muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3049, Karar No: 2018/6333, Tarih: 04.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3049 E.  ,  2018/6333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- ... İcra Müdürlüğünün 2014/108 E. sayılı icra takip dosyasının ilgili icra müdürlüğünden celbedilmesinden,

2-Dava konusu ana taşınmaza ait kat malikleri kurul kararlarının içinde yer aldığı karar defterlerinin veya onaylı örneklerinin, hazirun listelerinin, çağrı davetiyelerinin, toplantı gündeminin, bu toplantıda kullanılan oylara ve vekaletnamelere ait listelerin site yönetiminden,

3-Dava konusu anataşınmazın; son tapu kaydının ve yönetim planının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilerek, dosya içerisine konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra alınacak cevabi yazıların bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 04/10/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/38274, Karar No: 2022/12395, Tarih: 14.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/38274 E.  ,  2022/12395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 21.03.2013 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 2014 tarihine kadar; yine ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı 11.02.2020 tarihinden raporun uzlaştırma bürosuna verildiği 22.06.2020 tarihine karar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın eyleminin, satış sözleşmesinde "Gökdeniz İnş." ibaresini kullanmış olması nedeniyle TCK'nin 158/1-h maddesinde tanımlanan tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin dolandırıcılığı kapsamında değerlendirilemeyeceği ve dosya kapsamına göre basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu; bozma sonrasında uzlaştırma bürosu tarafından mağdurun bilinen adresine 11.02.2020 tarihinde usulüne uygun uzlaştırma teklifi yapıldığı ancak katılan yasal üç günlük süre içinde cevap vermediğinden uzlaşmanın sağlanamadığı ve uzlaştırma işleminde usule aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki görev ve uzlaştırma yönünden bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Baştan belirlenen haksız menfaatin değişik fasılalarla tahsil edilmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmayacağı gözetilmeksizin, sanığın mağdurdan parayı parça parça aldığı gerekçesiyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca uygulama yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nin 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin 2. paragrafın tamamen çıkartılmasına; 3. paragrafta yer alan "1 yıl 3 ay hapis ve 250 gün", 4. paragrafta yer alan "5.000" TL ibarelerinin çıkartılarak yerlerine sırasıyla "1 yıl hapis ve 200 gün", "4000 "TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29956, Karar No: 2013/20359, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/29956 E.  ,  2013/20359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, yıllık izin ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 01.10.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ......geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ve fazla çalışma, ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı cevabında; hakkında güveni kötüye kullanmaktan soruşturma devam ederken bu soruşturmayı sonuçsuz bırakmak ve kıdem tazminatı almak için sözleşmeyi davacı kendisi feshettiğini ileri sürmüş ise de işveren tarafından yapılan fesihte haklı fesih sebebi olduğundan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı mobilya ve beyaz eşya satımı yapan mağazada müdürün izinli olduğu günlerde yetkili kişi olarak görev yaptığı sırada bir ay içinde önce fiskos sehpasının sonra bir adet ütünün resmi çıkış işlemlerini yaptırmadan evine gönderdiği, bu olayın bizzat eve malları teslim eden iş yeri tanıklarınca doğrulandığı, davacının da savunmasında ürünleri aldığını ancak ilgili mağaza yetkilisine sorduğunu ödeme vadede olduğundan işlem yaptırmadığını vadeden çıkınca ödeme yapacağını bildirdiği görülmüştür. Yine olayla ilgili beyanı bulunan muhasebecide davacının ürünleri aldıktan sonra değil olay ortaya çıktıktan

sonra gelip işlemini yaptırdığını bildirmiştir. Olay sebebiyle davalı işveren noterden 04.11.2010 tarihinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. II.e maddesi uyarınca iş sözleşmesini feshettiğini bildirmiş olup aynı günlü davacı feshinde ise fazla mesai ücretinin ödenmemesi ve sigorta priminin gerçek ücret üzerinden bildirilmemesi sebebiyle işverene yaptığı şikayeti üzerine bu olayın çıkarıldığını cari hesabından vadeli olmak üzere malların ücretinin ödeneceğinden haberdar olunduğunu güvenin yitirilmesi sebebiyle haklı sebeple feshettiğini bildirmiştir. Bu olayla ilgili olarak davacının şikayet edilmesi üzerine görülen Üsküdar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/202 esas sayılı dosyasında verilen 26.10.2011 tarihli kararda da, davacının güveni kötüye kullandığı sonucuna ulaşılarak bu sebeple verilen ceza hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Somut olayda müdür olmadığı zamanlarda müdür yetkisi ile çalışan davacının bu dönemlerde herhangi bir müşteriye mal satılmasında uygulanan prosedürü (mal çıkış ve teslim kayıtları gibi) kendi aldığı eşyalar için uygulamadığı, işyerinde muhasebe kaydının tutulduğu ortamda şahsı adına ödeme açısından kayıtsız işlem yaptığı ve ancak olayın soruşturulması aşamasında işlemleri gerçekleştirdiği anlaşıldığından, artık davacı kendisine duyulan güvenin yitirilmesine sebep olduğundan, işveren açısından haklı sebebinin varlığı kabul edilerek kıdem tazminatı isteğinin reddi gerekirken, maddi olay tartışılmadan aksi yönde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

3-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacı adına düzenlenen hesap pusulalarında matbu şekilde fazla mesai ödemleri bulunmaktadır. Bu hesap pusulalarının ait olduğu ücret bordrolarında ise ek ödeme-sosyal yardım adı altına fazla ödemler görünmektedir. Hesap pusulasında fazla mesai adı altında yapılan ödemelerin bordrolarda karşılığının bulunup bulunmadıkları tüm hesap unsurları ile birlikte incelenerek belirlendikten sonra ödeme varsa hesap pusulasında görünen miktarların fazla mesai hesabından düşülerek kalan alacağın hesaplanması gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1896, Karar No: 2016/13462, Tarih: 28.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1896 E.  ,  2016/13462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketlerin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100.00.- TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; 18/11/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 23.578.13.-TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının , süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... yönünden açılan davanın husumet yokluğundan reddine , davalı ... yönünden dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek

uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı ... yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10033, Karar No: 2012/16042, Tarih: 06.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/10033 E.  ,  2012/16042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı tarafından müvekkilleri aleyhine Alanya 3. Icra Müdürlüğü' nün 2010/8460 E. sayılı dosyasından senetlere dayalı takip yapıldığını, ancak takibe dayanak yapılan senetlerdeki imzaların müvekkillerine ait olmadığını belirterek, takibin iptaline ve davalı aleyhine asıl alacağın %40' ı oranında kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalıların icra takibinde imzaya itiraz etmediklerini, daha sonra kötü niyetli olarak işbu davayı açtıklarını, imzalar karşılaştırıldığında davacılara ait olduğunun anlaşılacağını beyanla, davanın reddine ve davacılar aleyhine %40 tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, bilirkişi raporuna göre; takibe dayanak belgeler deki ... imzalarının bu davacıya ait olduğunun belirlendiği, davacılardan ... bakımından ise her ne kadar raporda başkaca samimi imzalarının toplanarak yeniden gönderilmesi istenmişse de, bu davacı tarafından imzalarının bulunduğu bildirilen yerlerden imza örneklerinin toplandığı, bunun dışında herhangi bir yerin bildirilmediği, yeniden imza toplanmasına gerek olmadığı, takibe dayanak belgedeki imzası ile huzurda alınan imzası ve İlçe Seçim Kurulu Başkanlığından gönderilen imzalarının da birbirine uyumlu olduğu belirtilerek, davacıların davasının sübuta ermediğinden reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ... yönünden ileri sürülen temyiz itirazının reddi gerekmiştir.

2) Adli Tıp raporunda, davacı ... yönünden dava konusu bonoların tanzim tarihinden önceki döneme ilişkin daha fazla imzasını havi belgelerin toplanıp incelendikten sonra sonuç alınabileceği belirtilmiştir. Davacılar Adli Tıp raporundan sonra duruşmalara katılmamış, davalı ise davayı takip edeceğini bildirmiştir. Somut olay bakımından senetlerdeki imzanın davacı ...'a ait olduğunu savunan davalı bu yöndeki savunmasını kanıtlamakla yükümlüdür. O halde mahkemece davalıya Adli Tıp raporundaki davacı ... ile ilgili eksikliklerin tamamlanması ve daha fazla belge toplanarak yeniden imza incelemesi yaptırılması konusunda mehil verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile Mustafa yönünden de davanın reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin öteki temyiz itirazının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davacı ... yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12424, Karar No: 2014/22759, Tarih: 04.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/12424 E.  ,  2014/22759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.