muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3591, Karar No: 2008/5234, Tarih: 28.04.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/3591 E.  ,  2008/5234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SEFERİHİSAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/07/2000

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine,davalı adına tapuda kayıtlı 11 parsel sayılı taşınmazın,  kıyı kenar çizgisinin kıyı tarafında kaldığını ileri sürerek,tapu kaydının iptali ile terkin isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, hakem sıfatıyla,bilirkişilerce belirlenen kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısım yönünden davanın kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalı belediye tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi  raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava taşınmazın aynı ile ilgili (tapu iptali ve kayıt  terkini) isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davaya hakem sıfatıyla bakılarak karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, 29.6.1938 tarihli 3533 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince Umumi, Mülhak ve Hususi Bütçelerle idare edilen Daireler ve Belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi idarelere ait Daire ve Müesseseler arasındaki ihtilafların tahkim yolu (hakem marifetiyle) ile çözümlenmesi gerekeceği muhakkaktır. Davadaki tarafların ise, anılan Yasanın 1. maddesinde belirtilen kuruluşlardan olduğu ve dava sebebinin taşınmazın aynına yönelik bulunduğu da sabittir. Ne varki, 3.7.2003 tarihinde kabul edilip 19.7.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4916 Sayılı Yasanın 24. maddesi ile 3533 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmü değiştirilmiş, taşınmazın aynı ile ilgili ihtilaflar bu maddenin kapsamı dışına çıkarılarak çekişmelerin genel mahkemelerde çözüme kavuşturulacağı hükme bağlanmıştır. Görev kuralı; kamu düzeniyle ilgili olup, mahkemece davanın her aşamasında kendiliğinden (res’en) gözetilmesi gerekli bir usul kuralıdır.

Öte yandan, yasal düzenlemelerle sonradan yürürlüğe konulan usul hükümlerinin; özellikle mahkemelerin görevini belirleyen kuralların -ayrık durumlar hariç- kesinleşmemiş, eldeki davalarda da uygulanacağı tartışmasızdır.

Hal böyle olunca davanın görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Davalının, temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenle  HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.4.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9566, Karar No: 2021/1107, Tarih: 11.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/9566 E.  ,  2021/1107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle ve zararına dolandırıcılık, belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-)Sanıklar ...,.., ... hakkındaki sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından açılan kamu davalarının ölüm nedeniyle TCK'nin 64/1,CMK 223/8 maddeleri gereğince ayrı ayrı Düşme kararı

2-) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında yargılama sırasında ölümleri nedeniyle tensiple tefrik kararı verildiğinden bu sanıklar hakkında ayrıca karar verilmesine yer olmadığına,

3)Diğer sanıklar hakkında dolandırıcılık ve sahtecilik suçları nedeniyle; 765 sayılı TCK'nin 350, 352, 355; 504/3-7, 5237 sayılı TCK'nin 7/2 maddesi delaletiyle 765 sayılı TCK'nin 102/4 ve 104/2 maddeleri gereğince CMK 223/8 maddesi gereğince zaman aşımı nedeniyle ayrı ayrı kamu davalarının düşmesine

Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından ölüm nedeniyle ve zamanaşımı nedeniyle düşme ve karar verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümler katılan vekili ve sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında sahtecilik suçundan kurulan hükümler o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 2005/9456 ve 2007/8170 esas numaralı iddianameleri ile; Mersin Mahmudiye Mahallesi 1. Endüstri Meslek Lisesinde kurulu bulunan sanık ...’a ait Kantin İşletmeciliği işyerinin, Çankaya mahallesi 4738 Sokak No:28 Mersin adresinde kurulu bulunan...’na ait Umut matbaası isimli işyerinin ve Menderes mahallesi 426 sokakta bulunan Karaca sitesi işyerinin muhasebeciğini yapan sanık ... ile kendisini etrafta muhasebeci olarak tanıtan sanık ... ve daha önce hakkında aynı eylemden dolayı Mersin 3.Ağır Ceza Mahkemesine 2005/151 esas sayılı dosya ile kamu davası açılan ve Mersin SSK Hastanesinde biyolog olarak çalışan ...'ın fikir ve eylem bilgisi içerisinde, sürekli birbiriyle irtibat halinde olarak hak sahibi olmayan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... için sahte dönem bordosu, sahte vizite kağıtları düzenleyip bu şahısların sosyal sigortalar kurumundan sağlık karneleri almalarını ve bu sağlık karneleri ile SSK hastanelerinin sağlık yardımından yaralanmalarını temin ettikleri,

Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/7706 esas numaralı iddianamesi ile; sanık ... ...'un Mersin Sigorta İl Müdürlüğünde kayıtlı As-om.Bil.işlem.Gıda Tic.San. Ltd. Şti nin sahibi olduğu, ancak söz konusu şirketin paravan bir şirket olup gerçek bir faaliyette bulunmadığı ve yapılan araştırmada belirtilen adreste olmadığının tespit edildiği, sanık ... ...' un açık kimliği tespit edilemeyen bu nedenle evrakı tefrik edilen şirketin muhasebeciliğini yapan ... ile sanıklar ... ve ... ile birlikte hareket ederek şirkette fiilen çalışmayan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'i iş yerinde sigortalı olarak çalışır gösterip bu kişiler hakkında sigortalı işe giriş bildirgesi düzenlemek suretiyle S.S.K'nun sağlık hizmetlerinden yararlanma amacı güttükleri,

Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/11025 esas numaralı iddianamesi ile; sanık ...'in Sosyal Güvenlik Kurumu Mersin Şube Müdürlüğünde kayıtlı Simteks Konfeksiyon Atölyesi isimli işyerinin sahibi olduğu, açık kimlik ve adresi tespit edilemeyen...'nin sanık ... isimli şahıs ile birlikte bu işyerinin muhasebe işlemlerini takip ettiği, bahsi geçen işyerinin başlangıçta 4 adet sigortalı bildirimi ile kuruma tescil edilmesine rağmen hemen akabinde verilen adreste yapılan işyeri onay tebliğinin adresin yanlış olması nedeniyle tebliğ edilemediği, sonrasında 1991 yılından 2004 yılına kadar genel olarak yasal süresi dışında bahsi geçen işyeri ile ilgili olarak pek çok sigortalı için ek bildirgeler verildiği ve bu bildirgelerde işyeri adresi olarak sürekli farklı yerlerin belirtildiği, kurumca tahakkuk ettirilen pirim ve idari para cezalarının bu süreç içerisinde hiçbir şekilde ödenmediği, adı geçenlerin yapılan denetimde kuruma bildirilen adreslerde bulunmadıkları gibi yapılan incelemede, mahalle muhtarları tarafından da böyle bir firmanın bilinmediği, yukarıda bahsi geçen şirket yetkilileri dışında diğer sanıklar ..., ...in bu iş yerinde hiçbir şekilde fiili çalışma yürütmedikleri halde sahte işe giriş bildirgeleri tanzim edilmek suretiyle bu işyerlerinde çalışıyor gösterilerek kurumun sağlık ve sigorta hizmetlerinden yararlandırılmaya çalışıldığı, müfettiş raporunda da belirtildiği üzere; bu işyerinin başlangıçtan beri esasen fiilen varolmadığı, paravan olarak kurulduğu, iş yerinin kuruluş amacının isimleri geçen sanıkları müşteki kurumun imkanlarından yararlandırmak olduğunun anlaşıldığı, bu itibarla yapılan araştırmada; ...'un 1.225,78 YTL, ... 20.49 YTL, Orhan Gündoğdu'nun 222.08 YTL, ...'un 43.77 YTL, ...'ın 291.72 YTL, ...'ın 221.66 YTL, ...'un 34.36 YTL, ...'ın 301.85 YTL, ...'in 140.37 YTL, ...'nın 428.07 YTL, ...'in 104.17 YTL, ...ın 155.15 YTL, ...ın 1.128.76 YTL, ...'in 262.04 YTL,...'un ise 39.88 TL tutarında kurum ve tedavi hizmetlerinden yararlandırıldığı, bu suretle sanıkların üzerilerine atılı kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle ve zararına dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarını işledikleri iddia edilen olayda;

1)..., ..., ..., ..., ..., ...., ..., ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklar ...., ... ve ...'ın vefat etmeleri nedeniyle düşme ve karar verilmesine yer olmadığı kararı verildiği ve suç tarihinden hüküm tarihine kadar, sanıkların lehine olan 765 sayılı TCK’nın 350, 352, 355, 504/2-7 ve 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, sanıklar ......., ... ve ...'ın vefat ettikleri ve diğer sanıklara yüklenen suçla ilgili dava zamanaşımının dolduğu gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, o yer Cumhuriyet savcısının, suç vasfı nedeniyle zamanaşımı sürelerinin dolmadığına, sanıkların cezalandırılması gerektiğine, katılan vekilinin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2)Sanık ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ..., hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık ...'nın 31/07/2016, sanık ...'in 29/03/2017, sanık ...'un 23/10/2017, sanık ...'ın 23/12/2020, sanık ...'un 09/12/2007, sanık ...'nun 09/09/2020, ...'ın 08/09/2020 ve sanık ...'nın 05/08/2017 tarihinde öldüğünün UYAP sistemi aracılığıyla MERNİS'ten temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, haklarında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, 11/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21319, Karar No: 2014/26748, Tarih: 09.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/21319 E.  ,  2014/26748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde 03/09/2007-23/08/2008 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01.02.2000-03.09.2007 tarihleri arasında ...'de, 03.09.2007-23.08.2008 tarihleri arasında ...'e ait ... Kimyasal işyerinde geçen ve Kurum'a bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile yazılı şekilde karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının 2004/10-11-12.aylarındaki çalışmalarının Kurum'a bildirildiği anlaşılmakla mükerrer şekilde bu tarihler için yeniden tespit kararı verilmesi ve hükümde hata ile 01.08.2008-23.08.2008 arası 23 gün yazılması yerine 01.01.2008- 23.08.2008 arası 23 gün yazılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasındaki “1.7.2004-31.12.2004 arası 180 gün,günlük 14.805.000 TL ücretle,” yazan paragrafın silinerek yerine “ 1.7.2004-30.09.2004 arası 90 gün, günlük 14.805.000 TL ücretle,” sözcük ve rakamlarının yazılmasına, yine hüküm fıkrasındaki “1.1.2008-23.8.2008 arası 23 gün, günlük 24.48 TL” yazan paragrafın silinerek yerine “1.8.2008-23.8.2008 arası 23 gün, günlük 24.48 TL” sözcük ve rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 09/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2472, Karar No: 2011/341, Tarih: 14.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/2472 E.  ,  2011/341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 14.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1746, Karar No: 2014/20853, Tarih: 23.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1746 E.  ,  2014/20853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden taraf vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6375, Karar No: 2011/7713, Tarih: 29.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6375 E.  ,  2011/7713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/11/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden malik oldukları 42 parsel sayılı taşınmaz üzerine bina inşa ettiklerini, komşu 6 parsel maliki olan davalıların binasının yağmur suyu olukları ile drenajlarının bulunmaması sebebi ile çatılarından ve balkonlarından akan suların taşınmazlarına zarar verdiğini, diğer yandan izin vermemeleri sebebi ile binalarının davalıların parseline bakan yönünün, sıva, izolasyon ve boya işleri yapamadıklarını, bu konuda Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/17 Değişik İş sayılı dosyasından tespit yaptırdıklarını ve ihtarname gönderdiklerini  ileri sürerek, davalıların binasının yağmur suyu oluklarının zemine indirilerek yağmur suyu drenajının davalılar tarafından yapılmasına, sıva ve boya işlerini yapabilmek için davalıların parselinin geçici olarak kullanılmasına izin verilmesini  istemişlerdir.

Davalılar, binalarını yaparken davacıların taşınmazına zarar verdiklerini, taşınmazının üst katını pansiyon olarak işlettiğini ve müşteri kaybettiğini belirterek davanın  reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların iddialarının sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi, yağmur suyu drenajlarının davalı tarafından yaptırılması ve davalıların parselinin geçici olarak kullanımına izin verilmesi  isteklerine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi, yağmur suyu drenajlarının davalı tarafından yaptırılması ve davalıların parselinin geçici olarak kullanımına izin verilmesi  isteklerine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; davacının,  42 parsel sayılı taşınmaz üzerine bina inşa ettiklerini, komşu 6 parsel maliki olan davalıların binasının yağmur suyu olukları ile drenajlarının bulunmaması sebebi ile çatılarından ve balkonlarından akan suların taşınmazlarına zarar verdiğini, diğer yandan izin vermemeleri sebebi ile binalarının davalıların parseline bakan yönünün, sıva, izolasyon ve boya işleri yapamadıklarını, tespit yaptırdıklarını ve ihtarname gönderdiklerini  ileri sürerek, davalıların binasının yağmur suyu oluklarının zemine indirilerek yağmur suyu drenajının davalılar tarafından yapılması, sıva ve boya işlerini yapabilmek için davalıların parselinin geçici olarak kullanılmasına izin verilmesi istekli olarak eldeki davayı açmış, alınan teknik bilirkişi raporu doğrultusunda; diğer hususlar yanında, "  yağmur sularının uzuklaştırılması için iki bina arasına beton dökülerek iki taşınmaz tarafından eğimli gelecek şekilde ortasında 30x40 cm. Kanal olacak şekilde (trapez) dökülmesine ve beton yüzeyinin geçirimsizliğini sağlamak üzere su yalıtımı yaptırılmasına, davalının kararın kesinleşmesi tarihinden itibaren bu işleri 40 gün içinde yapıp bitirmediği takdirde davacı tarafından bilirkişinin ek raporunda gösterdiği işin bedelinin davalıdan tahsil etmek suretiyle bu işleri yapmasına " karar verildiği anlaşılmaktadır.

Açıklanan bu olgular dikkate alındığında, taraflar arasındaki çekişmenin Türk Medeni Kanununun komşuluk hukukuna ilişkin 737 ve devam eden maddeleri gereğince çözüme kavuşturulması gerekeceğinde kuşku yoktur. Komşuluk hukukundan kaynaklanan uyuşmazlıkların çözümünde gözetilmesi gereken ilkelerden birisi de komşu taşınmaz maliklerinin mülkiyetten kaynaklanan haklarını kullanırken bu haklarında karşılıklı fedakârlıklarda bulunmaları gerekeceği dikkate alındığında çekişmenin çözümünde fedakârlığın olaya en uygun düşecek şekilde denkleştirilmesi asıldır. Başka bir deyişle, her taşınmaz maliki komşuluk hukukundan doğan hak ve yetkilerini kullanırken gerekli işlere ve doğan zararın giderilmesine kendi yararlanması oranında katılmakla yükümlüdür.

Somut olayda, alınan teknik bilirkişi raporları doğrultusunda, davalının binasından akan yağmur sularının davacıların taşınmazına zarar verdiğinin ve bitişik nizam yapılan davacıların binasının davalıların binalarına komşu olan yüzeylerinin, sıva ve diğer işlemlerinin  davalıların parselinden yapılmasının zorunlu olduğu mahkemece saptanarak davanın kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Somut olayda, alınan teknik bilirkişi raporları doğrultusunda, davalının binasından akan yağmur sularının davacıların taşınmazına zarar verdiğinin ve bitişik nizam yapılan davacıların binasının davalıların binalarına komşu olan yüzeylerinin, sıva ve diğer işlemlerinin  davalıların parselinden yapılmasının zorunlu olduğu mahkemece saptanarak davanın kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Ancak; davalıların binasından akan yağmur sularından davalıların sorumluluğu bulunmasına karşın, davacıların binasından akan sulardan davalıların sorumluluğunun bulunduğu  kabul edilemez.  Başka bir anlatımla, her iki binanın yağmur sularının vereceği zarara engel olmak amacıyla yapılması zorunlu olan her iki bina arasına beton dökülerek iki taşınmaz tarafından eğimli gelecek şekilde ortasında 30x40 cm. Kanal olacak şekilde (trapez) dökülmesine ve beton yüzeyinin geçirimsizliğini sağlamak üzere su yalıtımı yaptırılmasına ilişkin masrafların tümünden, özellikle bu işlemden her iki tarafında yarar sağlayacağı gözönünde tutulduğunda, başlıbaşına davalıların sorumlu tutulması hak ve nesafet kurallarına uygun düşmez.

Hal böyle olunca, taraflar arasında mevcut çekişmenin Türk Medeni Kanununun  750.maddesi çerçevesinde hak ve nesafet kuralları gözetilerek, yanların katılmasıyla giderilmesi için uzman bilirkişilerden rapor alınması ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu üzere her iki bina arasına dökülecek beton masrafının tamamının davalılara yüklenmiş olması doğru değildir.

Davalıların, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  29.06.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.