muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21879, Karar No: 2015/20083, Tarih: 19.11.2015

Mahkemenin, ilk hükmü Dairemizce, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden anılan madde koşullarının davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediği hususlarında davacının çalıştığı birim, görevi belirlenip, işyerinde keşif yapılarak işyerinde gaz maskesi kullanma şartlarının doğup doğmadığı yönünde araştırma ve uzman iş güvenliği heyetinden alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına rağmen, mahkemece, işyerinin kapalı olduğundan bahisle keşif yapılmadığı, D... 1. İş Mahkemesi’nin ..../... E sayılı dosyası emsal alınıp, bu dosyada alınan bilirkişi raporu irdelenerek, eldeki dosyada düzenlenen bilirkişi raporu esas alınarak, yazılı şekilde karar verilmesi, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, temizlik elemanı, odacı, bahçıvan, yazıcı, güvenlik görevlisi, sevkiyatçı, ambarcı vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinin fiziksel koşulları keşif ile tespit edilmeli; davalı işveren vekilince, eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen A... İş Mahkemesinin ..../...E – ..../..K. sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler ( zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren işgüvenliği konularında uzman bilirkişiden rapor alınmalı; alınan rapor mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV. bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmelidir

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz, edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMAS1NA, temyiz harcının istek halinde davalılardan G.. A..'ye iadesine, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1410, Karar No: 2020/7923, Tarih: 17.12.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/1410 E.  ,  2020/7923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 19. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen cezai şartın tahsili ve uyarılma işlemlerinin iptali davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Eczanesi'nin sahibi olduğunu, davalı SGK tarafından 09/12/2015 tarihli yazi ile; 2012 yılında kuruma fatura edilen bir hastanın reçetesindeki ilaçların kendisine verilmediği gerekçesiyle, 3.655,00 TL reçete bedelinin 5 katı tutarı olan 18.275,00 TL cezai şart ve 1. kez uyarı işlemi uygulanacağının tebliğ edildiğini, dava konusu olayda bir kusurunun bulunmadığını, verilen cezai şartın ve 1. kez uyarı işleminin iptalini talep etmiştir.

Davalı; davacı hakkında, kuruma fatura ettiği 1 adet reçete nedeniyle 2012 yılı protokolünün 5.3.5. maddesinde yer alan reçete muhteviyatının hastaya ya da yakınına teslim edilmemesine ilişkin cezai şart ve uyarı cezası uygulanmasının sözleşme hükümlerine göre yerinde olduğundan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; e-reçete ile, medula takip numarasından, eczanelerden ilaç temin edilmesinde davalı kurumunda sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile, 09/12/2015 tarihli 18.275,00 TL cezai şart ve 1. kez uyarı işlemi cezası işleminin iptaline karar verilmiş; hüküm süresi içinde davalı tarafça istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; davalının istinaf talebinin kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Bölge adliye mahkemesince; davalının istinaf talebinin kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, dava dışı hasta ... ’e ait 1 adet reçetedeki ilaçları hastaya vermediği gerekçesi ile hakkında haksız yere cezai işlem uygulandığını iddia etmiş ve ilk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde e-reçete ile medula takip numarasından eczanelerden ilaç temin edilmesinde, davalı kurumun da sorumluluğunun bulunduğu kanaatine varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak dosya kapsamındaki delillerden davacının ilacı teslim ettiği kişinin kimlik kontrolünü yapmadığı, bu nedenle ilacın hastaya ya da yakınına teslim edilmediği anlaşılmaktadır. Oysaki 5510 sayılı yasanın 67/3, 71/1 ve 103/2 maddeleri uyarınca sağlık hizmeti sunucularının kimlik kontrolü yapmaları gerekmektedir. Bu nedenle BAM’nin davacı hakkında cezai işlem uygulanması yönündeki kanaati yerinde ise de cezai işleme dayanak 2012 protokolünden sonra yürürlüğe giren protokol hükümlerinin uyuşmazlığa uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi hatalı olmuştur.

Davalı kurum tarafından, davacı eczacı hakkında; Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2012 Yılı Protokolü’nün 5.3.5 maddesinde yer alan “5.3.5. (Değişik: 19/09/2013-2013/1 Ek Protokol 12.md. Yürürlük:01/11/2013) Hasta veya hasta yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin Kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde ilaç bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde reçete bedelinin 10 (on) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 6 (altı) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak, Kurum tarafından yapılacak soruşturma neticesinde hastaya teslim edilmek üzere hastanın ilaç alım tarihinden itibaren 60 (altmış) günü geçmeyecek sürede ilaçların eczanede bekletildiğinin saptanması halinde bu madde hükmü uygulanmaz.” hükmü gereğince cezai şart ve uyarı işlemi uygulanmıştır. Ancak cezai işleme konu eylemle ilgili 01.04.2016 tarihinde yürürlüğe giren eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 protokolünün 5.3.5. maddesinde “Kurum, İl Sağlık Müdürlüğü veya Eczacı Odası tarafından eczanede yapılan denetimde, reçete sahibi veya ilacı alan kişiye teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin Kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde ilaç bedelinin 2 (iki) katı tarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde ilaç bedelinin 10 (on) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 6 (altı) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak kurum tarafından yapılacak soruşturma neticesinde hastaya teslim edilmek üzere, hastanın ilaç alım tarihinden itibaren 60 (altmış) günü geçmeyecek sürede ilaçların eczanede bekletildiğinin saptanması halinde bu madde hükmü uygulanmaz.” hükmü düzenlenmiştir. Yine aynı protokolün 6.12. maddesinde “Bu Protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczacının bu işleme karşı dava açmış olması ve açılan davanın Protokolün yürürlüğe girdiği tarihte kesinleşmemiş olması halinde yazılı talebi ile; Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesi ve/veya cezai şart uygulanmasına ilişkin fiil/fiiller için bu Protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır. Ancak Kurumca tahsil edilmiş olan cezai şart ve yersiz ödeme tutarları geri ödenmez, mahsup edilmez. Bu protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şart gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz. Bu Protokolün yürürlük tarihinden önce (5.3) numaralı maddede sayılan fiillerden dolayı sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczanelerin yazılı talebi üzerine, bu Protokoldeki cezai şart ve

fesih hükümleri uygulanır. Ancak eczanenin feshine ilişkin fiil için; bu Protokol hükümlerinde eczacının yazılı olarak uyarılması ve/veya “tekrarı halinde” yeni bir yaptırım belirtilmiş ise, bu Protokolün yürürlük tarihinden önce yapılmış fesih işlemi “yazılı olarak uyarı” ve/veya fesih işlemine esas fiil ise tekrara dayalı yaptırımlar için ilk fiil olarak kabul edilir. Bu madde hükmü uygulanırken daha önce Kuruma devredilen kurumlar ile yapılan protokoller gereği sözleşmesi feshedilen eczacı için, fesih tarihinden itibaren geçen süre bu Protokol hükümlerine göre sözleşme yapılmayacak süreden düşülür.” denilmiştir.

Dava konusu cezai işlemin dayanağı olan protokol maddesinde davacı lehine değişiklik olduğu sabit olup, davacı her ne kadar, davalı kuruma, hakkında 2016 protokolünün uygulanması için başvurmamışsa da, dava açmış olması davacının 2016 protokolünün uygulanmasına ilişkin müracaatı olduğu anlamına gelir. Bu durumda davacının, kurumdan yazılı talepte bulunulup bulunmadığının araştırılmasına gerek kalmamıştır. Artık somut uyuşmazlıkta 2016 protokolünün değerlendirilmesi gerekir. 2016 protokolünün yukarıda belirtilen ilgili maddeleri değerlendirilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle davacının ikinci bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nın 371 inci maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 17/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15986, Karar No: 2013/19799, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/15986 E.  ,  2013/19799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 1.3.2005-1.4.2009 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının davalı belediyeye ait işyerinde 1.3.2005-1.5.2009 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Öte yandan, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Davacının davalı belediyeye ait işyerinde çalışmasına ilişkin hiç bildirim bulunmamaktadır..Davacının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Yapılacak iş; davalı işyeri kamu kuruluşu olduğundan, davacının, anılan çalışmalarının, gerçekten olup olmadığını davalı kamu kuruluşunun kayıt ve ücret bordrolarından saptamak, imzalı ücret bordrolarını, işçiyle imzalanan hizmet akdini, işe başlatılmasına ilişkin makam olurunu, işyeri şahsi sicil dosyasını getirtmek, bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini, ücretin nasıl ödendiğini araştırmak, ancak davalının ücret ödemesine ilişkin belgelerin bulunmaması ile ilgili haklı neden olması halinde iddianın tanık sözleri ile ortaya konulabileceğinden, işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerini dinleyerek bir sonucuna göre bir karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde tanık anlatımlarına dayanılarak eksik inceleme ve araştırma ile ... şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, 07/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13903, Karar No: 2015/9268, Tarih: 20.10.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/13903 E.  ,  2015/9268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2014

NUMARASI : 2013/770-2014/480

Davacı vekili tarafından 14.11.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, İstanbul İli Çatalca İlçesi K.. M... S.. D..C. 9 Ada 19 ve 25 parsel sayılı taşınmazlarda ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK'nın 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaş olmayan kişiler bu davada yer alamaz, yer aldığı takdirde paydaş haklarındaki davanın reddedilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dosya içeresindeki tapu kayıtlarına göre davalı M..G...O..'ın davaya konu 19 ve 25 Parsel sayılı taşınmazlarda payı mevcut olmadığından hakkındaki davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, belirtilen nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine 20.10.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7929, Karar No: 2025/1930, Tarih: 11.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/7929 E.  ,  2025/1930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2691 E., 2023/362 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2020 tarihli ve 2019/324 Esas, 2020/140 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme ve nitelikli yağma suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2020/2691 Esas, 2023/362 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ve

katılan Kurum vekillerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kurum vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri özetle, sanığın suçlarının sübuta erdiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

katılan Kurum vekillerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kurum vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri özetle, sanığın suçlarının sübuta erdiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.24.09.2017 tarihinde maktul ...’in resmî nikâhlı eşi ...’ın polis merkezine giderek eşi ...’in kayıp olduğunu, ruhsal sorunlarının olduğunu bildirmesi üzerine yapılan çalışmalar esnasında maktulün kullanmış olduğu hattın görüşme dokümlerine bakıldığında, maktulün babası ve kardeşinin de şüphelendiklerini beyan ettikleri sanık ...’a ait olduğu, sanık ... ile maktul arasında gönül ilişkisinin bulunduğu, bu hususun sanık tarafından ve mağdurlar tarafından da doğrulandığı, maktulün 10.12.2012 ile 13.09.2017 tarihleri arasında mükerrer kez ayakta ve yatarak ruh ve sinir hastalıkları hastanesinde tedavi gördüğü, başkalarıyla resmi nikahlı olan sanık ... ile maktulün sorunlu gönül ilişkilerini konuşmak için DSİ sulama kanalı kenarından İsmaliye köyüne doğru yürüdükleri sırada konuşmaya başladıkları, maktul ile sanığın konuştukları esnada, sanığın beyanlarına göre; maktulün elini tutmaya, sarılmaya çalıştığı, sulama kanalından geri geldileri istikamete yürüdükleri esnada maktulün sanığın 3-4 m kadar gerisinde kaldığı, sanığın arkasını döndüğünde maktulün kendisini kanala attığı, sanığın maktulün arkasından kanala atladığı, kanalda akıntı olduğu için kendini kurtarmak güdüsüyle maktulün kendisini dibe doğru çektiğini, balık sırtı denen yere geldiğinde akıntının ikisini ayırdığını, yüzme bilen sanığın kanalın kenarına doğru yüzdüğü, karanlık olduğu için maktulü görmediği, sudan çıktıktan sonra sanığın spor ayakkabısın giyerken yerde maktulün cep telefonunu aldığı anlaşılan olayda,

2.Nitelikli Kasten Öldürme Suçu Yönünden

2.Nitelikli Kasten Öldürme Suçu Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın olayı korkudan durumu kimseye anlatamadığını, görüşmek istemediğini, bir daha aramaması gerektiğini maktule söylediği şeklindeki ısrarlı beyanlarının aksinin kanıtlanamadığı, olay anını ve olayı gören herhangi bir görgü tanığının ya da olay yerini olay anı itibariyle gösteren güvenlik kamera kaydı görüntülerinin bulunmadığı, maktulün kardeşi ...'in beyanında maktulün daha öncede intihara teşebbüs eylemlerinin bulunduğunu, yine maktulün kardeşi ...'nın beyanında maktulün daha önce de kaybolup gittiğini, babasının bulduğunu, Taşköprüden atlayıp intihar etmeye çalıştığını, o esnada sanığın da orada olduğunu ...'ın kendisini bırakıp gitmemesini söylediğine dair ifadeleri nazara alındığında, sanığın maktulü iterek düşmesine sebebiyet verdiği hususunun şüpheli kaldığının anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğname'deki bozma görüşüne iştirak edilmeyerek, Cumhuriyet savcısı ve katılan Kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Nitelikli Yağma Suçu Yönünden

Maktulün kanala düşmesinden sonra sanığın maktulün cep telefonunu alarak daha sonra sattığının sabit olması karşısında, kişinin ölmesinden yararlanarak nitelikli hırsızlık suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-a maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Nitelikli Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2020/2691 Esas, 2023/362 Karar sayılı kararında katılan Kurum vekili ve Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, üyeler ... ve ...'ın karşı oyları ile oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden