muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/11423, Karar No: 2018/7093, Tarih: 19.03.2018

Somut olayda, mahkemece davalının hizmet alım ihalesinin muvazaaya dayandığı yönündeki tespit nedeniyle taşeron işçisi olan davacının ilave tediye alacağına hak kazandığı kabul edilmiş ise de bu karar eksik araştırmaya dayalıdır. Davalı işverenin 2008-2010 yıllarını kapsayan hizmet alım sözleşmeleri hakkında iş müfettişi raporlarına dayanılarak kesinleşmiş bir muvazaa kararının varlığı tartışmasızdır. Ancak, her hizmet alım sözleşmesinin kendi şartları dahilinde değerlendirilmesi gerekmekte olup dosyaya sunulan 2011 yılından itibaren yapılan hizmet alım sözleşmelerinin incelenmesinde, her hizmet için ayrı alım işinin yapıldığı; hizmet alım sözleşmelerinin eki teknik şartnamelerde sağlık hizmetleri bünyesinde klinik, poliklinik, yoğun bakım, ameliyathane ve eczanelerinde eczacılık hizmeti, anestezi-radyoloji-radyoterapi teknisyenliği hizmeti, laboratuar teknisyenliği hizmeti, hastabakıcı hizmetleri ve hemşirelik hizmetlerinin; destek hizmetleri çatısında klinik, poliklinik, yoğun bakım, ameliyathane ve eczanelerinde, sekreterlik-büro hizmetleri, çamaşırhane hizmetleri, hasta ve ziyaretçi yönlendirme hizmeti, teknik bakım ünitesi çalışmalarının incelendiği görülmektedir. Bu anlamda mahkemece davacının hangi tarihli ihale ile hangi işverene bağlı çalıştırıldığı, ilgili hizmet alım sözleşmesinde gösterilen iş dışında başka bir işte çalıştırılıp çalıştırılmadığı, özel mevzuatta davacıya yaptırılan işin üçüncü kişlere gördürülebileceğine ilişkin bir düzenleme bulunup bulunmadığı tespit edilmelidir. Davacının yaptığı belirlenen işin üçüncü kişilere gördürülebileceğine ilişkin bir açıklık bulunmaması halinde; yapılan iş asli işlerden ise, teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren bir iş olup olmadığı, yardımcı iş ise davacının hizmet alım sözleşmesine uygun olarak çalıştırılıp çalıştırılmadığı belirlenmeli, davacının davalını kadrolu işçileri ile aynı işi yapıp yapmadığı, yaptırılan iş yönünden davacıya emir ve talimatların kim/kimler tarafından verildiği, araç-gereçlerin nasıl temin edildiği, asıl işverenin gözetim ve denetim yükümlülüğünü aşacak boyutta ve özellikle yüklenici firmanın işverenlik sıfatını ortadan kaldıracak, onu bordro ya da kayden işveren durumuna sokacak hususların olup olmadığı üzerinde durularak bu hususlar açıklığa kavuşturulmalı ve özellikle de yüklenici şirketin, işyerinde davalı İdareden ayrı ve bağımsız olarak kendine özgü organizasyon yapısı oluşturup oluşturmadığı, hukuki, fiili ve ekonomik bağımsızlığının bulunup bulunmadığı, davalı İdareden başka ticari faaliyetleri bulunup bulunmadığı yani salt davalı İdareye hizmet vermek amacıyla hareket edip etmediği, aralarındaki ilişkinin işçi temini niteliğinde kabul edilip edilmeyeceği tespit edilmelidir.

Açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazları yerinde olup mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA,19.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11313, Karar No: 2010/17016, Tarih: 11.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11313 E.  ,  2010/17016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3682, Karar No: 2022/4642, Tarih: 08.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/3682 E.  ,  2022/4642 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19.03.2019 tarihli ve 2017/89 Esas - 2019/216 Karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 11.11.2021 tarihli ve 2021/6641 Esas - 2021/6756 Karar sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı S.. B.. vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'un 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasa'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davacı S.. B..ndan HUMK'un 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 660,00 TL para cezası alınmasına, karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 08/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4012, Karar No: 2016/5953, Tarih: 05.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4012 E.  ,  2016/5953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre katılan vekilinin, geçerli bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle,

1) Vergi suçu raporu ile vergi dairesi başkanlığının “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan verdiği mütalaaya uygun olarak .......... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.07.2010 gün ve ......... Esas sayılı iddianamesi ile sanığın “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan cezalandırılmasının talep edildiği ve mahkemenin gerekçesi ile sanığın 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suretiyle vergi kaçakçılığı suçlarını işlediğinin kabul edildiği halde hüküm fıkrasında sahte fatura düzenlemek suçundan hüküm kurulması,

2) Vergi suçu raporu ile vergi dairesi başkanlığının “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan verdiği mütalaaya uygun olarak .......... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.07.2010 gün ve ......... Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan cezalandırılmasının talep edildiği ve mahkemenin gerekçesi ile sanığın 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suretiyle vergi kaçakçılığı suçlarını işlediğinin kabul edildiği halde hüküm fıkrasında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan hüküm kurulması,

3) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; "...sahte fatura düzenlemek...” , “...2007 vergi döneminde sahte fatura düzenlemek...” kısımlarının ve "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümlerden çıkartılması ile yerlerine; "...sahte fatura kullanmak..." , “...2005 döneminde sahte fatura kullanmak.. ” ve "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ibareleri eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9418, Karar No: 2008/11604, Tarih: 14.10.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/9418 E.  ,  2008/11604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 30.05.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda baba adı düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.04.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Somut olayda; Davacılar 129 ada 39 parsel sayılı taşınmazda murislerinin “... oğlu ......” olarak geçen kaydının “... oğlu ......” olarak düzeltilmesini istemiş,mahkemece dava kabul edilmiştir. Davacıların Murisi 1910 doğumlu ... oğlu ......’tir. Dava konusu taşınmazın kadastro tutanağı incelendiğinde taşınmaz 29.1.2002 tarihinde senetsizden 1929 doğumlu, nüfusta 23 cilt 40/1 cilt no da kayıtlı ... oğlu ...... adına tesbit ve tescil edilmiştir. Dosyaya Nüfus müdürlüğünden gelen kayıtların incelenmesinde bu kayda uyan ve davacıların murisinden başka bir şahsın bulunduğu tespit edilmiştir. Her ne kadar bu şahsın bir kısım mirasçıları dinlenmiş ve taşınmazla murislerinin ve kendilerinin bir ilgilerinin olmadığını bildirmişlerse de, kayıt maliki ile aynı isimli başka bir şahıs bulunduğundan

yanlışlık artık kayıt düzeltme davası yoluyla düzeltilemez. Tapu malikinin mirasçılarına karşı açılacak yolsuz tescil nedeniyle tapu iptali tescil davası açılması gereklidir. Bu nedenle davanın kabulü doğru görülmemiş ve hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 14.10.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6189, Karar No: 2023/7149, Tarih: 12.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/6189 E.  ,  2023/7149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 05.08.2022

SAYISI : 2012/99 Esas, 2013/479 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin asıl dava ile el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkin birleştirilen davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine hükmün onanmasına karar verilmiş, onama kararına karşı davacı (birleştirilen dosya davalısı) vekili karar düzeltme talebinde bulunmuş ve karar düzeltme talebinin de reddine karar verilmesi üzerine hüküm 23.03.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı (birleştirilen dosya davalısı) idare vekili; 16.05.2022 tarihli tavzih dilekçesi ile kararın kesinleşmesinden sonra, dava konusu taşınmazın imar uygulaması gördüğünü, imar uygulaması sonrası 9268 ada 1 parselin 9267 ada 7 ve 10 parsellere ifraz edildiğini malik isminde ve parselin yüzölçümünde değişiklik olduğunu ileri sürerek hükmün tavzihini talep etmiştir.

Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 05.08.2022 tarihli ek karar ile tavzih isteminin reddine karar verilmiştir.

Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen 05.08.2022 tarihli ek kararı süresi içinde davacı (birleştirilen dosya davalısı) idare vekili temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, kesinleşen kararın tavzihi isteminin reddine yönelik Mahkemenin ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 305 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." hükmü gözetildiğinde hükmü değiştirecek şekilde tavzih kararı verilmesinin usul ve kanuna uygun olmayacağı anlaşıldığından tavzih talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan tavzih isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkemece verilen 05.08.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davalı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

12.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/31613, Karar No: 2021/2605, Tarih: 16.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/31613 E.  ,  2021/2605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 12.11.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 27.02.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık amacıyla geceleyin okul kantininin pencere camını kırması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a maddelerinde tanımlanan suçu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımının suçun işlendiği tarih olan 02.01.2013 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 116/4, 119/1-c, 31/2 maddelerine uyan suç yönünden 11 yıl 3 aylık zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 142/1-a, 143, 31/2 maddelerine uyan suçlar yönünden 11 yıl 3 aylık zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede; suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 142/1-a, 143, 31/2 maddelerine uyan suçlar yönünden 11 yıl 3 aylık zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede; suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Okul bahçesinde okuldan bağımsız ve müstakil bir yer olduğu olay yeri inceleme raporu ve krokiyle tespit edilen okul kantininden hırsızlık yapılması şeklindeki eylemin, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı halde aynı maddenin (a) bendiyle uygulama yapılması,

2-Müştekinin karşılanmasını talep ettiği herhangi bir zararının bulunmadığına ilişkin beyanı karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca etkin pişmanlık sebebiyle cezadan indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15745, Karar No: 2018/3273, Tarih: 24.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/15745 E.  ,  2018/3273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 21/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19015, Karar No: 2015/3413, Tarih: 24.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/19015 E.  ,  2015/3413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( İŞ) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; 76.575,00 TL maddi ve 40.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 04.04.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kusurun aidiyeti ve oranı uyuşmazlık konusu değildir.

Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarının, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez.

Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı, hesap raporunun Yargıtay denetimine elverişli olması gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, bilirkişi hesap raporunda hesaplamaya esas alınan ücretinaçık bir şekilde belirtilmediği ve muhtemel yaşama süresinin Dairemizce kabul görmeyen TRH-2010 yaşama tablosuna göre tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; uzman hesap bilirkişisine hesaplamaya esas alınan ücretin denetime elverişle şekilde açıklattırılarak, Dairemizin yerleşik uygulamalarına uygun şekilde PMF 1931 yaşama tablosu kullanılarak yaptırılacak hesaplama sonucu davacının maddi zararlarının yeniden tespit ettirilerek, hüküm altına alınan maddi tazminat miktarlarının davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşturduğu dikkate alınarak bu miktarları aşmayacak şekilde bir karar verilmesinden ibarettir.

Yapılacak iş; uzman hesap bilirkişisine hesaplamaya esas alınan ücretin denetime elverişle şekilde açıklattırılarak, Dairemizin yerleşik uygulamalarına uygun şekilde PMF 1931 yaşama tablosu kullanılarak yaptırılacak hesaplama sonucu davacının maddi zararlarının yeniden tespit ettirilerek, hüküm altına alınan maddi tazminat miktarlarının davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşturduğu dikkate alınarak bu miktarları aşmayacak şekilde bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

24.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15400, Karar No: 2015/2917, Tarih: 26.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/15400 E.  ,  2015/2917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTAL, TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 07.05.2013 gün ve 2013/10 esas 2013/171 karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 17.04.2014 gün ve 19588-8047 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde bir kısım davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'un 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, bir kısım davacılardan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 248.00.'şer-TL para cezası ile 57.60.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.