muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10978, Karar No: 2014/13249, Tarih: 28.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/10978 E.  ,  2014/13249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 7. İŞ MAHKEMESİ (KARTAL 3. İŞ)

TARİHİ : 19/12/2011

NUMARASI : 2010/495-2011/871

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı T.C. S.. B.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Bakanlığa ait işyerinde alt işveren işçisi ve temizlik görevlisi olarak çalışırken, iş sözleşmesini emeklilik sebebiyle feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. S.. B.. vekili, davacının alt işveren işçisi olduğundan husumet ehliyetlerinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı B.. Ş.., davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının baştan beri T.C. Sağlık Bakanlı'ğı işçisi olup alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak, tüm davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C. S.. B.. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.C. S.. B..'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren, bir iş yerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2 nci maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Yasanın 2 nci maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliği’nin 11 inci maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla İş Kanunu’nun 2 nci maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanunu’nda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Muvazaada, taraflar arasında üçüncü kişileri aldatma kastı bulunmakta ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaa genel ispat kuralları ile ispat edilebilir. Bundan başka İş Kanunu’nun 2 nci maddesinin yedinci fıkrasında sözü edilen hususların, aksi kanıtlanabilen adi kanunî karineler olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı Yasa ile İş Kanunu’nun 2 nci maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olan ortaklıklara dair ayrık durumlar düzenlenmiştir. Ancak, maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Yasal olarak verilmesi mümkün olmayan bir işin alt işverene bırakılması veya muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde, işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin yedinci fıkrasında açık biçimde ifade edilmiştir. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunamaz. Muvazaaya dayanan bir ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi olmakla kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, İş Kanunu’nun 5 inci maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, Anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur. Dairemizin kararları da bu doğrultudadır (Yargıtay 9.HD. 24.10.2008 gün 2008/ 33977 E, 2008/ 28424 K.).

İş Kanunu’nun 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 15.5.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5763 sayılı Yasanın 1 inci maddesiyle değiştirilmiş ve alt işverenin işyerini bildirim yükümü getirilmiştir. Alt işveren bu bildirimi asıl işverenle aralarında düzenlenmiş olan yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte yapmak durumundadır. Alt işverenlik sözleşmesi ilgili bölge müdürlüğü ile gerektiğinde iş müfettişleri tarafından incelenecek ve kurumca re’sen muvazaa araştırması yapılabilecektir.

Muvazaanın tespiti halinde bu yönde hazırlanan müfettiş raporu ilgililere bildirilir ve ilgililer altı işgünü içinde yetkili iş mahkemesine itiraz edebilirler. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. İş müfettişliği tarafından hazırlanan muvazaalı alt işverenlik ilişkisinin tespit edildiği rapora ilgililerin süresi içinde itiraz etmemesi ya da mahkemece muvazaalı işlemin varlığına dair hüküm kurulması halinde, alt işverenliğe dair tescil işlemi iptal edilir. Bu halde alt işveren işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.

Asıl işveren alt işveren ilişkisi ve muvazaa konuları, 5763 sayılı Yasayla İş Kanunu’nda yapılan değişiklikler ve buna bağlı olarak çıkarılan Alt İşverenlik Yönetmeliği’nin ardından farklı bir anlam kazanmıştır. Yönetmelikte “yazılı alt işverenlik sözleşmesi”nden söz edilmiş ve çeşitli tanımlara yer verilmiştir.

Alt İşverenlik Yönetmeliği’nde;

1) İşyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde uzmanlık gerektirmeyen işlerin alt işverene verilmesini,

2) Daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile kurulan alt işverenlik ilişkisini,

3) Asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak hakları kısıtlanmak suretiyle çalıştırılmaya devam ettirilmesini,

4) Kamusal yükümlülüklerden kaçınmak veya işçilerin iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi yahut çalışma mevzuatından kaynaklanan haklarını kısıtlamak ya da ortadan kaldırmak gibi tarafların gerçek iradelerini gizlemeye yönelik işlemleri,

İhtiva eden sözleşmeler muvazaalı olarak açıklanmıştır.

Somut olayda, davalı Bakanlık, Kartal Yavuz Selim Devlet Hastanesi’nin temizlik işlerini ihale ile alt işverenlere vermiştir. Davacı bu işyerinde temizlik işçisi olarak çalışmış ve primleri alt işveren olan diğer davalı tarafından yatırılmıştır. Gerek davacının gerekse davalıların muvazaa yönünde bir iddiası ve savunması olmadığı gibi davalılar arasındaki ası-alt işveren ilişkisi muvazzaaya dayanmayıp, geçerlidir. Mahkemece, alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun kabulü isabetsizdir.

3-Somut olayda mahkemece, davacının emeklilik sebebiyle akdi feshettiği kabul edilerek, kıdem tazminatı alacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak dava dosyasında davacının gerek emekli olduğuna ve gerekse yaşlılık aylığı bağlandığına dair belgeyi işverene verdiğine dair delil bulunmamaktadır.

3-Somut olayda mahkemece, davacının emeklilik sebebiyle akdi feshettiği kabul edilerek, kıdem tazminatı alacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak dava dosyasında davacının gerek emekli olduğuna ve gerekse yaşlılık aylığı bağlandığına dair belgeyi işverene verdiğine dair delil bulunmamaktadır.

Mahkemece, davacının tahsis dosyası getirtilerek emekli olduğu anlaşılır ise kıdem tazminatı isteğinin hüküm altına alınması, aylık bağlama belgesi işverene verilmiş ise kıdem tazminatı faizinin belgenin verildiği tarihden itibaren başlatılması, işverene bildirim yoksa faizin dava tarihinden itibaren başlatılması, davacı eğer emeklilik koşullarını taşımıyor ise kıdem tazminatı isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

4-492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/J maddesi uyarınca davalı T.C. S.. B.. harçtan muaf olmasına rağmen mahkemece harca mahkûm edilmesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 28.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19343, Karar No: 2021/9810, Tarih: 18.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19343 E.  ,  2021/9810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun yargılama aşamasında alınan savunmasında, “...Benim okulum Hereke'de dir. Ben Körfezkent'te oturmaktayım. Yenikent arabalarına binerek E-5 'e iniyordum. ...'ten Hereke'ye gitmekte olan halk otobüslerine biniyordum. Parmak izim o nedenle çıkmış olabilir...” şeklindeki beyanı ile tüm aşamalarda suçlamaları kabul etmediğinin anlaşılması ve parmak izinin bulunduğu yer karşısında; öncelikle hırsızlığın yapıldığı halk otobüsünün suç tarihinde ve öncesinde hangi hatlar arasında çalıştığı, suça sürüklenen çocuğun savunmasında belirttiği güzergahta, ulaşım amaçlı kullanıp kullanılmadığı hususlarının tespiti ile, suça sürüklenen çocuğa, suç tarihinde telefon kullanıp kullanmadığı, kullanıyorsa numarasının sorulması suretiyle ve BTK'dan sorularak tespit edilen telefon numarası ile soruşturma aşamasında savunması alınırken bildirdiği telefon numarasına ilişkin suç tarihini kapsayacak şekilde ... kayıtlarının alınarak dosya arasına konulmasından sonra, kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19239, Karar No: 2013/21487, Tarih: 05.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/19239 E.  ,  2013/21487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...'ın, bir nedene dayan- mayan, sanık ... müdafiinin, sanığın suç kastı bulunmadığına, delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına, sanık lehine hükümlerin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 05.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3110, Karar No: 2015/4214, Tarih: 17.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3110 E.  ,  2015/4214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ...’in 02/07/2007 tarihinde ... İli, ... İlçesi, ... Caddesi, No: ... adresinde faaliyet göstermekte olan ... İnşaat Malzemeleri Turizm Emlak Nakliye Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi isimli firmayı İsmail ... ve ... isimli kişiler adına düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanlarını kullanmak suretiyle satın aldıkları, sanıkların daha sonra söz konusu şirket adına ... Bankası Demetevler/... Şubesi nezdinde çek hesabı açtırdıkları ve bu hesap üzerinden çek karnesi aldıkları, bilahare bu çek karnesi içerisinde yer alan ... seri numaralı çek yaprağını keşidecisi ... İnşaat Malzemeleri Turizm Emlak Nakliye Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, keşide yeri ..., keşide tarihi 30/06/2008, çek bedeli 10.000 TL olacak şekilde tanzim eden sanıkların söz konusu çeki piyasaya sürdükleri, hamiline olarak düzenlenmiş bu çekin ciro yolu ile katılan ... 'a geçtiği, adı geçen katılan tarafından suça konu çekin 01/07/2008 tarihinde bankaya ibraz edildiği, banka görevlilerince yapılan kontroller neticesinde söz konusu çekin sanıklar Yaşar ve Bayram tarafından dolandırıcılık amacı ile kurulmuş şirket adına açılmış hesap üzerinden düzenlenmiş bir çek olduğunun tespit edildiği ve bu tespit üzerine çek bedelinin katılana ödenmediği, sanıkların bu şekilde sahte oluşturdukları bankanın maddi varlığı niteliğindeki çeki piyasaya sürmek suretiyle üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia ve kabul edildiği somut olayda;

Sanıkların aşamalardaki savunmalarında; “suça konu çeki kendilerinin tanzim etmediğini, zira içerisinde söz konu çek yaprağının da bulunduğu çek karnesini suç tarihinden önce kaybettiklerini, bu durumu ilgili banka şubesine hem sözlü ve hem de yazılı olarak bildirdiklerini, diğer yandan katılan ...’ı da tanımadıklarını, bu kişi ile herhangi bir ticari ilişkilerinin olmadığını, zaten suç tarihinde başka bir suçtan dolayı cezaevinde bulunduklarını, bu nedenle üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmediklerini” beyan etmeleri, dosya içerisinde bulunan 22/06/2011 tarihli bilirkişi raporundan suça konu çekin ön yüzünde bulunan keşideci imzaları ile diğer yazıların sanıkların eli ürünü olmadığının anlaşılmış olması, katılan ...’ın aşamalardaki ifadelerinde; “suça konu çeki 2008 yılı Mart ayında mermer ticareti yaptığı çekin arka kısmında birinci ciranta olarak isim ve imzası bulunan ... isimli kişiden aldığını, sanıkları tanımadığını ve sanıklarla herhangi bir ticari ilişkinin olmadığını” beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle söz konusu çekte birinci ciranta olarak yer alan ve suça konu çeki katılana veren kişi olan ...’ün açık kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilerek bu kişinin tanık olarak dinlenmesi, ifadesinde adı geçen sanıkları ve katılan ...’ı tanıyıp tanımadığının, bu kişilerle herhangi bir ticari ilişkisinin bulunup bulunmadığının, suça konu çekin ne şekilde ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak kendisine geçtiğinin, söz konusu çekin ön yüzünde yer alan keşideci imzası ve diğer yazılarla çekin arka kısmında yer alan birinci ciranta isim ve imzalarının kendisine ait olup olmadığı hususlarının sorulması, gerekirse çekte yer alan yazı ve imzaların ... isimli kişiye ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, bilahare ilgili banka şubesine yazı yazılarak sanıklar tarafından aralarında suça konu çek yaprağının da yer aldığı çek karnesinin kaybolduğuna ilişkin bankaya yapılan sözlü veya yazılı herhangi bir müracaatın olup olmadığının sorulması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre, sanıkları hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10918, Karar No: 2012/12050, Tarih: 03.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/10918 E.  ,  2012/12050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın soya fasülyesi yağı imalini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 03.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13825, Karar No: 2022/9531, Tarih: 19.12.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/13825 E.  ,  2022/9531 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.....2018 tarih ve 2018/600 - 2018/408 sayılı kararı

Suç : Örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

Bölge adliye mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan kanuna eklenen geçici 5. maddenin 1/f bendinde öngörülen süre içinde temyiz edilmekle,

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Bank ...'daki hesap kayıtları ve bilirkişi raporu üzerinde yapılan incelemeye göre, her ne kadar talimat dönemlerine uygun düşen katılım hesabı açma ve para yatırma işlemleri olduğu görülmüşse de; sanığın hesabındaki para yatırma, çekme, katılım hesabı açma işlemlerinin Banka'nın ...'ye devrinden sonra da devam ettiği, diğer talimat dönemleri ile uyumlu işlemlerinin bulunmadığı, Bankasya nezdindeki işlemlerinin rutin bankacılık işlemleri dışında değerlendirilemeyeceği nazara alındığında sanığın mahkumiyetine esas alınan tanık ...... ile sanık hakkında beyanı bulunan Kasım Gök'ün usulüne uygun bir şekilde tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması, tanığın ifadesinde geçen toplantıların mahiyet ve içeriği ile sanığın bu toplantılardaki rolü ve örgütteki konumu ile ilgili olarak ayrıntılı beyanının alınması, sanık ile ilgili bilgi ve görgülerinin sorulup tüm dosya kapsamının bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31016, Karar No: 2013/1855, Tarih: 04.02.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/31016 E.  ,  2013/1855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Silahın müsaderesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

2797 sayılı Yargıtay Kanununun, 6110 sayılı Kanunun 8.maddesi ile değişik 14.maddesi ve 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı kararı uyarınca,iddianamedeki sevk ve anlatıma göre, temyiz incelemesi görevi Yüksek 4.Ceza Dairesine ait olduğundan dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 04/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11275, Karar No: 2011/18648, Tarih: 23.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11275 E.  ,  2011/18648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2583, Karar No: 2013/4711, Tarih: 28.03.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/2583 E.  ,  2013/4711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava konusu taşınmazın satışına ilişkin olarak ilgili belediye meclisi tarafından satışa karar veren belediye encümenine bu konuda yetki verildiğine ilişkin belediye meclis kararının olup olmadığı ilgili yerlerden sorularak varsa okunaklı bir suretinin temin edilerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 28.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.