muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/355, Karar No: 2023/765, Tarih: 20.02.2023

Hükmü yer almaktadır.

7. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulmasına ilişkin yenileme nedeninde belirtilen delil kavramının; ceza muhakemesinin konusu olan olayda maddi gerçeğe ulaşmak amacıyla kullanılan ispat aracı olup, ceza muhakemesi hukukunda delil serbestisi ilkesi gereği akılcı ve gerçekçi olmak, hukuka aykırı bulunmamak şartıyla sunulan beyan ve belgeler, olay kavramının ise; doğrudan doğruya veya dolayısıyla muhakeme hukuku içinde ispat vasıtası olarak kabul edilen, diğer bir anlatımla doğrudan veya dolaylı olarak ispat aracı olarak kullanılabilecek ve yargılama sonucunu etkileyecek olan olgular olarak tanımlanabileceği, olay veya delillerin yeni olmasının yanında, yargılamanın yenilenmesi kurumu, kesin hükme karşı öngörülen olağanüstü yasa yolları arasında yer aldığından, bu yola başvurulabilmesi için ortaya konulan gerekçelerin, yeniden yargılamaya başlanmasını gerektirecek nitelik, önem ve ciddiyete sahip olmasının gerektiği; yargılamanın yenilenmesi dilekçesinde Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin 13.08.2021 tarihli raporunda yer verilen hususlara dayanılmış ise de; İstanbul Anadolu 10. İcra Hukuk Mahkemesinin 10.08.2022 tarihli ve 2016/50 Esas, 2022/568 Karar sayılı dosyasına ilişkin gerekçeli kararın UYAP üzerinden incelenmesinde; "ATK bilirkişi raporuna davalı tarafça itiraz edildiğinden bu defa dosya davalı /alacaklı talebi gereği Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi öğretim görevlilerinden oluşan grafoloji bilirkişi heyetine tevdi edilmiş ve grafoloji bilirkişi heyetince düzenlenen 24.03.2022 tarihli bilirkişi raporunda ".. Belgedeki imzaların Arzum Ergin eli ürünü olmadığı belirtilmiştir" denilerek, imzaya itirazın kabulü ile İstanbul Anadolu 16. İcra Müdürlüğünün 2016/1408 Esas sayılı dosyası kapsamında yapılan icra takibinin durdurulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, kanun yararına bozma istemindeki düşünce yerinde görülmediğinden reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12084, Karar No: 2012/1064, Tarih: 30.01.2012

4. Hukuk Dairesi 2010/12084 E., 2012/1064 K.

**4. Hukuk Dairesi 2010/12084 E., 2012/1064 K.**

**- İNTERNET ÜZERİNDEN HAKARET

- KİŞİLİK HAKLARINA SALDIRI

- MANEVİ TAZİMNAT**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 432 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı T…

…. A…

…… vekili Avukat R…

….. A…

…… tarafından, davalılar O…

….. B…

…… vd. aleyhine 30/03/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/06/2010 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı H…

…. B…

…… vekili taraflarından süresinde olduğu anlaşılan davacının temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, davalıların www.h..........com, www.c..........org, www.c...........net ve www.o.........org isimli sitelerde fotoğraflarının da kullanılmak sureti ile kişilik haklarına saldırıldığını, hakaret ve iftiralarda bulunulduğunu ileri sürerek manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Yerel mahkemece, davalı H…

…. B…

…… yönünden istem kısmen kabul edilmiş, diğer davalı O…

…… B…

…….. yönünden reddedilmiş; karar, davacı ve davalı H…

…. B…

…… tarafından temyiz olunmuştur.

1- Davalı H…

…. B…

…… 'nın temyizi yönünden; ilam, temyiz eden tarafa 17/09/2010 gününde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise 26/10/2010 tarihinde verilmiştir. HUMK'nun 432/1. maddesi uyarınca temyiz süresi onbeş gündür. Kararın tebliğ tarihi ile temyiz edildiği gün gözetildiğinde onbeş günlük yasal süresinin geçtiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle davalı H... B...'nın temyiz dilekçesinin REDDİNE

2- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı ka­

­nıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özel­

­likle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsiz­

­lik görülmemesine göre davacı T…

……'ın davalılardan H…

…. B…

…… ya yönelik yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddine

3- Davacının davalı O…

….. B…

….. ya yönelik temyizine gelince;

