muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4859, Karar No: 2010/5630, Tarih: 13.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4859 E.  ,  2010/5630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu 5520 ada 16 parsel B bLok 14 nolu bağımsız bölümünün rahatsız olduğu sırada ve kandırılmak suretiyle 18.6.2007 tarihinde satış şeklinde temlikinin sağlandığını ileri sürerek, tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuş, yargılama sırasında davacıya atanan vasi huzuruyla yargılama sürdürülmüştür.

Davalı, davacının ehliiiyetsizlik ve hile iddialarının doğru olmadığını, çekişme konusu taşınmazı 155.000 YTL. Bedel karşılığında satın aldığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının 18.6.2007 satış tarihi itibariyle fiili tasarruf ehliyetinin bulunmadığının sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.458,00-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 13.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2014/3438, Karar No: 2014/7569, Tarih: 15.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3438 E.  ,  2014/7569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AĞRI 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/02/2012

NUMARASI : 2010/485-2012/83

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, elektrik aboneliği dava dışı kişiye ait işyerinde kiracı olarak faaliyette bulunduğunu, davalı görevlileri tarafından kaçak elektrik kullanıldığı belirtilerek, tutanak düzenlenip tahakkuk yapıldığını öne sürerek, davalıya 8.227,00 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve ceza mahkemesinde alınan bilirkişi raporuna göre davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanuna dayanılarak hazırlanan ve 25 Eylül 2002 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak 01.03.2003 tarihinde yürürlüğe giren Elektrik Tarifeleri Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13. maddesi hükmünde, gerçek veya tüzel kişiler tarafından, sayaca müdahale edilerek mevzuata aykırı bir şekilde tüketilmesi, kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak kabul edilmiş, 15. madde hükmünde de, kaçak ve usulsüz elektrik enerjisi kullanımına ilişkin tespit, süre, tüketim miktarı hesaplama, tahakkuk, ödeme yöntemleri ile diğer usul ve esasların dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından belirlenerek Kuruma sunulacağı ve kurul onayı ile uygulamaya konulacağı açıklanmıştır.

Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları düzenlemek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından, 1 Ocak 2006 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından uygulanacak “Kaçak ve Usulsüz Elektrik Enerjisi Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin Usul ve Esaslar” hakkında 622 sayılı karar alınmıştır.

Somut olaya gelince, davalı görevlileri tarafından düzenlenen 27/03/2008 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağında; sayaca gelen akım trafo kablolarının kırık olduğu, akım trafosunun dönüş uçlarının boşta bulunduğu ve sayacın değer kaydetmediği tespit edilmiştir. Davalı bu tutanağa dayanarak tahakkuk yapmıştır. Mahkemece Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve 622 sayılı EPDK kararına göre hesaplama yapılması için mahkemece ayrıca bilirkişi raporu alınmadan, ceza mahkemesince anılan ve yönetmelik hükümleri dikkate alınmadan düzenlenen yetersiz rapora dayanılarak karar verilmiştir. Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve 622 sayılı EPDK kararına göre hesaplama yapılması için mahkemece ayrıca bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, mahkemece öncelikle yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek, dosyanın oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna verilmesi, talep edilen kaçak elektrik bedelinin yönetmelik ve kurul kararlarında açıklanan yöntemle hesaplanması konusunda denetime elverişli bir rapor alınması, davalının tahsilini istemekte haklı olduğu alacak miktarının bu şekilde belirlenerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3178, Karar No: 2018/1359, Tarih: 19.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3178 E.  ,  2018/1359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

1)Sanıklardan ...’un UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden sonra 14.07.2014 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

2)01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 tarih ve 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla Vergi Dairesi Başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmü karşısında; sanıklar hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçu ile ilgili olarak düzenlenen 07.12.2010 tarihli vergi suçu raporuna istinaden, ... Denetim Grup Müdürlüğü'nün 04.01.2011 tarihli mütalaası ile doğrudan doğruya suç duyurusunda bulunulduğunun anlaşılması karşısında, yukarıda belirtildiği üzere, mütalaa tarihi itibarıyla Rapor Değerlendirme Komisyonu'nun mütalaasının zorunlu olduğu dikkate alınıp durma kararı verilerek, 213 sayılı V.U.K'nın 367. maddesi gereğince usulüne uygun şekilde mütalaa istenmesi, dava şartı yerine getirildikten sonra yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3794, Karar No: 2024/6322, Tarih: 12.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3794 E.  ,  2024/6322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1647 Esas, 2023/694 Karar

