muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8274, Karar No: 2013/10944, Tarih: 24.06.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/8274 E.  ,  2013/10944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından, davalı borçlular hakkında kira alacağının tahsili için tahliye istekli olarak başlatılan icra takibinde düzenlenen ödeme emrine borçlular tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, takibin devamı ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece, kefil ... hakkındaki davanın reddine, kiracı ...’nın itirazının kısmen kaldırılmasına, takibin devamına ve kiralananın tahliyesine karar verilmesi üzerine, karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında çekişmesiz olan 01/07/2007 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiralanan daire mesken olarak kullanılmak üzere kiralanmış olup, aylık kira bedelinin 700 TL olduğu ve peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı alacaklı tarafından 16/08/2012 tarihinde başlatılan tahliye istekli icra takibinde, ödenmeyen 2012 yılı 7. ve 8. aylar kira bedelleri 1870 TL ile muacceliyet şartı gereği muaccel hale gelen 2013 yılı 6. Aya kadar kira bedelleri toplamı 11220 TL'nın tahsilini istemiştir. Ödeme emrinin 22/08/2012 tarihinde tebliği üzerine, davalı kiracı borçlu süresinde verdiği 27/08/2012 tarihli itiraz dilekçesinde; 2012 yılı 7. Aya ait aylık 900 TL kira bedelinin ödendiğini, 8. Ay kira bedelinin ayın sonunda ödeneceğini, muacceliyet şartı gereğince talep edilen kira bedellerini kabul etmediğini belirterek takibe itiraz etmiş, mahkemece takipten sonra ödenen kira bedelleri mahsup edilerek 10285 TL alacak yönünden kiracı borçlu ...’nın itirazının kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.

1- Tarafların iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere, takibe konu 2012 yılı ağustos ayı kirasının ödeme emrinin tebliğinden itibaren 30 günlük süreden sonra ödendiğinin anlaşılmasına göre temyiz eden davalının tahliyeye yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya arasında bulunan davacı alacaklıya ait banka hesap ekstresine göre davalı borçlu ... tarafından Temmuz ev kirası açıklamasıyla 14/08/2012 tarihinde 900 TL, Ağustos-Eylül 2012 kira açıklamasıyla 26/09/2012 tarihinde 1800 TL ödeme yapılmıştır. Davacı vekili, Temmuz ayına ait kira bedelinin 14/08/2012 tarihinde Ağustos ayına ait kira bedelinin 26/09/2012 tarihinde ödendiğini beyan etmiş olduğundan, davalının aylık kira bedelinin 900 TL olduğu yönündeki itirazı davacı tarafından benimsenmiş, kira bedelinin aylık 900 TL olduğu ve 2012 yılı Temmuz ve Ağustos ayları kira alacaklarının davadan önce ödendiği anlaşılmıştır.

Sözleşmedeki muacceliyet şartına dayalı kira alacağı bakımından; kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu düzenlenmiştir. Taraflar arasındaki kira sözleşmesinin 17. maddesinde muacceliyet koşuluna yer verilmiş ise de, yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun geçersiz hale geldiğinin kabulü gerekir. Bu durumda, takip tarihi itibarıyla muaccel olan 2012 yılı 7. ve 8 aylar kira bedellerinin dava açılmadan önce ödendiği, sözleşmedeki muacceliyet şartının da geçersiz olduğu anlaşıldığından alacağa ilişkin istemin reddi gerekirken, yazılı şekilde itirazın kısmen kaldırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (1) no'lu bentte yazılı nedenlerle kararın tahliyeye ilişkin hükmünün onanmasına, (2) no'lu bentte yazılı nedenlerle davalılardan ...'nın temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın alacağa ilişkinin kısmının BOZULMASINA, onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8638, Karar No: 2013/10373, Tarih: 30.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/8638 E.  ,  2013/10373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlık taraflar arasında Özel Yasa'ya göre düzenlenen 27/11/2008 olur tarihli sözleşmeye dayanmış bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 13. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 30/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11699, Karar No: 2013/14885, Tarih: 10.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/11699 E.  ,  2013/14885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ...; 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 43, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası,

Sanık ...; 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 43, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası

I- Sanık ...'ın temyizine yönelik incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sorgusunda verdiği adresine 7201 sayılı Tebligat Yasası’nın 21. maddesine göre usulüne uygun olarak 10.06.2011 tarihinde tebliğ edilen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra, sanık tarafından 28/06/2011 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Sanık ...'nın resmi belgede sahtecilik suçundan hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- Dosya arasında bulunan 26.09.2007 günlü, Gaziantep Emniyet Müdürlüğüne başlıklı tutanak içeriğinde sanık tarafından ibraz edilen yeşil kartların birinci sayfalarında bulunan vizelerin sahte olduğunun anlaşıldığının ve kurum mührünün sahtesinin yapılarak basıldığının belirtilmesi, tanık ...'ın da alınan beyanında yeşil kart bürosunda görevli olduğunu, olay günü sanık tarafından getirilen suça konu yeşil kartları incelediğinde, vize üzerlerinde bulunan mühür ve imzanın sahte olduğunu, bu bölüme basılan kaşenin Hanifi Bozkurt isimli memur arkadaşının kaşesine, imzanın da bu memurun imzasına benzemediğini farkettiğini, vize üzerlerindeki mühürlerin de kurumlarının mührüne benzemediğini, zira kurum mühründe “Şahinbey Sağlık Grup Başkanlığı” yazdığı halde, sahte olarak basılan mühürde “Şahinbey Sağlık Grup Bakanlığı" yazdığını, bu hususları değerlendirerek vizelerin tamamen sahte olduğunu, ilk bakışta kolaylıkla tespit ettiğini beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve suç unsurlarının tespiti bakımından; belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu gözönüne alınıp, öncelikle sahte olduğu

iddia edilen vizeleri havi yeşil kart asıllarının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan ve denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulduktan sonra, yukarıda değinilen 26.09.2007 tarihli tutanak ile tanık ...'ın beyanları da nazara alınmak suretiyle vizelere ilişkin işlemlerin iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığı yöntemince araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

iddia edilen vizeleri havi yeşil kart asıllarının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan ve denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulduktan sonra, yukarıda değinilen 26.09.2007 tarihli tutanak ile tanık ...'ın beyanları da nazara alınmak suretiyle vizelere ilişkin işlemlerin iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığı yöntemince araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

a-5237 sayılı TCK’nun 43. maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı cihetle, suça konu sahte vizelerin farklı zamanlarda yapıldıklarına ilişkin kesin delil olmaması karşısında, 5237 sayılı Yasanın zincirleme suç hükmünün uygulanma olanağı bulunmadığından tek bir resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerektiği ve birden çok sahte belgenin düzenlenmesi/kullanılması olgusunun 5237 sayılı TCK’nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında nazara alınabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde TCK.nun 43. maddesi ile sanığın cezasından artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

b-Suça konu yeşil kartların gerçek olmaları nedeniyle sahtecilik yapılan vize kısımlarına iptal şerhi verilerek sahibine iadesi yerine, delil olarak saklanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK.nun 325. maddesi uyarınca kararın gerekçesine göre bozmanın diğer sanık ...'a teşmiline, 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7588, Karar No: 2012/9881, Tarih: 25.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/7588 E.  ,  2012/9881 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Kadastro tespitine itiraz davasının yapılan yargılamasında adına tescil kararı verilen davalı ... ... ve ... ... mirasçıları adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediği Kadastro Müdürlüğü, Tapu Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptanması, tespit edilen taşınmazlar varsa sözü edilen taşınmazların tespit tutanakları ve dayanak kayıtları, davalı iseler dava dosyalarının getirtilerek dosyaya konulması;

2-Davalı tarafın tutunduğu 1937 tarih 390 tahrir sayılı vergi kaydının başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği revizyon görmüş ise hangi parsellere revizyon gördüğünün İlçe Özel İdare Müdürlüğü'nden sorulup saptanarak cevabi yazının dosyaya konulması;

3-Dava konusu taşınmaza komşu 218 parsel sayılı taşınmazın hükmen tescil sonucu oluşan tapu kaydının ve dayanağı belgelerin İlçe Tapu Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya konulması;

4-Dava konusu taşınmaza komşu 212 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas alınan 1937 tarih ve 393 tahrir sayılı vergi kaydının İlçe Özel İdare Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya konulması; dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek gereksiz yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 25.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8079, Karar No: 2017/5361, Tarih: 11.07.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/8079 E.  ,  2017/5361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Düşme, beraat

1-Katılan vekilinin sanıklar hakkında "2003 ve 2004 takvim yıllarına" ilişkin eylem için verilen zamanaşımı nedeniyle düşme hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında vergi usul kanununa muhalefet ” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2--Katılan vekilinin sanıklar hakkında "2005 ve 2006 takvim yıllarına" ilişkin eylem nedeniyle verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde:

Suç tarihlerinde Kızılmurat Vergi Dairesinin ... nolu vergi mükellefi olup "gübre ve toprak mahsulleri ticareti" ile iştigal eden "... Gıda Tarım ... Nak.San ve Tic.Ltd.Şti"nin ortağı ve müdürü olan sanık ... ile sadece ortağı olan sanık ...'in tüm dosya kapsamı ve 01.06.2007 tarih ve VDENR 2007/1521/34 sayılı vergi tekniği raporu, vergi suçu raporu ile ekleri içeriği nazara alındığında; "2005 ve 2006 takvim yıllarında vergi matrahının azalmasına neden olacak şekilde kayıt tutmak” suretiyle müsnet suçu işledikleri ve her takvim yılına ilişkin ayrı ayrı cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden, 22.11.2015 tarihli bilirkişi kurulunun yetersiz raporuna dayanılarak beraatlerine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.07.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.

