muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/33226, Karar No: 2018/19861, Tarih: 19.11.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/33226 E.  ,  2018/19861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Tehdit suçuna ilişkin olarak, sanığın savunmalarında, bıçakla tehdit suçlamasını kabul etmemesi, mağdur ...'in yargılama aşamasında sanık tarafından tehdit edilmediğini beyan etmesi, duruşmada dinlenen üç ayrı tanığın da sanığın bıçak çektiğine ilişkin anlatımlarının olmaması, olaydan hemen sonra yakalanan sanığın yapılan üst aramasında suç unsuruna rastlanmaması karşısında; dosyadaki tüm beyanların ve delillerin yöntemince tartışılıp irdelenerek, hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı da açıklanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2)Kasten yaralama suçuna ilişkin olarak, sanığın savunmalarında mağdur ...'e yalnızca kafa attığını belirtmesi, dosya içerisinde yer alan adli raporda mağdur ...'in yaralanmasına ilişkin olarak, "sağ el avuç içinde yaklaşık 2 cm çapında dermisi 1 mm geçmiş bıçak kesisi" olduğunun tespit edilmesi ve mağdurun beyanlarında bıçakla yaralandığına ilişkin anlatımın bulunmaması ve tanık ...'un, Van Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2010/6853 soruşturma sayılı dosyasında, 21/06/2010 tarihinde verdiği beyanda, "karşı gruptan uzun saçlı bir şahıs bana ve arkadaşım Ömer'e bıçak gösterdi" şeklindeki anlatımı karşısında; sanığın mağduru, bıçakla ne şekilde yaraladığı tartışılıp açıklanmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında TCK'nın 86/3-e maddesi uygulanması,

3)Kabule göre de;

a)Mahkemece sanığın müştekilere bıçak göstermek suretiyle, tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında; eylemin TCK'nın 106/2-a kapsamında silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 106/1-1. cümlesinden mahkumiyet hükmü kurulması,

b)Sanığın savunmalarında ilk olarak mağdur ...'in kendisine hakaret ettiğini beyan etmesi karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanma olanağının tartışılmaması,

c)Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,

c)Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 19/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1821, Karar No: 2016/13449, Tarih: 28.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1821 E.  ,  2016/13449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketlerinin, düzenledikleri faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100.00 TL bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; 16/11/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 11.447.12 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... yönünden davanın husumet yokluğundan reddine, davalı ... yönünden, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi Ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17.maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-)Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16609, Karar No: 2015/8032, Tarih: 15.12.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/16609 E.  ,  2015/8032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza

Suç : Kasten yaralama, suç üstlenme, hakaret, mala zarar verme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 1- Sanık .... hakkında; a- TCK’nın 270/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet b- TCK’nın 125/1-4, 129/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (700 TL Adli para cezası) c- TCK’nın 86/2, 29, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (1800 TL Adli para cezası) 2- Sanık ... hakkında; a- TCK’nın 86/2, 86/3-e, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (3600 TL Adli para cezası) b- TCK’nın 179/3, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet, temyizin reddi c- TCK’nın 86/2, 29, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet, temyizin reddi (1800 TL Adli para cezası) d- TCK’nın 151/1, 29, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet, temyizin reddi (1800 TL Adli para cezası) e- TCK’nın 125/1-4, 129/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet, temyizin reddi (700 TL Adli para cezası) 3- Sanık ... hakkında;

a- TCK’nın 125/1-4, 129/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (700 TL Adli para cezası) b- TCK’nın 86/2, 29, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (1800 TL Adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar hakkında hakaret, katılana yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında mala zarar verme suçlarından hükmolunan adli para cezalarının miktarı ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesindeki temyiz sınırı karşısında, hükümlerin kesin olması nedeniyle katılan vekilinin anılan hükümlere yönelik temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında mala zarar verme, katılana yönelik hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin kararların incelenmesinde;

Hükümlerin kesin olması nedeniyle temyiz talebinin reddine dair kararlar usul ve yasaya uygun bulunduğundan sanığın anılan kararlara karşı yaptığı başvurunun reddiyle yerel mahkemenin redde ilişkin kararlarının ONANMASINA,

3- Sanık... hakkında suç üstlenme, sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve mağdur ... yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17079, Karar No: 2012/18428, Tarih: 28.05.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/17079 E.  ,  2012/18428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1918 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Eşya sahibi ...'nın temyizine yönelik incelemede;

02/06/2008 tarihinde tebliğ edilen hükmü yasal süresinden sonra 10/06/2008 günü temyiz etmiş bulunan eşya sahibi ...'nın temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- ...'ün temyizine yönelik incelemeye gelince;

1-Müsaderesine karar verilen bizatihi kaçak olan otomobilin model yılı, şasi ve motor numaralarının gerekçeli kararda hatalı gösterilmesi,

2-Kaçak otomobilin müsaderesine karar verilirken 5607 sayılı Kanunun 13. maddesinin yollamasıyla 5237 sayılı TCK.nun 54/4. maddesi yerine hüküm tarihinde yürürlükte olmayan 4926 sayılı kanunun 31/son maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

3-Yargılama giderlerinin, kaçak olduğu anlaşılan otomobili yurtdışından getiren ...'ten alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı, ...'ün temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, dava konusu 42 KC 124 plakalı 1985 model, 10292212062004 motor ve WDB1240201A037679 şasi numaralı mercedes marka kaçak otomobilin karar tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Yasa'nın 13.maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK.nun 54/4.maddesi uyarınca müsaderesine, yargılama giderlerinin, kaçak olduğu anlaşılan otomobili yurtdışından getiren Osman Gök'ten alınmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8657, Karar No: 2022/4795, Tarih: 22.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/8657 E.  ,  2022/4795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.12.2021 tarih, 2021/69-606 Esas ve Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, 1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makineleri Hakkında Kanun kapsamına giren alet ve makinelerle kumar oynatılması halinde hem TCK'nın 228. maddesinde düzenlenen kumar oynanması için yer ve imkan hazırlama suçu hemde 1072 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının birlikte oluşacağı 06.04.2016 tarihli tutanak içeriğine göre sanığın tombala makinesiyle kumar oynattığının tespit edildiği gözetilerek sanık hakkında dava zamanaşımı süresi içinde 1072 sayılı yasaya aykırılık suçundan karar verilmesi mümkün görülmüş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/8. madde ve fıkrasına göre basit yargılama usulünün uygulanamayacağı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan mahkumiyetin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde yapılan lehe değişiklik ile uzlaşmaya tabi hale getirilmiş ise de, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun,

yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın suç işlemediğine yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.03.2022 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(K.D)

KARŞI OY

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun,

yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın suç işlemediğine yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.03.2022 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(K.D)

KARŞI OY

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makineleri hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makineleri ve benzerlerini bulundurmak veya "çalıştırmak" veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinesi "çalıştırmak" suretiyle tombala oynatılması eyleminde 5237 sayılı TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan "işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır" hükmü karşısında iddianamede tombala makinesi çalıştırılmak suretiyle kumar oynanması için yer sağlandığının iddia edilmesi de dikkate alınarak sanığın özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1. ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan hüküm kurulması bozmayı gerektirdiğinden sayın çoğunluğun kararına iştirak edilmemiştir. 22.03.2022
Yargıtay — Esas No: 2008/918, Karar No: 2008/338, Tarih: 16.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/918 E.  ,  2008/338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tuzla İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 16.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3135, Karar No: 2014/5407, Tarih: 26.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/3135 E.  ,  2014/5407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2013/633-2013/842

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının temyizine ilişkin dilekçenin reddini mutazammın 12.12.2013 tarih, 2013/31372 Esas - 2013/39634 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Uyuşmazlık konusu miktarın kesinlik sınırının üstünde olması nedeniyle mahkeme kararının temyizi kabil olduğu anlaşılmakla Dairemizin 12.12.2013 tarih ve 2013/31372 Esas - 2013/39634 Karar sayılı kararının kaldırılmasına oybirliği ile karar verildi, temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi;

Borçlunun icra mahkemesine başvurusu; hakkında yapılan genel haciz yolu ile takipte ödeme emrine ilişkin tebligatın usulsüzlüğü şikayeti ile usulsüz tebliğ neticesinde yapılan hacizlerin iptali ve borca itiraz niteliğindedir.

Hukuk Genel Kurulunun 5.6.1991 tarih ve 1991/12-258 Esas - 1991/344 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere; "...usulsüz tebliğ işlemini öğrenen muhatabın bu tebliği öğrendiği tarihten itibaren yedi gün içinde şikayet yolu ile tebligatın usulsüzlüğünü icra mahkemesi önüne getirmesi gereklidir".

Somut olayda borçlu, takibe 31.05.2013 tarihinde muttali olduğunu bildirdiğinden ve bu tarihten itibaren İİK'nun 16/1.maddesi gereğince yedi gün içinde icra hukuk mahkemesinde usulsüz tebligat şikayetinde bulunmadığından usulsüz tebligat şikayetinin süreden reddi ve takibin kesinleşmesi ile borçlu hakkında haciz yapılmasında bir usulsüzlük bulunmadığından hacze ilişkin şikayetin de bu nedenle reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değil ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24,30 TL onama harcının mahsubuna bakiye 0,90 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üçere, 26.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11827, Karar No: 2018/6335, Tarih: 16.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11827 E.  ,  2018/6335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 16/04/2015 gün ve 2013/504 - 2015/254 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire'nin 08/06/2016 gün ve 2015/11293 - 2016/6341 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kooperatife ait binada 19/05/2011 tarihinde meydana gelen deprem neticesinde hasar meydana geldiğini, söz konusu binanın zorunlu deprem sigortalı olduğunu, meydana gelen hasar müvekkili kooperatif tarafından ...'a bildirildiğini, ... tarafından müvekkili kooperatif hesabına 17.804,23 TL hasar tazminatı havalesi yapıldığını, müvekkili tarafından ... Üniversitesi İnşaat Mühendisi bölümüne tanzim ettirilen ön hasar tespit raporuna göre binanın güçlendirilmesi gerektiği, maliyetinin 128.318,43 TL, yeni maliyetinin 262.987,20 TL %48,80'ine tekabül etmesi bunun da %40 olan kabul edilebilir sınırın üzerinde olması sebebiyle ekonomik olmayacağı yönünde rapor tanzim edildiğini ileri sürerek davalı kurum tarafından ödenen 17.804,23 TL hasar tazminatının mahsubundan sonra geriye kalan 245.182,97 TL hasar tazminatının hasar tarihinden itibaren reeskont faiz oranından işletilecek faiziyle birlikte tahsiline ve yargılama masrafları ile vekalet ücretinin davalı yan üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine kararın Dairemizce davalı yararına vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Dava, zorunlu deprem sigorta poliçesine dayalı hasar bedelinin tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece ... Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi ile ... Mühendislik ve Akademi 43 Mühendislik firmaları tarafından hazırlanan raporlar ve yaklaşık maliyetlerin poliçe kapsamında teminat altına alınan depremin binada doğrudan neden