muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2637, Karar No: 2016/3890, Tarih: 03.03.2016

Öğretide ve Yargıtay'ın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

Somut olaya gelince; dava konusu 589 parsel sayılı taşınmazın; su yatağı vasfı niteliği ile Varto Kadastro Mahkemesi'nin 1971/21 Esas sayılı dosyasında davalı olduğu belirtilerek ve malik hanesi boş bırakılarak tescilinin yapıldığı , hükme esas alınan fen bilirkişi Sami Yıldız tarafından düzenlenen 14.06.2015 tarihli rapor ve korkide davaya konu muhtesatların 589 numaralı mera parselinin içinde kaldığının belirtildiği anlaşılmaktadır.

26.05.2004 gün ve 5177 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 19. maddesine eklenen ek fıkra hükmüne göre, başkası adına tapulu veya tapusuz bir taşınmazın kamulaştırılması halinde, taşınmazda malik olmayan ancak üzerindeki muhdesatı meydana getiren kişilere muhdesatın kamulaştırma bedelinin kendisine verilmesini sağlama amacıyla zilyetliği tespit davası açma hakkı tanınmış ise de , kamuya ait mera, yaylak, kışlak, genel harman yeri, orman, aktif dere yatağı niteliğindeki taşınmazların özel mülkiyete konu olamayacakları, bu taşınmazların zilyetlikle edinilemeyecekleri, bu nedenle de bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde meydana getirilen muhtesatlara hukuki değer verilemeyeceği gözönüne alındığında, dava konusu taşınmazın niteliğinin araştırılıp soruşturularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Ne var ki; Mahkemece uzman fen bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, taşınmazın mera olarak belirtilmesine rağmen niteliği usulüne uygun olarak araştırılmamış, muhdesatların üzerinde bulunduğu taşınmaz hakkında yapıldığı öne sürülen kamulaştırma ile ilgili kayıt ve belgelerle, kamulaştırma haritası getirtilip uygulanmamış, muhdesatların bulunduğu taşınmazın kamuya ait mera, yaylak, kışlak, genel harman yeri, orman veya aktif dere yatağı niteliğinde olup olmadığı hususu ile kamulaştırma sahası içinde kalıp kalmadığı belirlenmemiştir.

O halde Mahkemece yapılacak iş, öncelikle az yukarıda açıklandığı şekilde, dava konusu taşınmazın tesciline esas belgeler (tapulama/kadastro tutanağı, mera, yaylak, kışlak kütüğü, Kadastro Mahkemesi dosyası) getirtilerek davaya konu muhtesatların üzerinde bulunduğu taşınmazın niteliği yöntemine uygun biçimde araştırılıp soruşturulmalı, mera veya aktif su yatağı olup olmadığı duraksama olmaksızın belirlenmeli, taşınmazın belirlenecek niteliğine göre davacının taşınmaz üzerindeki muhtesatlar yönünden dava hakkının bulunup bulunmadığı düşünülmeli, dava hakkının bulunduğu kabul edildiği takdirde; kamulaştırmaya ilişkin evraklar ve kroki de eklenerek, taşınmazın hangi kısmının kamulaştırmaya konu olduğunun belirlenmesi, fen bilirkişi tarafından düzenlenen 14.06.2015 tarihli bilirkişi raporu ve krokisindeki muhdesatlar, kamulaştırma krokisi ile çakıştırılarak, muhdesatların bulunduğu bölümün kamulaştırılıp kamulaştırılmadığının tespit edilmesi ve bu hususları gösterir rapor alınması, toplanan ve toplanacak tüm delillerin sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekir. Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmadan, eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24759, Karar No: 2016/4363, Tarih: 21.03.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/24759 E.  ,  2016/4363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın işletmeciliğini yaptığı petrol istasyonunda bulunan yer altı tanklarında seyyar ölçüm cihazıyla yapılan denetimde marker seviyesi geçersiz 176.400 litre yakıt ele geçen olayda; dosya arasında yer alan 26.12.2012 tarihli TÜBİTAK-UME'nin yazı cevabında "ilgili yazıda belirtilen numunenin TÜBİTAK UME'de referans cihaz ile ölçülmüştür. Ölçüm sonucuna göre B-11-3640 numaralı akaryakıtın ulusal marker değeri 101 "GEÇERLİ" olarak tespit edilmiş olup 06.01.2012 tarih B.14.2.1.TBT5.01.07.00-181.09-(20.07)-35 SAYILI tübitak MAM'ın B-ll/3640 muayene raporu il jandarma komutanlığına gönderilmiştir." şeklinde açıklama olup, anılan yazının suça konu yakıt ile ilgisinin olup olmadığı araştırılıp varsa çelişki giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nm 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15793, Karar No: 2015/13873, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/15793 E.  ,  2015/13873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı M.. H.. ile davalılar K.. K.., S.. İ.., N.. B.. ve M.. S.. arasındaki dava hakkında Menderes 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.01.2014 gün ve 2013/325 - 2014/37 sayılı hüküm dairemizin 22.06.2015 gün ve 2015/6538 – 2015/8982 sayılı kararı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00 TL para cezasının davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2136, Karar No: 2012/7033, Tarih: 15.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/2136 E.  ,  2012/7033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde özel ormana müdür atanması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine cihetine gidilmiş, hüküm davacı temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Mahkemece ilk celse ara kararının birinci bendinde davacı tarafa dava ile ilgili delillerini yazılı olarak bildirmesi hususunda 15.04.2011 gününe kadar kesin süre verilmesine, kesin sürenin sonuçlarının hatırlatılmasına, kesin süre sonrasında ibraz edilecek delillerin iş bu dosyada hukuki değer taşımayacağı hususunun hatırlatılmasına,ikinci bendinde de tensip 2, 3 ve 4 nolu ara kararlarının yerine getirilmesine, 16 TL müzekkere masrafının davacı tarafça karşılanması yönünden 5 günlük kesin süre verilmesine kesin sürenin sonuçlarının hatırlatılmasına (hatırlatıldı) şeklinde ara karar kurulmuştur. Davacı vekili bu sürede delil listesi vermemiş tensip dört nolu ara kararda belirtilen belgeleri de ibraz etmemiştir. Mahkemece; kesin sürenin gereğinin yerine getirilmediği gerekçesiyle dava usulden rededilmiştir. Her ne kadar ara kararın birinci bendinde delilerin yazılı olarak bildirilmesi hususunda verilen kesin sürede kesin sürenin sonuçları açıklanmış ise de, ara kararın ikinci bendinde yer alan “yönetmelik gereği yapılması gereken tebligat parçalarının sunulması” yönünden verilen kesin sürede kesin süreye uyulmamasının sonuçları açıkça belirtilmememiştir. Hukuk Usulu Muhakemelerı Kanununun 163.maddesine göre hakim tayin ettiği müddetin kesin olduğuna karar verebilir. Ancak böyle durumlarda verilecek müddetin iddia ve savunmayı kısıtlayamayacak ve delillerin toplanmasını engellemeyecek şekilde uygun bir süre olması ve kesin mehile uyulmaması halinde doğacak sonuçlarında kararda açıkça gösterilmesi gereklidir. Mahkemece verilen ilk celse ara kararının ikinci bendinde belirtilen kesin sürenin sonuçları kararda açıkça yazılmamıştır.Bu durumda verilen sure bır sonuc dogurmaz. Hukuk Genel Kurulu'nun 7.5.2003 tarih 2003/319-355 Karar sayılı kararı bu yöndedir.Mahkemece yapılacak iş davacıya yönetmelik gereği yapılması gereken tebligat parçalarını ibraz etmek üzere açıklanan şekilde mehil vermek buna göre hasıl olacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4425, Karar No: 2022/8775, Tarih: 21.11.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/4425 E.  ,  2022/8775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 46. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 5. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen maddi ve manevi tazminat davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili; olay tarihinde 63 yaşında olan davacı ...'nin dizlerinde ağrı şikayeti ile 10/12/2013 tarihinde dava dışı Sağlık Bakanlığı İstanbul Fatih Sultan Mehmet Eğitim ve Araştırma Hastanesine başvurduğunu, Sağlık Bakanlığında görev yapan davalılardan Dr. ...'in davacı ...'yi muayene ettiğini ve mutlaka acilen ameliyat olması gerektiğini söyleyerek kendisinin aynı zamanda Özel hastanede çalıştığını ve Özel Hastaneye gelmeleri halinde derhal ameliyat yapabileceğini belirttiğini, 15/12/2013 tarihinde de davalı Dr. ... tarafından davacı ...'ye davalı hastanede diz protez ameliyatı yapıldığını, ameliyat sonrası ...'nin, davalı Dr. ...'e sağ bacağını hissetmediğini, aşırı ve ısınma olduğunu defalarca söylemesine rağmen davalı tarafından bu durumun normal olduğunu, toparlanması için zamana ihtiyacı olduğunu söylenerek davacının ameliyattan iki gün sonra taburcu edildiğini, taburcu olduktan birkaç gün sonra, sağ ayağının bir parmağında morarma başlaması üzerine hastaneye tekrar gittiklerini ve davalı hekimin kendilerini farklı bir doktora yönlendirdiğini, ancak 22/12/2013 tarihinde davacı sağ ayağındaki ikinci parmağı morarmaya başladığını, rahatsızlıklarının artarak devam etmesi üzerine doktor ...'in Özel ... hastanesinde davacıyı ameliyat ederek sağ bacağının diz üstünden kesildiğini, davalı hekim hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu ancak davalı ...'in ameliyatı inkar ettiğini, birinci ameliyatı Dr. ..., ikinci ameliyatı Dr. ...'ın yaptığını beyan ettiğini belirterek, şimdilik 2.000 TL maddi ve her bir davacı için 30.000 TL olmak üzere toplam 540.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılardan Özel ... Sağlık A.Ş vekili; davacının derin ve tronbozu olduğu, buna bağlı olarak sağ bacağı dirsek üzerinden kesildiğini, davacıya riskleri ve önemli komplikasyonlarının bildirildiği, davacıda meydana gelen şikayetlerin komplikasyon olduğu, hastaneye atfedilecek bir kusurun bulunmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Davalılardan Özel ... Sağlık A.Ş vekili; davacının derin ve tronbozu olduğu, buna bağlı olarak sağ bacağı dirsek üzerinden kesildiğini, davacıya riskleri ve önemli komplikasyonlarının bildirildiği, davacıda meydana gelen şikayetlerin komplikasyon olduğu, hastaneye atfedilecek bir kusurun bulunmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Davalılardan ... vekili; davalı hekimin davacıyı herhangi bir özel hastaneye yönlendirmesi olmadığını, davacının iddia ettiği şekilde davalı Dr. ... tarafından ameliyat edilmediğini ve ücret de alınmadığını, davacının semt polikliniğine yönlendirildiğini, daha sonra şikayetlerin geçmediğini söylemesi üzerine tekrar davalı hekime başvurduğunu, davacıya yapılan müdahaleler ile ilgili bir ilgisi bulunmadığını, iddiaların doğru olmadığını ve zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dosyaya kazandırılan bilirkişi raporları doğrultusunda, davacının, tedavi içerisinde gelişen arterial trompusun komplikasyon olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı, davacılar istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyanın incelenmesinden; İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/421 esas sayılı dosyasında davalı hekim hakkında, ikna edilmek suretiyle haksız menfaat temini suçlamasıyla yargılamanın yapıldığı iddianamede suçun ikna suretiyle irtikap olarak vasıflandırıldığı, yargılamanın devam ettiği ve yine davacının ameliyatlarını yapan hekimler olarak isimleri bulunan dava dışı doktorlar ... ve ... yönünden; suç üstlenme, yalan tanıklık, adli ve idari makamları yanıltmak, görevi kötüye kullanmak iddiasıyla İstanbul Anadolu C.Başsavcılığının 2018/17137 dosyası ile soruşturma yürütüldüğü anlaşılmaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 74. maddesi hükmüne göre “Hakim, zarar verenin kusurunun olup olmadığı, ayırt etme gücünün bulunup bulunmadığı hakkında karar verirken, ceza hukukunun sorumlulukla ilgili hükümleriyle bağlı olmadığı gibi, ceza hakimi tarafından verilen beraat kararıyla da bağlı değildir. Aynı şekilde, ceza hâkiminin kusurun değerlendirilmesine ve zararın belirlenmesine ilişkin kararı da, hukuk hakimini bağlamaz.” Dolayısıyla ceza mahkemesince verilen beraat kararı; kusur ve derecesi, zarar tutarı, temyiz gücü ve yükletilme yeterliliği, illiyet gibi esasların hukuk hakimini bağlamayacaktır. Ancak hemen belirtilmelidir ki, gerek öğretide gerekse Yargıtay'ın yerleşmiş içtihatlarında, ceza hakiminin tespit ettiği maddi olaylarla ve özellikle “fiilin hukuka aykırılığı” konusu ile hukuk hâkiminin tamamen bağlı olacağı kabul edilmektedir. Diğer bir anlatımla, maddi olayları ve yasak eylemlerin varlığını saptayan ceza mahkemesi kararı, taraflar yönünden kesin delil niteliğini taşıyacaktır. Bu doğrultuda maddi vakıanın tespitine ilişkin ceza mahkemesi kararı hukuk hakimini bağlayıcı olup ceza mahkemesince bir maddi vakıanın varlığı ya da yokluğu konusundaki kesinleşmiş kabule rağmen, aynı konunun hukuk mahkemesinde yeniden tartışılması olanaklı değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2017/11-92 E 2018/1362 K sayılı kararı)

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında; ceza mahkemesinin kesinleşmiş mahkumiyet kararı ve bu yargılama neticesinde varlığı tespit edilen maddi vakıalar hukuk hakimini bağlayıcı olduğundan mahkemece, ceza dosyası neticesi beklenerek, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu hususun gözardı edilerek eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine 21/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1333, Karar No: 2021/4144, Tarih: 08.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2019/1333 E.  ,  2021/4144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli yağmaya teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... duruşmalı inceleme talebinde bulunmuş ise de, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca taktiren duruşmasız yapılan temyiz incelemesinde;

1)Sanık ...'ın temyiz dilekçesinin ekinde fotokopisini sunduğu Adana Dr. ...Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen 25/10/2011 tarihli sağlık raporunda sanığın “psikotik bozukluk” tanısının, Düzce Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesinin 04/04/2013 tarihli Sağlık Kurulu Raporunda ise "delüzyonel -paranoid bozukluk" tanısının olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın TCK'nun 32. maddesi gereğince suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2)Özgürlüğü kısıtlama eylemi sırasında sanıkların katılanı darp ederek şahsına zarar verdiklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında uygulama koşulları oluşmadığı halde TCK'nun 110. maddesinde düzenlenen indirim hükmünün uygulanması,

3)Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanıklardan eşit olarak” alınmasına karar verilmesi suretiyle CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafiileri ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4668, Karar No: 2023/11045, Tarih: 16.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4668 E.  ,  2023/11045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/723 Esas, 2023/448 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Malkara 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/82 Esas, 2021/633 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Tekirdağ ili, Malkara ilçesi, ... Mahallesi 305 parsel sayılı taşınmazın 17.838,16 m²sinin kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafça cevap dilekçesi ibraz edilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kuru tarım arazisinde %4 oranında kapitalizasyon faizi alınmasının doğru olmadığını, Malkara İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinin kullanılmaması hatalı olduğunu, Devlet tarafından verildiği iddia edilen destek fiyatlarının eklenmemesi gerektiğini, objektif değer artışı uygulanmasının yanlış olduğunu ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin düşük belirlendiğini, bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan ürünlerin verim ve birim fiyatlarının düşük tutulduğunu, objektif değer artışının % 200 oranında alınması gerektiğini, arazinin kalan kısmında değer düşüklüğü oranının %3 alınması hatalı olup kalan arazide en az %30 değer düşüklüğü meydana geldiğini ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin düşük belirlendiğini, bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan ürünlerin verim ve birim fiyatlarının düşük tutulduğunu, objektif değer artışının % 200 oranında alınması gerektiğini, arazinin kalan kısmında değer düşüklüğü oranının %3 alınması hatalı olup kalan arazide en az %30 değer düşüklüğü meydana geldiğini ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, değerlendirmeye alınan ürün verilerinin resmi veriler ile uyumlu ve yörenin münavebe sistemine uyumlu olup, bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın niteliği ve konumuna göre belirlenen kapitalizasyon faizi ile objektif değer artırıcı unsur oranlarının uygun düştüğü, arta kalan bölümün yözölçümü ve geometrik durumuna göre belirlenen değer azalış oranının yerinde olduğu, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; bedel tespitinde Malkara İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinin kullanılmamasının hatalı olduğunu, devlet tarafından verildiği iddia edilen destek fiyatlarının da satış bedeline ilave edilerek bedel arttırılmasının güncel içtihatlara aykırı olduğunu, net gelir yöntemi ile bedel tespitinde taşınmazın rayiç değerine ulaşıldığı halde objektif değer artışı uygulanarak bedelin fahiş şekilde artırılmasının usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 12 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Tekirdağ ili, Malkara ilçesi, ... mahallesi 305 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.