muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17922, Karar No: 2015/15373, Tarih: 08.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/17922 E.  ,  2015/15373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLVAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/06/2014

NUMARASI : 2013/661-2014/220

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; 26.09.2013 günün ............. İlçesi, .............. Köyü .......... mezrasında, dava dışı üçüncü kişiye ait taşınmazda kimliği bilinmeyen kişilerce anız yakılması sonucu yangın çıktığı, taşınmazda bulunan davalı kuruma ait ahşap elektrik direğinin yanarak devrildiği ve yere düşen elektrik yüklü tellere temas ederek akıma kapılan davacıya ait 2 adet ineğin ölmesi nedeniyle 3.500 TL maddi tazminatın faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde olayın anız yangını neticesinde meydana geldiği, davalının kusuru olmadığı gibi, illiyet bağının da bulunmadığını bildirerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; dava dışı üçüncü kişi yada kişilerce kasten çıkartılan yangın sonucunda davalı kuruma ait direğin yanarak devrildiği ve meydana zarar ile olay arasında illiyet bağının üçüncü kişi tarafından kesildiği, böylece davalının tehlike sorumluluğu uyarınca dahi sorumluluğuna gitmenin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olaydaki hukuki uyuşmazlık, dava dışı üçüncü kişiye ait taşınmazda çıkan anız yangını nedeniyle davalı kuruma ait elektrik direğinin yanarak devrilmesi sonucu, yere düşen elektrik tellerindeki akıma kapılan hayvanların ölümü nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına göre, yangının elektrik nedeniyle çıktığına dair delil bulunmayıp, üçüncü kişi yada kişilerin anız yakması sonucu meydana geldiği, jandarma tarafından tanzim edilen 26.09.2013 tarihli "olay yeri tespit tutanağı" ve fezlekede "olay yerine 500 metre mesafede, etrafı olası yangına karşı sürülmüş saman yığınlarının tarla sahibine ait olduğu, satılmak için bekletildiği, olay yeri etrafındaki tüm anızların yakılmış olduğu, elektrikten kaynaklı bir arızaya rastlanmadığı" belirtilmiş olup, üçüncü kişinin eylemi nedeniyle "anız yangının" illiyet bağını kesmiş olduğu kabul edilmelidir. Davacı, illiyet bağının kesilmediğine dair dosyaya aksi yönde bir kanıt sunamadığı gibi 02.05.2014 tarihli dilekçesinde başka bir hususun araştırılmasına gerek olmadığını da bildirmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 08.10.2015 günü oyçokluğuyla karar verildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 08.10.2015 günü oyçokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y Y A Z I S I

Sayın çoğunluğun, “onama” kararına karşı, karşı oyumun gerekçeleri aşağıda sunulmuştur.

6098 sayılı TBK’nun 71. maddesine göre;

“Önemli ölçüde tehlike arzeden bir işletmenin fâaliyetinden zarar doğduğu takdirde, bu zarardan işletme sahibi ve varsa işleten müteselsilen sorumludur.

Bir işletmenin, mahiyeti veya fâaliyette kullanılan malzeme, araçlar ya da güçler göz önünde tutulduğunda, bu işlerde uzman bir kişiden beklenen tüm özenin gösterilmesi durumunda bile sıkça veya ağır zararlar doğurmaya elverişli olduğu sonucuna varılırsa, bunun önemli ölçüde tehlike arzeden bir işletme olduğu kabul edilir. Özellikle, herhangi bir kanunda benzeri tehlikeler arzeden işletmeler için özel bir tehlike sorumluluğu öngörülmüşse, bu işletme de önemli ölçüde tehlike arzeden işletme sayılır.

Belirli bir tehlike hâli için öngörülen özel sorumluluk hükümleri saklıdır.

Önemli ölçüde tehlike arzeden bir işletmenin bu tür fâaliyetine hukuk düzenince izin verilmiş olsa bile, zarar görenler, bu işletmenin fâaliyetinin sebep olduğu zararlarının uygun bir bedelle denkleştirilmesini isteyebilirler” hükmü yer almaktadır.

Somut olaydaki hukukî uyuşmazlık; anız yangını nedeniyle davalı kuruma ait ahşap (ağaç) elektrik direklerinin tutuşması ve yanması ile elektrik direklerinin devrilmesi sonucuna bağlı olarak, elektrik iletim tellerinin yere düşmesi ve tellerin üzerinden geçen hayvanları çarpması sonucu oluşan zararın (hayvan bedelinin) tazmini istemine ilişkindir.

Olayın tarif edilen şekilde olduğu tarafların ve mahkemenin de kabulündedir. Kaldı ki; olaydan hemen sonra zabıta (jandarma) tarafından tanzim olunan 26/09/2013 tarihli “Olay Yeri Tespit Tutanağı”, “Fezleke” ve davalı kurum tarafından tutulan “tutanak”ta olayın izah edilen şekilde olduğu belirtilmiştir. Nitekim; tanık, şüpheli ve müşteki beyanları da bu hususu doğrulamaktadır.

Mahalli Mahkemece; davanın; “kusursuz sorumluluğa dayanan maddî tazminat davası olduğu” nitelendirilmesi yapılıp; haksız fiil sorumluluğuna, kusursuz sorumluluğa, objektif sorumluluğa, tehlike sorumluluğuna ilişkin; öğretiye (doktrin) ilişkin hukukî görüşler incelenip dosyaya yansıtıldıktan sonra;

Mahalli Mahkemece; davanın; “kusursuz sorumluluğa dayanan maddî tazminat davası olduğu” nitelendirilmesi yapılıp; haksız fiil sorumluluğuna, kusursuz sorumluluğa, objektif sorumluluğa, tehlike sorumluluğuna ilişkin; öğretiye (doktrin) ilişkin hukukî görüşler incelenip dosyaya yansıtıldıktan sonra;

Mahkemece; somut uyuşmazlıkta, davacı vekili tarafından ibraz edilen dilekçede de müvekkili olan davacının ineğinin akıma kapıldığını iddia ettiği elektrik direklerinin devrilmesine sebebiyet veren yangının bir anız yangını olduğunun belirtildiği, olaya müdahâle eden Jandarma ekiplerince tutulan 26/09/2013 tarihli olay yeri tespit tutanağında yangının çıktığı mahalde bulunan tarlaların tamamının aynı aileye mensup kişilere ait olduğu, onların bilgisi ve rızası olmadan kimsenin orada anız yakmasının mümkün olmadığı ve yangın neticesinde devrilen direkte bulunan kablonun kopmadan yere değmesi sonucunda yüklenen elektrikten geçen akımın hayvanlara zarar vermiş olabileceğinin belirtildiği, nitekim kazanın olduğunun belirtildiği tarihte yörede çok sık olarak görülen anız yangınları sonucunda benzer olayların meydana geldiği, dava dışı üçüncü kişi tarafından kasten çıkarılan yangın sonucunda direğin yanarak devrildiği ve üçüncü kişi tarafından nedensellik bağının kesildiği böylece davalının tehlike sorumluluğu uyarınca da sorumluluğuna gitmenin mümkün olmadığı gerekçesiyle, sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin ret gerekçesine dayandırdığı hiçbir husus somut olayın özelliklerine, kusursuz sorumluluk, objektif sorumluluk ve tehlike sorumluluğunun ilke ve anlayışlarına uygun değildir.

Anız yangının çıktığı tarlaların tamamının aynı aileye ait olması, onların bilgisi ve rızaları olmadan kimsenin orada anız yakmasının mümkün olmaması, yörede sık sık anız yangının ve benzer olayların yaşanmasının meydana gelmesi, dava dışı üçüncü kişiler tarafından kasten anız yangını çıkarılması sonucu zararın meydana gelmesi ve nedensellik bağının kesilmesi sonucu davalının tehlike sorumluluğu uyarınca da sorumluluğuna gitmenin mümkün görülmediği hususlarının hiç biri davanın reddine hukukî gerekçe oluşturamaz.

Bir kere; mahkeme kendi ret gerekçesi hususunda dahi çelişkiye düşmüştür. Zira; yangının çıktığı tarlaların aynı aileye mensup olması, tarlaların sahiplerinin bilgi ve rızası olmadan yangının çıkmasının mümkün olmaması ile yangının dava dışı üçüncü kişilerin eylemi sonucu çıkarılması nedeniyle nedensellik bağının kesilmesi gerekçeleri birbiri ile tamamen çelişen gerekçelerdir.

Bir kere; mahkeme kendi ret gerekçesi hususunda dahi çelişkiye düşmüştür. Zira; yangının çıktığı tarlaların aynı aileye mensup olması, tarlaların sahiplerinin bilgi ve rızası olmadan yangının çıkmasının mümkün olmaması ile yangının dava dışı üçüncü kişilerin eylemi sonucu çıkarılması nedeniyle nedensellik bağının kesilmesi gerekçeleri birbiri ile tamamen çelişen gerekçelerdir.

Kendisine ait tarlada kendi hayvanına zarar vermek için anız yangını çıkarılması hayatın olağan akışına da uygun değildir. Eğer yangının üçüncü kişiler tarafından çıkarıldığı kabul edilirse nedensellik bağı kesilse bile kusursuz sorumluluk ve tehlike sorumluluğu devreye girecektir. Anız yangınını dava dışı üçüncü kişilerin çıkarmış olduğu kabul edilse bile davalının kusursuz, objektif ve tehlike sorumluluğunu ortadan kaldırmaz. Kaldı ki; somut olayda nedensellik bağı dahi kesilmemiştir. Olayla ilgili olarak Cumhuriyet Savcılığınca yürütülen soruşturmanın sonucu takip edilmediği gibi, soruşturma sonucu ne karar verildiği dosyaya yansıtılmamıştır.

Dairenin istikrar kazanmış uygulamasına göre; elektrik iletim ve dağıtım işi tehlike sorumluluğu kapsamında değerlendirilmiştir.

Bunlardan ayrı olarak; davalı kurumun zararın meydana gelmemesi için kendi üzerine düşen sorumluluğu da yerine getirdiği söylenemez. Zira; çağın teknik ve bilimsel gelişmelerine uygun olarak teknolojisini yenileyerek, elektrik iletim direklerinin metal (demir) olması gerekirken, elektrik iletiminde demode olmuş teknoloji kullanılarak hâla ahşap (ağaç) direk kullanılması bile başlı başına bir kusurdur. Kaldi ki; Dairenin benzer olaylardaki uygulamasına göre davalının tehlike sorumluluğu da bulunmaktadır.

Bundan ayrı olarak; davalının elektrik iletiminde kullandığı direklerin standartlara, yönetmeliklere ve diğer elektrik iletim mevzuatına uygun olup olmadığı yönünde de bir araştırma ve inceleme yapılmamıştır.

Arz ve izah ettiğim hukukî gerekçelere istinaden; Yerel Mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan;

Sayın çoğunluğun; “onama” kararına katılamıyorum. 08.10.2015
Yargıtay — Esas No: 2009/23071, Karar No: 2009/19407, Tarih: 15.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/23071 E.  ,  2009/19407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8668, Karar No: 2012/578, Tarih: 23.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/8668 E.  ,  2012/578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... Vekili : Av. ...

2-HDI Sigorta A.Ş. Vekili : Av. ... Gökten

3-...

Taraflar arasında görülen davada Üsküdar 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/10/2009 tarih ve 2008/286-2009/153 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların maliki, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu araç ile müvekkili şirkete can sağlığı sigortası poliçesi kapsamında sigortalı Cüneyt Kaan’ın sürücüsü olduğu aracın çarpışması sonucunda, sigortalının yaralandığını ve müvekkilince 11.230,65 YTL tedavi gideri ödediğini, sürücü hakkındaki ceza davasının derdest olduğunu, tespit edilecek kusur oranı nispetinde davalılara rücu hakkı doğduğunu ileri sürerek, şimdilik 11.230,65 YTL tedavi giderinin faiziyle davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar Mehmet Eskici vekili, davacının sigortalısının ceza davasında şikayetten vazgeçerek maddi ve manevi talebinin olmadığını belirttiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı HDİ (İhlas) Sigorta A.Ş. vekili, poliçe limiti dahilinde sorumlu olduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve dosya kapsamına göre, davacı ... şirketinin sigortalısına 10.01.2005 tarihinde ödemede bulunduğu, bu tarihten itibaren halefiyet yoluyla ödediği miktarı sorumlularından isteyebileceği, ödeme ile birlikte sigortalının tasarruf hakkının kalkacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 8.422,98 TL'nın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı HDİ Sigorta A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dava, sağlık sigorta poliçesine dayalı olarak, davacının sigortalısına ödediği tedavi giderinin rücuen tahsili istemine ilişkin olup, karar tarihinden sonra temyiz aşamasında yürürlüğe giren 25.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Yasa'nın 59 ncu maddesi 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98 nci maddesini başlığı ile birlikte değiştirmiş ve trafik kazasına bağlı olarak gerçekleşen tüm sağlık hizmet bedellerinin SGK tarafından karşılanacağını, trafik kazalarına sağlık teminatı sağlayan zorunlu sigortalarda; sigorta şirketlerince belirlenen primlerin ve Güvence Hesabınca tahsil edilen katkı paylarından belirli bir oranın Sosyal Güvenlik Kurumuna aktarılacağını, yine aynı Yasa'nın geçici 1 nci maddesi ile de bu kanunun yayınlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağını düzenlemiştir.

.../...

2010/8668

2012/578

-2-

.../...

2010/8668

2012/578

-2-

Tüm bu açıklamalar ışığında, 6111 sayılı Yasa'nın 59 ve geçici 1 nci maddesinin somut olaya uygulama olanağının olup olmadığının mahkemece değerlendirilmesi gerekmekte olup, yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı sigortaya iadesine, 23.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

26.01.2012 - SK
Yargıtay — Esas No: 2007/19695, Karar No: 2007/22373, Tarih: 29.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/19695 E.  ,  2007/22373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra takibinin dayanağı 20.12.2006 vade tarihli 3.000 YTL bedelli bonodur. Takip lehtar ...... . tarafından yapılmaktadır. Senedin (.......) tarafından keşide edildiği görülmektedir. Borçlu vekili itirazında; ... bonoda ismi yer almadığından borçtan sorumlu olmadığını bildirmiştir.

Alacaklı tarafından dosyaya sunulan 13.09.2006 tarih ve 02438 yevmiye nolu imza sirkülerinde bononun tanzim tarihi itibariyle ...  10 yıl süre ile münferiden şirketi temsil ve ilzama yetkili olduğu tespit edilmiştir. İncelenen itiraz dilekçesinde İİK.nun 168/4. maddesinde yazılı olan (açıkça bir imza inkarı) da mevcut değildir. TTK.nun 688/7. maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için (…. Senedi tanzim edenin imzasını) ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak kabul edilmemiştir. TTK.nun 690. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında uygulanması gereken 589. maddesi gereğince, şirketin münferit temsilcisinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imzanın kendisini sorumluluktan kurtaracağı düşünülemez. Senet üzerinde iki adet imza bulunması nedeniyle ve bu imzaların inkar edilmediği de gözetilerek imzalardan birinin .....….  diğerinin ise .... adına atıldığının kabulü gerekir. Mahkemece yukarıda belirtilen nedenlerle itirazın reddi gerekirken yazılı şekilde takibin iptali yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12913, Karar No: 2015/14120, Tarih: 12.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/12913 E.  ,  2015/14120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 570 ada 5 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz üzerinde kat mülkiyeti kurulu anataşınmazda bağımsız bölümlerdir. Kat mülkiyetli bağımsız bölümlerin değeri Kat Mülkiyeti Yasasının 46. maddesinin son fıkrası hükmüne göre bulunur. Yapının tamamı için Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca .....'nca yayımlanan değerlendirme tarihindeki resmi birim fiyatları ve yapı maliyetleri hesaplarını gösteren listelere göre (yıpranma payı da düşülerek) değer verilir. Bundan sonra zeminle yapı değerleri toplanıp kamulaştırmaya konu edilen bağımsız bölümün tapu kaydında yazılı olan arsa payına oranlanmasıyla bağımsız bölümün kamulaştırma bedeli tespit edilir. Bilirkişi kurulunca bu esaslara uygun değerlendirme yapılmadan rapor düzenlenmiş olması,

Kabule göre de;

2-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre, gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte ve dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Somut olayda bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza emsal olarak alınan ..... Mahallesi 253 ada 38 parsel sayılı kat irtifaklı taşınmazın 4 numaralı bağımsız bölümünün 30.12.2008 tarihli satışı ve emsal alınan .... Mahallesi 1776 ada 4 parsel sayılı kat mülkiyetli taşınmaza ait 4 numaralı dükkan satışı olup, kat mülkiyeti ya da kat irtifakı kurulu yapılardaki bağımsız bölüm satışlarında; binanın niteliği, inşaat kalitesi, bağımsız bölümlerin iç düzeni, cephesi gibi hususlar satış fiyatının belirlenmesinde etkili olup, ortak yerlerden yararlanma oranı dahi satış fiyatında dikkate alındığından bu gibi satışlarda binanın değeri düşülmüş olsa bile yanılgıya sebebiyet verecek nitelikte olduğundan arsa değerlendirmesinde emsal olamaz. Bu nedenle bilirkişi kurulunun emsal seçimlerinin isabetli yaptıklarından söz edilemez.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 3.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak 4.fıkra gereğince her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir.

Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen belirlenecek emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten ve bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra incelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18.maddesinin 2.fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalı, ayrıca 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırmasında gözönünde tutulması ve buna göre dava konusu taşınmaz ile emsalin 2013 yılı itibariyle emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilip karşılaştırılarak değerlendiğirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve

çelişkinin giderilmiş olması gerekir. Buna göre, belirtilen şekilde uygun emsal seçilmeden ve açıklanan yöntemlere uyulmadan değer belirleyen bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

3-Kamulaştırma bedelinin tespiti davasından önce Kamulaştırma Kanunu'nun 27. maddesi gereğince acele el koyma dosyasında tespit edilen bedel davalılar adına bankaya yatırıldığından, bu bedelin tesbit edilen kamulaştırma bedelinden mahsup edilerek fark bedele dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten karar tarihine kadar faiz uygulanması gerekirken, mahkemece paranın bankaya bloke edildiği tarihe kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir,

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 12.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.