muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13712, Karar No: 2011/1886, Tarih: 15.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/13712 E.  ,  2011/1886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle değerinin belirlenebileceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Ayrıca, Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında iklim koşulları, arazinin topografik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb.) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5, kuru tarım arazilerinde ise %6 alınmaktadır.

Bilirkişi kurullarınca düzenlenen raporlarda taşınmazın yakınından geçen irili ufaklı derelerden çiftçi imkanları ile sulanabilen bir arazi olduğu belirtilmekle yetinilmiş, dere suyunun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, dereden gelen bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden ve pompayla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden taşınmaz sulu arazi kabul edilip %5 kapitalizasyon faizi üzerinden değerlendirme yapılması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2446, Karar No: 2006/3545, Tarih: 27.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/2446 E.  ,  2006/3545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 22.11.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29.11.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapuda isim düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, toplam 12 adet tapu kaydında ... yazılı baba adının ... olarak düzeltilmesi istemiş, davalı, davacının davasının kanıtlamasını istemiş, yerel mahkeme toplam 11 adet tapu kaydında davacının ... yazılı baba adının ... olarak düzeltilmesine, 42 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki davanın ise reddine karar verilmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalı ... Sicil Müdürlüğünün sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Dava, tapuda isim düzeltilmesi istemine ilişkin olup, yapılan yargılama sonunda kısmen red ve kısmen kabul edilmiştir. Bu durumda davanın reddedilen kısmı üzerinden duruşmalarda kendisini vekille temsil ettiren davalı idare yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmemiş olması bozma nedeni ise de; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/VII maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle,

1.bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2.bent uyarınca, hüküm fıkrasının üçüncü paragrafına "Dava konusu ... ilçesi ... mahallesi 227 ada 42 parsel nolu taşınmaz hakkında açılan davanın reddine" cümlesinden sonra "Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesi gereğince davalı yararına takdir olunan 350 YTL maktu ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" cümlesinin eklenmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ, bu biçimiyle ONANMASINA, 27.3.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9930, Karar No: 2013/13155, Tarih: 23.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/9930 E.  ,  2013/13155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 4. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen14.07.2010 gün ve 2008/267 esas 2010/568 karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 20.12.2012 gün ve 6990-15531 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde bir kısım davalılar vekilleri tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK.'nun 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, bir kısım davalılardan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 219.00.'er -TL para cezası ile 50.45.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4377, Karar No: 2016/912, Tarih: 08.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/4377 E.  ,  2016/912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/104, Karar No: 2011/7956, Tarih: 04.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/104 E.  ,  2011/7956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 04.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8008, Karar No: 2016/11225, Tarih: 26.09.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/8008 E.  ,  2016/11225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının artırılması ve iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dilekçesinde; davalı ile Çanakkale 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2008/2011 Esas sayılı ve 22.05.2008 tarihli kararı ile anlaşmalı olarak boşandıklarını, boşanma kararı ile birlikte davacı lehine aylık 100,00 TL yoksulluk nafakasına karar verildiğini, müşterek iki çocuğun velayetlerinin ise davalıya bırakıldığını; Tekirdağ Aile Mahkemesinin 2014/621 Esas sayılı ve 22.01.2015 tarihli kararı ile müşterek iki çocuğun velayetinin davacı anneye verildiğini, iştirak nafakasına hükmedilmediğini; davalının çocukların ihtiyaçlarını karşılamadığını, yoksulluk nafakasının da yetersiz kaldığını belirterek; yoksulluk nafakasının aylık 500,00 TL'ye çıkartılmasına, müşterek iki çocuk için aylık 500,00'er TL iştirak nafakasına hükmedilmesine ve her yıl TEFE oranında artırılmasına veya yoksulluk nafakasının kesilip müşterek çocuklara aylık 750,00'şer TL iştirak nafakası bağlanmasına ve her yıl TEFE oranında artırımına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, müşterek çocuklarının hesabına para gönderdiğini, ihtiyaçlarını karşıladığını, bankalara kredi taksidi ödemeleri yaptığını, davacının çalıştığını belirterek; yoksulluk nafakasının artırılması talebinin reddine ve çocuklar için 200,00'er TL iştirak nafakasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile yoksulluk nafakasının aylık 400,00 TL'ye yükseltilmesine, müşterek çocuklar için ayrı ayrı aylık 300,00'er TL iştirak nafakasına ve nafakaların her yıl TÜİK tarafından belirlenen yıllık ÜFE oranında arttırılmasına karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iştirak nafakasına ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddine,

Yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

TMK. nun 176/4. maddesine göre; tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iştirak nafakasına ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddine,

Yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

TMK. nun 176/4. maddesine göre; tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemeye göre iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir. Bu doğrultuda yerleşen dairemiz uygulamasına göre; nafaka alacaklısı davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumunda, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde; yoksulluk nafakası TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır.

Somut olayda; tarafların ekonomik ve sosyal durumlarında boşanma davasından sonra olağanüstü bir değişiklik olmadığından, yoksulluk nafakasının niteliği ve takdir edildiği tarih gözetilerek, nafakanın TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılması suretiyle dengenin yeniden sağlanması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yüksek nafaka takdiri doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3639, Karar No: 2024/1310, Tarih: 22.04.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3639 E.  ,  2024/1310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 24.01.2023

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili ile davalı vekili tarafından (katılma yoluyla) temyiz edilmiştir.

Mahkemece 24.01.2023 tarihli ek karar ile temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmesi sebebiyle davacının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Bunun üzerine ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı vekilinin temyiz başvurusu yönünden yapılan incelemede;

Temyiz istemi, başvuru için gerekli (eksik) harç ve giderlerin süresinde ödenmediği gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına yönelik Mahkemenin 24.01.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Temyiz dilekçesi verilirken, gerekli harç ve giderlerin hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından (1086 sayılı) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca işlem yapılması gerekir.

Dosya içeriğine göre Mahkemece, eksik ödenen temyiz harç ve giderlerinin bir haftalık kesin sürede ödenmesi için usulüne uygun olarak düzenlenen muhtıra, davacı vekiline 15.01.2023 tarihinde tebliğ edilmiştir. Temyiz harç ve giderleri, davacı vekili tarafından bir haftalık yasal süre içerisinde mahkeme veznesine yatırılmamıştır.

Temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

Davalı vekilinin temyiz başvurusu yönünden yapılan incelemede;

Kararı katılma yoluyla temyiz eden ve vekaletnamesinde kanun yollarından feragat yetkisi bulunan davalı vekili, 14.03.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiğini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmiştir.

Bu durumda, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin feragat sebebiyle reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz talebi yönünden; Mahkemece verilen 24.01.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davalı vekilinin temyiz talebi yönünden; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin (feragat nedeniyle) REDDİNE,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10156, Karar No: 2015/458, Tarih: 16.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/10156 E.  ,  2015/458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada......Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/02/2014 tarih ve 2011/218-2014/25 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi.....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin... ibareli tanınmış markaları bulunduğunu, 13.07.2003 tarihinde davacı şirketi temsile yetkili başkan yardımcısı olan davalı ...'nın diğer davalı ile inhisari lisans sözleşmesi imzalayarak..... nolu ... ibareli markayı bedelsiz olarak devrettiğini, davalı şirketin devirden 18 gün önce kurulduğunu, davalı ......'nın şirketin önceleri gizli ortağı olduğunu, sonradan ise hisse devri ile ortak olup şirket müdürlüğüne getirildiğini, devrin kötüniyetli olarak yapıldığını, devre dair genel kurul veya yönetim kurulundan karar alınmadığını, bu şekilde haksız kazanç sağlandığını, markalarının itibarının zedelendiğini ileri sürerek, lisans sözleşmesinin geçersizliğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davalı .....'nın şirket yetkilisi olarak sözleşmeyi imzaladığını, pasif dava ehliyeti bulunmadığını, sözleşmenin üzerinden uzun yıllar geçtiğini, sessiz kalınarak icazet verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı ...'nın sözleşme sırasında davacı şirketi tek başına temsile yetkili olduğu, ancak bu yetkinin olağan işleri kapsadığı, olağanüstü nitelikteki işler açısından diğer yönetim kurulu üyelerine haber verilmesi, temsil yetkisinin şirket çıkarlarına ters düşmeyecek şekilde kullanılması gerektiği, sözleşmenin ifası için davacının yapması gerekli aktif bir ediminin bulunmadığı, davalı tarafın davranışları ile örtülü olarak bu duruma onay verdiğinin söylenemeyeceği gerekçesiyle, davanın kabulüne, lisans sözleşmesinin geçersizliğinin tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, marka lisans sözleşmesinin geçersizliğinin tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa, marka lisans sözleşmesinin yapıldığı tarih itibariyle davalı ... diğer yönetim kurulu üyeleri ile birlikte davacı şirketi münferiden temsile yetkili olup, işlemin yapıldığı tarihte yürürlükte olan 6762 sayılı TTK'nun 321. maddesine göre lisans sözleşmesini tek başına yapmaya yetkilidir. Her ne kadar Dairemiz'in bazı emsal kararlarında yönetim kurulu üyesinin bazı işlemleri tek başına

yapamayacağı kabul edilmiş ise de, davalı yönetici sadece davacı şirketin sahibi olduğu markalardan birisine ilişkin olarak lisans sözleşmesi yapmış olup bu işlem için genel kurul kararı gerekmez.

yapamayacağı kabul edilmiş ise de, davalı yönetici sadece davacı şirketin sahibi olduğu markalardan birisine ilişkin olarak lisans sözleşmesi yapmış olup bu işlem için genel kurul kararı gerekmez.

Öte yandan, sözleşmenin bila bedel yapılmış olması aksi kanıtlanmadığı takdirde, davalıların el ve işbirliği içinde davacı şirketi zarara uğratmak kastıyla hareket ettiklerinin kabulü için yeterli değildir.

Ayrıca, dava konusu lisans sözleşmesinin 09.10.2003 tarihinde .... tarafından marka siciline tescil edilmesi karşısında, davacının lisans sözleşmesinden işbu davanın açıldığı tarihe kadar haberdar olmadığı düşünülemez. Kaldı ki, davalı tarafın markayı 2003 yılından beri lisans sözleşmesine göre kullandıkları, davacı ile davalı arasında ürün teslim yapılmak suretiyle ticari ilişki bulunduğu ve bu hususa ilişkin ticari faturalar olduğu yönündeki savunması üzerinde de durulmadan lisans sözleşmesinin geçersizliğine karar verilmesi mümkün değildir.

Bu itibarla, davalı ...'nın davacı şirketi münferiden temsiye yetkili olarak 6762 Sayılı TTK'nun 321. maddesine göre lisans sözleşmesini imzalaması ve2003 yılından itibaren sözleşmenin marka siciline tescilli olduğu hususları nazara alınmadan, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün anılan taraf yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26026, Karar No: 2015/1313, Tarih: 27.01.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/26026 E.  ,  2015/1313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, bozma üzerine, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dairemizin 2013/3957-23989 sayılı bozma ilamına uyulması sonrasında yazılı şekilde karar verilmiş ise de, bozma gereklerinin yerine getirilmediği, zira usulüne uygun yeni bir kusur raporu alınmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece öncelikle yapılacak iş, bozma ilamımızda belirtilen ilkelere uygun ve konusunda uzman sayılacak kişilerden kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınmasıdır.

2- Yine bozma ilamımızda belirtildiği üzere, 21. madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Gerçek zarar hesabı tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalıdır. Sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmiş ise bedensel zarar hesabı, ölümü halinde destekten yoksun kalma tazminatı (Borçlar Kanunu'nun 45-46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54-55. maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir.

Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya

hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda ...’dan alınan 1931 tarihli “...” cetvelleri ile saptanmakta ise de; ... Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren ... tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekecektir.