muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13032, Karar No: 2013/13162, Tarih: 20.12.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/13032 E.  ,  2013/13162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sonucunda Karaçalı Köyü çalışma alanında bulunan 106 ada 310, 136 ada 4 ve 5 parsel sayılı 783.30, 16.910.93, 1634.68 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, 106 ada 310 ve 136 ada 4 parselin davalı ..., 136 ada 5 parselin davalı ...'ın kullanımında olduğu şerhi verilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları taşınmazların, muris...'dan geldiğini, mirasçılar arasında taksim yapılmadığını, taşınmazlarda bir haklarının olmadığına dair kendileri tarafından imzalanan ve davalının elinde bulunan içeriğini tam olarak bilemedikleri belgenin kendilerinden hile ve kandırılmak suretiyle alındığını bu sebeple hükümsüz olduğunu öne sürerek, taşınmazlarda miras payları oranında kullanıcı olduklarının beyanlar hanesine yazılması istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak davacılar ile davalı ... arasında yapılan 06.08.2002 tarihli taahhütname içeriğinde kök muris...'dan intikal eden taşınmazlardan 15 dönümlük bıçkı tarlası ve 10 dönümlük taflan tarlasının davacılara düştüğü, geri kalan taşınmazlar da ise davacıların haklarının bulunmadığı belirtilmektedir. 16.10 2012 tarihinde yapılan keşifte davalı ... ve davalı eşi ... mirasçılar ile yapılan paylaşma neticesinde 2/B arazisi olarak geçen taşınmazın yaklaşık 10 dönümünün davacıların murisi ... (kök muris...'ın oğlu) mirasçılarının payına düşen yer olduğunu, Reşat mirasçılarının İstanbul'da yaşamları nedeniyle kendilerinin kullanmaya devam ettiğini, kadastro sırasında da görevliler tarafından kullanıcı olarak adlarının yazıldığını söylemişlerdir. Diğer bir anlatımla davacılar vekilinin dosyada bulunan dilekçelerinden, davalıların keşifteki beyanlarından 06.02.2002 tarihli taahhütname başlıklı sözleşmede geçen taşınmazların 2/B arazileri kapsamında kalan yerler olduğu anlaşılmaktadır. Ne var ki; mahkemece dava konusu olan 106 ada 310, 136 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazların tahhütnamede geçen taşınmazları kapsayıp kapsamadığı belirlenmemiştir. O halde öncelikle mahallinde yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen şahıslar huzuru ile keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi, tarafların bildirdikleri ve bildirecekleri tüm tanıklar ayrı ayrı dinlenilip 06.02.2002 tarihli taahhütname başlıklı sözleşmede geçen 15 dönümlük bıçkı tarlası ve 10 dönümlük taflan tarlasının çekişmeli taşınmazların tamamını ya da bir bölümünü kapsayıp kapsamadığı tereddütsüz belirlenmeli, fen bilirkişisinden keşfi izlemeye yeterli rapor alınmalı, toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilmeli, sözleşmede geçen taşınmazların dava konusu taşınmazların tamamını ya da bir bölümünü kapsadığının anlaşılması halinde davalıların taşınmazları kullanımının davacıların namına olduğu, davacıların davalarının payı oranında kabulü gerekeceği düşünülmelidir. Belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 20.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4044, Karar No: 2013/13378, Tarih: 07.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/4044 E.  ,  2013/13378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre; hırsızlık yapma hususunda vermiş oldukları kararın icrası kapsamında, yaşlarının küçük olması nedeniyle dosyaları tefrik edilen diğer sanıklar ile fikir birliği içinde hareket ettiği anlaşılan sanığın, gerçekleşen eylemden asli fail olarak sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle cezasından TCK'nın 39/2. maddesi uyarınca indirim yapılması; olay mahallinden kuşları almak üzere saat 19:30 sıralarında çağrıldığına dair sanık beyanı, müştekinin saat 20:00'da bahçeye çıktığı ve hırsızlığın gerçekleşmiş olduğunu gördüğü, aynı anda karşılaştığı tanık ...'nın, diğer sanıkların elbiselerinin altında bir şeyler saklı halde koşarak gelip sanığa ait araca bindikleri zaman dilimini 20:00 olarak belirtmesi ve olay tarihinde de güneşin saat 17:53’de battığının anlaşılması karşısında, suçun gece vakti işlendiği gözetilmeden, yeterli olmayan gerekçeyle TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 07.