muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12838, Karar No: 2023/13530, Tarih: 02.10.2023

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, müvekkili İdare tarafından yapılan işlemlerin toplu ... sözleşmesi hükümlerine ve mevzuat hükümlerine uygun olarak gerçekleştirildiğini, işçinin hak etmesine rağmen ödenmeyen alacağı bulunmadığını, bilirkişi raporunun hatalı tespitler içerdiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı Bakanlığa ait Ceza İnfaz Kurumunda 4857 sayılı ... Kanunu (4857 sayılı Kanun) kapsamında çalıştığı, Ağaç ... Sendikası üyesi olduğu, dava tarihi itibarıyla üye olduğu Sendikayla davalı İdare arasında imzalanmış toplu ... sözleşmesinin yürürlükte bulunduğu, toplu ... sözleşmesi hükümlerinin ücret zammına ilişkin olduğu, somut olayda toplu ... sözleşmesi hükümleri ile ücret artış oranı konusunda 657 sayılı Kanun'a göre devlet memurlarına verilen zam oranının uygulanmasının kararlaştırıldığı, 666 sayılı KHK uyarınca 375 sayılı KHK'ya eklenen ek 9 uncu madde uyarınca kamu görevlilerine ödenmesi öngörülen ek ödemelerin ücret zammına ilişkin olmadığı, anılan Kanun Hükmünde Kararname'nin amacının kamu görevlileri arasında ücret eşitliğinin sağlanması olduğu, buna rağmen davalı işverenlikçe 375 sayılı KHK uyarınca davacıya ek ödeme yapılmasının davacıya aynı düzenlemelerde yer alan daha yüksek ya da farklı oranlarda ödeme yapılmasını talep hakkını vermediği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının anılan Kanun Hükmünde Kararname hükümlerinden yararlanmasının mümkün olmadığı göz önüne alınarak devlet memurlarına verilen zam oranının davacıya yansıtılacağına ilişkin toplu ... sözleşmelerinde hüküm bulunduğu dönemler itibari ile devlet memurlarına verilen zam oranının davacının ücretine yansıtılıp yansıtılmadığının tespit edildiği ve davacının fark ücret alacağının doğru şekilde belirlendiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar etmekle birlikte bu itirazlarına ek olarak hükmedilen faiz türü ve faiz başlangıç tarihlerinin de kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, işyerinde uygulanan toplu ... sözleşmeleri uyarınca davacının davacının ücretinin doğru olarak belirlenip belirlenmediği ile buna bağlı olarak fark ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk,

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 02.11.2011 tarihli ve 28103 mükerrer sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 666 sayılı KHK'nın 1 inci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya aşağıdaki ek madde eklenmiştir:

Uyuşmazlık, işyerinde uygulanan toplu ... sözleşmeleri uyarınca davacının davacının ücretinin doğru olarak belirlenip belirlenmediği ile buna bağlı olarak fark ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk,

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 02.11.2011 tarihli ve 28103 mükerrer sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 666 sayılı KHK'nın 1 inci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya aşağıdaki ek madde eklenmiştir:

“EK MADDE 9- Aylıklarını 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile 2914 sayılı Yükseköğretim Personel Kanununa göre almakta olan personele, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (II) sayılı Cetvele dahil pozisyonlarda istihdam edilen sözleşmeli personele, subay, sözleşmeli subay, astsubay, sözleşmeli astsubay, sözleşmeli subay ve astsubay adayları ile uzman jandarma ve uzman erbaşlara, mali haklar kapsamında yapılan her türlü ödemeler dahil almakta oldukları toplam ödeme tutarı dikkate alınmak suretiyle aynı veya benzer kadro ve görevlerde bulunan personel arasındaki ücret dengesini sağlamak amacıyla, en yüksek Devlet memuru aylığına (ek gösterge dahil), ekli (I) sayılı Cetvelde yer alan kadro ve görev unvanlarına karşılık gelen oranların uygulanması suretiyle hesaplanan tutarda ek ödeme yapılır.

