muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8424, Karar No: 2018/2274, Tarih: 13.03.2018

4-Destekten yoksun kalma tazminatı hususunda aktüerya alanında uzman bilirkişiden alınacak raporda, davacıların her biri için destekten yoksun kalacakları sürenin, çocuklar için, yaşları, okuldaki eğitim durumları, içinde yaşadıkları sosyal ve ekonomik koşullar değerlendirilerek ayrı ayrı belirlenmesi suretiyle destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanması gerekir.Somut olayda davacı çocuklar ... ve ... babalarını kaybetmiş olup, dava dilekçesinde ... 'nın üniversite öğrencisi olduğu, ... 'in ise üniversite sınavlarına hazırlandığı belirtilmiştir. Yargılama sırasında dinlenen davacı tanığı da, davacı çocukların ikisinin de üniversite öğrencisi olduğunu belirtmiş, dosya kapsamında bulunan sosyal ve ekonomik durum araştırmasına ilişkin tutanakta ise davacı ...'nın üniversitede, davacı ...'in ise lisede öğrenim gördüğü belirtilmiştir. Hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda, davacı ...'nın 22 yaşına, davacı ...'in ise 18 yaşına kadar müteveffa babalarından destek görecekleri kabulü ile hesaplama yapılmıştır. Yerleşik ve kabul gören uygulamaya göre yüksek öğrenim gören ya da görme ihtimali bulunan çocukların 25 yaşına kadar destek alacağı dikkate alınarak destek tazminatı hesaplanması gerekmektedir.

Bu durumda, davacı ... ve ... 'in eğitim hayatına ilişkin durumları araştırılarak saptandıktan sonra; rapor düzenleyen bilirkişiden,davacı çocukların yüksek okul okumaları durumunda 25 yaşına kadar destek alacakları gözetilerek hesaplama yapılması konusunda ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.5-Bozma ilamının kapsam ve şekline göre; davacılar vekilinin, vekalet ücretine yönelik sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2), (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; (5) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin vekalet ücretine yönelik sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 13/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1445, Karar No: 2014/769, Tarih: 13.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2012/1445 E.  ,  2014/769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/7867

MAHKEMESİ : Akhisar Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 01/11/2011, 2011/14 (E) ve 2011/201 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Naci'nin, mağdur İbrahim'e yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin TCK.nun 25 ve 27/2. maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, aynı işyerinde çalıştığı sanık Naci'nin işten çıkarılmasına sebep olduğunu düşünen mağdurun, olay günü sanığın bulunduğu kahvehaneye gelerek sanığa küfür edip tehdit ettiği, daha sonra sanığın olduğu yemekhaneye gelen mağdurun, yemekhanede bulunanlara küfredip sanığa yumruk ile vurarak sanığı yere düşürdüğü, ayağa kalkan sanıkla kavgaya başladığı, arbede sırasında mağdurun, sanığa tornavidanın sapıyla sanığa vurduğu, sanığın da, mağdura biri toraksa nafiz olup biri sağ kalça üzerinden toplam iki bıçak darbesiyle yaralayarak yaşamsal tehlike geçirmesine sebebiyet vermesine neden olduğu, yaralanan mağdurun olay yerinden uzaklaştığı olayda,

a) Sanığın, ciddi bir engel hal bulunmaksızın eylemine kendiliğinden son vermesi, yaşamsal tehlikeye yol açan yaranın tek oluşu, diğer yaranın basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir oluşu, sanık ve mağdur arasında öldürmeyi gerektirir bir husumetin bulunmaması, öldürme kastını gösterir her türlü kuşkudan uzak, kesin ve yeterli yanıt bulunmamış olması karşısında; kasten yaralama yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

b) Mağdurdan kaynaklanan ve haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak, tahrik nedeniyle cezanın 1/4'ten 3/4'e kadar ceza indirimi öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, alt ve üst sınırlar arasında azami orana yakın bir oran yerine, 2/4 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 13/02/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7148, Karar No: 2010/8288, Tarih: 15.07.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/7148 E.  ,  2010/8288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DÖRTYOL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/03/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı bulunduğu dava konusu 920 parsel sayılı taşınmazı kiraya vermek istediğini, ancak davalıların kendisine engel olduklarını, gelen kiracıları tehdit ederek kiralamalarına engel olduklarını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ile ecrimisil isteklerinde bulunmuştur.

