muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4097, Karar No: 2009/5185, Tarih: 04.05.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/4097 E.  ,  2009/5185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SARAY (TEKİRDAĞ) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/07/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları H... E...'in mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla 671 sayılı parselini muvazaalı olarak ölünceye kadar bakım akti ile oğlu olan davalılara temlik ettiğini ileri sürerek, tapu iptal ve miras payları oranında tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, Borçlar Yasasının 18.maddesinden kaynaklanan muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuş, mahkemece temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Miras bırakan H... E... 'in 18.08.2004 tarihinde vefat ettiği mirasçıları olarak davanın taraflarını bıraktığı, murisin 671 sayılı parselini 08.05.1995 tarihinde noterden 28.02.1997 tarihinde tapuda oğulları olan davalılara ölünceye kadar bakma akti ile temlik ettiği kayden sabittir.

Bireylerin yaşlanma ve yaşlılıkta yalnız kalma korkuları ölünceye kadar bakma sözleşmesinin doğumuna yol açmıştır.Ölünceye kadar bakma sözleşmeleri ivazlı sözleşme türlerinden olup nitelik itibarıyla güvence sağlayan akitlerdendir.

Bu tür akitlerin hedefi maddi bir destek elde etmek değil bakım alacaklısının sosyal durumuna uygun bir bakım elde etmektedir.

Borçlar Yasasının 511.maddesi, bakım alacaklıları yönünden gerçek kişi olması dışında özel bir nitelik öngörülmemiştir.Bakım alacaklılarının akit sırasında özel bakıma muhtaç olmasını aramak yasada yer almayan bir unsuru ilave etmek olur.Bu ihtiyacın akitten sonra doğması yada alacaklının ölümüne kadar çok kısa bir süre sürmüş olması da aktin geçerliliğine etkili olmaz.

Öte yandan, her ne kadar evladın gücünün elverdiğince ebeveynine yardımcı olması özel bazı koşulların gerçekleşmesi durumunda yasal bir görev olabileceği düşünülebilirse de, bu yardım ve bakım genelde yasal zorunluluk olmaksızın daha çok insancıl yönü ağır basan, belki de evrensel bir ahlak kuralıdır.

Tüm bu açıklamalara karşın kural olarak bu tür sözleşmeye dayalı temliklerin de muvazaa ile illetli olduğunun ileri sürülmesi mümkündür.

Öte yandan, her ne kadar evladın gücünün elverdiğince ebeveynine yardımcı olması özel bazı koşulların gerçekleşmesi durumunda yasal bir görev olabileceği düşünülebilirse de, bu yardım ve bakım genelde yasal zorunluluk olmaksızın daha çok insancıl yönü ağır basan, belki de evrensel bir ahlak kuralıdır.

Tüm bu açıklamalara karşın kural olarak bu tür sözleşmeye dayalı temliklerin de muvazaa ile illetli olduğunun ileri sürülmesi mümkündür.

Somut olaya yukarıdaki ilkeler uyarınca baktığımızda; ölünceye kadar bakma aktinin yapıldığı tarihde murisin 65 yaşında olduğu, bakımının davalılar tarafından yapıldığı, kanser hastalığına yakalandığı ve bu hastalıktan öldüğü, diğer çocuklarının murisle ilgilenmedikleri, murisin müstakil malik olduğu başka taşınmazlarının da bulunduğu, mal kaçırmayı amaçlasaydı o taşınmazlarını da temlike konu edebileceği, çekişmeli taşınmazın davalılara temlikinin makul sınırlar içinde kaldığı miras bırakanın sağlığında akte aykırılıktan herhangi bir dava açmadığı, ayrıca davalı Hüseyin'in miras bırakan adına sosyal güvenlik karnesi çıkarttığı anlaşılmaktadır.

Tüm bu nedenlerle ölünceye kadar bakma sözleşmesinin diğer mirasçılardan mal kaçırma amaçlı dolayısı ile muvazaalı olmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.05.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/94, Karar No: 2011/7959, Tarih: 04.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/94 E.  ,  2011/7959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5294, Karar No: 2023/7151, Tarih: 23.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/5294 E.  ,  2023/7151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/257 E.,2022/512 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret- Onama

1.Mağdur vekilinin temyiz isteği yönünden;

Suç tarihi itibariyle 15 yaşından büyük ve şahsa bağlı hakları kullanmaya ehil mağdurun 27.11.2018 tarihli duruşmada şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mağdurun sanık hakkında açılan kamu davasında katılan sıfatı kazanamadığı bu nedenle mağdur vekilinin hükmü temyizde taraf sıfatı bulunmadığından aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği mağdur vekilinin suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

2.Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden;

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.11.2019 tarihli ve 2019/533 Esas, 2019/609 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.07.2020 tarihli ve 2020/81 Esas, 2020/817 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.07.2020 tarihli ve 2020/81 Esas, 2020/817 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.07.2020 tarihli ve 2020/81 Esas, 2020/817 Karar sayılı kararının katılan Bakanlık vekili, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 23.02.2022 tarihli ve 2021/11491 Esas, 2022/1413 Karar sayılı kararı ile; cezai ehliyet konusundaki çelişkilerin giderilmesi için sanığın Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek 4. İhtisas Kurulundan 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesi yönünden rapor aldırılması, raporlar arasında çelişki olması halinde ise Adli Tıp Kurumu ilgili Üst Kurulu’na rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumının belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4.... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/257 Esas, 2022/512 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın öldürme kastının olmadığına, ceza ehliyetine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve sanığın eyleminin yaralama olduğu gerekçesi ile suç vasfına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Alınan Adli Tıp 4. İhtisas Kurulunun 10.11.2022 tarihli raporunda sanığın, 11.03.2018 tarihinde bulunduğu suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğunun oy birliği ile mütalaa edildiği bildirilmiş, bu itibarla; olay tarihinde mağdurun arkadaşlarının yanına gittiği sırada sanığın mahalleden çocukları

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Alınan Adli Tıp 4. İhtisas Kurulunun 10.11.2022 tarihli raporunda sanığın, 11.03.2018 tarihinde bulunduğu suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğunun oy birliği ile mütalaa edildiği bildirilmiş, bu itibarla; olay tarihinde mağdurun arkadaşlarının yanına gittiği sırada sanığın mahalleden çocukları

kovaladığını duyduğu ve sanığa "ne oldu kimi kovalıyorsun" şeklinde söylediği, bunun üzerine sanığın bir anda elindeki bıçağı mağdurun boğazına doğru salladığı, mağdurun kendisini geri çekmesi üzerine bıçağın mağdurun sol omzuna geldiği ve yaralandığı, dosyada bulunan adli raporda mağdurun yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğunun ve kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığının belirtildiği, yargılama sırasında dinlenilen sanık savunmasında atılı suçlamayı ikrar ettiği, tanıklar ..., ... ve ...in beyanlarında sanığın elindeki bıçağı mağdura salladığı ve boyun bölgesine doğru olduğu ancak mağdurun geri çekilmesiyle omzuna geldiği belirtilmekle, emanete alınan bıçağın 1x20 cm uzunluğunda tek ağızlı sivri uçlu oluksuz sırtı küt metal üzerinde siyah renkli plastik kaplama kabzalı bıçak olduğu ve saldırıda kullanılmaya elverişli olduğundan sanığın hedef aldığı bölgenin hayati bölge olması (boyun bölgesi), kastı, olay sonrasındaki tutum ve davranışları ile kastının yaralamaya yönelik değil öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla sanığın eylemi sabit kabul edilerek cezalandırılması yoluna gidildiği, anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmaları, mağdur ... tanık beyanları, uzmanlık raporları, adli tıp raporları, tutanaklar, adli sicil kayıtları ve nüfus kayıtları, tutanaklar, dava dosyasında mevcuttur.

3.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, kanıtlanan eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın cezai ehliyetinin tam olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

1.Mağdur Vekilinin Temyizi Yönünden

V. KARAR

1.Mağdur Vekilinin Temyizi Yönünden

Suç tarihi itibariyle 15 yaşından büyük ve şahsa bağlı hakları kullanmaya ehil mağdurun 27.11.2018 tarihli duruşmada şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini belirttiği, mağdur vekilinin de bu beyana katıldığını bildirdiği, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, mağdur vekilinin temyiz isteğinin 5271 sayılı Kanun’un 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği oy birliği ile REDDİNE,

2.Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/257 Esas, 2022/512 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi

sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanık ... müdafinin

tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ... 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/207, Karar No: 2022/1934, Tarih: 22.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/207 E.  ,  2022/1934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURDUR Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 1- Mahkûmiyet; Burdur Ağır Ceza Mahkemesi’nin 07/01/2019 tarih, 2017/456 esas ve 2019/1 sayılı kararı

2- İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak mahkûmiyet; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin

27/11/2019 tarih, 2019/1509 esas ve 2019/447 sayılı karar

3- Dairemizin bozma ilamı: 23/02/2021 tarih, 2020/4612 esas ve 2021/2613 sayılı karar