Herkesin düşünce, vicdan ve din özgürlüğüne hakkı vardır. Bir kimsenin din ya da inançlarını açığa vurma veya vurmama özgürlüğü de bu kapsamda değerlendirilmektedir. Hiç kimse, din ya da başka inançları gerekçesiyle herhangi bir bir kimse tarafından ayrımcılığa tabi tutulamaz, aşağılanamaz ve hedef gösterilemez. İnsanlar arasında din ya da inançları gerekçeleriyle ayrım gözeterek onları aşağılamak veya hedef göstermek insan onuruna saygısızlık olduğu gibi kişilik haklarına da saldırı oluşturmaktadır. Kişilerin benimsediği din veya inancı nedeniyle kişilik haklarının saldırıya uğrayıp uğramadığı her somut olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda; davalıya ait www.o........com isimli sitede Sebataycılık tanımlanmış ve bu kişilerin yahudiler tarafından resmi olarak bu dine kabul edilmedikleri, müslümanlar tarafından da kafir addedildikleri belirtildikten sonra www.o.........org sitesinde E…

…. A…

Davaya konu olayda; davalıya ait www.o........com isimli sitede Sebataycılık tanımlanmış ve bu kişilerin yahudiler tarafından resmi olarak bu dine kabul edilmedikleri, müslümanlar tarafından da kafir addedildikleri belirtildikten sonra www.o.........org sitesinde E…

…. A…

……. tarafından Adalet Bakanlığı ve Devlet Bakanlığına gönderilen dilekçelerden söz edilirken gerekmediği halde "s…

…… T…

……. A…

…….'in kızı" ifadesi kullanılarak davacı yayın konusu ile ilgisiz bir biçimde eleştirilmiştir. Davalının bu sözleri davacıyı hedef gösterme, aşağılama ve ayrımcılık amaçlıdır. Bu bölümde yazılan ifadeler bu yönüyle hukuka aykırı olup davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, kişilik haklarına saldırıdan dolayı davacı yararına uygun bir manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda 1 nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı H…

…. B…

……'nın temyiz dilekçesinin reddine, 2 nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı T…

……'ın H…

….'ya yönelik temyiz takibinin reddine, 3 nolu bentte gösterilen nedenlerle davacının davalı O…

…..'a yönelik temyiz takibinin kabulüyle kararın BOZULMASINA, ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istek halinde geri verilmesine 30/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8432, Karar No: 2018/5846, Tarih: 26.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/8432 E.  ,  2018/5846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında 2006, 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan; beraat

2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan; mahkumiyet

Sanık hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan; mahkumiyet

A-Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin katılan vekilinin; 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, suç konusu faturaları düzenleyen şirketin yetkili temsilcisi olduğunu, üç ayrı yerde iş yeri ve şubelerinin bulunduğunu, suç tarihlerinde alış veriş ya da hizmet karşılığı olmaksızın fatura düzenlemediğini, verdiği tüm beyannamelerin doğru olduğunu, tüm faturaların gerçek satış faturası olduğunu savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturalardan 2007 takvim yılına ilişkin olanların dosya içinde bulunmadığı; 2008 ve 2009 takvim yılına ilişkin olanların ise duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; öncelikle sanığın 2007 takvim yılında düzenlediği faturaları kullanan mükellefler tespit edilip suça konu faturaların temin edilmesi, daha sonra sanığın 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise,  dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

c) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre de;

Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA,

C-Sanık hakkında defter ve belge gizleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA,

C-Sanık hakkında defter ve belge gizleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

213 sayılı Kanun'un 139. maddesine göre vergi incelemesinin işyerinde yapılması gerektiği, ticari faaliyetine devam ettiği anlaşılan sanığa vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın 18/03/2009, 03/04/2009 ve 06/05/2009 tarihlerinde sanığın iş yerinde ve bizzat kendisine tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; hesapların dairede incelenmesine imkan veren Kanun'un 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.06.2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı E: 2018/3390, K: 2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizle açıkladığımız karşı oyda gösterildiği üzere;

KARŞI OY

Sanık ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı E: 2018/3390, K: 2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizle açıkladığımız karşı oyda gösterildiği üzere;

213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359 maddesindeki “Kaçakçılık suçu”, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunda düzenlenen sahtecilik suçundan tamamen ayrı olarak özel düzenlenmiş “vergi kaçakçılığı” suç tipidir. 2018/3390 esas sayılı kararda ayrıntılı açıkladığımız üzere, 213 sayılı Vergi Usul Kanunundaki vergi kaçakçılığı suçu birden çok aşaması olan, çoğu zaman Resmi Kurumlar dan alınmış, 213 sayılı Vergi Usul Kanunda sayılan, fiziki ve şekil şartlarının tam olan belgelerin içeriğinin gerçeğini yansıtmadan yanıltıcı bilgilerle Kamunun aleyhine kendi menfaatlerine yönelik hileli davranışlarla vergi kaçakçılığı suçu gerçekleşmektedir. Suçun maddi konusu fatura değildir. Burada tanımlanan sahtecilikten anlaşılması gereken “içerik sahteciliği”dir. 2018/3390 esas sayılı kararda açıkladığımız üzere Vergi Usul Kanunununa göre tutulan veya düzenlenen saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeleri sahte olarak düzenleme, kullanma, gizleme, değiştirme suçlarında; sanıklardan ele geçen faturanın gerçek bir ticari ilişkiye dayanmaması halinde bu kanuna göre içerik bakımından sahte belge olarak değerlendirilmektedir. Bu kapsamda Faturanın taraflar arasında daha önce herhangi bir satım, hizmet veya sözleşmelerinden doğan hukuki bir ilişkinin varlığı şarttır. Buna göre fatura ve diğer belgelerin içerik sahteciliğinin incelemesi için şekli ve fiziki bir inceleme yeterli değildir, belge içeriğinin gerçeği yansıtıp yansıtmadığı Ceza hukuku yargılamasındaki delillendirme metodları ve Vergi Usul Kanunu çerçevesinde muhasebe bilgileri ile belge içeriğinin içeriğin sahte olup olmadığı anlaşılabilir. 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359. maddesine göre suçun gerçekleşmesi için belge aslının veya onaylı suretinin dosya içinde olması veya olmaması suçun sübutu için tek başına etkili değildir. Belge aslının veya suretinin aranmasının önemli olmadığı böyle bir durumda da belge aslını veya suretini aramak belgeleri kaybeden, ibraz etmeyen veya gizleyen şahıslar açısından 213 sayılı Vergi Usul Kanun 359/b maddesinde tanımlanın suçun hiç bir şekilde cezalandırılamıyacağı anlamına gelir ve bu maddeye göre cezalandırılması gereken sanıkları daha az cezası olan defter ve belgeyi ibraz etmeme suçuna yönlendirme sonucu doğuracaktır.

Bu sebeplerle sayın çoğunluğun 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/b maddesinde düzenlenen “vergi kaçakçılığı “suçlarında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 227.mad.3.f ile 230 maddelerinde öngörülen “faturanın şekil

şartlarını” taşıyıp taşımadıklarının tesbiti için fatura asıllarının veya onaylı suretlerinin dosya içinde bulunmasının zorunlu olduğu görüşüne ve fatura bulunamadığı durumlarda sanığın üzerine atılı suçun oluşmadığı görüşüne katılmıyorum.26.06.2018
Yargıtay — Esas No: 2016/33122, Karar No: 2016/29014, Tarih: 22.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/33122 E.  ,  2016/29014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; "Bölge adliye mahkemelerinin. 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, mülga 1086 sayılı Kanun'un temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme. usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davacı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

3-Davacı tarafın hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24610, Karar No: 2021/22051, Tarih: 20.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/24610 E.  ,  2021/22051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın olay günü market camının kırılması nedeni ile işlem yapılmak üzere emniyet aracının nezaret kısmına alındığı, olay yerinde olayın müştekisi beklenirken sanığın arabadan bağırarak sigara içmek istediğini beyan etmesi üzerine görevli polis memurlarının o an için bunun mümkün olmadığını daha sonra içebileceğini söylemeleri üzerine sanığın katılan ve müştekiye yönelik araç içerisinden araca vurarak "ulan siz kimsiniz, bana sigara içtirmiyorsunuz, beni buraya kapatıyorsunuz, beni tanımıyorsunuz, bana ... derler" şeklinde sözler söylediği, Evliya Çelebi Devlet Hastanesi ek bina acil önünde rapor almak için araçtan indirildiğinde de katılan ...'in üzerine atlayarak yüzüne tokat attığı, sanığın zor kullanılmak suretiyle yere yatırılarak kelepçe takıldığı ve bu esnada saldırgan hareketlerine devam etmesi nedeniyle aracın nezarethane kısmına alındığı şeklindeki kabule göre, sanığın eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek, kasten yaralama suçundan beraatine karar verilmesi,

2-Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdinde ki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Yargılamaya konu olayda, sanığın katılanlara ve müştekiye yönelik sarfettiği kabul edilen sözlerin, nezaket dışı ve kaba söz niteliğinde olduğu ve sanığın katılan ...’e tokat atması şeklindeki eyleminin hakaret suçunun unsuru olmadığı anlaşılmakla; hakaret suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden;sanığın beraati yerine, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yargılamaya konu olayda, sanığın katılanlara ve müştekiye yönelik sarfettiği kabul edilen sözlerin, nezaket dışı ve kaba söz niteliğinde olduğu ve sanığın katılan ...’e tokat atması şeklindeki eyleminin hakaret suçunun unsuru olmadığı anlaşılmakla; hakaret suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden;sanığın beraati yerine, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/ hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.