muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/299, Karar No: 2024/7512, Tarih: 16.10.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraflar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili; kişisel ilişki, iştirak ve yoksulluk nafakası miktarları, kusur belirlemesi, maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı erkek vekili; davanın kabulü yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki yazılar, kararın dayandığı deliller ile kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile re'sen bakılacak kamu düzenini ilgilendiren hususlar dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, gerekçesi ile tarafların istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili; kusur belirlemesi, maddî ve manevî tazminatların reddi, yoksulluk ve iştirak nafakası miktarları, yatılı kişisel ilişki tesisinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili; davanın kabulünün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından 4721 sayılı Kanun'un 165 inci maddesinde düzenlenen akıl hastalığına dayalı olarak açılan boşanma ve fer'îleri istemine ilişkin davada boşanma davasının kabulü kararının yerinde olup olmadığı, kadın yararına nafaka ile tazminat şartlarının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediği, nafaka miktarları, baba ile ortak çocuk arasındaki kişisel ilişkinin çocuğun üstün yararına olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 165 inci ve 169 uncu maddeleri, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci, 182 nci, 324 üncü, 327 nci, 328 inci, 329 uncu, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Velâyeti davacı kadına bırakılan ortak çocuk ... 17.08.2009 doğumludur. Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun, sağlık, eğitim ve ahlak, bakımından yararları esas alınmalıdır (4721 sayılı Kanun md. 182/3). Davalı babanın dosyaya yansıyan sağlık durumu ve 4721 sayılı Kanun'un 405 inci maddesine göre kısıtlanması dikkate alındığında baba ile ilgili psikiyatri uzmanından ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasının çocuk için sakınca teşkil edip etmeyeceği, kişisel ilişki kurulmasına engel hal olmaması halinde, ilişkinin refakatçi eşliğinde olması gerekip gerekmediği araştırılmadan kurulan kişisel ilişki çocuğun menfaatine uygun bulunmamıştır. Mahkemece ortak çocuk ile baba arasında "aynı şehirde bulumaları hali" ve "ayrı şehirde bulumaları hali" için ayrı ayrı değişen ve kendi içinde çelişki oluşturacak şekilde ayrıca "anneler ve babalar gününde annenin veya babanın doğum gününde sabah saat 09.00'dan aynı gün saat 17.00'ye kadar, ortak çocuğun doğum gününde sabah saat 09.00'dan aynı gün akşam saat 17.00'ye kadar tek yıllarda babada çift yıllarda annede olmak üzere" şeklinde infazda tereddüt oluşturacak şekilde kişisel ilişki düzenlenmiştir. Günümüzdeki ulaşım araçlarının kolaylığı dikkate alındığında kişisel ilişki tesisinde aynı yer, ayrı yer ayrımı yapılması doğru olmadığı gibi infazda tereddüt oluşturacak şekilde kişisel ilişki tesisi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

3.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece 4721 sayılı Kanun'un 175 inci maddesi ve " hakkaniyet ilkesi" ile ilgili 4 üncü maddesinin de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kişisel ilişki tesisi ve yoksulluk nafakası yönlerinden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Yukarıda (3.) ve (4.) bentlerde gösterilen sebeplerle İlk Derece Mahkemesi kararının kişisel ilişki tesisi ve yoksulluk nafakası yönlerinden BOZULMASINA,

3.Davalı erkeğin tüm, davacı kadının sair temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıdaki temyiz giderinin Mustafa'ya yükletilmesine,

2.Yukarıda (3.) ve (4.) bentlerde gösterilen sebeplerle İlk Derece Mahkemesi kararının kişisel ilişki tesisi ve yoksulluk nafakası yönlerinden BOZULMASINA,

3.Davalı erkeğin tüm, davacı kadının sair temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıdaki temyiz giderinin Mustafa'ya yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran Hesna'ya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4265, Karar No: 2018/7707, Tarih: 06.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/4265 E.  ,  2018/7707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/05/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine adli yardım talebi kabul edilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 05/11/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 06/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14455, Karar No: 2017/24282, Tarih: 02.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/14455 E.  ,  2017/24282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1554, Karar No: 2024/4925, Tarih: 02.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/1554 E.  ,  2024/4925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2020/1531 E., 2021/2709 K.

SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

KARAR : Temyiz talebinin reddine dair ek karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.03.2020 tarihli ve 2019/580 esas 2020/239 karar sayılı hükmüne yönelik mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararı ortadan kaldırılarak sanığın mahkumiyetine dair verilen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 02/11/2021 Tarihli 2020/1531 Esas 2021/2709 Karar sayılı kararına karşı, sanık tarafından yapılan temyiz isteminin reddine ilişkin 13/11/2023 tarihli ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, yokluğunda verilip 14.01.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 09.11.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşıldığından İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 13/11/2023 tarihli 2020/1531 Esas 2021/2709 Karar sayılı temyiz isteğinin süre yönünden reddine dair ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7504, Karar No: 2010/7611, Tarih: 15.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/7504 E.  ,  2010/7611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/133242

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2006

NUMARASI : 2006/599

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça Konu sayacın tutuk çalıştığına ilişkin suç tespit tutanağı içeriği, 05.10.2004 tarih 11298 sayılı İstanbul Ölçüler ve Ayar Şube Müdürlüğü raporuna göre sayacın mühürleri ile oynanmış olduğu, elektrik teknisyeni E.. A..tarafından yapılan sayaç muayenesinde, sayacın kulak mühürleri ile oynanmış ve içerisinde akım uçları kısa devre yapılmış olduğunun tespit edildiği, sanığın suça konu sayacın bulunduğu dükkanı suç tarihinden 1 yıl 2 ay önce satın aldığını savunduğu ve dosyada mevcut tüketim föyüne göre suç tarihinde önce 24, 31, 29, 27, 10, 7 olan birer aylık tüketimlerin suç tarihinden sonra bariz bir artış göstererek 294, 343, 320, 215, 134, 309 olduğunun anlaşılması karşısında; eylemin sübuta erdiği gözetilmeden kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatineğ karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17124, Karar No: 2018/2602, Tarih: 21.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/17124 E.  ,  2018/2602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, ortaklığın giderilmesi davasına konu 531 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki iki katlı evin, vekil edeni ile satın aldığı kişiler ve murisleri tarafından yapıldığını açıklayarak, yapının vekil edenine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ..., ..., ..., ..., ... ve...r davacının iddiasını ispat etmesi gerektiğini beyan etmişler, diğer davalılar ise davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın aidiyetinin tespiti isteğine ilişkindir.

Somut olayda; Mahkemece, “Taşınmaz üzerinde daha önceden mevcut olan bir muhdesata yeni bölümler ilave edilmesi, oturulabilir hale getirilmesi veya mevcut muhdesatın bakım ve onarımının yaptırılması bağımsız bir muhdesat meydana getirme niteliğinde olmayıp mevcut muhdesatın daha kullanılır hale gelmesini, bir başka deyişle muhdesattan sağlanacak faydanın artmasını sağlayan işler olduğu, davacı ve tanıkları muhtesadın arzdan (zeminden) ayrı olarak 6-7 sene önce... mirasçıları tarafından davacı ... ... (...) ve eşi ... ...'e satıldığını belirtmiş iseler de muhdesatın zeminden ayrı olarak satılması mümkün olmadığı gibi resmi nitelikte yapılmayan bu tür satışların da geçerli olmadığı, kaldı ki dava konusu yapılan evin (muhdesatın) kaçak olarak yapıldığı” gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş ise de, Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli değildir.

Zira; paylı ya da elbirliği mülkiyetine konu olan taşınmazlar üzerinde bulunan muhdesat, pay sahiplerinden biri tarafından meydana getirilebileceği gibi, pay sahibinin bayii ya da miras bırakanı tarafından da meydana getirilmiş olabilir. Muhdesatın, davacı pay sahibi tarafından meydana getirilmesi durumunda, muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verileceği gibi, davacı pay sahibinin bayii ya da murisi tarafından meydana getirilmesi durumunda da muhdesatın davacıya aidiyetine karar verilmesinde bir duraksama bulunmamaktadır.

Mahkemenin de hüküm gerekçesinde vurguladığı gibi, “Davacı ve tanıkları muhtesatın 6-7 sene önce... mirasçıları tarafından davacı ... ... (...) ve eşi ... ...'e satıldığını” beyan ettiklerine göre, Mahkemece yapılması gereken iş; yukarıda yapılan açıklamalar göz önünde bulundurularak, davaya konu taşınmazın tedavüllü tapu kayıtları ve tarafların ayrıntılı nüfus kayıtlarının celbinden sonra, taşınmaz başında yapılacak keşifte, tanıklarının HMK'nun 259 ve 290/2. maddeleri gereğince dinlenmelerinin sağlanması, davaya konu muhdesatların kim tarafından ve ne zaman meydana getirildiğinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespiti ile, davacı ile muhdesatı meydana getirenler arasında ki bayiilik ilişkisinin tanıklardan sorulmak suretiyle açıklığa kavuşturulması, yapının kaçak yapılmasının ve ruhsat alınmamasının eldeki davaya bir etkisinin bulunmadığı hususu da gözetilerek, oluşacak sonuca, toplanmış ve toplanacak delillere göre hüküm tesisi iken, eksik inceleme ve araştırmayla ve yanılgılı gerekçelerle karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12353, Karar No: 2019/18877, Tarih: 24.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12353 E.  ,  2019/18877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı firmada 23/03/2004 tarihinde çalışmaya başladığını, 25/06/2014 tarihinde iş akdinin haklı veya geçerli bir neden olmaksızın tazminatsız olarak feshedildiğini, fesih nedeni ile İş Kanunundan kaynaklanan hiç bir hak ve alacağının kendisine ödenmediğini, müvekkilinin bu hususta Bursa Çalışma Bölge Müdürlüğüne şikayette bulunduğunu, davalı işyerinde asgari geçim indirimi, yol, yemek ve yılda 4 kez bir aylık ücret tutarında ikramiye uygulaması bulunduğunu, müvekkilinin 1.416,00 TL ücret aldığını, müvekkilinin 15/05/2012 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeni ile sağ bacak iç melol kırığı ve fibula kırığı meydana geldiğini, buna rağmen sürekli değişik departmanlarda yeri değiştirilerek ayakta çalışmak zorunda bırakıldığını, davalı firmanın müvekkiline psikolojik baskı uyguladığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, kötüniyet tazminatı, mobbing nedeni ile manevi tazminat, ikramiye (erzak) alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığı gibi iddia ettiği eylemlerin mobbingin unsurlarını da taşımadığını, davacının iş kazası geçirmesinin ardından gerekli tıbbi müdahalenin derhal yapıldığını, uzman bir sağlık kuruluşuna sevkinin sağlandığını, kaza sonrası işyerinde çalışmaya devam eden davacının geçici iş göremezlik ödeneği ile ücretlerini tahsil etmiş olması nedeni ile herhangi bir kaybının da bulunmadığını, davacı kendisine sağlanan tüm bu imkanlarla tedavisini sürdürmekte iken küçük çocuğunun olması ve çocuğuna bakmakta zorlanması nedeni ile ...'a eşinin ailesinin yanına gideceğini belirttiğini, işyeri yetkililerinin bu durumun sağlığı için uygun olmadığını, doktordan izin alması gerektiğini belirttiklerini, ancak davacının tedavisini yarım bırakarak ...'a gittiğini, ...'da gittiği hastanede durumunu iş kazası olarak değil de hastalık olarak belirtmesi nedeni ile iş göremezlik ödeneğinin geciktiğini, iş kazasından bu yana tüm sağlık giderlerinin müvekkili şirket tarafından karşılandığını, davacının mobbing iddiası üzerine hangi tarihlerde kimler tarafından yapıldığının açıklanmasının istendiğini, davacı herhangi bir açıklama yapmadığı gibi asılsız iddialarına devam ettiğini, bu nedenle iş akdinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, çalışma süresi taraflar arasında ihtilafsız olup, davacının 22/03/2004 - 25/06/2014 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, davacı, en son brüt 1.416,00 TL ücret aldığını iddia etmiş, dosyaya sunulan ücret bordrolarında davacının ücretinin aylık brüt 1.352,25 TL olarak belirtildiği, tüm tanıklar ödemelerin banka kanalı ile yapıldığını, elden ödeme yapılmadığını beyan ettiği, buna göre bordrolardaki ücrete itibar edilmiş, davacının 1

.352,25 TL brüt ücret karşılığı çalıştığı, davacı iş akdinin davalı işveren tarafından geçirdiği iş kazası sebebi ile haksız ve tazminatsız olarak sona erdirildiğini iddia ettiği, davalı ise davacının iddialarının gerçek dışı olduğunu, mobbing iddiası ile ilgili açıklama yapmayarak asılsız iddialarını sürdürmesi nedeni ile iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunduğu, davacı tanıkları, davacının görev yerinin sık sık değiştirildiği ve sağlık durumuna uygun olmayan işler verildiğine ilişkin iddiasını doğrular mahiyette beyanda bulunmuşlar, üretim müdürü olan davalı tanığı da davacının sabit bir işte görevlendirilemediğini belirttiği, davacı 19/06/2014 tarihli ihtarname ile sağlık koşullarına uymayan kısım ve bölümlerde çalıştırıldığını, raportör olarak çalışmasına devam etmesi gerektiğini, sözlü olarak çalışmasının istendiği taşlama bölümünün sağlık koşullarına uymaması nedeni ile bu görevlendirmeyi kabul etmediğini işverene bildirmiş, bunun üzerine tanık beyanlarına göre davalı işverenin davacının görev yerini değiştirmediği, ancak mobbingin kimler tarafından ne şekilde yapıldığını yazılı olarak açıklamasını istendiğinin anlaşıldığı, davalının, davacının yazılı bir açıklamada bulunmayarak asılsız ithamlarına devam ettiğini savunmuş ise de Bölge Çalışma Müdürlüğü’nden celbedilen belgeler arasında davacının aynı tarihli açıklama dilekçesinin yer aldığı görüldüğü, iş akdinin tazminata hak kazanmayacak şekilde feshedildiğinin ispatı davalı işveren üzerinde olup, davalı tarafça haklı fesih ispat edilememiş, işyerinde davacının geçirdiği kaza sonrası sık sık görev yerinin değiştirildiği, sabit bir işte çalıştırılmadığı belirlenmiş, ancak davacıya iş kazası sebebi ile mobbing uygulanmadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı kanısına varıldığı, işveren tarafından fesih hakkının kötüye kullanıldığına ilişkin iddia davacı tarafça kanıtlanmadığından kötü niyet tazminatı ile manevi tazminat taleplerinin reddi gerektiği, davacı ikramiye alacağı talep etmiş, daha sonra bu alacağın çalıştığı son aya ilişkin erzak yardımı olduğunu açıkladığı, davalı işyerinde aylık 100,00 TL erzak yardımı verildiği tanık beyanlarından anlaşıldığı, erzak yardımının verildiğinin ispatı yazılı koşula bağlı olup, dosyada anılan mahiyette bir belge bulunmadığı, davacı 15/05/2014 günü Soma'da meydana gelen kaza sebebi ile çalışılmadığını, çalışanların bu tarihte 1 gün yıllık izinli sayıldıklarını, bu durumu kabul etmediğini, izin ücretinin ödenmesini talep ettiği, davalının konuya ilişkin şirket içi yazışmalar sunulduğu, ancak davacının yıllık izin kullanmayı kabul ettiğine ilişkin bir belge bulunmadığı görüldüğü, açıklanan nedenlerle; davanın kısmen kabul edildiği gerekçesi ile kötüniyet tazminatı ve mobbing nedenine dayanan manevi tazminat haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.