muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9643, Karar No: 2011/13849, Tarih: 13.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9643 E.  ,  2011/13849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9211, Karar No: 2020/641, Tarih: 14.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/9211 E.  ,  2020/641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçun TCK 142/1-e maddesi kapsamında olduğu halde TCK 142/1-a maddesi uygulanmak suretiyle hüküm kurulması sonuç ceza değişmediğinden, sanığın yakalandığında suça konu yağların bulunduğu yeri göstermek sureti ile katılanlara teslimini sağladığı, ancak katılanların kovuşturma aşamasındaki beyanlarından çalınan yağların yeniden kullanılamaması nedeni ile yeniden yağ aldıklarını, bu yağların yerleştirilmesi için nakliye, vinç vs zararlarının olduğunu beyan etmeleri karşısında, katılanlardan kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızalarının bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre sanık hakkında TCK'nun 168/1-4 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi sureti ile sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından ve kısmi iadenin soruşturma aşamasında gerçekleşmesi karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01.03.2016 tarih, 2015-2-832 Esas ve 2016/102 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi "Mağdur ve katılanın zararı soruşturma aşamasında giderildiğinden ceza adaletinin sağlanması, hak ve nesafet kuralları ve TCK'nun 168. maddesinde belirtilen indirim oranları gözetilerek mahkemece sanıkların cezasının 1/2 oranından daha fazla olmak koşuluyla indirilmesi gerekirken, 1/2 oranında indirim yapılması isabetsizdir" şeklinde gerçekleşen kabul ile 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinin 1. fıkrasında etkin pişmanlık nedeniyle 2/3 oranına kadar indirim yapılacağının ifade edilmesi, aynı maddenin 2. fıkrasında ise indirim oranının 1/2 olarak öngörüldüğünün anlaşılması karşısında; sanık hakkında 1/2'den daha fazla oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden 1/2 oranında indirim yapılması hususu bozmayı gerektiren hatalı uygulamalar olarak tespit edilmiş ise de; atıfet kuralı uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04/03/2008 gün, 2008/6-47 Esas ve 2008/43 Karar sayılı kararı ışığında, sanığın yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirildiğinden ve bu hususlarda aleyhe temyiz de bulunmadığından, Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 14/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23059, Karar No: 2013/20895, Tarih: 09.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/23059 E.  ,  2013/20895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ücret, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile dini ve resmi bayram tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin aylık 1.500 TL ücret karşılığında davalıya ait işyerinde 02.02.2009-15.12.2009 arasında pide fırın ustası olarak çalıştığını, iş akdinin işverence 4857/17 uyarınca bildirimsiz feshedildiğini, 4 aylık ücretinin de ödenmediğini, davacının 02.02.2009 tarihinde çalışmaya başlamasına rağmen, 2009 Haziranına kadar ... başvurusunun yapılmadığını, davacının 30.09.2009 tarihinde aldığı vizite kağıdı neticesinde bu konuya muttali olduğunu, bu tarih sonrasında doğal olarak anlaşmazlık oluştuğunu, işyerinde çalışma koşullarının çok ağır olduğunu, ücretinin ...’da gösterildiği gibi asgari ücret olmadığını, davacıya bordrosunun asla gösterilmediğini, davacının 08.00-23.00 arasında çalışmak zorunda kaldığını, işyerinde başkaca bir pide ustası olmadığını, davacı ile davalı arasındaki anlaşmazlık sonrasında ücret alacaklarının ödenmemeye başladığını iddia ederek ücret, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, dini, resmi ve ulusal bayram izin ücretlerinin yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, beyan dilekçesinde özetle davacının hiçbir mazeret beyan etmeden çekip gittiğini, işten ayrıldığını, günlük yevmiyesinin 25 TL olduğunu, işyerinde yiyip içen, yatıp kalkan ve işyerini ikametgah olarak kullanan kişi olduğunu, davacının maaşını ve fazla çalışmalarını alamadığının doğru olmadığını, işyerinde toplam 2 kişi çalıştığını ve iş mevsiminin 2 ay olduğu... iskelede işini yevmiyesini almadan gitmesinin hayatın olağan akışına ters olduğunu, her hafta bir gün veya iki haftada bir gün izin kullanan kişinin işyerinde kasa hesap ve malzemelerin elinin altında olduğunu, davacının borcu olan tanığı işyerine çağırdığını, davalıya da 2.000 TL borcu olduğunu söyleyerek tanıştırdığını ve işyeri sahibinden tanık Mehmet’e 2.000 TL olan borcunu ödemesini istediğini, iş sahibinin de “ sen yevmiyeni her gün alıyorsun, senin borcun beni ilgilendirmez” deyince eşyalarını toplayıp gitmek istediğini, fakat davalının bırakmadığını, davacının yevmiye karşılığı ücretlerini tamamen aldığını, fazla çalışma alacağının olmadığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile ihbar tazminatı, ücret, genel tatil ücreti, hafta tatili, fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile ihbar tazminatı, ücret, genel tatil ücreti, hafta tatili, fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununda 32nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