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2237, Karar No: 2022/2939, Tarih: 15.04.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/2237 E.  ,  2022/2939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 30/01/2015 tarihinde verilen dilekçeyle mirasçılık belgesinin verilmesi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/04/2021 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı ... 2. Bölge Müdürlüğü vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesince 14/03/2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, mirasçılık belgesinin verilmesi talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı ... 2. Bölge Müdürlüğü vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesince 02/02/2022 tarihinde istinaf başvurusunun kabulüne, İstanbul Anadolu 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22/04/2021 gün ve 2015/71 Esas, 2021/447 sayılı Kararının, 6100 Sayılı HMK'nin 353/ 1/a/6 maddesi uyarınca kaldırılmasına,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 352 maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davacılar vekilinin temyiz talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesinin 14/03/2022 tarihli ek kararı ile davacılar vekilinin 14/03/2022 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nin 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nin 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davacılar vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesinin 02/02/2022 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 353/1/a/6 maddesi gereğince kesin olarak kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 352 maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davacılar vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 14/03/2022 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 15/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3471, Karar No: 2024/5282, Tarih: 26.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3471 E.  ,  2024/5282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/606 Esas, 2023/425 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 2.Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/631 E., 2022/20 K.

Taraflar arasındaki ticaret sicil müdürlüğünün kararına itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ... Bilişim Bayındırlık İnşaat Özel Sağlık Eğitim Enerji Gıda Turizm San. Tic. A.Ş.'nin İzmit Belediyesi'nin şirketi olduğunu, müvekkili şirketin 24.12.2021 tarihinde olağan üstü genel kurulu yapıldığını, genel kurulda "şirketin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 399 uncu maddesi gereğince ... Mental Bağımsız Denetim A.Ş. tarafından bağımsız denetiminin yapılmasına" karar verildiğini, Türk Ticaret Kanunu ve diğer mevzuat gereği gerekli evrakların hazırlandığını ve ticaret sicil memurluğuna başvurularak, tescilin yapılması talep edildiğini, Kocaeli Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün, 20.06.2019 tarihli ve 2019-GD-5997 sayılı kararı ile "Müdürlüğünüze tevdi edilen evraklar arasında şirketin genel kurulunda belediyeyi temsil etmek üzere görevlendirmeyi içeren meclis kararına rastlanılmadığı" gerekçesiyle talebin reddedildiğini, bunun üzerine Kocaeli 1.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2019/296 E. sayılı doysası ile açılan davada mahkemece 2019/446 K. sayılı ve 24.07.2019 tarihli karar ile davanın kabulüne, ticaret sicil müdürlüğünü işlemin iptaline ve genel kurul kararının tesciline karar verildiğini, karara karşı istinaf ve temyiz yollarına başvurulduğunu ancak hepsinin reddedildiğini, Ticaret sicil memurluğunun genelge dayanak alarak yapmış olduğu red işleminin hukuka aykırı olduğu üst mahkeme denetimlerinden geçerek kesinleştiğini, davalı ... sicil memurluğunun açık kesinleşmiş mahkeme kararlarına rağmen genelgeyi dayanak alarak, 21.12.2021 tarihli olağanüstü genel kurul kararının, tescil