muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13496, Karar No: 2024/25240, Tarih: 25.11.2024

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 27.10.2009 tarihli ve 2009/206 Esas, 2009/250 Karar sayılı kararında; "...Hukuken geçerli olmayan karar ve hükümlere karşı yasa yararına bozma yasa yoluna başvurulması olanaklı olmadığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının bu nedenlerle kabulü ile Özel Daire kararının kaldırılmasına ve Adalet Bakanlığının yasa yararına bozma isteminin bu nedenlerle reddine karar verilmesi" gerektiği kabul edilmiştir. Hukuken geçerli olmayan, yok hükmünde olan inceleme konusu kararın kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.07.2018 tarihli ve 2018/202 Esas, 2018/253 Karar sayılı kararına ilişkin kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.07.2017 tarihli ve 2016/1158 Esas, 2017/503 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25200, Karar No: 2014/1575, Tarih: 22.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/25200 E.  ,  2014/1575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı seyahat acentesi ile arasında uzakdoğu seyahati konusunda 15.12.2010 tarihinde rezervasyon formu imzalandığını, tur bedeli olarak 4.715 TL ödendiğini, turun başlangıç tarihi 16.3.2011 olup, 11.3.2011 tarihinde.... deprem ve tsunami olayları yaşandığını ve nükleer sızıntı meydana geldiğini, mücbir sebep yüzünden seyahati iptal etmek istemesine rağmen bu talebinin davalı tarafından kabul edilmediğini ve ancak sağlık durumu nedeni ile sözleşmenin iptal edilip sigortadan parasını alabileceği söylenince sağlık raporu alarak sigortaya başvurduğunu ancak hastalığının beklenmedik ciddi bir hastalık olmadığı gerekçesi ile tazminat talebinin reddedildiğini, asıl iptal gerekçesinin bu olmayıp mücbir sebep olmasına rağmen davalının yanlış yönlendirmesi ile bu yola başvurmak zorunda kaldığını, bu nedenlerle davalıya ödemiş olduğu 4.715 TL' nin ihtarname tarihinden başlayacak ticari faiziyle birlikte tarafına ödenmesine ve 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak tarafına verilmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı, davacının fesih sebebinin mücbir sebep olmayı hastalık durumu olduğunu ancak parasını alamayınca sonradan mücbir sebebin gündeme getirildiğini, turda yapılan değişiklik ile mücbir sebep ve turun iptal edilme halinin ortadan kalktığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının maddi tazminat talebinin kabulüne, 4.715 TL' nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat isteminin reddine dair verilen karar davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

2013/25200-2014/1575

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, dava dilekçesinde alacağına ticari faiz uygulanmasını talep etmiştir. Davalı tacir olup, işin de ticari nitelikte bulunması nedeniyle 4489 sayılı Yasa ile değişik 3095 sayılı Yasanın 2/2. maddesi gereğince ticari işlerde Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasının kısa vadeli krediler için uyguladığı avans faizi oranında faiz talep edilebileceğinden, mahkemece hükmedilen alacağa Borçlar Kanunu 101/son maddesi uyarınca temerrüde düştüğü tarihinden itibaren avans faizi uygulanması gerekirken, faiz hakkında hüküm kurulmamış olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle mahkeme kararının hüküm fıkrasındaki birinci bendinin "davacının maddi tazminat talebinin kabulüne, 4.715 TL' nin, 15.6.2011 tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine" şeklinde düzeltilmesine, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 241.08 TL. kalan harcın davalıdan alınmasına, 22.1.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1767, Karar No: 2020/2905, Tarih: 21.09.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/1767 E.  ,  2020/2905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kasten yaralama (yağma suçundan dönüşen)

HÜKÜM : Sanık ... hakkında: TCK'nin 15/1 delaletiyle 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 62/1, 52/2-4 maddeleri gereğince sanığın 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre; 07.10.2012 günü, temyiz dışı sanık ...'in daveti üzerine sanığın evine giden katılan ...'i, evde bulunan sanıklar ... ve ...'ın sanık ...'in annesi temyiz dışı sanık ...'ın kaybolan parasını alıp almadığıyla ilgili olarak sorguya çekip, katılanın cebinden telefonunu aldıkları ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde darp ettikleri olayda;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir,

Ancak;

1- Sanık ...'in yakınana yönelik eyleminin alacağın tahsili amacıyla kasten yaralama, sanık ... ... ise, birden fazla kişi ile birlikte konutta yağma suçunu oluşturduğu düşünülmeden suç vasfında ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2- T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanık ...'dan alınmasına hükmedilmesi,

3-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin; “ 07.10.2012 ” yerine “10.10.2012” şeklinde gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/546, Karar No: 2024/5995, Tarih: 26.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/546 E.  ,  2024/5995 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

D U RU Ş M A T A L E P L İ

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/755 E., 2022/2084 K

KATILANLAR : ..., ..., ...,

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafii ve katılan ... vekilinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2022 tarihli ve 2021/115 Esas, 2022/30 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a.Katılan ...'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-h, 266/1, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b.Katılanlar Asım, Berna, Dilsad, Filiz, İmge, İzzet, Özlem, ....'ye yönelik nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un149/1-a,b,d, 266/1, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.09.2022 tarihli ve 2022/755 Esas, 2022/2084 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili, katılan ... vekili, sanık ... müdafiinin istinaf başvurusunun;

a.Sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hüküm yönünden 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

b.Sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan verilen hüküm yönünden istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında katılanlara yönelik nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a,b,d, 266/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemlerine uyan suçtan alt sınırdan uzaklaşılarak ve teşdiden ve en üst sınırdan ve yasal ve takdiri indirim uygulanmadan cezalandırılmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında verilen kararın gerekçesiz olduğuna, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, sanığın öldürme kastının olmadığına, yağma suçunun teşebbüs aşamasında kaldığına, sanığın cezai ehliyetinin olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, eksik incelemenin söz konusu olmadığı, sanığın cezai ehliyetine ilişkin araştırmaların yapıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.09.2022 tarihli ve 2022/755 Esas, 2022/2084 sayılı kararında katılan ... vekili ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/246, Karar No: 2023/3766, Tarih: 14.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/246 E.  ,  2023/3766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/673 Esas, 2021/655 Karar

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirket tarafından davacı aleyhine Eskişehir 3.İcra Müdürlüğünün 2011/4387 E. sayılı dosyasında, 2.179,00 TL, Eskişehir 2.İcra Müdürlüğünün 2008/6863 E. sayılı dosyasında 875,41 TL, Eskişehir 5.İcra Müdürlüğünün 2008/1376 E. sayılı dosyasında 1.442,02 TL, Eskişehir 3.İcra Müdürlüğünün 2007/12141 E. sayılı dosyasında 2.260,21 TL, Eskişehir 1.İcra Müdürlüğünün 2014/9841 E. sayılı dosyasında 11.117,02 TL, Eskişehir 5.İcra Müdürlüğünün 2008/1369 E. sayılı dosyasında 1.446,51 TL dosyalarında icra takibi yapılmış olduğunu, takiplerin kesinleştiğini, ancak kendisinin davalı şirkete herhangi bir borcunun olmadığını, senetler altındaki imzaların kendisine ait olmadığını ileri sürerek borçlu olmadığının tespiti ile davalı şirketin %20'den aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; öncelikle Doğubayazıt Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkisine itiraz ettiklerini, müvekkili şirketin merkezi Eskişehir'de olduğunu, müvekkilinin ticari şirket olması ve dava konusu borcun kambiyo senetlerinden doğması sebebiyle mahkemenin görevine de itiraz ettiklerini, dava konusu senetlerdeki imzaların davacı-borçluya ait olduğunu, savcılık dosyasında alınan raporun uzmanlığa dayanmadığını ve hukuk hakimini bağlamayacağını savunarak davanın reddi ile davacının %20 kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

1.Doğu Beyazıt 1. Asliye Hukuk Mahkemesince 27.10.2015 tarih 2015/323 Esas, 2015/713 Karar sayılı kararında davaya konu icra takibinin Eskişehir İcra Dairesinde yapıldığı, davalı şirketin merkezinin Eskişehir olduğu ve davalı tarafça süresinde usulüne uygun itirazda bulunulduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş, hükmün davalı vekilince temyizi üzerine Yargıtay Kapatılan 19. Hukuk Dairesinin 2016/11826 esas, 2017/5977 karar sayılı kararı ile onanmıştır.

III. MAHKEME KARARI

1.Doğu Beyazıt 1. Asliye Hukuk Mahkemesince 27.10.2015 tarih 2015/323 Esas, 2015/713 Karar sayılı kararında davaya konu icra takibinin Eskişehir İcra Dairesinde yapıldığı, davalı şirketin merkezinin Eskişehir olduğu ve davalı tarafça süresinde usulüne uygun itirazda bulunulduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş, hükmün davalı vekilince temyizi üzerine Yargıtay Kapatılan 19. Hukuk Dairesinin 2016/11826 esas, 2017/5977 karar sayılı kararı ile onanmıştır.

2.Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/8578 soruşturma sayılı dosyasında bir kısım bonolar üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde, inceleme yapılan bonolardaki imzaların davacının eli ürünü olmadığının tespit edildiği, şüpheliler hakkında takipsizlik kararı verildiği ve dosya daimi aramaya alınarak faillerin bulunmaya çalışıldığı, Doğubeyazıt Asliye Hukuk Mahkemesine talimat yazılarak davacının imza örneklerinin alındığı, davacı vekiline 18.06.2020 tarihli celsede senet tanzim tarihlerine göre davacının tatbik imza örneklerinin yerini bildirmesi için süre verildiği ve ihtaratlı tebligat çıkarıldığı, buna rağmen davacı vekilinin imza örneklerinin bulunduğu yerleri bildirmediği ve delillerin toplanamadığı, menfi tespit davalarında ispat yükünün kural olarak davalı alacaklıya düştüğü, fakat alacaklının dayandığı bononun karşılıksız olduğunun ispat yükünün ise davacı borçluya düştüğü, senede karşı tanıkla ispat olunamayacağı, ancak kesin delille ispat edilebileceği, davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; savcılık soruşturmasında yapılan imza incelemesinin de davanın kabulü için bir delil olduğunu, istiktab tutanakları alınmasına rağmen imza incelemesi yapılmadığını, imza incelemesi için ilgili kurumların taraflarınca bildirildiğini ancak buna rağmen eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, bono nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 31 inci ve 211 inci maddeleri

3. Değerlendirme ve Sonuç

1.6100 sayılı Kanunun 211 inci maddesi "Bir belgenin sahteliğinin iddia edilmesi durumunda, bu hususta karşı tarafın açıklamaları da dikkate alınarak, aşağıdaki sıra ile inceleme yapılarak öncelikle karar verilir:

Dava, bono nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 31 inci ve 211 inci maddeleri

3. Değerlendirme ve Sonuç

1.6100 sayılı Kanunun 211 inci maddesi "Bir belgenin sahteliğinin iddia edilmesi durumunda, bu hususta karşı tarafın açıklamaları da dikkate alınarak, aşağıdaki sıra ile inceleme yapılarak öncelikle karar verilir:

a) Hâkim, yazı veya imzayı inkâr eden tarafı isticvap ettikten sonra bir kanaat edinememişse, huzurda bu kişiye yazı yazdırıp imza attırmak suretiyle elde ettiği belge ve diğer delilleri değerlendirir. Hâkim, sahtelik konusunda başka bir incelemeye gerek duymadan karar verebilecek durumda ise gerekçesini açıkça belirtmek suretiyle, senedin sahteliği hakkında bir karar verir. İsticvap için mahkemeye davet edilen taraf, belirtilen günde hazır bulunmadığı takdirde, inkâr etmiş olduğu belgedeki yazı veya imzayı ikrar etmiş sayılır; bu husus kendisine çıkartılacak davetiyede ayrıca ihtar edilir.

b) (a) bendi hükmüne göre yaptığı incelemeye rağmen, hâkimde sahtelik konusunda kesin bir kanaat oluşmamışsa, bilirkişi incelemesine karar verir. Bilirkişi incelemesinden önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzalar, ilgili yerlerden getirtilir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir." hükümlerini haiz olup imza inkarı durumanda hakim, yazılı hüküm gereği imzasını inkar eden taraftan mukayeseye elverişli imzaların bulunduğu makamı sorabileceği gibi ilgili Seçim Kurulu, Nüfus Müdürlüğü, Tapu Müdürlüğü gibi yerlerden de bu imzaları getirtebilir.

Somut olayda mahkemece, davacı taraf vekilinin kendisine verilen kesin sürede mukayese imzalarının bulunduğu makamları bildirmediğinden bahisle delillerin toplanamadığı ve davanın ispat edilemediğine hükmedilmiş olup hakimin araştırma yükümlülüğü ve yukarıda yazılı hususlar göz ardı edilerek talimatla imza örnekleri de alınıp dosyaya girmesine rağmen yazılı gerekçe ile karar verilmesi doğru olmamıştır.

2.Mahkemece 12.11.2020 tarihli celsede davacı vekiline dava konusu ile ilgili açıklama yapmak üzere süre verildiği, davacı vekilinin 17.11.2020 tarihli dilekçesi ile çeşitli dosyaların UYAP kayıtlarının mevcut olamaması nedeniyle senet bilgisi verilemediği beyan edilmiştir. Bu durumda hakimin 6100 sayılı Kanu'nun 31 inci maddesi gereği davayı aydınlatma ödevi bulunup davayı somutlaştırması adına, davacı tarafa dava konusunu açıklaması için kesin süre verilerek karar verilmesi gerekirken yazılı husus açıklattırılmadan karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkeme kararının BOZULMASINA,

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

14.06.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11786, Karar No: 2023/20456, Tarih: 05.07.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/11786 E.  ,  2023/20456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/548 E., 2016/43 K.

SUÇ : Hakaret

SUÇ TARİHLERİ : 02.09.2014 – 08.09.2014

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Ulusal Yargı Ağı Projesi Bilişim Sistemi'nden alınan güncel nüfus kaydına göre katılan ...'nun hükmün temyizinden sonra 11.03.2017 tarihinde öldüğü, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı ve vekalet ilişkisinin sona erdiği, mirasçıların katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları bulunduğundan, katılan ...'nun yasal mirasçıları belirlenerek, katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılma haklarının bulunduğu hususunu içeren açıklamalı davetiye ile gerekçeli kararın yasal mirasçılara tebliğ edilmesi gerektiği anlaşılmakla, gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde katılan yasal mirasçılarına tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 05.07.2023 tarihinde karar verildi.