muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8090, Karar No: 2012/5672, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8090 E.  ,  2012/5672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı tarafça genel kadastro ile oluşan tapu kaydının iptali ve tescil istemi ile tapu kaydına dayanılarak açılan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Yargıtay bozma ilamında özetle; "bozma gereklerinin eksiksiz yerine getirilmediği belirtilerek, davacı tarafın dayanağını oluşturan tapu kaydının komşu taşınmazların tutanak ve dayanaklarından yararlanılması suretiyle yöntemince uygulanması; zilyetliğin sürdürülüş biçimi ve süresinin araştırılması; üç kişilik uzman jeoloji mühendislerinden oluşacak bilirkişi kurulundan Salarha Deresi ve çekişmeli taşınmaz bölümünün jeolojik yapısı ile ilgili bilimsel verilere dayalı rapor alınması toplanan delillerin sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli 1400 ada 13 parsel sayılı taşınmazın 23.01.2006 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde sarı renk ile taralı bulunan ve (B) harfi ile gösterilen bölümün tapusunun iptali ile davacıların murisi ... mirasçıları adlarına payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm,davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın temyize konu bölümünün davacı tarafın dayanağı tapu kaydının kapsamında kaldığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Davacı dayanağı tapu kaydının çekişmeli taşınmazın temyize konu bölümlerini sabit hudutlar ile kapsamına almadığı, tapu kaydı kapsamının miktarından fazla olarak temyize konu olmayan 1400 ada 2 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi rapor ve krokisinde kırmızı ile taralı bölümünden bırakıldığı, davacı tarafın temyize konu taşınmaz üzerinde tapu kaydına dayalı bir haklarının olmadığı, yapılan keşifler, alınan mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile mahkemenin kabulünden anlaşılmaktadır. Tüm dosya kapsamı, 3 kişilik jeolog bilirkişiden oluşan kurul raporu ve Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 29.3.2010 tarihli cevabi yazısı ve eklerinden, çekişmeli taşınmazın 2006 yılının Eylül ayında yapılan taş tahkimat kaplı sedde sonrasında Salarha deresinin etkisinden korunduğu, taşınmaz üzerinde davacı taraf yararına zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşmesinin mümkün olmadığı, taşınmazın öncesinin aktif dere yatağı olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, çekişmeli taşınmazın temyize konu bölümü yönünden davanın reddine karar vermek gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 25.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4834, Karar No: 2015/18198, Tarih: 03.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/4834 E.  ,  2015/18198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- CMK.nun 191/3-b ve 147. madde ve fıkraları hükümleri gereğince suça sürüklenen çocuğun kimlik tespiti yapılıp, hakları hatırlatılarak ve iddianame okunarak sorgusunun yapılması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurularak savunma hakkının kısıtlanması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Suça konu bıçak üzerinde uzman bilirkişi marifetiyle usulüne uygun şekilde inceleme yaptırılarak 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu tespit edilip, bıçağın 6136 sayılı Yasanın 4. maddesi kapsamında yasak bıçaklardan olmadığının tespiti halinde sırf saldırı amacı ile suça konu bıçağı taşıdığı sabit olmayan suça sürüklenen çocuk hakkında bıçağı kullanma eyleminden dolayı silahla kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verildiği gözetilerek suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraatine karar verilmesi, bıçağın 6136 sayılı Yasanın 4. maddesi kapsamında yasak nitelikte olması halinde ise, 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası kapsamında suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Uygulanan yasa maddesinin 6136 sayılı Yasanın 15/4. madde ve fıkrası yerine, 15/1. olarak yazılması,

c) Hüküm kurulurken temel cezanın "1 ay hapis" olarak belirlendiği, TCK.nun 31/3. madde ve fıkrası uyarınca indirim sonucu "20 gün adli para cezası" na, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim neticesinde "16 gün hapis" cezasına hükmedildiği, TCK.nun 50. maddesinin uygulandığına ilişkin hüküm kurulmadan ve 16 gün adli para cezasına hükmedildiği belirtilerek TCK.nun 52. maddesi uyarınca birim gün adli para cezasının, adli para cezasına çevrilmesi suretiyle sonuç ceza belirlenerek hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla (BOZULMASINA), 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11463, Karar No: 2013/7343, Tarih: 20.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/11463 E.  ,  2013/7343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın, tek taraflı kaza sonucu hasarlandığını, davalı ... şirketinin sigortalı araç sürücüsünün alkollü olduğunu ileri sürerek hasar bedelini ödemediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 8.000 TL tazminatın ihbar tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı araç sürücüsünün alkollü olduğunun tespit edildiğini, bu nedenle hasarın teminat dışı olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiği, bu nedenle hasarın teminat dışı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi kurulu raporunda, sigortalı araç sürücüsünün kaza anında 0.57 promil alkollü olduğu, kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsünün %100 kusurlu olduğu belirtilerek kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiği bildiril-

miştir. Oysa, sigortalı araç sürücüsü ..., kaza sonrası kollukta alınan ifadesinde, seyir esnasında frene basması ile birlikte yolun soluna doğru savrulduklarını ve yolun sol kenarında bulunan rögara çarparak devrildiklerini beyan etmiştir. Davacı vekili, kaza yerinin aydınlatmasının olmadığını, bu nedenle rögar kapağının görünmediğini, kazanın bu nedenle meydana geldiğini ileri sürmüştür. Bu durumda mahkemece, olay yerinde keşif yapılarak kaza tarihi itibariyle kazaya neden olduğu ileri sürülen rögar kapağının durumu, kazanın oluşumu dikkate alındığında kazaya etkisinin olup olmadığının belirlenmesi ve bu şekilde kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelip gelmediği hususunun değerlendirilmesi için yeniden oluşturulacak trafikçi ve nörologdan oluşan bilirkişi kurulundan rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 20.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9834, Karar No: 2023/3037, Tarih: 12.04.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/9834 E.  ,  2023/3037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, görevi kötüye kullanma

EK KARAR : Temyiz talebinin süresinden sonra yapılmasından dolayı reddi

Tunceli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2016 tarihli ve 2016/103 Esas, 2016/119 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tunceli Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.03.2012 tarihli ve 2011/54 Esas, 2012/22 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve görevi kötüye kullanma suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

2. Tunceli Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.03.2012 tarihli ve 2011/54 Esas, 2012/22 Karar sayılı kararı kararının sanıklar müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Ceza Dairesinin 17.03.2016 tarihli ve 2015/5632 Esas, 2016/2513 Karar sayılı kararı ile sanıkların beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Tunceli Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2016 tarihli 2016/103 Esas, 2016/119 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve görevi kötüye kullanma suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

4. Tunceli Ağır Ceza Mahkemesinin 02.11.2016 tarihli ek kararı ile mağdur kurum vekilinin temyiz başvurusu hakkında katılan sıfatı bulunmaması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

