muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6203, Karar No: 2021/2479, Tarih: 02.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6203 E.  ,  2021/2479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Mahkemece bozma ilamına uyularak karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı ... vekilinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak; Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4.bendinde (62.436,18 TL) rakam ve kelimesinden sonra gelen kısmın tümü ile çıkartılmasına, yerine (biriken nemalarıyla birlikte davalı ...'a derhal ödenmesine, bu hususla ilgili bankaya müzekkere yazılmasına, fark bedel olan 62.436,18 TL'ye 06/05/2009 tarihinden Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, tapu kaydındaki haciz, ipotek, şerh vs takyidat bulunması halinde takyidatların bedele yansıtılmasına,) ibaresinin yazılmasına,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14943, Karar No: 2015/3337, Tarih: 05.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/14943 E.  ,  2015/3337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ...parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz üzerinde yetiştiriciliği yapılan güllerin ortalama sekiz yıl ömrünün olduğu kabul edilerek mevcut gül seralarının geriye kalan ekonomik ömür boyunca elde edilecek gelirlerin bugünkü değeri hesaplanmış, taşınmaz üzerinde yer alan ornithogalum ve lilium bitkilerinin ise soğan maliyetleri hesaplanarak gül ve diğer çiçekler için ödenmesi gereken bedel bulunmuş olup, ilçe tarım müdürlüğü ile çiçek üretim ve pazarlama kooperatifinden ve çiçek alım satımıyla uğraşan diğer kuruluşlardan 2013 yılı için gül ve diğer çiçeklerin birim fiyatlarının getirtilerek değerlendirme yapılması gerekirken güllerden ekonomik ömürleri boyunca elde edilecek gelire göre hesaplama yapan rapora göre hüküm kurulmuş olması,

2-Tespit edilen kamulaştırma bedelinden ...i Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/200 D.İş sayılı acele el koyma dosyasında yatırılan 449.303,28 TL nin düşülmesinden sonra kalan bedele faiz yürütülmesi ile yetinilmesi gerekirken, tespit edilen toplam bedele faiz uygulanmasına karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2766, Karar No: 2012/8243, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/2766 E.  ,  2012/8243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm dahili davalılardan ..... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-) Orman Yönetiminin 17.11.2008 tarihli dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen dava konusu taşınmazlara ait tutanak asılları dosyada bulunmamaktadır. Kadastro davalarında tutanak aslının dosyada bulunması zorunludur. Bu nedenle, dosya arasında bulunan fen bilirkişileri ..... ve ..... tarafından hazırlanan 30.04.2008 tarihli rapor ve rapor ekindeki krokide Orman Yönetiminin dava dilekçesine ekli krokisinde işaretlenen yerlerin, Hanlar köyü, 103 ada 28, 29; 115 ada 21, 24, 26, 27, 32, 33, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 52, 53, 54, 62; 124 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 8, 9, 10, 11,12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41; 125 ada 1; 126 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 ve 12 parsel sayılı taşınmazlar olduğu bildirildiğinden, yukarıda parsel sayıları sayılan taşınmazların tutanak asıllarının bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulması; aynı parseller hakkında açılmış başkaca olup olmadığı araştırılarak, başkaca dava veya davalar varsa, bu dava dosyasının veya dosyalarının dosya arasına konulması,

2-) Orman Yönetiminin 17.11.2008 tarihli dava dilekçesine ekli krokide işaretlenerek gösterilen taşınmazlar hakkında kısmi ilandan sonra kadastro tutanağı düzenlenip düzenlenmediği ve kadastro tutanağı düzenlenmiş ise, taşınmazların ada ve parsel sayılarının kadastro müdürlüğünden sorularak tek tek tespit ettirilmesi ve dava dilekçesine ekli krokide işaretli taşınmazları ve bu taşınmazların bütün komşularını geniş çevresiyle birlikte ada parsel sayılarını ve varsa yol ve dere ötesi komşularını da gösterecek şekilde orijinal kadastro pafta örneğinin kadastro müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulması,

Eksikliklerin bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek gereksiz yazışm a ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin tümü ile yerine getirilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 29.05.2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13891, Karar No: 2017/14238, Tarih: 19.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/13891 E.  ,  2017/14238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; 24/02/2012 tarihinde evlendiklerini, daha sonra tarafların 8 ay birlikte kaldıktan sonra davalı tarafından şiddetli geçimsizlik sebebiyle boşanma davası açıldığını, açılan dava sonucunda mahkemenin davalı tarafı ağır kusurlu bularak tarafların boşanmalarına karar verdiğini, tarafların evlenirken düğünde takılan 11 adet 18-22 gr arası bilezik, 1 adet zincir kolye, 4 adet yarımlık altın ve 1 adet tam altın takıldığını, bu takıların tarafların Ziraat Bankasında açmış oldukları ortak hesaba bırakıldığını, bu kasanın ortak olmasına rağmen taraflardan birinin talebi ile alınabileceğini, tarafların şiddetli geçimsizlik sebebiyle boşanmalarına neden olan olaylar başladıktan sonra 10 gün ayrı kaldıklarını, bu süre içerisinde davalı eşin banka kasasındaki tüm altınları eşinin rızası ve haberi olmadan aldığını, davacının davalıya altınları neden bankadan çektiğini sorduğunda davacının altınları alacağını düşündüğü için bunu yaptığını söylediği, daha sonra davacının boşanma davası sürerken davalı ve ailesi tarafından ev alındığını duyduğu, davalı ve ailesinin durumunun iyi olmadığını bilen davacının bu evin kendi altınları bozdurularak alındığını düşündüğü, tüm bu nedenlerle açmış oldukları davanın kabulü ile düğünde takılan 11 adet 18-22 gr bilezik, 1 adet zincir kolye, 4 adet yarımlık altın ve 1 adet tam altının davalıdan alınarak kendisine iadesine, bu durum olmadığı takdirde fazlaya dair hakların saklı kalmak kaydıyla 5.000 TL bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; 8 ay evli kaldıklarını, bu süre içerisinde bile davacı tarafın evi bir kaç kez terk ettiğini, davacının evi terk ederek annesinin yanına gittiği 2010 yılı Temmuz ayında eve dönme koşulu olarak, davalı müvekkilden banka da bulunan ziynet eşyalarının kendisine getirmesini ve altınları kendi üzerinde taşıyacağını istemesi üzerine davalı altınları alarak davacıya getirdiğini, tarafların tekrar bir araya geldiğini, ancak bir müddet sonra davacının tekrar ailesinin yanına gitmek istemesinden kaynaklanan şiddetli geçimsizlik nedeniyle davacı annesini, kardeşini ve babasını arayarak gece yarısı müşterek

eve geldiklerini, müvekkilin imam olduğunu, sabah namazını kıldırmak için evden çıktığını, namazdan sonda geri döndüğünde ise davacı ve ailesi evdeki altınları ve eşyalarını alarak müşterek evden gittiklerini, tüm bu nedenlerle aleyhine açılan haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2)24.04.1945 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararında ve 6100 sayılı HMK 326 maddesi uyarınca, "Yargılama giderleri, kural olarak, davada haksız çıkan yani aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir". Davayı kazanan taraf davasını bir vekil vasıtası ile takip etmiş ise, haksız çıkan (davayı kaybeden) taraf yargılama gideri olarak vekâlet ücretine de mahkûm edilir. (HMK 323 1/ğ).

Konusu para olan veya para ile değerlendirilebilen bir şey olan davalarda vekâlet ücreti, nispi tarifeye göre hesaplanır. Davanın tamamen veya kısmen kazanılması ya da reddedilmesi halinde ise, nispi vekâlet ücreti kabul ya da reddedilen müddeabihin değeri üzerinden hesaplanır.

