muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7296, Karar No: 2021/15083, Tarih: 14.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/7296 E.  ,  2021/15083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

2. Paragrafında yer alan (kararın kesinleşmesi ile) kelimelerinin çıkartılarak, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8995, Karar No: 2010/10514, Tarih: 07.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8995 E.  ,  2010/10514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma ve temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/174, Karar No: 2008/2630, Tarih: 18.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/174 E.  ,  2008/2630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takibe dayanak ilamda kamulaştırma bedelinin yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir. İlamda oran belirtilmeyip yasal faiz denilmesi halinde faiz oranlarının uyuşmazlığa uygulanması gerekli yasada öngörülen şekilde belirlenmesi gerekir. Buna göre, kamulaştırma bedelleri alacakları için hükmün kesinleşme tarihine kadar 3095 Sayılı Yasaya göre yasal faiz oranlarının (Bütçe Kanununda öngörülen yıllar ve oranlar gözönünde tutularak) bu tarihden sonra ise 3.10.2001 tarih ve 4709 Sayılı Yasanın 18. maddesi ile değişik Anayasanın 46/son maddesinde belirlenen kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz oranlarının uygulanması gerekir.

Faiz alacağına mahkeme ilamında hükmedildiğinden Borçlar Kanununun 113/2. maddesi uyarınca-halin icabından anlaşılan durum gereği-bu alacaktan açıkça feragat edilmediği sürece hukuki varlığını  koruyacağından alacaklı fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmasa bile zamanaşımı süresinin dolmasına kadar ilamda yazılı eksik kalan faiz alacağını her zaman talep edebilir. Kaldıki somut olayda alacaklı fazlaya ilişkin haklarını da saklı tutmuştur. Esasen borçlu kamu kuruluşunun mahkeme ilamı doğrultusunda alacaklının faiz alacağını hesaplayıp ödemesi objektif iyi niyet kurallarının ve Anayasanın 129/1. maddesi gereğidir.

Açıklanan bu koşullara göre alacaklının yeni icra takibi ile ilamda yazılı eksik kalan faiz alacağını istemesinde yasal bir engel bulunmadığından ve Dairemizin yerleşik, H.G.K. ve diğer Yargıtay daireleri uygulamaları da bu doğrultuda olduğundan mahkemece alacaklının takip edilebilecek eksik kalan faiz alacağı olup olmadığı, yukarıdaki kurallara göre denetlendikten sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile eksik bilirkişi raporuna göre yazılı biçimde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 18.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4868, Karar No: 2021/11326, Tarih: 27.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/4868 E.  ,  2021/11326 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme, terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : -TCK’nın 220/7 delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63

maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmü,-3713 sayılı Kanunun 7/2-b, 7/2-2.cümle, TCK’nın 62, 53/1-2-3, CMK’nın 231/12 maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında terör örgütü propagandası yapma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereği merciince yapılmak üzere dosyanın mahalline İADESİ için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kurulan hükümde TCK'nın 220/7 maddesi delaletiyle TCK’nın 314/2 maddesi gereğince belirlenen 5 yıl 6 ay hapis cezasından TCK’nın 220/7-2. cümlesi gereğince 1/3 oranında indirim yapıldıktan sonra sanığın 3 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilip sonrasında 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapılarak 4 yıl 18 ay hapis cezasına hükmolunması gerekirken yazılı şekilde 5 yıl 6 ay hapis cezasına hükmolunması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken atıf maddelerinden olan TCK'nın 314/3 maddesinin gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan tayin edilen cezanın 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 5/1. maddesi uyarınca artırılması gerekirken uygulama maddesinin yalnızca 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi olarak gösterilmesi,

3-Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm tesis edilirken koşulları oluşmayan TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

4-TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmesi lüzumu,

3-Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm tesis edilirken koşulları oluşmayan TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

4-TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmesi lüzumu,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasındaki "uzaklaşmak sureti ile TCK’nın" ibaresinden sonra "314/3 ve" ibaresinin eklenmesi, 3. fıkrasındaki “5.” ibaresi çıkarılarak yerine “5/1” ibaresinin eklenmesi, hükmün TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanmasına ilişkin 7. fıkrasının bütünüyle çıkarılması ve yine hükmün TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin 6. fıkrasının bütünüyle çıkarılarak yerlerine "Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan TCK'nın 53. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14923, Karar No: 2021/6535, Tarih: 31.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/14923 E.  ,  2021/6535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçta kullanılan emanette kayıtlı bıçak üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak 6136 sayılı Kanunun 15/1. maddesi kapsamında olup olmadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

Müştekiye bıçak göstermek suretiyle silahla tehdit eden sanığın eyleminde bıçak göstermek hareketinin tehdit suçunun unsuru olması sebebiyle TCK.'nın 44. maddesi gereğince tek suçtan hüküm kurulması gerektiği halde, davaya konu edilen fiilin bölünmesi suretiyle sanık hakkında hem silahla tehdit hem de saldırı maksadıyla bıçak taşıma suçundan ayrı ayrı hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5523, Karar No: 2012/39422, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/5523 E.  ,  2012/39422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Malına Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar gerekçeli karar başlığında suç tarihi olan 04/01/2010 tarihi yerine 04/01/2009 yazılmış ise de, bu yanlışlığın mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Somut olayda; suça sürüklenen çocukların Orhangazi Toki Konutları içinde bulunan ve yine TOKİ tarafından inşa edilen, kamu hizmetine tahsis edilmiş okulun içerisine girerek, yangın dolabı camları, florasan lambalar, yangın tüpleri, metal askılık, musluk bataryası gibi okuldaki birçok malzemeyi kırdıkları veya kullanamaz hale getirdikleri, bu şekilde toplam 3.674.98 TL zarara sebebiyet verdikleri sabit olmakla suçun işlendiğine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18/06/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11349, Karar No: 2017/15453, Tarih: 07.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/11349 E.  ,  2017/15453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa niteliğinde kabulü doğrudur. Ancak;

1-) Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması gerekir. Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan taşınmaz 822 m² dava konusu taşınmaz ise, 5030 m² yüzölçümlüdür. Bu nedenle birbirlerine emsal alınmaları mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve

oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-) Dava konusu taşınmaz üzerindeki fıstık ağaçlarının değeri belirlenirken, fıstığın değerlendirme tarihi olan 2015 yılına ait dekara verim miktarı ile aynı yıl hasat dönemindeki toptan kg satış fiyatı ve üretim masrafları İlçe ve İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüklerinden getirtilip, gelen cevap yazılarına göre bilirkişi raporu denetlendikten sonra, yeniden biçilen değerden, gelir metoduna göre belirlenecek zemin değeri çıkartılmak suretiyle muhdesat bedelinin tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve arazinin niteliğine göre kapitalizasyon faiz oranı % 5 yerine % 4 alınarak, eksik inceleme ile muhdesat bedelinin fazla hesaplanması,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraflar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12201, Karar No: 2014/16455, Tarih: 22.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/12201 E.  ,  2014/16455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KDZ.EREĞLİ 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/12/2011

NUMARASI : 2011/432-2011/1212

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; Müvekkilinin davalı okulda 07/03/2007 tarihinde göreve başladığını, iş akdinin askerlik nedeniyle 01/12/2008 de sonlandığını iddia ederek, 1 TL lik kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının kendilerine verdiği dilekçe ile 01/12/2008 den sonra ücretsiz izne ayrıldığını, işyerinden belirlenen tarihte ayrılmadığı için kıdem tazminatı alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, dava dilekçesinde çalışma süresinin başlangıcını 07/03/2007 olarak belirttiği halde, çalışma başlangıcının talep aşılarak 21/06/2006 olarak kabulü hatalıdır.

Ayrıca davacının tazminata esas kıdem süresi belirlenirken Mart-Nisan-Mayıs 2008 aylarına ilişkin ücretsiz izin talebinin kurucu müdür tarafından kabul edildiğine dair dilekçe değerlendirilmemiştir. Mahkemece yapılacak iş, davacının hizmet süresinin 07/03/2007-27/11/2008 tarihleri arasında yapılacak değerlendirmeye göre gerekirse Mart-Nisan-Mayıs 2008 aylarındaki ücretsiz izin sürelerinin hizmet süresinden mahsubunun gerekip gerekmediğini belirlemektir. Hizmet süresinin hatalı belirlenmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18378, Karar No: 2010/16471, Tarih: 12.10.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/18378 E.  ,  2010/16471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SANIK(LAR) : ...

SUÇ(LAR) : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM(LER) : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede , başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yedieminlik, ... hukuka ilişkin bir hukuksal kurum olmakla birlikte, yedieminin yasal yükümlülüklerine aykırı davranmasının yasa tarafından yaptırıma bağlandığı hallerde Ceza Hukukun da ilgilendirmektedir. 5237 sayılı TCY.nın 289.maddesinde, muhafaza görevini kötüye kullanma başlığı altında: "muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş mal üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunma" eyleminin cezalandırılacağı hükme bağlanmıştır. Yasalarda öngörülen istisnalar (6831 sayılı Orman yasasının 84.maddesi gibi) dışında yedieminlik. muhafaza yükümü altına giren kişinin ... iradesiyle kuracağı hukuksal bir ilişki niteliğindedir. Bu nedenle, yedieminin suçun öğelerini ilgilendiren yasal yükümlülüklerinin saptanması ve hukuka aykırılık öğesinin incelenmesi bakımından, yedieminlik kurumunun ... hukuktaki yeri ile hak ve yükümlülüklerinin incelenmesi gerekmektedir.

Yedieminlik kurumu ... hukukta, Borçlar Yasasının 463-482.maddelerinde düzenlenen "vedia sözleşmesinin" bir türü olarak kabul edilmektedir. (Prof.Dr. Ejder .... Yedieminlik. T.Hukuk Dünyası D.Mayıs 2000. S.l. s.7; Prof. Dr. ... .... Hukuk Muhakemeleri Usulü. C.IV. İstanbul 2001, s.4294; Prof.Dr. Cevdet ..., Borçlar Hukuku ... Hükümler, 1997 s. 770). Vedia (saklama/emanet) Sözleşmesi doktrinde, "saklatan tarafından verilen bir taşınırın, saklayan tarafından kabul edilerek güvenli bir yerde saklanması ve saklatanın dilediği zaman istemesiyle onu saklatana geri vermesi yükümlülüğünü yükleyen bir sözleşmedir" biçiminde tanımlanmaktadır. (Prof.Dr. ... Zevkliler, Borçlar Hukuku. ... Borç İlişkileri. Ankara 2002, s. 385; Doç.Dr. ... Tiftik, Türk Hukukunda Vedia Sözleşmesi, Ankara 2007, s.25). Vedia sözleşmesi hükümleri arasında yer ... "Yediemine tevdi" başlığı altındaki 471 .maddesinde de, hukuki durumuyla ilgili uyuşmazlık bulunan veya şüpheli olan bir şeyin "müstevdie/saklayana" veya "yediadile" tevdi edilebileceği ve bu durumda, malı teslim alanın bütün ilgililerin rızası veya hakimin kararı olmadıkça malı hiç birine iade edemeyeceği belirtilmektedir. Yasanın 473 vd.maddelerinde ise, vedia sözleşmesinin bir türü olan "ardiye/depo sözleşmesi" düzenlenmiştir.

Borçlar Yasası dışında, yedieminliği öngören 1086 sayılı Hukuk Yargılama Yasasının 101; 2004 sayılı İcra İflas Yasasının 26. 88. 273; 358; 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Yasanın 82. 83.maddeleri gibi çeşitli yasalarda da yedieminlik ilişkisi veya bu nitelikte muhafaza yükümlülüğü doğuran düzenlemeler yer almaktadır. Belirtilen düzenlemelerde bir nevi kamusal ilişkinin de kurulması dolayısıyla doktrinde Borçlar Yasasında düzenlenen "akdi" yedieminlikten farkını ifade etmek üzere "kamu hukuku ilişkileri doğuran yedieminlik" adı da verilmektedir (Dr.... ..., Yedieminlik, Ankara 2008, s.68). Fakat, açıklanan yasa hükümlerinde de muhafaza yükümlülüğünün bir yasal zorunluluk olmayıp, hukuksal ilişkinin ... iradeyle kurulması karşısında, bunların da akdi bir ilişki olduğu inkar edilemeyecektir. Bu nedenle, adı geçen yasalarda açıkça düzenlenmeyen hususlarda, hukuksal kurumun temelini oluşturan vedia sözleşmesi hükümlerinin uygulanması gerekli bulunmaktadır.

Borçlar Yasasına göre vedia sözleşmesi uyarınca taşınır malın muhafazası için malı veren kişi (muhafaza ettiren); sözleşmenin icrası nedeniyle ilgili olan bütün masrafları ve meydana gelen zararı ödemek borcu altındadır (BK.M.464). Buna karşın, vedia sözleşmesi nedeniyle saklama yükümlüsü olan kişi (muhafaza eden); muhafaza edilmesi için teslim edilen taşınırı kullanmama, malı güvenli bir yerde muhafaza etme ve teslim eden tarafından istenildiğinde geri verme ile borçludur (BK.M.465-467). Malı saklatan kişi, sözleşmede bir süre öngörülse dahi, her zaman malın iadesini isteme hakkına sahip olduğu gibi. saklama borçlusu olan kişi de istenildiği her an. malı teslim etmekle yükümlüdür (BK.M.466/1). Bu yükümlülük gereği muhafaza görevlisinin, ilk kez talep edildiğinde malı aldığı zamandaki gibi (varsa semeresi ile birlikte) iade etmesi zorunludur (Doç.Dr. ... Tiftik, Vedia Sözleşmesi, s.47, 52).