muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/799, Karar No: 2024/10100, Tarih: 26.11.2024

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 14.03.2023 tarihli ve 2023/120 Esas, 2023/1398 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğnameye aykırı olarak Başkan ...'nun karşı oyu ve oy çokluğuyla DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

26.11.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Mağdur ...'nin Eskil İmam Hatip Ortaokulunda 7.Sınıf öğrencisi olarak eğitim gördüğü, okula sanık ...'nın kullanmakta olduğu servis ile gidip geldiği, 07.03.2022 tarihinde okul çıkışında her zaman olduğu gibi sanığın öğrencileri okuldan aldığı, olay anında mağdur ...'nin servisin ön tarafta bulunan koltuğunda sanığa yakın tarafta oturduğu, mağdurun yanında ise 4 yaşında olan anaokulu öğrencisi ... ...'ün oturduğu, serviste bu kişilerin dışında ayrıca arka koltukta oturan ve Eskil İmam Hatip Lisesi öğrencisi olan, olay anında mağdurun ismini bilmediği kendisinden yaşça büyük bir kız öğrencinin olduğu, soruşturma aşamasında bu öğrencinin ... olduğunun anlaşıldığı, servisin öğrencileri sırayla evlerine bıraktığı, servisin kalabalığının azaldığı 16:00-17:00 saatlerinde sanığın mağdure ...'ye "Seni öpebilir miyim?" diyerek yaklaştığı, mağdurun bunu reddetmesine ve hayır demesine rağmen sanığın mağdure ...'yi dudağına yakın biçimde yanağından iki defa öptüğü, ardından bununla yetinmeyerek göğüslerini kıyafetlerinin üzerinden ellediği, sonrasında ise bu olayı kimseye anlatmaması yönünde telkinde bulunduğu, mağdurenin servisten inip eve gelince olayı babası ve annesine anlattığı, mağdurenin babasının sanığı evlerine çağırarak olayı sorduğu, sanığın inkarda bulunduğu, ardından 09.03.2022 tarihinde olayı annesiyle beraber okul öğretmenlerine anlattıkları ve sonrasında şikayetçi oldukları olayda; mağdurenin Çocuk İzlem Merkezindeki beyanı ile okulda yazdığı dilekçenin tutarlı olduğu, olayı hemen akabinde eve gidince annesine aktardığı, mağdurenin babasının aynı gün sanığı telefonla arayıp görüştükleri ve sonrasında buluşup konuştuklarının sanık beyanı ile sabit olduğu, mağdure ile sanık arasında flas bellek yüzünden husumet bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, tanık beyanlarına ilişkin hususun ilk derece mahkemesince değerlendirildiği, mağdurenin hastane doğumlu olduğu, sanığın servis şoförlüğü yaptığına dair beyanı, sanık savunması, intikal şekli ve süresi, tüm dosya kapsamı ile sanığın mağdure ...'yi dudağına yakın biçimde yanağından iki defa öptüğü, ardından göğüslerini kıyafetlerinin üzerinden ellediği ve atılı suçun oluştuğu anlaşılmış olup Mahkemesince verilen direnme kararının onanması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2022/2830, Karar No: 2022/8605, Tarih: 16.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2830 E.  ,  2022/8605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Elmadağ Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/366 Esas – 2020/165 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca net gelir metodu uygulanarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedel davalıya karar tarihi itibarıyla ödenemeyeceğinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

3 numaralı bendinde yer alan (karar tarihine kadar) ibaresinin çıkarılmasına, yerine (karar kesinleşme tarihine kadar yasal faiz yürütülmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 16/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6943, Karar No: 2010/9479, Tarih: 05.11.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/6943 E.  ,  2010/9479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada Siverek Sulh Hukuk ve Siverek Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından davanın, dava değeri 2.000,00 TL, gösterilerek açıldığı, bilirkişi incelemesi sonunda belirlenen değere göre ıslah dilekçesi ile istemin 7.609,37 TL' ye yükseltildiği, bilirkişi raporunda davacı baba Hadi Kuşun için 4.529,16 TL, davacı anne Kadirye Kuşun için 3.080,61 TL maddi destekten yoksunluk zararı oluştuğunun bildirildiği görülmektedir.

Sulh Hukuk Mahkemesince, yargılama sırasında verilen ıslah dilekçesi ile dava değerinin 7.609,77 TL'ye yükseltildiği belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğunu, dava birlikte açılmış olsa da her bir davacının isteminin bağımsızlığını koruyacağını ve her bir davacının talebinin ayrı ayrı değerlendirilmesi sonucu görevin Sulh Hukuk Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda, tazminata konu uyuşmazlık aynı sebepten kaynaklanmakta olup, dava trafik kazasında vefat eden ....,'un anne ve babası olan davacılar tarafından kaza yapan aracın zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olan davalıya karşı açılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın toplam tazminat tutarına göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Siverek Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 05.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/875, Karar No: 2023/4452, Tarih: 08.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/875 E.  ,  2023/4452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/566 E., 2016/99 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçunda 3.000,00 TL. adli para cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın suç işleme kastı olmadığına, eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, uzlaştırma işlemlerinin yapılmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın ... Telekominikasyon Hizmetleri A.Ş. isimli şirkette genel müdür olarak çalıştığı ve bu şirketin katılanın hissedar olduğu 1043 ada 23 parsel sayılı taşınmazda katılanın bilgisi ve rızası dışında kepçe ile kazı yaparak kablo borusu döşediği iddiasına ilişkindir.

2. Atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunun uzlaştırmaya tabi olmasına karşın uzlaştırma işlemleri yapılmamştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5841 sayılı Kanun'un birinci maddesiyle değişik 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında katılanın taşınmazına tecavüz suçunun aynı Kanun'un 73 üncü maddesi gereğince şikayete bağlı olması kaşısında, 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince taraflar arasında uzlaşma girişiminde bulunulup sonucuna göre sanığın, hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1540, Karar No: 2020/4263, Tarih: 21.09.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/1540 E.  ,  2020/4263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekilinin temyizi sonucu, Dairenin 07.03.2018 gün, 2015/7832 Esas 2018/2039 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine, verilen direnme kararına ilişkin dava dosyası 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın geçici 4/1. maddesi uyarınca temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmekle, dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen dava; muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar asıl davada, davalılar ile ortak mirasbırakanları ...’ın ölümünden çok kısa süre önce kayden maliki olduğu 2645 ada 9 ile 3471 ada 8 parsel sayılı taşınmazları davalılara satış suretiyle temlik ettiğini, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payları oranında tapu iptali ve tescil istemişler; birleştirilen davada ise, aynı iddiaları ileri sürerek mirasbırakandan sonra ölen dava dışı anneleri Suriye Vardal’dan intikal edecek pay ile ilgili olarak istemde bulunmuşlardır.

Asıl ve birleştirilen davada davalılar, mirasbırakanın sağlığında tüm mirasçılarına taşınmazlar verdiğini, çekişme konusu taşınmazları bedelleri karşılığında okul yaptırmak amacıyla gerçek bir satışla devrettiğini belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Asıl ve birleştirilen davada davalılar, mirasbırakanın sağlığında tüm mirasçılarına taşınmazlar verdiğini, çekişme konusu taşınmazları bedelleri karşılığında okul yaptırmak amacıyla gerçek bir satışla devrettiğini belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, murisin ekonomik durumunun iyi olduğu, mal satmaya ihtiyacının olmadığı, erkek çocukları ile ilişkilerinin güçlü olduğu birlikte çalışıp yaşadıkları, murisin damatları ile aralarında sorunlar olduğu, taşınmazların Rize'de okul yapıldığı için satıldığı savunmasına okulun dava dışı şirket tarafıdan yapılması nedeniyle itibar edilmemiş, murisin asıl amacının erkek çocuklarına bağış yapmak olduğu, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece; “...Somut olayda; mirasbırakanın şirket kurarak davalılarla birlikte gemicilik, denizcilik işinde çalıştığı, hatta tanık beyanlarına göre davalıların 12-16 yaşlarından bu yana mirasbırakanla birlikte çalıştıkları, özellikle üvey kardeş ... ve ...’nın aile içinde olmaları nedeniyle olayları daha net tanımladıkları ve davalıların satış bedellerini ödeyerek taşınmazları satın aldıklarını, davalıların alım gücünün bulunduğunu beyan ettikleri, mirasbırakan adına taşınmazları vekaleten temlik eden dava dışı vekil ...’nin, Rize Pazar’da okul yapmak isteyen mirasbırakanın çekişme konusu taşınmazları davalılara toplam 200.000 Dolara sattığını, satış bedelinin 120.000 Dolarının davalı ..., geri kalan 80.000 Dolarının da diğer davalı ... tarafından ödendiğini, ödenen bedeli şirketin muhasebecisine teslim ettiğini belirttiği, mirasbırakanın kız çocukları ile bir probleminin olmadığı, Rize Pazar’da bulunan 5 dairenin satıldığı, satış parasının kız çocukları arasında paylaştırıldığı, mirasbırakanın davacı çocukları Tülay ve Fatma’ya henüz öğrenci iken birer muayenehane alıp adlarına tescil ettirdiği, mirasbırakan adına kayıtlı başka taşınmazların da bulunduğu, satıştan elde edilen para ile Rize Pazarda 1997 yılında inşaatına başlanan okulun yaptırıldığı anlaşılmaktadır.Bu somut olgular yukarıda belirtilen ilkeyle birlikte değerlendirildiğinde, temlikin mal kaçırma amacıyla yapılmadığı, gerçek satış olduğu sonucuna varılmaktadır. Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir...” gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiş, bozma kararına karşı davacılar vekili tarafından karar düzeltme isteğinde bulunulması üzerine karar düzeltme isteğinin de reddine karar verilmiştir.

Bozma kararı sonrası mahkemece, temliklerin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davanın kabulü ile önceki kararda direnilmesine karar verilmiş, direnme kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bozma kararı sonrası mahkemece, temliklerin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davanın kabulü ile önceki kararda direnilmesine karar verilmiş, direnme kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkeme kararındaki direnme gerekçesi ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, bozma kararının yerinde olmadığı anlaşılmakla, Dairenin 07.03.2018 gün, 2015/7832 Esas, 2018/2039 Karar sayılı BOZMA KARARININ KALDIRILMASINA, dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde isabetsizlik bulunmadığına göre davalıların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 113,081,60 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 21/09/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4280, Karar No: 2014/21754, Tarih: 30.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/4280 E.  ,  2014/21754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15938, Karar No: 2024/24864, Tarih: 07.11.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/15938 E.  ,  2024/24864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

A. Bursa 10. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Eksik araştırma ile karar verildiğine,

3. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

5. İletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması kararının hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak

yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2024 tarihinde karar verildi.