muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/32216, Karar No: 2019/781, Tarih: 22.01.2019

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer ........ satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi

itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ........ Başkanlığı ve ........ Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması,

1-b)Tarım arazisi olduğunun belirlenmesi halinde ise, aynı Yasanın 11/1-f maddesi uyarınca; o yörede mutad olarak ekilen münavebeli ürünleri ve münavebeye alınan ürünlerin dekar başına verim miktarları ........ ve ........ İlçe Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından sonra taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre bedel tespiti,

Gerekirken, eksik inceleme ile açıklanan hususlarda değerlendirme yapılmadan soyut ifadelerle taşınmaza değer biçen rapor doğrultusunda yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Taşınmazın güncel ........ kaydının getirtilerek davacıların hak sahipliğinin denetlenmemesi,

3-Dava konusu taşınmazın ........ kaydının iptali ile davalı İdare adına tescil kararı verilmesi gerekirken, terkin kararı verilmesi,

4-Davacı vekili lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

5-Dosyada bulunan veraset ilamlarında murislerin ad ve soyadı bulunmadığından dosyalar getirtilip miras bırakanlar ile davalılar arasındaki hukuki ilişkinin tesettüde mahal bırakmayacak şekilde tespit edilmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

6-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ........ irad kaydedilmesine, 22/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4905, Karar No: 2012/15516, Tarih: 20.12.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/4905 E.  ,  2012/15516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı vekili, Hazineye ait 917 (78) nolu kök parselin içinde bulunduğu alanda ... Belediyesi ile ... Büyükşehir Belediyesi tarafından yapılan imar düzenlemelerinin idari yargı yerinde iptal edildiğini ileri sürerek, kadastral parselin ihyası ile ... adına tesciline, mümkün olmaz ise tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ile dahili davalı, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu yerin idari tasarrufla ... Belediyesi sınırlarından ... Belediyesine dahil edildiği gerekçesiyle ... Belediyesi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar yönünden ise ... Belediyesi'nin yapmış olduğu dayanak imar uygulamasının ayakta olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, imar işleminin iptali sebebiyle kadastral mülkiyet durumunun ihyası, mümkün olmadığı takdirde bedel isteğine ilişkin olup, mahkemece, yapılan inceleme, araştırma ve özellikle uygulama neticesinde, çekişmeli taşınmazın ... Belediyesi'nin 38 nolu imar düzenleme bölgesinde kaldığı ve buna dair idari işlemin hukuki varlığını koruduğu gözetildiğinde, işin esası bakımından yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, taraflar arasında mülkiyet ihtilafı bulunmayıp, davadaki istek kamusal tasarruftan kaynaklanan sicil kaydının düzeltilmesine ilişkin bulunduğundan hüküm altına alınması gerekli avukatlık ücreti maktu olması gerekirken nispi olarak tayin edilmiş olması doğru değildir.

Ne var ki; anılan bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6. maddesindeki " Davalılar kendilerini vekille temsil ettirmiş bulunduklarından Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davacı Hazinenin harçtan muaf olması nedeniyle taşınmazın keşif esnasında belirlenen imar parsel arsa değeri olan 20.340,00 TL üzerinden hesaplanan 2.427,00 TL nispi vekalet ücretinin davacı Hazineden alınarak vekili bulunan davalılara verilmesine '' ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine; " Davalı ... ile dahili davalı ... kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 1.000.-TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak ... ile dahili davalı ... Başkanlığına verilmesine, '' ibaresinin eklenmesine, hükmün bu şekliyle 1086 sayılı HUMK'nın 436/2 (6100 sayılı HMK'nın 370/2) ve 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12503, Karar No: 2023/10273, Tarih: 02.05.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/12503 E.  ,  2023/10273 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli tehdit

HÜKÜMLER : Düşme

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 24.03.2010 tarihli ve 2010/11044 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında nitelikli tehdit suçlarından ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

B. ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2014 tarihli ve 2010/157 Esas, 2014/351 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... Akyunak (...) hakkında nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’nun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmolunan netice cezanın, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası gereği sanık hakkında 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine ,

2. Sanık ... ... hakkında nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’nun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

C. ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2014 tarihli ve 2010/157 Esas, 2014/351 Karar sayılı kararının sanıklar müdafiinin tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli ve 2020/1488 Esas, 2020/16109 Karar sayılı kararı ile;

"...

a-Sanık ...'nin telefon numarasından gönderildiği iddia edilen mesajların farklı imei numaralarından atıldığı, bu imei numaralarının ise 04.07.2012 tarihli bilirkişi raporunda ... ve ...'a ait olduğunun belirtilmesi karşısında, bu şahısların mesajlarla ilgili bilgisine başvurulmadan sanık ... hakkında birden fazla kişi ile tehdit suçundan TCK'nın 43. maddesi yönünden yazılı şekilde hüküm tesisi,

"...

a-Sanık ...'nin telefon numarasından gönderildiği iddia edilen mesajların farklı imei numaralarından atıldığı, bu imei numaralarının ise 04.07.2012 tarihli bilirkişi raporunda ... ve ...'a ait olduğunun belirtilmesi karşısında, bu şahısların mesajlarla ilgili bilgisine başvurulmadan sanık ... hakkında birden fazla kişi ile tehdit suçundan TCK'nın 43. maddesi yönünden yazılı şekilde hüküm tesisi,

b-Olay öncesi katılan ...'un, sanık ...'ye ait evdeki eşyalara ve sanıklara ait araca zarar vermesi sonucu aralarında ihtilaf doğması üzerine olayların meydana geldiği anlaşılmakla, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

D. ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2021/134 Esas, 2022/279 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 67 nci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı olağanüstü zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

1. Zamanaşımı süresi dolmadığından sanıkların cezalandırılması gerektiğine,

2. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ... ile sanık ...’ün evli olduğu, olay tarihinden önce sanıklar arasında anlaşmazlık nedeniyle boşanma davası açtıkları, bu süre içerisinde sanık ...’in katılan ... ile arkadaşlık yaptığı, ancak daha sonra sanık ...'in eşi ... ile barıştığı, bu nedenle sanıklar ile katılan arasında husumet başladığı, olay günü saat 03.00 sıralarında katılan aracıyla apartmanına geldiği sırada her iki sanığın katılana hitaben "yaşama bir şey yokmuş gibi devam edemezsin, tabelalarını da asmışsın, biz onları indirmeyi biliriz, seni burada yaşatmayacağız, seni öldüreceğim, allah belamı versin seni öldüreceğim" sözleriyle tehditte bulundukları, olay tarihinden önce de katılanın cep telefonuna mesaj göndererek tehditte bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Zamanaşımı Süresi Dolmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Sanıklara yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendine uyan nitelikli tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında ön görülen 12 yıllık zamanaşımına bağlı olup, suç tarihi olan 23.02.2010 tarihinden Mahkemece karar verildiği tarih bu sürenin geçmiş olduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2021/134 Esas, 2022/279 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15175, Karar No: 2018/3265, Tarih: 24.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/15175 E.  ,  2018/3265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 26/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3475, Karar No: 2014/9471, Tarih: 24.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/3475 E.  ,  2014/9471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/12/2013

NUMARASI : 2012/607-2013/768

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin davalıya ait hastane işyerinde muvazaalı işlemlerle taşeron işçisi olarak çalıştırıldığını, muvazaanın tespit edildiğini, davacıya 6772 Sayılı Yasa uyarınca ilave tediye alacağının ödenmesinin gerektiğini belirterek, bu alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesine talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında ıslah harcı yatırılmasının gerekip gerekmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Devletin, mahkemelerin faaliyetlerine karşılık olmak üzere harç pulu yapıştırılmak suretiyle aldığı paraya harç denir.

Mahkemelerin yürüttükleri yargısal faaliyet ve işlemler parasız değildir. Devlet, mahkemeleri işler bir şekilde hak arayanların hizmetinde tutabilmek için, bazı giderler yapar (hakim ve diğer memur aylıkları, bina gideri, kırtasiye ve demirbaş ücreti vs. gibi) bu giderlerin bir kısmı mahkemelerin faaliyetlerinden yararlananlardan harç olarak alınır.

Nitekim Yargıtay bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harcın, özel ve tüzel kişilerin, özel çıkarlarına ilişkin olarak kamu kuruluşlarının hizmetinden yararlanmaları karşılığında yaptıkları ödemeler olduğunu belirtmiştir” (7.12.1964 gün ve 3/5 Sayılı İçt.Birl.K. RG.12.l2.1964 sayı 11880).

Yine, başka bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harç, Devletin mahkemeler aracılığı ile yaptığı adli hizmete ondan yararlananların katkısıdır. Ancak yasada belirtilen durumlarda harç alınacağı biçiminde karar vermiştir”(16.11.1983 gün ve 5/6 sayılı İçt.Birl.K. RG.7.1.1984 sayı 18274 sh.5- 13).

Başvuru harcı; dava açılırken veya davaya müdahale, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti talebinde bulunanlar tarafından peşin olarak ödenmesi gereken harçtır.

Yine, başka bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harç, Devletin mahkemeler aracılığı ile yaptığı adli hizmete ondan yararlananların katkısıdır. Ancak yasada belirtilen durumlarda harç alınacağı biçiminde karar vermiştir”(16.11.1983 gün ve 5/6 sayılı İçt.Birl.K. RG.7.1.1984 sayı 18274 sh.5- 13).

Başvuru harcı; dava açılırken veya davaya müdahale, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti talebinde bulunanlar tarafından peşin olarak ödenmesi gereken harçtır.

Karar ve ilam harcı; konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda, hüküm verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden nispi olarak karar ve ilam harcı alınır. Nispi karar ve ilam harcının 1/4’ü başvurma harcında olduğu gibi, dava açarken davacı tarafından peşin olarak ödenir. Peşin olarak ödenecek 1/4 oranında karar ve ilam harcı dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden hesaplanır. Şayet yargılama sırasında dava değerinin daha fazla olduğu anlaşılırsa, yalnız o oturum için davaya devam edilir. Ondan sonraki oturuma kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmazsa davaya devam olunmaz. Yani dava işlemden kaldırılır. (Harçlar Kanunun m. 16/IV, 30, HUMK’nun 409) Nispi karar ve ilam harcının geri kalan 1/3’ü hükmün verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir (Harçlar Kanunun 28/a,1 30 m.).

Harca tabi davalarda harç ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz (Harçlar K.m. 32, 27/III) Yine harca tabi bir davanın harç alınmadan incelenmiş ve karara bağlanmış ve kararın bu şekilde kesinleşmesi halinde kanun yararına temyiz (HUMK’nun m. 427/VI-VIII) üzerine karar yalnız harç nedeniyle kanun yararına bozulur. Harçtan muaf olan dava ve işlerin bazıları Harçlar Kanunun 13, 14, 123/II. Maddelerinde, diğer bazıları da özel kanunlarında gösterilmiştir (Harçlar Kanunun m. 123/1.).

Yargılama giderleri hakkında hüküm verilebilmesi için tarafların dilekçelerinde yargılama giderlerini açıkça istemiş olmalarına gerek yoktur. Mahkeme talep olmasa dahi yargılama giderlerine ve vekalet ücretine de kendiliğinden karar vermekle yükümlüdür. Nitekim, 29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı birleştirme kararı da bu yöndedir. Mahkeme hükmünde yargılama giderlerini tamamen veya kısmen unutmuş ve hüküm bu şekilde kesinleşmiş ise, davayı kazanmış olan taraf yargılama giderleri için ayrı bir dava açamayacaktır. Çünkü, yargılama giderlerine yalnız asıl davada ve kendiliğinden karar verilir.

492 sayılı Harçlar Kanunun 2. maddesinde;

“Yargı işlemlerinden bu kanuna bağlı (1) sayılı tarifede yazılı olanları, yargı harcına tabidir.”

11. maddesinde;

“Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir”

27. maddesinde;

“(İ) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir.”

28. maddesinde;

“Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin,geri kalan kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir.”

31. maddesinde;

11. maddesinde;

“Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir”

27. maddesinde;

“(İ) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir.”

28. maddesinde;

“Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin,geri kalan kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir.”

31. maddesinde;

“Peşin alınan karar ve ilam harcının işin hitamında ödenmesi gerekenden fazla olduğu anlaşılırsa fazlalık istek üzerine geri verilir.”

32. maddesinde;

“Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.”

123. maddesinde;

Özel kanunlarla harçtan muaf tutulan kişilerle, istisna edilen işlemlerden harç alınmaz.”

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, harca tabi işlemlerden harç alınması Harçlar Kanunu uyarınca emredici niteliktedir. Harç miktarı ve ücreti vekalet de dava değerine göre belirlenmektedir. Davacı taraf harca tabi olup karşı taraf harca tabi değilse de, yasanın aradığı şart davayı açan tarafın harca tabi olup olmadığıdır. Harca tabi ise, mutlaka yasanın belirlediği oran ve miktarda harç alınması yasa gereği olduğundan, mahkemece bu hususun re’sen dikkate alınması gerekmektedir. Karşı taraf harçtan muaf

olması yasal sonucu değiştirmeyecektir. Kanunda yer alan bir husus da, davalı taraf harçtan muaf olduğundan, mahkemece davacıdan da harç alınmasına gerek yoktur yorumu ile TMK’nun 1. maddesine göre boşluğun içtihatla doldurulduğundan söz edilemez. Zira ortada yasal bir boşluk söz konusu değildir. Özel nitelikteki bir kısım davalardaki harçlarla ilgili hususu genelleştirerek, yasanın emredici hükmüne aykırı uygulamaya geçmek usul ve yasaya aykırıdır.

Nispi karar ve ilam harcına tabi davalarda ıslah ile dava değerinin arttırılması halinde artan dava değeri üzerinden karar ve ilam harcının tamamlanması (ıslah harcı) gerekir.

Harçlar Kanunu'nun 32.maddesi hükmünce, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamayacağından, dolayısıyla ıslah edilen miktar yönünden bakiye nispi karar ve ilam harcı ödenmeksizin sonraki işlemlerin yapılmasına olanak bulunmamaktadır(Y.HGK. 04.12.2013 gün ve 2013/21-445 Esas, 2013/1625 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda davacı, dava dilekçesinde belirlediği ilave tediye alacağı talebini ıslah beyanı ile arttırmış ise de ıslah harcının yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, tamamlama harcı yatırılmayan ve dolayısıyla yok hükmünde olan ıslah beyanına değer verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Yargılamaya dair karar alma görev ve yetkisi bulunmayan Adalet Komisyonu kararı bulunması da harç konusunda sonuca etkili değildir.

Yapılacak iş, harcı yatırılmayan ıslah işlemi yok sayılarak karar vermekten ibarettir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarda belirtilen nedenle BOZULMASINA, 24.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6627, Karar No: 2011/10782, Tarih: 13.07.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/6627 E.  ,  2011/10782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp Düşünüldü;

Tefhimle geçerlilik kazanan ve hükmün esasını teşkil eden kısa kararda " hükmün açıklanmasının geri bırakılması" ile ilgili olarak bir karar verilmediği halde, gerekçeli kararın gerekçe kısmında " sanık ...'in eylemine uyan TCK'nun 86/1, 98/3, 29, 53 maddeleri gereğince cezalandırılmasıa verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" şeklinde karar verilmek suretiyle kısa kararla gerekçe arasında çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10012, Karar No: 2023/19707, Tarih: 18.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/10012 E.  ,  2023/19707 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/613 E., 2023/788 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/347 E., 2022/308 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA