muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4890, Karar No: 2021/2058, Tarih: 24.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/4890 E.  ,  2021/2058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-) Kesinleşen Sulh Ceza Hakimliğinin düzeltme ve cevabın yayımlanmasına dair kararın; itiraz eden sorumlu müdür vekiline tebliğe çıkartılması ve işyerinde daimi çalışanına 21.04.2015 günü tebliğ edilmesine rağmen; karara konu düzeltme ve cevap metnine, tebliğden itibaren 3 günlük yasal süre içinde aynı gazetenin 24.04.2015 günlü nüshasında sadece 14. sayfanın sol alt kısmında yer verildiği, ancak bu yayının gereği gibi yapılmadığı, dolayısıyla artık kesinleşen karardan sorumlu müdürün haberdar olmadığının ileri sürülmesinin mümkün olamayacağı anlaşılmakla, 5187 sayılı Kanun'un 18. maddesinde düzenlenen suçun "gereği gibi yayımlanmaması" unsuru yönünden oluştuğu gözetilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesi,

2-) Dairemizin 28.09.2020 tarihli 2020/1515 E. 2020/11589 K. sayılı kararında gerekçeleri belirtildiği üzere;

Basit yargılama usulüne dair esasları düzenleyen ve hükümden sonra (24.10.2019 tarihinde) yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı "basit yargılama usulü" başlıklı CMK'nin 251/3. maddesinin sadece bir usul hükmü olmadığı, aynı zamanda maddi ceza hukukuna dair bir hüküm olduğu, bu nedenle basit yargılama usulünün yürürlük tarihini gösteren Geçici 5/(1)-d. maddesinde yazılı "hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalar yönünden" kısmının Anayasa ve uluslararası sözleşme metinlerinde düzenlenen "suç ve cezaların kanuniliği" ve "lehe kanun" ilkelerine aykırı olduğu, Anayasa'ya ve tarafı olduğumuz temel haklara dair uluslararası sözleşmelere (ve özellikle AİHS'ye) aykırı bu durumun Yüksek Yargıtay tarafından dikkate alınması gerektiği anlaşılmakla,

Mahkemece sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikteki "basit yargılama usulünün" uygulanma şartları yönünden sanığn hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine 24.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25671, Karar No: 2015/3499, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25671 E.  ,  2015/3499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10369, Karar No: 2014/18052, Tarih: 20.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10369 E.  ,  2014/18052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/02/2014 tarih ve 2013/286-2014/92 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'un yetkilisi ve müdürü bulunduğu ...Yapı Denetim Ltd. Şti'nin 396 pay karşılığı 9.900,00 TL hissesinin tamamını bütün hak ve hukuki yükümlülükleri ile bütün aktif ve pasifi ile birlikte 05.02.2013 tarihinde İstanbul Üsküdar 19. Noterliği'nin 05.02.2013 tarihli ... yevmiye nolu limited şirket hisse devir sözleşmesi ile ...devrettiğini, şirketin diğer ortağı Ubbe Bin Nafi Bayram'ın da hissesini adı geçen Noterliğin 05.02.2013 tarih ve ... yevmiye nolu devir sözleşmesi ile devrettiğini, davalının devirden önce şirketin % 99 hissesinin sahibi olup aynı zamanda şirketi temsilen müdürü olduğunu, davalının şirket hissesinin tamamını devrettikten bir gün sonra 06.02.2013 tarihinde ... Yapı Denetim Ltd. Şti'nin... Şubesi'nde bulunan 19419 nolu hesabından banka görevlilerinin kredisini şahsen tanıyor olmasını da kullanarak 15.450,00 TL çektiğini, paranın çekilmesini müteakip iadesinin talep edildiğini, ancak bu görüşmelerden sonuç alınamadığını, davalının haksız olarak çektiği parayı iade etmemesi üzerine davalı aleyhine icra takibi yapıldığını, davalı hakkında başlattıkları icra takibine davalının haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve %20’den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına ve toplanan delillere göre, davalının davacı şirketteki hissesini 05.02.2013 tarihinde devretmesine ve şirket nezdindeki mesul müdürlüğünün 06.02.2013 tarihli ortaklar kurulu kararı ile son bulmasına rağmen aynı gün şirket ortağı ve mesul müdür olmadığı halde şirket hesabındaki 15.450,00 TL’yi çektiği, davalı 05.02.2013 tarihli protokol gereği davacı şirketten 65.000,00 TL alacaklı olduğunu iddia etmiş ise de çektiği paranın protokol ile ilgisinin bulunmadığı, zira paranın çekildiği tarihte henüz protokol gereği iade edilecek nitelikte davacı şirket tarafından hiçbir tahsilat yapılamadığı, davalının çektiği paranın hakkı olan bir para olmadığı, davalının kötü niyetli olduğu ve itirazında haksız olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile; davalının Tekirdağ 1.İcra Müdürlüğü’nün 2013/3306 sayılı dosyasındaki itirazının kısmen iptaline,

takibin 15.450,00 TL asıl alacak üzerinden devamına, davacının icra takip tarihine kadar işlemiş faize ilişkin 174,61 TL’lik talebinin reddine, asıl alacağa takip tarihinden itibaren faiz işletilmesine, asıl alacak olan 15.450,00 TL nin % 20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve mesul müdürün şirket hesabından çekmiş olduğu parayı şirket menfaatine harcadığını iddia ve ispat etmemiş olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 857,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13822, Karar No: 2013/11708, Tarih: 05.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13822 E.  ,  2013/11708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/05/2012 tarih ve 2011/178-2012/110 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında taşıma sözleşmesinden kaynaklanan cari hesap ilişkisi bulunduğunu, müvekkili tarafından düzenlenerek davalıya gönderilen fatura bedelinin ödenmemesi üzerine davalı hakkında icra takibi başlatıldığını ancak itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptaline ve takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama devam ederken davanın iki kez takipsiz bırakıldığı ve yenilendiği ikinci yenilemeden sonra 26/04/2012 tarihli oturumda davanın taraflarca takip edilmediği gerekçesiyle, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece davacı tarafça davanın üç kez takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Dosya evrakı incelendiğinde davacı tarafça davanın iki kez takipsiz bırakıldığı ve yenileme işlemlerinin yapıldığı, yapılan ikinci yenilemenin ardından Avukat ... tarafından vekaletname sunulduğu adı geçen avukat tarafından sunulan dilekçede, adresin antette olduğunun bildirildiği, buna karşın dilekçe evrakı üzerinde herhangi bir adresin bulunmadığı ancak adı geçen avukat tarafından sunulan vekaletnamede davayı açan ve takip eden davacı vekillerinin isminin de yer aldığı, bu haliyle esasen Avukat ...’ün adresinin dosya içerisinde mevcut olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece adı geçen avukata vekaletnamede mevcut adresi aracılığı ile tebligat yapılması gerekirken, Uyap’ta kayıtlı adresine tebligat yapılması buna bağlı olarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3457, Karar No: 2014/9453, Tarih: 24.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/3457 E.  ,  2014/9453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/12/2013

NUMARASI : 2012/617-2013/778

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin davalıya ait hastane işyerinde muvazaalı işlemlerle taşeron işçisi olarak çalıştırıldığını, muvazaanın tespit edildiğini, davacıya 6772 Sayılı Yasa uyarınca ilave tediye alacağının ödenmesinin gerektiğini belirterek, bu alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesine talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında ıslah harcı yatırılmasının gerekip gerekmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Devletin, mahkemelerin faaliyetlerine karşılık olmak üzere harç pulu yapıştırılmak suretiyle aldığı paraya harç denir.

Mahkemelerin yürüttükleri yargısal faaliyet ve işlemler parasız değildir. Devlet, mahkemeleri işler bir şekilde hak arayanların hizmetinde tutabilmek için, bazı giderler yapar (hakim ve diğer memur aylıkları, bina gideri, kırtasiye ve demirbaş ücreti vs. gibi) bu giderlerin bir kısmı mahkemelerin faaliyetlerinden yararlananlardan harç olarak alınır.

Nitekim Yargıtay bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harcın, özel ve tüzel kişilerin, özel çıkarlarına ilişkin olarak kamu kuruluşlarının hizmetinden yararlanmaları karşılığında yaptıkları ödemeler olduğunu belirtmiştir” (7.12.1964 gün ve 3/5 Sayılı İçt.Birl.K. RG.12.l2.1964 sayı 11880).

Yine, başka bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harç, Devletin mahkemeler aracılığı ile yaptığı adli hizmete ondan yararlananların katkısıdır. Ancak yasada belirtilen durumlarda harç alınacağı biçiminde karar vermiştir”(16.11.1983 gün ve 5/6 sayılı İçt.Birl.K. RG.7.1.1984 sayı 18274 sh.5- 13).

Başvuru harcı; dava açılırken veya davaya müdahale, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti talebinde bulunanlar tarafından peşin olarak ödenmesi gereken harçtır.

Yine, başka bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harç, Devletin mahkemeler aracılığı ile yaptığı adli hizmete ondan yararlananların katkısıdır. Ancak yasada belirtilen durumlarda harç alınacağı biçiminde karar vermiştir”(16.11.1983 gün ve 5/6 sayılı İçt.Birl.K. RG.7.1.1984 sayı 18274 sh.5- 13).

Başvuru harcı; dava açılırken veya davaya müdahale, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti talebinde bulunanlar tarafından peşin olarak ödenmesi gereken harçtır.

Karar ve ilam harcı; konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda, hüküm verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden nispi olarak karar ve ilam harcı alınır. Nispi karar ve ilam harcının 1/4’ü başvurma harcında olduğu gibi, dava açarken davacı tarafından peşin olarak ödenir. Peşin olarak ödenecek 1/4 oranında karar ve ilam harcı dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden hesaplanır. Şayet yargılama sırasında dava değerinin daha fazla olduğu anlaşılırsa, yalnız o oturum için davaya devam edilir. Ondan sonraki oturuma kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmazsa davaya devam olunmaz. Yani dava işlemden kaldırılır. (Harçlar Kanunun m. 16/IV, 30, HUMK’nun 409) Nispi karar ve ilam harcının geri kalan 1/3’ü hükmün verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir (Harçlar Kanunun 28/a,1 30 m.).

Harca tabi davalarda harç ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz (Harçlar K.m. 32, 27/III) Yine harca tabi bir davanın harç alınmadan incelenmiş ve karara bağlanmış ve kararın bu şekilde kesinleşmesi halinde kanun yararına temyiz (HUMK’nun m. 427/VI-VIII) üzerine karar yalnız harç nedeniyle kanun yararına bozulur. Harçtan muaf olan dava ve işlerin bazıları Harçlar Kanunun 13, 14, 123/II. Maddelerinde, diğer bazıları da özel kanunlarında gösterilmiştir (Harçlar Kanunun m. 123/1.).

Yargılama giderleri hakkında hüküm verilebilmesi için tarafların dilekçelerinde yargılama giderlerini açıkça istemiş olmalarına gerek yoktur. Mahkeme talep olmasa dahi yargılama giderlerine ve vekalet ücretine de kendiliğinden karar vermekle yükümlüdür. Nitekim, 29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı birleştirme kararı da bu yöndedir. Mahkeme hükmünde yargılama giderlerini tamamen veya kısmen unutmuş ve hüküm bu şekilde kesinleşmiş ise, davayı kazanmış olan taraf yargılama giderleri için ayrı bir dava açamayacaktır. Çünkü, yargılama giderlerine yalnız asıl davada ve kendiliğinden karar verilir.

492 sayılı Harçlar Kanunun 2. maddesinde;

“Yargı işlemlerinden bu kanuna bağlı (1) sayılı tarifede yazılı olanları, yargı harcına tabidir.”

11. maddesinde;

“Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir”

27. maddesinde;

“(İ) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir.”

28. maddesinde;

“Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin,geri kalan kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir.”

31. maddesinde;

11. maddesinde;

“Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir”

27. maddesinde;

“(İ) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir.”

28. maddesinde;

“Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin,geri kalan kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir.”

31. maddesinde;

“Peşin alınan karar ve ilam harcının işin hitamında ödenmesi gerekenden fazla olduğu anlaşılırsa fazlalık istek üzerine geri verilir.”

32. maddesinde;

“Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.”

123. maddesinde;

Özel kanunlarla harçtan muaf tutulan kişilerle, istisna edilen işlemlerden harç alınmaz.”

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, harca tabi işlemlerden harç alınması Harçlar Kanunu uyarınca emredici niteliktedir. Harç miktarı ve ücreti vekalet de dava değerine göre belirlenmektedir. Davacı taraf harca tabi olup karşı taraf harca tabi değilse de, yasanın aradığı şart davayı açan tarafın harca tabi olup olmadığıdır. Harca tabi ise, mutlaka yasanın belirlediği oran ve miktarda harç alınması yasa gereği olduğundan, mahkemece bu hususun re’sen dikkate alınması gerekmektedir. Karşı taraf harçtan muaf

olması yasal sonucu değiştirmeyecektir. Kanunda yer alan bir husus da, davalı taraf harçtan muaf olduğundan, mahkemece davacıdan da harç alınmasına gerek yoktur yorumu ile TMK’nun 1. maddesine göre boşluğun içtihatla doldurulduğundan söz edilemez. Zira ortada yasal bir boşluk söz konusu değildir. Özel nitelikteki bir kısım davalardaki harçlarla ilgili hususu genelleştirerek, yasanın emredici hükmüne aykırı uygulamaya geçmek usul ve yasaya aykırıdır.

Nispi karar ve ilam harcına tabi davalarda ıslah ile dava değerinin arttırılması halinde artan dava değeri üzerinden karar ve ilam harcının tamamlanması (ıslah harcı) gerekir.

Harçlar Kanunu'nun 32.maddesi hükmünce, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamayacağından, dolayısıyla ıslah edilen miktar yönünden bakiye nispi karar ve ilam harcı ödenmeksizin sonraki işlemlerin yapılmasına olanak bulunmamaktadır(Y.HGK. 04.12.2013 gün ve 2013/21-445 Esas, 2013/1625 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda davacı, dava dilekçesinde belirlediği ilave tediye alacağı talebini ıslah beyanı ile arttırmış ise de ıslah harcının yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, tamamlama harcı yatırılmayan ve dolayısıyla yok hükmünde olan ıslah beyanına değer verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Yargılamaya dair karar alma görev ve yetkisi bulunmayan Adalet Komisyonu kararı bulunması da harç konusunda sonuca etkili değildir.

Yapılacak iş, harcı yatırılmayan ıslah işlemi yok sayılarak karar vermekten ibarettir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarda belirtilen nedenle BOZULMASINA, 24.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4928, Karar No: 2019/2665, Tarih: 10.06.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/4928 E.  ,  2019/2665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-H.. D.. 2-H.. H.. 3-S.. D.. 4-S.. D.. 5-Z.. Ü.. ile davalı SS ....Konut Yapı Kooperatifi arasındaki davadan dolayı Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 29.04.2015 gün ve 2014/119-2015/116 sayılı hükmü onayan 23. Hukuk Dairesi'nin 02.07.2018 gün ve 2015/9798-2018/3875 sayılı ilamı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılardan H.. H.. 13.07.2015 tarihinde vefat etmiş olup mahkeme kararını ve Yargıtay ilamının mirasçılarına tebliğ edilmediği gibi vekâletnamelerinin de ibraz edilmediği anlaşıldığından mirasçılardan alınacak vekâletnamenin ibraz edilmesi, aksi halde mahkeme kararı ve Yargıtay onama ilamının mirasçıların belirlenecek adreslerine tebliği ile gerekli sürelerin beklenerek müteakip işlemlerin ikmâlinden sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4048, Karar No: 2023/5610, Tarih: 27.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/4048 E.  ,  2023/5610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/29 E., 2022/434 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2021 tarihli ve KD-2019/87558 sayılı itiraznamesi ile Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 04.03.2013 tarihli ve 2011/8324 Esas, 2013/2151 Karar sayılı düzeltilerek onama kararına yönelik yapılan itiraz üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 20.10.2021 tarihli ve 2021/21687 Esas, 2021/8555 Karar sayılı kararıyla itirazın kabulüne karar verildikten sonra hükmün ''Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tüm dosya kapsamına göre sınıf öğretmeni olan sanığın, suç tarihinde mağdurenin sınıfında derse girmediği gözetilmeden hakkında 5237 sayılı TCK’nın 103/1.maddesi uyarınca belirlenen temel cezanın aynı Kanunun 103/3-d maddesi ile artırılması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,...'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

2.Bozma üzerine Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2022 tarihli ve 2022/29 Esas, 2022/434 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

2.Bozma üzerine Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2022 tarihli ve 2022/29 Esas, 2022/434 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, tevsii tahkikat taleplerinin dikkate alınmadığına, delillerin objektif değerlendirilmediğine, hak arama hürriyetinin kısıtlandığına, silahların eşitliği ilkesinin ihlal edildiğine, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, sanığın lehine olan delillerin değerlendirilmediğine, tanıklar .... ve ....'nin yeniden dinlenmesi gerektiğine, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, gerekçenin yetersiz olduğuna, dosya kapsamında sanığın cezalandırılmasına yetecek her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanık hakkında üst sınırdan ve takdiri indirim hükümleri uygulanmadan karar verilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemenin kabulü;