muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10112, Karar No: 2021/3265, Tarih: 31.03.2021

1-Sahteliği iddia olunan faturaların temin edilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde;

2-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4-Varsa şirket adına muhasebe işlemlerini yürüten kişi tespit edilerek, CMK'nin 46/1-c. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi, fiilen şirketi kimin idare ettiği, şirket işlerinde kimle muhatap olduğu, faturaları ve belgeleri kimin getirdiği, beyannamelerin kimin tarafından verildiği, sanığı tanıyıp tanımadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

5-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 31.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27228, Karar No: 2012/24493, Tarih: 19.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/27228 E.  ,  2012/24493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 765 sayılı TCK' nın 459/2-son, 72, 647 sayılı kanunun 4-6. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın adli para cezası olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken 765 sayılı TCK’nın 459/2. maddesi gereğince temel adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi uyarınca ve suç tarihine göre 450 TL olması gerektiği halde 489 TL olarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin takdiri de gözetilerek, sanığın 765 sayılı TCK’nın 459/2. maddesi uyarınca hapis cezasının yanında 450 TL adli para; sanığa verilen adli para cezasının sanığın kazadaki kusuru dikkate alınarak 765 sayılı TCK'nın 459/son maddesi gereğince 6/8 oranında indirilerek 112 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen aynı türden adli para cezalarının 765 sayılı TCK'nın 72. maddesi uyarınca toplanarak sanığın neticeten 376 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan diğer hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22119, Karar No: 2015/13551, Tarih: 12.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/22119 E.  ,  2015/13551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, şikayetçiler ile aralarında bulunan husumet nedeniyle havaya rastgele ateş etmesi eyleminin silahlı tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışıl maması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan mayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 12.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19510, Karar No: 2007/17950, Tarih: 05.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/19510 E.  ,  2007/17950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şile İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  05.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9181, Karar No: 2023/4735, Tarih: 28.09.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/9181 E.  ,  2023/4735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2011/204 E., 2018/412 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili, müdahil Orman İdaresi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacılar sınırlarını bildirdikleri taşınmazın eski tapu kaydı ile kendilerine ait olduğunu belirterek tapu kapsamında kalan alanın belirlenerek adlarına tapuya kayıt ve tescilini istemiştir.

2. Müdahil Orman İdaresi çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek taşınmazın orman vasfında Hazine adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.06.2005 tarihli ve 2003/536 Esas, 2005/265 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 157679 metrekarelik taşınmazın davacılar adına, aynı krokide B harfi ile gösterilen 70779 metrekarelik taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 08.06.2009 tarihli ve 2009/7023 Esas, 2009/9490 Karar sayılı kararıyla tapu uygulamasının yetersiz olduğuna ve taşınmaza komşu olan parsellerin dayanak kayıtları var ise getirtilerek zemine uygulanması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gereğine değinilerek hüküm bozulmuştur.

B.İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile fen bilirkişisinin 26.07.2013 tarihli raporunda A harfi ile gösterilen 50,018,07 metrekarelik bölüm ile B harfi ile gösterilen 41542,43 metrekarelik taşınmazların davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline, müdahil Orman İdaresinin davasının kısmen kabulü ile 66118,50 metrekarelik bölümün orman vasfında Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili, müdahil Orman İdaresi vekili ve davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili, müdahil Orman İdaresi vekili ve davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili çekişmeli taşınmazın tamamının eski tapu kapsamında kaldığını belirterek hükmün bozulmasını istemiştir.

2. Müdahil Orman İdaresi vekili taşınmazın tamamının orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek hükmün bozulmasını istemiştir.

3. Davalı Hazine vekili çekişmeli taşınmazın padişah tapusu ile Hazineye ait olan yerlerden olduğunu belirterek hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu (3402 sayılı Kanun), 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun).

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince bozma kararına uyulmasına rağmen bozma gerekleri yerine getirilmeden karar verilmiştir. Şöyle ki; davacıların dayandığı eski tapu kaydı yöntemince zemine uygulanmamış, yine davalı Hazinenin dayandığı eski tapu kaydı tüm tedavülleri ile birlikte dosya arasına getirtilmemiş, ayrıca orman bilirkişisinden rapor aldırılarak taşınmazın bölgede 1981 yılında yapılan orman kadastrosuna göre konumu gösterilmemiş; böylelikle eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiştir.

O halde İlk Derece Mahkemesince davacı tarafın dayandığı eski tapu kaydı ile davalı Hazinenin dayandığı tapu kaydının tüm tedavülleri ile kök kayıtları getirtilerek dosya arasına alınmalı, yine çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneği dosyaya getirtilerek; önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi bilirkişi kurulu, bir fen elemanı ve bir jeoloji bilirkişisi aracılığıyla yeniden keşif yapılmalıdır.

Keşifte davacıların ve davalı Hazinenin dayandığı eski tapu kaydı 3402 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin A,B ve C maddelerine göre zemine uygulanıp çekişmeli taşınmazı kapsayıp kapsamadığı tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlenmeli, bundan ayrı olarak taşınmazın kesinleşen orman kadastrosuna göre değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, orman kadastrosu ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeğe çevrilerek, çekişmeli taşınmazın orman kadastro haritasına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde ve aynı ya da yakın orman sınır hatlarında dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilmeli; tutanaklardaki anlatımlar değerlendirilmeli; tutanaklarla tahdit haritası arasında çelişki bulunup bulunmadığı belirlenmeli; çelişki bulunmakta ise çekişmeli parsel yönünden tahdit tutanakları ile haritalar arasındaki çelişki tahdit tutanaklarına değer verilmek suretiyle giderilecek şekilde müşterek imzalı, tereddüte mahal bırakmayacak, açıklamalı, krokili rapor alınmalıdır. Ayrıca taşınmazın sınırında dere bulunduğu dikkate alınarak jeolog bilirkişi eliyle taşınmazın dereden kazanılıp kazanılmadığı, dere etkisinde olup olmadığı ve taşkın riski bulunup bulunmadığı gibi hususlar incelenerek bilirkişi raporuna aktarımı sağlanmalı toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz eden ... ve arkadaşlarına iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5417, Karar No: 2011/2291, Tarih: 18.04.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/5417 E.  ,  2011/2291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katılma alacağı

K A R A R

Davacı vekili, 02.06.2006 tarihli oturuma mazereti nedeniyle katılamayacağına ilişkin cevap bonolu mazeret telgrafı çekerek mazeret talebinin kabulüne karar verilmesine ve duruşma gününün cevap bonosuyla bildirilmesini istemiş, mahkemece, karşı tarafın itirazının bulunmaması nedeniyle mazeret talebinin kabulüne, duruşma gününün cevap bonosuyla davacı vekiline bildirilmesine karar verilmiştir. Davacı vekiline duruşma gününü bildiren cevap bonosu gönderilmiş ise de, bononun davacı vekili tarafından alındığına ilişkin bono örneğinde her hangi bir şerh ve açıklama olmayıp davacı vekili duruşma gününden haberdar olmadığını ileri sürmektedir. Cevap bonosunun davacı tarafa bildirilip bildirilmediği hususunun ilgili PTT Müdürlüğünden sorularak tespiti ile varsa alındı belgesi ya da bononun teslimine ilişkin açıklama ve imzaları içeren bono aslı ya da onaylı örneğinin getirtilerek dosya içerisine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılabilmesi için geri çevrilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 18.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5031, Karar No: 2021/7841, Tarih: 13.07.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/5031 E.  ,  2021/7841 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/06/2021 tarihli ve 196 sayılı kararıyla: 4721 sayılı TMK'nın Miras Hukuk başlıklı 3. Kitabında yer alan Vasiyetname hükümlerinden (TMK m. 520-526, 542-544, 550-556, 557-559, 600-604 ve 595-597) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlara ait dava dosyalarının inceleme görevi, 01/07/2021 tarihi itibariyle Yargıtay 7. Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay 7. Hukuk Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden DEVRİNE karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9149, Karar No: 2006/12670, Tarih: 09.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/9149 E.  ,  2006/12670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra dosyasında 25.11.2005 keşide tarihli çeke dayanarak alacaklı .......................... tarafından keşideci ................. ile ................... Entegre A.Ş. hakkında kambiyo takibi başlatılmış borçlu şirket ciro kaşesi üzerindeki imzanın şirket yetkilisine ait olmadığını bildirerek itiraz etmiştir. Borçlu şirkete ait imza sirkülerine göre münferit olarak şirketi temsile yetkililerin ................... ile Mustafa .......................'in olduğu ve bu şahıslardan ........................'in 20.2.2003  tarihli vekaletname ile ........................ ve .................'e vekalet verdiği görülmektedir. Mahkemece şirketin münferit bu yetkililerinin duruşmaya çağrılıp imzanın kendilerine ait olup olmadığının sorulması imzayı inkar etmeleri halinde alınacak imza örnekleri ve toplanacak belgeler üzerinden yaptırılacak bilirkişi incelemesi sonucuna göre imzanın şirketi bağlayıp bağlamayacağının belirlenmesi gerekirken açıkça ciro imzasının .......................'e ait olduğu yönünde bir beyan bulunmadığı halde eksik inceleme ile bu yolda  hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6546, Karar No: 2018/5438, Tarih: 07.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6546 E.  ,  2018/5438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında defter belge ibraz etmeme ve 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde:

I-213 sayılı VUK’nın 139/2. maddesinde öngörülen ve incelemenin dairede yapılmasına imkan veren istisnalardan birinin varlığı önceden saptanmadan, faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan mükellefe ait defter ve belgelerin ibrazı için ikamet adresinde yapılan tebligat hukuken geçersiz olduğundan yüklenen suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

II-Sanığın suça konu olan faturalann gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunması, sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır” hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; suç unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1-Sanığın 2006 takvim yılında kullandığı iddia olunan faturalardan kanaat oluşturacak sayıdaki asıllannın veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2-Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a)Suçlara konu olan faturaları düzenleyen Semra Altun (Altun Ticaret) hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b)Aynı mükellef hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c)Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nm 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

c)Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nm 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa)Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

bb)Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre;

a)Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura kullanılması nedeniyle, sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nm 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nm 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 07.06.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı 2018/3390 E, 2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizde açıkladığımız gererekçede gösterildiği üzere;