muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10065, Karar No: 2024/514, Tarih: 25.01.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların anlaşmalı olarak boşandıkları, boşanma dosyasına ibraz edilen ve Mahkemece tasdikine karar verilen 11.02.2011 tarihli protokol başlıklı belgede mal rejiminin tasfiyesine yönelik bir madde bulunmamakta ise de, boşanma davasının 14.04.2011 tarihli karar duruşmasında davacı kadının alınan imzalı beyanında aynen "....Benim de davacıdan maddî manevî tazminat, her türlü nafaka, eşya, katkı payı, katılma alacağı gibi talebim yoktur" dediği, Mahkemece de hüküm fıkrasında tarafların katkı payı, katılma alacağı ve eşya talep etmediklerinden bu konularda karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş olduğu, belirtilen açıklamaların davacı yönünden mahkeme içi ikrar olup, kesin delil niteliği taşıdığı, iş bu davada da davacı kadını bağladığı, dolayısıyla tarafların anlaşmalı boşanmada mal rejiminin tasfiyesini gerçekleştirdikleri, tarafların boşanma dosyasındaki hakim huzurunda alınan imzalı karşılıklı beyanlarına rağmen davacının üstelik aradan on yıla yakın bir zaman geçtikten sonra eldeki bu davayı açarak talepte bulunmasının 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 nci maddesinde düzenlenen dürüst davranma kuralına da aykırılık teşkil ettiği, davacı dava dilekçesinde her ne kadar, anlaşmalı boşanmaya esas protokolün kandırılmak suretiyle düzenlendiğini, iradesinin fesada uğratıldığını iddia etmişse de, boşanma ilamına esas protokolde mal rejiminin tasfiyesine yönelik herhangi bir madde bulunmaması, davacı kadının duruşmadaki beyanı ile her türlü eşya, katkı payı ve katılma alacağı gibi talebi olmadığını imzalı beyanı ile tasdik ettiği ve mahkeme içi ikrarda bulunduğu, davacının protokolün hile ile oluşturulduğu yolundaki beyanının yerinde olmadığı, üstelik dava dilekçesinde hile iddiası var iken davacı asilin 25.05.2021 tarihli celsede hile yanında tehdit iddiasında da bulunmasının çelişki niteliği taşıdığı, ayrıca boşanma tarihinde yürürlükte olan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 39 uncu maddesinde aldatma, korkutma, yanılma hallerinde 1 yıllık hak düşürücü sürenin öngörüldüğü, somut olayda bu sürenin de geçtiği ve davacının 2011 yılında gerçekleşen boşanma sebebiyle aradan on yıla yakın zaman geçtikten sonra aldatma iddiasında bulunmasının inandırıcı olmayıp hayatın olağan akışına da aykırı olduğu, artık bu iddianın yasa hükmü karşısında dinlenme olanağı kalmadığı gibi, esasen irade sakatlığı hallerinin anlaşmalı boşanma protokolüne yönelik ileri sürülebilir olup, olayımızda ise protokol değil, kesin delil niteliği taşıyan mahkeme içi ikrarın varlığı bulunduğundan davacının irade sakatlığı iddiasının esasa etkili olmayacağından bu yönde bir değerlendirme yapılmasının da uygun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, tarafların anlaşmalı boşanmasına dayanak teşkil eden protokolde mal rejiminin tasfiyesine yönelik herhangi bir madde bulunmadığını, bu hususun Mahkemenin de kabulünde olduğunu, herhangi bir maddenin bulunmamasının tarafların gizli iradelerini açıkça ortaya koyduğunu, müvekkilinin dava konusu taşınmazdan alacak talep edeceği hususunun ortaya çıktığını, Mahkemenin boşanma protokolünde mal rejiminin tasfiyesine yönelik herhangi bir madde bulunmamasına rağmen tarafların iradelerine aykırı olacak şekilde protokol hükümlerinde geçmeyen madde yönünden mahkeme içi ikrar olarak değerlendirme yapılarak ret kararı verilmesinin hak kaybına sebebiyet verdiğini, davacı ve davalının boşanma esnasında aralarında anlaştığını, evin satılması halinde bedelin yarısının davacıya ödeneceği hususunda mutabık kaldıklarını, bu nedenle protokole herhangi bir madde konulmadığını ileri sürerek davanın reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin dosyadaki delillerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre İlk Derece Mahkemesinin olay ve hukuki değerlendirilmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığından davacı kadın vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla davanın reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, katılma alacağı ve değer artış payı alacağı istemine ilişkin olup, uyuşmazlık; kesin hüküm, dürüstlük kuralı, hakkın kötüye kullanılması, anlaşmalı boşanma davasının malların tasfiyesini kapsayıp kapsamadığı, iradenin sakatlanıp sakatlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 188 inci maddesi, 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 2 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 188 inci maddesi, 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 2 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26047, Karar No: 2022/5722, Tarih: 07.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/26047 E.  ,  2022/5722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (katılan mağdure ...’a yönelik), çocuğun cinsel istismarı (katılan mağdure ...’a karşı), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (katılan mağdurelere karşı)

HÜKÜM : Sanığın katılan mağdure ...’a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile katılan mağdure ...’a yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetine, mağdure ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.10.2020 gün ve 2019/133 Esas, 2020/346 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Sanık hakkında yapılan yargılama neticesinde katılan mağdure ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin reddine dair 06.09.2021 tarihli ek kararın katılan mağdure vekilince temyiz edilmediği nazara alındıktan sonra gereği görüşüldü:

Sanık hakkında katılan mağdure ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında gerçekleştirilen yargılama sonucunda atılı suçtan beraatine dair ilk derece mahkemesince verilen kararla ilgili yapılan başvuru üzerine istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hüküm katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiş ise de, müsnet suçu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 109/2. maddesinde yer alan hapis cezasının ağırlaştırıcı haller nazara alınmaksızın üst sınırının on yıldan az olması ve 5271 sayılı CMK'nın 286/2-g. maddesine göre üst sınırı on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlarla ilgili ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümlerin kesin olup, temyiz edilememesi karşısında, vaki temyiz isteminin CMK’nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık hakkında katılan mağdure ...’a yönelik çocuğun nitelikli istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık hakkında katılan mağdure ...’a yönelik çocuğun nitelikli istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık ve müdafisi, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık ve müdafisi, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında katılan mağdure ...’a yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen hükmün incelenmesine gelince;

Suç tarihi itibarıyla altı yaşı içerisinde bulunan mağdurenin adli makamlar önünde verdiği ve denetlenebilir olan ifadelerinde ısrarla sanığın evinde ve okul ortamında kendisine yönelik herhangi bir cinsel eylemi olmadığı yönündeki anlatımları, tanıkların birbirleriyle ve kendi içindeki çelişkili beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafisi, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin temyiz istemlerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 29.03.2021 gün ve 2021/642 Esas, 2021/899 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 07.06.2022 tarihinde Başkan vekili ... ve üye ...’ın sanık hakkında katılan mağdure ...'a yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün onanması gerektiğinden bahisle karşı oyları ve oy çokluğuyla diğer hususlarda oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Daire çoğunluğunca sanığın mağdure ...'a yönelik eylemleri sebebiyle ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün esastan reddine dair BAM kararının bozulmasına karar verilmiş ise de;

KARŞI OY

Daire çoğunluğunca sanığın mağdure ...'a yönelik eylemleri sebebiyle ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün esastan reddine dair BAM kararının bozulmasına karar verilmiş ise de;

Öğretmen olan sanığın mağdure ...'a yönelik 19.01.2019 tarihli nitelikli cinsel istismar eyleminin ortaya çıkması ve olayın okulda duyulması üzerine, mağdure ...'un bu tarihten kısa bir süre önce 16.01.2019 günü sanık tarafından hamburger yemeye götürülmesi ve akabinde mağdurenin altına kaka kaçırma sorunu yaşamış olup ayrıca son zamanlarda okula gitmek istememesi ve sebepsiz ağlamaları olması nedeniyle katılanlar ... ve ...'in kendi çocuklarının da cinsel istismara maruz kaldığından şüphelendikleri, durumu mağdureye sordukları, mağdurenin onlara bir şey anlatmadığı, ailenin konuyu okul idaresine iletmesi üzerine rehber öğretmen ...'nin 11.02.2019 tarihinde mağdureyle yaptığı görüşmede sanığın kendisini evine götürdüğünü, göğsünü v e yanağını okşayıp sarıldığını söylediği, mağdurenin aynı gün

ÇİM'de alınan ifadesinde ise sanığın evine gittiklerini ancak kendisine bir şey yapmadığını beyan ettiği, adli görüşmecinin 14.02.2019 tarihli raporunda mağdurenin ifade sırasında göz teması kurmadığının, korku ve kaygı düzeyinin yüksek olduğunun, anlatımlara verdiği duygusal tepkilerin paralel olduğunun belirtildiği, mağdurenin duruşmada da sanığın evine gittiklerini ancak kendisine bir şey yapmadığını beyan ettiği, mağdure ile aynı sınıfta öğrenim gören öğrencilerden tanık ...'ın sanığın mağdure ...'u kucağına oturttuğunu, elini mağdurenin eteğinin altına soktuğunu beyan ettiği, tanık ...'in sanığın mağdureyi çok defa kucağına oturttuğunu, bir keresinde boynundan ve dudağının kenarından öptüğünü beyan ettiği, diğer tanıklar ..., ... ve ...'ın da sanığın mağdureyi kucağına oturtma eylemlerini doğruladıkları anlaşılmaktadır.

Mağdurenin rehber öğretmen ... ile 11.02.2019 tarihinde yaptığı görüşmede sanığın kendisini evine götürdüğünü, göğsünü ve yanağını okşayıp sarıldığını söylemiş ise de, mağdurenin gerek ÇİM'de gerek duruşmada sanığın kendisine bir şey yapmadığını beyan etmesi nedeniyle bu eylem hakkında şüphe mevcut olup hükme esas alınmadığı, ancak mağdure aşamalarda sanığın sınıf içerisinde kendisine yönelik eylemlerini de anlatmamış ise de, mağdure ile aynı sınıfta öğrenim gören öğrencilerden tanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın istikrarlı ifadeleri ile sanığın mağdureyi çok defa kucağına oturtma, eteğinin altına elini sokma, boynundan ve dudağının kenarından öpme şeklindeki eylemleri sabit olup, mağdurenin bu istismar eylemleri nedeniyle yaşadığı travma ve korku sebebiyle ifade vermekten kaçındığı, bu hususun adli görüşmeci raporuna ve mahkeme heyetinin gerekçeli kararda belirtilen kanaatine yansıdığı, mağdurenin olaylar sebebiyle altına kaka kaçırma, okula gitmek istememe ve sebepsiz ağlamalar gibi sorunlar da yaşamış olması nazara alındığında, sanık hakkında mağdure ...'a yönelik eylemler sebebiyle kurulan mahkumiyet hükmünün de yerinde olup onanması gerektiği kanaatinde olduğumuzdan bozma yönündeki çoğunluk görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2021/8502, Karar No: 2022/2827, Tarih: 17.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/8502 E.  ,  2022/2827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince verilen 01/12/2017 - 2017/İHK-4987 sayılı kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalı kuruluşa sigortalı sürücü ... idaresindeki ... plakalı aracın 26/05/2012 tarihinde tek taraflı kaza yapması sonucunda araçta yolcu olarak bulunan Bülent Duman'ın öldüğü, bu nedenle davacıların oğullarının desteğinden yoksun kaldıklarını, şirkete yapılan başvuruya olumlu sonuç alınamadığından PMF tablosu ile asgari ücrete göre yapılacak hesap ile davalı Şirketten şimdilik 2.500'er TL olmak üzere toplam 5.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının, temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini ... için 45.315,33 TL, ... için 37.033,18 TL olmak üzere toplam 82.348,51 TL’ye artırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, somut olayda davacılar ... ve ... için hesaplanacak tazminatın bilirkişiler tarafından belirlenebilmesinin müteveffanın eşi ... ve oğlu ... tarafından Salihli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi nezdinde açılan 2012/746 esas sayılı davaya istinaden alınan 2015/250 sayılı kararın temyiz sürecinin sona ermesine, diğer bir deyimle kesinleşmesine bağlı olduğu değerlendirildiğinden bunun bekletici sorun yapılmasına, diğer taraftan bu sürecin ne kadar süreceğinin belli olmaması ve Hakemlerin dört aylık süreye tabi olması nedenleriyle uyuşmazlığın yetkili mahkemece halledilmesi amacıyla dava dosyasının Sigorta Tahkim Komisyonu Müdürlüğüne iade edilmesine karar vermiş, karara karşı davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince; başvuru sahiplerinin başvurusunun, ... için 45.315,33 TL, ... için ise 37.033,18 TL olmak üzere toplam 82.348,51 TL üzerinden 10/05/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte kabulüne karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/12. maddesi gereği sigorta tahkim komisyonlarının 40.000 TL'yi geçmeyen kararları kesindir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı

Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Davacılar ihtiyari dava arkadaşı durumunda olduğundan dolayı 40.000,00 TL'lik kesinlik sınırı her bir davacı yönünden ayrı ayrı gözetilmelidir.

1-5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/12. maddesi gereği sigorta tahkim komisyonlarının 40.000 TL'yi geçmeyen kararları kesindir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı

Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Davacılar ihtiyari dava arkadaşı durumunda olduğundan dolayı 40.000,00 TL'lik kesinlik sınırı her bir davacı yönünden ayrı ayrı gözetilmelidir.

Bu sebeple davacılardan ... için 37.033,18 TL olarak verilen tazminat miktarı, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/12 maddesindeki, 40.000,00 TL'lik kesinlik sınırının altında kaldığından, bu davacıya yönelik verilen karar miktar itibariyle kesin niteliktedir. Bu nedenle davalı vekilinin temyiz isteminin, davacı ... yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, itiraz hakem heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Davalı vekilinin ...'a yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası sonucu oluşan ölüm nedeniyle, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, davacıların oğlunun meydana gelen kazada vefat ettiğini açıklayıp destekten yoksun kalma tazminatı talebinde bulunmuş, tazminatın belirlenmesi amacı ile bilirkişiden rapor alınmış, alınan raporda desteğin ve davacının kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmesinde 1931 tarihli PMF yaşam tablosu dikkate alınarak hesaplama yapılmış, hakem heyetince bu rapor hükme esas alınmıştır.

Gerçek zarar miktarı; hak sahiplerinin ve desteğin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır.

Dosya kapsamına göre davacı ... bakiye ömrü belirlenirken rapor tarihi olan 21/11/2017 tarihindeki verilerin dikkate alındığı anlaşılmıştır.

Şu durumda; destek tazminatı hesabında, kaza tarihindeki veriler esas alınarak ve davalının kazanılmış hakları gözetilerek (tazminata esas alınan gelir, esas alınan asgari ücret yılı, işlemiş/işleyecek dönem tarihleri gibi) tazminatın hesaplanması hususlarında, bilirkişiden ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, hatalı tespit ve hesaplama içeren rapor benimsenerek, eksik incelemeyle hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin, davacı ... lehine hükmedilen maddi tazminat hükmünün kesin olması nedeni ile reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin davacı ... yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, dosyanın hakem kararını saklayan İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 17/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1039, Karar No: 2016/2359, Tarih: 29.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1039 E.  ,  2016/2359 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Araklı Sulh Hukuk ve Küçükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Araklı Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının nüfus kayıtlarına göre “... ” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Küçükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “... ” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, kısıtlı adayı hakkında yapılan 29.08.2015 tarihli kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “... ” adresinde ikamet ettiği ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Araklı Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Araklı Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29.02.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.