muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4449, Karar No: 2021/1009, Tarih: 08.02.2021

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava; davalı kurumca tesis edilen işlemin iptaline ilişkindir.Mahkemece ; bilirkişi raporuna itibar ile eczacı ve çalışanlarının kasten gerçekleştirdikleri sahtecilik faaliyetlerinden sorumlu oldukları kabul edilip 2008 protokol hükümleri uygulanmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.Her ne kadar eczacının , çalışının eyleminden sorumlu olduğunun kabul edilmesinde isabetsizlik yok ise de ;dava devam ederken 01.04.2016 tarihinde 2016 protokolü yürülüğe girmiştir.Bu protokolünün 6.12 maddesinde “Bu Protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczacının bu işleme karşı dava açmış olması ve açılan davanın Protokolün yürürlüğe girdiği tarihte kesinleşmemiş olması halinde yazılı talebi ile; Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesi ve/veya cezai şart uygulanmasına ilişkin fiil/fiiller için bu Protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır. Ancak Kurumca tahsil edilmiş olan

cezai şart ve yersiz ödeme tutarları geri ödenmez, mahsup edilmez. Bu protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şart gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz. Bu Protokolün yürürlük tarihinden önce (5.3) numaralı maddede sayılan fiillerden dolayı sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczanelerin yazılı talebi üzerine, bu Protokoldeki cezai şart ve fesih hükümleri uygulanır." hükmünün düzenlendiği ve ilgili maddede atıf yapılan 5.3.10 maddesinde ise “ Eczacı yada eczacı çalışanlarınca Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak kuruma sahte ilaç fiyat küpürü/sahte karekod,sahte reçete veya sahte rapor fatura edildiğinin tespiti halinde reçete bedelinin 10 katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır.Tekrarı halinde reçete bedelinin 20 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme fesh edilir ve 1 yıl süre ile sözleşme uygulanmaz." hükmü düzenlenmiştir. Bu düzenleme ile fesih yönünden tesis edilen cezaların eczacı lehine azaltıldığı açıktır. Hal böyle olunca, mahkemece,cezai şart yönünden 2016 yılı protokolü değerlendirilmek suretiyle sonucuna uygun karar verilmesi için dosyanın bozulması gerekirken ,zuhulen onandığı, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacının bu yöne ilişkin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının bu yönden bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair karar düzeltme taleplerinin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 16/10/2018 tarih ve 2016/16883 Esas 2018/9444 Karar sayılı “onama” ilamının kısmen kaldırılmasına, temyiz edilen hükmün yukarıda yazılı gerekçe ile davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 08/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2523, Karar No: 2017/14875, Tarih: 30.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/2523 E.  ,  2017/14875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kurum nezdinde 202605373 müşteri numarası ile elektrik aboneliğinin bulunduğunu, davalının kayıp kaçak bedeli adı altında haksız tahsilat yaptığını, yapılan fiyatlandırmanın yasal olmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2012 ve 2013 yılı tüm 2014 yılı 1,2,3,4,5. dönemlere ait tahsil edilen kayıp kaçak bedelinin tespiti ile, 2012 yılı 1,2,3,5,6,8. dönemlerine ait faturalardaki toplam 37.338,86 TL tutarındaki kayıp kaçak bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp kaçak bedelinin tespiti ve istirdatı istemlerine ilişkindir.

Yargıtay .....Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve ... düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, sayaç okuma, iletim dağıtım, psh bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere,30.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3283, Karar No: 2013/3553, Tarih: 11.04.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/3283 E.  ,  2013/3553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında Elmalıkent Mahallesi çalışma alanında bulunan 171 ada 11 parsel sayılı 230,45 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı üzerindeki üç katlı binanın 1990 yılından beri ... evladı ...'nün kullanımında olduğu şerhi verilerek bahçe niteliği ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., tespit tutanağında ve tapu kaydında baba adı ile adının sehven "... evladı ..." olarak yazıldığını belirterek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve davacının 171 ada 11 parsel sayılı taşınmazın muhdesat bilgileri beyanlar kısmındaki "... evladı ..." olan baba adı ile adının "... oğlu ..." olarak yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydındaki zilyetlik şerhinde isim yanlışlığının düzeltilmesine ilişkin olup bu tür davalar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 382/2-ç-l maddesi kapsamında olmakla mahkemenin bu yöndeki kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak gayrimenkule ilişkin olup Hazineye karşı ispat yükümlülüğü bulunan ve özen gösterilmediğinde mülkiyet değişikliği sonucunu doğurabilecek olan bu tür davalarda mahiyeti gereğince tahkikat yapılmadan karar verilmesi mümkün olmadığı gibi somut olayda da olduğu üzere tahkikat sonucu gelen yazı cevaplarının duruşma açılarak taraflara okunup diyecekleri sorulmadan karar verilmesi de mümkün değildir. Bu nedenlerle davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/1. maddesi kapsamında kabul edilip duruşma açılmaksızın karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18862, Karar No: 2012/3607, Tarih: 15.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/18862 E.  ,  2012/3607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 765 sayılı TCK'nun 64/1, 346, 349/2. maddeleri delaletiyle 342/1, 40. maddeleri uyarınca 2 Yıl Hapis Cezası

Sanığın savunmasında , ikiz çocuklarını Gürsoy Okulları ve Öğretim Kurumları A.Ş isimli özel okula kaydettirirken peşin para verdiğini, daha sonra kayıtlarını iptal ederek verdiği paraya karşılık olarak sözkonusu okuldan suça konu bonoyu aldığını ve ... isimli şahsa olan borcu nedeniyle ciro yaparak verdiğini, bononun ... tarafından katılana devredilmiş olabileceğini belirterek suçlamayı reddetmesi, Gürsoy Okulları ve Öğretim Kurumları A.Ş'nin temsile yetkili yöneticisi olan tanık Kerim Sivri'nin de sanığın savunmasını doğrular mahiyette beyanda bulunarak bono arkasındaki şirketlerine ait ciro imzasının kendisine ait olmadığını ancak kapatılan okullarının muhasebecisi tarafından da ciro yapılmış olabileceğini, cirodaki kaşenin okula ait olup bononun da okulda kullandıkları matbu bonolardan olduğunu beyan etmesi, bilirkişi raporuna göre de bono arkasındaki Gürsoy Okulları ve Öğretim Kurumları A.Ş isimli özel okula ait görünen birinci ciro imzasının sanığın eli ürünü olduğuna dair tanı unsurlarının bulunmadığının belirtilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkartılması için, Gürsoy Okulları ve Öğretim Kurumları A.Ş isimli özel okulun imzaya yetkili temsilcilerinin ve bono keşidecisi görünen ...'nun imzalarıyla bonodaki keşideci ve birinci ciranta imzalarının karşılaştırılıp aidiyeti tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerekliliği gözetilmeden, eksik incelemeyle yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesis edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22136, Karar No: 2016/14893, Tarih: 08.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/22136 E.  ,  2016/14893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonuu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere, temyiz kapsam ve nedenlerine davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, iş kazasına uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat davasının kabulüne, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, ... yaşam tablosuna göre bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgörmezlik ve karşılık kusur oranları, ... Sigortalar tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Dosyanın incelenmesinden; davacıya Kurum tarafından 09.10.2009 – 17.07.2010 tarih aralığında 271 gün karşılığı olarak 4.221,50 TL ödendiği, Mahkemece hükme esas alınan 19.06.2014 tarihli Adli Tıp Kurumu Genel Kurul kararına göre davcının 09.10.2009 tarihinde geçirdiği yüksekten düşme olayına bağlı gelişen % 12,3 oranındaki maluliyet oranının sürekli olduğu, iyileşme süresinin 09.10.2009 tarihinden itibaren 9 aya kadar uzayabileceğinin belirtildiği, 23.06.2015 tarihli hesaba ilişkin bilirkişi raporunda kaza tarihinin 09.10.2009 olmasına rağmen daimi iş görmezlik tarihinin daha önceki bir tarih olan 09.02.2009 olarak belirtildiği ve hesaplanan dönemlerin de 09.02.2009 tarihinden başlatıldığı, bilirkişice hesap edilen dönemin geçici iş göremezlik dönemini de kapsadığı göz önünde bulundurulmadan bu dönemin Mahkemece yeniden hesap edilmesi suretiyle sonuca gidildiği, bu durumda hükme esas alınan hesap raporunun denetime elverişli olmadığı ve varılan sonucun isabetli olmadığı ortadadır.

Yapılacak iş; hesap uzmanı bilirkişiden yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda ve yine yukarıda açıklanan yanlışlıklar giderilecek şekilde rapor alıp sonucuna göre dosyadaki diğer bilgi ve belgeler de değerlendirilip kazanılmış haklar da gözönünde bulundurularak karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı şirketin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12682, Karar No: 2017/7141, Tarih: 19.10.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/12682 E.  ,  2017/7141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının da içinde bulunduğu... Ortaklığı’nın 2013 yılında AFAD Başkanlığı’nın açmış olduğu ihaleyi kazandığını ve 11 adet el tipi kimyasal tespit cihazının temini için müvekkili ile anlaşma yaptığını, söz konusu cihazların iş ortaklığına 26/02/2014 tarihinde müvekkili tarafından teslim edilmesine rağmen bedelin bir kısmının ödenmediğini, bunun üzerine başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin... Ortaklığı ile yapıldığını, bu nedenle davanın adi ortaklığa karşı açılması gerektiğini, tek olarak davalıya karşı açılmasının usule aykırı olduğundan bahisle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, satım akdinin davacı ile ... Ortaklığı arasında gerçekleştiği, iş ortaklığının adi ortaklık hükmünde olduğu, adi ortaklığı oluşturan kişilerden birisinin tek başına adi ortaklığı temsil etmesinin mümkün olmadığı, adi ortaklığa karşı yöneltilecek davanın adi ortaklığı oluşturan tüm ortaklara karşı açılması gerektiği, davalının pasif husumet sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 19/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5079, Karar No: 2018/9404, Tarih: 14.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/5079 E.  ,  2018/9404 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ve davalılardan ... vasisi tarafından temyizi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Davacı Kurum yönünden;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA

2- Davalı ... vasisinin ek karara ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Adli yardım talebinin dayanağı fakirlik belgesi ekli olmamakla adli yardım talebinin reddi ile yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan ek kararın ONANMASINA, 14.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2014/25248, Karar No: 2014/26780, Tarih: 02.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/25248 E.  ,  2014/26780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2014/260-2014/636

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi S. Bıçaklı tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde, başından beri davalı K.. M.. işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmaksızın, yazılı bildirim de yapılmadan feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine ve kanuni haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile müvekkili idare arasında iş ilişkisi bulunmadığını, davanın yüklenici firmalara yöneltilmesi gerektiğini, işçinin yerine getirdiği iş yönünden idarenin asıl işveren-alt işveren ilişkisi kurma yetkisi bulunduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı ile dava dışı yükleniciler arasında muvazaalı ilişki bulunduğu kabulü ile istek hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinin altıncı fıkrasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi; “Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişki” olarak tanımlanmış; aynı maddenin yedinci fıkrasında “Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işverer ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren ası işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere verilemez” kuralına yer verilmiştir.