muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/21297, Karar No: 2024/4056, Tarih: 04.03.2024

"...

g. Kesin Kabul İşlemi

(1) Deneme süresi sonunda sicil notu (66) ve daha yukarı olan işçilerin kesin kabulleri, alındıkları ücret derecesinin bir üst derecesinden işveren vekilinin onayı ile yapılır. Yeterli sicil notu alamayan işçilerin iş sözleşmeleri feshedilir.

(2) Lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunlarına bir üst derece, lise öğreniminden sonra 2 yıl ve daha fazla yüksek teknik öğrenim veren okul mezunlarına ise iki üst derece ayrıca verilir. ..."

4. Davalı Millî Savunma Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğü tarafından dosyaya sunulan "Ticaret Meslek Lisesi Mezunu Olarak İşe Başlatılan İşçiler" konulu beyan dilekçelerinde; Millî Eğitim Bakanlığından alınan görüş yazısında 3795 sayılı Kanun'un ve Yönetmelik'in İlgili Hukuk bölümünde belirtilen hükümlerine vurgu yapılarak ticaret meslek lisesi mezunlarının teknisyen ünvanına hak kazandığının belirtildiği, diğer yandan Millî Eğitim Bakanlığı ile yapılan şifahi görüşmede; Bakanlığın 01.05.2014 tarihli ve 2014/8 sayılı Genelgesi ile ticaret meslek liselerinin, öğrenim verdiği mevcut alan ve dallarıyla birlikte "mesleki ve teknik lise" adı altında kademeli olarak yeniden yapılandırıldığı, bu nedenle Genelgenin yayımı tarihinden itibaren kademeli olarak "ticaret meslek lisesi" adı altında eğitim veren liselerin mesleki ve teknik liselere dönüştürüldüğü, 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde yapılan değişiklik ile birlikte ticaret meslek lisesi mezunu işçilerin de teknisyen ünvanını almaya hak kazandığı, dolayısıyla bu kişilerin teknik öğrenim veren okul mezunu olarak görülmesi gerektiği, bahse konu mevzuat hükümleri ve bilgiler ışığında 6764 sayılı Kanunla 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde değişiklik yapıldığı tarih (09.12.2016) öncesinde ticaret meslek lisesi mezunu olarak işe başlatılan işçilerin, işe başladığı tarihte teknisyen ünvanına hak kazanmadığı, dolayısıyla bu işçilerin işe başlangıç tarihinde "lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunu" olarak sayılmaması gerektiği ve buna bağlı olarak da deneme süresi sonunda bu işçilere ilave bir üst ücret derecesi verilmesine yer olmadığı sonucuna varıldığı, buna göre değişiklik tarihinden (09.12.2016) sonra ticaret meslek lisesi mezunu olarak işe başlatılan işçilerin, teknik öğrenim veren okul mezunu olarak kabul edilerek toplu iş sözleşmeleri gereğince deneme süresi sonunda lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunlarına verilen ilave bir üst ücret derecesine hak kazandığı ifade edilmiştir.

5. Dairemizce dosya eksiklik talebi ile; ticaret meslek liselerinin lise muadili teknik öğrenim veren okul sayılıp sayılmadığının Millî Eğitim Bakanlığından sorulması istenilmiş olup Millî Eğitim Bakanlığı Meslekî ve Teknik Eğitim Genel Müdürlüğü tarafından verilen cevapta ise "Millî Eğitim Bakanlığının 02.04.2014 tarih ve 20880154/20/1359845 sayılı onayı öncesinde 'Meslek Lisesi', 'Anadolu Meslek Lisesi', 'Teknik Lise', 'Anadolu Teknik Lisesi' haftalık ders çizelgeleri uygulanmakta ve mezunlarına 'Meslek Lisesi Diploması', 'Anadolu Meslek Lisesi Diploması', 'Teknik Lise Diploması' ve 'Anadolu Teknik Lisesi Diploması' düzenlenmekte iken ilgili onayla yapılan düzenleme ile mesleki ve teknik ortaöğretim kurumlarının 'Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi' adı altında birleştirildiği, bu düzenleme sonrasında mesleki ve teknik ortaöğretim kurumlarında 'Anadolu Meslek Programı' ile 'Anadolu Teknik Programı' haftalık ders çizelgeleri uygulandığı ve mezunlarına diplomasında mezun olduğu program türü belirtilerek 'Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi Diploması' düzenlendiği, bu çerçevede ticaret meslek liseleri (mülga) faal olduğu süreçte Bakanlığa bağlı lise dengi okul olmakla birlikte, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 36'ncı maddesi doğrultusunda memurluğa başlama derece ve kademesinin tespiti bakımından 'teknik öğretim okulları' kapsamında bulunmadığı, diplomaları bakımından 'Teknik Lise Diploması' veya 'Anadolu Teknik Lisesi Diploması' ile mezun olduğu program türü 'Anadolu Teknik Programı' olarak belirtilen 'Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi Diploması' sahiplerinin 'teknik öğretim okulları' mezunu olarak değerlendirilmesi gerektiği mütalaa edilmiştir. Ancak 3795 sayılı Kanun'un 3'üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında 'ticaret meslek lisesi' Bakanlığımıza bağlı mülga meslek lisesi olup mezunlarına Kanun'un ilgili maddesi uyarınca teknisyen ünvanı verilmekte, Millî Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Kurumları Yönetmeliği'nin 69'uncu maddesi uyarınca daha önce mezun olanların diplomalarına talep etmeleri hâlinde teknisyen ünvanı kazandığı ifadesi yazılmaktadır." şeklinde açıklama yapılmıştır.

