muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/293, Karar No: 2018/542, Tarih: 20.11.2018

Tanık.... .... kollukta; maktul ... ve arkadaşlarıyla birlikte gece vakti Hayma Restorana gittiklerini, içeride sanık ve Hakan’ın masasında oturan ve yakın arkadaşı olan Ismahan ve onun arkadaşı Zeliha’yı gördüğünü, Ismahan’ın sanık ve Hakan’ın masasından kalkarak kendi masalarına geldiğini, kendisinin de sanık ve Hakan’ın oturmakta olduğu masalarına giderek karşılarında bulunan tanıklar Ayşe ile Zeliha’nın arasına oturduğunu, sanık ve Hakan’la da tokalaştığını, oturduğu süre boyunca kendilerine iş yerlerini kapatacağına dair bir şey söylemediğini, sonra yanlarından kalkarak tekrar kendi masasına geçtiğini, sanık ve Hakan’la orada tesadüfen karşılaştıklarını, alkol almaya devam ederken dışarıda kavga olduğunun söylenmesi üzerine dışarı çıktığını, Hakan’ın başının kanadığını, yolda park hâlindeki araç ile kaldırım arasında maktulün yerde yattığını, bıçaklama anını ve kimin elinde bıçak olduğunu görmediğini,

Tanık ... kollukta; restoranda otururken bir ara tanık Ismahan’ın kendisini tanıdığı için sanık ve Hakan’ın masasından kalkarak yanına geldiğini, piste çıkıp bir süre oynadıklarını, daha sonra lavaboya gittiğini, geri geldiğinde restoranda kimsenin kalmadığını görünce dışarı çıktığını, kapının önünde kalabalık bir grubun olduğunu ve birbirlerine bağırdıklarını, sanık ...’in elinde bıçak gördüğünü, sanık ...’i tutmaya çalıştığını ancak “Karışmayın bana” deyince “Ne hâliniz varsa görün” diyerek olay yerinden ayrıldığını,

Tanık ... aşamalarda; eve gitmek için tanık Cihan ile birlikte restorandan çıktıklarında tartışma sesleri duyduğunu, sanığın elinde bıçak gördüğünü, bu nedenle müdahale etmekten çekindiğini, dışarıda bulunan şahısların kavga etmeye başladıklarını, bardak ve rakı şişesiyle sanık ve Hakan’ın başına vurulduğunu gördüğünü ancak bıçakla yaralama anını görmediğini, olay öncesinde restoranda hakaret ve tehdit içerikli sözlerin söylenip söylenmediğine dikkat etmediğini,

Tanık ... aşamalarda; saat 02.45 sıralarında arkadaşı olan tanık Neşet ile birlikte ağabeyi.... ve arkadaşlarının bulunduğu Hayma Restorana gittiğini, kısa bir süre oturup çıkarken kapıda ... ile sanık ve ağabeyi Hakan arasında tartışma yaşandığını gördüğünü, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine birbirlerine yumrukla vurduklarını, Atilla’nın kavga sırasında sanık ve ağabeyine hitaben “Siz tefecilik yapıyorsunuz, milletin ahını alıyorsunuz, o adamın parasını bile vermiyorsunuz” dediğini, maktul ...’in içeriden elinde bira bardağıyla dışarı çıktığını ve kardeşlerden birisinin başına bardakla vurduğunu, sanık ...’in elinde ise siyah saplı, açılır kapanır bıçak olduğunu, araya girenlerin kavgayı ayırmaya çalıştıklarını, o anda maktul ...’in içeriden bu sefer elinde rakı şişesiyle çıktığını ve bardak vurduğu kişinin başına bu kez rakı şişesiyle vurduğunu, aralarında bulunan araç nedeniyle bıçaklama anını görmediğini,

Tanık ... aşamalarda; restoranda otururken Ayşe ve Ismahan ile birlikte karşı masada oturan tanık....’in yanına gittiklerini, piste çıkarak bir süre oynadıklarını, sonra tekrar oturduklarını, telefonla görüşmek için dışarı çıkıp geri geldiğinde tanıklar Ismahan ile Ayşe’nin, kendisine tanık....’in bayanların bulunduğu masaya gitmesinden dolayı sanık ve Hakan’ın rahatsız olduklarını,....’i tersleyerek gönderdiklerini söylediklerini, bunun üzerine Hakan’a,....’i tanıdığını, bir şey olmadığını söylediğini, sanık ...’in de kendisinin olduğu yerde sorun olmayacağını söylediğini, kendisine tekrar telefon gelmesi üzerine gürültü nedeniyle dışarı çıktığında içeride yaşananlar nedeniyle sanık ve Hakan ile karşı taraftan maktul ... ve Atilla arasında tartışma çıktığını, Hakan’ın kavga taraftarı olmadığını ancak sanık ...’in çok sinirli olduğunu, diğer taraftan da Atilla’nın çok saldırgan olduğunu, Ismahan’la birlikte Atilla’yı tutarak sakinleştirmeye çalıştıklarını, kalabalık içerisinde birisinin elinde bira bardağı gördüğünü, sanık ...’in elinde de siyah renkli bir bıçak olduğunu, bir ara kalabalıktan iki üç kişinin yere yığıldığını, baktığında maktul ...’i yerde yaralı hâlde yatarken gördüğünü, sanık ...’in dışında başka kimsenin elinde bıçak görmediğini,

Tanık ... aşamalarda; restoranda aynı masada oturdukları Ismahan ile Aydın’ın kalkarak karşı masadaki tanık....’in yanına gittiklerini, piste çıkıp biraz oynadıklarını, bu sırada tanık....’in kendi masalarına gelerek yanına oturduğunu, Hakan ile de selamlaştığını, aynı masada oturan sanık ...’in tanık....’e hitaben “Sen bir gelsene” diyerek kalkıp dışarı çıktıklarını, bu sırada tanık....’in masasında oturanların da kalkarak dışarı çıktıklarını, arkalarından aynı masada oturduğu Hakan ile tanık Aydın’ın da dışarı gittiklerini, kavga olacağını anlayınca arkalarından gittiklerini, karşılıklı masalarda oturanlar arasında kavga yaşandığını, Hakan’ın başında şişe kırıldığını gördüğünü ancak kimin vurduğunu görmediğini, bu duruma sanık ...’in çok sinirlendiğini ve eline bir bıçak aldığını, korktuğu için ayrılmak istediğini, cep telefonu ve çantasını almak için içeri girip tekrar dışarı çıktığında yerde maktul ...’i göğsünden yaralanmış hâlde gördüğünü, yanındakilerin tampon yapmaya çalıştıklarını, yanına gidip konuşmaya çalıştığını, elini sıkan maktulün kendinden geçmesi üzerine kontrol ettiğinde nabzının atmadığını fark ettiğini, kavganın neden çıktığını bilmediğini, kavgayı görmediğini, olaylar sırasında küfür ve tehdit içerikli sözler duymadığını,

Tanık Zeynep Bursalı aşamalarda; restoranda sanık ve Hakan’la aynı masada oturduğunu, sonradan restorana gelen kalabalık grup içerisinden tanık....’in, yanında bulunan tanıklar Ismahan ve Aydın’ı tanıdığı için masalarına gelerek selamlaştığını ve kendi masasına döndüğünü, Aydın, Ismahan, Ayşe ve....’le birlikte piste çıkıp iki üç dakika oynadıklarını, sanık ve Hakan’a ayıp olacağı düşüncesiyle tekrar masasına döndüğünü, sanık ve Hakan’ın kıskançlık yapmadıklarını ve herhangi bir şey söylemediklerini, bir iki dakika sonra sanık ve Hakan’ın masadan kalkarak dışarı çıktıklarını, diğer masadakilerin de ayaklandıklarını, dışarıda sanık ve Hakan ile maktul ve Atilla arasında tartışma çıktığını, birbirlerini iteklediklerini, sanık ...’in elinde bıçak olduğunu, içeri girip tekrar dışarı çıktığında maktulü yerde yatarken gördüğünü, kimin bıçakladığını görmediğini, restoranda bulunduğu süre içerisinde iki taraf arasında kavga veya atışma olmadığını,

