muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/320, Karar No: 2018/335, Tarih: 28.02.2018

Kanunun 67'nci maddesinde, günlük çalışmanın başlama ve bitiş saatleri ile dinlenme saatlerinin iş yerlerinde işçilere duyurulacağı; 75'nci maddesinde ise işverene çalıştırdığı her işçi için işçinin kimlik bilgilerinin yanında, İş Kanunu'nun ve diğer kanunlar uyarınca düzenlemek zorunda olduğu her türlü belge ve kayıtları saklamak ve bunları istendiği zaman yetkili memur ve mercilere göstermek zorunda olduğu bir özlük dosyası düzenlemesi gerektiği yükümlülükleri getirilmiştir.

Söz konusu düzenlemelere bakıldığında işçi işveren arasındaki iş ilişkisinde belgeye bağlama görev ve yetkisinin işçide değil, işverende olduğu görülmektedir.

İş sözleşmesinde iş görme edimini yerine getiren ve belge düzenleme yetkisi ve yükümlülüğü bulunmayan işçinin, alacaklarını belirleyebilmesi için işveren tarafından düzenlenen kanuna uygun belgelere ihtiyacı vardır. Diğer yandan iş ilişkisindeki alacak kalemlerinin hesaplanmasında çıplak ücret ya da giydirilmiş ücrete göre hesaplanan farklı alacak türleri bulunmaktadır. Örneğin kıdem tazminatı, giydirilmiş ücretten hesaplanırken, diğer işçilik alacakları (fazla çalışma, hafta tatili, yıllık ücretli izin alacakları gibi) çıplak ücretten hesaplanmaktadır. Giydirilmiş ücrete, işçinin asıl ücretine ek olarak sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler de dâhil edilmektedir. Özellikle ücrete dâhil edilecek menfaatlerin iş yerinde süreklilik arz edip arz etmediği de çoğunlukla taraflar arasında tartışma konusu edilmektedir. Bu nedenle eğitim düzeyi ve sosyal durumları birbirinden farklı olan işçilerin alacağını tam ve kesin olarak belirleyebilmelerini beklemek mümkün değildir. Bunun için yukarda bahsedilen iki kriter birlikte değerlendirilerek, dava konusu edilen işçilik alacağının belirli olup olmadığına karar verilmesi gerekmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.12.2012 gün ve 2012/9-838 E., 2012/715 K. sayılı kararında belirtildiği üzere işçilik alacaklarının özelliği dikkate alınarak alacakların belirli olduğunu söylemek mutlak olarak doğru olmadığı gibi aksinin kabulü de doğru değildir. Aynı şekilde bu nedenle talep konusu işçilik alacaklarının belirli olup olmadığının somut olayın özelliğine göre değerlendirilmesi ve sonuca gidilmesi daha doğru olacaktır.

Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.06.2015 gün, 2015/22-1156 E., 2015/1598 K. sayılı, 22.06.2016 gün, 2016/22-874 E., 2016/824 K. sayılı ve 17.01.2018 gün, 2016/22-2181 E., 2018/24 sayılı kararlarında da aynı ilkeler kabul edilmiştir.

Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.06.2015 gün, 2015/22-1156 E., 2015/1598 K. sayılı, 22.06.2016 gün, 2016/22-874 E., 2016/824 K. sayılı ve 17.01.2018 gün, 2016/22-2181 E., 2018/24 sayılı kararlarında da aynı ilkeler kabul edilmiştir.

Öte yandan işçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı konusunda Yargıtay'ın iş davalarına bakan Daireleri olan 7, 9 ve 22. Hukuk Daireleri ile Hukuk Genel Kurulu içtihatları arasında ortaya çıkan farklılığın giderilmesi için Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan değerlendirme sonucunda 15.12.2017 gün ve 2016/6 E.-2017/5 K. sayılı kararı ile "İşçilik alacaklarının çok çeşitli tür, nitelik ve kapsamda olması, somut olayın özelliklerine göre oldukça değişkenlik göstermesi, hatta aynı tür işçilik alacaklarında dahi somut olayın özellikleri itibariyle işçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı konusunda soyut ve genel nitelikte, her bir olayda geçerli olacak ölçüde bir karar alınamayacağından içtihadı birleştirmeye gerek olup olmadığı ön sorun olarak tartışılmış ve sonuç olarak içtihadı birleştirmeye gerek olmadığı" yönünde karar verilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı işçi davalı iş yerindeki çalışmasının kesintisiz olduğunu buna rağmen bazı aylarda sigortasız çalıştırıldığını ve bu çalışmalarının Sosyal Güvenlik Kurumu’na bildirilmediğini, iş sözleşmesinin hiçbir sebep gösterilmeden feshedildiğini, iş yerinde yemek ve servis hizmetinden yararlandığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatlarının ödetilmesini istemiştir.

