muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9652, Karar No: 2011/13844, Tarih: 13.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9652 E.  ,  2011/13844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11950, Karar No: 2014/11677, Tarih: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11950 E.  ,  2014/11677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

.../...

...2...

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22765, Karar No: 2012/18258, Tarih: 24.09.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/22765 E.  ,  2012/18258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tebligat Kanunun 14. maddesi, Tebligat Tüzüğünün 19. maddesi, Tebligat Kanunun uygulanmasına dair yönetmeliğin 22. maddesi ile astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğlerin kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılmasını zorunlu tuttuğu, katılan Uzman ... ...'in bilinen en son adresinin Malkara İlçe ... Komutanlığı olmasına karşın Tebligat Kanununun 10 ve Tebligat Tüzüğünün 13. maddelerinde düzenlenen katılanın en son bildirdiği adrese tebliğ yapılması gerekirken tebligat kanunu 10/2, Tebligat Tüzüğünün 13/2, Tebligat Kanunun uygulanmasına dair yönetmeliğin 16/2. maddeleri uyarınca katılanın sadece mernis adresinin ve milli savunma bakanlığından askerlik adresinin araştırılması ile yetinilmesi gerektiği, bu adreslerine tebligat yapılamaması halinde mernis adresi son adres kabul edilerek buna göre tebliğ işlemi yapılması, yukarıdaki Yasa maddeleri uyarınca tebligat yapılamaması halinde ise başkaca adres araştırması yapılmaksızın bilinen son adrese göre ilgili diğer Yasa maddeleri uyarınca tebliğ işlemi yapılması gerektiği düşünülmeksizin asker şahıslar hakkında 21. madde uyarınca tebligat yapılamaması karşısında katılanın posta görevlisi aracılığıyla tespit edilen Eruhtaki adresine kıta komutanı, askeri müessese amiri yada nöbetçi amiri veya subayı olduğu anlaşılmayan ancak katılanla birlikte çalıştığı anlaşılan 'uzm.jan. çvş. İ.S' ye yapılan tebligatın hukuken geçersiz olmasına göre katılan ...'e gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi gerektiği,

Katılan ...'ya yokluğunda verilen kararın 09.05.2008 tarihinde yapılan geçersiz tebligatın, Tebligat Kanununun 21. maddesine göre yapıldığı belirtilmesine göre katılanın askerlik görevini ifa ettiği Malkara İlçe ... Komutanlığının bilinen son adresi olduğu, katılanın halen asker olup olmadığı yukarıda değinilen Yasa maddeleri uyarınca araştırılmadan katılanın bildirdiği en son adresin Demirdere köyü olmasına göre Peynirdere köyüne yapılan tebligatın bilinen son adres olmadığı gibi Peynirdere köyünün katılanın adresi olduğuna dair dosyada bilgi ve belgeye rastlanmadığı, asker kişilere tebligatın ne şekilde yapılacağına ilişkin yukarıda belirtilen sıralı işlemlerin yapılması, 21. maddeye göre yapılacak tebligatta ise; haber verilen en yakın komşusunun imzası alınması, imzadan imtina etmiş ise, bu hususunda belirtilmesi gerekirken haber verilen en yakın komşunun imzasının alınmaması karşısında öncelikle katılanın halen asker olup olmadığı belirlenip Yasada belirtilen sıralı işlemlere uyulmaması nedeniyle katılan ...'ya yapılan

tebligatın geçersiz olduğu ve gerekçeli kararın katılana tebliğ edilmesi gerektiği, gerekçeli karar tebliğ edildikten sonra, tebligatı gösteren belgeler ve verilirse temyiz dilekçeleri ile bu halde gerekirse ek tebliğname de düzenlendikten sonra dosyanın incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın belirtilen eksik işlemler gerçekleştirildikten sonra Dairemize yollanılmak üzere karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20321, Karar No: 2022/3445, Tarih: 24.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/20321 E.  ,  2022/3445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme suçundan sanık ...'ın, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2 ve 62. maddeleri gereğince 40.592,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5941 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca çek düzenleme ve çek hesabı açmaktan yasaklanmasına dair ... İcra Ceza Mahkemesi'nin 24/04/2019 tarihli ve 2016/150 Esas, 2019/68 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 23/03/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.04.2021 tarihli ve KYB. 2021-42076 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

1-5237 sayılı Kanunun 52. maddesindeki “(1) Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.(2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsî hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir. (3) Kararda, adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” şeklindeki düzenlemeye nazaran; adli para cezası hesaplanırken, öncelikle tam gün sayısının belirlenmesi ve anılan Kanunun 61/8. maddesi gereğince arttırım ve indirimlerin belirlenen gün üzerinden yapılmasını müteakip, aynı Kanunun 62/1. maddesindeki indirim hesabının da gün üzerinden yapılarak, 52. maddenin 2. fıkrası uyarınca belirlenen miktar ile gün sayısının çarpılması suretiyle para cezasının tespit edilmesi gerekirken, Çek Kanunu'nun 5/1. maddesi uyarınca gün para cezasının belirlenmesi akabinde 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 80,00 Türk lirası üzerinden çarpılmak suretiyle 48.640,00 Türk lirası bedeli olan para cezasına hükmedilerek arttırım ve indirimlerin yapılarak hükmün infazında karışıklığa sebep olunmasında,

2-5941 sayılı Çek Kanunu’nun 6273 sayılı Kanun ile değişik 5/1. maddesi uyarınca, çek hesabı sahibi gerçek veya tüzel kişi hakkında çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı kararı verilebileceği, bahse konu çek hesabı sahibinin ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, sanığın ise şirketi temsile yetkili kişi olduğu nazara alındığında, sanık hakkında çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı kararı verilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde,

Kabule göre de;

2-5941 sayılı Çek Kanunu’nun 6273 sayılı Kanun ile değişik 5/1. maddesi uyarınca, çek hesabı sahibi gerçek veya tüzel kişi hakkında çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı kararı verilebileceği, bahse konu çek hesabı sahibinin ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, sanığın ise şirketi temsile yetkili kişi olduğu nazara alındığında, sanık hakkında çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı kararı verilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde,

Kabule göre de;

5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Kanunun 52/2. maddeleri gereğince hükmolunan 48.710,00 Türk lirası adli para cezasından, anılan Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 40.591,00 Türk lirası adli para cezası yerine 40.592,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek sureti ile fazla ceza tayininde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesi içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, ... İcra Ceza Mahkemesi'nin 24.04.2019 tarih, 2016/150 Esas – 2019/68 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 24.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/605, Karar No: 2015/12926, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/605 E.  ,  2015/12926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn : Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8531, Karar No: 2015/22415, Tarih: 08.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/8531 E.  ,  2015/22415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/2359

MAHKEMESİ : Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2014

NUMARASI : 2014/490 (E) ve 2014/502 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu bıçağın, kriminal polis laboratuvarı tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda belirtilen vasıflarına göre, 6136 sayılı Yasanın 4/2. maddesinde göste- rilen yapımına izin verilen bıçaklardan olup olmadığının tespiti açısından Adli Tıp Kurumuna gönderilerek bu kapsamda bıçaklardan olup olmadığının belirlenmesi ve anılan maddede sayılan bıçaklardan olmadığının anlaşılması halinde, dosya kapsamına göre salt saldırı amacıyla taşındığı dikkate alınarak 6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesi de gözetil- mek suretiyle sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu iti- barla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/51763, Karar No: 2010/28416, Tarih: 14.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/51763 E.  ,  2010/28416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : MAHKUMİYET

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Hükmün başında 28.09.2003 şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin mahallinde 28.09.2006 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan kurum vekilinin oturumlarda hazır bulunmadığı, sadece katılma istemini içeren dilekçe verdiğinin anlaşılması karşısında; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre dilekçe yazım ücreti yerine yazılı şekilde maktu vekalet ücretine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

“450,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine” ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına ve 120,00 TL dilekçe yazım ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine karar verilmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4932, Karar No: 2020/7344, Tarih: 12.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/4932 E.  ,  2020/7344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANTALYA Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet: Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesi, 05.02.2020 tarih, 2019/434 esas ve 2020/56 karar

İstinaf başvurusunun esastan reddi: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi, 20.05.2020 tarih, 2020/835 esas ve 2020/498 karar

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın Alanya L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünden gönderdiği 30.10.2020 tarihli dilekçesi ile; vekaletnamesinde kanun yollarından feragat yetkisi bulunan sanık müdafii Av. ... Gök'ün 06.11.2020 tarihli dilekçesi ile temyiz isteğinden vazgeçmeleri nedeniyle, hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, dosyanın Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, karardan bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 12/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13948, Karar No: 2014/23045, Tarih: 07.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/13948 E.  ,  2014/23045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı işveren vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.