muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/29788, Karar No: 2014/26212, Tarih: 10.09.2014

SONUÇ;Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davalının tüm,temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bent uyarınca mahkeme kararının hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan, “% 20 inkar tazminatı talebinin reddine ” cümlesinin hükümden çıkartılarak yerine aynen “Davacı lehine hüküm altına alınan asıl alacak üzerinden % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 10.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2173, Karar No: 2017/2293, Tarih: 12.06.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/2173 E.  ,  2017/2293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : ... ve ... hakkında;

Mağdurlar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e yönelik eylemleri nedeniyle, 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle kamu davalarının düşmesine.

... hakkında;

Maktul ...'nun öldürülmesi eylemi nedeniyle,765 sayılı TCK.nun 448, 463, 59, 31, 33. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

... hakkında;

... ve ...'nun öldürülmesi eylemleri nedeniyle, 765 sayılı TCK.nun 448, 463, 59, 31, 33. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası (2 kez).

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanıklar ... ve ... hakkında; mağdurlar ... Duran, ..., ..., ..., ..., ... ve ....'i

öldürmeye teşebbüs suçlarından açılan kamu davaları ile ilgili olarak dava zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararları yönünden Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sanıkların üzerlerine atılı bulunan kasten öldürmeye teşebbüs suçunun öngörülen cezasının üst sınırına göre lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/2 ve 104/2. maddelerine göre belirlenen ve suçun işlendiği tarihte işlemeye başlayan, sanıkların mahkeme huzurunda yapılan sorguları ile kesilen ve yeniden işlemeye başlayan dava zamanaşımı süresinin inceleme tarihi itibariyle dolmuş bulunduğu anlaşılmakla, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının dava zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, Cumhuriyet savcısının sanıkların asli faili belli olmayacak şekilde öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmaları gerektiğine yönelen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında; maktul ...'u asli faili belli olmayacak şekilde öldürme, sanık ... hakkında; maktuller Orhan ve Mahmut'u asli faili belli olmayacak şekilde öldürme suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların eylemlerinin sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede sübuta, sanığın olay sırasında tabanca ile ateş ettiğine dair mağdur ve tanık beyanlarına itibar edilemeyeceğine yönelen, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, Cumhuriyet savcısının sanık ...'ın, maktul ...'u olası kastla öldürme suçundan, sanık ...'in maktuller Orhan ve Mahmut'u olası kastla öldürme suçundan cezalndırılmaları gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Ancak;

Dosya içeriğine ve mevcut delillere göre; sanıklar Osman ve Ahmet'in, maktullere yönelik eylemleri nedeniyle, haklarında verilen beraat kararları temyiz edilmeksizin kesinleşen bir kısım sanıklarla birlikte maktul ...'ı öldürmeye karar verdikleri, bu kararlarını gerçekleştirebilmek amacıyla cezaevinde bulunmalarına rağmen olayda kullanacakları tabancaları temin ettikleri, eylemlerini gerçekleştirmek amacıyla uygun fırsat kolladıkları, olay günü cezaevi D.2 koğuşunda kalan maktuller Orhan ve Mahmut'un kendilerini ziyarete gelen ziyaretçileri ile görüşüp, kaldıkları koğuşa doğru gittikleri sırada D.10 koğuşunda kalmakta olan sanıklar ve arkadaşlarının koğuş kapısını, infaz koruma memurunun karşı koymasına rağmen zorla açıp dışarı çıkarak kapı önünde beklemeye başladıkları, maktul ... ve yanında bulunanları

görünce de sanıkların tabancaları ile ateş etmeye başladıkları, bu atışlar sonucu maktul ...'ın vücuduna isabet eden altı adet ateşli silah yaralanması sonucu öldüğü, sanıkların atışı sırasında maktul ...'ın yanında bulunan olay yerinin konumuna ve atış sayısına göre isabet alması mutlak ve kaçınılmaz olan maktul ...'un da vücuduna isabet eden üç adet ateşli silah yaralanması sonucu öldüğü olayda; sanıkların olayın başından sonuna kadar karar, irade ve eylem birliği içerisinde hareket ettikleri, fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurdukları, asli faili belli olmayacak şekilde öldürme suçunun unsurlarının somut olayda gerçekleşmediği anlaşılmakla, her iki öldürme eyleminden dolayı sanıkların sorumlu tutulmaları ve buna göre sanık ...'ın, maktul ...'u kasten öldürme suçundan, sanık ...'in, maktul ...'ı tasarlayarak öldürme ve maktul ...'u kasten öldürme suçundan müşterek fail olarak cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeksizin;

