muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5456, Karar No: 2016/14585, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/5456 E.  ,  2016/14585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, sayaç okuma,perakende satış hizmet bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; 2010-2015 yılları arasında düzenlenen elektrik faturalarına yansıtılan toplam 18.347,17 TL’lik kayıp kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin dava tarihinden itibaren işleyen 4489 sayılı kanun ile değişik 3095 sayılı kanunun 2/2 maddesinde belirtilen değişen oranlarda ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile,18.347,17 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek

uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak ,dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3679, Karar No: 2021/4366, Tarih: 08.07.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/3679 E.  ,  2021/4366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davacı(başvuru sahibi) vekili ile davalı (karşı taraf) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Başvuru Sahibi (davacı) vekili, davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada davacının desteğinin öldüğünü açıklayıp 41.409,32 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı (karşı taraf) vekili, davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Hayetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; talebin kabulü ile 41.409,00 TL’nin tahsiline karar verilmiş, anılan karara karşı itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince tarafların itirazlarının ayrı ayrı reddine karar verilmiş, karar, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalmaya dayalı tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı vekili, Norveç vatandaşı olan desteğin Türkiye'de geçirdiği kazada hayatını kaybettiğini açıklayıp desteğin ölümü ile geride kalan hak sahibi davacı eş yönünden destekten yoksun kalma tazminatı talebinde bulunmuş, Hakem Heyetince destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanması için aktüer bilirkişiden rapor alınmış, alınan raporda, desteğin kaza tarihinde 69 yaşında olup pasif dönem içinde yer aldığı belirtilerek Türkiye’de geçerli olan asgari ücret miktarından hesaplama yapılarak, davalının sigortalısının %40 kusuruna isabet eden tazminat miktarının 41.409,00 TL olduğu hesaplanmış, anılan rapora karşı davacı vekili ve davalı vekilince itiraz edilmiş, hakem heyetince rapor karara esas alınarak yazılı olduğu üzere karar verilmiştir.

Davacı vekili, davacının eşi olan desteğin Norveç vatandaşı olup tazminat hesabında uygulanacak asgari ücret miktarının Türkiye’deki asgari ücret değil Norveç’teki asgari ücret miktarı olması gerektiği yönünde itirazlarda bulunmuştur.

Destekten yoksunluk zararının hesabında müteveffanın gelirinin belirlenmesi tazminatın doğru tespitinde önemli bir yer tutmaktadır.

Uyuşmazlık, yabancı ülke vatandaşı olan desteğin geliri esas alınırken hangi ülkedeki gelirinin esas alınacağı noktasında toplanmaktadır.

Türkiye'de ikamet eden yabancı uyruklu vatandaşlar, Türkiye'de resmi bir geliri yoksa ve emsal meslek olarak bir gelir ispatlama imkanı yoksa "Türkiye'de ikamet ettiği için Türkiye'nin asgari ücret dikkate alınması" gerekir; Türkiye'de ikamet etmeyen yabancı uyruklu vatandaşlar ise, yabancı ülkede resmi geliri varsa bu geliri ispat etmesi halinde bu geliri dikkate alınır, bu geliri ispat edemezse ikamet ettiği ülkenin Asgari ücreti araştırılarak bu ücret dikkate alınması gerekir.

Türkiye'de ikamet eden yabancı uyruklu vatandaşlar, Türkiye'de resmi bir geliri yoksa ve emsal meslek olarak bir gelir ispatlama imkanı yoksa "Türkiye'de ikamet ettiği için Türkiye'nin asgari ücret dikkate alınması" gerekir; Türkiye'de ikamet etmeyen yabancı uyruklu vatandaşlar ise, yabancı ülkede resmi geliri varsa bu geliri ispat etmesi halinde bu geliri dikkate alınır, bu geliri ispat edemezse ikamet ettiği ülkenin Asgari ücreti araştırılarak bu ücret dikkate alınması gerekir.