4857 sayılı Yasanın 8 inci maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma koşullarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı yasanın 37 nci maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusu mahkemece resen araştırılmalıdır. (Yargıtay 9.HD. 23.9.2008 gün 2007/27217 E, 2008/24515 K.).

Çalışma belgesinde yer alan bilgilerin gerçek dışı olmasının da yaptırıma bağlanmış olması, belgenin ispat gücünü arttıran bir durumdur. Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı Kanunun 8 inci ve 37 nci maddelerinin, bu konuda işveren açısından bazı yükümlülükler getirdiği de göz ardı edilmemelidir. Bahsi geçen kurallar, iş sözleşmesinin taraflarının ispat yükümlülüğüne yardımcı olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmiş olması ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemiş oluşu, işçinin ücret, sigorta pirimi, çalışma koşulları ve benzeri konularda yasal güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır. Çalışma belgesi ile ücret hesap pusulasının düzenlenerek işçiye verilmesi, iş yargısını ağırlıklı olarak meşgul eden, işe giriş tarihi, ücret, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlenmesi bakımından da önemli kolaylıklar sağlayacaktır. Bu bakımdan ücretin ispatı noktasında delillerin değerlendirilmesi sırasında, işverence bu konuda belge düzenlenmiş olup olmamasının da araştırılması gerekir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda davacı vekili, müvekkilinin pide fırın ustası olarak 1.500 TL ücretle çalıştığını iddia etmiş, davalı işveren davacının 25 TL yevmiye ile çalıştığını savunmuştur. Davacının eşi olan davacı tanığı davacının 1.500 TL ücret aldığını beyan etmişken, davalı tanıkları ise davacının yevmiye olarak 25 TL olduğunu beyan etmiştir. Bilirkişi tarafından, dosyaya sunulan asgari ücret üzerinden düzenlenmiş ücret bordrolarında davacının imzasının

olmadığı, davacının... iskelesi gibi bir mevkide kurulu olan işyerinde pide ustası olarak çalıştığı dikkate alındığında ücretinin günlük net 50,00 TL üzerinden aylık net 1.500,00 TL olduğunun kabulünün daha uygun olacağı gerekçesi ile hesaplama yapılmıştır.

Dosya içeriğinden emsal ücret araştırması yapılmadığı anlaşılmakla, yukarıdaki ilkeler çerçevesinde emsal ücret araştırması yapılarak sonuca ulaşılması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

olmadığı, davacının... iskelesi gibi bir mevkide kurulu olan işyerinde pide ustası olarak çalıştığı dikkate alındığında ücretinin günlük net 50,00 TL üzerinden aylık net 1.500,00 TL olduğunun kabulünün daha uygun olacağı gerekçesi ile hesaplama yapılmıştır.

Dosya içeriğinden emsal ücret araştırması yapılmadığı anlaşılmakla, yukarıdaki ilkeler çerçevesinde emsal ücret araştırması yapılarak sonuca ulaşılması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

3-Bilirkişi gerekçeli raporunda 361,94 TL genel tatil ücret alacağı olduğu konusunda belirleme yapmış olup, sonuç kısmında genel tatil alacağı 1.794,72 TL olarak gösterilmiş, davacı tarafından genel tatil ücreti alacağı ıslah yolu ile 1.794,72 TL olarak artırılmış ve mahkemece bu miktar üzerinden 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak talep hüküm altına alınmıştır.

Raporda hesaplanan genel tatil ücreti alacağı net 361,94 TL olup, raporun sonuç kısmında bu miktarın hatalı olarak 1.794,72 TL gösterilmesi sonucunda hükmün anılan miktara göre oluşturulması isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/34300, Karar No: 2021/8790, Tarih: 19.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/34300 E.  ,  2021/8790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Katılanın, arkadaşı ... aracılığı ile kendisini ... olarak tanıtan kişi ile telefonla görüşerek icradan araç alımı konusunda anlaştığı, arayan kişinin teminat olarak istediği 1460 TL parayı sanığa ait banka hesabına gönderdiği, paranın çekilmesine rağmen katılanın bir daha sanığa ulaşamadığının iddia edildiği somut olayda; sanığın alınan savunmasında atılı suçu kendisinin işlemediğini, daha önce birlikte otelde kaldığı ... oğlu isimli arkadaşının adına sahte işlemler yapıp başka suçlar da işlediğini, bu suçu da ...'in işlemiş olabileceğini beyan etmesi ve UYAP'ta yapılan araştırmada sanığın ... Mertoğlu ile birlikte yargılandığı dosyalar olduğunun anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti amacıyla; öncelikle ... isimli kişinin dosya kapsamında ifadesinin alınması, ayrıca sanığın ve ... ’nun imza yazı örnekleri temin edilerek, sanık adına açılmış olup katılanın para yatırdığı banka hesap sözleşmesi üzerindeki imza-yazılarla karşılaştırılması amacıyla bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 19.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1077, Karar No: 2015/3139, Tarih: 01.04.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/1077 E.  ,  2015/3139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... çalışma alanında bulunan 163 ada 25 parsel sayılı 230.362,44 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kamu orta malı niteliğinde mera vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline kaydedilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, taşınmazın mera parsellerinin ortasında kaldığı kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen davacının hak iddia ettiği bölümün sınırlarında mera bulunmamaktadır. Mahkemece yapılan mera araştırması yeterli değil ise de, davacı yararına belgesiz zilyetliğe dayalı olarak mülk edinebileceği sınır dolmuştur. Bu nedenle davacının çekişmeli taşınmaz bölümünü salt zilyetlikle mülk edinebilmesi mümkün değildir. Ancak; davacı dava dilekçesinde tapu kaydına dayanıp, dilekçe ekinde tapu kaydı sunduğu halde, tapu kaydının oluşum nedenini de gösterecek şekilde tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte varsa haritası getirtilmemiş, çekişmeli taşınmaz başında yapılan keşif sırasında uygulanmamış ve çekişmeli taşınmaz bölümünün tapu kaydı kapsamında kalıp kalmadığı denetlenmemiştir. Öte yandan karar tarihinden sonra 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun gereğince çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Büyükşehir Belediyesinin sınırları il mülki sınırları olarak belirlenmiştir. O halde; mahkemece, öncelikle ... ve Hazine yanında ... Büyükşehir Belediyesini davaya dahil etmesi için davacı tarafa süre verilmeli, taraf teşkili sağlandıktan sonra, tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin tüm deliller toplanmalı, davacının dayandığı tapu kaydı, tesisinden itibaren bütün tedavülleri ve varsa haritası ile birlikte getirtilmeli, bundan sonra taşınmazlar başında yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen ve davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişi, taraf tanıklarının tümü hazır olduğu halde yeniden keşif yapılmalı; keşif sırasında davacının dayandığı tapu kaydı, komşu tüm

parseller de dikkate alınmak suretiyle, 3402 sayılı Yasa'nın 20. maddesinde belirtilen esaslar çerçevesinde yerel bilirkişi aracılığı ile yöntemince uygulanmalı, tapu kaydının çekişmeli taşınmaz bölümünü kapsayıp kapsamadığı ve kapsamının neresi olduğu belirlenmeye çalışılmalı, taşınmazın davacının tutunduğu tapu kaydının kapsamında kalması halinde kaydın oluşum nedeni üzerinde durulmalı ve fen bilirkişisine keşfi izlemeye elverişli harita düzenlettirilmeli ve bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yön göz ardı edilerek hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının temyiz edene iadesine, 01.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13098, Karar No: 2013/28274, Tarih: 04.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/13098 E.  ,  2013/28274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Soruşturma aşamasında görüşüne başvurulan polis memuru tarafından bilirkişi raporunda suça konu bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4. maddesine giren bıçaklardan olduğu belirtilmiş ise de; Adli Tıp Kurumu, Emniyet veya Jandarma Kriminal Laboratuvarlarından alınacak rapor ile bıçağın niteliği ve 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde belirtilen bıçaklardan olup olmadığı kesin biçimde saptanıp, belirtilen madde kapsamında kalmadığının anlaşılması halinde ise dosya kapsamına göre, salt saldırıda bulunmak amacıyla taşındığı saptandığında; 6136 sayılı Yasanın 15/4. madde ve fıkrasının gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, bilirkişinin yeterli açıklama içermeyen raporu esas alınarak eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 04.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2829, Karar No: 2017/1932, Tarih: 30.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2829 E.  ,  2017/1932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) 38. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/06/2014 gün ve 2012/123 - 2014/209 sayılı kararı bozan Daire'nin 24/11/2015 gün ve 2014/17732 - 2015/12495 sayılı karar aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 15/02/2012 tarihinde yapılan ortaklar kurulu toplantısında alınan 2, 3 ve 4. maddelere ilişkin kararların hukuka uygun olmadığını, söz konusu toplantı çağrısının görev süresi bitmiş olan müdür tarafından yapılması nedeniyle çağrıda usulsüzlük bulunduğunu, ortaklar kurulunun kanunun öngördüğü şekilde toplanmadığını, toplantıya ortak sıfatı olmayan kişilerin katıldıklarını, tasfiye kararının, karar nisabına aykırı bir biçimde alınıp hükümsüz olduğunu, tasfiye kararı alınmadan önce ortaklara şirketin mali durumu ile ilgili hiçbir bilgi verilmediğini, davalı şirket müdürünün kendi ibrasında oy kullandığını, tasfiye memuru olarak da şirketi tasfiyeye sürükleyen kişinin seçildiğini ileri sürerek 15.02.2012 tarihli toplantıda alınan 2, 3 ve 4. kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 15/02/2012 tarihli Ortaklar Kurulunun 2, 3 ve 4 nolu kararlarının yoklukla malul olduğunun tespitine dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve Dairemiz bozma ilamında dava konusu ortaklar kurulu toplantısı yönünden toplantı nisabı bulunduğu belirtilmiş olup, mahkemece bozma ilamına uyulduğu taktirde dava konusu kararlar yönünden karar nisabının da bulunup bulunmadığının değerlendirilecek olmasına göre, davacı vekilinin karar düzeltme istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme istemlerinin HUMK 442. maddesi uyarınca REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 4,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 30/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/714, Karar No: 2014/4730, Tarih: 17.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/714 E.  ,  2014/4730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Gök ile davalı ... aralarındaki babalığın tespiti davasına dair Manavgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.03.2013 günlü ve 2012/667-2013/189 sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 22.10.2013 günlü ve 2013/13164-2013/13756 sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, takdiren 228,00 TL para cezası ile aşağıda yazılı bakiye karar düzeltme red harcının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.