muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1400, Karar No: 2011/1453, Tarih: 21.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/1400 E.  ,  2011/1453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı (alacaklı) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, ... 2.İcra Müdürlüğü’nün 2006/12288 Esas Orhangazi İcra Müdürlüğü'nün 2008/55 talimat sayılı dosyasından, 24.01.2008 tarihinde haczedilen menkullerin Orhangazi İcra Müdürlüğü'nün 2007/131 talimat sayılı dosyasındaki icra satışından 13.06.2007 tarihinde alındığını belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılması dava ve talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, İİK 97/a maddesindeki karinenin lehe olduğunu, haciz sırasında davacının istahkak iddiasında bulunmadığını belirterek davanın reddi ile %15 tazminatın davacıdan tahsilini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre; 24.01.2008 tarihinde haczedilen 1 adet Ariston marka buzdolabı, 1 adet 37 ekran Show marka televizyon, 1 adet ... marka fırın, 1 adet Arçelik marka bulaşık makinesi, 1 adet Ariston marka çamaşır makinesi, 1 adet koltuk takımı (iki adet tekli,iki adet ikili deri), 1 adet Sony marka 72 ekran televizyon, 1 adet oturma grubu (Kırmızı kahverengi düz çizgi desenli iki tekli, iki ikili), yemek masası ve 7 sandalyenin davacıya ait olduğu davacının bu malları icradan satın aldığı gerekçesiyle davanın kabulüne 24.01.2008 tarihinde haczedilen mallar üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK 96 ve devamı maddeleri gereğince açılmış 3.kişinin isihkak iddiasına ilişkindir.

Somut olayda dava konusu mahcuzların davacı 3.kişi tarafından Organhazi İcra Müdürlüğünün 2007/131 talimat sayılı dosyasından ihale ile alındığı belirtilerek davanın kabülüne karar verilmiş ise de ihale ile alınan mallar ile dava konusu mahcuzlardan(ariston çamaşır makinası, kırmızı-kahve oturma gurubu,yemek masası takımı gibi) bazıları arasında farklı eşyalar olduğu anlaşıldığından dava konusu mahcuzlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp ihale konusu mallar ile dava konusu mahcuzların aynı olup olmadığı aynı olanlar yönünden şimdiki gibi kabül, farklı olanlar yönünden ise davacı 3.kişinin istihkak iddiasının reddine karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 21.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6470, Karar No: 2019/17435, Tarih: 02.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/6470 E.  ,  2019/17435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça konu montun 45 TL, kazağın 40 TL değerinde olduğu ancak cansız mankenin de suça konu eşyalar arasında mevcut olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanığın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 02.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4505, Karar No: 2011/11877, Tarih: 29.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4505 E.  ,  2011/11877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11524, Karar No: 2023/230, Tarih: 17.01.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11524 E.  ,  2023/230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki korunma kararının kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulü ile ... hakkında verilen korunma kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararın ... vekilince temyiz edilmesi üzerine, Mahkemece 21.05.2021 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

21.05.2021 tarihli ek kararın ... vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 18.04.2022 tarihli 2022/2617 Esas 2022/3655 Karar sayılı kararı ile, temyize konu kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu, dosyanın imha edilmesinin temyiz talebinin reddedilmesini gerektiren bir sebep olmadığı, şahıs ve aile hukukuna ilişkin ilamların zamanaşımına uğramayacağı gerekçesi ile ek kararın kaldırılmasına, işin esasının incelemesinde aile mahkemesinin görevli olduğu ve kabule göre de eksik hasım ile davanın görülmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemizin ilamı üzerine ... Asliye Hukuk Mahkemesince dosyanın aile mahkemesine devredilmesine karar verilmiş, ... Aile Mahkemesince yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tedbir kararının kaldırılmasına dair karara karşı talep eden vekilince sunulan temyiz dilekçesi kapsamında temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiş olduğu görülmekle; dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Mahkemece temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın temyizi üzerine Dairemizin yukarıda belirtilen ilamı ile ek kararın kaldırılmasına karar verilmiş, ek kararın kaldırılması üzerine de korunma kararının kaldırılmasına ilişkin asıl kararın temyiz incelemesi yapılmış, görev yönünden ve kabule göre de davanın eksik hasım ile görülmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir. Bu durumda temyiz edilen korunma kararının kaldırılmasına ilişkin asıl karara yönelik Dairemizce temyiz incelemesi yapıldığından bu aşamada yapılacak başka bir işlem olmayıp dosyanın Mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dairemizce yapılacak bir işlem olmadığından dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

17.01.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2590, Karar No: 2021/1085, Tarih: 10.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2590 E.  ,  2021/1085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 30.12.2015 tarih ve 2014/540-2015/539 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı idare ile sözleşme imzalayarak aldığı iddia bayiliğini davacının halihazırda işletmekte olduğu büfenin olduğu adrese taşıması talebinin davalı idarece “bölgedeki mevcut bayiye mesafe problemi teşkil etmesinden dolayı reddedildiğini, ancak bu talebin taşınılmak istenilen yerdeki diğer bayiileri etkilemeyeceğini ayrıca mevzuata göre mesafe istisnasının olduğunu, bunun da bayilik yapılmak istenen yere en yakın yerin son 3 aylık hasılat ortalamasının en az 15.000.- TL olması gerektiği, bu şartın da sağlandığını belirterek, davalı idarenin 03.09.2013 tarihli ve 1622 sayılı adres değişikliği ile ilgili kararının iptali ile iddia bayiliğinin Konur Sokak No:.../ .../Ankara adresine nakline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının adres değişikliği talebinin bayiiler arası mesafe kriterlerine uygun olmaması nedeniyle uygun görülmediğini, adres değişikliğinin mevzuata göre idarenin iznine bağlı olduğunu belirterek öncelikle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller, dosya kapsamı, keşif ve bilirkişi raporuna göre, taraflar arasındaki sözleşmenin 2/e maddesinde, “Bayi, bayilik işlerine, bayilik ruhsatında kayıtlı adresinde yapmaya mecburdur. Teşkilatın yazı izni olmaksızın adres değiştiremez" hükmüne yer verildiği, aynı sözleşmede, "Teşkilattan gerekli izin alınarak bayiliğin başka bir yere nakledilebileceği"nin belirtildiği, ...'nın bayilik verilmesine ilişkin Yönetmeliğinin 14. maddesindeki 15.03.2012 tarihli değişiklikle iki bayii arasında asgari 250 metre mesafe şartının getirildiği, davacının naklini istediği adresin, en yakın bayiye olan mesafesinin 250 metrenin altında olduğu, ayrıca en yakın bayiinin son üç aylık hasılat ortalamasının 15.000,00 TL'nin altında olduğu, hasılat ortalaması şartının da gerçekleşmediği, taraflar arasında imzalanan sözleşmedeki hükümlerin bağlayıcı olduğu, başka bayiler arasındaki mesafenin 250 metrenin altında olmasının aynı haktan davacının yararlanmasını gerektirmediği, diğer bayiilerin bayilik ruhsatlarının 2012 yılından önce verildiği yönündeki savunmanın inandırıcı bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 30,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5106, Karar No: 2021/4600, Tarih: 19.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/5106 E.  ,  2021/4600 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Resmi belgede sahtecilik ve muhtelif suçlardan ... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'ün, kurum görevlilerine hakaret veya tehditte bulunmak eyleminden, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 44/2-j maddesi uyarınca 10 gün hücreye koyma disiplin cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 19/06/2019 tarihli ve 2019/1434 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin reddine ilişkin ... 1. İnfaz Hâkimliğinin 30/07/2019 tarihli ve 2019/1568 esas, 2019/1801 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/08/2019 tarihli ve 2019/1279 değişik iş sayılı kararını müteakip, ... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün hücre hapsinin onaylanmasına ilişkin talebi üzerine, 10 gün hücreye koyma disiplin cezasının onaylanmasına dair ... 1. İnfaz Hâkimliğinin 25/09/2019 tarihli ve 2019/2159 esas, 2019/2258 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/10/2019 tarihli ve 2019/1645 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/06/2019 tarihli ve 2019/9 esas sayılı yazısı üzerine, hükümlünün getirilmiş olduğu duruşma esnasında mahkeme heyetine karşı "Cumhur Seçmen'in hakim beye selamı var, adalet mülkün temelidir, Diğer suçlular elini kolunu sallaya sallaya geziyor" şeklindeki sözlerini müteakip, suç duyurusunda bulunulması üzerine başlatılan disiplin soruşturması neticesinde hükümlünün kurum görevlilerine hakaret veya tehditte bulunmak eylemi sebebiyle 10 gün hücreye koyma disiplin cezası ile cezalandırılmasına dair karar verilmiş ise de;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02/04/2018 tarihli ve 2018/1322 esas, 2018/1491 karar sayılı ilamında yer alan "hükümlünün rahatsızlığı nedeniyle sevk edildiği...yapılan muayenesi esnasında doktora sarf ettiği sözlerinden dolayı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44/2-j maddesi uyarınca hakkında disiplin cezası uygulanmış ise de, hükümlünün ... Devlet Hastanesinde cezasının infazı nedeniyle bulunmadığı, Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük’ün 18 ve devamı maddelerinde kurum personelinin kimlerden oluşacağının belirtildiği, ilgili doktorun da kurum görevlisi olmadığı, hükümlünün kurum dışında, kurum personeli olmayan kamu görevlisine karşı gerçekleştirdiği eylem nedeniyle 5275 sayılı Kanunun 44/2-j maddesi uyarınca ceza verilemeyeceği" şeklindeki açıklamalar ile,

Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük kapsamındaki personel, görev, yetki ve sorumlulukları başlıklı 18/2. maddesinde yer alan "Müdürü bulunan kurumlarda; bir müdür ve yeteri sayıda ikinci müdür ile hükümlü ve tutuklu sayısına ve kurumların önem ve niteliğine göre, imkanlar ölçüsünde aşağıda sayılan personel bulundurulabilir. a) Yönetim servisinde; idare memuru, ambar memuru ve cezaevi katibi, b) Güvenlik ve gözetim servisinde; infaz ve koruma başmemuru ile infaz ve koruma memuru, c) Teknik serviste; mühendis, mimar, tekniker, teknisyen, teknisyen yardımcısı, d) Psiko-sosyal yardım servisinde; psikolog ve sosyal çalışmacı, e) Sağlık servisinde; cezaevi tabibi, diş tabibi, eczacı, veteriner, diyetisyen, sağlık memuru ve hayvan sağlık memuru, f) Eğitim ve öğretim servisinde; öğretmen ve kütüphaneci, g) İşyurdu servisinde; işyurdu müdürü, sayman, veznedar, tahsildar, işyurdu ambar memuru, satınalma memuru, bütçe, pazarlama ve benzeri işlerden sorumlu görevliler, işçi statüsünde çalışan personel ile gerektiğinde bütçeden aylık alan kadrolu personel, h) Yardımcı hizmetler servisinde, santral memuru, gemi adamı, şoför, kaloriferci, aşçı, hizmetli." biçimindeki düzenleme nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, anılan Tüzük kapsamında kurum personelinin kimlerden oluşacağının belirtildiği, bu kapsamda ... Ağır Ceza Mahkemesi heyetinde bulunan bir hakimin de kurum görevlisi olarak değerlendirilemeyeceği, hükümlünün kurum dışında, kurum personeli olmayan kamu görevlisine karşı gerçekleştirdiği eylem nedeniyle 5275 sayılı Kanun'un 44/2-j maddesi uyarınca ceza verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 20/10/2020 gün ve 94660652-105-07-564-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kesinleşen disiplin cezasının infazı aşamasında ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 30.10.2019 tarihli ve 2019/1645 değişik iş sayılı karara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulmuş isede;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kesinleşen disiplin cezasının infazı aşamasında ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 30.10.2019 tarihli ve 2019/1645 değişik iş sayılı karara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulmuş isede;

Hükümlü ...’ün, kurum görevlilerine hakaret veya tehditte bulunmak eyleminden dolayı hücre disiplin cezası ile cezalandırılmasına dair Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 19/06/2019 tarihli ve 2019/1434 sayılı kararına karşı yaptığı şikayetin reddine ilişkin ... 1. İnfaz Hâkimliğinin 30/07/2019 tarihli ve 2019/1568 esas, 2019/1801 sayılı kararına yönelik itirazının reddine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/08/2019 tarihli ve 2019/1279 değişik iş sayılı kesin nitelikteki kararına karşı kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği konusunda gerekli değerlendirmenin yapılması amacıyla dosyanın Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2525, Karar No: 2021/3210, Tarih: 17.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/2525 E.  ,  2021/3210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraf arasındaki sigorta tahkim davasında itiraz hakem heyetince verilen kararın davalı vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili başvuru dilekçesinde, davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada müvekkilinin desteğinin öldüğünü açıklayıp ıslah ile artırılan 152.952,45 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, talebin reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakemince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; talebin kabulü ile 152.952,45 TL'nin tahsiline karar verilmiş, anılan karara karşı itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince karşı taraf (davalı) vekilinin itirazının reddine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu’nun 19.06.2020 tarih, 2019/4-2019/1 sayılı kararı ile 5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30. maddesi ile kurulan sigorta tahkim komisyonu itiraz hakem heyetinin bölge adliye mahkemelerinin faaliyete başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra itiraz üzerine verilen kararlarının temyiz kanun yoluna tabi olduğu kararlaştırıldığından, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesinin 12/12/2019 tarih, 2019/234-689 sayılı kararının kaldırılarak davalı vekilinin Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesi gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, karar vermek gerekmiştir.

3- Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalmaya dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin desteğinin meydana gelen kazada öldüğünü açıklayıp tazminat talebinde bulunmuştur.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, karar vermek gerekmiştir.

3- Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalmaya dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin desteğinin meydana gelen kazada öldüğünü açıklayıp tazminat talebinde bulunmuştur.

Hakem heyetince destekten yoksun kalma zararının belirlenmesine yönelik alınan aktüer raporunda desteğin hesap tarihi itibari ile 61,64 yaşında olduğu, ölmeden önceki bağkur geliri ortalamasının 870,18 TL olduğu, buna göre desteğin gelirinin asgari ücretin 1.25 katı olduğu, teknik faizin %sıfır olduğu, zira %10 artırıp %10 iskonto yapmanın %sıfıra denk geldiği, kaza tarihindeki asgari ücretin net 699,62 TL olduğu kabul edilerek tazminat hesabı yapılmış, davalı tarafça ödenen miktar düşüldüğünde davacının bakiye zararının 152.952,45 TL olduğu belirtilmiş, hakem heyetince de anılan rapor karara esas alınarak karar verilmiştir. Karara esas alınan tazminat raporu dairenin yerleşik uygulamalarında kabul edilen aktüeryal hesaplamalara uygun olmayıp karara esas alınamaz.

Hesaplama yapılırken, davacının kaza tarihinden hesap tarihine kadar işlemiş (bilinen) dönem zarar hesabının yapılması; hesap tarihinden sonra da işleyecek dönem hesabı yapılması gereklidir. İşlemiş/ işleyecek dönem hesabında; rapor tanzim tarihine kadar gerçekleşen zararın bilinen veriler(gelirin ortalaması alınmayarak ay ay bilinen geliri) nazara alınarak ve iskontoya tabi tutulmadan uygulanması; rapor tanzim tarihinden sonraki zarar yönünden ise bilinen son gelir nazara alınıp 1/Kn katsayısına göre her yıl %10 oranında artırılmak ve iskonto edilmek suretiyle hesaplanmalıdır (YHGK., 28.06.1995 tarih, 1994/9-628 Esas, 1995/694 Karar).

Çalışma hayatının aktif çalışma dönemi ve emeklilik dönemini olan pasif devre olarak ayrılması ve özel yasalarında çalışma süreleri ayrık olarak belirtilmemiş (asker, polis vb. gibi) kişiler yönünden 60 yaşın aktif çalışma devresi, bakiye yaşam süresi varsa bu sürenin de emeklilik ya da çalışma hayatının sona erdiği pasif dönemini oluşturduğu Dairemiz ve Yargıtayın yerleşik uygulaması ile benimsenmiştir. Destekten yoksun kalma nedeniyle tazminatın hesabında pasif devrede de zararın oluşacağı ve bu zararının asgari ücret düzeyinde bir zarar olacağının kabulünün gerektiği Dairemizin yerleşmiş içtihatlarındandır. Somut olayda, öncelikle, bilinen son gelirin %10 artırılıp %10 iskonto uygulanmasının asla %sıfır olamayacağı izahtan varestedir. Diğer taraftan bilinen dönem hesabına ilişkin olarak tazminat raporu denetlenebilir de değildir. Pasif dönem hesabında da asgari geçim indiriminin indirilip indirilmediği denetlememekte olup, pasif dönem hesabında AGİ eklenmemiş asgari ücret üzerinden hesaplaması gerekmektedir. Bir diğer husus ise; tazminat hesabına esas alınan asgari ücret miktarı da hatalı olup, esas alınacak asgari ücret miktarının desteğin nüfus kaydına göre, evli, çocuksuz(18 yaş altı), eşi çalışmayanlar için geçerli olan asgari ücret miktarının esas alınması gerekmektedir.

Bu durumda hakem heyetince davalının da itirazlarını karşılar nitelikte ve yukarıda anlatılanlar doğrultusunda bilirkişiden rapor alınarak sonucuna karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

4-Hakem Heyeti tarafından, başvurunun kabulüne ve kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına 14.986,20 TL vekalet ücretine karar verilmiştir.

Sigortacılık Kanununun 30. maddesinin 17. fıkrası ve 19/01/2016 tarihli, 29598 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. maddesinin 13. fıkrasında vekalet ücretine ilişkin düzenleme getirilmiştir. Buna göre somut olayda, hakem heyetince davacı yararına vekalet ücretine karar verilirken Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. maddesinin 13. fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken tam nispi vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesinin 12/12/2019 tarih, 2019/234-689 sayılı kararının KALDIRILMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazının reddine, (3) ve (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile itiraz hakem heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 17/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.