muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8421, Karar No: 2023/3403, Tarih: 28.11.2023

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat...'in sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili ile davalı kurum arasında 13 Mart 2017 tarihinde "... Uluslararası ..., Metroloji ve Kalibrasyon Laboratuvarı Kurulması Teknik Yardım Projesi" kapsamında, ölçüm ve kalibrasyon malzemesinin tedarik edilmesine yönelik sözleşme imzalandığını, sözleşmeye konu 14 kalem malzemenin, ... ... Ticaret ve Sanayi Odası sorumluluğunda işletilen ... Metal, Metroloji ve Kalibrasyon Laboratuvarına teslimi, kurulumu, devreye alınması ve konuyla ilgili eğitim verilmesini içerdiğini, uygulama süresi, sözleşmenin özel şartlar bölümünün 19 uncu maddesi ile 210 gün olarak belirlendiğini, bu 210 günlük sürenin 120 günü teslimat, 45 günü kurulum-devreye alma-eğitim, 45 günü ise geçici kabul aşaması olarak kabul edildiğini, projenin uygulanmasına, sözleşmenin özel şartlar bölümünün 18 inci maddesi gereğince, Bakanlığın 23 Mart 2017 tarihli idari emri ile başlandığını, hesaplandığında uygulama süresinin bitiş tarihinin 19 Ekim 2017 olduğunu, sözleşme konusu mal ve hizmetlerin tedariki sürecinin sonunda teknik şartname ile uyarlı olarak lehtara teslim edildiğini, bu kapsamda söz konusu mal ve hizmetlere ilişkin geçici kabul sertifikalarının sunulduğunu, sözleşme kapsamındaki mal ve hizmetlerin tedarik edilmesine rağmen Bakanlığın gecikme cezası uyguladığı ifade edilerek müvekkiline 72.907,41 Euro tutarında eksik ödeme yaptığını, davalı Bakanlık tarafından yapılan açıklamada, gecikme cezasının sözleşme bedeli olan 486.049,45 Euro'nun tamamı ile günlük gecikme cezası oranı %0,5 x 30 gün üzerinden hesaplandığını, hakedişlerinden kesilen bu tutarın sözleşmede gecikme cezası için öngörülen tavan miktar olduğunu, uygulanan cezai işlemin hem gerekçe yönünden hem de kesilen miktar yönünden hatalı olduğunu kısmi gecikmenin tedarikçiden kaynaklandığını, süre uzatma talebinin Bakanlık tarafından kabul edilmediği ileri sürülerek, uygulanan gecikme cezasının hukuka aykırı olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 72.907,41 Euro'nun 01.03.2018 tarihinden itibaren ... Merkez Bankasının ödemenin yapılması gereken günün tekabül ettiği ayın ilk ... gününden başlıca re-finansman işlemleri için uyguladığı oranın 8 puan üzerinden hesaplanan faizi ile birlikte, davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; davanın zamanaşımına uğradığını görevli yargı yeri idari yargı olduğundan yargı yolu yönünden itiraz ettiklerini, ihale ilanında tüm detayların yer aldığını, sözleşme için başlangıç emrinin 23.03.2017 tarihinde verildiğini, bu tarih itibarı ile yüklenicinin 120 günlük teslim süreci başladığını, ürünlerin teslimi için son tarihin 19.07.2017 olduğunu, teslim tarihinden itibaren, yükleniciye kurulum, işletmeye alma ve eğitim işlerini tamamlaması için 45 günlük ek süre verildiğini ve 19.07.2017 tarihine 45 gün eklendiğinde, bu sürenin son tarihi de 02.09.2017 olduğunu, yani yüklenicinin en geç 02.09.2017 tarihine kadar kurulum, test, eğitim gibi işlemlerini tamamlayıp sözleşme makamına geçici kabul için başvurması gerektiğini, sözleşme makamının da geçici kabulü onaylamak için 45 günlük süresi bulunduğunu, geçici kabul için son tarihin 17.10.2017 olduğunu, yüklenicinin 1.2 numaralı ürün haricindeki ürünleri 22.09.2017 tarihinde teslim ettiğini, yani sözleşmenin özel koşullar bölümünün 19 uncu maddesinde belirtilen tarihlere göre 65 günlük bir gecikme söz konusu olduğunu, yüklenicinin 10.05.2018 tarihli yazısında da belirttiği üzere 1.2 ve 1.3 numaralı ürünler hariç, ürünlere ilişkin eğitimlerin 30.11.2017 tarihinde tamamlandığını, eğitimin son tarihinin 02.09.2017 olduğu göz önüne alındığında, bu noktada da 89 günlük bir gecikme olduğunu, teslim süresine uymakta zorlanan diğer şirketlerin süresinde teslim yapamayacağından ihaleye girmemiş olabileceklerini, davacının üzerine düşen özen yükümlülüğünü yerine getirmediğini ve gecikmelerin firmanın kusurundan kaynaklandığını savunarak, davanın usul ve esas yönünden reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ... Uluslararası ..., Metroloji ve Kalibrasyon Laboratuvarı Kurulması Teknik Yardım Projesi kapsamında, taraflar arasında 486.049,45 Euro bedelli ve 13.03.2017 tarihli sözleşmenin akdedildiği, sözleşmenin konusunu, kütle, boyut ölçümü ve kalibrasyon ekipmanlarının tedariki, teslimatı, indirilmesi, kurulumu, devreye alınması ve eğitimi alt bileşenlerinin oluşturduğu, bu alt bileşenlerin gerçekleştirilmesi ve yüklenicinin geçici kabul sertifikası alması için öngörülen sürenin 210 gün olduğu, taraflar arasındaki yazışmalarda belirtilen başlangıç tarihi olan 23.03.2017 tarihi baz alındığında sürenin 17.10.2017 tarihi itibariyle sona erdiği, ancak idarenin 07.05.2018 tarihli yazısında söz konusu tarihin 19.10.2017 olarak kabul edileceğinin ifade edildiği, bu nedenle yüklenici firma olan davacının 19.10.2017 tarihine kadar "kütle, boyut ölçümü ve kalibrasyon ekipmanlarının tedariki, teslimatı, indirilmesi, kurulumu, devreye alınması ve eğitimi" ve "geçici kabul sertifikasını alması" gerekirken, tekil ağırlık setinin, yüzey pürüzlülüğü ölçüm cihazlarının, lazer mesafe ölçüm cihazı koruma kapağının 2017 yılı aralık ayında teslim edildiği, böylece, sözleşmenin 18 inci maddesinde öngörülen 210 günlük süre içerisinde ... ve işlemlerin davacı firma tarafından tam ve eksiksiz olarak teslim edilemediği, bu nedenle sözleşmenin 21 inci maddesi uyarınca gecikme cezası uygulandığı, uygulanan cezai işlem miktarının taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine uygun olduğu anlaşıldığından, dosyadaki bilgi ve belgeler ile uyumlu hükme esas almak için yeterli ve denetime elverişli bulunan bilirkişi raporu da gözetilerek sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; Mahkemece eksik inceleme ile karar verildiğini, bilirkişi raporuna itirazlarının değerlendirilmediğini, hukuki dinlenilme hakkının zedelendiğini, mahkemenin sözleşme yorumunu kendisi yapması gerekirken bilirkişi görüşüne göre karar verdiğini, bilirkişinin teknik alanının dışına çıkarak rapor düzenlediğini, sözleşmenin ilgili maddesinin herhangi bir yoruma yer bırakmayacak biçimde gecikme cezasına esas tarihleri belirlediğini ve bilirkişi tarafından tespit edilenin aksine gecikme cezasına esas tarihler arasında

"geçici kabul sertifikasının düzenlendiği tarih" gibi bir tarihin yer almadığını, "teslim" ibaresinden anlaşılması gereken hususun da yine bilirkişi tarafından hatalı olarak saptandığı gibi "geçici kabul sertifikasının düzenlenmesi" olmadığını, sözleşmenin Genel Şartlar bölümünün 29 uncu maddesinde "teslim" ibaresi ile anlaşılması gereken hususun da ortaya konulduğunu, sözleşmeye konu edimin fiilen yerine getiriliş tarihi olduğunu,“Kalem 1.2” hariç olmak üzere tüm malzeme ve ekipman, uygulama süresinin bitimi olan 19.10.2018 tarihinden önce, 22.09.2017 tarihi itibariyle teslim edildiğini, Lazer Mesafe Ölçüm Aletinin de davalı Bakanlık tarafına tedarikinin 22.09.2017 tarihinde sağlandığını, montaj esnasında malzemenin örtüsünün malzemenin ölçüleri ile uyuşmadığının görülmesi üzerine bahse konu örtünün müteakip süreçte müvekkil şirket tarafından yenisi ile değiştirildiğini, cihazın eklentisi durumunda olan uyuşmazlık konusu örtünün sadece estetik bir fonksiyona sahip olduğunu, teslim tarihinin sadece bu ayıp sebebiyle örtünün teslim tarihi olan 25.12.2017 olarak kabul edilmesinin hatalı olduğunu, somut durumda ise edimlerin fiilen yerine getiriliş tarihinin en geç 26.12.2017 tarihi olduğunu, uzatma talebi ile ilgili hususlar göz önünde bulundurulmasa dahi sözleşmeye açıkça aykırı olarak, geçici kabul tarihi esas alınarak hesaplanan cezai şartın hukuka aykırı olduğunu, sözleşmenin özel şartlar bölümünün 21 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince, cezai şartın teslim edilmemiş malzemeler ve gecikilen gün sayısı esas alınarak hesaplanması gerekirken, bu yönde bir ayrıma gidilmeksizin ilgili hesap, sözleşme bedelinin tümü olan 486.049,45 Euro üzerinden yapıldığını, cezai şartın teslim edilmemiş malzeme değerinin üzerinden yapılacağının hüküm altına alındığını belirterek, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya kapsamı, mevcut delil durumu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yeterli, denetime ve somut olayın özelliklerine uygun olması, basiretli bir tacir gibi davranması beklenen davacının imzalamış olduğu sözleşme ve ekleri ile bağlı olması, sözleşmenin genel şartlar 22.3, 29.1 ve 24.1 maddeleri kapsamında davacının üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmemiş olması, özel koşullar bölümü 19 uncu maddesinde belirtilen tarihlere göre teslimin gerçekleştirilmemiş ve hizmetin verilmemiş olması, sözleşme genel koşullar 21.1 maddesine göre sözleşme makamının gecikilen her gün için sözleşme bedelinin binde beşi (5/1000) oranında ceza kesebileceğinin kararlaştırılmış olması, gecikme için kesilecek ceza miktarının sözleşme bedelinin % 15'ini geçemeyecek olması, bu kapsamda davalı tarafça kesilen ceza miktar ve hesaplanmasında bir usulsüzlük bulunmaması ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında düzenlenen sözleşme nedeniyle uygulan gecikme cezasının hukuka aykırı olduğunun tespiti ile eksik yapılan ödemenin davalı kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 26 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle taraflar arasında imzalanan sözleşmenin maddelerine göre; teslim şartlarının, süresinin ve uygulanan ceza miktarının tespitinde Mahkemece yapılan değerlendirmenin yerinde olduğu anlaşılmakla, davacının tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

