muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/397, Karar No: 2023/1163, Tarih: 29.11.2023

12. Söz konusu izin formu başlıklı belgelerin incelenmesinde değişen dönemlerde 1-2 günlük izinler olduğu en uzun süre kullanımının 8 gün karşılığı onun da açıklamasında istirahat izni yazdığı, zira izin formlarının çoğunluğunda izin nedeni kısmında istirahat izni yazdığı ve izin çeşidi olarak ise formların bir kısmında aylık izin kutucuğunun bir kısmında ise yıllık izin kutucuğunun işaretli olduğu ve 10 günden fazla kullanılan bir iznin söz konusu olmadığı görülmüştür.

13. Sonuç itibariyle kanuni düzenlemede ücretli izinlerin tarafların anlaşması ile 10 günden az olmamak üzere bölüneceği öngörülmüş olmasına rağmen somut olayda kanuna uygun bir ücretli izin kullanımı bulunmamaktadır. Yıllık ücretli izin hakkı anayasal bir hak olup uluslararası sözleşmelerle de korunmuştur. Kanuni düzenlemeye aykırı izin kullanımı işçinin dinlenme hakkının tam olarak kullanılmasını da engeller. Öte yandan söz konusu formların incelenmesinde izin çeşidi belirlemesinin kutucuk işaretle şeklinde olduğu ve bir kısmında aylık izin bir kısmında ise yıllık izin kutucuğunun işaretli olduğu, bu işaretlemelerin de neye göre yapıldığı belli olmadığı gibi ne zaman yapıldığının da tespit edilemediği sadece işaretleme ile yapılan tespitin yıllık izin olarak işçinin aleyhine değerlendirilmesi de mümkün değildir.

14. Bu itibarla (3) numaralı uyuşmazlık yönünden Bölge Adliye Mahkemesince yıllık izin ücret alacağına yönelik direnmenin yerinde olduğu ancak hesaplamaya yönelik inceleme yapılması sebebiyle dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerektiği kanaatinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun görüşüne açıklanan nedenlerle katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2014/15727, Karar No: 2015/3535, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/15727 E.  ,  2015/3535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7419, Karar No: 2023/8591, Tarih: 18.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/7419 E.  ,  2023/8591 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/44 E., 2022/190 K.

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2010 tarihli ve 2010/407 Esas, 2010/640 Karar sayılı kararı ile sanığın 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 1 yıl 8 ... hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2.Antalya 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli yazısı ile mahkemenin, 29.04.2014 tarihli ve 2014/182 Esas, 2014/493 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 09.02.2014 tarihinde işlediği alkol etkisi altındayken araç kullanma suçundan 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırıldığının bildirilmesi üzerine, denetim süresinde işlenen suç nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.2016 tarihli ve 2015/893 Esas, 2016/77 Karar sayılı kararı ile açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına, sanığın 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 1 yıl 8 ... hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Anılan kararın sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7242 sayılı Kanun'un 61 ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 ve 5 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuş sanığın lehine olabileceğinden, 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenleme gereği mahkemesine iade edilmiştir.

4.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından dosyanın iade edilmesi üzerine Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2020 tarihli ve 2020/566 Esas, 2020/698 Karar sayılı kararı ile mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından dosyanın iade edilmesi üzerine Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2020 tarihli ve 2020/566 Esas, 2020/698 Karar sayılı kararı ile mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5.Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2022 tarihli ve 2021/44 Esas, 2022/190 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 5 ... hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; mahkûmiyet kararının yerinde olmadığına, dava zamanaşımı sürelerinin tahakkuk ettiğine ve re'sen belirlenecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İzmir Vergi Dairesi Başkanlığı görevlilerince Volkan Kaymaz'a ait hediyelik eşya üzerine kurulu iş yerinde yapılan bandrol denetiminde, iş yerinin standında satışa arz edilmiş vaziyette 39 adet 125'er gramlık taklit bandrollü nargile tütünü ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Volkan Kaymaz'ın kolluk ifadesinde; dava konusu nargile tütünlerini Antalya ilinde faaliyet gösteren Şenol Gıda adlı firmadan satın aldığını, kendisinin de mağdur edildiğini belirterek nargile tütünü alımına dair ...Gıda tarafından tanzim edilmiş, 03.04.2010 tarihi A- 009983 ve ....seri numaralı faturaları dosyaya ibraz etmesi üzerine, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca .... hakkında 18.05.2010 tarihli ve 2010/45494 soruşturma numaralı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilerek soruşturma evrakının 18.05.2010 tarihli ve 2010/45494 soruşturma numaralı yetkisizlik kararı ile Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, Şenol Gıda firmasının yetkilisi ...'nın savcılık ifadesinde; Volkan Kaymaz'ın sunduğu faturaların firması tarafından düzenlendiğini, dava konusu nargile tütünlerini kardeşi İbrahim ...'ya ait ... Tütün adlı firmadan alarak, aldığı şekliyle satmakta olduğunu belirterek nargile tütünü alımına ilişkin ... Tütün ve Tütün Mamülleri, El Sanatları, Hediyelik Eşya, Nargile, Deri, Tekstil Ltd. Şti. tarafından düzenlenmiş 22.09.2099 tarihli ve A- 001481

seri numaralı ve 19.10.2019 tarihli ve A- 001482 seri numaralı irsaliyeli faturaları ibraz ettiği, İbrahim ...'nın savcılık ifadesinde; ...Tütün ve Tütün Mamülleri, El Sanatları, Hediyelik Eşya, Nargile, Deri, Tekstil Ltd. Şti. firmasının sahibi olduğunu, 22.09.2099 tarihli ve .... seri numaralı ve 19.10.2019 tarihli ve A- 001482 seri numaralı irsaliyeli faturaların şirketine ait olduğunu, faturalara konu tütünleri kardeşi ...'ya kendisinin sattığını, tütünleri ham olarak alıp sos ve meyve aroması katıp paketleyip piyasaya sürdüğünü, taklit bandrol kullanmadığını belirttiği, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca 27.09.2010 tarihli ve 2010/18493 Esas numaralı iddianame ile sanık ... ve hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı devam eden inceleme dışı sanık İbrahim ... hakkında 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

3.Sanık ... ve inceleme dışı sanık İbrahim ...'nın savunmalarının savcılık ifadeleri ile aynı doğrultuda olup, inkarda bulundukları anlaşılmıştır.

4.... Tütün ve Tütün Mamülleri, El Sanatları, Hediyelik Eşya, Nargile, Deri, Tekstil Ltd. Şti. Firmasına ait 21.04.2008-21.04.2013 tarihleri arasında geçerli Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu (TAPDK) üretim izni uygunluk belgesi ve bandrol alımına ve imhasına ilişkin evrakların dosya arasında bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile deneme süresi içinde işlenen suç tarihi arasında 3 yıl 16 gün süre ile dava zamanaşımı süresinin durduğu ve buna göre atılı suç bakımından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin tahakkuk etmediği anlaşıldığından sanık müdafiinin bu konudaki temyiz itirazı yerinde görülmemiş, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yukarıda Hukukî Süreç başlığı altında belirtilen beyanlar ve alım satımı ortaya koyan fatura içeriklerine göre; taklit bandrollü nargile tütünlerinin, nargile tütünü üretim iznine sahip inceleme dışı sanık İbrahim ... tarafından piyasaya sürüldüğü, sanık ...'nın satış yetkisi bulunan firmadan satın aldığı nargile tütünlerinin üzerlerindeki bandrollerin taklit olduğunu bilebilecek durumda olmadığı cihetle; sanık İbrahim ...'nın aşamalardaki savunmalarının aksine mahkûmiyetini gerektirir nitelikte her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

3.Dava konusu kaçak sigaraların müsaderesine, tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin Hazine adına irat kaydına karar verilmesi yerine, sadece tasfiye edilmiş olanlar var ise onların müsaderesine karar verilmesi,

Kabule göre de;

3.Dava konusu kaçak sigaraların müsaderesine, tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin Hazine adına irat kaydına karar verilmesi yerine, sadece tasfiye edilmiş olanlar var ise onların müsaderesine karar verilmesi,

4.Sanık hakkında suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 6545 ve 7242 sayılı Kanun'larla değişik 5607 sayılı Kanun hükümlerine göre uygulama yapılmış olsa da sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 4733 sayılı Kanun kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen, katılma hakkı olmayan ve katılan sıfatını da almamış bulunan Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmolunması,

5.Yargılama giderleri ile ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'un 324 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki "Hüküm ve kararda yargılama giderlerinin kimlere yükletileceği gösterilir'' şeklindeki açık hüküm ile Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 26.05.1935 tarihli, 111/7 sayılı "...yargılama giderleri hükmün tamamlayıcı parçası olduğundan ilamlarda açıklanmalı, kime yükletileceği belirtilmedir" ve yine Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 02.05.1966 tarihli, 4/3 sayılı "...tefhim edilmekle hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama giderinin miktarı ve kime ne miktarda yükleteceği belirtilerek, sanığın yükümlülüğü öğrenmesinin sağlanması ve bu sayede sanığın yargılama giderlerine karşı temyiz davası açıp açmama hususunda karar verme olanağı tanınması gerektiğini'' belirten kararları karşısında, hükmün esasını oluşturan kısa kararda, sanığın yükümlülüğünü öğrenmesi ve buna göre yargılama giderleri yönünden temyiz yoluna başvurup başvurmayacağı hususunda karar vermesine imkan tanımak için, yargılama giderlerinin kime yükleneceğinin ve bu yükümlülüğün ne miktar olacağının belirtilmesi gerektiği gözetilmeksizin kısa kararda yargılama gideri kısmı boş bırakılarak yargılama giderleri ile ilgili miktar açıklanmadan usul ve yasaya aykırı hüküm kurulması,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) ve (5) numaralı bentler arasında açıklanan nedenlerle Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2022 tarihli ve 2021/44 Esas, 2022/190 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15741, Karar No: 2018/3821, Tarih: 07.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/15741 E.  ,  2018/3821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 19/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 22/04/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4091, Karar No: 2024/581, Tarih: 24.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/4091 E.  ,  2024/581 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/785 Esas, 2022/240 Karar

vekili Avukat ...

DAVALILAR : 1- ...

2- ... vekilleri Avukat ...

3- Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT)

vekili Avukat ...

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/192 E., 2020/60 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı gerçek kişilerin 2018/48298 sayılı, "PHARMAVİTAL ECZACIZADE" ibareli marka başvurusunda bulunduklarını, başvura yapılan itirazın nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkilinin Eczacıbaşı şirketler grubunun ana şirketi olduğunu, ECZACIBAŞI markası ile bir dünya şirketi olarak faaliyet gösterdiğini ve tanınmış marka olduğunu, müvekkili şirketin 1942 yılından bu yana “eczacı” esas unsurundan türeyen “Eczacıbaşı” markasını kullandığını, müvekkilinin ticaret unvanının asli unsurunun da eczacı olduğunu, başvuru markasının müvekkilinin markaları ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, dava konusu YİDK kararının davalı Kurumun daha önce vermiş olduğu kararlar ile çeliştiğini ileri sürerek 2019/M-2466 sayılı YİDK kararının iptalini ve dava konusu markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; "Eczacı" ifadesinin bir meslek örgütünün genel adı olduğunu, sadece davacı taraf ile özdeşleştirilmesinin mümkün olmadığını, böyle bir markanın yalnızca eczacıların meslek örgütü olan Türk Eczacıları Birliği’ne ait olabileceğini, kaldı ki Ankara Eczacı Odası tarafından davalının tüm sınıflarda tescilli “eczacı” markasının iptali için İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2018/276 E. sayılı davanın açıldığını ve davacının markasının hükümsüzlüğüne karar verildiğini, dolayısıyla bir meslek örgütüne ait unvanın davacının tekeline bırakılamayacağını, davacı tarafın tanınmışlığının tek başına “eczacı” ibaresi üzerinde bulunmadığı, müvekkillerinin de bu mesleği icra eden eczacılar olduğunu, müvekkilinin markasının hem görsel hem de yazı karakteri ile davacının markası ile herhangi bir şekilde karıştırılamayacağını, müvekkilinin markasındaki baskın unsurun “pharmavital” ibaresi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvuru markası ile davacının önceki tarihli markaları arasında başvuru kapsamında yer alan emtiaların tamamı yönünden emtia benzerliğinin bulunduğu, ancak dava konusu markanın asli unsurunun “PHARMAVITAL” ibaresi olduğu, markada yer alan “ECZACIZADE” ibaresinin ise davacının “ECZACIBAŞI” markaları ile tüketici kitlesi nezdinde iltibasa neden olacak düzeyde benzer bulunmadığı, davacı markasının tanınmışlığının da bu durumu değiştirmeyeceği, somut olayda 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrasında beliritlen şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkiline ait "eczacı" ve "eczacıbaşı" ibareli seri markaların müvekkili şirketlerle özdeşletiğini, anılan ibarelerin müvekkili şirket kurucusunun soyadı, şirketlerinin ticaret unvanı ve toplum içinde tanındığı ad ve unvanı olduğunu, müvekkilinin "eczacıbaşı" ibareli markalarının asli unsurunun da "eczacı" ibaresinden oluştuğunu, dava konusu markanın müvekkilinin markalarıyla benzer bulunup iltibasa neden olacağını, müvekkiline ait seri markalardan biri olarak algılanacağını ve tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını, tanınmışlığının iltibası arttıracağını, tescili istenen malların çoğunlukla marketlerde satılan ürünler olduğunu, bu ürünler tüketicinin özel dikkatini gerektiren ürünler olmadığı için iltibas ihtimalinin yüksek olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesni istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "PHARMAVİTAL Eczacızade" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "Eczacı" ve "Eczacıbaşı" asıl unsurlu markaları arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin olmadığı, tarafların marka işaretleri arasında benzerlik bulunmadığından davacının "Eczacıbaşı" markalarının tanınmışlığının varılan sonucu değiştirmeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek usul ve kanuna aykırı olarak verilmiş kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.