Ek ödemeye hak kazanılmasında ve bu ödemenin yapılmasında aylıklara ilişkin hükümler uygulanır. Bu maddeye göre yapılacak ek ödeme damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz ve ilgili mevzuatı uyarınca ödenmekte olan zam, tazminat, ödenek, döner sermaye ödemesi, ikramiye, ücret ve her ne ad altında olursa olsun yapılan benzeri ödemelerin hesabında dikkate alınmaz.

Birinci fıkra kapsamına giren personelden; 4/1/1961 tarihli ve 209 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin ikinci fıkrası, 4/11/1981 tarihli ve 2547 sayılı Kanunun 58 inci maddesinin (c) ve (f) fıkraları ve 14/4/1982 tarihli ve 2659 sayılı Kanunun 30 uncu maddesi kapsamında döner sermayeden ek ödeme yapılan personele, 27/7/1967 tarihli ve 926 sayılı Kanunun ek 17 nci maddesinin (Ç) fıkrası uyarınca sağlık hizmetleri tazminatı ödenen personele, 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Kanunun 221 inci maddesi, 16/5/2006 tarihli ve 5502 sayılı Kanunun 28 inci maddesinin sekizinci fıkrası ve 663 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 28 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ödeme yapılan personele, sözkonusu mevzuat hükümlerine göre ödeme yapılmaya devam olunur ve bunlara bu maddeye göre ayrıca ek ödeme yapılmaz. Bu fıkra kapsamında yer alan idarelerin döner sermaye saymanlık hizmetlerini yürüten personele sözkonusu mevzuat uyarınca döner sermaye gelirlerinden herhangi bir ödeme yapılmaz.

Birinci fıkra kapsamına giren personelden; 21/12/1967 tarihli ve 969 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin son fıkrasında öngörülen ödemelerden yararlananlara, birinci fıkraya göre ödeme yapılmaz. Ancak üretimi teşvik primi ödenen personele, ödemenin yapıldığı tarih ile bir sonraki yılda yapılacağı tarih arasındaki dönemde birinci fıkra uyarınca kadro veya pozisyon unvanları için ödenmesi öngörülen ek ödemenin toplam net tutarı, anılan 3 üncü maddeye göre ödenen üretimi teşvik priminin net tutarına ulaştığı tarihten itibaren birinci fıkraya göre ödeme yapılmaya başlanır.

Birinci fıkra kapsamına giren personelden; kurumlarınca bir kadroya kurum içinden veya kurum dışından vekalet ettirilenlere, vekaletin 657 sayılı Kanunun 86 ncı maddesine istinaden yapılmış ve bu hususun onayda belirtilmiş olması, vekalet görevinin Bakanlar Kurulu kararı veya müşterek karar ile atama yapılması gereken kadrolar için ilgili bakan, diğer kadrolar için asili atamaya yetkili amir tarafından verilmesi, vekalet eden personelin asaleten atanmada aranan tüm şartları (asaleten atanmada sınav şartı aranılan kadrolar için bu sınavlara girebilme hakkının elde edilmiş olması dahil) taşıması kaydıyla vekalet ettikleri kadro için öngörülen ek ödemenin asli kadroları için öngörülen ek ödemeden fazla olması halinde, aradaki fark, vekalet görevine başlanıldığı tarihten itibaren ve bu görev fiilen yapıldığı sürece ödenir. Ancak, mehil müddeti, yıllık izin, mazeret izni, hastalık ve refakat izni, geçici görev, vekalet, görevden uzaklaştırma, hizmet içi eğitim, seminer ve kurs nedenleriyle görevlerinden ayrılanlara vekalet edenlere bu şekilde ödeme yapılmaz.

Ücret ve tazminatları ek 10 uncu maddeye göre ödenenlere, 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kanuna ekli (III) sayılı Cetvelde sayılan düzenleyici ve denetleyici kurumlarda görev yapan personele ve bir kadroya açıktan vekil olarak atananlara bu madde uyarınca ek ödeme yapılmaz.

Bu maddeye göre yapılacak ek ödeme, bu maddenin yürürlük tarihinden önce hakları şahıslarına bağlı olarak saklı tutulanlar için şahsa bağlı haklardan sayılmaz ve ilgili mevzuatı uyarınca fark tazminatı uygulamasından yararlanan personel bakımından önceki kadro veya pozisyonun ücretinin artırılması sonucunu doğurmaz. Bu ek ödeme, fark tazminatı uygulamasından yararlanan personel hakkında, yukarıdaki hükümler esas alınarak ilgililerin yeni kadrolarına ilişkin mali haklarının belirlenmesinde fark tazminatı hesabında dikkate alınmak suretiyle uygulanır.

Kültür ve Turizm Bakanlığının, Sağlık Bakanlığının, ... Kamu Hastaneleri Kurumunun ve Meteoroloji Genel Müdürlüğünün ... teşkilatı personeli ile Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı, ... ... Sağlığı Kurumu, Karayolları Genel Müdürlüğü, Orman Genel Müdürlüğü ve Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü personeline bu madde uyarınca yapılan ek ödemeler döner sermaye bütçelerinden yapılır. Devletin mali imkanlarını gözönünde bulundurmak suretiyle merkezi yönetim kapsamındaki kamu idarelerinde istihdam edilen personele bu madde uyarınca yapılan ek ödemenin tamamını veya bir kısmını teşkilat yapısı esas alınarak merkezi yönetim bütçesinden veya döner sermayesi bulunan kurumlar için döner sermaye bütçesinden yaptırmaya Maliye Bakanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu yetkilidir.

Kadro karşılığı sözleşmeli personel ile 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (II) sayılı Cetvele dahil pozisyonlarda istihdam edilen sözleşmeli personel hariç olmak üzere, çeşitli statülerde istihdam edilen sözleşmeli personele, çalıştıkları birim ve bulundukları pozisyon unvanı itibarıyla aynı veya benzer unvanlı memur kadrosunda çalışan, hizmet yılı ve öğrenim durumu aynı olan emsali personel için belirlenmiş olan ek ödeme oranını aşmamak üzere, statüleri ile mali haklar kapsamında yapılan her türlü ödemeler dahil almakta oldukları toplam ödeme tutarları gibi kriterler birlikte veya ayrı ayrı dikkate alınarak bu madde hükümleri çerçevesinde ek ödeme yapılıp yapılmayacağını, yapılacak ek ödeme oranını sözleşme ücreti ile ilişkilendirilmeksizin belirlemeye, Maliye Bakanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu yetkilidir. Bu ödeme tutarı damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve sigorta prim kesintisine tabi tutulmaz.

Bu maddenin uygulamasına ilişkin olarak ortaya çıkabilecek tereddütleri gidermeye ve uygulamayı yönlendirmeye Maliye Bakanlığı yetkilidir."

3. Dairemizin 30.....2022 tarihli ve 2022/6941 Esas, 2022/8605

Karar sayılı ilâmının ilgili kısmı şöyledir.

"... davacının 666 sayılı KHK uyarınca 375 sayılı KHK'ya eklenen ek 9 uncu madde uyarınca kamu görevlilerine ödenmesi öngörülen ek ödemelerden yararlanması mümkün değildir.

