muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19741, Karar No: 2014/5393, Tarih: 08.04.2014

Yargılama sırasında düzenlenen bilirkişi kurulu raporunda ise "hasarın tektonik krip sonucu oluştuğu, deprem sigortası teminatı kapsamında bulunmadığı" mütalaa edilmiş,

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, davacı zararının depremden kaynaklanıp kaynaklanmadığı, rizikonun sigorta teminatı içinde olup olmadığına ilişkindir.

Zararı doğuran tektonik krip'in niteliği konusunda Kandilli Rasathanesi ve Deprem Araştırma Enstitüsü Genel Müdürlüğü'nün mütalaası ile mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen rapor arasında çelişki olup karar vermeye yeterli nitelikte değildir.

Bu halde üniversitelerin jeoloji mühendisliği bölümlerinden seçilecek deprem-tektonik krip hareketleri konusunda uzman, akademik kariyere haiz bilirkişiler kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak rizikonun depremden ileri gelip gelmediği, zararın Zorunlu Deprem Sigortası kapsamında bulunup bulunmadığı konusunda ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınması suretiyle çelişkinin giderilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 8.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5598, Karar No: 2010/2357, Tarih: 14.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/5598 E.  ,  2010/2357 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı kasten öldürmekten, ...'yi de öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ..., işbu suçlara yardımdan sanık ...'in yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (...) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17/09/2008 gün ve 346/278 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanık ...'ın duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle sanık ... hakkında da kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Hükmedilen ceza miktarı nazara alınarak sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2-a)Maktülden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan söz ve davranış bulunmadığı halde, maktüle yönelik kasten insan öldürme ve kasten insan öldürme suçuna yardım suçlarından kurulan hükümlerde sanıklar yararına haksız tahrik nedeniyle cezada indirim yapılması,

b)Sanık ...’ın mağdura yönelik kasten insan öldürmeye teşebbüs ve sanık ...’ün kasten insan öldürmeye teşebbüs suçuna yardım suçundan kurulan hükümlerde;

aa)Sanık ...’ın eşi ve sanık ...’ün yengesi ...’in rızası ile mağdur ... ile görüştüğü ve haklarında söylentilerin çıktığı anlaşılmakla, sanık ... yönünden daha vahim saldırı ve sonuçlar dikkate alındığında, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun şekilde tahrik nedeniyle asgari oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde cezanın 2/3 oranında indirilmesine karar verilmesi ve sanık ... yönünden de bu durumun haksız tahrik oluşturmayacağı gözetilmeksizin cezasından 2/3 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

bb)Sanık ...’ın mağdur ...’ı, sağ uyluk ön yüzde 1 adet kurşun giriş deliği, sağ ön kolda 1 adet kurşun giriş ve çıkış deliği, karın sağ üst kadranda 1 cm. arayla sıyrık tarzında cilt altında kurşun giriş ve çıkış deliği, göbeğe 5 cm. lateralde kurşun giriş ve göbek içinden cilt altı seyirli kurşun çıkış deliği olacak şekilde tabanca ile yaraladığı, sağ femur orta bölümde tam ayrılmamış kırık, sol ön kol grafisinde ulna 1/3 distalde parçalı kırık olan yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirmediği, yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğu ve kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını ağır (6.) derecede etkileyecek nitelikte olduğunun belirlendiği anlaşılmakla, teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı TCK. nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, sanıklar ... ve ...’ün kastının yoğunluğu, zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak cezanın makul miktarda alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi yerine 10 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

c)6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... ve kasten insan öldürmeye teşebbüs suçuna yardım suçundan sanık ... aleyhine kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmemiş olması infazda nazara alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

3-a)Mağdur ...’ın olayın sıcağı sıcağına alınan 25.07.2005 tarihli hazırlık beyanında, sanıklar ... ve ...’ün kendi aracını birlikte durdurduklarını, ...’ün de elinde silah olduğunu ancak ateş etmediğini, ...’ın ateş etmesi sırasında ...’ün de arkasında durduğunu, mağdurun vurulup yere düşmesi üzerine de sanıkların birlikte kaçtıklarını beyan ettiği anlaşılmakla, sanık ...’ün eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 39. maddesi kapsamında yardım eden sayılmasında mahkemenin takdirinde isabetsizlik bulunmadığından,

b)Suç tarihinin 25.07.2005 ve karar tarihinin 17.09.2008 olduğu, aradan geçen zaman içerisinde maktülün yakınlarından davaya katılma talebinde bulunan olmadığı, yine bu konuda aleyhe temyiz de bulunmadığı anlaşılmakla,

Tebliğnamedeki (1) ve (3) no.lu bozma düşünceleri benimsenmemiştir.

4)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın kasten insan öldürme, kasten insan öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçları ile sanık ...’ün kasten insan öldürme suçuna yardım ve kasten insan öldürmeye teşebbüs suçuna yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, eleştiri nedenleri dışında tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına (ONANMASINA), 14/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5250, Karar No: 2017/4456, Tarih: 04.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/5250 E.  ,  2017/4456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 04.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/2969, Karar No: 2009/5305, Tarih: 09.04.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/2969 E.  ,  2009/5305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava iş kazası sonucu ölümü halinde hak sahiplerinin, uğramış olduğu zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan, tazminat miktarı, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise, yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Hükme esas alınan hesap raporunda, davacıların murisinin bakiye ömrü 24,78 yıl olarak gösterilmesine rağmen, 11.10.1997-31.12.2008 tarihleri arası iskontosuz gelir dönemi: 11 yıl, 2009-16.02.2022 tarihleri arası iskontolu dönem: 13 yıl ve 2023-2033 tarihleri arası emeklilik dönemi: 11 yıl hesaplanmak suretiyle murisin bakiye ömrü 35 yıl üzerinden zarar hesabı yapılarak fazla maddi tazminat hesaplanmıştır. Hal böyle olunca, hükme dayanak alınan hesap raporunun yukarıda açıklanan ilkeleri içermediği giderek Yargıtay denetim ve izlemesine elverişli nitelikte olmadığı açık-seçiktir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yetersiz hesap bilirkişisi tarafından düzenlenen raporun hükme dayanak alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yetersiz hesap bilirkişisi tarafından düzenlenen raporun hükme dayanak alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Öte yandan kabule göre de, 06.09.1999 tarihli dava dilekçesi ile kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davacı eş ... için 5.000,00.-TL maddi tazminat, davacı çocuk Serkan Ayyıldız için 2.000,00.-TL maddi tazminat ile her iki davacı için ayrı ayrı 3.000,00.-TL manevi tazminat; 05.04.2006 tarihli ıslah dilekçesi ile de, dava tarihi olan 06.09.1999 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı eş ... için 12.990,03-TL ek maddi tazminat istenilmiş olmasına rağmen, mahkemece, HUMK.’nun 74. maddesinde öngörülen talep ile bağlılık ilkesine aykırı biçimde maddi tazminatın tümü yönünden kaza tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olması da isabetsizdir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2969, Karar No: 2014/1345, Tarih: 10.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/2969 E.  ,  2014/1345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2014/3482

Y A R G I T A Y İ L A M I

3516 sayılı Ölçüler ve Ayar Kanunu'na aykırılık eyleminden A.. Akaryakıt Satış ve Dağıtım Paz. A.Ş’nin, aynı Kanun'un 15. maddesi uyarınca 1.464,00 Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Valiliği Bilim, Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğünün 25/04/2013 tarihli ve 83 sayılı idari yaptırım kararına yönelik başvurunun reddine dair Bakırköy 10. Sulh Ceza Mahkemesinin 15/07/2013 tarihli ve 2013/468 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 25/12/2013 gün ve 78661 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/01/2014 gün ve KYB. 2014/3482 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

3516 sayılı Ölçüler ve Ayar Kanunu'nun "Muayeneler" kenar başlıklı 9.maddesinde, "Ölçü ve ölçü aletleri aşağıdaki muayenelere tabi tutulurlar.İlk muayene, Periyodik muayene, Ani muayene, Şikayet muayenesi, Stok muayenesi.

