muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/12082, Karar No: 2022/15301, Tarih: 28.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/12082 E.  ,  2022/15301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

A)Sanıklar ... ve ... hakkında 5464 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafisinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında 5464 sayılı yasanın 36. maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 43. maddesi uyarınca tayin olunan 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması esnasında sonuç cezanın 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanıklar müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam ... sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince halen uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ... hakkındaki hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "1000 ", "1250" ve "25000" ibarelerinin çıkartılarak yerlerine sırasıyla "5", "6" ve "120" ibarelerinin eklenmesi; sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "1000", "1250", "1041" ve 20.820" ibarelerinin çıkartılarak yerlerine sırasıyla "5", "6", "5" ve "100" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B)Sanıklar hakkında sahte fatura düzenleme ve tefecilik suçlarından ve sanık ... hakkında 5464 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

1-Sahte fatura düzenleme suçu yönünden,

B)Sanıklar hakkında sahte fatura düzenleme ve tefecilik suçlarından ve sanık ... hakkında 5464 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

1-Sahte fatura düzenleme suçu yönünden,

Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Tefecilik suçu yönünden;

a)Sanıkların, POS cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında, kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullanmaktan ibaret eylemlerinin, 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme suçunu oluşturduğu ve bu suçtanda hüküm kurulması karşısında, eylemin iki ayrı suç olarak nitelendirilmek suretiyle fazla ceza tayini yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- SanıK Asim Zibel hakkında 5464 sayılı Kanun'a aykırılık suçu yönünden,

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

a)Sanığın mahkûm olduğu cezanın 3 yılın altında bulunması nedeniyle erteleme kapsamında bulunduğu gözetilmeden, suç tarihinde 65 yaşından büyük olan ve ertelemeye engel sabıkası bulunmayan sanık hakkında ceza süresi göz önüne alınarak TCK'nin 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b) Sonuç cezanın 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

c)... ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin edilmesine karşın, yeterli gerekçe gösterilmeden adli para cezasının alt sınırdan orantısız şekilde uzaklaşılması suretiyle çelişkiye düşülmesi

Yasaya aykırı, sanıklar müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 28.09.2022 tarihinde Yargıtay Üyesi ...'ın 2-a bendinde yazılı bozma nedeni yönünden karşı oyu ve oyçokluğuyla diğer yönlerden oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Yasaya aykırı, sanıklar müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 28.09.2022 tarihinde Yargıtay Üyesi ...'ın 2-a bendinde yazılı bozma nedeni yönünden karşı oyu ve oyçokluğuyla diğer yönlerden oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Sanık hakkında sahte fatura düzenlemek ve tefecilik yapmak 5464 sayılı kanuna aykırılık suçlarından kamu davası açıldığı ve atılı suçlardan dolayı sanığın mahkumiyetine karar verildiği olayda ... çoğunluğun “sanığın POS cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında, kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullanmaktan ibaret eylemlerinin 5464 sayılı kanunun 36 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu ve bu suçtan hüküm kurulması karşısında eylemin iki ayrı suç olarak nitelendirilmek suretiyle fazla ceza tayini” yönündeki bozma görüşüne katılmak mümkün bulunmamıştır, zira;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununda ... içtima kuralının benimsenmesi nedeniyle "Kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza" söz konusu olup, bu husus Adalet Komisyonu raporunda da "Ceza hukukunun ... kurallarından birisi, 'Kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır.' şeklinde ifade edilmektedir. Bunun istisnaları, suçların içtimaı bölümünde belirlenmiştir. Bu istisnalar dışında, işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı cezaya hükmedilecektir. Böylece verilen her bir ceza, bağımsızlığını koruyacaktır." şeklinde ifade edilmiştir. Bu kuralın istisnalarına ise TCK’nın "Suçların içtimaı" bölümünde, 42 (bileşik suç), 43 (zincirleme suç) ve 44 (fikri içtima) maddelerinde yer verilmiştir. Suçun kanuni tanımı bağlamında fiil ya da hareketin doğal anlamda değil hukuki anlamda tekliği esas alınmak suretiyle fiil değerlendirilerek hukuki nitelendirilmeye gidilmelidir.

TCK'nin 241. maddesinde yazılı tefecilik suçu "Kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verme fiilinin tamamlanması ile oluşur. 5464 sayılı Kanun'un 36. maddesinde yazılı suç ise kendisine veya başkasına yarar sağlamak amacıyla gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi, nakit ödeme belgesi ya da alacak belgesi düzenlemek veya bu belgelerde ne surette olursa olsun tahrifat yapılması ile oluşacaktır.

Tefecilik suçu ve 5464 sayılı kanunun 36 maddesine aykırılık suçları birbirinden farklı ve bağımsız fiillerle işlenebilen suçlardır.

Tefecilik suçu ve 5464 sayılı kanunun 36 maddesine aykırılık suçları birbirinden farklı ve bağımsız fiillerle işlenebilen suçlardır.

