muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12302, Karar No: 2014/18102, Tarih: 18.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/12302 E.  ,  2014/18102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/58761

Mahkemesi : Torbalı 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 27/11/2012

Numarası : 2010/21-2010/343

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında ek karar tarihinin “28/11/2012” şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın aşamalarda verdiği tutarlı ifadelerde, arkadaşı olan H.K. ait metal arama cihazının çalışıp çalışmadığını kontrol etmek amacıyla Yeniköy Köyü, Kovukpınar mevkine gittiklerini, bölgede cihazı deneyip dönüşe geçtikten sonra Yeniköy Köyü meydanında kolluk kuvvetlerince yakalandıklarını, Kovukpınar mevkinde tespit edilen kazıyı kendilerinin yapmadıklarını beyan ettiği, kazı çukurundan alınan toprak numunesi ile sanığa ait araç içerisinden ele geçirilen manivela, kürek ve çapa üzerinde bulunan toprak numunelerinin karşılaştırılması sonucu, farklı fiziksel ve kimyasal yapıda olduklarının, Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 17/04/2006 tarihli ekspertiz raporu ile belirlendiği, dolayısıyla, sanığın izinsiz kazı yaptığına dair savunmasının aksine delil mevcut olmadığı, ancak, dedektör ile araştırma yaptıklarını kabul etmesi nedeniyle sanığın eyleminin “izinsiz define araştırma” suçu kapsamında değerlendirilebileceği, anılan suçun oluşabilmesi için de araştırma yapılan bölgenin, 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında yer alması gerektiği, dosya içerisindeki 1. derece arkeolojik sit alanı sınırları ile olay yerini gösteren krokiye göre, dedektör ile araştırma yapılan yerin sit sınırları dışında kaldığı, bu nedenle “izinsiz define araştırma” suçunun unsurlarının da oluşmadığı anlaşılmakla; sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile mahkumiyetine dair hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4787, Karar No: 2017/6644, Tarih: 28.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4787 E.  ,  2017/6644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/10/2015 tarih ve 2014/526-2015/403 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... & ... (...) Ltd.'ye izafeten ... A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete sigortalı emtianın davalı taşıyıcıya deniz yolu ile nakliye edilmek üzere teslim edildiğini ancak, ... Liman İşletmesi’nde tahliye ve gümrük sahasına istiflenmesi sırasında hasarın meydana geldiğini ve tutanak altına alındığını, hasar bedelini ödeyen müvekkilinin sigortalının haklarına halef olduğunu, meydana gelen hasarda davalıların sorumluluğu bulunduğunu ileri sürerek, 41.700,00 TL’nin 21/01/2011 tarihinden itibaren faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... & ... (...) Ltd. izafeten ... A.Ş. husumet itirazında bulunmuş, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 2 ve 3 nolu davalılar ... ve ... ... .... Ltd. Şirketi hakkındaki davaların HMK’nın 150. m. uyarınca takipsiz bırakılması nedeniyle açılmamış sayılmasına, ... tarafından eşyanın dava dışı alıcıya teslimi nedeniyle ordino düzenlendiği ve 1 nolu davalı adına düzenlenmiş acentelik faturasının ibraz edildiğinden bir nolu davalının taşıyan olduğu, TCDD’nin taşıyanın ifa yardımcısı olup, taşıyanın sorumluluğunun devam ettiği, hasarın gemiden tahliye, liman sahasından araçlara yüklenme ve ... araçlardan indirilmesi sırasında olduğu, hasarın ise, vinç tahliyesinde borulara takılan sapanların takıldığı orta ve uç bölümlerde oluştuğu, taşıyanın mallarının yükletilmesi, istifi, taşınması, elden geçirilmesi ve boşaltılmasında tedbirli bir taşıyanın dikkat ve ihtimamını göstermekle mükellef olduğu gerekçesiyle, davalı ... & ... (...) Ltd. izafeten ... A.Ş. hakkındaki davanın kısmen kabulü ile 16.600,00 TL’nin faiziyle işbu davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, ... & ... (...) Ltd’ne izafeten ... A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, ... & ... (...) Ltd’ne izafeten ... A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dava, uluslararası deniz yolu ile taşıma sırasında meydana gelen hasar bedelinin rücuen tazmini istemine ilişkindir. Sigortalı ile dava dışı gönderen şirket arasında bağıtlanan sözleşmede ... koşulu bulunmaktadır. Anılan koşul kapsamında, satıcının masrafları kendisine ait olmak üzere malların belirlenen terminale kadar taşınması için taşıma sözleşmesi yapma, buna karşın alıcının da malları varış limanında boşaltma masraflarını ve liman ücretlerini ödemek suretiyle gecikmeksizin malı boşaltma yükümlülüğü bulunmaktadır. Her ne kadar CFR kaydı satıcı ile alıcı arasında yapılmış satım sözleşmesine konulan şartlardan ise de, navlun sözleşmesine de etkisi bulunmaktadır. Zira, boşaltma yükümlülüğü sigortalı dava dışı alıcıda bulunduğuna göre, vincin ve vinci kullanan elemanların öncelikle alıcının elemanı olduğunu kabul etmek gerekir. Davacı, bu kabul karşısında ancak aksini yani, vincin ve vinç kullanıcılarının davalı taşıyıcının adamları olduğunu kanıtlayarak taşıyıcının sorumluluğunu sağlayabilir. Bunun yanında vinç kullanıcılarının dava dışı alıcının adamları olduğu kabul edilse dahi, 6762 sayılı TTK 1061 maddesi uyarınca boşaltma işlemine kaptanın gözetim yükümlülüğü değerlendirilerek müterafık kusuru olup olmadığı belirlenip sonucuna göre karar vermek gerekirken anılan hususlar nazara alınmaksızın eksik incelemeye dayalı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/346, Karar No: 2014/11667, Tarih: 06.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/346 E.  ,  2014/11667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve mala zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15453, Karar No: 2018/12495, Tarih: 19.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/15453 E.  ,  2018/12495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki Hakem Kararının Tebliğe Çıkarılması/Saklanması davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itiraz hakem heyetince itirazın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, davalı ... şirketine trafik sigortalı aracın yapmış olduğu kaza sonucu yaya konumundaki ...'ın vefat ettiğini, davalı tarafa başvuru yapıldığını ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını belirterek fazlaya ilişkin maddi ve manevi tazminattan doğan hakları saklı kalmak kaydıyla davacı eş Raziye için 40.050,00 TL, kızı Ayşe için 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazanın karayolu dışında gerçekleşmesi nedeniyle talebin teminat dışı olduğunu belirterek başvurunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Hakem heyetince talebin reddine dair verilen karara itiraz edilmesi üzerine itiraz hakem heyetince itirazın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Kaza tespit tutanağının eki olan "04.09.2015 tarihinde saat 13:45'te Kastamonu İnebolu Devlet Karayolunun D: ... Km + 750. Metresinde bulunan Ağlı Kavşağında yol çalışmasının olduğu trafiğe kapalı alanda meydana gelen ölümlü trafik kazasının ayrıntılı özetidir" başlıklı yazıda, sürücü ... 'in sevk ve idaresindeki ... plakalı kamyon ile trafiğe kapalı alanda İnebolu istikametinde yolun sağ tarafında yol yapım çalışmasında çalışmak üzere Ankara İnşaat Formeni ... isimli şahıstan kendisine verilecek işi aldıktan sonra geri geri geldiği esnada, kamyonun arkasında telefonla konuşmakta olan ...'ın kamyonun altında kaldığı ve olay yerinde vefat ettiği belirtilmiştir.

Bir rizikonun meydana getirdiği zararın sigorta kapsamına girebilmesi için, o rizikonun motorlu araç tarafından karayolunda meydana getirilmiş olması zorunludur. Karayolları Trafik Kanunu’nun tanımlarla ilgili 3. maddesinde, karayolu; trafik için kamunun yararlanmasına açık olan arazi şeridi, köprüler ve alanlar olarak tanımlanmıştır. Aynı Yasa’nın 2/2. maddesinde, aksine hüküm bulunmadığı hallerde, karayolu dışındaki alanlardan kamuya açık alanlar ile park, bahçe, park yeri, garaj yolu ve eşya terminali, servis ve akaryakıt istasyonlarında karayolu taşıt trafiği için faydalanılan yerler ile erişme kontrolü kara yollarının kamuya açık kesimlerinde ve belirli bir karayolunun bağlantısını sağlayan göl ve akarsular üzerinde kamu hizmeti gören araçların, karayolu araçlarına ayrılan kısımları da bu yasa uygulaması bakımından karayolu olarak kabul edilmiştir.

Somut olayda, kazanın meydana geldiği yerin ...Devlet Karayolunun D:765-01/34. Km + 750. Metresinde bulunan Ağlı Kavşağı mevkiindeki yol çalışması sahası olduğu görülmektedir. Davalı ..., kaza yerinin karayolu olmadığı, bu nedenle rizikonun teminat kapsamında bulunmadığını savunmuş, Hakem Heyetince kazanın meydana geldiği yer, kaza olduğu tarihte trafiğe kapalı inşaat sahası olduğundan ve meydana gelen kazanın trafik kazası değil iş kazası olduğundan başvurunun reddine dair karar verilmişse de varılan sonuç dosya kapsamı ve mevcut delil durumuna uygun düşmemektedir.

Kazanın meydana geldiği yer, kaza anında çalışma olduğu için trafiğe kapalı alan olarak belirtilmişse de bu durum kazanın karayolunda meydana gelmediğinin kabulü için yeterli bir gerekçe değildir.

O halde, kaza yerinin karayoluna bağlantısı bulunan yerlerden olduğu kabul edilerek KTK'nun 2. maddesi hükmü gereğince KTK'nın uygulanacağı göz önüne alınarak işin esasına girilerek toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine hükmedilmesi doğru değil, bozma sebebidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hakem heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 19/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/26617, Karar No: 2024/14459, Tarih: 14.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/26617 E.  ,  2024/14459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 19.07.2023

SAYISI : 2022/2422 E., 2023/1688 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 19.07.2023 tarihli ve 2022/2422 Esas, 2023/1688 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 19.07.2023 tarihli ve 2022/2422 Esas, 2023/1688 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6530, Karar No: 2022/13269, Tarih: 03.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6530 E.  ,  2022/13269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı gereğince inceleme ve işlem yapılarak karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama meyve bahçesi niteliğindeki ... köyü, 227 ada 34 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı idare vekilinin temyizine gelince;

Bozma öncesi kararda; idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği 58.984,17 TL’nin davalıya derhal ödenmesine, fark bedelin ise üçer aylık vadeli hesaba nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine karar verildiği anlaşılmakla, kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedele ilk karar tarihine kadar, son karar ile birlikte davalıya ödenmesine karar verilen fark bedele ise son karar tarihi olan 12.04.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; (2-a) numaralı bendindeki (tespit edilen bu bedele) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (İdarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği 58.984,17 TL’ye 21.03.2018 tarihinden ilk karar tarihi olan 25.05.2018 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, bakiye 127.597,37 TL’ye ise) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19442, Karar No: 2016/685, Tarih: 20.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19442 E.  ,  2016/685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akyazı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2015

NUMARASI : 2015/79-2015/289

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde kabulü doğru ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

Acele el koyma dava dosyasında yapılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan raporda dava konusu taşınmaz emsal taşınmazdan 2 kat değerli kabul edilerek m² değeri 103 TL bulunmuş, itiraz üzerine alınan ek raporla dava konusu taşınmaz emsalden 1,2 kat değerli kabul edilerek m² değeri 62 TL tespit edilmiştir.

Mahkemece yapılan 14.03.2015 günlü bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporunda aynı taşınmaz emsal olarak kabul edilmesine rağmen dava konusu taşınmaz emsalden 2,5 kat değerli bulunarak metrekare bedeli 131,00 TL olarak tespit edilmiştir. Acele el koyma davasında tespit edilen m² bedeli ile tespit tescil davasında belirlenen m² bedelleri değerlendirme tarihleri yakın ve aynı emsal kullanılmasına rağmen (%100)'den fazla farklı bedel belirlenmesi nedeniyle rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parslleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2122, Karar No: 2023/10808, Tarih: 07.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/2122 E.  ,  2023/10808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/382 E., 2022/44 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet,suç eşyasının müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 20.07.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun taraflar çağrılıp, duruşma açılmak suretiyle Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 07.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4134, Karar No: 2015/2971, Tarih: 06.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/4134 E.  ,  2015/2971 K.**

**"İçtihat Metni"**

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, silahla tehdit, hakaret.

1-A-) Sanık .. hakkında mağdur .. silahla tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar, CMK'nun 231/12 maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olduğundan, mahallinde gereğinin icrası mümkün görülerek inceleme dışı bırakılmıştır.

B-) Sanık ..’ın mağdur .. hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararını temyizde hukuki yararı bulunmadığından, sanık .. müdafiinin gerekçeye yönelik de olmayan temyiz isteminin; CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .. mağdur .. öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve

derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c. maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ve vekil ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde Baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün "D" bendinin beşinci paragrafındaki "1 soruşturma müdafii gideri 182,00.TL, 1 kovuşturma müdafii gideri 561,00.TL" ibaresinin çıkarılarak "toplam 931.TL" ibaresinin "toplam 188.TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayatılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 06/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.