muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6870, Karar No: 2015/20894, Tarih: 17.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/6870 E.  ,  2015/20894 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/399064

MAHKEMESİ : Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2013/89 (E) ve 2013/317 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Mağdurun adli raporlarında sağ dizindeki kesinin kesici aletle oluşturulduğunun belirtildiği, mağdurun da tüm aşamalardaki beyanlarında sanığın bıçağı dizine vurduğunu beyan ettiği görülmekle, sanığın eylemini TCK'nin 6/1-f-4 maddesi uyarınca silahtan sayılan bıçakla işlemesine ve sanık hakkında TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması gerekmesine rağmen, sanığın eylemini bıçakla işlediğine dair yeterli delil olmadığı gerekçesiyle sanık hakkında TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması,

2)Kabule göre:

a)TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen basit kasten yaralama eyleminin soruşturulmasının ve kovuşturulmasının şikayete tabi olduğu, mağdurun 15/03/2013 tarihli duruşmada şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiği görülmekle, TCK'nin 73/4-6. maddeleri uyarınca sanığa, şikayetten vazgeçme beyanını kabul edip etmediği hususunun sorularak sonucuna göre CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca düşme kararı verilip verilmeyeceğinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Sanık hakkında mağduru TCK'nin 86/2. maddesi kapsamında basit kasten yaraladığının, olayda bıçak kullanılmadığının kabul edilmesine ve temyize konu olmayan silahla tehdit suçundan da beraat kararı verilmesine rağmen suçta kullanıldığı iddia edilen bıçağın TCK'nin 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2620, Karar No: 2011/3327, Tarih: 24.10.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/2620 E.  ,  2011/3327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bismil Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2011

Davacı vekili müvekkilinin B.... Belediyesinde çalışmakta iken emekli olduğunu, belediyenin 3417 sayılı yasa gereği çalışanlardan yapılması gereken tasarrufu teşvik kesintilerini yaptığı halde bankaya yatırmadığını, müvekkiline tasarrufu teşvik kesintisi ve nema ödemesi yapılmadığını, 4853 sayılı yasaya 5568 sayılı yasa ile eklenen ek madde   gereğince tasarrufu teşvik kesintisi ve nema alacaklarından davalı hazinenin sorumlu olduğunu, sorumluluğun 4853 Sayılı Yasanın 5. maddesi gereğince, bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte kalan nemanın, aylık olarak Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan bir önceki aya göre Tüketici Fiyatları genel İndeksi değişim oranında ve ilave olarak yıllık  % 5 oranında değerlemeyi de içerdiğini iddia ederek nema ve enflasyon farkı alacağı isteğinde bulunmuştur.

Davalı sorumluluğun B..... Belediyesinde olduğunu, uzlaşmaya gidilip gidilmediğinin araştırılması gerektiğini, bilirkişi hesaplamasının da hatalı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece  4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı Yasa ile eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülüklerin 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredildiği, söz konusu alacağın bu tarih itibari ile hazinenin sorumluluğunda olduğu gerekçesi  ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

01.04.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı Çalışanların Tasarrufa Teşvik Edilmesi ve Bu Tasarrufların Değerlendirilmesine Dair Kanun ile çalışanların tasarruflarının artırılması amacı güdülmüştür.

3417 sayılı Yasanın “tasarruf hesabı” başlığını taşıyan 4.maddesinde; “ Kurumlar bu Kanun hükümleri çerçevesinde çalışanların aylık ve ücretlerinden yapacakları tasarruf kesintisi ile sağlanacak Devlet katkılarını aylık ve ücret ödemesinin yapıldığı ayı takip eden ayın sonuna kadar ...  Bankasında  personeli  adına  açtıracakları “Tasarrufu Teşvik Hesabı”na yatırırlar. İşverenler işçilerinin ücretlerinden yapacakları tasarruf kesintileri ile sağlayacakları işveren katkılarını tahakkuk ettirerek, ücret ödenmesinin yapıldığı ayı takip eden ayın sonuna kadar ...Bankasında işçileri adına açtıracakları “Tasarrufu Teşvik Hesabı”na yatırırlar.”

Anılan Yasanın “ödemelerin zamanında yapılmaması” başlığını taşıyan 7.maddesinde ise; “İşverenlerin, ücretlerden yapacakları tasarruf kesintileri ile sağlayacakları işveren katkılarını 4 üncü maddede belirtilen süreler içinde ilgililerin banka hesaplarına yatırmamaları halinde, yatırılması gereken miktarlar resen veya ilgililerin başvurusu halinde Sosyal Sigortalar Kurumunca 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun primlerin tahsiline ilişkin hükümleri dairesinde tahsil olunarak alınacak gecikme zammı ile birlikte ilgili banka hesabına yatırılır.” hükmü getirilmiştir. 29.04.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4853 sayılı Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabının Tasfiyesi ve Bu Hesaptan Yapılacak Ödemelere Dair Kanunun 10.maddesi ile 3417 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılmıştır.

4853 sayılı  Kanunun 1.maddesinde amacının,  3417 sayılı Kanun uyarınca açılmış bulunan Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabında biriken paraların tasfiyesi ve bu hesaptan hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usul ve esasların belirlenmesi olarak açıklanmıştır.

Anılan Kanunun 7.maddesinde; 3417 sayılı Kanunun mülga 2 nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.

13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5.maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar.

Yukarıdaki fıkra kapsamında yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilir." hükmü ve 2005/8928 sayılı Bakanlar Kurulu Kararında yer alan esaslar çerçevesinde, Kurumca icra kanalı ile tahsil edilmeyen ve tüm işçileri kapsayan tasarrufu teşvik kesintilerini de kapsayan belediyelerin Sosyal Sigortalar Kurumu'na ve diğer kurumlara olan borçlarının ödenmesi ile ilgili olarak Belediyeler ile  Hazine Müsteşarlığı arasında  uzlaşmaya varılmış ise ilgili  belediyenin genel bütçe vergi gelirlerinden ayrılan paylarından her ay taksitler halinde kesilmek suretiyle borçların tasfiyesi işlemleri başlatılmaktadır.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde,  belediyelerin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olacaktır. Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı  payı  ve  nema  alacaklarından  sorumluluğun  S.S.K.  ve  Hazineye  ait  olduğu  kabul edilmelidir. Böylece  belediyelerin sorumluluğunda bulunan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarının uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluğu ortadan kalkacağından husumetin de Hazineye yöneltilmesi gerekecektir.

Hazinenin ise, belediyelere ait tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarına ilişkin borçlarını yapılan uzlaşma kapsamında davalı belediyenin genel bütçe vergi gelirlerinden ayrılan paylarından her ay taksitler halinde kesilmek suretiyle S.S.K.'na ödemesi halinde, ödediği miktar kadar sorumluluğun S.S.K.'na ait olacağı her türlü duraksamadan uzaktır.

Ayrıca, davanın yasal  dayanağı 3417 sayılı Çalışanların Tasarrufa Teşvik Edilmesi ve Bu Tasarrufların Değerlendirilmesine Dair Kanun  olup,  adı  geçen  kanun 29.4.2009 tarihinde yürürlüğe giren 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmıştır.  Tasarruf teşvik  hesaplarının tasfiyesini öngören sözü edilen yasanın 3/f  maddesinde  nemanın  tanımı  yapılmış ve hak sahiplerinin aylık veya ücretlerinden yapılan tasarruf kesintileri ve Devlet veya ilgili işverenin katkılarına ait bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar  kalan    toplamı  nema  olarak ifade edilmiştir.

4853 sayılı yasanın 5. maddesinde ise, “Hak sahiplerinin aylık veya ücretlerinden yapılan tasarruf kesintileri ve Devlet veya ilgili işverenin katkılarına ait bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte kalan nema, aylık olarak, Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan bir önceki aya göre Tüketici Fiyatları Genel İndeksi değişim oranında ve ilave olarak yıllık yüzde beş oranında değerlendirilir” şeklinde kurala yer verilerek tasfiyeye dair değerleme  ölçüleri belirlenmiştir. Ayrıca aynı kanunun 6. maddesinde “Hak sahiplerine anapara tutarları 2003 yılı Nisan ayında defaten ödenir. 5. madde uyarınca değerlendirilen tutar Mart, Haziran, Eylül ve Aralık aylarında olmak üzere 2004 yılında dört taksit, 2005 yılında dört taksit ve Mart ve Haziran aylarında olmak üzere 2006 yılında iki taksit olarak toplam on taksitte ödenir….” hükmü getirilmiştir. 5. madde kapsamındaki değerlemenin Haziran 2006 tarihinden sonra devam edeceğine ilişkin bir yasal düzenleme ve hukuki gerekçe yoktur. Değerlemenin 2006 Haziran sonrası dava tarihine kadar devam ettirilmesi isabetsizdir.

Yukarıda belirtilen yasal ve hukuksal gerekçeler özellikle dairece benimsenen HGK kararları uyarınca dava konusu tasarrufu teşvik ve nema alacaklarından 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi anlamında uzlaşma yoluna giden Belediye işverenleri açısından sorumluluğun Hazine Müsteşarlığında olduğu kabul edilmelidir. Anılan yasa uyarınca uzlaşma yoluna gitmeyen Belediye işyerleri ile diğer kamu ve özel sektör işyerleri için davalı işverenin sorumluluğu devam etmektedir. Bu ilkeler ışığı altında Bismil Belediyesi ile 5393 sayılı Yasa kapsamında uzlaşmaya gidilip gidilmediği, uzlaşma kapsamında tasarrufu teşvik kesintisi ve nemaların bulunup bulunmadığı, SSK kurumunca uzlaşma kapsamında tasarrufu teşvik kesintilerinin tahsil edilip edilmediği SSK dan sorulmalı, gerçekten uzlaşma kapsamında kesintilerin ve nemaların tahsil edilmesi durumunda sorumluluğun hazineye geçtiği kabul edilerek davalı hakkında dava Haziran 2006 tarihindeki değerleme belirlenerek dava kabul edilmelidir. Eğer davaya konu alacak uzlaşma kapsamına alınmamışsa davalı hazine yönünden husumetten ret kararı verilmelidir. Eksik inceleme ile hatalı bilirkişi raporuna itibarla  karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7655, Karar No: 2014/14828, Tarih: 27.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/7655 E.  ,  2014/14828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gülnar Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2013/20-2013/230

Dava dilekçesinde, yağmur suları nedeniyle anataşınmazın dış cephesinde ve davacının dairesinde meydana gelen 5.700 TL zararın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, kat mülkiyeti kurulu taşınmazda yağmur suları nedeniyle anataşınmazın ortak yerlerinden olan dış cephesinde ve davacıya ait bağımsız bölümde meydana gelen zararın tazmini istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki bu uyuşmazlık Kat Mülkiyeti Yasası hükümlerinden kaynaklanmaktadır.

Kat Mülkiyeti Yasasının Ek 1. maddesi hükmüne göre bu yasadan doğan her türlü anlaşmazlığın -değerine bakılmaksızın- sulh hukuk mahkemesinde çözümlenmesi gerekir. Yasanın bu buyurucu hükmü gözönünde bulundurularak davaya sulh hukuk mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken asliye hukuk mahkemesince işin esası hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8731, Karar No: 2023/950, Tarih: 01.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/8731 E.  ,  2023/950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 28.03.2016 tarihli, 2014/8292 soruşturma numaralı iddianame ile, olay günü şikâyetçinin ikametinin kapı kilit göbeği sökülüp içeriye girilerek ikametten Toshiba marka LCD televizyonun çalınması eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/1, 151, 53 ve 58. maddelerinin uygulanması istemiyle dava açılmıştır.

2.... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2016/232 Esas, 2016/661 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b ve 53 maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116/1 ve 53 maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 151/1 ve 53 maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi, kararı temyiz etme isteğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Şikayetçinin olay günü saat 11.30'da ikametinden ayrıldığı ve 16.00 sıralarında şikayetçinin eşi ikametlerine geldiğinde ikamet giriş kapı kilidinin göbeğinin söküldüğünü ve içeriden televizyon çalındığını fark ettiği tespit edilmiştir.

2.Olay yeri inceleme raporunda; olayın altı katlı binanın giriş katındaki ikamette meydana geldiği, ikamet giriş kapısının kilit göbeği kırık olduğu, kilit göbeğinin yerinde olmadığı tespit edilmiştir.

3.... Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğü'nün 12.06.2015 tarihli ekspertiz raporuna göre, hırsızlık eyleminin meydana geldiği ikametin salonundaki yeri değiştirilen telefon kutusu üzerinde sanığın parmak izi tespit edilmiştir.

4.Sanığın savunmasında olay tarihinde uyuşturucu kullandığı için olayı tam olarak hatırlamadığını ancak hırsızlık olaylarına karıştığını doğruladığını beyan ettiği tespit edilmiştir.

5.Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde suç tarihinden sonra kesinleşmiş ve çocuk yaşta işlemiş olduğu suçlar bulunduğu, ancak tekerrüre esas alınabilecek nitelikte ilâmının olmadığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

4.Sanığın savunmasında olay tarihinde uyuşturucu kullandığı için olayı tam olarak hatırlamadığını ancak hırsızlık olaylarına karıştığını doğruladığını beyan ettiği tespit edilmiştir.

5.Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde suç tarihinden sonra kesinleşmiş ve çocuk yaşta işlemiş olduğu suçlar bulunduğu, ancak tekerrüre esas alınabilecek nitelikte ilâmının olmadığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53.maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2016/232 Esas, 2016/661 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2147, Karar No: 2021/4077, Tarih: 28.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/2147 E.  ,  2021/4077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan mütalaanın "2008, 2009 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarına ilişkin olduğu, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 16.04.2012 tarihli, 2012/41 esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya kısmen aykırı olarak “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ile 2011 yılında defter ve belge gizleme” suçlarından kamu davası açıldığı, mahkemece 2008 ve 2009 takvim yıllarından muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme ve 2011 takvim yılında sahte belge kullanma suçlarından mahkûmiyet hükümleri verildiği anlaşılmakla; muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenlemek, sahte fatura düzenleme ve kullanma ile defter ve belge gizleme suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, her takvim yılının ayrı ayrı suçları oluşturacağı dikkate alınarak; iddianameye konu olan defter ve belge gizleme suçu yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre defter ve belge gizleme suçundan hüküm kurulması; 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak, 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan dava açıldığı halde hakkında mütalaa ve iddianame bulunmayan 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulması ile 2008 takvim yılı için zamanaşımı hükümleri de gözetilerek 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan davada her takvim yılının kendi içinde zincirleme biçimde işlenmiş sahte fatura düzenleme suçlarını oluşturacağı cihetle bu suçlar yönünden eylemin muhteviyatı itibarıyla sahte belge düzenleme suçu kabul edilerek suç vasfında yanılgı ve tek bir hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcıları ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/334, Karar No: 2020/2220, Tarih: 10.03.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/334 E.  ,  2020/2220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

Dava, kurum işleminin iptali ile borçlanmanın geçerliliği ve yaşlılık aylığı tahsisi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 10/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4718, Karar No: 2021/3175, Tarih: 06.04.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/4718 E.  ,  2021/3175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın İptali

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasında Daire'nin 10.04.2018 tarihli ve 2015/22060 Esas, 2018/11097 Karar sayılı bozma ilamına direnilmesine ve davanın reddine dair İpsala Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 07.03.2019 tarihli ve 2018/153 Esas, 2019/61 Karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, vekil edeni ile vekil edeninin babası ... arasındaki 01.12.2005 tarihli icar senedine dayanan anlaşmaya göre taşınmazın zilyetliğinin vekil edeni ...'a bırakıldığını, icra takip dosyasının borçlusunun ise, hiçbir yetkisi olmadan vekil edeninin kullanımına bırakılmış olan tarlayı yıllarca ekip biçtiğini bu nedenle vekil edenine kullanım bedelinden doğan borcu bulunduğunu, borçlunun hiçbir borcu olmadığını belirterek takibe itiraz ettiğini, davalının bu itirazının haksız ve hukuk dayanaktan yoksun olduğunu, belirterek İpsala İcra Dairesinin 2012/1039 Esas sayılı dosyasında davalı tarafından yapılan itirazın iptaline, takibin devamına, %40'dan aşağı olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, icra takibi yapılırken vekil edenine yapılan tebligatın usulsüz olduğunu, zamanaşımı itirazlarının olduğunu, davacının babası ile yaptığını iddia ettiği kira sözleşmesinin muvazaalı olduğunu, bu sözleşmeyi diğer mirasçıların kabul etmediğini, vekil edeninin mirasçılardan murisin eşi ve kızına kira ödediğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.