Somut olayda kazanç elde etme amacıyla ödünç paranın sanık tarafından ödünç para verilen kişinin hakimiyet alanına aktarılması ile tefecilik suçu vücut bulmuştur. Tefecilik suçu yönünden ödünç verilen paranın geri dönüşünün garanti altına alınması bu suçtan bağımsızdır. Somut olayda sanık tefecilik suçuna konu kazanç elde etme amacıyla verdiği ödünç nakit paranın geri dönüşünü garanti altına almak amacıyla POS cihazı ile ödünç nakit para ödediği kişilerin kredi kartlarından çekim yapmak suretiyle gerçeğe aykırı harcama belgesi düzenlemek suretiyle tefecilik eyleminden ayrı ve bağımsız ikinci bir eylemde bulunmuştur ki bu eylem 5464 sayılı kanunun 36. Maddesine aykırılık suçunu da oluşturacaktır. Tefecilik suçu ve 5464 sayılı kanunun 36 maddesinde yazılı suçlar bileşik suç olmadığı gibi suç normu farklı ve birbirinden bağımsız olması nedeniyle ... norm genel norm ilişkisinden de söz edilemeyecektir. Kaldı ki farklı kasıtlar altında oluşan sanığın bir den fazla suç teşkil eden eylemlerine TCK 'nın 44 maddesinin uygulanma ... bulunmamaktadır. Yine olayda TCKnın 43 maddesininde uygulanma ... olmadığı gibi sanığın birbirinden bağımsız birden fazla suç teşkil eden eylemlerinin hukuki anlamda ... fiil olduğundan da söz edilemeyecektir.

Yargıtay ceza genel kurulunun son kararları da olayda tefecilik suçunun oluştuğu ve tefecilik suçundan ceza verilmesi gerektiği yönündedir.

Somut olayda sanık hakkında 213 sayılı Kanuna aykırılık, tefecilik ve 5464 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından dava açılmış olduğu ve bu suçlardan mahkumiyet kararı verildiği nazara alındığında ... çoğunluğun tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin 2-a nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2021/6573, Karar No: 2022/2780, Tarih: 22.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/6573 E.  ,  2022/2780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki dava konusu Sakarya İli, Arifiye İlçesi, Hanlıköy Mahallesi 519 parsel sayılı taşınmaza emsal incelemesi yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; fark bedelin ...'a ödenmesine ilişkin 6. paragrafında yazılı (iş bu karar kesinleştiğinde) kelimelerinin hükümden çıkarılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/816, Karar No: 2016/6310, Tarih: 15.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/816 E.  ,  2016/6310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuklar hakkında;

TCK'nın 142/1-a, 31/3, 168/1, 62, 50/1-a, 52/2-4 ve 152/1-a, 31/3, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet

Suça sürüklenen çocukların kamu malına zarar verme ve nitelikli hırsızlık suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Suça sürüklenen çocukların ... Anaokulu'na pencere demirlerini yukarı doğru eğip, pencereyi zorlayarak içeri girdikleri, okulun iç kapılarını ve camlarını kırdıkları, bir adet dizüstü bilgisayar, bir adet DVD oynatıcı ve üç adet hoparlörü çaldıkları, suça sürüklenen çocuk ...'ın annesinin çalınan DVD oynatıcısı ve kumandasını soruşturma aşamasında iade ettiği olayda, suça sürüklenen çocukların üzerlerine atılı kamu malına zarar verme ve nitelikli hırsızlık suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 15/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13566, Karar No: 2007/2765, Tarih: 26.02.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/13566 E.  ,  2007/2765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Ankara 16.İş Mahkemesi

Tarih               : 16.5.2006
Yargıtay — Esas No: 2008/284, Karar No: 2008/294, Tarih: 02.04.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/1-284 E.  ,  2008/294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17.12.2007

Taraflar arasındaki "Tapu iptali ve tescil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gaziantep Asliye 3.Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 09.06.2006 gün ve 2006/61 E- 2006/240 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 1.Hukuk Dairesinin 01.05.2007 gün ve 2007/3688-2007/4798 sayılı ilamı ile; (...Dava, tapu iptal ve tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; ..ada ..parsel sayılı taşınmaz davacı Belediye, ..ada .. parselin ise 4139/4289 payının diğer davalı adına kayıtlı iken 29.1.2003 tarih, 78 nolu Encümen kararına dayalı olarak sözkonusu taşınmazların trampa edildikleri görülmektedir.

Bilindiği üzere Belediye meclis ve Encümeni'nin görev ve yetkileri Belediye Kanunu ile belirlenmiştir. 5393 sayılı yasanın 18/3 maddesine göre "taşınmaz mal alımına, satımına, takasına (trampa) tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine..." Belediye Meclisi yetkili kılınmış, ayrıca aynı yasanın 34/g maddesinde de taşınmaz mal satımına, trampasına ve tahsisine ilişkin Meclis Kararlarını uygulamak yetkisinin Belediye Encümenine devredilebileceği düzenlemesine yer verilmiştir.

Kanunun açık hükmünden de anlaşılacağı üzere Belediye Encümeni'nin Belediye'ye ait taşınmaz malları doğrudan trampa yetkisi bulunmamaktadır. Öyleyse Belediye Meclis kararına dayanmayan Belediye Encümeninin yapmış olduğu tasarruf işleminin yasal olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir…) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN :  Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında gerektirici nedenlere ve özellikle; Hukuk Genel Kurulu’nun 11.07.2007 gün ve E:2007/14-446 K:2007/553 sayılı kararında da aynı ilke benimsendiğine göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 02.04.2008 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14082, Karar No: 2014/33013, Tarih: 27.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/14082 E.  ,  2014/33013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırklareli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2012/187-2014/80

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya 30.12.2008 tarihli PTT makbuzu ile 5500 TL borç gönderdiğini, bu paranın geri ödenmemesi üzerine davalı hakkında icra takibi yaptığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacı ile kardeş olduklarını, 3 yıl önce davacıya ev alırken para yardımında bulunduğunu, davacının 30.12.2008 tarihinde PTT kanalı ile gönderdiği paranın aldığı borcun geri ödenmesi olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, havale dekontu ile gönderilen paranın ne amaçla gönderildiği hususunda herhangi bir açıklama bulunmadığından, karz ilişkisini davacının yazılı delillerle ispat edemediği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, PTT makbuzu ile davalıya 5500 TL borç verdiğini, ancak ödenmediğini, yaptığı icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini belirterek bu davayı açmıştır. Davalı karz akdini kabul etmemiştir. Davacının, PTT makbuzu ile davalı hesabına 5500 TL ödeme yaptığı dosya içeriği ile sabit olduğu gibi bu husus taraflarında kabulündedir. Uyuşmazlık, gönderilen havale ile davalıya borç verildiği mi yoksa mevcut bir borcun ödenmesi amacıyla mı yapıldığı hakkındadır. Kural olarak 6. Maddesi HUMK 288 (HUMK 200) maddesi gereğince davacı karz akdini yasal delillerle kanıtlamalıdır. Davacı iddiasını ispat için PTT havalesine dayanmıştır. Havale bir ödeme vasıtasıdır. Bu nedenle havalenin mevcut bir borcun ödenmesi amacıyla yapıldığına dair karine vardır. Bu karinenin aksini davacı yasal delillerle kanıtlamalıdır. Davacı havale dışında iddiasını kanıtlayan tanık ve yemin deliline dayanmıştır. Mahkemece, davacının iddiasını kanıtlaması için tanıkları dinlenmeli, tanıklar davacının aleyhine beyanda bulundukları takdirde, davacının davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3131, Karar No: 2018/4187, Tarih: 17.10.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/3131 E.  ,  2018/4187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

S.S.ÇOCUK : ...

KATILANLAR : ..., ...

ZARAR GÖREN : ...

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk ...'in katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs eylemi için TCK'nun 82/1-e, 35/1-2,

29/1, 31/3, 62, 54. maddeleri gereğince 3 yıl 7 ay 10 gün hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ... müdafii, katılan ... vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'in katılan ...'i öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, bozma sebebi saklı kalmak kaydıyla yaş küçüklüğüne, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, suça sürüklenen çocuk müdafiinin sübuta, suç vasfına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, eksik soruşturma ile hüküm kurulduğuna ve sair hususlara, katılan vekilinin tahrik bulunmadığına ve sair hususlara yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; suç tarihinde katılan ...'un olay yeri yakınında karşılaştığı suça sürüklenen çocuk ...'ı kız arkadaşını rahatsız ettiği gerekçesiyle konuşmak için yanına çağırdığı ve yüzüne yumruk attığı, bunun üzerine suça sürüklenen çocuk ...'ın katılanı batına ve göğse nafiz olacak ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde birden çok kez bıçakladığı olayda, 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada meydana

../..

S/2

gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde alt sınırdan 13 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

2- Katılandan kaynaklanan ve suça sürüklenen çocuğa yönelen haksız tahrik oluşturan eylemlerin ulaştığı boyut dikkate alındığında TCK'nun 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında asgari düzeye yakın bir indirim yapılmasının yeterli olduğu nazara alınmadan, yazılı biçimde indirim uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

3- Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nun 31/3. maddesi ile 1/3 olan indirim oranı doğru belirlenmiş ise de, gerekçede ve hüküm fıkrasının ilgili paragrafında suça sürüklenen çocuğun "12-15 yaş aralığında" olduğunun belirtilmesi suretiyle karışıklığa yol açılması,

4- Katılan ...'in duruşmada kendisini vekil ile temsil ettirmesi karşısında lehine vekalet ücretine hükmolunması ve CMK'nun 324. maddesi uyarınca yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4- Katılan ...'in duruşmada kendisini vekil ile temsil ettirmesi karşısında lehine vekalet ücretine hükmolunması ve CMK'nun 324. maddesi uyarınca yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.