Davalılar, davacının taşınmazı tasarruf etmesine engel olmadıklarını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların taşınmazın bahçe kapısını kapatarak, taşınmaza giriş ve çıkışa engel oldukları gerekçesiyle elatmalarının önlenmesiyle, ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu taşınmazın davacı ile davalı H. dışındaki davalı ve dava dışı kişiler arasında paylı mülkiyet üzere kayıtlı bulunduğu, diğer davalı H.’nin de paydaşlardan davalı C.’in eşi olduğu, daha önce görülen 2003 / 600 Esas sayılı dava sonucu 15.06.2005 tarih 321 sayılı kararı ile taşınmaz üzerinde davaya konu edilen “A” harfi ile gösterilen binanın paydaşlardan Z.tarafından yaptırılarak sonrasında payı ile birlikte davacıya satıldığının belirtildiği görülmektedir.

Davacı G. söz konusu binanın 3. kişiye kira verilmesine davalıların karşı çıktığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Gerek yanların beyanları, gerek tanık anlatımları ve keşif sonrası düzenlenen rapor ve krokiden taşınmaz üzerinde tüm paydaşları bağlayan ve her paydaşın payına karşılık bir yer özgülenmesi tarzında fiili kullanma biçimi ya da özel parselasyon planının gerçekleştirilmediği sonucuna varılmaktadır.

Önceki davada dava konusu binanın davacının bayi tarafından yaptırıldığına ilişkin belirleme paydaşlığın giderilmesi davası aşamasında gözetilecek ve binanın bedelini isteme hakkı öngörecek bir husustur. Olaya bu açıdan bakıldığında Türk Medeni Kanununun 691. maddesi ve 1955 tarih 12/18 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kiraya vermenin pay ve paydaş çoğunluğuna bağlı olduğu bu nedenle davacının tek başına kiraya vermek istemesinde haklı olmadığı kabul edilmelidir.

Öte yandan, krokinin izlenmesinden davacının taşınmaz içersinde kullanabileceği yerlerin bulunduğu da sabittir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Davalıların temiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  15.07.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15080, Karar No: 2010/22399, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15080 E.  ,  2010/22399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11513, Karar No: 2012/6226, Tarih: 16.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/11513 E.  ,  2012/6226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 17.6.1999 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen işçi ... eşi ...'un maddi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının maddi zararının Kurumca bağlanan gelirlerle karşılandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Torbalı 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/485 Esas, 2008/110 Karar ve Torbalı Asliye Ceza Mahkemesinin 1999/356 Esas, 1999/519 Karar sayılı dava dosyalarında alınan bilirkişi raporlarında iş kazasında ölen işçinin % 75, ... İnş.Taah.San ve Tic Ltd.Şti'nin % 25 (kusurun % 5'i şantiye şefi ... ait) kusurlu olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, yeni bir kusur raporu alınmadan tarafların kusur oranları yukarıda açıklanan şekilde kabul edilerek hüküm kurulmuştur.

Olay iş kazası olup, İş Hukuku ve sosyal güvenlik ilkeleri çerçevesinde değerlendirilmeye tabi tutulmalıdır. İşverenin iş kazası sonucu meydana gelen zarar nedeniyle hukuki sorumluluğu yasa ve içtihatlarla belirlenmiş olan ayrık haller dışında ilke olarak iş aktinden doğan işçiyi gözetme ( koruma ) borcuna aykırılıktan kaynaklanan kusura dayalı sorumluluktur. İnsan yaşamının kutsallığı çerçevesinde işverenin işçilerin sağlığını ve güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanunu'nun 77. maddesinin açık buyruğudur.

İş kazasından doğan tazminat davalarının özelliği gereği, İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işverenin niteliğine göre, Yönetmeliğin ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işyerinde uygulanması gereken ve işverenin işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmelidir. (Hukuk Genel Kurulunun 16.06.2004 gün ve 2004/21-365 E.-369 K.sayılı kararı da aynı yöndedir )

Somut olayda davacı, davalıların müteselsil sorumluluğuna dayanmıştır. Davalı şirketler arasında düzenlenen 26.4.1999 tarihli sözleşmede davalı ... İnş.Taah.San ve Tic Ltd.Şti, diğer davalı ... Gıda Ür.San ve Tic.AŞ tarafından Torbalı 'da yaptırılmakta olan fabrika bina inşaatının çatısının kaplanması işini yüklenmiş olup sözleşmenin "İşverene Ait Sorumluluklar" başlıklı 10.maddesine göre; şantiye elektriğinin temini ve bekçilik sistemi ile malzemenin korunması ve bazı malzemenin sağlanması görevinin işverene ait olduğu kararlaştırılmıştır. Öte yandan davalı ... İnş.Taah.San ve Tic Ltd.Şti'nin işçilerini diğer davalı ... Gıda Ür.San ve Tic.AŞ'ye ait işyeri dosyası üzerinden bildirdiği ve davalı ... Gıda Ür.San ve Tic.AŞ'nin ölenin yakınları ile ibraname düzenlediği anlaşılmaktadır.

Rücu davasında, davacı taraf olmadığından bu dosyada alınan kusur raporu davacıyı bağlamadığı gibi bahsi geçen her iki kusur raporunda da davalı ... Gıda Ür.San ve Tic.AŞ'nin asıl işveren sıfatıyla müteselsilen sorumlu olup olmadığının ve asıl işveren sıfatı bulunduğu takdirde İş Kanunu'nun 77. maddesi ve Yönetmelik hükümlerine göre kusuru olup olmadığınının yeterince değerlendirilmediği, ceza ve rücu davasında alınan bilirkişi raporlarının bu niteliklere sahip olmaması nedeniyle hükme esas alınabilecek nitelikte olmadığı anlaşılmakla mahkemece İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları ve Yönetmelik hükümlerini göz önünde tutarak yeni bir kusur raporu almadan karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bu tür davalarda, tazminat miktarı, işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise, 60 yaşa kadar yıllık olarak % 10 artırılıp % 10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşından sonrada bakiye ömrü kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yönteme başvurulmadan, her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, açıklanan tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin yaşlılık aylığı almaya veya işçinin yaşı ve oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunması durumunda da zarar hesabında pasif dönemin hesaba dahil edilmesi gerekir. İş kazası sonucu malul kalan işçinin aynı işinde çalışmaya devam etse dahi diğer işçilerden daha fazla çaba harcayacağı asıldır. 60 yaşından sonra elde edeceği gelirleri de diğer işçilerden daha fazla çaba harcayarak elde edeceğinden yaşlılık aylığını aldığı dönemde de devam edecek olan maluliyeti nedeniyle zarara uğramadığı düşünülemez.

Kaldı ki, sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta tamamen uzun vadedeki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır. Bu nedenlerle pasif döneminde zarar hesabına dahil edilmesi ve 60 yaştan sonra bakiye ömrüne kadar (pasif dönemde), asgari ücret esas alınarak hesap yapılması gerekir. Mahkemenin davacının zarar hesabında pasif döneminde hesaba dahil edilmesine ilişkin kabulü yerindedir. Ancak hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda pasif dönem zararının yaşlılık aylığı esas alınmak suretiyle belirlenmesi isabetsiz olmuştur.Hal böyle olunca hesap raporunun hükme dayanak alınacak nitelikte olduğundan söz edilemez.

3-Mahkemece, davacının maddi zararının Sosyal Güvenlik Kurumunca bağlanan gelirlerle karşılanması nedeniyle reddedilmiş olup, bu red kararının katsayı değişiklikleri sonucu sigorta tahsisleri peşin sermaye değerindeki artışlardan kaynaklanmasına ve dava açılırken davacının bu hususu bilebilmesinin mümkün bulunmamasına göre ,davacının maddi tazminat talebinin reddi nedeniyle davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; bilirkişi heyetinden tarafların kusur oranları ve sorumluluklarının niteliği hususunda yeni bir rapor almak, 4447 sayılı Yasanın16.maddesiyle 506 sayılı Yasa'ya eklenen Ek 38. maddesi gereğince hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan artışlara göre hesaplanan tüm peşin sermaye değerini Kurumdan sormak, bildirilen miktarı hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan ücret artışları nazara alınarak ve 60 yaştan sonra bakiye ömrüne kadar (pasif dönemde) asgari ücret esas alınarak hesaplanan tazminattan indirmek, davacı ile davalı ... Gıda Ür.San ve Tic.AŞ arasında düzenlenen tarihsiz ibranameyi de değerlendirerek davacının maddi zararını belirlemekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 16.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8724, Karar No: 2014/2232, Tarih: 10.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/8724 E.  ,  2014/2232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/238245