Dosya kapsamında desteğin Türkiye’de ikamet edip etmediği yönünde bir araştırma, inceleme yapılmamış olup bu nedenle desteğin Türkiye’de ikamet edip etmediği anlaşılamamaktadır. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Buna göre desteğin gelirine ilişkin hesaplama yapılırken öncelikle desteğin Türkiye'de ikamet edip etmediğin araştırılması gerekmektedir. Bu doğrultuda, desteğin Türkiye'de ikamet etmek amacı ile yerleşip yerleşmediği, yılın hangi zamanlarında Türkiye'de kaldığı, ülkesine gidip gelme süreleri gibi hususlar araştırılarak öncelikle desteğin Türkiye’de ikamet edip etmediğinin belirlenmesi; Türkiye’de ikamet ettiğinin anlaşılması halinde tazminat hesabında Türkiye’de geçerli asgari ücret miktarlarının esas alınması, Türkiye’de ikamet etmediğinin anlaşılması halinde ikamet ettiği ülkesinin asgari ücret miktarının esas alınarak tazminat hesabı yapılmak üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hakem Heyetince kusura ilişkin olarak alınan raporda, meydana gelen kazada desteğin kusurunun %60 oranında, davalıya sigortalı aracın sürücüsünün kusurunun %40 oranında olduğu belirlenmiş, anılan rapora karşı davalı vekilince, aynı olaya ilişkin başka bir dosyada desteğin kusur oranının %75, müvekkiline sigortalı araç sürücüsünün kusur oranının %25 olarak belirlendiği ve her iki rapor arasında çelişki bulunduğu gerekçesi ile itiraz edilmiş olup anılan itiraz üzerinde durulmaksızın ve çelişkiler giderilmeksizin karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

Buna göre, davalı vekilince ileri sürülen diğer dava dosyasının getirtilerek her iki rapor arasındaki çelişkilerin giderildiği ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmek üzere de kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Davalı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sigorta Tahkim Komisyonu Hakem Heyeti tarafından, başvurunun kabulü ile 41.409,00 TL tazminatın tahsiline ve kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına 4.905,00 TL vekalet ücretine karar verilmiştir.

3-Davalı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sigorta Tahkim Komisyonu Hakem Heyeti tarafından, başvurunun kabulü ile 41.409,00 TL tazminatın tahsiline ve kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına 4.905,00 TL vekalet ücretine karar verilmiştir.

Sigortacılık Kanununun 30. maddesinin 17. fıkrası ve 19/01/2016 tarihli, 29598 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. maddesinin 13. fıkrasında vekalet ücretine ilişkin düzenleme getirilmiş, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 17. maddesi, 2. fıkrasında da, vekalet ücretinin tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Bu durumda, İtiraz Hakem Heyetince başvuru sahibi lehine vekalet ücretine karar verilirken Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. maddesinin 13. fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi ve AAÜT'nin 17. maddesi

2. fıkrası gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tam nisbi vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 08/07/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9045, Karar No: 2014/5074, Tarih: 15.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9045 E.  ,  2014/5074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali,

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında verilen hükümlerin incelenmesinde;

Gözaltında kaldığı anlaşılan sanık hakkında TCK.nın 63. maddesi uyarınca mahsuba hükmedilmemesi infaz aşamasında re'sen gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında verilen hükümlerin incelenmesine gelince;

Sanığın hükümlerden sonra 17.01.2012 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, açılan kamu davaları hakkında sanığın ölümüyle ilgili gerekli araştırma yapılarak 5237 sayılı TCK.nın 64/1. maddesi uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26599, Karar No: 2013/7033, Tarih: 01.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/26599 E.  ,  2013/7033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre sanığın, 6136 sayılı Yasa kapsamında kalma- yan suça konu bıçağı, sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıdığına dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmaması karşısında, beraati ve bıçağın sanığa iadesi yerine, yazılı şekilde cezalandırılmasına ve bıçağın müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 01.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30455, Karar No: 2014/11588, Tarih: 28.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/30455 E.  ,  2014/11588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10111, Karar No: 2023/4436, Tarih: 27.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/10111 E.  ,  2023/4436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/3633 E., 2020/1603 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın reddi - istinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kaman Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/102 E., 2018/71 K.

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 15.04.2014 tarihinde, davacının sevk ve idaresindeki araç ile seyri sırasında, plakasını alamadığı aracın sıkıştırması nedeniyle, direksiyon hakimiyetini kaybederek yoldan çıktığını ve meydana gelen kazada yaralanarak malul kaldığını, meydana gelen zararlarından davalı ... Hesabının sorumlu olduğunu ileri sürerek, belirsiz alacak davası olarak. 2.000,00 TL geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının plakası tespit edilemeyen araç nedeniyle kazanın meydana geldiğini kanıtlaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; trafik kusur bilirkişisinden alınan 03.10.2017 tarihli bilirkişi raporu ve itiraz üzerine Adli Tıp Kurumu Ankara Grup Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesinden alınan 14.12.2017 tarihli rapora göre araç sürücüsü olan davacının kazanın meydana gelmesinde % 100 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; kazanın meydana gelmesinde plakası tespit edilemeyen aracın asli ve tam kusurlu olduğunu, bilirkişi ve Adli Tıp Kurumundan alınan kusur raporlarını kabul etmediklerini, olayın gerçekliğine aykırı olduğunu, davacının seyri sırasında, arkasından gelen iki aracın yarışır gibi hız sınırlarının üzerinde seyretmeleri ve davacının sevk ve idaresindeki aracı sıkıştırmaları sonrasında sağ tarafa iyice yanaşmak zorunda kaldığını, sağ ön lastiğinin patlaması üzerine kazanın meydana geldiğini, bu durumun tanık beyanları ile de sabit olduğunu, her ne kadar daha önce birtakım evrakta sol ön tekerin patladığı belirtilmiş ise de, bu iddiayı ispatlayan herhangi bir görgü tanığı ve delil olmadığını, aracın diğer araçların sıkıştırması nedeniyle yolun en sağına yaklaşması ve sonrasında sağ ön lastiğinin patlaması üzerine kazanın meydana geldiğini, sağ tarafa takla atmasının da sağ ön lastiğinin patladığını kanıtladığını, mahkemece eksik inceleme ile karar verdiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kaza tespit tutanağında kazaya neden olan plakası tespit edilemeyen araçlara ilişkin bir tespitin olmaması yanı sıra, Keskin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturma sırasında alınan davacının eşinin kazanın oluşuna ilişkin beyanına, yerel mahkemece alınan ve oluşa uygun bulunan 03.10.2017 tarihli bilirkişi raporu ile itiraz üzerine Adli Tıp Kurumu Ankara Grup Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesinden alınan 14.12.2017 tarihli raporuna göre kazanın meydana gelmesinde davacı araç sürücüsünün % 100 oranında kusurlu olduğunun belirlenmiş olmasına, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamından, davacının kazanın plakası tespit edilemeyen iki aracın kusuru ile meydana geldiğini kanıtlayamamış olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf başvuru dilekçesindeki açıklamalarına tekrarla, kazanın meydana gelmesinde plakası tespit edilemeyen araçların asli ve tam kusurlu olduğunu ileri sürerek usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen araçların sebebiyet verdiği iddia olunan kaza nedeniyle davacının uğradığı geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Davacı vekili; istinaf başvuru dilekçesindeki açıklamalarına tekrarla, kazanın meydana gelmesinde plakası tespit edilemeyen araçların asli ve tam kusurlu olduğunu ileri sürerek usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen araçların sebebiyet verdiği iddia olunan kaza nedeniyle davacının uğradığı geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51, 52 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 87 ve 91 inci maddeleri. ... Yönetmeliği.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, kararda belirtilen gerekçelere, kusur raporlarının denetime elverişli olmasına, kaza tespit tutanağı, tanık beyanları ve soruşturma dosyası içeriğine göre oluşa uygun değerlendirme yapılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.