muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17886, Karar No: 2014/17172, Tarih: 23.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/17886 E.  ,  2014/17172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında hükmolunan ceza miktarına nazaran, sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıkların kardeş oldukları ve dolandırıcılık yapma hususunda daha önceden aralarında anlaştıkları, bu çerçevede sanık ...'nin internet ortamında müşteki Selma ile tanışarak arkadaş olduğu, akabinde telefon ile görüştüğü müşteki Selma'ya, kendisinin doktor olduğunu kardeşi olan diğer sanık ...'un da müşavir olarak görev yaptığını söylediği, daha sonra sanıkların müşteki ... vasıtasıyla tanıştıkları katılan ... Yaşin'den oğlunu işe aldırabileceklerini beyan ederek 4000 TL, katılan ...'den işe sokacaklarını söyleyerek 5000 TL, katılan ...'tan iş bulacaklarını söyleyerek 4000 TL, katılan ...'dan işe aldıracaklarını belirterek 4000 TL, katılan ...'dan ameliyat edeceklerini söyleyerek 1000 Amerikan Doları, katılanlar ... ve ...'dan işe sokacaklarını söyleyerek toplam 8000 TL, katılan ...'tan işe aldıracaklarını söyleyerek 4500 TL ve katılan ...'ten işe sokacakları vaadiyle 4000 TL aldıkları, ancak sanıkların katılanları herhangi bir işe aldırmadıkları gibi almış oldukları paraları da iade etmedikleri, bu şekilde sanıkların hileli hareketlerle haksız menfaat temin ederek üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan ile tanık ifadesi, ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamına göre suçun sanıklar tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanıklara fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık ...'nin katılanlar ..., ..., ..., ... ve ...'e yönelik eylemleri ile ilgili olarak hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “30 gün”, ”25 gün” ve “500 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “5 gün“, “4 gün” ve “80 TL“ adli para cezası ibarelerinin eklenmesi, katılanlar ..., ..., ... ve ...'a yönelik eylemleri ile ilgili olarak hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “30 gün”, ”37 gün”, “30 gün“ ve “600 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “5 gün“, “6 gün”, “5 gün“ ve “100 TL“ adli para cezası ibarelerinin eklenmesi, sanık ...'un katılanlar ..., ..., ... ve ...'e yönelik eylemleri ile ilgili olarak hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “30 gün”, ”15 gün”, “12 gün“ ve “240 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “5 gün“, “2 gün”, “1 gün“ ve “20 TL“ adli para cezası ibarelerinin eklenmesi, katılanlar ... ve ...'a yönelik eylemleri ile ilgili olarak hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “30 gün”, ”15 gün”, “18 gün“, “15 gün“ ve “300 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “5 gün “, “2 gün”, “2 gün“, “1 gün“ ve “20 TL“ adli para cezası ibarelerinin eklenmesi, suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin ayrı ayrı DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2954, Karar No: 2012/3702, Tarih: 14.03.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/2954 E.  ,  2012/3702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Heyetçe incelenmesi gerekli olduğundan; "... oğlu ... " ile "... oğlu ...'nın anne-baba ve kardeşlerini gösterir aile nüfus kayıt tablolarının temin edilerek evrak arasına alındıktan sonra yeniden temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için MAHALLİNE İADESİNE, 14.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12674, Karar No: 2015/29553, Tarih: 07.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/12674 E.  ,  2015/29553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Suça sürüklenen çocukların, ............ Okulu'nun bahçesinde bulunan ve öğrencilerin kullanımına tahsis edilen çeşme musluklarını ve Atatürk büstünün etrafındaki korkulukları kırarak çaldıkları ve ayrıca okulun camlarını da kır suretiyle kamu yararına tahsisli mala karşı hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarını işledikleri iddia olunan olayda; mahkemece verilen 06.04.2010 tarihli kararın dairemizce 09.05.2013 tarihinde, olayın tek tanığı olan M.. G..'ün yeniden dinlenerek olay tarihinde kendisi ile birlikte okul bahçesinde top oynayan başka şahısların olup olmadığı sorulup varsa bu kişilerin beyanlarına başvurulmadan çelişkili tanık beyanına itibar edilerek hüküm tesis edilmesi, sosyal inceleme yaptırılmaması ve gerekçesi de gösterilmeden eksik incelemeyle hüküm kurulması gerekçeleriyle bozulması üzerine mahkemece bozma sonrası yapılan yargılamada tanığı tekrar dinleyerek çelişkiyi gidermesi ve sosyal inceleme yaptırılmama gerekçesini de göstermek suretiyle kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma sonrası yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 07.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20013, Karar No: 2014/373, Tarih: 09.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/20013 E.  ,  2014/373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, 2005 yılı içinde işsiz olduğunu ve İstanbul Ümraniye'de bulunan bir iş merkezine güvenlik görevlisi olarak çalışmak üzere başvuru yaptığını, başvuru sırasında istenen kimlik ve ikametgah bilgilerini içeren evrakları verdikten sonra çağrılacağının söylendiğini, bir süre bekledikten sonra iş başvurusu yaptığı firmaya gittiğinde taşındığını öğrendiğini, başvuru sırasında verdiği evraklar kullanılarak adına şirket kurulduğunu, bu nedenle vergi mükellefi şirket ile ilgisinin bulunmadığını ve bu konuda Savcılığa şikayetçi olduğunu savunduğu, vergi tekniği raporunda sanığın yetkilisi gözüktüğü şirkete ait noter tasdikli defterlerin mevcut olduğunun belirtildiği ve sanığın şikayeti üzerine Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığınca başlatılan soruşturma sonucunda 29.02.2008 gün ve 2007/24846 soruşturma, 2008/3362 sayı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın vergi incelemesi yapılmasına müsait faal bir işyerinin bulunmadığı gibi noter tasdikli defter ve belgelerini de ibraz edecek durumda olmadığı, dolayısıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 139. maddesindeki istisnai durumun gerçekleştiği belirlenerek defter ve belgelerin vergi incelemesi için ibrazının tebligatla istenmesinde yasaya aykırılık görülmediği cihetle, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama gerekçeleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 09.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22916, Karar No: 2014/9837, Tarih: 08.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/22916 E.  ,  2014/9837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şavşat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2011/439-2013/24

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 08.04.2014 günü temyiz eden davacı idare vekili ile aleyhine temyiz olunan davalı vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kâğıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Arsalara değer biçilirken Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca serbest alım satıma dayalı emsal satışlara göre değer biçilmesi, emsalin yakın tarihli bir satış olması, emsal ile dava konusu taşınmazın yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmaz, Şavşat İlçe merkezinde, taşınmaza göre daha küçük yüzölçümlü bir satıştır. Bütün bunlar dikkate alındığında söz konusu satışın dava konusu taşınmaza emsal olacak nitelikte olmadığı ve gerçekçi olmayan yanıltıcı sonuçlara götüreceği kuşkusuzdur.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmazın bulunduğu Meydancık Beldesi’nden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak rapor alınması, bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, satışına ilişkin belgeler ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından değerlendirme tarihi itibariyle

dava konusu taşınmaz ile emsalin resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Mahkeme kararı bozulmakla önceki hüküm ortadan kalktığından, dava konusu taşınmazın davalılar üzerindeki tapusunun iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, buna yönelik herhangi bir karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

2) Mahkeme kararı bozulmakla önceki hüküm ortadan kalktığından, dava konusu taşınmazın davalılar üzerindeki tapusunun iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, buna yönelik herhangi bir karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davacı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12304, Karar No: 2014/6985, Tarih: 05.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/12304 E.  ,  2014/6985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 20. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2011

NUMARASI : 2010/313-2011/675

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından konut sigorta poliçesi ile sigortalanan dairenin 04.11.2009 tarihinde yağmur suları ile tıkanarak davalıya ait pis su gider borusundan geri tepen suların sirayeti nedeniyle hasara uğradığını, müvekkilinin sigortalısına 2.283,91 TL sigorta tazminatı ödediğini ileri sürerek 2.283,91 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, idarenin yağmur suyu ve yağmur suyu alt yapı tesislerinden kaynaklanan hasarlardan sorumlu olmadığını, yağmur suyu alt yapı tesislerinden ilgili belediyenin sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, ilgili belediyenin bakım ve gözetiminde bulunan yağmur suyu ve rögarının tıkanması nedeni ile meydana gelen zarardan İSKİ'nin kusurlu ve sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2560 sayılı İSKİ Kanunu’nun 25. maddesindeki “Yağmur sularının uzaklaştırılması ile ilgili tesislerin yapılması veya bu tip tesislerin işletilmesi, gerekli harcamalar ilgili belediyelerce karşılanmak şartıyla İSKİ tarafından yerine getirilir. Bu tesislerin yapılması veya işletilmesine ilişkin harcamalar tarifelere dahil edilmez” hükmü mahkemece yanlış yorumlanarak hasara ilişkin sorumluluğun ilgili Belediye Başkanlığına ait olduğu, davalı İSKİ’nin husumet ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi doğru olmamıştır. Davalı ile ilgili belediye arasındaki iç ilişki sorumluluğu, zarar gören üçüncü kişi olan sigortalının halefi davacı sigorta şirketine karşı ileri sürülemeyeceğinden mülga 818 sayılı B.K'nun 58. maddesi uyarınca, bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazasındaki kusurdan dolayı sorumlu olmasına göre, kusursuz sorumluluğu bulunan davalının eylemi ile meydana gelen hasar arasında uygun illiyet bağı mevcut olduğundan davanın esasına girilerek tespit edilen hasar bedelinin davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 5.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18101, Karar No: 2020/13630, Tarih: 27.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/18101 E.  ,  2020/13630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde mağaza müdür yardımcısı olarak 27.12.2007 tarihinden iş sözleşmesinin haksız feshedildiği 12.10.2015 tarihine kadar askerlik süresi hariç kesintisiz çalıştığını, son zamanlarda baskı yapılarak çalışma koşullarının rızası dışında değiştirildiğini, mağaza sorumlu yardımcısı olmasına rağmen bazen reyonda, bazen kasada hatta bazen de temizlik işinde çalıştırıldığını, işten ayrılmayınca sudan bahanelerle işten çıkartıldığını, ihtarname ile alacakların talep edilmesine rağmen ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı def’inde bulunarak, davacının çalışma süresi boyunca birçok usulsüz eylemi olduğunu ve ihtarların verildiğini, davacının son kullanma tarihleri geçmiş olan ürünlerin satışta tutulmaması hususunda özellikle savunmasının alınmasına ve bu hususta uyarılmasına rağmen, uyarıları dikkate almayarak usulsüzlükleri tekrarladığını, hatırlatıldığı halde görevini yapmaması nedeniyle davacının iş sözleşmesine haklı nedenle son verildiğini, mağazada vardiyalı çalışma sistemi uygulandığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı olarak feshedilip feshedilmediği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (h) alt bendinde “İşçinin yapmakla ödevli bulunduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi.” halinde işverenin derhal fesih hakkının olduğu açıklanmıştır.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı olarak feshedilip feshedilmediği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (h) alt bendinde “İşçinin yapmakla ödevli bulunduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi.” halinde işverenin derhal fesih hakkının olduğu açıklanmıştır.

Somut olayda, davalı işverence yapılan 12.10.2015 tarihli fesih bildiriminde: “Müvekkili şirkette son kullanma tarihi yaklaşmış olan ürünlerin satış reyonundan kaldırılmasına ilişkin bir prosedür bulunmakta olup şirket yetkilileri tarafından çalışmakta olduğu mağazada yapılan incelemelerde son kullanma tarihleri yaklaşmış ve geçmiş ürünleri satışta tutarak bu prosedüre aykırı davranmış olduğunun tespit edildiği, yapılan incelemelerde aynı konuda daha önce defalarca yazılı ve sözlü uyarıldığı ve bu hususta ihtarlar almış olduğunun tespit edildiği, son olarak yine bu prosedüre uymadığı tespit edilerek 08.10.2015 tarihinde savunmasına başvurulduğu, 09.10.2015 tarihli savunmasında eylemi kabul ettiğini, özellikli olarak bir konuda onlarca ihtar ve uyarı almış olmasına rağmen davranışlarında ısrarcı olup görev tanımına aykırı hareket ettiği, bu nedenle 4857 sayılı İş Kanunu 25/II-h maddesine göre iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiği” bildirilmiştir.

Davacının görev tanımı 9. bendinde son kullanma tarihi geçmiş, niteliği bozulmuş, patlamış, çürümüş ürünleri satıştan kaldırarak fire prosedürüne göre uygulama yapmak olduğu tespit edilmiştir.

Davacının görev tanımı 9. bendinde son kullanma tarihi geçmiş, niteliği bozulmuş, patlamış, çürümüş ürünleri satıştan kaldırarak fire prosedürüne göre uygulama yapmak olduğu tespit edilmiştir.

Fesih bildiriminde belirtilen 08.10.2015 tarihli savunma talep yazısında 03.10.2015 tarihinde bölge sorumlusu Şener Ekşi’nin mağaza ziyaretinde yapmış olduğu kontrolde 05.10.2015 son kullanma tarihli 1 adet 6’lı susamlı hamburger ekmeği, ve 06.10.2015 son kullanma tarihli 1 adet 4’lü Danino meyveli içecek ürünlerinin satışta olduğunun tespit edildiği belirtilerek savunması talep edilmiş davacının savunmasında aynı ifadeleri yazdığı görülmüştür. Söz konusu ürünlerin tespit tarihinde son kullanma tarihinin geçmediği açıktır. Davacıya öncesinde 05.10.2015 tarihinde verilen ihtar içeriğinde ise 27.09.2015 tarihinde bölge sorumlusunun yaptığı mağaza ziyaretinde 28.09.2015 son kullanma tarihli 1 adet tavuk kalçalı but ve 27.09.2015 son kullanma tarihli 1 adet tavuk but incik ürünlerini bir gün öncesinden raftan kaldırması gerekirken kaldırmadığı gerekçesiyle davacının savunması alınarak ihtar cezası verildiği anlaşılmıştır. Son kullanma tarihi geçmiş ürünlerle ilgili olarak 07.08.2015 tarihindeki savunma talep yazısında 05.08.2015 tarihinde bölge sorumlusunun yapmış olduğu kontrolde 07.08.2015 son kullanma tarihli 2 adet tam buğday ekmeği, ve 07.08.2015 tarihli 1 adet saf kepek ekmeğini bir gün önce raftan kaldırması gerekirken rafta tuttuğu gerekçesiyle savunması alınarak ihtar cezası verildiği tespit edilmiştir. İhtar konusu yapılan tespitlerden 27.09.2015 tarihli tespitte işveren 1 gün öncesinden raftan kaldırması gerekirken ürünleri kaldırmadığına dayanmış davacı da iki adet buzdolabının temizlenmesi için ürünlerin birinde toplandığını, ancak sonra kalkması gereken ürünlerin unutulduğunu bundan sonra daha dikkatli olunacağını beyan etmiştir. Bu hususta işverence ihtar verilmiştir. 08.10.2015 tarihli ve 07.08.2019 tarihlerindeki tutanaklarda ise tespit tarihine göre henüz son kullanma tarihinin geçmediği en az iki gün bulunduğunun anlaşıldığı tespite konu ürünlerin ise zaten raf ömrünün yaklaşık 1 hafta olduğu görev tanımına aykırılığın gerçekleşmediği, dosya kapsamı ve davacının özlük dosyası içeriği bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının haklı fesih boyut ve ağırlığında eyleminin bulunmadığı anlaşılmakla bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde taleplerin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 27.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.