Kıdem ve ihbar tazminatlarının hesap unsurları işçinin hizmet süresi ile son ücreti olup belirtilen hesap unsurlarından birine ilişkin tartışma ve belirsizlik alacağın da belirsiz olması sonucunu doğurmaktadır. Az yukarıda belirtildiği üzere kıdem ve ihbar tazminatlarının hesabına esas ücret giydirilmiş ücrettir ve giydirilmiş ücrete işçinin asıl ücretine ek olarak sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler de dâhil edilmektedir. Bu kapsamda ayni olarak sağlanan yemek yardımı ve servis hizmetinin parasal değerinin de tazminat hesabında göz önünde tutulacağı kuşkusuzdur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 8/3’üncü maddesinde işveren açıkça işçiye varsa ücret eklerini gösteren yazılı bir belge vermekle yükümlü tutulmuştur. Bu kapsamda davacı işçiye iş yerinde ayni olarak yemek ve yol yardımı sağlandığı açık olup işveren tarafından ise dosyaya Kanunun kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirerek gerekli belgeleri işçiye teslim ettiğine dair bir delil sunulmamıştır. Bu nedenle işçinin alacağını belirleyecek verilerin elinde bulunduğundan söz etmek mümkün değildir.

Öyleyse, dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı istemlerinin belirlenebilmesi için işverende bulunan bilgi ve belgelerin verilmesi ve tahkikata ihtiyaç duyulduğundan açıkça belirli olduğundan bahsedilemeyecektir.

Öyleyse, dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı istemlerinin belirlenebilmesi için işverende bulunan bilgi ve belgelerin verilmesi ve tahkikata ihtiyaç duyulduğundan açıkça belirli olduğundan bahsedilemeyecektir.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler esnasında bir kısım üyelerce, alacağın belirli olup olmadığının talep sonucunun belirlenmesiyle alakalı olduğu yargılama sırasındaki ispat sorunlarının konuyla bir ilgisinin bulunmadığı, davacının dava dilekçesinde hizmet süresi ve ücretini açıkça belirttiği, bu noktada alacakların belirsiz olduğundan bahsedilemeyeceği, yemek ve yol yardımlarının parasal değerinin de işveren kayıtlarıyla ortaya çıkmadığı, bilirkişice piyasa ortalamaları göz önüne alınarak resen belirlendiği, yargı kararı ile işçinin ekonomik bakımdan zayıflığı ve kayıt dışılık gibi gerekçelerle kanunda öngörülenin dışında yeni bir yargılama usulünün kabul edilemeyeceği, bu nedenle işçi lehine yorum ilkesinin de 6100 sayılı Kanunun benimsediği ilkelerin dışına çıkılmasına gerekçe yapılamayacağı, işçi lehine yorum ilkesinin usul hukukunda değil maddi hukukta uygulama alanı bulabilen bir ilke olduğu, alacaklı olduğunu ileri süren kişinin belirsiz alacak davası açabilmesi için talep sonucunu gerçekten belirlemesinin mümkün olmaması ya da bunun objektif olarak imkânsız olması gerektiği, bu sebeple davanın açıldığı anda dava konusu edilen alacak tutarının tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin davacıdan beklenemeyecek bir nitelik taşıyıp taşımadığını belirlemede somut olayın koşulları ve özellikleri gözetilerek doğruluk ve güven kuralı çerçevesinde (TMK m.2; HMK m.29, I) dürüst, makul ve orta zekâlı bir insadan beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine rağmen, alacak tutarını tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin mümkün olup olmadığı hususunun ölçü olarak esas alınması gerektiği, somut olayda dava konusu edilen işçilik alacaklarının objektif olarak belirlenebilir olduğu, bu nedenle belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceğinden hukuki yarar yokluğundan davanın reddinin gerektiği belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmüş ise de, bu görüş kurul çoğunluğu tarafından kabul edilmemiştir.

Tüm bu nedenlerle, usul ve yasaya uygun direnme kararının onanması gerekmiştir.

Ne var ki, Özel Dairece bozma nedenine göre davanın esasına yönelik diğer temyiz itirazları incelenmediğinden, bu yönde inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç: Direnme uygun bulunduğundan davalı vekilinin işin esasına ilişkin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 22. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 28.02.2018 gününde yapılan ikinci görüşmede oy çokluğu ile karar verildi.

21/02/2018 günlü önsorun oylaması
Yargıtay — Esas No: 2016/3746, Karar No: 2016/4822, Tarih: 21.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/3746 E.  ,  2016/4822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan ...vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava 24.06.2008 tarihinde geçirdiği iş kazasında yaralanarak %100 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kalan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece 20.01.2015 tarihinde verilen karar ile davalı ... şirketi aleyhine açılan davanın reddine, 743.224,00-TL maddi tazminatın davalılar ....'den tahsiline hükmolunmuştur.

Dosya kapsamından davacı kazalının yargılama devam ederken 18.01.2014 tarihinde yaşamını yitirdiği ve davacının mirasçılarının davaya dahil edilmeden hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

Davada sıfat, tarafın dava konusu maddi hukuk ilişkisinin süjesi olup olmamasıyla ilgilidir. Taraf ehliyeti, dava şartlarından olup yargılamanın her safhasında resen göz önünde tutulması gerekir. Taraf sıfatının bulunmaması halinde dava, sıfat yokluğundan (husumet yönünden) reddedilecektir. Ayrıca HMK'nın 27.maddesinde davanın taraflarının hukuki dinlenilme hakkına sahip oldukları belirtilmiştir.

Hal böyle olunca eldeki davada yargılama sırasında ölen davacı kazalının mirasçılarının tespiti ile davaya dahil edilmelerinin sağlanmaması aktif husumet eksikliği olduğu gibi yine bu ilgililerin (yasal mirasçıların) el birliğiyle davaya devam etmek istemeleri halinde mevcut durumun HMK'nın 27.maddesinde tanımını bulan taraflarının hukuki dinlenilme hakkının ihlali neticesini doğuracağı da açıktır.

Bunun yanında iş kazasına maruz kalan sigortalının bakım gideri dahil gelecek dönem zararının hesaplanmasında, sigortalının olay tarihindeki yaşına göre... yaşam tablosundan belirlenecek bakiye ömrü sonuna kadar hesaplama yapılır. PMF yaşam tablosundan belirlenen bu ömür işçinin varsayıma göre belirlenen ömrüdür. Eğer davacı sigortalı yargılama sırasında vefat eder ise artık ihtilale göre hesap yapılmaz. Bu durumda hesaplamaların(bakım gideri dahil) işçinin(kazalının) ölüm tarihine kadar yapılması gerekir.

Somut olayda ise bu hususun göz ardı edilerek kazalı işçinin bakiye ömrü sonu olan 2038 yılına kadar hesaplama açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı ... Enj.A.Ş'nin bu yönleri de amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Somut olayda ise bu hususun göz ardı edilerek kazalı işçinin bakiye ömrü sonu olan 2038 yılına kadar hesaplama açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı ... Enj.A.Ş'nin bu yönleri de amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı ... End. AŞ'ye iadesine,fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine

21.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7192, Karar No: 2016/310, Tarih: 14.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7192 E.  ,  2016/310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/06/2014 gün ve 2013/724-2014/315 sayılı kararı onayan Daire’nin 27/02/2015 gün ve 2014/16882-2015/2676 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket temsilcisi tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 26.12.2012 tarihinde yapılan genel kurulunda, yönetim kurulu üyesi olarak müvekkili ile birlikte ... ve ,,,,isimli kişilerin seçildiğini, şirket yönetim kurulu üyesi olarak seçilen ....'ın 31.12.2012 tarihinde sahte bir yönetim kurulu toplantısı yaparak bütün üyeler hazırmış gibi gösterip kendisinin yönetim kurulu başkanı ve genel müdür, kardeşi ....'ın ise yönetim kurulu başkan yardımcısı olduğuna ilişkin karar aldığını, bu kararın altında müvekkilinin de toplantıya katıldığına ancak imzadan imtina ettiğine dair kayıt düşüldüğünü, oysa müvekkilinin böyle bir toplantıya katılmadığını, daha sonra da 28.01.2013 tarihinde yönetim kurulunun iki kişi ile toplanarak bazı kararlar aldığını, şirket anasözleşmesinin 12. maddesi uyarınca yönetim kurulu toplantı nisabının, yönetim kurulu üyelerinin yarısından 1 fazla olduğunu, bu durumda toplantı nisabının mecburen 3 kişi olması gerektiğini ve toplantı nisabı sağlanmadan alınan kararların batıl bulunduğunu ileri sürerek, davalı şirketin 31.12.2012 ve 28.01.2013 tarihli yönetim kurulu kararları ile 2013 yılında alınan tüm yönetim kurulu kararlarının batıl olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcileri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı şirket temsilcisinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı şirket temsilcisi bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket temsilcisinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket temsilcisinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 33,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 14/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1119, Karar No: 2015/1936, Tarih: 27.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1119 E.  ,  2015/1936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanların ihraç etmek amacı ile yetiştirdikleri karanfiller için gerekli olan potasyum nitrat gübresini sanık ...'ın sahibi olduğu ilaç gübre bayiinden satın aldıkları ancak karanfillerin yeterli gelişmeyi göstermemesi üzerine kimyasal analiz yaptırmaları sonucu gübrenin potasyum nitrat olmadığı, harmanlanmış gübre olduğunun anlaşıldığı, sanık ...'ın da sözkonusu gübreleri sanık ...'in yönetim kurulu başkanı olduğu şirketten ambalajlı olarak satın aldığının iddia edildiği olayda, kullandıkları gübre sonucu yetiştirdikleri karanfil bitkisinin saplarının ince kalması nedeniyle katılanların karanfilleri ihraç edememelerinden kaynaklanan zararların hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu ve açılan tazminat davasının da devam ettiğinin anlaşılması karşısında, unsurları itibariyle oluşmayan dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 27/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26306, Karar No: 2015/3096, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/26306 E.  ,  2015/3096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3427, Karar No: 2019/12388, Tarih: 11.09.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/3427 E.  ,  2019/12388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Şikayetçi vekilinin, 18.07.2014 tarihli şikayet dilekçesi ile borçlu-sanık ...’ın adına kayıtlı taşınmazını, alacaklıyı zarara uğratma kastıyla devretmesi nedeniyle şikayette bulunduğunun anlaşılması karşısında; yapılan devrin alacaklıyı zarara uğratmak amacıyla yapılıp yapılmadığının tespiti açısından; devredilen taşınmaz satış sözleşmesi getirtilerek şikayetin süresinde olup olmadığı belirlenip, şikayet süresinde ise taşınmazın tasarruf tarihindeki gerçek değeri ile satış değeri arasında fahiş fark olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp, taşınmazı satın alan şahıs ile sanık arasında yakın akrabalık ya da yakın arkadaşlık ilişkilerinin bulunup bulunmadığı, taşınmazın halen kimin kullanımında olduğu, satış bedelinin ödenip ödenmediği, ödenmiş ise ne şekilde ödendiği ve taşınmaz bedelinin hangi borçları ödemekte kullandığı araştırılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/938, Karar No: 2018/4539, Tarih: 04.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/938 E.  ,  2018/4539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, okul masraflarına yönelik karar ile tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece ilk kararda tarafların boşanmasına, ortak çocukların velayetinin anneye verilmesine, çocukların her biri yararına 1.500 TL. tedbir - iştirak, kadın yararına 3.000 TL tedbir- yoksulluk ve 150.000 TL maddi, 100.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiş ve Dairemizin 08.12.2015 tarih ve 2015/6299 esas, 2015/23553 karar sayılı ilamı ile davacı kadının çocukların okul ücretlerinin karşılanması talebi yönünde olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi ve maddi tazminatın miktarının az olması sebepleri ile hüküm bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, kadın yararına uygun miktarda maddi tazminata hükmedilmiş ve ortak çocukların okul ücretlerinin davalı erkek tarafından ödenmesine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 182. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre velayetin kullanılması, kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine (iştirak/katılma nafakası) gücü oranında katılmak zorundadır. İştirak nafakası kapsamına yiyecek, giyecek, barınma, sağlık, dinlenme, eğitim, öğretim, harçlık vs. giderleri girmektedir. Durumun değişmesi halinde hakim istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya kaldırır (TMK m. 331).

Somut olayda, daha evvel ortak çocuklar yararına iştirak nafakasına hükmedilmiştir. Yukarıda açıklandığı üzere, iştirak nafakası eğitim giderlerini de kapsadığına göre, davalı için "Ortak çocuklarla ilgili okul ücretleri" adı altında ayrı bir yükümlülük getirilmesi doğru olmamıştır. Bu sebeple, davacının, okul ücretlerinin baba tarafından karşılanması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.04.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/38123, Karar No: 2017/8945, Tarih: 14.09.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/38123 E.  ,  2017/8945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Akıl hastalığı nedeniyle cezai ehliyeti bulunmayan sanığa, CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden akıl hastalığı nedeni ile hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/09/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.