muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5172, Karar No: 2021/5137, Tarih: 16.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/5172 E.  ,  2021/5137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 2. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.07.2019 tarih ve 2018/18 E. - 2019/314 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı Atlas Yayıncılık ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 15.06.2021 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılardan Atlas Yay. ve Tic. A.Ş. vekili Av. Serenay Akgül Sırer dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin önce Aslı Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş. tarafından düzenlenen, daha sonra da Türk Medya Yatırım San. ve Tic. A.Ş. ile telif sözleşmesi olarak yenilenen çerçeve sözleşmeyle çalışmaya başladığını, sözleşme dışında kalan ve tarafların sözlü olarak anlaştıkları program yapım sözleşmesi gereğince de SKYTÜRK TV'de 01.11.2009-30.04.2010 tarihleri arasında 26 haftada 52 bölüm "İşin İçinde" adlı, 01.11.2009-30.06.2010 tarihleri arasında da 35 haftada 35 bölüm "Sportmen" adlı programı hazırlayıp sunduğu, "Sportmen" programının dava dışı ...ile birlikte sunulduğunu, her program için bölüm başı ücret üzerinde anlaşıldığını, en geç yayın tarihinde muaccel olan telif ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla, 52 bölümden oluşan "İşin İçinde" programı için 30.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte 5.000.- TL, ihtarnameye konu faiz alacakları olarak da 08.05.2011 tarihinden işleyecek yasal faizle birlikte 1.000.- TL, 35 bölümden oluşan "Sportmen" programı için 30.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte 5.000.- TL ihtarnameye konu faiz alacakları olarak da 08.05.2012 tarihinden işleyecek yasal faizle birlikte 1.000.- TL olmak üzere FSEK 68. maddesi gereğince üç katı telif tazminatının tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiş; daha sonra müddeabihi 900.136,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı Atlas Yayıncılık ve Tic. A.Ş. vekili; davacının sunduğu programları sözlü anlaşma gereği yayınlandıklarını, yapılan sözlü anlaşmada kendisine bu iş için ayrıca ücret ödenmeyeceğinin kararlaştırıldığını, bu nedenle FSEK'nın 68. maddesi hükmünce izinsiz yayından dolayı talepte bulunulamayacağı, programların eser niteliğinde olmadığını, davacının yapımcı değil sadece sunucu olduğunu, belirtilen bölüm adetleri ve ücretlerin gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddi isemiştir.

Davalı ... Yatırım San. ve Tic. A.Ş. vekili; davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Yatırım San. ve Tic. A.Ş. vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; davacının talebinin eserlerin yapım ve sunuculuk bedellerine ilişkin olduğu, tespit olunan rayiçler üzerinden FSEK 68 uygulanmaksızın karar verilmesi gerektiğinden davacının davalı Atlas Yayıncılık ve Tic. A.Ş aleyhine açmış olduğu davanın kısmen kabulü ile; "Sportmen" adlı esere ilişkin 70.000.00 TL'nin 30.06.2010 tarihinden itibaren yürütülecek reeskont faizi ile birlikte, "İşin İçinde" adlı eser için 156.000.00.-TL'nin 30.05.2010 tarihinden itibaren yürütelecek reeskont faizi ile birlikte davalı Atlas Yayıncılık ve Tic. A.Ş.'den alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalı ...Ş hakkında açılan davanın vaki feragat nedeni ile HMK'nın 307 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı Atlas Yayıncılık ve Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Atlas Yayıncılık ve Tic. A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Atlas Yayıncılık ve Tic. A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 11.578,55 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Atlas Yayıncılık ve Tic A.Ş.'den alınmasına, 16.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1147, Karar No: 2014/21110, Tarih: 24.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1147 E.  ,  2014/21110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5346, Karar No: 2012/9024, Tarih: 10.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5346 E.  ,  2012/9024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden ... Köyü 1506 parselin kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili istemiyle 29.04.2003 tarihinde dava açıldığı ve bedelin tespiti için 24.09.2010 satış tarihli 1621 parsel sayılı taşınmazın emsal alındığı anlaşılmıştır. Dairemizin 07.12.2009 tarih 2009/9279 E-11480 K sayılı bozma ilamında irtifak hakkı kurulması amacıyla yapılan kamulaştırmalarda bedelin tespiti için; zemini arsa olarak kabul edilen dava konusu taşınmazın Kamulaştırma Yasasının kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tespiti ve bedelin tespitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak dördüncü fıkra gereğince her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek değerinin belirlenmesi gerektiği belirtilmiş ve mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş olduğu halde bozmadan sonra dava konusu taşınmazın bedelinin tespiti için emsal alınan 1621 parsel sayılı taşınmazın satış tarihinin 24.09.2010 olduğu ve dava tarihi olan 29.04.2003 tarihinden sonra satıldığı dikkate alınmaksızın bu emsale göre değerlendirme yapılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7993, Karar No: 2014/17786, Tarih: 17.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7993 E.  ,  2014/17786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) ANADOLU 8. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/11/2013

NUMARASI : 2013/179-2013/363

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/11/2013 tarih ve 2013/179-2013/363 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından yurtiçi mal taşımacılığı sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan yağ emtiasının davalıya ait ... plakalı araçla Tekirdağ'dan İstanbul'a taşınırken yolda araçla birlikte çalınması nedeniyle zarar meydana geldiğini, dava dışı sigortalısına 12/08/2009 tarihi itibariyle 57.646,00 TL tazminat ödediğini, halef sıfatıyla ödediği bedelin davalıdan rücuen tahsili için başlatılan icra takibina davalının haksız itirazı ile takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin hırsızlık olayında bir kusurunun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacı sigorta şirketinin dava dışı sigortalısı ile davalı arasında taşıma sözleşmesinin bulunduğu, davalının maliki, işleteni ve sürücüsü olduğu aracın, hamulesi ile birlikte çalındığı, davacı sigorta şirketinin 57.646,00 TL gerçek zararı dava dışı sigortalısına tazmin ettiği, yasal halefiyet hakkı şartlarının oluştuğu, davacı sigorta şirketinin 57.646,00 TL hasar bedelini 14/08/2009 tarihinde ödemiş olması nedeniyle 11/11/2009 icra takip tarihinde kadar %19 avans faiz oranı üzerinden 2.768,00 TL işlemiş faiz talep edebileceği gerekçesiyle istemle bağlı kalınarak davalının icra takibine yaptığı itirazın 57.646,00 TL asıl alacak, 2.670,00 TL işlemiş faiz yönünden iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, rücuen tazminat talebi için girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalı yanın icra takibine yaptığı itirazın süresinde olduğu Ümraniye 2. İcra Mahkemesi'nin 20.05.2010 tarih 2010-442 E 2010-462 K sayılı kararı ile sabit olduğuna göre, icra takibini durduran işbu itirazdan sonra davacı alacaklının itiraz süresinde değilmiş gibi icra dosyasında yapmış olduğu işlemlerin zamanaşımını kesen sebepler olarak değerlendirilmesi mümkün değildir. Bu nedenle icra takibi ile kesilen zamanaşımı süresinden sonra icra takibi ile dava tarihi arasında TTK'nun 737. maddesinde belirtilen 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gözününe alınarak davanın reddine karar vermek gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış davalı vekilin bu yöndeki temyiz itirazların kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek bulunmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2559, Karar No: 2014/4873, Tarih: 02.05.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/2559 E.  ,  2014/4873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/76604

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2013

NUMARASI : 2011/426 Esas, 2013/43 Karar

SUÇ : Zimmet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde Kayseri ve C..Elektrik T.A.Ş. muhasebe müdürü olan sanık Naim'in, aynı kurumda bütçe bilanço şefi olması yanında ayrı tüzel kişiliği bulunan E.. Tüketim Kooperatifi yönetim kurulunda da görev yapan sanık Haşim tarafından kooperatif üyesi şirket çalışanlarının yaptıkları gerçek harcama miktarından daha fazla miktarlarda düzenlenen kasa tahsil fişlerine dayalı tediye fişlerini imzalayarak ödemelerin bu şekilde yapılmasını ve bunun yanında yapılacak işlemlerde kullanmak üzere aldığı 900 TL tutarındaki avansın da Haşim'in yaptığı muhasebe hileleriyle mahsup veya ödeme işlemine tabi tutulmaksızın ilgisiz bir hesaba aktarılmasını sağlamak suretiyle her iki sanığın dayanışma içinde zincirleme nitelikli zimmet suçunu işledikleri anlaşılan olayda, Mahkemece lehe olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCK'nın 212. maddesindeki "sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur" biçimindeki düzenleme nedeniyle, sanıkların eylemlerinde sahtecilik suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması ve sahteciliğin varlığının kabulü halinde bu suçtan da mahkumiyet hükmü kurularak 765 sayılı TCK'nın 202/2, 80, 219/son ile 5237 sayılı TCK'nın 247/1-2, 43, 53, 204/2, 43, 53. maddeleri arasında karşılaştırma yapılıp lehe yasanın belirlenmesi gerektiği halde yanılgılı değerlendirme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 02/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9262, Karar No: 2013/729, Tarih: 04.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/9262 E.  ,  2013/729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tuzla As. Huk. Mah)

