muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28402, Karar No: 2014/18242, Tarih: 19.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28402 E.  ,  2014/18242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/356614

Mahkemesi : Ankara(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 23/02/2012

Numarası : 2011/764 - 2012/576

Suç : Taksirle Yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafi ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-Dosya içeriğine göre tam kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin hayati tehlike geçirecek ve birden çok kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;

2-Olay sonucu katılanın hayati tehlike geçirecek ve birden çok kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 89/2. maddesi gereğince arttırım yapılırken, TCK'nın 89/2-b maddesi yanında TCK'nın 89/2-e maddesinin de gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı kanun'un 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10346, Karar No: 2018/5383, Tarih: 18.09.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10346 E.  ,  2018/5383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ....FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... ....Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/.../2012 gün ve 2008/191-2012/248 sayılı kararı bozan Daire’nin 11/05/2016 gün ve 2016/4847-2016/5317 sayılı kararı aleyhinde davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin ...rını, murislerinin bütün eserleri üzerindeki hakların FSEK .... ve 63. maddeleri çerçevesinde müvekkillerine intikal ettiğini, davalıların bu büyük ustanın eserlerini hak sahiplerinden izin almadan haksız ve hukuka aykırı bir surette basıp, çoğaltmakta ve satmakta olduğunu, 2005 yılında bastıkları “...” adlı kitapta şairin hayatına ilişkin anekdotlar ve resimleri yanısıra şiirlerinin bir kısmına da yer verildiğini, söz konusu kitabın eğitim, öğretim amaçlı bir kitap olmadığını, iktibas sınırlarını aştığını, davalıların eylemlerinin müvekkillerinin mali haklarına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek müvekkillerinin uğradığı net zararın, FSEK 68. ve 70. maddeleri çerçevesinde ayrı ayrı tespiti ile şimdilik toplamda 4.800,00 YTL maddi tazminatın, her bir baskı için haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faizi ile birlikte, (davalıların) müştereken ve müteselsilen müvekkillerine ödemelerini, devam eden tecavüzün refi ve muhtemel tecavüzün men’ine dair ihtiyati tedbir karar verilerek davalıların...’ya ait eserleri çoğaltmasının, yaymasının, satmasının önlenmesini, davalılar tarafından yasaya aykırı çoğaltılmış nüshaların satışının ülke genelinde durdurulmasını ve mevcutların toplatılmasına ilişkin ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep ve dava etmiş, ........2012 tarihli dilekçesi ile müddeabih yönünden davayı ıslah etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların murislerinden intikalen hak sahibi bulunduğu anlaşılan eserlerin davalılar tarafınca herhangi bir geçerli hakka dayanılmaksızın basılması suretiyle tecavüz edildiği, FSEK 68. madde uyarınca toplam telif bedelinin 6.255 TL olarak hesaplandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 6.255,00 TL tutarındaki tazminatın davalılardan alınarak ... .... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/255 Esas sayılı veraset belgesinde yazılı paylarında olmak üzere belirlenen mirasçılar....'e .../48, ...'e .../48, ...'a 16/48, ...'a 4/48 ve...'a da 8/48 oranındaki payları oranında ödenmesine, hükmolunan tazminata 31/.../2005 tarihinden itibaren en yüksek ticari faiz uygulanmasına, dava tarihinden sonraki dönem yönünden davaya konu eserlerin davalılar tarafından çoğaltılmasının, yayılmasının ve satılmasının önlenmesine, karar kesinleştiğinde hükmün ilanına dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce davacılar yararına vekalet ücreti yönünden bozulmuştur.

Davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/.... maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5221, Karar No: 2024/4394, Tarih: 17.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5221 E.  ,  2024/4394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/178 E., 2023/85 K.

Taraflar arasındaki istirdat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 17.12.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacılar vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...'in sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davacılara ait Yalova İli, Altınova İlçesi, ... Köyü, 60 parsel sayılı taşınmazın Karayolları Genel Müdürlüğüne izafeten Kamu Özel Sektör Ortaklığı Bölge Müdürlüğü tarafından kamulaştırıldığını, kamulaştırma bedelinden %10 taviz bedeli 283.760,00 TL düşülerek bu kısmın davalı idareye ödenmesine karar verildiğini, ancak dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki Ahmet Paşa Vakfı şerhinin 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun (5737 sayılı Kanun) 18 inci madddesine göre bu vakfın gayri sahih vakıf olması ve vakfiyesinin bulunmaması nedenleriyle taviz kesintisinin yapılamayacağını ileri sürerek; taviz bedelinin tahsil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; taviz bedeli alınması için vakfiyenin bulunmasına gerek olmadığını, tapu kaydında taşınmazın "Ahmet Paşa Vakfından" gelmekte olduğunu gösteren vakıf belirtmesi (şerhi) olduğunu, bu nedenle taşınmazın taviz bedeline tabi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece verilen 29.06.2015 tarihli ve 2014/709 E., 2015/517 K. sayılı kararla; yalnızca vakfiyesinin bulunmaması nedeniyle dava konusu vakfın gayri sahih vakıf olduğunun kabulünün mümkün görülmediği, taviz bedelinin tahsilinin yasal olmadığı yönündeki savunmalara itibar edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Mahkemece verilen 29.06.2015 tarihli ve 2014/709 E., 2015/517 K. sayılı kararla; yalnızca vakfiyesinin bulunmaması nedeniyle dava konusu vakfın gayri sahih vakıf olduğunun kabulünün mümkün görülmediği, taviz bedelinin tahsilinin yasal olmadığı yönündeki savunmalara itibar edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 23.01.2018 tarihli ve 2016/7210 E., 2018/563 K. sayılı ilamıyla; vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, buna bağlı olarak taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması gerektiği, bu sebeple taşınmaza ait kök tapu kaydının ilk tesisinde itibaren tüm tedavülü ile getirtilerek, taşınmazın kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığı araştırılarak, bu konuda uzman üniversite öğretim üyeleri arasından bilirkişi kurulu oluşturularak keşif de yapılmak suretiyle bilirkişi raporu alınarak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle, karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan bilirkişi kök ve ek raporlarına itibar edilerek, taviz bedelinin iadesinin yerinde olmayacağı kanaatine varıldığı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; dava konusu vakfın sahih vakıf olmadığını ve dava konusu taşınmazın vakfedilen akarlar arasında yer almadığını, üstelik vakfiyede dava konusu taşınmazın kiraya verildiğine işaret eden bir şerh ya da işaret bulunmadığı gibi miri araziden mukatalı hayrata tahsis edildiğine veya aşar ile rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunduğuna dair bir tespit de olmadığını, belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin saptanması amacıyla alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, dava konusu taşınmazın vakfedilen akarlar içinde olup olmadığının belirlenmesi yönünde kesin ve denetime elverişli bir tespit olmadığını, bilirkişilerin vakfiye tarihinde ... Köyü sınırlarını da belirlemesi ve dava konusu taşınmazın bu sınırlar içinde yer alıp almadığını da tespit etmesi gerektiğini, vakfiye tarihinde bu yerin ... Köyü sınırları içinde yer almasının mümkün olmadığını, yine tapu kayıtlarında taşınmazların icareteynli ve mukataalı bir biçimde bu vakıf tarafından kiraya verildiğine dair hiçbir şerh ya da işaret de bulunmadığını, aynı şekilde aşar ve rüsumunun vakfedildiğine dair de bir kayıt olmadığını, dolayısıyla dava konusu taşınmaz yönünden taviz bedeli alınamayacağını ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırılan taşınmaz üzerinde vakıf şerhi bulunması nedeni ile kamulaştırma bedelinden kesilerek davalıya ödenen taviz bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 5737 sayılı Kanun'un 3 ve 18 inci maddeleri,

2. 09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı ile 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararları.

3. Değerlendirme

1. Mahkemece; bozma ilamına uyulmasına karar verildiğine göre, bozma ilamında gösterildiği şekilde işlem yapılması gerektiği tartışmasızdır. Dairemiz bozma ilamı üzerine, Mahkemece keşif yapılarak alınan bilirkişi raporunda dava konusu vakfın sahih bir vakıf olduğunda asla şüphe bulunmadığı, dava konusu taşınmazın, günümüze kadar gelen kayıtlarında vakıf şerhli olarak geldiği, zilyetlik yoluyla haksız yere eski mutasarrıfları adına tescil edilmiş olduğunun tapulama tutanağında görüldüğü, tarla halinde iken istimlak konusu olduğu, vakıf tarlaların icar yani tek kira yöntemi ile tasarruf edildiği, üzerinde herhangi yapı/muhdesat bulunmadığı, keşif anında, vakıf kurucusu Hersekzade Sadrazam Ahmet Paşa tarafından yaptırılıp vakfedilen mimari ve sanat değeri olan caminin etrafında da yerleşimi gösteren herhangi bir konut/mesken görülmediği, bir vakfın mahkemece tescili için vakıf kurucusunun malı olup olmadığı, vakıf kurucusunun akıl sağlığı, vakfın kamu düzenine uygunluğu gibi hususlar araştırılmadan tescil edilmedikleri, 1274/1858 tarihli Arazi Kanunnamesi'nin tümüyle miri yani hazine arazileri için düzenlenmiş bir kanun olduğu, bu Kanun'da geçen tarif veya tanımların vakıf arazilerini kapsamadığı, tapulama tutanağındaki işlemlerin kiracılığın devri hakkındaki işlemler olduğu, o tarihte vakıf bir tarlanın mülkiyetinin bir başkasına satılmasının kanun gereği mümkün olmadığı, tapulama tespitinin hatalı ve kanuna aykırı yapılmış olduğu, ödenmiş olan taviz bedelinin iadesinin yerinde olmayacağının belirtildiği, Mahkemece bu rapora itibar edilerek hüküm kurulduğu, ancak söz konusu raporun davayı sonuçlandıracak nitelikte bulunmayıp hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmıştır.

2. Şu durumda, Mahkemece; uyulan bozma kararı uyarınca, uzman ve tarafsız tamamı üniversite (Hukuk Fakültelerinin Medeni Hukuk kürsülerinde görevli) öğretim üyeleri arasından oluşturulacak yeni üçlü bir bilirkişi heyetiyle birlikte yapılacak keşif sonucunda, dava konusu taşınmazın vakfiyede vakfedilen alanın içinde yer alıp almadığı, köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklardan ya da miri arazi niteliğinde mi olduğu, miri arazilerden ise yalnız tasarruf hakkı vakfedilen taşınmazlar ile tasarruf hakkı ve aşar ve rüsumatının vakfedildiği taşınmazlardan olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz rapor esas alınmak suretiyle, bozma kararı gereği tam olarak yerine getirilmeyerek karar verilmiş olması, doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi gereğince davacılar yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacılara iadesine,

28.000,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16469, Karar No: 2013/14899, Tarih: 01.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/16469 E.  ,  2013/14899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davasında Gelibolu Asliye Hukuk ve İpsala Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Gelibolu Asliye Hukuk Mahkemesince, HMK'nın 6. maddesine göre davalının yerleşim yerinin genel yetkili mahkeme olduğu, davalıların haksız eylem faili olmaması nedeniyle kazanın meydana geldiği yer mahkemesinin yetkili olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İpsala Asliye Hukuk Mahkemesi ise, kazanın meydana geldiği yer mahkemesinin yetkili olduğunu belirterek yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 16. maddesi uyarınca, haksız fiilden doğan davalarda, zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir. Diğer yandan dava, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer mahkemesinde de ikame edilebilir. HMK.nun 7/1. maddesindeki düzenleme, birden ziyade kişinin davada taraf olması halinde yasanın belli bir yer mahkemesini kesin olarak yetkilendirmesi durumunu ifade etmekte olup, seçimlik yetkinin söz konusu olduğu davalarda adı geçen madde hükmü uygulama alanı bulamayacaktır.

Somut olayda davacı, haksız fiilin meydana geldiği Gelibolu'da dava açabileceği gibi, bir kısım davalılardan birinin yerleşim yerinde de dava açabilecektir. Davacı taraf Gelibolu'da dava açarak seçim hakkını kullandığına göre, uyuşmazlığın Gelibolu Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Gelibolu Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7395, Karar No: 2017/691, Tarih: 15.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/7395 E.  ,  2017/691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 15.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5647, Karar No: 2017/1220, Tarih: 16.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/5647 E.  ,  2017/1220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, hakkında .... İcra Müdürlüğünün 2015/3447 ve .... İcra Müdürlüğünün 2015/1911 Esas sayılı dosyaları ile icra takibi başlatıldığını, takibe konu senetlerin davalı firmaya çocuklarının paralı okul ücreti karşılığı olarak verildiğini, fakat davalı firmanın senet bedellerinin bir kısmının ödenmesine ve çocuklarından birinin söz konusu okuldan kaydının alınmasına rağmen haksız olarak tüm senet miktarları yönünden hakkında icra takibine giriştiğini, ileri sürerek, borçlu olmadığına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibe konu bonoların sebepten mücerret olduğunu ve temel ilişkiye girilmesinin hukuken mümkün olmadığı gibi davacının takibe konu bonolora ilişkin bir ödemesinin de bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, davacının takip konusu kambiyo senedine dayanan borcu ödediğini ya da ortadan kalktığını, aynı değerdeki bir senetle ya da yazılı belge ile ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 16/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26322, Karar No: 2015/11702, Tarih: 23.06.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/26322 E.  ,  2015/11702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında 19.08.2011 tarihinden önceki eylemi nedeniyle dava açılmadığı halde ek savunma ile dava konusu dışına çıkılarak, yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

2)Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık konusu yağı henüz hakimiyet alanına sokamadan olay yerinde yakalandığının anlaşılması karşısında eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı ve hakkında TCK’nın 35’inci maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3)Suça sürüklenen çocuğun katılana ait işyerinden yalnızca 5 litrelik yağı çalmış olması karşısında hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4)Suça sürüklenen çocuğun savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafii görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiiye ödenen ücretin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırılık meydana getirilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazlı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.06.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.