muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2003/277, Karar No: 2004/32, Tarih: 10.02.2004

(a) bendindeki neden yönünden bozmaya uyarak; Sanığın personele ödenmeyen paralar ödenmiş gibi belgeler düzenlemek ve bu nedenle artan tutarı mal edinme amacı olmaksızın özgülendiği alan dışında harcamak suretiyle zincirleme biçimde görevde yetkiyi kötüye kullanmak suçundan TCY'nın 240/1 ile değişik 19, 80, 59/2 ve 647 SY'nın 4 ve TCY'nın 72. maddeleri uyarınca 1.153.755.000 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına, 2 ay 27 gün süreyle memuriyetten yoksun kılınmasına,

(d) bendindeki neden yönünden bozmaya uyarak; Büyükelçiliğin kullanımı için olduğu bildirilerek vergisiz satın alınan içkilerin bir bölümünü değişik zamanlarda gazete yazarı ve lokanta işleticisi Amaral'a yollamak suretiyle zincirleme biçimde görevde yetkiyi kötüye kul-lanmaktan, Devlet'çe bir zarar doğmaması ve lösemili çocuklara katkıda bulunma gibi yararlı amaçlar güdülmesi de gözetilerek TCY'nın 240/1, 80, 59/2, 647 sayılı Yasanın 4 ve TCY'nın 72. maddeleri uyarınca 408.667.000 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına ve 2 ay 27 gün süre ile memuriyetten yoksun kılınmasına, iki ayrı suçtan verilen para cezalarının içtima ettirilerek sanığın sonuç olarak 1.562.422.000 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına, memuriyetten yoksun kılınma cezalarının TCY'nın 76. maddesine göre yerine getirilmesi gerektiğine, ağır para cezasının 10 aylık eşit taksitler halinde alınmasına, 647 SY'nın 6. maddesi uyarınca cezalarının ertelenmesine, yargılama gideri ile avukatlık ücretinin sanıktan tahsiline karar vermiştir.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Önceki hükümde direnme suretiyle kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

1) Sanığın Brezilya Büyükelçiliği görevinin sona ermesinden sonra merkeze dönüş için Dışişleri Bakanlığından uçak bileti ücreti karşılığı olarak 7198 Dolar avans aldığı, ayrılışından önceki birkaç aylık dönemde Brezilya'nın İstanbul'daki Fahri Konsolosluğu görevini yürütmekte olan seyahat şirketi sahibi dostu S…

…… B…

…….'la görüşerek bir özel şirketin bayileri için düzenlenen Brezilya seyahati dönüşünde eşi ile birlikte S…

…… B…

…….. tarafından temin edilen biletlerle ve ücretsiz olarak Türkiye'ye döndüğü halde, Dışişleri Bakanlığına verdiği sürekli görev yolluğu bildiriminde Brezilya'dan Türkiye'ye 7198 Dolar karşılığında seyahat ettiği yolunda bildirimde bulunarak, İ....... firmasına ait, 7198 Dolar değerinde ve esasen önceden iptal edilmiş bulunan bileti ibraz ettiği, kabul edilmeyince bu kez seyahat ettiği uçak biletlerini kay-ettiğinden bahisle ödeme belgesi olarak geçerliliği bulunmayan proforma fatura ibraz ettiği, S…

…… B…

…….'ın anlatımı, ilgili firma yetkilileri ile yapılan görüşmelere ilişkin inceleme raporundaki bilgiler, İ....... firmasının yazısı, sürekli görev yolluğu bildirimi, sanığın eşyasını kaybettiğinden bahisle başvuruda bulunmadığına ilişkin İstanbul Valiliği VIP Protokol Müdürlüğü yazısı, sanığın kaçamaklı ikrarı gibi kanıtlardan anlaşılmaktadır.

…… B…

…….'ın anlatımı, ilgili firma yetkilileri ile yapılan görüşmelere ilişkin inceleme raporundaki bilgiler, İ....... firmasının yazısı, sürekli görev yolluğu bildirimi, sanığın eşyasını kaybettiğinden bahisle başvuruda bulunmadığına ilişkin İstanbul Valiliği VIP Protokol Müdürlüğü yazısı, sanığın kaçamaklı ikrarı gibi kanıtlardan anlaşılmaktadır.

Sanığın, önceden aldığı avansı iade etmemek için sürekli görev yolluğu bildiriminde gerçeğe aykırı beyanda bulunduğu kanıtlanmıştır. Avansın önceden ödenmesi ve hak edilmemesi nedeniyle bildirim tarihinde iadesi gerektiği halde iade edilmemesi nedeniyle zararın da doğduğu anlaşılmaktadır. Sonradan avansın peyderpey maaşından kesilmek suretiyle tahsil edilmesi, esa-sen doğmuş bulunan zararın giderilmesine yöneliktir. Bu itibarla, sanığın açıklanan eylemi ile TCY'nın 343/1. maddesinde yazılı yalan beyanda bulunma suçu oluştuğu halde beraatine karar verilmesi isabetsiz olduğundan, Yargıtay C.Savcısı ile katılan vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile bu suçtan kurulan direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

2) Sanığın eşi olan T…

….. A…

….'ın üç değişik tarihte , C…

…. de C…

…. P…

…. isimli (C…

…. Plastik Cerrahi Merkezi) Hastanede estetik amaçlı cerrahi operasyon geçirdiği, Devlet Memurları Tedavi Yardımı ve Cenaze Giderleri Yönetmeliğinin 36. maddesi uyarınca estetik bakımdan yapılan tıbbi ve cerrahi müdahalelerin parasının kurumca ödenmemesi nedeniyle, sanığın ödediği parayı geri alabilmek için, yapılan ameliyatları raporda gerçeğinden farklı biçimde belirtmesi hususunda plastik cerrah Dr. O…

…… M…

…. C…

….'dan ricada bulunduğu, bunun üzerine T.C Brezilya Büyükelçiliği hasta sevk ve muayene formu antetli belgelerin düzenlendiği, 3.3.1998 günlü raporda, T…

…. A…

…..'ın bel fıtığı ve lombalji rahatsızlığı nedeniyle başvurduğu, muayenesi, araştırmaları, testleri ve röntgenleri sonucunda gerekli tedavisinin yapıldığı, 20.4.1999 tarihli raporda bağırsak ameliyatı, 17.7.2000 tarihli raporda ise bağırsak bitimi ameliyatı yapıldığı belirtilerek gerçeğe aykırı raporlar düzenlendiği, düzenlenen raporlar ve faturalardaki antet ve kaşelerin belli bölümlerinin kapatılarak, Hastanenin plastik cerrahi merkezi, ameliyatı yapan hekimin de plastik cerrah olduğunun gizlendiği, sanığın bu şekilde oluşturulan belgeleri onaylayarak Dışişleri Bakanlığına gönderip operasyon bedellerini tahsil ettiği, Büyük-elçilik Sekreteri R…

…. B…

……'nın müfettişlere verdiği ifade, ameliyatı yapan plastik cerrah Dr. O…

…. M…

…… C…

….'ın müfettişlerle yaptığı görüşmedeki beyanları ve el yazısı ile yazıp kaşesini kullandığı 3 Nisan 2001 tarihli belge, fatura ve rapor fotokopileri, kaşe ve antet örnekleri gibi belgelerden hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak biçimde anlaşılmaktadır.

…. B…

……'nın müfettişlere verdiği ifade, ameliyatı yapan plastik cerrah Dr. O…

…. M…

…… C…

….'ın müfettişlerle yaptığı görüşmedeki beyanları ve el yazısı ile yazıp kaşesini kullandığı 3 Nisan 2001 tarihli belge, fatura ve rapor fotokopileri, kaşe ve antet örnekleri gibi belgelerden hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak biçimde anlaşılmaktadır.

Dolandırıcılık suçu, bir kişiyi, kandırabilecek nitelikte hile ve desise yaparak, hataya düşürüp onun veya başkasının zararına haksız çıkar sağlamaktır. Hile ve desise ile mağdurun yanıltılması arasında nedensellik bağı bulunmalı, hileli hareket, haksız çıkar sağlama amacı ve za-rar vermeyi isteme bilinç ve iradesiyle yapılmalıdır.

Belgede sahtecilik suçu ise; amaç değil, haksız çıkar elde etmek amacını gerçekleştirmek için kullanılan bir araçtır. Sanığın zarar vermeyi öngörmüş, tahmin etmiş ve istemiş olması gerekir. Özel belgede sahtecilik suçu belgenin kullanılması ile oluşur. Dolandırıcılık suçunda desise olarak kullanılan sahte özel belge dolandırıcılık suçunun unsurunu oluşturacağından, TCY'nın 79. maddesi uyarınca sanığın sadece cezası ağır olan dolandırıcılık suçundan cezalandırılması gerekir.

Bu açıklamalar ışığında somut olayı değerlendirecek olursak; sanığın eşinin farklı tarihlerde geçirdiği, ancak bedelini çalıştığı kurum olan Dışişleri Bakanlığından tahsil edemeyeceği operasyonları gerçeğinden farklı biçimde gösteren raporlar ve faturalar düzenletip kurum amiri olarak bunları onaylayarak Bakanlığa gönderip bedelini tahsil etmekten ibaret eylemi nedeniyle TCY'nın 504/7. maddesinde tanımlanan nitelikli dolandırıcılık suçu oluştuğu halde beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Yargıtay C.Savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazı yerinde görül-düğünden, bu suçtan kurulan direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Bozmaya uyularak kurulan hükümlerle ilgili olarak yapılan incelemede;

3) Büyükelçilikte çalışırken işine son verilen personel için Dışişleri Bakanlığından gönderilen ücretlerin adıgeçenlere ödenmediği ve Bakanlığa iadesi gerektiği halde yasal olmayan yöntemlerle ilgilisine ödenmiş gibi belgeler düzenlenip, zimmet suçunun unsurunu oluşturan mal edinme amacı olmaksızın, tahsis edildiği alan dışında harcandığı, bu durumun uzun bir süreç içinde zincirleme biçimde sürdürüldüğü, Türkiye Cumhuriyetinin Brezilya Federal Cumhuriyeti nezdindeki Büyükelçisi olarak görev yapan sanığın bu eylemlerinin kül halinde zincirleme biçimde görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, bozmaya uyularak sanığın bu suçtan cezalandırıldığı anlaşılmaktadır.

Ancak;

Ancak;

TCY'nın 240. maddesinde öngörülen ağır para cezasının suç tarihi olan 2000 yılı itibariyle hesaplanan aşağı ve yukarı hadlerinin, TCY'nın 4421 SY. ile değişik 19. maddesinde 2000 yılı için ağır para cezasının alt sınırı olarak öngörülen 91.260.000 liranın altında kalması nedeniyle, sanığa TCY'nın 240. ve 19. maddeleri uyarınca verilecek temel ağır para cezasının 91.260.000 lira olması gerektiği gözetilmeden, temel ağır para cezasının 91.600.000 lira olarak belirlenmesi ve müteakiben gerçekleştirilen arttırma ve eksiltme işlemleri sonucunda sanık hakkında 1.153.425.000 lira yerine 1.153.755.000 lira olarak fazla para cezası tayini isabetsiz olup, sanık vekili ile Yargıtay C.Savcısının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, bu suçtan kurulan hükmün bozulmasına karar verilmelidir.

4) Sanığın Türkiye Cumhuriyetinin Büyükelçisi olarak görevli bulunduğu yabancı ülkede, gerçeğe aykırı biçimde Büyükelçiliğin resmi ihtiyacı için satın alınacağını bildirmek suretiyle ilgili ülke makamlarının verdiği onay doğrultusunda gümrük ve vergi muafiyetinden yarar-lanarak satın aldırdığı içkileri kurallara aykırı olarak o ülke vatandaşı bir kişiye gönderip parasını tahsil ettiği anlaşılmaktadır. Büyükelçi olan sanık ülkemizi her yönden temsille görevli bulunduğu gibi, Büyükelçiliğe tanınan ayrıcalıkların ve kotanın amacına ve bulunduğu ülkenin kural-larına uygun biçimde kullanılmasını sağlamakla da yükümlüdür. Bu itibarla, sanığın değişik tarihlerde aynı kasıt altında gerçekleştirdiği açıklanan eylemleri nedeniyle zincirleme biçimde TCY'nın 240. maddesinde belirtilen görevde yetkiyi kötüye kullanmak suçunun oluştuğu, bozmaya uyularak sanığın bu suçtan hükümlendirildiği anlaşılmaktadır.

Ancak, sanığın eylemlerini 1999 ve 2000 yılı içinde çeşitli tarihlerde ve son olarak da 23 Mayıs 2000 tarihinde gerçekleştirildiği, iddia, tanıklar Büyükelçilik sekreteri R…

….. B…

……, koruma görevlisi H…

…. E…

…., Koruma Birim Amiri S…

….. K…

…., büyükelçilik şoförleri J…

… G…

….. C…

…….. ile A…

….. de J…

…. F…

……., Büyükelçilik Kavasları P…

…. L…

…. S…

….. F…

…. ve A…

…… R…

…… de S…

…..'nın beyanları ile, sanık Büyükelçi ve Brezilya Dışişleri Bakanlığı tarafından onaylanmış olup toplam 211 şişe muhtelif marka ve cins içki alınarak karşılığında 4949 Dolar ödendiğine dair 7.12.1999 tarihli belge, 221 şişe çeşitli marka ve cins içki ile parfüm ve makyaj malzemesi alınıp karşılığında 4985 Dolar ödendiğine dair 12.6.1999 günlü belge ve yine tanık Haşim Ersoy'un beyanında geçen toplam 4715 Dolar değerindeki içki ve parfüme ait ikinci teslimat sırasında büyükelçilik şoförü tarafından A…

…..'ın çalışanına imzalatıldığı belirtilen 23 Mayıs 2000 tarihli belge fotokopisi, 23 Mayıs 2000 tarihinde ya da buna yakın zamanlarda Büyükelçilikten ödeme yapılarak içki satın alınmadığını ve 2000 yılı Haziran sonuna kadar Büyükelçilik resmi hesabından ödeme yapılarak alınan toplam içki bedelinin ancak 700 dolar civarında olduğunu gösterir Büyükelçilik kayıtlarına ilişkin liste gibi kanıtlar ile, yine tanık büyükelçilik koruması polis memuru H…

…. E…

…. tarafından ibraz edilen ve G…

…… A…

…. tarafından içki ihtiyacı için 2.11.2000 tarihinde Büyükelçiliğe çekilen faks fotokopisi gibi belgelerden anlaşılmaktadır.

Buna göre, bu eyleme ilişkin suç tarihi teselsülün bittiği 2000 yılı olduğundan, sanığa bu suçtan verilen temel ağır para cezasının da TCY'nın 240 ve 4421 SY. ile değişik 19. maddesi uyarınca 91.260.000 lira olarak belirlenmesi gerekirken, temel cezanın TCY'nın değişik 19. maddesi uyarınca 1999 yılına ait rakam esas alınarak 60.000.000 lira olarak belirlenip, TCY'nın 80 ve 59. maddeleri uygulandıktan sonra 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca çevirme yapılırken yine 2000 yılı için uygulanması gereken alt değer olan 3.042.000 lira yerine 1999 yılı alt değeri olan 2.000.000 lira esas alınmak suretiyle, sonuç ceza 621.075.000 lira yerine, 408.667.000 lira olarak eksik belirlenmiştir.

Kabule göre de; 60.000.000 lira olarak belirlenen temel cezadan 80 ve 59. maddelerle yapılan artırım ve indirim sonunda ağır para cezasının 58.333.000 lira olarak tayini gerekirken, hesap hatası sonucu 58.667.000 lira olarak belirlenmesi nedeniyle, sonuç ceza da 408.333.000 lira yerine, 408.667.000 lira olarak fazla tayin edilmiştir.

Bu itibarla, sanık vekili ile Yargıtay C.Savcısının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, bu suçtan kurulan mahkumiyet hükmünün de bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle, 6. Ceza Dairesince direnme ve bozmaya uyulmak suretiyle kurulan hükümlerin BOZULMASINA, dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 10.02.2004 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3106, Karar No: 2016/15241, Tarih: 03.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/3106 E.  ,  2016/15241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazların arsa niteliğinde kabulü doğru ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Acele elkoyma dava dosyasında yapılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan raporda dava konusu taşınmazlar emsal taşınmazdan 2 kat değerli kabul edilerek m² değeri 103,00-TL bulunmuş iken itiraz üzerine alınan ek raporda dava konusu taşınmazlar emsalden 1,2 kat değerli kabul edilerek m² değeri 62 TL tespit edilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise dava konusu taşınmazlar aynı emsalden bu kez 2,5 kat değerli kabul edilerek metrekare bedeli 131,00 TL olarak belirlenmiştir. Acele elkoyma davasında tespit edilen m² bedeli ile iş bu davada belirlenen m² bedelleri karşılaştırıldığında değerlendirme tarihlerinin yakın olmasına ve aynı emsal kullanılmasına rağmen çok farklı miktarlarda (yaklaşık %100 oranında) bedel belirlenmesi nedeniyle rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazların, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazların; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmazlar ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazların değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17983, Karar No: 2018/8402, Tarih: 01.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17983 E.  ,  2018/8402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalı şirket tarafından ... kredili hayat sigorta poliçesi ile sigortalı ... 12.2.2008 başlangıç 12.2.2009 bitiş tarihli bir yıl süreli poliçe ile vefat ve kazaen maluliyet teminatları verilmek sureti ile sigortalı teminat altına alındığını, sigortalının 19.10.2008 tarihinde vefat ettiğini, ölüm nedeninin akciğerde meydana gelen üşütmeye bağlı enfeksiyon olmasına rağmen böbrek rahatsızlığı bahane edilerek tazminat ödenmediğini belirterek, davalı şirketten 10.000,00 TL tazminatın ticari temerrüt avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müteveffanın poliçe tanzim tarihinde bildiği halde hiçbir hastalığını poliçe başvuru formunda belirtmediğini, böbrek yetmezliği olan özellikle de bu rahatsızlığı dialize girecek kadar ciddi olan kişilerin hayat sigortası taleplerinin müvekkili şirket tarafından kabul edilmediğini, sözleşmenin C.2.2 maddesi gereğince müvekkil şirketin cayma hakkına sahip olup bu kanuni hakkını kullandığını, sigortalının bu hususta bilgilendirilmediği iddiasının ise gerçeği yansıtmadığını belirterek davacının hukuki dayanağı bulunmayan iddialarını kabul etmediklerini ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davanın kabulüne, 10.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, tazminat bedelinin ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.01.2009 tarih 2008/964 esas 2009/16 karar sayılı veraset ilamındaki kayda göre paylaştırılmasına,karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hayat sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 1290. maddesine göre, sigorta ettiren, sigortacı tarafından sözleşme yapılırken gerçek durumları bildirdiği taktirde sözleşmeyi yapmamasını ya da daha ağır şartlarda yapmasını gerektiren bütün hususları sigortacıya bildirmekle yükümlü tutulmuştur.

Somut olayda; davacıların murisinin dava dışı bankadan kredi kullandığı, davalı tarafından 12/02/2008 tarihinden geçerli olmak üzere davalı nezdinde hayat sigorta poliçesiyle sigortalandığı, muris ... ile taraflar arasında 12/02/2008 tarihli poliçe akdedildiği sırada sorulan sorular boş bırakılmışsa da başvuru formunun en altında, bütün sorulara eksiksiz cevap verdiğini, sağlık beyanında yanıtlanmayan sorulara hayır şeklinde cevap verip tamamen sağlıklı olduğunu beyan ettiğini kabul edip imzaladığı anlaşılmaktadır.

Davalı sigorta şirketi sigortalı ... poliçenin tanziminden önceki dönemde kronik böbrek yetmezliği nedeniyle tedavi gördüğü, sürekli olarak diyalize girdiği halde poliçe tanzim edilirken bu rahatsızlığını bildirmediğini, TTK'nın 1290. maddesi, Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartlarının 11.maddesi ve Hayat Sigortası Genel Şartları’nın C.2/2.2. maddesi uyarınca talebin teminat dışında kaldığını savunmuştur.

Poliçenin akdinden sonra muris 19/10/2008 tarihinde vefat etmiştir. Dosya kapsamında bulunan ölüm belgesinde murisin ölüm nedeninin Pulmoner emboli sepçis, Kardiyak Arrest olduğu belirtilmiştir. ... Üniversitesi Hastanesi kayıtlarında; poliçenin akdinden önce murisin 01/12/2006 tarihi itibariyle haftada 3 seans bikarbonatlı hemodiyaliz tedavisi uygulanacağı, Hastanın kronik böbrek yetmezliği tanısı ile geldiği ve bu şekilde tedavisinin devam ettiği anlaşılmaktadır. Muris, poliçenin akdinden önce geçirdiği rahatsızlığı ve gördüğü tedaviyi poliçenin tanzimi sırasında bilerek gizlemiş ve bu konudaki sorulara olumsuz cevap vermiştir. Bu nedenle poliçe genel şartlarının C.2/2.2. maddesi uyarınca teminat dışında kalan talebin reddi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlere davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 01/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20081, Karar No: 2010/2674, Tarih: 04.03.2010

**9. Ceza Dairesi         2009/20081 E.  ,  2010/2674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı örgüte yardım etme

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; 765 sayılı TCK'nın 169, 59/2, 31, 40, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezaların süresi itibarıyla yasal koşulları oluşmadığından sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanıklara atılı silahlı örgüte yardım etme suçu için 765 sayılı TCK'nın 169. maddesinde öngörülen cezanın süresi itibariyle, suç tarihinde yürürülükte bulunan ve 5237 sayılı TCK'ya göre zamanaşımı yönünden lehe hükümler içeren 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen zamanaşımının, suç tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün BOZULMASINA, CMUK'nın 322. maddesine istinaden davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 04.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19956, Karar No: 2013/290, Tarih: 16.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/19956 E.  ,  2013/290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... vd.

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının .... irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 16.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....