muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2377, Karar No: 2023/7781, Tarih: 11.07.2023

İhtiyati tedbir talebinin kabulü ile karar kesinleşene kadar takibin taktiren teminatsız olarak durdurulmasına,

karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının ödeme emrinin tebliğinden itibaren 7 günlük süre içerisinde kuruma itirazda bulunmadığını, mahkemece bu itirazlarının dikkate alınmadığını, 506 sayılı Kanun 80 inci madde ve 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre takip yapıldığını, zamanaşımını kesen sebepler dolasısıyla 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığını, kurum tarafından yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kurumun davacı hakkında dava konusu ödeme emirlerini düzenlediği, ödeme emirlerinin 15.09.2020 tarihinde tebliğ edildiği, davanın yasal süresinde açıldığı, dava konusu; 2020/15837 takip numaralı ödeme emri ile 2002/6, 7, 8, 2003/6 dönemine ait toplam 331.705,67 TL tutarında prim, 2020/15838 takip numaralı ödeme emri ile 2002/6, 7 dönemlerine ait toplam 27339,86 TL tutarlı prim, 2020/15839 takip numaralı ödeme emri ile 2002/6, 7 dönemlerine ait toplam 42.644,50 TL tutarında prim, 2020/15840 takip numaralı ödeme emri ile 2002/6, 7, 9, 10, 11, 12 dönemlerine ait toplam 9.286,92 TL tutarlı işsizlik sigortası primi, 2020/15843 takip numaralı ödeme emri ile 2002/6, 7 dönemlerine ait toplam toplam 3.457,66 TL tutarlı işsizlik sigortası primi, 2020/15842 takip numaralı ödeme emri ile 2002/6, 7 dönemlerine ait toplam 2.216,75 TL tutarında işsizlik sigortası primi, 2020/1541 takip numaralı ödeme emri ile 2002/12, 2003/7 dönemine ait toplam 7.152,88 TL tutarında işsizlik sigortası primi, 2020/15844 takip numaralı ödeme emri ile 2002/6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 dönemlerine ait toplam 119.444,20 TL tutarında prim borcunun talep edildiği ve dava konusu ödeme emirleri ile talep edilen borçların tamamı 5 yıllık zamanaşımına tabi olup, davacı yönünden zamanaşımını kesen sebeplerin bulunmaması nedeniyle ödeme emirleri ile talep edilen alacakların tamamının zamanaşımına uğradığı, mahkeme kararının yerinde olduğu anlaşılmakla;

Davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

Davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 88 inci maddesinin yirminci fıkrası, 506 sayılı Kanun'un 80 inci maddesinin 5 inci fıkrası, 5510 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin 2 inci fıkrası, 6183 sayılı Kanun'un 55 inci maddesi, 58 inci maddesi, 102 nci maddesi, Borçlar Kanunu'nun 125 inci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5287, Karar No: 2022/3913, Tarih: 07.09.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/5287 E.  ,  2022/3913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı müflis şirketten kambiyo senedine dayalı 113.226,22.-Euro alacağının bulunduğunu ileri sürerek alacağının iflas masasına kayıt kabulünü talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalı müflis şirketin ticari defter ve kayıtlarını ibraz etmediği, kambiyo senetlerindeki imzalara herhangi bir itirazının bulunulmadığı, borcun ödendiğine ilişkin herhangi bir savunma ileri sürülmediği, davacının defterlerinin usulüne uygun tutulduğu, davacı ticari defterlerinin alacağı teyit ettiği, gerekçesiyle davanın kabulü ile tahsilde tekerrüre yol açmamak kaydıyla 113.226,22.-Euro alacağın iflas masasına kayıt ve kabulüne; karar verilmiştir

Kararı davalı iflas idaresi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı iflas idaresi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı davalı iflas idaresi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı iflas idaresi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava kayıt kabul istemine ilişkindir. Yabancı para alacaklarının iflas masasına kayıt şekli konusunda İcra ve İflas Kanunu'nda açık bir hüküm yoktur. Sadece İcra ve İflas Kanunu'nun 198. maddesinin 1. fıkrasında, konusu para olmayan alacakların, ona eşit bir kıymete para alacağına çevrileceği öngörülmüştür. Öğretide, konusu yabancı para olan alacakların da anılan yasa hükümlerine göre iflasın açıldığı andaki döviz kuru üzerinden Türk Lirasına çevrilerek iflas masasına yazdırılacağı kabul edilmiştir (Kuru: B. İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, 2013, 2. Baskı, Ankara, sf.1244). İcra İflas Kanunu'nun 195. maddesinde iflasın açılması ile müflisin borçlarının muaccel olacağı ve iflasın açıldığı güne kadar işlemiş faiz ve takip masraflarının ana paraya ilave edilerek masaya kaydedileceği öngörülmüştür. Bu hükmün amacı, iflas tarihinde masanın aktif ve pasiflerinin eşit şekilde ve aynı zamanda belirlenerek müflisin tüm alacaklılarına eşit ödeme yapılmasıdır. Bunu sağlamak için de yabancı para alacakların aynı paraya (Türk Parasına) çevrilmesi gerekir. Çeviri zamanı ise, yabancı para alacakları ve konusu para olmayan alacaklar için iflas kararının verildiği tarih olmalıdır. Diğer taraftan yabancı para alacağının aynen kaydı, alacaklılar arasında eşitliği ön planda tutan İflas Hukukunun bu prensibini de zedelemiş olacaktır. Zira, iflasta imtiyazlı alacaklar İİK'nın 206. maddesinde ilk beş sırada sayılmış olup, yabancı paranın masaya aynen kaydedilmesi halinde, yabancı para alacakları lehine kanunda öngörülmeyen bir imtiyaz yaratılmış olur. Bu durumda ise, aynı sırada bulunan ülke parası alacaklısı ile yabancı para alacaklısı arasında eşitsizlik meydana gelecektir. Bu sonuç ise, her sıradaki alacaklıların eşit hakka sahip olduğunu belirten İİK'nın 207. maddesine aykırılık teşkil eder.

Dairemizin istikrarlı içtihatlarında da belirtildiği üzere, iflas davalarının kamu düzenini ilgilendiren davalardan olması ve mahkemece kayıt kabulüne karar verilecek miktarın diğer alacaklıların alacak miktarlarını ve haklarını da etkileyecek olması sebebiyle, davacının müflis şirketten olan alacağının iflasın açıldığı tarihteki Merkez Bankasının efektif satış kuru üzerinden Türk Lirası'na çevrilerek masaya kayıt ve kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yabancı para cinsinden hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı iflas idaresi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı iflas idaresi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine,

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı iflas idaresi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı iflas idaresi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine,

kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/67, Karar No: 2011/937, Tarih: 09.02.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/67 E.  ,  2011/937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama ve kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Sanık ...'ın ...'ı yaralama suçundan beraatine ve ...'ı yaralama suçundan hükümlülüğüne; sanık ...'in ... ve ...'ı yaralama suçundan hükümlülüğüne; sanık ...'in kavgada silah boşaltma suçundan beraat, ... ve ...'yı yaralama ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından hükümlülüğüne ve müsadereye

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ...'nın mağdur ...'a yönelik "kasten yaralama" suçundan, sanık ...'ın "kavgada silah boşaltma" suçundan kurulan beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizlerinde, hukuki yararları bulunmadığından, beraat hükmüne yönelik temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık ...'nın mağdur ...'a yönelik "kasten yaralama" suçundan, sanık ...'nın mağdurlar ... ve ...'a yönelik "kasten yaralama" suçlarından ve sanık ...'ın mağdurlar ... ve ...'ya yönelik "kasten yaralama" suçlarından verilen adli para cezalarının miktarı itibariyle hüküm, karar tarihinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasa ile değişik CMUK.nun 305/1. madde ve fıkrası uyarınca kesin nitelikte olup temyiz olanağı bulunmadığından, sanıkların bu suçlardan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi oybirliğiyle (REDDİNE),

3- Sanık ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyizine gelince;

Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılıktan açılmış bir dava bulunmadığı halde, ek savunmanın alındığı tarihte CMUK.nun 259. maddesi gereğince sanığın muvafakatı alınmadan CMK.nun yürürlüğe girmesinden sonra da ek iddianame düzenlettirilmeden ek savunmayla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten (BOZULMASINA), 9.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5152, Karar No: 2022/4006, Tarih: 26.04.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/5152 E.  ,  2022/4006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.01.2020 gün ve 2019/89 Esas, 2020/41 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 25.12.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 06.11.2020 gün ve 2020/1486 Esas, 2020/1540 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 26.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21249, Karar No: 2010/6276, Tarih: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21249 E.  ,  2010/6276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/1975, Karar No: 2014/8139, Tarih: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1975 E.  ,  2014/8139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7644, Karar No: 2020/909, Tarih: 15.01.2020

**18. Ceza Dairesi         2018/7644 E.  ,  2020/909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Ret, mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ile kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Tehdit suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, tebliğnameye uygun olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ... Kılıc'ın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Diğer suçlardan verilen mahkumiyet hükümlerinin temyizinde ise başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Mahkemece kabul edilen oluşa göre, sanığın görevli polis memurlarına "sizi sürdürürüm" diyerek tehdit yoluyla direndiğinden bahisle mahkûmiyet kararı verilmiş ise de, sanığın polis memurlarının görev yerini değiştirme konusunda herhangi bir yetki ve gücü bulunmayıp, anılan sözlerinin tartışmanın bütünü ve söylendiği bağlam içinde değerlendirildiğinde tehdit niteliğinde olmadığı ve görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturmadığının gözetilmemesi,

2-Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını içermesi gerekmektedir. Somut olayda sanığın, müştekilere yönelik: “siz kaç günlük polis memurusunuz, kanunları sizden iyi bilirim” şeklindeki sözleri ile ardından kendisini tedavi etmeye çalışan doktora yönelik ‘‘sen benim paramla burda çalışıyorsun, ben ne dersem onu yapacaksın’’ şeklindeki sözleri müştekilerin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı söz niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, kanuni olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçe ile hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1-Adli para cezasının yıl olarak belirlendiği durumlarda 365 gün yerine 360 gün belirlenmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

2-Hakaret suçunda sanık hakkında tek mahkumiyet hükmü kurulup, TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca cezasının artırılması gerektiği gözetilmeden, katılan sayısınca hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesi,

Kabule göre de;

1-Adli para cezasının yıl olarak belirlendiği durumlarda 365 gün yerine 360 gün belirlenmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

2-Hakaret suçunda sanık hakkında tek mahkumiyet hükmü kurulup, TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca cezasının artırılması gerektiği gözetilmeden, katılan sayısınca hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... Kılıç’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3427, Karar No: 2019/7315, Tarih: 17.06.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/3427 E.  ,  2019/7315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 1.016.74 TL maddi, 1.525.11 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün davalı yönünden kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı HUMK’un 432. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

29/05/1957 tarih ve 4-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, vekalet ücreti, yargılama giderleri kapsamında olup, bu hakkın asıl davadan bağımsız olarak dava konusu yapılamayacağı ancak ait olduğu davada hüküm altına alınması gereken ve ilgili davada temyizen incelenebilecek haklardan olduğundan, ceza davasında ödenmeyen vekalet ücretinin, maddi tazminat kapsamında ayrıca dava konusu edilemeyeceğinin belirtilmiş olmasına karşın, tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyasında, beraatine hükmedilen davacının kendisini vekil ile temsil ettirdiği gerekçesiyle ''480" TL vekalet ücretinin ve ayrıca tutuklandığı tarihte Hınıs İlçe Müdür Vekilliği yapan davacı lehine takdir edilen ek ders verememekten kaynaklı 536,74 TL'nin muhtemel zarar niteliğinde olduğundan, reddedilmesi gerekirken maddi tazminat kapsamında hüküm altına alınması, temyiz eden tarafın sıfatı dikkate alınarak, bozma nedeni yapılmamıştır.

Davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar elde edeceği parasal değer dikkate alındığında, hükmedilen manevi tazminat miktarının hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul olduğu değerlendirildiğinden, tebliğnamede bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin, hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarının yeterli olmadığına ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 17/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.