muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3758, Karar No: 2014/9259, Tarih: 15.05.2014

Mahkemece, ibraz edilen fatura örneğinden dava dışı Öz A. firması tarafından ikmal edilen kırılan pim ve burçların 08/07/2011 tarihli faturaya göre 4.500,00 TL değerinde olduğu, davacı vekilinin 23/07/2012 tarihli dilekçesinde kalan 53 adet pim ve burcun bedelinden indirim talep ettiği, pim ve burçların sertlik oranının standarda uygun olmaması nedeni ile malzeme ömrünün %20 oranında az olacağının tespitinin yapıldığı, 53 adet malzeme bedelinden %20 oranında 959,02 TL'nin düşümü ile bu malzeme bedelinin 3.836,80 TL olduğu tespit edildiğinden, 53 adet pim ve burç ile ilgili sözleşmenin feshi ile bedeline hükmetmek ve ayrıca halen davacı tarafından kullanılan diğer 53 adet pimin %20 değerine tekabül eden kısmın da tahsiline karar vermek gerektiği, davacı tarafın kar mahrumiyeti de istediği, bilirkişice tamirin 5 günlük süre içerisinde yapılacağının bildirildiği, dava dilekçesinde iş makinesinin günlük kirasının 800,00 TL olduğunun bildirildiği, bu bildirimin Ankara Ticaret Odasın'dan gelen aracın günlük kira bedeline ilişkin müzekkeredeki fiyatına uygun olup, talep edilen bu bedel içerisinde olmakla (operatörü dahil iş makinasının günlük kirası 1700,00 TL olduğu) belirtilen 800 X 5 gün üzerinden 4.000,00 TL kar mahrumiyetine de karar vermek gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, 53 adet burç ve pimler ile ilgili sözleşmenin feshi ile bedeli olan 4.500,00 TL ile diğer ayıplı imalatlar ile ilgili indirim bedeli olan 959,20 TL'nin 03/05/2011 tarihinden itibaren ticari avans faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, kar mahrumiyeti ilgili talebin de kısmen kabulü ile 4.000,00 TL'nin 03/05/2011 tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine dair verilen karar süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

(1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

(2) Dava dilekçesinde davacı, ayıplı pim ve burcun iadesi karşılığında 10.969,28 TL'nin 07.05.2011 tarihinden itibaren, çalıştırılamayan makinenin kazanç kaybı için ise 10.000,00 TL'nin tarih belirtmeksizin ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Ancak, mahkemece talep aşılarak ve dosya kapsamına aykırı olarak (davacı tarafından çekilen ihtarnameye göre) hüküm altına alınan alacaklara 03.05.2011 tarihinden itibaren faiz işletilmesi doğru görülmemiş ve mahkeme kararının bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bent uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21354, Karar No: 2019/7433, Tarih: 03.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21354 E.  ,  2019/7433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde inşaat başteknisyeni olarak çalıştığını ancak fiilen şebeke tesis çalışmalarında kontrollük sürveyanlık arazi metraj çalışması ve bunların kesin hesabının bağlanması işlerinde elektrik teknisyeni işini yaptığını,sendika ile davalı işveren arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesine göre davacıya ödenmesi gereken bakım tazminatının ödenmediğini ileri sürerek söz konusu alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, yasal süresi içinde davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin 99. maddesinde düzenlenen bakım tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı davalıya ait işyerinde inşaat başteknisyeni olarak çalıştığını ancak fiilen şebeke tesis çalışmalarında kontrollük sürveyanlık arazi metraj çalışması ve bunların kesin hesabının bağlanması işlerinde elektrik teknisyeni işini yaptığını toplu iş sözleşmesinde yer alan bakım tazminatından yararlanması gerektiği halde kendisine bakım tazminatı ödenmediğini beyan etmiş, davalı davacının fiilen yaptığı iş nedeniyle toplu iş sözleşmesinde yer alan bakım tazminatına hakeden işçilerden olmadığını savunmuştur. Dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda, davacının toplu iş sözleşmesinin 99. maddesinde sayılan işçilerden olmadığı bu nedenle bakım tazminatına hak kazanamadığı değerlendirilmiştir.

Davacının bakım tazminatının dayanağı olarak gösterdiği, 14. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin “Bakım Tazminatı” başlıklı 99. maddesinde: “İşyerlerinde; Elektrik Başteknikeri, Mesul Teknikeri, Teknikeri, Elektrik Başteknisyeni, Mesul Teknisyeni, Uzman Teknisyeni ve Teknisyenleri, Trafo Bakım Elemanları, Enerji Dağıtım Hatları (hava hatları ve yer altı kabloları) arıza bakım elemanları, Hat montaj ve trafo montaj, röle ve ölçü aletleri ekibi elemanları, Sayaçların periyodik ayar ve bakımlarını yapan elemanlar, Elektrik Bakım Teknisyeni, Mesul Teknisyeni ve Bakım Teknisyenleri, Ekiplerle fiilen çalışan Ekip şoförleri ve Vinç operatörleri, Sayaç sökme, takma, kaçak kontrolü, kesme bağlama işlerinde fiilen çalışanlar, İş Makineleri ve oto onarım Başteknisyeni, ustabaşı, usta, usta yardımcısı ve işçileri, Mekanik Atölye elemanları, Şebeke Amirleri,

Yukarıda belirtilen görev unvanlarında fiilen çalışan işçilere; vardiyalı çalışmaları halinde vardiya tazminatından yararlandıkları süre zarfında ödenmemek kaydıyla, senelik izin, ücretsiz izin ve raporlu günler dışında kalan günlerde, çıplak yevmiyelerinin % 14' ü tutarında Bakım Tazminatı ödenir.” şeklinde düzenleme yer aldığı görülmektedir.

İşyerinde uygulanan 13. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin 99. maddesinde de aynı yönde hüküm bulunmaktadır.Mahkemece, davacının fiilen şebeke tesis çalışmalarında kontrollük, sürveyanlık, arazi metraj çalışması ve bunların kesin hesaplarının bağlanması işlerinde elektrik teknisyeninin yaptığı bu görevlerde fiilen çalıştırıldığı, alçak gerilim (220V) ve yüksek gerilim (31500V) şebeke dağıtım hatları ve trafo merkezleri montaj ve kontrollük hizmetleri işinde çalıştığı davalı işveren tarafından kabul edilen davacıya unvanı farklı olsa da fiilen yaptığı işlerin bakım tazminatı gerektirir işler olduğu gerekçesiyle bakım tazminatı alacaklısı olduğu değerlendirilip davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak Mahkemece yapılan araştırma yetersiz ve hüküm kurmaya elverişli değildir.Uyuşmazlık, davacının bakım tazminatından yararlanmak için fiilen anılan görev ünvanında bakım işinde çalışmasının gerekli olup olmadığı noktasındadır.Toplu iş sözleşmesinin ilgili düzenlemesinden yararlanabilmek için, ilgili görev ünvanında fiilen çalışma şartının mevcut olması gerekir salt dosya kapsamındaki tanık beyanları, bordro ve diğer yazılara göre davacının fiilen anılan görev ünvanında çalıştığı kabul edilemez. Mahkemece bilirkişiden yeniden rapor aldırılarak gerekirse yerinde inceleme yetkisi de verilerek, davacının fiilen yaptığı işin ayrıntılı olarak araştırılması ve tam olarak tespit edilmesinden sonra toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesi gereğince bakım tazminatından yararlanma koşullarının oluşup oluşmadığı yönünden bir değerlendirme yapılması gerekirken yetersiz araştırmayla hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3584, Karar No: 2017/3232, Tarih: 14.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/3584 E.  ,  2017/3232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davacının davalı kooperatif ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını, sözleşme gereğince tüm masrafların davalıya ait olduğunu, ancak davalı kat irtifakı kurmadığı için taşınmazın davacı adına tapu kaydında arsa olarak gözüktüğünü, bu sebeple tüm arsa vergilerinin, davacı adına çıktığını, davalının durumu bilmesine rağmen vergileri ödemediğini, vergilerin davacı tarafından ödendiğini, davacının rücu hakkını kullanarak davalı taraftan ödemiş olduğu vergilerin bedelini istediğini, fakat herhangi bir ödeme yapılmadığını, bunun üzerine icra takibi yapıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu, davalının itirazının haksız ve yersiz olduğunu ileri sürerek, itirazının iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkâr tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamından; kat karşılığı inşaat sözleşmesinin D maddesiyle inşaat ile ilgili giderlerin yüklenici davalı kooperatife ait olacağının belirlendiği, davaya konu olan vergi borcunun inşaattan kaynaklanan vergi borcu olmadığı, taşınmazın halen arsa vasfında olması nedeniyle ödenen bir vergi borcu olduğu, yapılan inşaatta kat irtifakına geçilmesi için arsa sahipleri tarafından işlem yapılmasının gerektiği, davacı tarafça tüm hissedarların kat irtifakına geçilmesine ilişkin muvafakatlarını içerir davalı tarafa verilmiş vekaletname suretinin dosyaya ibraz edilmediği, bu nedenle davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21379, Karar No: 2014/27670, Tarih: 18.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/21379 E.  ,  2014/27670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2014

NUMARASI : 2013/1557-2014/580

Davacı, Alman Rant sigortasına giriş tarihi olan 05/07/1974 tarihinin sigorta başlangıç tarihi olarak tespitine, ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının Alman Rant Sigortasına giriş tarihi olan 05.07.1974 tarihinin sigorta başlangıcı olduğunun tespiti ile davacıya 01.06.2013 tarihinden itibaren 506 SY hükümlerine göre bağlanması gereken yaşlılık aylıklarının yasal faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespiti, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 1.000,00 TL nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, duruşmanın 02/04/2014 günlü oturumunda tefhim edilen kısa karar ile

“Davanın kabulü ile

1- Davacı İ.. B..'ın Türkiye sigorta başlangıç tarihinin Alman rant sigortasına giriş tarihi olan 05.07.1974 tarihi olduğunun tespitine,

2-Davacıya 31.05.2013 tarihli tahsis talebini takip eden ay başı olan 01.06.2013 tarihinden itibaren 506 sayılı geçici 81.maddesi uyarınca yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, bağlanacak aylıkların yasal faizleri ile birlikte davalı kurumdan alınarak davacıya ödenmesine,” denilmek suretiyle hüküm tesis edilmiş, gerekçeli kararda ise

“Davanın kabulü ile;

1-Davacı İ.. B..'ın Türkiye sigorta başlangıç tarihinin Alman Rant sigortasına giriş tarihi olan 05.07.1974 tarihi olduğunun tespitine,

2-Davacıya 31.05.2013 tarihli tahsis talebini takip eden ay başı olan 01.06.2013 tarihinden itibaren 506 SY nın geçici 81.maddesi uyarınca yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine,” denilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa zaptın 02/04/2014 günlü oturumunda tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın aykırı olduğu zaptın ve kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır. Öte yandan konuyla ilgili 10/04/1992 günü ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 18/12/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8168, Karar No: 2023/5191, Tarih: 02.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/8168 E.  ,  2023/5191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1467 E., 2023/1545 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/1446 E., 2023/453 K.

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların boşanma ilamı ile ortak çocuğun velayetinin davacı anneye verildiğini, ortak çocukla davalı arasında aynı şehirde ve farklı şehirde olmak üzere iki farklı kişisel ilişki kurulduğunu, davalının fiilen ...'te ikamet ettiğini ancak adresini ...'nın Yunak ilçesine aldırdığını, davalının ortak çocukla sanki aynı şehirdeymiş gibi kişisel ilişki kurduğunu, davalının ortak çocuğu alarak her hafta sonu ...'e götürdüğünü, ortak çocuğun her hafta böyle uzun yolculuk yapmasının menfaatine olmadığını, ortak çocuğun teslim saatine hiç uyulmadığını iddia ederek davalı ile ortak çocuk arasındaki kişisel ilişkinin çocuğun okul, etüt, ikametgah, iş ve sosyal yaşamları gereğince yeniden düzenlenmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar davacı davalı ile ortak çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesini talep etmişse de, sosyal inceleme raporları, ortak çocuğun sosyal inceleme raporundaki beyanları, dinlenen tanık beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, çocuk ile baba arasında kurulan mevcut kişisel ilişki kararının yerinde olduğu, çocuğun mevcut karara göre babasıyla görüşmesinin yüksek yararına olacağı, kişisel ilişkinin yeniden düzenlemesini gerektirir bir husus olmadığı kanaatine varılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının ...'da oturmadığı, davanın reddinin hatalı olduğu gerekçeleri ile davanın reddi yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının ...'da oturmadığı, davanın reddinin hatalı olduğu gerekçeleri ile davanın reddi yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların 16.04.2019 tarihinde boşandıkları, bu evliliklerinden... isimli çocuklarının olduğu, davacı kadının ailesiyle .../... adresinde kaldığı, çocuğun da davacı ile yaşadığı, davacının ev hanımı olduğu, davalı erkeğin inşaat işi ile uğraştığı, ..., ... ve ...'de 3 ayrı evi ve işi olduğu, zaman zaman davalının ortak çocuğu ...'e ailesinin yanına götürdüğü, davalı erkeğin çocukla düzenli kişisel ilişki sağlaması, uzman raporlarında kişisel ilişkinin kısıtlanmasını ya da değiştirilmesini gerektirir bir durum olmadığının belirtilmesi, çocuğun mahkemedeki ifadesinde baba ile aynı şekilde görüşmek istediğini beyan etmesi hep birlikte değerlendirildiğinde kişisel ilişkinin kısıtlanması ya da değiştirilmesini gerektiren koşullar oluşmaması nedeniyle davanın reddinin doğru olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davalının şehir dışında ikamet ve yaşıyor olması, ortak çocuğun her hafta sonu uzun ve yorucu bir yolculuk yapmasına ek olarak çocuğun okul ve etüd durumuna engel olduğu, ortak çocuk ile davalı arasında kurulan kişisel ilişki okul çağında bulunan ortak çocuğun okul durumunu engelleyici nitelikte olup her hafta sonu ...-... arası seyahat eden ortak çocuğun üstün menfaatine uygun olmadığı, dolaysıyla mahkeme kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; davanın reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Mahkemece baba ile ortak çocuk arasında boşanma ilamı ile kurulan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesinin ortak çocuğun üstün yararına olup olmadığı, davanın kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 323 üncü, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31451, Karar No: 2013/38175, Tarih: 02.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/31451 E.  ,  2013/38175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından hakkında başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takipte, borçlu, icra mahkemesine başvurusunda, kendisine gönderilen ödeme emri tebliğ işleminin usulsüzlüğünü ileri sürerek imzaya, borca, faize, faiz oranına itirazlarını bildirmiş, tebliğ tarihinin 02.12.2011 tarihi olarak düzeltilmesini talep etmiş, mahkemece tebligatın usulsüzlüğü şikayetinin reddine, ve açılan davanın süreden reddine karar verilmiştir.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10.maddesinin 1.fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 Sayılı Yasanın 3.maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Somut olayda; alacaklı tarafından davacı borçlu ve diğer borçlu ...aleyhine yürütülen icra takibinde, şikayetçi borçlu adına gönderilen ödeme emrine ilişkin tebligatın, 29.05.2009 tarihinde Yıldırım mah. Tamer sk no:2 d:2 500 evler .../... adresinde “birlikte çalışan işçisi ...'a tebliğ edildi.” şerhi ile... İmzasına tebliğ edildiği, senet lehtarı olan diğer takip borçlusu ... Isı Sis.Şti'ne de tebliğ işleminin aynı adreste, aynı tarihte, aynı şekilde yapıldığı, borçlunun tebliğ işleminin yapıldığı adresle bir ilgisi olmadığını, ... isimli kişiyi tanımadığını, hiçbir zaman bu isimde bir işçisinin olmadığını, usulsüz tebliğ işleminden 02.12.2011 tarihinde haberdar olduğunu beyan ettiği görülmektedir.

Dosya içerisinde mevcut ... 12. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 26.09.2012 tarih 2011/687 E., 2012/922 K. sayılı ilamının incelenmesinde; Borçlunun, hakkında yürütülen ... 32. İcra Müdürlüğü'nün 2009/19656 E. sayılı takip dosyasında yapılan ödeme emri tebliği işleminin usulsüzlüğüne ilişkin şikayetinin “Tebligatta davacının işçisi olarak yazılan ... adlı kişinin, ... Isı Sistemleri şirketinin yani senet alacaklısının işçisi olduğu 2009 yılından beri bu işçinin işyerinde çalıştığı emniyet araştırması ile anlaşılmıştır., ... Iısı Sistemleri Otomobil Gıda İnş. San. Tic. Şti. Sahibi ve yetkili .... Davacı değildir.” gerekçeleri ile kabul edildiği anlaşılmıştır.