muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/10235, Karar No: 2006/8972, Tarih: 26.09.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/10235 E.  ,  2006/8972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi  :  İstanbul 6.İş Mahkemesi

Tarih  :  15/12/2005

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, davalılardan T. A.Ş. aleyhine açılan davanın reddine, G.M.E.aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine, 46.900.00 YTL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılardan K.İnş. Tic. San. A.Ş. ile S.S.İ.Yapı Koop. Vekillerince istenilmesi ve davalılardan K. İnş. Tic.San A.Ş. vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26/09/2006 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan K.Sanayi A.Ş. vekili Avukat A.A.ile T. A.Ş. Genel Müd. vekili Avukat D.B.geldiler. Karşı taraf ile diğer davalılar adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere,temyiz edenin sıfatına göre davalılar S.S.İ.Gıda Top.İmalat San.Depocuları Toplu İşyeri Yapı Koop. İle K.İnş.A.Ş in aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava nitelikçe iş kazası sonuçu meslekte kazanma gücünü %38 oranında kayıp eden davacının maddi zararının tazmini istemine ilişkindir. Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Tazminatın saptanmasında; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları,Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 ıskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, davacının asgari ücretin 1,39 katı ücretle çalıştığı kabul edilerek, tazminat hesabının yapıldığı, 14.11.2003 tarihli bilirkişi raporuna davalı taraf itiraz etmiş, davacı vekili tarafından ise, hesap raporu ve hesaba esas ücretin kabul edilmesiyle davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Hal böyle olunca da davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak gözetilmeksizin, İ. Ticaret Odası tarafından bildirilen emsal  ücretlerin tazminatın hesaplanmasında esas alınması hatalıdır.Öte yandan, olay tarihinde henüz 18 yaşını bile doldurmamış olan kazalı için, 5 yıllık demirci ustasının alabileceği ücretlerin sorulması ve emsal ücretlerin meslek kuruluşu yerine İ. Ticaret Odasından araştırılması isabetsizdir.Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle, davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar S.S.İ. Gıda Top.İmalat San.Depocuları Toplu İşyeri Yapı Koop. İle K. İnş.A.Ş in bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ  : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre olayda Borçlar Kanunu’nun 43.-44.maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının bilahare değerlendirilmesine, Davalılardan K. San.A.Ş.  yararına takdir edilen 450.00 YTL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde  davalılara iadesine, 26/09/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4710, Karar No: 2022/905, Tarih: 23.02.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/4710 E.  ,  2022/905 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.2019 tarih ve 2019/246-2019/463 sayılı kararı

Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma,

tasarlayarak ve kişiyi yerine getirdiği kamu görevi

nedeniyle kasten öldürmeye teşebbüs etme, kamu

malına zarar verme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma,

tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el

değiştirme, nitelikli yağma

Hüküm : 1- Devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma

suçundan; TCK'nın 302/1, 3713 sayılı Kanunun 5/1,

TCK'nın 53, 58/9, 63/1 maddeleri uyarınca

mahkumiyet;

2- Tasarlayarak ve kişiyi yerine getirdiği kamu görevi

nedeniyle kasten öldürmeye teşebbüs etme suçundan;

TCK'nın 82/1-a-g, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın

35, 53, 58/9 maddeleri uyarınca 11 kez mahkumiyet;

3- Kamu malına zarar verme suçundan; TCK'nın

152/1-a, 152/2-a, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın

53, 58/9 maddeleri uyarınca mahkumiyet,

4- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan;

TCK'nın 109/2, 109/3-a-b, 3713 sayılı Kanunun 5/1,

TCK'nın 53, 58/9 maddeleri uyarınca 2 kez

mahkumiyet;

5- Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya

el değiştirme suçundan; CMK’nın 223/2-e maddesi

gereğince beraat;

6- Nitelikli yağma suçundan; CMK’nın 223/2-e

maddesi gereğince beraat kararlarına ilişkin istinaf

başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

I- Sanık hakkında devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma, kamu malına zarar verme, mağdur ...'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık hakkında tasarlayarak ve kişiyi yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten öldürmeye teşebbüs etme, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme, nitelikli yağma ve mağdur ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

II-Sanık hakkında tasarlayarak ve kişiyi yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten öldürmeye teşebbüs etme, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme, nitelikli yağma ve mağdur ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

1-Katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ile müştekiler ..., ..., ...'e yönelik “Yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs” suçundan sanığın 11 kez mahkumiyetine karar verilmiş ise de; katılanlar ve müştekilerin beyanları ile dosya kapsamında bulunan doktor raporları nazara alındığında, olay esnasında Mazıdağı Hükümet Konağı'nda bulunan katılanlar ve müştekilerden birisinin yaralanmış olmasına ve bina içindeki mağdur sayısının sanık tarafından bilinmemesi karşısında asgari seviyede bir kez mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, yazılı şekilde 11 kez kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

2- 5237 sayılı TCK’nın 302. maddesinde sayılan Devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma amacına uygun örgütsel koordinasyon veya iştirak iradesi gereğince ve iş bölümü doğrultusunda bulunduğu mahal ve konumuna uygun, amaca hizmet eden ve katkı sunan icrai harekette bulunan, icra aşamasına geçerek amaç suç yönünden somutlaştığında ve elverişliliğinde tartışma bulunmayan bu fiil üzerinde müşterek hâkimiyet kurduğu gözetilerek 5237 sayılı TCK’nın 37. maddesi kapsamında “doğrudan fail” olduğu kabulünde zorunluluk vardır.

Somut olayda, tefrik edilen dosyadaki sanıklardan ...'in ...'e ait aracın kaçırılması eylemine sanığın da katıldığını söylemesi, sanığın kırsala geldiğinde yanında kaçırdıkları mağdurların da bulunması, kırsal alanda sanığın da bulunduğunun diğer sanıklardan Mürsel İnan'ın da beyanı ile sabit olması, olayda kullanıldığı anlaşılan ve olay yerinde bulunan patlamış bombaya ait parçalar ve 2 adet patlamamış bombalara ait aldırılan 02.11.2015 tarihli inceleme raporuna göre el bombalarının patlaması halinde canlılar üzerinde öldürücü ve yaralayıcı, cansızlara da zarar verici nitelikte olması da gözetilerek ve iştirak iradesi ile sanığın eylemlerinin nitelikli yağma ve tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçlarını oluşturacağı gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

3-Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan CMK’nın 217. ve 225. maddelerindeki düzenleme uyarınca bu suçtan usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığından Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunularak dava açılmasının temini cihetine gidilerek yargılamaya devamla mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken mütalaada istenilmesi ile yetinilerek hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

3-Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan CMK’nın 217. ve 225. maddelerindeki düzenleme uyarınca bu suçtan usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığından Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunularak dava açılmasının temini cihetine gidilerek yargılamaya devamla mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken mütalaada istenilmesi ile yetinilerek hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2650, Karar No: 2014/20719, Tarih: 21.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/2650 E.  ,  2014/20719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16673, Karar No: 2015/798, Tarih: 21.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/16673 E.  ,  2015/798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2001/292-2013/101

Taraflar arasındaki davadan dolayı Çatalca 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 05.03.2013 gün ve 2001/292 Esas 2013/101 Karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 10.02.2014 gün ve 21072-1869 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 07.09.2001 tarihli dilekçe ile 2.000,00 TL değer gösterilerek açılmış ve bu miktar üzerinden 05.03.2013 tarihinde nihai karara bağlanmıştır.

Yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulu'nca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.4.2005 gün ve 2005/4-295-287 sayılı ilamı) Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise o karar tarihinin esas alınması gerekir.

Talep karar düzeltme istemine ilişkin olduğu ve 10.02.2014 günlü Daire kararının düzeltilmesi istendiği için kesinlik sınırı Daire karar tarihine göre belirlenmelidir.

Bilindiği üzere, 1086 sayılı HUMK.'nun 440/III-1 maddesi 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değiştirilmiş, ayrıca 01.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanunun 19.maddesi ile HUMK.'na ilave edilen Ek Madde 4'e göre de; 01.01.2014 tarihinden itibaren değeri 11.530,00 TL'den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür.

Bu nedenle, (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) davalı vekilinin karar düzeltme istemine ilişkin 16.06.2014 havale tarihli dilekçesinin REDDİNE, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/27949, Karar No: 2010/24111, Tarih: 21.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/27949 E.  ,  2010/24111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çarşamba İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/07/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22510, Karar No: 2014/13025, Tarih: 01.07.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22510 E.  ,  2014/13025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/98272

MAHKEMESİ : Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2012

NUMARASI : 2010/416 (E) ve 2012/158 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

1-Sanığın "Tüm alımlar ve faturalar gerçektir, suçlamaları kabul etmem. Şirkette fiilen oğlum M. Ç.. yetkilidir. Bu husus ile ilgili dava vardır." şeklindeki savunması, hakkında düzenlenmiş vergi suçu ve vergi tekniği raporlarında, sanığın temsilcisi olduğu şirkete kullandığı faturaları düzenleyen şirketler hakkında yapılan karşıt incemeler neticesinde vergi inceleme ve vergi suçu raporları düzenlenip, suç duyurusunda bulunulduğunun ve vergi inceleme raporlarında emtia ve hizmetlerin gerçekte alındığı ancak başka mükelleflere ait faturalar ile belgelendirildiğinin belirtilmesi karşısında; faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında düzenlenen vergi raporları uyarınca açılmış dava varsa dosyasının celp edilip incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaları düzenleyen şirket yasal defterleri ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren taşıma, sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ve satıcı hesabına girdiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneğini haiz, banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığının tespit edilmesi, şirket yetkililerinin tanık olarak dinlenilmesi, sanığın fiilen şirket yetkilisi olduğunu beyan ettiği oğlu M. Ç..'ın bu hususla ilgili olarak beyanına başvurulması, sanığın şirkete ait bir belge düzenleyip düzenlemediği, müdür veya ortak sıfatıyla şirketten bir maaş ya da pay alıp almadığının araştırılmasından sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmesi, yasaya aykırı,

Kabule göre de;

2- 5271 sayılı CMK.nun 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca 2 yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda

Kabule göre de;

2- 5271 sayılı CMK.nun 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca 2 yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda

kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. İncelenen dosyada Antalya Vergi Dairesi Başkanlığı Üçkapılar Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 02.06.2011 tarihli yazı içeriğine göre borcunu yapılandıran, ilk taksidini ödeyen ve suç tarihi itibariyle geçmiş hükümlülüğü bulunmayan sanığın hukuksal durumunun belirtilen yasal ölçütlere göre değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.