muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2665, Karar No: 2020/954, Tarih: 18.02.2020

E)Temyiz:

Davalı Kurum vekili, davalı iş yerinde karton kutu, ambalaj üretimi ve ambalaj üzerine baskı yapıldığı, bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğunu, davalı işveren ile arasında aynı konuda dava bulunmayan bordro tanıklarının belirlenerek dinlenmesi gerektiğini, dava tarihi itibariyle fer’i müdahil olan Kurumun yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağını belirterek, kararı temyiz etmiştir.

Davalı ... ... ... Kağıt ve Ambalaj San. A.Ş. vekili, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddinin gerektiğini, işyerinde ambalaj üzerine baskı yapıldığını, 506 sayılı Yasanın Ek 5 maddesinde belirtilen basım işyeri koşulunun oluşmadığını, ilk derece mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunun bilimsellikten uzak eksik ve hatalı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının tespiti istenen dönemde davalı işyerinde üretim bölümünde ofset baskı makinesi operatörü olarak çalıştığı, mahkemece keşif yapıldığı, bilirkişi heyet raporunda işyerinde kimyasal maddeler ve yüksek gürültü bulunduğu, işyerinde basım faaliyetinin yapıldığı, davacının çalışmalarının asıl olarak üretim alanında geçtiği, solvent ile aseton, UV-Lak vb kimyasalların ortama yayılan gazı ve buharına maruz kaldığı, gürültü seviyesinin maruziyet değeri üzerinde bulunduğu, davacının çalışmalarının 506 sayılı Kanun'un ek 5/2 maddesinin (a) ve (b) bentleri kapsamında kaldığı ve itibari hizmetten yararlanması gerektiği tespitlerine yer verildiği ve tanıkların dinlendiği anlaşılmaktadır.

İtibari hizmet, gerçekte çalışılmayan ve prim ödemesi olmayan sürelerin kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle sigortalılık süresine eklenmesine, böylece,ağır ve yıpratıcı işlerde çalışan bir kısım sigortalıların daha erken yaşlılık aylığından yararlanmalarına imkan sağlamaktadır.

506 sayılı Yasa sistemine itibari hizmet kavramı 11.08.1977 günlü 2098 sayılı yasa ile girmiştir.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun Ek 5. maddesi II bendinde 20/06/1987 tarihli 3395 sayılı Kanununun 13. maddesiyle yapılan değişikle itibari hizmetten yararlananların kapsamı genişletilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan Ek 5 madde II numaralı bendinde , “Basım ve gazetecilik iş yerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılardan,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerlerinde” hizmeti geçenlerin sigortalılık süresine ,bu sürelerin her tam yılı için 90 gün ekleneceği belirtilmiştir.

İtibari hizmetten bir sigortalının yararlanabilmesi için sigortalının Ek 5.maddenin alt bendinde sigortalılar bölümünde gösterilen sigortalılardan olması ve hizmetin geçtiği yer olarak belirtilen iş yerlerinde çalışmış olması gerekmektedir.

Sigortalıya ve işyerine ilişkin koşul, yasada nitelikleri sayılı ve sınırlı bir biçimde belirtildiğinden bir sigortalının çalışma koşulları ne kadar ağır olursa olsun ,yasada sayılan sigortalılar ve işyeri kapsamına girmediği sürece itibari hizmetten yararlanması mümkün değildir.

İtibari hizmetten yararlananların emsallerine göre ayrıcalıklı şekilde erken emekli olabilme avantajı nedeniyle ,uygulamada ,yasanın kapsamının genişletilmesi amacıyla ve düzenlemenin Anayasanın eşitlik ilkesine aykırı olduğu iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurular olmuştur.

Anayasa Mahkemesi’ne yasanın kapsamının genişletilmesi ve bu amaçla yasada yer alan ve iş kolunu veya ‘sigortalılar’ı gösteren ibarelerin iptal etmesi gerektiği ileri sürülerek yapılan başvuru üzerine Yüksek Mahkeme, 1988/51 Esas,1989/18 Karar sayılı 02.05.1989 tarihli kararında ‘özde Anayasa'ya aykırı düşmeyen bir kuralın uygulama alanının genişletilmesi amacıyla iptal edilmeyeceği, bir kısım sigortalılara hak tanıyan itiraz konusu hükmün, öteki kesimlere de aynı hakkı tanıyan tamamlayıcı yasama işlemleriyle düzeltilmesi, düzenleme eksikliklerinin bu yöntemle giderilmesinin Anayasa'ya uygun olacağını’ belirterek itirazın reddine karar vermiştir.

Yine, söz konusu Ek maddede 3395 sayılı Yasa ile değişiklik yapılırken maddede yazılı dış etkenlere maruz başkaca iş kolları bulunduğu ve bunların da yasa kapsamına alınması TBMM Genel Kurulunca önerilmiş ancak istenilen düzenleme ileri tarihe bırakılmıştır. (TBMM 20.06.1987 günlü 121.Birleşime ilişkin Tutanak Dergisi )

Görüldüğü üzere yasanın açıkça ve tadadi biçimde belirlediği ve itibari hizmetten yararlanmasını öngördüğü ‘sigortalılar’ kapsamını yorum yoluyla genişletmek yasanın amacına uygun düşmemektedir.

Görüldüğü üzere yasanın açıkça ve tadadi biçimde belirlediği ve itibari hizmetten yararlanmasını öngördüğü ‘sigortalılar’ kapsamını yorum yoluyla genişletmek yasanın amacına uygun düşmemektedir.

506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinde sigortalının Basım ve gazetecilik işyerlerinde çalışması ve II. bendin (a-f) alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşmesi halinde itibari hizmetten yararlanılacağı belirtilmiştir. II. bentte yer alan “basım” işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu hem madde metninden hem yasama belgelerinden anlaşılmaktadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2018 tarih ve 2015/21-3371 Esas ve 2018/129 karar sayılı içtihadında da bu husus vurgulanmıştır.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, davacının, mukavva ambalaj sektöründe, kutu ve kağıt üzerine baskı yapılan işyerinde çalıştığının dosya içeriğinden anlaşılmasına rağmen, davalı işyerinin 506 sayılı yasanın Ek 5 maddesi II bendi kapsamına giren işyeri kabul edilerek itibari hizmet koşullarının oluştuğuna hükmedilmesi isabetsizdir.

Davalı iş yerinde ambalaj üzerine baskı yapıldığı, söz konusu iş yerinde basım ve gazetecilik adına herhangi bir faaliyette bulunulmadığı, basım işyerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet göstermesi gerektiği, bu nedenle davalı iş yerinin 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesinde belirtilen itibari hizmet süresinden yararlanılabilecek iş kollarına girmediği, itibari hizmet süresinde işçi yararına yorum ilkesi ile iş yeri alanlarının genişletilemeyeceği bu durumda davanın reddi gerektiği anlaşılmaktadır.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... ... ... Kağıt Ve Ambalaj San A.Ş.'ne iadesine, 18/02/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık, somut olay bakımından davalı iş yerinin basım işi niteliğinde olup olmadığı ve davacının davalı iş yerinde geçen çalışmaları yönünden itibari hizmet süresinden yaralanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle konuya ilişkin yasal mevzuatın belirlenmesi ve incelenmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun’un Ek 5’inci maddesi:

“506 sayılı Kanuna göre sigortalı sayılanların, aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için, hizalarında gösterilen süreler, sigortalılık süresi olarak eklenir.

Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle konuya ilişkin yasal mevzuatın belirlenmesi ve incelenmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun’un Ek 5’inci maddesi:

“506 sayılı Kanuna göre sigortalı sayılanların, aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için, hizalarında gösterilen süreler, sigortalılık süresi olarak eklenir.

Sigortalılar Hizmetin Geçtiği Yer Eklenecek Süre

- a) 212 sayılı Kanunla değiştirilen 5953 sayılı basın mesleğinde çalışanlarla çalıştıranlar arasındaki münasebetleri düzenliyen kanun kapsamına tabi olarak çalışan sigortalılar.

5953 sayılı Kanunu Değiştiren 212 sayılı Kanunun birinci maddesi kapsamıma giren, 90 gün,

b) Basın kartı yönetmeliğine göre basın kartına sahip olmak suretiyle gazetecilik yaparken, kamu kurumlarına giren ve bu kurumlarda meslekleriyle ilgili görevlerde istihdam edilen sigortalılar.

Basın müşavirlikleri, 90 gün,

II - (Değişik bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.)

Basım ve gazetecilik iş yerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılar,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerleri, 90 gün,

III - Denizde 90 gün Gemi adamları, gemi ateşçileri, kömürcüler, dalgıçlar.

IV - 1. Çelik, demir ve tunç döküm,

(...)\*, fabrika,

2. Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz da çalışanlar, maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde,

3. Patlayıcı maddeler yapılmasında,

4. Kaynak işlerinde çalışanlarda, 90 gün

Kesirlerin hesaplanmasında tam yıl 360 gün olarak alınır. Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.”şeklinde düzenlenmiştir.

(...)\*, fabrika,

2. Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz da çalışanlar, maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde,

3. Patlayıcı maddeler yapılmasında,

4. Kaynak işlerinde çalışanlarda, 90 gün

Kesirlerin hesaplanmasında tam yıl 360 gün olarak alınır. Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.”şeklinde düzenlenmiştir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı belirgin olarak 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir. Bunlardan birinci koşul, sigortalının basım ve gazetecilik işinde çalışmış olmasıdır. Ancak bu koşulun araştırılıp saptanmasında; işyeri dar anlamda muhakkak ve sadece gazete basımıyla uğraşan bir basımevi olarak düşünülmeyip, yasanın açık amacı göz önünde bulundurularak söze değil öze üstünlük tanıyan bir yorumla sonuca varılmalıdır. Anayasa Mahkemesi tarafından 04/10/2006 tarih, 2002/157 Esas, 2006/97 Karar sayılı kararında 506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin IV bendinde yer alan somut işyeri ibaresini iptal edilerek, işyeri hizmetin geçtiği yer olarak kabul edilmiştir. Anayasa Mahkemesinin söz konusu Kararında belirtildiği gibi itibari hizmet kapsamındaki işlerin bariz özelliği ağır, riskli ve sağlığa zararlı işlerde fiziki, ruhi ve fizyolojik bakımlardan insan sağlığını olumsuz yönde etkileyen şartlar altında yapılması oluşturmaktadır.

İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II.Alt bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır. Söz konusu maddede, basım ve gazetecilik işyeri birlikte ifade edilmişse de, gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan iş yerlerinde çalışan sigortalılarda, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yaralanacakları açıktır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2015/21-3882 Esas, 2018/462 Karar sayılı 14.03.2018 tarihli ilamı da bu yöndedir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, ofset baskı makinası operatörü olarak çalışan ve çalışırken bilirkişi raporuyla tespit edildiği üzere muhtelif kimyasallara maruz kaldığı sabit olan davacının itibari hizmete hak kazanıp kazanmadığı belirlenirken dikkate alınması gereken olgunun " gerçek anlamda yapılan iş" olduğu ve davalı iş yerinde ambalaj üzerine baskı yapılmasının basım işi niteliğinde kabul edilmesi gerektiğinden, davacının itibari hizmet süresinden yararlandırılmasına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi Kararının onanması düşüncesinde olduğumdan Sayın Çoğunluk kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2024/4, Karar No: 2025/2511, Tarih: 12.05.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/4 E.  ,  2025/2511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/590 E., 2023/276 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Mahkemenin 2013/207 Esas, 2018/11 Karar sayılı kararının temyizi üzerine Dairenin 23.06.2021 tarihli ve 2021/1389 Esas, 2021/3506 Karar sayılı kararı ile anılan kararın bozulmasına karar verildiği; 2013/207 Esas, 2018/11 Karar sayılı kararın temyizi sırasında düzenlenen temyiz formunda 2013/207 esas sayılı dosya içerisinde ek olarak,

1- Aydın 1. İdare Mahkemesinin 2014/96 Esas, 2014/686 Karar sayılı dosyası ve bu dosya içinde mevcut aynı Mahkemenin 2010/613 Esas, 2011/868 Karar sayılı dosyası tüm ekleri ile birlikte yine aynı Mahkemenin 2014/873 Esas, 2015/523 Karar sayılı dosyası,

2- Dava konusu taşınmazların bulunduğu alana ilk uygulanan ve davaya konu 3194/18 imar uygulama dosyası (2 nolu düzenleme sahası Ek:14- 107 Sayfa.), taşınmazların tespit davaları ile kamulaştırma evraklarına ait şahıs dosyalarına ilişkin 2 Adet Yeşil Klasör, 01 Adet Mavi Klasör, 1 Adet Turuncu Klasör, bulunduğunun belirtildiği,

Bozmadan sonra verilen 2021/590 Esas, 2023/276 Karar sayılı kararın temyizi üzerine düzenlenen temyiz formunda ise dosya içerisinde ek olarak Germencik Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesine ait 2021/451 Esas, 2023/301 Karar sayılı dosya aslı ve Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesine ait 2019/27 Esas sayılı dosya sureti ile ...'e ait SGK kayıtlarını içerir dosya bulunduğunun belirtildiği,

Buna göre, bozma öncesinde belirtilen eklerin bozma sonrasında yer almadığı, kaldı ki söz konusu eklerin temyiz incelemesi için Daireye gönderilen dosya içerisinde fiziken de bulunmadığı, öte yandan; dosya ekinde bulunan "Germencik Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesine ait 2021/451 Esas, 2023/301 Karar sayılı dosya aslı ve Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesine ait 2019/27 Esas sayılı dosya sureti ile ...'e ait SGK kayıtlarını içerir dosya"nın eldeki dava dosyası ile bir ilgisi olmadığı, bu suretle temyiz incelemesine konu eldeki dava dosyasının fiziken eksik gönderildiği belirlenmiştir.

Bu itibarla;

Mahkemenizin 2021/590 Esas, 2023/276 Karar sayılı dosyasının eklerinin doğru bir şekilde belirlenmesi ve fiziken gönderilmeyen kısımların tespit edilerek evrakına eklenmesi, istenilen hususların eksiksiz bir şekilde temin edilip edilmediği Mahkeme hakimi tarafından denetlendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Germencik 1. Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8787, Karar No: 2018/3718, Tarih: 05.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/8787 E.  ,  2018/3718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, sanık ...

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın arkadaşı ... ile birlikte hastane randevusu almak için internet kafeye gitmek üzere ... İş Merkezine girdiklerinde, mağdur ... ve kimlikleri belirlenemeyen arkadaşlarının sataşmasına maruz kalıp, gruptan birinin sanığa vurmasının ardından, mağdur ...'ın, sanığın arkadaşı ...'ı bacaklarından bıçakladıktan sonra, elindeki bıçakla sanığa yöneldiği esnada, sanığın üzerinde taşıdığı bıçağı savurarak mağdur ...'ı yaraladığı olayda; sanığın aşamalardaki savunmalarında, mağdur ve arkadaşlarının kendilerine sataştığını, uyuşturucu etkisinde olabileceklerini düşündükleri için ses çıkarmadıklarını ancak kendisinin darp edilip, arkadaşı ...'in mağdur tarafından bıçaklanmasından sonra, mağdurun elindeki bıçakla kendisine yönelmesi üzerine kendisini savunma amacıyla taşıdığı bıçağı hedef gözetmeden savurması sonucu olayın gerçekleştiğini beyan etmesi, ...'ın görgüye dayalı beyanları ile mağdur ...'ın üzerinde uyuşturucu madde ele geçirilmiş olmasının da savunmayı desteklemesi karşısında, sanığın meşru savunmaya yönelik savunması tartışılarak, TCK'nin 25/1 ve sınırın aşılmasına dair TCK'nin 27. maddeleri değerlendirilerek sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 05/03/2018 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 05/03/2018 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sanığın arkadaşı ... ile birlikte hastane randevusu almak için internet kafeye gitmek üzere ... İş Merkezine girdiklerinde, mağdur ... ve kimlikleri belirlenemeyen arkadaşlarının sataşmasına maruz kalıp, gruptan birinin sanığa vurmasının ardından, mağdur ...'ın, sanığın arkadaşı ...'ı bacaklarından bıçakladıktan sonra, elindeki bıçakla sanığa yöneldiği esnada, sanığın üzerinde taşıdığı bıçağı savurarak mağdur ...'ı yaraladığı kabul edilen olayda sanığın meşru savunmaya yönelik savunması tartışılarak, TCK'nin 25/1 ve TCK'nin 27. maddeleri değerlendirilmemiş ise de;

Mağdur sanık ...’ın bıçakla mağdur ...’ı her iki uyluk posteriorda solda 1x1 ve sağda 1x2 cm lik BTM ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, sanık ...’in ise kimliği belirsiz bir şahıs tarafından kafada frontal bölge sağ tarafından 1x1 cm lik BTM ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, sanığında bıçakla mağdur ...’ı karın bölgesinden hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, başka bir anlatımla sanığın hem kendisinin hem de arkadaşı ...’ın BTM ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları dikkate alındığında sanığın savunmasında saldırı ile orantılılık koşulunun yani, savunmanın saldırıyı etkisiz kılacak şekilde olması gerektiği şartının olayımızda sözkonusu olmadığı, dolayısıyla sanık açısından TCK'nin 25/1 deki meşru savunma veya savunmada sınırın aşılmasına dair TCK'nin 27. maddelerinin uygulanmasının koşullarının oluşmadığı, sanığın TCKnun 86/1,3-e, 87/1-d-son, 29/1 ve 62 .maddelerinin uygulanarak 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla mahkumiyetine dair kararın onanmasına karar verilmesi gerektiği görüşündeyim. 05.03.2018
Yargıtay — Esas No: 2021/21654, Karar No: 2022/814, Tarih: 31.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/21654 E.  ,  2022/814 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 31/3 (3 kez) 168/1, 116/2, 119/1-c, 151/1, 52 ve 62/1 (3 kez) maddeleri uyarınca 11 ay 3 gün hapis, 6 ay 20 gün hapis ve 1.320,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 23 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5-8. maddesi gereğince, hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl süre ile denetim süresine tâbi tutulmasına dair Bursa 1. Çocuk Mahkemesinin 07/11/2019 tarihli ve 2019/477 esas, 2019/691 sayılı kararına karşı yapılan itirazın iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçu bakımından reddine, hırsızlık ve mala zarar verme suçu yönünden ise kabulüne ve anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Bursa Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 19/12/2019 tarihli ve 2019/152 değişik iş sayılı kararını müteakip, yeniden yapılan yargılama sonucunda, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 145, 31/3 (2 kez) 168/1 (2 kez), 151/1, 52 ve 62/1 (2 kez) maddeleri uyarınca 5 ay 16 gün hapis ve 880,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 23 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5-8. maddesi gereğince, hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl süre ile denetim süresine tâbi tutulmasına dair Bursa 1. Çocuk Mahkemesinin 14/10/2020 tarihli ve 2020/33 esas, 2020/233 sayılı kararınına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bursa Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 27/01/2021 tarihli ve 2020/539 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 28/07/2021 gün ve 94660652-105-16- 5800-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/09/2021 gün ve 2021/97355 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede,