muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1981, Karar No: 2014/8144, Tarih: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1981 E.  ,  2014/8144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6074, Karar No: 2011/12574, Tarih: 06.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6074 E.  ,  2011/12574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13781, Karar No: 2015/16534, Tarih: 23.11.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/13781 E.  ,  2015/16534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/355121

MAHKEMESİ : Çarşamba 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2008

NUMARASI : 2007/74 Esas, 2008/382 Karar

SANIK : H.. S..

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi ve TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü karşısında sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Kabule göre de;

Sanığın, müdür olarak görev yaptığı okulda hizmetli olan Ö.. Y..'nın geçerli mazereti olmaksızın işe gelmemesine rağmen bu durumu ilgililere bildirmeyerek haketmediği halde maaş almasına neden olarak kamuyu zarara uğrattığı iddia edilen olayda; sanık müdafii tarafından kamu zararının ilgili personele rücu edilmek suretiyle tamamen giderildiğinin ileri sürülmesi ve dosya arasında Çarşamba mal müdürlüğünün ilgili personelin ödemelere başladığına yönelik yazısı bulunduğunun anlaşılması karşısında, kamu zararının tamamen giderilip giderilmediği hususunun adı geçen mal müdürlüğünden sorularak sonucuna göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğinin tartışılması yerine yetersiz araştırma sonucu kamu zararının karşılanmadığı biçimindeki gerekçe ile anılan yasa hükmünün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 23/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1482, Karar No: 2021/16546, Tarih: 23.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/1482 E.  ,  2021/16546 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2020/20045

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’a muhalefet suçundan sanık ...'nin, anılan Kanun'un 13/1. uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 45 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/09/2019 tarihli ve 2018/877 esas, 2019/474 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/09/2019 tarihli kararını müteakip, hüküm kısmında verilen 45 gün adli para cezasının paraya çevrilmediğinin fark edilmesi nedeniyle dosyanın ele alınarak, paraya çevrilmemesi yönündeki maddi hatanın düzeltilerek, sanığın 5237 Sayılı Kanun'un 52/1-2. maddesi gereğince 900,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/11/2019 tarihli ve 2018/877 esas, 2019/474 sayılı ek kararın hukuken yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

5237 sayılı Kanun'un 52. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olamamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” düzenleme karşısında, belirlenen gün sayısının takdir edilecek miktar ile çarpılması suretiyle adli para cezasının tayini gerekirken, gün para sistemi belirlenmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 11.02.2020 gün ve 92 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2020 gün ve KYB/2020-20045 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 05.11.2019 tarihli ve 2018/877 Esas 2019/474 sayılı ek kararının Mahkemece hükmün kesinleşmesinden sonra ek kararla hükümde değişiklik yapılamayacağı cihetle, hukuki değerden yoksun olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

TCK'nın 61/8. maddesine göre 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan tayin olunan 45 gün gün adli para cezasının, aynı kanunun 52. maddesi uyarınca 20,00-100,00 Türk Lirası arasında takdir olunacak miktarla çarpılması neticesinde adli para cezasına hükmolunması gerektiği gözetilmeden, infazda tereddüde yol açacak şekilde yazılı şekilde hüküm kurulması,

TCK'nın 61/8. maddesine göre 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan tayin olunan 45 gün gün adli para cezasının, aynı kanunun 52. maddesi uyarınca 20,00-100,00 Türk Lirası arasında takdir olunacak miktarla çarpılması neticesinde adli para cezasına hükmolunması gerektiği gözetilmeden, infazda tereddüde yol açacak şekilde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.09.2019 gün, 2018/877 Esas, 2019/474 sayılı kararının CMK.nun 309/4-d maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre hüküm fıkrasına, lehine değerlendirme yapacak şekilde, “Sanık hakkında belirlenen 45 gün adli para cezasının TCK’nın 52. maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL’den hesap edilmek suretiyle netice olarak 900,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesi ile hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4869, Karar No: 2016/1169, Tarih: 08.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/4869 E.  ,  2016/1169 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm daalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

... ili, ... ilçesi ... mahallesinde (beldesinde) bulunan Güneyi: 4148 parsel, Kuzeyi: yol ve 2372 sayılı parsel, Doğusu: Yol ve 3120 sayılı parsel ve Batısı: tescil harici bırakılan alan ile çevrili bulunan ve tescili talep edilen taşınmazın şehir imar planı kapsamında kalıp kalmadığı, imar planı kapsamında kalıyor ise, hangi tarihte karar ve sayılı onaylı belediye encümen kararı ile imar planı kapsamına alındığının Belediye İmar Dairesinden sorularak alınacak cevabî yazının ve dayanak müsbit evrakın ayrıca imar planı haritasının onaylı örneğinin bu dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 08/02/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/147, Karar No: 2015/12914, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/147 E.  ,  2015/12914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6076, Karar No: 2011/12572, Tarih: 06.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6076 E.  ,  2011/12572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 06.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3968, Karar No: 2014/8164, Tarih: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3968 E.  ,  2014/8164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4363, Karar No: 2010/11264, Tarih: 04.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/4363 E.  ,  2010/11264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.11.2008 tarih ve 2007/166-2008/301 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ve ihbar olunan vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin fotoğraf sanatçısı olup, göç eden kuşlar üzerine yaptığı özgün çalışmalarından birinde Muş’un Bulanık Ovası’nda nesli tükenmekte olan telli turnaları fotoğrafladığını, Atlas Dergisi’nin bu çalışmaları müvekkilinin izniyle Kasım 2003 sayısında yayınladığını, müvekkilinin nesli tükenmekte olan telli turnalara ait fotoğraflarından birinin kopyalanarak 05.01.2007 tarihinde davalıya ait internet sitesinde yayınlandığını ve davalının sözkonusu fotoğrafı çeşitli gazete ve internet sitelerine ücret karşılığında dağıttığını, herhangi bir telif ücreti ödenmeden ve izinsiz olarak gazete ve internet sitelerinde yayınlanan fotoğraf nedeniyle müvekkilinin Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu tarafından korunan maddi ve manevi haklarının ihlal edilmiş olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla açılan davada 100,00 YTL maddi, 2.000,00 YTL manevi olmak üzere toplam 2.100,00 YTL tazminatın haksız eylemin meydana geldiği 05.01.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında yapılan ıslah ile maddi tazminat miktarı 288.00 YTL’ye yükseltilerek bu miktarın tahsili istenmiştir.

Davalı vekili, davacının öncelikle davaya konu fotoğraf üzerindeki hak sahipliğini ispat etmekle yükümlü olduğunu, müvekkilinin sözkonusu fotoğrafı ...’ndan bedelini ödemek suretiyle temin ettiğini, bu nedenle davanın ... A.Ş.’ye ihbar edilmesi gerektiğini, müvekkilinin kullanımının yasaya uygun olduğunu, bu kullanım nedeniyle davacının maddi ve manevi haklarının ihlal edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiş, ıslah isteminin ise zamanaşımına uğradığını bildirmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu fotoğrafın diasının davacıda olup, Atlas Dergisi’nin Kasım 2003 sayısında yayınlandığından Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’nun 11 nci maddesi uyarınca davacının eser sahibi sayıldığı, söz konusu fotoğrafın eser niteliğinde bulunup, davacının ismi belirtilmeden gazetede ve internette izinsiz olarak yayınlanması suretiyle manevi hakların ihlal edildiği sonuna varılarak, 288,00 YTL maddi, takdiren 2.000,00 YTL manevi tazminatın 05.01.2007 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ve ihbar olunan vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ve ihbar olunan vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- İhbar olunan ... T.A.Ş. vekilinin temyiz istemine gelince; bu şirkete karşı husumet yöneltilerek açılan bir dava bulunmadığı gibi mahkemece verilen kararda da anılan şirket ihbar olunan sıfatı ile karar başlığında gösterilmiş, feri müdahil olarak kabulüne de karar verilmemiş bulunmasına ve aleyhinde her hangi bir hüküm de tesis edilmemiş olmasına göre ihbar olunan şirketin ne tek başına ne de davalı yanında hükmü temyize hakkı olmadığından temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan kararın ONANMASINA; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ihbar olunan ... T.A.Ş. vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 12,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının ise ihbar olunandan alınmasına, 04.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.