muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11021, Karar No: 2013/11161, Tarih: 13.06.2013

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilendelillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir. 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında;

a)Mahkemece TCK'nun 158/1-j-son maddesi gereğince temel ceza belirlenirken doğrudan haksız elde olunan yararın iki katının esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Sanık ... hakkında 5237 Sayılı TCK'nun 158/1-j maddesi gereğince hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;Sanık ... hakkında ... bankasına yönelik dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerin 4. ve devamı maddelerinde yer alan "120 gün, 180 gün, 150 gün ve 3.000, 32.000 TL ve 64.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" ibarelerinin yerine "3200 gün, 4800 gün, 4000 gün ve 80.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına",

Sanık ... hakkında ...'a yönelik dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerin 3. ve devamı maddelerinde yer alan "120 gün, 100 gün, 2.000, 10.000 TL ve 20.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" ibarelerinin yerine "1000 gün, 833 gün, 16.660 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına",

Sanık ... hakkında ... bankasına yönelik dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerin 4. ve devamı maddelerinde yer alan "120 gün, 180 gün, 150 gün ve 3.000, 32.000 TL ve 64.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" ibarelerinin yerine "3200 gün, 4800 gün, 4000 gün ve 80.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına",

Sanık ... hakkında ... bankasına yönelik dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerin 4. ve devamı maddelerinde yer alan "120 gün, 180 gün, 150 gün ve 3.000, 32.000 TL ve 64.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" ibarelerinin yerine "3200 gün, 4800 gün, 4000 gün ve 80.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına",

Sanık ... hakkında ... bankasına yönelik dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerin 3. ve devamı maddelerinde yer alan "120 gün, 100 gün, 2.000, 12.000 TL ve 24.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" ibarelerinin yerine "1200 gün, 1000 gün, ve 20.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" yazılması,

Sanık ... hakkında ...'a yönelik dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün 4. ve devamı maddelerinde yer alan "120 gün, 100 gün, 2.000, 8.000 TL ve 16.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" ibarelerinin yerine "800 gün, 666 gün ve 13.320 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına",

Sanık ... hakkında kurulan hükmün 2. maddesinde yer alan "120 gün, 100 gün, 2.000, 10.000 TL ve 40.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" ibarelerinin yerine "1000 gün, 833 gün, 16.660 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Sanık ...'ın Şekerbankdan çekilen kredi ile ilgili olarak resmi belgede sahtecilik, sanık ... ve sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-YCGK'nun 08/06/2010 tarihli ve 2010/11-98, 143 sayılı kararında da belirtildiği gibi, 5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesinde yer alan "değişik zamanlarda" ifadesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için, suçların mutlaka değişik zamanlarda işlenmesi gerekli olup, somut olayda, sanıklar ... ,... ve ...'in kredi sözleşmesinin açılması amacıyla katılan bankaya aynı anda sahte maaş bodrosu ile görev belgesi ibraz ettiği anlaşıldığından olayda zincirleme suç hükümlerinin oluşmadığı ve TCK'nun 43. maddesinin uygulama şartlarının bulunmadığı gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanık ... hakkında 12/07/2010 tarihli iddianame ile resmi belgede sahtecilik suçundan sadece TCK'nun 204/1, 43/1. maddeleriyle bir kez cezalandırılması talep olunmasına karşın, mahkemece sanığa ek savunma ... tanınmadan iki ayrı eylem nedeniyle cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekili, sanıklar ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5012, Karar No: 2023/9200, Tarih: 14.09.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/5012 E.  ,  2023/9200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/296 Esas – 2022/595 Karar

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulü/ Davanın husumetten reddi

Taraflar arasında görülen rücuen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davalı T.C. Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalı ... yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; turizm teşvik belgesi sahibi olan dava dışı şirkete, ilgili mevzuat gereği indirimli tarife uygulanmakta iken davalı Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı'nın mevzuat değişikliğine dair yazısı üzerine indirimli tarife yerine normal tarife uygulanmaya başlandığını, bunun üzerine dava dışı şirketin açtığı alacak davasında, ticaret mahkemesi kararı üzerine, müvekkili şirketin normal tarife ile indirimli tarife arasındaki farkı dava dışı işletmeye ödemek zorunda kaldığını belirterek dava dışı şirkete ödediği 212.927,52 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı T.C. Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, 29.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2010/478 sayılı Turizm Belgeli Yatırım ve İşletmelere Elektrik Enerjisi Desteği Hakkındaki Bakanlar Kurulu Kararı'nın 3 üncü maddesinde “Elektrik enerjisi desteği ödemelerinin, ... bütçesine konulacak ödenekten karşılanacağı”, 7. maddesinde de “12.04.2002 tarihli ve 2002/4100 sayılı Kararnamenin eki kararın 2 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin yürürlükten kaldırıldığı”, bunun yanı sıra, anılan 2010/478 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın “Yürürlük” başlıklı 8 inci maddesinde ise; “Bu karar 16.07.2009 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinden itibaren yürürlüğe girer.” hükmünün yer aldığını ve 16.07.2009 tarihinden sonra yasal hasımın ... olduğunu belirterek davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; 2634 sayılı Turizm Teşvik Kanunu'nun 16 ıncı maddesinde "Turizm belgeli yatırım ve işletmeler elektrik, gaz ve su ücretlerini o bölgedeki sanayi ve meskenlere uygulanan tarifelerden en düşüğü üzerinden öderler" düzenlemesine yer verildiğini, 16.07.2009 tarihine kadar davalı idareden belgeli yatırım ve işletmelerin normal tarife üzerinden ödedikleri enerji bedeli ile en düşük tarife arasındaki farkın Başbakanlık Hazine Müsteşarlığınca ödendiğini, 16.07.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 2009/15199 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile bu uygulamaya son verildiğini, daha sonra 29.06.2010 tarih ve 237626 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 2010/478 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile bu kararda belirtilen esaslar çerçevesinde 16.07.2009 tarihinden itibaren normal tarife ile en düşük tarife arasındaki farkların davalı Bakanlık bütçesine konulacak ödeneklerle ödenmesinin öngörüldüğünü, ...'na başvuru yapmaları halinde ilgili dönemden Bakanlar Kurulu Kararları çerçevesinde faydalanabileceklerini, ancak firmalarca bu başvuru yapılmadan önce şekil şartı yerine getirilmeden doğrudan dava yoluna gidilmesi nedeniyle ödenen paranın davacı şirket tarafından tanzim edilmesine ilişkin talebin hukuka aykırı olduğunu, davaya konu ödemeye ilişkin herhangi bir belgenin taraflarına tebliğ edilmediğini, ödeme tarihi konusunda bilgileri bulunmadığından zamanaşımı itirazında bulunduklarını, istenen değişken oranlı işlemiş ve işleyecek avans faizi talebinin yasaya aykırı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 03.06.2014 tarihli, 2012/262 Esas ve 2014/235 Karar sayılı ilamı ile; davacının ödemek zorunda kaldığı tutarı davalı Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı'ndan talep edebileceği, davalı ... Bakanlığının rücu alacağından sorumlu tutulamayacağı ve husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davalı T.C. Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı aleyhine açılan davanın kabulü ile 212.927,52 TL'nin dava tarihi olan 24.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı T.C. Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı'ndan tahsiline, diğer davalı ... aleyhine açılan davanın ise husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve T.C. Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 20.02.2018 tarihli, 2015/15481 Esas ve 2018/1098 Karar sayılı ilamı ile; ''Konu ile ilgili yasal mevzuat incelendiğinde; 1-) 23.05.2002 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 19.01.2002 tarihinden itibaren geçerli olacağı kararlaştırılan 2002/4100 sayılı Bakanlar Kurulu Kararında "2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunun 16. maddesine göre turizm belgeli yatırım ve işletmelere en düşük tarife üzerinden elektrik enerjisi verileceği, gelir kaybı tutarının, ilgili abone grubu aylık ortalama satış fiyatı ile uygulanan satış fiyatı arasındaki fark kadar belirleneceği ve gelir kaybının tutarı ile buna ilişkin KDV miktarının ilgisine göre Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş.'ye ve Türkiye Elektrik Ticaret ve Taahhüt A.Ş.'ye ait olduğu yılın veya izleyen yılın genel bütçesine konulacak ödenekten Hazinece karşılanacağı” ve yine 06.10.2006 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2006/19021 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın Turizm yatırımları başlıklı 10. maddesinde: “Turizm Yatırım veya Turizm İşletme belgeli turizm yatırımları veya işletmelerinin 2004 yılı Nisan ayından sonraki elektrik enerjisi giderlerinin, şantiye dönemi de dahil olmak üzere o bölgedeki mesken ve sanayi abonelerine uygulanan tarifelerden en düşüğü ile kendi abone grubuna uygulanan tarife arasındaki farkın Hazinece karşılanacağı” düzenlenmiş iken; daha sonra, 29.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2010/478 sayılı Turizm Belgeli Yatırım ve İşletmelere Elektrik Enerjisi Desteği Hakkındaki Bakanlar Kurulu Kararı'nın 3. maddesinde “Elektrik enerjisi desteği ödemelerinin, ... bütçesine konulacak ödenekten karşılanacağı”, 7. maddesinde de “12.04.2002 tarihli ve 2002/4100 sayılı Kararnamenin eki kararın 2 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin yürürlükten kaldırıldığı” düzenlenmiştir. Bunun yanı sıra, anılan 2010/478 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın “Yürürlük” başlıklı 8. maddesinde ise; “Bu karar 16.07.2009 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinden itibaren yürürlüğe girer.” hükmü yer almaktadır. Dosyadaki bilgi ve belgelerden, rücuya esas olan Beyoğlu 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/563 Esas, 2010/243 Karar sayılı dosyası ile, davacı ... Turizm Otelcilik Tic. Ltd. Şti. tarafından davalı Boğaziçi Elektrik Dağıtım A.Ş. aleyhine 10.12.2009 tarihinde şirkete ait hotel işletmesinin turizm işletme belgesi bulunduğundan 08.08.2008-05.10.2009 dönemi elektrik tüketimlerinden 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu ve 2002/4100 sayılı kararnameye aykırı olarak sanayi tarifesi yerine ticarethane tarifesinden tahakkuku ve tahsil edildiğinden fazladan tahsil edilen 121.587,59 TL'nin istirdadına ilişkin dava açıldığı, 15.06.2010 tarihinde verilen karar ile davanın kabulüne, 121.587,59 TL alacağın ödeme tarihlerinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verildiği, kararın Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 19.04

.587,59 TL'nin istirdadına ilişkin dava açıldığı, 15.06.2010 tarihinde verilen karar ile davanın kabulüne, 121.587,59 TL alacağın ödeme tarihlerinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verildiği, kararın Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 19.04.2011 tarihli ilamı onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır. Yine, Beyoğlu 3. İcra Müdürlüğünün 2010/34548 sayılı takip dosyası ile alacaklı ... Turizm Otelcilik Tic. Ltd. Şti. tarafından borçlu Boğaziçi Elektrik Dağıtım A.Ş. aleyhine Beyoğlu 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/563 Esas, 2010/243 Karar sayılı ilamına dayanarak alacağın tahsili amacıyla ilamlı icra takibi başlatıldığı, borçlu BEDAŞ tarafından ferileriyle birlikte toplam 211.015,17 TL'nin 12.08.2011 tarihinde ödendiği anlaşılmaktadır. Dosya kapsamından, davacı BEDAŞ'ın ödemek zorunda kaldığı elektrik enerjisi desteğinin (normal tarife ile indirimli tarife arasındaki farkın), 08.08.2008-05.10.2009 tarihleri arasındaki faturalara ilişkin olduğu, yapılan ödemenin BEDAŞ için gelir kaybı olduğu, yasal düzenlemeler ile bu gelir kaybının idareye rücu şeklinde geri ödenebileceği anlaşıldığına göre; mahkemece, yukarıda belirtilen 2010/478 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı gereğince 16.07.2009 tarihinden itibaren normal tarife ile düşük tarife arasındaki farkların Kültür ve Turizm Bakanlığı bütçesine konacak ödenekten ödenmesinin öngörüldüğü, bu nedenle 16.07.2009 tarihinden sonraki faturalar için Kültür ve Turizm Bakanlığının sorumlu olması gerektiği gözetilerek ve bilirkişiden bu döneme ilişkin hesaplamayı içerir rapor alınarak oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile davalılardan ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. 2-) Davalı T.C. Başbakanlık Hazine Müsteşarlığının temyizi yönünden;

08.06.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 637 sayılı Ekonomi Bakanlığı'nın Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin Geçici 2. maddesinin 1. fıkrasında “Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihte Dış Ticaret Müsteşarlığı merkez, taşra ve yurtdışı teşkilatlan ile Hazine Müsteşarlığından Bakanlığa devredilen Yabancı Sermaye Genel Müdürlüğü ile Teşvik ve Uygulama Genel Müdürlüğüne ait her türlü taşınır, taşıt, araç, gereç ve malzeme, her türlü borç ve alacaklar, yazılı ve elektronik ortamdaki her türlü kayıtlar ve diğer dokümanlar ile kadro ve pozisyonlarda bulunan personel hiçbir işleme gerek kalmaksızın Ekonomi Bakanlığına devredilmiş sayılır. Mülkiyeti Hazineye ait veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, Dış Ticaret Müsteşarlığına tahsis edilmiş taşınmazlar hiçbir işleme gerek kalmaksızın tahsis amacında kullanılmak üzere Ekonomi Bakanlığına tahsis edilmiş sayılır.” hükmü ve yine bu Kanun Hükmünde Kararname'nin geçici 2. maddesinin 6. fıkrasında ise “Mevzuatta Dış Ticaret Müsteşarlığına, İhracatı Geliştirme Etüd Merkezine ve Hazine Müsteşarlığının bu Kanun Hükmünde Kararname ile Ekonomi Bakanlığına devredilen birimlerinin görevleri nedeniyle Hazine Müsteşarlığına yapılmış olan atıflar Ekonomi Bakanlığına yapılmış sayılır.” hükmü yer almaktadır. Eldeki davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan bu hüküm gereğince, Hazine Müsteşarlığının her türlü borç ve alacakları hiçbir işleme gerek kalmaksızın Ekonomi Bakanlığına devredilmiş olduğuna göre, Hazine Müsteşarlığı tarafından ödenmesi gereken elektrik enerjisi desteğinin 16.07.2009 tarihinden önceki faturalar için olan kısmından dava dışı Ekonomi Bakanlığının sorumlu olduğu, gözetilerek Hazine Müsteşarlığı yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile davalı Hazine Müsteşarlığı yönünden davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.'' gerekçesiyle kararın bozulmasına, bozma nedenine göre davacının ve davalı T.C. Başbakanlık Hazine Müsteşarlığının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelemesine yer olmadığına karar verilmiştir. Davalı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin Dairesinin 19.09.2019 tarihli ve 2018/5026 Esas, 2019/4042 Karar sayılı ilamıyla reddine karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalı ... Bakanlığına yönelik davanın kısmen kabulü ile 56.110,37 TL'nin 11.08.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ndan tahsiline, davalı T.C. Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı'na yönelik davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114 üncü maddesinin (1) fıkrasının (d) bendi uyarınca husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; bozma kararı sonrasında davalı T.C. Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı aleyhine açılan davanın tefrik edilerek yargılamaya devam olunan İstanbul 17. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/317 Esas ve 2019/538 Karar sayılı dava dosyasında davalı Hazine Müsteşarlığı bakımından davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verildiğini, buna rağmen eldeki dava dosyasında da davalı Hazine Müsteşarlığı yönünden yeniden hüküm tesis edilerek davalı lehine maktu vekalet ücreti takdir edildiğini, müvekkili şirket yönünden mükerrer vekalet ücreti ödemeye sebep olunacak bu durumun yasa ve hakkaniyete aykırı olduğunu, dava dilekçesinde ödeme tarihinden itibaren avans faizi talep edilmiş olmasına rağmen yasal faize hükmedilmesinin yerinde olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; davalı harçtan muaf olmasına rağmen yargılama harcı yönünden davalı Bakanlığın sorumluluğuna karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalı idareye herhangi bir kusur yüklenemeyeceğinden davalıya yöneltilen rücu talebinin haksız ve yersiz olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, indirimli tarifeden faydalanan dava dışı 3. kişi tarafından açılan davada kabul edilip ödenen paraya ilişkin rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13 üncü maddesinin 1 inci fıkrasının (j) bendi, 637 sayılı Ekonomi Bakanlığı'nın Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin Geçici 2 nci maddesinin 1 inci fıkrası, 2010/478 sayılı Turizm Belgeli Yatırım ve İşletmelere Elektrik Enerjisi Desteği Hakkındaki Bakanlar Kurulu Kararı'nın 3 üncü, 7 nci ve 8 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine ve bozmaya uygun karar verilmiş olmasına göre davacı vekili ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;