muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/14773, Karar No: 2025/5123, Tarih: 27.03.2025

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

"A) 1-Fer'i müdahil Kurum vekilinin İzmir 16. İş Mahkemesince verilen 25.01.2022 tarih, 2019/66 Esas ve 2022/54 Karar sayılı ilâmına yönelik istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine,

B) 1- Davacı vekilinin stinaf başvurusunun kabulü ile İzmir 16. İş Mahkemesince verilen 25.01.2022 tarih, 2019/66 Esas ve 2022/54 Karar sayılı ilâmının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden hüküm verilmek suretiyle kaldırılmasına,

2- Davanın kabulüne, ... TC Nolu ... s.sicil nolu ...'ın davalı ... Kimyasal Maddeler ve ... San.Tic.Ltd.Şirketine ait 1510154.35 işyeri s.nolu “... Mah. ... Cad. No:40/A .../İzmir” adresinde kurulu “Kafe ve Kafeterya” işyerinde; 22/09/2018-02/04/2019 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücret ile sürekli olarak 190 gün çalıştığının ve 190 günlük hizmetinin SGK bildirilmediğinin tespitine," karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde:

a. Eksik araştırma ile karar verildiğini, tek bordro tanığı olarak ...’ın dinlendiğini bu tanığın kafede çalışması olmadığını, dosyaya sunulan mesajlaşmaların çalışmanın tespiti için yeterli olmadığını,

b. Davacının öğrenci olması sebebi ile kısmi zamanlı mı yoksa tam zamanlı mı çalıştığının araştırılmadığını, kararın bozulmasını ve davanın reddini savunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının 22.09.2018-02.04.2019 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde dinlenen bordro ve komşu işyeri tanıklarının beyanları, whatsapp yazışmaları da gözetildiğinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla fer'i müdahil kurum vekili tarafın temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1538, Karar No: 2014/8123, Tarih: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1538 E.  ,  2014/8123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21129, Karar No: 2014/141, Tarih: 13.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/21129 E.  ,  2014/141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MUŞ SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2010/9-2013/133

Yanlar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, iddianın ispat edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı, Vakıflar Genel Müdürlüğü'nün kayden maliki olduğu dava konusu 93 ada 64 parsel sayılı taşınmazın bir kısmını davalı M.. İ..'nin haklı ve geçerli bir neden olmaksızın kullanıldığını ileri sürerek toplamda 1.844,00 TL ecrimisile karar verilmesi isteği ile eldeki davayı açtığı, davalının davanın reddini savunduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, 3533 sayılı Kanunun 1. maddesi “Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediye ve hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanların bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilmesini” hükme bağlamıştır.

Dava konusu 93 ada ..parsel sayılı taşınmaz Vakıflar Genel Müdürlüğü adına tapuda kayıtlıdır.

Davada taraflar, 3533 sayılı Kanunun 1. maddesinde gösterilen kuruluşlardandır. Bu kanunun 2570 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi gereğince aralarındaki uyuşmazlığın “Hakem” sıfatı ile çözümlenmesi gerekmektedir.

Hal böyle olunca, tarafların sıfatı ile 3533 sayılı Kanun 1. ve 4. maddeleri hükümleri dikkate alınarak uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken genel hükümlere göre incelenerek sonuca gidilmiş olması doğru değildir.

Davalının, bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13011, Karar No: 2012/5802, Tarih: 24.05.2012

**5. Ceza Dairesi         2008/13011 E.  ,  2012/5802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İkna suretiyle irtikap

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... SSK İl Müdür Yardımcısı olarak görev yapan sanığın, 01/07/2004 tarihli soruşturma raporu içeriğinde belirtildiği üzere, mağdur ...'nın emekli olabilmesi için yeterli prim ödeme gün sayısını yerine getirdiği, ancak 25 yıl olan sigortalılık süresi şartını taşımadığı, bu nedenle söz konusu sürenin dolacağı tarih olan 20/08/2005 tarihinden sonra yazılı müracaat ettiğinde emekli olabileceği halde suç tarihinde sigortalılık durumu hakkında bilgi almak için gelen mağdura dosyasına baktıktan sonra 30/06/2003 tarihinden sonra prim yatırmadığını söyleyerek "kardeşim sen yazık etmişsin bu kadar sigorta öldürülür mü" diyerek 1.870 TL getirmesi durumunda sigorta primlerini geriye yönelik olarak yatırılmasını sağlayarak düzelteceğinden bahisle 1.870 TL menfaat temin ettiği ve mağdurun makbuz istemesi üzerine hizmet döküm cetveli altına herhangi bir borcu bulunmadığına dair not düşüp imzalayarak verdiği, sanığın bu şekilde görevinin sağladığı güveni kötüye kullanarak gerçekleştirdiği hileli davranışlarla, kendisine yarar sağlamasına mağduru ikna etmek suretiyle irtikap suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1.870 TL olan yararın suç tarihindeki ekonomik koşullar ve paranın satın alma gücü nazara alındığında pek hafif olmasına rağmen, sanık hakkında lehine olan 765 sayılı TCK'nın 219/3. maddesi uygulanmayıp, 5237 sayılı TCK'nın lehe kabul edilerek uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

Suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1596, Karar No: 2016/4241, Tarih: 16.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/1596 E.  ,  2016/4241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, akaryakıt istasyonu sahibi ve işleticisi olduğunu, kolluk kuvvetlerince ilçede yapılan denetim ve soruşturmalarda el koyulan standarda aykırı toplam 38.100 litre kaçak motorinin il özel idaresi müdürlüğüne ait tankların müsait olmaması sebebiyle işletmesine ait tanka aktarıldığını ve yediemin sıfatıyla kendisine teslim edildiğini, 23/07/2010 ilâ 26/11/2010 tarihleri arasında depolama riskini üstlendiği gibi işletmesine ait tankı kullanamamasından dolayı ticari kayba uğradığını, yediemin ücreti ve tank kirası verilmediğini ileri sürerek 40.000,00 TL tazminatın motorinin teslim tarihi olan 23/07/2010 tarihinden itibaren hesaplanacak faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı ... Kurumu aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalı ... aleyhine açılan davanın ise alınan bilirkişi raporu doğrultusunda kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre  davacının tüm davalı ... hazinesinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, muhafaza edilmek üzere davalıya ait akaryakıt istasyonuna teslim edilen motorinin muhafaza ücretinin tahsili istemine ilişkindir.