4- Mahkûmiyet: Burdur Ağır Ceza Mahkemesi’nin 18/11/2021 tarih, 2021/174 esas ve 2021/575 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyiz incelemesi sonucu bozularak, ilk derece mahkemesine gönderilmesi üzerine, ilk derece mahkemesinin bozmaya uyarak verdiği hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanık müdafiinin Denizli 3. Noterliğinin 09/08/2016 tarihli vekaletnamesinde yer alan temyizden vazgeçme yetkisine dayanarak gönderdiği 08/12/2021 havale tarihli dilekçe ile temyiz isteğinden vazgeçmesi nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Burdur Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 22/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1822, Karar No: 2016/482, Tarih: 20.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/1822 E.  ,  2016/482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9557, Karar No: 2015/6396, Tarih: 05.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/9557 E.  ,  2015/6396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİVAS 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/02/2014

NUMARASI : 2013/408-2014/10

Taraflar arasında görülen davada Sivas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/02/2014 tarih ve 2013/408-2014/10 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 05/05/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. D.B. ile davalı Şirket Müdürü Ç. Y. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 04.06.2013 tarihinde yapılan davalı şirket genel kurul toplantısına müvekkilinin usulüne uygun şekilde davet edilmediğini, genel kurulda davacının bilgisi dışında şirketin sermayesinin artırıldığını, davacının rüçhan haklarını koruyamadığı için hisse oranının düşürüldüğünü, davalı şirket ortaklarının davacının ana sözleşmede yazılı adresi dışındaki tüm adreslere tebligat gönderildiğini ileri sürerek, davalı şirketin 04.06.2013 tarihinde yapılan 2012 yılı olağan genel kurul toplantısında aldığı sermaye artırım kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamından, davacının genel kurul toplantı gününü, müdür sıfatıyla hazırlık aşamasında davacı olan ortağa bildirimine ilişkin iadeli mektup tebliğlerin kanun ve yasalara aykırı olarak yapıldığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalı şirketin 04/06/2013 tarihli genel kuruldaki sermaye artırımına ilişkin 7 numaralı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, iptali istenen genel kurul kararında alınan sermaye artırımı kararı yanında davacının rüçhan hakkının açıkça ihlal edilip bu konuda haklı bir gerekçe gösterilmemesine göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün işbu gerekçe ile ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23843, Karar No: 2021/10277, Tarih: 23.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/23843 E.  ,  2021/10277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, özel hayatın gizliliğini ihlal, hakaret, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın nitelikli cinsel saldırı, hakaret, nitelikli hırsızlık, özel hayatın gizliliğini ihlal, bilişim sistemini engelleme, konut dokunulmazlığının ihlali, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından mahkumiyetine dair Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.05.2018 gün ve 2016/255 Esas, 2018/150 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun 17.12.2018 tarihli asıl kararla şantaj suçundan kurulan hüküm yönünden düzeltilerek esastan ve 07.09.2020 günlü ek kararla diğer suçlardan kurulan hükümler açısından esastan reddine, 01.04.2021 günü 2. Ek kararla 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen karara yönelik başsavcılık itirazının kabulü sonrası sanığın bu suçtan beraatine Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm ile ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

03.09.2021 tarihli tebliğnamenin temyize konu 07.09.2020 gün ve 2018/2830 Esas 2018/2438 sayılı ek karara ilişkin görüş içermediği, ayrıca 11.01.2011 tarihli 6099 sayılı Kanunla değişik Tebligat Kanununun 10/2. maddesi uyarınca tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine aynı Kanunun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi gerektiği, buna karşılık muhatabın beyan adresi ile mernis adresinin aynı olması durumunda ise öncelikle şerhsiz tebligatın 21/1. maddesine göre tebliğe çıkarılıp, bila tebliğ iade edilmesi halinde aynı adrese 21/2. maddeye istinaden şerhli tebligat yapılması gerektiği nazara alınarak yapılan değerlendirmede, yokluğunda verilen 07.09.2020 tarihli hükmün katılan ...'in aynı zamanda mernis adresi de olan beyan adresine doğrudan 21/2. maddesine göre tebliğinin usulsüz olduğu anlaşıldığından, katılan ...'e 07.09.2020 ve 01.04.2021 tarihli ek kararların usulünce tebliğiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümler ile ek kararların temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/122, Karar No: 2019/4815, Tarih: 03.04.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/122 E.  ,  2019/4815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

S. S. ÇOCUK : ...

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Kanun 105/A...8. maddesi yollamasıyla 292. maddesi" olduğu belirtilmeyerek CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasında "eylemine uyan" ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanunun 105/A...8. maddesi delaletiyle” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.