muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/28167, Karar No: 2023/575, Tarih: 24.01.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/28167 E.  ,  2023/575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, Tebliğname de hakaret suçundan kurulan beraat hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmişse de, temyize getirilmeyen hakaret suçunun mağdurunun ... olduğu belirlenerek yapılan incelemede, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, usul ve Kanun'a aykırı yerel mahkeme kararının katılan lehine bozulması ve sanığın cezalandırılması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile katılan arasında üzüm alım satımı konusunda önceye dayalı tartışma bulunduğu, bu tartışmayı görüşmek amacıyla tarafların bir araya geldiği, sanığın katılan ve temyiz dışı mağdur ...'ye hitaben "Bana ... derler, istediğimi yaparım, kimse karışamaz, size para falan yok, vermeyeceğim paranızı." şeklindeki sözlerle tehditte bulunduğu iddiasıyla kamu davası açılmış ve yargılama sonucu beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın üzerine atılı suçu kabul etmemesi, katılanın beyanlarını doğrulayan herhangi bir delilin de dosyada bulunmaması karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4384, Karar No: 2020/11380, Tarih: 11.03.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/4384 E.  ,  2020/11380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ankara Kriminal Uzmanlık raporuna göre, sanıktan ele geçen bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığı ve sanığın, 6136 sayılı Kanunun 15/4. maddesi kapsamında bıçağı sırf saldırı amacıyla taşıdığına dair dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeterli delillerin bulunmadığı gözetilmeden, unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8699, Karar No: 2020/3690, Tarih: 30.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/8699 E.  ,  2020/3690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Konya Vergi Dairesi Başkanlığı tarafından hazırlanan 12.04.2011 tarihli, VDENR-2011-1918/13 sayılı vergi suçu raporunun sonuç kısmında, Yıldırım Halıcılık San. Tic. Ltd. Şti. tarafından 01.01.2010 tarihinden itibaren düzenlenen tüm belgelerin sahte olduğu, şirket müdürü olan ... hakkında sahte belge düzenleme suçundan dava açılmak üzere rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla Konya Vergi Dairesi Başkanlığı tarafından keyfiyetin Akşehir Cumhuriyet Başsavcılığı’na bildirilmesi gerektiği belirtilmesine rağmen, dosya içinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan rapor değerlendirme komisyonu mütalaasının bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ... hakkındaki mütalaanın incelenmek üzere dosya içine getirtilmesinden sonra iadesinin temini amacıyla dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3033, Karar No: 2024/5467, Tarih: 03.07.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3033 E.  ,  2024/5467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/205 Esas, 2023/227 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/685 E., 2022/897 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Kayseri ilinde eğitim alanında faaliyet gösterdiğini ve Özel Genç ... Koleji'ni işlettiğini, davalı şirketin de Özel Atlas Koleji ve Özel Atlas Altınoluk Koleji ve diğer iştiraklerini işletmekte olduğunu, davacı şirkette 2020-2021 döneminde sözleşmeli öğretmen olarak ilk öğretim düzeyinde çalışmakta olan ...'in 2021-2022 yılında kadrolarında olacağına dair erken kayıt dönemi olan 15.02.2021 tarihinde davalı şirket tarafından sosyal medya üzerinden paylaşımlarda bulunulduğunu, bu eylemlerin haksız rekabet teşkil ettiğini, ayrıca söz konusu reklam faaliyeti sebebiyle, okula kayıt yaptırmayı düşünen velilerden bir kısmının da kayıt yaptırmaktan vazgeçtiklerini, davacı şirkete ait okul idaresinin halen öğrenim görmekte olan öğrencilere ve velilerine karşı zor durumda kaldığını, Mehtap Öğretmenin okuldan ayrılacağının kısa süre içerisinde tüm okul içerisinde ve veliler arasında yayıldığını, bu durumun erken kayıt yaptıran veliler arasında da tartışma konusu haline geldiğini, bütün bu olumsuzlukları okul idaresinin tek başına göğüslemeye çalıştığını, bu sırada büyük üzüntü ve