talebini reddetmesi açıkça hukuka aykırı ve kötü niyetli olduğunu, kesinleşmiş mahkeme kararlarına aykırı davrandığını, dosyaya sunulan mahkeme, Bölge Adliye Mahkemesi ve Yargıtay kararlarında açıkça belirtildiği üzere "şirketin genel kurulunda belediyeyi temsil etmek üzere görevlendirmeyi içeren meclis kararına" gerek bulunmadığını, hem İzmit Belediyesine ait şirketlerde hem ilimizdeki diğer tüm belediyeye ait şirketlerde hem de Türkiye'deki tüm belediye şirketlerinde, dava konusu işlemlerde hep yetkili belediye başkanı olduğunu, Ticaret sicil müdürlüklerinde de hiçbir sorun yaşanmadığını, müvekkil şirket için de, kurulduğu günden itibaren genel kurula temsilci, müdür ve yönetim kurulunu belirlemede Belediye Başkanı yetkili olduğunu, bütün hukuki durum aynı olduğu halde, şimdi bu yetkinin idare tarafından değiştirilmeye çalışılması da işlemin hukuken kabul edilemez olduğunu gösterdiğini, tüm bu nedenler gereğince, davalı idarenin 24.12.2021 tarihli ve 2021-GD-10252 sayılı red işleminin iptali, 21.12.2021 tarihli genel kurul kararının tescili gerektiğini, ihtiyati tedbir yoluyla, "müvekkili şirketin 21.12.2021 tarihli genel kurul kararının" geçici tescil ve ilanının sağlanmasına karar verilmesini, Kocaeli Ticaret Sicil Müdürlüğünün 24.12.2021 tarihli ve 2021-GD-10252 sayılı red işleminin iptaline, "müvekkili şirketin 6102 sayılı Kanun'un 399 uncu maddesi gereğince ... Mental Bağımsız Denetim A.Ş

.12.2021 tarihli ve 2021-GD-10252 sayılı red işleminin iptali, 21.12.2021 tarihli genel kurul kararının tescili gerektiğini, ihtiyati tedbir yoluyla, "müvekkili şirketin 21.12.2021 tarihli genel kurul kararının" geçici tescil ve ilanının sağlanmasına karar verilmesini, Kocaeli Ticaret Sicil Müdürlüğünün 24.12.2021 tarihli ve 2021-GD-10252 sayılı red işleminin iptaline, "müvekkili şirketin 6102 sayılı Kanun'un 399 uncu maddesi gereğince ... Mental Bağımsız Denetim A.Ş. tarafından bağımsız denetiminin yapılmasına" ilişkin 21.12.2021 tarihli genel kurul kararının tesciline ve tescilin Ticaret Sicili Gazetesinde ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; T.C. Ticaret Bakanlığı‘nın 15.05.2019 tarih ve 50035491-431.04-e-00044345462 sayılı genelgesi ile uyulması talimatlandırılan, T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı yazısı gereğince, Belediyelerin ortak olduğu şirketlerin genel kurullarında, Belediyeyi temsil edecek kişinin ve Belediye tüzel kişiliğinin yönetim kurulu üyesi olarak seçilmesi halinde, tüzel kişi temsilcisinin belirlenmesine dair belediye meclis kararına başvuru evrakları arasında rastlanılmamış olduğundan, talebe ilişkin ret kararı verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun (5393 sayılı Kanun) 17 nci maddesine göre belediye meclisinin belediyenin karar organı olduğu, yetkilerinin 18/i. maddesinde düzenlendiği, Kanun'un 37 nci maddesine göre Belediye başkanının belediye idaresinin başı ve belediye tüzel kişiliğinin temsilcisi olduğu, 38/p maddesinde ise belediye başkanının görev ve yetkisine ilişkin olarak ''kanunlarla belediyeye verilen ve belediye meclisi veya belediye encümeni kararı gerektirmeyen görevleri yapmak ve yetkileri kullanmak'' şeklinde düzenlenme yapıldığı, belediye meclisinin veya encümenin belediye şirketleri'nin genel kurulunda belediyeyi temsil edecek gerçek kişi temsilciyi belirleme konusunda kanunda açık bir düzenleme bulunmadığı, bu yetkinin 38/p maddesi kapsamında belediye başkanına ait olduğu, davacı şirketin pay sahibinin dava dışı İzmit Belediyesi olduğu, Belediye tüzel kişiliğinin temsilcisi olan belediye başkanının belirlemiş olduğu temsilcisinin genel kurulda belediyeyi temsil kabiliyeti bulunduğu, normlar hiyerarşisi çerçevesinde sonraki normların önceki normlara uygun olmak zorunda olduğu, davacının tescil talebi doğrultusunda işlem yapılması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 24.12.2021 tarih ve 2021-GD-10252 sayılı red işleminin iptali ile "...'nin 6102 sayılı Kanun'un 399 uncu maddesi gereğince ... Mental Bağımsız Denetim A.Ş. tarafından bağımsız denetiminin yapılmasına'' ilişkin 21.12.2021 tarihli genel kurul kararının tesciline ve tescilin Ticaret Sicil Gazetesinde ilanına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; T.C. Ticaret Bakanlığı’nın 15.05.2019 tarih ve 50035491-431.04-e-00044345462 sayılı genelgesi ile uyulması talimatlandırılan, T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı yazısı gereğince, belediyelerin ortak olduğu şirketlerin genel kurullarında, belediyeyi temsil edecek kişinin ve belediye tüzel kişiliğinin yönetim kurulu üyesi olarak seçilmesi halinde, tüzel kişi temsilcisinin belirlenmesine dair belediye meclis kararı gerekmekte olup davacı şirketin başvuru evrakları arasında ilgili karara rastlanılmamıştır, iş bu sebeple yasal düzenlemeler gereği söz konusu talebe ilişkin ret kararı verilmesi zorunluluğu hasıl olmuştur, belirtilen düzenleme gereğince mahkemece verilen kabul kararı yasaya aykırı olduğu beyanı ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İzmit Belediyesi, davacı şirketin %100 hissesine sahip olup, olağanüstü genel kurulda toplantı ve karar nisaplarının mevcut olduğu, 5393 sayılı Kanun'un 17 nci maddesine göre belediye meclisi belediyenin karar organı olup, 18/i.maddesinde belediye meclisinin görev ve yetkisine ilişkin olarak '' bütçe içi işletme ile 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununa tabi ortaklıklar kurulmasına veya bu ortaklıklardan ayrılmaya, sermaye artışına ve gayrı menkul yatırım ortaklığı kurulmasına karar vermek '' şeklinde düzenleme bulunduğu, aynı Kanun'un 37 nci maddesine göre belediye başkanın, belediye idaresinin başı ve belediye tüzel kişiliğinin temsilcisi olduğu düzenlenmiş olup, 38/p maddesinde ise belediye başkanının görev ve yetkisine ilişkin olarak '' kanunlarla belediyeye verilen ve belediye meclisi veya belediye encümeni kararı gerektirmeyen görevleri yapmak ve yetkileri kullanmak'' şeklinde düzenlenme yapıldığı, belediye meclisinin veya encümenin belediye şirketlerinde genel kurulunda belediyeyi temsil edecek gerçek kişi temsilciye ilişkin karar verme yetkisi konusunda kanun maddesinde açık bir düzenleme bulunmadığından davanın kabulüne dair verilen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dilekçelerindeki ve istinaf başvurusundaki nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dilekçelerindeki ve istinaf başvurusundaki nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı şirketin 24.12.2021 tarihinde yapılan olağan üstü genel kurulunda "şirketin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 399 uncu maddesi gereğince ... Mental Bağımsız Denetim A.Ş. tarafından bağımsız denetiminin yapılmasına" dair alınan kararın tescili isteminin reddine dair davalı işleminin yerinde olup olmadığı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 inci maddesinin ikinci fıkrası.

2. 5393 sayılı Kanun'un 17, 37 ve 38/p maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16897, Karar No: 2017/8276, Tarih: 29.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16897 E.  ,  2017/8276 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki istirdat davasına dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 01.07.2015 günlü ve 2015/147 E.-2015/449 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 26/05/2016 günlü ve 2015/14793 E. - 2016/8314 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının elektrik abonesi olduklarını, tarafına tahakkuk ettirilen faturalarda haksız olarak kayıp kaçak bedeli adı altında bedellerin tahsil edildiğini ileri sürerek,aboneliğin tesis edildiği tarihten dava tarihine kadar kendisinden kayıp kaçak bedeli adı altında haksız şekilde tahsil edilen bedellerden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.500 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş;12.06.2015 havale tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 28.532,80 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, husumet itirazları olduğunu, kayıp-kaçak bedellerinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 26.05.2016 günlü ve 2015/14793 E.- 2016/8314 K. sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.