muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12218, Karar No: 2024/7713, Tarih: 10.06.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/12218 E.  ,  2024/7713 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/862 E., 2020/852 K.

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2019 tarih ve 2018/171 Esas, 2019/162 sayılı Kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapma suçundan;

a. 2010-2011 yıllarındaki paylaşımları nedeniyle; 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 7 inci maddesinin ikinci fıkrası ile aynı fıkranın ikinci cümlesi, 5327 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b. 2014 yılındaki paylaşımları nedeniyle; 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 7 inci maddesinin ikinci fıkrası ile aynı fıkranın ikinci cümlesi, 5327 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.10.2020 gün ve 2019/862 Esas, 2020/852 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.02.2022 tarihli ve onama ve bozma görüşlerini içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemleri özetle;

1.Sanığın, zaman aralığı olsa dahi suç olduğunu kabul etmemekle birlikte, eylemlerin suç oluşturduğu kabul edildiği takdirde aynı suçu işleme kararında olduğuna ve bu nedenle tüm paylaşımlar yönünden tek suç değerlendirmesi yapılıp o şekilde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemleri özetle;

1.Sanığın, zaman aralığı olsa dahi suç olduğunu kabul etmemekle birlikte, eylemlerin suç oluşturduğu kabul edildiği takdirde aynı suçu işleme kararında olduğuna ve bu nedenle tüm paylaşımlar yönünden tek suç değerlendirmesi yapılıp o şekilde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

2.Olay tarihleri itibarı ile 8 yıllık zamanaşımı sürelerinin dolduğuna, bu nedenle düşme kararı verilmesi gerektiğine,

3.Suçun unsurlarının oluşmadığına,

4.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütü propagandası yapma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararları verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddi kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. 2014 yılında yapılan paylaşımlar yönünden;

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen esasa müessir iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmediğinden sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. 2010-2011 yıllarında yapılan paylaşımlar yönünden;

Sanığa yüklenen suçun tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezaların süresine ve 2911 sayılı Kanun'un 34/A maddesi sarahatine göre 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 1 inci maddesi kapsamında kaldığı anlaşılmakla, anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme gözetilerek sanık hakkında kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Diğer paylaşımların atılı suçu oluşturduğuna dair kuşku bulunmamakla birlikte; 15 Ocak 2011, 3 Ekim 2011, 31 Ekim 2011 tarihli paylaşımların terör örgütünün; cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek nitelikte olmadığının gözetilmemesi hukuka aykırıdır.

V. KARAR

A. 2014 yılında yapılan paylaşımlar yönünden;

Kabul ve uygulamaya göre de;

Diğer paylaşımların atılı suçu oluşturduğuna dair kuşku bulunmamakla birlikte; 15 Ocak 2011, 3 Ekim 2011, 31 Ekim 2011 tarihli paylaşımların terör örgütünün; cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek nitelikte olmadığının gözetilmemesi hukuka aykırıdır.

V. KARAR

A. 2014 yılında yapılan paylaşımlar yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.10.2020 gün ve 2019/862 Esas, 2020/852 sayılı Kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. 2010-2011 yıllarında yapılan paylaşımlar yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.10.2020 gün ve 2019/862 Esas, 2020/852 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasınına bendi uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3983, Karar No: 2018/943, Tarih: 19.02.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/3983 E.  ,  2018/943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Çocuk Mahkemesi

Suçlar : 1) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

2) Cezainfaz kurumuna yasak eşya sokma

Hükümler : 1) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik

2) Ceza infaz kurumuna yasak eşya sokma suçundan mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin temyiz incelemesinde:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785 esas, 2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, bu suç yönünden dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

B- Ceza infaz kurumuna yasak eşya sokma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde:

Sanığın, Diyarbakır E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu bulunan ... ... ile açık görüş yapmak amacıyla geldiğinde sanığın sağ ayağının tabanına yapıştırılmış beyaz peçeteye sarılı vaziyette net ağırlığı 11,5 gr gelen esrar maddesinin bulunması şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK'nın 188/3. maddesinde öngörülen uyuşturucu maddeyi başkasına verme ve aynı Kanun'un 297/1. maddesinde düzenlenen cezaevine yasak eşya sokma suçlarını oluşturabileceği, fikri içtima hükümleri de gözetilerek TCK'nın 188/3. maddesinde öngörülen cezanın süresi bakımından delilleri değerlendirme ve davaya bakma görevinin 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 12. maddesine göre Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu, bu nedenle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

19/02/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25686, Karar No: 2015/2259, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25686 E.  ,  2015/2259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2187, Karar No: 2015/5834, Tarih: 15.06.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/2187 E.  ,  2015/5834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma, kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : 1- TCK'nın 188/3, 62, 52/2, 53, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere 2- TCK'nın 191/1, 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçu bakımından kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... Genel Komutanlığı Kimyasal İnceleme Laboratuvar Amirliğince suça konu uyuşturucu maddelerden alınan numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün müsadereye ilişkin kısmına “esrar maddeleri” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ... Genel Komutanlığı Kimyasal İnceleme Laboratuvar Amirliğince suça konu uyuşturucu maddelerden alınan numunelerin” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a- Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b- Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18553, Karar No: 2015/18926, Tarih: 09.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/18553 E.  ,  2015/18926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 8. İş Mahkemesi

Tarihi :02.06.2015

No :2011/844-2015/849

Davacı, askerlik süresi, aktif sigortalılığı ve isteğe bağlı sigortalılık dönemleri dışlanmak suretiyle 4056 sayılı Yasa uyarınca, 21.07.1977-21.12.1994 tarihleri arasındaki süreyi borçlanmasının ve başvuru tarihi olan 20.03.1995 tarihindeki prime esas alt kazanç üzerinden prim ödemesinin geçerli olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de, bozma ilamını gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Davanın yasal dayanağı 08.12.1994 tarih ve 4056 sayılı Yasanın birinci maddesiyle 506 sayılı Yasaya eklenen Geçici 80. maddedir. Davacının borçlanma belgesini düzenleyen Müzik-Der (Müzik, Sahne ve Gösteri Sanatçıları Derneği)’e 11.11.1994 tarihinde üye olduğu, çalışma olgusunun varlığı yönünden adı geçen derneğin üyelikten önceki tarihe dair düzenlediği 20.03.1995 tarihli borçlanma belgesine dayanılamayacağı gözetilerek, Susurluk Esnaf Sicil Memurluğu kaydı ve Susurluk Çalgıcılar Derneği kayıtlarında belirtilen çalışma süreleri nazara alınarak hüküm kurulması gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek, yerine “1-Davacının 506 sayılı Yasanın 4056 sayılı Yasa ile değişik Geçici 80. maddesi kapsamında 02.10.1982-31.12.1994 tarihleri arasındaki dönem için 4409 günlük süreyi borçlanma bedelinin ödeme tarihindeki prime esas kazanç üzerinden borçlanabileceğinin tespitine,” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19006, Karar No: 2010/1060, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19006 E.  ,  2010/1060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyIz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3084, Karar No: 2016/9669, Tarih: 19.12.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/3084 E.  ,  2016/9669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuklar hakkında 152/1-a, 31/3, 62/1, 52/2, 52/4 gereğince mahkumiyet

Suça sürüklenen çocukların kamu malına zarar verme suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, suça sürüklenen çocuklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların, fikir ve eylem birliği içerisinde ... İlköğretim Okulunun kantin bölümünün arka pencere demir korkuluğunu kırdıkları, okulun bahçe giriş kapısının sol tarafında bulunan duvara monte edilmiş güvenlik kamerasını sökerek okulun yanındaki... Anaokulunun çatısına attıklarının iddia edildiği somut olayda;suça sürüklenen çocukların savunmaları, müşteki beyanı, olay yeri tespit tutanağı,güvenlik kamerasının deşifresini ihtiva eden bilirkişi raporu ve dosya kapsamından suça sürüklenen çocukların mahkumiyetlerine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmememiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocukların usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26789, Karar No: 2016/23925, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/26789 E.  ,  2016/23925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, ikramiye tediye alacağı, sair sosyal yardım haklarından doğan alacak, ek tazminat, vardiya zammı ücreti ile yol-yemek ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının uhdesinde bulunan ... yer altı sahasında, ... üretim işinin hizmet alım sözleşmesi ile ihale edildiğini, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna aykırı kurulduğunu ve muvazaya dayandığını, davalının bünyesinde aynı görev ve kıdemde kadrolu çalışan işçilerin sahip olduğu tüm mali hakların müvekkiline de sağlanması gerektiğini ileri sürerek, aylık ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ikramiye ve ilave tediye, sosyal yardım, ek tazminat, vardiya zammı, yol ve yemek ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü vekili, maden ocağı ruhsat sahibinin ve dava konusu ihale sözleşmesinin tarafının ... İşletmeleri Kurumu olduğunu, müvekkilinin ise ... İşletmeleri Kurumundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olduğunu, davanın müvekkiline yöneltilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, ihale makamı olan müvekkilinin, işi bir bütün olarak ihale ettiğini, işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaa bulunmadığını, davacının iddia ve taleplerinde haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... Kurumu vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözülmesi gereken uyuşmazlık, davanın hangi tüzel kişiliğe karşı yöneltildiği ve taraf sıfatının kime ait olduğu noktalarındadır.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davalı taraf “... ... Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü” şeklinde gösterilmiştir. Dava dilekçesinin, “... Caddesi No: 12 ..., ...” adresine tebliğ edilmesi üzerine, ... İşletmeleri Kurumu vekili, davaya cevap dilekçesini sunmuştur.