muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14327, Karar No: 2013/14608, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/14327 E.  ,  2013/14608 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile T.E.B. 4. Bölge ... Eczacı Odası aralarındaki dava Hakkında ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.06.2012 gün ve 800-178 sayılı hükmün Dairemizin 06.03.2013 tarih ve 24118-5429 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Yetkisizlik veya görevsizlik kararının onanması veya bozulması kararına karşı yapılan karar düzeltme dilekçesinin reddi,HUMK.nun 440/III-3 maddesi gereğince görevsizlik veya yetkisizlik kararının onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna başvurulamıyacağından, karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/37450, Karar No: 2021/10449, Tarih: 22.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/37450 E.  ,  2021/10449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14.06.2021 tarih ve 2021/10818 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06.07.2021 tarih ve KYB-2021/84244 sayılı ihbarname ile;

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 5.400,00 Türk lirası ve 2.500,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Uşak 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/09/2020 tarihli ve 2019/181 esas, 20220/339 sayılı kararının "sanığın mahkumiyetine esas güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun’un 155/1 ve 62/1. maddelerinin uygulanması neticesinde tayin olunan 7 ay 15 gün hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilirken 225 gün adli para cezası belirlenmesi gerektiği halde, hesap hatası yapılarak 270 gün adli para cezası tayin edilmesini takiben, aynı Kanun'un 52/2. maddesinin uygulanması sonucunda belirlen gün adli para cezasının bir gün karşılığı takdir edilen 20,00 Türk lirası üzerinden paraya çevrilerek 4.500,00 Türk lirası yerine, 5.400,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulurken hapis cezasının gün para cezasına çevrildiği (1) numaralı bölümün (5.) paragrafında ve gün para cezasının da günlüğü 20 TL 'den adli para cezasına çevrildiği (6.) paragrafında hesap hatası yapılarak ''225 GÜN'' yerine ''270 GÜN'' ve ''4.500,00 TL yerine 5.400,00 TL '' yazılmak suretiyle suretiyle fazla ceza tayin edilmesi yasaya aykırı olup kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Uşak 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2020 tarihli, 2019/181 Esas ve 2020/339 karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, karardaki hesap hatasına dair hukuka aykırılık sanığa daha hafif bir ceza verilmesini gerektirmekle, aynı Kanun maddesinin 4-d fıkrası uyarınca hüküm fıkrasında; (1) numaralı bölümün (5.) paragrafındaki ''270 GÜN '' ve (6.) paragrafındaki ''270 GÜN '' ile ''5.400,00 TL'' ibarelerinin çıkartılması ve yerine ''225 GÜN'', ''225 GÜN'', ''4.500,00 TL'' ibarelerinin eklenmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına dosyanın mahaline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine 22.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5155, Karar No: 2021/5323, Tarih: 23.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5155 E.  ,  2021/5323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 27.10.2016 tarih ve 2014/380 E. - 2016/655 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 15.11.2019 tarih ve 2017/3198 E. - 2019/2497 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından duruşmalı, katılma yoluyla davacı vekili tarafından duruşmasız olarak istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 21.06.2021 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi Mine Yücel tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya'daki Man firmasına parça ürettiğini, çeşitli makine parçalarını pastan korunması maksadıyla hem pasa karşı koruma sağlayan hem de bu koruma kaldırılmadan boyama yapılmasını sağlayan Alman FUCHS Firması tarafından imal edilen FUCHS DFL 325 kod numaralı ve formülü gizli tutulan sıvı lak isimli kaplayıcıyı Türkiye'de bu ürünün ithalatçısı ve satıcısı olan davalıdan satın aldığını, uygulamada üreticinin yayınladığı talimatlara uygun olarak kullanan ve uzun bir süre sorun yaşamayan davacının 2011 yılından itibaren dava dışı MAN firmasından gelen şikayetler üzerine gönderilen parçalarda boya tutmadığı ve yeniden parçaların temizlenerek boyandığının bildirildiği ve çıkan 293.241,92 Euro maliyetin davacının alacağından mahsup edildiğini, davalı firmanın ithal edip, satıcısı olduğu, bu kimyasal üründe muhteviyat değişikliği yapıldığı halde bu hususun bildirilmediğini ve sorunun çözümünde etkin bir yaklaşım göstermediklerini belirterek maddi zararın tespiti ile şimdilik 10.000 Euro maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı 17.02.2016 tarihli ıslah dilekçesiyle bu talebini 293.241,92 Euro’ya yükseltmiştir.

Davalı vekili, ithalatçısı oldukları FUCHS DFL 325 lak maddesinin satış, depolama ve müşteriye teslimi ile sorumlu olduklarını, ürünle ilgili kullanım klavuzu ve bilgilendirme broşürlerinin içerikleri ile birlikte üretici firma tarafından hazırlandığını, kendilerinin sadece hazırlanan bu broşürleri bastırdıklarını ve alıcılara dağıttıklarını bu nedenle tazminattan kendilerinin değil üretici firmanın sorumlu olduğunu, uygulama konusunda davacıya yardımcı olduklarını, test yaptıklarını, ancak davacı şirketin prosesini kontrollü bir şekilde yapmadığını, kayıtlarını tutmadığını, yapması gereken yatırımlardan kaçındığını, sorunun oluştuğu zamanki prosesle ilgili kayıtlara ulaşılamadığını, söz konusu zararın da davacının kontrolsüz bir proses uygulamasından kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama, benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı tarafça ithalatı yapılan ve formülü sır olan ürünün muhteviyatındaki değişiklikler hakkında davacıyı yeterince bilgilendirmediği, davacının ürünün uygulama koşullarının MAN ve üretici firmanın verdiği talimat bilgileri doğrultusunda yerine getirdiği, ithalatcı ve aynı zamanda satıcı olan davalının, 6098 sayılı TBK'nun 219. maddesi gereğince davacının zararından sorumlu olduğu, gerek dinlenen tanık beyanlarından ağırlıklı olarak ve gerekse dosyaya sunulan faturalardan, davacı tarafın bu ayıplı mal nedeniyle ilişkide bulunduğu MAN firmasının Almanya'da yaptırdığı eski hale getirme bedeli olan 293.241,92 Euro’yu ödemek zorunda kaldığı, bu parayı ithalatçı ve satıcı olan davalıdan istemekte haklı bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile ıslah edilen tutarın ıslah tarihinden itibaren faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı, taraf vekilleri istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Karara karşı, taraf vekilleri istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, davacı tarafından davalıdan satın alınarak kullanılan FUCHS DFL 325 kod numaralı kimyasal ürünün formülasyonundaki değişikliğin üretime yansıdığı bilirkişilerin konu ile ilgili bilimsel tespitleri ile de anlaşıldığı, ürün formülasyonundaki değişiklik uygulamaya ayıp olarak yansıdığı ve her ne kadar formülü ticari sır olsa da; formülasyondaki değişikliğin uygulamada hata ortaya çıkarmaması için olması gereken /tavsiye edilen uygulama yöntem değişikliğinin de ürünle birlikte kullanıcıya bildirilmesi gerektiğinden davalının ürünün ithalatçısı ve aynı zamanda iç pazarda satışını yapan firma olmakla ortaya çıkan bu durumdan sorumlu olduğu, davacının zararını oluşturan faturalar arasında gecikme/ eksik üretim/ farklı bir ayıp konusunda düzenlenmiş bir fatura olmadığından MAN firmasınca davacıdan tahsil edilen 55 adet faturanın tamamının bu uygulama nedeniyle düzenlendiği, davacı zararını dava dışı MAN firmasının yaptığı kesintiler olduğunu beyanla davasının dayanağını dava dilekçesinde belirlemiş ve sınırlandırmış olup, kesinti yapılan tüm faturalar da defterinde kayıtlı olmakla dava tarihi itibari ile tazminat miktarını bilebilecek durumda olduğundan davaya "belirsiz alacak davası" değil "kısmi alacak davası" nitelendirmesi yapılması gerektiği, bedel artırımının belirsiz alacağı belirleme değil, dava değerini artırma yani teknik anlamda ve gerçek bir ıslah olarak kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan ayrı ayrı alınarak yek diğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 49.202,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 23.06.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24270, Karar No: 2014/19782, Tarih: 29.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/24270 E.  ,  2014/19782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi,... 4.Sulh Hukuk Mahkemesi ile ... Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vasi atanması talebine ilişkindir.

...1.Sulh Hukuk Mahkemesince vasi atanması istenen kısıtlı adayının nüfus kayıt örneğine göre “ ...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 4.Sulh Hukuk Mahkemesince vasi atanması istenen kısıtlı adayının nüfus kayıt örneğine göre “ ...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise,kısıtlı adayı hakkında yapılan zabıta araştırmasına göre “...” adresinde oturduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosyanın incelenmesinde, kısıtlı adayının nüfus kaydına göre “ ...”adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiş ise de kısıtlı adayı hakkında yaptırılan zabıta araştırmasına göre kısıtlı adayının “...” adresinde annesi ile birlikte ikamet etmekte olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5965, Karar No: 2016/3782, Tarih: 17.11.2016

**10. Ceza Dairesi         2015/5965 E.  ,  2016/3782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 6. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz incelemesi, sanık ... müdafiinin isteği üzerine duruşmalı, diğer sanık hakkında duruşmasız olarak yapıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Olay tutanağı, sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların savunmalarının aksine, sanık ...’in üzerinde ele geçirilen suç konusu uyuşturucu maddeleri satacaklarına veya başkasına vereceklerine ilişkin, kuşkuyu aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı, fiillerinin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu, ayrıca ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım eden sanık ... hakkında etkin pişmanlıkla ilgili TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların müdafilerinin ve sanık ...’in temyiz itirazları ile sanık ... müdafiinin duruşmadaki savunması bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanık ...’in SALIVERİLMESİNE, başka suçtan hükümlü ya da tutuklu bulunmadığı takdirde derhal salıverilmesi için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı'na yazı yazılmasına, sanık ... hakkındaki yurt dışına çıkış yasağı adli kontrol tedbirinin kaldırılmasına, ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı'na yazı yazılmasına,

17.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI: 17.11.2016 tarihinde saat:14.00'de verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı .. ... katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ün yüzüne karşı 17.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12391, Karar No: 2011/19035, Tarih: 24.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/12391 E.  ,  2011/19035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7143, Karar No: 2013/11546, Tarih: 03.07.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/7143 E.  ,  2013/11546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen maddi tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, 19.07.2011 tarihinde davalı ...'a ait elektrik direğinden çıkan yangın neticesinde ... köyü 501, 502, 503, 504, 507 nolu orman bölgesi içerisinde 43.5 dekarlık orman alanının yandığını, bundan dolayı davacı ... idaresinin 24.038 TL yangın söndürme gideri, 61.078 TL yanan ağaçlar nedeniyle ağaçlandırma gideri toplam 85.116,81 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, yangının çıktığı tarihte yangının çıkış nedeni ile ilgili uzman bilirkişi marifetiyle delil tesbiti yapılmadığı, yangının çıkış nedeninin kesin olarak belirlenmediği, tanık beyanlarının, jandarmanın tuttuğu tutanağın yeterli delil kabul edilemeyeceği, yangının kesin olarak elektrik direklerinden çıktığına ilişkin kesin delil bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Olaya ilişkin 19.07.2000 tarihli olay yeri tesbit tutanağında yangının elektrik direği trafosunun uzerinde ve ilerisinde yuva yapan kuşların trafo içerisine girip çıktığı esnada meydana gelen şasi (patlama) neticesinde yere düşen ateşin (kıvılcımın) otları tutuşturması neticesinde direğin altından çıktığı ve yerde yanmış kuş ölülerinin bulunduğu yazılıdır. Dinlenen tanıklarda elektrik direğinden çıkan kıvılcımlar nedeniyle yangının başladığını belirtmişlerdir.

Mahkemece, talimatla alınan 15.02.2012 havale tarihli bilirkişi heyeti raporuna göre de yangının elektrik direğinin bakımsızlığı nedeniyle direkten çıktığı beyan edilmiştir.

Enerji nakil hattının sahibi bulunan davalı, tehlike arzeden bu yapı eserinin fena yapılmasından, bakımı ve işletilmesindeki eksikliklerden BK.nun 58.maddesi uyarınca sorumludur. Bu sorumluluk hukuki niteliği itibariyle kusura dayanmayan (objektif) bir sorumluluktur. Somut olayda, yangın tehlike arzeden enerji nakil hattından kaynaklandığına göre davalı kusursuz olarak sorumlu bulunmaktadır. Yangının elektrik direğinden çıktığından direklerin bakımı ve işletilmesinde davalının özensiz eylemi bulunduğunu ve BK.nun 41.maddesi gereğince kusurlu olarak da sorumlu olduğunu göstermektedir. Bu durum karşısında yangın nedeniyle oluşan zararlardan davalı ... sorumludur. Ancak, davacı ... İdaresinin yangın söndürmede kusuru olupta yangının büyümesine neden olmuş ise bu durumda müterafik kusuru gereği tazminattan indirim yapılması gerekir.

Mahkemece, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, davacı ... İdaresinin yangının söndürülmesinde kusurunun bulunup bulunmadığı, yangının büyümesine ve zararın artmasına neden olup olmadığı araştırılıp, tazminat miktarından indirim yapılıp yapılmayacağı araştırılarak gerektiğinde bilirkişiden de rapor alınarak sonucuna göre davalı elektrik şirketinin belirlenecek miktar üzerinden tazminatla sorumluluğuna karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5065, Karar No: 2019/6852, Tarih: 01.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/5065 E.  ,  2019/6852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2003/848-2008/125

Dava, yersiz ödenen aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurumun; yaşlılık aylığı almakta olan sigortalı ...'ın 20.03.1998 tarihinde vefat etmesinden sonra, hak sahiplerine ölüm aylığı bağlandığını, hak sahiplerinden oğlu olan davalı ... 'ın 19.09.2000 tarihinde, okuldan mezun olduktan sonra maaş almaya devam ettiğinin tespit edildiğini, okuldan mezun olan davalının hak etmediği 19.09.2000-18.06.2002 süresinde ödenen aylıkların 2.914,27 YTL olduğunu beyanla, anılan tutarın ... Bankası ... şubesinden haksız olarak çekildiğini ileri sürerek, 2.914,27 YTL kurum alacağın tediye tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ettiği davada, Mahkemece; dosya kapsamında alınan bilirkişi raporuna itibarla, davalının okuldan mezun olduğu 19.09.2000 tarihinde öğrenciliğinin sona ermesine rağmen, annesinden maaş almaya devam ettiği belirtilerek, Kurumun yersiz alınan aylıkların davalıdan isteminde haklı olduğunun kabulü yönünde, talebe göre hüküm tesis edilmiştir.

1479 sayılı Yasanın 4956 sayılı Yasanın 23'üncü maddesiyle değişik 45 inci maddesinin c bendi “Onsekiz yaşını, orta öğrenim yapması halinde yirmi yaşını, yüksek öğrenim yapması halinde yirmibeş yaşını doldurmayan ve (18 yaşını doldurmayanlar hariç) bu Kanunla diğer Sosyal Güvenlik Kanunları kapsamında çalışmayan, bu kanunlar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan veya yaşları ne olursa olsun çalışamayacak durumda malul olan çocuklarla, yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Kanunla diğer Sosyal Güvenlik Kanunları kapsamında çalışmayan, bu kanunlar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine % 25'i, ” oranında aylık bağlanacağı hükmünü getirilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinde; 08.07.1977 doğumlu olan, davalı hak sahibi ...'ın, 27.03.1998 tarihli ölüm aylığı talep başvurusuna istinaden, kendisine ölüm aylığı bağlandığı, Erciyes Üniversitesi, Kayseri Meslek Yüksek Okulu İşletmecilik programından, 14.09.2000 tarihinde mezun olduğu anlaşılmakla, davalı yanın temyiz dilekçesindeki; 14.09.2000 tarihinde mezun olduktan sonra, dört yıllık olan Anadolu Üniversitesi İşletme Fakültesine geçiş yaptığı ve kalan 2 yıllık eğitimini bu okulda tamamladığı yönündeki iddiası kapsamında, davalı yanın mezun olduktan sonra öğrencilik durumunun devam edip etmediğine ilişkin Mahkemece yeterli bir şekilde araştırma, inceleme yapılmaksızın karar verildiği görülmektedir.

Mahkemece, yapılması gereken iş; davalının açıköğretim fakültesindeki öğrenim durumunun başlangıcı ve süresi gözetilerek, öğrencilik durumuna ilişkin ilgili kayıtların celbi suretiyle, 25 yaş sınırının da, bu kapsamda irdelenerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece; yukarıda izah edilen maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 01.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.