sıkıntılar yaşandığını ileri sürerek maddi ve manevi tazminat talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı iddialarının tamamıyla soyut olup zarar iddiasına yönelik hiçbir somut delil sunulmadığını, tazminat için gerekli şartlar ve unsurların oluşmadığını, adı geçen öğretmenin davalı kurumda çalışmadığını, öğrenci kayıtlarının tek bir öğretmene bağlı olduğu yönündeki iddiayı kabul etmemekle birlikte davacıdan davalı kuruma geçen öğrencide bulunmadığını, veli dilekçeleri incelendiğinde, aslında velilerin öğretmen hakkında zerre bilgiye sahip olmadıklarını, kayıt silinmesinin öğretmen ile ilgisi bulunmadığını, anılan dilekçelere göre velilerin yalnızca davacı kurumun yanıltıcı ve gerçekleştiremeyecekleri vaatleri ve abartılı övgüleri üzerine kayıt yaptırdıklarını, davacının yanıltıcı, aldatıcı ve irade sakatlayıcı reklamlarından duydukları güvensizlik, geri dönüş alamama, ilgisizlik nedeni ile de kayıttan vazgeçtiklerini beyan ettiklerini, 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu uyarınca öğretmenlerin hizmet akdinin bir yılın sonunda sona erdiğini kaldı ki davacının iş akdi sona erecek bir öğretmenden bahisle velileri kaydetmiş olmasının dürüstlük kuralına aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafça dosyaya sunulan veli kayıt iptal dilekçelerinde, velilerin açıkça davacı şirketin dava dışı öğretmen ... ile 2021-2022 öğretim yılında çalışacağını beyan etmiş olması nedeni ile kayıt yaptırdıklarını ancak ilgili öğretmenin davacı okulda çalışmayacağını öğrenmeleri nedeni ile kayıtlarının iptalini talep ettikleri, bu durumda kayıtların iptaline henüz anlaşma sağlanmamış bir öğretmen ile çalışılacağı iddiası ile velileri yönlendirerek kayıt alan davacının kendi kusuru ile sebep olduğu, kimsenin kendi kusuruna dayanamayacağı, kayıt iptalleri nedeni ile davacının oluştuğunu iddia ettiği maddi, manevi zararlardan bu koşullar altında davalının sorumlu olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının, öğretim döneminin ve öğretmenin sözleşmesinin devam ettiği sürede davacı şirkette sözleşmesi devam eden öğretmenle gizlice görüşerek, bir takım vaatlerde bulunduğu ve öğretmeni müvekkili işyerinden koparmasının haksız olduğunu, davacı şirketle sözleşme yenilenmesi için hiçbir görüşme yapılmadan, sözleşmesinin devam ettiği süre içerisinde sadakat yükümlülüğüne aykırı olarak doğrudan bir başka okulla anlaşma yapılmasının hukuka aykırı olduğunu, dolayısıyla zarara esas olan ana kusurun, davalı şirketin, davacı şirkette sözleşmesi devam eden öğretmenle erken kayıt döneminden önce gizlice görüşülmesi ve anlaşma sağlanması olduğunu, kusurlu tarafın davalı şirket ve dava dışı öğretmen olduğunu, davacı şirketin erken kayıt döneminde velilere okulu tanıtırken, kayıt tarihinde halen sözleşmesi devam eden ve okul idaresi tarafından sözleşmesi uzatılmak istenen öğretmenin tanıtılmasının gayet doğal olduğunu, bu doğrultuda dava dilekçesinde, taraflarınca davalının haksız rekabet teşkil eden eylemi neticesinde elde etmesi mümkün görülen menfaatinin de tazminat olarak hüküm altına alınması talep edilmiş iken bu konuda gerekçeli kararda hiçbir değerlendirme ve tespitte bulunulmadığını, manevi tazminat talebinin neden reddedildiği konusunda hiçbir açıklama yapılmadığını, davalı şirketin haksız rekabet teşkil eden eylemlerinin açıkça davacı şirketin haklarına yönelik bir saldırı olduğu, bu doğrultuda davacı şirketin kişilik haklarının zedelendiği ve itibar kaybı yaşadığı ve manevi zarara uğradığını, dava konusu ile birebir emsal nitelikteki Yargıtay kararları olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını ve davanın kabulünü istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının, dava dışı öğretmen ... ile sözleşme yapmadığı, öğretmenin davalı kurumda çalışmadığı, ...'in davacı ile olan sözleşmesinin süresinin 08.09.2017-30.06.2021 tarihlerini kapsadığı, İlk Derece Mahkemesinin kararının gerekçesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, haksız rekabet nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, haksız rekabet nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 54, 55 ve 56 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/44, Karar No: 2015/355, Tarih: 21.05.2015

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2015/44 E.  ,  2015/355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 2 ve 15. Ceza Daireleri

Mahkemesi : Asliye Ceza

Sanık hakkında hırsızlık ve başkasına ait kimlik bilgilerini kullanmak suçlarından 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b ve 268/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, sanığın aynı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesince 29.05.2014 gün ve 24783-15126 sayı ile; “İddianamedeki anlatım ile Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih ve 2013/1 kararına göre, 5237 sayılı TCK’nun 158/1-a maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçuna ilişkin temyiz incelemesinin Yüksek 15.Ceza dairesine ait olduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 15. Ceza Dairesince 12.01.2015 gün ve 13221-41 sayı ile; “6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 04.02.1983 tarih ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği gözetilerek ve söz konusu Kanun değişikliğine göre, “Ceza dairelerinde, daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde; mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır.” hükmüne yer verilmiş olunması karşısında;

28.03.2012 tarihli kararda, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 142/1.b, 268/1. maddeleri gereğince nitelikli hırsızlık ve başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma suçundan mahkûmiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında;

Mahkûmiyet kararındaki nitelendirme ve Yargıtay Kanunu'nun değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek (2.) Ceza Dairesinin görevine dâhil olduğu” gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 2 ve 15. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 2 ve 15. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Sanık hakkında başkalarına ait kimlik ve kimlik bilgilerini kullanma suçunun yanında 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davasının açıldığı belirtilmiş ise de, iddianamede yargılama konusu eylem, “olay tarihinde şüphelinin müştekiye ait ikamete geldiği, kendisinin Malatya'nın şeyhlerinden olduğunu söyleyip müştekinin dini duygularını istismar etmek suretiyle müşteki ile yakınlık kurduğu, müştekinin evinde huzursuzluk olduğunu bu huzursuzluğu gidermek için müştekiye evinde bulunan altınların üstünden atlaması gerektiğini belirterek evde bulunan bütün altınları bir araya toplattığı, şüphelinin dediğini yapan müştekinin, şüphelinin başka bir isteğini yerine getirmeye çalıştığı sırada şüphelinin müştekiye ait 9 adet bilezik, 4 adet büyük, 4 adet yarımlık olmak üzere toplam 8 adet altın, bir altın saat ve 1 adet altın yüzüğü hırsızlayarak evden kaçtığı” şeklinde anlatılarak, nitelikli dolandırıcılık suçundan kamu davası açıldığı, ancak suçun hırsızlık olarak yazılıp, sevkin 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesi olarak gösterildiği anlaşılmaktadır.

Tebliğname tarihi itibari ile yürürlükte bulunan 2797 sayılı Yargıtay Kanununun, 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesindeki: “Ceza dairelerinde; a) Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir. b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmü gözetildiğinde, iddianamedeki anlatımın içeriğinden nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK’nun 158/1-a maddesi uyarınca kamu davası açıldığı kabul edilmelidir.

Temyiz incelemesine konu edilen eylemlere ilişkin kanun maddelerindeki cezaların karşılaştırılması sonucunda, atılı suçlardan en ağırı 5237 sayılı TCK’nun 158/1-a maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçu olup, bu suça ilişkin temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay 15. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, temyiz incelemesinin Yargıtay 15. Ceza Dairesi tarafından yapılması gerektiğinden, dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 12.01.2015 gün ve 13221-41 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın Yargıtay 15. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 21.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3149, Karar No: 2023/6890, Tarih: 28.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/3149 E.  ,  2023/6890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2502 Esas, 2022/545 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/70 E., 2019/157 K.

Taraflar arasındaki markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 182194 sayılı "lx4” ve 2011/97409 sayılı "Caffeo” markalarının sahibi olduğunu, dünya çapında tanınan firmalardan olduğunu ve bünyesinde pek çok kahve markasını barındırdığını, davalı şirketin ortağının 2010-2011 yılları arasında davacının distribütörlüğünü yaptığı ... Gıda San. ve Dış Tic. Ltd. Şti.'nin yetkilisi olarak davacı ile iletişimde olduğunu, şirketler arasında irtibatı sağladığını, davalı şirketin davacının itibarından yararlanıp onun ürünlerini taklit etmeye çalıştığını, seri marka izlenimi yaratarak tüketici nezdinde karıştırılmaya sebebiyet verdiğini, davalının kötüniyetli olduğunu ileri sürerek davalı adına tescilli 2011/116634 numaralı "CAFFEO" markası ile 2014/40127 nolu "CAFFEO IX4 kahve filtre kağıdı” markalarının hükümsüzlüğü ile sicilde terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının Türkiye'de "CAFFEO" ibareli bir adet markası olduğunu, tarafların 11. sınıfta yer alan "elektrikli kahve, espresso makinelerinin” ortak olduğunu, davalının "CAFFEO" markası ile örtüşen hiçbir emtia bulunmadığını, davacının "1x4” ibareli 2 adet markasının olduğunu ve bu markaların davalının markalarından farklı olarak 16. sınıfta tescilli olduğunu, "CAFFEO" ibaresinin davacı şirket dışında pek çok şirket tarafindan tescil edildiğini, davacının iddiasının aksine "CAFFEO" ve "CAFEO" ibareli markaların davacı ile özdeşleştirilebilecek bir tanınmışlığı bulunmadığını, davalıya ait markaların 07, 11 ve 16. sınıflarda tescilli olduğunu ve davacı markası ile örtüşen hiçbir emtia bulunmadığını, davacı şirketin hiçbir şekilde CAFFEO markasını kullanmadığını, 16. sınıfta "MELITTA" markası adı altında satış yaptığını, davacının fiilen kullanmadığı "CAFFEO" markasının tanınmış marka olarak kabul edilemeyeceğini, aksine davalının "CAFFEO" markasını fiilen 5 yıldır kullandığını, davanın 5 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan delillere göre, davacı şirket ile dava dışı ... Gıda San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. arasında 2002 yılından beri ticari ilişki bulunduğu, bu şirketin davacı şirketin Türkiye distribütörlüğünü yaptığı, davalı şirket ile dava dışı ... Gıda San. ve Dış Tic. Ltd. Şti.'nin ortak ve yöneticilerinin aynı kişiler olduğu, davalı tarafça marka başvuru tarihinden önce davacı tarafından ... Gıda San. ve Dış Tic. Ltd. Şti.'ne kesilen faturalarda "CAFFEO" markasının yer aldığı, böylece davalı tarafın, davacının marka ve ürünlerinden haberder olduğu halde, tanınmışlığından istifade etmek için kötüniyetli olarak dava konusu markaları adına tescil ettirdiği, bilirkişi raporunda belirtilenin aksine markalar arasında benzerlik ve karıştırma ihtimalinin de bulunduğu gerekçeleriyle davanın kabulüne, davalı adına 2011/116634 tescil numaralı "Caffeo" markası ve 2014/40127 tescil numaralı "Caffeo 1x4 kahve filtre kağıdı" markalarının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri