muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/616, Karar No: 2025/1325, Tarih: 27.02.2025

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin yetkilisinin davacı ... olduğunu, şirketin 2008 yılında ekonomik krize girmesi nedeniyle yöneticinin, dayısı ...'den borç aldığını, borcun teminatı olarak 23.09.2008 tarihli sözleşmede belirtildiği üzere ... A.Ş. lehine tesis edilmiş ipotekli alacakların ...'ye temlik edildiği gibi müvekkillerince teminat senetleri de verdiğinin protokolün 8. maddesinde belirtildiğini, bu protokolu ...'nin kayın biraderi olan ve senetleri ciro ile alarak takibe koyan davalının da tanık olarak imzaladığını, 05.12.2008 tarihli sözleşme ile ...'nin toplam alacağının 6.590.000,00 USD olduğunun belirlendiğini, şirkete ait fabrika binasının başka alacaklılarca haczedilmesi üzerine ...'nin alacağının teminat altına alınması için fabrika binasının ... adına tescilinin talep edildiğini, taraflar arasında düzenlenen 30.12.2008 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesinin 3 ve 8. maddelerinde, ... tarafından verilen borçların satım bedelinde dikkate alınacağının kabul edildiğini, bu sözleşme gereğince taşınmazın devir edildiğini ve devir alanın yukarıda belirtilen şekilde yapılan ödemelerin dışındaki borçlarını bloke çek, havale ve ...'a ödeme yaparak ödediğini, müvekkili şirketçe Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/988 E. sayılı dava dosyasında, inanç sözleşmesinin ihlali nedeniyle tapu iptali ve tescil davası açıldığını, alıcının sunduğu 18.01.2012 tarihli cevap dilekçesinde, satıştan önce yapılan ...'nin yaptığı ödemelerin satım bedeline sayıldığı, satış bedelinin kalan kısmının da sözleşmeden sonra ödendiğinin savunulduğunu, dilekçenin 8. sayfasında "....tüm bu ödemeler göstermektedir ki taşınmaz değerinden bile fazla bir fiyat ile müvekilimizce alınmıştır" denildiğini, aynı ifadelerin 26.03.2012 tarihli ikinci cevap dilekçesinde de bulunduğunu, sözleşme hükümleri ile ...'nin mahkeme huzurundaki ikrarının ... tarafından yapılan ödemelerin şirkete ait taşınmazın satış bedeline sayıldığını gösterdiğini, davacıların akrabalık ilişkisi ve sözleşme nedeniyle ...'ye verdikleri ve satış bedelinden mahsup nedeniyle konusuz kalan senetleri iade almadıklarını, ...'nin 13.10.2009 tarihinde vefat etmesinden sonra konusuz kalan 19.09.2008 ödeme tarihli 550.000 TL bedelli, 04.09.2008 ödeme tarihli 800.000 TL bedelli bonoların İstanbul 8. İcra Müdürlüğünün 2011/20007 E. sayılı dosyasında, 19.09.2008 ödeme tarihli 550.000 USD bedelli, 06.10.2008 ödeme tarihli 500.000 USD bedelli bonoların ise İstanbul 8. İcra Müdürlüğünün 2011/21322 E. sayılı dosyasında davalı tarafından icraya konulduğunu, bonoların ... ölmeden 10 gün önce 03.10.2009 tarihinde ...'nin abisi davalı ... ciro edildiğini, takibin kesinleşmesi ile haciz konulan borçlu şirkete ait taşınmazın kıymet takdiri yapılarak satılması üzerine bu davanın açıldığını, cirodaki imza lehdar ..

. sayılı dosyasında, 19.09.2008 ödeme tarihli 550.000 USD bedelli, 06.10.2008 ödeme tarihli 500.000 USD bedelli bonoların ise İstanbul 8. İcra Müdürlüğünün 2011/21322 E. sayılı dosyasında davalı tarafından icraya konulduğunu, bonoların ... ölmeden 10 gün önce 03.10.2009 tarihinde ...'nin abisi davalı ... ciro edildiğini, takibin kesinleşmesi ile haciz konulan borçlu şirkete ait taşınmazın kıymet takdiri yapılarak satılması üzerine bu davanın açıldığını, cirodaki imza lehdar ...'ye ait olmadığından davalının meşru hamil sayılmayacağını, vadeden sonra yapılan cironun alacağın temliki hükümlerine tabi olduğunu, temel ilişkiden doğan defilerin devralan hamile karşıda ileri sürülebileceğini, cirodaki imzalar ...'ye ait olsa dahi ... tarafından verilen borçların, anılan sözleşmeler ile taşınmaz satış bedeline sayıldığı için, takibe konu senetlerin satış bedelinden düşülmek suretiyle ödenmesi ile konusuz kaldığını, senetlerin teminat olarak verildiğine dair sözleşmeye davalının da tanık olarak imza atması, fabrika binasının kiralanması ve taşınmazın satışı için Haluk...'ye yetki verilmesi nedeniyle davalının bu senetlerin bedelsiz kaldığını bildiğini ileri sürerek dava konusu icra takibi dosyalarında müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine, tahsil edilen bedelin alacaklıdan istirdadına ve %20 oranından az olmamak üzere tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; takip konusu bonoların teminat bonosu olmadığını, İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/713 E. sayılı dosyasında bonoların ...'den alınan borçlar için verildiğinin ikrar edildiğini, ...'nin ölmeden önce bonoları alacağın temliki hükümlerine göre müvekkiline devir ettiğini, vade tarihinden sonra yapılan cironun alacağın temliki hükmünde olduğunu, müvekkilinin ticari ilişkisi nedeniyle bonoları ...'den aldığını, taşınmazın ...'ye devri ile bonoların ödendiği iddiasının gerçek olmadığını, senetlerde ve protokollerde teminat senedine ilişkin bir açıklama bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiş, davalı vekilince sunulan dilekçe ile savunmalar ıslah edilmiş ve ... mirasçıları ile düzenlenen 25.12.2019 tarihli temlik sözleşmesi sunularak, sözleşmede her iki takip dosyasındaki alacakların ve bu dava dosyasındaki alacakların davalıya ait olduğu; ancak cirodaki imzanın murise ait olmayabileceğinin davacı tarafından iddia edilmiş olması nedeniyle bu alacağın davalı ile muris arasındaki ticari ilişkiden kaynaklandığı ve alacağın davalıya temlik edildiği belirtilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sabit görülmeyen menfi tespit isteminin reddine, istirdat isteminin usulen reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bonoların lehtarı ...'nin 14.10.2009 tarihinde öldüğü ve bonolardaki lehdar cirosunun bulunduğu kısma 03.10.2009 tarihinin ciro edildiği, cironun tarih olarak ölüm tarihinden önce olduğunun anlaşıldığı, 28.07.2019 tarihli raporla lehtara atfen atılan imzaların lehtar ...'nin eli ürünü olmadığının belirlendiği, davalı vekilince sunulan 27.12.2019 tarihli dilekçe ile savunmanın ıslah edildiği, ... mirasçıları ile düzenlenen 25.12.2019 tarihli temlik sözleşmesinin sunulduğu, bu sözleşmede her iki takip dosyasındaki alacakların ve bu dava dosyasındaki alacakların davalıya ait olduğu; ancak cirodaki imzanın murise ait olmayabileceğinin davacı tarafından iddia edilmiş olması nedeniyle bu alacağın davalı ile muris arasındaki ticari ilişkiden kaynaklandığı ve alacağın davalıya temlik edildiğinin belirtildiği, ıslahın tahkikatın sona ermesine kadar yapılabileceği, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 179. maddesi gereğince bu aşamadan sonraki yargılamanın ıslah doğrultusunda yapılması gerektiği, davalı ile bono lehtarının mirasçıları arasında düzenlenen temlik sözleşmesi ile alacağın devir edilmiş olması karşısında bonodan kaynaklanan hakların alacağın temliki yoluyla davalı tarafından iktisap edildiği ve mirasçıların temlik ve onayları ile takip tarihinden itibaren davalının bonodan kaynaklanan hakkın sahibi olduğu, bonoların vadesinden sonra ciro edilmesi nedeniyle alacağın devri hükümlerinin uygulanması gerektiğinden borçluların, alacaklıya karşı sahip olduğu şahsi def'ileri de alacaklıya karşı ileri sürebileceği, davacılar ile ... arasında düzenlenen 23.09.2008 tarihli sözleşmeyi davalı ...'un tanık olarak imzaladığı, "Banka Alacağının Devri ve Temliki ile Borç Yapılandırma Protokolü" başlıklı belgede davacı şirket ile ... arasında şirketin ... A.Ş.'ye olan ipotek karşılığı borçları ile diğer borçlarının yapılandırılması, daha önce yapılandırılmış olan ya da yapılacak olan maddi katkıların tanziminin amaçlandığı, bu sözleşmede hangi tarihli, hangi bedelli bonoların verileceğine ilişkin bir açıklama bulunmadığı gibi takip konusu bonolarda da bu bonoların teminat bonosu olduğuna ilişkin bir ibare yer almadığı, tüm bonolarda, nakden kaydı bulunduğundan takip konusu bonolar karşılığı lehtardan borç alındığının kabul edilmesi gerektiği, kambiyo evrakının soyutluk ilkesi gereğince, bono metninde veya taraflar arasında düzenlenen bir sözleşmede teminat kaydının açık bir şekilde yer almamış olması nedeniyle bu bonoların teminat bonosu olmadığına ilişkin kabulün yerinde olduğu, ... ile davacılar arasındaki 05.12.2008 tarihli sözleşme ile davacıların borçlu olduğu miktarın 6.590.000,00 USD olduğu, bu meblağın ... A.Ş.'ye alacağın temliki için yapılan tüm ödemeler ve verilen teminat mektubu ile doğrudan veya dolaylı olarak yapılan tüm ödemelerin dahil olduğu, bu borca karşılık ipotekten hariç olarak toplam 4.099

... ile davacılar arasındaki 05.12.2008 tarihli sözleşme ile davacıların borçlu olduğu miktarın 6.590.000,00 USD olduğu, bu meblağın ... A.Ş.'ye alacağın temliki için yapılan tüm ödemeler ve verilen teminat mektubu ile doğrudan veya dolaylı olarak yapılan tüm ödemelerin dahil olduğu, bu borca karşılık ipotekten hariç olarak toplam 4.099.000,00 TL tutarında 7 adet senet verildiği ve bu senetlerin ödeme tarihlerinin geçtiği, henüz işleme konulmadığının belirlendiği, devamında ...'nin yasal takiple yapacağı tahsilatın masraflar çıktıktan sonraki kısmın net olarak kalan bölümü ile davacıların borcuna karşılık tüm meblağlar ve ipoteğin kaldırılması esnasında yapılacak ödemelerin ödeme günündeki USD kuru üzerinden hesaplanıp yukarıda belirtilen tutardan düşeceğinin kabul edildiği, bu sözleşmede borcun belirlediği ve borca karşılık verilen 7 adet bononun ödeme tarihi geçmesine rağmen işleme konulmadığının yazıldığı, sözleşmede teminat bonosundan söz edilmediği gibi bonoların vadesinin geçtiğinin belirtilmesi ve dava konusu 4 adet bononun düzenleme ve vade tarihlerinin 05.12.2008 tarihinden önce olmasının davalı savunmalarını doğruladığı ve bonoların teminat bonosu olmadığının anlaşıldığı, davacılar ile ...'nin eşi ... arasında düzenlenen 30.12.2008 tarihli adi yazılı gayrimenkul satış sözleşmesinde daha önceki sözleşmeye konu fabrika binasının ... eşi ve davalının kız kardeşi olan ...'ya satışı esaslarının düzenlendiği ve adi yazılı satım sözleşmesinden sonra taşınmazın tapuda ...'ya devir ve tescil edildiği, ...'nin 14.10.2009 tarihinde öldüğü, davacılar esas olarak ... ile düzenlenen sözleşmede taşınmazın bir kısım bedelinin ... tarafından yapılan ödemelerle karşılandığını, kalan kısmın ise ... tarafından verilen 01.02.2010 tarihli 1.400.000,00 TL bedelli bloke çek, 02.07.2010 tarihli 1.088.000,00 USD bedelli banka dekontu ve 20.05.2010 tarihli ...'a yapılan 520.000,00 TL'lik ödeme ile ödendiğini, bu nedenle bonoların bedelsiz kaldığını ileri sürdüğü, oysa taşınmaz satışına ilişkin sözleşmede de bonoların teminat amacıyla verildiğine ilişkin bir açıklama bulunmadığı, ...'ye ait bir kısım alacakların satım bedelinde değerlendirilmiş olmasının bu bonoların da değerlendirildiği anlamına gelmeyeceği, bonoların davacılar ile ... arasında düzenlenen sözleşmenin teminatı olduğuna ilişkin bir kanıt bulunmadığı, davacılar tarafından Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/988 E. sayılı dosyasında açılan tapu iptal tescil davasında sunulan cevap dilekçelerinde ...'nin yaptığı ödemelerin dikkate alınması gerektiğine ilişkin savunmanın bu bonoların teminat bonosu olduğu şeklinde anlaşılamayacağı, bu savunmanın taşınmazın bir kısım bedelinin ... tarafından ödendiğini gösterdiği, dava konusu bonoların taraflar arasındaki sözleşmede teminat olarak verildiğine ilişkin bu dosyada da herhangi bir kanıt bulunmadığı gibi Mahkemece satışın gerçek bir satış olduğu belirlenerek davanın reddine karar verildiği ve kararın Yargıtay incelemesinden geçerek 12.02

...'nin yaptığı ödemelerin dikkate alınması gerektiğine ilişkin savunmanın bu bonoların teminat bonosu olduğu şeklinde anlaşılamayacağı, bu savunmanın taşınmazın bir kısım bedelinin ... tarafından ödendiğini gösterdiği, dava konusu bonoların taraflar arasındaki sözleşmede teminat olarak verildiğine ilişkin bu dosyada da herhangi bir kanıt bulunmadığı gibi Mahkemece satışın gerçek bir satış olduğu belirlenerek davanın reddine karar verildiği ve kararın Yargıtay incelemesinden geçerek 12.02.2015 tarihinde kesinleştiği, bu durumda dava konusu bonoların teminat amacıyla verildiğinin usulüne uygun delillerle kanıtlanmadığı gibi bu bonoların davacılarla ... arasında düzenlenen taşınmaz satımı sözleşmesinde de değerlendirildiğinin de usulüne uygun delillerle ispatlanamadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, menfi tespit ve istirdat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 677. maddesinde düzenlenen imzaların istiklali prensibi uyarınca dava konusu senetlerdeki ... imzalarının geçersizliğinin diğer imzaların geçerliliğini etkilememesine göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 27.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12156, Karar No: 2019/7414, Tarih: 12.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/12156 E.  ,  2019/7414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen kararın, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacılardan ...'ın eşi, ...'ın babası ...'ın 29.6.2015 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucu hayatını kaybettiğini belirterek ... için 50.000,00 TL, ... için 30.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; Kazanın karayolunda meydana gelmemesi, tarlada meydana gelmesi nedeniyle başvurunun reddine karar verilmiş, karara davacı vekili tarafından İtiraz Hakem Heyeti nezdinde itiraz edilmesi üzerine itiraz Hakem Heyetinin 13.05.2016 tarih ve 2016/İHK-1060 sayılı kararı ile olayın tarlada meydana geldiği anlaşıldığından itirazın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu (KTK)’nun 2. maddesinde bu Kanunun, karayollarında uygulanacağı belirtildikten sonra, bu kural biraz daha genişletilerek aynı maddenin (a) ve (b) fıkralarındaki durumlarda da uygulanabileceği öngörülmüş; karayolu tanımına girmediği halde genel trafiğin kullanımına açık olan yerler “karayolu gibi” kabul edilmiştir.

Bu bağlamda, karayolu dışındaki alanlardan kamuya açık olanlar ile park, bahçe, park yeri, garaj, yolcu ve eşya terminali, servis ve akaryakıt istasyonlarında karayolu taşıt trafiği için faydalanılan yerler ile erişme kontrollü karayolunda ve para ödenerek yararlanılan karayollarının kamuya açık kesimlerinde ve belirli bir karayolunun bağlantısını sağlayan deniz, göl ve akarsular üzerinde kamu hizmeti gören araçların, karayolu araçlarına ayrılan kısımlarında da, bu Kanun hükümlerinin uygulanacağı; bu haliyle, toplu trafiğin bulunduğu yerler ile karayoluyla bağlantısı olan yerlerin de bu kapsama alındığı belirtilmiştir.

Anılan yasal düzenlemeler gereğince kamunun yararlandığı tüm yollar karayolu tanımı içindedir. Bu açıdan karayolunda taşıt trafiğine kamu yönetimince izin verilip verilmemesi önemli olmayıp fiilen bu amaçla kullanılması yeterlidir. Yine karayolu zemininin asfalt, beton, taş veya toprak olması arasında herhangi bir fark bulunmamaktadır. Bu açıdan köy, orman, dağ, tarla ve yayla yolları da karayoludur.

Somut olayda; davalı ... şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı olan traktör tarla içerisinde iken devrilmiş ve araç sürücüsü olan destek vefat etmiştir. Davacılar, müteveffanın desteğinden yoksun kaldığı gerekçesiyle destekten yoksun kalma tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Somut olayda; davalı ... şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı olan traktör tarla içerisinde iken devrilmiş ve araç sürücüsü olan destek vefat etmiştir. Davacılar, müteveffanın desteğinden yoksun kaldığı gerekçesiyle destekten yoksun kalma tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Yukarıda da açıklandığı üzere; Karayolları Trafik Kanunu’nun uygulanması için kazanın mutlaka karayolunda meydana gelmesi gerekmeyip karayolu ile bağlantısı olan, bir alanda meydana gelmesi halinde de karayolunda meydana gelmiş gibi kabul edilmektedir. (H.G.K'nun 28.09.2011 tarihli, 2011/17-499-2011/557 sayılı kararı da bu yöndedir.)

Olay yeri inceleme raporunda, kaza yerinin engebeli sürülmüş, yumuşak toprak arazi olduğu, müteveffanın sürülmüş arazi kenarından devam eden ve traktörün devrildiği beyan edilen toprak yoldan yaklaşık 3,60 metre doğu istikametine doğru yatmakta olduğu belirtilmiş, olay yeri krokisinde kaza mahallinin sol tarafında stabilize yol olduğu tesbit edilmiştir.

Buna göre, davaya konu trafik kazasının meydana geldiği yerin (tarlanın) karayolu ile bağlantısı bulunduğu anlaşılmaktadır. 2918 sayılı KTK'nun 2. maddesi gereğince karayolu bağlantısı olduğundan kazanın meydana geldiği yer karayolu sayılan yerlerdendir. Bu nedenle meydana gelen zarar teminat kapsamındadır.

Bu durumda itiraz Hakem Heyetince, zararın teminat kapsamında olduğu kabul edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 12/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11781, Karar No: 2014/16693, Tarih: 08.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/11781 E.  ,  2014/16693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tekirdağ İş Mahkemesi

Tarihi : 28.03.2014

No : 2009/328-2014/177

Davacı, 05.04.2006 tarihinden itibaren malûllük aylığı bağlanmasını istemiştir.

Mahkeme, Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde davacının çalışma gücünün 2/3 ünü kaybetmemiş olması nedeniyle davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Usul ekonomisi ilkesi” başlığını taşıyan 30. maddesinde yer alan, hakimin, yargılamanın kabul edilebilir süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlü olduğu yönündeki düzenleme ve sosyal koruma, dayanışma, sosyal denkleştirme ve zorunluluk ilkelerine dayanan sosyal sigortalar, bireyin onuru ile kişiliğinin geliştirilmesi için kaçınılmaz ekonomik, sosyal ve kültürel hakların doyurulması temeline dayanan sosyal güvenlik hukukunun ilkeleri gereğince uyuşmazlığın çözümünde gözetilmesi gereken, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 25. maddesine göre; "Sigortalının veya işverenin talebi üzerine Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, 4. maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını, (c) bendi kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün en az % 60’ını veya vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalı, malûl sayılır. Bu düzenleme çerçevesinde, sigortalı sayılanlar ve bunların bakmakla yükümlü oldukları veya hak sahibi çocuklarının çalışma gücü veya meslekte kazanma gücü kayıp oranlarının tespitine ilişkin, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği 01.10.2008 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 11.10.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak; Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği 01.09.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 03.08.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Mahkemece yapılacak iş: 5510 sayılı Kanunun 58. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca öncelikle Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan, davacıdaki hastalık ve arazların 01.10.2008 – 31.08.2013 tarihleri arası için Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri çerçevesinde; 01.09.2013 tarihi sonrası için Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde malûl sayılmayı gerektirecek derecede bulunup bulunmadığı, malûl ise, malûllük halinin hangi tarihte oluştuğuna dair rapor almak, iş bu rapora davacının itiraz etmesi halinde ise; Adli Tıp Kurumundan aynı şekilde alınacak raporla; bu raporun Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan alınan rapora göre sigortalı lehine olması ve davalının itiraz etmesi halinde ise, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan aynı şekilde alınacak raporla itirazın değerlendirilmesini sağlayarak sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.