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2010

NUMARASI : 2010/238 (E) ve 2010/431 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Katılanın, üzerine kayıtlı olan ...... plakalı otomobilini satması amacıyla S.... Noterliğinde düzenlendiği 31.12.2009 tarihli vekaletname ile sanığı geçici süreliğine vekil tayin ettiği, sanığın vekaletnameye istinaden söz konusu aracı başkalarına satıp tahsil ettiği parayı da katılana iade etmek üzere teslim aldığı aracı üçüncü bir kişiye satarak karşılığında elde ettiği parayı da katılana iade etmeyip uhdesinde bulundurmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, tanık anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; katılanın her aşamada istikrarlı olan anlatımlarında; kendisine ait olan ......... plakalı aracını satması amacıyla, S.. N..de mülkiyeti muhafaza kaydı ile dilediği kişiye satış yetkisini içeren vekaletname düzenleneyerek sanığa verdiğini, sanıktan aracı satmasını ve parasını da kendisine iade etmesini istediğini; ancak sanığın aracı bir başka kişiye satarak tahsil ettiği parayı kendisine iade etmediğini belirttiği, sanığın aşamalardaki savunmalarında ise; masraflı olmaması amacıyla satış yetkisi içeren vekaletname ile aracı haricen satın aldığını ve söz konusu aracı İ... T... isimli kişiye sattığını savunduğu, S...Noterliğice düzenlenen 31.12.2009 tarihli vekaletname içeriğine göre de; söz konusu aracın takdir edilen bedel karşılığında mülkiyeti muhafaza kaydi ile satılması, kayıt ve tescil işlemlerinin yapılması yetkileri ile sınırlı olduğunun görüldüğü ve ayrıca bu sınırlı yetkilerin de sanık ile Y..G.. G.. isimli kişiye verildiğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından; vekaletnamede ismi geçen Y..G..G..'ın tanık olarak dinlenerek katılanın, aracını sanığa satıp satmadığının tespit edilmesi, sanığın ifadesinde, söz konusu aracı sattığını belirttiği İ..T.. isimli kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin belirlenerek bilgisine başvurulup aracın kendisine sanık tarafından ne şekilde satıldığı, başkasına ait tescilli olan aracı satın alıp almadığı hususlarının öğrenilmesinden sonra toplanan bütün deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31193, Karar No: 2014/5334, Tarih: 19.02.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/31193 E.  ,  2014/5334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/1219

MAHKEMESİ : Mersin 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2011

NUMARASI : 2011/189 (E) ve 2011/641 (K)

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sakarya İlköğretim Okulu'nda olay günü nöbetçi öğretmen olan mağdur ve şikayetçinin, okul öğrencisi olmayan suça sürüklenen çocuğun okulun bahçesinde sigara içtiğini görmeleri üzerine kendisini dışarı çıkması hususunda uyardıklarında, dışarı çıkmak istemeyen suça sürüklenen çocuğun kendilerine, “sizi yaşatmayacağım, siz görürsünüz...” dedikten sonra, mağdur O.. G..'yi yaralaması şeklinde gelişen “tehdit ve kasten yaralama” eylemlerinin, bütün halde, TCK'nın 265/1. maddesinde düzenlenen, görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılmaması,

2-Suça sürüklenen çocuğun, aynı anda, tek fiil ile mağdur ve şikayetçiye yönelik sarfettiği "tehdit ve hakaret" içeren sözlerin, TCK'nın 43/2. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, her iki suçtan ikişer kez mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk Ö.. E.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.