muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/35023, Karar No: 2014/31424, Tarih: 30.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/35023 E.  ,  2014/31424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2-3-a, 125/1-4, 106/2-a, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca, 150 gün adlî para, 90 gün adlî para ve 2.180 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair, ...Asliye Ceza Mahkemesinin 01/06/2012 tarihli ve 2008/3052 esas, 2012/2527 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13/11/2013 gün ve 347955 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre;

1-Sanığın üzerine atılı hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125/1, 125/4. maddeleri uyarınca hükmolunan 105 gün adlî para cezasının, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 87 gün adli para cezası olarak belirlenmesi gerekirken, 90 gün adli para cezası olarak belirlenmesinde,

2-Sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 86/2 ve 125/1. maddeleri uyarınca hükmedilen 150 ve 90 gün adlî para cezalarının, aynı Kanun'un 52/1-2. maddeleri gereğince para cezasının miktarının belirlenmemesinde,

3-Sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a maddesi uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının kısa süreli hapis kapsamında bulunmadığı hâlde, aynı Kanun'un 50/1-a maddesinde belirtilen adli para cezasına çevrilmesinde, isabet görülmemiştir.”denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 01/06/2012 tarihli kararı ile, adlî para cezalarıyla cezalandırılmasına karar verildiği, yoklukta verilen kararın tebliğ edilerek temyiz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, infaz aşamasında her üç suç yönünden de kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Seçimlik cezalardan adli para cezasının tercih edildiği hakaret ve yaralama suçlarında, gün üzerinden belirlenen sonuç cezanın adli para cezasına çevrilmemesi, hakaret suçunda hesap hatası yapılarak fazla ceza verilmesi ve tehdit suçundan hükmolunan hapis cezasının kısa süreli olmamasına karşın, adli para cezasına çevrilmesine yönelik hukuka aykırılıklara ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Uyuşmazlık konusunda bir karar vermeden önce, kanun yararına bozma istemine konu edilen hükümde belirlenen yeni hukuka aykırılık durumlarının incelenmesi gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 125/4. maddesinde; “Hakaretin alenen işlenmesi halinde ceza altıda biri oranında artırılır.” hükmü yer almaktadır.

İncelenen dosyada, sanık ve mağdurların birlikte ikamet ettikleri evde meydana gelen hakaret eylemi nedeniyle, aleniyet unsuru gerçekleşmemesine karşın, hükmolunan cezada, TCK’nın 125/4. maddesi ile artırım yapılarak sanığa fazla ceza verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nın 125/4. maddesinde; “Hakaretin alenen işlenmesi halinde ceza altıda biri oranında artırılır.” hükmü yer almaktadır.

İncelenen dosyada, sanık ve mağdurların birlikte ikamet ettikleri evde meydana gelen hakaret eylemi nedeniyle, aleniyet unsuru gerçekleşmemesine karşın, hükmolunan cezada, TCK’nın 125/4. maddesi ile artırım yapılarak sanığa fazla ceza verilmiştir.

Ayrıca, sanığın tartışma sırasında anne ve babası olan mağdurlara bıçak çektiğinin kabul edilmesine karşın, aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda, zincirleme suç hükümleri gereği tehdit suçundan bir kez ceza verilip, bu cezanın Türk Ceza Kanunu’nun 43/2. maddesi ile artırılması gerektiği gözetilmeyerek, eksik cezaya hükmolunmuştur.

Yargıtay incelemesi sırasında saptanan yukarıda belirtilen yeni hukuka aykırılık nedenleri, kanun yararına bozma konusu yapılmadığından belirtilen kanun yolunun niteliği gereği resen giderilemeyecektir. Y.C.G.K.'nun 17.7.2007 gün ve 2007/145-172 sayılı, 27.3.2007 gün ve 2007/73-76 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere hükümdeki diğer yasaya aykırılıklar giderilmeden, uyuşmazlık konusunda karar verilmesi halinde, hukuka aykırılıkları giderme ve ülkede uygulama birliğini hukuka uygunlukla sağlama amacına hizmet için öngörülen "Kanun yararına bozma" kurumu, bünyesinde hukuka aykırılık taşıyan hükümleri onaylama sonucunu doğuracaktır. Bu nedenle kanun yararına bozma konusunun bu aşamada sonuçlandırılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1)Kanun yararına bozma isteği hakkında bu aşamada bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2)Hükümde saptanan yeni hukuka aykırılık nedenleri açısından, kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdiri için, dosyanın Adalet Bakanlığına GÖNDERİLMEK üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, bu hususun değerlendirilmesinden sonra, diğer kanun yararına bozma istemlerinin incelenmesine, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34558, Karar No: 2016/2617, Tarih: 08.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/34558 E.  ,  2016/2617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının özel ve ailevi sebeplerden kaynaklı istifa dilekçesi sunarak işten ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği uyuşmazlık konusudur.

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı hak sahibine karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren bozucu yenilik doğuran bir haktır. İşçinin haklı sebeple derhal fesih hakkı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesinde düzenlenmiştir. İşçinin süreli fesih bildiriminin kanuni düzenlemesi ise aynı Kanun'un 17. maddesinde ele alınmıştır. Bunun dışında 4857 sayılı İş Kanununda işçinin istifası özel olarak düzenlenmiş değildir.

İşçinin haklı bir sebebe dayanmadan ve bildirim süresi tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer. İstifanın işverence kabulü zorunlu değilse de, işverence dilekçenin işleme konulmamış olması ve işçinin de işyerinde çalışmaya devam etmesi halinde gerçek bir istifadan söz edilemez. Bununla birlikte istifaya rağmen tarafların belirli bir süre daha çalışma yönünde iradelerinin birleşmesi halinde kararlaştırılan sürenin sonunda iş sözleşmesinin ikale yoluyla sona erdiği kabul edilmelidir.

İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması da sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverence tazminatların derhal ödenmesi ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması da sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverence tazminatların derhal ödenmesi ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

Dosya kapsamından, davacının davalı nakliye firmasında 06.11.2004 tarihinden itibaren şoför olarak çalıştığı, 21.05.2011 tarihi itibariyle şahsına ait bazı ailevi ve özel işlerinden dolayı işyerinden ayrıldığını bildiren 01.05.2011 tarihli dilekçesinin bulunduğu anlaşılmaktadır. 15.05.2011 tarihli ve belge başlıklı dilekçede ise davacının işe girdiği tarihten bu güne kadar tüm alacaklarını ve diğer kanuni haklarını aldığı yazılmış ve belge bilgisayarda oluşturulmuştur. Davacı bu belgeyi imzalamıştır. Davacı bu belge altındaki imzayı kabul etmemiş, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi tarafından yapılan imza incelemesinde belge altındaki imzanın davacının eli ürünü olduğu anlaşılmıştır. Davacı tanıklarının, açık olarak davacının işten ayrılışı ile ilgili görgüye dayalı bilgilerinin olmadığı ve davalı tanıklarının ise davacının işten kendi isteği ile ayrıldığını beyan ettikleri görülmüştür. Tüm dosya kapsamına imzası inkar edilmeyen istifa dilekçesine, daha sonraki tarihli ibranmeye göre davacının işyerinden istifa ederek ayrıldığının kabulü dosya kapsamına uygun düşmektedir. Bu durumda kıdem ve ihbar tazminatının reddine karar verilmelidir. Bu yön gözetilmeden davanın kabulüne karar verilmiş olması hatalıdır.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14440, Karar No: 2008/13218, Tarih: 20.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/14440 E.  ,  2008/13218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararın 1.maddesi gereğince, çekişmenin (İİK.nun 10.bab’ında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle, Dairemizin görev alanı dışında kalıp Yargıtay 6.Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 20.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15529, Karar No: 2020/19132, Tarih: 15.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/15529 E.  ,  2020/19132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Mağdur hakkında Tekirdağ Devlet Hastanesinin 06.08.2015 tarihli KBB uzmanı tarafından verilen raporda ''Yapılan muayenede ve çektirilen os nasale grafisinde nazal fraktür saptanmış olup, başka bir patoloji saptanmadı.... Kasten yaralamanın vücutta kemik kırılmasına neden olması halinde, kırığın hayat fonksiyonlarındaki etkisine, yoktur.'' şeklinde tespitte bulunulduğu, düzenlenen raporda tespit edilen mevcut kırığın hayati fonksiyonlara etki derecesinin sayısal olarak belirtilmediği ve raporun Adli Tıp kriterlerine uygun olmayıp, hükme esas alınacak yeterlilikte bulunmadığı anlaşılmakla; mahkeme tarafından mağdurun tüm tedavi belgeleri ve raporları, varsa grafileri en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne gönderilerek, 5237 sayılı TCK'nin 86 ve 87. maddelerinde belirtilen ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek ve mağdurda meydana gelen kemik kırığının hayati fonksiyonlara etki derecesi hususunda denetime elverişli olacak nitelikteki raporu alınarak neticesine göre sanığın cezasında 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre;

2)Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezasının kısmen veya tamamen infaz edileceğine ilişkin ihtarat yapılırken uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nin 51/7. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3)Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanığa 5237 sayılı TCK'nin 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirmiş olması halinde cezasının infaz edilmiş sayılacağına ilişkin ihtarat yapılmaması,

3)Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanığa 5237 sayılı TCK'nin 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirmiş olması halinde cezasının infaz edilmiş sayılacağına ilişkin ihtarat yapılmaması,

4)5271 sayılı CMK'nin 231/8. maddesine, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce 28.05.2013 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, adli sicil kaydına göre engel mahkumiyeti bulunmayıp, hakkında takdiri indirim maddesi uygulanan ve tekrar suç işlemeyeceği yönündeki olumlu kanaat sonucunda cezası ertelenen sanık hakkında engel hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğundan şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

5)Mahkeme tarafından tartışmayı kimin başlattığı tespit edilemediği gerekçesiyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına göre 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak sanığın cezasından asgari (1/4) oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde (1/2) oranda indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12638, Karar No: 2022/224, Tarih: 14.01.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12638 E.  ,  2022/224 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Silahlı terör örgütü kurma veya yönetme suçundan ... T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'ın, okula giden çocuklarının hafta içi eğitime devam ettiğinden bahisle eğitimi devam eden çocukları yönünden ziyaretin hafta sonunda yapılmasına ilişkin talebinin reddine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 06/11/2020 tarihli ve 2020/5482 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin kabulü ile anılan kurul kararın kaldırılmasına ilişkin ... İnfaz Hâkimliğinin 01/12/2020 tarihli ve 2020/1672 Esas, 2020/1733 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ve infaz hakimliği kararının kaldırılmasına dair mercii ... Ağır Ceza Mahkemesinin 17/12/2020 tarihli ve 2020/1606 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

1-Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09/09/2019 tarihli ve...karar sayılı ilamında yer alan "...ziyaret günlerine ilişkin kurumun ve çalışanların mevcut yapısı da dikkate alınarak bir değerlendirme yapılması hususunda gerçekten de idarenin bir takdir hakkı bulunduğu ancak takdir hakkının da somut gerekçelere dayanarak kullanılması gerektiği gibi, şayet takdir hakkının kullanılması durumunda bir hakkın özüne dokunulup, o hak fiilen kullanılamaz hale getiriliyor ise orada takdir hakkı kapsamında değerlendirme yapılamayacağı nazara alındığında, çocuğu okula giden hükümlünün çocuğu ile şahsi ilişki kurmak için görüş talep etmesinin anayasal bir hak olduğu, hafta içi mesai saatleri içerisinde öğrencilerin eğitimlerine devam ettiği, eğitim gören çocukların da yalnızca hafta içi ziyaret edebileceğine yönelik kararın hakkın özüne dokunduğu ve hükümlü çocuklarının ziyaret hakkını fiilen engellediğinin gözetilmemesinde;...KANUN YARARINA BOZULMASINA" şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, çocuğu okula giden hükümlünün çocuğu ile şahsi ilişki kurmak için görüş talep etmesinin anayasal bir hak olduğu, hafta içi mesai saatleri içerisinde öğrencilerin eğitimlerine devam ettiği, eğitim gören çocukların da yalnızca hafta içi ziyaret edebileceğine yönelik kararın hakkın özüne dokunduğu ve hükümlü çocuklarının ziyaret hakkını fiilen engellediği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde,

2-Kabule göre de; 4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanunu'nun atıfta bulunduğu 6/4. maddesi uyarınca uygulanması lazım gelen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesinde yer alan "(2) İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir." şeklindeki hükme aykırı olarak, hükümlünün şikayetine ilişkin de bir karar verilmesi gerekirken, itirazın kabulü ile infaz hakimliğinin kararının kaldırılması ile yetinilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 04/10/2021 gün ve 94660652-105-45-17071-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 17/12/2020 tarihli ve 2020/1606 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/01/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1845, Karar No: 2010/1459, Tarih: 15.03.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/1845 E.  ,  2010/1459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Bitlis Merkezinde bulunan ilköğretim okullarına ilişkin binaların PVC doğrama imalâtının yapımı nedeniyle ödenmeyen iş bedelinin tahsili için yapılan takibe vaki itirazın iptâline ilişkindir.

Davalı Hazine vekili husumet def'inde bulunmuş, ayrıca Kamu İhale Kanunu'na uygun yapılmış ihale bulunmadığından davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

222 Sayılı İlköğretim ve Eğitim Kanunu'nun 78. maddesinde, şehir İlköğretim Kurumlarının yapım, tadil, esaslı onarım gibi işlemlerinin 76. madde uyarınca Özel İdare bütçelerine devlet gelirlerinden ayrılacak ödenekle karşılanacağı hükmüne yer verilmiştir. Yine, 5302 Sayılı İl Özel İdaresi Kanunu'nun 6. maddesinde, ilköğretim binası yapım işinin, İl Özel İdaresi görevleri içinde yer aldığı belirtilmiştir.

Somut olayda Bitlis Merkez'de bulunan ilköğretim okullarının herhangi bir ihale yapılmadan ve sözleşmeye bağlanmadan, PVC doğrama imalâtlarının davacı tarafından yapıldığı iddiasıyla bedelin ödenmesi için Milli Eğitim Bakanlığı hakkında takibe geçilmiştir. Her ne kadar okul müdür ve yardımcısı tarafından düzenlenen belgelerle işin davacıya yaptırdığı kabul edilmiş ise de, az yukarıda değinildiği üzere ilköğretime dahil bu işleri yaptırmak görevi İl Özel İdaresine ait olduğundan ve 4734 Sayılı Yasaya uygun Bakanlık adına yapılmış bir ihalenin varlığı da ileri sürülmediğinden, Milli Eğitim Bakanlığı'nın davada pasif husumetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan bu nedenlerle, Milli Eğitim Bakanlığı yönünden pasif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Kabule göre de, yazılı sözleşme bulunmadığı, alacağın varlığı yargılamayı gerektirdiği ve likid bir alacaktan sözedilemeyeceği gözetilmeden, ayrıca asıl alacak üzerinden hesaplanması gerektiği halde işlemiş faizin de katıldığı toplam alacak tutarından inkâr tazminatına hükmedilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 15.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13804, Karar No: 2018/4718, Tarih: 04.06.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/13804 E.  ,  2018/4718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/09/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 23/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili, adli yardım talepli olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin ... Kız Teknik ve Meslek Lisesinde öğrenciyken işletmede staj yaptığını, ancak staj ücretinin ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının stajını özel işletmede yaptığı, staj ücretinin staj yapılan firmadan talep edilmesi gerektiği, hatanın kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmadığı gerekçesiyle, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.