ÖK.
Yargıtay — Esas No: 2023/3939, Karar No: 2024/4213, Tarih: 20.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3939 E.  ,  2024/4213 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2037 E., 2023/2344 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Turhal 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/468 E., 2023/327 K.

1-İlk Derece Mahkemesince, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemli davada, davacı arsa maliki ile davalı Ankara Modern Yapı Sanayi Tic. Ltd. Şti. arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığı, sözleşme gereği davacı arsa malikine verilecek bağımsız bölümün yüklenici şirket tarafından dahili davalı ...’ye satıldığı, ...’nin başka yerden satın aldığı taşınmazla dava konsu taşınmazı takas ettiğine ilişkin iddiasını ispatlayacak belge sunamadığı, ceza mahkemesindeki beyanında taşınmazı görmeden satın aldığını beyan ettiği, davalı yüklenici şirket yetkilisinin akrabası olduğu, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini bilebilecek durumda olduğu, taşınmazı muvazaalı olarak satın aldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı dahili davalı ... vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dahili davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı dahili davalı vekilince süresinde (Adli Yardım Talepli) temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

3- Bu karara karşı dahili davalı vekilince süresinde (Adli Yardım Talepli) temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış yine; dahili davalı ...’nin istinaf başvurusu sırasında yapmış olduğu adli yardım talebinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 26.09.2023 tarihli ara kararı ile kabul edildiği, HMK 335/3 maddesi gereğince öncesinde verilmiş bir adli yardım kararı var ise bu hükmün kesinleşmesine kadar devam edeceğinden yeniden adli yardım talebinin değerlendirilmesine gerek bulunmadığı, davacı arsa maliki tarafından davaya konu dairenin de içinde bulunduğu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği kendisine verilmesi gereken dairelerin verilmemesi nedeniyle yaptığı şikayet üzerine, Zile Ağır Ceza Mahkemesinde görülen davada davalı şirket yetkilisi ve beraberinde hareket eden kişiler hakkında ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık yapmak suçundan mahkumiyet cezası verildiği, bu davada dahili davalı ...'nin dava konusu taşınmazı görmeden satın aldığını beyan ettiği, dava konusu taşınmazın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği davacı arsa malikine verilmesi gereken bağımsız bölümlerden olduğu, davalı yüklenici şirket yetkilisi ile dahili davalı ...’nin akraba oldukları dahili davalının arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini varlığını ve satın aldığı bağımsız bölümün yükleniciye değil de arsa sahibine düştüğünü bilebilecek durumda olduğu, iyi niyetli sayılamayacağı anlaşılmakla, dahili davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararına karşı dahili davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, dahili davalı ...'nin adli yardım talebi kabul edildiğinden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 20.11.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25366, Karar No: 2015/3167, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25366 E.  ,  2015/3167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5712, Karar No: 2024/9691, Tarih: 09.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5712 E.  ,  2024/9691 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1243 Esas, 2024/1439 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Burdur Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.03.2024 Tarihli ve 2024/517 Esas, 2024/539 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın merkezî nüfus idaresi sistemindeki yerleşim yeri adresinin Alpaslan Mahallesi Farabi Caddesi No:7 İç Kapı No:5 Melikgazi/Kayseri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kayseri 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.04.2024 Tarihli ve 2024/1243 Esas, 2024/1439 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın merkezî nüfus idaresi sistemindeki yerleşim yeri adresinin ... Zeynel Abidin Tonguç Caddesi No:17 İç Kapı No:8 Merkez/Burdur olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 596 ncı maddesi uyarınca vasiyetnamenin açılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vasiyetnamenin açılması” başlıklı 596 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Vasiyetname, geçerli olup olmadığına bakılmaksızın tesliminden başlayarak bir ay içinde mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi tarafından açılır ve ilgililere okunur.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, murisin son yerleşim yerinin Merkez/Burdur olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Burdur Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Burdur Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5465, Karar No: 2011/6495, Tarih: 12.04.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/5465 E.  ,  2011/6495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma-Kişisel İlişki Kurulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

... kocanın delil listesinde yer alan ve incelenmesine gerek görülen Çatalca Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/1052 esas sayılı dava dosyasının eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.12.04.2011(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/14721, Karar No: 2020/8392, Tarih: 08.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/14721 E.  ,  2020/8392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-... vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Okulda meydana gelen kamu malına zarar verme suçundan dolayı hükmü temyiz eden İçişleri Bakanlığının suçtan zarar görmediği ve suçun mağduru olmadığı, yanlışlıkla kendilerine tebliğ edilen karar üzerine hükmü temyize hakkı bulunmadığından ... vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun okulun giriş kapısına ve camına zarar vermek suretiyle kantine girerek para ve ürün çalma eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değiştirilen 152/1-a ve hırsızlık suçundan eylemine uyan aynı Kanun'un 142/1-a maddesine göre belirlenen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının 25/12/2014 olan karar tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 08/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.