muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18676, Karar No: 2014/9832, Tarih: 20.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/18676 E.  ,  2014/9832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocukların birlikte gezerken .. ...'nin önünden geçtikleri sırada, suça sürüklenen çocuk ...'ın okulu yakacağını söyleyerek okul binasından içeri girdiği, ...'in de onun ardından okulun içine girdiği, birlikte lisenin 10/A ve 10/B sınıflarının öğretmen koltuklarını yaktıkları iddia olunan olayda;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocukların 18 yaşını ikmal etmemelerine karşın bir kısım duruşmaların gizli yerine açık olarak yapılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-5275 sayılı CGİK'nin 106/4. maddesi uyarınca, çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

b-Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesine aykırı olarak suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK’nın 150/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafii için suça sürüklenen çocuktan vekalet ücreti alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına ilişkin paragraf ... ücretinin suça sürüklenen çocuktan tahsil edilmesi ile ilgili bölümün çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun, hüküm tarihi itibariyle onsekiz yaşını ikmal etmiş olması nedeniyle, kendisine tayin edilen zorunlu müdafiinin yokluğunda karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlandığına yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliği'nin 20/1-7. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-5275 sayılı CGİK'nin 106/4. maddesi uyarınca, çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

c-Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesine aykırı olarak suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK’nın 150/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafii için suça sürüklenen çocuktan vekalet ücreti alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14590, Karar No: 2012/21413, Tarih: 20.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14590 E.  ,  2012/21413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

(ŞİŞLİ 4. SULH HUKUK MAHKEMESİ)

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 15. Sulh Hukuk (Şişli 4. Sulh Hukuk Mahkemesi) Mahkemesi’nce verilen 16/06/2011 tarih ve 2009/574-2011/814 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat emtia abonman sigorta poliçesine bağlı olarak sigortalı bulunan TV tüpü emtiasının davalı taşıyıcı tarafından Polonya'dan Türkiye'ye taşınırken varma yerinde yapılan kontrolde hasarlı olduğunun tespit edildiğini, sigortalıya 2.161,00 TL hasar bedeli ödendiğini, davalının kusuru sebebi ile ödenen hasar bedelinin davalıdan tahsili için icra takibi başlatıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ve takibin durduğunu ileri sürerek, Şişli 3.İcra Müdürlüğü'nün 2009/16969 esas sayılı takip dosyasındaki itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin taşımada oluşacak hasarlar için Ergo Sigorta A.Ş.'ye CMR sigortası yaptırdığını, davanın bu şirkete ihbar edilmesi gerektiğini, sigortalının mal bedelini ödeyip ödemediğinin sorulması gerektiğini, yapılan nakliye sırasında herhangi bir kaza meydana gelmediğini, hasarın yükleme veya boşaltma sırasında veya istiften kaynaklandığını, nakliyecinin sorumlu olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabülüne, davalının Şişli 3.İcra Müdürlüğü'nün 2009/16969 Esas sayılı takip dosyasındaki itirazının kısmen iptaline, 1.964,00 TL asıl alacak üzerinden takibin devamına, takip tarihinden geçerli şekilde talep gibi faiz uygulanmasına, alacağın tespiti yargılamayı gerektirdiğinden tazminata hükmolunmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının sigortalısı ile davalı taşıyıcı arasında düzenlenen taşıma sözleşmesi nedeni ile ödenen hasar bedelinin davalı taşıyıcıdan TTK.'nun 1301 nci maddesi gereğince rücuen tazmini amacıyla girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece ek bilirkişi raporuna dayalı olarak davanın kısmen kabülüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının sigortalısı ile davalı taşıyıcı arasında düzenlenen taşıma sözleşmesi nedeni ile ödenen hasar bedelinin davalı taşıyıcıdan TTK.'nun 1301 nci maddesi gereğince rücuen tazmini amacıyla girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece ek bilirkişi raporuna dayalı olarak davanın kısmen kabülüne karar verilmiştir.

Ancak dava konusu taşıma, uluslararası bir taşıma olup, bu taşımaya uygulanması gereken Karayolu ve Milletlerarası Mal Nakliyesi Mukavelesi İle İlgili Anlaşma (CMR)'nın 17/1. maddesi uyarınca kural olarak taşıyıcı malları teslim aldığı andan teslim edilinceye kadar bunların tamamen veya kısmen kaybından ve vukubulacak hasardan sorumlu ise de, aynı Konvansiyon'un 17/4-b bendinde malların hatalı ambalajlanmış olması, "c" bendinde ise malların gönderici, alıcı veya bunlar adına hareket eden şahıslar tarafından taşınması, yüklenmesi, istif edilmesi veya boşaltılması hallerinde oluşan hasarlardan taşıyıcının sorumlu olmayacağı düzenlenmiştir. Somut uyuşmazlıkta da davalı vekilince hasarın yükleme, boşaltma, istifleme ve ambalaj yetersizliğinden kaynaklandığı ve müvekkilinin hasardan sorumlu olmadığı savunulmuştur. Mahkemece hükme esas alınan 23.04.2011 tarihli ek bilirkişi raporunda emtiaların gönderici tarafından araca yüklendiği, hasarın nakliye sırasında kötü istifleme ve ambalaj yetersizliğinden meydana gelmediği, sürücünün çok ani fren, keskin viraj ve hızla kullanım sonucu aracın sarsıntısından meydana gelebileceği, CMR 17/4-b ve 17/4-c maddelerine göre nakliyeyi gerçekleştirenin basiretli bir tacir gibi davranıp aracın yetersiz yüklenmesinde nakliye sırasında gelebilecek hasarlara karşı bir itirazının bulunmaması bakımından olayda davalının %100 kusurlu olduğu kabül edilmişse de, bu konuda görüşüne başvurulan bilirkişilerin mesleği avukat ve elektrik mühendisi olup, uzmanlık alanı dava konusu cam televizyon tüpü emtiasının ambalajının mevcut taşımaya uygun bulunup bulunmadığı yükleme ve istiflemenin usulüne uygun olup olmadığı Dairemizin emsal kararlarında belirtildiği üzere taşıyıcının nezaret görevini yerine getirip getirmediği konusunda görüş bildirmek için yeterli değildir.

Bu durumda mahkemece, zararın öncelikle ambalaj, yükleme veya boşaltma hatasından mı yoksa taşıma kusurundan mı kaynaklandığı tartışmasız bir şekilde ortaya konulduktan sonra, eğer zararlı sonuç ambalaj, yükleme veya boşaltma hatasından kaynaklanmışsa ambalaj, yükleme veya boşaltmanın kime ait olduğu belirlenip gönderene ait olduğu takdirde davalı taşıyıcının nezaret yükümlülüğü de dikkate alınarak, bu konularda uzman bilirkişilerden rapor alındıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olmuş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabülü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2119, Karar No: 2009/8237, Tarih: 10.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/2119 E.  ,  2009/8237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı şirkete ZMSS ve İMSS'lı aracın sebebiyet verdiği kazada müvekkiline ait aracın hasarlandığını, tesbit bilirkişi raporuna göre 35.053.-TL hasar meydana geldiğini belirterek, bu meblağın muaccel olduğu tarihten işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin azami poliçe limiti ile gerçek zarardan sorumlu olduğunu, hasar dosyasının açıldığını, davacının iddiasını ispat etmesi gerektiğini, dava tarihinden itibaren faiz istenebileceğini, kazanın beyan edilen şekilde meydana gelmediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu ile davalı şirkete sigortalı aracın, davacı aracında meydana gelen hasara neden olmadığı, sabit olduğundan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Kaza tesbit tutanakları aksi ispat edilinceye kadar geçerli belgelerdendir. Davaya konu olayla ilgili düzenlenen trafik kazası tesbit tutanağında açıklanan kazanın oluş şekli ile hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda benimsenen oluş şekli farklı olup, bu hususta kaza tesbit tutanağı ile bilirkişi raporu arasında çelişki meydana gelmiştir.

Bu durumda mahkemece, 29.1.2008 tarihli kaza tesbit tutanağında isim ve imzaları bulunan zabıt mümzilerinin tanık sıfatıyla dinlenmeleri, olayın kaza tutanağında belirtildiği şekilde mi yoksa bilirkişi raporunda açıklandığı gibi mi meydana geldiği konusunda bilgilerine başvurulması, daha sonra Karayolları Genel Müdürlüğü fen heyetinden seçilecek uzman bilirkişi kurulundan tüm dosya kapsamı gözönünde bulundurularak kusur ve hasar yönünden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6061, Karar No: 2017/4653, Tarih: 11.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/6061 E.  ,  2017/4653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya tetkik edildi.

Sanık hakkında katılan mağdure Zeliha'ya yönelik işlediği çocuğun basit cinsel istismarı suçundan dolayı mahkemece gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan 22.03.2016 gün ve 2012/404 Esas, 2016/162 sayılı mahkumiyet hükmünün temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10.11.2016 gün ve 2016/7397 Esas, 2016/7736 Karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği dosya içeriğinden anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiziyle ilgili yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 05.06.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25191, Karar No: 2019/21080, Tarih: 13.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/25191 E.  ,  2019/21080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, davalı şirkete ait işyerinde genel müdür olarak 08.11.2006 tarihinden dava tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, en son aylık net ücretinin 5.000,00 TL olduğunu, ancak Sosyal Güvenlik Kurumu’na eksik bildirim yapıldığını, aylık ücretlerinin sürekli eksik ve gecikmeli olarak verildiğini, toplam 158.000,00 TL ücret alacağı bulunduğunu, yıllık ücretli izin kullanmadığını, asgari geçim indirimi ödemesi yapılmadığını, talebine rağmen bu hakları verilmediğinden haklı nedenle iş akdini feshettiğini belirterek, kıdem tazminatı, yıllık izin alacağı, ücret alacağı, asgari geçim indirimi alacağı taleplerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında asgari geçim indiriminin ödenip ödenmediği uyuşmazlık konusudur.

İşçiye ücreti dışında ödenen asgari geçim indirimi kanun ile getirilmiş olup, bireyin veya ailenin asgari geçim düzeyini sağlayacak bölümünün toplam gelirden düşülerek vergi dışı bırakılmasıdır.Davacı taraf asgari geçim indirimlerinin ödenmediğini davalı taraf ise davacıya tüm ücret alacaklarının ödendiğini, bu durumun davacının bordroları ile sabit olduğunu beyan etmiştir.Dosya içerisine sunulan ücret bordrolarının incelemesinde tüm bordroların imzalı olduğu ve bu bordrolarda asgari geçim indirimi tahakkuklarının tam olarak yapıldığı anlaşılmıştır. İmzalı ücret bordroları karşısında davacının asgari geçim indiriminin ödenmediğini yazılı bir delil ile ispat etmesi gerekmekte olup bu mahiyette bir delil de dosya kapsamında bulunmamaktadır. Bu durumda davacının asgari geçim indirimi talebinin reddine karar verilmesi gerektiği halde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan mahkeme kararının yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.11.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8971, Karar No: 2014/11693, Tarih: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/8971 E.  ,  2014/11693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi kararı temyiz etmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24176, Karar No: 2013/4057, Tarih: 21.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/24176 E.  ,  2013/4057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya muhtelif elektrik malzemesi satıp teslim ettiği halde bedelinin ödenmediğini bildirerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 7.250 TL nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya satıp teslim ettiği elektrik malzemelerinin bedelinin ödenmesi için eldeki davayı açmıştır. Davalı ise elektrik malzemesi alımına ilişkin bir ihale ve karar bulunmadığını savunmuştur. Davacı delil olarak sevk irsaliyelerine dayanmış bu irsaliyelerdeki imzaların belediye başkan yardımcısı ve idari birim görevlisine ait olduğunu bildirmiştir. Dosya kapsamına göre, imzaların yetkili kişilere ait olduğu konusu tartışmalı değildir. Mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak sevk irsaliyelerinin Vergi Usul Kanununa uygun düzenlenmediğinden, geçerli bir sözleşme de bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir. Dava konusu malzemeler ile ilgili olarak ihale mevzuatına uygun bir alım ve yazılı bir sözleşme bulunmamaktadır. Ancak davacı dayandığı şifahi sözleşmenin bulunduğunu bildirmiş, delil olarak sevk irsaliyelerine dayanmıştır. Bu sevk irsaliyelerinde teslim edilen malzemelerin miktarı ve türü ile teslim alan kişinin isim ve imzasının bulunduğu, bu imzaların önceki belediye başkan yardımcısına ve idari görevliye ait olduğu anlaşılmaktadır.Bu durumda davacı davalıya elektrik malzemesi satıp teslim ettiğini ispatlamış durumdadır. Sevk irsaliyelerinin Vergi Usul Kanununa uygun düzenlenip düzenlenmediği eldeki davada ispat şekli bakımından sonuca etkisi yoktur. Mahkemece teslim edildiği ispatlanan malzemelerin bedelinin tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.