muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/894, Karar No: 2018/60, Tarih: 27.02.2018

Tanık ... aşamalarda; katılan ...’nin imam nikâhlı eşi olduğunu, ailesiyle aralarında tarla meselesinden kaynaklı husumet bulunduğunu, olay günü ailesi fertleri ile dünürlerinin evlerinin önüne geldiklerini, sanıklar Ferhat, Alparslan ve ...’de tabanca gördüğünü, sanık ...’ın silahla maktul ...’a ateş ettiğini, onu korumaya çalışan maktul ...’ya da sanık ...’ın ateş ettiğini,

Tanık ... kollukta; maktul ...’ın yeğeni olduğunu, olay günü yengesi olan katılan ...’nin, kavga olduğunu söylemesi üzerine olay yerine gittiğini, ortalığı yatıştırmaya çalışırken silah sesleri duyduğunu, kimin kime ateş ettiğini görmediğini,

Savcılıkta bu ifadesinden farklı olarak; ilk önce sanık ...’ı tutmaya çalıştığını, bu esnada kimsede silah olmadığını, yukarıdan gelmekte olan inceleme dışı sanık ...’ın elinde silah olduğunu fark ettiğini, bunun üzerine sanık ...’ı bırakıp Alparslan’a doğru yürüdüğünü, bu sırada katılan ...’nin “... vuruldu” diye bağırdığını, maktul ...’i kucaklamak için gittiğinde maktul ...’ın da vurulduğunu fark ettiğini, Alparslan’ın durmadan ateş ettiğini, diğer maktullerin de vurulduklarını, olayın başından sonuna kadar Alparslan haricinde kimsede silah görmediğini,

Mahkemede ise; inceleme dışı sanık ...’ın elinde, sanık ...’ın ise belinde silah gördüğünü,

Tanık ... kollukta; gürültüler üzerine evden çıkıp olay yerine gittiğinde muhtar ... ve çocukları ile dünürlerinin ... ailesinin evinin önünden dağılmakta olduklarını, beş kişiyi yerde yaralı hâlde gördüğünü,

Savcılık ve mahkemede farklı olarak; eşi Duran’ın yengesi olan katılan ...’nin seslenmesi üzerine eşiyle birlikte kavga yerine gittiğini, ilk önce eşi Duran’ın, sanık ...’ın elinde bulunan sopayı almaya çalıştığını, maktul ...’ın da inceleme dışı sanık ...’ın elindeki sopayı almaya çalıştığını, Alparslan’ın maktul ...’a gücü yetmeyince belinden tabanca çıkardığını ve maktul ...’a ateş ettiğini, maktul ...’ı kucaklamaya çalışan maktul ...’nın da fark edemediği bir yerden gelen kurşunla sırtından vurulduğunu, olaylar sırasında sanık ...’ın da elinde tabanca olduğunu, katılan ...’nin, sanık ...’ın elindeki tabancayı kaptığını, ancak sanık ...’ın, katılan ...’nin elini ısırarak silahını geri aldığını, görebildiği kadarıyla maktul ...’yı sanık ...’ın vurduğunu, sanık ...’ın sadece maktul ...’nın vurulması sırasında silahla ateş ettiğini, Alparslan’ın ise sürekli silahla ateş ettiğini,

Tanık ... aşamalarda; kavgada sadece inceleme dışı sanık ...’ın elinde tabanca gördüğünü, silahını çekerek ... ailesine peş peşe ateş etmeye başladığını, olay yerinde muhtar ...’in çocuklarından sadece sanık ...’ı fark ettiğini, sanık ... ile katılan ...’nin herhangi bir boğuşmasını görmediğini,

Tanık ... aşamalarda; maktul ...’ın kardeşi, sanık ...’ın ise damadı olduğunu, olayın çok kısa sürdüğünü, inceleme dışı sanık ...’dan başka silah kullanan olmadığını, başka kimsenin elinde de silah bulunmadığını,

Tanık ... aşamalarda; maktul ...’ın kardeşi, sanık ...’ın ise damadı olduğunu, olayın çok kısa sürdüğünü, inceleme dışı sanık ...’dan başka silah kullanan olmadığını, başka kimsenin elinde de silah bulunmadığını,

Tanıklar Aydın ve ... aşamalarda; olay sırasında inceleme dışı sanık ...’ın tabancayla peş peşe ateş ederek maktulleri vurduğunu, sanık ...’ın beş kişi vurulduktan sonra olay yerine geldiğini ve kavgaya hiç karışmadığını,

Tanık ... aşamalarda; olay yerine yakın yerde top oynarken birkaç el silah sesi duyduğunu, hemen koşarak olay yerine gittiğini, bu esnada birkaç el daha silah sesi geldiğini, ... ailesinden bazı kişilerin yerde yaralı vaziyette yattıklarını, inceleme dışı sanık ...’ın elinde silah gördüğünü, olay yerinde sanık ...’ı da gördüğünü ancak elinde tabanca veya benzeri bir şey görmediğini,

Tanık ... aşamalarda; olay yerine yakın bir yerde bulunduğunu, silah sesi duyması üzerine köy meydanına doğru gittiğini, ... ailesinden beş kişinin yerde yaralı olarak yattıklarını gördüğünü, inceleme dışı sanık ...’ın elinde siyah renkli silah gördüğünü, başka kimsede silah görmediğini, inceleme dışı sanık ...’in de orada olduğunu, sanık ...’ı olay yerinde görmediğini,

Tanık ... savcılıkta şüpheli sıfatıyla; köy meydanında ... ailesinin babasını araya alıp dövdüklerini görmesi üzerine eve gidip ağabeylerine haber verdiğini, sanık ... ve diğer ağabeyi Osman’ın ellerinde sopalarla köy meydanına doğru gittiklerini, arkalarından inceleme dışı sanık ...’ın gittiğini, giderken de tabancasını beline soktuğunu, evden çıkarlarken sadece inceleme dışı sanık ...’da silah gördüğünü, sanık ...’ın da 7,65 mm’lik küçük bir tabancasının olduğunu, babası olan inceleme dışı sanık ...’in ise sanık ...'ınkine benzer büyüklükte bir silahının olduğunu, ancak olaylar sırasında tabancalarının yanlarında olup olmadığını bilmediğini,

Mahkemede; evden önce arabayla babası ...’in çıktığını, arkasından ağabeyi olan inceleme dışı sanık ...’ın çıktığını, sanık ...’ın ise ne zaman gittiğini bilmediğini, sanık ...’ın tabancası olmadığını, savcılıktaki ifadesinde iki kişinin kendisini tehdit etmesi nedeniyle o şekilde beyanda bulunduğunu,

İfade etmişlerdir.

Mahkemede; evden önce arabayla babası ...’in çıktığını, arkasından ağabeyi olan inceleme dışı sanık ...’ın çıktığını, sanık ...’ın ise ne zaman gittiğini bilmediğini, sanık ...’ın tabancası olmadığını, savcılıktaki ifadesinde iki kişinin kendisini tehdit etmesi nedeniyle o şekilde beyanda bulunduğunu,

İfade etmişlerdir.

İnceleme dışı sanık ... aşamalarda; katılan ...’nin kendisini şikâyet etmesi nedeniyle olay günü köye gelen jandarma görevlilerince ifadesinin alınması üzerine avukatıyla görüşmek için minibüsüyle yola çıktığını, köyün içinde giderken ... ailesinin kendilerine ait evin yakınında yol kenarında toplanmış hâlde durduklarını gördüğünü, içlerinden Orhan ile ...’in kendisine el kol hareketi yaptıklarını görmezden geldiğini ancak Orhan ve ...'in babaları olan ...’in, aracının önüne geçmesi üzerine durduğunu, araçtan inmediğini, kendisine hakaret ettiklerini, bunun üzerine araçla 15-20 metre ileride bulunan dünürü tanık ...’ın yanına gittiğini, ...’in arkasından gelip tekrar kapıya asılarak araçtan inmesini söylediğini, ...’in oğullarının da kendisine hakaret ettiklerini, araçtan inince 20-30 metre geriye gittiklerini, burada ...’in sanki belinde silah varmış gibi ceketinin düğmesini açıp elini beline doğru götürdüğünü, ancak silah görmediğini, Murat ve ...’in kendisine yumrukla vurduklarını, İsmail ve ...’in de kollarından tuttuklarını, yere düştüğünü ve kendinden geçtiğini, birilerinin koluna girip kaldırmaya çalıştığı sırada Orhan ile ...’in yerde yattıklarını gördüğünü, silah sesleri duyduğunu, dönüp baktığından oğlu olan inceleme dışı sanık ...’ın elinde silah gördüğünü, “Dur yapma” dediğini ancak sonrasını hatırlamadığını, aracında ele geçirilen mermilerin kendisine ait olmadığını, oğlu olan sanık ...’ın olay yerinde olup olmadığını hatırlamadığını,

İnceleme dışı sanık ... aşamalarda; babası olan inceleme dışı sanık ...’in ilçe merkezine gitmek üzere aracıyla evden çıktıktan kısa bir süre sonra bağrışma sesleri duyduğunu, hemen seslerin geldiği yere doğru gittiğini, üzerinde kendisine ait ruhsatsız 9 mm çaplı tabancasının bulunduğunu, babası ...’in yerde karlar içinde yattığını ve üzerine de 5-6 kişinin çullanmış olduklarını gördüğünü, yanlarına yaklaşırken uyarı amaçlı havaya bir el ateş ettiğini, silah sesini duyunca ... hariç diğerlerinin açıldığını, ...’in elinde tabanca gördüğünü, ancak kendisine doğrultmadığını, Orhan’ın kendisine yaklaşması üzerine hedef gözetmeksizin silahını doğrultarak bir el ateş ettiğini, Orhan yere düşünce bu sefer ...’in üzerine doğru geldiğini, “Gelme, yaklaşma” demesine rağmen üzerine gelmeye devam eden ...’e de bir el ateş ettiğini, sağa doğru dönüp İsmail ve ...’e de birer el ateş ettiğini, tekrar arkasını döndüğünde babası ... ile boğuşmaya devam etmekte olan ...’e de bir el ateş ettiğini, maktulleri kendisinin öldürdüğünü, diğer sanıklarda silah olmadığını, kardeşi olan sanık ...’ın olay yerine sonradan gelmiş olabileceğini, bunu fark etmediğini,

Sanık ... aşamalarda; olay günü evlerinin 50 metre yakınlarında bulunan ahırda hayvanlarına yem verirken bağrışma sesleri duyması üzerine dışarı çıktığını, arkasından silah sesi duyunca kardeşi Osman ile birlikte olay yerine koştuklarını, gittiklerinde babası ... ile kardeşi Alparslan’ı gördüğünü, babası ...’in yüzünden kan gelmekte olduğunu, yerde ise dört beş kişinin yatmakta olduğunu, ancak kim olduklarına dikkat etmediğini, daha sonra ağabeyi olan inceleme dışı sanık ...’ın, ... ailesinden olan maktulleri silahla vurduğunu öğrendiğini, kavgaya karışmadığını, olay yerine gittiğinde her şeyin olup bitmiş olduğunu, vücudunda darp veya cebir izinin bulunmadığını, kimseye ateş etmediğini, silahının da olmadığını, suçlamayı kabul etmediğini,

Savunmuşlardır.

Yerel mahkemece; “Sanık ...’ın olay yerinde olup kavgaya katıldığı sabittir. Ancak sanık ...’ta silah olduğu ve ateş ettiğine ilişkin dosya kapsamında şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delile ulaşılamamıştır. Zira Ferhat’ta silah olduğu ve ateş ettiğini beyan eden tanıklar maktul tarafın akrabaları veya bir şekilde olaydan etkilenme ihtimali olan kişilerdir. Olay sonrası yapılan tespitlerde ele geçen tüm kovanlar bir tabancaya aittir ve o kadar kısa bir sürede sanık ...’ta olduğu iddia olunan silahtan atıldığı ileri sürülen boş kovanların ayırt edilip toplanması hayatın olağan akışına da uygun değildir. Bu şüpheden sanığın yararlanacağı düşüncesiyle uyulan yüksek Yargıtay kararında da zikredildiği gibi, sanık ...’ta silah olduğu ancak ateş etmediği kabul edilmiştir. Ancak sanık ..., kavgada bulunmak yoluyla sanık ...’a suçun işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmış, bu şekilde yardımda bulunmuştur. Bu kabul itibarıyla sanık ...’ın, sanık ...’ın öldürme eylemlerine yardım ettiği yönünde heyet kanaati oluşmuştur” şeklindeki gerekçe ile; sanığın, inceleme dışı sanık Alpaslan'ın maktullere yönelik kasten öldürme suçuna yardım eden olarak katıldığı kabul edilerek mahkumiyetine hükmolunmuştur.

Uyuşmazlık konularının ayrı ayrı değerlendirilmesinde yarar bulunmaktadır.

I-Sanık hakkında tüm maktüllere yönelik kasten öldürme suçuna yardımdan kurulan mahkûmiyet hükümlerinde gösterilen gerekçenin yeterli ve atılı suçların sabit olup olmadığı;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununda suça iştirakte, faillik ve şeriklik ayrımı öngörülmüş, azmettirme ve yardım etme şeriklik kavramı içinde değerlendirilmiştir.

Kanunun 37. maddesindeki; "(1) Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur.

(2) Suçun işlenmesinde bir başkasını araç olarak kullanan kişi de fail olarak sorumlu tutulur. Kusur yeteneği olmayanları suçun işlenmesinde araç olarak kullanan kişinin cezası, üçte birden yarısına kadar artırılır" şeklindeki hüküm ile maddenin birinci fıkrasında müşterek faillik, ikinci fıkrasında ise dolaylı faillik düzenlenmiştir.

Kanunun 37. maddesindeki; "(1) Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur.

(2) Suçun işlenmesinde bir başkasını araç olarak kullanan kişi de fail olarak sorumlu tutulur. Kusur yeteneği olmayanları suçun işlenmesinde araç olarak kullanan kişinin cezası, üçte birden yarısına kadar artırılır" şeklindeki hüküm ile maddenin birinci fıkrasında müşterek faillik, ikinci fıkrasında ise dolaylı faillik düzenlenmiştir.

Kanunda suç olarak tanımlanan fiilin, birden fazla suç ortağı tarafından iştirak hâlinde gerçekleştirilmesi durumunda TCK’nun 37/1. maddesinde düzenlenen müşterek faillik söz konusu olacaktır.

Öğretideki görüşler de dikkate alındığında müşterek faillik için iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir:

1- Failler arasında birlikte suç işleme kararı bulunmalıdır.

2- Suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurulmalıdır.

Müşterek faillikte, birlikte suç işleme kararının yanı sıra fiil üzerinde ortak hâkimiyet kurulduğu için her bir suç ortağı “fail” konumundadır. Fiil üzerinde ortak hâkimiyetin kurulup kurulmadığının belirlenmesinde suç ortaklarının suçun icrasında üstlendikleri rolleri ve katkılarının taşıdığı önem göz önünde bulundurulmalıdır.

"Yardım etme" ise 5237 sayılı TCK'nun 39. maddesinde; "(1) Suçun işlenmesine yardım eden kişiye, işlenen suçun ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, onbeş yıldan yirmi yıla; müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde cezanın yarısı indirilir. Ancak, bu durumda verilecek ceza sekiz yılı geçemez.

(2) Aşağıdaki hâllerde kişi işlenen suçtan dolayı yardım eden sıfatıyla sorumlu olur:

a) Suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek.

b) Suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak.

c) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak" şeklinde,

"Bağlılık kuralı"da aynı Kanunun 40. maddesinde; "(1) Suça iştirak için kasten ve hukuka aykırı işlenmiş bir fiilin varlığı yeterlidir. Suçun işlenişine iştirak eden her kişi, diğerinin cezalandırılmasını önleyen kişisel nedenler göz önünde bulundurulmaksızın kendi kusurlu fiiline göre cezalandırılır.

(2) Özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kişi fail olabilir. Bu suçların işlenişine iştirak eden diğer kişiler ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulur.

(3) Suça iştirakten dolayı sorumlu tutulabilmek için ilgili suçun en azından teşebbüs aşamasına varmış olması gerekir" biçiminde,

Düzenlenmiştir.

(2) Özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kişi fail olabilir. Bu suçların işlenişine iştirak eden diğer kişiler ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulur.

(3) Suça iştirakten dolayı sorumlu tutulabilmek için ilgili suçun en azından teşebbüs aşamasına varmış olması gerekir" biçiminde,

Düzenlenmiştir.

Suçun icrasına iştirak etmekle birlikte, işlenişine bulunduğu katkının niteliği gereği kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen diğer suç ortaklarına “şerik” denilmekte olup, 5237 sayılı TCK’nda şeriklik, azmettirme ve yardım etme olarak iki farklı şekilde düzenlenmiştir. Buna göre, kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen veya özel faillik vasfını taşımadığı için fail olamayan bir suç ortağı, gerçekleşen fiilden 5237 sayılı Kanunun 40. maddesinde düzenlenen bağlılık kuralı uyarınca sorumlu olmaktadır.

TCK’nun 39/2. maddesindeki düzenlemeye göre, yardım etme; maddi yardım ve manevi yardım olarak ikiye ayrılmaktadır.

1- Bir suçun işlenmesine maddi yardımda bulunma çok çeşitli şekillerde ortaya çıkmakla birlikte anılan maddede maddi yardım;

a) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları temin etmek,

b) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak,

Olarak sayılmış,

2- Manevi yardım ise;

a) Suç işlemeye teşvik etmek,

b) Suç işleme kararını kuvvetlendirmek,

c) Suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaad etmek,

d) Suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek,

Şeklinde belirtilmiştir.

Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin belirlenmesi için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Katılanlar ve maktullerin mensubu oldukları ... ailesi ile sanıkların da aralarında yer aldığı ailesi arasında önceye dayalı arazi uyuşmazlığı nedeniyle husumet bulunduğu, katılan ...’in, senelerdir kendi ailesi tarafından ekilip biçildiğini iddia ettiği tarlalarının, köy muhtarı olan inceleme dışı sanık ... ve ailesi tarafından işgal edildiğine dair savcılığa şikâyette bulunması üzerine, olay günü jandarma görevlilerinin köye geldikleri ve inceleme yapıp sanık ...’in ifadesini de aldıktan sonra köyden ayrıldıkları, bu duruma sinirlenen sanık ... ve ailesi ile dünürlerinin, ... ailesinin evlerinin önüne gittikleri, iki aile arasında çıkan kavgaya sanık ...’ın da yakın bir yerden koşarak gelip katıldığı, sanık ...'ın olay yerine gelirken elinde sopa bulunduğu, olaylar sırasında üzerinde bulunan ancak ele geçirilemeyen tabancasını da eline aldığı, sanığın ağabeyi olan inceleme dışı sanık ...’ın ise olay yerine sanık ...’ın hemen arkasından gelip tabancayla peş peşe beş el ateş ederek maktuller ..., ..., ..., ... ve ...’i vurduğu, maktullerin ateşli silah yaralanması sonucu iç organ parçalanmasına bağlı dolaşım ve solunum durması nedeniyle öldükleri, sanık ...'ın da katılan ...’yi basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte yaraladığı ve sanıklar ile yakınlarının olay sonrası hep birlikte sanık ...’in evine gittikleri olayda; katılan ... ve inceleme dışı olayın katılanı Kadir ile tanıklar ..., ...., .... ve ...’un aşamalardaki beyanları, sanığın kardeşi olan tanık Bilal’in savcılık aşamasındaki ifadesi ve bu anlatımlara uygun katılan ... ile maktul ...’ın vücutlarında meydana gelen yaralanmalar ile olay yeri tespit tutanağı, olay yeri krokisi, ekspertiz ve adli muayene raporları ile otopsi tutanakları birlikte değerlendirildiğinde, sanık ... ile inceleme dışı sanık ... arasında olay öncesinde maktullerin öldürülmesine ilişkin ortaklaşa alınmış bir karar bulunmamakta ise de, sanık ...'ın, ağabeyi olan diğer sanık ...'ın maktullere silahla ateş etme eylemine taraftar olmadığını gösterecek şekilde engelleyici bir söz söylemediği ve bu yönde davranışta bulunmadığı gibi aksine kendi ailesiyle aralarında husumet bulunan ... ailesi arasında çıkan kavgaya eline geçirdiği sopa ile yakın bir yerden koşarak gelip katıldıktan sonra, ele geçirilemeyen ancak korkutucu ve caydırıcı nitelikte olduğu hususunda tereddüt bulunmayan silahını da kavga sırasında belinden çıkartıp eline alarak inceleme dışı sanık ...’ın yanında yer almak ve kavgada karşı tarafta yer alan kişilerin savunmasını zaafa uğratmak suretiyle kasten öldürme suçlarının işlenişi sırasında yardımda bulunup icrasını kolaylaştırdığı ve üzerine atılı suçların sabit olduğu hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde anlaşılmış olup yerel mahkemece bu konuda gösterilen gerekçede dosya kapsamıyla uyumlu, denetime elverişli, yasal ve yeterlidir.

