muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12526, Karar No: 2011/19267, Tarih: 29.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/12526 E.  ,  2011/19267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19. Maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ve Hazine vekili yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19. Maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ve Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere göre, dava konusu taşınmazın bedelinin tesbiti ile mülkiyeti ihtilaflı olduğundan üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Hazine vekilinin temyizine gelince;

1-Hazine yasal hakkını kullanarak dava konusu taşınmazın niteliği konusunda süresinde itirazda bulunmuştur. Açıklanan nedenle davasının reddine karar verilmesi ve aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi,

2-Davacı ... harçtan muaf olmadığı halde muaf kabul edilerek harç alınmasına yer olmadığına dair hüküm kurulması,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

A)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin son paragrafına kadar olan bölümünün tümüyle çıkartılmasına,

B)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin harca ilişkin bölümünün çıkartılmasına, yerine (Davacı idare harçtan muaf olmadığından alınması gereken 17,15-TL başvurma harcı ile 18,40-TL karar ve ilam harcı olmak üzere toplam 35,55-TL harcın davacı idareden alınarak Hazineye irad kaydına) ibaresinin yazılmasına, (Karardan sonra tahsil edildiğinden tahsiline yer olmadığına,)

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5647, Karar No: 2018/4976, Tarih: 05.07.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5647 E.  ,  2018/4976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (iki kez) mahkumiyetine dair Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.05.2017 gün ve 2016/142 Esas, 2017/175 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 07.11.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 21.09.2017 gün ve 2017/1736 Esas, 2017/1762 Karar sayılı istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8292, Karar No: 2011/1340, Tarih: 08.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8292 E.  ,  2011/1340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.03.2009 tarih ve 2007/154-2009/103 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların üretimini yaptıkları kombinin elektrik tesisatında meydana gelen arıza nedeniyle çıkan yangın sonucu müvekkiline sigortalı işyerinde meydana gelen hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, 29.638,95 YTL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilleri ayrı ayrı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, meydana gelen yangının kombinin arızasından değil dış kaynaklı elektrik arızasından meydana geldiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16441, Karar No: 2007/15727, Tarih: 12.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/16441 E.  ,  2007/15727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir İcra Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 12.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19388, Karar No: 2014/14832, Tarih: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19388 E.  ,  2014/14832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dairemizce de benimsenen HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1209, Karar No: 2015/10782, Tarih: 14.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/1209 E.  ,  2015/10782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı işyerinde 1985-1999 yılları arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmişse de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Nitekim davacıya ait kimi çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Bunun dışında davacının, kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Yapılacak iş; davalı işyeri kamu kuruluşu olduğundan, davacının, anılan çalışmalarının, gerçekten olup olmadığını davalı kamu kuruluşunun kayıt ve ücret bordrolarından saptamak, imzalı ücret bordrolarını, işçiyle imzalanan hizmet akdini, işe başlatılmasına ilişkin makam olurunu, işyeri şahsi sicil dosyasını getirtmek, bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini, ücretin nasıl ödendiğini araştırmak, ancak davalının ücret ödemesine ilişkin belgelerin bulunmaması ile ilgili haklı nedeninin olması halinde iddianın tanık sözleri ile ortaya konulabileceğinden, işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerini dinleyerek bir sonucuna göre bir karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde tanık anlatımlarına dayanılarak eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...'na iadesine, 14/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2039, Karar No: 2015/5975, Tarih: 07.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2039 E.  ,  2015/5975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/143976

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 26/02/2014, 2013/79 (E) ve 2014/40 (K)

SUÇ : Canavarca hisle ve yakarak öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık Ayhan'ın yüzüne karşı 26.02.2014 tarihinde verilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 27.07.2014 havale tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği anlaşıldığından, yasal süresinden sonraki temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Ayhan ve Ekrem'in maktul Turan'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık Ekrem ve müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa, kabule ve dosya kapsamına göre maktul ile sanıkların metruk bir binada birlikte yaşadıkları, olay günü kaldıkları binada beraberce maktulun alkol, sanıkların ise kolonya içip tiner çektikleri, herhangi bir tartışma olmaksızın ölen Turan'ın sanıkların ana ve bacısına ısrarla küfür edip bir süre sonra alkol etkisiyle sızdığı,

sanıkların birlikte Turan'ın el ve ayaklarını bağlayarak iple boğmaya çalıştıkları, bir süre uğraştıktan sonra ölmediğini görünce maktulun üzerine ve yattığı yere kolonya döküp ateşe verdikleri, maktul Turan'ın yanık ve karbonmonoksit zehirlenmesi sonucu hayatını kaybettiği olayda;

A-Sanıkların eylemlerine uyan TCK'nun 82/1-b maddesi uyarınca canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme suçundan cezalandırılmaları ile yetinilmesi gerekirken, somut olayda öldürmenin genel tehlike yaratmak suretiyle yakarak işlenmesi halinin gerçekleşmediği gözetilmeden uygulanma koşulları bulunmayan TCK'nun 82/1-c maddesinin tatbikine karar verilmesi,

B-Maktulün kendilerine ısrarla küfür etmesinin yarattığı öfke ile suçu işleyen sanıkların cezasından haksız tahrik nedeniyle asgari oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, "küfretme eyleminin sanıklar lehine haksız tahrik olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde uygulama yapılması

C-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması

Yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiş sanık Ekrem ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 07/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8848, Karar No: 2024/11783, Tarih: 26.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/8848 E.  ,  2024/11783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2729 E., 2023/459 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kaman Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2017/108 E., 2020/294 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacılar vekili tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin murisi ...'un davalı şirkette elektrik işçisi olarak çalıştığını, 27.05.2013 tarihinde Silopi'de iş kazası geçirerek vefat ettiğini, müteveffanın durup dinlenmeden ve çok ağır şartlarda çalıştırıldığını, bu durumun ise iş kazasının gerçekleşmesine neden olduğunu, müteveffanın soğutma kulesine plastik malzemelerin montajını yaptığı esnada yapıştırıcı maddeyi solumak zorunda kalması nedeniyle etkilendiğini ve baş dönmesi şikayetiyle revire gittiğini, daha sonra hastaneye sevk edilen müteveffanın hastanede hayatını kaybettiğini, davacıların müteveffanın yasal mirasçıları olduğunu, bu iş kazası nedeniyle davacıların çok derin ve onarılması imkansız acılar yaşadıklarını ileri sürerek maddi ve manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle: dava konusu edilen tüm alacak ve tazminat taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, davalı şirketin işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili tüm önlemleri aldığını, gerekli araç ve gereçleri bulundurduğunu, denetim ve gözetim yükümlülüğünü, işçiyi bilgilendirme ve eğitim verme sorumluluğunu yerine getirdiğini, ... işçinin vefatının kalp krizi nedeniyle gerçekleştiğini, işçiye verilen işin niteliği gereği böyle bir rahatsızlığa sebebiyet vermeyeceğini, ölümün kimyasal, radyoaktif, biyolojik maddelerden kaynaklanmadığını, kaldı ki hiçbir surette bu maddelere korumasız olarak maruz bırakılmadığını, alışma esnasında maruz kalabileceği istisnai hallerde kullanılmak üzere kişisel koruyucu donanımların işçiye tesis edildiğini, bu ekipmanları kullanmasının sağlandığını, kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... 'e otopsi işlemi yapılmadığından kesin ölüm nedeninin söylenemeyeceği, ancak olayın gelişimi, kişinin yaşı, cinsiyeti, tanık beyanları ve hastane kayıtları itibariyle, kişinin ölümünün kalp krizinden olduğu kanaatini kuvvetlendirdiği, bu klinik tablonun genelde 50 yaş altı, sigara kullanımı, aile öyküsü olan, daha önceden herhangi bir sağlık şikayeti olmayan erkeklerde görülmekte olduğu, genellikle yapılmakta olan efordan bağımsız olarak, ani gelişen, dakikalar içinde hızla kötüleşen göğüs ağrısını takiben fenalaşma hissi, genel durum bozukluğunu takiben tıbbi müdahale yapılsa dahi sonuç alınamayarak hastanın kaybı ile sonuçlanan bir klinik tablo olduğu, önceden yapılacak en ileri kardiyovasküler tetkiklerle bile tespit edilemeyen bir vasıfta olduğu, müteveffaya işe başlarken yapılan tıbbi değerlendirmelerin yeterli detayları ve tetkikleri içerdiği, ileri tetkik ve tedavi için yönlendirme yapılmasının gerekli olmadığı, müteveffanın kimyasallara maruz kaldığına ve bu durumun müteveffayı ölüme götüren tabloya etki ettiğine dair delilin bulunmadığını, ayrıca uçucu-yapıştırıcı madde solunması ile bağlı ani kalp krizi klinikliği arasında gösterilmiş tıbbi ve bilimsel veri bulunmadığı, tüm bu hususlar karşısında, ...'un geçirmiş olduğu tıbbi rahatsızlığın, önceden yapılacak tıbbi değerlendirmelerle tespit edilemeyecek bir durum olduğu ve yapılan iş ile arasında illiyet bağı bulunmadığı, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre, müteveffanın, vücudunda bünyevi şartlara bağlı gelişen sağlık sorunu sebebiyle vefat ettiği, müteveffanın ölümünde iş yerindeki çalışma koşullarının etkisinin tespit edilemediği, olayın meydana gelmesinde davalı işverenin, illiyet bağı oluşturacak, müteveffanın geçirdiği iş kazasına sebebiyet verecek doğrudan ve dolaylı herhangi bir eylemi ya da ihmalinin olmadığı, davalı işverenin alabileceği herhangi bir önlemin bulunmadığı, dolayısıyla davalı işverene atfı kabil kusurun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; müteveffanın durup dinlenmeden ve çok ağır şartlarda çalıştırıldığını, davalı işverenliğe ait Silopi’deki şantiyede, soğutma kulesine plastik malzemelerin montajını yaptığı esnada yapıştırıcı maddeyi solumak zorunda kalması nedeniyle etkilendiği ve baş dönmesi şikayetiyle revire gittiğini, daha sonra hastaneye sevk edilen müteveffanın hastanede vefat ettiğini, müteveffanın ölümüne ilişkin hastaneden gelen belgeler doğrultusunda en doğru tespitin yapılabilmesi için dosyanın öncelikle Adli Tıpa gönderilmesi gerektiğini, ancak İlk Derece Mahkemesince hiçbir inceleme ve araştırma yapılmadan, kusur oranı hesaplama yoluna başvurulduğunu, müteveffanın davalı işveren yanında, kimyasal ilaçlara maruz kalarak ve normal çalışma saatlerinin üzerinde mesai yaparak çalışmış olmasına rağmen davalı işverene kusur atfedilmeyerek davanın reddine karar verilmesinin hakkaniyete uygun olmadığını iddia ederek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıların murisi ...'un davalı iş yerinde 11.09.2012 tarihinde işe başladığı, 27.05.2013 tarihinde iş akdinin sona erdiği, iş akdinin sona erme nedeninin vefat olayı olarak gösterildiği, müteveffanın davalı iş yerinde elektrik işçisi olarak görev yapmakta olduğu, belirli süreli iş sözleşmesinde çalışacağı alanın şantiye olduğunun belirtildiği, sigortalı bilgilerinde mesleğinin "bina dışı inşaat sektöründe nitelik gerektirmeyen işlerde çalışanlar" olarak gösterildiği, davalı iş yeri kayıtları ile sabit olduğu üzere; doktor tarafından ... ... hakkında 06.05.2013 tarihli Ağır ve Tehlikeli İşlerde Çalışacaklara Ait İşe Giriş/Periyodik Muayene Formu düzenlendiği, bu formda müteveffanın davalı iş yerinde ağır ve tehlikeli işlerde ve yükseklikte bedenen çalışmaya elverişli olduğunun belirtildiği, yine söz konusu kayıtlarda; müteveffaya işe başlama eğitiminde iş sağlığı ve güvenliği talimatı ile kişisel koruyucu donanımların imza karşılığı teslim edildiğinin kayıtlı olduğunun görüldüğü, dosya kapsamında yer alan ölüm belgesinde; müteveffanın ölüm yerinin hastane, ölüm şeklinin "bulaşıcı olmayan hastalık (doğal ölüm)" olarak belirtildiği ve ölüm olayı sonrası otopsi işleminin yapılmadığı, işçi ...'un vefatı olayı sonrası iş güvenliği mühendisi ... , genel formen ... , araç şoförü ... ve şantiye şefi ... Yazkaç tarafından tanzim edilen 28.05.2013 tarihli tutanakta; "27.05.2013 günü davalı şirketin Silopi şantiyesinde elektrikçi olarak çalışmakta olan ...'un öğleden sonra saat 16:00 sularında kendisini iyi hissetmediğini, göğsünde sıkışma ve çarpıntı olduğunu genel formen ... 'e söylediği, bunun üzerine ... 'in ...'u araçla şantiye revirine götürdüğü, revirde ... isimli sağlık personelinin tansiyon ölçümü ve ilk yardım işlemini yerine getirdiği, orada ...'un kendisini iyi hissetmediğini beyan etmesi nedeniyle ...'ın ... 'i kontrol amaçlı Silopi Devlet Hastanesine sevk ettiği, araçla hastaneye götürüldüğü sırada ... 'in fenalaştığı, Silopi Devlet Hastanesinde hastanın tedavi altına alındığı ve kalp krizi teşhisi konulduğu, Hastanede iken ...'un kalbinin durduğu, müdahale sonrası tekrar çalıştığı, sonrasında tekrar durduğu ve ...'un saat 18:00 sıralarında hayatını kaybettiği" şeklinde belirtildiği, SGK Başkanlığı İş Müfettişi tarafından hazırlanan raporda; kazalı ...'un işyerinde 5510 sayılı Kanun'un 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında hizmet akdine istinaden çalıştığı, kaza olayının ...'un 27.05