muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11695, Karar No: 2017/1396, Tarih: 06.06.2017

Kanuna aykırı, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafileri ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki bozma nedenine göre bozmanın, hükmü süresinde temyiz etmeyen sanık ...'a CMUK'nın 325. maddesi uyarınca sirayetine, 06.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3752, Karar No: 2014/13846, Tarih: 04.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/3752 E.  ,  2014/13846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Burdur 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi :19.12.2013

No :2011/240-2013/790

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalı M.. B..'na bağlı Halk Eğitim Merkezlerinde Eylül 1983-Ocak 2008 tarihleri arasında, usta öğretici olarak tam gün ve sürekli olarak çalışmasına rağmen, çalıştığı sürelerin eksik şekilde Kuruma bildirildiğinden bahisle eksik günlerin tespitini talep etmiştir. Mahkemece, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.11.2011 günlü, 2011/21-542 Esas ve 2011/694 Karar sayılı kararında yer verilen, okula geliş ve ayrılış saatleri göz önüne alınıp, belirlenmesi istenilen süreler yönünden, hafta içi günde 6-7 saat derse girilen günlerde, çalışmanın tam gün olarak işveren nezdinde geçirildiğinden, bu günlerin tam gün olarak kabul edilmesi, bu saatlerden daha az saatte derse girilen günlerde ise, günlük mesainin tümünün işyerinde haşredilmediği kabul edilerek, bu çalışma saatleri için 7,5 saatlik çalışmayı (1) gün kabul edilmek ve resmi işyeri olan bu işyerlerinde okulların kapalı olduğu dönemlerde çalışma olmadığı dikkate alınarak hesaplama yapılması gerektiğinin ilkelendiği ve buna göre de davacının haftanın 5 gününde 40 saat çalıştığının tanık anlatımları ile somutlaştığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacının 01/11/1983-31/03/2007 tarihleri arasında ayda 30 günün altında yapılan bildirimlerden dolayı tespite esas noksan gün sayısının 1176 gün olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın 5510 sayılı Kanun’un 4/I-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu, geçiş hükümlerini içeren aynı Kanunun Geçici 7’nci maddesi hükmünde “Bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve

506 sayılı Kanun’un geçici 20’nci maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler” hükmü gözetildiğinde, eldeki somut uyuşmazlığın dayandığı mevzuat hükümleri 506 sayılı Kanunu’nun 79’uncu maddesi ile 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu’nun 47’nci maddesidir.

506 sayılı Kanun’un geçici 20’nci maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler” hükmü gözetildiğinde, eldeki somut uyuşmazlığın dayandığı mevzuat hükümleri 506 sayılı Kanunu’nun 79’uncu maddesi ile 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu’nun 47’nci maddesidir.

Milli Eğitim Temel Kanunu’nun 47’nci maddesi; “Örgün ve yaygın eğitim kurumlarında ve hizmetiçi yetiştirme kurs, seminer ve konferanslarında uzman ve usta öğreticiler de geçici veya sürekli olarak görevlendirilebilir. Öğretim tür ve seviyelerine göre uzman ve usta öğreticilerin seçimlerinde aranacak şartlar, görev ve yetkileri, yönetmeliklerle tespit edilir.” düzenlemesini getirmiş, bu yasal düzenleme uyarınca çıkarılan Yönetmeliğin 5’inci maddesi “ Uzman ve Usta Öğreticiler aşağıdaki şekillerde görevlendirilirler.

1- Geçici personel olarak:

Geçici personel olarak görevlendirilecek uzman ve usta öğreticiler ile yapılacak sözleşme esasları 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 15.05.1975 gün ve 1897 sayılı Kanun’un 1’inci maddesi ile değiştirilen 4’üncü maddesine göre Bakanlıkça hazırlanır.

2-Ek ders görevi verilmek yoluyla:

4’üncü maddede belirtilen esaslara göre ek ders görevi verilmesi yoluyla görevlendirilecek uzman ve usta öğreticilere, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 89’uncu maddesi uyarınca 02.12.1998 tarihli ve 98/12120 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan M.. B.. Öğretmen ve Yöneticilerinin Ders ve Ek Ders Saatlerine İlişkin Esaslarda belirtilen miktarda ek ders görevi verilebilir.”; aynı yönetmeliğin 8’inci maddesi; “Geçici sözleşmeli olarak görevlendirilen uzman ve usta öğreticilerin haftalık çalışma süresi 40 saattir.” ve 9’uncu maddesi; “Uzman ve usta öğreticilerin günlük çalışma süresi en fazla 8 saattir. Kurum Müdürü, Cumartesi, Pazar günleri de dâhil olmak üzere, uzman ve usta öğreticilere günün 8.00-23.00 saatleri arasında görev verebilir.” hükümlerini içermektedir. Davacının, çalışma esasları ile çalışması sırasında tabi olacağı statü yukarıda sıralanan mevzuat çerçevesinde ayrıntılı bir düzenlemeye tabi tutulmuş olup; anılan düzenlemelere egemen ilkeler ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 13’üncü maddesinde yer alan “İşçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşme kısmi süreli iş sözleşmesidir.” hükmü de gözetildiğinde; çalışma ilişkisinde, “tam süreli iş sözleşmesi” olarak nitelenmeye olanak verecek bir bağımlılık ilişkisinin bulunmadığı, usta öğreticilerin öngörülen ve önceden belirlenen süre dâhilinde bir çalışma yükümlülüğünü kabullendikleri ve ders saati karşılığında da ücrete hak kazandıklarını göstermektedir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.09.2008 gün 2008/10-555 Esas 2008/530 sayılı kararlarında da belirtildiği gibi,

tam gün esası ve aylık karşılığı olmayan çalışmanın part-time çalışma olduğunun belirgindir.

Somut olayda; davacının dava konusu dönemde ek ders ücret bordrolarında gösterilen günlük çalışma saatlerine göre aylık çalışma günü belirlenerek, aylık bazda saat cinsinden 7,5 saatlik çalışma (1) gün kabul edilmek suretiyle davalı Kuruma bildirimlerin yapıldığı dosya içeriğindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Bu durumda resmi belgelerde belirtilen bu ders saatlerinden sonra kursta kalmasının haklı bir gerekçesi bulunduğuna dair dosyada delil bulunmadığı gibi, çalıştığı günlük süreler nazara alındığında anılan çalışmalarının kısmi (part-time) çalışma niteliğinde olduğunun kabulü gerekir. Buna bağlı olarak işverence yapılan işlemlerde bir isabetsizlik bulunmadığından davanın reddi gerekirken, puantaj ve ek ders ücret bordrolarıyla çelişecek şekilde davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6918, Karar No: 2016/10967, Tarih: 28.11.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/6918 E.  ,  2016/10967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkiline ait aracın, park halinde bulunduğunu, davalı ...'un kullanımında olan ... plakalı araç ile Davalı ...'ın kullandığı ... plakalı aracın davacıya ait araca çarpması sonucunda davacının aracının ağır hasar gördüğünü, diğer davalılar olan ... ve ...'un ise çarpan araçların ruhsat sahibi olduğu, araçta meydana gelen değer kaybının taraflar arasındaki kusur oranının ...Raporu ile belirlenerek fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydı ile 4.000 TL maddi tazminatın, 4.000 TL araçta meydana gelen değer kaybının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilmesini talep etmiş, ıslah ile hasar bedeli olarak 14.050 TL değer kaybını 6.000 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... vekilinin dosyaya sunduğu cevap dilekçesinde davaya konu ... plakalı aracın... poliçesi ile sigortalı olduğunu, kaza neticesinde davacının aracında meydana gelen maddi tazminat tutarının toplamda 2.150,00 TL olarak belirlendiğini ve bu rakamın davacıya 13.05.2013 tarihinde ödendiğini, hesabın doğru yapıldığını, davacının olay tarihinden itibaren faiz istemesinin yasaya aykırı olduğu, davacının talebinin değerlendirilerek süresi içerisinde ödeme yapıldığı, bu sebeple davanın haksız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Davalı ... dosyaya sunduğu cevap dilekçesinde 30.03.2013 tarihinde meydana gelen kaza sebebi ile hukuki ve cezai hiçbir sorumluluğunun bulunmadığını, ...plakalı aracın sahibi olduğunu, kazayı aracı izinsiz alan ...'un yaptığını, davalı ... aleyhine suç duyurusunda bulunduğunu, davacının aracındaki hasarın ...'un yaptığı kaza sonucu hasar verildiğini, bu hasarın da sigorta şirketi tarafından ödendiğini, aracın 0 km olmadığı, aracın satılırken zaten değer kaybedeceği, kendisinden tazminat istenirse bu davacıyı haksız olarak zenginleştireceği, bilakis kaza yapan kendi aracının ticari bir araç olması sebebi ile zararının bulunduğunu, davacıya ait aracın ticari bir araç olmaması sebebi ile kaza sebebi ile herhangi bir zararının olmadığı bu sebeple açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...'ın 12.11.2013 tarihli duruşmada ki beyanından özetle, dava konusu kazanın oluşumunda kendisinin kusurlu bulunmadığı, açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...'ın 12.11.2013 tarihli duruşmada ki beyanından özetle, dava konusu kazanın oluşumunda kendisinin kusurlu bulunmadığı, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; ...Kurumunca belirlenen raporda davalı ...'ın %75, davalı ...'un %25 oranında kusurlu bulunduğu, davacının aracındaki zarar ve değer kaybının hesaplanması için alınan bilirkişi raporunda araçta oluşan hasarın 14.050 TL, değer kaybının ise 6.000 TL olduğu, kazanın oluşumunda davacının kusurunun bulunmadığı, kazanın oluşumuna sebep olan davalılar ve onlarla müştereken ve müteselsilen sorumlu diğer davalıların davacının aracında meydana gelen hasar bedelinden sigorta şirketince ödenen bedel düşülerek hasar bedelinin ve değer kaybının davalılardan tahsiline karar verilerek, 30.03.2013 tarihinde meydana gelen trafik kazası nedeni ile davacının aracında oluşan hasar bedelinden davalı ...tarafından ödenen 2.150,00 TL düşülerek 11.900 TL'nin davacının aracında meydana gelen 6.000 TL değer kaybı olmak üzere toplamda 17.900 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen ödenmesine karar verilmiştir, hüküm, davalı ...vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde ve tarafların kusuruna ilişkin bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... şirketinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, araç hasarı ve değer kaybının davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece hasar ve değer kaybı yönünden davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Davacı aracı 2006 model olup trafik kazası 30.03.2013 tarihinde meydana gelmiş, araç 7 yaşındadır. Davacı davalılardan gerçek zararını talep edebilecektir. Hükme esas alınan bilirkişi raporu ise davacının gerçek zararının belirlenmesine esas alınacak biçimde düzenlenmemiştir. Davacının gerçek zararının belirlenmesi için aracın kaza tarihindeki ikinci el fiyatı tesbit edilip hasarlanmış hali ile tamirin ekonomik olup olmadığı, hasar miktarına göre ekonomik değilse sovtajının ne değerde olduğu hesaplanıp ikinci el fiyatından düşülerek davacının gerçek zararı belirlenmelidir. Bilirkişi raporunda açıklanan konulara değinilmediği gibi değer kaybı olarak belirlenen 6.000 TL'nin hangi kriterlere göre hesaplandığı da bilirkişi raporunda gösterilmemiştir. Daire uygulamasına göre değer kaybı, aracın kaza tarihindeki ikinci el fiyatı ile tamir edildikten sonraki (tamiri ekonomik ise) değeri arasındaki farktır.

O halde, yukarıda açıklanan ilkeler gözönüne alınarak konusunda uzman (mak.müh.) bilirkişi kurulundan hasar ve değer kaybı hususlarında rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yetersiz bilirkişi raporu dayanak yapılarak yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru olmamış, yerel mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... şirketinin sair temyiz itirazının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... şirketine geri verilmesine 28/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18210, Karar No: 2018/6682, Tarih: 11.06.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/18210 E.  ,  2018/6682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2565 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ekspertiz raporuna göre; sanıktan ele geçen bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığı ve sanığın, 6136 sayılı Kanunun 15/4. maddesi kapsamında bıçağı sırf saldırı amacıyla taşıdığına dair dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, mahkumiyete yeterli delillerin bulunmadığı da gözetilmeden, unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1132, Karar No: 2016/809, Tarih: 15.06.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1132 E.  ,  2016/809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “itirazın iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Denizli 1. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 19.01.2012 gün ve 2011/1475 E., 2012/50 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 09.04.2012 gün ve 2012/5955 E., 2012/9369 K. sayılı ilamıyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Elektronik ortamda Hukuk Genel Kuruluna gönderilen temyize konu direnme dosyası üzerinde UYAP ortamında yapılan temyiz incelemesinden sonra gereği görüşüldü:

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemenin, davanın reddine dair verilen karar; Özel Dairece bozulmuş, mahkeme direnme kararı verilmiştir.

Hükmü temyize davacı vekili getirmiştir.

I- Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesinden önce, yerel mahkemece daha önce aynı mahiyetteki kararların Özel Daire tarafından onanarak kesinleştiği belirtilmek suretiyle verdiği direnme kararının gerçekte yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı; dolayısıyla, temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca mı, yoksa Özel Dairece mi yapılması gerektiği hususu ön sorun olarak tartışılmış, Kurul çoğunluğu tarafından mahkemenin aynı mahiyetteki kararların onandığının belirtilmesi ve sözkonusu Yargıtay kararlarına atıf yapılmasının yeni hüküm niteliğinde olmadığı gerekçesiyle ön sorunun bulunmadığı oyçokluğu ile kabul edilmiştir.

II- Birinci ön sorunun görüşülmesinden sonra dosyadaki bazı belgelerin UYAP sisteminde kayıtlı olmaması nedeniyle dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ikinci ön sorun olarak tartışılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (6100 sayılı HMK)’nun 445. maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Şu da bir gerçektir ki; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin asıl dosyadaki gibi mahkemeye geliş tarih sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fiziki dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkânı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6. maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt kâtiplerinin görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3. fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2. fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hâkimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Bu kapsamda dosyanın incelenmesinde; UYAP sistemine aktarılan belgelerin evrakın geliş sırasına ve türüne uygun olarak UYAP sistemine aktarılmadığı, davaya dayanak oluşturan Irlıganlı Belediye Encümeninin 03/06/2004 tarih ve 18 sayılı kararı ile 27/08/2009 tarih ve 36 sayılı kararının, bu kararların iptali istemiyle açılan davada Denizli İdare Mahkemesince verilen kesinleşme şerhi ile Denizli 3. İcra Müdürlüğünün 2010/3440 sayılı dosyasının UYAP sistemine aktarılmadığı tespit edilmiştir.

Şu durumda, mahkeme yapılacak iş; yukarıda belirtilen eksikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmesi olmalıdır.

S O N U Ç: Yukarıda (I) numaralı bentte belirtilen nedenlerle yeni hüküm bulunmadığı ve incelemenin Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılmasına oyçokluğu ile,

(II) numaralı bentte belirtilen konularda işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4682, Karar No: 2011/15022, Tarih: 30.11.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/4682 E.  ,  2011/15022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla )

Tarih : 17.02.2009

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı şirkete limanda yükleme ve boşaltma hizmetini verdiğini, karşılığında düzenlenen faturadan bakiye alacağın tahsili için girişilen icra takibinin davalının itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, davacı ile müvekkili şirketlerin liman yükleme ve boşaltma işlerini ihale ile ortak olarak aldıklarını, faturanın ortaklıktan kaynaklanan karşılıklı yükümlülükleri ilgilendirdiğini kaldı ki borcun tamamının ödendiğini belirterek davanın reddine ve % 40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, uyuşmazlığın dava dışı ... A.Ş tarafından davalı adına düzenlenen faturanın davalı ticari defter kayıtlarında davacı adına borç olarak kaydedilmesinden kaynaklandığı, davalı yanın dava dışı ... AŞ'nin uğradığını iddia ettiği zararı peşinen kabul ederek bundan dolayı aynı zamanda davacıyı sorumlu tutamayacağı, davalının ödeme iddiasını kanıtlayamadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne davalının takibe vaki itirazının 20.305,58 TL asıl alacak ve 260,00 TL birikmiş faiz üzerinden iptali ile takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine ve icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Temerrüt faizine tekrar faiz yürütülmesine olanak verilecek şekilde hüküm kurulması 3095 sayılı Kanunun 3. ve BK.nun 104/son maddesine aykırı ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün 2. fıkrasında yer alan “takibin 20.305,58 TL asıl alacak ve 260,00 TL birikmiş faiz üzerinden devamına” sözcük ve rakamlarının hükümden çıkarılarak yerine “takibin 20.305,58 TL asıl alacak üzerinden devamına” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5932, Karar No: 2013/18333, Tarih: 18.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/5932 E.  ,  2013/18333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasına esas alınan gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan 20 TL'nin çarpılması sırasında uygulama maddesinin TCK.nun 52/2 olarak gösterilmemesi mahallinde giderilebilir yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ve müdafiinin, bir sebebe dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.