muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7929, Karar No: 2025/1930, Tarih: 11.03.2025

B. Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (3) nolu bendinde açıklanan nedenle Cumhuriyet savcısı ve katılan Kurum vekilinin temyiz istemleri sanığın eyleminin nitelikli hırsızlık suçunu oluşturacağı yönünden yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2020/2691 Esas, 2023/362 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.03.2025 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Yapılan yargılama ve incelenen dosya kapsamına göre maktul ...'ın dava dışı ... ile evli olduğu, bununla birlikte yine evli olan sanık ... ile de uzun süredir devam eden birlikteliğinin bulunduğu, maktul ve sanığın ilişkisinin sorunlu ve dalgalı bir şekilde sürdüğü, maktulün eşi ...'ın 23.09.2017 tarihli ihbar başvurusuyla eşi olan maktulün kayıp olduğunu bildirdiği, bu kapsamda başlatılan soruşturmada maktulün kullandığı telefon hattıyla sıkça görüştüğü 0544 297 ... numaralı hattın sahibi olan sanık ...'nin belirlendiği, nitekim maktulün babası Kutbettin ve kız kardeşi ...'nın da sanıktan şüphelendiklerini esasen belirtmiş oldukları, kayıp olan maktulün araştırılması sırasında bilgisine başvurulan sanığın 09.10.2017 tarihli ifadesinde maktulü en son 20.09.2017 tarihinde gördüğünü beyan ettiği, kayıp başvurusu üzerine uzun süre aranan maktulün cansız bedeninin 01.02.2018 tarihinde DSİ sulama kanalının kapaklarının önünde bulunduğu, Adana Adli Tıp Grup Başkanlığının 31.05.2018 tarihli otopsi raporuna göre ileri derecede çürüme nedeniyle ölüm sebebinin belirlenemediği olayda;

Sanığın psikolojik rahatsızlıkları bulunduğu anlaşılan maktulle uzun süredir devam eden gönül ilişkisi ve bu kapsamda yaşadıkları anlaşmazlıkların varlığı, başkasıyla evli olan maktulün yine kendisi gibi evli olan sanığı sık sık arayıp görüşmek ve birlikte olmak konusundaki isteklerini ifade etmesinin ve sanığı çevresine rezil edeceğine, eşini boşayıp kendisiyle evlenmek zorunda olduğuna dair rahatsız edici söylemlerinin bulunması, sanığın bu konuları görüşmek bahanesiyle 23.09.2017 tarihinde maktulle buluşup onu canlı olarak gören son kişi olması, bu hususun tanıklar ... ve ...'ın beyanlarıyla da anlaşılması, sanık ve maktulün DSİ sulama kanalı boyunca beraber yürüdüklerinin sabit olması nitekim maktulün cansız bedeninin olaydan aylar sonrasında kimlik tespitine ve ölüm sebebinin belirlenmesine imkan vermeyecek biçimde söz konusu sulama kanalının kapağının önünde bulunması, maktule ait cep telefonunun olayın hemen ardından bizzat sanık tarafından üzerinden alınarak sonrasında dava dışı ... isimli şahsa satılması, sanığın soruşturma kapsamında bilgi sahibi olarak alınan ilk beyanında gerek yukarıda özetlenen hususlara, gerekse sonradan geliştirdiği ve esasen psikolojik durumu itibariyle intihara eğilimi de bulunan maktulün intihar etmek maksadıyla kendisini sulama kanalına attığına, onu kurtarmaya çalıştığına ve bu amaçla suya girdiğine ancak başarılı olamadığına dair bir savunmaya yer vermediği gibi maktulü en son 20.09.2017 tarihinde gördüğüne ilişkin anlatımı yanında sonradan maktulün cesedinin bulunması ve şüphelerin kendisi üzerinde yoğunlaşmasını müteakip kurguladığı anlaşılan 08.03.2019 ve müteakip tarihli savunmalarının da olaya ve dosya kapsamına uygun düşmemesine göre,

