muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3380, Karar No: 2018/13448, Tarih: 14.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/3380 E.  ,  2018/13448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesinde "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." şeklindeki düzenleme karşısında; somut olayda sanık ...’e gönderilen gerekçeli kararın anılan Kanun'un 21. maddesine göre tebliğine ilişkin tebligat parçasında “hazır olmadığından mahalle muhtarına tebliğ edilmiştir.”şeklinde belirtilmiş olmasına rağmen, en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya herhangi bir bildirimin yapılmadığı, bu kişilere bildirim yapılmamasının gerekçelerinin gösterilmediği anlaşılmakla Tebligat Kanunu'nun işlem tarihinde yürürlükte bulunan 21. maddesine de uygun olmayan usulsüz tebligat nedeniyle sanık ...’in öğrenme üzerine hükmü süresinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanıklar ..., ... ve ... hakkında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 14.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25941, Karar No: 2023/5373, Tarih: 30.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/25941 E.  ,  2023/5373 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.(Kapatılan) Muharebe Hizmet Destek Eğitim Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 22.09.2011 tarihli ve 2011/305 Esas, 2011/205 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında firar suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.(Kapatılan) Muharebe Hizmet Destek Eğitim Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 22.09.2011 tarihli ve 2011/305 Esas, 2011/205 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) Askeri Yargıtay 2. Dairesinin 13.03.2013 tarihli ve 2013/616 Esas, 2013/607 Karar sayılı ilamı ile Anayasa Mahkemesinin 17.01.2013 tarihli sırf askeri suçlar hakkında öngörülen cezaların uygulanması bakımından verilen iptal kararı doğrultusunda mahkumiyet hükmünün uygulama yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; (Kapatılan) Donanma Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 29.11.2013 tarihli ve 2013/970 Esas, 2013/752 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında firar suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, söz konusu karar yasal süresi içerisinde taraflarca itiraz edilmemek suretiyle 18.03.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

4.(Kapatılan) Donanma Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 29.11.2013 tarihli ve 2013/970 Esas, 2013/752 Karar sayılı kararının; sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için gerekli olan ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasının (a) bendinde öngörülen objektif koşulun somut olayda gerçekleşmediği, ayrıca iddianamede sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin tatbiki talep edilmesine rağmen bu konuda bir karar verilmediği gerekçeleriyle, Millî Savunma Bakanı’nın 17.01.2017 tarihli, MÜS. YRD.: 51393309 -9010-484-16/As.Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt.D. Rap. Tet. ve İşl.Ş. (26.B -109-16) sayılı istemi üzerine (Kapatılan) Askeri Yargıtay 2. Dairesinin 08.03.2017 tarihli ve 2017/Esas, 2017/86 Karar sayılı ilamıyla kanun yararına bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bozma hususunda değerlendirme yapmak üzerine devam olunan yargılamada (Kapatılan) Donanma Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 04.04.2017 tarihli ve 2017/109 Esas, 2017/131 Karar sayılı kararı ile suç tarihinde Jandarma Genel Komutanlığı Personeli olan sanığın 668 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile (668 sayılı KHK) 2803 sayılı Jandarma Teşkilat, Görev ve Yetkileri Kanunu'nda (2803 sayılı Kanun) yapılan değişiklikler doğrultusunda görevsizlik kararı verilmiştir.

6.İznik Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2018 tarihli ve 2017/244 Esas, 2018/372 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında firar suçundan 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasının hukuka aykırılık teşkil ettiğine ve askerliğe elverişiz olduğuna dair raporun hükme esas alınmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yapılan incelemede; 30.11.2007 tarihinde birliğinden izinsiz olarak ayrılan sanığın, bir süre firar

hâlinde kaldıktan sonra 04.04.2011 tarihinde yakalandığı ve 16.07.2008 tarihinden itibaren askerliğe elverişli olmadığının saptandığı maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında özetle; olay tarihinde eşinin hamile olduğunu ve ailesinin yanında kaldığını, maddi sıkıntılarının olduğunu, bu sebeple firar etmek zorunda kaldığını, hakkında askerliğe elverişli olmadığına dair rapor tanzim edildiğini, suç işleme kastının bulunmadığını, Askeri Mahkemenin kararının ... olduğunu ancak Askeri Yargıtayın kararının yerinde olmadığını, öncelikle beraatine aksi takdirde hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini istediğini beyan etmiştir.

3.Yargılama aşamasında dinlenen bilirkişi yazılı mütalaasında; sanığın antisosyal kişilik yapısında olduğunu, bu durumun sanığın davranışlarını yönlendirme yeteneğini kısmen ya da tamamen etkileyecek nitelikte olmadığını, suç tarihlerinde davranışlarını yönlendirme yeteneğinin tam olduğunu ancak yapılan inceleme sonucunda sanığın ıslah olmaz kişilik yapısında bulunma ihtimali olduğu değerlendirilerek suç tarihlerinde ve halen askerliğe elverişliliğinin tespiti amacıyla adli gözlem altına alınmasının uygun olacağı tıbbi kanaatine vardığını ifade etmiştir.

4.Sanığın hizmet hesabına ilişkin düzenlenen bilirkişi raporunda atılı firar suçlarını işlediği esnada ... kişi sıfatının devam ettiği tespitine yer verilmiştir.

5. Derince ... Hastanesinin 09.06.2011 tarihli ve 621 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri sağlık raporunda sanığın antisosyal kişilik bozukluğu tanısıyla askerliğe elverişli olmadığına karar verilerek, sanığın 16.07.2008 tarihinden itibaren askerliğe elverişli olmadığı ve seferde görev yapacağı bildirilmiştir.

6.Sanığın birliğine katılmadığına dair olay tespit tutanağı, vaka kanaat raporu, sevk belgesi, hizmet durum çizelgesi, sanığa atılı muhtelif suçlara ilişkin ceza ve infaz evrakları ve dosya kapsamında bulunan diğer bütün belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

7.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

III. GEREKÇE

1.Sanık hakkında tekerrüre esas olan hükmün 07.09.2006 tarihinde kesinleştiği ve sanığa atılı yargılama konusu firar suçunun 30.11.2007-16.07.2008 tarihleri arasında vuku bulduğu göz önüne alındığında; sanığın tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğu yönündeki temyiz sebeplerine itibar edilmemiştir.

2.1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yazılı firar suçu, ... kişinin, kıtasından veya görevi icabı hazır bulunmak zorunda olduğu yerden bilerek ve isteyerek izinsiz olarak altı günden fazla bir süreyle uzaklaşmasıyla oluşan, özel kastın (saikin) aranmadığı, genel kastla işlenen bir suç olduğu ve unsurları arasında mazeret hâline yer verilmediği hususları göz önüne alındığında, tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre; sanığın birliğinden izinsiz ayrıldığı 30.11.2007 tarihi ile askerliğe elverişsizlik halinin başladığı 16.07.2008 tarihleri arasında kesintisiz süren, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendinde düzenlenen "firar" suçunu işlediği ve savunmasında da suçunu ikrar ettiği belirlenmekle, eylemi sabit görülerek Mahkemece, sanık hakkında

alt sınırdan ceza tayin edilip ardından takdiri indirim uygulanmasında, adli sicil kaydı bulunduğu gözetilerek sanığın suça meyilli kişiliği nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme hükümlerinin uygulanmamasında ve seçenek yaptırımlara çevrilmemek suretiyle mahkumiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

alt sınırdan ceza tayin edilip ardından takdiri indirim uygulanmasında, adli sicil kaydı bulunduğu gözetilerek sanığın suça meyilli kişiliği nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme hükümlerinin uygulanmamasında ve seçenek yaptırımlara çevrilmemek suretiyle mahkumiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 30.11.2007-16.07.2008 olarak gösterilmesi gerekirken 30.11.2011 olarak yazılması yerinde düzeltilmesi mümkün maddi yazım hatası olarak görülmüştür.

4.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

5.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İznik Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.12.2018 tarihli ve 2017/244 Esas, 2018/372 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2891, Karar No: 2015/4511, Tarih: 12.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/2891 E.  ,  2015/4511 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı, davalı iş yerinde akaryakıt dağıtım sürücüsü olarak çalışmakta iken iş akdinin feshedildiğini , çalışmış olduğu dönem içinde her gün fazla mesai yaptığını iddia ederek ödenmeyen fazla mesai ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesi vermemiş ancak dosyaya ibraz ettiği delil listesinde davacının tüm haklarının ödendiğini, hiçbir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya kapsamına göre davacı dava dilekçesinde mesai saatlerini belirtmemiş ve çift ve ya tek şoför durumundan bahsetmemiştir. Dinlenen davacı tanığı Y.. E.. beyanında “davacının tanker şoförü olarak görev yaptığını gidilen mesafeye bağlı olarak 4-5 saat yolda geçirebileceği gibi 10 saat kadar da yolda geçirebileceğini“ , diğer davacı tanığı A.. Ö.. beyanında, “ davacının tır şoförü olarak görev yaptığını, 2008 yılından sonra günde 12 saat çalışmayı şart koştuklarını, bu saatin içerisinde yükleme, boşaltma , seferde geçen sürelerin dahil olduğunu, 2008 yılından önce ise haftanın 4 günü 18 saat yükleme boşaltma ve sefer olmak üzere çalıştıklarını , geri kalan günlerde ortalama 8 saat çalıştıkların “ beyan etmiş, her iki davacı tanığı da çift şoför olarak çalışıldığından bahsetmemiştir. Davalı tanıkları ise “gidilen mesafeye göre çift ya da tek şoför olarak çalışıldığını , tek sürücü çalışıldığında maksimum 9 saat çalışıldığını, 9 saatten sonra ikinci şoförün aracı kullandığını, uzun seferlerin 16-17 saat sürdüğü” şeklinde beyanda bulunmuşlardır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tek şoför olarak çalıştığı ve çift şoför olarak çalıştığı haftalar ayrı ayrı değerlendirilerek fazla çalışma süreleri belirlenmiştir. Bu durumda mahkemece yapılacak iş davacı tanıkları yeniden dinlenerek ve gerekirse beyanlar arasındaki çelişkiler de giderilerek davacının tek şoför mü yoksa çift şoför mü çalıştığı belirlenerek davacının fazla mesai alacağını hesaplattırıp çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 12/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17466, Karar No: 2014/9643, Tarih: 26.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17466 E.  ,  2014/9643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 13. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/05/2013

NUMARASI : 2011/274-2013/145

Taraflar arasında görülen davada Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/05/2013 tarih ve 2011/274-2013/145 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 28/06/2011 tarihinde dava dışı S.. Gıda Pazarlama Taahhüt Ltd. Şti ve Bil-Can Gıda İnş. Tur. İthalat İhracat Paz. San. Tic. Ltd.Şti'ne ait süt ve yoğurt imalathanesinde gaz sıkışması sonucu meydana gelen patlama sonucunda işyerinde çalışan davacıların murisi Muzafer Karaçin'in hayatını kaybettiğini, davacıların yaşı ve konumu itibariyle ölenin desteğine muhtaç durumda bulunduklarını, olayla ilgili tanzim edilen yangın raporu ve olay yeri inceleme raporuna göre patlamanın işyerindeki LPG tüplerindeki gaz sıkışmasından kaynaklandığını, kazanın meydana gelmesinde müvekkillerinin murisinin hiç bir kusurunun bulunmadığını, patlamanın yaşandığı işyerinin Tüp Gaz Zorunlu Sorumluluk Sigorta Poliçesi ile davalı şirket tarafından sigortalandığını, davacıların destekten yoksun kalma tazminatı için kazadan sonra sigorta şirketine haricen başvurduklarını ancak sigorta şirketinin kaza neticesinde davacılara "dul ve yetim aylığı bağlandığı" gerekçesi ile bu taleplerine olumsuz cevap verildiğini, oysaki davacıların desteğinin ölmesi neticesinde uğradıkları maddi zararın SGK tarafından ödenen miktardan daha fazla olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla davacıların her biri için ayrı ayrı 1.000 TL olmak üzere toplam 5.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 18.03.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini, 38.501,06 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili,davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, olayın meydana geldiği işyerinin, Lpg tüplerinden gazla çalışan yoğurt imalathanesi olduğu, dava dışı işverenin İşçi Sağlığı ve İş Güvenli Tüzüğü'nün 213. maddesine riayet etmediği gibi konut amaçlı yapılan binanın bodrum katındaki yeterli tavan yüksekliği olmayan bölümde yoğurt yapma üniteleri ile aynı bölümde lpg tanklarının bir arada bulundurulmaması gerekirken bu hususa da riayet etmediği, dava dışı işveren tarafından çalışanların güvenliği için gerekli hiç bir önlemin alınmadığı ve bu nedenle işverenin olayda asli kusurlu bulunduğu, kazalı işçi M.. K.. uzun zamandır bu işyerinde çalıştığı, kazanın lpg tüpleri ile bağlantılarında oluşabilecek gaz kaçaklarının tehlikelerini ve doğuracağı sonuçları öngörerek işe başlarken gaz tüplerinin ve bağlantılarını kontrol ettikten ve güvenli çalışma ortamının olduğunu gördükten sonra diğer işlerine başlaması, dikkatli ve tedbirli davranması gerektiği halde belirtilen hususlara dikkat etmemesi nedeniyle meydana gelen olayda ikinci derecede kusurlu bulunduğu, dava dışı işverenin meydana gelen olayda % 80, kazada ölen M.. K..% 20 oranında kusurlu olduğu, meydana gelen zararın 125.000 TL teminat limitli olarak tanzim edilen poliçenin kapsamında olduğu, davacıların desteklerinin ölümü nedeniyle uğradıkları net maddi zararın davacı S.. K.. için 37.183,53 TL, davacı H. K.. için 1.317,53 TL olduğu, diğer davacılar Ö.. K.., M.. K.. ve N. K. için eksi bakiye şeklinde maddi zarar hesaplandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, davacı S.. K.. için 37.183,53 TL ve davacı H.K. için 1.317,53 TL olmak üzere toplam 38.501,06 TL destekten yoksun kalma tazminatının 19.04.2010 temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin ve diğer davacılar Ö.. K.., M.. K.. ve N.. K.. tarafından açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, T.. Sorumluluk Sigortasından kaynaklanmakta olup T.. Sorumluluk Sigortası Genel Şartları 1. maddesi “Zarar meydana geldiğinde sigorta ettirenin kusurlu olup olmadığına bakılmadan zarara uğrayan üçüncü şahısların tazminatı ödenir. Zararın LPG tüpünün takılması sırasında servis hatasından, kullanıcının kullanma hatasından, tüpün imalat hatasından, dolum hatasından, hortum, kelepçe, dedantör, cihaz, musluk hatalarından meydana gelmesi durumu değiştirmez.” hükmünü haizdir. Madde metninden de anlaşılacağı üzere, sigortacı, sigorta ettirenin kusurlu olup olmadığına bakılmaksızın tehlikeye maruz kalan üçüncü kişilere ödeme yapmayı kabul ettiğinden destekten yoksun kalma tazminatının hesabında davacıların murisinin kusur oranı miktarınca indirim yapılması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü İle kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2506, Karar No: 2013/2601, Tarih: 18.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/2506 E.  ,  2013/2601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 62, 53. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis, hak yoksunlukları