HÜKÜM : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/422 E. - 2022/278 K.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirket Beltur Büyük İstanbul Eğitim Turizm ve Sağlık Yatırımları İşletme ve Tic. A.Ş. sermayesinin % 99,75'i İstanbul Büyükşehir Belediyesi'ne ait 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümlerine tabi olarak kurulan bir belediye iştiraki olduğunu, Beltur, ...'ne 350074 sicil numarası ile kayıtlı bir ticaret şirketi olduğunu, müvekkili şirketin Olağanüstü Genel Kurul toplantısı 27.04.2021 tarihinde gerçekleştirildiğini, İstanbul Büyükşehir Belediyesi 2021 yılına ait Olağanüstü Genel Kurul Toplantısına Belediye Başkanı tarafından imzalanan temsilci belgesi ile katılım sağladığını, olağanüstü genel kurul kararının tescili talebi, öncelikle 24.05.2021 tarihinde eksiklikler bulunduğu bildirilerek iade edildiğini, eksik hususların tamamlanması akabinde ise bu defa tescil taleplerinin reddedildiğini, gerekçeli karar içeriğinde görüleceği üzere ..., T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nın 15.05.2019 tarihli genelgesini dayanak alarak, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı temsilcisinin belirlenmesine ilişkin belediye meclisi kararının ibraz edilmemesi nedeniyle ret kararı verildiğini, ...'nün, mezkur genelgeye dayanarak yaptığı iade işlemi hukuka aykırılık içerdiğinin açık olduğunu belirterek ...'nün hukuka aykırılık taşıyan 16.06.2021 tarih ve 84329644/59757-sayılı “tescil talebinin reddi” işleminin iptaline, 27.04.2021 tarihli müvekkili şirket olağanüstü genel kurul kararının ticaret siciline tesciline ve tescilin Ticaret Sicil Gazetesinde ilanına, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, dava konusu edilen işlemin reddinin özü itibariyle, 24.04.2019 tarih ve 43742444 sayılı T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı görüşü doğrultusunda hareket edilmesine ilişkin T.C. Ticaret Bakanlığı'nın 15.05.2019 tarihli talimat yazısına dayandığını, yani müvekkilinin iade işlemine ... teşkil eden işlem, idarenin düzenleyici mahiyetteki bir işlemi olduğunu, davanın özünü oluşturan, belediyelerin temsili hakkındaki anlaşmazlık, müvekkilinin anılan talimat gereğince işlem yapmasından kaynaklandığını, geçici tescil talebinin tedbir kararı mahiyetinde mahkemeden istenmesi, mevzuat gereğince mümkün olmadığını, davanın reddine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin diğer tarafa yükletilmesine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile,tescili istenen dava konusu şirket Olağan Genel Kurul toplantısında %99,75 oranında şirket hissedarı olan İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ni temsil edecek kişinin belirlenmesi yetkisinin T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’nın 15.05.2019 tarihli Genelge’sinde ifade edildiği gibi Belediye Meclis’ne ait olmadığı, bilakis 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun (5393 sayılı Kanun) 38 inci maddesinin (p) bendinde açıkça Belediye Meclisi’ne görev ve yetki verilmeyen hallerde Belediye Başkanı’nın görevli ve yetkili olduğu ifade edildiğinden Büyükşehir Belediye Başkanı adına yetkilendirilen Genel Sekreterde olduğunun anlaşıldığı, 5393 sayılı Kanun'un 37 nci maddesine göre dava dışı İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nin %99,75 oranındaki hisselerinin sahibi olduğu davacı şirketin yapılan olağan genel kurulunda davacı şirketi temsil edecek kişileri belirleme ve atama yetkisinin belediye başkanında olduğu, yasada Belediye Meclisi’ne açıkça verilmeyen bu yetkiyi Belediye Başkanının kullanacağının açık olduğu, bunun için Belediye Meclisi’nden ayrıca bir karar almasına gerek olmadığı, dolayısıyla davalı ...'nün dava konusu tescil ve ilan talebinin reddine ilişkin kararının yasal ve hukuksal dayanağının bulunmadığı, öte yandan normlar hiyerarşisi kavramı çerçevesinde uygulanacak normun Anayasa, Uluslararası Sözleşmeler, Kanunlar, Kanun Hükmünde Kararnameler, Tüzükler, Yönetmelikler, Yönergeler, Genelgeler ve Özelgeler sıralamasında önceki sıradaki normlara uygun olması gerektiği, 5393 sayılı Kanun'un 38 inci maddesinin (p) bendine göre Belediye Meclisi'ne yüklenmeyen bir görevin Belediye Başkanı'nın görev ve yükümlülüğünde olduğu, davalı ... tarafından davacı şirketin tescil talebi doğrultusunda işlem yapılması gerekirken, tescil talebinin reddine karar verilmesinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının dosyaya bu nitelikte bir yazılı ve kesin delil sunmadığı, bu nedenle ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiş olmasının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, olağanüstü genel kurul kararının ticaret siciline tesciline ve tescilin Ticaret Sicil Gazetesinde ilanı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, olağanüstü genel kurul kararının ticaret siciline tesciline ve tescilin Ticaret Sicil Gazetesinde ilanı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17664, Karar No: 2014/19649, Tarih: 30.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/17664 E.  ,  2014/19649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davacı vekiline seri haldeki dosyaların herbiri için ayrı ayrı tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması;

3-31.01.2014 tarihli ek kararın davacı vekiline tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4580, Karar No: 2018/10388, Tarih: 09.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/4580 E.  ,  2018/10388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı/karşı davalı vekili, davacının davalıya ait otellerde çalıştığını, en son ... Otel’de teknik müdür olarak çalışırken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, feshe gerekçe olarak gösterilen bulaşık makinesinde yaşanan arıza olayında, davacının ihmali, görevini savsaklaması veya kusurunun bulunmadığını, davalı işverenliğin iş sözleşmesinin feshinde hak düşürücü süreye uymadığını, fazla mesai yaptığını, yıllık izinlerini kullanmadığını, 2011 Ekim ayı ücretinin ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı/karşı davacı vekili, davacının iş akdinin iddia edilenin aksine haklı ve geçerli nedenlerle feshedildiğini, fesihte hak düşürücü süreye uyulmadığı iddiasının doğru olmadığını, makinenin tamiri gerçekleştiren şirketin kestiği faturayı ibraz ettikten ve davacının makineye orijinal parça takmamasından dolayı verdiği zararın 30 günlük ücreti ile ödeyemeyecek olduğunun öğrenilmesinden bir gün sonra 04.10.2011 tarihinde davacının savunmasının istendiğini, iş akdinin savunmasının alınmasından 1 gün sonra 05.10.2011 tarihinde feshedildiğini, davacının tüm işe giriş çıkışlarının kendi imzasını taşıyan puantaj kayıtları ile belgeli olduğunu, iş akdinin feshini takiben davacının hak ettiği ücreti ile birlikte yıllık izin alacağının da banka hesabına yatırıldığını, başkaca alacağının bulunmadığını, davanın reddine karar verilmesini savunmuş, ... 4. İş Mahkemesinin 2015/120 E. sayılı dosyasına kayden davacı/karşı davalı aleyhine açtığı ve Mahkemece 29.06.2015 tarih ve 2015/417 K. sayılı kararla iş bu dosyada birleştirilen davada, davacı/karşı davalının müvekkiline verdiği zarar karşılığı olan 7.597,71 TL’nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemenin davanın kısmen kabulüne dair verdiği karar, davalı vekilinin temyiz edilmesi üzerine, 7. Hukuk Dairesinin 09.07.2014 tarihli ilamı ile “… Davacı iş aktinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederken davalı, davacının oteldeki bulaşık makinesine verdiği zarar nedeni ile haklı olarak iş aktinin feshedildiğini savunmuştur. Mahkemece zarar verici olay nedeni ile davacının kusurunun bulunup bulunmadığı, varsa oranı, bu kusura göre davacının verdiği zarar miktarının tespitine yönelik gerekirse keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Davacının, dava dilekçesinde günde 1 saat ara dinlenme kullandığını beyan ettiği halde mahkemece davacının bu beyanı gözetilmeksizin talep aşılmak sureti ile fazla mesai alacağına hükmolunması hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmuş, Mahkemenin 18.11.2015 tarih ve 2014/672 E., 2015/615 K. sayılı kararı ile davacı/karşı davalının taleplerinin reddine, davalı/karşı davacının talebinin kabulüne karar verilmiş, kararın davacı/karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, 7. Hukuk Dairesinin 05.04.2016 tarihli ilamı ile “… istinabe olunan mahkemece, davacı (birleşen dava davalısı) ve/veya vekilinin keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılacak günden haberdar edilmeksizin yokluklarında işlem yapılarak hukuki dinlenme hakkının kısıtlanması, bu yöne ilişkin davacı (birleşen dava davalısı) vekilinin itirazlarının dikkate alınmaması hatalı olmuştur.” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak 18.10.2017 tarih ve 2016/510 E., 2017/664 K. sayılı karar ile asıl ve birleşen dava yönünden davanın kısmın kabulüne karar venilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı/karşı davacının tüm, davacı/karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.