muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5458, Karar No: 2024/1839, Tarih: 06.03.2024

2. Davalı ADN Atlas Yapı İnşaat A.Ş vekili cevap dilekçesinde; usul yönünden davada taraf teşkilinin sağlanmadığının davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını, takip borçlusu ... ... ... adına kayıtlı 35 adet taşınmaz üzerinde haciz bulunduğunu, davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, icra dosyası borcundan bir başkasını sorumlu tutabilmesi için icra kefaleti borcunun akdi sözleşmesi rehin açığı belgesi muvakkat haciz veya kesin haciz belgesi gibi belgelerin alınması gerektiğini, Ankara 20.İcra Müdürlüğü'nün 2018/7882 E. sayılı dosyasından muvakkat haciz veya kesin haciz belgesinin düzenlenmediğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının amacı, davacının tahsil edemediği alacaktan diğer davalının sorumlu tutulması olduğu, davacının dava açmaktaki amacına, sonuç olarak ancak eda davasıyla ulaşabileceği, mahkemece verilecek tespit hükmünün davacıyı nihai amacına ulaştırmayacağı yani alacağın tahsilini sağlamayacağı, tespit hükmünün icraya konulamayacağı, tespit kararından sonra tekrar eda davasının açılması gerektiği, bu nedenle davacının eda davası açma imkanı varken tespit davası açmasında hukuki yararın bulunmadığı gerekçesi ile; davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 114 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi ve 115 ... maddeleri gereğince dava şartı yokluğu (hukuki yarar) nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, dava dilekçesindeki iddialar tekrarlanarak davalı yüklenici şirket adına kayıtlı bütün taşınmazların diğer davalı şirkete devir edilmesinin her iki şirketin “fiili birleşmesi” anlamına gelmesi nedeniyle, taşınmazları devralan davalı şirketin 6102 sayılı Kanun'un 134 üncü maddesi ve devam eden maddeleri ve 6098 sayılı Kanun'un 202 nci ve devamı maddelerinde düzenlenen “küllü halefiyet” kuralları gereğince Ankara 20. İcra Müdürlüğünün 2018/7882 E. sayılı icra takibine konu borcun tamamından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu, tarafından açılan davada sadece tespit kararı verilmesi istenmemiş, aynı zamanda eda hükmüne de karar verilmesinin istendiği, istem konusu ve sonuç incelendiğinde görüleceği üzere, taşınmazları devir ... diğer davalı şirketin 6102 sayılı Kanun'un 134 üncü maddesi ve devam eden maddeleri ve 6098 sayılı Kanun'un 202 nci maddelerinde düzenlenen “küllü halefiyet” kuralları gereğince Ankara 20. İcra Müdürlüğünün 2018/7882 E. sayılı icra takibine konu borcun tamamından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğuna karar verilmesinin istendiği, takibe konu 535.301,32 TL tutarındaki alacak üzerinden de nispi harç yatırıldığı, bu istemin sadece tespit hükmü verilmesini içermediği, aynı zamanda eda hükmünün verilmesini de kapsadığı belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı yan dava dilekçesinde dava değerini 535.301,32TL göstermiş bu tutar üzerinden peşin harç yatırmışsa da dava dilekçesi içeriğinde ve talep sonucunda bildirilen bu tutara yönelik bir alacak tahsili istemi bulunmamakta olup talebi davalıların borçtan müteselsilen sorumlu olduklarının kabulü/tespiti şeklinde olduğu, bu nedenle dava dilekçesi içeriğinin eda davası içermediği belirterek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacak tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacak tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11071, Karar No: 2007/561, Tarih: 01.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/11071 E.  ,  2007/561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu yada kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda “taşınmazın sulu tarım arazi olduğu” belirtilmekle yetinilmiş, taşınmazın fiilen sulanıp sulanmadığı, sulanıyor ise kaynağı, suyun kendi doğal akışı ile mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanıyorsa bu suyun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, ayrıca dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı, yapılan sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar araştırılmadan, taşınmaz sulu tarla kabul edilip sulu tarım arazilerinde münavebeye alınabilecek şeker pancarı, patates, buğday ve haşhaş ürünlerine göre değerlendirme yapan rapora göre hüküm kurulması,

2-Kamulaştırma Yasasının 29.maddesine göre yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılması gerekir. Buna göre yargılama giderlerinden olan karar ve ilam harcının davacıya yükletilmesine karar verilmesi gerekirken bakiye l YTL. harcın davalıya yükletilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda (1) numaralı bentte belirtildiği üzere taşınmazın sulu ya da kuru tarım arazisi niteliği açıkça ve denetime olanak verecek biçimde saptanmalı, kuru tarım arazisi olduğunun anlaşılması durumunda kuru arazilerde münavebeye alınacak ürünlere ilişkin İl Tarım Müdürlüğünün bildireceği 2005 yılına ilişkin dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatları esas alınarak değerlendirme yapılıp diğer bentteki bozma gereği de yerine getirilmek suretiyle kamulaştırma bedelinin belirlenmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporların bozma gereklerine uygunluğu denetlenerek ve kazanılmış haklar da gözetilerek oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 1.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14057, Karar No: 2015/2635, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14057 E.  ,  2015/2635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10857, Karar No: 2011/14910, Tarih: 19.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/10857 E.  ,  2011/14910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili ve tahliye istemli yapılan takibe vaki itirazın iptali davasıdır. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kabul edilen asıl alacak miktarı üzerinden inkar tazminatına ve reddedilen kısım yönünden de davalı yararına kötü niyet tazminatına karar verilmiş, hüküm kabul edilen kısım yönünden davalı tarafından, davalı yararına takdir edilen kötü niyet tazminatı yönünden de davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dilekçesinde ve beyanlarında taraflar arasındaki kira sözleşmesinde kira parasının her yıl TÜFE oranında arttırılacağının kararlaştırıldığını, buna göre 25.05.2007 tarihinde başlayan 2. dönem kirasının aylık 1000 TL, 25.05.2008 tarihinde başlayan 3. dönem kirasının 1100,00 TL 25.05.2009 tarihinde başlayan 4. dönem kirasının da arttırılmayarak 1100 TL olduğunu, davalı borçlunun takip tarihine kadar yaptığı ödemelerin kira borcunun tamamını karşılamadığını, ayrıca sözleşmede muaceliyet şartı olduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesi talep etmiştir. Davalı kira sözleşmesinde kira bedelinin aylık 800 TL olduğunu, buna göre kira borcu bulunmadığını savunmuştur.

Taraflar arasındaki 25.05.2006 tarihli bir yılı süreli kira sözleşmesinin varlığı ve taşınmazın 02.09.2009 tarihinde davalı tarafından akdin tek taraflı fesih edilerek tahliye edildiği, hususlarında ihtilaf bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, aylık kira bedelinin miktarı, kira alacağının hangi aya kadar talep edilebileceği (muaccelliyete ilişkin şartın uygulanıp uygulanmayacağı), takip tarihi itibari ile davalının ödenmeyen kira borcu bulunup bulunmadığı, inkar tazminatı ve kötü niyet tazminatına ilişkindir.

Mahkemece karara esas alınan bilirkişi raporunda, davaya konu, ... İcra Müdürlüğünün 2009/14298 E. sayılı dosyasında kira miktarına açıkça itiraz edilmemiş olması karşısında kira bedelinin 1100,00 TL olduğunun kabul edildiği belirtilmiş ise de, dava, itirazın iptali davası olup, İtirazın kaldırılmasına ilişkin İİK'nun 63. maddesinin burada uygulanma imkanı yoktur. Bu nedenle davacı takibe itirazında kira miktarını açıkça kabul etmemiş olmasına göre, yargılama sırasında, itirazları ile bağlı olmadığından, yeni itiraz sebepleri ileri sürebilir. Kira miktarının ne kadar olduğunu ispat yükü davacıya, kira bedelini ödediğini ispat yükü ise davalıya düşer. Davalı kira bedelinin aylık 900,00 TL olduğunu iddia etmiş ise de, Kira Sözleşmesinin 3. maddesinde kira sözleşmesinin uzaması halinde kira bedelinin Yıllık Tüketici Fiyat Artış Endeksi oranında arttırılacağı, 4. maddesinde kira bedelinin gününde ödenmemesi halinde diğer aylara ait kira bedelinin muaccel olacağı taraflarca kararlaştırılmıştır. Mahkemece yapılması gereken, kira sözleşmesine göre kira artış oranlarına göre her yıl uygulanacak aylık kira bedellerini tespit ederek (davacı tarafından 25.05.2009 tarihinden başlayan yeni dönem kirası da 1100 TL olarak talep edilmesine göre son dönem kirasında bu miktar aşılmadan), Davalının kira borçlarına ve aidat borçlarına mahsuben ödeme yapmış olmasına göre, sözleşme süresince ödenmesi gereken aidat ve kira borçlarından, davalı tarafından yapılan ödemeler mahsup edilerek, takip tarihi itibari ile ödenmeyen kira borcu olup olmadığını belirlemek, takip tarihi itibari ile ödenmeyen kira borcunun olduğunun belirlenmesi halinde, sözleşmedeki muacceliyete ilişkin hüküm gereğince sonraki aylara ilişkin kira alacağı yönünde de, davacı tarafından itiraz edilmeyen davalı tarafından, taşınmazın tahliye edildiği 02/09/2009 tarihine kadar davalının sorumlu olacağı miktarı belirlemek ve kiralanın erken tahliye edilmesi nedeni ile davacı tarafından hükümdeki itiraz edilmeyen miktarı geçmemek üzere makul süre tazminatı belirleyerek sonucuna göre karar verilmesidir.

Ayrıca, erken tahliye nedeni ile tazminat istemlerinde, makul sürenin tespiti yargılamayı gerektirdiğinden, tazminat miktarının belirlenebilir olmaması nedeni ile bu kısıma ilişkin kabul edilen miktar üzerinden davacı yararına inkar tazminatına, ret edilen kısım yönünden de davalı yararına kötü niyet tazminatına hükmedilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ : Davacı ve davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 19.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19366, Karar No: 2014/14810, Tarih: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19366 E.  ,  2014/14810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesinde ve HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dairemizce de benimsenen HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4858, Karar No: 2016/6976, Tarih: 07.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/4858 E.  ,  2016/6976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait araç ile davalıya ait aracın çarpışması sonucu maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiğini, sigorta şirketince müvekkilinin aracında meydana gelen hasarın 961,00 TL'sinin ödenmediğini, ayrıca araçta değer kaybı meydana geldiğini belirterek ödenmeyen 961,00 TL tamir bedeli ile araçta meydana gelen 4.000,00 TL'lik değer kaybının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazadan haberi olmadığını, araca takılan parçaların orjinal olduğunu, istenen bedelin fahiş olduğunu, ödenmeyen 961,79 TL'nin sigorta şirketinden alınması gerektiğini ve 500,00 TL'nin baki kalması kaydıyla değer kaybı talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 1.500-TL'nin 27/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeniyle araçta meydana gelen değer kaybının ve bakiye hasar bedelinin tazmini istemine ilişkindir.

Hükme esas alınan 22.10.2015 tarihli bilirkişi raporunda, aracın modeli, hasar durumu vs. dikkate alınarak kaza nedeniyle 1.500 TL değer kaybına uğradığı kabul edilmiştir.Ne var ki bilirkişi raporunda uygulanan yöntem Dairemizin yerleşik uygulamalarına uygun değildir. Araçta meydana gelen değer kaybının; aracın serbest piyasa koşullarına göre kaza tarihi itibariyle hasarsız haldeki ikinci el rayiç değeri ile aracın yaşı, özellikleri, hasar miktarı ve hasarlı kısımların özelliği dikkate alınarak kazadan sonraki hasarlı halinin rayiç değeri tespit edilip bu iki miktar arasındaki azalmaya (farka) göre hesaplanması gerekir.

Bu durumda mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler ışığında araçtaki değer kaybının tespiti hususunda yeniden bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 07/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8220, Karar No: 2025/299, Tarih: 20.01.2025

**12. Hukuk Dairesi         2024/8220 E.  ,  2025/299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi 3. kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usul ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.