muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13075, Karar No: 2013/3062, Tarih: 21.02.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/13075 E.  ,  2013/3062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İş Mahkemesi

Davacı, murisinin, davalılardan işverene ait işyerinde 01/04/1988-13/12/1995 tarihleri arasında geçen ve kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının murisinin 01.04.1988-13.12.1995 tarihleri arasında mevsimlik işçi olarak davalı işyerinde geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının murisinin çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır.Davacının murisinin, kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Somut olayda, davacının murisinin 18.04.1988 tarihinde 15413 nolu davalı işyerinde işe girdiğine dair işe giriş bildirgesinin 05.05.1988 tarihinde Kuruma verildiği,aynı işyerinden 20.11.1995 tarihinde de işe giriş bildirgesi verildiği, 01.04.1988 tarihinden itibaren 1988/1.dönemde 23 gün,1988/2.dönemde 29 gün,1995/3.dönemde 20 gün olmak üzere toplam 72 günlük çalışmasının bildirildiği, başkaca bildiriminin olmadığı, dinlenen bordro tanığı Kemal'in davacının murisinin sadece bir kısım çalışmalarını doğruladığı, diğer tanıkların da bildirimlerinin olmadığı, bildirilmeyen dönemde davacıya ücret ödenip ödenmediği, ödeme yapılmışsa kim tarafından ödendiği hususunun araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; davacının murisinin, anılan çalışmalarının, eylemli olup olmadığını davalı kamu kuruluşu kayıt ve ücret bordrolarından saptamak, bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini araştırmak,davacının murisinin ücretinin kim tarafından ödendiğini tesbit etmek, davacının tespitini talep ettiği dönemde davacı murisi ile birlikte çalışan işverenin kayıtlarına, bordrolarına geçmiş diğer çalışanlarını giderek işveren kuruluşun davacının murisinin çalıştığı dönemlerde görev yapan yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerini dinleyerek bir sonuca ulaşmak gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10757, Karar No: 2021/4586, Tarih: 24.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/10757 E.  ,  2021/4586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ :Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 268/1. maddesinde düzenlenen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekir. Bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesi halinde TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçu, bir resmi belge düzenlenmemiş olması halinde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40/1. maddesinde düzenlenen kimliği bildirmeme kabahati oluşur.

Yol uygulaması sırasında kullandığı araç kolluk görevlilerince durdurulan sanıktan kimlik istenilmesi üzerine, ehliyeti olmadığı için idari para cezasından kurtulmak amacıyla yanında nüfus cüzdanının olmadığını beyan edip, kendisini ağabeyi 'Muhammet Der' olarak tanıttığı, şüphe üzerine gerçek kimlik bilgilerinin tespiti için karakola götürüldüğünde adı geçenin ismi ile GBT kontrolü yapıldığında aramasının olduğunun anlaşılması üzerine sanığın gerçek kimlik bilgilerini söylediği ve tutanakların gerçek kimlik bilgilerine göre tanzim edildiği somut olayda, sanık hakkındaki bütün adli işlemlerin gerçek kimlik bilgileriyle yapıldığı, başkasının kimliğini ya da kimlik bilgilerini kullanarak kendisini suçsuz, diğer kişiyi ise işlemediği bir suçun faili olarak göstermediği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 268. maddesinde düzenlenen “başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” suçunun unsurlarının oluşmadığı, sanığın eyleminin 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40/1. madde ve fıkrasında düzenlenen "kimliği hakkında gerçeğe aykırı beyanda bulunmak" kabahatini oluşturduğunun gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak sanığın lehine bulunan ve eylemine uyan 5326 sayılı Yasanın 40/1. maddesinde öngörülen idari para cezasının miktarına göre aynı Yasanın 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının eylemin gerçekleştiği 09.01.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nın 322 ve Kabahatler Kanunu'nun 24. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan Kabahatler Kanunu'nun 20/1. maddesi uyarınca sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 24.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5478, Karar No: 2014/12620, Tarih: 29.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/5478 E.  ,  2014/12620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ... Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen ... Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun .... maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun .... maddesi ve ... Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim ... Genel Kurulunun ....05.2009 günlü ve 2009/...-122 E.-2009/189 K., ........2010 günlü ve 2010/...-406 E.-2010/503 K., ....05.2014 günlü ve 2013/...-2454 E.-2014/679 K sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin ....05.2014 günlü ve 2013/...-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9658, Karar No: 2023/10818, Tarih: 06.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9658 E.  ,  2023/10818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2677 E., 2023/1105 K.

KARAR : Davalı ... yönünden feragattan reddineferi müdahil Kurum yönünden başvurunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 12. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/123 E., 2021/30 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın fer'i müdahil vekili ile davalılardan ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... yönünden feragat nedeniyle reddine, feri müdahil Kurum yönünden esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; “ davacının 2000 yılının Ocak ayından itibaren davalının evinde günlük ev hizmetlerinin görülmesi amacıyla çalıştığını, davalının evine giderek gün içerisinde günlük temizlik, çamaşır, yemek gibi işleri yaptığını ve davalı yaşlı olduğu için davalının günlük bakım ve ihtiyaçlarına da yardımcı olduğunu, davacı ve kardeşi ...’in davalının evinde nöbetleşe olarak çalışmaya devam ettiklerini, bu şekilde davacının ayda 15 gün çalıştığını belirterek, Ocak/2000 tarihinden dava tarihine kadar hizmetinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... mirasçıları vekili cevap dilekçesinde, davacının davalının öz yeğeni olduğunu, taraflar arasında hiçbir zaman bir iş akdinin kurulmadığını, davalının eşini ve özürlü kızını kaybettikten sonra evde yalnız yaşamaya başladığını, yaşlı bir kişi olduğu için davacının kız kardeşi ... ile birlikte teyzeleri olan davalıyı ziyarete gelerek bunu alışkanlık haline getirdiklerini, davalının kendisine ve torunlarına ara ara harçlık mahiyetinde paralar verdiğini, ancak bu paraların asla bir hizmet karşılığında değil aile için bir yardım mahiyetinde takdim edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

fer’i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

fer’i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ...’ın, davalı ... mirasçılarına ait SGK ... İl Müdürlüğünde tescilsiz ve ... Mah. 269 Sk. No:85/1 D:4 Konak/... adresinde kurulu “Ev Hizmetleri” işyerinde; müteveffa ...’ün eşi ...’ün vefat tarihi olan 22.05.2010 tarihine kadar olan çalışmalarının 506 sayılı Kanun'un 3/I-D ve 5510 sayılı Kanun'un 6/c maddeleri kapsamında sigortalı çalışma sayılamayacağı, ancak, ...’ün vefatından sonra, her ay 15 gün olacak şekilde, 21.03.2017 (dava) tarihine kadar geçen çalışmalarının ise 5510 sayılı Kanun'un 6/c maddesi ile (1.4.2015 tarihinden itibaren geçerli) 5510 sayılı Kanunu'na 6552 sayılı Kanun'un 55 inci maddesi ile eklenen Ek 9 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince sigortalı çalışma sayılması gerektiği gerekçesi ile davacının davasının kısmen kabulüne, 22.05.2010 tarihine kadar olan çalışmaların 506 sayılı Kanun'un 3/I-D ve 5510 sayılı Kanun'un 6/c maddeleri kapsamında sigortalı çalışma sayılamayacağının tespitine, davalı ... mirasçılarına ait SGK ... İl Müdürlüğünde tescilsiz ve ... Mah. 269 Sok. No:85/1 D:4 Konak ... adresinde kurulu "Ev Hizmetleri " iş yerinde 23.05.2010 - 21.03.2017 dava tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle 1229 gün çalıştığı, 1229 günlük çalışmasının kuruma bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil SGK Başkanlığı vekili, davalı ... vekili, davalı ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Feri müdahil SGK Başkanlığı vekili; çalışmanın yazılı belgelerle ispat edilemediğini, hukuka aykırı düzenlenen bilirkişi raporunun karara esas alındığını, Kurum kayıtlarına itibar edilmesi gerekirken sadece tanık beyanlarına dayanılarak hüküm kurulduğunu, fer'i müdahil Kurum aleyhine mahkeme masrafı ile vekalet ücretine hükmedilmesinin yasaya aykırı olduğunu beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili; 27.07.2021 havale tarihli dilekçesiyle istinaf talebinde bulunmuş ve yine 01.03.2023 tarihli dilekçesiyle (13.10.2009 tarih, 9062 sayılı ... 29. Noterliğince düzenlenmiş bulunan vekaletnamesindeki yetkiye dayanarak) istinaf başvurusundan feragat etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davalı ... vekili; 27.07.2021 havale tarihli dilekçesiyle istinaf talebinde bulunmuş ve yine 01.03.2023 tarihli dilekçesiyle (13.10.2009 tarih, 9062 sayılı ... 29. Noterliğince düzenlenmiş bulunan vekaletnamesindeki yetkiye dayanarak) istinaf başvurusundan feragat etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kabul dönemi, davacının, eylemli çalışmasına yönelik, davalılar murisinin adına kayıtlı oto yedek parça ticareti mahiyetli işyerinde sigortalılığı bulunan tanıklar ... ile ...'un beyanları ve yargılama aşamasında alınan diğer tanıkların beyanları dikkate alındığında, istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların yerinde olmadığı gerekçesi ile davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun feragat nedeniyle reddine, davalı SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil SGK vekili, hak düşürücü sürenin geçtiğini, dinlenen tanıkların neredeyse tamamının davacının akrabası olduğunu, davacı ile davalının da akraba olduğunu, tanık beyanları ile çalışma dönemine ilişkin net ifade bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 2000 yılı Ocak ile 21.03.2017 tarihleri arasında davalıya ait ev işyerinde ayda 15 gün olarak geçen çalışmasının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesidir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7200, Karar No: 2006/9286, Tarih: 27.09.2006

1. Hukuk Dairesi 2006/7200 E., 2006/9286 K.

**1. Hukuk Dairesi 2006/7200 E., 2006/9286 K.**

**- RE'SEN DİKKATE ALMA

- YETKİ KURALI**- 4916 S. ÇEŞİTLİ KANUNLARDA VE MALİYE BAKANLIĞININ TEŞKİ... [ Madde 24 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki bulunduğu 4 parsel sayılı taşınmazı davalının otopark olarak kullandığını ileri sürmüş, elatmanın önlenmesini istemiştir.

Davalı, davanın hakem sıfatıyla görülmesi gerektiğini ayrıca çekişmeli yeri T…

… Fuarcılık A.Ş.'nin kullandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3533 Sayılı Yasa gereği kıdemli hakimliğe gönderilen davaya hakem sıftayla bakılmış ve herhangi bir elatmanın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava taşınmazın aynı ile ilgili elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davaya hakem sıfatıyla bakılarak karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, 29.6.1938 tarihli 3533 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince Umumi, Mülhak ve Hususi Bütçelerle idare edilen Daireler ve Belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi idarelere ait Daire ve Müesseseler arasındaki ihtilafların tahkim yolu (hakem marifetiyle) ile çözümlenmesi gerekeceği muhakkaktır. Davadaki tarafların ise, anılan Yasanın 1. maddesinde belirtilen kuruluşlardan olduğu ve dava sebebinin taşınmazın aynına yönelik bulunduğu da sabittir. Nevar ki, 3.7.2003 tarihinde kabul edilip 19.7.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4916 Sayılı Yasanın 24. maddesi ile 3533 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmü değiştirilmiş, taşınmazın aynı ile ilgili ihtilaflar bu maddenin kapsamı dışına çıkarılarak çekişmelerin genel mahkemelerde çözüme kavuşturulacağı hükme bağlanmıştır.

Görev kuralı; kamu düzeniyle ilgili olup, mahkemece davanın her aşamasında kendiliğinden (res'en) gözetilmesi gerekli bir usul kuralıdır.

Öte yandan, yasal düzenlemelerle sonradan yürürlüğe konulan usul hükümlerinin; özellikle mahkemelerin görevini belirleyen kuralların -ayrık durumlar hariç- kesinleşmemiş, eldeki davalarda da uygulanacağı tartışmasızdır.

Hal böyle olunca davanın görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenle HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.9.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2663, Karar No: 2023/6210, Tarih: 17.10.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/2663 E.  ,  2023/6210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;