Buna göre, mahkemece; dava kısmen kabul edilmiş olmasına rağmen, 6100 sayılı HMK'nun 326/2 ve devamı maddeleri uyarınca, dava sırasında yapılan yargılama giderlerinin davanın kabul ve ret oranına göre taraflar arasında paylaştırılması gerekirken, tamamından davalının sorumlu tutulması ve davanın reddedilen kısmı üzerinden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; hükmün, HUMK 438/7, C2 hükmü ve 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; hükmün, HUMK 438/7, C2 hükmü ve 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm; davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan yöne ilişkin davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 3. fıkrasında yer alan ‘davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına’ ibaresinin silinerek yerine ‘kabul ve red oranına göre 272,16 TL’nin davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına’ ibaresinin yazılmasına, 6. fıkrasının silinerek yerine ‘Davalı tarafından yapılan 68,20 TL yargılama giderlerinin kabul ve red oranına göre 25,91 TL’nin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine’ ifadesinin yazılmasına, 7. fıkrasının sonuna ‘davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. uyarınca 1.500 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine’ ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24128, Karar No: 2016/10122, Tarih: 23.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24128 E.  ,  2016/10122 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2014/35-2015/316

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Mardin Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile K.. B.. yönünden husumet yokluğundan reddine, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü yönünden Kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece M.. B.. ve Kızıltepe Belediyesine karşı açılan davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine, diğer davalı DSİ'ye karşı açılan davanın kabulüne karar verilmiş karar davalı idare DSİ vekilince temyiz edilmiştir.

1)Dava konusu taşınmazdan geçen derenin ıslahı sabit olduğundan 5216 sayılı yasanın 7. maddesinin (r) bendi gereğince derelerin ıslahından sorumlu olan M.. B.. Su ve Kanalizayon İdaresi Genel Müdürlüğü'nün davaya dahil etmesi için davacıya süre verilip, bu idarenin davaya katılımı sağlandıktan sonra işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2)Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmazın büyük yüzölçümlü (99.845,70m²) olmasına karşın emsal taşınmaz küçük yüzölçümlü (899,93m²) oluğu gibi, emsal olarak esas alınan satış 04.07.2007 tarihli olup değerlendirme tarihine göre eski tarihli bir satış olduğundan değerlendirmede esas alınması yanıltıcı sonuçlara götürebileceğinden rapor inandırıcı değildir.

Dava konusu taşınmazın büyük yüzölçümlü (99.845,70m²) olmasına karşın emsal taşınmaz küçük yüzölçümlü (899,93m²) oluğu gibi, emsal olarak esas alınan satış 04.07.2007 tarihli olup değerlendirme tarihine göre eski tarihli bir satış olduğundan değerlendirmede esas alınması yanıltıcı sonuçlara götürebileceğinden rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle ve emsal taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların. Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılıp, bilirkişi rapor denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulmasının düşünülmemesi,

3)Dava konusu tüm taşınmazın el atmadan arta kalan bölümünün yüzölçümü ve geometrik durumu dikkate alındığında değer azalışı olmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde fazla bedele hükmedilmesi,

4)Dosyada bulunan delil ve belgelere göre, dava konusu taşınmaza 04.11.1983 gününden sonra el atıldığı anlaşılmıştır.

