muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1776, Karar No: 2016/7765, Tarih: 03.10.2016

Somut olayda dosyaya getirtilen tapu kayıtlarına göre,... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 750 ve 1174 parsel sayılı taşınmazların tam, 609 parsel sayılı taşınmazın 1/2 ve 1169 parsel sayılı taşınmazın 4/12 hissesi muris adına kayıtlı olduğu görülmektedir. Muris adına kayıtlı 10 F 2249 ve 17 LP 952 plakalı araçlar, ...hesabında 6.315,00 TL mevduatı bulunmaktadır. Muris, 500.000 TL sermayeli ... .... Ltd. Şti'nin 150.000 TL sermayeli ortağıdır. Ayrıca taşınmazlar üzerinde muhtelif sayıda haciz şerhinin bulunduğu görülmektedir.

Mahkemece, davanın kabulüne, mirasın resmen tasfiyesine karar verildiği anlaşıldığından yukarıda belirtilen yasal hükümlerin yerine getirildiği söylenemez.

Mahkemece, iflas dairesi oluşturularak terekenin defterinin tutulması ve murisin kayden ve irsen taşınmaz maliki olup olmadığının usulünce araştırılması, borçlarının tespit edilmesi, iflas dairesince tasfiyenin adi veya basit şekilde yapılmasına karar verilerek seçilecek yönteme göre işlemlerin yapılması; terekeye (masaya) dahil hiçbir malvarlığı bulunmaz ise, iflas dairesince tasfiyenin tatiline karar verilip, bu hususun ilan edilmesi (m. 217), bu ilanda tereke alacaklıları tarafından otuz gün içinde iflasa müteallik muamelelerin tatbikine devam edilmesinin istenmemesi halinde iflasın kapatılacağının açıkça yazılması (m. 217) gerekirken, anılan hususlar yerine getirilmeksizin eksik incelemeyle karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16559, Karar No: 2013/10292, Tarih: 30.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/16559 E.  ,  2013/10292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan zarar gören mal sorumlusunun davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunduğu kabul edilerek ve sanığın ölümü nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi yerinde ise de dava konusu eşya yönünden yapılan inceleme neticesinde; dosya içerisinde bulunan Almanya yetkili makamlarının yazı içeriğine göre dava konusu aracın en son BB-TV ... plakalı olarak 15.5.1996 tarihinde sanık ... adına tescil edildiği ancak yine dosyadaki taşıt giriş çıkış formuna göre aynı aracın MİLAP ... plakalı olarak ... tarafından en son 06.08.1999 tarihinde yurda giriş ve 2.2.2000 günü yurttan çıkış yaptığı anlaşılmakla, yurtdışı makamlarının yazı içeriği dikkate alındığında , ortaya çıkan çelişkinin giderilmesi için gerekli araştırma yapılarak ve aracın aynı araç olup olmadığının tespiti ile 19.10.2010 günlü Bozma ilamımızda da belirtildiği gibi sahtecilik suçundan dava açılmış ise akibeti sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması.

Yasaya aykırı, katılan malen sorumlu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 30/4/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3282, Karar No: 2014/19034, Tarih: 18.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/3282 E.  ,  2014/19034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de;“Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir.Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için,ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü,yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle,klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir.Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir.Bankaların,ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamıyacaktır.

Katılan ...'ın, internette "arabam.com" isimli siteden satılık ilanlı Opel Vectra marka otomobilin niteliklerine göre fiyatını uygun bularak ilandaki telefon numarasını arayıp ilandaki aracı almak istediğini belirtiği, telefona çıkan sanığın kendisini inşaat mühendisi olarak tanıtıp isminin ... olduğunu, bu otomobil için kendisini bir çok kişi tarafından arandığını, ancak aracı satması için kendisine ait posta hesabına 1.000 TL parayı kapora olarak yatırması gerektiğini söylemesi üzerine, katılanın sanığın vermiş olduğu posta hesabına 1.000 TL'yi parayı yatırdığı, daha sonra sanığa ulaşamadığı olayda, eylemin bilişim sistemlerinin aracı kılınması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Yasa’da 765 sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK. sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere,

158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK.nun 61.maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükümde adli para cezasına ilişkin uygulama çıkartılarak yerine, "5237 sayılı TCK'nın 158/1-f, son maddesi uyarınca 100 gün, aynı kanunun 62. maddesi ile 1/6 oranında indirilerek 83 gün karşılığı adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK'nın 52/2.maddesi ile 1 gün karşılığı 20 TL'den hesaplanarak para cezasına çevrilmek suretiyle sonuç olarak 1,660 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" cümlesi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15028, Karar No: 2016/12591, Tarih: 10.11.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/15028 E.  ,  2016/12591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın 10 yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle duruşmalı inceleme koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, eksik incelemeye, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın işlettiği ... Tuz işletmesinde yaz sezonunda 6 yıldan beri işçi olarak çalışan 18 yaşında işçi ...’in, olay günü işyerindeki dört işçi ile birlikte seyyar çatal demir destekli tuz nakil bandını taşıdıkları, ölen işçi Ferhat’ın bantın altına girdiği, çatal desteğin devrilmesi ile bandın kafasına düşmesi sonucu işçinin öldüğü olayda; asli kusurlu sanık hakkında suçun işleniş biçimi, kusurunun derecesi ve zararın ağırlığına göre, temel ceza belirlenirken TCK'nun 22/4 ve 61. maddelerindeki ölçütlerde gözetilerek alt sınır aşılıp hak ve nasafete uygun bir ceza yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/712, Karar No: 2019/470, Tarih: 11.06.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/712 E.  ,  2019/470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 12. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 187-383

Bilinçli taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'in TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1 ve 53/6. maddeleri gereğince 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ilişkin Sincan 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 13.06.2013 tarihli ve 715-421 sayılı hükmün, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 27.01.2015 tarih ve 7878-1361 sayı ile;

"Olaydan 1 saat kadar sonra 0,54 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, saat 19.00 sıralarında idaresindeki araç ile meskûn mahalde, iki yönlü, toplam 10,5 metre genişliğindeki bölünmüş yolda seyrederken karşı yol bölümüne geçerek karşıdan seyreden katılan ... idaresindeki araca çarpması sonucu, katılan ...'ın basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte, aracındaki katılan ...'nin ise yüzünde sabit ize ve (sağ göz görme kaybı nedeniyle) duyu veya organlarından birinin işlevinin zayıflamasına neden olacak şekilde yaralandıkları olayda, sanığın alkol derecesi itibarıyla bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı gözetilmeden hakkında fazla ceza tayini," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesi ise 17.04.2015 tarih ve187-383 sayı ile;

"...Kazadan sonra sanıkta tespit edilen 0,54 promil alkol oranının, kanun ile belirlenen 0,50 promil alkol oranının üzerinde olduğu, buna göre 0,50 promilin üzerindeki alkol alımının bir sürücü açısından güvenli sürüşü tehlikeye soktuğunun kabul edildiği, TCK'nın 179. maddesi gereğince değerlendirme yapılırken de 0,50 promilin üzerindeki alkol oranıyla kazaya karışılması hâlinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun oluştuğu kabul edilerek uygulama yapıldığı, bu itibarla sanığın, kanunda belirlenen sınırın üzerinde alkol aldıktan sonra güvenli şekilde araç kullanamayacak durumda olduğunu bildiği hâlde araç kullanması nedeniyle bilinçli taksir şartlarının oluştuğu," şeklindeki gerekçeyle bozma kararına direnerek, önceki hükümde olduğu gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.06.2015 tarihli ve 216138 sayılı "onama" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 tarih ve 621-838 sayı ile 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesince 19.04.2017 tarih ve 44-3343 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın atılı suçu taksirle mi yoksa bilinçli taksirle mi işlediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Trafik kazası tespit tutanağında; kazanın 27.04.2012 tarihinde saat 19.00 sıralarında, gündüz vakti, açık havada, meskûn mahalde, toplam 10,5 metre genişliğindeki iki yönlü, bölünmüş, asfalt kaplama, kuru ve yatay güzergâhı düz, düşey güzergâhı hafif eğimli yolda meydana geldiği, sürücü ...’in idaresindeki otomobille Bağlıca yolu üzerinden Etimesgut istikametine seyir hâlindeyken direksiyon hâkimiyetini kaybederek karşı yönden gelen ...’ın yönetimindeki otomobile çarptığı ve çarpmanın etkisiyle savrulup Menderes Yıldırım’ın yol kenarına park etmiş olduğu çekiciye çarparak durduğu bilgilerine yer verilerek kazanın oluşumunda; sürücü ...’in, 2918 sayılı Kanun'un 84. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde yer alan asli kusurlardan “İkiden fazla şeritli taşıt yollarında, karşı yönden gelen trafiğin kullandığı şerit veya yol bölümüne girme” kusurunu işlediği, diğer araç sürücüsü ile çekici sahibinin ise kural ihlalinin bulunmadığı yönünde düşünce bildirildiği,

Katılan ... hakkında kaza tarihinde saat 19.43’te düzenlenen adli muayene raporuna göre; sağ el serçe parmak dışında ve burun sırtında sıyrık, sağ frontalde ise kızarıklık bulunduğu, yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu ve alkol tespit edilmediği, aynı gün saat 19.44’te sanık ... hakkında düzenlenen adli muayene raporuna göre ise adı geçenin herhangi bir yaralanmasının bulunmayıp 0,54 promil alkollü olduğu,

Katılan ... hakkında Sincan Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen raporlarda; katılanın alın, sağ kaş ve sağ göz kısmındaki yaralanmaların yaşamını tehlikeye sokan bir durum oluşturmadığı, basit bir tıbbi müdahaleyle giderilemeyeceği ve yüzünde sabit iz niteliğinde olduğu, ayrıca sağ gözde tashihsiz görme 0,5 olduğundan yaralanmasının organ işlevinin sürekli zayıflaması vasfında olduğu bilgilerine yer verildiği,

Kovuşturma evresinde bilirkişi tarafından düzenlenen 28.03.2013 tarihli raporda; olay esnasında sürüş koşulları açısından olumsuz bir durum olmadığı hâlde sanık ...'in, yönetimindeki otomobilin hâkimiyetini kaybedip karşı yönden gelen trafiğin kullandığı şeride girdiği, bu nedenle Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 157. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin ikinci alt bendindeki "...bölünmüş karayolunda karşı yönden gelen trafiğin kullanıldığı şerit, rampa ve bağlantı yollarına girme" hükmü kapsamında kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu, diğer araç sürücüsü ... ve park hâlindeki çekicinin sürücüsü Menderes Yıldırım'ın ise kazanın oluşumuna etki edecek herhangi bir kusurlarının bulunmadığı kanaatinin bildirildiği,

Sanığın B sınıfı sürücü belgesine sahip olduğu ve adli sicil kaydının bulunmadığı,

Anlaşılmaktadır.

Sanığın B sınıfı sürücü belgesine sahip olduğu ve adli sicil kaydının bulunmadığı,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ...; olay günü sevk ve idaresindeki otomobille Hikmet Özer Caddesi üzerinde yaklaşık 55-60 km/sa hızla seyir hâlindeyken ardiyelerin karşısına geldiği esnada karşı istikametten yönetimindeki otomobille gelen sanığın birdenbire şerit değiştirip kendisinin bulunduğu şeride geçerek otomobiline çarptığını, kaza nedeniyle kendisinin ve yanında bulunan arkadaşı katılan ...’un yaralandığını, olay nedeniyle sanıktan şikâyetçi olduğunu,

Katılan ... Kollukta; olay günü katılan ...’ın yönetimindeki otomobilde bulunduğu esnada Halk Ekmek Fabrikasını geçtikten sonra karşı istikametten sevk ve idaresindeki otomobille gelen sanığın bulundukları şeride geçtiğini, katılan ...’ın hızını azaltmasına rağmen kafa kafaya çarpıştıklarını, kazadan dolayı yaralandığını ve sanıktan şikâyetçi olduğunu, Mahkemede ayrıca; karşı şeritte olan sanığın bir anda aracını üzerlerine doğru kırması nedeniyle kazanın meydana geldiğini, sanık bir otobüsün kendisini sıkıştırdığını iddia etmiş ise de böyle bir durum olsaydı onu sıkıştıran aracı görmemelerinin mümkün olmadığını, sanığın kazayı tamamen alkolün etkisiyle yaptığını,

Tanık Menderes Yıldırım; olay günü çalışmakta olduğu şirkete ait çekiciyi yol kenarına park edip çekiciye yakın bir yerde işçileri beklemekteyken sanığın kullandığı otomobille ters yönden gelip katılan ...’ın kullandığı otomobile çarptıktan sonra savrularak bu defa park hâlindeki çekiciye çarptığını, çekicide herhangi bir hasar meydana gelmediğini, olayla ilgli bir şikâyetinin bulunmadığını,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ...; olay günü saat 18.30 sıralarında yönetimindeki otomobille Bağlıca yolu üzerinden Etimesgut istikametine yaklaşık 70-75 km/sa hızla seyir hâlindeyken Hikmet Özer Caddesi üzerinde bulunan ardiyelerin karşısına geldiği esnada sağ tarafından aynı istikamette seyreden bir otobüsün kendisini sıkıştırıp havalı korna çaldığını, bunun üzerine panikleyerek orta refüjü olmayan caddede yolun diğer tarafına geçip karşı yönden gelen katılan ...’ın idaresindeki otomobile çarptığını, daha sonra otomobilinin savrulduğunu, park hâlindeki bir çekiciye çarparak durabildiğini, kaza sırasında bir miktar alkollü olduğunu, ancak bilincinin tamamen yerinde olduğunu, plakasını alamadığı bir otobüsün korna çalması üzerine paniklemesi nedeniyle kazanın meydana geldiğini savunmuştur.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir hukuki çözüme kavuşturulabilmesi bakımından, öncelikle taksir ve bilinçli taksir kavramları üzerinde durulması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde "kanunda tanımlanmış haksızlık" olarak ifade edilen suç; kural olarak ancak kastla, kanunda açıkça gösterilen hâllerde ise taksirle de işlenebilir. İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksirde, failin cezalandırılabilmesi için mutlaka kanunda açık bir düzenleme bulunması gerekmektedir.