muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9154, Karar No: 2014/10905, Tarih: 19.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/9154 E.  ,  2014/10905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2010

NUMARASI : 2008/274-2010/335

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı M.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Hükme esas bilirkişi raporunda 2. Mıntıka . parsel sayılı taşınmazın 37/296 (256) payının 22.11.1985 tarih ve 2.000,00 TL bedelli satışının somut emsal alındığı belirtilmiş ise de geri çevirme kararı üzerine dosyaya gelen tapu sicil müdürlüğü yazı ve kayıtlarına göre bahse konu satış arsa satışı olmayıp, arsa üzerinde inşa edilecek kargir apartmanın kat irtifakına ayrılan 3. kat 4 nolu meskenin satışına ilişkin olduğu, satış tarihinin de 22.11.1985 olması nedeniyle aradan geçen zaman zarfında meydana gelen değişimler taşınmazın değerlendirmesinde gerçekçi olmayan sonuçlara götürebileceğinden emsal alınması uygun değildir.

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir.

Bu nedenle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılıp, emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten ve bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucunu içeren bilirkişi raporları alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

2-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesi'nin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinden bu yönden de hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 19.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12460, Karar No: 2016/6128, Tarih: 24.10.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/12460 E.  ,  2016/6128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh ... Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiralananın tahliyesi ve alacak davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi, kira alacağı ve kiralananda meydana gelen zararın tazmini istemlerine ilişkindir.

Dava temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi, kira alacağı ve kiralananda meydana gelen zararın tazmini istemlerine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; 30.06.2014 ve 04.07.2014 tarihlerinde davalı kurum olan ...... İlçe Şefliği aleyhine elektrik kesintileri nedeni ile protesto yürüyüşü düzenlendiğini, bu protestolarda kiralanan işyerinin ateşe verilerek kullanılmaz hale geldiğini, bu protesto ve yağma eylemleri olurken davalı şirketin görevlilerinin olayın ve zararın büyümemesi için hiçbir tedbir almadığını, kiralananın bu şekilde zarar görmesinde ve zararın büyümesinde davalının ağır ihmali olduğunu, bu nedenle kira sözleşmesini sürdürme olanağının kalmadığını, davalı tarafın davanın açıldığı güne kadar kira bedellerini ve kiralananda meydana gelen zararı ödemediklerini, tespit dosyası ile zararın 96.828,80 TL olarak belirlendiğini ileri sürerek, davalının kiralanandan tahliyesine, 25.....2014 tarihinden tahliyenin yapılacağı ve meydana gelen zararın karşılandığı tarihe kadar geçen süredeki kira alacağının davalı kurumdan tahsiline, kiralananda meydana gelen 97.345,30 TL zararın ve masraflarının yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde; 30.06.2014 ve 04.07.2014 tarihlerinde Silopi ...... İşletme Şefliğine yapılan saldırı neticesinde, işletme binalarının tamamen yandığını ve kullanılamayacak hale geldiğini, kira sözleşmesine göre kira akdinin devam etmekte olduğunu, kiralanan yerin müvekkil kurumca eski hale getirilip onarılarak kullanılmaya devam edileceğini, ancak kiraya veren tarafından onarıma izin verilmediği için müvekkilinin geçici olarak başka bir yer kiraladığını bildirerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece, davalının en son 04.07.2014 tarihinde üç aylık kira bedelini yatırdığı, bundan sonraki döneme ilişkin kira sözleşmesi devam etmesine rağmen kira bedellerini ödemediği, bu kira alacağına ilişkin takip yapıldığı, bu şekilde Türk Borçlar Kanununun 315.maddesi uyarınca muaccel olan kira bedelinin verilen sürede ödenmediği ve temerrüt şartlarının gerçekleştiği, yine kiralanan yerin yapılan saldırılarda zarar gördüğü, bilirkişi tarafından 96.828,80 TL zarar tespiti yapıldığı, bu tespite davalı tarafça itiraz edilmediği, yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporuna göre de; meydana gelen hasar bedelinin önceki tespit dosyasında belirtilen miktar ile aynı olduğunun bildirildiği, kiralananda meydana gelen zararın kiracı davalıdan kaynaklı olduğu, ayrıca tahliyenin yapılacağı tarihin tahliye davasının sonucuna bağlı ve belirsiz olduğu, kira alacağının muaccel olan kiralar için ve dava tarihine kadar olan kira alacakları için talep edilebileceği gerekçeleriyle, öncelikle kiralananın temerrüt nedeniyle tahliyesine, toplamda 97.345,30 TL zararın davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve kira alacağının faiziyle davalıdan tahsiline ilişkin talebin ise reddine karar verilmiştir.

...-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre temyiz eden davacı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

...-Davacı vekilinin kira alacağına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava dilekçesinde 25.....2014 tarihinden tahliyenin yapılacağı tarihe kadar olan kira alacağının tahsili istenilmiş ise de, dava tarihi itibariyle hangi ayların muaccel olduğu açıklanmamıştır. Bu durumda mahkemece, davacıdan dava tarihi itibariyle muaccel olan ve ödenmediği iddia edilen kira alacaklarının hangi aylara ait olduğu sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

...-Davalı vekilinin tahliye ve kiralananda meydana gelen zararın tazminine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacının dava dilekçesinde usulüne uygun olarak davalıya gönderilmiş bir temerrüt ihtarına dayanmadığı görülmüştür. Davacı tarafından kira alacağının tahsili için davalı aleyhine başlatılan icra takibindeki takip talepnamesinde ise tahliye istemi bulunmamaktadır. Öte yandan mahkemece, davalı kurum şefliğinin elektrik kesintileri nedeniyle protestolara neden olduğu, bu protestolar sırasında kiralanan işyerinin ateşe verilerek kullanılamaz hale geldiği, protestolar sırasında binadaki diğer işyerlerinin de zarar gördüğü, bina sakinlerinin can ve mal güvenliğinin tehlikeye girdiği, kiralananın bu şekilde zarar görmesinde davalının kusurunun bulunduğu, bu şekilde kira sözleşmesinin sürdürülmesinin taraflardan beklenemeyeceği gerekçesiyle tahliyeye karar verilmiş ise de, meydana gelen olaylarda davalıya herhangi bir kusur isnat edilemeyeceği gibi, davalı eylemi ile olaylar arasında bir illiyet bağı da bulunmamaktadır. Bu durumda tahliye ve tazminat istemlerinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici ....madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 24/.../2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13882, Karar No: 2007/14378, Tarih: 10.07.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/13882 E.  ,  2007/14378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Babaeski İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 10.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/42189, Karar No: 2017/24421, Tarih: 09.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/42189 E.  ,  2017/24421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine ihtiyaç duyulduğundan; Devlet Personel Başkanlığı ve Maliye Bakanlığına müzekkere yazılarak davacının görevi olan şef teknisyen kadrosunda çalışan işçilerin 15/04/2004 - 31/12/2010 yılları arasında denge tazminatı alıp almadıkları, bu işçilere çeşitli adlar altında yapılan ödemeler bulunup bulunmadığı sorularak söz konusu dönemde somut emsal işçiye ait ödeme belgelerinin gönderilmesinin istenmesi ve cevabı yazı ile temin edilecek belgeler eklenerek tekrar Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3493, Karar No: 2012/6881, Tarih: 26.09.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/3493 E.  ,  2012/6881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Annelerini öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 1) Sanık ... için; 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d, 35/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

2) Sanık ... için; 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d, 35/2, 39/1, 62, 53 ve CMUK.nun 326/son. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanık ...'nin oda kapısında beklediği sırada, sanık ...'un anneleri olan mağduru, sağ kulakta, ensenin sağında, sağ skapulada, sağ hemitoraks arkada, sağ üst ekstremitede, sağ yüzde, sağ hemitoraks önde ve sağ arka kolda olacak şekilde toplam 21 adet bıçak darbesi ile yaraladığı, göğse nafiz yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği, her iki alt ekstremitede motor ve duyu kaybı, parapleji sekel nedeniyle duyu ve organlarından birinin işlevinin yitirilmesine, felç olmasına neden olduğunun belirlendiği anlaşılmakla, teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35.maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek üst sınırdan ceza verilmesi yerine 18 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

b) Gösterilen gerekçeye ve dosya içeriği delillere göre, olay tarihinde gece saat: 01.00 sıralarında sanıkların, anneleri olan mağdurun kaldığı Han'a

.../...

birlikte gittikleri, kapının kilitli olması nedeniyle duvardan tırmanıp, pencere camını kırarak içeri girdikleri, mağdurun kaldığı odanın kapısının dışarıdan asma kilitle kilitli olduğunu görmeleri üzerine, kilidi kırarak odaya girdikleri, sanık ...'nin odanın içinde kapı önünde beklerken, sanık ...'un yanında getirdiği bıçak ile mağdura 21 defa vurarak yaraladığı, mağdurun çığlık atarak yardım istemesi üzerine, sanık ...'un "tamam iş bitti" dediği ve sanıkların birlikte olay yerinden kaçarak uzaklaştıkları olayda; sanık ...'nin sanık ... ile fikir ve irade birliği içerisinde hareket ettiği, suçun işlenmesine etkin bir şekilde katıldığı, suçun işleniş şekli ve oluş dikkate alındığında eyleminin yardım düzeyini aşıp doğrudan katılma düzeyinde olduğu anlaşılmakla, sanık ...'nin 5237 sayılı TCK.nun 37/1.maddesi yollamasıyla 82/1-d, 35/2, 62.maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine, yazılı şekilde 82/1-d, 35/2, 39/1, 62.maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların kasten annelerini öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin sübuta vesaireye ilişen, sanık ... müdafiinin vasfa, iştirak iradesinin bulunmadığına, suçun unsurlarının gerçekleşmediğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 26/09/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12353, Karar No: 2019/768, Tarih: 09.01.2019

**18. Ceza Dairesi         2016/12353 E.  ,  2019/768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İddianame anlatımı, dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocukların hukuka aykırı amaçla okula girdiklerinin anlaşılması karşısında unsurları itibariyle suç oluştuğu halde, mahkumiyet hükmü yerine yanlış gerekçe ile suça sürüklenen çocuklar hakkında beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3532, Karar No: 2013/7481, Tarih: 25.04.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/3532 E.  ,  2013/7481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davacılardan... Optik Ltd.Şti. arasında optik malzeme satımı konusunda anlaşma yapıldığını, bu amaçla davalı şirkete 30.07.2011 ve 30.12.2011 keşide tarihli her biri 35.000.TL bedelli iki adet çekin verildiğini ancak malların teslim edilmediğini bu nedenle çeklerin bedelsiz kaldığını belirterek müvekkilinin bu çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, yetkili mahkemenin Bursa mahkemeleri olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece iddia, cevap ve toplanan deliller doğrultusunda davanın takipten sonra açılan menfi tespit davası olduğu, davalıların yerleşim yerinin Bursa, çeklerin icra takibine konulduğu yerin Bursa olduğu dolayısıyla İİK’nun 72/son maddesi gereğince Bursa Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece yetkisizlik kararı verilmiş ve davalı lehine avukatlık ücretine hükmedilmiştir.Ancak karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 331/2.maddesi gereğince yargılama giderinin yetkili mahkemece hükme bağlanması gerekirse de bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün 3. paragrafında yer alan “...A.A.Ü. Tarifesi gereğince 1.200,00.TL maktu avukatlık parasının davacıdan alınarak kendisini vekille temsil ettiren davalı şirkete verilmesine...” söz dizisinin çıkartılmasına , hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2076, Karar No: 2020/5628, Tarih: 08.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/2076 E.  ,  2020/5628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

A) Sanıklar hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesi:

Sanıklara yüklenen suçun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe 31.12.2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B) Sanıklar hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesi:

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.03.2010 tarihli 2010/1-22 Esas ve 2010/42 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak olan mahkeme tarafından, sanıklara bozmaya karşı diyeceklerinin sorulması zorunlu olduğundan, bozma üzerine yapılan yargılamada sanıklar ... ve ...’ın duruşmaya katılımı sağlanıp, bozmaya karşı diyecekleri sorulduktan sonra hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanıklar hakkında... Kimyevi Mad. San. ve Tic. A.Ş.'ne ait faturaları 2008 takvim yılında sahte olarak düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK’nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı dikkate alınarak, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından,