muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6945, Karar No: 2023/1254, Tarih: 02.03.2023

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Mahalli bilirkişilerin açık ve net olmayan beyanlarına dayanarak hüküm kurulduğunu,

2. Mahalli bilirkişilerin, tapulamanın da üzerinden uzun yıllar geçmesinin etkisiyle, taşınmazla ilgilenen kişilerin tapulama sırasında ölü olan malikinin mirasçısı mı yoksa zilyedi mi olduklarını birbirine karıştırdıklarını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın reddi kararının eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. Usule ait kazanılmış hak müessesi, usul hukukunun dayandığı ana esaslardandır ve kamu düzeni ile de ilgilidir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda (HMK) ve mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda (HUMK) “usulî kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır.

2. “Bir mahkemenin temyiz dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda belirtilen hukukî esaslar gereğince karar verme mükellefiyeti meydana gelir ve bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozmada gösterilen esaslara aykırı bulunması, usule uygun sayılamaz ve bozma sebebidir, meğer ki bu aykırılık sadece bozma kararında gösterilen bir usul kaidesine ilişkin bulunsun ve son kararın neticesini değiştirecek bir mahiyet arz etmesin. Mahkemenin bozma kararına uymasıyla meydana gelen bozma gereğince muamele yapma ve hüküm verme durumu, taraflardan birisi lehine ve diğeri aleyhine hüküm verme neticesini doğuracak bir durumdur ve buna usuli müktesep hak yahut usule ait müktesep hak denilmektedir. Usul kanunumuzda bu şekildeki usule ait müktesep hakka ilişkin açık bir hüküm konulmuş değilse de temyizin bozma kararının hakka ve usule uygun karar verilmesini sağlamaktan ibaret olan gayesi ve muhakeme usulünün hakka varma ve hakkı bulma maksadıyla kabul edilmiş olması yanında hukukî alanda istikrar gayesine dahi ermek üzere kabul edilmiş bulunması bakımından usule ait müktesep hak müessesesi; usul kanununun dayandığı ana esaslardandır ve amme intizamıyla da ilgilidir.

3. Gerçekten, mahkemenin doğru bularak uyduğu ve yahut kanun gereğince uymak zorunda olduğu bozma kararı ile dava, usul ve kanuna uygun bir çığıra sokulmuş demektir. Buna aykırı karar verilmesi, usul ve kanuna uygunluktan uzaklaşılması manasına gelir ki, böyle bir netice asla kabul edilemez” (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı).

3. Değerlendirme

3. Gerçekten, mahkemenin doğru bularak uyduğu ve yahut kanun gereğince uymak zorunda olduğu bozma kararı ile dava, usul ve kanuna uygun bir çığıra sokulmuş demektir. Buna aykırı karar verilmesi, usul ve kanuna uygunluktan uzaklaşılması manasına gelir ki, böyle bir netice asla kabul edilemez” (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı).

3. Değerlendirme

Dosyada mevcut kadastro tutanağında kayıt maliki Mustafa'nın eşi ''Satı'', çocukları olarak ''Dursun, Mürüvvet'' ve ismi tespit edilemeyen bir kızı daha bulunduğu belirtilmesine rağmen mahkemece bu konuda herhangi bir araştırma yapılmadığı gibi taşınmazı kullandığı belirtilen Osman Tekin ile muris arasında irs bağının bulunup bulunmadığı dosya kapsamından kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilememektedir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik araştırmayla ve uyulan bozma ilamının gereği yerine getirilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bu sebeple hüküm bozulmuştur.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Yukarıdaki paragrafta açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,

02.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29724, Karar No: 2015/41, Tarih: 12.01.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/29724 E.  ,  2015/41 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/46549

MAHKEMESİ : Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2010

NUMARASI : 2010/88 (E) ve 2010/307 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. B.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğname gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine “Bu dava nedeni ile, sanığın yargılama gideri olarak sarfına neden olduğu 3 adet davetiye gideri 15,00 TL, 1 adet PTT gideri 0,80 TL, 2 adet adli tıp gideri 60 TL olmak üzere toplam 75,80 TL mahkeme masrafının, S.S.çocuktan alınarak hazineye gelir kaydına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4507, Karar No: 2012/23524, Tarih: 17.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/4507 E.  ,  2012/23524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

K A R A R

Mahkemece verilen 18.01.2012 tarihli hüküm ile, 22.499,67 TL maddi tazminat ve 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verildiği, hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda davacının PMF yaşama tablosuna göre bakiye ömrü tespit edilerek pasif dönem hesabı yapıldığı, davalı vekilince temyiz dilekçesine eklenen ... 2. ... Mahkemesi’nin 2009/827 esas 2011/644 sayılı kararında davacının 20/08/2009 tarihinde yaşlılık aylığı almak için SGK’ya başvurduğu belirtildiğinden, davacının emekli olup olmadığı, yaşlılık aylığı almaya hak kazanıp kazanmadığı sorulmak ve eklemek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7590, Karar No: 2019/7889, Tarih: 15.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/7590 E.  ,  2019/7889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Boya Yapı Kimyasalları İnş. Tur. Nak. Oto Gıda Mob. San. Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... San. ve Tic. A.Ş. aralarındaki menfi tespit davasına dair Isparta 1. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 14/07/2016 tarihli ve 2016/279 E - 2016/1048 K sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 27/09/2018 tarihli ve 2017/8640 E - 2018/9230 K sayılı ilama karşı davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK' nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığı gibi davalı tarafından ilk karar temyiz edilmediğinden oluşan usuli müktesep hak nedeniyle vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 370.00 TL para cezası ile 17.70 TL bakiye karar düzeltme harcının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 15/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21188, Karar No: 2015/3118, Tarih: 23.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/21188 E.  ,  2015/3118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2012/691-2013/506

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığı, bu itibarla davanın idari yargıda tam yargı davası olarak görülmesi gerektiği kabul edilerek yargı yolu bakımından davanın GÖREV yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama sırasında dere koruma alanında kalan taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Açıklanan nedenlerle yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın görevden reddine karar verilmesinde ve görevsizlik hususu yasa değişikliğinden kaynaklandığından taraflar lehine vekalet ücreti takdir edilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11879, Karar No: 2012/435, Tarih: 23.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11879 E.  ,  2012/435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, meskene dönüştürme istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada, tapuda mesken olarak kayıtlı bulunan 1 ve 3 nolu bağımsız bölümlerin davalı malikçe vakıf merkezi şeklinde işyeri olarak kullanıldığı ileri sürülerek Kat Mülkiyeti Yasası'nın 24. maddesi gereğince tapudaki mesken olan eski haline getirilmesi istenilmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki tapu kaydına göre dava konusu 1 ve 3 nolu bağımsız bölümlerin niteliği mesken olup davalı ... adına kayıtlıdır. Anataşınmaza ait yönetim planının 27.maddesinin (c) bendinde tapuda mesken olarak gösterilen bağımsız bölümlerin çalışma bürosu olarak kullanılabileceği hükmü yer almakta ise de yerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, dava konusu bağımsız bölümlerde 13-14 kişinin personel olarak çalıştığı, 1 nolu bağımsız bölüm odalarında muhasebe, teknik ve bilgi işlem işlerinin yapılmakta olduğu, 3 nolu bağımsız bölümün genel müdür odası ve çalışma ofislerine dönüştürüldüğü ve dava konusu bağımsız bölümlerin vakıf merkezi olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır. Yargıtay uygulamalarına göre vakıf merkezleri büro kapsamında değerlendirilemez. Bu nedenle tapuda mesken niteliğinde olan bağımsız bölümün mevcut biçimde kullanımı yasaya aykırı olup, kullanan kuruluşun vakıf veya dernek ya da başka bir nitelikte olması sonuca etkili değildir. Bu durumda Kat Mülkiyeti Yasası'nın 24. maddesinde ve bu maddeye göre yapılan uygulamalardaki istisnalar arasında yer almayan ve vakıf merkezi olarak kullanılan bağımsız bölümün bu tür kullanımına son verilmesi ile tapuda belirtilen mesken niteliğine uygun olarak eski haline getirilmesine karar verilmesi gerekirken 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 24. maddesi gereğince büro kapsamında kaldığı ve yönetim planının 27/c maddesi gözetilerek davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5112, Karar No: 2016/8287, Tarih: 23.06.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/5112 E.  ,  2016/8287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/04/2015 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin yargı yolu nedeniyle görevsizliğine dair verilen 15/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeni ile tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın yargı yolu nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, .... tekniker olarak çalıştığını, 2001-2013 yılları arasında şoför olarak görev yaptığı dönemde bir çok defa çeşitli dönemlerde valilik yazı işleri müdürlüğünde geçici görevli olarak görevlendirildiğini, vali yardımcılarına makam şoförlüğü yaptığını, vali yardımcısının talimatıyla sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakfından adına 500,00 TL avans çıkarıldığını ve kendisinin teslim aldığını, 2,5 günlük görev sonunda 76,00 TL harcandığını, kalan 424,00 TL'yi vakıf müdürüne teslim ettiğini, 3 yıl geçtikten sonra vakıf müdürü hakkında soruşturma başlatıldığını, kendisinin ifadeye çağrıldığını, iade ettiği avans paranın kayıtlarda görünmediğini ve kendisinden iade makbuzunun sorulduğunu, 3 yıl süre geçtiği için makbuzu bulamadığını, il idare kurulu tarafından hakkında dolandırıcılıktan suç duyurusunda bulunulduğunu; fakat takipsizlik kararı verildiğini, il idare kurulu raporunun el altından basına sızdırılarak, basın yayın yoluyla tüm kamuoyuna olayın duyurulduğunu, haysiyet ve şerefinin ayaklar altına alındığını belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın hizmet kusuruna dayandığı gerekçesiyle yargı yolu nedeni ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Davacı, haksız şikayet ve basına haber sızdırma nedenleri ile manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Davacının bu istemleri haksız fiile dayandığından davanın yargılama yeri idari yargı olmayıp, adli yargıdır.

Şu halde, davanın yargılama yeri genel görevli asliye hukuk mahkemesi olduğuna göre, işin esası incelenip varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/30, Karar No: 2024/1080, Tarih: 22.02.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/30 E.  ,  2024/1080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/450 E., 2022/1364 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/196 E., 2019/1225 K.

Taraflar arasındaki ölünceye kadar bakma akdinin iptali ile terdiden tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının muris ...'ın tek mirasçısı olan oğlu olduğunu, babası ...'nın sağlığında Mustafakemalpaşa 2. Noterliğinin 06594 No.lu 05.08.2015 tarihli düzenleme şeklinde ölünceye kadar bakma mukavelesi yaparak kendi adına tescilli bulunan 506 ada 11 parselde kayıtlı taşınmaz üzerindeki A blok 9 No.lu bağımsız bölümü davalı ...'a bıraktığını, murisin yaşadığı evin son derece bakımsız olduğunu, murisin bekar ve hasta bakımından asla anlamayan davalıya taşınmaz bırakmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, sözleşmenin davalı ve ailesi tarafından zorlama ve tehdit ile imzalatıldığını, amacın müvekkilinden mal kaçırmak olduğunu, bu nedenlerden dolayı, düzenleme şeklinde ölünceye kadar bakma mukavelesi/vasiyetnamenin muris muvazaası, hukuki ehliyet yokluğu ile, cebir ve şiddet kullanarak vasiyetname tanzimine zorlamak nedenlerinden dolayı iptaline, davalı adına tescil edilmek istenen bağımsız bölümün tesciline engel olunmasına, aksi halde terditli dava nedeniyle; dava konusu taşınmazın TMK saklı pay hükümleri gereğince müvekkili adına kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı taleplerinin tamamının yersiz ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, her ne kadar muris ile müvekkili arasında dava konusu “Ölünceye Kadar Bakma Sözleşmesi" akdedilmiş ise de dava konusu edilen işbu sözleşmeye dayalı olarak hiçbir işlem yapılmadığını ve temlik işleminin gerçekleştirilmediğini, davacı tarafın öncelikle işbu sözleşmeye dayalı olarak gerçekleştirilmiş olan bir temlik işleminin varlığını ispat etmesi ve sonra tapu iptali istemesi gerektiğini, davalının taşınmazı davadışı kimselerden devraldığını, aksi durumda ise müvekilinin murisin tüm ihtiyaçlarını karşıladığını, yatalak durumda iken tüm bakımlarını gerçekleştirdiğini, ölmeden önce babasının davacı ile tüm ilişkisini kestiğini, davalının ise bakım yükümlülüğünü layıkıyla yerine getirdiği, her ne kadar hukuki bir temlik işlemine konu edilmemiş ise de; sözleşmenin iptal talebinin yersiz ve haksız olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı, davalının ivazı yerine getirdiğinin anlaşıldığı, yine ATK incelemesi neticesinde murisin işlem tarihinde fiil ehliyetine haiz olduğunun saptandığı, son olarak zorlama ve tehdit ile akdin tanzim ettirildiğine ilişkin de dosyada emare olmadığı, bu halde davacının vasiyetnamenin iptaline yönelik talebini ispatlayamadığı ve davacının tenkis talebi yönünden ise ölünceye kadar bakma akdinin ivazlı tasarruflardan olması ve davalının ivazı yerine getirdiğinin ispatlandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davada, muris ...'ın ömrünün son yıllarında ağır hastalıklarla boğuştuğunu, ölünceye kadar bakma mukavelesinin gereklerinin de davalı tarafından yerine getirilmediğini, mahkemece makul ve mantıklı bir açıklık getirilemediğini, tamamen hatalı, eksik inceleme ve yanlı görüşlerle ret kararı verildiğini, gayrimenkulde keşif dahi yapmadığını, ispatlanan deliller karşısında mahkemenin gerekçesinin ne olduğunun anlaşılamadığını, tenkis ve tescil hususunda karar verilmesini talep etmiş iseler de mahkemenin bu konuda bir karar vermediğini ileri sürerek hükmü istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; murisin temlik tarihinde ehliyetsiz olduğu, cebir ve şiddet kullanılarak murisin sözleşme tanzimine zorlandığı ve temlikin muvazaalı olduğu iddialarının kanıtlanamadığı ve ölünceye kadar bakma akdi ivazlı akitlerden olduğundan tenkis hükümlerinin uygulanmayacağı gerekçesiyle istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İstinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarlayarak özellikle terditli talepleri tenkis ve tescil hakkında hüküm kurulmamasına itiraz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ölünceye kadar bakma sözleşmesinin iptali ile terditli olarak tenkis ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371 inci maddesi, Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 611 ve devamı maddeleri, Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 6, 560 ve devamı maddeleri, 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.