17.100,00 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4081, Karar No: 2018/17153, Tarih: 11.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/4081 E.  ,  2018/17153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, 102 ada 165 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının ...'tan tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4368, Karar No: 2016/8911, Tarih: 31.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/4368 E.  ,  2016/8911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 13/08/2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin davalı işverenden tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Kanunun "İş Kazası Ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu" başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk "...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı..." bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir.

Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; ..., ... , ..., ... ve ...’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, ... 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekecektir.

İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, ... ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibinin bakiye ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, işçinin bakiye ömrü ile sınırlıdır. Önceki hesap yöntemlerinde, kız çocuklarının bakım ihtiyaçları, evlenme çağlarının kural olarak kentlerde geldiği kabul olunan 22 yaşla, köylerde ise 18 yaşla sınırlı tutulması gereği varsayımsal olarak kabul olunmakta idi. Kız çocuklarının evlenme yaşlarının, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik durumuna, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre değişiklik arz ettiği gözetildiğinde, Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre düzenlenen evlenme yaşı istatistiklerinden yararlanılarak belirlenmesi tazminat hesap ilkelerine daha uygun olacaktır. Erkek çocuklar için 18 yaşla, orta öğretim halinde 20 yaşla, yüksek öğretim halinde 25 yaşla sınırlı tutulması gerekir.

Ancak çocukların içinde bulundukları koşullara göre, yüksek öğrenim görebileceklerinin kabulünün gerektiği hallerde 25 yaşına kadar destekten yararlandırılmalarının gerekeceği kabul olunmalıdır.

Mahkemece, gerçek zararın yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde belirlenmesi ve ilk peşin sermaye değerli gelirle karşılaştırılarak düşük (az) olan tutarın davalının kusur oranına uygulanarak hasıl olacak sonuca göre bir

karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile hesap raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile hesap raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 31.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10147, Karar No: 2016/7791, Tarih: 14.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/10147 E.  ,  2016/7791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 14.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2001, Karar No: 2020/7792, Tarih: 01.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/2001 E.  ,  2020/7792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir. Arazi niteliğindeki ... ili, ... ilçesi ... mahallesi 134 ada 2 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası artan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;Mahkemece verilen ilk kararı, davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmemiş olup, adı geçen davalılar yönünden davacı idare lehine oluşan usuli kazanılmış hak ilkesi ihlal edilerek, fazla kamulaştırma bedeli tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.