muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3425, Karar No: 2012/20150, Tarih: 09.10.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/3425 E.  ,  2012/20150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Müşteki ... ...'nun kolluk ve savcılık ifadelerinde, sanıkların aracının içerisinde elde edildiği iddia edilen bıçağın kime ait olduğunu bilmediği, kendi aracında böyle bir bıçak olmadığını belirtmesine karşın soruşturma aşamasında dinlenen tanıklardan ...'un beyanında "..bu şahıslar olay yerinden gidecekleri sırada otonun içinden biri bıçak çıkardı. Bıçağı kapatmaya çalıştılar. Olay yerinde bulunanlardan birisi ruhsatı verdiniz bıçağı da verin dedi. Bu şahıslar bıçağı niye vereceğiz bende kalacak zabıt tutacağım dedi." belirtmesi dışında da sanıkların müştekinin aracında bulunduğu iddia edilen bıçağın akıbeti ile ilgili başka bir delilin de olmadığı dikkate alınarak, müşteki ve tanık anlatımları arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılması, eğer giderilemezse, yöntemince irdelenip karar yerinde tartışılarak hangi anlatımın hangi nedenle diğerine üstün tutulduğu açıklanıp delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanıklar hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve O Yer C.Savcısı'nın temyiz iddiaları ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2019/8957, Karar No: 2020/11027, Tarih: 05.03.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/8957 E.  ,  2020/11027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2017/14-548 Esas ve 2019/ 1 sayılı Kararında belirtidiği gibi, TCK.nın 109. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun subutu için, bireylerin hareket özgürlüğünün hukuka aykırı biçimde kaldırılması veya sınırlanması gerekmektedir. Nitekim bu husus madde gerekçesinde; "Bu suç ile korunan hukuki değer, kişilerin kendi arzusu ve iradesi çerçevesinde hareket edebilme hürriyetidir" şeklinde belirtilmiştir. Suçun maddi unsuru, kişinin özgürlüğünden yoksun bırakılmasıdır. Bu fiil, failin doğrudan doğruya veya dolaylı hareketleriyle ve çeşitli araçlar kullanılarak gerçekleştirilebilir. Sonuç ise, mağdurun hareket etme ya da yer değiştirme özgürlüğünün kaldırılması biçiminde kendini gösterir.

Müştekinin .... İlköğretim Okulunda 8. sınıf öğrencisi, suça sürüklenen çocukta ... İlköğretim Okulu 8. sınıf öğrencisi olduğu ve her iki okul öğrencileri arasında kız meselesi yüzünden zaman zaman tartışma çıktığı, olay günü suça sürüklenen çocuk ...’nın yanında yaşça ve boyca küçük olan başka bir çocukla müştekinin yanına geldiği, müştekinin yanında tanıklar ..., ... ve aynı okuldan üç arkadaşının daha olduğu, suça sürüklenen çocuğun parka gel, konuşalım demesi üzerine hep birlikte aralarındaki meseleyi konuşmak üzere parka gittikleri, burada ...’ın ...’a okulu neden basacakmıssın şekilinde sorular sorduğu, ona adam olacaksın, döverim şeklinde sözler söylediği, bu sırada elindeki bıçağı tehditkar şekilde salladığı, cep telefonunu ve cüzdanını istediği, baktıktan sonra geri verdiği, akabinde ...'ın da geldiği, bir müddet daha parkta kaldıktan sonra dağıldıkları, öğleden sonraki derslere yetiştikleri, tanık ...’ın mahkeme huzurunda alınan 17.09.2010 tarihli ifadesinde, ...'ın zorla parkta tutulmadığını, orada pek çok okul arkadaşının da olduğunu söylediği, müştekinin kendi arzusu dışında zor kullanılarak parkta tutulduğu yönünde dosya kapsamı ve mevcut tanık beyanlarına göre delil elde bulunmamasına göre, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK.nın 106/2-a maddesindeki silahla tehdit suçunu oluşturduğu halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi,
Yargıtay — Esas No: 2024/1213, Karar No: 2024/1218, Tarih: 30.04.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1213 E.  ,  2024/1218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1641 E., 2024/191 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/654 E., 2023/905 K.

1- İlk derece mahkemesince, itirazın kaldırılması ve iflas davasında yapılan yargılama sonucunda davacı tarafından aynı mahkemenin 2021/823 Esas sayılı dosyası ile ticari satımdan kaynaklı alacak davası açıldığı, mahkemece davanın kabulü ile sistemin davacıya iadesi şartıyla davacı tarafından ödenen bedelin davacıya iadesine karar verildiği, ayrıca dava tarihine kadar davacı tarafından ödenen ek kimyasalların bedelinin de tahsiline karar verildiği, bu durumda taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinin son bulduğu, davacının bir alacak hakkının kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından eldeki davanın davacısının Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2021/823 Esas sayılı dosyasına sunduğu 26.01.2023 tarihli ıslah dilekçesi ile seçimlik hakkını sözleşmeden dönmeden yana kullanmış olduğu, bu kapsamda ödenen bedelin iadesi ile ek kimyasal ve sarf malzeme bedelleri bakımından taleplerini miktar olarak ıslah ettiği, mahkemece ıslah edilen talep gözetilerek, davalı tarafından kurulumu yapılan su arıtma sisteminin iadesi koşuluyla su arıtma sistemi için davacı tarafından ödenen bedelin faizi ile davacıya ödenmesine karar verilmiş olup, su arıtma cihazının iadesine de karar verildiği göre sistemin iade alınmadığından bahisle sistemin kullanılmaya devam edilmesinin sorumluluğunun davacıya ait olduğu, yapıldığı belirtilen masraflara davacının katlanması gerektiği, bu anlamda sistemin iade alınıp alınmamasının bir önemi bulunmadığı İlk Derece Mahkemesince tesis edilen kararın isabetli olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin resen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2021/823 Esas sayılı dosyasında görülen davada, davacının seçimlik hakkını sözleşmeden dönmeden yana kullandığı, dava konusu sistemin iadesine karar verildiği, bu durumda eldeki davada davacının davalı tarafından iade alınmayan sistemi kullanmaya devam etmesi nedeniyle oluşan ek masraflara katlanması gerekeceği, bu masrafları talep edemeyeceği anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç davacı tarafından peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine kesin olarak 30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10203, Karar No: 2019/15697, Tarih: 26.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/10203 E.  ,  2019/15697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-TCK'nın 207/1, 43, 62, 53/1-2-3 ve 58/6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat

Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatına ilişkin hüküm, O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından; özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm ise, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında “2009” olarak eksik gösterilen suç tarihinin sahtecilik suçu yönünden “27/07/2010”, nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden ise “2009-2010 yılları” olarak mahallince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, mağdurlarla beraber paylı veya elbirliği halinde mülkiyetine sahip olduğu arazilerin 01/04/2009 tarihinden 01/04/2019 tarihine kadar kendisi tarafından kullanımına yönelik, köy muhtarı olan Polat Sulunç ile aza ...’ın imzalarını içeren sahte “Muvafakatname-1” başlıklı belgeyi düzenleyerek Çemişgezek Kaymakamlığı İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'ne 08/05/2009 ve 27/07/2010 tarihlerinde ibraz etmek suretiyle, 2009 ve 2010 yılında toplam 2.459,5 TL mazot, gübre, toprak analizi ve yem bitkileri desteklemesi aldığı, bu şekilde atılı suçları işlediği iddia edilen olayda;

1-Katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılan vekilinin, yokluğunda verilip 20/02/2014 tarihinde tebliğ edilen hükme yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 11/04/2014 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmünün O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sanık savunması, mağdur beyanları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı itibariyle, bahse konu arazilerin fiilen sanık tarafından ekilip biçilmesi nedeniyle katılan kamu kurumunun zararının oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığa atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, O yer Cumhuriyet savcısının, atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

3-Özel belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda, sanığa atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, O yer Cumhuriyet savcısının, atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

3-Özel belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sanığın aşamalarda değişiklik göstermeyen savunmalarında, söz konusu araziyi fiilen kendisinin ekip biçtiğini beyan etmesi, bu durumun tanık beyanlarıyla doğrulanması, muvafakatnamede yerlerine imza attığı diğer mirasçıların, arazilerin sanık tarafından kullanımına yönelik rızalarının olduğunun anlaşılması karşısında, muvafakatnamelerdeki irade unsurunun fiili durumla uyumlu olduğu ve sanığın sahtecilik kastıyla hareket etmediği gözetilerek, atılı suçtan beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8873, Karar No: 2016/9161, Tarih: 29.09.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/8873 E.  ,  2016/9161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 11/11/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ile davalılardan ...'nin tüm, davalı ...'nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalı ...'nün diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı, davalı .... ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca; genel bütçeye dâhil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri harçtan müstesnadır. Açıklanan nedenle davalı ...'nün davada harçtan sorumlu tutulması doğru değildir. Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, temyiz edilen kararın, hüküm fıkrasının 2. ve 3. bentlerinde yer alan "davalılardan" ifadelerinin silinerek yerine "davalı ....'nden" ifadelerinin yazılmasına, davacı ile davalılardan ....'nin tüm, davalı ...'nün diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 29,20 TL'sinin davacıya, 1.259,00 TL'sinin de davalı ....'ne yükletilmesine ve peşin alınan harçların bundan mahsubuna 29/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26788, Karar No: 2016/23924, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/26788 E.  ,  2016/23924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, ikramiye tediye alacağı, sair sosyal yardım haklarından doğan alacak, ek tazminat, vardiya zammı ücreti ile yol-yemek ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı ... İşletmeleri avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının uhdesinde bulunan ... yer altı sahasında, ... üretim işinin hizmet alım sözleşmesi ile ihale edildiğini, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna aykırı kurulduğunu ve muvazaya dayandığını, davalının bünyesinde aynı görev ve kıdemde kadrolu çalışan işçilerin sahip olduğu tüm mali hakların müvekkiline de sağlanması gerektiğini ileri sürerek, aylık ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ikramiye ve ilave tediye, sosyal yardım, ek tazminat, vardiya zammı, yol ve yemek ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü vekili, maden ocağı ruhsat sahibinin ve dava konusu ihale sözleşmesinin tarafının ... İşletmeleri Kurumu olduğunu, müvekkilinin ise ... İşletmeleri Kurumundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olduğunu, davanın müvekkiline yöneltilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, ihale makamı olan müvekkilinin, işi bir bütün olarak ihale ettiğini, işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaa bulunmadığını, davacının iddia ve taleplerinde haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözülmesi gereken uyuşmazlık, davanın hangi tüzel kişiliğe karşı yöneltildiği ve taraf sıfatının kime ait olduğu noktalarındadır.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davalı taraf “...” şeklinde gösterilmiştir. Dava dilekçesinin, “... Caddesi No: 12 ..., ...” adresine tebliğ edilmesi üzerine, ... İşletmeleri Kurumu vekili, davaya cevap dilekçesini sunmuştur.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözülmesi gereken uyuşmazlık, davanın hangi tüzel kişiliğe karşı yöneltildiği ve taraf sıfatının kime ait olduğu noktalarındadır.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davalı taraf “...” şeklinde gösterilmiştir. Dava dilekçesinin, “... Caddesi No: 12 ..., ...” adresine tebliğ edilmesi üzerine, ... İşletmeleri Kurumu vekili, davaya cevap dilekçesini sunmuştur.

... Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü, 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca, ... İşletmeleri Kurumundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahiptir. Mahkemece de bu husus nazara alınarak, davacı tarafa, davanın hangi kuruma yöneltilmiş olduğunun açıklanarak tereddütün giderilmesi için süre verilmiştir. Davacı vekili ise, sunduğu dilekçesinde, davanın sadece ... Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğüne yöneltilmiş olduğunu açıklamıştır. Dava dilekçesi bu kez, ... Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğüne tebliğ edilmiş, tebliğ üzerine vekili davaya cevap dilekçesini sunmuştur.

Yukarıda açıklanan hususlar nazara alındığında, eldeki davanın davalısı sadece, ... Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğüdür. Mahkemece ise, her iki tüzel kişiliğin davalı olduğu kabul edilerek, hüküm tesis edilmiştir.

Maden sahası ruhsat sahibinin ve bu saha ile ilgili imzalanan sözleşmenin tarafının ... İşletmeleri Kurumu olması karşısında, ... Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğünün taraf sıfatına haiz olmadığı anlaşılmaktadır. Ancak, dava dilekçesinde davalı tarafın yanlış gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmaktadır. Bu halde, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124. maddesi uyarınca, davalı tarafın ... İşletmeleri Kurumu olarak değiştirilerek, ... Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğünün davanın tarafı olmaktan çıkartılması için davacı tarafa süre verilmeli ve neticeye göre yargılama devam edilmelidir. Bu yönde bir işlem tesis edilmeden, sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Kabule göre de, mahkemece, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları dışındaki talepler bakımından, davanın belirsiz alacak davası açılamayacağı kabul edilerek hukuki yarar yokluğundan usulden ret kararı verilmiş ise de, aşağıda açıklanan sebeplerle, usulden ret kararı yerinde değildir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.