Dosya içeriği itibarıyla taraflar arasında davaya konu kaçak motorinin il özel idare müdürlüğü deposunda yer olmaması nedeniyle davacıya ait akaryakıt istasyonuna yediemin tutanağı ile teslim edildiği, 23/07/2010 ilâ 26/11/2010 tarihleri arasında bu istasyondaki tankta muhafaza altına alındığı ve 26/11/2010 tarihinde il özel idaresi deposuna aktarıldığı hususunda bir ihtilaf bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık, davalı idarenin sorumluluğunda olan davacıya teslim edilen ve akaryakıt istasyonunda muhafaza ettiği motorin sebebiyle davacının yedieminlik ücreti talep edip edemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık, davalı idarenin sorumluluğunda olan davacıya teslim edilen ve akaryakıt istasyonunda muhafaza ettiği motorin sebebiyle davacının yedieminlik ücreti talep edip edemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece görevlendirilen bilirkişi marifetiyle 38.100 litre motorinin, 05/02/2011 tarih ve 27837 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Adalet Bakanlığına ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar için Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğ hükümlerine göre gün-metreküp miktar ve fiyatı baz alınarak depo ücreti hesaplanıp, davacının toplam 29.430,00 TL yediemin alacağına hak kazandığı belirlenmek suretiyle bu rapora itibar edilerek hüküm kurulmuş ise de olayda sözü edilen Tarifenin uygulama olanağı yasal olarak bulunmadığı gibi 3 ay gibi kısa bir süre için dava konusu motorinin değerine yakın bir miktarda ücrete hükmedilmesi hakkaniyetle bağdaşmaz.

Somut olayda jandarma görevlilerince dava konusu kaçak motorinin davacıya ait istasyona geçici bir süre için yediemin sıfatıyla teslim edilmesi davalı ... ile arasında bir sözleşme bağı kurmaz. Taraflar arasında bir sözleşme bağı kurulmadığı sürece davacı Tarifeye dayanarak ücret talep edemez.

Tarafların iddia ve savunmaları birlikte gözetildiğinde, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin 818 sayılı BK 410 (TBK 526 vd.) ve sonraki maddelerinde düzenlenen vekâletsiz iş görme hükümlerine göre çözülmesi gerekir. Davacının talep hakkı ancak vekâletsiz iş görme hükümlerine dayandırılabilir. Yapılan iş, iş yapanın menfaatine yapılmış olması itibarıyla davalı BK 414. maddesi (TBK 530) uyarınca talepte bulunabilir. Dava konusu motorin sebebiyle yediemin ücreti ödenmesinde akdi ilişki bulunmasa da davanın tarafı olan davalı vekâletsiz iş görme hükümlerine göre dava konusu yedieminlik ücretinden sorumludur.

O halde yukarıdaki açıklamalar ve ilkeler gözetilerek yapılacak inceleme ve araştırma sonucuna göre uygun bir karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm davalı ... hazinesinin sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 4,90 TL kalan harcın temyiz eden davacıdan alınmasına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8149, Karar No: 2014/21185, Tarih: 24.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/8149 E.  ,  2014/21185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12413, Karar No: 2014/13012, Tarih: 08.07.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/12413 E.  ,  2014/13012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2011/17-2013/166

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 8.7.2014 Salı günü saat 9.55 de daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra. Bilahare Tetkik Hakimi H.F. D. tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve tazminat isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmaza davalının müdahalesinin saptandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacının tarla vasıflı 1213 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğu, komşu 744 parsel sayılı taşınmazın ise davalı adına kayıtlı olduğu, davacının maliki olduğu taşınmaza davalının haksız olarak ağaç dikmek, yapılanmak ve toprağı derinden almak suretiyle veriminsiz olmasına neden olmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi, ecrimisil, tazminat, yıkım ve eski hale getirme istekleriyle eldeki davayı açtığı, yargılama sırasında verdiği 12.12.2012 tarihli dilekçesi ile sadece elatmanın önlenmesine, ecrimisile ve tazminata karar verilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Tarafların öteki temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2 maddesi uyarınca, hüküm sonucu kısmında; istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Ne var ki; çekişmeye konu edilen ve fen bilirkişi tarafından dosyaya ibraz edilen 09.10.2012 tarihli rapor ve ekindeki krokide A harfi ile gösterilen kısma yönelik elatmanın önlenmesi talebi yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru olmadığı gibi, reddedilen kısım yönünden davada kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması da isabetsizdir.

Tarafların temyiz itirazı açıklanan yönler itibariyle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 Sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 Sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 8.7.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5185, Karar No: 2018/5244, Tarih: 17.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5185 E.  ,  2018/5244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez)

HÜKÜM : Sanıklara atılı eylemlerin çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğundan bahisle kamu davalarının düşürülmesine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin sanıklar... ve... hakkında kurulan hükümlere yönelik olduğu anlaşılmakla bu sanıklar hakkında kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen düşme hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Sanık ...'ın hükümden sonra 05.05.2014 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.