muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14676, Karar No: 2023/5039, Tarih: 06.04.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/14676 E.  ,  2023/5039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2216 E., 2020/1536 K.

HÜKÜM/KARAR : Davalı İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi/Davanın Kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Senirkent Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/67 E., 2019/14 K.

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline trafik sigortalı davalıya ait aracın, yeterli sürücü belgesi olmayan dava dışı ...'in sevk ve idaresinde iken tek taraflı kaza yaptığını, araç sürücüsün vefat ettiğini, müvekkili şirket tarafından ölen sürücünün yakınlarına 100.000,00 TL ödeme yapıldığını belirterek ödenen bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazanın münhasıran yetersiz ehliyetnameden meydana geldiğinin davacı tarafından ispatı gerektiğini, vefat eden sürücü ...'in şerit izleme ve değiştirme kurallarını ihlal etmiş olmasından dolayı kazanın meydana geldiğini, bu nedenle yetersiz ehliyetnamenin etkisi altına kazanın meydana geldiği sonucuna varılmasının mümkün olmadığını, kaldı ki sürücü ...'in ehliyetinin aracı kullanmaya yeterli düzeyde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; vefat eden ...'in kullanmış olduğu aracı kullanabilecek yeterlilikte sürücü belgesine sahip olmadığı, meydana gelen kaza neticesinde araç sahibinin sorumlu olduğunun yasal mevzuat çerçevesinde anlaşıldığı, talimat yolu ile aldırılan bilirkişi raporunda müteveffanın mirasçılarının talep edileceği destek zararının 292.166,26 TL olduğunun tespit edildiği, davacı şirketin kaza tarihi itibari ile poliçe teminat bedelinin 100.000,00 TL olduğu, davacı şirketin sorumluluğunun tamamının yerine getirilerek 25.05.2017 tarihinde mütevefanın mirasçılarının vekiline 100.000,00 TL'yi havale ettiği, yasal mevzuat gereğince davacı ... şirketinin ödemiş olduğu bedel oranında araç sahibi ve işletenine rücu edebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; kazanın yetersiz ehliyetnameden meydana gelmiş olması için kazaya sebebiyet verecek başkaca bir unsurun bulunmaması gerektiğini, kaza tespit tutanağı ve tanzim edilmiş bilirkişi raporlarında da görüleceği üzere vefat eden sürücü ...'in şerit izleme ve değiştirme kurallarını ihlal etmiş olmasından dolayı kazanın meydana geldiğini, bu nedenle yetersiz sürücü belgesinin etkisi altına kazanın meydana geldiği sonucuna varılmasının mümkün olmadığını, davacının bu iddiasını ispatlaması gerektiğini, aksi takdirde sigorta ettiren aleyhine hüküm kurulamayacağını, kaldı ki sürücü ...'in ehliyetnamesinin bulunmakta olup, aracı kullanmaya yeterli düzeyde olduğunu ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ... şirketinin 25.05.2017 tarihinde vefat eden ...'in mirasçıları vekiline 100.000,00 TL ödeme yaptığına dair dekontun dosya içerisinde bulunduğu, söz konusu trafik kazasının tek taraflı bir trafik kazası olup vefat eden ...'in sigortalı kamyonu kullanmak için yeterli sürücü belgesine sahip olmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde davacı ... şirketinin davalı ... ettirenden rücuen tazminat talebinde bulunması ve mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kazanın münhasıran yetersiz ehliyetnameden meydana geldiğinin davacı tarafından ispatı gerektiğini, vefat eden sürücü ...'in şerit izleme ve değiştirme kurallarını ihlal etmiş olmasından dolayı kazanın meydana geldiğini, bu nedenle yetersiz ehliyetnamenin etkisi altına kazanın meydana geldiği sonucuna varılmasının mümkün olmadığını, kaldı ki sürücü ...'in ehliyetinin aracı kullanmaya yeterli düzeyde olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin yakınlarına ödenen maddi tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 95 inci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 95 inci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; özellikle, dava dışı araç sürücüsünün yetersiz ehliyetnameye sahip olduğunun dosya kapsamında sabit olmasına, yetersiz ehliyetnameye dayalı rücuen tazminat davasında kazanın münhasıran yetersiz ehliyetname etkisi ile meydana gelip gelmediğinin araştırılmasına gerek olmamasına göre karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/960, Karar No: 2008/3657, Tarih: 28.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/960 E.  ,  2008/3657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkhan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 28.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6458, Karar No: 2018/310, Tarih: 16.01.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/6458 E.  ,  2018/310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 20.12.2013 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklı elatmanın önlenmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin 112 ada 36 parsel sayılı taşınmazın maliki olup bu taşınmaz üzerinde bulunan evde ikamet ettiğini, 112 ada 41 parsel sayılı taşınmazın davalılardan ... adına tapuda kayıtlı olup bu taşınmazın diğer davalı ...'ın kullanımında olduğunu, davalı ...'ın kullanımında olan evin atık suları ve yağmur sularının davacının evinin çatısı ile temeline zarar verdiğini, davalı ...'ın atık su ve yağmur sularının evvelden beri aktığı yolu değiştirerek davacının evi üzerine çevirdiğinden bu durumun yaşandığını ileri sürerek, davalıların vermiş olduğu zararın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, ...'ın evinin 112 ada 36 parselde bulunduğunu ve evin atık suyunun davacı taşınmazına akmayıp diğer davalı ...'ın maliki olduğu 112 ada 41 parsel sayılı taşınmaza aktığını, davacının taşınmazına akan suyun yağmur suyu olabileceğini, davalı ...'in evinden gelen ve diğer davalı ...'ın taşınmazına akan atık su için biriktirme yeri yapılacağını ancak kimseye bir zararı olmadığını düşündüklerinden henüz atık su biriktirme yeri yapılmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile "zararın önlenmesine, 26/06/2014 tarihli bilirkişi heyeti raporu ışığında davalı tarafından aynen ifa edilmesine; rapordaki eksikliklerin aynen ifası verilen sürede yerine getirilmediğinde davacılar tarafından yerine getirme bedeli olan 3.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, muarazanın bu şekilde giderilmesine" şeklinde hüküm kurulmuştur.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir" hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nun "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi davalarında davalının kusurlu olması aranmaz. Davalının kusurlu olup olmaması, kasıtlı hareket edip etmemesi, elatmanın önlenmesi davasına etkili değildir. Yeter ki, davalının eylemi ile davacının zararı arasında illiyet bağı bulunsun. Davalının hiçbir kusuru olmasa dahi, elatmanın önlenmesine, eski hale getirme ve tazminata hükmedilebilir. Kural olarak davacının zararının doğmaması için bir önlem almaması da elatmanın önlenmesi davasını etkilemez.

Mahkemece yapılacak araştırmalarda somut olayın özelliği, komşu taşınmazların yerleri, nitelikleri, konumları, kullanma amaçları göz önünde tutularak, normal bir insanın hoşgörü ve tahammül sınırlarını aşan bir elatmanın bulunup bulunmadığı tespit edilmelidir. Davacının sübjektif ve aşırı duyarlılığı ile değil, objektif her normal insanın duyarlılığına göre elatmaya katlanıp katlanamayacağı araştırılmalı; sonuçta katlanılabilir, hoşgörü sınırlarını aşan bir zarar veya elatmanın varlığı tespit edildiği takdirde mülkiyet hakkının taşkın olarak kullanıldığı sonucuna varılmalıdır.

Taşkın kullanma belirlendiği takdirde elatmanın tamamen ortadan kaldırması veya tahammül sınırları içerisine çekilebilmesi için ne gibi önlemlerin alınması gerektiği bilirkişiler aracılığı ile tespit edilerek, tarafların yarar ve çıkar dengeleri gözetilerek bunların en uygununa karar verilmelidir.

Mahkemece kurulacak hükümde, zararlı davranışın giderim şeklinin ve taraf yükümlülüklerinin açıkça gösterilmesi zorunludur.

Öte yandan; 6100 sayılı HMK’nun 297/2. maddesi gereğince;

Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bunların yanında hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. (HMK m.26/1)

Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bunların yanında hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. (HMK m.26/1)

Somut olaya gelince; davacı, davalılardan ...'ın mülkiyetinde ve diğer davalı ...'ın kullanımında bulunan 41 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan evin atık suyu ve yağmur suyunun evvelden beri gittiği yolun davalı ... tarafından değiştirilmesi nedeniyle kendi taşınmazına aktığını ve evinin çatısı ile temeline zarar verdiğini ileri sürmüş; davalılar ise, davalı ...'ın evinin 39 parsel sayılı taşınmazda bulunduğunu ve evin atık suyunun diğer davalı ...'ın maliki bulunduğu 41 parsel sayılı taşınmaza aktığını savunmuşlardır. Yapılan keşifte dinlenen taraf tanıkları, yağmur suyunun daha önceden başka yerden akıp davacı taşınmazına zarar vermediğini belirtmişlerdir. Ancak tanık beyanları ve dosya içerisindeki bilirkişi raporu incelendiğinde, yağmur suyu yolunun nasıl ve kim tarafından değiştirildiği, davalı ...'in evinin hangi taşınmaz üzerinde bulunduğu hususlarının açıklığa kavuşturulmadığı görülmektedir. Diğer taraftan; hangi davalının hangi eylemi nedeniyle ne şekilde zarar verildiği ile bu zararın giderilmesine ilişkin önlem ya da önlemlerin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi ve bu yönde zararın giderim şekli ve taraf yükümlülüklerini açıkça gösterir şekilde karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere infaza elverişsiz biçimde ve şartlı hüküm kurulması da isabetsizdir.

O halde, yukarıda açıklanan ilkeler gözetilmek suretiyle araştırma ve inceleme yapılarak toplanan ve toplanacak olan deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle infaza elverişli biçimde bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru görülmemiş bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23385, Karar No: 2017/14400, Tarih: 18.12.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/23385 E.  ,  2017/14400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : - Sanık ... hakkında beraat

Sanık ... hakkında hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen şikayetçi Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığı’nın gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından şikayetçi Kurumun 5271 sayılı CMK.nun 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Şikayetçi Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığı davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle CMK.nun 233/1. ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı sanığın ve Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11153, Karar No: 2020/11081, Tarih: 06.07.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/11153 E.  ,  2020/11081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'in 21.03.2017 havale tarihli, sanık ... müdafiinin 20.03.2017 havale tarihli, malen sorumlu ... Petrol Ürünleri TİC. LTD. ŞTİ. vekilinin 05.04.2017 havale tarihli dilekçeleri ile temyiz taleplerinden vazgeçtikleri; katılan ... İdaresi vekilinin ise temyiz talebinin dilekçe yazım ücretine hasren olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... İdaresi adına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Hükmün (4) numaralı bölümünün çıkartılarak yerine gelmek üzere "Katılan ... İdaresinin kendini vekil ile temsil ettirmekle hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.800,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınarak katılan ... İdaresine verilmesine" ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23797, Karar No: 2016/3668, Tarih: 15.03.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/23797 E.  ,  2016/3668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması ve ele geçirilen kaçak eşyanın miktarına göre, temel cezada TCK'nun 61. maddesi uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 50/1-a maddesinin fıkra ve bendi gösterilmeksizin TCK'nun 50. maddesi ve doğrudan verilen adli para cezasının günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesi olan TCK'nun 52/2. madde ve fıkrası gösterilmeksizin 52 .maddesi olarak yazılmaları, ayrıca hapisten çevrili adli para cezasının günlüğünün 20 TL üzerinden hesaplanması esnasında uygulama maddesi olan TCK'nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında hükmolunan hapisten çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK'nun 52/4, 5275 sayılı Yasa'nın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini de kısıtlar şekilde hapisten çevrili adli para cezasının kararın kesinleşmesinden itibaren taksitlendirilmesine karar verilmesi,

3- Hapisten çevrilen 3000 TL adli para cezası taksitlendirilerek 12 eşit taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının belirtilmemesi,

3- Hapisten çevrilen 3000 TL adli para cezası taksitlendirilerek 12 eşit taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükmün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin bendinde yer alan “TCK nun 50.” ibaresi yerine “TCK nun 50/1-a” ibaresinin, aynı bentte bulunan “beher” ifadesinden önce gelmek üzere “TCK nun 52/2. maddesi uyarınca” ibaresinin yazılması ve yine bu bentte bulunan “kararın kesinleşmesinden itibaren” ifadesinin hüküm fıkrasından çıkartılması, aynı bentte yer alan “12 eşit taksit” ifadesinden önce gelmek üzere “birer ay arayla” ifadesinin eklenmesi, doğrudan verilen gün adli para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin bentte yer alan “TCK nun 52” ifadesi çıkarılarak yerine “TCK nun 52/2” ifadesinin yazılması ve sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7439, Karar No: 2012/39652, Tarih: 21.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/7439 E.  ,  2012/39652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Temyizin reddine dair ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 03/01/2012 gün ve 2011/981 E 2011/981 K sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanık müdafiinin 16/01/2012 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle,anılan “ek kararın” ONANMASINA, 21/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.