muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6928, Karar No: 2015/4374, Tarih: 26.03.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/6928 E.  ,  2015/4374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı-birleşen davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı-birleşen davacı vek.Av.... ile davalı-birleşen davalı .... Beton Kum Ocağı Nak.Harf.San.Ltd.Şti.vek.Av.... gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, asıl ve birleşen davada, müvekkilinin davalıdan basınç dayanım sınıfı C 20/25 olan hazır beton alımı konusunda anlaşma yapıldığını, alınan betonla yapılan inşaatta sorunlar çıkması üzerine yaptırılan testler sonucunda kullanılan betonun basınç dayanım değerlerinin deprem bölgelerinde yapılacak binalar hakkındaki yönetmelik değerinden daha düşük çıktığını, dayanaksız olan ve yıkılmak zorunda olunan binaya yapılan masraflar ile söküm, yıkım gideri ile ödenmiş olan beton bedelinden davalının sorumlu olduğunu belirterek, şimdilik her bir dava için 10.000.00’er TL.ve 1.000.00’er TL.olan basınç dayanım test bedellerinin dava tarihlerinden işleyecek faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 24.09.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile toplam 101.835.26 TL.nin dava tarihinden işleyecek faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı-birleşen dosya davalısı vekili, hazır betonun anlaşmaya uygun teslim edildiğini, davacının beton kürleme işlemini yerine getirmediğinden, beton kalitesinde farklılık olacağını bildirerek davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda, binadan alınan karot numunelerinin incelenmesi ile düzenlenen .... Valiliği Çevre Şehircilik İl Müdürlüğünden alınan 12.03.2013 tarihli basınç deney raporundan betonların silindir karot dayanımlarının asgari dayanımdan düşük olduğunun belirlendiği, deprem yönetmeliği gereğince deprem bölgelerinde yapılacak tüm binalarda C 20/25’den daha düşük dayanımlı beton kullanılamayacağı, binanın mevcut hali ile güçlendirme yapılamayacağı, yıkımı gerektiği, oluşan 101.835.26 TL.lik davacının zararından davalının sorumlu olduğu gerekçeleriyle, 10.000.00 TL.nin asıl dava tarihinden, 10.000.00 TL.nin birleşen dava tarihinden, 81.835.26 TL.nin ise ıslah tarihinden işleyecek yasal faizleri ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı-birleşen davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı-birleşen davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı-birleşen davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı-birleşen davalıdan alınarak davacı-birleşen davacıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12228, Karar No: 2013/34888, Tarih: 25.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/12228 E.  ,  2013/34888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, manevi tazminat alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili; müvekkilinin davalının sahip olduğu ... Tıbbı Görüntülüme ve Sağlık Hizmetleri Turizm Tic AŞ'de radyoloji teknikeri olarak çalıştığını, davalı yöneticinin işlerin zorluk derecesi, radyasyona maruziyet ve işlemlerin uygulanış şekilleri hakkında beyanda bulunulmak üzere çalışanlar arasında e posta grubu oluşturup 4 teknisyenin dahil edildiğini, 04.07.2011 tarihinde teknisyenlerin görüş beyan etmesi için e posta gönderdiğini teknisyenlerin verdiği cevaba karşılık davalı yöneticinin cevaben azar düzeyli küfür ve sinkaf anlamına gelen işaretli cevap verdiğini ve müvekkili dahil 4 teknisyene sövdüğünü, müvekkilinin bu olay neticesinde manevi çöküntüye uğradığını, bu nedenle 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili müvekkili işveren tarafından bahse konu olayda teknisyen ...'e gönderilmesi amaçlanan e postanın sehven teknisyenlerin ortak kullandıkları e maille gönderildiğini, yanlışlık fark edildiğinde müvekkilinin teknisyenlerden özür dilediğini, müvekkilinin kastının bulunmadığını ve dava konusu talebin Asliye Hukuk Mahkemesinin görev alanına girdiğinden açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin 10/05/2012 tarihli karar davalının temyizi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesince ; “1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ceza davasının bekletici mesele yapılıp yapılmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Bir davadaki asıl sorun hakkında karar verilebilmesi için daha önce çözülmesi gereken bir sorunun başka bir mahkeme tarafından başka bir davada karara bağlanması gereken hallerde bekletici mesele söz konusu olur.

Derdest olan bir davanın sonuçlanmasının başka bir davada bekletici sorun yapılabilmesi için bekletici mesele yapılacak davanın başka bir mahkemede görülmekte olması ve iki dava arasında bağlantı bulunması gerekir. Mevcut olup olmadığı diğer davada kesin olarak karara bağlanacak olan hukuki ilişkinin, kısmen veya tamamen bekletilerek davaya etkili olması başka bir ifadeyle diğer dava hakkında verilecek hükmün bekletilerek davada verilecek hükmü etkileyecek nitelikte olması gerekir.

Derdest olan bir davanın sonuçlanmasının başka bir davada bekletici sorun yapılabilmesi için bekletici mesele yapılacak davanın başka bir mahkemede görülmekte olması ve iki dava arasında bağlantı bulunması gerekir. Mevcut olup olmadığı diğer davada kesin olarak karara bağlanacak olan hukuki ilişkinin, kısmen veya tamamen bekletilerek davaya etkili olması başka bir ifadeyle diğer dava hakkında verilecek hükmün bekletilerek davada verilecek hükmü etkileyecek nitelikte olması gerekir.

Somut olayda; davacının radyoloji teknikeri olarak çalıştığı; radyasyona maruziyet ve işlemlerin uygulanış şekilleri hakkında beyanda bulunmak üzere çalışanlar arasında e-posta grubu oluşturdukları, dört teknisyenin dahil olduğu grupta 04.07.2011 tarihinde teknisyenlerin görüş beyan etmesine karşılık davalı yönetim kurul üyesinin cevaben küfür ve sinkaf anlamına gelen el işareti bulunan resim göndermesi sebebi ile davalı hakkında suç duyurunda bulunulduğu ve hakaret sebebi ile manevi çöküntüye uğradığını belirten davacının manevi tazminat talep ettiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Davalı işveren hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/47666 Soruşturma numaralı dosyasında iddianame ile hakaret suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmaktadır. ... 1. Sulh Ceza Mahkemesi 2012/34 eses sayılı ceza davası, davalı işçinin talepleri açısından maddi olgunun açıklığa kavuşması için bekletici mesele yapılmalıdır. Ceza davasının sonucu beklenmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyularak; yeniden yargılama yapılmıştır. Yargılama sonunda;”1-Davanın kısmen kabulü ile; 10.000,00 TL manevi tazminatın 04/11/2011 tarihinden yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa ödenmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine,” karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda; mahkemece, davacı tarafından açılan manevi tazminat istemli davada, müstehçen el hareketi içeren e-mail nedeniyle tazminat takdir edilmesi yerinde ise de, manevi tazminat ile sebepsiz zenginleşmeye sebebiyet verilmemesi esas olduğundan daha makul bir miktarda tazminata hükmedilmesi gerekirken, manevi tazminat olarak 10.000 TL ye hükmedilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1217, Karar No: 2022/5180, Tarih: 22.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1217 E.  ,  2022/5180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 17.05.2018 tarih ve 2017/364 E. - 2018/179 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 13.11.2020 tarih ve 2019/501 E. - 2020/980 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2012/43812, 2012/96789 sayılı "LEODEX" ve "LEODEX PLUS" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “LEODEX” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPMK’ya başvuruda bulunduğunu, 2015/56986 kod numarasını alan başvurunun ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığı'na itirazda bulunulduğunu, ancak itirazın yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkilinin 2012/43812 ve 2012/96789 sayılı LEODEX ve LEODEX PLUS ibareli markalarına dayanılarak benzerlik ve karıştırılma ihtimali ile kötüniyet gerekçelerinin ileri sürdüğünü, ancak müvekkilinin markalarının hükümden düşmesi ve kötüniyet iddiasının ispatlanamaması gerekçeleri ile itirazın haklı bulunmadığını, ancak müvekkilinin 2012/43812 ve 2012/96789 sayılı LEODEX ve LEODEX PLUS ibareli markalarının hukuksal olarak devam ettiğini, müvekkilinin markalarının hükümsüz olarak değerlendirilerek itirazın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, dava konusu markaların aynı olduğunu, davacı markalarının kapsamı 05. sınıf ve davalı markası kapsamı 03. sınıf olmakla birlikte günümüzde medikal, sağlık ve kozmetik ürünlerinin aynı yerlerde satışa sunulduğunu, eczanelerde artık sadece ilaç değil sağlık, medikal, kozmetik sektörüne yönelik çeşitli ürünlerin bir arada satıldığını, eczaneler ve online satış sitelerinde dermo kozmetik, kozmetik, medikal ürünler, dişçilik ürünleri, ev bakım ürünleri gibi kategorilerdeki ürünlerin bir arada satıldığı satış yerleri bulunduğunu, malların bağlantılı olması sebebiyle markaların karıştırılmasının kaçınılmaz olduğunu, davalı firma ile aralarında LEODEX markası nedeniyle önceye husumet bulunduğunu, davalının LEODEX ibareli marka başvurusunda bulunmasının kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, TPMK YİDK'nın 03.08.2017 tarihli ve 2017-M-6437 sayılı kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacı markalarının 05. sınıf malları davalı markasının 03. sınıf malları kapsadığını, davacının her iki markasının da müddet durumda olduğunu, ayrıca davacının 2015/56986 sayılı LEODEX markasının başvuru ücreti ödenmediğinden markanın tescil edilmediğini, davalının bu markayı kullanmadığını ve bu belgeyi almayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu başvuru'nun "Leodex" ibaresinden oluştuğu, davacının itirazına mesnet markalarının davalının marka başvurusu yaptığı tarihte keza YİDK kararı tarihinde müddet durumda olduğu, uyuşmazlığın, YİDK kararının verildiği tarihteki mevcut bilgi ve belgelere göre karara bağlanacağı, davacının dava konusu markalarının YİDK karar tarihinde dikkate alınmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı, diğer yandan davacının, davalı ... başvurusunun tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini de talep etmiş olduğu fakat söz konusu davaların halen derdest olduğu anlaşılmakla bu yönüyle de davacının bir talepte bulunamayacağı, zira davacının davasının esasını teşkil eden LEODEX ve LEODEX PLUS işaretleri üzerindeki hak sahipliği iddialarını kesinleşmiş bir ilama dayalı olarak henüz ispat edemediği gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre yapılan yargılama sonucunda; 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesinde, tescil için başvurusu yapılan markanın, tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise tescil edilemeyeceği düzenlenmiş olup, bu düzenlemeden önceki marka tescil başvurusunun sonraki marka tescil başvurusuna engel olabileceği, dolayısıyla bir markanın mesnet alınabilmesi için başvuru aşamasında bulunmasının da yeterli olduğu, önceki marka başvurusuna itiraz edilmesi sonucu bu marka başvurusunun reddedilmesi durumunda da, başvuru hukuken ayakta bulunduğundan, kendisinden sonra yapılan başvurular için redde mesnet alınmasında bir engel olmadığı, zira önceki başvurunun, başvurulduğu tarih itibariyle hukuk dünyasında varlığını sürdürmekte olduğu, bu durumda davacının mesnet markalarının başvurularının reddine dair kararın iptali istemi ile dava açıldığı ve halen Ankara 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2014/455 Esas ve Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2014/560 Esas sayılı dosyalarının devam ettiği, dolayısıyla davacının itirazına mesnet başvurularının ayakta bulunduğu kabul edilerek inceleme yapılması gerekirken, davacının itirazına mesnet markalarının, davalının marka başvurusu yaptığı tarihte müddet durumda olduğu ve davacının dava konusu markalarının YİDK karar tarihinde dikkate alınmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı şeklindeki gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olmasının doğru bulunmadığı, ayrıca davalının başvurusuna konu ibarenin kapsamında bulunan 3. sınıf emtia ile davacının mesnet markalarının kapsamında bulunan 5. sınıf emtia arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunmadığı, birbirleri yerine ikame edilebilme, rekabet etme gibi aynı tür sayılma kriterlerini taşımadığı, dolayısıyla somut uyuşmazlıkta 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesinin koşullarının oluşmadığı, bunun yanısıra sırf marka başvurusunun davalının kötü niyetli sayılmasını göstermeyeceği, bunun yanında davalının kötü niyetli olduğuna dair somut bir delilin de dosya kapsamında bulunmadığı gerekçeleri ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak ve yeniden hüküm kurularak, davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

1- Dava, davalı yanın 2015/56986 sayılı “LEODEX” ibareli marka tescil başvurusuna karşı, davacı yanın 2012/43812 ve 2012/96789 sayılı “LEODEX” ve “LEODEX PLUS” ibareli marka başvurularını mesnet göstererek, iltibas ve kötüniyet vakıalarına dayanarak yapmış olduğu itirazın nihai olarak reddine dair ... (“TPMK”) Yeniden İnceleme ve Dğerlendirme Kurulu (“YİDK”)’nun 03.08.2017 tarihli ve 2017-M-6437 sayılı kararının iptali ile tescil edilmiş olması halinde davalı markasının hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

Davacının itiraza mesnet markaları ile davalının başvuru markasının “LEODEX” ibaresini taşımakla, aralarında yüksek görsel ve işitsel benzerlik bulunduğu tartışmasızdır. Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak oluşturulan hükümde itiraza mesnet markalardaki 5. sınıf emtialar ile davaya konu başvuru kapsamıdaki 3. sınıf emtiaların farklı mallar oldukları gerekçesiyle KHK'nın 8/1-b maddesi uyarınca karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de davacının itiraza mesnet markası kapsamında yer alan “….Diş hekimliği için ürünler (aletler/cihazlar hariç)...” ile davalı başvurusundaki “Diş bakım ürünleri:…..”nin aynı tür ya da birbiri ile ilişkilendirilebilecek emtialar olduğunun kabulü gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesince, hatalı değerlendirmeyle davanın reddi isabetli olmamıştır.

2- TPMK YİDK kararlarının iptali davalarında YİDK’nın kararın alındığı tarihindeki maddi koşullara göre inceleme yapılmasına karar verilmesi gerekmekte olup Dairemizin önceki uygulamaları doğrultusunda kural olarak TPMK YİDK'nın çalışma düzeni ve koşulları itibariyle, kararın sonucunu etkileyebileceği gerekçesiyle mahkemelerde sürmekte olan davaların sonuçlarını uzun bir süre beklemeleri gerektiği kabul edilemez. Buna karşın Bölge Adliye Mahkemesince, YİDK kararı sırasında itiraza mesnet markalar müddet olduğu halde, Ankara 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2014/455 Esas ve Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2014/560 Esas sayılı dosyalarının devam ettiği, bu nedenle YİDK kararının alınması sırasında bu markaların ayakta olduğu durumun gözetilerek karar verilmesi yönündeki gerekçe ile reddi de doğru görülmemiştir.

3- Hükümsüzlük davası yönünde ise; olaya uygulanacak mülga 556 sayılı Marka KHK’nın 8. maddesi uyarınca marka koruması, marka tescil başvurusu tarihinden itibaren başlayacak olup, davacı tarafın hükümsüzlüğe gerekçe olarak gösterdiği 2012/43812 ve 2012/96789 sayılı marka başvuruları her ne kadar TPMK tarafından reddedilmiş ise de, bu kararların iptali için yukarıda zikredilen davaların açılmış olduğu anlaşıldığından hükümsüzlük davasının o davaların sonucuna göre neticelendirilmesi gerektiğinden, davacı tarafça itiraza gerekçe marka başvurularının reddine dair TPMK YİDK kararlarının iptali davalarının sonucu beklenmeksizin hükümsüzlük davasında işin esasına girilmesi doğru olmamış ve hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2.maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 22/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26741, Karar No: 2015/4478, Tarih: 11.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26741 E.  ,  2015/4478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa olarak kabulünde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmeşitir. Ancak;

1- Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla eş değerde ve yakın bölgede olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 10 kat değerli kabul edilerek inandırıcı olmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Arazi niteliğindeki taşınmazlara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün iken arsa ve yapılara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün olmadığı halde yapılara objektif değer artırıcı unsur ilave edilmek sureti ile fazla bedel tepiti,

3-Acele el koyma ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin yeniden yatırılmasına ilişkin hüküm kurulmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Arazi niteliğindeki taşınmazlara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün iken arsa ve yapılara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün olmadığı halde yapılara objektif değer artırıcı unsur ilave edilmek sureti ile fazla bedel tepiti,

3-Acele el koyma ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin yeniden yatırılmasına ilişkin hüküm kurulmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.