muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11640, Karar No: 2021/2784, Tarih: 04.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11640 E.  ,  2021/2784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem  yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Davacı idare vekilince aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1-Bozma sonrası tespit edilen bedel, ilk karar ile tespit edilen bedelden düşük olduğundan, tespit edilen bedele ilk karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken, faiz bitiş tarihinin son karar tarihi olarak belirtilmesi,

2-Tespit edilen bedelin derhal ödenmesine karar verildiği halde talep halinde 3'er aylık vadeli hesaba alınmasına dair hüküm kurulması

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-Faize ilişkin 2. Bendindeki (itibaren) kelimesinden sonra gelmek üzere (ilk karar tarihi olan 27.02.2015) ibaresinin yazılmasına,

b-4 numaralı bendindeki (2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. Maddesi uyarınca davalının talebi halinde 53.875,58-TL'nin davalıya ödenmesi ve davalının başvurma tarihine kadar depo edilen bedelin üçer aylık vadeli hesaba dönüştürülerek nemalandırılması için ilgili banka şubesine müzekkere yazılmasına,) ibaresinin hükümden çıkarılmasına Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5544, Karar No: 2008/7454, Tarih: 23.06.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/5544 E.  ,  2008/7454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün esas tutulması gerekir. Somut olayda bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın değerinin belirlenmesine esas alınacak olan 2007 yılı için buğday, saman ve kavun ürünlerinin resmi verileri değerlendirme tarihi itibariyle belli olmadığından söz edilerek taşınmazın 2006 yılı verilerine göre bulunan m2 tutarı üzerinden hesaplama yapılmıştır. Karar tarihi itibariyle 2007 yılı resmi verileri belirlenmiş olacağından münavebeye alınan ürünlere ait 2007 yılı resmi verileri getirtilerek bilirkişi kurulundan bu verilere uygun ek rapor alınması gerekirken bilirkişi kurulunun 2007 yılı yerine 2006 yılına ilişkin verileri esas alan raporuna itibarla hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin Birinci fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir.

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla;

Dosyada mevcut Tarım Müdürlüğünün 2006 yılı cetvellerinde dekar başına ortalama verimleri buğday için kuru arazide 200 kg., saman için 300 kg., kavun için 2000 kg. olarak bildirildiği halde, bilirkişi raporu ve ek raporunda sırasıyla buğdayın 250 kg., buğday samanının 350 kg., kavunun 1250 kg. alınması suretiyle değerlendirme yapılmış olması,

Bu itibarla;

Dosyada mevcut Tarım Müdürlüğünün 2006 yılı cetvellerinde dekar başına ortalama verimleri buğday için kuru arazide 200 kg., saman için 300 kg., kavun için 2000 kg. olarak bildirildiği halde, bilirkişi raporu ve ek raporunda sırasıyla buğdayın 250 kg., buğday samanının 350 kg., kavunun 1250 kg. alınması suretiyle değerlendirme yapılmış olması,

3-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre iklim koşulları, arazinin toprak ve topografik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb.) gözetildiğinde dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan Ülkemizin değişik yörelerindeki kuru tarım arazilerinin değerlendirilmesinde (değeri önemli biçimde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir etkenin bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faiz oranı %6 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken bilirkişi kurulu raporlarında taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faiz oranının %6 yerine %8 olarak kabulü,

4-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 23.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9397, Karar No: 2022/12625, Tarih: 30.11.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/9397 E.  ,  2022/12625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacılar aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek, talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlular aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Şikayetçi-borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’nin 02.06.2022 tarih ve 2022/813 E. - 2022/1620 K. sayılı kararının, hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2-A” numaralı bendinde yer alan “% 10’u” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “% 5’i” ibaresinin yazılmasına, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 30.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1006, Karar No: 2024/3335, Tarih: 25.06.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/1006 E.  ,  2024/3335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ASIL KARAR TARİHİ : 18.10.2021

EK KARAR TARİHİ : 13.01.2022

SAYISI : 2021/1388 E., 2021/1843 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin temyiz isteminin reddine dair ek karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile hükmün onanması

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonucunda, ilk derece mahkemesince, sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 123 maddeleri gereğince 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi tarafından 5271 sayılı Kanunun 296/1. maddesi gereğince verilen temyiz isteminin reddine dair 13.01.2022 tarihli ve 2021/1388 Esas, 2021/1843 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Osmaniye 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10721, Karar No: 2016/5589, Tarih: 23.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10721 E.  ,  2016/5589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.10.2014 tarih ve 2013/227-2014/194 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili ...'in, davalı şirkette çaycı olarak çalışmaya başladığını, müvekkillerinin müşterek çocukları ... ve ...'in, davalı taraf okulunun kıyafetlerinin tanıtımında manken olarak fotoğraflarının çekildiğini, müvekkillerine bilgi verilmeden ve izin alınmadan fotoğrafların okulun internet sitesinde ve reklam afişlerinde kullanıldığını, bu durumdan duyulan rahatsızlık işverene iletilince de tazminatı ödenmeksizin müvekkili ...'in işten çıkarıldığını, eylemin 5846 sayılı FSEK'nun 86. maddesindeki emredici hükümlere aykırılık teşkil ettiğini belirterek, 6098 sayılı BK'nın 58. maddesi uyarınca davacıların her biri için 5.000,00'er TL, çocukların her biri için 5.000,00'er TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; çocukların fotoğraf çekimlerinin davacıların isteği ve rızası çerçevesinde gerçekleştiğini, olaydan yaklaşık iki yıl geçtikten sonra açılan davada izin alınmadığı iddiasının yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 4721 sayılı MK'nun 24. ve 25. maddeleri uyarınca, hukuka aykırı olarak kişilik hakkına saldırılan kimsenin manevi tazminat isteyebileceği, çocukların fotoğraflarının rıza dışında okulun internet sitesinde ve reklam afişlerinde kullanılması ile gerçekleşen haksız eylem nedeniyle çocukların duydukları manevi acı, tarafların dosyaya yansıyan sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, 4721 sayılı MK'nun 4. maddesi ve 6098 sayılı BK'nın 58. maddesi, hak ve nesafet kuralları gereğince, küçük çocuklara velayeten, ... için 2.500,00 TL, ... için 2.500,00 TL olmak üzere toplam 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacılara verilmesine, davacıların kendi adlarına asaleten istedikleri 10.000,00 TL manevi tazminat isteminin, yansıma yoluyla davacıların uğradığı herhangi bir manevi zarar bulunmadığı gerekçesiyle, reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 56,80 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 286,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9435, Karar No: 2015/22468, Tarih: 12.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/9435 E.  ,  2015/22468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının,kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum yada kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kullanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir. Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma,bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Sanık ... ile temyiz dışı sanık ...'ın eski karı – koca oldukları, mağdure ...'ın ise sanıkların 15 yıllık komşusu olduğu, sanık...'nın ticari hayatta işlerinin yolunda gitmemesi ve ödemelerinin bulunması nedeniyle sıkıntıya girdiği, piyasaya borçlandığı, sanığın çıkış yolu olarak mağdure adına tapuda kayıtlı evi satmayı planladığı, ancak doğal olarak bunu mağdureye söyleyemeyeceği için mağdureye sıkıntıya girdiğini ve evini ipotek göstererek kredi çekmek istediğini söylediği, mağdurenin de sanığın bu haline acıyarak evi ipotek göstererek bankadan kredi çekebileceğini söylediği, sanığın bu işlemler için mağdure ...'den nüfus cüzdanı fotokopisini ve tapu kaydını aldığı, akabinde diğer sanık olan ...'ı mağdurenin kimlik bilgilerini kullanarak sahte nüfus cüzdanı alması hususunda yönlendirdiği, sanık ...'ın da mağdure ...'nin kimlik bilgilerini vererek ... Mahalle Muhtarlığına nüfus cüzdanını yeniletmek için başvuruda bulunduğu, ancak nüfus cüzdanı değiştirme talep belgesine kendi fotoğrafını yapıştırdığı, daha sonra mağdurenin kimlik bilgilerinin bulunduğu üzerinde kendi fotoğrafı olan sahte nüfus cüzdanını Nüfus Müdürlüğünden aldığı, sanık...'nın sahte kimlik alındıktan sonra mağdureye ait evi satmak için müşteri aramaya başladığı, bu kapsamda daha önceden tanıdığı ve lokanta işletmecisi olan katılan ...'a suça konu evi satma teklifinde bulunup başkasına ait bir evi katılan...'a göstererek 50.000 TL bedelle evin satımı hususunda anlaştığı, akabinde sanıklar ile katılan ...'ın söz konusu evin satışı için tapuya gittikleri, burada sanık ...'ın sahte olarak düzenlettirdiği nüfus cüzdanını ibraz edip kendini evin sahibi ... olarak tanıtarak mağdure ...'ye ait evi katılan ...'a satmak üzere işlemleri başlattığı, işlemler bittikten sonra son imzaların atılması aşamasında sanık ...'ın şüpheli, ürkek ve çekingen davranışları ile attığı imzanın dosyada bulunan ve asıl malik olan mağdure...'ye ait imza ile benzerlik göstermemesi üzerine durumun anlaşıldığı, bu şekilde sanığın temyiz dışı sanık ... ile birlikte hareket ederek üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan ile tanık ifadesi, ekspertiz raporu, resmi senet ve tüm dosya kapsamına göre suçların sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.3.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.