muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2209, Karar No: 2012/9154, Tarih: 12.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/2209 E.  ,  2012/9154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

..., dahili davacılar ... ve ... ile Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kocaköy Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının reddine dair Çal Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 14.10.2011 gün ve 262/611 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ..., dahili davacı ... ve Tapu Sicil Müdürlüğüne izafeten Hazine vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, kadastro çalışmaları sırasında dava dışı 3101 sayılı parselin kendisi ve dava dışı yedi arkadaşı adına tespit ve tescil edildiğini, alanının 312 m2 olduğunu, ne var ki kendilerine ait olan bir kısım yerin Hazine adına tescilli 3116 parsel içerisinde kaldığını, bir kısmın da yol boşluğu olarak bırakıldığını, yol boşluğu olan yerlerin kendilerinin hayvan gübreliği, tuvalet, yakacak koyma, avlu olarak değerlendirildiğini, Hazine adına tespit ve tescil edilen yer içerisinde kendilerine ait 40 yıllık ağıl ve meskenin bulunduğunu açıklayarak tescil harici bırakılan kısımların adına tescilini, Hazine adına kayıtlı olan tapunun iptali ile yine adına tescilini ve köy tüzel kişiliği bu yerde yol çalışmalarına başladığından tedbir konulmasını talep ve dava etmiştir.

Davacı 07.07.2010 havale tarihli dilekçesiyle, Hazine ve köy tüzel kişiliğini taraf göstererek ve dava dilekçesinde belirttiği üzere sınırlarını keşif sırasında göstereceği alanların kök miras bırakanın mirasçıları adına tesciline karar verilmesini ve köy tüzel kişiliğinin haksız elatmasının önlenmesini talep etmiştir. Davacı, aynı tarihli bir başka dilekçe ile, davayı tamamen ıslah ederek Hazine ve köy tüzel kişiliğine husumet yöneltmiştir.

Mirasçılardan ... ve ... müdahil olarak davaya katılma talebinde bulunmuşlar, mahkeme müdahale taleplerini reddetmiş, bu kez adı geçen kişiler 11.02.2011 tarihli 4 nolu oturumda; Hazine adına kayıtlı 3116 parselle ilgili bir taleplerinin olmadığını, kadastroda yol ya da yol boşluğu olarak bırakılan yerlerden hak talep ettiklerini açıklamışlardır. Bu kişiler açılan davaya muvafakat ettiklerini beyan etmişlerdir.

Davalı ... vekili, davacı tarafın dava konusu yerleri malik sıfatıyla kullanmadığını, bu yerleri kullanım için ecrimisil ödediğini, davanın reddini savunmuştur.

Davalı köy tüzel kişiliği temsilcisi, dava konusu yerlerin köy kurulduğundan beri köy yolu olduğunu, davacının çalı çırpı yığarak yolu kapattığını açıklamıştır.

Mahkemece, davacının eldeki davayı 27.05.2010 tarihinde açtığını, davalı olarak Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yönelttiğini, 07.07.2010 tarihinde davasını tamamen ıslah ederek Hazine ve köy tüzel kişiliğini davalı olarak gösterdiğini, tapu iptal tescil davalarında Tapu Sicil Müdürlüğünün hasım olamayacağı ve ıslah yoluyla davalı tarafın değiştirilemeyeceği hususları göz önüne alınarak davacının davasının husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının eldeki davayı 27.05.2010 tarihinde açtığını, davalı olarak Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yönelttiğini, 07.07.2010 tarihinde davasını tamamen ıslah ederek Hazine ve köy tüzel kişiliğini davalı olarak gösterdiğini, tapu iptal tescil davalarında Tapu Sicil Müdürlüğünün hasım olamayacağı ve ıslah yoluyla davalı tarafın değiştirilemeyeceği hususları göz önüne alınarak davacının davasının husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde davacı ..., ... ile davalı Tapu Sicil Müdürlüğünün vekili olan Hazine avukatı tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; davacı ...’ın elbirliği mülkiyet üzere ortak olduğu dava dışı 3101 nolu parsele ilişkin kadastro tutanağı getirilmiştir. 312 m2 olarak avlulu kagir ev ve birlikte ahır ve kerpiç ev niteliğiyle, 07.06.1973 tarih ve 12 sıra numaralı tapu kaydı esas alınarak 16.09.1988 tarihinde ... ile İsmail Kavas, Emine Demir, Ayşe Güler, Alaattin Kavas, ... ve Hüseyin Kavas adlarına verasette iştirak halinde tespit gördüğü, itirazsız olarak 22.03.1990 tarihinde kesinleştiği görülmüştür. Mahallinde keşif yapılmıştır. Yerel bilirkişi ile taraf tanıkları; kadastro bilirkişisi ve uzman bilirkişiler dinlenmiştir. Mahalli bilirkişi, davacı ile davalı tanığı, zilyetliğin 1970’li yıllardan beri devam ettiğini, dava konusu yerin yol boşluğu olduğunu, davacının bu yeri çalı çırpı yığarak kapattığını açıklamışlardır. Davalı köy tüzel kişiliği temsilcisi dava konusu yerin köy kurulduğundan beri kadim köy yolu olduğunu, davacının buraya çalı çırpı yığarak geçişi engellediğini açıklamıştır. Uzman bilirkişiler kroki ve raporlarını dosyaya sunmuşlardır. 3116 nolu parsele ilişkin tapu ve vergi kaydı getirilmiştir. 328 m2 olarak avlulu kagir ev niteliğiyle tapu kaydı esas alınarak Hazine adına tescil edildiği, ziraatçi bilirkişi raporundan 3116 parselin tarımsal amaçlı olarak kullanılan alanlardan olmadığı ve üzerinde tarımsal faaliyet bulunmadığı anlaşılmıştır. Açıklanan olgular tarafların ve mahkemenin kabulündedir. Uyuşmazlık, kadastro çalışmaları sırasında paftasında yol olarak bırakılan yerler ile Hazine adına tapu kaydı esas alınarak tespit ve tescil edilen yerin zilyetlikle iktisap edilip edilmeyeceğinde ve TMK.nun 713/1. maddesine dayalı olarak açılan tescil davalarında husumetin yanlış yöneltilmesi halinde ıslah yoluyla doğru hasımlara husumet yöneltilmesinin mümkün olup olmadığında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere ve kural olarak; kadim yolların ve kapanmamış yolların zilyetlikle iktisabı mümkün değildir. Ancak, kadastroda yol olarak belirlenen yerler ile kapanmış yolların koşulları oluştuğu taktirde zilyetlikle kazanılması olanaklıdır. Bundan ayrı, ıslah yoluyla davanın tarafının değiştirilmesi kural olarak mümkün değildir. Ancak, TMK.nun 713/1. maddesine dayalı tescil davalarında, aynı kanunun 713/3. maddesi uyarınca Hazine ve ilgili kamu tüzel kişiliği yasal hasım olduğundan ve bu tür davalar kamusal yönü ağırlıklı davalardan olması nedeniyle istisnai olarak ıslah yoluyla her zaman doğru hasıma davanın yöneltilmesi mümkün olabilmektedir. Hatta davada taraf gösterilmese dahi sonradan davanın bunlara yöneltilmesi ve taraf teşkilinin sağlanması mümkündür. Öte yandan, husumette yanılgılı olarak Tapu Sicil Müdürlüğü davalı olarak gösterilmiş ise de, bu kurumu temsilen Hazine vekili davayı takip ettiğinden, temsilde hatanın yapıldığının kabulü gerekir.

Hal böyle olunca; ıslah yoluyla husumet yöneltilen Hazine ve köy tüzel kişiliği huzuruyla davanın yargılamasına devam edilerek taraf delillerinin yöntemine uygun olarak toplanması, delillerin değerlendirilmesi, hasıl olacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturmayla yetinilerek ve yazılı olan gerekçeyle red kararı verilmesi doğru olmamıştır.

Tapu kayıt maliki olarak gözüken ve temyiz talep eden ... usulüne uygun olarak müdahil olmadığından bu kişinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Davacı ... ile davalı Tapu Sicil Müdürlüğüne izafeten Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı ve dahili davacıya iadesine 12.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7563, Karar No: 2018/10365, Tarih: 10.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/7563 E.  ,  2018/10365 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 24.07.2011 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin rücuan tahsili istemine ilişkin olup, gerçek zarar hesabı yapılmaksızın Kurum zararının davalıların %60 kusurları karşılığı hesap edilerek karar verildiği anlaşılmaktadır.

24.07.2011 günü gerçekleşen iş kazasında hayatını kaybeden sigortalının, hak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle uğranılan davacı Kurum zararının davalıdan rücuan alınmasına ilişkin davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin ilk fıkrasında, iş kazası, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği belirtilmiş olmakla, anlaşılacağı üzere işverenin rücu alacağından sorumluluğu belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir.

Bu tür davalarda gerçek zarar hesabı tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalıdır. Sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmiş ise bedensel zarar hesabı, ölümü halinde destekten yoksun kalma tazminatı (Borçlar Kanununun 45-46, 6098 sayılı ... Borçlar Kanununun 54-55. maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir.

Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekecektir.

İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, ... ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibinin bakiye ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, işçinin bakiye ömrü ile sınırlıdır. Önceki hesap yöntemlerinde, kız çocuklarının bakım ihtiyaçları, evlenme çağlarının kural olarak kentlerde geldiği kabul olunan 22 yaşla, köylerde ise 18 yaşla sınırlı tutulması gereği varsayımsal olarak kabul olunmakta idi. Kız çocuklarının evlenme yaşlarının, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik durumuna, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre değişiklik arz ettiği gözetildiğinde, Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre düzenlenen evlenme yaşı istatistiklerinden yararlanılarak belirlenmesi tazminat hesap ilkelerine daha uygun olacaktır. Erkek çocuklar için 18 yaşla, orta öğretim halinde 20 yaşla, yüksek öğretim halinde 25 yaşla sınırlı tutulması gerekir. Ancak çocukların içinde bulundukları koşullara göre, yükseköğrenim görebileceklerinin kabulünün gerektiği hallerde 25 yaşına kadar destekten yararlandırılmalarının gerekeceği kabul olunmalıdır.

Eş yönünden ise, evlenme ihtimalinin A.Y.İ.M kararı gözetilmek suretiyle hesaplanması gerekmektedir.

Öte yandan haksahiplerine aylık bağlanmamış ise pasif devre zarar hesabı gözetilmelidir.

Mahkemece,yukarıda belirtilen açıklamalar dikkate alınarak gerçek zarar hesabı yapılıp sonucuna göre karar verilmelidir.

O hâlde, temyiz eden taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7738, Karar No: 2012/12270, Tarih: 25.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/7738 E.  ,  2012/12270 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :1183-83

Dava, yersiz ödenen sağlık giderinin tahsili için toplam 847,45 TL üzerinden yürütülen takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ...tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2011 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.540,00TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece itirazın iptaline karar verilen alacak miktarı 1.332,22 TL tutarında olup, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca davacı avukatının temyiz dilekçesinin miktar itibariyle, kesinlik nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı avukatının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 25.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2025/1166, Karar No: 2025/6975, Tarih: 28.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/1166 E.  ,  2025/6975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/3098 E., 2024/3732 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 14. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/351 E., 2024/318 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Olaparib etken maddeli Lynparza ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Olaparib etken maddeli Lynparza ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Olaparib etken maddeli Lynparza ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

3-Davalı Kurumdan davacı hangi kapsamda (4/1-a,b,c ve GSS vs.) sağlık güvencesinden yararlandığı, yararlanıyorsa kendi sigortalığından mı yada başka birinin (eş, çocuk, anne, baba vs.) yararlandığı sorularak, davalı SGK Başkanlığı nezdinde bulunan davacı veya sağlık güvencesinden yararlandığı kişiye ait şahsi sicil dosyasının (özellikle 4/a,b,c hizmetlerinin gösterir hizmet döküm föyünün vs.) eksiksiz okunaklı bir suretinin celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1016, Karar No: 2015/9072, Tarih: 08.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1016 E.  ,  2015/9072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

İlk derece mahkemesince verilen hüküm ile temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1332, Karar No: 2015/17343, Tarih: 10.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1332 E.  ,  2015/17343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık... temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilip, 21.03.2014 günü tebliğ edilen hükmü 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 31.03.2014 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların kusurlarının bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

III-Sanık ... temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

....Düzenleme Şefi olan inşaat mühendisi sanık... amirleri olduğu belediye işçileri sanıklar ... ve ... 10.08.2014 günü saat 22:00 ila 11.08.2014 günü saat 06:00 arasında .... Cad. Kavşağında, amirleri sanık ... bulunmaksızın yaya geçidi çizgi çalışması yapıp, boyanın üzerine görünürlüğünü arttırmak üzere cam tozu döktükleri, çalışmanın bitmesi üzerine de söz konusu cam tozlarını gereği gibi temizlemeden çalışma sahasından ayrılmaları sonrası 11.08.2014 günü saat 19:30 sıralarında katılanın yaya geçidinden geçmek üzere yola girdiği anda ayağının cam tozları sebebiyle kayması ve düşmesi sonucu kemik kırığı oluşacak derecede yaralandığı olayda, diğer sanıkların geçici sözleşme ile çalıştığını bildirdikleri sanık ... temyiz dilekçesinde belediyedeki statüsünü bildirmeksizin hakkında 4483 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğini ileri sürdüğü, buna karşın sanığın memur veya diğer kamu görevlisi olup olmadığı hususunda dosya içinde herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı, gerekçeli kararda da bu hususun irdelenmediği anlaşılmakla; sanığın çalışma biçim ve statüsünün ilgili belediyeden sorularak hakkında 4483 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tespiti sonrası hukuki durumunun tespit ve tayini yerine eksik inceleme sonucu mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.