muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1694, Karar No: 2012/4039, Tarih: 21.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1694 E.  ,  2012/4039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/410790

MAHKEMESİ : Çankırı Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 20/10/2011, 2011/45 (E) ve 2011/93 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanık Hayrettin hakkında mağdur Osman'ı öldürmeye teşebbüs suçundan verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na dair karar, 5271 sayılı CMK.nun 231/12 maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup, temyizi olanaklı olmadığından, bu hususta mahallince değerlendirme yapılması mümkün görülmüş ve bu hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

2)Temyiz kapsamına göre sanık Hayrettin hakkında mağdur-katılan Turgut'u öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin aleyhe bozma yasağına uyulmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdur Turgut hakkında Ilgaz ve Çankırı Devlet Hastaneleri tarafından düzenlenen 19/03/2006 tarihli geçici doktor raporlarına göre sol gluetal bölgede anüse yakın 3-4 cm.lik üretraya uzanan kesi, saçlı deri fronto temporal önden arkaya uzanan 7-8 cm.lik, sol diz ve tibia üzerinde 7 adet, sağ diz ve uylukta 3-4 cm.lik cilt ve cilt altı adeleye uzanan kesi tespit edildiği, Çankırı Devlet Hasatanesi'nin 25/04/2006 tarihli raporuna göre, mevcut yaralanmaların hayati tehlikeye neden olmayıp basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilinecek nitelikte olduğunun belirtilmesine karşın Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 22/05/2006 tarihli raporuna göre ise gluteustaki yaralanmanın hayati tehlikeye neden olup basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin belirtildiği, her iki rapor arasında çelişki bulunmasına karşın Adli Tıp 2. İhtisas Kurulundan sadece yaralanmaların organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı konusunda rapor aldırıldığı anlaşılmakla; raporlar arasındaki açık çelişkinin giderilmesi açısından doktor raporları, tüm hasta evrakları, film ve grafilerin Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek, mevcut yaraların ayrı ayrı nitelikleri ile hayati tehlike doğurup doğurmadıkları hususunda tereddüte yer vermeyecek açıklıkta rapor alınması ve sonucuna göre sanık Hayrettin'in mağdur Turgut'a yönelik eylemine hukuki vasıf verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 21/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14581, Karar No: 2012/5266, Tarih: 04.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/14581 E.  ,  2012/5266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.06.2010 tarih ve 2009/115-2010/177 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,müvekkilinin bitkisel yağ ve margarin alanında üretim yapan Türkiye’nin önde gelen sanayi kuruluşlarından olduğunu, 350.000 ton üretim kapasitesi ile Türkiye’de lider konumda olduğunu, müvekkilinin 312 ürün ve ambalaj çeşidine sahip olup, ürün yelpazesinde kahvaltılık ve yemeklik margarin, pastacılık yağları, endüstriyel yağlar, rafine ayçiçek ve mısırözü yağları, riviera ve sızma zeytinyağları bulunduğunu, müvekkilinin ÜLKER’in lideri olduğu şirketler topluluğuna dahil olarak, esas itibariyle 29. 30 ve 32. sınıflara giren başta “her çeşit yemeklik yağlar, ve benzer emtia olmak üzere çok çeşitli gıda maddelerinin üretimi ve satışı konusunda faaliyet gösterdiğini, bu bağlamda esas unsuru BİZİM ibaresi olan bir çok markayı tescil ettirdiğini ve ticari faaliyetlerin bu markaların çatısı altında yürütüldüğünü, BİZİM ibareli markaların halk tarafından bilinirliğinin üst düzeyde olduğunu, bu nedenle müvekkiline ait 149680 numaralı BİZİM ibaresinden oluşan markanın tanınmış marka statüsüne alınması için davalı kuruma 28.12.2007 tarihinde 2007-G-262325 numara ile başvuruda bulunulduğunu, ancak davalının söz konusu başvuruyu tanınırlığın yeterli düzeyde olmadığından bahisle reddettiğini, yeniden inceleme talebinin de YİDK’nın 2009-M-628 sayılı kararı ile reddedildiğini, oysa 556 Sayılı KHK’nın 7/I-i hükmünün uygulanması için gerekli şartların oluştuğunu, müvekkilinin BİZİM seri markaların tüm toplumda bilinir olduğunu, bu konuda çok yoğun bir reklam kampanyasının yürütüldüğünü, söz konusu markayı taşıyan ürünlerin sadece Türkiye’de değil