Tanık ... aşamalarda; Hayma Restoranda sanık ve ağabeyi Hakan ile eğlendiklerini, saat 02.30 sıralarında daha önceden tanıdığı olan tanık....’in arkadaşlarıyla birlikte restorana geldiklerini, tanıdık olduğu için masalarına gittiğini, kısa bir süre sohbet edip tekrar masasına döndüğünü, bir süre sonra tanık Atilla’nın yanlarına gelerek sanık ... ve Hakan’a dışarı çıkmalarını söylediğini, kendisinin de beş dakika sonra dışarı çıktığını, Hakan’ın başından kan aktığını, ortalığın karışmış olduğunu, restoran içerisinde tartışma yaşanmadığını, taraflar arasında hakaret veya tehdit içerikli sözler söylendiğini duymadığını,

Tanık ... aşamalarda; maktul ve arkadaşlarının geç vakitte restorana geldiklerini, maktul ile Atilla’nın, sanık ve ağabeyinin masalarına giderek dışarıya çağırdıklarını, Hakan’ın kendisine bir sıkıntı çıkacağını söylediğini, dışarı çıkınca maktulün elindeki şişeyi Hakan ve sanığın başına vurduğunu, iki masadaki şahısların hep birlikte kavga ettiklerini, kendisinin tarafları ayırmaya çalıştığını, çalışanlarına polisi aramalarını söylediğini, bir ara içeri girip geri dışarı çıktığında maktulün yerde kanlar içerisinde yattığını gördüğünü, kimin bıçakladığını görmediğini, bu sırada Hakan’ın da kafasının kanadığını,

İnceleme dışı sanık ... kollukta; tüpçü bayinde çalışan maktul ...’in yaklaşık bir yıl önce kendilerine ait iş yerinde kardeşi sanık ...’den para bozduracağı sırada, sanığın yanlışlıkla bozdurduğu paradan daha fazlasını vermesi nedeniyle maktulle aralarında polise intikal ettirmedikleri bir olayın yaşandığını ve şikâyetçi olmadıklarını, bu olaydan sonra suç tarihine kadar maktulle hiç karşılaşmadıklarını, olay akşamı tanıklar Aydın, Ismahan ve Ayşe’yle restoranda oturup eğlendiklerini, kendisinin fazla alkol almadığını, saat 02.00-02.30 sıralarında maktul ve Atilla'nın yanlarında bulunan şahıslarla birlikte gelerek üç masa karşılarındaki masaya oturduklarını, kendi masalarında oturan Ismahan’ın o masada tanıdığı olduğundan yanlarına giderek oturduğunu, bir şeyler konuştuklarını ancak ne konuştuklarını bilmediğini, bu arada tanık Zeliha’nın da gelerek kendi masalarına oturduğunu, lavaboya giderken iş yeri sahibi tanık Mustafa’yı gördüğünü ve karşı masalarına oturan bu şahıslar nedeniyle huzursuz olduğunu söylediğini, bir süre sonra maktulün bulunduğu masada oturan tanık....’in kendi masalarına gelerek bayanların arasına oturduğunu, bu arada kendisini eve götürmesi için aradığı kardeşi olan sanık ...’in de restorana gelerek masalarına oturduğunu, tanık....’in sanık ...’e hitaben “Sen bizi tanımıyon mu len olayından” dediğini, sanık ...’in de “Ben seni tanısam nolur, kalkar mısın arkadaşım, benim ailem olabilir bu masada” dediğini, tanık....’ın kısa bir süre daha masada oturduktan sonra tekrar yerine geçtiğini, kardeşi sanık ...’le konuştukları sırada maktul ile Atilla’nın yanlarına geldiklerini ve “Çıkın dışarıya sizin ikinizi de öldüreceğiz” dediklerini, bunun üzerine kapı önüne çıkmak için masadan kalktıklarını, iş yeri sahibi olan tanık Mustafa’ya da kavga çıkacağını, kendilerini korumasını söylediğini, kapıya çıktıkları anda maktul ve Atilla’nın üzerine yürüyerek ölümle tehdit ettiklerini, maktulün elindeki rakı kadehiyle sanığın başına vurduğunu, kendisine de yumruk salladığını, içeriden çıkan kişilerin de kendilerine saldırdıklarını, iş yeri sahibi ve çalışanlarının kavgayı ayırmaya çalıştıklarını, sanık ...’i üç dört kişinin darbettiğini, kafasının kanadığı sanık ... tarafından görülmesi üzerine sanığın, maktul ve arkadaşlarına saldırdığını, kavga sırasında bir kişinin yere düştüğünü ancak kimin kime vurduğunu görmediğini, sanık ...’in elinde bıçak gördüğünü, kimseye zarar vermesin diye sanığı tutmaya çalıştığını, maktulün nasıl öldüğünü kafasının acısından dolayı fark edemediğini, sonradan maktul ...’in kendilerine kin güttüğünü öğrendiğini,

Mahkemede farklı olarak; masalarına gelen maktul ve Atilla’nın kendilerine hitaben “Kalkın len o... çocukları, siz bizi tanımadınız mı, siz ne cesaretle buraya gelip eğleniyorsunuz” dediklerini,

Mahkemede farklı olarak; masalarına gelen maktul ve Atilla’nın kendilerine hitaben “Kalkın len o... çocukları, siz bizi tanımadınız mı, siz ne cesaretle buraya gelip eğleniyorsunuz” dediklerini,

İnceleme dışı sanık ... kollukta; sanık ... ile ağabeyi Hakan’ın on yıldır patronları olduğunu, gece saat 03.00 sıralarında fırında çalışırken sanık ...’in kendisini aradığını ve kendisini .... önüne çağırdığını, iş yerine ait araç ile restoranın önüne gittiğini, olay yerinde ambulans ve polislerin olduğunu, ambulansın içerisinde gördüğü sanık ...’in yanına gittiğini, eline bıçak olduğu anlaşılan bir cisim tutuşturduğunu, bu cismi alıp cebine koyduğunu, bunu neden kendisine verdiğini sormadığını, olay yerinden ayrıldığını ve sanıktan aldığı bıçağı gazete kâğıdına sararak fırının karşısındaki bahçenin içindeki ağacın dibine koyduğunu, bıçağı silmediğini ve temizlemediğini, olaya ilişkin bilgisinin olmadığını,

Mahkemede ise farklı ve ek olarak; olay yerine gittiğinde ambulans içerisinde sanık ...’i yaralı hâlde gördüğünü, sanığın kendisine bıçak verdiğini ve bu bıçağı polis Cevdet’e teslim etmesini söylediğini, “Tamam” diyerek yanından ayrıldığını, sabaha kadar çalıştığı ve dağıtıcılık yaptığı için bıçağın cebinde kaldığını, işini bitirince saat 09.00-10.00 sıralarında polislere bıçağı teslim ettiğini,

İnceleme dışı katılan sanık ... kollukta; olay günü maktul ... ve tanıklar ...,.... .... ve ... ile birlikte alkol aldıktan sonra 02.30 sıralarında Hayma Restorana gittiklerini, masalardan birisine oturarak rakı sipariş ettiklerini, sonradan tanık ... ve yanında bulunan tanımadığı bir kişinin daha geldiğini ve toplam yedi kişi olduklarını, aynı restoranda sanık ..., ağabeyi ... ile yanlarında bulunan ..., Ismıhan Yetiş, ... ve tanımadığı bir kadının başka bir masada oturduklarını, tanık....’in yanlarından kalkarak sanık ve ağabeyinin olduğu masaya doğru gidip oturduğunu, ne konuştuklarını bilmediğini, bu arada maktul ... ile sohbet ettiklerini, maktulün, sanık ve ağabeyini kasdederek kendisini asılsız yere hırsızlıkla suçladıklarını söyleyerek dertli bir şekilde ağladığını, olayın nasıl yaşandığını anlattığını, maktul ...’in sanık ve ağabeyini orada görmesiyle daha da içerlendiğini, bunun üzerine maktule, yanlarına gidip bu konuyu konuşabileceklerini söylediğini, sanık ve ağabeyinin masasına gittiklerini ve “Dışarı gelin konuşalım” dediklerini, dışarı çıkar çıkmaz sanık ve ağabeyinin kendilerine yumrukla vurduklarını, sanığın elinde siyah saplı, açılır kapanır bir bıçak gördüğünü, sanığın elindeki bıçakla maktulün vücudunun üst kısmına doğru vurduğunu, maktulün bıçak darbesiyle yere düştüğünü ve bir daha da kalkamadığını, sanığın ağabeyi olan Hakan’da bıçak görmediğini ancak onun da maktule yumrukla vurduğunu, maktulün ise sanık ve ağabeyine vurup vurmadığını görmediğini,

Mahkemede ise farklı ve ek olarak; restoran içerisindeki gürültüden konuştuklarının anlaşılamayacağı için sanık ve ağabeyini konuşmak amacıyla dışarı çağırdıklarını, kesinlikle sanık ve ağabeyine küfretmediklerini, birlikte dışarı çıktıklarını ve konuşmaya başlayacakları esnada maktul ...’in geldiğini ve tartışma yaşandığını, tanık Ahmet’in de orada olduğunu ve maktule içeri girmesini söylediğini, içeri giren maktulün kısa bir süre sonra bu kez elinde rakı şişesiyle dışarı çıktığını, ancak şişeyle kime vurduğunu görmediğini, maktulü tekrar içeri gönderdiklerini, bu sırada sanık ...’in elinde bıçak olduğunu, tanık Gültekin’in bıçağı sanığın elinden almaya, sanık ...’in ise üzerlerine doğru gelmeye çalıştığını, sanığın masasında oturan tanıklar Ayşe, Aydın ve Ismıhan’ın kendisini çekerek ters istikamete götürdüklerini, iş yeri sahibi olan tanık Mustafa’nın da geldiğini ve kendisine “Abicim durun ne yapıyorsunuz” dediğini, kendisinin de bir şey yapmadıklarını, art niyetli olmadıklarını söylediğini, bu arada sanık ...’in maktul ...’in üzerine doğru koşarak geldiğini, gelirken arabaya çarptığını ve ayağının sendelemesi nedeniyle arabanın yanına devrildiğini, tekrar kalkıp elinde bıçak olduğu hâlde maktulü tutarak yere çarptığını, sanık ve ağabeyinin maktulün üzerine çökerek o esnada vurduklarını, bunun üzerine yanlarına gidip Hakan’ı omuzlarından tutarak geri çektiğini, maktulün öldüğünü tahmin etmediğini, maktulün sanık ve ağabeyine küfretmediğini, sadece şişeyi kafasında kırdığını, sanığın bunun üzerine bir anda parladığını,

İfade etmişlerdir.

İfade etmişlerdir.

Sanık, susma hakkının hatırlatıldığı ve müdafi huzurunda verdiği kolluk ifadesinde; olay gecesi saat 02.15 sıralarında ağabeyi Hakan’ın kendisini arayarak Hayma Restoranda bulunduğunu, aracının da olmadığını söyleyerek kendisini almasını istediğini, bunun üzerine ağabeyi Hakan’ı almak üzere restorana gittiğini, ağabeyinin isteği üzerine beş dakikalığına oturduğunu, masada tanıklar Aydın, Ismahan, Ayşe ve Zeynep’in de oturmakta olduklarını, kısa bir süre sonra restorana maktul ..., tanıklar Atilla ve....’in, arkadaşlarıyla birlikte geldiklerini, tanık....’in masasından kalkarak yanlarına gelip ağabeyi Hakan’dan müsaade almadan bayanların arasına oturduğunu, ellerini bayanların oturduğu sandalyenin arkasına attığını, kendisine hitaben “Sen beni tanımadın mı?” dediğini, kendisini tanıdığını ancak tanımak zorunda olmadığını söylediğini, “Benim kim olduğumu bilmiyorsun” dediğini, bu arada tanık Ismahan’ın da tanık....’in arkadaşı olduğunu söyleyince masalarında oturabileceğini belirttiğini, iki üç dakika sonra tanık....’in kalkarak kendi masasına gittiğini, hemen ardından aynı masada oturan maktul ... ile inceleme dışı sanık ...’nın yanlarına gelerek “İkiniz de gelin lan buraya” dediğini, bunun üzerine ağabeyi Hakan’la birlikte dışarı çıktıklarını, Atilla ile maktul ...’in de dışarıya geldiklerini, Atilla’nın kendilerine hitaben “Sizin mekânınızı kapattıracağım, seni ve aileni öldüreceğim, sizin a... koyacağım” diyerek hakaret ve tehdit ettiğini, ağabeyi Hakan’ın arkadaş olduklarını, böyle konuşmalarına gerek olmadığını söylemesi üzerine maktul ...’in ağabeyi Hakan’a yumruk salladığını, elinde bulunan bardağı da kendisinin başına vurduğunu, kavga etmeye başlayınca içeride bulunan arkadaşlarının da dışarı çıktıklarını, Atilla ile maktul ...’in ağabeyi Hakan’ın üzerine çullandıklarını, bir ara maktul ...’in restorana girdiğini, elinde büyük rakı şişesiyle geri geldiğini, ağabeyi Hakan’ın başına rakı şişesiyle vurmasıyla başının kanadığını, ağabeyini öldürüyorlar düşüncesiyle cebinde taşıdığı çakı bıçağını çıkararak ağabeyinin yanına gittiğini, maktul ... ile kucaklaştıklarını ve birlikte yere düştüklerini, kendisi altta maktul üstte boğuşurken elindeki bıçağın sol elini kestiğini, bu arada diğer kişilerin ağabeyine saldırdıklarını, maktulün altından kurtularak ağabeyini kurtarmak için yanına gittiğini, maktulün de oturduğu yerden tehdit ve hakaretlerine devam ettiğini, maktulün ne şekilde yaralandığını bilmediğini, olay anında sadece kendisinde bıçak olduğunu, ambulansta tedavisi yapılırken bu bıçağı inceleme dışı sanık ...’e verdiğini, olaydan yaklaşık 1,5 sene önce tüpçüde çalışan maktulün para bozdurmak üzere kendisine ait iş yerine geldiğini, iş yoğunluğundan dolayı parayı bozarken tezgâhın üzerine 1.000 TL koyduğunu, müşterilerle ilgilenirken parayı maktulün almış olduğunu, bu durumu fark edince maktulün iş yerine giderek söylediğini ancak herhangi bir resmî müracaatta bulunmadığını,

Savcılık ve sorguda susma hakkını kullanan sanık mahkemede önceki beyanlarına ek ve farklı olarak; tanık....’in masalarına geldiğinde ellerini ittirerek “Beni tanıdın mı ulan olaydan” dediğini, kendisine masadan kalkmasını söylediğini, tanık....’in kendi masasına döndüğünde aralarında bir şeyler konuştuklarını, yanlarına gelen maktul ... ile Atilla’nın kendilerine hitaben “Ulan ben size demedim mi a... çocukları, İncilipınar Mahallesi bizden sorulur, sizin anlayışınız kıt mı ulan” dediklerini, kendilerini dışarıya çağırdıklarını, kavga etmeye niyetinin olmadığını, kendisini bekleyen ailesi ve bir de işinin olduğunu, arabasının anahtarını bulamadığını, bulsaydı ağabeyi Hakan ile birlikte kaçabileceğini, sonradan Atilla’nın kendisine ait anahtarı alarak kaçmalarını engellemiş olduğunu öğrendiğini, çakı bıçağının o gün için cebinde kalmış olduğunu, kendisini savunmak için eline alıp açtığını, ama herhangi birisine vurma gibi bir niyetinin olmadığını, zaten normalde sol elini kullandığını, ancak bıçağın hep sağ elinde olduğunu, bıçak sol elinde olsaydı vuruş şekli daha farklı olacağından daha fazla saplanacağını, ancak bıçağın maktulün vücuduna sadece 4 cm girdiğini, maktulün ağabeyi Hakan’ın başına şişeyle vurması üzerine yanlarına giderken ayağının kaydığını, aracın ön tarafına doğru düştüğünü, maktulün elindeki cam parçalarıyla kendisine saldırdığını, maktulün kaktırmasıyla sol elinde telefon, sağ elinde bıçak olacak şekilde altta kaldığını, maktulün üzerine atlamasıyla birlikte şoka girdiğini, kimseye girmemesi için bıçağın ağzını kapatmaya çalıştığını, tam kapatmaya çalışırken maktulün eliyle eline bastırması üzerine bıçağın elini kestiğini, elinin kanamasıyla hemen alttan kaçarak kaçıp ağabeyi Hakan’ın yanına gittiğini, maktulü öldürmek gibi bir niyetinin olmadığını, öldürmek isteseydi bıçağı 4 değil 34 cm sokabileceğini, saldırıyı defetmek için kendisini koruduğunu, suçlamayı kabul etmediğini,

Savunmuştur.

Uyuşmazlıkların ayrı ayrı değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

I- Sanık ...’nın eyleminin kasten öldürme suçunu mu, yoksa kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu mu oluşturduğu;

5237 sayılı TCK’nın “Kasten Öldürme” başlığı altında düzenlenen 81. maddesi;

"Bir insanı kasten öldüren kişi, müebbet hapis cezası ile cezalandırılır”,

“Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama” başlıklı 87. maddesinin 4. fıkrası ise;

“Kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelmişse, yukarıdaki maddenin birinci fıkrasına giren hâllerde sekiz yıldan oniki yıla kadar, üçüncü fıkrasına giren hâllerde ise oniki yıldan onaltı yıla kadar hapis cezasına hükmolunur”,

Şeklinde hükümler içermektedir.

5237 sayılı TCK’nın “Kasten Öldürme” başlığı altında düzenlenen 81. maddesi;

"Bir insanı kasten öldüren kişi, müebbet hapis cezası ile cezalandırılır”,

“Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama” başlıklı 87. maddesinin 4. fıkrası ise;

“Kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelmişse, yukarıdaki maddenin birinci fıkrasına giren hâllerde sekiz yıldan oniki yıla kadar, üçüncü fıkrasına giren hâllerde ise oniki yıldan onaltı yıla kadar hapis cezasına hükmolunur”,

Şeklinde hükümler içermektedir.

Konuya ilişkin TCK'nın 87. maddesinin gerekçesinde ise; “Dördüncü fıkrada, kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelmiş olması hâline ilişkin hükme yer verilmiştir. Neticesi sebebiyle ağırlaşmış bu kasten yaralama hâllerinde, failin bu ağır neticeden sorumlu tutulabilmesi için, ‘Genel Hükümler Kitabı’nda yer alan netice sebebiyle ağırlaşmış suçlara ilişkin hükümler, burada da geçerlidir” açıklamasına yer verilmiştir.

765 sayılı TCK’da objektif sorumluluk esasına dayanan düzenlemelere yer verilmiş iken, 5237 sayılı TCK’da objektif sorumluluk esası benimsenmemiştir. Suçu, “kanunda tanımlanmış bir haksızlık” olarak öngören yeni suç teorisinde, bir hareketi yapan kişi, bu hareketin tüm sonuçlarından her şartta sorumlu tutulmamakta, bir başka anlatımla “kusursuz sorumluluk” terk edilmiş olmaktadır. (İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 8. Bası, s.161.)

765 sayılı TCK’daki objektif sorumluluk esasının yerine 5237 sayılı TCK’da haksızlığın bir gerçekleştirilme şekli olarak kast-taksir kombinasyonuna, yani netice sebebiyle ağırlaşmış suçlara yer verilmiştir. Bu nedenle uyuşmazlığın çözümü için, 5237 sayılı TCK’nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde, suçun manevi unsurları arasında gösterilen kast-taksir kombinasyonu, yani netice sebebiyle ağırlaşmış suç üzerinde durulmalıdır.

5237 sayılı TCK’nın “Netice sebebiyle ağırlaşmış suç” başlıklı 23. maddesi;

“(1) Bir fiilin, kastedilenden daha ağır veya başka bir neticenin oluşumuna sebebiyet vermesi halinde, kişinin bundan dolayı sorumlu tutulabilmesi için bu netice bakımından en azından taksirle hareket etmesi gerekir” şeklindedir.

Buna göre; failin gerçekleştirdiği bir eylemde, kastettiğinden daha ağır veya başka bir sonucun meydana gelmesi hâlinde, sorumlu tutulabilmesi için netice bakımından en azından taksirle hareket etmiş olmasının kabulü gerekmektedir. Fail, bu sonucun meydana gelmesinden taksirle bile sorumlu tutulamıyorsa, objektif sorumluluğun kaldırılmasının doğal bir sonucu olarak sadece nedensellik bağının bulunuyor olması, neticeden sorumlu tutulması için yeterli olmayacaktır.