muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/37714, Karar No: 2020/7414, Tarih: 06.07.2020

1- Sanık hakkında katılanlar ..., ... ve ...'e yönelik eylemi nedeniyle, katılanlar ... ile ...'a yönelik eylemi nedeniyle, ..., ... ile ...'e yönelik eylemi nedeniyle, ... ile ...'ye yönelik eylemi nedeniyle, ... ile ...'a yönelik eylemi nedeniyle, ... ile ...'na yönelik eylemi nedeniyle, ... ile ...'ya yönelik eylemi nedeniyle, ... ile ...'ya yönelik eylemi nedeniyle, ..., ... ile ...'e yönelik eylemi nedeniyle, ..., ... ile ...'a yönelik eylemi nedeniyle, ... ile ...'na yönelik eylemi nedeniyle, ... ile ...'a yönelik eylemi nedeniyle, ... ile ...'a yönelik eylemi nedeniyle, ..., ... ile ...'a yönelik eylemi nedeniyle ve ..., ... ile ...'a yönelik eylemi nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçlarından ayrı ayrı kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Sanık ifadesi, katılan, şikayetçi ve mağdur beyanları, yakalama tutanakları ile tüm dosya kapsamına göre, nitelikli dolandırıcılık suçunun sanık tarafından gerçekleştirildiği sabit olmakla, sanığın mahkumiyetlerine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık hakkında şikayetçi ...’a yönelik eylemi nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Dairemizin 07/09/2015 tarih, 2015/9983 ve 2015/28150 sayılı bozma ilamında da belirtildiği haliyle, katılanın zararının bir kısmının soruşturma aşamasında giderildiği sabit olmakla, bu kısmi ödemeye rıza gösteren şikayetçiye yönelik eylem nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin, aynı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 06/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18986, Karar No: 2018/27734, Tarih: 19.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/18986 E.  ,  2018/27734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde bakım teknisyeni olarak çalıştığını, sendika ile davalı işveren arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinin 99. maddesine göre davacıya ödenmesi gereken bakım tazminatının 01.01.2009 tarihinden itibaren ödenmediğini ileri sürerek söz konusu alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, yasal süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin 99. maddesinde düzenlenen bakım tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davacının bakım tazminatına hak kazandığı kanaatine varılarak talep edilen alacak hüküm altına alınmıştır. Davacının bakım tazminatının dayanağı olarak gösterdiği, 14. dönem toplu iş sözleşmesinin “Bakım Tazminatı” başlıklı 99. maddesinde: “İşyerlerinde; Elektrik Başteknikeri, Mesul Teknikeri, Teknikeri, Elektrik Başteknisyeni, Mesul Teknisyeni, Uzman Teknisyeni ve Teknisyenleri, Trafo Bakım Elemanları, Enerji Dağıtım Hatları (hava hatları ve yer altı kabloları) arıza bakım elemanları, Hat montaj ve trafo montaj, röle ve ölçü aletleri ekibi elemanları, Sayaçların periyodik ayar ve bakımlarını yapan elemanlar, Elektrik Bakım Teknisyeni, Mesul Teknisyeni ve Bakım Teknisyenleri, Ekiplerle fiilen çalışan Ekip şoförleri ve Vinç operatörleri, Sayaç sökme, takma, kaçak kontrolü, kesme bağlama işlerinde fiilen çalışanlar, İş Makineleri ve oto onarım Başteknisyeni, ustabaşı, usta, usta yardımcısı ve işçileri, Mekanik Atölye elemanları, Şebeke Amirleri,

Yukarıda belirtilen görev unvanlarında fiilen çalışan işçilere; vardiyalı çalışmaları halinde vardiya tazminatından yararlandıkları süre zarfında ödenmemek kaydıyla, senelik izin, ücretsiz izin ve raporlu günler dışında kalan günlerde, çıplak yevmiyelerinin % 14' ü tutarında Bakım Tazminatı ödenir.” şeklinde düzenleme yer aldığı görülmektedir.

Yukarıda belirtilen görev unvanlarında fiilen çalışan işçilere; vardiyalı çalışmaları halinde vardiya tazminatından yararlandıkları süre zarfında ödenmemek kaydıyla, senelik izin, ücretsiz izin ve raporlu günler dışında kalan günlerde, çıplak yevmiyelerinin % 14' ü tutarında Bakım Tazminatı ödenir.” şeklinde düzenleme yer aldığı görülmektedir.

İşyerinde uygulanan 13. dönem toplu iş sözleşmesinin 99. maddesinde de aynı yönde hüküm bulunmakta olup, dosya kapsamına göre davacının davalıya ait işyerinde Elektrik Tesis ve Bakım Teknisyeni olarak görev yaptığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, davacının bakım tazminatından yararlanmak için fiilen anılan görev ünvanında bakım işinde çalışmasının gerekli olup olmadığı noktasındadır.

Mahkemece, ... 6. İş Mahkemesinin 2013/827 esas sayılı dava dosyasında ... Elektrik Dağıtım A.Ş.tarafından Bakanlık İş Teftiş Kurulu Başkanlığı'nın 27.09.2013 tarihli ve 9686-İNC/40 sayılı raporunun iptaline ilişkin dava açıldığı, eldeki davanın davacısı ...'ın söz konusu davada dahili davalı sıfatının olduğu, keşfen yapılan inceleme sonucunda bilirkişi heyetinin 21.05.2015 tarihli raporu ile; dahili davalıların işin montajını yapmadıkları, fakat montajları yapılmış işleri kontrol ve test ettikleri, keşif yapılan her üç tesisteki trafoların montajının yüklenici firmalar tarafından fabrikasından ya da davacı ... A.Ş.nin ambarından alınarak tesis mahalline getirildiği, koyulması gereken yere vinç yardımı ile koyulduğu, trafoların ileri geri hareketini engellemek üzere tekerleklerinin sabitlenmesi ile montaj işinin tamamlandığı, trafo montaj işinin bu denli basit olmasına karşın test edilmesi, üzerinde bulunan trafo koruma elemanlarının kontrol edilmesi ve trafonun enerjilendirilerek devreye alınması işinin basit bir iş olmadığı, yüksek gerilim altında çalışılması nedeniyle her zaman yüksek kaza riski içerdiği, trafo merkezinin ilk devreye alınması çalışması ya da işletilmesi sırasında birçok ölümlü kazanın meydana gelebildiği, bu anlamda dahili davalıların yapıkları test, kontrol, teslim alma ve kabul işlemlerinin işin yapımının birer parçası, hatta en önemli aşaması olduğu, dolayısıyla yeni tesis ve bakım işinin sorumluluklarını ve risklerini taşıdıklarının tesbitinin yapıldığı, mahkemece verilen 01.10.2015 tarihli karar ile de, ... Elektrik Dağıtım A.Ş. tarafından raporun iptaline ilişkin açılan davanın reddine dair karar verildiği, bu itibarla, davacının yaptığı işin TİS 99 da belirtilen bakım tazminatından yararlanacak personel kapsamında olduğu kanaatine varılarak 15.10.2009 tarihinden 20.11.2013 tarihine kadar olan döneme dair bakım tazminatı alacaklısı olduğu değerlendirilip davanın kabulüne karar verilmiştir.

Toplu iş sözleşmesinin ilgili düzenlemesinden yararlanabilmek için, ilgili görev ünvanında fiilen çalışma şartının mevcut olması gerekir salt dosya kapsamındaki tanık beyanları, bordro ve diğer yazılara göre davacının fiilen anılan görev ünvanında çalıştığı kabul edilemez. Davacı, toplu iş sözleşmesinde belirtilen görev ünvanında çalışmış ise de, fiilen bakım işini yapmadığı sabittir. Dairemizce temyiz incelemesi yapılan 09.10.2018 tarih 2017/18819 Esas 2018/21559 Karar sayılı ilamımız ile, işveren tarafından Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı aleyhine açılan ... Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün 04.11.2013 günlü yazısı ile ÇSGB İş Teftiş Kurulu Başkanlığınca hazırlanan 27.09.2013 gün ve 9686-İNC/40 sayılı raporun iptaline yönelik davada, ilk derece mahkemesinin davanın reddine dair kararının bozulması yönünde karar verilmiştir. Böylece “a) Proje ve Tesis Müdürlüğü bünyesinde elektrik teknisyeni, elektrik baş teknisyeni, elektrik mesul teknisyeni ve elektrik uzman teknisyeni unvanında çalışan personelin “her ne kadar bakım işini yapmasa da bakım tazminatına hak kazandıkları.... bu kapsamda Proje ve Tesis Müdürlüğü ile Malzeme Satın Alma Müdürlüğü bünyesinde görev unvanları belirtilen personele bakım tazminatı ödenmediği ve bu kapsamda geriye dönük olarak işçilerin sendikalı oldukları süre içinde ve 3 yıllık teftiş dönemi esas alınarak bakım tazminatına hak ettikleri belirtilen personele bakım tazminatlarının, toplu iş sözleşmesinin 99. maddesinde belirtilen orana göre tahakkuk ettirilerek ödenmesi gerektiği” ne dair ÇSGB İş Teftiş Kurulu Başkanlığınca hazırlanan 27.09.2013 gün ve 9686-İNC/40 sayılı raporun iptali gerektiği kanaatine ulaşılmıştır. Bu itibarla, tüm dosya kapsamı ve Dairemizin 2017/18819 esas sayılı dosyası dikkate alınarak, eldeki davada da davacı yönünden bakım tazminatından yararlanma şartlarının oluşmadığı kabul edilmelidir. Mahkemece şartlar oluşmadığı halde, hatalı hukuki değerlendirme yapılarak yazılı şekilde bakım tazminatı alacağının kabulüne karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6082, Karar No: 2024/2319, Tarih: 21.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/6082 E.  ,  2024/2319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/163 E., 2022/932 K.

SUÇLAR : Birden fazla kişi tarafından silahla yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi onama

İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.12.2021 tarihli ve 2021/414 Esas, 2021/563 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın mağdura karşı silahla, fikir ve eylem birliği içerisinde birden fazla kişi ile müşterek fail sıfatıyla yağma suçunu işlediği sabit görülmekle, eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezasında 1/6 oranında indirim yapılarak 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrasının uygulanmasına, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca hükmedilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, sanığın üzerine atılı, cebir ve tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sabit olmakla eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri uyarınca cezasında bir kat artırım yapılarak 6 yıl hapıs cezası ile cezalandırılmasına, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezasında 1/6 oranında indirim yapılarak 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca hükmedilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 23.03.2022 tarihli ve 2022/163 Esas, 2022/932 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 23.03.2022 tarihli ve 2022/163 Esas, 2022/932 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Eksik inceleme yapıldığına, sanığın yardım eden sıfatıyla yargılanması gerektiğine, sanık hakkında ceza tesis edilirken alt sınırdan uzaklaşma gerekçelerinin açıklanması gerektiğine, soyut ikrara dayanılarak sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilemeyeceğine, fotoğraf teşhisinin usule uygun olmadığına İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mağdur aşamalarda alınan birbiriyle tutarlı beyanında, olay tarihinde şirkete ait araç ile Akyurt ilçesini geçtiği sırada seyir halinde iken Tekebeli mevkiinde durduğunu, telefonu ile bazı notlar aldığı sırada başlarında bere olan yüzlerinde kar maskesi gibi kahverengi ya da yeşil tonlarında bereye benzer bir şey bulunan 2 şahsın ellerinde ayrı ayrı silahlar bulunduğu halde araçtan inmesini istediklerini, hemen araçtan indiğini, kendisine polis olduklarını söyleyerek "tabanca nerede" diyerek üst üste sorular sorup paniklemesine sebep olduklarını, daha sonra polis olmadıklarını anladığını, yüzlerinde olduğunu söylediği kar maskesinin yarım olduğunu, sadece başlarını kapattığını, yüzlerinin açık ve kesin göründüğünü, kendisini silahla bulundukları yerden tepenin arkasına götürdüklerini, kollarını ve ayaklarını da bağladıklarını, araçta bulunan cüzdanını ve telefonunu aldıklarını, herhangi bir darp eyleminde bulunmayıp kendisini sadece ittiklerini, kendisini o halde bırakıp aracını da alarak gittiklerini, elini ve ayağını çamaşır ipi ile bağladıklarını ancak çok sıkı olmadığından çözebildiğini, aynı yıl 1-2 ay sonra gazetede bir haber gördüğünü, Çankaya ilçesindeki bir gasp olayına ilişkin olduğunu, yakalanan faillerin fotoğraflarında sanık ...'in fotoğrafını gördüğünü, sanık ...'ı ise görür görmez teşhis ettiğini, mahkeme huzurunda beyanı alınan mağdura huzurda SEGBİS ile bağlantı kurularak yaptırılan teşhiste mağdurun, olay tarihinde kendisini yağmalayan sanıklardan birinin sanık ...'e benzediğini, soruşturma aşamasındaki teşhisini kabul ettiğini, sanığın sağ bıyık hemen üzerinde gözüken et beni/ben halen bulunup bulunmadığı ya da öncesinde bulunup da herhangi bir operasyon ile ya da doğal yollarla ortadan kalkıp kalkmadığının tespiti amacıyla rapor düzenlenmesinin istendiği, alınan raporda sanığın 27.05.2019 tarihinde sağ yanak fibrom/nevüs tanısı ile parça alınması olduğu tespit edildiği; sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesi, mahkeme huzurunda karar duruşması hariç savunmalarında üzerine atılı suçu kabul etmediğini, olay tarihinde 2009 yılında Akyurt ilçesi civarına hiç gitmediğini, hayatı boyunca beni ya da başkaca Allah'ın verdiği herhangi bir şeyi operasyonla aldırmadığını, yüzünde hiçbir zaman ben olmadığını ifade ettiği, karar duruşmasında ise hakkında alınan raporun tespiti üzerine önceki savunmalarının aksine hatırladığı kadarıyla 3-4 sene önce sağ bıyığının üzerinde bir et beni olduğunu ve aldırdığını, bu sebeple tanzim edilen rapora bir diyeceği olmadığını, dava konusu eylemi yaptığını, ancak mağdurun bir kuruş parasını, herhangi bir şeyini almadığını, yanında da ölen ... ve ... isimli arkadaşlarının olduğunu, ...'nın hayatta olduğunu savunduğu görülmekle; mağdurun sanığa ait soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki teşhisi, bu teşhisi destekler kovuşturma aşamasında sanığa ait 12.11

... ve ... isimli arkadaşlarının olduğunu, ...'nın hayatta olduğunu savunduğu görülmekle; mağdurun sanığa ait soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki teşhisi, bu teşhisi destekler kovuşturma aşamasında sanığa ait 12.11.2021 tarihli Hitit Üniversitesi Çorum Erol Olçok Eğitim ve Araştırma Hastanesi raporu, sanık ve mağdur arasında daha önce tarafların arasında herhangi bir tanışıklık veya husumet bulunmadığının görülmesi, mağdurun kredi kartı için 09.03.2009 tarihinde kayıp başvurusunda bulunduğunun banka cevap yazısından tespit edilmesi, olay tarihinde ve olay saatine yakın bir zaman diliminde mağdurun ifadesinde belirttiği üzere ... tarafından arandığının, baz bilgilerinin ise ... köyü Akyurt/Ankara olduğunun İletişim Tespiti (HTS) kayıtlarından anlaşılması, kolluk olay yeri inceleme ekibi tarafından olay yerinde yapılan incelemelerde olay yerinde mağdurdan farklı ayak izlerinin bulunduğunun ve mağdurun diz çöktürülmesi nedeniyle diz izlerinin mevcut olduğunun tespit edilmesi, sanığın aşamalarda alınan savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olarak çelişkiler barındırması ve ayrıca karar duruşmasında üzerine atılı suçlamaya ilişkin açık ikrarının bulunması bir bütün halinde değerlendirildiğinde; sanığın mağdura karşı silahla, fikir ve eylem birliği içerisinde birden fazla kişi ile müşterek fail sıfatıyla yağma ve silahla birden fazla kişi ile müşterek fail sıfatıyla cebir ve tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sabit görülerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın diğerleri ile birlikte birlikte olayın başından itibaren fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, suç ortağının etkinlik ve gücünü arttırdığının anlaşılması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca asli fail olarak eyleme katıldığı ve suçunun sabit olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz istemi yerinde görülmemiş bu yönüyle kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Nitelikli yağma suçu işlediği anlaşılan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, kastın yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak belirlenen cezanın hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; tüm dosya kapsamı, mağdurun beyanı, sanığın savunmaları, dosya arasında mevcut olan tutanaklar birlikte değerlendirildiğinde eylemin sabit olduğu belirlendiğinden, araştırılacak başkaca bir hususun bulunmadığı yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

1-Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Hükmolunan Mahkûmiyet Kararına Yönelik Temyiz İtirazlarının İncelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan cezanın, miktarı itibarıyla 5271 sayılı Yasa'nın 286 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Hükmolunan Mahkûmiyet Kararına Yönelik Temyiz İtirazlarının İncelenmesinde;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 23.03.2022 tarihli ve 2022/163 Esas, 2022/932 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

21.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/22394, Karar No: 2024/16241, Tarih: 04.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/22394 E.  ,  2024/16241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 02.02.2023

SAYISI : 2022/452 E., 2022/2629 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 02.02.2023 tarihli ve 2022/452 Esas, 2022/2629 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2022/452 Esas, 2022/2629 Karar Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kuşadası 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.