"...sanık ...'in cezaevi şartlarında nerden temin ettiği belli olmayan 9 mm çaplı L 61887 seri nolu tabancası ile maktul ...'ya ateş ettiği, yaralanmasının etkisiyle yere düşen maktule ateş etmeye devam ettiği, bu sırada sanığın savunmasına ve 26/06/2000 tarihli el svap raporuna göre maktul ...'nın da 9 mm çaplı yerli yapım tabancasıyla ateş ettiği ancak kimseye isabet etmediği ve ...'nın ateşli silahla yaralanma sonucu öldüğü, ...'nın elinden düşen tabancayı da alan sanık ...'in, iki tabanca ile ziyaretçi görüşünden gelen hükümlüler üzerine rastgele ateş ettiği, ...'in, L 61887 seri numaralı tabancası ile ateşe devam ederek maktul ...'nu da öldürdüğü, ....Sanık ... tabanca ile ateş ettiği sırada diğer sanıklardan Asım Kayış (vefat etti), Hasan Poyraz, ... ve ... ile ...'ın da el svap raporları ve mevcut ifadelere göre tabanca ile ateş ettikleri anlaşıldığı, ancak bu sanıklara ait tabancaların bulunamadığı, .......sanıkların tabanca ile ateş etmesi sonucu, müştekiler Osman Duran, ..., ..., Şenol Üre, ..., Savaş Tuna, ..., ...'ın yaralandıkları, müşteki ...'nın (bozmadan önceki 2000/329 esas sayılı dosyada) 18/01/2001 tarihli celsedeki beyanından sanık ...'in, olay esnasında silahla ateş ettiğini, gelip yerde yatan ...'nın başına ateş ettiğine dair beyanı yine mağdur ... Abakaya'nın 18-01-2001 tarihli beyanında sanıklardan Osman, ... ve ...'ın elinde silah gördüğüne dair beyanı, ...sanıklar Osman ve Ahmet açısından maktul ...'u öldürmesi olası kast şeklinde olmuş olup, 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 21/2. uygulanması karşılığında 20 yıl hapis cezası olacağından suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCK'nun sanığın daha lehine olduğu nedeniyle sanıklar hakkında 765 sayılı TCK.nun 448, 463, 59, 31, 33, 40. maddeleri gereğince hüküm kurulmuştur" şeklindeki bir gerekçe ile maktuller Orhan ve Mahmut'u tabanca ile ateş ederek öldürenin sanık ... olduğu kabul edilmesine rağmen bu kabulle çelişir

şekilde sanığın kasten öldürme suçu yerine asli faili belli olmayacak şekilde öldürme suçundan cezalandırılması, sanık ...'ın, maktul ...'ı tabanca ile ateş ederek öldürdüğü açıklandıktan sonra bu kabulle çelişir şekilde sanık ...'in yerde yatan maktul ...'ın kafasına doğru tabanca ile ateş ettiği şeklindeki bir tanık beyanına ve bu sanığın elinde tabanca gördüğüne dair başka bir tanık beyanına yer verildikten sonra sanığın maktul ...'a yönelik eyleminin niçin asli faili belli olmayacak şekilde öldürme suçunu oluşturduğu konusunda bir değerlendirme ve lehe yasa karşılaştırması yapılmaksızın yine bu sanığın maktul ...'a yönelik herhangi bir eylemi karar yerinde açıklanıp tartışılmaksızın her iki maktule karşı asli faili belli olmayacak şekilde öldürme suçundan kendi içinde çelişkili ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar Osman ve Ahmet müdafileri ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına BOZULMASINA, 12/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

12/06/2017 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'in yokluğunda 15/06/2017 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/21908, Karar No: 2015/20126, Tarih: 19.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21908 E.  ,  2015/20126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 4-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak, geçiş hükümlerini içeren aynı Yasa'nın Geçici 7. maddesi hükmünde "bu Kanun"un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun'un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibari hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler.” hükmü ve genel olarak yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5. maddesidir.

Anayasa Mahkemesi’nin 27.03.2007 tarihli 26475 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 04.10.2006 tarihli ve 2002/157 Esas 2006/97 Karar sayılı kararı ile 506 sayılı Yasa'ya 2098 sayılı Yasa ile Ek 1. madde olarak eklenen, 3395 sayılı Yasayla kapsamı genişletildikten sonra 3520 sayılı Yasa ile Ek. 5. madde olarak numaralandırılan düzenlemede yer alan "azotlu gübre ve şeker sanayii" ibaresi iptal edilmiş ise de, Anayasa’nın 153/5. maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi de gözetildiğinde, davacının Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının yürürlük tarihi olan 27.03.2007 tarihinden önceki dönem yönünden itibari hizmetten yararlandırılması mümkün değildir. İtibari hizmet süresi olanağından 27.03.2007 tarihinden önceki dönemde yararlanmak için, Yasanın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır.

Dava konusu olan. 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden ise, iş koluna ilişkin koşul dışındaki unsurlarda (işyeri koşullarında) bir değişiklik olmamıştır. İptal kararı ile 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihi arasındaki dönemde, anılan

Dava konusu olan. 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden ise, iş koluna ilişkin koşul dışındaki unsurlarda (işyeri koşullarında) bir değişiklik olmamıştır. İptal kararı ile 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihi arasındaki dönemde, anılan

madde koşullarının davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin incelenmesi amacıyla düzenlenerek karara dayanak yapılan bilirkişi raporundan işyerinde, davacının, doğrudan ek 5. maddede sayılan çelik, demir ve tunç döküm, zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle ve patlayıcı maddeler yapılmasında ve kaynak işlerinde çalışmasının bulunmadığı, tütün işleme işi yapan fabrikada çalıştığı anlaşılmaktadır. Öte yandan işyerinde tütün tozlarından dolayı eczaneden alınan maskelerin kullanıldığı tanık ifadelerinde belirtilmektedir. Davacının, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki işyeri, çalıştığı birim ve yaptığı iş tereddüde mahal vermeksizin belirlenmeden, işyerinin fiziki durumu keşifle tespit edilmeden, davacının yaptığı işin, gaz maskesiyle çalışmayı gerektiren iş olup olmadığı hususunda gerekli araştırma ve yeterli inceleme yapılmadan, mahkemece, yazılı şekilde karar verilmesi, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, temizlik elemanı, odacı, bahçıvan, yazıcı, güvenlik görevlisi, sevkiyatçı, ambarcı vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinin fiziksel koşulları keşif ile tespit edilmeli; davalı işveren vekilince, eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen ... İş Mahkemesinin 2008/823 E. – 2011/25 K. sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler ( zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren işgüvenliği konularında uzman bilirkişiden rapor alınmalı; alınan rapor mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV.bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmelidir

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz, edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMAS1NA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... A.Ş.'ye iadesine, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26343, Karar No: 2014/3588, Tarih: 24.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26343 E.  ,  2014/3588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası temyiz incelemesi için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HUMK.md.445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Temyize konu, Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir.Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.24.02.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/13005, Karar No: 2018/3270, Tarih: 11.07.2018

**20. Ceza Dairesi         2015/13005 E.  ,  2018/3270 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

07.01.2011 tarihli ihbar ve iş yeri arama tutanakları, sanığın işletmeciliğini yaptığı kuşcu dükkanında kuş yemleri içinden çıkan 11 adet plaka esrarın miktarı ve ele geçiriliş şekli sanığın suç tarihinde askerde olmadığının tespiti aynı eylem sebebiyle hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan beraat kararı kesinleşen Kadri Bintepe'nin beyanları ve tüm dosya kapsamı karşısında; ticari amaçlı uyuşturucu madde bulundurduğu anlaşılan sanığın atılı suçtan yerinde olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10034, Karar No: 2010/4968, Tarih: 31.03.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/10034 E.  ,  2010/4968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kavgada silah boşaltma ve kasten silahla yaralama

HÜKÜM : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kavgada silah boşaltma suçlarından beraat, kasten yaralama suçundan hükümlülüğüne ve ertelemeye

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan tayin olunan adli para cezasının tutarına göre hüküm, 5219 Sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Kavgada silah boşaltma ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlere ilişkin üst C.Savcısının temyizine gelince:

a) Sanığın kavga sırasında tabanca ile hedef gözetmeksizin ateş etmesi eyleminin, 765 sayılı TCK.nun 466/2. madde ve fıkrasında düzenlenen kavgada silah boşaltma ve 5237 sayılı TCK.nun 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçlarını oluşturduğu gözetilerek, lehe olan 765 sayılı TCK.nun 466/2. madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken eylemin 5237 sayılı TCK.nunda suç olarak düzenlenmediğinden bahisle beraat hükmü kurulması,

b) Oluşa, mağdurun aşamalardaki anlatımlarına, sanığın yakalanmasına ilişkin 28.5.2004 tarihli tutanak içeriğine, aynı tarihli savunmaya ve tüm dosya kapsamına göre; tanık ...'a ait tabancayı üzerinde taşıyan sanığın 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş üst C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 31.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15367, Karar No: 2013/19716, Tarih: 05.11.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/15367 E.  ,  2013/19716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı Kurum tarafından ödenmeyen tedavi giderinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı; eşinin tedavisinde kullanılan ilaç salınımlı stent bedelinin davalı Kurum'dan tahsilini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 419,04 TL medikal cihaz bedelinin davalıdan aınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olan davacının eşi için kullanılan iki adet ilaç salınımlı stentin, 03.06.2008 tarihli ve 6.150,00 TL miktarlı fatura karşılığı alındığı, davalı Kurum tarafından davacıya stentler için 06.03.2009 tarihinde 463,23 TL ödendiği, eczacı bilirkişi tarafından düzenlenen ve ilaç salınımlı stent kullanımının zorunlu kabul edilmemesi halinde davacıya bir adet ilaç salınımlı stent için ödenmesi gereken miktarın 209,52 TL olduğunun, iki adet kullanıldığı için 419,04 TL ödenmesi gerektiğinin bildirildiği, eczacı bilirkişinin ayrıca; ATO tarafından gönderilen yazıda söz konusu stentin bir adedinin fiyatının 2.830,84 TL ve KDV olarak belirlenmesi nedeni ile ilaç salınımlı stent kullanımının zorunlu kabul edilmesi halinde ise davacıya ödenmesi gereken miktarın 6.114,44 TL olarak hesaplandığını bildirdiği, mahkemece ilaç salınımlı stent kullanımının dosyada mevcut hekim raporları gereğince zorunlu olmadığı kanaati ile anılan şekilde karar verildiği anlaşılmaktaysa da; ilaç salınımlı stentlerin veya başka bir tedavi şeklinin, hastaların tedavisinde tıbben gerekli olduğu hususu, bilim dünyası tarafından kesin kanaat oluşturacak şekilde ortaya konulamamış ise de bir kısım uzman görüşleri ile yayınlanan bir kısım bilimsel makalelerde, bu tür hastaların tedavisinde ilaç salınımlı stentin, çıplak stente oranla en azından kısa vade için daha etkili olduğunun belirtilmiş olması, davalı Kurum’un da bu görüşlere itibar ederek, SUT'da belirtilen şartların varlığı halinde, ilaç salınımlı stent kullanılmasının hastalar için tıbben gerekli olduğunu esas

alması; kısa süre içinde müdahale gereken bir halde bulunan hastadan, hangi özellikte ve sayıdaki stentin kendi tedavisi için daha uygun olduğu hususunun doğru bir şekilde değerlendirilmesi kendisinden beklenemeyecek olması, bu durumdaki hastanın hekiminin yaptığı tercihi kabul edeceği, ayrıca insan yaşamının kutsallığı ve temel insan haklarından olan yaşama ve sosyal güvenlik hakkının özüne dokunacak sınırlamalar getirilemeyeceği yönündeki ilkeler göz önüne alındığında, hekimin tercihine üstünlük tanınarak giderilmesi gerekliliği, bu itibarla da eczacı bilirkişi tarafından ATO'dan bildirilen miktar üzerinden hesaplanan iki adet ilaç salınımlı stent bedelinin KDV dahil fiyatı olan 6.114,44 TL'den davalı Kurum tarafından ödenen 463,23 TL mahsup edildikten sonra kalan miktarın ödenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının 1 numaralı bendi silinerek yerine “ 5.651,21 TL medikal cihaz bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine ” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 05.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.