muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/597, Karar No: 2015/2841, Tarih: 09.12.2015

Açıklanan Yasa hükmünden de açıkça anlaşılacağı üzere, temyiz yolunun açık olduğu belirtilen kararlar arasında satışa hazırlık işlemleri yer almamakta olup, icra mahkemelerince verilen bu tür kararlara karşı temyiz yasa yoluna başvurma imkânı yoktur.

Bu aşamada belirtilmelidir ki, 02.03.2005 gün ve 5311 sayılı Kanunun 29. maddesiyle İİK’na eklenen geçici 7. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında İİK’nun, 5311 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümlerinin uygulanması gereklidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; şikayetçi bankadan kredi kullanan dava dışı şirketin (Gals…AŞ’nin Tekirdağ ili, Hayrabolu ilçesi, 196 ada, 37 parsel sayılı taşınmazdaki tekstil fabrikası, idare binası ve arsası) üzerine şikayetçi banka lehine ipotek tesis edilmiştir. Bundan ayrı olarak aynı şirketin farklı bir bankadan bir başka fabrikasındaki menkuller için de (Avcılar/İstanbul) ticari işletme rehni sözleşmesi kurulmuştur. Söz konusu alacağın ... tarafından temlik alınması sonrasında rehin sözleşmesine konu İstanbul’daki fabrikada bulunan emtialar için İstanbul 14. İcra Müdürlüğünün 2005/8460 esas sayılı dosyası üzerinde rehinin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatılmış ve alacaklının talebi üzerine şikayetçi adına ipotek tesis edilen Tekirdağ’daki fabrikada bulunan makineler için satış kararı alınmıştır. İşte eldeki dosyada şikâyetçinin kaldırılmasını istediği 17.07.2012 tarihinde verilen memurluk kararı bu menkul satışına yönelik bir karar olup, şikâyetçi netice olarak ihalesi yapılacak olan makineler üzerinde ipotek alacaklısı bankanın rüchan hakkının olduğunu, bu nedenle satışında rüçhanlı alacaklarının dikkate alınmasını ve ihale konusu malların rüçhanlı alacak altında bir bedel ile satılmamasını talep etmektedir. Görüldüğü üzere şikayetçinin talebi İİK’nun 115. maddesindeki düzenleme uyarınca, ihale yoluyla satışa çıkartılan makinelerin satışında kendisinin rüchan hakkının gözetilmesine yöneliktir.

Bu itibarla, şikâyetçinin icra müdürlüğünden talebi ve bu talebi ret eden 17.07.2012 tarihli icra müdürlüğü kararı “satışa hazırlık işlemleri” kapsamında olup, bu konuda verilen İcra Mahkemesi kararı kesindir. Bu karara karşı yukarıda açıklanan İİK’nun 363 maddesi uyarınca kanun yoluna (karar tarihi itibariyle temyiz) başvurulamaz.

Her ne kadar Özel Dairece şikâyetin konusu “haczedilmezlik şikâyeti” olarak nitelendirilerek yerel mahkeme kararı temyizen incelenmiş ve bozulmasına karar verilmiş ise de, Hukuk Genel Kurulundaki görüşmede şikayetin konusu satışa hazırlık işlemi olarak nitelendirilmiş ve yerel mahkeme kararına karşı kanun yoluna başvurulamayacağına karar verilmiştir.

Hal böyle olunca, haciz alacaklısı ... vekilinin temyiz isteminin reddi gerekir.

Her ne kadar Özel Dairece şikâyetin konusu “haczedilmezlik şikâyeti” olarak nitelendirilerek yerel mahkeme kararı temyizen incelenmiş ve bozulmasına karar verilmiş ise de, Hukuk Genel Kurulundaki görüşmede şikayetin konusu satışa hazırlık işlemi olarak nitelendirilmiş ve yerel mahkeme kararına karşı kanun yoluna başvurulamayacağına karar verilmiştir.

Hal böyle olunca, haciz alacaklısı ... vekilinin temyiz isteminin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle haciz alacaklısı ... vekilinin temyiz isteminin 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa 5311 sayılı Kanunun 29.maddesi ile eklenen "Geçici Madde 7" atfıyla uygulanmakta olan aynı Kanunun 363. maddesi uyarınca REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 09.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/579, Karar No: 2008/620, Tarih: 08.10.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/15-579 E.  ,  2008/620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2008

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Samsun Asliye Ticaret Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 07.09.2005 gün ve 2005/137 E.- 624 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 15.Hukuk Dairesinin 15.02.2007 gün ve 2005/7610 E.-, 2007/934 K. sayılı ilamı ile; (...Davacı vekili, imal edilecek betonda kullanılacak kum, çakıl vs. için 09.003/1 pozuyla ödenen yükleme, boşaltma ve figüresi bedelinin haksız yere müvekkilinin hak edişinden kesildiğini ileri sürerek tahsilini talep etmiş, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, imal edilecek betonda kullanılacak kum ve çakılın yükleme, boşaltma ve figüresinin hangi poza göre hesaplanacağına ilişkindir. Anılan imalata dair ödemelerin 81 adet ara hakediş kapsamında 09.003/1 pozu esas alınarak ödendiğinden bahisle bu hususun davacı yüklenici lehine kazanılmış hak oluşturduğunu kabul etmek mümkün değildir. Zira ara hak edişlerle yapılan ödemeler avans niteliğindedir.Bu itibarla gerek hangi pozun uygulanacağı konusu, gerekse de elle yükleme ve boşaltma yapılacak iken makine ile yapılmasına başlanması hali söz konusu ise, bu noktaların tesbiti ile yeni birim fiyat tanziminin gerekip gerekmediğinin araştırılması ve gerekiyorsa yeni birim fiyat belirlenmesi ve buna göre hesap yapılması için konusunda uzman yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınıp sonucuna göre hükme varılması yerine yazılı gerekçelerle eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir…) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, hakedişlerden yapılan kesintinin ödenmesi talebine ilişkindir.

Davacı ..... İnşaat AŞ. vekili, 11.03.1991 tarihli eser sözleşmesi gereğince Bafra Ovası Sulama İnşaatı işinin davacı tarafından yüklenildiğini, 02.10.2003 tarihli 81 nolu hak edişe kadar (bu hak ediş dahil) 09,003/1 poz numarasıyla yapılan ödemenin, 82 nolu ara hak edişte haksız olarak kesildiğini belirterek 847.186,00 YTL.’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Dava, hakedişlerden yapılan kesintinin ödenmesi talebine ilişkindir.

Davacı ..... İnşaat AŞ. vekili, 11.03.1991 tarihli eser sözleşmesi gereğince Bafra Ovası Sulama İnşaatı işinin davacı tarafından yüklenildiğini, 02.10.2003 tarihli 81 nolu hak edişe kadar (bu hak ediş dahil) 09,003/1 poz numarasıyla yapılan ödemenin, 82 nolu ara hak edişte haksız olarak kesildiğini belirterek 847.186,00 YTL.’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı İdare vekili, sözleşme eki olan birim fiyat tarifleri kitabının IV.a:”beton işleri uygulama kriterleri” başlıklı bölümünde beton işleri fiyatları ile ilgili kriterlerin sayıldığını ve bu kriterlerde; yükleme, taşıma ve boşaltma bedellerinin birim fiyatlara dahil olduğunun belirtildiğini, 16.041/1 nolu pozun birim fiyat tarifinde kum ve çakılın yükleme, taşıma ve boşaltma bedellerinin birim fiyata dahil bulunduğunun yazılı olduğunu, bu poz tarifinde yazılı olmasına rağmen kum, çakıl yükleme, taşıma ve boşaltma işi için ayrıca 01.003/1 pozundan yapılan ödemenin mükerrer olduğu ve 09.003/01 pozun analizinde elle yükleme öngörülmesine rağmen makine ile yükleme yapıldığını, yapılan kesintinin doğru olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini cevaben bildirmiştir.

Yerel Mahkeme, 16.041/1 pozunun tarifinde belirtilen kum, çakıl vs.nin taşınarak yerine konması, boşaltılmasından maksat, inşaat yerindeki taşıma ve boşaltmalar olduğu, bu nedenle 16.041/1 poz nolu betonarme beton imalatı bedeli içerisinde; 09.003/1 nolu pozda açıklanan kum, çakılın taşıtlara yüklenmesi, boşaltılması ve figüre bedelinin bulunmadığı, her iki pozun farklı farklı ödemeler içerdiği, sözleşmenin 1991 yılında imzalandığı, sözleşme tarihinden sonra sözleşmenin eki mahiyetinde olan DSİ birim fiyatlarında yapılan değişiklikler nedeni ile sözleşme şartlarının değiştirilmesinin Borçlar Kanunu’nun 19.maddesindeki sözleşme serbestisi ve ahde vefa ilkelerine aykırı olduğundan ödemeden kaçınılmayacağı, bu durumda denetlenen ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; 847.186.000.000 TL. davacı alacağının ödenmesi gerektiği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiş; davalı vekilince temyiz edilen karar Özel Dairece yukarıdaki gerekçeyle bozulmuş ve davacı vekilinin karar düzeltme istemi reddedilmiştir.

Yerel Mahkemenin gerekçesini tekrarlayarak ve genişleterek verdiği direnme kararını davalı vekili temyiz etmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; sözleşme eki birim fiyat listesinde yer alan 16.041/1 poz nolu beton birim fiyat tarifinde 09.003/1 poz numarası ile belirtilen kum ve çakılın yükleme, taşıma, boşaltma ve figüresinin de yer alıp almadığı noktasında toplanmaktadır.

Yerel Mahkemenin gerekçesini tekrarlayarak ve genişleterek verdiği direnme kararını davalı vekili temyiz etmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; sözleşme eki birim fiyat listesinde yer alan 16.041/1 poz nolu beton birim fiyat tarifinde 09.003/1 poz numarası ile belirtilen kum ve çakılın yükleme, taşıma, boşaltma ve figüresinin de yer alıp almadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı yüklenicinin, dava dışı N.Ö.’den devraldığı 11.03.1991 tarihli sözleşmenin üçüncü maddesinin üçüncü bendinde DSİ birim fiyat tarifeleri ve eki, sözleşmenin ekleri arasında sayılmıştır. Bu nedenle sözleşme ekindeki birim fiyat tarifleri sözleşme hükmü niteliğini almıştır. Sözleşme ilişkisinden doğan uyuşmazlıklarda tarafların hak ve borçları sözleşme ve eklerine göre belirlenir. Diğer bir ifade ile uyuşmazlığın çözümünde sözleşme hükümlerinin esas alınması gerekir. Dosya kapsamında sözleşmenin eki kabul edilen DSİ birim fiyat tarifleri kitabının tümü bulunmamaktadır. Davacı yüklenici tarafından ibraz edilen 16.041/1 nolu pozun bulunduğu sayfadaki tarifte kum, çakıl ve çimentonun yükleme, boşaltma ve taşıması ile çimento bedelinin beton birim fiyatından hariç tutulduğu yazılı olduğu halde, davalı idare tarafından ibraz edilen aynı pozun tarifinde; kum ve çakılın yükleme taşıma ve boşaltma bedelinin birim fiyata dahil olduğu görülmektedir.

Yerel Mahkeme gerekçesinde; 1995 tarihli birim fiyat listesini esas almıştır. Oysa sözleşme 1991 yılında imzalanmıştır. Kaldı ki, anılan sözleşmenin 10’cu maddesinde birim fiyat tespitinde kullanılan analizin esas alınacağı kararlaştırılmıştır.

Ayrıca mahkeme kararında, emsal olarak gösterilen Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 27.03.2006 gün ve 2005/202 E., 2006/125 K. sayılı kararının Yargıtay 15.Hukuk Dairesi’nin 09.10.2007 gün ve 2007/4680 E.-6236 K. sayılı ilamı ile onandığı belirtilmiş ise de, anılan dosyadaki sözleşme eki birim fiyat tarifinde; “kum, çakıl yükleme, taşıma ve boşlatma dahildir” ibaresinin sözleşme ile kararlaştırıldığı gözlenmiştir.

Yine Samsun Ticaret Mahkemesi’nin 01.03.2006 gün ve 2005/138 E., 2006/27 K. sayılı kararının Yargıtay 15.Hukuk Dairesi’nin 01.10.2007 gün ve 2007/4587 E.- 5865 K. sayılı kararı ile onandığı belirtilmiş ise de, anılan dosyadaki sözleşmenin 28.02.1996 tarihli olduğu ve sözleşme eki birim fiyat tarifindeki poz tarifi farklı olduğundan, anılan kararlar somut olaya emsal teşkil edemez.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, 11.03.1991 tarihli noter tasdikli sözleşmenin eki olan DSİ birim fiyatı tarifleri kitabı ibraz ettirilerek veya ilgili noterden celbedilerek, 16.041/1 nolu pozun fiyatına kum, çakıl yükleme, boşaltma, taşıma ve figüresinin dahil olup olmadığının tespit edilmesi ve soncuna uygun karar verilmesinden ibarettir.

Diğer yandan davacı yüklenici, 09.003/1 nolu pozun analizinin elle yüklenmeye göre düzenlendiğini iddia ettiğinden bu pozun analizinin de getirtilerek, yapılacak inceleme sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Diğer yandan davacı yüklenici, 09.003/1 nolu pozun analizinin elle yüklenmeye göre düzenlendiğini iddia ettiğinden bu pozun analizinin de getirtilerek, yapılacak inceleme sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.’un 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 08.10.2008 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3536, Karar No: 2008/9673, Tarih: 23.06.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/3536 E.  ,  2008/9673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2007

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine    karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi ve davacı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalının ve davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava,iş kazası sonucu beden ve iş güç kaybına uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bu tür davalarda, tazminat miktarı, işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif  ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük brüt geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise, 60 yaşa kadar yıllık olarak % 10 artırılıp % 10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşından sonrada bakiye ömrü kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yönteme başvurulmadan, her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, açıklanan tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin  yaşlılık aylığı almaya veya işçinin yaşı ve oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunması durumunda da zarar   hesabında   pasif   dönemin  hesaba  dahil  edilmesi gerekir. İş kazası sonucu malul kalan işçinin aynı işinde çalışmaya devam etse dahi diğer işçilerden daha fazla çaba harcayacağı asıldır. 60 yaşından sonra elde edeceği yaşlılık aylığını da diğer işçilerden daha fazla çaba harcayarak elde edeceğinden yaşlılık aylığını aldığı dönemde de devam edecek olan maluliyeti nedeniyle zarara uğramadığı düşünülemez.

Kaldı ki, sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta tamamen uzun vadedeki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır. Bu nedenlerle pasif döneminde zarar hesabına dahil edilmesi ve 60 yaştan sonra bakiye ömrüne kadar (pasif dönemde), asgari ücret esas alınarak hesap yapılması gerekir.

Kaldı ki, sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta tamamen uzun vadedeki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır. Bu nedenlerle pasif döneminde zarar hesabına dahil edilmesi ve 60 yaştan sonra bakiye ömrüne kadar (pasif dönemde), asgari ücret esas alınarak hesap yapılması gerekir.

Somut olayda, Mahkemenin davacının zarar hesabında pasif dönemi de hesaba dahil edileceğine ilişkin kabulü yerindedir. Ancak hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda pasif dönem zararının Sosyal Sigortalar Kurumunca sigortalılara bağlanacak yaşlılık aylığı esas alınmak suretiyle hesaplanma yapıldığı görülmektedir.

Hal böyle olunca pasif döneme ilişkin yapılan hesapta asgari ücret esas alınarak hesap yapılmadığı için hesap raporunun hükme dayanak alınacak nitelikte olduğundan söz edilemez.

Diğer yandan, Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, davacının duyduğu elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, 26.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine ve hak ve nesafet kurallarına göre, davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır.

Yapılacak iş; hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğu kabul edilerek yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda davacının bu konudaki talebini yeniden değerlendirmek, hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler nazara alınarak, pasif dönemde ücretin asgari ücret olduğu kabul edilerek ve  açıklanan esaslara göre bilirkişiye zarar hesabı yaptırılarak sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının ve davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere  iadesine, 23.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26980, Karar No: 2016/21786, Tarih: 24.10.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/26980 E.  ,  2016/21786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak, ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkündür.

2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, ''Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicili memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemiyen tacir beyanda bulunmamış sayılır'' ve aynı Kanun'un 337/a maddesinin 1. fıkrasında, ''44'üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikâyeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.'' hükümleri yer almaktadır.

Borçlu şirketin ... Vergi Dairesi tarafından 07.09.2010 tarihinde resen terk ettirildiği, müştekinin şikayetinin ise 22.08.2013 tarihinde yapıldığı dikkate alındığında, müşteki vekilinin İİK'nın 347. maddesinde yazılı bir yıllık süreyi geçirdikten sonra, şikayetçi olduğu nazara alınmadan şikayet hakkının düşürülmesi kararı yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Ticaret Sicil Müdürlüğünden gelen yazıda, sanık ...'ün borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmadığı anlaşılmakla unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanıkların ayrı ayrı temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2863, Karar No: 2017/8532, Tarih: 06.07.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/2863 E.  ,  2017/8532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi ve aleyhine hükmedilen tazminatlar yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi ve tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve (Muhammet'den) 143.50 TL. (Göksa'dan) 136.00 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.07.2017(Prş.)