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., Aydınlı Köyü 6015 ada 12 parsel sayılı taşınmazın tapuda davalı adına kayıtlı olduğunu, 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılıp işlemin kesinleştiğini belirterek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, 5841 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 12/3. maddesi gereğince davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalıp nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman rejimi dışına çıkartılan taşınmazın, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, çekişmeli parselin kadastro tespitinin askı suretiyle ilânını takiben 5841 sayılı Yasanın 2'inci maddesi ile değişik 3402 sayılı Yasanın 12/3. maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş ise de, 5841 sayılı Yasanın 2. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen üçüncü tümcesinde yer alan “iddia ve taşınmazın niteliğine…” ibaresi Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 gün ve 2009/31-77 sayılı kararıyla iptal edilmiş olup, gerekçeli karar 23/07/2011 tarih ve 28003 sayılı Resmî Gazetede yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesinin sözü edilen iptal kararından sonra, “Kamu Malı” iddiasıyla açılan davalarda, 3402 sayılı Yasanın 12/3. maddesinin uygulama olanağı bulunup bulunmayacağı konusuna gelince; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 03.12.2008 gün ve Esas 2008/7-717, Karar 2008/722 sayılı kararında da değinildiği üzere en geniş anlamıyla “kamu malı” kavramı, Devletin veya kamu tüzel kişiliğine sahip idarelerin, kamu hizmetlerini ifa ederken kullandıkları ve yararlandıkları malları ifade etmektedir. 3402 sayılı Kadastro Yasasının 16. maddesinde “Kamu Malları” başlığı altında, kamunun ortak kullanımına veya bir kamu hizmetinin görülmesine ayrılan yerler hakkında ayrıntılı düzenlemeler bulunmakta, eş düzenlemelere 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi’nde (madde 641, 912) ve 4721 sayılı Türk Medenî Yasasında (madde 715, 999) yer verilmektedir. Keza, 3402 sayılı Yasanın 16/D maddesinde Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ormanlara da yer verilmiştir. Kamu malları üzerinde özel mülkiyet kurulamaz. Bunlar kamu hizmeti yönünden tahsis edildikleri yetkili idarece kamu malı olmaktan çıkarılmadıkları sürece temlik edilemez; kazandırıcı zamanaşımı yoluyla da edinilemezler. Kamu malı niteliği kazanmış bir taşınmaz özel mülkiyete konu olamayacağından tapuya bağlansa bile Mülga 743 Sayılı Türk Kanunu Medenisinin 931 ve Türk Medeni Yasasının 1023. maddeleri bu durumda uygulanmaz. (Y.H.G.K. 30.09.1981 gün, E: 1979/1-167, K: 1981/656, 03.12.2008 gün ve 2008/7-717-722). Bu sonuçlara bağlı olarak, Hukuk Genel Kurulu’nun 21.2.1990 gün ve 1989/1-700 Esas, 1990/101 Karar; 18.10.1989 gün 1989/1-419 Esas, 1989/528 Karar sayılı kararlarında da açıklandığı üzere; kamu malı niteliği taşıyan bir taşınmazın her nasılsa özel mülk olarak tapuya tescil edilmesi bir yolsuz tescil olup,

bu husus o yerin özde tescile tabi bulunmama (kamu malı olma) niteliğini değiştirmez (Y.H.G.K.’nun 26.02.2003 gün ve 2003/12-116 E., 2003/111 K.; 25.12.2002 gün ve 2002/12-1101 E., 2002/1113 K. sayılı kararları). Kamu malları özel mülkler gibi devir ve temlik edilemezler. Böyle durumlarda, iyiniyet veya tapu siciline güven ilkelerinin uygulama yeri de yoktur (Y.H.G.K.’nun 11.06.2003 gün ve 2003/13-414 E. ve 2003/410 K. sayılı Kararı).

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 08.05.1987 tarih 1986/3 Esas ve 1987/4 Karar sayılı ilamı da, 766 sayılı Tapulama Kanununun hak düşürücü süre ve kamu malına ilişkin 31 ve 35. maddeleriyle ilgili olup, içtihadı birleştirme kararı ile kamu mallarında hak düşürücü sürenin uygulanmayacağı kabul edilmiştir. 766 sayılı Yasanın 31 ve 35. maddelerine koşut düzenlemeler 3402 sayılı Kadastro Yasasının 12 ve 16. maddelerinde de yer aldığına göre, sözü edilen İçtihadı Birleştirme Kararı 3402 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde de uygulama olanağı bulacaktır.