muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/12077, Karar No: 2020/4637, Tarih: 15.06.2020

**12. Hukuk Dairesi         2019/12077 E.  ,  2020/4637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, borçlular hakkında yapılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte (Örnek 10 takipte) borçlulardan ...’ın meskeniyet şikayetinde bulunarak, haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ettiği, mahkemece; davanın kabulüne karar verildiği, bu karara karşı davalı-alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davalının istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, esasa ilişkin olarak da Şikayetin Reddine karar verildiği, işbu karara ise davacı-borçlu tarafından temyiz yoluna başvurulduğu akabinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar ile; (temyiz yoluna başvurma harcının tamamlanması hususunda davacıya muhtıra tebliğ edildiği, tebliğden itibaren yasal 1 haftalık sürede 97,20-TL. temyiz yoluna başvurma harcının tamamlanmadığı gerekçesiyle) davacının temyiz talebinin reddine karar verildiği görülmektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366. maddesi gereğince temyizde de kıyas yoluyla uygulanacak olan “Harç ve giderlerin yatırılması” başlıklı aynı Kanununun 344. maddesinde “(1) İstinaf dilekçesi verilirken, istinaf kanun yoluna başvuru için gerekli harçlar ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması hâlinde, 346 ncı maddenin ikinci fıkrası hükmü kıyas yoluyla uygulanır....” hükmüne yer verilmiştir. Buna göre; verilecek kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde alınanacak karar “başvurunun yapılmamış sayılması”dır.

Somut olayda; bölge adliye mahkemesi kararına karşı 12/07/2019 havale tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz yoluna başvurularak istinaf harçları ile giderinin yatırıldığı, bölge adliye mahkemesince 97,20-TL. temyiz tamamlama harcının yatırılması için tebligat zarfı üzerine meşruhat verilerek, davacıya 20/08/2019 tarihinde tebliğ edildiği, (ihtar yasanın aradığı koşullarda olmamasına rağmen) 22/08/2019 tarihinde yasal sürede ... (Tekirdağ) Mahkemeleri veznesine gerekli tamamlama harcının yatırıldığı görülmektedir.

Bu nedenle, temyiz yoluna başvurma harcının tamamlanmadığı gerekçesiyle verilen ... Bölge Adliye 8. Hukuk Dairesi'nin 03/09/2019 tarih ve 2019/224 E. 2019/695 K. sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın oybirliği ile kaldırılmasına karar verilerek, ... Bölge Adliye 8. Hukuk Dairesi'nin 20/06/2019 tarih ve 2019/224 E. 2019/695 K. sayılı asıl kararının temyiz incelemesine geçildi:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 54,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 15/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13857, Karar No: 2024/4153, Tarih: 04.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/13857 E.  ,  2024/4153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/500 E., 2021/1438 K.

SUÇ : İntihara yönlendirme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince sanık hakkında verilen "mahkumiyet" kararı, istinaf mercii tarafından "beraat" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2021 tarihli ve 2020/109 Esas, 2021/28 Karar sayılı kararı ile sanık ... Aydın ( Fidan) hakkında intihara yönlendirme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 84/1-2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.09.2021 tarihli ve 2021/500 Esas, 2021/1438 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine yapılan incelemede, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında intihara yönlendirme suçundan cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle, sanığın üzerine atılı intihara yönlendirme suçunun unsurlarının oluştuğu, beraat kararının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle, sanığın üzerine atılı intihara yönlendirme suçunun unsurlarının oluştuğu, beraat kararının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Maktul ile sanığın olaydan yaklaşık 3-4 yıl önce resmi nikah olmaksızın birlikte yaşamaya başladıkları ve bu ilişkilerinden 2 çocuklarının bulunduğu, son bir ayda sanık ile maktulün aralarında başlayan geçimsizlik nedeniyle maktulün ailesiyle birlikte yaşamaya başladığı, ancak bu süreç içerisinde telefonla görüşmeye devam ettikleri, maktulün ... no'lu sanığın ise ... no'lu GSM hatlarını kullandıkları, daha önce yaşadıkları tartışmalar ve aralarındaki kırgınlık nedeniyle sanığın, maktulün sesli aramalarını engellediği ve fakat gerek mesaj ve gerekse whatsapp programı vasıtasıyla birbirlerine mesaj gönderip aldıkları, geçmişte yaşadığı sıkıntı, çektiği acı ve içerisinde bulunduğu psikolojik durumun etkisi ile sanığın olaydan önce maktul ile yaptığı yazışmalarda hayattan bıktığını, yaşamak istemediğini, öncelikle müşterek çocuklarını öldürüp arkasından da intihar etmek istediğini dile getirdiği, hatta daha önce Niğde ilinde yaşanan bir intihar vakasıyla ilgili habere ait linki de maktule gönderdiği, maktulün ise sanığı sakinleştirmeye çalışıp intihar etmeyi gerektirir bir sebep olmadığını bildirerek sanığı bu düşüncesinden vazgeçirmeye çalıştığı, bu yazışmalardan yaklaşık 10-12 saat sonra 12.05.2020 tarihinde maktulün anne ve babasıyla birlikte yaşamakta olduğu evde kendisini asmak suretiyle intihar ettiği ve Niğde Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 24.07.2020 tarihli otopsi raporuna göre ölümünün ası sonucu meydana gelmiş olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, depresif bir ruh hali içinde bulunduğu ve bu nedenle aslen kendisini ve hatta çocuklarını öldürerek çözümü intiharda aradığı anlaşılan sanığın maktulü intihara özendirme veya ikna kastından söz edilemeyeceği gibi maktulün de bu yöndeki konuşmalara karşı çıkarak aksine sanığı bu düşüncesinden vazgeçirmeye çalıştığı ancak sonrasında bizzat kendi aldığı kararla intihar ederek yaşamına son verdiği olayda sanığın eyleminin maktulü intihara sevk edecek bu kararı almasına yardımda bulunacak nitelik ve ağırlığa ulaşmadığı gözetilerek sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.09.2021 tarihli ve 2021/500 Esas, 2021/1438 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Niğde 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.06.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere,

Ölen ile sanığın arkadaş oldukları, 3-4 yıldan beri birliktelik yaşadıkları, son zamanlarda ilişkileri zayıflasa da görüşmeye devam ettikleri, sanığın ölene telefondan gönderdiği mesajlarda intihardan bahsetmeye başladığı, maktulü özendirmek için birlikte intihar etmeyi teklif ettiği, ölenin bu fikre karşı çıkmasına rağmen benzer içerikteki mesajları göndermeye devam ettiği, hatta iple asarak intihara ilişkin bir haberin linkini atarak ölenin bu haberi okuyup intiharın şeklini öğrenmesini sağladığı, o zamana kadar ölende intihar fikir veya düşüncesinin bulunmadığı, buna ilişkin sanığın savunmalarını destekleyen bir delilin dosyada mevcut olmadığı, sanığın ölen ile artık görüşmek istemediği ve sorunlar yaşadığı ölenden kurtulmak için ölenin iradesinin zayıflığından da istifade ederek ölende intihar fikrinin oluşmasına sebep olacak davranışları nedeniyle ölenin kendisini asarak yaşamına son verdiği ve ölmeden önceden ilmeği boynuna geçirdikten sonraki görüntüsünü sanığa gönderdiği böylece sanığın TCK'nin 84/1 inci maddesinde düzenlenen intihara teşvik etme suçunu işlediği, intiharın gerçekleşmesi nedeniyle de TCK'nin 84/2 nci maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği ve kararın bu yönüyle bozulması gerektiğini düşündüğümden Sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/36892, Karar No: 2014/32441, Tarih: 04.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/36892 E.  ,  2014/32441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 17. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/08/2012

NUMARASI : 2008/1165-2012/558

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, yemek ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, iş aktinin davalıca haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, asgari geçim indirimi ve yemek ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, derdestlik itirazında bulunup, taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulduğu gerekçesi ile asgari geçim indirimi haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, dava dilekçesinin "dava konusu" kısmında "vergi iadesi" alacağı da diğer alacaklar arasında sayılarak hepsi için toplam 1000 TL. talep edilmiştir. Dava dilekçesinin açıklama kısmında ise ödenmediği ileri sürülen alacaklar sayıldıktan sonra "ayrıca vergi iadesinin de hâlâ ödenmediği" belirtilmiştir. Yine dava dilekçesinin açıklama kısmında, ödenmediği ileri sürülen alacakların adları ile tek tek belirtilmesinin ardından "diğer alacaklar için de yasal faiz" istediği de açıklanmıştır.

Dava dilekçesinin "istem sonucu" kısmında alacakların adlarını tek tek sıralanıp, "diğer alacaklar için yasal faiz" ve tüm talepler için toplu olarak 1000 TL talep edilmiştir.

Bilirkişi raporunda dava dilekçesinde vergi iadesi talebi olmadığı, belge vermediği gerekçesi ile bu konuda bir hesaplama yapılmadığı görülmektedir. Davacı vekili, bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde bu hususu dile getirmiştir. Ek bilirkişi raporunda ise davacının fiş verdiğini ispatlayamadığı gerekçesi ile hesaplama yapılmamıştır. Davacı vekilinin dosyadaki bir dilekçesinde asgari geçim indirimi alacağına hükmedilmesi gerektiğinden bahsolunduğu görülmektedir. Davacı vekili talep edilen alacakların miktar olarak açıklanmasına dair dilekçesinde ise asgari geçim indirimi alacağı talebini açıkça belirtmiştir.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davacının asgari geçim indirimi talebi olmadığından söz edilemeyecektir. Asgari geçim indirimi alacağının tespiti için belge de aranmamaktadır. Bu nedenle, asgari geçim indirimi alacağının ödendiğide ispatlanamadığından bu alacağın hesaplanarak hüküm altına alınması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

3- Davacı vekilinin ıslah dilekçesine karşı davalı vekilinin yaptığı zamanaşımı savunmasının, 6100 sayılı HMK'na göre ıslah dilekçesinin davalı vekiline tebliğinden itibaren 2 hafta içinde yapılması gerekmektedir. Davalı vekilinin ıslaha karşı zamanaşımı savunması belirtilen süre de olmadığından, ıslaha karşı süresinden sonra yapılan zamanaşımı savunmasının yerinde olmadığının düşünülmemesi hatalıdır.

4- Dosyada birden fazla bilirkişi raporu bulunmaktadır. Mahkemece hangi bilirkişi raporunun hangi şıktaki hesaplamasına itibar edildiğinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıklanmaması isabetsizdir.

Mahkeme kararının gerekçesinde %30 takdiri indirimden bahsedilmiş ise de, Mahkemece hangi bilirkişi raporunun hangi şıktaki hesaplamasına itibar edildiği açıklanmadığından, yapılan takdiri indirim miktarının denetime elverişli şekilde ortaya konmaması hatalıdır.

5- Dosyada davalıdan sadır olduğu belirtilerek davacı tarafından delil olarak dayanılan bir kısım el yazısı, imzasız- kaşesiz ve başka bir şirketin antetini taşıyan belgeler bulunmaktadır. Bu belgelere Mahkemece itibar edildiği anlaşılmaktadır. Davalının, Mahkeme kararını temyiz etmediği anlaşılmıştır. O halde, bu belgelerde belirtilen fazla mesai süreleri irdelenerek ait oldukları dönemler açısından bu belgelerde yazılan fazla mesai süreleri esas alınmalı, bu belgelerde yazılı fazla mesai sürelerinden takdiri indirim de yapılmamalıdır.

6- Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, fazla mesai süresinin hesabında, günlük 10 saat çalışmadan 1saat yerine 1,5 saat ara dinlenmesi düşülmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Somut olayda, fazla mesai süresinin hesabında, günlük 10 saat çalışmadan 1saat yerine 1,5 saat ara dinlenmesi düşülmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12026, Karar No: 2016/8934, Tarih: 19.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/12026 E.  ,  2016/8934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık, kamu malına zarar verme.

HÜKÜM : A- Suça sürüklenen çocuk ...:

1- TCK'nın 142/1-a, 143, 31/2, 168/2 ve 52/2. maddeleri uyarınca 6.300,00 TL adli para cezası.

2- TCK'nın 152/1-a, 31/2, 168/2 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.700 TL adli para cezası.

B- Suça sürüklenen çocuk ...:

TCK'nın 152/1-a, 31/2, 168/2 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.600,00 TL.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların, iştirak iradesi içerisinde gece olduğu muhakkak olan saat 22.30-23.00 sıralarında, Dumlupınar İlkokulunun giriş kapısının sağ tarafındaki pencereyi sert bir cisimle zorlayarak açtıktan sonra, müdür sekreteri odasını ve 4-D sınıfını karıştırdıkları, kütüphane penceresini kırdıkları ayrıca mağdur ...'ın işlettiği okul kantininin kilitli olmayan kepengini kaldırıp alüminyum muhafazasını zorlayıp esneterek açtıktan sonra, kantine girerek çekmecelerde bulunan 500-600 TL'yi çalarak okuldan ayrıldıkları, iddia olunan somut olayda;

Suça sürüklenen çocukların subut bulan eylemleri yönünden mahkumiyetleri yönündeki mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2490, Karar No: 2014/20898, Tarih: 23.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/2490 E.  ,  2014/20898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.