muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12842, Karar No: 2023/13534, Tarih: 02.10.2023

Uyuşmazlık, işyerinde uygulanan toplu ... sözleşmeleri uyarınca davacının davacının ücretinin doğru olarak belirlenip belirlenmediği ile buna bağlı olarak fark ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk,

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 02.11.2011 tarihli ve 28103 mükerrer sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 666 sayılı KHK'nın 1 inci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya aşağıdaki ek madde eklenmiştir:

“EK MADDE 9- Aylıklarını 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile 2914 sayılı Yükseköğretim Personel Kanununa göre almakta olan personele, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (II) sayılı Cetvele dahil pozisyonlarda istihdam edilen sözleşmeli personele, subay, sözleşmeli subay, astsubay, sözleşmeli astsubay, sözleşmeli subay ve astsubay adayları ile uzman jandarma ve uzman erbaşlara, mali haklar kapsamında yapılan her türlü ödemeler dahil almakta oldukları toplam ödeme tutarı dikkate alınmak suretiyle aynı veya benzer kadro ve görevlerde bulunan personel arasındaki ücret dengesini sağlamak amacıyla, en yüksek Devlet memuru aylığına (ek gösterge dahil), ekli (I) sayılı Cetvelde yer alan kadro ve görev unvanlarına karşılık gelen oranların uygulanması suretiyle hesaplanan tutarda ek ödeme yapılır.

Ek ödemeye hak kazanılmasında ve bu ödemenin yapılmasında aylıklara ilişkin hükümler uygulanır. Bu maddeye göre yapılacak ek ödeme damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz ve ilgili mevzuatı uyarınca ödenmekte olan zam, tazminat, ödenek, döner sermaye ödemesi, ikramiye, ücret ve her ne ad altında olursa olsun yapılan benzeri ödemelerin hesabında dikkate alınmaz.

Birinci fıkra kapsamına giren personelden; 4/1/1961 tarihli ve 209 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin ikinci fıkrası, 4/11/1981 tarihli ve 2547 sayılı Kanunun 58 inci maddesinin (c) ve (f) fıkraları ve 14/4/1982 tarihli ve 2659 sayılı Kanunun 30 uncu maddesi kapsamında döner sermayeden ek ödeme yapılan personele, 27/7/1967 tarihli ve 926 sayılı Kanunun ek 17 nci maddesinin (Ç) fıkrası uyarınca sağlık hizmetleri tazminatı ödenen personele, 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Kanunun 221 inci maddesi, 16/5/2006 tarihli ve 5502 sayılı Kanunun 28 inci maddesinin sekizinci fıkrası ve 663 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 28 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ödeme yapılan personele, sözkonusu mevzuat hükümlerine göre ödeme yapılmaya devam olunur ve bunlara bu maddeye göre ayrıca ek ödeme yapılmaz. Bu fıkra kapsamında yer alan idarelerin döner sermaye saymanlık hizmetlerini yürüten personele sözkonusu mevzuat uyarınca döner sermaye gelirlerinden herhangi bir ödeme yapılmaz.

Birinci fıkra kapsamına giren personelden; 21/12/1967 tarihli ve 969 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin son fıkrasında öngörülen ödemelerden yararlananlara, birinci fıkraya göre ödeme yapılmaz. Ancak üretimi teşvik primi ödenen personele, ödemenin yapıldığı tarih ile bir sonraki yılda yapılacağı tarih arasındaki dönemde birinci fıkra uyarınca kadro veya pozisyon unvanları için ödenmesi öngörülen ek ödemenin toplam net tutarı, anılan 3 üncü maddeye göre ödenen üretimi teşvik priminin net tutarına ulaştığı tarihten itibaren birinci fıkraya göre ödeme yapılmaya başlanır.

Birinci fıkra kapsamına giren personelden; kurumlarınca bir kadroya kurum içinden veya kurum dışından vekalet ettirilenlere, vekaletin 657 sayılı Kanunun 86 ncı maddesine istinaden yapılmış ve bu hususun onayda belirtilmiş olması, vekalet görevinin Bakanlar Kurulu kararı veya müşterek karar ile atama yapılması gereken kadrolar için ilgili bakan, diğer kadrolar için asili atamaya yetkili amir tarafından verilmesi, vekalet eden personelin asaleten atanmada aranan tüm şartları (asaleten atanmada sınav şartı aranılan kadrolar için bu sınavlara girebilme hakkının elde edilmiş olması dahil) taşıması kaydıyla vekalet ettikleri kadro için öngörülen ek ödemenin asli kadroları için öngörülen ek ödemeden fazla olması halinde, aradaki fark, vekalet görevine başlanıldığı tarihten itibaren ve bu görev fiilen yapıldığı sürece ödenir. Ancak, mehil müddeti, yıllık izin, mazeret izni, hastalık ve refakat izni, geçici görev, vekalet, görevden uzaklaştırma, hizmet içi eğitim, seminer ve kurs nedenleriyle görevlerinden ayrılanlara vekalet edenlere bu şekilde ödeme yapılmaz.

Ücret ve tazminatları ek 10 uncu maddeye göre ödenenlere, 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kanuna ekli (III) sayılı Cetvelde sayılan düzenleyici ve denetleyici kurumlarda görev yapan personele ve bir kadroya açıktan vekil olarak atananlara bu madde uyarınca ek ödeme yapılmaz.

Bu maddeye göre yapılacak ek ödeme, bu maddenin yürürlük tarihinden önce hakları şahıslarına bağlı olarak saklı tutulanlar için şahsa bağlı haklardan sayılmaz ve ilgili mevzuatı uyarınca fark tazminatı uygulamasından yararlanan personel bakımından önceki kadro veya pozisyonun ücretinin artırılması sonucunu doğurmaz. Bu ek ödeme, fark tazminatı uygulamasından yararlanan personel hakkında, yukarıdaki hükümler esas alınarak ilgililerin yeni kadrolarına ilişkin mali haklarının belirlenmesinde fark tazminatı hesabında dikkate alınmak suretiyle uygulanır.

Kültür ve Turizm Bakanlığının, Sağlık Bakanlığının, ... Kamu Hastaneleri Kurumunun ve Meteoroloji Genel Müdürlüğünün ... teşkilatı personeli ile Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı, ... ... Sağlığı Kurumu, Karayolları Genel Müdürlüğü, Orman Genel Müdürlüğü ve Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü personeline bu madde uyarınca yapılan ek ödemeler döner sermaye bütçelerinden yapılır. Devletin mali imkanlarını gözönünde bulundurmak suretiyle merkezi yönetim kapsamındaki kamu idarelerinde istihdam edilen personele bu madde uyarınca yapılan ek ödemenin tamamını veya bir kısmını teşkilat yapısı esas alınarak merkezi yönetim bütçesinden veya döner sermayesi bulunan kurumlar için döner sermaye bütçesinden yaptırmaya Maliye Bakanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu yetkilidir.

Kadro karşılığı sözleşmeli personel ile 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (II) sayılı Cetvele dahil pozisyonlarda istihdam edilen sözleşmeli personel hariç olmak üzere, çeşitli statülerde istihdam edilen sözleşmeli personele, çalıştıkları birim ve bulundukları pozisyon unvanı itibarıyla aynı veya benzer unvanlı memur kadrosunda çalışan, hizmet yılı ve öğrenim durumu aynı olan emsali personel için belirlenmiş olan ek ödeme oranını aşmamak üzere, statüleri ile mali haklar kapsamında yapılan her türlü ödemeler dahil almakta oldukları toplam ödeme tutarları gibi kriterler birlikte veya ayrı ayrı dikkate alınarak bu madde hükümleri çerçevesinde ek ödeme yapılıp yapılmayacağını, yapılacak ek ödeme oranını sözleşme ücreti ile ilişkilendirilmeksizin belirlemeye, Maliye Bakanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu yetkilidir. Bu ödeme tutarı damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve sigorta prim kesintisine tabi tutulmaz.

Bu maddenin uygulamasına ilişkin olarak ortaya çıkabilecek tereddütleri gidermeye ve uygulamayı yönlendirmeye Maliye Bakanlığı yetkilidir."

3. Dairemizin 30.....2022 tarihli ve 2022/6941 Esas, 2022/8605

Karar sayılı ilâmının ilgili kısmı şöyledir.

"... davacının 666 sayılı KHK uyarınca 375 sayılı KHK'ya eklenen ek 9 uncu madde uyarınca kamu görevlilerine ödenmesi öngörülen ek ödemelerden yararlanması mümkün değildir.

..."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11182, Karar No: 2019/4269, Tarih: 19.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/11182 E.  ,  2019/4269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar ... ile ... hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmaması suretiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

2-Dosya kapsamına göre; eylemin saat 19:55-20:15 arasında gerçekleştiği, suç tarihinde güneşin 17:15’de battığının ve TCK'nın 6/1-e maddesi gereğince gecenin 18:15’de başladığının anlaşılması karşısında, eylemin gece gerçekleştirildiğinin kabulü ile suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Müştekinin hazırlık aşamasında alınan ifadesinde suça konu bir çift ... marka spor ayakkabının değerinin 175 TL olduğunu söylediği, ancak müştekinin bu beyanı dışında olaydan hemen sonra yakalanan suça sürüklenen çocuklardan ...'un ayağında ele geçirilerek müştekiye teslim edilen ayakkabının ikinci el değerinin ne kadar olduğuna ilişkin herhangi bir araştırmanın yaptırılmadığının anlaşılması karşısında, ayakkabının değer tespitinin yaptırılarak, sonucuna göre değerinin az olması halinde suça sürüklenen çocuklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin karar yerinde tartışmasız bırakılması,

4-TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca, işlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkum edilen kişinin cezası ertelenebilir, bu sürenin üst sınırı fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olan kişiler bakımından ise “üç yıldır”. Bu nedenle her üç suça sürüklenen çocuk hakkında sonuç ceza itibariyle 3 yıldan az hapis cezasına hükmedildiği halde, “ceza miktarı dikkate alındığında” şeklindeki yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından suça sürüklenen çocukların kazanılmış haklarının korunmasına, 19.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9414, Karar No: 2012/16683, Tarih: 13.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/9414 E.  ,  2012/16683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın ipoteğin kaldırılması isteminden kaynaklanmasına, Bankacılık Hukukundan kaynaklanan bir uyuşmazlık bulunmamasına, ipoteğin fekki isteminin temelinde harici satış sözleşmesine dayalı tapu iptal ve tescil davasına dayanmış olmasına göre temyiz incelemesi yapma görevi Yargıtay Yüksek 14.Hukuk Dairesine ait olmaktadır. Ancak anılan dairece de görevsizlik kararı verildiğinden temyiz incelemesi yapmakla görevli Dairenin tayini için dosyanın Yüksek 1.Başkanlığa gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek 1.Başkanlığa sunulmasına, 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4860, Karar No: 2013/6109, Tarih: 11.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/4860 E.  ,  2013/6109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/75220

MAHKEMESİ : Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 29/06/2010, 2010/61 (E) ve 2010/225 (K)

SUÇ : Hakaret, kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık Yasin hakkında mağdur Ali'ye yönelik hakaret suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar CMK'nun 231/12 maddesi gereğince itiraza tabi olduğundan itirazın incelenmesi için dosyanın mahalline iadesine karar verilmiştir.

2- Mağdur Yasin'in, sanık Ali yönünden davaya katılmak istemediğini beyan ettiği ve CMK.nun 242 maddesi uyarınca katılan sıfatını almadığı anlaşılmakla, sanık Ali hakkında kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan hükme yönelik olarak mağdur Yasin vekilinin yapmış olduğu temyiz isteminin CMUK.nun 317 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ali'nin mağdur Yasin’e karşı eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebebi dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

A- Mağdur Ali hakkında Çorum Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 29.10.2009 tarihli raporda; sağ kol, sol baldır ve göbekte 3 adet kesi olduğunun, yaralanmasının şahsın yaşamını tehlikeye soktuğunun. Çorum Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 22.12.2009 tarihli raporunda sol bacak ve sağ elde duyu kusuru bulunduğu ve yaralanmasının şahsın yaşamını tehlikeye soktuğunun açıklandığı, ancak sözkonusu yaralanmanın batına veya göğse nafiz olup olmadığı, herhangi bir iç organ ya da damar yaralanması meydana getirip getirmediği, ne suretle yaşamsal tehlike yarattığı hususlarında değerlendirmede bulunulmadığının anlaşılması karşısında, mağdur hakkında düzenlenen tedavi evrakları, film ve grafiler, Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek, TCK.nun 86 ve 87. maddeleri kapsamında rapor aldırdıktan sonra sanığın eylemine nitelik verilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz raporlara dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

B- Mağdurun sanığa hakaret etmesinden ibaret haksız tahrik oluşturan eylemi nedeniyle, 5237 sayılı TCK.nun 1/4'den 3/4'e kadar indirim öngören 29. maddesinin uygulanması sırasında, daha makul oranda indirim yapılması yerine, 2/5 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini.

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 11/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5129, Karar No: 2020/5162, Tarih: 06.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/5129 E.  ,  2020/5162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, ... Bankası ... Şubesinin davacı şirketçe sigortalandığını, poliçe vadesi içinde 28/02/2011 tarihinde mülkiyeti davalıya ait taşınmazdaki pis su tesisatından akan suların şubeye girmesi neticesinde su hasarı meydana geldiğini, hasar nedeniyle sigortalısına 8.312,00 TL hasar ödendiğini, ödenen tazminat sebebiyle TTK'nun 1301. maddesi gereğince sigortalısının haklarına halef olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 8.312,00 TL tazminatın 28/02/2011 tarihinden itibaren hesaplanacak avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, hasarın fahiş olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 27.10.2016 gün ve 2014/5713 E. 2016/9457 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan delillere göre; davacının sigortalısı olan kiracının meydana gelen dahili su nedeniyle kiraya verene herhangi bir bildirimde bulunmaksızın doğrudan davacı ... şirketine başvuruda bulunarak ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediğinin anlaşıldığı, davacının da kiracı sigortalısının halefi olması sebebiyle aynı haklara sahip olduğu gerekçesi ile davacının davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesi kapsamında ödenen bedelin rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Dava, işyeri sigorta poliçesi kapsamında ödenen bedelin rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Her ne kadar, yerel mahkemece; taraflar arasındaki kira sözleşmesinin 16. maddesinde kiralananda meydana gelen hasar, arıza ve kusurlar nedeniyle kiracının öncelikle kiraya verene yazılı bildirimde bulunması, kiraya verenin kusuru gidermek için harekete geçmemesi halinde kiracının onarımı gerçekleştirebileceği ve masrafları kiraya verenden tahsil edebileceğinin düzenlendiği, somut olayda, davacının sigortalısı olan kiracının meydana gelen dahili su nedeniyle kiraya verene herhangi bir bildirimde bulunmaksızın doğrudan davacı ... şirketine başvuruda bulunarak ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediğinin anlaşıldığı, davacının da kiracı sigortalısının halefi olması sebebiyle aynı haklara sahip olduğu gerekçesi ile davacının davasının reddine karar verilmiş ise de; kira sözleşmesinin anılan hükmü temerrüt bakımından önem arz etmekte olup davanın bu nedene dayalı olarak reddedilmesi yerinde değildir. Bozma öncesi bilirkişilerce yapılan tespit sonucu pis su giderinin hangi daireden atılan nesne ile tıkandığı tespit edilemez ise de bununla birlikte tesisatın eski olması nedeni ile zamanla küçük nesneler hatta yağ ve sabun artıkları nedeni ile de tıkanma olabileceği belirlenmiş olmakla, bu hususun binanın mufazasındaki kusur olarak kabul edilmesi gerektiği, bina maliki olan davalının bu nedenle meydana gelen zarardan kusursuz olarak sorumluluğu bulunduğu göz önünde bulundurularak değerlendirilme yapılması gerektiği ve yine davalıya ait taşınmazda uzun süreden beri kiracı olan dava dışı sigortalı Bankanın da meydana gelen zararın artmasında müterafik kusuru varsa bu husus da araştırılmak suretiyle oluşacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 06.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4229, Karar No: 2019/10390, Tarih: 02.07.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/4229 E.  ,  2019/10390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ...’ın sevk ve idaresindeki, diğer sanık ...’in ikinci kaptan olduğu, sanık ...’ün ise muavin olduğu araçta yapılan aramada, otobüsün tuvalet olarak kullanılan boşluk bölümü, arka beşli koltuk üzerinde tavan kısmında bulunan havalandırma boşluğu sağ ve sol kapakları içerisi, orta kapı merdiven kısmının altında bulunan ve bagaj içerisinde kapağı bulunan boşluk bölme, ön sağ kapı üzerinde bulunan torpido gözü de olmak üzere pek çok yerinde muhtelif markalarda 3660 paket kaçak ve bandrolsüz sigara ile 3019 paket (21655 adet) olmak üzere kaçak ve bandrolsüz puronun ele geçirildiği anlaşılmakla, kaçak sigara ve puroların koltuk üzerlerinde dahi mevcut olduğu, ele geçirildiği yerler ve miktar itibarı ile otobüs kaptanlarının sigara ve purolardan haberleri olmadığına ilişkin savunmalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğu ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğu gözetilmeksizin mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine hükmedilmesi,

2- TCK'nin 61. maddesinde cezanın belirlenmesinde izlenecek yöntem düzenlenmiştir. Temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı ile failin güttüğü amaç ve saik göz önünde bulundurulacak, aynı Kanun’un 3/1. maddesindeki ''Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.'' şeklindeki düzenleme de gözetilerek ilgili kanun maddesinde yer alan cezanın alt ve üst sınırları arasında bir ceza takdir edilecektir.

Hapis veya adli para cezasını seçenek yaptırım olarak öngören hallerde de suçlunun kişiliği dikkate alınacak ve bu bakımdan da failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları,cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri ve ekonomik durumu göz önünde bulundurularak cezalardan hangisinin tercih edildiği belirtilecektir.

Takdir hakkının nasıl kullanıldığı da dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçelerle açıklanıp gösterilecektir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin süreklilik arz eden kararlarında vurgulandığı gibi kanun koyucu tarafından öngörülen yaptırım ile ulaşılmak istenen amaç arasında da “ölçülülük ilkesi” gereğince makul bir dengenin bulunması gözetilecektir.