muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6752, Karar No: 2019/6204, Tarih: 12.09.2019

"Sanıkların ... serili ... ve... sıra numaralı faturaları sahte olarak düzenlediklerinin oluşa uygun şekilde iddia ve kabul olunmasına göre, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren

4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1 maddesi uyarınca vergi kanunlarına göre düzenlenmesi gereken belgelerin sahte olarak düzenlenmesinin suçun oluşumu için yeterli olacağı, bu belgelerin kullanılması ve vergi ziyaının gerçekleşmesinin suçun unsuru olmaktan çıkartıldığı, suç tarihi de nazara alınarak sanıkların eylemlerinin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b-1. madde ve fıkrası kapsamında kaldığı ve anılan yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa alınarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden ve suç vasfının tayininde de yanılgıya düşülerek yazılı şekilde "özel belgede sahtecilik" suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi"(Y.11.C.D. 28.11.2011 tarih ve 2009/8273 Esas -2011/22297 Karar)

4- Somut olayın değerlendirilmesi ve kanaatimiz:

Sahte fatura düzenleme suçunda, Vergi kanunlarına göre düzenlenmesi gereken belgelerin sahte olarak düzenlenmesinin suçun oluşumu için yeterli olacağı, bu belgelerin vergisel işlemde veya başka bir şekilde kullanılması ve vergi ziyaının gerçekleşmesinin suçun unsuru olmaktan çıkartıldığı nazara alındığında sanık ...'un gerçek bir nakliye hizmetinden ziyade nakliye nedeni ile elde edilen malları satıp para kazanmak amacı ile diğer sanık/mükellef ...'e ait 10.03.2012 tarih ve 4160 numaralı ... Kooperatifi adına (hizmet ilişkisi olmadan) sahte fatura düzenlemesi şeklinde gelişen eyleminin 213 sayılı V.U.K'nun 359/b. maddesinde düzenlenen sahte belge düzenlemek suçunu oluşturacağı , sanık hakkında "sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen mahkumiyet kararının "onanması" gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun bozma kararına ve bozma gerekçesine katılmıyorum. 12.09.2019
Yargıtay — Esas No: 2013/3307, Karar No: 2013/6859, Tarih: 04.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/3307 E.  ,  2013/6859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20...2010 gün ve 2006/353-2010/230 sayılı kararı onayan Daire’nin ....11.2012 gün ve 2011/11036-2012/17838 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "TOYBOX" markalı sakız ürününün herkes tarafından tanınıp bilindiğini, içinden oyuncak ve yap-boz çıkan sakızların kutularına ait tasarımların da tescilli olduğunu, davalılardan Yıldız Holding'e ait "KIDBOX" markası altında davalı Baycan Ciklet ve Gıda San. A.Ş'nin müvekkilinin markasından haksız olarak yararlanmak için içinden oyuncak çıkan sakız üretmeye başladığını, davalılardan Atlas Gıda'nın ise bu ürünleri pazarladığını, taraf markalarının benzer olduğunu, ürün alıcısı çocuklar tarafından karıştırılma ihtimali bulunduğunu, davalıların eyleminin marka hakkına tecavüz yanında endüstriyel tasarım tescilinden ... haklara da tecavüz oluşturduğunu, davalı ürün ambalajının müvekkilinin ürünü ile aynı renkleri taşıdığını, yazı, şekil ve takdim şekli benzerliğinin haksız rekabet yarattığını ileri sürerek, marka ve tasarım hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti, men ve ref'ini, "KIDBOX" markasının hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini, hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının "TOYBOX" markasının tanınmış olmadığını, markalar arasında iltibasa yol açacak derecede bir benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunduğu, markaların tescilli oldukları 29, 30 ve 32. sınıf emtia yönünden de aynı ya da benzer olduklarını, hedef kitlenin çocuklar olduğu göz önüne alındığında davalı ürün ambalajının iltibas yarattığı, içinden sakız, yap-boz yada oyuncak çıkan kutu biçimindeki takdim şekli bakımından dahi haksız rekabetin söz konusu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalı ürün ambalajının haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, haksız rekabetin ref'ine ve men'ine, davalı markasının tescilli olduğu benzer mallar yönünden hükümsüzlüğüne dair verilen karar davalılar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin ....11.2012 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/.... maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılardan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 04.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3391, Karar No: 2010/9411, Tarih: 27.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3391 E.  ,  2010/9411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda getirtilen emsallerin satışlarının tapuda düşük gösterildiği açıklandıktan sonra sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14947, Karar No: 2014/28305, Tarih: 03.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/14947 E.  ,  2014/28305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gerger Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2013/65-2013/232

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7479, Karar No: 2021/3123, Tarih: 10.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/7479 E.  ,  2021/3123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi’nin 27.11.2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere’ bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine’ ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark bedele dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinden (karar tarihi olan 19/06/2020) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (Dairemiz karar) ibaresinin yazılmasına, 3 nolu bendinin çıkartılmasına, yerine (Fark 3.860,00TL’nin davalı tarafa derhal ödenmesine, bu hususta ilgili banka şubesine müzekkere yazılmasına, varsa tapu kaydında bulunan takyidatların bedele yansıtılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılar tarafından peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1266, Karar No: 2021/3975, Tarih: 14.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2019/1266 E.  ,  2021/3975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.02.2015 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalı belediyenin 11.02.1998 tarih ve 98/81 sayılı encümen kararı ile yol olarak terkin edilen ve tescil beyannamesinde (a) harfi ile gösterilen 64 m²’lik taşınmazı 320.000,00TL bedelle davacıya sattığını, bedelin 28.07.1998 tarihinde yatırıldığını, ancak tapusunun verilmediğini belirterek; dava konusu yol vasfında (a) harfi ile gösterilen 64 m²’lik alanın tapusunun iptali davacı adına tesciline, bu mümkün olmadığı takdirde rayiç bedelin davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 80.000,00TL'nin tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazın satışına karar verilen Encümen Kararının 12.02.2015 tarih 104 sayılı Encümen Kararı ile iptal edildiğini bu nedenle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil talebinin reddine, alacak talebinin kısmen kabulüne 50.000,00TL rayiç bedelin dava tarihinden işleyecek faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazın satışına karar verilen Encümen Kararının 12.02.2015 tarih 104 sayılı Encümen Kararı ile iptal edildiğini bu nedenle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil talebinin reddine, alacak talebinin kısmen kabulüne 50.000,00TL rayiç bedelin dava tarihinden işleyecek faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Bilindiği üzere, mülga 1580 sayılı Belediye Kanununun 70 ve 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanununun 18/e maddesinde Belediye Meclisi’nin "…Taşınmaz mal alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine veya tahsisli bir taşınmazın kamu hizmetinde ihtiyaç duyulmaması halinde tahsisin kaldırılmasına; üç yıldan fazla kiralanmasına ve süresi otuz yılı geçmemek kaydıyla bunlar üzerinde sınırlı aynî hak tesisi…" konularında karar vereceği düzenlenmiştir. Bunun yanı sıra 5393 Sayılı Yasanın 34/g maddesinde de "…Taşınmaz mal satımına, trampasına ve tahsisine ilişkin meclis kararlarını uygulamak; süresi üç yılı geçmemek üzere kiralanmasına…" Belediye Encümeni tarafından karar verileceğini belirten hüküm uyarınca, Belediye Meclisi taşınmaz satımında Belediye Encümeni’ne yetki verebilir. 1580 Sayılı Belediye Kanununun 70 ve 83. maddelerine yorum getiren gerek adli gerekse idari yargı kararlarında belediye taşınmazlarının satışına karar verme yetkisinin, belediye meclislerine ait olduğu ilkesi benimsenmiş ve yargısal uygulama ile istikrar kazanmış iken, bu defa 13.7.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Yasa ile 1580 sayılı Belediye Kanunu yürürlükten kaldırılmış ve 5393 sayılı Yasanın 18/e ve 34/g maddesi hükmü ile belediyeye ait taşınmazların satışı yine belediye meclisinin kararına bağlı kılınmış, meclisin kararı doğrultusunda belediye encümeninin tasarrufa yetkili olduğu kabul edilmiştir. Buna göre, belediye encümeni tarafından yapılan Belediye’ye ait taşınmaz mal satışlarının geçerli olabilmesi için, belediye meclisi tarafından Belediye Encümeni’ne yetki verilmesi gerekmektedir. Davacıya satışın encümen kararı ile yapıldığı ve encümen kararının meclis kararına dayanmadığı anlaşıldığından davaya konu satış işleminin geçerli olmadığı kabul edilmelidir. Ne var ki; sözleşmenin geçersiz olduğunun kabul edilmesi halinde, sözleşmenin tarafları sözleşme gereğince, karşı tarafa verdiklerini varsa munzam zararları ile birlikte geri isteyebilirler. Bu nedenle ödeme tarihinden bu davanın açıldığı tarihe kadar geçen sürede enflasyon nedeniyle paranın satın alma gücünde meydana gelen azalma gözetilerek denkleştirici adalet ilkesi gereği paranın dava tarihine kadar ulaştığı miktar bilirkişiye hesap ettirilerek bulunacak rakam üzerinden tazminat talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken, mahkemece belirlenen rayiç değere hükmedilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2020, Karar No: 2021/3935, Tarih: 24.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/2020 E.  ,  2021/3935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

...

Dava, asıl dava kurum işleminin iptali, karşı dava yersiz ödenen aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle asıl davanın kabulü ve birleşen davanın reddine dair verilen karara karşı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 24/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5158, Karar No: 2022/68, Tarih: 17.01.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/5158 E.  ,  2022/68 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Delil olarak saklanmasına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Adli emanetteki şüpheli lekenin dosyada delil olarak saklanmasına ilişkin 13.05.2016 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, ek karara yönelik temyiz itirazlarının 1412 sayılı CMUK'un 315/2. maddesi uyarınca reddi ile ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 17.01.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13614, Karar No: 2013/9124, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/13614 E.  ,  2013/9124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi.

SUÇ : Terör örgütünün faaliyeti çerçevesinde kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuk hakkında .... Polis Merkezi Amirliği'ne ve yanında bulunan lojmanlarına taşlı ve molotoflu saldırıda bulunduğu iddiası ile kamu davası açılmış ise de; Tunceli İl Emniyet Müdürlüğü'nden gelen yazı cevabına göre işlendiği iddia edilen eylem neticesinde herhangi bir maddi zararın bulunmadığının bildirildiği, kabulüyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O Yer C.Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1626, Karar No: 2017/4312, Tarih: 13.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1626 E.  ,  2017/4312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/06/2015 tarih ve 2014/473-2015/177 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "kütahya porselen", "kütahya ambalaj", "kütahya yapı kimyasalları", "kütahya ceravit", "kütahya ceramik", "kütahya karo", "kütahya porsalev", tanınmış markalarının sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “KSE Kütahya Sanat Evi Kırk Yıllık Dostluklara” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı ...’ne başvuruda bulunduğunu, 2013/26177 numarasını alan başvurunun ilanı üzerine müvekkili tarafından itirazda bulunulduğunu, itirazın yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, müvekkili markalarının tanınmış olduğunu ve başvurunun bu markalarla karıştırılma ihtimali bulunacak düzeyde benzer olduğunu, tanınmışlığından haksız yararlanacağını ileri sürerek YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent Enstitüsü vekili, davalı başvuru ile davacı markaları arasında işaret ve kapsamlarındaki mal/hizmetler bakımından benzerlik bulunmadığını, karıştırılma ihtimalinden de söz edilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, itiraza mesnet markalardaki ortak unsur olan "Kütahya" ibaresinin özellikle seramik ve çinileriyle bilinen önemli bir nüfusa sahip bir ilin adı olduğu, tek başına kimseye marka olarak verilemeyecek ibarelerden olduğu, davacı markasının "Kütahya Seramik" şeklinde ve bir bütün olarak belirli bir tanınmışlık kazandığı, coğrafi yer veya nitelik ya da türe işaret eden sözcüklerin kullanımla elde edilen ayırt ediciliğe rağmen başka rakipler tarafından yeterince ayırt edicilik sağlayan ilavelerle marka olarak kullanılabileceğini, “KSE” kısaltmasının açılımı olan "Kütahya Sanat Evi" olarak algılanarak davacı markalarından ayrılacağı, "KSE" ve "Sanat Evi" ilavelerinin başvuruyu davacı markalarından işitsel, görsel, kavramsal ve genel izlenim olarak yeterin uzaklaştırdığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.