muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/771, Karar No: 2025/2022, Tarih: 16.04.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/771 E.  ,  2025/2022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1643 E., 2023/2019 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/347 E., 2020/286 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacılar ... ve ... ...'nın anne kız olup ...'nın eşi ...'nın 23.09.2006 tarihinde vefat ettiğini, veraset ilamına göre mirasçı olarak geriye davacılardan eşi ve kızının kaldığını, davalı ...'in ...'nın bankada vadeli hesapta 270.000,00 TL parası olduğunu öğrendiğini, bu miktarın kendisine işletilmek üzere verildiği takdirde 7.500,00 TL faiz vereceğini taahhüt ettiğini, bu görüşme üzerine ...'nın, hesabından 270.000,00 TL'yi çekerek ... Kuyumculuk Şirketi adına ... ve ...'a teslim ettiğini, bu teslimat mukabili ...'na 5 ay vadeli 270.000,00 TL'lik çek keşide edilerek verildiğini, davacılar murisi ...'nın bu paranın ilk getirisi olarak 23.09.2006 tarihinde 4.000,00 TL elden nakden ödeme aldığını, 26.09.2006 tarihinde bakiyesini ödeme sözü verildiğini, ancak ...'nın 24.09.2006 tarihinde vefat ettiğini ve davalı ...'in bu süreçte vermesi gereken 7.500,00 TL'lik ödemeleri yapmadığını, parça parça cüz'i ödemeler yaptığını, ...'in 01.02.2007 tarihinde 300.000,00 TL bedelli bir yıl vadeli 01.02.2008 tarihli çek keşide ederek davacı ...'na verdiğini ve 270.000,00 TL bedelli çeki (bila bedel) ödeme yapmaksızın iade aldığını, müvekkillerinin murisi ...'dan kendilerine intikal eden dava konusu 14 bağımsız bölüm numaralı taşınmazın davalı ...'in isteği üzerine, muris ...'na borcunun bulunması nedeniyle bankadan kredi çekerek borcu ödeyebilmesi için davalı ...'e satış suretiyle devredildiğini, akabinde davalı ... tarafından bu borcun ödenmediğini ve diğer davalı ... ile anlaşmalı olarak dava konusu taşınmazın değerinin çok altında bir rakamla 23.07.2007 tarihinde 40.000,00 TL bedelle satış gösterilmek suretiyle el değiştirdiğini, davalı ...'in iyi niyetli üçüncü şahıs konumunda olmadığını, tapuda yapılan satış işlemi incelendiğinde dava konusu gayrimenkulün emsal bedellerinin çok altında satıldığının görüleceğini, bu durumun davalılar arasındaki muvazaayı açıkça ortaya koyduğunu ileri sürerek 417 ada 11 parselde kayıtlı bulunan 14 bağımsız bölüm nolu tapu kaydının iptali ile davacılar adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ...; açılan davanın maddi gerçeklere aykırı ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacıların murisi ... ile arasında dostluk ilişkisi ve bir kısım ticari ilişkiler olduğunun doğru olduğunu, ancak dava dilekçesinde yazılı olduğu üzere borç para ve faiz ilişkisinin asla söz konusu olmadığını, arkadaşı olan müteveffa ...'nın eşi ve kızı olan davacılara dönem dönem yardımlarda bulunduğunu, dava konusu yapılan 14 bağımsız bölüm numaralı taşınmazı davacılardan satın aldığını, satış sözleşmesinin gerçek bir sözleşme olduğunu ve dava konusu taşınmazı bir süre sonra davalı ...'e sattığını, davalı ...'in söz konusu taşınmazı banka kredisi kullanmak suretiyle satın aldığını, huzurdaki davanın inanç sözleşmesine dayalı tapu iptal ve tescil talebine ilişkin olduğunu, bu itibarla yazılı delil olmasa dahi yazılı delil başlangıcı olabilecek bir belgenin dahi davacı tarafından sunulmuş olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...; diğer davalı ... ile yapmış olduğu alım satım ilişkisinde iyi niyetli 3. kişi sıfatında olduğunu, dava konusu taşınmazı satın almadan önce taşınmaza ilişkin olarak tapu dairesinde sorgulama yaptığını, söz konusu taşınmaz üzerinde haciz, icra vs olmadığının tespit edildiğini ve taşınmazı satın aldığını, huzurdaki davanın kendisi ile hiç ilgisi olmayan ve ...'in davacılara borçlu olduğu iddiası ile açılmış bir dava olduğunu, bu nedenle davanın önce husumetten reddi gerektiğini, davacı tarafın her ne kadar diğer davalı ...'ten bir alacak ve inançlı işlem iddiası bulunsa ve bu iddia gerçek olsa bile bu işlem dolayısıyla iyi niyetli 3. kişi olarak kendisinin sorumluluğunun düşünülemeyeceğini, dava konusu taşınmazı bankadan kredi çekmek suretiyle satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla

; davalı ...'ın iyiniyetli olmadığı ileri sürülmüş ise de davalının satış bedelini bankadan aldığı konut kredisi ile ödediğini savunduğu ve bu savunması doğrultusunda yapılan araştırmada davalının bankadan konut kredisi aldığı ve borcun 24.04.2013 tarihinde ödenmek suretiyle kapatıldığının anlaşıldığı, davalının bu durumu bildiğinin başkaca bir delille de ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

; davalı ...'ın iyiniyetli olmadığı ileri sürülmüş ise de davalının satış bedelini bankadan aldığı konut kredisi ile ödediğini savunduğu ve bu savunması doğrultusunda yapılan araştırmada davalının bankadan konut kredisi aldığı ve borcun 24.04.2013 tarihinde ödenmek suretiyle kapatıldığının anlaşıldığı, davalının bu durumu bildiğinin başkaca bir delille de ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacıların, murisleri ... tarafından davalı ...'e 270.000,00 TL ödünç para verildiği, davalının bu parayı işletip 23.09.2006 tarihinde 4.000,00 TL nakit ödeme yaptığı, bu arada ...'nın 24.09.2006 tarihinde vefat ettiği, ...'in bunun üzerine 1 Şubat 2017 tarihinde 300.000,00 TL bedelli, 1 yıl vadeli çek verip ödeyememesi nedeniyle geri aldığı ve kendilerine taşınmazı devretmeleri halinde bankadan çekecekleri krediyi kendilerine ödeyerek borcu kapatmak istediğini bildirmesi üzerine davalı ...'e taşınmazı devrettikleri, ...'in, 04.07.2007 tarihinde devraldığı taşınmazı 23.07.2007 tarihinde bankadan kredi kullanabilecek diğer davalı ...'e sattığının anlaşıldığı, davacının iddia ve anlatımlarından inanç sözleşmesine dayalı olarak eldeki davayı açtığı, Mahkeme ispatlanamayan davanın reddine karar vermiş ise de dosyada mübrez İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/138172 soruşturma nolu dosyasında davalı ...'in beyanına göre dava konusu taşınmazı inançlı işlem yoluyla devraldığının, yine aynı sebeple diğer davalı ...'a devrettiğinin, kredi borçlarının tarafınca ödendiğinin ikrar edilmesi karşısında ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğu, yine davacıların MERNİS kaydına bakıldığında halen dava konusu adreste ikamet ettikleri gözetildiğinde davalıların gerçek satış olduğu yönündeki beyanlarına itibar edilemeyeceği, dava konusu taşınmazın inançlı işlem yoluyla davalılara devredildiği anlaşıldığından Mahkemenin red kararı vermesinin usul ve yasaya, dosyadaki delil durumuna aykırı görüldüğü gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile Yerel Mahkemece verilen kararın kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesi ile; inanç sözleşmesine dayalı olarak ileri sürülecek hakların ayni hak olmayıp şahsi bir hak olduğunu, bu nedenle üçüncü kişi olan müvekkiline karşı ileri sürülemeyeceğini ve tapunun iptali ile tescil istemli dava açılamayacağını, diğer davalı ...'in savcılıkta verdiği ifadenin müvekkili açısından bağlayıcı olmayıp davacılar ile diğer davalının arasındaki inanç sözleşmesinin içeriğinin emredici hükümlere, ahlaka ve kamu düzenine aykırı olduğunu, müvekkilinin iyiniyetli üçüncü kişi olarak ve banka kredisi kullanarak taşınmazı satın aldığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, inançlı işlem hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 417 ada 11 parsel sayılı taşınmazdaki 14 nolu bağımsız bölümün davacıların mirasbırakanı ... adına kayıtlı iken 01.02.2007 tarihli intikal işlemi ile davacılar ... ve ... adlarına kayıtlı hale geldiği, davacılar tarafından ise 04.06.2007 tarihli satış işlemi ile davalı ...'e devredildiği, davalı ... tarafından da 23.07.2007 tarihinde satış yolu ile diğer davalı ...'e temlik edildiği; davacıların, murisleri ... tarafından davalı ...'e 270.000,00 TL ödünç para verildiğini, davalının bu parayı işletip 23.09.2006 tarihinde 4.000,00 TL nakit ödeme yaptığını, bu arada ...'nın 24.09.2006 tarihinde ölümü üzerine, davalı ...'in 01.02.2017 tarihinde 300.000,00 TL bedelli, 1 yıl vadeli çek verip ödeyememesi nedeniyle geri aldığını ve kendisine taşınmazı devretmeleri halinde bankadan çekecekleri krediyi kendilerine ödeyerek borcu kapatmak istediğini bildirmesi üzerine davalı ...'e taşınmazı devrettiklerini, onun da muvazaalı olarak diğer davalıya devrettiğini ileri sürerek eldeki temyize konu davayı açtıkları anlaşılmaktadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 12.878,86 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2093, Karar No: 2025/2553, Tarih: 12.03.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/2093 E.  ,  2025/2553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/232 E., 2024/507 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenmeyen ücret, ikramiye ve ilave tediye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, ücretin düşürülmediğini, hukuka aykırı uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.12.2022 tarihli kararı ile davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplamanın yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 21.12.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin 09.11.2023 tarihli kararı ile taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, zamanaşımına uğrayan alacak bulunmadığı, davacının sendika üyesi olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.11.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçilerin kadroya geçirildikleri işyerinde yürürlükte bulunan bir toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmeleri için en erken tarihin 01.11.2020 olması gerektiği, davacıya 01.11.2020 ve sonrası itibarıyla uygulanması öngörülen ücret zammına ilişkin bir düzenleme söz konusu olmadığından; davacının 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin ücret zammı dışındaki diğer hükümlerinden yararlanabileceği bu nedenle davacının ücretinin tespitinde 31.10.2020 tarihi itibarıyla hak edilen ücret aynen korunarak varsa 01.11.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki eksik ödenen ücretin ve hüküm altına alınan diğer alacakların yeniden hesaplanması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, ayrıca ilâmda İlk Derece Mahkemesince faiz başlangıç tarihi olarak kabul edilen arabuluculuk son tutanak tarihi hatalı yazılmış ise de, kararın davacı tarafından temyiz edilmediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle bu hususun bozma nedeni yapılmadığı belirtilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde:

1. Davacının ücretinin 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine göre belirlendiğini, Bakanlığın genel uygulamasının hukuka uygun olduğunu,

2. Davacının bir yandan bireysel iş sözleşmesindeki günlük brüt ücretin esas alınmasını, bir yandan da toplu iş sözleşmesi ile öngörülen ücret kriterlerinin uygulanmasını istemesinin mümkün olmadığını, bu durumda işçilere hem asgari ücrete yapılan zammın hem de toplu iş sözleşmesinden kaynaklı zammın yapılması gibi (çifte zam) bir durum oluşacağını ve ücretlerin fâhiş bir hâl alacağını,

3. Davacının ücretinin düşürülmediğini, davacının ücretinin 2019 yılı asgari ücret seviyesine çekilerek bu ücrete %4 oranında ücret zammı uygulanmadığını, ücret bordrolarından anlaşılacağı üzere davacının 2018 yılı ücreti korunarak bu ücret üzerine %4 oranında ücret zammı yapıldığını,

4. Faiz türü ve başlangıç tarihlerinin hatalı olduğunu,

5. Davacının arabulucuya başvuru tarihinden sonraki ücret farkı alacağı, ikramiye farkı alacağı, ilave tediye farkı alacağı taleplerine ilişkin taleplerinin dava şartı yokluğu nedeniyle reddedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 01.11.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki ücretin tespiti, alacakların hesaplanması, faiz başlangıç tarihi, yargılama gideri ve arabuluculuk giderinin paylaştırılması hususlarındadır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 01.11.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki ücretin tespiti, alacakların hesaplanması, faiz başlangıç tarihi, yargılama gideri ve arabuluculuk giderinin paylaştırılması hususlarındadır.

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun "...Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır." şeklindeki 3/14 hükmü uyarınca Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama gideridir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) "Yargılama giderlerinden sorumluluk" kenar başlıklı 326/2 hükmüne göre davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa Mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır.

Somut olayda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere göre arabuluculuk giderinin tarafların haklılık oranına göre paylaştırılması gerekmektedir. Mahkemece bozma ilamı öncesinde arabuluculuk giderinin, davalıdan tahsili amacıyla harç tahsil müzekkeresi yazılmış olduğu gerekçesiyle tekrardan alınmasına yer olmadığına karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

3. Bilindiği üzere 6100 sayılı Kanun'da usuli kazanılmış hak kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri hâline gelmiştir. Anlam itibarıyla bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Mahkemenin, Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir (Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu, 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 Esas, 1960/9 Karar sayılı karar). Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usuli kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu, 04.02.1959 tarihli ve 1959/13 Esas, 1959/5 Karar sayılı karar).

İlk Derece Mahkemesince bozma öncesi yargılamada, dava konusu alacakların faiz başlangıç tarihi 09.06.2022 olarak kabul edilmiş ve Dairemizin bozma ilâmında da bu hususun, davacının temyizi olmaması nedeniyle, bozma sebebi yapılmadığı belirtilmiştir. Bozma sonrası yargılama sonucunda dava konusu alacakların faiz başlangıç tarihinin usuli kazanılmış hakka aykırı biçimde 08.06.2022 olarak kabulü bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370/2 hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (1), (2) ve (3) numaralı bentlerinde yer alan "08.06.2022” ibaresinin çıkartılarak yerine “09.06.2022” ibaresinin yazılmasına,

Hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinin çıkarılarak yerine "5-Arabuluculuk aşamasında yapılan ve suç üstü ödeneğinden karşılanan 680,00 TL arabuluculuk ücretinin kabul ve ret oranlarına göre belirlenen 677,03 TL'sinin davalıdan, 2,97 TL'sinin davacıdan alınarak hazineye irad kaydına" suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5146, Karar No: 2014/4720, Tarih: 31.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/5146 E.  ,  2014/4720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve ihbar olunan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların maliki, işleteni ve sürücüsü olduğu halk otobüsüne, durakta binmek isteyen müvekkilinin sürücünün hatası sonucu önce kapıya sıkıştığını, daha sonrada otobüsten düştüğünü, aracın hareket etmesi nedeniyle arka tekerinin ayağının üzerinden geçmesi sonucu ağır şekilde yaralandığını, malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000,00 TL maddi tazminat ile 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı ... Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın husumet nedeni ile reddine, maddi tazminat talebi Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesince hüküm altına alındığından bu talep hususunda hüküm kurulmasına yer olmadığına, takdiren 20.000,00 TL. manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'den alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya dair istemlerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve ihbar olunan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-İhbar olunan ... vekili her ne kadar hükmü temyiz etmiş ise de, davada ihbar olunan sıfatı dışında

başkaca bir sıfatı da bulunmayıp aleyhine hüküm de oluşturulmadığı ve bu nedenle hükmü temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmakla, ihbar olunan vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminatın takdirinde 818 sayılı B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, İhbar olunan ... vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 0,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde ihbar olunan ...'ne geri verilmesine 31.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.