muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7557, Karar No: 2015/2934, Tarih: 11.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/7557 E.  ,  2015/2934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2012/661-2014/46

Davacı T.. E.. vekili Avukat Hasan tarafından, davalı T.. A.. aleyhine 12/12/2012 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, aidat alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 132 sayılı T.. E.. Kuruluş Kanunu'nun 11. maddesi gereğince, davalı kuruluşun ödemesi gereken 2010 yılına ait nisbi aidat borcundan kaynaklanan alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ise, davalı kuruluşun 2004 yılında özelleştirme kapsamına alındığını, artık 233 sayılı K.H.K. hükümlerine tabi olmadıklarını, aidat yükümlülüklerinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişiden rapor alınmış, raporda; davalı T.. A..'nin 2009 yılında 35.553.950,20 TL kâr açıkladığı, geçmiş yıl zararlarının 2009 yılı kârından mahsup edilmesiyle zarar devrettiğinden nispi aidat borcunun çıkmadığı belirtilmiş, bu rapora itibar edilerek davanın nispi aidat açısından reddine karar verilmiştir.

132 sayılı T.. E.. Kuruluş Kanunu'nun "Gelirleri" başlıklı 11. maddesinin B) bendinde; "T.. E..nün çalışma konuları ile ilgili oldukları veya çalışmalarından doğrudan doğruya yahut dolayısıyla faydalandıkları ilgili Bakanlıklarca T.. E..'nün mütalaası alınarak tespit edilen 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi teşekkül, müessese ve ortaklıklarla, Bakanlıkların teftiş ve denetlemesi altındaki birlik, kurum ve ofislerin her yıl bütçelerine koyacakları (5.000) lira maktu aidat ile bir evvelki yılın bilançosuna göre tahakkuk eden safi kârlarının binde birine tekabül eden nisbi aidatlar" denilmektedir. Söz konusu düzenlemede bir önceki yılın bilançosuna göre tahakkuk eden safi kârın binde birine tekabül eden nisbi aidat ödeneceği belirtilmiş, önceki yılların zararlarının kârdan mahsup edilerek safi kârın bulunması halinde nisbi aidat ödeneceği hususu belirtilmemiştir.

Somut olayda; davacı, yukarıda açıklanan yasal düzenleme uyarınca davalı 2009 yılı bilançosuna göre kâr elde etmiş olup 2010 yılı aidat borcu için safi kârının binde birine tekabül eden nisbi aidat ödemekle yükümlüdür. Şu halde davacının 2010 yılına ait nisbi aidat alacağının hesaplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu verilen bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın nispi aidat alacağı açısından reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine 11/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19290, Karar No: 2011/6384, Tarih: 04.05.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/19290 E.  ,  2011/6384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hükmün esasını oluşturan kısa karar ile gerekçeli kararda farklı yasa maddelerinin uygulanması ve kısa kararda hapis cezası 5 ay, gerekçeli kararda 6 ay olarak belirlenmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

2-Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi gereğince sanık ...’nun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 04/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6981, Karar No: 2010/6499, Tarih: 07.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/6981 E.  ,  2010/6499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan ... A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava iş kazası sonucu sürekli işgöremezliğe uğrayan davacı işçinin maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminat isteminin tümüyle manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bu tür davalarda, tazminat miktarı, işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük brüt geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise, 60 yaşa kadar yıllık olarak % 10 artırılıp % 10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşından sonrada bakiye ömrü kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yönteme başvurulmadan, her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, açıklanan tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin yaşlılık aylığı almaya veya işçinin yaşı ve oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunması durumunda da zarar hesabında pasif dönemin hesaba dahil edilmesi gerekir. İş kazası sonucu malul kalan işçinin aynı işinde çalışmaya devam etse dahi diğer işçilerden daha fazla çaba harcayacağı asıldır. 60 yaşından sonra elde edeceği yaşlılık aylığını da diğer işçilerden daha fazla çaba harcayarak elde edeceğinden yaşlılık aylığını aldığı dönemde de devam edecek olan maluliyeti nedeniyle zarara uğramadığı düşünülemez. Kaldı ki, sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta tamamen uzun vadedeki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır. Bu nedenlerle pasif döneminde zarar hesabına dahil edilmesi ve 60 yaştan sonra bakiye ömrüne kadar (pasif dönemde), net asgari ücret esas alınarak hesap yapılması gerekir.

Mahkemenin davacının zarar hesabında pasif döneminde hesaba dahil edileceğine ilişkin kabulü yerindedir. Ancak hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda pasif dönem zararının net asgari ücret üzerinden yapılması gerekirken emeklilik geliri esas alınmak suretiyle hesaplama yapıldığı görülmektedir.

Mahkemenin davacının zarar hesabında pasif döneminde hesaba dahil edileceğine ilişkin kabulü yerindedir. Ancak hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda pasif dönem zararının net asgari ücret üzerinden yapılması gerekirken emeklilik geliri esas alınmak suretiyle hesaplama yapıldığı görülmektedir.

Hal böyle olunca hesap raporunun hükme dayanak alınacak nitelikte olduğundan söz edilemez.

Yapılacak iş;Hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler nazara alınarak yukarıda açıklanan esaslara göre bilirkişiye zarar hesabı yaptırılarak sonucuna göre karar vermektir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı .... ye iadesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6637, Karar No: 2016/13503, Tarih: 28.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6637 E.  ,  2016/13503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine ;temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü :

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; müvekkili dağıtım şirketinin, davalı abone adına düzenlediği faturalarda yer alan,kayıp-kaçak vb. bedelleri ilgili mevzuat çerçevesinde aboneye yansıttığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek,davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb.bedellerin davalıya iadesine yönelik verilen ... Tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin

...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4204, Karar No: 2008/321, Tarih: 24.01.2008

**9. Ceza Dairesi         2007/4204 E.  ,  2008/321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Karar Tarihi :

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Lehe kabul edilerek uygulanan 765 sayılı TCK.nun 455/2.maddesinde ağır para cezasının üst sınırının gösterilmemiş olması nedeniyle suç tarihi itibarıyla 765 sayılı TCK.nun 19.maddesine göre belirlenen ağır para cezasının alt ve üst sınırları arasında olacak şekilde takdiren ve teşdiden 18.000 YTL adli para cezası tayininde usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak olunmamış, hürriyeti bağlayıcı cezanın para cezasına çevrilmesi sırasında suç tarihi itibarıyla bir gün karşılığı adli para cezasının 6 YTL'den az olamayacağı gözetilmeyerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 24.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1886, Karar No: 2025/1668, Tarih: 04.03.2025

**8. Ceza Dairesi         2023/1886 E.  ,  2025/1668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/329 E., 2022/998 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı, katılan Bakanlık vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Sanık hakkında tehdit suçundan karar verilmesine yer olmadığı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 223. maddesinde düzenlenen karar türlerinden olmadığı, bu nedenle aynı Kanun'un 286. maddesi uyarınca temyiz incelemesine konu edilemeyeceği anlaşıldığından, dosyanın bu suç yönünden kurulan karar bakımından incelenmeksizin mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.İlk Derece Mahkemesi Kararı

Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2019 tarih ve 2018/907 Esas, 2019/800 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, sanık hakkında mağdur ...'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 3-a-f, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 14 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık hakkında katılan ...' ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 3-a, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf Mahkemesi Kararı

Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 21.06.2022 tarih ve 2021/329 Esas, 2022/998 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen karar verilmesine yer olmadığına yönelik karara karşı istinaf başvurusunun esastan reddine , sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi uyarınca ayrı ayrı kaldırılması ile sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanunun 109/2, 3-a,f, 43/2 delaletiyle 43/1, 53. Maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz sebepleri; hürriyeti kısıtlama suçunun mağdur sayısınca oluştuğunun kabulü gerekirken zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının usul ve esas yönünden kanuna aykırı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz sebepleri; hürriyeti kısıtlama suçunun mağdur sayısınca oluştuğunun kabulü gerekirken zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının usul ve esas yönünden kanuna aykırı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

2.Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri; istinaf mahkemesince verilen kararın hukuka aykırı olduğuna, ayrıca silahla tehdit suçunun da oluştuğu sabit olup bu suçtan hüküm kurulmamasının hukuka aykırı olduğuna, kararların bozulması gerektiğine ilişkindir.

3.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıkta suç işleme kastı bulunmadığına, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine, takdiri indirim uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Sanık hakkında tehdit suçundan karar verilmesine yer olmadığı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 223. maddesinde düzenlenen karar türlerinden olmadığı, bu nedenle aynı Kanun'un 286. maddesi uyarınca temyiz incelemesine konu edilemeyeceği anlaşıldığından, bu suç yönünden kurulan karar bakımından incelenmeksizin mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

2.Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın olay tarihinde boşanmış olduğu eski eşi olan mağdur ...' nın yaşadığı ikamete geldiği, balkondan içeri girip mağdur ... ile evde bulunan mağdur ...' ye bıçak teşhiri altında tehdit içeren sözler söylediği, akşama kadar mağdurları hiçbir yere bırakmayacağını söyleyerek telefonlarını aldığı, ellerini ve ayaklarını bağlayarak mağdurların hürriyetlerini kısıtladığı somut olayda, sanığın eyleminin her bir mağdura karşı bıçak tehdidi altında mağdurların ayrı ayrı el ve ayaklarının bağlanması suretiyle işlenmesi nedeniyle mağdur sayısınca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek uygulama yeri olmadığı halde zincirleme suç hükümleri tatbik edilerek yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A.Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünün birinci bendinde açıklandığı üzere, sanık hakkında tehdit suçundan kurulan karar verilmesine yer olmadığı kararının temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, söz konusu suç bakımından dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B.Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden,

III. KARAR

A.Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünün birinci bendinde açıklandığı üzere, sanık hakkında tehdit suçundan kurulan karar verilmesine yer olmadığı kararının temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, söz konusu suç bakımından dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B.Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünde (B-2) bendinde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 21.06.2022 tarih ve 2021/329 Esas, 2022/998 Karar sayılı kararına yönelik, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı, katılan Bakanlık vekili ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. Maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2025 tarihinde karar verildi.