muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/23334, Karar No: 2019/20731, Tarih: 11.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/23334 E.  ,  2019/20731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin uhdesinde bulunan ... yol inşaat şantiyesinde kepçe operatörü olarak çalışırken 08.08.2011 tarihinde iş akdinin haksız olarak işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında, davacının fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.Aynı ilkeler ulusal bayram ve genel tatil ücreti yönünden de geçerlidir. Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 07.00-19.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme ile çalışarak haftada 18 saat fazla mesai yaptığı ve milli bayramlar ile genel tatil günlerinde çalıştığı tespit edilmiş ve yapılan işin yol yapım işi olduğu gerekçesi ile 1 Nisan - 31 Ekim tarihleri arası için hesaplama yapıldığı görülmüş, Mahkemenin de bu hesaba itibar ederek alacakları hüküm altına aldığı anlaşılmıştır. Ancak davacının dava dilekçesinde yaz kış ayrımı yönünde bir iddiası veya açıklaması yer almadığı gibi davacı tanıkları da yaz ve kış dönemi olarak ayrım yapmadan beyanda bulunmuştur. Davalı tanıklarının da yaz ve kış ayrımına yönelik anlatımları olmadığı nazara alındığında, tanıklar yeniden dinlenerek çalışma saatleri ve mevsime göre çalışılan sürede değişiklik olup olmadığı tespit edilmeli ve yaz ve kış dönemlerindeki çalışma saatleri netleştirilerek hesaplama yapılmalı ve sonucuna göre davacının fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti hakkında karar verilmelidir. Ayrıca davacının davalı iş yerinde 03.12.2009-08.08.2011 tarihleri arasında çalışmış olduğu görülmesine rağmen Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ulusal bayram ve genel tatil ücretinin davacının iş akdinin fesih tarihi aşılarak 30.06.2012 tarihine kadar hesaplanması da hatalı olmuştur.

Belirtilen yönler gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 11.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/818, Karar No: 2023/4115, Tarih: 16.02.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/818 E.  ,  2023/4115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün Yargıtay 4. Ceza Dairesince bozulması üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca mahkumiyetine hükmedilmiştir.

B.İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

C.Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesince bozma kararı verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılama sonunda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İlk Derce Mahkemesinin kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından sonra işlenen suçun, denetim süresi içerisinde işlenmemiş olduğundan mahkumiyet yerine düşme kararı verilmesi, suça sürüklenen çocuğun lehine olan hükümlerin uygulanması, haksız tahrik koşullarının araştırılması, cezanın hakkaniyete uygun belirlenmesi ve suça sürüklenen çocuğun beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 18.04.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İlk Derece Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ... Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/709, Karar No: 2024/8807, Tarih: 09.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/709 E.  ,  2024/8807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI :2021/1442 Esas, 2023/1398 Karar

HÜKÜM :Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ:Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2020/194 E.,2021/193 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının “uni” markasını ilk defa 1995 yılında tescil ettirdiğini, “uni” ibareli yüzey temizleyicilerinin, cilaların, deterjanların, yumuşatıcıların, ıslak mendillerin ve havlu ürünlerinin kalite ve güvenilirlikleriyle tüketiciler nezdinde tanınmışlık kazandığını, davacının “uni” ibareli seri markalarının bulunduğunu, dava konusu edilen 2019/42118 sayılı "Şekil+... KİMYA" ibareli markanın davacının seri markalarının arasına sızmak suretiyle bu seri markaların çekici gücünden haksız bir yarar sağlama ihtimalinin yüksek olduğunu, davalının marka tescil başvurusunun kötü niyetli olduğunu ve davacının markasının tanınmışlığından haksız olarak yararlanılmak istenildiğini belirterek YİDK kararının iptalini ve davalı firmanın 2019/42118 sayılı marka tescil başvurusunun reddini ve markanın sicilinden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; davalının 2006 yılından bu yana özellikle gemi kimyasalları, endüstriyel temizlik ve bakım kimyasalları üzerine hizmet veren ve ilgili sektörde tanınan bir firma olduğunu, davalının markasında geçen “...” ibaresinin İngilizce’de “uluslararası standartlarda iyi, yüksek kaliteli” anlamına geldiğini, karşılaştırılan markalarda ortak olan “uni” ibaresinin “evrensel” kelimesinin İngilizce karşılığının kısaltılmış biçimi olduğunu ve böylesine geniş kapsamlı bir ibarenin yalnızca bir markaya/kişiye özgülenmesinin düşünülemeyeceğini, davalının tescil ettirmek istediği markanın genel görünümün itibariyle davacının tescilli “uni”li markalarıyla hiç benzemediğini, taraf markalarında yer alan şekil unsurlarının da çok farklı olduğunu, her ne kadar karşılaştırılan markaların kapsamında aynı sınıflara giren emtialar bulunsa da, taraf markalarının hitap ettiği tüketici kitlesinin çok farklı olduğunu, taraf ürünlerinin karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, davacının markalarından hiçbirinin 01. sınıfa giren emtialar için tescilli olmadığını, dolayısıyla bu sınıfa giren emtialar açısından bir karıştırılma ihtimalinden söz edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; alınan kararlar ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davalının " Şekil+... KİMYA" ibareli marka başvurusu ile davacıya ait "UNİ" ibareli tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, taraf marka işaretleri benzemediğinden 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunun 6 ıncı maddesinin 1 inci fıkrasındaki iltibasın bulunmadığı, dava konusu marka açısından anılan Kanunun 6 ıncı maddesinin 9 uncu fıkrası anlamında kötüniyetli başvuru yapıldığı iddiasının da kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, her ne kadar taraf markalarında "uni" ibaresinin ortak olarak yer almasından kaynaklı kısmi bir görsel benzerlik bulunmakta ise de, başvuru markasının esas unsurunun bir bütün olarak "..." ibaresi olduğu, zira başvuruda "uni" ibaresinin öne çıkması ve algıyı üzerinde toplamasının söz konusu olmadığı ve ibarenin bir bütün olarak algılandığı, davaya konu markanın görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktığı izlenim itibariyle davacının itiraza mesnet markalarından yeterince farklılaştığı, başvuruyu gören tüketicilerin bunun davacı şirketin "Uni" esas unsurlu itiraza mesnet markalarından farklı bir marka olduğunu derhal ve hiç düşünmeden algılayabileceği, bu hali ile taraf markaları arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunun 6 ıncı maddesinin 1 inci fıkrası anlamında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, markalar benzer bulunmadığından tanınmışlığın somut uyuşmazlığa bir etkisinin görülmediği, kaldı ki YİDK sürecinde davacı tarafından anılan Kanunun 6 ıncı maddesinin 5 inci fırkası anlamında tanınmışlığın itiraz sebebi olarak ileri sürülmediği, eldeki davada davacı tarafından marka hükümsüzlüğü talebinde bulunulmadığı, davacının dava ve cevaba cevap dilekçelerindeki "tescilin reddi" isteminin YİDK iptaline ilişkin olduğu, hükümsüzlük talebini kapsamadığı, nitekim ön inceleme tutanağının da bu şekilde düzenlendiği, açıklanan nedenlerle mahkemece tanınmışlığın tartışılmamasının yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkındaki 2020-M-3255 sayılı YİDK kararı iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 09.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20617, Karar No: 2011/3479, Tarih: 11.05.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/20617 E.  ,  2011/3479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kavgada silah boşaltma, silahla tehdit, kasten yaralama ve hakaret

HÜKÜM : Sanık ...'in kasten yaralama ve hakaret suçlarından; sanık ...'in hakaret, silahla tehdit, kasten yaralama, kavgada silah boşaltma ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından hükümlülüklerine ve müsadereye

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

İzlenmesi suçtan zarar gören kişinin şikayetine bağlı olan hakaret suçundan mağdurun yöntemine uygun biçimde yapılmış bir şikayeti bulunmadığı ve 765 sayılı TCK.nun 108. maddesinde öngörülen 6 aylık şikayet süresinin de 26.05.2005 tarihinde geçmiş olduğu gözetilerek davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkumiyete ilişkin hükmün kaldırılarak, 6 aylık şikayet süresi içinde şikayette bulunulmadığından kamu davasının CMK.nun 223. maddesi uyarınca düşürülmek suretiyle hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

2- Sanık ... ve ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyizinde; sanıklara hükmolunan adli para cezasının miktarına itibariyle CMUK.nun 305/1. madde ve fıkrasına göre hükümlerin temyizi olanaklı bulunmadığından, Cumhuriyet Savcısının temyiz isteğinin CMUK.nun 305 ve 317. maddeleri uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

3- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık, silahla tehdit, kavgada silah boşaltmak ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde; sanığın üzerine atılı suçlar için yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. madde ve fıkrasına göre, davanın 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğu ve zamanaşımı kesen mahkumiyet kararının verildiği 30.3.2006 tarihinden inceleme tarihine kadar bu sürenin dolduğu anlaşılmakla, hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu hususta karar verilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322 ve 765 sayılı TCK.nun 102/4. madde ve fıkrası gereğince kamu davasının zamanaşımı nedeniyle CMK.nun 223. maddesi de gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE), 11.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16218, Karar No: 2015/6145, Tarih: 05.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/16218 E.  ,  2015/6145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/184558

MAHKEMESİ : Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2012

NUMARASI : 2012/33 (E) ve 2012/315 (K)

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokonulmazlığını ihlal, kamu malına zarar verme

SUÇ TARİHİ : 04/07/2011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk M..'in suç tarihinde geceleyin K.. Beldesi Yenicami Mahallesi .... İlköğretim Okulu'nun camını kırarak okula girdiği ve müdürünün odasından cep telefonu ve parayı çaldığı, diğer suça sürüklenen B..'in de gözcülük yaptığı, aldıkları paraları bölüştükleri anlaşıldığından hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve kamu malına zarar verme suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiileri ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5275 sayılı CGİK'in 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden suça sürüklenen çocuk M.. hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı verilen adli para cezalarının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine hükmedilmesi,

2- 1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, kendisini vekille temsil ettiren katılan Maliye Hazinesi lehine tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiileri ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk M.. hakkında iş yeri dokunulmazlığı ihlal suçundan kurulan hükümden "ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğine" ilişkin kısmın tamamen çıkartılması ve hüküm fıkrasına " katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 1.200 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak Maliye Hazinesine verilmesi" fıkrasının eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3404, Karar No: 2012/1870, Tarih: 02.02.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/3404 E.  ,  2012/1870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Enerji nakli veya haberleşmeyi sağlayan tel hırsızlığı.

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklara yüklenen şikayetçi kuruma ait direkler arasında enerji naklini sağlayan kabloları çalmak şeklindeki eylemlerinin zamanaşımı bakımından lehe olan 765 sayılı TCK'nın 492/10 maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4. ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 06.04.2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ile ... nıüdafîinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nm 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4461, Karar No: 2012/5982, Tarih: 21.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/4461 E.  ,  2012/5982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve müşterekleri ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.06.2010 gün ve 5/62 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar ... ve müşterekleri tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, ortak miras bırakanları Yurdulu ...’den intikal eden 384 parselin davalılar adına tespit edildiğini açıklayarak, tapu kaydının iptali ile miras payları oranında tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... ve müşterekleri, uyuşmazlık konusu taşınmazın hükmen tescil edildiğini, halen Aydıncık Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/15 Esas ve 31 Karar sayılı ilamıyla ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verildiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., ... ve ... katıldıkları 07.02.2008 tarihli yargılama oturumunda; davayı kabul ettiklerini belirterek, beyanlarını imzalarıyla tasdik etmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın Yurdulu ...’den kaldığı, taksim edilmediği, taraflar dışında davaya dahil edilen mirasçıların da miras payları bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 384 parselin tapu kaydının iptaliyle bir kısım mirasçılar arasında yapılan pay devirleri de nazara alınarak hak sahibi mirasçılar-davacılar ve dahili davalılar adlarına payları oranında tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... ve müşterekleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosya arasına konulan ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/331 Esas ve 2012/77 Karar sayılı mirasçılık belgesine göre; Yurdulu ... MK.nun kabulü tarihinden önce ölmüş, geride çocukları ...,...,..,..., ..., Hanım ... kalmıştır. Çocuklarının da sırasıyla 1971, 1955, 1987, 1968 ve 1966 yıllarında ölümüyle halen torunları ve bir kısım torun çocukları taraflar ve dava dışı mirasçılar bulunmaktadır.