devrettiğini, temlikin mirasçıdan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek çekişmeli taşınmazda miras payına isabet eden bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, çekişmeli taşınmazı bedeli karşılığında satın aldığını, ayrıca Almanya’da çalıştığı dönemde kazandığı paralarını da mirasbırakana gönderdiğini, temlikin muvazaalı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...'in 05.07.2009 tarihinde öldüğü ve geride davacı ikinci eşi... davalı ilk eşinden olma oğlu... ve dava dışı ilk eşinden olma çocukları ..., ..., Müfettiş,..., ...,... ile ikinci eşinden olma çocukları ..., ... ... ve ...’ün mirasçı olarak kaldıkları, mirasbırakanın 6240 parsel sayılı taşınmazını 30.01.2001 tarihinde davalı oğlu ...'a, davalının da 08.05.2013 tarihinde dava dışı ... ve Yapı San. Tic. Ltd. Şti'ye satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacı temlikin mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmış, davalı da satış bedelini mirasbırakana ödeyerek taşınmazı satın aldığını savunmuş, mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Ne var ki, hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, mirasbırakan İhsan Nuri ile davacı ikinci eşi ve ikinci eşinden olma çocukları arasındaki beşeri ilişkiler irdelenmemiş, mirasbırakanın ikinci eşi ve ikinci eşinden olma çocuklarından mal kaçırma amacı olup olmadığı hususu üzerinde durulmamış, ayrıca mirasbırakanın dava konusu taşınmaz dışında başkaca malvarlığı bulunup bulunmadığı araştırılmamıştır.

Hal böyle olunca, davacı ikinci eş ve ikinci eşden olma çocuklar ile mirasbırakan arasındaki ilişkilerin araştırılması, mirasbırakanın mal kaçırmasını gerektirecek bir durumun olup olmadığının açıklığa kavuşturulması, mirasbırakanın başkaca malvarlığı bulunup bulunmadığının sorulması, yukarıdaki ilkeler uyarınca değerlendirme yapılması ve dava konusu temlikin mal kaçırma amacıyla mı yapıldığı, yoksa gerçek satış mı olduğu hususunun duraksamaya yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması gerekirken eksik soruşturma ile yetinilirek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 2.037.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.