muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13237, Karar No: 2012/10272, Tarih: 19.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/13237 E.  ,  2012/10272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen ve cezası ertelenmeyen sanık hakkında TCK.'nın 53/1. maddesinin kararda gösterilmemesi, 5237 sayılı TCK.'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunlukları hükmün kanuni sonucu olup, infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın tekerrüre esas sabıka kaydı olmasına rağmen 5237 sayılı TCK.'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1) Kısa süreli hapis cezasına mahkum edilen sanığın, yargılama sürecinde suçunu kabul ederek pişmanlığını göstermesi karşısında sanık hakkındaki kısa süreli hapis cezasının TCK.'nın 50/1-b, c, d, f maddelerinde belirtilen seçenek yaptırımları çevrilebileceği halde sanığa takdir edilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırım olarak karar verildiğinden TCK.'nın 50/2. maddesi uyarınca cezasının seçenek yapıtırımlara çevrilemeyeceğine ilişkin yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Suçun işlendiği yeri gerekçeli karar başlığına yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK.'nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,

3) 16/10/2007 tarihli duruşmada hakim değişikliği nedeniyle önceki tutanak ve belgelerin okunmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3941, Karar No: 2015/7186, Tarih: 25.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3941 E.  ,  2015/7186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/38061

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2011

NUMARASI : 2011/181 (E) ve 2011/343 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.”, (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir.” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

19/01/2015 tarih ve 2015/8 tarihli Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu kararına göre, tebliğname tarihi 28/06/2014 tarihinden önce olan dosyalarda, görev hususunda iddianamenin dikkate alınacağının belirtildiğinden incelenen dosya içeriğine göre; eczacı olan sanığın yönlendirmesiyle devlet hastanesinde uzman doktor olan diğer sanıkların görevleri dahilinde sahte reçete düzenledikleri, eczacı kalfası sanıklarında bu olaya iştirak ettiği, eczacının bu reçeteleri katılan kuruma fatura ettiği, bu suretle sanıkların haksız menfaat temin ederek resmi evrakta sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Bu şekilde tavsif olunan sanıkların eylemi TCK'nın 204/2. maddesinde tanımlanan "kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği" suçunu oluşturacağından ve söz konusu suçun cezasının üç yıldan sekiz yıla kadar hapis; "nitelikli dolandırıcılık" suçunun cezası ise aynı Kanun'un 158/1-e maddesi uyarınca üç yıldan yedi yıla kadar hapis ve para cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

İddianamedeki anlatım ve nitelendirmeye,temyiz kapsamına göre, Yargıtay Kanun'unun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi 11. Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine 25/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/22338, Karar No: 2024/16242, Tarih: 04.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/22338 E.  ,  2024/16242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 24.01.2023

SAYISI : 2021/2124 E., 2022/3302 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 24.01.2023 tarihli ve 2022/2124 Esas, 2022/3302 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 24.01.2023 tarihli ve 2022/2124 Esas, 2022/3302 Karar Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 57. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20370, Karar No: 2015/10979, Tarih: 01.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/20370 E.  ,  2015/10979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARDİN KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/08/2014

NUMARASI : 2010/6-2014/126

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dosyada, dava konusu 120 ada 71 parsel numaralı taşınmazın kadastro tutanak aslı bulunmamaktadır. Kadastro davalarında tutanak aslı dosyada bulunmak zorundadır. Bu nedenle tutanak aslının bulunduğu yerden getritilerek dosya arasına alınması,

2- Dosya içeriğinden davacı Nermin Akın ve müşterekleri irsen intikal ve kazandırcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazın adlarına tescilini, birleşen dosya davacısı M Şerif da aynı nedenle çekişmeli taşınmazın kendi adına tescilini talep ettiği anlaşılmakla; taraflar arasında menfaat çatışması bulunduğu halde yargılama sırasında her iki taraf da Av. S.. D.. tarafından temsil edilmiştir. O halde taraflar arasında menfaat çatışması bulunduğundan davacı asile aleyhindeki gerekçeli kararın tebliği gerekmektedir. Bu nedenle mahkeme kararının davacı Şerif Arslan'a 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11088, Karar No: 2014/16722, Tarih: 08.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/11088 E.  ,  2014/16722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/213177

MAHKEMESİ : Ceyhan 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2013/245 (E) ve 2013/403 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

18.01.2010 tarihli tutanak içeriğine göre müştekinin ihbarı üzerine eylemi sanıkla birlikte gerçekleştiren A. A.'ın şifaen polise şifaen eylemi ikrar ettiği ve beyanı üzerine de sanık M.. E..'in de yakalandığı, çalınan kuşların da kafesi ile birlikte müştekiye iade olunduğunun anlaşılması karşısında; kuşların sanık veya eylemi birlikte gerçekleştirdiği A. A.'ın beyanı üzerine ele geçip geçmediği araştırılarak TCK'nın 168/1. maddesinin uygulama koşulllarının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. E.. ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6178, Karar No: 2021/2009, Tarih: 04.03.2021

**16. Hukuk Dairesi         2017/6178 E.  ,  2021/2009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Dava konusu taşınmazın hangi tarihte ve hangi sebeple tescil harici bırakıldığı sorularak, dava tarihinden önceki 20 yılı kapsayacak şekilde stereoskopik çift hava fotoğrafları getirtilip, beşer yıllık periyotlar halinde en eski hava fotoğrafından başlanılmak suretiyle harita mühendisi ya da jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiye stereoskopla incelettirilerek, dava tarihi itibariyle taşınmazın hangi bölümlerinin ne kadar süreden beri ve hangi nitelikte kullanıldığının kesin olarak belirlenmesi, yeniden yapılacak keşifte uzman bilirkişi, jeodezi ve fotogrametri uzmanı mühendisi, ziraatçi bilirkişi, jeolog bilirkişi, teknik bilirkişi, yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığıyla uygulanması, taşınmazın komşusu bulunan derenin aktif olup olmadığı, dereden kazanım bulunup bulunmadığı hususlarının açıklığa kavuşturulması, yerel bilirkişi ve tanıkların, HMK'nun 243, 244, 259 ve 290/2. maddeleri gereğince keşif yerine davetiye ile çağrılması, uyuşmazlığın taşınmazın aynına ilişkin bulunması nedeniyle tanıkların keşif yerinde dinlenilmesi, komşu parsel kadastro tutanakları ve dayanağı bulunan kayıtların getirtilerek keşifte uygulanması, ayrıca dava konusu olan fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen kısmın ... Genel Müdürlüğü tarafından kamulaştırıldığı bildirildiğine göre, ... Genel Müdürlüğünün davaya dahil edilerek kamulaştırma evrakının getirtilmesi, dava konusu taşınmazların tapuda kayıtlı olup olmadığı hususları Tapu Müdürlüğünden sorularak sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Bozma ilamı sonrası yapılan yargılama sırasında, dava konusu taşınmazın 18.03.2013 tarihinde 868 parsel numarası ile idari yoldan ham toprak vasfıyla Hazine adına tescil edildiği anlaşılmıştır. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.03.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5039, Karar No: 2016/1945, Tarih: 02.03.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/5039 E.  ,  2016/1945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; sanık ..... savunmasında, suça konu çekte keşideci olarak görünen .... ....şirketinin temsile yetkilisinin oğlu .... olduğunu ancak işleri fiilen kendisinin yürüttüğünü, oğlunun kendisine vermiş olduğu vekaletnameye istinaden suça konu çeki imzaladığını belirtmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için, öncelikle sanık ....’in savunmasında belirtmiş olduğu vekaletnamenin araştırılması, varsa onaylı suretinin dosya içerisine konulması, ..... şirketinin suç tarihi itibariyle temsile yetkilisinin tespiti ile sanık ....’e çek keşide etmesi hususunda yazılı yada sözlü vekaletname verip vermediği hususun tespitine yönelik tanık olarak beyanının alınması, ayrıca sanık ...’in bu şekilde keşide ettiği başkaca çeklerin bulunup bulunmadığı ve bu çeklerin ödenip ödenmediği hususlarının araştırılması ile sanıkların incelemeye esas yazı, rakam ve imza örneklerinin alınarak, çekteki yazı, rakam ve imzaların aidiyeti hususunun tespitine yönelik yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31492, Karar No: 2016/12424, Tarih: 06.06.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/31492 E.  ,  2016/12424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

663 sayılı KHK md. 54 uyarınca sağlık çalışanlarına yönelik gerçekleşen eylemlerde, talepleri halinde hukuki yardım yapılacağına ilişkin düzenleme ve katılan ... ile bakanlık vekilinin birlikte duruşmada yer almaları sebebiyle, mağdurların kendilerine hukuki yardım yapılmasını istediklerinin ve bakanlık vekilinin katılanlar vekili olarak duruşmalara kabulü ile yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılanlar vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 06/06/2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/39806, Karar No: 2015/26487, Tarih: 23.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/39806 E.  ,  2015/26487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı temsilcisi tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde 01.12.2000-27.06.2013 tarihleri arasında vakıf müdürü olarak çalıştığını iş akdinin haklı neden olmaksızın işveren tarafından feshedildiğini, haftanın 7 günü 07.00-22.00 saatleri arası çalıştığını, çalıştığı süre boyunca yıllık izin kullandırılmadığı gibi ücretinin de ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yılık izin, fazla çalışma hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve Haziran ayı ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş akdinin haklı nedenlerle feshedildiğini, kurumda hali hazırda da teftişin devam ettiğini, cezai ve hukuki takibatın soruşturma sonucuna göre karar verileceğini, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davalı işyerinin resmi bir kurum olması nedeniyle fazla mesai, tatil ödenmeyen ücret ve sair alacaklarının mevcut olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan feshin haklı nedene dayanmadığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı ile davacının diğer taleplerinin bilirkişi raporuna göre ve dava ve ıslah dilekçesi doğrultusunda kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının İş sözleşmesinin işverence haklı nedenle feshedilip feshedilmediği buna bağlı olarak da davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanamayacağı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25'inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut olayda davalı kurumda Müdür sıfatıyla görev yapan davacının iş akdine 21/06/2013 tarih ve 2013/1 sayılı araştırma raporu sonucunda 27.06.2013 tarihli 15 sayılı mütevelli heyeti kararıyla haklı nedenlerle son verildiği ve Başbakanlık Vakıflar Genel Müdürlüğü ... Bölge Müdürlüğünün 19/02/2014 tarihli denetim raporunda davacı hakkında suç duyurusunda bulunulduğu, davacıya isnat edilen ve aynı zamanda suç teşkil eden eylemler nedeniyle ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/419 soruşturma dosyasının derdest olduğu anlaşılmıştır. Savcılıktan ilgili dosya getirtilmeli ve gerekirse ceza davası sonucu da beklenerek feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik araştırma ile davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Davacı işçinin fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücretini hak edip etmediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını, hafta tatilinde ve ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın, hafta tatilinde ve ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma, hafta tatilinde ve ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz. Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici ya da şirket ortağı bulunması halinde, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden, yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar. O halde üst düzey yönetici bakımından şirketin yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediğinin de araştırılması gerekir. İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir.

Somut olayda; davacı fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiş olup tanık olarak ... ve ...'ı göstermiştir. Dosya içeriğinden davacı tanıkları ... ve ...'ın aynı soruşturma kapsamında iş akitlerinin feshedildiği anlaşılmaktadır. Ayrıca tanıklardan ...'ın işveren aleyhine işe iade davası açtığı ve bu davada mahkemece vakıfta 30 işçi çalışmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği ve Dairemizce fesih için işverenin şimdilik geçerli sebepleri bulunduğu, ancak haklı nedene dayanıp dayanmadığı hususunun alacak davası sonucu ortaya çıkacağı gerekçesiyle onandığı sistemde yapılan incelemede tespit edilmiştir. Bu işçilerin davalı işveren aleyhine alacak davası açmaları zamanaşımı süresi içerisinde her zaman mümkündür. Tanıklıkları kendi yararlarına olup bu başka deliller ile de desteklenemeyen menfaat birliği içinde hareket eden tanıkların beyanı ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

4-Davacının yıllık izinlerinin kullandırılıp kullandırılmadığı da ihtilaflıdır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında da ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.

Davalının temyiz aşamasında sunduğu davacının da imzası bulunan bazı belgelerde yıllık izin kullandırıldığı görülmektedir. Yine resmi bir kurum olan davalı işverenlikçe sunulan Bakanlık anteti ve Kaymakamlık imzası bulunan resmi belgelerde de izin kullandırıldığı anlaşılmıştır. Bu belgelerdeki yıllık izin süreleri dışlanarak davacının yıllık izin alacağının hesaplanması gerekirken hiç yıllık izin kullanılmamış gibi hesaplama yapılması da hatalıdır.

O halde davalının temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.