muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/552, Karar No: 2015/17913, Tarih: 08.10.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/552 E.  ,  2015/17913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kozluk Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2014

NUMARASI : 2009/1-2014/63

Davacı, davalılardan işveren ait iş yerinde 17.09.1997-31.12.2007 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı M.. B..nda 17.09.1997-31.12.2007 tarihleri arasında sekreter olarak geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Nitekim davacıya ait kimi çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Bunun dışında davacının, kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Yapılacak iş; davalı işyeri kamu kuruluşu olduğundan, davacının, anılan çalışmalarının, gerçekten olup olmadığını davalı kamu kuruluşunun kayıt ve ücret bordrolarından saptamak, imzalı ücret bordrolarını, işçiyle imzalanan hizmet akdini, işe başlatılmasına ilişkin makam olurunu, işyeri şahsi sicil dosyasını getirtmek, bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini, ücretin nasıl ödendiğini araştırmak, ancak davalının ücret ödemesine ilişkin belgelerin bulunmaması ile ilgili haklı nedeninin olması halinde iddianın tanık sözleri ile ortaya konulabileceğinden, işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerini dinleyerek ve giderek mahkemece dinlenen önceden dinlenen tanıkların hizmet cetvelleri alınarak nizalı dönemde davalı işyerinde çalışmalarının olup olmadığı tespit edilip, sonucuna göre bir karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde tanık anlatımlarına dayanılarak eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de; dava kısmen kabul edilmiş olmasına rağmen davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalı olmuştur.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16103, Karar No: 2024/9110, Tarih: 16.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/16103 E.  ,  2024/9110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/572 E., 2022/325 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 17.08.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun taraflar çağrılıp, duruşma açılmak suretiyle Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

16.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13556, Karar No: 2016/12480, Tarih: 24.11.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/13556 E.  ,  2016/12480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına ... Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari 2014 yılı itibariyle belirlenen m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan ... Mahallesi 370 ada (70 ada) 12 parselde kayıtlı 55 m² taşınmazın üzerindeki 52 m² dükkan ile birlikte satıldığı, dükkanın büyüklüğünün neredeyse arsanın tamamını kaplamış olması ve satışların dükkan ve işyeri satışına ilişkin olduğunun saptanması durumunda, satış işleminin zeminden çok üzerinde yer alan işletmeye yönelik olduğu, emsal taşınmaz üzerindeki yapının değeri hesaplanıp satış bedelinden düşülerek zemine isabet eden bedel bulunmaya çalışılsa da, bu hesaplamada ticari işletmenin değerinin yer almayacağı ve esasen böyle bir hesaplamanın objektif olarak yapılamayacağı kuşkusuz olduğundan, bu tür bir emsalin gerçek zemin değerine de ulaşılamayacaktır. Bu durumda söz konusu taşınmaz satışların uygun ve isabetli emsal olduğundan söz edilemeyeceği dikkate alındığında bu taşınmazın emsal olacak nitelikte olmadığı ve gerçekçi olmayan yanıltıcı sonuçlara götüreceği kuşkusuzdur.

Bu nedenle; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yukarıda belirtilen eksikliklerin tamamlanmasından sonra ek bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın 244,26 m² olduğu ve 16,72 m² sinin kamulaştırıldığı geriye 227,54 m² kaldığı, kamulaştırılan alan dışında kalan bölümün gerek yüzölçümü gerekse konumu ve geometrik durumu itibariyle arta kalan kısımda değer düşüklüğü oluşmayacağından değer düşüklüğüne hükmedilmemesi gerekirken, %4 değer kaybı hesaplayan rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;

3-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan ... Mahallesi 370 (70) ada 12 parselin tapu kaydının ve emsal alınan satışını gösterir akit tablosunun tapu sicil müdürlüğünden, dava konusu taşınmaz ve somut emsal alınan taşınmazın, değerlendirmeye esas alınan 2014 yılı itibari ile belirlenen emlak vergisine esas tutulan asgari m² bedelinin belediye başkanlığından, somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 370 (70) ada 12 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 26.04.2005 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden, sorularak alınacak cevabın dosya içerisine konulup raporun bu yönlerden denetlenmesine olanak sağlanmamış olması da yerinde değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17810, Karar No: 2009/18611, Tarih: 02.11.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/17810 E.  ,  2009/18611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziantep l. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :30.07.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uluslararası  Çocuk Kaçırmanın Hukuki Veçhelerine Dair Sözleşme’nin amacı, sözleşmeye taraf bir ülkeden diğer bir taraf ülkeye kanuna aykırı yollardan götürülen veya alıkonulan çocukların derhal mutat meskenlerine geri dönüşlerini sağlamaktır. (Söz. m.1) Toplanan delillerden, davalı annenin 28.08.2008 tarihinde müşterek çocuk 1999 doğumlu E..yi A..'dan alarak Türkiye’ye getirdiği anlaşılmaktadır. Annenin çocuğu geri götürmemesi üzerine baba iadeyi sağlamak için merkezi makama başvurmuştur. Tarafların mutat yerleşim yerleri Almanya'nın Berlin kentidir.

Sözleşmenin 12/1. maddesinde öngörülen süre içerisinde baba yetkili makama iade için başvurmuştur. Müşterek çocuk E..1999 doğumlu olup, yaşı çok küçük olmadığı gibi, esasen çocuğun küçük olması başlı başına isteğin reddine sebep de teşkil etmez. ( Y.2.HD 14.10.2004; 2004/10536-11797) Çocuk mutat yerleşim yerinden Türkiye’ye getirilmiş olup, geri dönmesinin çocuğu fiziki veya psikolojik bir tehlikeye maruz bırakacağı veya başka bir şekilde müsamaha edilmeyecek bir duruma düşüreceğine dair ciddi bir riskin varlığı da kanıtlanamamıştır. ( Sözleşme md.13/b)

Sözleşmedeki hükümleri tedbir niteliğinde olup, bu karar ilgili mahkemeden velayetin düzenlemesine de engel teşkil etmemektedir.İsteğin kabulü ile çocuğun mutat yerleşim yerine iadesine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.11.2009
Yargıtay — Esas No: 2024/610, Karar No: 2024/19569, Tarih: 10.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/610 E.  ,  2024/19569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/4346 E., 2023/454 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2022/4346 Esas, 2023/454 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2022/4346 Esas, 2023/454 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9. MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi tarafından sanık ve müdafiine "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1119, Karar No: 2022/12025, Tarih: 13.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/1119 E.  ,  2022/12025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan hükmedilen erteli hapis cezasının kısa süreli olması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası da gözetilmek suretiyle anılan maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca hükümden hak yoksunluğuna ilişkin kısım çıkarılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4049, Karar No: 2025/3185, Tarih: 29.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/4049 E.  ,  2025/3185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1127 E., 2024/1620 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Salihli 2. Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi

SAYISI : 2022/23 E., 2023/58 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkillerinden ...'nin eşi, ...'ın annesi ...'in, davalı hastaneye bronşit tedavisi için başvurduğunu, yoğun bakıma alındığını, yoğun bakımda iken ranzadan düşürülerek beyin kanaması sonucu vefat ettiğini, ölen ...'in düşmesinde ceza davasında kusurlu personel tespit edilememişse de ...'in yoğun bakım ünitesinde gerekli özenin gösterilmediğinden düştüğünün ceza dosyası kapsamından anlaşıldığını, davalı hastanenin adam çalıştıran sıfatıyla kusursuz sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek; müvekkili ... için belirsiz alacak davası kapsamında 50.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi, müvekkili ... için belirsiz alacak davası kapsamında 10.000,00 TL maddi, 35.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; ölenin nefes darlığı, kalp çarpıntısı ve bronşit şikayetleri ile 19.01.2015 tarihinde müvekkili hastaneye başvurduğunu, şikayetler sebebiyle hastanenin 1. derece yoğun bakım ünitesinde tedavisine başlandığını, nöbetçi hemşirenin olay esnasında lavaboya gittiğini, diğer hemşireyi bu hususta bilgilendirdiğini, hastanın o esnada hemşireyi bilgilendirmeden yataktan aniden kalktığını ve dengesini kaybedip yere düştüğünü, yataktan düşürülmesinin söz konusu olmadığını, hastaya ilk müdahalenin anında yapıldığını, beyin kanaması geçirdiği anlaşılınca Manisa 8 Eylül Hastanesine sevk edildiğini, o hastanede ameliyat edilmiş ise de 28.01.2015 tarihinde vefat ettiğini, olay esnasında nöbetçi hemşire orada olsa da olaya müdahale edemeyeceği kadar olayın hızlı geliştiğini, ceza soruşturması sırasında alınan bilirkişi raporunda hukuka uygun olmayan gerekçeyle kusur yüklendiğini, hastanede yedek hemşire bulundurma gibi mevzuatta bir hüküm bulunmadığını, hastanın düşmesinde hastanenin fiziki yetersizliği ya da çalışanların herhangi bir kusurunun bulunmadığını, hastanın uzun süredir kan sulandırıcı ilaç kullandığını, ilacın kanamaya sebep olduğunu, beyin kanaması riskini iki kat arttırdığını, uygun illiyet bağının bulunmadığını, nöbetçi hemşire hakkında açılan soruşturmada takipsizlik, diğer hemşire ve hastane müdürü hakkında açılan ceza davasında beraat kararı verildiğini, hemşirelere hastane eğitim hemşireleri tarafından eğitim verildiğini, manevi tazminat talebinin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; müteveffanın yoğun bakımdayken birden ayaklanıp acil serviste yataktan düşmesi sonucu çeşitli komplikasyonlar ve küt kafa travması sonucu vefat ettiği, dosyanın A sınıfı İş Güvenliği uzmanlarından oluşan 3 kişilik bilirkişi heyet raporunda; ... Yönetimi ve mesul müdürü, yatak sayısına bağlı olarak yoğun bakım ünitesini tesis ettiği, yönetmeliklerin emrettiği şekilde hemşire görevlendirmesi yaptığı, her iki ünite için ayrıca yedek hemşire vs. gibi bir görevlendirme yapılmasına dair yönetmeliklerde hüküm bulunmadığından davalı hastanenin olayda kusurunun bulunmadığının belirtildiği, Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/271 Esas sayılı dosyasındaki beraat gerekçesinin de aynı olduğu, yönetmelik dışında hastanenin yedek bir hemşire görevlendirme zorunluluğunun mevzuatta yerinin bulunmadığı, adı geçen ceza mahkemesi kararının istinaf incelemesinden geçerek kesinleştiği de dikkate alınarak vefat ile hastanenin sorumluluğu arasında illiyet bağı tespit edilemediği böylece davanın ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; yoğun bakım odasının sorumlusu olan ve düşme esnasında görev yerinde bulunmayan, gerekli önlemleri de almayan hemşirenin ve çalışanların meydana getirdiği zarardan davalı hastanenin sorumlu olduğunu, ceza davasında alınan raporda yoğun bakım servislerinde 5 yatak için günün her saatinde bir hemşire görevlendirme kuralına aykırı davranan Salihli ... Hastanesi Yönetiminin kusurlu olduğunun belirtildiğini, hükme esas alınan raporun dosya kapsamına uygun olmadığını, dosyada mevcut raporlar arasında çelişkiler bulunduğunu, başka bir üst kuruldan rapor aldırılmasını, eksik inceleme ile karar verildiğini ileri sürülerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı hastanenin özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle meydana gelen ölüm sonucunda uğranılan maddi ve manevi zararın tahsili istemine ilişkindir

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 266 ve devamı maddeleri uyarınca çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde hakim bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir.

2. Bilirkişi raporunu hazırlarken, raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. 6100 sayılı Kanun'un 278-279 maddelerine göre bilirkişi raporu; Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilgi ve belgelere dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hükme dayanak yapılabileceğinin gözden uzak tutulmaması gerekir.

2. Bilirkişi raporunu hazırlarken, raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. 6100 sayılı Kanun'un 278-279 maddelerine göre bilirkişi raporu; Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilgi ve belgelere dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hükme dayanak yapılabileceğinin gözden uzak tutulmaması gerekir.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya bakıldığında; davacılar özen yükümlülüğüne aykırı davranıldığı iddiasıyla davalı hastanenin yoğun bakım ünitesinde tedavi olan murislerinin düşmesi sonucunda künt kafa travmasına bağlı kafa içi kanama ve gelişen komplikasyonlar sonucu ölmesi nedeniyle maddi manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır. İlk Derece Mahkemesince, davalı hastanenin kusur ya da ihmalinin bulunup bulunmadığının tespiti için iş güvenliği uzmanlarından oluşan heyetten alınan rapor hükme esas alınmıştır. Raporun incelenmesinde, üç bilirkişinin de inşaat mühendisi olup yoğun bakım hastasının düşmesinde davalı tarafın ihmalinin ya da kusurunun bulunup bulunmadığı hususunda tespit yapacak teknik bilgiye sahip olmadıkları, işin niteliğine ilişkin rapor düzenlemeye yetkin olmadıkları anlaşılmıştır. Bu durumda rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

O halde, Mahkemece; davacıların itirazları karşılayan, konusunda uzman, 3 kişilik (aralarında yoğun bakım prosedürlerinin işleyişi, hasta bakımı ve hastane yönetiminden anlayan) bilirkişi kurulundan, davalı hastanenin somut olayda gerekli özen ve dikkati gösterip göstermediği, sorumluluğunu gerektirecek ihmalinin ve hatasının bulunup bulunmadığının nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının davacılar yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.