Bu itibarla, bu uyuşmazlık yönünden haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu üyesi; itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

II- Sanık ... hakkında, maktul çocuk ...’e yönelik eylemi nedeniyle TCK'nun 39. maddesinin uygulanması sırasında "takdiren" denilmek suretiyle cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayininin yerinde olup olmadığı;

Sanığın işlenişine yardım ettiği sabit kabul edilen kasten öldürme suçu TCK’nun 81/1. maddesinde müebbet hapis; kasten çocuğu öldürme suçu ise aynı Kanunun 82/1-e maddesinde ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile yaptırıma bağlanmış, TCK’nun 39/1. maddesinde de, "Suçun işlenmesine yardım eden kişiye, işlenen suçun ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, onbeş yıldan yirmi yıla; müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası verilir...” şeklindeki hüküm ile öldürme suçlarına yardım etmenin yaptırımı belirlenmiştir.

Suçun işlenmesine yardım eden olarak katılan suç ortakları hakkında TCK'nun 39. maddesi uyarınca ceza tayin edilirken göz önüne alınması gereken husus, yapılan yardımın suçun işlenmesine katkısı ve bu katkının niteliğidir. Suçun kanuni tanımında yer alan fiili gerçekleştiren faile, bu fiilini gerçekleştirmesi amacıyla yapılan yardımın boyutu her somut olayda ayrı ayrı değerlendirilmeli ve bunun sonucunda da TCK'nun 39/1. maddesi uyarınca ceza belirlenmelidir.

Uyuşmazlık konusu olayda ise yerel mahkemece, sanığın diğer dört maktule yönelik eylemi nedeniyle TCK’nun 39. maddesi uyarınca cezaları alt sınırdan 10’ar yıl, maktul çocuk ...’e yönelik eylemi nedeniyle hüküm kurulurken aynı maddenin uygulanması sırasında ise cezası alt sınırdan uzaklaşılarak 18 yıl olarak belirlenmiştir.

Buna göre, sanık ...’ın, maktul çocuk ...’in öldürülmesi ile diğer dört maktulün öldürülmesi suçlarına katkısı ve yardımının boyutu arasında bir farklılık olduğu hususunda gerekçeli kararda herhangi bir değerlendirme yapılmaması, sanık ...’ın, inceleme dışı sanık ...'ın her bir öldürme olayına aynı yoğunluktaki kastı ve eylemleriyle yardımda bulunması, öldürülen kişinin çocuk olmasının ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasıyla müeyyide altına alınmış olması nedeniyle TCK'nun 39. maddesinin uygulanması sırasında aynı sebeple alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininin mükerrer cezalandırmaya yol açacak olması ve diğer maktullere yönelik eylemlerden hüküm kurulurken alt sınırdan cezalandırılma yoluna gidilmesi hususları göz önüne alındığında, maktul çocuk ...’e yönelik eylem nedeniyle TCK'nun 39. maddesi uygulanırken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden sadece "takdiren" denilmek suretiyle cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi isabetsizdir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının, maktul çocuk ...’e yönelik eylem nedeniyle kurulan hüküm yönünden değişik gerekçeyle kabulüne, hükmün sanık hakkında TCK’nun 39/2. maddesinin uygulanması sırasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden sadece "takdiren" denilmek suretiyle alt sınırdan uzaklışılarak ceza tayin edilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu üyesi; itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

III- Sanığa atılı 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçunun sabit olup olmadığı;

Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi hâlinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate ya da herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;