muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/620, Karar No: 2023/465, Tarih: 17.05.2023

27. Ayrıca bankalar, adam çalıştıran sıfatı ile de sorumludur. Adam çalıştıranın sorumluluğu BK’nın 55 inci (TBK md. 66) maddesinde “İstihdam edenlerin mesuliyeti” başlığı altında düzenlenmiştir. Anılan maddede; “Başkalarını istihdam eden kimse, maiyetinde istihdam ettiği kimselerin ve amelesinin hizmetlerini ifa ettikleri esnada yaptıkları zarardan mesuldür. Şu kadar ki böyle bir zararın vuku bulmaması için hal ve maslahatın icabettiği bütün dikkat ve itinada bulunduğunu yahut dikkat ve itinada bulunmuş olsa bile zararın vukuuna mani olamıyacağını ispat ederse mesul olmaz” hükmü öngörülmüştür. Bu madde gereğince adam çalıştıranlara genel nitelikte objektif bir özen yükümlülüğü yüklenmiş ve adam çalıştıranın bir özel hukuk ve bağımlılık ilişkisi içerisinde çalışanlarının kendilerine bırakılan işleri gördükleri sırada hukuka aykırı bir fiille üçüncü kişilere vermiş oldukları zarardan sorumluluğu düzenlenmiştir. Buna göre adam çalıştıranın sorumluluğu, kusursuz sorumluluk türlerinden özen sorumluluğudur. Başka bir deyişle adam çalıştıranın sorumluluğunun kaynağı, adam çalıştıranın çalışanlarını seçerken ve onları çalıştırırken çalışanlar üzerindeki denetim ve gözetim ödevini yerine getirmemesine, kanun tarafından kendisine yükletilen bu tür objektif bir ödevi ihlal etmesine dayanmaktadır (Eren, Fikret; Borçlar Hukuku Genel Hükümler, Ankara, 2017, s. 643).

28. Adam çalıştıran, yapılacak iş için uygun fikri, mesleki bilgi ve yeteneklere sahip bir kişi seçmekle yükümlüdür. Seçeceği yardımcı kişinin yapacağı iş için vasıflı, yeterli eğitim görmüş, yeni bilgi, yöntem ve tekniği özümsemiş ve izlemiş olmasını arayacaktır.

29. Adam çalıştıranın sorumluluğu bir kusur sorumluluğu olmadığı için sorumluluk, kendisinin veya emrinde çalışan yardımcı kişinin kusurlu olup olmamasına bakılmaksızın, kusurdan bağımsız olarak doğmaktadır. Sorumluluğun doğması için objektif özen yükümlülüğünün ihlâliyle meydana gelen zarar arasında, uygun illiyet bağının bulunması yeterlidir (Eren, s. 644).

30. Borçlar Kanunu’nun BK’nın 55 inci (6098 sayılı TBK md. 66) maddesinde ayrıca adam çalıştırana sorumluluğu kaldıracak nitelikte bir kurtuluş kanıtı getirme imkânı tanınmıştır. Buradaki kurtuluş kanıtı niteliği itibariyle bir kusursuzluk kanıtı olmayıp, sorumluluktan kurtulma kanıtıdır. Bu nedenle adam çalıştıran zararın meydana gelmemesi için somut durumun gerektirdiği her türlü objektif dikkat ve özeni göstermiş olduğunu ispat ederse sorumluluktan kurtulacaktır.

30. Borçlar Kanunu’nun BK’nın 55 inci (6098 sayılı TBK md. 66) maddesinde ayrıca adam çalıştırana sorumluluğu kaldıracak nitelikte bir kurtuluş kanıtı getirme imkânı tanınmıştır. Buradaki kurtuluş kanıtı niteliği itibariyle bir kusursuzluk kanıtı olmayıp, sorumluluktan kurtulma kanıtıdır. Bu nedenle adam çalıştıran zararın meydana gelmemesi için somut durumun gerektirdiği her türlü objektif dikkat ve özeni göstermiş olduğunu ispat ederse sorumluluktan kurtulacaktır.

31. Adam çalıştıranın sorumluluğunda BK’nın 55 inci (TBK md. 66) maddesinin uygulanması için çalışanın (yardımcı kişi) üçüncü kişiye sözleşme dışı sorumluluk çerçevesinde zarar vermesi gerekmektedir. Başka bir deyişle zarar gören üçüncü kişi ile adam çalıştıran arasında hiçbir hukuki, özellikle de sözleşmeye dayalı ilişki bulunmaması gerekir. Zarar gören ile adam çalıştıran arasında kurulmuş bir sözleşme ilişkisi mevcutsa BK’nın 100 üncü (TBK md. 116) maddesinin uygulanması gerekir. BK’nın 100 üncü (TBK md. 116) maddesinde düzenlenen sorumluluk da yardımcı kişinin davranışından sorumluluk olmakla birlikte sadece bir borcun yerine getirilmemesi, yani borca aykırılık hâlinde uygulanacaktır (Eren, s. 644). Şayet borcun ifasına yardımcı olan çalışanın fiili hem borca aykırılık hem de genel davranış kurallarına aykırılık, yani bir haksız fiil teşkil ediyorsa bu kişiyi çalıştıran borçlunun BK’nın 55 inci (TBK md. 66) maddesine tâbi sorumluluğu ile BK’nın 100 üncü (TBK md. 116) maddesine tâbi sorumluluğu yarışacaktır (Oğuzman, Kemal/Öz, Turgut; Borçlar Hukuku Genel Hükümler C. II, ..., 2017, s. 143). Nitekim aynı hususlar Hukuk Genel Kurulunun 15.06.2021 tarihli ve 2021/(19)11-361 Esas, 2021/772 Karar sayılı kararında da vurgulanmıştır.

32. Yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; asıl ve birleşen davalar, banka hesabındaki paranın usulsüz olarak çekildiği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olup, mahkemece davacının davalı bankanın Bayburt Şubesinde ticari hesabı bulunduğu, 01.11.2007 tarihinde 145.000,00 TL limitli genel kredi sözleşmesini imzalayarak 78.000,00 TL tutarında nakit kredi kullandığı, kredinin nakit olarak davacıya ödendiği, bu işlemden sonra 25.000,00 TL tutarında ikinci bir kredi kullandırılarak aynı gün davacının ticari hesabına yatırıldığı, bu kredinin iki dakika sonra nakit olarak çekildiği, kredi kullandırma fişinde davacının imzasının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

33. Bayburt Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/59 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda; davacı adına kullandırılan kredi kapsamında imzası bulunan dekont ile nakit olarak faiz ödemesinin yapıldığı, ...adına kullanılan kredinin faiz ödemesi ile birlikte yapıldığı, kullandırılan kredilerin firmanın bilgisi dahilinde gerçekleştiği, zimmet eyleminin gerçekleşmediği tespitlerine yer verilmiş, davacının hesabından usulsüz para çekilmesine yönelik eylem yönünden sanıkların beraatine karar verilmiş ve beraat kararı Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmiştir. Bu itibarla ceza mahkemesinde yapılan tespitler karşısında davacı hesabındaki paranın kendi rızası ve talimatı dışında banka görevlilerince çekilip, dava dışı kişilere verildiği iddiasını ispatlayamamıştır.

34. Önemle vurgulamak gerekir ki; güven sorumluluğunun ihlâli iddiasıyla açılan eldeki davada, olay tarihi itibariyle somut olaya uygulanması gereken 818 sayılı BK’nın 98/2 nci maddesi gereğince haksız fiil sorumluluğuna ilişkin hükümler kıyas yoluyla uygulanacak olup, 25.000,00 TL tediye fişindeki imzanın davalı banka tarafından yaptırılan inceleme sonucunda davacıya ait olduğu anlaşılmış, davacı vekili asıl ve birleşen davalarda bu paranın müvekkilinin rızası dışında hile ve desise ile müvekkilinin hesabından çekildiğini ve dolayısıyla zararın doğduğunu ispat edememiştir.

35. Başka bir ifadeyle; taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunduğundan davalı banka 818 sayılı BK’nın 100 üncü (6098 sayılı TBK md. 116) maddesi gereğince ifa yardımcısının (banka müdürü) eyleminden doğan zarardan tamamen sorumlu ise de, somut olayda davacı tarafça zarar ispat edilemediğinden davalı bankanın sorumluluğundan söz edilemez. Ayrıca davacı taraf, yazılı delil niteliğinde olan dekontun aksini ancak yazılı bir delil ile ispat edebilir, bu nedenle somut olayda hayatın olağan akışı kavramı esas alınarak bir sonuca varmak mümkün değildir. Çünkü 145.000,00 TL tutarlı genel kredi sözleşmesini imzalayan davacının bu sözleşme kapsamında 78.000,00 TL'yi kullandıktan sonra ayrı bir işlemle dava konusu 25.000,00 TL için kredi kullanması hayatın olağan akışına aykırı olmadığı gibi, davacı taraf bu kredinin kullanılmasından sonra 19.02.2008 tarihli resmî senet ile kullandığı ve kullanacağı kredilerin teminatı olmak üzere taşınmazı üzerine davalı banka lehine ipotek tesis ettirmiş, davalı bankaya borcun ödenmesi için yapılandırma talebinde bulunmuş ve 03.02.2009 tarihinde ise dava konusu krediyi de içerecek şekilde borç ikrarı ve ödeme taahhüdünde bulunmuştur.

36. Diğer taraftan dava dışı banka müdürünün banka müfettişine verdiği ifadesinde bu kredinin dava dışı ... ...'in dolaylı finansmanında kullanıldığını ifade etmiş olması ve dava dışı ... ...'in de 02.07.2008 tarihinde Akbank A.Ş. Genel Müdürlüğüne verdiği dilekçeyle davacı adına kullanılan 25.000,00 TL tutarlı krediyi taksitle ödemeyi kabul ettiğini bildirmiş olması da davalı banka bakımından bağlayıcı olmadığı gibi kredi kullandırma fişinde davacının imzasının bulunmaması somut olaya bakımından önem taşımamaktadır. Zira kredinin verilmesini sağlayan 145.000,00 TL bedelli genel kredi sözleşmesinde davacı asıl borçludur.

37. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında; 25.000,00 TL kredinin davacıya kullandırılmasına ilişkin kredi kullandırma fişinde davacının imzasının bulunmadığı, 145.000,00 TL tutarlı genel kredi sözleşmesini imzalayan davacının bu sözleşme kapsamında 78.000,00 TL'yi kullanırken, dava konusu krediyi 78.000,00 TL üzerine ekleyerek limit müsait olduğu hâlde 103.000,00 TL olarak kullanmamasının ayrı bir işlemle kullanmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, dava dışı banka müdürünün 07.06.2008 tarihinde banka müfettişine verdiği yazılı ifadesinde bu kredinin dava dışı ... ...'in dolaylı finansmanında kullanıldığını ifade ettiği, dava dışı ... ...'in 02.07.2008 tarihinde Akbank A.Ş. Genel Müdürlüğüne verdiği dilekçeyle davacı adına kullanılan 25.000,00 TL tutarlı krediyi taksitle ödemeyi kabul ettiğini bildirdiği, ceza dosyasında davacının şikâyeti yönünden sanıkların beraat ettikleri, 01.11.2007 tarihli dekonttaki imzanın davacının ürünü olması vakıasına dayanılmakla birlikte, bu dekontun davacı tarafından aynı gün kullanılan 78.000,00 TL tutarlı kredi sırasında, toplu hâlde boşa imza alınmak suretiyle elde edildiği, dava dışı banka eski müdürünün bu belgeyi dava dışı ... ...'e finansman sağlamak için kullandığı, davalı bankanın güven kurumu olarak çalışanının en hafif kusurundan dahi sorumlu olduğu gerekçesiyle direnme kararının onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

38. Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

39. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429 uncu maddesi gereğince BOZULMASINA,

Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

İstek hâlinde temyiz peşin harçlarının yatıranlara geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440/III-1 inci maddesi uyarınca miktar itibariyle karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

17.05.2023 tarihinde oy çokluğuyla ve kesin olarak karar verildi.

''KARŞI OY''

Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

İstek hâlinde temyiz peşin harçlarının yatıranlara geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440/III-1 inci maddesi uyarınca miktar itibariyle karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

17.05.2023 tarihinde oy çokluğuyla ve kesin olarak karar verildi.

''KARŞI OY''

Dava, davalı banka tarafından davacının ticari hesabına aktarılan paranın üçüncü kişiye kullandırılması nedeniyle açılmış alacak davasıdır.

Sayın çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık, davalı Bankanın, davacı hesabına aktardığı paranın davacı tarafından çekilip çekilmediği, diğer yandan davacının bir zararının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacının aynı gün birbirini takip eden iki işlem ile 78.000,00 TL ve 25.000,00 TL olmak üzere iki ayrı kredi kullandığı, kredi limitinin 145.000,00 TL olduğu, 25.000,00 TL tutarlı kredinin davacı hesabına aktarıldıktan sonra onun rızası dışında banka tarafından üçüncü kişiye kullandırıldığı gerek banka müdürü gerekse üçüncü kişi Selim’in beyanları ile sabittir. Selim aşamada her ne kadar kullandığı parayı bankaya ödemeyi taahhüt etmişse de ödenip ödenmediği meçhuldür.

Davacının hesabına aktarılan 25.000,00 TL'nin davacı tarafından çekildiği yönünde dekont var ise de bu dekontun, diğer ödeme dekontları ile birlikte imzalatıldığı, davacının iradesinin fesada uğratıldığı gerek banka müdürü gerekse üçüncü kişi Selimin beyanları ile sabittir.

Diğer yandan 25.000,00 TL davacının rızası olmasa dahi hesabına geçmekle artık davacı hesap sahibinin mamelekine girmiştir. Bundan sonra mamelek sahibinin açık rızası olmadan bu paranın bir başka kişiye ödenmesi durumunda hem ödeyen, hem de alan mamelek sahibine karşı müteselsilen sorumlu olacaklardır. Üçüncü kişi tarafından yapılan bir ödeme varsa sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayanarak davacıdan isteyebilecektir ki bu davanın konusu değildir.

Açıklanan bu gerekçelerle ve gerek direnme kararındaki, gerekse bozma ilâmında muhalefeti bulunan Sayın Eyüp Sabri Baydar’ın belirttiği gerekçelerle kararın onanması düşüncesinde olduğumuzdan çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/14360, Karar No: 2013/24612, Tarih: 08.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/14360 E.  ,  2013/24612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM: Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanık hakkında temel hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan tayin edil- mesine karşın, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının farklı bir gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üstünde belirlenmesi su- retiyle çelişkiye neden olunması,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilme- den, sanık hakkında tayin olunan cezaların toplanması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, suça sürükle- nen çocuk hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 30 günün 25 güne, TCK.nun 31/3. maddesi uyarınca belirlenen 20 günün 16 güne, aynı yasanın 62/1 maddesi uygulanarak belirlenen

16 günün 13 güne ve 52. maddesi gereğince bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL ile birim gün sayısının çarpılması suretiyle bulunan sonuç 320 TL adli para cezasının 260 TL'ye indirilmesi; hükümden “sanığın para cezaları birleştirilerek sonuçta 2320 TL adli para cezası” ibarelerinin çıkartılarak yerine “sanığın 2.000 TL adli para cezası ve 260 TL adli para cezası” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASI- NA), 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1133, Karar No: 2016/13444, Tarih: 28.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1133 E.  ,  2016/13444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 3.000.00.- TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 15/06/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 257.126.47 .- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11291, Karar No: 2025/3042, Tarih: 06.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11291 E.  ,  2025/3042 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/120 Esas, 2024/461 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/394 Esas, 2021/271 Karar

Vekâletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunan davacı ... vekili Avukat ... 24.02.2025 tarihli havale tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmiştir.

7251 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 29 uncu maddesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 310 uncu maddesine eklenen üçüncü fıkrasına göre feragatin, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılması hâlinde, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.

Buna göre temyiz incelemesi aşamasında ortaya çıkan feragat hususunda Mahkemece ek karar verilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın hükmü veren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE,

06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.