muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/32730, Karar No: 2017/2563, Tarih: 20.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2016/32730 E.  ,  2017/2563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... İl Tarım Müdürlüğünde çalıştığını, 2014 yılı içerisinde bazı günlerde Seyyar Görevli olarak çalıştırıldığı halde Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesi gereğince ödenmesi gereken Seyyar Görev tazminatının ödenmediğini, toplu iş sözleşmesi gereği zamlı ödenmesi gerekin hafta tatili, genel tatil ve akti tatil alacaklarının ödenmediğini belirterek anılan alacakların hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesinde seyyar görev tazminatının Harcırah Kanunu ve Bütçe Kanunu gereğince ödeneceğinin belirtildiği, davacı mevzuat çerçevesinde görevlendirildiğinde seyyar görev tazminatı ödemesinin yapıldığını belirterek da...ın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının görevinin 2014 yılı için vize alınan işçiler arasında yer aldığı, bakanlık tarafından seyyar görev puantaj cetvellerinin gönderildiği, ancak bu cetvellerde davacının hangi yerde görevlendirildiği ve görev yerinin memuriyet mahalli olup olmadığının yazmadığı, görevlendirmelerin seyyar görev tazminatına esas olabilecek nitelikte olmadığı belirtilerek anılan alacak kaleminin reddine, toplu iş sözleşmesi gereği zamlı ödenmesi gerekin hafta tatili, genel tatil ve akti tatil alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davacı ... davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının seyyar görev tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Talep Konusu dönemi kapsayan Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesi; "İşçilerin yurt içi ve yurt dışı harcırahları konusunda 6245 sayılı Harcırah Kanunu, Bütçe Kanunu ve ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.

Görev un...ları (pozisyonları) ... Bakanlığı'na seyyar görevli olarak vize ettirilen işçilere, uygulamanın yapıldığı her yıla ait Bütçe Kanunu hükümleri uyarınca seyyar görev tazminatı ödenir. Harcırah ve Seyyar görev tazminatları mutat ödemelerle birlikte ödenir.

İşyerine geçici görevle gelen işçilere imkânlar ölçüsünde yatacak yer temin edilir. Geçici görev yolluğuna hak kazanan işçiler, yeni işyerlerinde günlük normal çalışma sürelerinin dışında ek çalışma yaptıkları takdirde, normal günlük çalışma süreleri aşan kısımlar için bu toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre ayrıca fazla mesai alırlar" düzenlemesini içermektedir.

İşyerine geçici görevle gelen işçilere imkânlar ölçüsünde yatacak yer temin edilir. Geçici görev yolluğuna hak kazanan işçiler, yeni işyerlerinde günlük normal çalışma sürelerinin dışında ek çalışma yaptıkları takdirde, normal günlük çalışma süreleri aşan kısımlar için bu toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre ayrıca fazla mesai alırlar" düzenlemesini içermektedir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 6552 sayılı “İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair Kanun”un 89. maddesi ile değiştirilen 6245 sayılı Harcırah Kanunu'nun 3/g maddesi ise; "Memuriyet mahalli: Memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgâhının bulunduğu şehir ve kasabaların belediye sınırları içinde bulunan mahaller ile bu mahallerin dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu şehir ve kasabaların devamı niteliğinde bulunup belediye hizmetlerinin götürüldüğü, büyükşehir belediyelerinin olduğu illerde ise il mülki sınırları içinde kalmak kaydıyla memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgâhının bulunduğu ilçe belediye sınırları içinde kalan ve yerleşim özellikleri bakımından bütünlük arz eden yerler ile belediye sınırları dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu yerlerin devamı niteliğindeki mahaller ve kurumlarınca sağlanan taşıt araçları ile gidilip gelinebilen yerleri ifade eder." hükmünü içermektedir.

6360 sayılı Kanun ile tüm büyükşehir belediyelerinde belediye sınırının il mülki sınırı haline getirilmesi "memuriyet mahalli" tanımının uygulanmasında tereddütlere yol açtığından, uygulamada birliğin sağlanması için ... Bakanlığı tarafından 27.11.2014 tarihli ve 29188 sayılı Resmi Gazete'de "Harcırah Kanunu Genel Tebliği" yayımlanmıştır. Buna göre;

"Yapılan düzenleme ile büyükşehir belediyeleri dışında kalan belediyelerde eski uygulamanın devamı sağlanmış, büyükşehir belediyelerinin olduğu illerde görev yapan memur ve hizmetliler için yeni bir memuriyet mahalli tanımı yapılmıştır.

Söz konusu düzenleme ile büyükşehir belediyelerinde il mülki sınırları içinde kalmak kaydıyla;

1-Memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgahının bulunduğu ilçe belediye sınırları içinde kalan ve yerleşim özellikleri bakımından bütünlük arz eden yerler,

2-İlçe belediye sınırları dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu yerlerin devamı niteliğindeki mahaller,

3-Kurumlarınca sağlanan taşıt araçları ile gidilip gelinebilen yerler, memuriyet mahalli olarak belirlenmiştir.

1-Memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgahının bulunduğu ilçe belediye sınırları içinde kalan ve yerleşim özellikleri bakımından bütünlük arz eden yerler,

2-İlçe belediye sınırları dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu yerlerin devamı niteliğindeki mahaller,

3-Kurumlarınca sağlanan taşıt araçları ile gidilip gelinebilen yerler, memuriyet mahalli olarak belirlenmiştir.

Böylece büyükşehir olan illerde; ilçe sınırları içinde ilçe belediye merkezi ile yerleşim özellikleri bakımından bütünlük arz eden yerler memuriyet mahalli olarak kabul edilmiş, aynı ilçe sınırları içinde belediye merkezi ile yerleşim özellikleri itibarıyla bütünlük arz etmeyen yerler ise memuriyet mahalli dışı kabul edilerek harcırah ödenmesi imkanı getirilmiş, ayrıca ilçe belediyelerinin yerleşim yerlerinin birbirlerine yakınlaşması hatta birbirleri ile sınır oluşturacak şekilde iç içe girmesi nedeniyle ilçe sınırları dışına çıkmakla birlikte birinci fıkrada belirtilen yerler ile bütünlük arz eden ve aralarında yerleşim özellikleri bakımından ayrım bulunmayan yerler de memuriyet mahalli olarak kabul edilmiştir.

Bu nedenle; 30.03.2014 tarihinden sonra yapılan görevlendirmelere ilişkin olarak, idarelerce yerleşim özellikleri bakımından bütünlük arz eden yerler ile bu yerlerin devamı niteliğinde olan yerlerin belirlenmesinde; yerleşim özellikleri bakımından konut, işyeri, meydan, okul, kamu binaları gibi resmi ve özel bütün yapıların topluca bulunduğu ve insanların yerleşmek amacıyla bir arada yaşadığı aralarında boşluk bulunmayan yerler ile bu bütünlüğün kesintisiz olarak devam ettiği yerlerin dikkate alınması ayrıca bu yerlerin dışında kalmakla birlikte kurumlarınca sağlanan servis araçları veya bu mahiyetteki taşıt araçları ile ulaşım sağlanan (her gün gidiş dönüş olmak üzere) yerlerin de memuriyet mahalli olarak belirlenmesi gerekmektedir." düzenlemesini içermektedir.

Somut olayda, davacı 2014 yılı Nisan ve Aralık ayları arasında Seyyar Görevli olarak çalıştırıldığı halde Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesi gereğince ödenmesi gereken Seyyar Görev tazminatının ödenmediğini belirterek anılan alacağın hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Mahkemece, Bakanlık tarafından seyyar görev puantaj cetvellerinin gönderildiği, ancak bu cetvellerde davacının hangi yerde görevlendirildiği ve görev yerinin memuriyet mahalli olup olmadığının yazmadığı, görevlendirmelerin seyyar görev tazminatına esas olabilecek nitelikte olmadığı belirtilerek talebin reddine karar verilmiştir. Ancak, dosya içeriğine göre, davacının talep konusu dönem içerisinde görevlendirildiği yerleri gösteren çizelgelerin gönderildiği ve davacının yaptığı görev un...ının 2014 yılı için seyyar görev tazminatı alabilecek işçiler arasında ... Bakanlığına vize ettirildiği anlaşılmaktadır. Davalı Bakanlık tarafından gönderilen yazıda, 6360 sayılı kanun gereğince Büyükşehir Belediyesi sınırları il mülki sınırı sayıldığından, davacıya seyyar görev tazminatı ödemesi yapılmadığı belirtilmiştir.

Bu durumda, 6360 sayılı Kanun sonrası memuriyet mahallinin belirlenmesinde ayrı düzenlemeler getirildiği gözetilerek 6552 sayılı torba Kanun ile değiştirilen Harçlar Kanunu'nun 3/g maddesi ve buna ilişkin çıkartılan genelgedeki düzenlemeler doğrultusunda ve gerekirse defterdarlıktan da sorularak davacının talep konusu dönem içerisinde görevlendirildiği yerlerin memuriyet mahalli olup olmadığı ayrı ayrı belirlenmelidir. Bu düzenleme ve görevlendirmeler sebebi ile seyyar görev tazminatına hak kazanıp kazanmadığı tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenerek sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı ... davalı arasındaki diğer sorun davacının hak kazandığı akti tatil ücretinin miktarı konusundadır.

Toplu İş Sözleşmesinin 31. maddesinin Cumartesi Çalışmalarında İşçilere Verilecek Ücret başlıkcı "C" alt bendinde ;"Akdi tatil günü olan Cumartesi günü çalıştırılacak işçilere her bir saat fazla çalışmaları için verilecek ücret normal bir günlük çıplak yevmiyesinin saat başına düşen miktarının %75 yükseltilmesi suretiyle ödenir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Dosya içeriğine göre, hükme esas alınan bilirkişi raporunda cumartesi çalışmaları için toplu iş sözleşmesi gereği %75 zamlı ücret hesaplaması yapılmıştır. Dosyada yer alan bordolarda anılan günler için zamsız tahakkuk ettirilen ücretlerin ödenip ödenmediği konusunda banka kayıtları getirtilerek ödeme kanıtlanır ise yalnız zam oranının hüküm altına alınması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3207, Karar No: 2011/1309, Tarih: 08.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/3207 E.  ,  2011/1309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/11/2008 tarih ve 2004/423-2008/695 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı ... vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 08.03.2011 gününde davacı ... vekili Av...... ile yine birleşen davada dava davacısı .....vekili Av. ... duruşmaya geldiler, davetiye tebliğine rağmen davalılar ve vekili duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı ... vekili, müvekkilinin 10.01.1999 ve 17.01.1999 tarihlerinde 48, 49,50 ve 51 nolu üyeliğinin tesis edildiğini, 19.02.1999 tarihinde bu dört adet pay için toplam 40.000,00 TL'nı peşin ve def'aten yatırdığını, o tarihlerde inşaatlarının durduğunu ve ülkenin ekonomik krizden geçtiğini, yeni yönetime ulaşıp gördüğünde müvekkiline Ocak 1999 tarihinden bir ay sonra istifa edip ayrılmış olduğunun hatırlatıldığını, oysa istifa etmediğini, bu yönde bir imza atmadığını, bu hisselerin halen boş ve davalı uhdesinde olduğunu öğrendiklerini ileri sürerek, anılan dört paya ilişkin üyelik haklarının devam ettiğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının anılan üyeliklerden istifa ettiğini ve ödediği peşin üyelik bedellerini geri aldığını, imzaları inkar etmesinin kötüniyetli olduğunu, kooperatifin doğrama işlerini yapan davacının genel kuruların varlığını ve istifa ettiği için çağrılmadığını bildirdiğini, 12.04.1999 tarihinde peşin üyelik bedellerini geri aldığını, davacının daha sonraları da başka bir ödemede bulunmamasının da kooperatif ile bağının kesildiğini gösterdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davacının istifa dilekçelerindeki imzayı ve peşin üyelik bedelini geri aldığına dair makbuzdaki imzayı inkar ettiği, imza incelemesi için imza örnekleri toplandıktan sonra bilirkişi incelemesine gerek görüldüğü, bilirkişi inceleme giderlerini kesin süreye rağmen yatırmadığı, bu durumda davacının iddiasını kanıtlayamadığı, davalının savunmasının kanıtlanmış olduğu, davacının üye olduğu hususunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı kooperatife olan üyelik için devam ettiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Kararı, davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı kooperatife olan üyelik için devam ettiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Davacının dava konusu dört paya ilişkin olarak davalı tarafından üyeliğe kabul edildiği çekişmesiz olup, davacının daha sonra her pay için istifa dilekçeleri verdiğini ve davacının daha önce yatırdığı üyelik bedellerinin toplamını ödeme makbuzundaki imza karşılığında geri aldığını davalı savunmuş, davacı ise dava dilekçesinde istifa etmediğini, bu yönde bir dilekçeye imza atmadığını ileri sürmüş, dava sırasında da tediye makbuzundaki imzayı inkar etmiştir. Mahkemece, istifa dilekçelerindeki imzalar ile tediye makbuzundaki imzanın davacıya ait olup olmadığının tespiti için gerekli görülen imza incelemesi giderlerini davacıya yükleyerek kesin süre vermiş, davacı yanın bu giderleri yatırmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa, anılan belgeler adi senet hükmünde olup, imza inkarı halinde, imzaların davacıya aitolduğu saptanıncaya kadar bu belgelerin geçerli bir belge olarak sonuç doğurması mümkün değildir. Bu belgelere dayanan ve geçerli olduklarını savunan davalı kooperatifin, imzaların inkarı halinde bu imzaların davacıya ait olduğunu kanıt yükü altında olduğunun kabulü ile imza incelemesi giderlerinin davalıya yüklenmesi, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, HUMK'nun 314 ncü madde hükmünü gözden kaçıran mahkemenin, ispat yükünü davacıya yüklemesine dayalı yazılı şekilde eksik inceleme suretiyle hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 825,00 TL duruşma vekillik ücretinin asıl ve birleşen davada davalı olan tarafından alınarak davacı ...'ye verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/470, Karar No: 2018/10750, Tarih: 08.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/470 E.  ,  2018/10750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin 19/02/2014 tarihli duruşmasında "Tarafların duruşmadan haberdar olmalarına rağmen gelmedikleri gibi mazerette bildirmedikleri anlaşıldığından HMK' nın 150. maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına" karar verilmiş, dosyanın davacı tarafın sunduğu 25/02/2014 tarihli yenileme dilekçesi ile yeniden işleme konulduğu anlaşılmıştır. Belli sayıda duruşmalar yapıldıktan sonra davacı erkek vekili 25/03/2015 tarihli duruşma için mazeret dilekçesi sunduğu, Mahkemenin bu duruşmada "Mazeretin kabulü ile duruşma gününün kalemden öğrenilmesine" karar verdiği, takip eden 08/06/2015 tarihli duruşmada ise "tarafların duruşmadan haberdar olmalarına rağmen gelmedikleri gibi mazerette bildirmedikleri anlaşıldığından HMK' nın 150. maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına" karar verdiği, dosyanın davacı vekilinin verdiği 02/07/2015 tarihli yenileme dilekçesi ile yeniden işleme konulduğu tespit edilmiştir. Daha sonra davacı asılın 24/02/2016 tarihli duruşma için mazeret dilekçesi verdiği, Mahkemenin bu duruşmada "mazeretin kabulüne" karar verdiği, takip eden 06/05/2016 tarihli duruşmada ise "Tarafların duruşmadan haberdar olmalarına rağmen gelmedikleri gibi mazerette bildirmedikleri anlaşıldığından HMK’nın 150. maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına" karar verdiği, davacı asılın harç yatırmak suretiyle 08/06/2016 tarihli yenileme dilekçesi verdiği buna karşın mahkemenin tensip ile 09/06/2016 tarihinde "Davanın açılmamış sayılmasına" karar verdiği anlaşılmıştır.

Mahkemenin 24/02/2016 tarihli duruşmasında davacı asılın mazeretinin kabulüne karar verilerek duruşma 06/05/2016 gününe bırakılmış ise de duruşma gününün mazereti kabul edilen davacı asıla tebliğe çıkarılmadığı halde 06/05/2016 tarihli duruşmada "Tarafların duruşmadan haberdar olmalarına rağmen gelmedikleri gibi mazerette bildirmedikleri anlaşıldığından HMK'nın 150. maddesi uyarınca davanın işlemden kaldırılmasına" karar vermesi ve akabinde "Davanın açılmamış sayılmasına" karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.10.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/9832, Karar No: 2012/12497, Tarih: 26.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9832 E.  ,  2012/12497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Fatih 5. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1-Sanık ... : Beraat,

2-Sanık ...:A-2002 takvim yılı için: Zamanaşımı nedeniyle düşme,

B-2005 takvim yılı için: Beraat,

C-2003 ve 2004 takvim yılları için: 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 59. maddeleri gereğince iki kez 15 ay hapis cezası

Sanık ...'un 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkümiyetine hükmolunurken suçun zincirleme işlendiği nazara alınmadan ve Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın kastının yoğunluğu, fatura sayısı ve zararın ağırlığı dikkate alınarak temel cezaların alt sınırdan ayrılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini isabetsizlikleri aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

I-Sanıklar ... ve ...'in, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan beraatlerine dair hükme yönelik katılan vekilinin, sanık ...'un 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkümiyetine dair hükme yönelik müdafiinin, temyiz itirazlarının incelenmesinde:

2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan elde edilen delillerin sanıklar ... ve ...'in, hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, sanık ... hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiriler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar ... ve ...'in, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan beraatlerine, sanık ...'un 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkümiyetine dair hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ...'in, 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından beraatine dair hükme yönelik katılan vekilinin, sanık ...'un 2003 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkümiyetine dair hükme yönelik müdafiinin, temyiz itirazlarının incelenmesinde:

II-Sanık ...'in, 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından beraatine dair hükme yönelik katılan vekilinin, sanık ...'un 2003 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkümiyetine dair hükme yönelik müdafiinin, temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...'e yüklenen 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek, sanık ...'a yüklenen 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarının tabi olduğu suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, en son suçların işlendiği 31.12.2002 ve 31.12.2003 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık ... hakkında 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından, sanık ... hakkında ise 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılmış olan kamu davalarınınn gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı Yasanın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince ayrı ayrı DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-Sanık ...'in 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan beraatine dair hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince:

Sanığın, yüklenen suçlarla bir ilgisi bulunmadığını, iddianamede bahsedilen şirkete ortak olmadığını, diğer sanığı tanımadığını, 1999 veya 2000 takvim yıllarında nüfus cüzdanını kaybettiğini savunması, suça konu şirketin yetkilisi olan sanık ...'un ise, şirket ortağı görünen sanık ... ve Sıtkı Aktaş'ın zorlamasıyla evrakları imzaladığını savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından sanık ...'in savunması araştırılarak, şirket ortağı olduğunun anlaşılması halinde dosya kapsamına göre mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.