muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4913, Karar No: 2017/9723, Tarih: 26.12.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/4913 E.  ,  2017/9723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.10.2007 gününde verilen dilekçe ile suya elatmanın önlenmesi talebi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın sulhune dair verilen 14.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... mirasçısı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin alabalık yetiştirme çiftliği kurmak amacıyla devlete ait su kanalından yine devletin izniyle su aldığını, davalıların ise müvekkilini bu su kanalına müdahale ettiği iddiasıyla kaymakamlığa şikayet ettiğini, kaymakamlık tarafından da tecavüzün men-ine karar verildiğini ileri sürerek taraflar arasındaki muarazanın giderilmesini ve suya müdahalenin önlenmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacının alabalık tesisine akıtacağı suyun köy halkının kullandığı çayırlarda sulama imkanını ortadan kaldıracağını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın 08.06.2010 tarihli bilirkişi raporunda 12 aylık dönemler itibariyle belirlenen su ihtiyaçları doğrultusunda giderilmesine dair verilen kararın davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 08.03.2011 tarihli 2010/23155 Esas 2011/3518 Karar sayılı ilamıyla özetle; dosyada mevcut 08.06.2010 tarihli bilirkişi raporunun incelenmesinde tarafların dava konusu sudan yararlanabilecekleri bir su rejiminin kurulduğu, ancak davalı tarafın temyiz dilekçesinde de belirttiği gibi suyun kanaldan mı yoksa dere yatağından mı alınacağı konusunun açıklığa kavuşturulmadığı, bu durumda mahkemece, davacının kanaldan değil de dere yatağından su alabileceği hususu gözetilerek bilirkişiden bu konuda ek rapor alınmak suretiyle buna uygun bir su rejimi kurulması gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalı ... yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, diğer davalı ... yönünden HMK'nın 315. maddesine göre taraflar arasında köy tüzel kişiliğinin 08.06.2011 toplantı tarihli 24.07.2012 tarihli ... Kaymakamlığının "uygundur" havaleli sulh sözleşmesine göre davanın sulhle sonuçlanmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... mirasçısı ...vekili temyiz etmiştir.

HMK.'nun 27. maddesi hükmü uyarınca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi haklarıyla bağlı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Hukuki dinlenilme hakkı, Anayasının 36. maddesinde ve ... İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılama hakkının en önemli unsurudur. Bu itibarla, davanın taraflarından birinin ölmesi halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Öte yandan, 6100 sayılı HMK'nın 50. maddesinde medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

4721 sayılı TMK'nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7 maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak,... Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1-....,... illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-... belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; "1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur" hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun "Yürürlük" başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; her ne kadar davacı şirket vekili, 14.02.2013 tarihli celsede davalı ... yönünden davadan feragat ettiklerini bildirmiş ise de, adı geçen davalının feragat tarihinden önce 28.07.2012 tarihinde öldüğü, ancak mahkemece yasal mirasçılarının davaya katılımı sağlanmaksızın yargılamaya devam edilerek ölü kişi hakkında hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, davalı ...'ın temin edilecek mirasçılık belgesine göre yasal mirasçılarının tespit edilerek davada yer almalarının sağlanması ve daha sonra işin esası hakkında bir hüküm kurulması gerekirken taraf teşkili sağlanmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, davalı ...'ın temin edilecek mirasçılık belgesine göre yasal mirasçılarının tespit edilerek davada yer almalarının sağlanması ve daha sonra işin esası hakkında bir hüküm kurulması gerekirken taraf teşkili sağlanmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bunun yanısıra, davalı ... Köyünün 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak ... ilçesinin belediyesine katılması nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatı kalmadığından ve katıldığı ilçe belediyesi davada taraf olacağından 6360 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrası gereğince işlem yapılması gerekirken bu husus gözardı edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi de doğru görülmemiş, bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6893, Karar No: 2019/3768, Tarih: 05.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/6893 E.  ,  2019/3768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş;karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1) Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazın, satışına ilişkin akit tablosu Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile somut emsal taşınmazın 2013 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak esas alınan ...... mahallesi 142 ada 64 parsel, farklı mahallede ve dava konusu taşınmazdan 20 km uzaklıkta olup, dava konusu taşınmazdan, farklı yer ve özellikte olduğundan taşınmaza emsal olacak nitelikte olmadığı anlaşıldığından alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak esas alınan ...... mahallesi 142 ada 64 parsel, farklı mahallede ve dava konusu taşınmazdan 20 km uzaklıkta olup, dava konusu taşınmazdan, farklı yer ve özellikte olduğundan taşınmaza emsal olacak nitelikte olmadığı anlaşıldığından alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

2)Bozmadan sonra tespit edilen kamulaştırma bedeli ilk karar ile hüküm altına alınan bedel ile aynı olduğundan, tespit edilen kamulaştırma bedeline 18.10.2014 tarihinden ilk karar tarihi olan 02.02.2015 gününe kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/25780, Karar No: 2011/6300, Tarih: 12.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/25780 E.  ,  2011/6300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kumluca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :  Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu bu yerlerdeki satışları özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen 5 numaralı fıkra ile, Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödemesi ile ilgili işlemleri KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür.  Bu bağlamda 48 seri nolu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde;

\*İcra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu,

\*İcra dairelerince müzayede mahallinde yapılan satışlar nedeniyle hesaplanan KDV’nin en geçe ilgili mevzuatı uyarınca bedelin tahsil edildiği günü izleyen günün mesai bitimine kadar vergi dairesine beyan edilip aynı süre içinde ödeneceği ve satışa ait KDV’nin bu süre içinde beyan edilerek ödenmemesi halinde teslimin gerçekleştirilmeyeceği açıklamasına yer verilmiştir.

Yukarıdaki yasal düzenlemelerde göstermektedir ki, icra dairesinde ihale gerçekleştirildikten sonra icra dairesi, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemlerini bu verginin mükellefi sıfatı ile yürütmektedir. İcra dairesinin verginin mükellefi sıfatı ile yaptığı işlemlerden doğan ihtilaflarının çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde icra mahkemesince yargı yolu nedeni ile şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19616, Karar No: 2007/8239, Tarih: 17.05.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/19616 E.  ,  2007/8239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Amasya 1. Asliye Hukuk ( İş)  Mahkemesi

Tarih                : 16.06.2006
Yargıtay — Esas No: 2024/21430, Karar No: 2025/62, Tarih: 07.01.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/21430 E.  ,  2025/62 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma

HÜKÜM : Ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 15.04.2024 tarihli ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında, Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.04.2023 tarihli kararı ile uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçundan kurulan “5 yıl hapis ve 10000 TL adli para cezası" ile mahkûmiyet hükmüne konu cezaların türü ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin reddine dair ek kararın temyizinin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairelerinin bozma dışında kalan hükümlerin temyiz edilebileceği, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 7188 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında bulunmayan hükümlerin niteliği itibariyle temyiz edilemez olduğu, temyiz başvurusunun bu gerekçe ile reddine dair ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, hükümlü müdafiinin ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 15.04.2024 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14018, Karar No: 2013/18043, Tarih: 19.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/14018 E.  ,  2013/18043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/12/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu bakımından reddine dair verilen 15/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine dair karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, yeni doğmuş çocuklarını kızamık aşısı yapılması için davalının görevli olduğu sağlık ocağına götürdüklerini davalının kızamık aşısı yerine yanlışlıkla yüksek dozda verem aşısı yaptığını bu nedenle çok yoğun korku ve panik yaşadıklarını iddia ederek manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalı, kastının olmadığını davanın haksız açıldığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Yerel mahkeme kararı, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 27/02/2012 gün ve 2011/508-2012/2909 sayılı ilamı ile davanın davalı yönünden sıfat yokluğundan reddi gerekirken, esasına girilerek hüküm kurulması usul ve yasaya uygun olmadığından bozulmuştur. Mahkemece, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş, ancak yargı yolu bakımından dava dilekçesinin reddi ile talep halinde dosyanın görevli ve yetkili Tekirdağ İdare Mahkemesine gönderilmesine dair karar verilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. Davaya konu olayda, davalı hakkındaki davanın pasif taraf ehliyeti olmadığından reddine dair hüküm kurulması gerekir.

Yerel mahkemece, bozma ilamına uyulmasına ve gerekçesinde de “...yanlış tedaviden kaynaklanan tazminat talebinde davanın doktorun eyleminin görev sırasında hizmet kusurundan kaynaklanması nedeniyle idareye karşı açılması gerektiği anlaşıldığından...” denilerek bozma ilamı doğrultusunda gerekçe oluşturulmasına rağmen, devamında ve hüküm kısmında yargı yolu bakımından dava dilekçesinin reddine dair verilen karar usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle hüküm kısmının 1. bendinde yer alan “Yargı yolu bakımından dava dilekçesinin reddine, talep halinde dosyanın görevli ve yetkili ... İdare Mahkemesine gönderilmesine,” şeklindeki söz dizelerinin çıkartılarak yerine “Davacıların davalı ...'ye karşı açtıkları davanın davalının taraf sıfatı bulunmadığından REDDİNE,” şeklindeki söz dizelerinin eklenmesine, davacıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3388, Karar No: 2021/2332, Tarih: 11.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/3388 E.  ,  2021/2332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 25.03.2015 gün ve 2010/7 - 2015/192 sayılı kararı bozan Daire'nin 06.05.2019 gün ve 2018/373 - 2019/3442 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin gübre solüsyonları ile tarım ve bahçecilikte kullanılan verimi ve üretim miktarını artırmaya yönelik kimyasal solüsyonların imalatı ve satışı ile iştigal eden bir kuruluş olduğunu, yurt dışında ve 1999 yılından itibaren de 99/13286 numara ile tescilli “KTS” ibareli markasıyla ülkemizde faaliyet gösterdiğini, davalının müvekkili ile aynı iş kolunda faaliyet gösterdiğini ve markanın müvekkiline ait olduğunu bilmesine rağmen müvekkiline ait “KTS” ibareli markası ile aynı ve iltibas yaratacak derecede benzer marka ile ürünlerini imal edip satışa arz ettiğini, davalının, müvekkilinin tanınmışlığından yararlanmak amacı ile markasını taklit ettiğini, bu sebeple müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek marka hakkına vaki tecavüzün ve haksız rekabetin tespitini, men'ini, ref'ini, haksız rekabet ve marka hakkına tecavüz teşkil eden ürünlerin, tanıtma vasıtalarının ve benzeri tüm emtianın kaldırılmasını, toplatılmasını, imhasını, 10.000,00 TL manevi, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL maddi tazminatın tahsilini, hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; tüm dünyada ve ülkemizde tarım sektöründe “KTS” ibaresinin potasyum tiyosülfat aktif ham maddesinin kısaltılmış hali olarak kullanıldığını, piyasada aynı ham maddeden üretilen tüm ürünlerde çeşitli büyüklükte kullanıldığını, müvekkiline ait ürünün tescillendirilen marka isminin “AGROFOL 420 S” olduğunu ve markanın altında aktif ham maddenin ismi ve yanında bulunan kısaltılmış hali olan “K.T.S” ibaresinin yazılı olduğunu, “KTS” ibaresinin marka olarak kullanılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, marka hakkına tecavüzün, haksız rekabetin tespiti, men’i, ref’i, tanıtım ve üretim araçlarının toplatılması, imhası, maddi ve manevi tazminat taleplerine ilişkindir.