Almanya, Arnavutluk, Azerbaycan, Bulgaristan, Danimarka, Fransa, Gürcistan olmak üzere Irak, Kıbrıs, Kırgızistan, Kosova, Tacikistan, Ürdün ve Bosna piyasalarında da yer aldığını ileri sürerek TPE YİDK’nın 2009-M-628 sayılı kararının iptalini, 149680 numaralı BİZİM ibareli markanın tanınmış marka olduğunun kabulünü talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, dava konusu markanın tanınmışlık için gerekli kriterleri taşımadığını, tüketiciler nezdinde düşünmeden refleks olarak hatırlanmadığı,bu nedenle tanınmış marka olarak kabul edilemeyeceğini, kurumca alınan kararların hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, dava konusu markanın tanınmışlık için gerekli kriterleri taşımadığını, tüketiciler nezdinde düşünmeden refleks olarak hatırlanmadığı,bu nedenle tanınmış marka olarak kabul edilemeyeceğini, kurumca alınan kararların hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, kısmen benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının BİZİM ve bunu esas unsur olarak içeren markalarının 556 Sayılı KHK’nın 8/4 hükmü çerçevesinde zeytinyağı, mısırözü yağı, ayçiçek yağı, hazır çorba, kahvaltılık ve yemeklik margarinler için tanınmışlığının aşikar olduğu, her ne kadar bilirkişi raporunda YİDK kararının hukuka uygun olduğu belirtilmiş ise de, tanınmış marka olarak kabulün asgari şartının ilgili sektörde tanınmış olmak olduğu, bu şart gerçekleşmiş ise KHK'nın 7/1-i maddesi anlamında tanınmışlığında kabulünün gerektiği, yasal anlamda tanınmış markalar arasında bir tanınmışlık derecesi mevcut olmayıp, asgari sektörel tanınmışlık koşulunun sağlanması halinde, markaya tanınmış markadan kaynaklanan korunmanın verilmesi gerektiği, gerekçesi ile davanın kabulüne, TPE YİDK’nın 23/02/2009 tarih 2009/M-628 sayılı kararının iptaline, davacının BİZİM markasının tanınmış olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi heyetince düzenlenen 20.04.2010 tarihli raporda, davalı TPE nezdinde 149680 sayı ile tescilli '' BİZİM'' ibareli davacı markasının 556 Sayılı KHK'nin 7/1-(i) bendi anlamında tanınmışlığının kanıtlanamadığı, ancak söz konusu markanın aynı KHK'nin 8/4. maddesine göre tanınmış marka olduğu mütalaa edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu markanın zeytinyağı, mısırözü yağı, ayçiçek yağı, hazır çorba, kahvaltılık ve yemeklik margarinler bakımından ilgili sektörde tanınmış olmasının 556 Sayılı KHK'nin 7/1-(i) bendi anlamında tanınmış marka sayılması için yeterli bulunduğu gerekçesiyle davacıya ait ''BİZİM'' markasının 556 Sayılı KHK'nin 7/1-(i) bendi anlamında da tanınmış olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Mahkemece, dava konusu markanın zeytinyağı, mısırözü yağı, ayçiçek yağı, hazır çorba, kahvaltılık ve yemeklik margarinler bakımından ilgili sektörde tanınmış olmasının 556 Sayılı KHK'nin 7/1-(i) bendi anlamında tanınmış marka sayılması için yeterli bulunduğu gerekçesiyle davacıya ait ''BİZİM'' markasının 556 Sayılı KHK'nin 7/1-(i) bendi anlamında da tanınmış olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Ancak, 556 Sayılı KHK'nin 7/1-(i) bendinde Paris Sözleşmesi'nin 1. mükerrer 6. maddesine göre tanınmış markalara atıfta bulunulmuştur. Türkiye'nin de taraf olduğu Paris Sözleşmesi'nin 1. mükerrer 6. maddesi ile, anılan Sözleşmeye taraf ülkelerden herhangi birisinde ( men'şe ülke ) tescilli bir markanın yoğun kullanım, reklam ve tanıtım, kalite imajı gibi faaliyetleri sonucunda hem men'şe ülkede hem de Sözleşme'ye taraf ülkelerde tanınmış hale gelmesi halinde men'şe ülke dışında tescilli olmasa dahi daha fazla koruması taahhüt edilmiştir. Yine, TRIPS 16. maddesinin (2) ve (3) fıkraları da tanınmış markaların korunmasına ilişkin uluslararası düzenlemelerdir. Bu hükümler ile de, Paris Sözleşmesi ile kabul edilen tanınmış marka koruması hizmet markalarını ve farklı mal ve hizmetleri de kapsayacak şekilde genişletilmiş ve tanınmışlık seviyesinin toplumun ilgili kesimi bakımından dikkate alınacağı düzenleme altına alınmıştır. Açıklanan bu uluslararası sözleşme hükümlerinden de anlaşılacağı üzere, 556 Sayılı KHK'nin 7/1-(i) bendi ile yapılan düzenleme aynı KHK'nin 8/4. madde kapsamındaki Türkiye'de tescilli ve tanınmış markalardan farklı olarak; esasen Paris Sözleşmesi 1. mükerrer 6. maddesi anlamındaki tanınmış markalara sağlanan dünya çapında korumanın ülkemizde de gerçekleştirilmesine ilişkindir.

Bu bakımdan 556 Sayılı KHK'nın 8/4. maddesine göre, bir markanın sadece Türkiye'de tanınmış olmasının, markanın kullanıldığı mal veya hizmetlerin ilgili olduğu sektörce de tanınmış olduğundan bahisle aynı markanın Paris Sözleşmesi 1. mükerrer 6. maddesi anlamında da tanınmış marka sayılacağına dair mahkeme görüşü kabul edilemez.

Nitekim, bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere dava konusu '' BİZİM'' markasının yurtdışında bazı ülkelerde tescilli olması anılan markanın 556 sayılı KHK'nin 7/1-(i) bendinde atıf yapılan Paris Sözleşmesi'nin 1. mükerrer 6. maddesi anlamında tanınmış sayılması için yeterli olamayacağı gibi, davacı markasının yurtdışında kullanıldığı ürünlere ilişkin ihracat miktarı, yurtdışı tanıtım reklamları araştırma raporları v.b. hususlarda dosyaya yeterli delil de sunulmamıştır.

O halde, mahkemece davacı markasının sadece 556 Sayılı KHK'nin 8/4. maddesine göre tanınmış marka olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, aynı KHK'nin 7/1-(i) bendinde atıf yapılan Paris Sözleşmesi'nin 1. mükerrer 6. maddesi anlamında da tanınmış marka olduğunun kabulü doğru görülmemiştir.

O halde, mahkemece davacı markasının sadece 556 Sayılı KHK'nin 8/4. maddesine göre tanınmış marka olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, aynı KHK'nin 7/1-(i) bendinde atıf yapılan Paris Sözleşmesi'nin 1. mükerrer 6. maddesi anlamında da tanınmış marka olduğunun kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı TPE vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı TPE vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5721, Karar No: 2015/23222, Tarih: 22.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/5721 E.  ,  2015/23222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/421875

MAHKEMESİ : Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2014

NUMARASI : 2014/75 (E) ve 2014/926 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya muhalefet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ve müdafiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13947, Karar No: 2015/2409, Tarih: 17.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/13947 E.  ,  2015/2409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 6. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2013/855-2014/226

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalının boşandıklarını, müşterek çocuk Umut için 300 TL iştirak nafakasına karar verildiğini, çocuğun okula başladığını, okul masrafı, servis ve bakıcı masraflarının arttığını belirterek, iştirak nafakasının 300 TL'dan 2.500 TL'ye artırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; davalının yeniden evlendiğini, 8 yaşındaki çocuk için 600 TL nafakanın uygun olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 600 TL iştirak nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından; davacı ile davalının 08.07.2008 tarihinde boşandıkları, müşterek çocuk 2005 doğumlu Umut'un velayetinin davacı anneye verildiği ve mahkemece 300 TL iştirak nafakasına karar verildiği, bu davanın ise 30.10.2013 tarihinde açıldığı, müşterek çocuğun ilkokula başladığı anlaşılmaktadır.

Davada; iştirak nafakasının artırılması talep edilmektedir.

TMK.'nun 330/1.maddesinde; “Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir." hükmü gereğince iştirak nafakasının belirlenmesi gerekir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının araştırılması sonucunda; davacı annenin satış elemanı olarak çalıştığı, 1.400 TL maaş aldığı, evlendiği, davalı babanın ise THY.da pilot olarak çalıştığı, aylık 20.000 TL aldığı, evli olup, kira ödediği açıklanmıştır.

Bu durumda, müşterek çocuğun alıştığı hayat koşulları ile davalı babanın ekonomik durumu ve ödeme koşulları dikkate alındığında, hükmedilen iştirak nafakası miktarının az olması nedeniyle kurulan hüküm, belirtilen nedenlerle doğru görülmemiştir.

Mahkemece; TMK'nun 4.maddesi gereğince; çocuğun alıştığı yaşam tarzı, nafakanın niteliği ve davalının ödeme gücü dikkate alınarak “hakkaniyete” uygun nafaka miktarına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/24, Karar No: 2019/6220, Tarih: 04.12.2019

**1. Hukuk Dairesi         2018/24 E.  ,  2019/6220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın usulden reddine ilişkin olarak verilen karar davacı ve asli müdahil tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kayıt malikinin davacının mirasbırakanı ile ayni kişi olduğunun tespiti isteğine ilişkindir.

Davacı ile asli müdahil, 944 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıt maliki Hafız Hüseyin oğlu ...ile mirasbırakanları Hafız Hüseyin oğlu Mehmet’in aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesini istemişlerdir

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen karar Dairece; “...isteğin Asliye Hukuk Mahkemesinde yazılı yargılama usulüne göre görülmesi mümkün olmadığından, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde davanın esası hakkında karar verilmesi doğru değildir...” gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamı sonrası dava açılmadan önce tapu müdürlüğüne başvuru şartının yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, Bakanlar Kurulu'nun 22.7.2013 tarihli ve 2013/5150 sayılı kararı ile kabul edilen 17.8.2013 tarihli ve 28738 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren yeni Tapu Sicili Tüzüğü'nün 28. maddesinde, kütük sayfası malik sütununda malikin adı ve soyadı, baba adı ile edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasının yazılacağı, tüzel kişilerin unvanlarının tam olarak yazılacağı ve paylı mülkiyette pay miktarının; paydaşların adı, soyadı ve baba adından sonraki kısımda, kesirli olarak gösterileceği ifade edilmiştir.

Aynı Tüzüğün 72. maddesinde, “Tapu sicilinde değişikliğin, hak sahibinin istemine ya da yetkili makam veya mahkeme kararına istinaden yapılabileceği”, 74. maddesinde ise; “Kütük, yevmiye defteri ve yardımcı sicillerde, belgelere aykırı basit yazım hatası yapıldığının tespit edilmesi hâlinde, müdür tarafından nedeni düzeltmeler sicilinde açıklanarak, re'sen düzeltme yapılacağı, istem belgesinde yapılan yanlışlık veya eksiklik düzeltilerek, belgenin uygun bir yerine yazılmak suretiyle taraflar ve tapu görevlilerince imzalanacağı ve sicilde buna uygun düzeltme yapılacağı, ana veya yardımcı siciller üzerinde yapılmış hata veya eksikliklerin, ilgililerce sunulan veya başka idarelerce düzenlenen belgelerden kaynaklanması hâlinde, ilgililerin gerçek durumu kanıtlayıcı belgelere dayalı başvuruları üzerine, istem, yevmiye defterine kaydedilerek gerekli düzeltme yapılacağı, kütük, yevmiye defteri ve yardımcı sicillerde, belgelere aykırı tescil veya esaslı yazım hatasının düzeltilebilmesi için ilgililerin yazılı olurunun alınması gerektiği, ilgililerden birisinin yazılı oluru olmazsa, bu durum beyanlar sütununda belirtilerek, 26.9.2011 tarihli ve 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine göre işlem yapılacağı, yapılacak düzeltmeler hatalı yazımdan sonra hak sahibi olmuş kişilerin hakkını etkileyici nitelikte ise, bu hak sahiplerinin de yazılı olurlarının aranacağı, müdürlüğün ilgililerin bilgisi dışında yaptığı işlemleri tebliğ etmekle yükümlü” olduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; 17.08.2013 tarihinde yürürlüğe giren yeni Tapu Sicili Tüzüğü'ndeki tapu müdürlüğüne başvurma zorunluluğu tapu kütüğündeki yazım hatalarının düzeltilmesi isteklerine ilişkin olup, tapu maliki ile mirasbırakanın aynı kişi olduğunun tespitine ilişkin istekler bu düzenlemenin kapsamı dışındadır.

Hâl böyle olunca; yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler gözetildiğinde mahkemece işin esasının incelenmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı ve asli müdahilin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16875, Karar No: 2012/1488, Tarih: 08.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/16875 E.  ,  2012/1488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalıdan aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçları ile davacının temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/33845, Karar No: 2023/1854, Tarih: 03.04.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/33845 E.  ,  2023/1854 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine dosyanın gönderildiği İlk Derece Mahkemesince verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. .... Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.04.2018

tarihli ve 2017/30 Esas, 2018/63 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına ve mahsubuna karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 11.12.2018 tarihli ve 2018/1713 Esas ve 2018/1381 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "01.06.2017" yerine "15.07.2016" olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edildiği belirtilmek suretiyle, esastan reddine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 07.07.2020 tarihli ve 2019/3968 Esas, 2020/3320 sayılı Kararı ile özetle;