muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3731, Karar No: 2016/15220, Tarih: 19.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/3731 E.  ,  2016/15220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, abonesi olan davalıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb adı altında yansıttığı bedellerin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2795, Karar No: 2024/6445, Tarih: 10.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/2795 E.  ,  2024/6445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/202 E., 2023/161 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZA KONU KARAR: Onama

İTİRAZ EDEN: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 05.02.2024 tarihli ve 2023/5288 Esas, 2024/705 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.04.2024 tarihli ve KD-1-2023/56285 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin somut delil bulunmadığı, sanığın kasten öldürme suçunu işlediğine dair yerel mahkeme kabulünün dosya kapsamındaki delillerle örtüşmediği ve şüpheden sanık yararlanır kuralı gereğince sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilemeyeceğinden beraatine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Maktulün ailesi ile birlikte İzmir ili, Konak ilçesi, ... Mahallesi'nde ikamet ettiği, tanık A.Ö ile sanığın da maktul ile aynı çevrede yaşadıkları ve çocukluklarından beri birbirlerini tanıdıkları, maktul ile tanık A.Ö’nün bir süre duygusal yakınlık duydukları, maktul ile duygusal ilişkisini bitiren tanık A.Ö’nün bu kez sanık ile duygusal ilişki yaşamaya başladığı, maktulün ilişkileri bitmesine rağmen tanık A.Ö ile görüşmeye devam etmek istediği, bu durumdan haberdar olan sanık ile maktulün birçok kez kavga ettikleri ve aralarında husumet bulunduğu, 23.10.2006 tarihinde maktulün tanık A.Ö ve arkadaşları tanıklar S.S ve M.D ile birlikte diskoya gittikleri, maktulün arkadaşları tanıklar S.S ve M.D’nin bu görüşmenin rızaya dayalı bir ortak eğlence olarak geliştiğini anlattıkları, tanık A.Ö’nün ise bu olayı kendi rızası dışında maktulün peşlerine takılıp rahatsızlık vermesi şeklinde yaşanan bir durum olduğunu ileri sürdüğü, maktulün akşam saatlerinde evine gitmesinin ardından gece saat 00.35 sıralarında ev telefonunun arandığı ve parka çağrıldığı, arayan kişinin sesinin sanığa ait olduğunun maktulün ağabeyi olan tanık F.D. tarafından belirtildiği, arayan kişinin görüşme sırasında maktulu dışarı çağırdığı, maktulün ağabeyi F.D, tanıklar F.Ç ve S.S ile birlikte dışarıya çıktığı, telefondaki şahısla randevulaştıkları yere gittikleri ancak kimsenin gelmemesi üzerine eve geri döndükleri, 24.10.2006 tarihinde sabah saatlerinde cüzdan ve cep telefonunu almadan ekmek almak üzere evden dışarı çıkan maktulün bir daha eve dönmediği, tüm aramalara rağmen bulunamayan maktulün cesedinin 20.01.2008 tarihinde sanığın çalışmış olduğu at çiftliğinin karşı tepesinde, kuş uçuşu 750 metre mesafede, ... köyü ... çukuru mevkisinde avcılar tarafından bulunduğu, maktulün cesedi ve bulunan eşyaları üzerinde yapılan incelemede kesin ölüm sebebinin belirlenemediği, dosyada mevcut 03.09.2022 ve 11.12.2022 tarihli teknik bilirkişi raporlarında, sanığın savunmasının aksine maktulün kaçırıldığı gün çalışmış olduğu at çiftliğinin olduğu İzmir- Manisa yolu ... Köy mevkisine saat 17.00-18.00 sularında değil, maktulun evden çıkıp dönmediği saatler olan 11.00-12.00 saatleri arasında maktulün ve kendisinin yaşadığı ... Mahallesinde olduğu, sanığın telefon kayıtlarında sürekli bir arama aranma ve mesaj trafiğinin yaşandığı, saat 12.16'da başlayan ve hareket halinde olduğu anlaşılan telefon sinyallerinin sanığın çalıştığı at çiftliği ile kuş uçuşu 750 metre mesafede orman içinde bulunan cesedin olduğu bölgeye saat 13.21'de ulaştığının belirtildiği, tanık C.K’nin sanığın askere gitmeden önce alkollü olduğu için daha rahat hareket ettiği bir sırada kendisine hitaben "Şimdi kafam rahat beni ve manitamı rahatsız edecek kimse yok, huzurluyum, rahatım..." şeklinde sözler söylediğini belirtmesi, tanıklardan A.L’nin maktulün annesi ile sanığın babası arasında kahvehanede yaşanan tartışmada sanığın babasının "Ben öldürmedim, oğlum öldürdü, gidin onu bulun..

.21'de ulaştığının belirtildiği, tanık C.K’nin sanığın askere gitmeden önce alkollü olduğu için daha rahat hareket ettiği bir sırada kendisine hitaben "Şimdi kafam rahat beni ve manitamı rahatsız edecek kimse yok, huzurluyum, rahatım..." şeklinde sözler söylediğini belirtmesi, tanıklardan A.L’nin maktulün annesi ile sanığın babası arasında kahvehanede yaşanan tartışmada sanığın babasının "Ben öldürmedim, oğlum öldürdü, gidin onu bulun..." şeklindeki beyanına şahit olduğunu belirtmesi ve yine tanıklardan S.T’nin sanığın 2006 yılının son aylarına doğru özellikle geceleri elinde av tüfeği ve yanında bulunan kurt köpeği ile birlikte kendi çiftliğinin üst tarafında bulunan yani olay yeri olan ormanlık alana doğru sürekli gidip geldiğini, geceleri uyumadığını ve yüksek sesle bağırıp durduğunu belirtmesi karşısında, sanığın husumet beslediği maktulü yanındaki kimliği belirlenemeyen şahıslar ile birlikte kaçırdığı ve nasıl olduğu tespit edilemeyen şekilde ölümüne sebep olduktan sonra çalışmış olduğu at çiftliğinin bulunduğu bölgeyi çok iyi bilmesi nedeniyle buranın yakınına maktulün cesedini gömdüğü kabul edilmekle, mahkemece sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik görülmediğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 05.02.2024 tarihli ve 2023/5288 Esas, 2024/705 Karar sayılı onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.10.2024 tarihinde karar verildi. K A R Ş I O Y

Yapılan yargılamaya ve incelenen dosya kapsamına göre, olay öncesi dönemde her ikisiyle de duygusal ilişki yaşayan tanık ... nedeniyle sanık ... ile maktul ... arasında anlaşmazlık ve husumet bulunduğu sabit ise de, sanığın maktulü bu veya başka bir nedenle öldürdüğüne ilişkin kesin ve inandırıcı kanıta ulaşılamadığı, buna göre 24.10.2006 tarihinde cüzdanını ve telefonunu almadan ekmek almak üzere evden çıkan maktulün geri dönmediği, kayıp ihbarı üzerine başlatılan soruşturma kapsamında 20.01.2008 tarihinde ... köyü ... Çukuru mevkiinde maktule ait kemik parçalarının tesadüfen bölgedeki avcılar tarafından bulunduğu, sanığın soruşturma kapsamına şüpheli olarak dahil edilmesine neden olan ve sonrasında hakkında verilen mahkûmiyet kararına esas olan başlıca kanıtların maktulle aralarındaki husumet, maktulün ceset parçalarının olaydan yaklaşık 1 yıl 3 ay sonra sanığın çalıştığı at çiftliğine kuş uçuşu 750 metre mesafede arazide bulunması, sanığın söylediği ifade edilen şüphe uyandırabilecek nitelikte bazı sözler ile geniş bir alana yayılması ve bölgede muhtemelen tek baz vericisi bulunması nedeniyle sağlıklı tespit yapma imkanı vermeyen HTS baz kayıtları olduğu, sanığın hiçbir aşamada suçlamaları kabul etmediği, olaya ilişkin görgü tanığı bulunmadığı maktulün kesin ölüm nedeninin de belirlenemediği anlaşılan olayda mahkemece hükme esas alınan delillerin şüpheyi yenebilecek bir kesinlikte mahkûmiyete yeterli ve elverişli nitelikte bulunmadığı ve bu itibarla sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı görüşünde olmamız nedeniyle sayın çoğunluğun itirazın reddine ilişkin kabul ve görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2011/12485, Karar No: 2011/13441, Tarih: 03.11.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/12485 E.  ,  2011/13441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

İncelenmesine gerek görülen; ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/8 Esas sayılı dosyada verilen yetki belgesi ile ... ait anne baba ve kardeşlerini gösterir nüfus kaydı temin edilerek evrak arasına konulduktan sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3411, Karar No: 2007/4237, Tarih: 17.04.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/3411 E.  ,  2007/4237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları Y..A...a ait ..ada ..parsel sayılı taşınmazın davalı kardeşleri tarafından muristen hile alınan vekalet ile önce S...A..a temlik edildiğini, daha sonra bu şahıstan devraldığını, davalının hileli olarak mal kaçırdığını ileri sürüp tapu kaydının iptali ile mirasçılık belgesindeki payları oranında Y.. A..ın mirasçıları adına tescilini istemişlerdir.

Davalı, dava konusu yerin mirasbırakan babasından önce kendisine ait olduğunu, babasının yerin satılması için kendisine vekalet verdiğini, taşınmazı önce kendisi satın alıp S...A..isimli kişiye sattığını, daha sonra tekrar bedelini ödeyerek aldığını, kardeşlerinden mal kaçırmak amacı bulunmadığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı R..tarafından açılan davanın HUMK 409 md. gereğince Açılmamış Sayılmasına, diğer davalılar tarafından hile hukuksal nedenine dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil davasının ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı A..A.. tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi S..A..’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece,Recep hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına,diğer davalılar hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden,toplanan delillerden;tarafların miras bırakanı Y..un maliki bulunduğu ..parsel sayılı taşınmazı vekili Abdurrahman Yazıcı tarafından 6.7.2004 tarihinde davalıya satış suretiyle temlik ettiği,ondanda aynı sebeple 1.11.2005 tarihinde S....intikal ettirildiği,bu defa 12.5.2006 tarihinde S.....tarafından yine önceki malik davalı O...'a devredildiği anlaşılmaktadır.

Davacılar,miras bırakanları Yusuf'un kandırılmak suretiyle elde edilen vekaletname kullanılmak suretiyle çekişme konusu taşınmazın devir işlemlerinin gerçekleştiğini ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

İddianın içeriği ve ileri sürülüş biçimine göre vekaletin hile ile alındığı iddiası aynı zamanda vekaletin kötüye kullanıldığı iddiasını da içereceğinde kuşku yoktur.O halde, davada dayanılan hukuki sebebin vekalet görevinin kötüye kullanılması olduğu kabul edilmelidir.

Bilindiği üzere; Borçlar Kanununun temsil ve vekalet bağıtını düzenleyen hükümlerine göre, vekalet sözleşmesi büyük ölçüde tarafların karşılıklı güvenine dayanır. Vekilin borçlarının çoğu bu güven unsurundan, onun vekil edenin yararına ve iradesine uygun davranış yükümlülüğünden doğar.

Bilindiği üzere; Borçlar Kanununun temsil ve vekalet bağıtını düzenleyen hükümlerine göre, vekalet sözleşmesi büyük ölçüde tarafların karşılıklı güvenine dayanır. Vekilin borçlarının çoğu bu güven unsurundan, onun vekil edenin yararına ve iradesine uygun davranış yükümlülüğünden doğar.

Borçlar Kanununda sadakat ve özen borcu, vekilin vekil edene karşı en önde gelen borcu kabul edilmiş ve 390/2 maddesinde "vekil, müvekkiline karşı vekaleti hüsnüniyetle ifa ile mükelleftir..." hükmüne yer verilmiştir. Bu itibarla vekil, vekil edenin yararına ve iradesine uygun hareket etme, onu zararlandırıcı davranışlardan kaçınma yükümlülüğü altındadır. Sözleşmede vekaletin nasıl yerine getirileceği hakkında açık bir hüküm bulunmasa veya yapılan işlem dış temsil yetkisinin sınırları içerisinde kalsa dahi vekilin bu yükümlülüğü daima mevcuttur. Hatta malik tarafından vekilin bir taşınmazın satışında, dilediği bedelle dilediği kimseye satış yapabileceği şeklinde yetkili kılınması, satacağı kimseyi dahi belirtmesi,ona dürüstlük kuralını, sadakat ve özen borcunu gözardı etmek suretiyle, makul sayılacak ölçüler dışına çıkarak satış yapma hakkını vermez. Vekil edenin yararı ile bağdaşmayacak bir eylem veya işlem yapan vekil değinilen maddenin birinci fıkrası uyarınca sorumlu olur.

Öte yandan, vekil ile sözleşme yapan kişi Medeni Kanunun 3. maddesi anlamında iyi niyetli ise yani vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını bilmiyor veya kendisinden beklenen özeni göstermesine rağmen bilmesine olanak yoksa, vekil ile yaptığı sözleşme geçerlidir ve vekil edeni bağlar. Vekil vekalet görevini kötüye kullansa dahi bu husus vekil ile vekalet eden arasında bir iç sorun olarak kalır, vekil ile sözleşme yapan kişinin kazandığı haklara etkili olamaz.

Nevarki, üçüncü kişi vekil ile çıkar ve işbirliği içerisinde ise veya kötü niyetli olup vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını biliyor veya bilmesi gerekiyorsa vekil edenin sözleşme ile bağlı sayılmaması, Medeni Kanunun 2. maddesinde yazılı dürüstlük kuralının doğal bir sonucu olarak kabul edilmelidir. Söz konusu yasa maddesi buyurucu nitelik taşıdığından hakim tarafından kendiliğinden (resen) göz önünde tutulması zorunludur. Aksine düşünce kötü niyeti teşvik etmek en azından ona göz yummak olur. Oysa bütün çağdaş hukuk sistemlerinde kötü niyet korunmamış daima mahkum edilmiştir. Nitekim uygulama ve bilimsel görüşler bu yönde gelişmiş ve kararlılık kazanmıştır.

Somut olaya gelince,mahkemece yapılan araştırma ve inceleminin yukarıda değinilen ilkeleri kapsar ve karşılar nitelikte olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Somut olaya gelince,mahkemece yapılan araştırma ve inceleminin yukarıda değinilen ilkeleri kapsar ve karşılar nitelikte olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca,iddia ve savunma doğrultusunda taraf delillerinin toplanması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması,yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde somut olayın değerlendirilmesi,sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken,hukuki nitelemede yınılgıya düşülerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.Davacı A..A..'ın temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün H.U.M.K.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,17.4.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/300, Karar No: 2021/2120, Tarih: 20.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/300 E.  ,  2021/2120 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18/09/2015 tarihinde verilen dilekçeyle geçit hakkı kurulması talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın reddine dair verilen 13/02/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kesin kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 15/04/2019 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Temyiz talebinin reddine dair ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, TMK'nın 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın redddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince 17/01/2019 tarihinde istinaf başvurusunun esastan reddine dair, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b/1 maddesi gereğince, karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 15/04/2019 tarihli ek kararı ile davacı avukatının 21/03/2019 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 17/01/2019 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair HMK 353/1-b/1 maddesi gereğince karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 353/1-b/1 maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davacı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 15/04/2019 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 20/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.