muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13586, Karar No: 2024/8317, Tarih: 30.09.2024

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,492 Sayılı Harçlar Yasası’nın 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasınaDosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7266, Karar No: 2010/16769, Tarih: 18.10.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/7266 E.  ,  2010/16769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde vasiyetnamenin yerine getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dosyasında, davalı sıfatı ile yer alan ... tarafından davacı sıfatı ile yer alan ... ve diğerleri aleyhine Kastamonu Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan 2004/880 E. Sayılı tenkis davasına ait dosyanın yer almadığı tesbit edilmiştir.

Bundan ayrı, davaya konu ... Mah. 468 ada 3 parsel sayılı taşınmaza ait tapu kaydında taşınmazın cinsi arsa olarak kayıtlı ise de; mahkemece yapılan keşfe katılan fen bilirkişisi Bilal Kuş tarafından düzenlenen raporda, sözkonusu taşınmazda 25.08.2007 tarihinde yönetim planı ile kat irtifakı işlemlerinin yapıldığının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla;

1- Kastamonu Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan 2004/880 E. Sayılı dava dosyası ile,

2- 468 ada 3 parsel sayılı taşınmazda kat irtifakı kurulup kurulmadığının ilgili tapu sicil müdürlüğünden sorularak gerekli bilgi ve belgelerin,

Gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5018, Karar No: 2011/4072, Tarih: 31.05.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/5018 E.  ,  2011/4072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kavgada korkutmak için silah boşaltma

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ve suçta kullanılan ruhsatlı tabancanın müsaderesine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sevkteki eylem tanımına, temyiz edilen hüküm konusuna ve uygulamaya, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunun 14. maddesine göre inceleme görevi Yargıtay Yüksek (2) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görevsizliğine, dosyanın ilgili Daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 31.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3047, Karar No: 2017/5885, Tarih: 31.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3047 E.  ,  2017/5885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/10/2014 gün ve 2013/11-2014/189 sayılı kararı onayan Daire’nin 30/11/2015 gün ve 2015/5787-2015/12750 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, yayın hakkı müvekkiline ait olan “Ütopya”, “Romeo ve Juliet” ile “Suç ve Ceza” isimli kitapların, müvekkilinden izin alınmaksızın, davalı tarafından çevirmenleri başkaları gösterilmek suretiyle çoğaltıldığını ileri sürerek, tecavüzün ref'i, men'i, ''Ütopya", "Romeo ve Juliet" ile "Suç ve Ceza'' kitaplarının kaç adet basıldığının, kaçar adet bandrol alındığının tespitini, usulsüz olarak çoğaltılan nüshaların toplatılmasını ve FSEK 68 ve 70. maddeler gereğince belirlenecek zararın üç katına tekabül eden bedel için şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın tahsilini istemiş, 28.02.2014 harç tarihli ıslah dilekçesiyle FSEK 68. maddesine göre maddi tazminatı 36.000,00 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 30/11/2015 tarihli ilamı ile onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 4,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 31/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8929, Karar No: 2019/9892, Tarih: 29.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8929 E.  ,  2019/9892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde "altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hapis cezası kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine 30 gün olarak belirlenmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine aykırı davranılması sonucu fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirim ile belirlenen 4 gün adli para cezasının aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20,00 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80,00 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9873, Karar No: 2012/11348, Tarih: 12.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9873 E.  ,  2012/11348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak ve düzenlemek

HÜKÜM : 1) 2004 takvim yılı için: Beraat

2)2003 takvim yılı için: Davanın, zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince ortadan kaldırılması,

3)213 sayılı VUK.nun 359/b-1. maddesi ve 5237 sayılı TCK.nun 62, 53, 51/1, 51/3. maddeleri gereğince erteli 15 ay hapis cezası, belirtilen sürelerde belirtilen haklardan yoksunluk, hapis cezasının ertelenmesi ve 2 yıl denetim süresi

Sanık hakkında 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından yürütülen kamu davasında; mahkemece verilen kararların 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarına ilişkin olduğu, temyizin de kurulan bu hükme yönelik olabileceği, 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak mahkemece karar verilmesinin mümkün olduğu, ayrıca temyiz dilekçeleri içeriğine göre katılan vekilinin temyizinin 2002 ve 2004 takvim yıllarına yönelik hükümlere, sanık müdafiinin ise 2003 takvim yılındaki hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Sanık hakkında 2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen zamanaşımı nedeni ile ortadan kaldırma ve 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek " suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı, sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık müdafiinin temyizine gelince;

2- Sanık hakkında 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık müdafiinin temyizine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8235, Karar No: 2015/2199, Tarih: 25.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/8235 E.  ,  2015/2199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, temyiz isteminin reddine

Mahalli mahkemece temyiz isteminin reddine dair verilen Ek Karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 25.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4069, Karar No: 2021/5711, Tarih: 21.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/4069 E.  ,  2021/5711 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Dava, Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 21/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/578, Karar No: 2016/13441, Tarih: 28.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/578 E.  ,  2016/13441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; 28.470.12 .- TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek

uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21358, Karar No: 2012/26277, Tarih: 20.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/21358 E.  ,  2012/26277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde ... için 9.098,2 TL maddi, ıslah ile 28.807,10 TL maddi, davacı ... için 3270 TL maddi ve her iki davacı için ayrı ayrı 5000 TL manevi tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacılar vekili dilekçesinde; davacı ...'a ait davacı ...'ın kiracı olarak oturduğu evde davalı şirkete ait elektrik kablolarında şebekedeki gerilim dalgalanması sonucu aşırı akım sebebiyle oluşan elektrik akımı nedeniyle yangın çıktığını, yangın neticesinde evin ve içindeki eşyaların tamamen yandığını, zarar miktarının ... 7.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/25 değişik iş sayılı dosyası ile tespit edildiğini, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla tespit raporunda belirtilen davacı ...'a ait evin yanması nedeniyle oluşan 7898.20 TL zarar ile 1200 TL kira kaybı olmak üzere toplam 9098.2 TL maddi tazminatın ve 5000 TL manevi tazminatın, davacı ...'a ait ev eşyalarının yanması sonucu oluşan 3720 TL maddi tazminat ile 5000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili istenilmiştir.Davacılar vekili 17.2.2012 tarihli dilekçesi ile davasını ıslah ederek, müddeabih miktarını 42.077 TL'ye yükseltmiştir.Davalı ... Elektrik Dağıtım AŞ. cevabında; davanın zamanaşımına uğradığını, yangının çıkmasında müvekkil kurumun kusurunun bulunmadığını, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece; yargılama sırasında elektrik mühendisi ve mülk bilirkişiden alınan rapor ve ek raporlar benimsenerek, davacı ...'a ait evde oluşan zarar miktarı 28.007,10 TL ile kira kaybı 800 TL olmak üzere toplam 28807.10 TL maddi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline, manevi tazminat talebinin ise reddine, davalı ...'ın eşya zararı 3700 TL'nin olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline, manevi tazminat isteminin ise reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Ancak, dava açılmadan önce ... 7.Asliye Hukuk Mahkemesince yaptırılan tespit te alınan bilirkişi raporunda davacı ...'ın evinde oluşan maddi zarar 7898.20 TL hesaplanmıştır. Mahkemece, evde oluşan zararın tespiti amacıyla konusunda uzman olmayan elektrik mühendisi ve mülk bilirkişinden alınan ortak raporda ise davacı ...'a ait evde oluşan zarar 28.007,10 TL olarak hesaplanmıştır. Her iki rapor arasında çelişki bulunduğundan, mahkemece önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu marifetiyle iki rapor arasındaki çelişkileri de giderecek biçimde rapor alınarak davanın sonuçlandırılması gerekirken, konusunda uzman olmayan elektrik mühendisi bilirkişinin düzenlediği rapora itibar edilmek suretiyle eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru değildir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.