muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6732, Karar No: 2018/1369, Tarih: 05.02.2018

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün 20.11.2015 tarihli ek kararın yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple kaldırılmasına, temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b bendinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 2/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.02.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/26225, Karar No: 2018/11584, Tarih: 22.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/26225 E.  ,  2018/11584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Menfi tespit

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 22.10.2018 günü temyiz eden davalı ... vekili Av. ... ve karşı taraf davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, dava dilekçesinde; davalıdan 06.12.2010 tarihinde kesinleşen ilamla boşandığını, davalı ve velayetleri davalı anneye bırakılan ortak çocuklar yararına hükmolunan nafakalara mahsuben ortak çocukların özel okul masrafları ile davalının bazı masraflarını karşıladığını, davalıya ödenmesi gereken nafaka borcundan fazlasını ödemesine karşın davalı tarafından ... ... 21. İcra Müdürlüğü'nün 2015/4187 esas sayılı dosyası ile nafakaların eksik ödendiği gerekçesiyle hakkında icra takibi başlatıldığını belirterek, 101.181,50 TL nafaka borcundan dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında; davacının isteğiyle müşterek çocukların özel okula gönderildiğini, taraflarca bu konuda anlaşma olmaması sebebiyle özel okul masraflarının nafaka borcundan mahsup edilemeyeceğini, iddia edilen diğer ödemelerinde kararlaştırılmadığı için nafaka borcundan düşülemeyeceğini belirterek, davanın tamamen reddini savunmuştur.

Mahkemece; "davacının ortak çocukların eğitimi için toplam 107.742,96 TL ödeme yaptığı, bu ödemelerin nafaka borcundan mahsup edilmesinin kabul edilebilir olduğu, davacı tarafından davalı adına yapılan kredi kartı borcu ve perde ödemesinin nafaka borcuna mahsuben olduğu belirtilmediğinden nafaka borcundan mahsup edilemeyeceği" gerekçesiyle, davacı tarafından eğitim gideri olarak yapılan 107.742,96 TL ödemenin nafaka borcunu karşıladığı kabul edilerek davacının nafaka borcunun bulunmadığının tespiti ile davacı lehine kötüniyet tazminatına karar verilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; tarafların 01.10.2010 tarihinde açılan ve 06.12.2010 tarihinde kesinleşen ... 4. Aile Mahkemesi'nin 2010/881 esas-2010/916 karar sayılı ilamı ile boşandıkları, davalı kadın için 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, velayeti davalı anneye bırakılan ortak çocuklar 17.10.2005 doğumlu Emirhan Tunay ile 17.09.2008 doğumlu ... Su yararına 3.000,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına hükmedildiğini, menfi tespit davasının konusunu oluşturan ... ... 21. İcra Müdürlüğü'nün 2015/4187 esas sayılı dosyasında, davalı alacaklı kadının 31.12.2010 tarihinden itibaren eksik ödenen nafaka bedelleri ile faizi olmak üzere toplam 101.181,50 TL nin davacıdan tahsili amacıyla icra takibi başlatttığı, mahkemece hükme esas alınan

30.11.2015 tarihli bilirkişi raporunda; davacının 01.11.2010-01.03.2015 taraihleri arasında ödemesi gereken nafakanın toplam 477.000,00 TL, nakit olarak yaptığı ödemelerin ise 380.550,00 TL olduğu ayrıca ortak çocukların 107.742,96 TL tutarında okul ve eğitim masraflarının da davacı tarafından ödendiği rapor edilmiştir.

Ahlaki bir ödevin yerine getirilmiş olmasından kaynaklanan zenginleşmeler geri istenemez (TBK m.78/2). Babanın çocuklarının eğitimi ile ilgilenmesi, giderlerini karşılaması ahlaki bir görevin ifası mahiyetindedir. Boşanma ilamında hüküm altına alınan iştirak nafakalarının alacaklısı velayet hakkı kendisine verilen eş olup, nafaka alacağı sadece eğitim giderlerinden ibaret değildir. Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur. Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır (TMK m. 182/2). Buna göre, ilke olarak, nafaka borçlusu tarafından ortak çocukların, okul ve eğitim giderlerine ilişkin olarak yapılan ödemelerin, nafaka alacaklısına nafakaya mahsuben ödediğine dair açıklama bulunmadan nafakaya mahsuben yapıldığı kabul edilemez. Somut olayda, ortak çocukların özel okul ve eğitim masraflarının nafaka borcuna mahsuben çocukların eğitim gördüğü okul idaresine davacı baba tarafından ödendiği ispat edilemediği gibi esasen davacının böyle bir iddiası da bulunmamaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında ortak çocukların okul aidatları ve eğitimlerine ilişkin ödemelerinin nafakaya mahsuben yapılmadığının kabulü ile nafaka borcundan mahsup edilmemesi gerekirken aksi yönde değerlendirme yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 1630 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp, davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.10.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/10208, Karar No: 2017/12113, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10208 E.  ,  2017/12113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki Yunusemre Mahallesi 675 ada 88 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/100, Karar No: 2021/321, Tarih: 29.06.2021

**Ceza Genel Kurulu         2021/100 E.  ,  2021/321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ün TCK'nın 103/2, 43/1, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin Bafra Ağır Ceza Mahkemesince verilen 26.10.2017 tarihli ve 211-123 sayılı resen istinafa tabi hükmün sanık müdafisi ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından da istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince 24.10.2018 tarih ve 1230-2448 sayı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kararın da sanık müdafileri ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 20.01.2020 tarih ve 2877-508 sayı ile;

"Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince gerçekleştirilen yargılama sonucunda kurulan hükümlerin istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın temyiz edilmesi üzerine düzenlenen 14.03.2019 günlü tebliğnamede sanığın, mağdureler Gülcan ile Sahra’ya yönelik işlediği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik temyizle ilgili herhangi bir görüş belirtilmediği anlaşıldığından, ek tebliğname düzenlenmek suretiyle söz konusu eksiklik giderildikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına Tevdiine," karar verilmiş olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ek tebliğname doğrultusunda dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 02.11.2020 tarih, 3238-4575 sayı ve oy çokluğuyla;

"...Sanığın aşamalarda mağdurenin on dokuz yaşında olduğunu bildiği yönündeki savunması, 14.02.2017 tarihli duruşmada yapılan gözlemde mağdurenin on beş-on altı yaşlarında göründüğünün belirtilmiş olması, mağdurenin duruşmada sanığın kendisini on dört-on beş yaşında olduğunu bildiğini söylemesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında; İlk Derece Mahkemesince olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunduğu nazara alınarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması karşısında, anılan karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiş,

Daire Üyeleri ... ve ...;

Daire Üyeleri ... ve ...;

"...Mağdure ... 01.02.2002 doğum tarihli olup suç tarihinde 15 yaşından küçük olduğu, 14.02.2017 tarihli duruşmada yapılan gözlemde 15-16 yaşlarında gözüktüğü ve doğum tarihi ile uyumlu olduğunun saptandığı, mağdurenin aşamalarda değişmeyen ısrarlı ve samimi beyanlarında sanığa 14 yaşında olduğunu bildirdiğini ifade etmesi karşısında; sanık ...’ün suçtan kurtulmaya matuf mağdurenin yaşını 19 olarak bildiğine ilişkin savunmasına itibar edilmeyerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanması gerektiği," düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 31.12.2020 tarih ve 21121 sayı ile;

"...Dosya kapsamı itibarıyla 01.02.2002 doğumlu mağdur ... ile 20.06.1994 doğumlu sanık ...'ın 15.07.2016 tarihinden itibaren tanışıp arkadaşlık yaptıkları, sanık ...'ın arkadaşı Emrullah ile de Sahra'yı tanıştırdıkları, 05.11.2016 günü mağdur ...'ın eve gitmek istemediği, mağdurlar ... ve Sahra'nın, sanıklar Emrah ve Emrullah'ı aradıkları ve buluşup Altınkaya barajına gittikleri, biraz dolaştıktan sonra Bafra'ya döndükleri ve Emrullah ile Sahra'yı Bafra'ya bıraktıkları, tekrar baraja dönen sanık ... ile mağdur ...'ın rızasıyla cinsel ilişkiye girdikleri, birkaç gün burada kalan sanık ... ile mağdur ...'ın daha sonra 06.11.2016 günü sanık ...'ın evine geldikleri ve burada da mağdur ...'ın rızasıyla cinsel ilişkiye girdikleri sabittir.

Sanık tüm aşamalarda mağdurenin yaşını 19 olarak bildiğini ileri sürmüştür.

Mağdure kollukta alınan ifadesinde sanığın onun 14 yaşında olduğunu bildiğini açıkça beyan etmiş, duruşmada da 14-15 yaşında olduğunu söylediğini belirtmiştir. 06.11.2016 günü sanığın mağdureyi kendi evine götürdüğünde sanığın anne ve babası olan itiraz dışı sanıklar Nihat ve ...'e bir sorun çıkarmamaları için19 yaşında olduğunu beyan ettiğini de ifadelerinde ileri sürmüştür.

İlk Derece Mahkemesi de 14.02.2017 tarihinde mağdurenin nasiye-i hâli hakkında gözlem yapmış ve o tarih itibarıyla 15-16 yaşlarında göründüğünü belirtmiştir ki bu gözlem de mağdurenin kaydi yaşına uygundur.

Yüksek Daire çoğunluğu ile Başsavcılığımız arasındaki ihtilaf sanığın mağdurun yaşı konusunda hataya düşüp düşmediği hususundadır.

Hatayı düzenleyen TCK'nın 30.maddesi şöyledir;

'Madde 30– (1) Fiilin icrası sırasında suçun kanunî tanımındaki maddî unsurları bilmeyen bir kimse, kasten hareket etmiş olmaz. Bu hata dolayısıyla taksirli sorumluluk hâli saklıdır.

(2) Bir suçun daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli hâllerinin gerçekleştiği hususunda hataya düşen kişi, bu hatasından yararlanır.

(3) Ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenlere ait koşulların gerçekleştiği hususunda kaçınılmaz bir hataya düşen kişi, bu hatasından yararlanır.

(4) (Ek: 29.06.2005 – 5377/4 md.) İşlediği fiilin haksızlık oluşturduğu hususunda kaçınılmaz bir hataya düşen kişi, cezalandırılmaz.'

(2) Bir suçun daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli hâllerinin gerçekleştiği hususunda hataya düşen kişi, bu hatasından yararlanır.

(3) Ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenlere ait koşulların gerçekleştiği hususunda kaçınılmaz bir hataya düşen kişi, bu hatasından yararlanır.

(4) (Ek: 29.06.2005 – 5377/4 md.) İşlediği fiilin haksızlık oluşturduğu hususunda kaçınılmaz bir hataya düşen kişi, cezalandırılmaz.'

Genel olarak hata, dış dünyaya ait bir şeyin gerçekte olduğu gibi değil yanlış bir biçimde bilinmesidir. Hata, dış dünyaya ait bir şeyin gerçekte olduğundan farklı algılanmasıdır. Hata, iradenin oluşumu aşamasında hukuk kuralını ya da fiili (fiilin maddi unsurlarını) bilmemek olarak ortaya çıkarken, iradenin oluşumu aşamasında ise meydana gelen fiilin irade edilenden farklı olması yani sapma biçiminde söz konusu olur.

Bir suçun var olabilmesi, kastın gerçekleşmesi için, sadece hareketin bilerek ve isteyerek yapılması yetmez, suçu oluşturan unsurların da bilinmesi gerekir. Fiilî hata suçun asli unsurlarına ilişkin hatadır. Fiilî hatada fail ceza normu bakımından bir bilgisizliğe sahip değildir. Normu doğru bilmektedir fakat yasaklanan, suç teşkil eden fiilden farklı bir fiil gerçekleştirdiğine inanmaktadır. Fail fiil üzerinde hata yapmakta, yaptığı fiilin tipik olmadığına inanmaktadır. Fiilî hata bir 'algılama' hatasıdır. Hata kurucu unsurlara ilişkin ise etkilidir. Suç vasıtasında hata sorumluluğu etkilemez. Aynı şekilde hata şahıs üzerinde yapılmışsa o da sorumluluğu etkilemez. Şahısta hata kusurluluğu kaldırmaz.

Öğretide bu konuya ilişkin olarak; 'Suçun maddi unsurlarına ilişkin hata, eylemin suç teşkil etmesi için bulunması zorunlu hususlara ilişkin bir yanılmadır. Örneğin, arkadaşını ziyarete giden bir kimsenin, arkadaşının olduğu düşüncesiyle bir başkasının konutuna girmesi veyahut onbeş yaşını bitirmiş olan çocukla rızaen cinsel ilişkide bulunanın, mağdurun reşit olduğunu düşünerek bu eylemi gerçekleştirmesi.' (Artuk/Gökcen/Yenidünya, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 7. Baskı, s. 522), 'Failin suç tipindeki bir unsurda yanılması, bu suçun kasten işlenmesini engeller. Bu takdirde suç taksirle işlendiği takdirde cezalandırılabilen bir suç ise, sorumluluk taksirli suçtan dolayıdır.' (Hakan Hakeri, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 12. Baskı, s. 362) şeklinde görüşlere yer verilmiştir.

Fail, cinsel ilişkide bulunduğu mağdurenin 15 yaşını doldurmadığı hâlde, 15 yaşını doldurduğu düşüncesiyle mağdure ile rızasıyla cinsel ilişkide bulunur ve şikâyetçi olmayan mağdurenin yaşı konusundaki hatası esaslı, diğer bir ifadeyle kabul edilebilir bir hata olursa, bu takdirde fail 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinin birinci fıkrası uyarınca suçun maddi unsurlarından olan mağdurun yaşına ilişkin bu hatasından yaralanacak, bunun sonucu olarak yüklenen suç açısından kasten hareket etmiş sayılmayacağından ve bu suçun taksirle işlenmesi hâli kanunda cezalandırılmadığından 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince beraatına karar verilmesi gerekecektir.

Suçun maddi unsurlarında hata hâli faile ilişkin bir durum olduğundan, bu hususun fail veya müdafisi tarafından ileri sürülmesi gerekmekte olup, kural olarak mahkemece suçun maddi unsurlarında hataya düşülüp düşülmediğine ilişkin bir araştırma yapılmayacaktır. (YCGK 26/11/2013 gün 2013/516 Karar sayılı kararı)

Buna göre somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın kabulüne göre olay tarihinde 14 yaş 9 ay 4 günlük olan mağdurenin 22 yaş 4 ay 15 günlük olan sanıkla yaklaşık 3 ay 20 gündür tanıştıkları, telefonla, bazen de yüz yüze görüştükleri ve 04.11.2016 günü buluştuktan sonra hiç ayrılmadan önce baraj gölü yakınlarında sonra da sanığın evinde cinsel ilişkiye girdikleri, sanığın yaşına ve aralarındaki ilişkinin süresine göre sanığın mağdurenin yaşını bilebilecek durumda olduğu, mağdurenin kolluk ve duruşmadaki anlatımlarına göre de olay tarihinde mağdurenin yaşının 14 olduğunun sanıkça bilindiği, mağdurenin yaşı konusunda yanıltıcı beyanının sanığın anne ve babasına yönelik olduğu, nitekim onların bu durumdan yararlandırıldıkları, mağdurenin fiziksel görünümünün yaşına uygun olduğunun da mahkemece tespit edildiği, bu nedenle mağdurenin yaşına dair sanığın soyut savunmasına itibar edilebilir olmadığı, TCK'nın 30. maddesindeki hata hükümlerinden sanığın yararlanmasının mümkün olmadığı," görüşüyle itiraz kanun yoluna müracaat etmiştir.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 14. Ceza Dairesince 01.03.2021 tarih ve 11497-1671 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 14. Ceza Dairesince 01.03.2021 tarih ve 11497-1671 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında Yerel Mahkemece mağdure Gülcan’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmesi, mağdure Sahra’ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ise merciince itirazın reddine karar verilmesi suretiyle; inceleme dışı sanıklar Sebahat ve Nihat hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı hükümleri, Bölge Adliye Mahkemesince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi ve bu kararların da merciince itirazın reddedilmesi suretiyle, aynı inceleme dışı sanıklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı hükümleri, Bölge Adliye Mahkemesince beraat kararları verilmesi ve bu kararların da Özel Dairece onanması suretiyle; inceleme dışı sanık ... hakkında her iki mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları ise merciince itirazın reddedilmesi suretiyle kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 30. maddesinde düzenlenmiş olan hata hâlinin uygulanma imkânının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle mağdurenin yaşının tespiti noktasında eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Mağdure Gülcan Boztarla’nın anne ve babasının ayrı olduğu, babası ve kardeşleriyle birlikte yaşadığı, suç tarihinde 14 yaş 9 ay 3-8 günlük olduğu, dosyada bulunan nüfus kayıt örneğine göre; 01.02.2002 olan doğum tarihinden 26 gün sonra nüfusa tescil edildiği,

Sanık ...’ün ise suç tarihinde yirmi üç yaşında olup anne ve babasıyla beraber yaşadığı,

İncelenen dosya kapsamından;

Mağdure Gülcan Boztarla’nın anne ve babasının ayrı olduğu, babası ve kardeşleriyle birlikte yaşadığı, suç tarihinde 14 yaş 9 ay 3-8 günlük olduğu, dosyada bulunan nüfus kayıt örneğine göre; 01.02.2002 olan doğum tarihinden 26 gün sonra nüfusa tescil edildiği,

Sanık ...’ün ise suç tarihinde yirmi üç yaşında olup anne ve babasıyla beraber yaşadığı,

09.11.2016 tarihinde kolluk görevlileri tarafından düzenlenen ön görüşme tutanağına göre; 06.11.2016 tarihinde saat 14.00 sıralarında Çocuk Büro Amirliği'ne gelen ... isimli şahsın, kızı Gülcan Boztarla’nın 04.11.2016 tarihinde saat 15.00’den itibaren kayıp olduğu, kızının polis marifetiyle bulunarak tarafına teslim edilmesini talep ettiği, kızının kaybolmasıyla ilgili olarak zorla alıkoyan şahıslardan şikâyetçi olduğu, bu beyan üzerine mağdurenin bulunabilmesi için araştırmalara devam edilirken 09.11.2016 tarihinde saat 14.00 sıralarında mağdurenin, babası ... ile Çocuk Büro Amirliği'ne geldiği, mağdureyle yapılan ön görüşmede; 04.11.2016 tarihinde saat 15.00 sıralarında kız kardeşi Nurcan Boztarla ile Dedebağı Mahallesi civarında ikamet eden ...’ın evine gittiklerini, ...’ın arkadaşı olan Emrullah isimli şahsı telefonla arayarak Çelikpark Alışveriş Merkezi'nin arka tarafına gelmesini söylediğini, kızkardeşi Nurcan ve arkadaşı Sahra ile birlikte Çelikpark Alışveriş Merkezi'nin arka tarafına gittiklerini, ...’ün kullandığı beyaz renkli otomobille Emrullah ve Emrah’ın bulundukları yere geldiklerini, kendilerinin de otomobile binerek Kızılırmak Köprüsü istikametine doğru gittiklerini, köprü civarında kız kardeşi Nurcan’ı otomobilden indirdiklerini, kendilerinin ise otomobille baraja doğru gittiklerini, saat 19.00’a kadar barajda kaldıklarını, tekrar otomobille Bafra ilçesine döndüklerini, Sahra ile Emrullah’ın otomobilden indiklerini, gece saatlerinde ... ile birlikte tekrar baraja gittiklerini, otomobili baraj civarında kimsenin göremeyeceği bir yere çektiklerini ve kendi isteğiyle ... ile cinsel ilişkiye girdiğini, bir sonraki akşam yine aynı şekilde aynı yerde otomobil içinde ... ile cinsel ilişkiye girdiklerini beyan ettiği,