5. Tunceli Ağır Ceza Mahkemesinin 02.11.2016 tarihli ek kararına karşı mağdur kurum vekilinin temyiz istemi talebinde bulunduğu, bu temyiz başvurusu hakkında da Tunceli Ağır Ceza Mahkemesinin 02.12.2016 tarihli ek kararı ile süresinden sonra temyiz talebinde bulunulduğu gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mağdur kurum vekilinin temyizi, usul ve yasaya aykırı olan ek kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5. Tunceli Ağır Ceza Mahkemesinin 02.11.2016 tarihli ek kararına karşı mağdur kurum vekilinin temyiz istemi talebinde bulunduğu, bu temyiz başvurusu hakkında da Tunceli Ağır Ceza Mahkemesinin 02.12.2016 tarihli ek kararı ile süresinden sonra temyiz talebinde bulunulduğu gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mağdur kurum vekilinin temyizi, usul ve yasaya aykırı olan ek kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11 ... maddesine göre vekille takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği gözetilmeden, yoklukta verilen kararın vekil yerine asile tebliğ edilmesi nedeniyle temyiz isteminin reddine ilişkin 02.12.2016 tarihli ek karar kaldırılarak ve mağdur vekilinin öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Davadan ve duruşma gününden usulüne uygun biçimde haberdar edilmesine rağmen duruşmaya katılmayan ve 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesine uygun biçimde talepte bulunup katılan sıfatını almayan şikayetçi kurum adına vekilinin temyiz hak ve yetkisi bulunmadığı, bu nedenle 02.11.2016 tarihli ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Mahkemenin redde ilişkin ek kararın kanuni dayanağı olarak, 5320 sayılı Kanun'un 8 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 315 ... maddesi yerine, uygulama yeri bulunmayan 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tunceli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.11.2016 tarihli ve 2016/103 Esas, 2016/119 Karar sayılı ek kararında mağdur kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden 02.11.2016 tarihli ek kararın, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7873, Karar No: 2022/271, Tarih: 12.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/7873 E.  ,  2022/271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonucunda Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen başvurunun kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince verilen 02/09/2018 tarih 2018/İHK-7314 karar sayılı itirazın reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili Sigorta Tahkim Komisyonu başvurusunda, 01/05/2016 tarihinde davacının yolcu olduğu davalı tarafından zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigorta poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında davacının yaralanadığını beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 10.000,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, maluliyetin belirlenmesi gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince tüm dosya kapsamına göre; başvurunun kabulü ile 310.000,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatının 03/11/2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince; davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru biçimde belirlenmesi gereklidir. Sözkonusu belirlemenin ise, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru biçimde belirlenmesi gereklidir. Sözkonusu belirlemenin ise, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda; hakem heyetince önceki tedavi tanı ve ilaç kullanımları da dikkate alınarak travma sonrası stres bozukluğu rahatsızlığının iyileşip iyileşmediği ve kaza ile maluliyeti arasındaki illiyetini net bir şekilde gösterir rapor alınması için kurulan ara karar üzerine alınan kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 02/05/2017 tarihli raporda, davacının kaza nedeniyle oluşan maluliyeti %42 olarak belirlenmiştir. Anılan bu raporun tanziminde 30/03/2013 tarihli Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümleri ile ekindeki cetvellere göre belirleme yapılması gerekmekle birlikte, raporun kaza tarihinde geçerli olan yönetmeliğe göre düzenlenmediği açık olduğu gibi hakem heyetinin ara kararı ile belirttiği hususlarda da açıklayıcı ve denetime elverişli tespitler yer almamaktadır.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında; davacının kazadan önceki ve sonraki psikiyatrik şikayetleri ile uygulanan tedaviye yönelik tüm belgelerin (psikiyatri poliklinik kayıtları, reçeteler, ilaç raporları) ilgili yerlerden temin edilmesinden sonra, davacının muayenesi yapılarak major depresif bozukluk ve travma sonrası stres bozukluğunun bulunup bulunmadığı, sürekli olup olmadığı, davacının bakiye ömrü boyunca aynı oranda devam edip etmeyeceğinin ve kazadaki yaralanma ile maluliyet arasındaki illiyet bağı bulunup bulunmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumu veya en yakın Üniversite Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından içerisinde psikiyatri alanında uzman doktorun da bulunduğu heyetten olay tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun rapor alınarak, davacının kaza nedeniyle sürekli çalışma gücü kaybı bulunup bulunmadığı ve varsa oranı ve bakiye ömrü boyunca aynı oranda maluliyetin devam edip etmeyeceği konusunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak (usuli kazanılmış haklar gözetilmek suretiyle) sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13. maddesi ve karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'nin 17/2. maddesi gereği, davacı yararına hükmedilecek vekalet ücretinin, tarifeye göre belirlenen nispi vekalet ücretinin 1/5'i tutarında (maktu ücretin altında kalmamak kaydıyla) olması gerektiği gözetilmeden, fazla (nispi tam) vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 12/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3081, Karar No: 2015/10654, Tarih: 21.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/3081 E.  ,  2015/10654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki 3.kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi banka icra mahkemesine başvurusunda; rehinli olan ... plaka sayılı aracı 07.08.2014 tarihli açık artırmada alacağa mahsuben satın aldığını, KDV ve Damga Vergisinden muaf olduğunu ileri sürerek şikayet yoluyla icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece şikayetin kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

1- KDV'ne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinde; “Türkiye'de yapılan aşağıdaki işlemler Katma Değer Vergisine tâbidir” hükmü yer almaktadır. Aynı Kanun'un 1. maddesinin (d) bendinde de, müzayede mahallerinde ve gümrük depolarında yapılan satışların Katma Değer Vergisine tâbi olduğu hükme bağlanmıştır. 19. maddenin birinci bendinde ise; “Diğer kanunlardaki vergi muafiyet ve istisna hükümleri bu vergi bakımından geçersizdir. Katma değer vergisine ilişkin istisna ve muafiyetler ancak bu Kanuna hüküm eklenmek veya bu Kanunda değişiklik yapılmak suretiyle düzenlenir” hükmü öngörülmüştür. Yasa koyucu Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 11. ve sonraki maddelerinde, Kanunun 1. maddesine göre KDV'den sorumlu olanlarla ilgili olarak bazı hallerde muafiyete ilişkin düzenlemeler getirmiştir. Madde sıralamasına göre KDV den istisna tutulan işlemler şu şekilde sıralanabilir:

1. Mal ve Hizmet İhracı (mad.11)

2. Araçlar, Kıymetli maden ve petrol aramaları ile ulusal güvenlik harcamaları ve yatırımlar (mad.13)

3. Transit taşımacılık (mad.14)

4. Diplomatik istisnalar (mad.15)

5. İthalat istisnası (mad.16)

6.Sosyal ve askeri amaçlı istisnalarla diğer istisnalar (mad.17)

Somut olayda, alacaklı bankanın, borçlu hakkında başlattığı takipte, borçluya ait taşınırı (... plaka sayılı aracı) alacağına mahsuben satın aldığı anlaşılmıştır. 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 11 ila 17.maddeleri arasında düzenlenen muafiyetlerin, araç ihalesini kapsamadığı anlaşılmakla, mahkemece, alacaklının Katma Değer Vergisi alınmaması yönündeki şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken; istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

2-Damga vergisine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

2-Damga vergisine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Vergi Kanunlarının Yeni Türk Lirasına Uyumu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 01.01.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5281 sayılı Kanunun 8.maddesi ile, 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun, damga vergisinden istisna edilen işlemleri kapsayan (2) sayılı tablosuna 35 numaralı fıkra eklenmiştir. Bu fıkraya göre; 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 8. maddesinin birinci fıkrasının (12) numaralı bendi kapsamındaki işlemler nedeniyle düzenlenen kâğıtlar, damga vergisinden istisna tutulmuştur.5422 sayılı Kanun, 21.06.2006 tarih ve 26205 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 13.06.2006 tarih ve 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 36. maddesi gereği yürürlükten kaldırılmış ise de, 21.06.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun Geçici 1/5.maddesindeki; “Diğer kanunlarla 5422 sayılı Kanuna yapılmış olan atıflar, ilgili olduğu maddeler itibariyle bu Kanuna yapılmış sayılır” düzenlemesi karşısında, 488 sayılı Kanuna ekli (2) sayılı tablonun 35. fıkrasına yapılan atfın, 5520 sayılı Kanunun 5.maddesine yapıldığının kabulü gerekir.5520 sayılı Kanunun 5/1-f maddesi gereğince; “Bankalara borçları nedeniyle kanunî takibe alınmış veya Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna borçlu durumda olan kurumlar ile bunların kefillerinin ve ipotek verenlerin sahip oldukları taşınmazlar, iştirak hisseleri, kurucu senetleri ve intifa senetleri ile rüçhan haklarının, bu borçlara karşılık bankalara veya bu Fona devri….”, istisna kapsamında sayıldığına göre, anılan istisnanın araç ihalesini kapsamadığı, bu haliyle alacağa mahsuben aracı satın alan bankanın damga vergisinden muaf olmadığı anlaşılmaktadır.O halde mahkemece, damga vergisine yönelik şikayetin de reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile şikayetin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : 3.kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.