Sanığın uzun süredir ilişkisinin bulunduğu maktulü mevcut psikolojik rahatsızlıkları ve ilişkilerini eşine ve çevresine anlatacağı endişesi altında suç tarihinde buluşup yol boyunca yürüdükleri DSİ sulama kanalında belirlenemeyen bir şekilde öldürerek üzerindeki cep telefonunu aldığı hususlarının sübuta erdiği olayda sanığın üzerine atılı kasten öldürme suçunun sabit olduğu ve buna göre eylemine uyan TCK'nin 81/1. maddesi kapsamında mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği görüşünde olmamız nedeniyle sayın çoğunluğun yerel mahkemece atılı suçun sabit olmadığı gerekçesiyle verdiği beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar veren Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının onanmasına yönelik düşüncesine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2010/13317, Karar No: 2010/14403, Tarih: 23.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/13317 E.  ,  2010/14403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 24/05/2010 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 23/11/2010 günü için yapılan tebligat üzerine, duruşmalı temyiz eden davacı davacı ... vekili Avukat ... geldi,karşı taraftan davalı HAZİNE vekili Avukat ..., davalı ... YÖNETİMİ vekili Avukat ... ... ... geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. ... karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında davaya konu ... Köyü 232 ada 3 parsel sayılı taşınmaz tarla niteliğinde 823,75 m2 yüzölçümünde, öncesinde 232 ada 1, 2, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 32, 33, 34, 35, 61, 62, 63, 64 ve 65 parsellerle bir bütün olarak ... 'e ait iken ifraz ve satış yoluyla 1995 yılında ...’na geçtiği, 1996 yılında ... ...’e satıldığı ve onun da 1997 yılında ölümü ile mirasçılarına kaldığı ve halen bu kişilerin zilyet olduğu belirtilerek, Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/540 esas sayılı tescil davası ile mülkiyeti uyuşmazlık konusu olduğundan malik hanesi açık olarak tespit edilmiştir.

Davacı ...’nun kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile maliki olduğunu ileri sürerek adına tescili istemiyle ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/540 esas sayılı dosyasında açtığı davanın konusu olan taşınmaz hakkında 232 ada 3 parsel numarası ile kadastro tespit tutanağı düzenlendiğinden, dosya görevsizlik kararı verilerek kadastro mahkemesine aktarılmıştır

Yargılama sırasında ... ve arkadaşları dava konusu taşınmazın, ... ... Köyünde öncesinde 3 ... arazisine ait tapu kayıtları kapsamı içerisinde kaldığını, tapuların dış hudutlarının Çilecik Gediği, Taşbükü İskelesi, ..., Balandağı, ..., Mezar Gediği, ..., ... Çiftliği, İnbükü dışındaki ... Taş, Kırvasil Çiftli

ve ...Beli olduğunu ve bu hudutların askeri haritalarda yer aldığını davalı veya miras bırakanlarının 1952 yılına kadar bu araziyi % 25 hâsılat kirası vererek fer’i zilyet sıfatıyla tarım arazisi olarak kullandıklarını, ancak hukuk dışı eylemlerle taşınmaza sahiplenmeye çalıştıklarını, geldi kayıtlarında icareteynli vakıf olarak ... tapu kaydının 1961 yılında taviz bedeli ödenmek sureti ile vakıfla ilişiğinin kesildiğini, bu vakıfların zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını, kadastro çalışmaları sırasında ise bilirkişilerin gerçekleri sakladıklarını, sabit hudutlu olmaları nedeniyle miktarına itibar edilmesi gereken tapuların kapsamındaki ormanların, 4785 sayılı kanunla devletleştirilmesinden dolayı bunların bedelleriyle ilgili olarak ... Asliye Hukuk Mahkemesinde açtıkları davanın devam ettiğini ileri sürerek davaya itiraz etmiştir.

Mahkemece, davacıların davalarının REDDİNE, davaya konu taşınmazın ORMAN niteliğinde HAZİNE adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili ve davalı HAZİNE vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 1967 yılında yapılıp tesbit tarihinden önce kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1980 yılında yapılarak kesinleşen ilk orman kadastrosunun aplikasyonu ve 1744 Sayılı Ysa ile değişik 6831 Syılı Ysanın 2. madde uygulaması ve 1991 yılında yapılarak dava tarihinden önce kesinleşen 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişiler tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli taşınmazın fiilen zirai amaçla kullanılmadığı,içinde moloz halinde yıkılmış bina kalıntısı ile çam ağaçları bulduğu,bu hali ile ormanın devamı mahiyetinde ve orman bütünlüğündeki orman sayılan yerlerden olduğu, çekişmeli parselin malik hanesinin de açık olduğu ve mahkemece gerçek hak sahibi adına tescil edilmesi gerektiği de gözetildiğinde bu tür yerlerin 3402 sayılı Kadastro kanununun 14 ve 17.maddesine göre imar ve ihyaya dayalı zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğu belirlenerek ... biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 750.00 TL. vekalet ücretinin davacı ...’ndan alınarak, Hazine ve Orman Yönetimine verilmesine, aşağıda ... onama harcının temyiz eden davacı ...’a yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 23/11/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/517, Karar No: 2014/20818, Tarih: 23.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/517 E.  ,  2014/20818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacılar vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7945, Karar No: 2023/8424, Tarih: 20.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7945 E.  ,  2023/8424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/266 E., 2023/91 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında Mahkemece görülen itirazın iptali, takibin devamı ile icra inkar tazminatı davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı Kurum ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesi ile Kurum sigortalısı ...ın geçirdiği trafik kazası sonucu yaralandığını, 4.980,43 TL geçici iş göremezlik ödeneği ödendiğini, kusurlu araç sürücüsü davalı ... ve aracın sigorta şirketi olan... Sigorta A.Ş. aleyhine 16. İcra Müdürlüğünün 2014/15061 numarasında kayıtlı icra takibi başlattıklarını, davalıların haksız ve kötü niyetle takibe itiraz ettiklerini beyanla itirazın iptaline, takibin devamına ve %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; kazaya karıştığı iddia edilen 35 AS 9814 plakalı aracın müvekkili şirket nezdinde 07.05.2012 -07.05.2013 tarihleri arasında 2300548 numaralı poliçe ile zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, kazada yaralanan Hasan Aslan tarafından müvekkil şirkete yapılan başvuru üzerine 11.03.2014 tarihinde 15.360,00TL tazminat ödendiğini, kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsünün kusursuz olduğunu, dava konusu talebin 5510 sayılı Kanun'un 96 ncı madde kapsamında olmadığını, 21 inci maddeye göre rücunun söz konusu olup peşin değerli gelirin yarısının rücuya tabi olacağını, ayrıca 6111 sayılı Kanun'a göre sigorta şirketlerinin tedavi giderlerinden sorumluluğunun kaldırıldığını, müvekkil şirketin ve temerüde düşürülmemesi nedeni ile faizin buna göre değerlendirilmesi gerektiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı Berkant Kısabacak cevap dilekçesinde özetle; itirazında haklı olduğunu, işgöremezlik tutarı olan miktara faiz talep edilmesinin yasaya aykırı olduğunu, temerrüde düşürülmediğini, kusur durumunun açıkça belli olmadığını, 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/194 Esas sayılı dosyasının henüz Yargıtayda olduğunu, ceza dosyasında Hasan Aslan'ın %50, idarenin %20 oranında kusurlu olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III.MAHKEME KARARI

2.Davalı Berkant Kısabacak cevap dilekçesinde özetle; itirazında haklı olduğunu, işgöremezlik tutarı olan miktara faiz talep edilmesinin yasaya aykırı olduğunu, temerrüde düşürülmediğini, kusur durumunun açıkça belli olmadığını, 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/194 Esas sayılı dosyasının henüz Yargıtayda olduğunu, ceza dosyasında Hasan Aslan'ın %50, idarenin %20 oranında kusurlu olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemenin 31.05.2016 tarihli ve 2014/380 Esas,2016/255 Karar sayılı kararıyla; sigortalı...ın olayda %50, sanık ...'ın %30, yoldan sorumlu idarenin %20 kusurlu olduğunu kabul ile davanın kısmen kabulüne, 16. İcra Müdürlüğünün 2014/15061 Esas sayılı takip dosyasına yapılan itirazın kısmen iptaline, takibin 1.494,09 TL asıl alacak ve 233,42 TL işlemiş faiz üzerinden devamına (davalı ... şirketinin sorumluluğu işlemiş faiz yönünden 107,94 TL olmakla) asıl alacak üzerinden %20 inkar tazminatının davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemiz 27.02.2019 tarih 2016/15228 Esas, 2019/1785 Karar sayılı ilamı ile "...Somut olayda davacı Kurumun zarara konu tutarın tamamının takibe konu yapılmış olması karşısında teselsül ilkesine dayanıldığı belirgin olup, Mahkemece, teselsül hükümleri uyarınca davalıların yolun bakım ve onarımından sorumlu dava dışı idareye de verilen kusur da gözetilmek suretiyle ve teselsül hükümleri uyarınca %50 kusur oranına göre sorumluluğu belirlenmelidir...Somut olayda, Mahkemece, Kurumca karşılanan sosyal sigorta yardımlarından davalıların sorumlu olduğu tutar, yargılama aşamasındaki kusur incelemesi sonucu belirlenmekle, bu kapsamda rücu alacağının icra takip ve dava tarihi itibarıyla varlığı ve tutarının belli ve sabit, dolayısıyla, likit nitelikte olduğu söylenemeyeceğinden, icra inkar tazminatına ilişkin istemin reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmelidir...dosya kapsamından sigorta şirketinin zarara konu icra takibine itirazının olup olmadığı anlaşılmamakla, Mahkemece sigorta şirketinin icra takibine itirazının olup olmadığı araştırılmalı, itirazının bulunmaması halinde, her ne kadar sigorta şirketinin davalı olarak gösterilmesi hatalı ise de, icra takibindeki tüm miktar üzerinden takibin devamına karar verilmesi gerektiği gözetilmelidir.." gerekçeleri ile Mahkeme kararı bozulmuştur.

B.Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B.Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece bozmaya uyularak, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne; davalıların ... 16. İcra Müdürlüğünün 2014/15061 sayılı takip dosyasına yapmış oldukları itirazın kısmen iptali ile takibin 2.490,22-TL asıl alacak ve 389,06 TL işlemiş faiz (davalı ... şirketinin sorumluluğu asıl alacak yönünden 2.490,22- TL, işlemiş faiz yönünden ise 176,84 TL ve poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) üzerinden devamına, asıl alacağa icra takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum ve davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı Kurum vekili; kusura itiraz ederek %100 kusur karşılığı zarar hesabının yapılması gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir

2.Davalı ... vekili; kusur oranına itiraz ederek, %50 kusur karşılığına hükmedilmesinin ve geçici iş göremezlik zararına faiz işletilmesinin hatalı oldğundan bahisle kararın bozulmasını talep etti.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, itirazın iptali, takibin devamı ile icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci, 438 inci maddesinin yedi, sekiz, dukuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi,

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, temyiz eden ve temyiz kapsamına göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılardan ... ve davacı Kurum vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisine yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10860, Karar No: 2015/9167, Tarih: 19.10.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/10860 E.  ,  2015/9167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bahçesaray Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2014/56-2014/77

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.09.2011 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 23.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, meraya elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

HMK'nın 50. maddesinde medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

TMK'nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7 maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak, Ondört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmiyedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; "1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur" hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun "Yürürlük" başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.