6. Davalı işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinde yer alan "..Lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunlarına bir üst derece...ayrıca verilir...." şeklindeki düzenleme ile, işçilere kesin kabul esnasında bir üst derece daha verilmesi için işçinin lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunu olması gerektiği belirtilmiştir. (4) ve (5) numaralı paragraflarda açıklandığı üzere, 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve Yönetmelik'in 69 uncu maddesinin beşinci fıkrası hükümleri çerçevesinde; Millî Eğitim Bakanlığının 01.05.2014 tarihli ve 2014/8 sayılı Genelgesi ile ticaret meslek liselerinin, öğrenim verdiği mevcut alan ve dallarıyla birlikte "mesleki ve teknik lise" adı altında kademeli olarak yeniden yapılandırıldığı, bu nedenle Genelgenin yayımı tarihinden itibaren kademeli olarak "ticaret meslek lisesi" adı altında eğitim veren liselerin mesleki ve teknik liselere dönüştürüldüğü, 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde yapılan değişiklik ile birlikte ticaret meslek lisesi mezunu işçilerin de teknisyen ünvanını almaya hak kazandığı, dolayısıyla bu kişilerin 09.12.2016 tarihinden itibaren teknik öğrenim veren okul mezunu olarak görülmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

7. Bahse konu mevzuat hükümleri ve bilgiler ışığında; 6764 sayılı Kanun ile 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde değişiklik yapılan tarih olan 09.12.2016 tarihinden itibaren (bu tarihten önce veya sonra ticaret meslek liselerinden mezun olunmasına bakılmaksızın) ticaret meslek lisesi mezunları, teknik öğrenim veren okul mezunu sayılmalı ve toplu iş sözleşmesi hükmüne göre kesin kabul esnasında ayrıca bir üst derece daha almaya hak kazandıkları kabul edilmelidir.

8. Yukarıda yapılan açıklamalara göre davanın kabulü yerinde ise de, dava zamanaşımı gözetilerek Şubat 2016 tarihinden itibaren hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması hatalıdır. Davacının işe kesin kabulü esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiği kabul edilerek 09.12.2016 tarihinden itibaren derece ve kademesi yeniden belirlenmeli ve sonucuna göre fark ücret alacakları hesaplanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11791, Karar No: 2010/11289, Tarih: 11.11.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/11791 E.  ,  2010/11289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının manevi tazminata ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalının maddi tazminata ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince,

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin tümüyle manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 17.06.2004 tarihinde iş kazası geçirdiği,03.01.2009 tarihli bilirkişi kurulunun kusur raporuna göre iş kazası nedeniyle davalı işverenin %75, davacı işçinin ise %25 oranında kusurlu olduğu, hesap bilirkişisinin 16.03.2009 tarihli raporunda 506 sayılı Yasanın 10.maddesi gereğince davacının kusurunun yarısının davalı kusuruna eklenmek suretiyle davalının %87,5 oranında, davacının ise %12,5 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek maddi tazminatın hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.Tazminatın belirlenmesinde, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik ve karşılıklı kusur oranları Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Diğer yandan tazminat miktarı, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu tartışmasızdır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak % 10 artırılıp % 10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay’ın oturmuş yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, açıklanan tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin yaşlılık aylığı almaya veya işçinin yaşı ve oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunması durumunda da zarar hesabında pasif dönemin hesaba dahil edilmesi gerekir. İş kazası sonucu malul kalan işçinin aynı işinde çalışmaya devam etse dahi diğer işçilerden daha fazla çaba harcayacağı asıldır. 60 yaşından sonra elde edeceği yaşlılık aylığını da diğer işçilerden daha fazla çaba harcayarak elde edeceğinden yaşlılık aylığını aldığı dönemde de devam edecek olan maluliyeti nedeniyle zarara uğramadığı düşünülemez. Kaldı ki, sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta, tamamen uzun vadedeki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır. Bu nedenlerle pasif döneminde zarar hesabına dahil edilmesi ve yeraltı maden işçilerinin zararlarının tesbitinde 50 yaşın ikmaline kadar yeraltındaki koşullar nazara alınarak yapılan ücretlerle, 50 ile 60 yaşları arasında yer üstünde tüm yıl asgari ücretle çalışıp gelir elde edeceği, 60 yaştan sonra bakiye ömrüne kadar (pasif dönemde) asgari ücret esas alınarak yapılması gerekir.

Bedensel zararlarda kural olarak zarar olay tarihinde gerçekleşmiş olduğundan, zarar hesaplamasına olay tarihinden ve olay tarihindeki değer üzerinden başlanmalıdır.

Öte yandan Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda ( tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan geçici iş göremezlik ödeneğinin veya bağlanan sürekli iş göremezlik gelirinin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan 03.01.2009 tarihli kusur bilirkişi kurulunun belirlediği oran üzerinden maddi tazminat hesabı yapılması gerekirken, SGK'nun açtığı rücuen tazminat davalarında uygulanan bu davada uygulanma olanağı bulunmayan 506 sayılı Yasa’nın 10.maddesi gerekçe gösterilerek, davacı kusurunun yarısının davalı kusuruna eklenmesi suretiyle davalının %87,5 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek yapılan maddi tazminat hesabına göre karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler nazara alınarak, yukarıda açıklanan esaslara göre bilirkişiye 03.01.2009 tarihli kusur raporundaki kusur oranları üzerinden zarar hesabı yaptırmak ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek çıkacak sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,davalının maddi tazminatın hesabına ilişkin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9091, Karar No: 2013/22972, Tarih: 16.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9091 E.  ,  2013/22972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 51. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.12.2012 tarih ve 2011/217-2012/270 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "Nakliyat Sigorta Poliçesi" ile sigortaladığı CNC hidrolik pres makinesinin davalı tarafından Bursa'dan Barcelona'ya taşınmak üzere gemiye yüklendiğini, emtianın 03.05.2010 tarihinde hasarlı olarak alıcısına teslim edildiğini, sigortalıya 5.240,88 Euro ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenen hasar bedelinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, konişmentoda yükün konteynıra yüklenmesi, istiflenmesinde sorumluluğun yükletene ait olacağını ifade eden "shippers load stow and count" ibaresinin bulunduğunu, survey raporunda hasarın sefer esnasında oluştuğuna ilişkin bir bilginin olmadığını, yükleme ve tahliye limanı raporlarında konteynır mührüne bir zarar gelmediğinin belirtildiğini, ihbar külfetine uyulmadığını, müvekkilinin surveye davet edilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu taşımaya esas konşimentoya konulan FIOS şartıyla, yükleme, istif, boşaltma ve bundan kaynaklanan masrafların taşıtana aktarıldığı, konşimentodaki FCL kaydı gereğince emtianın yükleten tarafından konteynere tamamen yüklendikten sonra taşıyana teslim olunduğu, ekstra yüksekliğin 33 cm. olarak konşimentoda belirtilmiş olduğu, konteyner üzerindeki mührün yükleme ve tahliye limanı raporlarına göre herhangi bir hasara uğramadığı ve aynen korunduğunun anlaşılması karşısında sefer boyunca mührün koparılmadığı ve konteyner kapaklarının açılmadığını gösterdiği, konteyner gemi kargo planına göre en üste yüklendiğine göre hasarın gemide meydana gelmesinin mümkün olmadığı, hasarın yükleme limanında ya da boşaltma limanında meydana gelmiş olabileceği, dolayısıyla hasarın taşıyanın sorumlu olduğu bir sebepten meydana gelmediği, ispat yükü tarafına düşen davacının aksini ispatlayamadığı, gemi kargo planına göre üstü açık konteynerin en üste yüklenmiş olması karşısında kaptanın gözetme yükümlülüğünü yerine getirmiş olduğu, deniz taşımasının doğasından kaynaklanan bir zarar da olmadığı, yük hamili alıcı tarafından TTK 1066. maddeye uygun şekilde taşıyana ihbar mektubunun gönderilmediği, bu itibarla meydana gelen zarardan taşıyanın sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 6762 sayılı TTK'nın 1066'ıncı maddesi uyarınca taşıyan lehine oluşan karinenin aksinin kanıtlanamamış olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/516, Karar No: 2023/3235, Tarih: 15.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/516 E.  ,  2023/3235 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1133 E., 2022/1759 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/62 E., 2021/67 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın dava dilekçesinde özetle; davalı erkeğin müvekkiline fiziksel şiddet uyguladığını, darp raporları, ceza davaları, uzaklaştırma kararlarının olduğunu, davalının kendisine küfür ve hakaret ettiğini, sorumsuz olduğunu, şiddet nedeniyle kulak zarına zarar verdiğini, müvekkiline ve ailesine iftira attığını, iddia ederek evlilik birlikteliğinin temelinden sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin davacı anneye verilmesine, kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, çocuklar yararına aylık ayrı ayrı 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına davacı kadın yararına 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkeğe dava dilekçesi ve ekleri usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen davaya cevap vermemiştir

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı kadının dava dilekçesinde delil bildirmediği, davalı erkeğin cevap dilekçesi sunmadığı, davacı kadının 06.02.2019 tarihli dilekçenin cevaba cevap dilekçesi olarak kabulünün ve bildirilen delillere itibar edilmesi mümkün olmadığını her ne kadar tanık beyanları alınmış ise de; tanık beyanlarının duyuma dayalı olduğu, bir kısmının eski olup daha sonra evlilik birliğinin dava tarihine kadar devam ettiğinden hükme esas alınamayacağı, aksi kabul edilse dahi Hukuk Genel Kurulu'nun 20.04.2016 gün ve 2014/695 2016/522, Hukuk Genel Kurulu'nun 27.1.2018 gün 2017/1588 esas 2018/2045 sayılı kararları nedeniyle tanık beyanlarına itibar edilemeyeceği, her iki taraf hakkında alınan raporlarda akıl zayıflığı tespit edilemediği gerekçesiyle, davacı kadının iddialarını kanıtlayamadığı, davanın reddine gerekçesiyle ortak çocukların velâyetlerinin tedbiren davalı babaya verilmesine, çocuklar ile anneleri arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 350,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; adli mercilere yapılan şikayet ve başvurular, tanık beyanları ile maruz kaldığı haksız fiillerin ve davalının kusurlu davranışlarının ispatlandığını, davalının çocuklara iyi bakamadığını, kötü muamelede bulunduğunu, kişisel ilişkiyi engellediğini belirterek davasının kabulüne ve velâyetin tedbiren kendisine verilmesine karar verilmesi için istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı kadının dava dilekçesinde tanık deliline dayanmadığı, davalı erkek tarafından cevap dilekçesi sunulmadığı, bu nedenle davacının cevaba cevap dilekçesi sunma hakkının bulunmadığı, ilk derece mahkemesince de kabul edildiği üzere davacının, boşanmaya sebep olan olaylarda davalının az da olsa kusurlu olduğunu ispatlayamadığı, davacı vekilinin son celse delillerin toplanıldığı, toplanmayan delillerinin kalmadığı yönünde beyanda bulunduğu, bu itibarla davanın reddine karar verilmesi gerektiği, İlk Derece Mahkemesinin davanın reddine ilişkin verdiği kararın isabetli olduğu, ortak çocuk Nursaid'in 2010 ve Ahmet Talha'nın 2013 doğumlu oldukları, tarafların öğretmen oldukları, ortak çocukların babanın görev yaptığı okulda eğitimlerine devam ettikleri, yargılamada davacı annenin görev yaptığı okula nakillerinin alındığı, ancak ortak çocukların bu okula alışamadıklarının tarafların beyanları ile sabit olduğu, bu nedenle ortak çocukların yeniden tarafların ortak kararı ile davalı babanın görev yaptığı okulda eğitimlerine devam ettikleri, alınan uzman raporları, ortak çocukların uzmanlara vermiş oldukları beyanlar, çocukların üstün menfaati de dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesince velâyetin tedbiren davalı babaya verilmesinin isabetli olduğu, açık bir istinaf itirazı bulunmamakla birlikte davacı anne ile çocuklar arasında kurulan kişisel ilişki ve tarafların mali ve sosyal durumları, tedbir nafakasının mahiyeti de dikkate alındığında ortak çocuklar lehine tedbir nafakasına hükmedilmesi ve hükmedilen tedbir nafakasının miktarları da isabetli görüldüğü gerekçesiyle, davacı kadın vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri