muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9204, Karar No: 2019/11258, Tarih: 07.11.2019

2-Sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde:

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 07/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6195, Karar No: 2018/5534, Tarih: 03.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/6195 E.  ,  2018/5534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet (sanık ...), beraat (sanık ...)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında müşteki ...'e yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından; müşteki ...'a yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından; sanık ... hakkında müşteki ...'a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık ... hakkında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında müşteki ...'e yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından; müşteki ...'a yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından; sanık ... hakkında müşteki ...'a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

a)Suç tarihinde evleri bitişik olan müştekilerden...'in ikametinden alınan anahtar ile ikametin önünde park halinde bulunan .... plakalı aracının çalınması, müşteki ....'in ise ikametinden çalınan eşyaların bir kısmının aynı gün şüphe üzerine kolluk görevlilerince yapılan takip sonucu, sanık ...'ın kullandığı araçta ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, suçtan kısa bir süre sonra suça konu eşyaların ele geçirilmesi üzerine atılı suçlamalar konusunda ikrarda bulunan ve sanık ... ile aynı araçta yakalanan sanık ...'ün müşteki...'e ait aracı açık kimliği tespit edilemeyen ... ile birlikte çaldığını beyan etmesi, müşteki...'e ait aracın hırsızlık olayından kısa bir süre sonra sanıkların bulunduğu araçla peşpeşe giderken kolluk görevlileri tarafından görülmesi ve suça konu aracı terk ederek inen ve kimliği tespit edilemeyen şahsın sanıkların bulunduğu araca binmek istemesi karşısında, sanık ...'ın dosya içerisindeki maddi delillerle örtüşmeyen ve suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmek suretiyle mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmolunması,

b)Sanık ...'ün müşteki ...'ın ikametinden gerçekleştirdiği hırsızlık ile ilgili mala zarar verme suçunu da işlediği iddiası ile hakkında kamu davasının açıldığı, ancak 21/07/2013 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporunda müştekiye ait ikametin batı cephesinin açık olan penceresinden girilerek hırsızlık eyleminin gerçekleştirildiğinin belirtilmesi karşısında, mala zarar verildiğine dair bir tespit bulunmadığı, ikamette ''zararın'' ne şekilde oluştuğunun denetime olanak verecek şekilde açıklanması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21102, Karar No: 2013/12158, Tarih: 13.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/21102 E.  ,  2013/12158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, Bütçe Uygulama Talimatlarına uygun bir şekilde hastanelere kan ve kan komplentlerini teslim etme yükümlülüğünü yerine getirdiği halde davalı tarafından yapılan kesintiler nedeniyle hakedişlerinin eksik olarak ödendiğini, yapılan kesintilerin hukuka uygun olmadığını bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve ıslahla birlikte 2.801,58 TL nin fatura tarihine 45 gün daha eklenmek suretiyle bulunacak tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 2.801,58 TL nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Mahkemece, davanın kabulü ile; 2.801,58 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Davacı, 20.03.2012 tarihinde mahkemeye sunduğu ıslah dilekçesi ile talep ettiği alacak miktarını artırmıştır. Hal böyle olunca,hükmedilen alacağa dava dilekçesinde talep edilen 1.801,00 TL yönünden dava tarihinden itibaren; ıslah dilekçesi ile talep edilen 1.000,58 TL' e ise ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken tüm alacağa dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HMK'nun 438/7.maddesi gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının birinci bendindeki '2.801,58 TL 'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine' cümlesinin çıkartılarak yerine '2.801,58 TL'nin 1.801,00 TL'lik kısmının dava tarihinden itibaren, 1.000,58 TL'lik kısmının ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine' cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2964, Karar No: 2010/6817, Tarih: 30.11.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/2964 E.  ,  2010/6817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, haksız fiilden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma, toplanan deliller hüküm vermeye yeterli değildir.

Organizi Sanayi Bölgesi Kanunu'nun 20.maddesi hükmünde, OSB'lerin ihtiyacı olan elektrik, su, kanalizasyon, doğalgaz, arıtma tesisi, yol, haberleşme, spor tesisleri gibi alt yapı ve genel hizmet tesislerini kurma ve işletme, kamu ve özel kuruluşlardan satın alarak dağıtım ve satışını yapma, üretim tesisleri kurma ve işletme hakkının sadece OSB'nin yetki ve sorumluluğunda olduğu açıklanmıştır.

HUMK 275. maddesi hükmüne göre, ancak çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişi oy ve görüşünün alınmasına karar verilebilir. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği ve hakimlik mesleğinin gereği olarak hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda bilirkişi incelemesi yaptırılamaz. HUMK'nun 284. maddesi hükmüne göre de hakim, bilirkişi raporunu yeterli görmezse bilirkişiden ek rapor alabileceği gibi, gerçeğin ortaya çıkması için yeni bir bilirkişi incelemesi de yaptırabilir. Ayrıca davanın tarafları da rapora itiraz ederek yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmasını isteyebilirler. Bilirkişi raporuna itiraz edilmesi halinde, itirazların yerinde olup olmadığının değerlendirilmesi de özel ve teknik bir bilgiyi gerektireceğinden hakim itirazı kendisi değerlendiremez ve ek rapor almadan veya yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırmadan hüküm veremez.

Somut olaya gelince; davacı, davalının yağmur sularının tahliyesine elverişli altyapı tesis etmemesi nedeniyle işyerini yağmur suyunun bastığını öne sürmüştür. Davalı ise, Organize Sanayi Bölgesi alt yapı tesislerinin devrinin yapılmadığını, bu nedenle hasardan Organize Sanayi Bölgesi Başkanlığının sorumlu olduğunu savunarak husumetten ret kararı verilmesini istemiştir. Mahkemece bilgisine başvurulan uzman bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, su baskının davacı binasının üst tarafından ve sağ yan bahçede bulunan rögarlardan kaynaklandığı açıklanmıştır. Mahkemece rögarların yapım hatası bulunup bulunmadığının, kapasitelerinin yağmur suyunu tahliye etmeye yeterli olup olmadıklarının ve rögarların binayla bağlantısının nasıl olduğunun yeterince tespit edilemediği, zararın meydana gelmesinde davalının sorumluluğunun dolayısıyla uygun illiyet bağının yeterince belirlenemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Somut olayda zarar hesaplanmasının özel ve teknik bir bilgiyi gerektirdiği, rapora itirazı hakimin değerlendiremeyeceği kuşkusuzdur. Bilirkişi raporunu yetersiz bulan mahkeme hakiminin aynı bilirkişiden ek rapor ya da yeni bir bilirkişiden yeni bir rapor almaksızın kendi hukuki bilgisi ile kusur değerlendirmesi yapması ve bilirkişi düşüncesine aykırı karar vermesi yasal olarak mümkün değildir. Eksik araştırma ve soruşturma ile yasal düzenlemelere aykırı biçimde karar verilemez.

Hal böyle olunca, mahkemece öncelikle davanın esasına girilmesini engelleyen husumet sorunu çözüme kavuşturulmalı, OSB Kanunun 20. maddesi hükmü de gözetilerek davalının zarardan sorumlu olup olmadığı duraksamasız belirlenmeli, davalının zarardan sorumlu olduğu kabul edildiği takdirde kusur durumunun belirlenmesi için aynı bilirkişiden ek rapor ya da yeni bir bilirkişiden rapor alınmalı, raporlar arasında çelişki meydana gelmesi halinde gerekirse üçüncü kez bilirkişi incelemesi yaptırılarak çelişki giderilmeli, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma yapılmadan eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ve davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen harçların istek halinde taraflara iadesine, 30.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5548, Karar No: 2021/5634, Tarih: 15.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5548 E.  ,  2021/5634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden ise kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, Karacabey İlçesi, ... Mahallesi, 6107 parsel sayılı taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK 353/1-b-2 maddesi uyarınca domates, dolmalık biber ve arpacık soğan münavebe ürünlerinin üretim masraflarının, brüt gelirin 1/3 'ü oranında alınarak değerinin tespit edilmesi yönünden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

İlk derece mahkemesince tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma kararı ile bloke edilen bedel mahsup edildikten sonra kalan fark bedele dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin dolduğu tarihi takip eden 16.11.2016 tarihinden ilk derece mahkemesinin karar tarihi olan 27.12.2017 tarihine kadar, Bölge Adliye Mahkemesince tespit edilen fark bedele 16.11.2016 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

İlk derece mahkemesince tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma kararı ile bloke edilen bedel mahsup edildikten sonra kalan fark bedele dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin dolduğu tarihi takip eden 16.11.2016 tarihinden ilk derece mahkemesinin karar tarihi olan 27.12.2017 tarihine kadar, Bölge Adliye Mahkemesince tespit edilen fark bedele 16.11.2016 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 2018/1129 E 2020/168 K. sayılı ilamının B-3 nolu bendinde yer alan (74.070,53TL'ye) ibaresinin çıkartılmasına yerine (ilk derece mahkemesince tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma dosyasında depo edilen bedelin mahsubu ile kalan 11.039,57 TL'ye) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 15/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17688, Karar No: 2017/8980, Tarih: 01.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17688 E.  ,  2017/8980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketlerin, düzenlediği faturalar ile müvekkilinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 5.000 TL bedelin işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; 04/04/2016 havale tarihli dilekçesi ile de talebini 32.071,78’ye yükseltmiştir.

Davalılar, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece; davalı şirketlerin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama

./..

-2-

arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

../...

-3-

2-) Bozma nedenlerine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

../...

-3-

2-) Bozma nedenlerine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/36518, Karar No: 2013/27967, Tarih: 25.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/36518 E.  ,  2013/27967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Koşulları gerçekleştiği halde sanık ... hakkında TCK.nun 58/7 madde ve fıkrası uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıkların, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin edilmesine karşın hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının farklı bir gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

2- TCK.nun 62. maddesi uyarınca hapis cezasından indirim yapıldığı halde adli para cezasına esas alınan birim gün sayısından indirim yapılmaması,

3- Adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının TCK.nun 52/2 madde ve fıkrası uyarınca adli para cezasına çevrilmemiş olması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklara TCK.nun 245/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında adli para cezasına esas alınan 30'ar günün 5'er güne indirilmesi, TCK.nun 62. maddesi uygulamasına yönelik paragraftaki 2 yıl 6'şar ay hapis ibaresinden sonraki kısmın çıkarılarak yerine ''ve 4'er tam gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası gereğince sanıklara tayin olunan 4'er günün günlüğü takdiren 20 TL'den çarpılarak 80'er TL adli para cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına'' ibaresinin hükümlere eklenmesi suretiyle hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.