muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7831, Karar No: 2011/810, Tarih: 26.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7831 E.  ,  2011/810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.02.2009 tarih ve 2008/521-2009/44 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalının Infotex Turizm Seyahat Gıda ve İçecek Mad...Ltd.Şti.’nin ortakları olup, anılan şirkette müvekkili Alexander’in % 40, Elena’nın % 10, davalının ise % 50 oranında pay sahibi bulunduklarını, davalının şirket anasözleşmesine istinaden şirket müdürü olarak atandığını, davalının şirketi idaresi sırasında pek çok usulsüzlük yaptığını ve şirkete zarar verdiğini, davalının müdür sıfatıyla şirkete vermiş olduğu zararların tazmini ve müdürlükten azli amacıyla açılan davanın derdest olduğunu, taraflar arasındaki güven unsurunun tamamen kaybolduğunu, bu nedenle davalının ortaklık ilişkisinde yer almasını gerektirecek hiçbir nedenin kalmadığını ileri sürerek, davalının şirket ortaklığından çıkarılmasına, kararın ticaret siciline tebliği ve tesciline, boşta kalacak ortaklık payının yarı yarıya müvekkilleri adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiş, açılan karşı davada ise davacıların şirket ortaklığından çıkarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şirketteki sermaye miktarları gözetildiğinde tarafların TTK’nun 551/3 ncü maddesinin aradığı esas sermayenin yarısından fazlasına sahip olma şartını taşımadıkları ve şirket tarafından açılmış bir davanın bulunmadığı gerekçesiyle davanın ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı-karşı davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı-karşı davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11600, Karar No: 2011/10958, Tarih: 03.10.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/11600 E.  ,  2011/10958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman sınırlandırılmasına itiraz ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılardan ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... köyü'nde 5304 sayılı Yasayla değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince yapılan orman sınırlandırılması 01.07.2008 – 30.07.2008 tarihleri arasında kısmi ilana çıkarılmıştır. Davacılar, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava dilekçelerinde sınırlarını belirttikleri taşınmazlarının orman sınırları içinde bırakıldığını, bu taşınmazların ormanla ilgisinin bulunmadığını, tespitin iptali ile adlarına tescili talebi ile dava açmışlardır. Mahkemece, fen bilirkişisi ... tarafından tanzim olunan 24.07.2009 tarihli raporlarda ve ek-1, ek-2, ek3, ek-4, ek-5 nolu krokilerde (A), (B), (C), (B2), (B4), (E), (F), (G), (H) işaretli bölümlere ilişkin açılan davalar hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ek-1 ve ek-2 nolu krokilerde (A1), (C1), (D1), (B1), (B3), (E1) ve (H1) işaretli bölümlere ilişkin açılan davaların Reddine karar verilmiş; hüküm davacılardan ... tarafından reddedilen ve ek-1 nolu krokide (A1) ve (C1) olarak gösterilen bölümlere yönelik temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman sınırlandırılmasına itiraz ve tescile ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada temyize konu (A1) ve (C1) ile gösterilen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, çekişmeli taşınmazlar yönünden sicil oluşturulacak şekilde karar verilmemesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hüküm fıkrasının 16. bendinden sonra gelmek üzere yeni bir 17. bend olarak “17-Dava konusu 108 ada 1, 109 ada 1 ve 106 ada 1 sayılı parsellerin tespit gibi tescillerine” cümlesinin eklenmesine, sonra gelen bendlerin takip eden numara ile devamı suretiyle düzeltilmesine ve 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 03/10/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13058, Karar No: 2015/248, Tarih: 12.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/13058 E.  ,  2015/248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/257-2014/379

Taraflar arasında görülen iştirak nafakası davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; velayeti müvekkiline verilmiş olan müşterek çocuk A.. E.. için boşanma davasında aylık 175 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, ancak özel okula devam eden müşterek çocuğun eğitim ve diğer ihtiyaçlarını karşılamada takdir edilen nafakanın yetersiz kaldığını ileri sürerek; iştirak nafakasının 425 TL'ye yükseltilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; çocuğun önceki nafaka miktarının taktir edildiği dönemde de özel okulda öğrenci olduğu, tarafların mali ve sosyal durumlarında ise önemli bir değişikliğin olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, iştirak nafakasının 210 TL'ye yükseltilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK. nun 327. maddesinin 1. fıkrası; "Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır.” hükmünü,

330. maddesinin 1. fıkrasının ilk cümlesi; “ Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir.” hükmünü,

331. maddesi ise; “Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır.” hükmünü düzenlemiştir.

Yukarıda açıklanan yasa maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, iştirak nafakası; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşulları ile genel ihtiyaçlar ve ana ile babanın mali durumlarına göre takdir edilir. Buna göre, nafaka takdirinde; çocuğun yaşça büyümesi nedeniyle artan ihtiyaçları ile ana ve babanın mali durumlarındaki değişiklik araştırılıp, önceki nafaka takdirinde taraflar arasında sağlanan dengeyi koruyacak bir karar verilmelidir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; müşterek çocuğun boşanma davası sırasında özel okulda eğitim gördüğü, eğitim giderlerinin davacı anne tarafından, yemek ve servis giderlerinin ise davalı baba tarafından karşılandığı, iş bu dava tarihinde aynı okulda eğitimine devam eden müşterek çocuğun eğitim, yemek ve servis ücretlerinin davacı anne tarafından karşılandığı, dolayısı ile davalı babanın müşterek çocuk için yapmış olduğu katkıyı sona erdirmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Ayrıca, boşanma ile dava tarihi arasında geçen 15 aylık sürede müşterek çocuğun yaşam koşullarının değişmesi nedeniyle ihtiyaçlarının arttığı, aynı süreçte davalının aldığı ücrette de bir miktar artış olduğu açıktır.

Ayrıca, boşanma ile dava tarihi arasında geçen 15 aylık sürede müşterek çocuğun yaşam koşullarının değişmesi nedeniyle ihtiyaçlarının arttığı, aynı süreçte davalının aldığı ücrette de bir miktar artış olduğu açıktır.

Buna göre, mahkemece; velayeti anneye bırakılmış olan çocuğun ihtiyaçlarını azami ölçüde karşılayacak, davalının geliri ile de orantılı olacak şekilde daha uygun nafakaya hükmedilmesi ve bu suretle dengenin yeniden sağlanması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile düşük nafaka takdir edilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4086, Karar No: 2018/5443, Tarih: 17.12.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/4086 E.  ,  2018/5443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüse yardım

HÜKÜM : TCK.nin 81/1, 35/2, 39/2-c, 39/1 ve 53/1. maddeleri gereğince 7 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; mağdur ...'ye yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü kapsayan dosyanın yapılan incelemesinde;

Sanıklar ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin Dairemizin 20.10.2015 tarih, 2015/1587 esas ve 2015/4988 karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği, Dairemizin bozma kararı sonrasında sanık ... yönünden açılan kamu davasının tefrikine karar verilmesine karşın oluşturulan dosya suretinin onaysız fotokopiden ibaret olduğu anlaşıldığından, dosya aslının ya da onaylı suretinin gönderilmesi ve tekrar Dairemize iadesi için dosyanın incelenmeksizin mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/12/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8322, Karar No: 2017/14937, Tarih: 01.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/8322 E.  ,  2017/14937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... Mahallesi 1669 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/161, Karar No: 2017/5252, Tarih: 01.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/161 E.  ,  2017/5252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19297, Karar No: 2015/3434, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19297 E.  ,  2015/3434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6591, Karar No: 2016/14434, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6591 E.  ,  2016/14434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; müvekkili dağıtım şirketinin, davalı abone adına düzenlediği faturalarda yer alan,kayıp-kaçak vb. bedelleri ilgili mevzuat çerçevesinde aboneye yansıttığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb.bedellerin davalıya iadesine yönelik verilen .... Tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K.sayılı kararı ile Anayasanın Vergi Ödevi Başlıklı 73.maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya

sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK Kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1597, Karar No: 2024/14392, Tarih: 28.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/1597 E.  ,  2024/14392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/630 E., 2022/1186 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 353/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 ve 371. maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2. Kabule göre;

a. Tayin olunan cezanın miktarı itibarıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50. ve 52. maddelerine göre seçenek yaptırıma çevrilmesi hususunun karar yerinde tartışılmaması,

b. Suç tarihinin, defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının tebliğ edildiği 03.10.2013 tarihinden itibaren verilen 15 günlük sürenin bitimini izleyen ilk mesai günü olan "21.10.2013" tarihi olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığında "2013" şeklinde eksik yazılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1838, Karar No: 2021/2465, Tarih: 22.02.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/1838 E.  ,  2021/2465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 1- Mahkûmiyet; Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 14.05.2019 tarihli, 2018/308 esas ve 2019/345 sayılı kararı

2- Mahkûmiyet (İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak); Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 08.10.2019 tarihli, 2019/2759 esas ve 2019/1706 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu, sanığın temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerini belirtmediği değerlendirilerek, sanık müdafiinin temyiz dilekçesine göre anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ihraç etme suçundan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından kurulan hüküm hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Yalova Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 22/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.