muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13427, Karar No: 2017/2280, Tarih: 16.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/13427 E.  ,  2017/2280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Elbistan Ticaret ve Sanayi Odası’nın 17.02.2011 tarihli yazısında, ... FM Yayıncılık ve Reklamcılık A.Ş’nin 26.06.2007 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında yönetim kurulu başkanı olarak ...’ın, başkan yardımcısı olarak ...’in atandığının belirtilmesi, sanık ...’in aşamalardaki savunmasında, radyonun yöneticisi olarak resmi kayıtlarda görünmesine karşın, 1999 yılında hissesini ...’a gayri resmi olarak devrettiğini, radyonun tek yöneticisi ve sahibinin ... olduğunu ileri sürmesi, sanık ... ise soruşturma aşamasında, radyoyu şikayete konu olan dönemde ... ile birlikte işlettiklerini, halen ortaklıklarının devam ettiğini, program ve eserlerin sorumluluğun her ikisine ait olduğunu belirtmesine karşın, kovuşturma aşamasında, 2002 yılından bu yana radyonun işletmeciliğini tek başına yürüttüğünü ve diğer yönetici ...’ten hissesini devraldığını belirtmesi karşısında, anlatımlar arasındaki çelişkiler giderilerek sanıkların suç tarihi itibarıyla şirketteki sorumluluklarının tespit edilmesi ve anılan şirkette radyo yayını ile ilgili olarak suç tarihi itibarıyla ayrıca bir sorumlu müdür bulunup bulunmadığı ve yayını kimin yönettiği hususları da araştırılıp, tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “Türkiye genelinde müşteki olarak belirtilen müzik şirketlerinin kendi bünyelerindeki sanatçıların CD'lerini radyolarda yayınlanması için bizzat televizyon radyo gibi yayın kuruluşlarına gönderdikleri ve bu suretle açılmış çok sayıda dava bulunduğu, hangi sanatçıların, hangi derneklere üye olduğu, ne kadar ücret talep ettiği, muhatabın kim olduğu ve paranın nereye yatırılacağı hususlarının belirgin olmadığı, sanıklar dışında ülke genelinde halen benzer şekilde radyo ve televizyonların yayın yaptığı ve bu yayınların telif probleminin çözülememesinden kaynaklananan ve belirsizlik arz eden durumdan ötürü sanıkların suçun maddi unsuru olan bilerek ve isteyerek meslek birliklerine bağlı sanatçıların eserlerini telif hakkı ödemeden yayınlama kastıyla hareket etmedikleri anlaşılmakla” şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ve eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "30.08.2007" yerine "18.02.2011" olarak gösterilmesi,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "30.08.2007" yerine "18.02.2011" olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekillerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnemeye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14987, Karar No: 2012/12063, Tarih: 20.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/14987 E.  ,  2012/12063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : TCK.nun 245/1, 43, 62. maddeleri gereğince; 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 1041 YTL adli para cezası

Sanığın, amcasının oğlu olan katılana ait kredi kartını rızası dışında ele geçirerek ...İletişim isimli iş yerinde kullandığı ayrıca bankamatikten iki kez nakit çekim yaptığı iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın suçu işlemediğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkartılması amacıyla; kartın kullanıldığı iddia edilen iş yeri sahibinin konuya ilişkin tanık sıfatıyla beyanının alınarak sanık ile de yüzleştirmesi ve çekimin yapıldığı kart slibi üzerinde imza incelemesi yaptırılıp, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla mahkumiyete hükmolunması,

Kabule göre de;

1-5237 sayılı TCK.nun 61/8. maddesi uyarınca, temel adli para cezasının tayininde esas alınacak 50 tam gün birim sayısı üzerinden aynı Yasanın 43, 62. maddeleri uyarınca artırım ve indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün ile bir gün karşılığı takdir edilen miktarın çarpılması suretiyle sonuç adli para cezasının tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla adli para cezasına hükmolunması,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğunun uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21988, Karar No: 2021/10334, Tarih: 27.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/21988 E.  ,  2021/10334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Suça sürüklenen çocuklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve anılan kararlara yönelik temyiz istemi CMK'nın 264. maddesine göre itiraz kabul edilip, bu konuda gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından, incelemenin çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki samimi beyanları, savunma, olay sonrası suça sürüklenen çocuklar tarafından okulda eyleme ilişkin görüntü kaydı bulunduğu yönünde çıkarılan söylentiler üzerine mağdurenin psikolojik tedavi görmeye başlayıp, bu kapsamda yardımını istediği tanık ...’ın, suça sürüklenen çocuk ...'la irtibata geçerek konuştuğu hususunun taraflarca doğrulanması, intikale kadar aradan geçen süre nazara alındığında nitelikli cinsel istismara yönelik fiziki bulguların kaybolabileceğinin bilinmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olay tarihinde suça sürüklenen çocuklardan ...’un, okul arkadaşı olup duygusal ilişki yaşadığı on dört yaşındaki mağdure evine geldiğinde, ...’la beraber cebir, tehdit veya hile olmaksızın mağdure ile anal yoldan cinsel ilişkiye girdikleri gözetilerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan dolayı 5237 sayılı TCK’nın 103/2. maddesi uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 103/1-3, 43. maddeleri ile hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarları itibarıyla kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 27.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20558, Karar No: 2015/741, Tarih: 26.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/20558 E.  ,  2015/741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2010/771-2013/471

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın usulden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dere koruma alanı olarak ayrılan dava konusu taşınmazlara fiilen el atılmadığı, bu husus taraflar arasında niza konusu yapılmadığı gibi mahkemece de kabul edildiği anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Bu nedenlerle ve özellikle mahkeme kararında yazılı gerekçelere göre yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik gereğince görevsizlik kararı verilmiş olup, yasa değişikliği nedeniyle davalı idare lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin 4. bendin tümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17082, Karar No: 2007/15574, Tarih: 11.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17082 E.  ,  2007/15574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 11.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1220, Karar No: 2014/27010, Tarih: 16.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/1220 E.  ,  2014/27010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmalarının geçtiği işyerinin ve yaptığı işin itibari hizmet süresi ve fiili hizmet süresi zammı kapsamında olduğunun tespiti istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılardan Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüştür.

Bu bağlamda;

a) Mahkemece kabul edilen, davacının 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki itibari hizmet süresine tabi çalışmaları yönünden;

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesindeki düzenlemenin, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 106. maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılmış olması ve 5510 sayılı Yasanın 40. maddesinin 2. fıkrasının 5. bendindeki düzenlemenin ise davacının 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesindeki itibari hizmet süresinden faydalanma şartlarından farklı şartlara (iş – işyeri – kapsamdaki sigortalılık) ilişkin olması nedeniyle, 5510 sayılı Yasanın Geçici 7. maddesinde, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesindeki düzenleme gereğince hak edilen itibari hizmet sürelerinin “3600 gün prim ödeme şartı” aranmaksızın değerlendirilmesi olanağı öngörülmüş olup, hüküm fıkrasında 3600 gün çalışma koşuluna yer verilmiş olması; ayrıca, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, davalı işyerinden bildirilen gün sayısı 544 gün olup, 0.25 ile çarpımı sonucu faydalanabileceği itibari hizmet gün sayısı (544 gün x 0.25=) 136 güne isabet ederken mahkemece 158 gün itibari hizmet gün sayısı kabul edilmesi ve itibari hizmet süresinin sigortalılık süresine eklenmesi gerektiği belirtilmeden;

b) Mahkemece kabul edilen, davacının 01.10.2008 – 07.01.2013 tarihleri arasındaki fiili hizmet süresi zammına tabi çalışmaları yönünden;

./..

-2-

b) Mahkemece kabul edilen, davacının 01.10.2008 – 07.01.2013 tarihleri arasındaki fiili hizmet süresi zammına tabi çalışmaları yönünden;

./..

-2-

5510 sayılı Yasanın 40. maddesinin 3 ve 4. fıkralarındaki “Bu maddenin birinci fıkrası hükmüne göre hesaplanan fiilî hizmet süresi zammı, yukarıdaki tablonun (13) ve (14) numaralı sırasında yer alan sigortalılar için sekiz, diğer sigortalılar için beş yılı geçmemek üzere uzun vadeli sigorta kolları uygulamasında prim ödeme gün sayısına eklenir. Bu sürelerin, üç yılı geçmemek üzere; (18) numaralı sırasında bulunanlar için tamamı diğerleri için yarısı emeklilik yaş hadlerinden indirilir. Tablonun (10) numaralı sırasında yer alan sigortalılar için bu fıkradaki süre sınırı uygulanmaz.

Yukarıdaki fıkrada belirtilen yaş haddi indiriminden yararlanabilmek için ölüm ve malûliyet halleri ile (18) numaralı sırada bulunanlar hariç tablonun (10) numaralı sırasında yer alan sigortalıların en az 1800 gün, diğer sıralarda yer alan sigortalıların ise en az 3600 gün belirtilen işyeri ve işlerde çalışmış olmaları şarttır.” hükmü gereği, davacının 2. fıkra 5. bent kapsamındaki davalı işverenin termik santral işyerinde kimyasal arıtma işinde fiili hizmet süresi zammına tabi çalışmalarının beş yılı geçmemek üzere uzun vadeli sigorta kolları uygulamasında prim ödeme gün sayısına ekleneceği ile fiili hizmet zammı süresinin üç yılı geçmemek üzere yarısının aynı işyeri ve işte 3.600 gün çalışması koşuluyla emeklilik yaş haddinden indirileceği belirtilmeden;

Karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının;

a) 1 numaralı bendin itibari hizmet süresi tespitine yönelik 2. paragrafının tamamen silinerek, yerine, “506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi uyarınca, davacının, 28.03.2007 -30.09.2008 tarihleri arasında davalı işveren tarafından işyerinden bildirilen 544 gün x 0.25 gün karşılığı olan 136 gün itibari hizmet gün sayısının sigortalılık süresine eklenmesine;

SONUÇ: Hüküm fıkrasının;

a) 1 numaralı bendin itibari hizmet süresi tespitine yönelik 2. paragrafının tamamen silinerek, yerine, “506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi uyarınca, davacının, 28.03.2007 -30.09.2008 tarihleri arasında davalı işveren tarafından işyerinden bildirilen 544 gün x 0.25 gün karşılığı olan 136 gün itibari hizmet gün sayısının sigortalılık süresine eklenmesine;

b) 1 numaralı bendin fiili hizmet süresi zammının tespitine yönelik 3. paragrafının tamamen silinerek, yerine, “5510 sayılı Yasanın 40. maddesi uyarınca, davacının, davalı işverenin termik santral işyerinde, kimyasal arıtma işindeki 01.10.2008 – 07.01.2013 tarihleri arasındaki çalışmalarında sigorta primi ödenmiş günleri x 60/360 (2. fıkra 5. bent) formülüyle hesaplanan 1.537x60/360=256 gün fiili hizmet zammı süresi bulunduğunun, bu sürenin prim ödeme gün sayısına fiili hizmet süresi zammı olarak eklenmesi gerektiğinin, 256 gün fiili hizmet süresi zammının, üç yılı geçmemek üzere yarısının aynı işyeri ve işte 3.600 gün çalışması koşuluyla emeklilik yaş haddinden indirileceğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına, gerekçenin ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.12 .2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5647, Karar No: 2021/12665, Tarih: 26.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/5647 E.  ,  2021/12665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makinaları ve benzerlerini bulundurmak veya ''çalıştırmak'' veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinası ''çalıştırmak'' suretiyle tombala oynatılması eyleminde 5237 sayılı TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde 5237 sayılı TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmalarına karar verilmesi yasaya aykırı,

2- Kabul ve uygulamaya göre;

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7997, Karar No: 2011/7387, Tarih: 16.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7997 E.  ,  2011/7387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.04.2009 tarih ve 2006/359 - 2009/133 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 14.06.2011 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı .... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalı ... arasında 01.10.2004 tarih 437057 nolu 91 günlük Enflasyona Endeksli Konutlar İçin Çağdaş Güvence Sigorta Poliçesinin düzenlendiğini, bu poliçenin süresi biter bitmez zaman boşluğuna yer bırakmadan aynı taşınmazla ilgili olarak davacının 01.01.2005 tanzim tarihli 44728 nolu mutabakatlı olarak 31.12.2004 tarihinden geçerli olmak üzere 365 günlük Enflasyona Endeksli Konutlar İçin Çağdaş Güvence Sigorta Poliçesinin düzenlendiğini, poliçe düzenlendikten bir süre sonra sigortaya konu taşınmazın ana su borusunun patlaması ile bulunduğu bölgede meydana gelen bir takım yer hareketlenmeleri sonucu, davacıya ait taşınmazda hasar meydana geldiğini, taşınmazın oturulamaz bir hal aldığını, rizikonun 21.04.2005 tarihinde davalı ... şirketine ihbar edildiğini, can ve mal güvenliği açısından binanın tahliye edilmesi ve yıkım işlemlerinin yapılması sonucuna varıldığını, Silivri Sulh hukuk Mahkemesinin 2005/101 D.İş sayılı dosyasında yapılan tespitte yaklaşık 448.950.-TL zarar meydana geldiğinin belirlendiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 420.000 TL’nın 21.04.2005 tarihinden itibaren en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İşbu dosya ile birleşen Beyoğlu 2. Asliye Ticaret mahkemesinin 2007/ 117-148 sayılı dosyasında davacı vekili, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak, davacıya ait taşınmazda, meydana gelen zararın 20.000 TL’lik kısmının, 21.04.2005 tarihinden itibaren en yüksek reeskont faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu gayrimenkulün ... tarafından 03.04.2004 tarihinde ...' ndan satın alındığını, adı geçen kişinin davacının bacanağı olan ...' nın oğlu olduğu, gayrimenkulün tarla vasfında iken 30.04.2002 tarihinde cins tashihi ile arsa vasfına dönüştürülerek çiftlik evinin inşa edildiği ve Kavaklı Beldesinden 25.03.2004 tarihli Yapı Ruhsatı alındığını, ... tarafından çiftlik evi ve eklentilerinin 23.05.2003 başlangıç tarihli Evim Sigorta Poliçesi ile Axa Oyak Sigorta A.Ş'ne