..."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6296, Karar No: 2024/5327, Tarih: 27.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/6296 E.  ,  2024/5327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3169 E., 2023/653 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulü/Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Sivaslı Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/126 E., 2022/95 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 26.09.2008 tarihinde gece saat 22.10 sıralarında aşırı alkollü olduğu tespit edilen davalının meskun mahal dışında bulunan, Sivaslı-Uşak karayolunda aracını yol kenarına çekip durduğu sırada kendisine ait ruhsatlı tabanca ile iki el ateş etmesi sonucu, kurşunlardan biri o anda yoldan geçen otomobilin sol arka camına ve aracın arka koltuğunda oturan davacının kafasına isabet etmesi sonucu davacının ağır bir şekilde yaralandığını, davacının uzun bir süre komada kaldığını, davacının bu nedenle sara hastalığına yakalandığını belirterek zararın kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda artırılmak üzere şimdilik 50.000,00 TL maddi tazminat ve 150.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasa faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; talep artırım dilekçesi ile maddi tazminatına ilişkin talebini 277.942,21 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin işlemediği bir eylem nedeniyle suç isnad ile karşılaştığını, müvekkilinin belirtilen suç isnadı ile yargılandığını ve suçun sabit olmadığını, her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli deliller ile ispatlanamadığını, ceza davasının bekletici mesele yapılmasını talep ettiklerini, davanın zamanaşımına uğradığını, talep edilen tazminat miktarlarının oldukça fazla olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının havaya ateş açması sonucunda davacının başına mermi isabet ettiği, davacının bu yaralanması sonucunda geçici iş göremezlik süresinin 9 aya kadar uzayabileceği, geçici iş göremezlik süresi içerisinde 2 ay süre ile başkasının yardımına gereksinim duyabileceği ve % 19,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği, davacının zararını da bu şekilde ispatladığı, davacının zararının hesaplanması için aktüerya bilirkişiden hesap raporu alındığı, hesap raporunun Yargıtay uygulaması gereğince TRH 2010 Yaşam Tablosu kullanılarak ve davacının Adli Tıp Kurumu (ATK) raporunda belirtilen maluliyeti dikkate alınarak hazırlandığı, bu bağlamda hesap raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğu ve davacının 277.942,21 TL maddi tazminat alacağı olduğunun anlaşıldığı, davacının olay tarihinde 27 yaşında olduğu ve bedensel zarara sebep olan olaydan dolayı manevi tazminata hak kazandığı gerekçesiyle, davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile; 277.942,21 TL maddi tazminatın (sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı) olay tarihi olan 26.09.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile; 40.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 26.09.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, tazminat oranının ve hesaplamanın hatalı olduğunu, bilirkişi tayin edilirken yasal unsurlara uyulmadığını, olayın kasten işlenmediğini, tazminata hükmedilirken kasten işlenmiş gibi değerlendirildiğini, davalının gelirine oranla tazminat miktarının çok yüksek olduğunu, avukatlık ücreti ve bilirkişi masraflarının haklılık oranı gözetilmeden paylaştırıldığını, bilirkişilerin Uşak ili dışından tayin edilmesi ve yasaya uygun şekilde görevlendirilmesi konusundaki taleplerinin nazara alınmadığını, tazminat tutarının fazla olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/24 Esas ve 2014/268 Karar sayılı ceza dosyasında davalı ... hakkında olası kast ile yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararının Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 2016/4981 Esas ve 2016/11611 karar sayılı karar ile onararak kesinleştiği kesinleşen maddi olgular bağlayıcı olup, taraflar yönünden de kesin delil niteliği taşıdığından, anılan dosya içinde ve eldeki davada toplanan delillerden, olay günü aşırı alkollü olarak araç kullanan davalının meskun mahal dışında bulunan, Sivaslı-Uşak karayolunda aracını yol kenarına çekip durduğu sırada akan trafiği de umursamaz ve oluşabilecek sonuçları kabullenecek şekilde aracının içersinden kendisine ait ruhsatlı tabanca ile iki el ateş etmesi sonucu, kurşunlardan birinin o anda yoldan geçen Şadi Arıkan'ın kullandığı otomobilin sol arka camına ve aracın arka koltuğunda oturan davalı ...'ın kafasına isabet etmesi sonucu davalı ...'ın Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinin 01.03.2021 tarih ve 3453 sayılı raporuna göre davacının meydana gelen olaydan kaynaklı olarak geçici iş göremezlik süresinin 9 aya kadar uzayabileceği, geçici iş göremezlik süresi içerisinde 2 ay süre ile başkasının yardımına gereksinim duyabileceği ve % 19,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybeder şekilde yaralandığı, davalının araç içerisinde yolcu olarak bulunduğu, kusurunun bulunmadığı, davalının tam kusurlu olduğu olayda aktüerya bilirkişi raporuna göre maddi zararın; 277.942,21 hesaplandığı, ilk derece mahkemesince, 40.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesinin ulaşılmak istenilen manevi tatmin (doyum) için yeterli olduğu fazla olmadığı gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; olay yerine gitmediğinin belirlendiğini, tanık ifadelerine itibar edilmediğini, elbiselerinde ve yeleğinde barut izine rastlanmadığını, karanlık bir ortamda görünüp tanınmasının mümkün olmadığını, bilirkişilerin yasal olarak listeden değil de rastgele seçildiğini, bu gerekçelerden dolayı tarafına haksız olarak ceza verildiğini, hukuk mahkemesinin ceza mahkemesi kararına uyduğunu, somut olayda alkollü olduğu için ayırt etme gücünden geçici olarak yoksun olduğunu, kimsenin hayatına bilerek veya isteyerek kast edecek bir insan olmadığını, olayın kast ile işlendiğini asla kabul etmediğini, olay esnasında havaya ateş açtığını, her ne kadar kabul etmese de ceza mahkemesince olayın olası kastla işlendiğine hükmedildiğini, ancak hukuk mahkemesince olayın daha ağır bir şekilde geliştiği kanaatine varılarak hukuka aykırı tazminat miktarlarına hükmedildiğini, olayın Uşak ili sınırları içerisinde gerçekleşmiş olmasına rağmen bilirkişinin farklı bir ilden seçildiğini, bilirkişinin alanında uzman olması, bilirkişinin olayın meydana geldiği yeri iyi bilmesi, ona göre rapor hazırlanması gerektiğini belirterek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalının aracını yol kenarına çekip durduğu sırada kendisine ait ruhsatlı tabanca ile ateş etmesi sonucu, kurşunlardan birinin o anda yoldan geçen araçta yolcu konumunda bulunan davacının başına isabet etmesi sonucu yaralanan davacının sürekli ve geçici iş göremezlik tazimatı ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 54 ve 56 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, karar usul ve kanuna uygun olup davalı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12995, Karar No: 2015/6296, Tarih: 14.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/12995 E.  ,  2015/6296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOZKIR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/04/2014

NUMARASI : 2014/88-2014/85

Taraflar arasındaki ziynet eşyası alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların evli olduklarını, davalı tarafından açılan boşanma davasının reddedildiğini, davacının davalı tarafından evden kovulduğunu, davacıya ait 110 gr 24 ayar bilezik, 8 adet çeyrek altın, 1 adet yarım altının ve buzdolabı, çamaşır makinesi ve elektrik süpürgesinin davacıya verilmediğini belirterek, ev ve ziynet eşyalarının aynen iadesini, mümkün değilse bedelinin tahsilini talep etmiş, dava değeri olarak 7.710 TL gösterilmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının kendisinin müşterek konutu terk ederek gittiğini, ziynet eşyalarını yanına alarak baba evine götürdüğünü, elektrik süpürgesinin davacıya teslim edildiğini, buzdolabı ve çamaşır makinasının davalıya ait olduğunu belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının dava dilekçesinde belirtmiş olduğu 1 adet Regal Marka buzdolabının, 1 adet .. Marka çamaşır makinesinin, 1 adet .. Marka elektrik süpürgesinin, 110 gram 22 ayar bileziğin, 8 adet çeyrek Cumhuriyet altının, 1 adet yarımlık Cumhuriyet Altınının aynen davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aynen teslim mümkün olmadığı takdirde eşya ve altınların toplam değeri 8.319 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 31.10.2013 tarih 2013/12147 E. - 2013/15005 K. bozma ilamıyla "Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; HMK.’nun 26.maddesi (HUMK m. 74) gereğince, “Hakim tarafların talep sonuçları ile bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.” Davacı dava dilekçesinde dava değerini 7.710 TL olarak göstermiştir. Davacı davasını ıslah etmediği gibi dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını da saklı tutmamıştır. Mahkemece bu husus gözardı edilerek, talep doğrultusunda hüküm tesisi gerekirken talep aşılarak aynen teslim, mümkün olmadığı takdirde eşya ve altınların dava değerindeki toplam değeri olan 8.319 TL'nin nakten davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.