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 13.11.2014 gün ve 2013/95 - 2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin; on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlirin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harca ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünlümemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/05/2016gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5897, Karar No: 2013/325, Tarih: 23.01.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/5897 E.  ,  2013/325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, 29.01.2011 tarihli genel kurulun davet usulünün yasa ve anasözleşmeye uygun olmadığını, toplantıda alınan tüm kararların yoklukla malul olduğunu, TTK'nın 374/2. maddesi gereğince yönetim kurulunun kendi ibrasına katılamaması gerekirken oylamaya katılarak adeta kendi kendisini ibra ettiğini, yönetimin ibraya katılmaması durumunda 3 kabul ve 3 red oyu çıkacağından yönetimin ibrasının asla mümkün olamayacağını, bu durumun butlan nedeni olduğunu, yönetim kurulunun hem kendi kendini ibra ettiğini hem de kendisini yeniden yönetime seçtiğini, bu oyların olmaması durumunda ibranın ve yeniden yönetime seçilmenin mümkün olmadığını, alınan kararların ve genel kurulun mutlak butlan ile batıl olduğunu, yönetim kurulu başkanının kooperatife ait bir kısım işleri yasak olmasına rağmen kendisi yaptığını, yönetim kurulunun ibra edilmesinin mümkün olmadığını, .. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/236 Esas sayılı dosyasında verilen tedbir kararı ile aidatların 2.500,00 TL olarak ödenmesine karar verilmiş olmasına rağmen bu karara aykırı olarak aidatların 4.000,00 TL olarak ödenmesine karar verilmesinin yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, aidatların 4.000,00 TL olarak belirlenmesine ilişkin kararın önceki ihtiyati tedbir kararına istinaden 2.500,00 TL olarak ödenmesinin sağlanmasını, kooperatif yönetimine tedbiren 3 kişiden oluşan yönetici kayyımı atanmasını, 29.01.2011 tarihli genel kurul toplantısının ve bu toplantıda alınan tüm kararların iptalini, batıl olduklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın bir aylık süre içerisinde açılmadığını, Yargıtay içtihatları gereği ibra için yapılan oylamada kabul ve red oylarının eşit olması durumunda ibranın reddedilmiş sayılmasının gerektiğini ancak ibra edilmeyen yönetim kurulunun tekrar yönetim kurulu üyeliğine seçilebileceğini fakat denetçi olarak seçilemeyeceğini savunarak, ihtiyati tedbir talepleri ve davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın bir aylık süre içerisinde açılmadığını, Yargıtay içtihatları gereği ibra için yapılan oylamada kabul ve red oylarının eşit olması durumunda ibranın reddedilmiş sayılmasının gerektiğini ancak ibra edilmeyen yönetim kurulunun tekrar yönetim kurulu üyeliğine seçilebileceğini fakat denetçi olarak seçilemeyeceğini savunarak, ihtiyati tedbir talepleri ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı kooperatifin 29.01.2010 tarihli genel kurulunda iki üyenin üye olmayan kişilerce temsil edilip oy kullanıldığı, yönetim kurulunun ibrada oy kullandığı, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun toplantı yeter sayısına ilişkin 45. ve temsile ilişkin 49. maddesinin kararların geçerliliğine ilişkin hükümlerinin emredici nitelikte olduğu, bu hükümlere aykırılık teşkil eden genel kurul kararlarının BK'nın 19. ve 20. maddeleri hükümleri gereğince mutlak butlanla sakat olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 29.01.2010 tarihli genel kurul kararlarının tüm maddelerinin yok hükmünde olduğunun tespitine ve iptaline, kayyım atanması talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkindir.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 53. maddesi uyarınca, genel kurulda alınan kararların, yasaya, anasözleşmeye ve iyi niyet kurallarına aykırı olduğu iddiasıyla, toplantıda bulunan ortaklar red oyu kullanıp, alınan kararlara muhalif kalarak, keyfiyeti tutanağa geçirdikten sonra kararın iptali için toplantıyı kovalıyan günden başlamak üzere bir ay içinde dava açabilir. Ancak, anılan hüküm uyarınca, genel kurul toplantısına katılmaya yetkili olmıyan kimselerin karara katılmış bulunmaları halinde alınan kararların yasaya, anasözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı oldukları ileri sürülerek iptalleri için açılacak davada genel kurulda muhalefette bulunmuş olma şartı aranmaz ise de bir aylık hak düşürücü süre içinde davanın açılması zorunludur. Aynı Yasa'nın 98. maddesi yollamasıyla TTK'nın 361/son maddesi hükmüne göre, oylama sonucuna etkisi olabilecek kişiler, somut olayda iddia edildiği gibi, katılmaması gerekip te katılan ve olumlu oy kullanan kimseler olup, davalı kooperatif bu iştirakin karara müessir olmadığını ispatlarsa, bu katılım sonuca etkili olmayacağından, bu halde iptal isteminin aynı madde uyarınca reddi gerekir. Muhalefet şerhi koşulu, TTK'nın 361. maddesinin uygulanması gereken hallerde aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca aranmaz. Somut olayda davaya konu genel kurul 29.01.2011 tarihli olup, dava bir aylık süreden sonra 11.04.2011 tarihinde açılmıştır.