muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13234, Karar No: 2017/12593, Tarih: 25.09.2017

Mahkemece; davalı şirketin, elektrik abonesi olan davacı şirketten dava konusu kayıp-kaçak bedeli tahsil etmesinin yasal olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür.Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2042, Karar No: 2012/19510, Tarih: 06.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/2042 E.  ,  2012/19510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından başlatılan ilamlı takibe karşı borçlu vekilinin, dayanak ilama aykırı olarak şahsi münasebete ilişkin  takip başlatıldığını belirterek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetin kısmen kabulü ile icra emrinin kısmen iptaline  karar verildiği görülmektedir.

Takip dosyasının incelenmesinde, Bakırköy 7.Aile Mahkemesinin 09/06/2009 tarih ve 2008/724 E.-2009/390  K.sayılı kararına istinaden, borçluya örnek 3 nolu icra emrinin gönderildiği görülmektedir. Öncelikle, ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Hüküm fıkrasında, müşterek çocuk İrem'in 10 yaşına kadar baba ile arasında şahsi ilişkinin tesisi bakımından “her ayın birinci ve üçüncü haftası Cumartesi günü sabah 09.00'dan akşam 17.00'ye kadar, ayrıca dini bayramların ikinci günü sabah 09.00'dan akşam 17.00'ye kadar” baba yanında kalmak sureti ile görüşme günü tayinine karar verildiği görülmektedir.

Bu durumda mahkemece, takip dayanağı ilam doğrultusunda icra emrinde yer alan "pazar" kelimesinin de iptaline ve icra emrinin bu şekilde düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir,

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16303, Karar No: 2010/29191, Tarih: 07.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/16303 E.  ,  2010/29191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçluya ödeme emri tebliği üzerine adı geçenin yasal sürede icra mahkemesine başvurarak, imzaya itiraz ettiği anlaşılmaktadır.

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK.nun 170.maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK.nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise, “imza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309.maddesinin 2, 3 ve 4.fıkraları ve 310, 311 ve 312.maddeleri hükümleri uygulanır.” hükmü yer almaktadır. Anılan hükümde atıf yapılan  HUMK.nun 308 ve devamı maddelerinde imza inkarı halinde mahkemece yapılacak usuli işlemler düzenlenmiş, 309.maddesinin 2,3 ve 4.fıkralarında aynen, “Ehlihibre vasıtasıyla tahkikata karar verildiği takdirde, medarı tatbik olacak yazı ve ehlihibrenin tahkikatı icra edeceği gün hakim tarafından  tayin olunur. Mahkeme, bu bapta, ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı, tatbike esas addedebilir. Tatbike esas ittihaz olunabilecek evrak olmadığı veyahut olup da derecei kifayede bulunmadığı takdirde ehlihibre tarafından terkip olunacak ibarelerle münkir olan kimseye yazı yazdırılarak tatbikat icra olunur.”düzenlemesi yer almıştır.

Görüldüğü üzere, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunmazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilmez ise, borçlunun duruşmada alınan medarı tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır.

Ayrıca, yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Ayrıca, yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Somut olayda, mahkemece, borçlu vekiline, borçluya ait imzaların bulunduğu resmi yerleri bildirip buralardaki belge asıllarının celbi konusunda masraf verip müzekkere yazdırması için kesin süre verildiği ve kesin süreye riayet edilmediği nedeniyle davanın reddine karar verildiği görülmektedir. Senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti senet elinde olup, takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir.(HGK.nun 26/04/2006 tarih ve 2006/12-259 esas - 2006/231 sayılı kararı) Bu nedenle, yukarıda açıklanan şekilde borçluya kesin süre verilmek suretiyle sonuca gidilemez.

O halde, mahkemece, borçlunun imzaya itirazı yukarıda açıklandığı üzere yöntemince incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu itirazının reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Kabule göre de; Borçlunun imzaya itirazı üzerine mahkemece icra takibinin İİK'nun 170/2. maddesine göre geçici olarak durdurulmasına karar verilmediği ve imza incelemesi yapılmadığı halde, istemi reddedilen borçlu aleyhine İİK'nun 170/3.maddesine aykırı şekilde icra inkar tazminatına hükmedilmesi de doğru değildir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/205, Karar No: 2022/5241, Tarih: 16.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/205 E.  ,  2022/5241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, nitelikli kasten öldürmeye azmettirme, nitelikli kasten öldürmeye yardım etme.

