muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/693, Karar No: 2019/12292, Tarih: 24.06.2019

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Tapu kaydında bulunan haciz şerhinin tespit edilen bedele yansıtılmaması,

Doğru olmadığı gibi,

3)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5254, Karar No: 2017/3846, Tarih: 18.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/5254 E.  ,  2017/3846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Vergi tekniği ve kaçakçılık suçu raporlarında bahsedilen suça konu faturaların, gerçek alım-satım karşılığı düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi bakımından, mal ve para akışını gösteren taşıma ve sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan banka hesapları ve kasa mevcudu ile uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı mükellefin 2005, 2006, 2007 takvim yılları içerisinde düzenlediği faturalarla uyumlu yeterli mal girişinin bulunup bulunmadığı, iş yeri koşullarının, işçi sayısının, vergi beyannamelerinin miktarı ve aylara göre değişim oranının, şirketin beyan ettiği vergiye esas potansiyeli ve şirketin faaliyet alanı ile uyumlu olup olmadığı ve faturaları kullananlar hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa düzenlenen raporlar, açılmışsa dava dosyaları getirilip incelenerek, özeti duruşma tutanağına geçirilip bu dosyayı ilgilendiren delillerin onaylı örnekleri dosyaya aktarılıp, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, 2005,2006,2007 yıllarına ait fatura ayrıntılarının Vergi Dairesi'nden sorularak kanaat oluşturacak sayıda her yıla ait fatura aslı ya da onaylı suretinin istenerek dosya arasında bulundurulması gerektiği de göz önüne alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Kabule göre ise; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5293, Karar No: 2015/3918, Tarih: 02.07.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/5293 E.  ,  2015/3918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı H... Yalıtım İnş. Mlz. Paz. Nak. ve San. Ltd. Şti. ile davalı E..S.. Mimarlık İnş. Taah. Müh. San. Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı Kayseri 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 08.04.2014 gün ve 2012/262-2014/106 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyanın incelenmesinde, davanın E.. S.. Mimarlık İnş. Taah. Müh. San. Tic. Ltd.Şti. aleyhine açıldığı halde vekâletnamenin şirket adına değil, Ekrem Sarıalan adına verildiği anlaşıldığından şirket tarafından Avukat F..K.. adına düzenlenmiş usulüne uygun vekaletnamenin eklenmesi, aksi durumda mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin adı geçen şirkete tebliğ edilerek temyiz ve cevap süreleri beklendikten, temyiz edildiğinde gerekli işlemlerin ikmâlinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/16854, Karar No: 2019/21484, Tarih: 25.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/16854 E.  ,  2019/21484 K.**

**"İçtihat Metni"**

..., ... ve ... ...’ı kasten basit yaralama suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/3-e ve 52. maddeleri uyarınca üçer defa 140,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Diyarbakır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2008 tarihli ve 2004/1296 Esas, 2008/606 Karar sayılı kararlarına yönelik itirazın reddine dair Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.09.2010 tarihli ve 2010/537 müteferrik sayılı kararı sonrasında, adı geçen sanığın denetim süresi içinde 02.03.2011 tarihinde kasıtlı bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine yapılan yargılama neticesinde hakkındaki hükmün açıklanması ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 62 ve 52. maddeleri uyarınca üçer defa 100,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Diyarbakır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2016 tarihli ve 2016/438 Esas, 2016/437 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 10.10.2019 tarihli ve 2019/12777 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.10.2019 tarihli ve 2019/99386 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

1) Sanığın 26.09.2003 tarihinde işlemiş olduğu kasten yaralama suçundan cezalandırılması talebiyle Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 28.10.2003 tarihli iddianamesiyle kamu davasının açıldığı, yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Diyarbakır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2008 tarihli ve 2004/1296 Esas, 2008/606 sayılı kararının verildiği ve bu kararın itiraz üzerine incelenmesi neticesinde Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.09.2010 tarihli ve 2010/537 müteferrik sayılı kararı ile kesinleştiği, denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen mahkûmiyet hükmü nedeniyle yapılan ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 07.09.2010 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 02.03.2011 tarihine kadar dava zamanaşımı süresinin durduğu, bu haliyle 26.09.2003 olan suç tarihi ile hükmün açıklanarak mahkûmiyet kararının verildiği 08.11.2016 tarihleri arasındaki süreden, duran zamanaşımı süresi düşüldükten sonra geçen zamanda sanığın lehine olan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında dava zamanaşımının dolmuş olması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde,

2) Kabule göre de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verildiğinde, aynı Kanun'un 231/11. maddesi hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği gözetilmeden, denetim süresi içerisinde suç işlediği anlaşılan sanık hakkında hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, ilk hükümde yer almayan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesinin tatbiki ile sanığın cezalandırılmasına ilişkin yazılı şekilde karar verilmesinde,isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceler yerinde görüldüğünden; ..., ... ve ... ...’ı kasten basit yaralama suçundan sanık ... hakkındaki Diyarbakır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2016 tarihli ve 2016/438 Esas, 2016/437 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davalarının 765 sayılı TCK’nin 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3785, Karar No: 2020/17101, Tarih: 15.10.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/3785 E.  ,  2020/17101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve taktirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesi uyarınca hüküm kurulduktan sonra, 1412 sayılı CMUK.nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle hapis cezası yanında hükmedilen adli para cezasının “ 400 TL” üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç adli para cezasının 400 TL adli para cezası olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. bendinin çıkartılarak yerine "1412 sayılı CMUK.nın 326/son maddesi uyarınca sanığa verilen doğrudan adli para cezasının 400 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/613, Karar No: 2020/5459, Tarih: 22.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/613 E.  ,  2020/5459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme, görevi İhmal

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme ve görevi ihmal suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılanlar tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Düzce ili Gümüşova ilçesi... Orman İşletme şefliğinin görev alanı içinde, koruma, kesim ve üretim sahasındaki orman içi yol yapım işi için yapılan ihale üzerine, yüklenici ...Harfiyat firması tarafından yaklaşık 180-200 m2'lik bir alanda yola serilmek üzere malzeme alındığı, malzeme alınan bu alanda oluşan boşluğun yoğun yağmur sularının birikimi ile derinliği yer yer 2 mt olan su birikintisi haline geldiği, ... Köyünde ikamet etmekte olan ..., ... ve ...'ün bu su birikintisinde boğularak öldükleri, Adli Tıp kurumu otopsi raporlarında ölüm sebebinin suda boğulma sonucu meydana geldiğinin bildirildiği olayda; sanıklar hakkında taksirle öldürme ve görevi ihmalden dolayı kamu davası açılmış ise de, olayın olduğu su birikintisinin bulunduğu yola orman idaresince "üretim ve kesim sahası girmek tehlikeli ve yasaktır" tabelasının asıldığı, 20 Haziran 2012 tarihli yangın koruma toplantı tutanağında orman işletme şefliğince tel örgü ile koruma altına alınan yangın riski ormanlar ve ağaçlandırma sahalarına görevliler dışında, her ne maksatla olursa olsun yaya ve vasıta ile giriş ve çıkış yapılmaması, büyük ve küçük baş hayvanların saha içine sokulmaması konusunda Yeşil Yayla Köyü muhtarının bilgilendirildiği ve tutanak tutularak imza altına alındığı, bu alanda olay meydana gelmeden önce... Orman İşletme Şefliğince gerekli tedbirlerin alınarak her iki köy halkının da bilgilendirildiği, ayrıca sanıklara atfı kabil kusur bulunmadığı yönündeki İş Güvenliği Uzmanlarından aldırılan bilirkişi raporunun da olayın oluşuna uygun olduğu gerekçeleri ile mahkemece, sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat kararı verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçlar açısından sanıkların kusurunun bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanların birlikte verdikleri temyiz dilekçesi ile, olay nedeniyle sorumluluğu ve kusuru olduğu düşünülen diğer şahısların soruşturmaya dahil edilmeden ve olay yerine ilişkin CD ve TİB kayıtları incelenmeden eksik araştırma inceleme ile karar verildiğine, hükme esas alınan raporlar ile birlikte mahkemenin sanıkların kusurlu olmadıklarına dair kabul ve gerekçelerin yerinde olmadığına, sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 22.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2269, Karar No: 2011/3949, Tarih: 20.06.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/2269 E.  ,  2011/3949 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı iştirak halinde kasten öldürmekten sanıklar ... ile ...'nin yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (BEYOĞLU) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24/07/2009 gün ve 247/171 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanıklar müdafiileri taraflarından istenilmiş, sanıklar müdafiileri duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanıklar ...ve ...müdafiilerinin süresinden sonra gerçekleşen duruşma talebinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nun kasten öldürme, sanık ...’ın maktule yönelik suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...’nun kasten öldürme suçunun niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin meşru savunmaya, suç niteliğine, haksız tahrikte indirim oranına vesaireye, sanık ... müdafiinin meşru savunmaya,haksız tahrikte indirim oranına, Cumhuriyet Savcısının sanık ...’ın kasten öldürmeye yardım suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A)Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B)Sanık ...’ın maktule yönelik suçu yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ...’ın olay tarihinde yanında arkadaşı ...olduğu halde eğlenmek amacıyla gittikleri barda maktulle çarpışma nedeniyle tartışmaya başladığı, bar görevlilerinin sanıkları dışarı çıkarttıkları, maktulün dışarı çıkan sanıkların arkasından gelerek “burası Beyoğlu ben adamı keserim” şeklinde tehdit ederek ...’nun yakasından tuttuğu, ...’nun maktulün suratına vurduğu,

B)Sanık ...’ın maktule yönelik suçu yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ...’ın olay tarihinde yanında arkadaşı ...olduğu halde eğlenmek amacıyla gittikleri barda maktulle çarpışma nedeniyle tartışmaya başladığı, bar görevlilerinin sanıkları dışarı çıkarttıkları, maktulün dışarı çıkan sanıkların arkasından gelerek “burası Beyoğlu ben adamı keserim” şeklinde tehdit ederek ...’nun yakasından tuttuğu, ...’nun maktulün suratına vurduğu,

maktulle sanık ... arasında itişme yaşandığı, ...’nun ayağından yaralandığını gören sanık ...’ın bıçakla gelerek maktule doğru bıçağı savurduğu, sanığın maktulün bacağına bıçakla vurduğunu söylemesine rağmen ölü muayene tutanağı ve Adli Tıp Morg İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen otopsi raporuna göre maktulün vücudunda sadece göğüs bölgesinde bir bıçak darbesi olup bu bıçak darbesinin de sanık ... tarafından vurulduğunun sabit olduğu, gece karanlığında ani gelişen olay sırasında sanık ... ile sanık ...’ın fikir ve irade birliği içerisinde hareket ettiklerini kabule yeterli delil bulunmadığı, olayda kullanılan bıçağın sanık ...’a ait olmasına rağmen bıçağın ...’ın iradesi dışında diğer sanık ... tarafından alındıktan sonra olayda kullanıldığı anlaşıldığından, sanık ...’ın eylemi yardım eden olarak da nitelendirilemeyeceğinden,sanığın silahlı yaralamaya teşebbüs suçundan cezalandırılması gerekirken, fail olarak cezalandırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçeyle (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sanık ...’un TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse derhal salıverilmesi hususunda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, sanık ... hakkında verilen ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık ... ve sanık ... müdafiinin tahliye isteminin reddine, 20/06/2011 gününde sanık ...’ın kasten öldürmeye yardım suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelik Üye ...’in karşı oyu ve oyçokluğu ile karar verildi.

(KM.)

KARŞI OY:

Olay gecesi saat 03.00 sularında, arkadaş olan sanıklar ...ve ...’ın içkili bara gittikleri, maktul ... ile sanık ... arasında omuz atma meselesinden tartışma çıktığı, tartışmanın barın içinde de sürmesi üzerine bar görevlilerinin önce sanıkları sonra da maktul ...’i bardan müşterilerin rahatsız olması, kavganın olmaması için dışarı çıkarıldıkları, bar görevlilerinin burada tarafların tartışmalarını sürdürmeleri üzerine, araya girerek tarafları ayırdıkları, bar görevlilerinin bara geri girmeleri üzerine alkollü olan tarafların karşılıklı kavga oluşturacak biçimde tartışmalarını tekrar canlandırdıkları; sanık ...’nun maktul ...’e yumrukla etkili eylemde bulunduğu,

maktul ...’in bıçakla sanık ...’nun bacağından yaraladığı, asıl kavgaya neden olan sanık ...’ın da bıçağını çekerek maktul ...’e saldırdığı, 4-5 kez savurduğu bıçağın maktulün kalçasına isabet ettiği, akabinde karşılıklı boğuşma, itişmenin yaşandığı, sanık ...’nun sanık ...’a ait bıçakla kendisini yaralayan maktulün öldürücü nahiyesi olan göğsüne sert ve etkili biçimde saplayarak, ölüm olgusunun tamamlandığı, olay sonrası her iki sanığın birlikte kaçarak uzaklaştıkları, kaçarken suç aleti bıçağın sanık ...’ın elinde olduğu (tanık Eşref Gülpınar’ın beyanı), keza aynı bıçağın olay sonrası sanık ...’da zaptedildiği, dosya kapsamı ile sabittir.

Beyoğlu 4. Ağır Ceza Mahkemesi her iki sanığın fiil üzerinde ortak hakimiyet sağladıklarından bahisle; 5237 sayılı TCK.nun 37/1, 81/1, 29, 62 maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Dairemiz; sanık ... hakkındaki hükmün onanmasına, buna karşın sanık ...’ın oluşan fiilinin, silahlı yaralamaya teşebbüs suçu kapsamında kaldığından bahisle oyçokluğuyla hükmün bozulmasına karar vermiş bulunmaktadır.

Sayın çoğunluğun sanık ... hakkındaki düşüncesine katılamıyorum.

Şöyle ki; asıl olayın çıkmasına neden olan ölen ile bu sanık arasındaki omuz vurmasından kaynaklanmıştır.

Sanık ...’ın tutum ve davranışları olayın büyümesine neden olmuştur. Sanık ... arkadaşı olması hesabıyla kavgaya aktif olarak katılmıştır.

Maktulün sanık ...’nun öldürücü darbesiyle ölmesinde, sanık ... en lehe değerlendirme ile suça yardım eden olarak sonuç itibariyle sorumludur.

Suça yardım etme, suçun işlenmesinden önce veya suçun işlendiği esnada, asli failin eylemi işlemesini kolaylaştırıcı, destekleyici davranışlarda bulunmak suretiyle suçun işlenmesine katkı sağlamaktadır. Sanık ... olayın tüm aşamalarında sanık ...’nun yanında yer almıştır. Konumu sadece öldürücü darbenin gerçekleşmesinde yardımcı olmuştur. Maktulü bıçaklanması suretiyle direncini kırmıştır. Ölen tek kişi, onunla kavga eden iki kişinin güçleri, hareketleri gözardı edilemez. Sadece öldürmeyi sağlayan bıçaklama anında fiil üzerinde hakimiyeti söz konusu değildir. Yardım eden ...ölüm olgusunun olabileceğini öngörmemesi imkansızdır. Engelleyici bir olumlu hareketi yoktur. Bilakis cesaret verici, silah sağlayıcı, destek verici hareketleri dış aleme yansımıştır.

İştirak iradesini suçun işlendiği anda, öncesinde ve sonrasında yardım eden olarak ortaya koymaktadır.

“Somut olayın oluşu değerlendirildiğinde; meydana gelen kasten insan öldürme eyleminde; asli maddi fail ...’nun yanında yer alarak, maktulü önce bıçakla

yaralayarak, çokça bıçakla vurmak için hamle yapan, suç aleti bıçağın asli faile bir vesile ile teslimini sağlayan, suçtan sonra bıçağı sanık ...’dan teslim alan, kolluğa kanlı bıçağı teslim eden gibi gelişen tutum ve davranışlar 5237 sayılı TCK.nun 39/2-c maddesi çerçevesinde değerlendirmek gerektiğinden; sayın çoğunluğun sanığın eyleminin yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturacağını öngören düşünceye iştirak etmek mümkün değildir.