a) İlk muayene: Yeni yapılan veya parçaların birleştirilmesi suretiyle meydana getirilen ölçü ve ölçü aletlerinin satışa veya kullanılmaya başlanmalarından önce veya ithal edilen ölçü ve ölçü aletlerinin yurda sokulmaları sırasında veya periyodik, ani, şikayet ve stok muayeneleri sonunda damgaları iptal olunan ölçü ve ölçü aletlerinin tamir ve ayarlanmalarından sonra veya ayarları bağlı bulundukları yere göre ayarlanmış olan ölçü ve ölçü aletlerinin ise her yer değiştirmeleri halinde uygulanır.

b)Periyodik muayene: Belli sürelerde olmak üzere, bu Kanun kapsamına giren ölçü ve ölçü aletleri için yapılan genel muayenedir.

c)Ani muayene: Bakanlık merkez ve taşra ölçüler ve ayar kuruluşları memurlarının görecekleri lüzum veya ihbar üzerine, ölçü ve ölçü aletlerinin bulundukları yerlerde habersizce yapılan muayenedir.

d) Şikayet muayenesi: Bir ölçü ve ölçü aletinin doğru çalışıp çalışmadığını tespit etmek üzere, ölçü ve ölçü aleti sahibi veya diğer bir kimsenin yazılı müracaatı üzerine yapılan muayenedir.

e) Stok muayenesi: İlk muayene damgasını taşıdıkları halde satılmayıp depo, atölye, imal veya satış yerlerinden, yahut henüz kullanılmasına ihtiyaç duyulmayarak stok halinde bulundurulan ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayene süreleri içinde tekrar tabi tutuldukları bir muayene şeklidir.

Bu muayenelerin usul ve esasları, kimler tarafından ne şekilde ve surette yapılacakları ve muayeneye tabi ölçü ve ölçü aletleri sahiplerinin veya bunları kullananların görev ve Sorumlulukları ile tabi olacakları yasaklar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikte gösterilir.

Bu muayenelerin usul ve esasları, kimler tarafından ne şekilde ve surette yapılacakları ve muayeneye tabi ölçü ve ölçü aletleri sahiplerinin veya bunları kullananların görev ve Sorumlulukları ile tabi olacakları yasaklar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikte gösterilir.

Ölçü ve Ölçü Aletleri Muayene Yönetmeliğinin “Periyodik muayenelerin ilanı, müracaat zamanı ve sorumluluklar “ kenar başlıklı 6. maddesinde, “ Bakanlık, periyodik muayene müracaatlarının her yıl Ocak ayı başından Şubat ayının son gününe kadar, ölçü ve ölçü aletlerinin cins ve özelliklerine göre hangi mercilere yapılacağını, Türkiye Radyo Televizyon Kurumu kanalıyla radyo ve televizyondan hükümet bildirisi olarak belli aralıklarla ilan eder.

Damga süresini doldurmuş ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayeneleri için ilgililerce, sürenin dolduğu yılı izleyen Ocak ayının başından Şubat ayının son gününe kadar, Bakanlık Ölçüler ve Ayar; Teşkilatı veya Grup Merkezi Belediye Ölçüler ve Ayar Memurluklarına müracaat edilmesi gerekir.

Şubat ayının son gününün tatile rastlaması halinde müracaat, sonraki ilk iş gününün mesai bitimine kadar yapılabilir. Periyodik muayene için zamanında müracaat etmeyenler hakkında, daha sonra müracaat etmiş olsalar dahi, damga süresi dolmuş ölçü aleti kullanma fiilinden dolayı, 3516 sayılı Kanun hükümlerine göre idari ve cezai işlem uygulanır.

Periyodik muayenelerin yaptırılması sorumluluğu gaz, elektrik ve su sayaçlarında; bu sayaçları dağıtım ağında kullanan dağıtım şirketine veya dağıtımdan sorumlu işletmeye, dağıtım ağı dışında kullanılanlar ile diğer ölçü ve ölçü aletlerinde ise, 3516 sayılı Kanun kapsamında ölçü ve ölçü aletinden sorumlu kullanıcıya aittir.”

Yine aynı Yönetmeliğin “Periyodik muayene” kenar başlıklı 9. maddesinde, “Ölçü ve ölçü aletlerinden;

a) Hassas kütle ölçüleri, 5 kg’ dan yukarı kütle ölçüleri, hassas mekanik tartı aletleri, okuma, çıktı verebilme veya başka elektronik cihazlarla bağımlı çalışabilme özelliğine sahip elektronik tartı aletleri, maksimum kapasitesi 2000 kg'dan fazla olan tartı aletleri, hububat muayene aletleri, demir yolu yük ve sarnıçlı vagonları, taksimetre, naklimetre, akaryakıt ölçek ve sayaçları ile likit petrol gazı (LPG) sayaçlarının periyodik muayenelerinin iki yılda bir,

b) Elektrik, su ve gaz sayaçlarının periyodik muayenelerinin on yılda bir yaptırılması zorunludur.

Birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerinde belirtilen ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayeneleri ilgililerin müracaatı üzerine Bakanlık Ölçüler ve Ayar Teşkilatı tarafından yapılır.

b) Elektrik, su ve gaz sayaçlarının periyodik muayenelerinin on yılda bir yaptırılması zorunludur.

Birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerinde belirtilen ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayeneleri ilgililerin müracaatı üzerine Bakanlık Ölçüler ve Ayar Teşkilatı tarafından yapılır.

Bu ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayene süreleri, damgalandıkları yıldan başlanarak hesaplanır.” şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, muteriz firmanın işlettiği akaryakıt istasyonunda bulunan sayaç ve ölçüm aletlerinin 2011 yılında damgalandığı ve damga süresinin 2 yıl olduğu, ölçü aleti sahibi firma yetkililerinin, bu sürenin dolduğu yılı izleyen Ocak ayının başından Şubat ayının son günü mesai bitimine kadar muayene gününü belirleyen belgeleri alabileceklerinin anlaşılması karşısında, anılan sürenin 2014 yılı Şubat ayının son mesai gününde dolacağı gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Bakırköy 10. Sulh Ceza Mahkemesinin 15/07/2013 gün ve 2013/468 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309/4 maddesi uyarınca BOZULMASINA, idari para cezasının kaldırılmasına, 10/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18910, Karar No: 2018/5081, Tarih: 26.09.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/18910 E.  ,  2018/5081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: 1. KADASTRO MAHKEMESİ

DAVATÜRÜ: KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... İlçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan temyize konu 459 ada 3 parsel sayılı 160.128,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, vergi kaydı, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla vasfıyla 240 payı ... oğlu ..., 240 payı ... oğlu ... ve kalan payı ise ... oğlu ... mirasçıları adına miras payları oranında olmak üzere tespit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmaza uygulanan vergi kaydının miktar fazlasının devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve tespit maliklerinin zilyetliklerinin bulunmadığı iddiasıyla, miktar fazlasının Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 459 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tamamı 181440 pay kabul edilerek ... oğlu ..., ... ve ... mirasçıları adına miras payları oranında tarla vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, çekişmeli taşınmazın tespitine esas alınan vergi kaydının kuzey hududunda okunan dere sınırının sabit sınır olarak kabul edilmesi mümkün değil ise de, vergi kayıt malikleri arasındaki ilişki müşterek mülkiyet şeklinde olup; her bir müşterek malik (mirasçıları lehine) lehine ayrı ayrı belgesizden zilyetlikle edinilebilecek miktar limitinin dolmadığının, vergi kayıt miktar fazlası taşınmaz üzerinde de davalılar yararına zilyetlikle kazanım koşullarının gerçekleştiğinin anlaşılmasına göre; davacı Hazine vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 1. maddesi uyarınca kadastro hakimi doğru, infazı kabil ve infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde hüküm kurmak zorundadır. Mahkemece, çekişmeli taşınmaz (181.440) pay kabul edildiği halde (181.520) pay dağıtılarak pay ve payda eşitliği sağlanmadan 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 1. maddesine aykırı olarak infazı kabil olmayacak şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsiz olup, açıklanan nedenlerle temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15649, Karar No: 2010/704, Tarih: 18.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15649 E.  ,  2010/704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.