HÜKÜMLER : A)Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/10/2020 tarih, 2017/236 Esas ve 2020/238 Karar sayılı kararı ile;

1)Sanıklar ..., ... haklarında maktul ...'e yönelik "nitelikli kasten öldürmeye azmettirme" suçundan ayrı ayrı 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine,

2)Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında maktul ...'e yönelik "nitelikli kasten öldürmeye yardım etme" suçundan ayrı ayrı 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine,

3)Sanıklar ... ve ... haklarında maktul ...'e yönelik "nitelikli kasten öldürme" suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a-b, 53 ve 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile mahkumiyetlerine,

4)Sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik "nitelikli kasten öldürme" suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a-b, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile mahkumiyetine,

5)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...'e yönelik "nitelikli kasten öldürmeye yardım etme" suçundan 5237 sayılı TCK' nin 82/1-a-b, 39/1-c, 31/3, 62 ve 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine,

B)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/04/2021 tarih, 2021/35 Esas ve 2021/674 Karar sayılı kararı ile;

1)Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında verilen beraat hükümleri ile sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden; 5271 sayılı CMK'nin 280/1-a maddesi gereğince "istinaf başvurusunun esastan reddine",

2)Sanık ... hakkında kurulan hükmün ise, 5271 sayıl CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 81/1-a-b, 29, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 22 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/04/2021 tarih, 2021/35 Esas ve 2021/674 Karar sayılı kararının, sanıklar , ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, katılan ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanıklar ..., ..., suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve katılan ... vekilinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar ..., ..., suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve katılan ... vekilinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar ..., Naciye haklarında maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye azmettirme suçu yönünden sanıklara isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a-b-h, 38. maddelerinde düzenlenen "nitelikli kasten öldürmeye azmettirme" suçu ve sanıklar ..., ..., ... haklarında maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçu yönünden sanıklara isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a-b-h, 39. maddelerinde düzenlenen "nitelikli kasten öldürmeye yardım etme" suçu için yasada öngörülen hapis cezalarının üst sınırının on yıldan fazla olması nedeniyle ilk derece mahkemesince verilen "beraat" hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi gereğince temyizi kabil olduğu ve sanıklar ..., ... hakkında maktul ...'a yönelik "nitelikli kasten öldürme", suça sürüklenen çocuk Metine hakkında maktul ...'a yönelik "nitelikli kasten öldürmeye yardım etme" suçlarından hükmedilen hapis cezalarının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre; sanık ...'in istinaf duruşmasında covid temaslı olduğu için cezaevi SEGBİS salonunda hazır edilemediğinden savunmasının alınamadığı, müdafiinin de sağlık sebebi ile mazaret dilekçesi verdiği gözetilmeden, adı geçen sanık ve müdafinin yokluğunda karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirdiğinden sanıklar Salim, Muzaffer, ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiileri, katılan ... vekilinin temyiz talepleri bu itibarla kısmen yerinde görülmekle; diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin tebliğnameye uygun düşünce ile BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-b maddesi gereğince “İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesine" gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/06/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3345, Karar No: 2021/11495, Tarih: 14.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3345 E.  ,  2021/11495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca faiz, harç ve vekalet ücretine yönelik hükümler yönünden düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereğince, faiz, harç ve vekalet ücretine yönelik hükümler yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Tekirdağ ili, Süleymanpaşa ilçesi, Yeniköy mahallesi 346 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabul edilerek 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereğince faiz ve harca yönelik hükümleri yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Her ne kadar Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirse de, ilk derece mahkemesince verilen karar aleyhine davalı tarafça istinaf yoluna başvurulmadığının gözetilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin 2019/1134 Esas ve 2020/1776 Karar sayılı ilamına ayrı bir bent olarak (Davacı idare kendisini vekille temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hesaplanan 4.080,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı idareye verilmesine) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 14/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/666, Karar No: 2015/42413, Tarih: 08.07.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/666 E.  ,  2015/42413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2014

NUMARASI : 2011/222 (E) ve 2014/294 (K)

SUÇLAR : Yağma, Hürriyeti kısıtlama

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Onama

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar R.. K.. ve O.. A.. savunmanı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle, soruşturma ve kovuşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunmalar doğrultusunda duruşmalı olarak incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK’nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar R.. K.. ve O.. A.. savunmanının temyiz dilekçesinde ve duruşmada ileri sürdüğü tüm itiraz ve savunmalar bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından zorunlu savunman ücreti çıkartılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar, 08/07/2015 gününde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ....'ın katıldığı oturumda, sanıklar ve savunmanlarının yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı