muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6546, Karar No: 2015/30856, Tarih: 05.11.2015

Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır. Suçun oluşması için, sahibinin rızası olmadan girilen yada rızayla girildikten sonra istendiği halde dışarı çıkılmayan bir konut veya eklentisi olmalıdır. Konut, (mesken) bir kimsenin geçici de olsa oturmak için sığındığı her nevi yer olarak tanımlanabilir. Medeni Kanun'un 19. maddesinde tanımlanan her ikametgah TCK anlamında bir konuttur Kişinin ihtiyaçlarından bir veya bir kısmının yerine getirildiği yani yaşamsal faaliyetlerini geçirdikleri yer konuttur. Konutun bir bina olması şart değildir. Konut eklentisi (müştemilat); konuta bitişik yada onun yakınında olan, konut veya benzeri yapıların kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan diğer yapılar veya yerlerdir. Balkon, koridor, sahanlık, etrafı çitle çevrili avlu, eve ait etrafı duvarla çevrili bahçe, buna örnek gösterilebilir. Diğer bir anlatımla, girilmesi konutta oturanların huzur ve güvenliğini bozabilecek konuta bağlı veya pek yakın ek yapılar veya yerlerdir. Avlu, ahır, bahçe, taraça, samanlık, odunluk, kömürlük, balkon gibi yerler eklentidir. Konut veya eklentiyi dış dünyadan ayırıcı belirtiler, o yer sahibinin yaşama biçimi, mevcut olanakları, sosyal ve ekonomik durumu ile kültürel ve yöresel özelliklere, gelenek ve göreneklere göre farklılıklar gösterebilir. Bu husus, olaysal olarak değerlendirilmeli, tayin ve takdir edilmelidir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun, yaş büyüklüğü nedeniyle ayrı soruşturma evrakı bulunan Ö.. Ç.. ile birlikte gece vakti sayılan zaman dilimi içerisinde, mağdur E.. A..'a ait kantine, kantinin duvarını ele geçirilemeyen tornavida ile kırarak zarar verdikten sonra girdiği ve içeriden 5 halka sucuğu alıp çıktığı yine kantinden çıkıp, kantinin yanındaki Şirinevler İlköğretim Okulu'nun içine, okulun kazan dairesi kapısını zarar vermeden açarak girdiği, okul içindeki kapıların kilitlerini ve kayıt yapan iki adet güvenlik kamerasını kırıp, 4 adet Samsung marka bilgisayar ekranını ise ıslatarak zarar verdikten sonra, 6 adet 3 metrelik çoklu priz kablolarını alıp okuldan uzaklaştığı anlaşılmakla, eylemlerinin, nitelikli hırsızlık, nitelikli mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O Yer Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 05.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4335, Karar No: 2012/24851, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/4335 E.  ,  2012/24851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacılar, murisinin ... kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar ile davalılardan ... Kaplama....İnşaat Taah.San Ve Tic.Ltd.Şti, ... ve ... vekilleri ile ... Gıda ... İnş Taah. San. Tic. Ltd. Şti, ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Mahkemece; kusuru bulunmadığından davalılardan ... A.Ş.'ne yönelik davanın reddine, " Sigortalının asgari ücretin üzerinde ücretle çalıştığının ispatlanamadığı, vasıfsız işçi olduğu ve asgari ücretle çalıştığının kabulü ile hesap raporunun asgari ücret ile hesap yapılan "A" şıkkı esas alınmak suretiyle maddi tazminatın istemlerinin taleple bağlı olarak kabulüne, manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacılar vekili ile ... A.Ş. ve ... dışındaki davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacıların eşi ve babaları olan sigortalı ... ....'ın öldüğü ... kazasında sigortalının %25 ... A.Ş. Dışındaki davalıların ise, toplam olarak %75 oranında kusurlu olduğu içeriğinden anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemenin manevi tazminatın takdirine ilişkin kararı isabetlidir. Maddi tazminata gelince; Dava, sigortalının ... kazası sonucu ölümü nedeniyle hak sahiplerinin maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir. Kusurun aidiyeti ve oranı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, tazminatın berilenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasın ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, ...

görebilirlik çağı, ... görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminatın miktarının, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak, aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez.

Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırmak işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine ...vurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı, hesap raporunun Yargıtay denetimine elverişli olması gerektiği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

... kazası sonucu sürekli ... göremezlik nedeniyle hak sahiplerinin maddi tazminatının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Öte yandan, gerçek ücretin ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işi özelliği ve niteliğine göre, işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, davacı işçinin tecrübeli çatı kaplama işçisi olduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu vasıftaki bir işçinin asgari ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun düşmeyeceği giderek asgari ücret üzerinden düzenlenen işyeri kayıtlarının gerçeği yansıtmadığı açık-seçiktir.Hal böyle olunca da sigortalının olay tarihinde asgari ücretle çalıştığının kabulü ile hak sahiplerinin maddi tazminatlarının belirlendiği hesap raporunun hükme esas alınmak suretiyle sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Davacı tarafça dava dilekçesinde ileri sürülen ücretin, yalnızca tanık anlatımları ile doğrulanmasının hesaba esas alınmasına yeterli olmadığı gözetildiğinde, yapılacak ...; davacının tecrübeli bir çatı kaplama işçisi olduğu ve bu nitelikteki bir işçinin asgari ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun olmadığı da dikkate alınarak, davacının yaptığı ..., mesleki kıdemi, eğitim durumu, yaşı belirtilmek suretiyle ilgili meslek kuruluşundan bilinen devrede sigortalının alabileceği ücretleri sormak , benzer işyerinlerinde çalışan ve emsal kişi yapanların ücretlerini araştırmak suretiyle işçinin gerçek ücretini belirlemek, gerçek ücretle işçinin tazminatını yeniden hesaplatmak, Türk Borçlar Kanunu'nun 55 ve c6101 sayılı Türk Boçlar Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunu'nun 2. maddeleri gözetilerek, SGK tarafından hesaplanarak bildirilen ilk peşin sermaye değerini hesaplanan bu zarardan indirmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlere BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalılara yükletilmesine,

27/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11733, Karar No: 2015/2390, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/11733 E.  ,  2015/2390 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2382, Karar No: 2021/4988, Tarih: 16.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/2382 E.  ,  2021/4988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK nın 85/2, 62/1, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, ilk derece mahkemesi tarafından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik “istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine” ilişkin 17.02.2021 tarihli, 2021/338 Esas, 2021/350 Karar sayılı hüküm sanık müdafi, katılanlar vekilleri, müşteki vekili ile malen sorumlu vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ... vekilinin 15.03.2021 tarihli dilekçesinin sanık müdafinin temyiz başvurusuna cevap niteliğinde olduğu ve temyiz iradesini içermediği anlaşılmakla yapılan incelemede;

1- Sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ... müdafii tarafından temyiz isteminde bulunulmuş ise de, sanık ...'ün ceza evi aracılığı ile gönderdiği 01.03.2021 tarihli dilekçelerinde temyiz hakkından vazgeçtiğini belirtmiş olması karşısında, sanık müdafinin temyiz istemi yönünden TEMYİZ İNCELEMESİ YAPILMASINA YER OLMADIĞINA;

2- Müşteki ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Taksirli eylem neticesinde yaralanan müşteki ...'ün kovuşturma aşamasında 13.11.2019 tarihli celsede sanıktan şikayetçi olduğunu ancak kamu davasına katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında, kamu davası açıldıktan sonra CMK'nın 237 ve devamı maddeleri hükümlerine göre katılma isteminde bulunmamış ve katılan sıfatını kazanıp temyiz yetkisini elde etmemiş olan müşteki vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE;

3- Malen sorumlu vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın “Kamu Davasına Katılma” başlıklı 237. maddesindeki; “Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikâyetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilirler.” şeklindeki amir hükme rağmen, kamu davası açıldıktan sonra CMK'nın 237 ve devamı maddeleri hükümlerine göre katılma isteminde bulunmamış ve katılan sıfatını kazanıp temyiz yetkisini elde etmemiş olan malen sorumlu vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE;

4- Katılanlar vekillerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

4- Katılanlar vekillerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Olay günü saat 13.00 sıralarında kazaya karışan yolcu otobüsünün Gaziantep Otogarından İzmir Otogarına gitmek üzere yola çıktığı, Mersin Otogarına kadar otobüsün sevk ve idaresinin otobüsün birinci şoförü olan dava dışı ...'da olduğu, otobüsün diğer şoförünün bayram nedeniyle izinli olması ve şoför ...'ın takografa göre araç kullanma süresinin dolması sebebiyle, otobüste geçici şoför olarak görevlendirilen ve aynı firmada şoför olarak çalışıp tecrübeli bir uzun yol şoförü olan sanığın Mersin Otogarında otobüsün sevk ve idaresini teslim alarak kaza mahalline kadar yaklaşık 218 km otobüsün şoförlüğünü yaptığı, 48 yolcu ve 3 mürettebat kapasiteli otobüsün muavin koltuğu dahil tüm koltuklarında seyahat eden yolcuların bulunduğu, otobüsün diğer şoförü ...'ın şoför koltuğunun yanındaki merdiven boşluğunda, muavinin ise arka merdiven bölümünde bulunduğu, beyanlara göre yolcuların emniyet kemeri takılı olmadan seyahat ettikleri, olay yeri yaklaşımında gece saat 21.15 sıralarında, yağışlı havada, hız sınırının 70 km olduğu meskun mahal dışında, aydınlatmanın bulunmadığı bölünmüş, çift şeritli, virajlı ve % 4 iniş eğimli olması sebebiyle her iki yönden görüşün kısıtlı olduğu Devlet yolunda sanığın idaresindeki yolcu otobüsü ile seyri sırasında sağa virajlı yol bölümüne geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybetmesi ve yağmur yağışından dolayı zeminin ıslak olması neticesinde 45-50 metre sağ yanı üzerinde sürtünerek yolun sağ banket kısmından şarampole inmesi, sürüklenerek tekrar yola çıkarak kayması sonrasında ters istikamete doğru sağ yan kısmına yatması şeklinde meydana gelen ve araçta bulunan 4 kişinin ölümü ile birlikte 35 i şikayetçi olmak üzere 45 kişinin yaralanması ile neticelenen olayda;

Dosyada mevcut kaza yeri krokilerine göre; sağa virajlı yol bölümünde sanığın seyrine hitaben yolun sağında ve ilk çarpma noktasından 75 metre önce 70 km hız sınırı levhasının, otobüsün yoldan çıktığı noktada sollama yasağı levhasının, kaza noktasından 78 metre ileride duran otobüsün durduğu noktadan 5 metre ileride her iki yöne hitaben 50 km hız sınırı levhasının bulunduğu; takografa göre aracın kaza anındaki hızının 80-81 km olduğunun ve aracın 5. viteste kaldığının tespit edildiği;

Dosyada mevcut kaza yeri krokilerine göre; sağa virajlı yol bölümünde sanığın seyrine hitaben yolun sağında ve ilk çarpma noktasından 75 metre önce 70 km hız sınırı levhasının, otobüsün yoldan çıktığı noktada sollama yasağı levhasının, kaza noktasından 78 metre ileride duran otobüsün durduğu noktadan 5 metre ileride her iki yöne hitaben 50 km hız sınırı levhasının bulunduğu; takografa göre aracın kaza anındaki hızının 80-81 km olduğunun ve aracın 5. viteste kaldığının tespit edildiği;

Sanığın aracın lastik ve donanım bakımından yetersiz olduğunu iddia etmesi üzerine aracın lastikleri üzerinde yapılan teknik incelemede; araçta bulunan 6 adet lastiğin mevsim şartları ile ölçü ve boyut olarak otobüse uygun olduğunun, aracın yürür aksamına ve seyahat etmesine lastiklerinin engel olmadığının belirlendiği; aracın olay tarihi itibariyle geçerli muayenesinin bulunduğu, kolluk görevlileri tarafından yapılan olay yeri incelemesinde; otobüsün seyir güzergahında yoldan çıkmadan önce fren yaptığını gösterir herhangi bir fren veya sürtünme izine rastlanılmadığının, zeminin ıslak olmasının fren izi oluşmasında önleyici etki yarattığının, muhtemelen aşırı sürat nedeni ile şoförün aracın hakimiyetini kaybetmesi sonucunda, ilk etapta hız kesmek için aracı yolun sağında bulunan suluma kanalına yatırarak hız kesmeyi amaçladığının, sonrasında ise aracın arka kısmının savrulması neticesinde gidiş istikametine doğru ters döndüğünün ve savrulma esnasında yolcuların araç içerisinde fırladığının belirtildiği anlaşılmıştır.

Dosyada mevcut 05.02.2019 tarihli inşaat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen raporda; kaza yerinden yaklaşık 60 metre ileriye ve 60 metre geriye bakıldığında 140-150 derece açı yapan oldukça geniş viraj bulunduğu, virajın savrulma etkilerine karşı developman ayarının uygun olduğu ve yolun yapısı itibariyle standartlara uygun şekilde yapılmış olduğu görüşü belirtilmiş; 08.02.2019 tarihli araç tekniği ve adli trafik kazası uzmanı bilirkişi tarafından düzenlenen raporda; kara yolunda hız sınırının 70 km olduğu, oysa ki aracın kaza anındaki hızının 80 km civarında olduğu, virajlar araçların dengesini bozan en etkili yol kesimi olup, viraj içerisinde oluşan merkezkaç kuvvetinin araçların savrulmasına sebep olduğu, aracın virajda kaymaya başladığını ve vitesini boşa aldığını beyan eden sürücünün, rampa aşağı inerken aracın vitesini asla boşa almaması gerektiğini bilebilecek durumda olmasına rağmen, rampa aşağı olan virajlı yola uygun viteste girmeyerek sebebiyet verdiği kazada tamamen kusurlu olduğu yönünde görüş beyan edilmiş; 22.12.2019 tarihli makine mühendisi ile lastik uzmanı bilirkişiler tarafından araçta yapılan teknik inceleme neticesinde düzenlenen raporda; aracın lastiklerinin kabak olmadığı ve lastiklerde kaplama bulunmadığı, süratli ve tonajlı araçlarda ayak frenlerine gelen aşırı yükü hafifletmek için yapılmış yardımcı fren sistemi olan retarderin aracın mevcut hali ile kontrolünün mümkün olmadığı belirtilmiş; Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 24.06.2019 tarihli raporunda ise; sanığın, idaresindeki araç ile gece vakti aydınlatması mevcut olmayan meskun mahal sınırları dışındaki ıslak zeminli eğimli yolda seyrini sürdürürken yola gereken dikkatini vermediği, hızını yol şartlarına ve aracın teknik özelliklerine göre ayarlamadığı, viraj çıkışında vasıtayı yolun nizami sınırları dahilinde tutma becerisi gösteremeyip aracın kontrolünü kaybederek önce yol dışı kalmasına, takibinde devrilmesine neden olduğu olayda, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareketleri ile asli kusurlu olduğu görüşü beyan edilmiştir.

Sanık aşamalardaki savunmalarında; aracın diğer şoförünün kendisine geç kalmaları sebebiyle hızlı seyretmesi konusunda telkinde bulunduğunu, geceleyin seyir halinde iken havanın aşırı derecede yağışlı olduğunu, rampa çıkışlarında aracın tekerleklerinin patinaj yaptığını ve lastiklerin ıslak zeminde kaydığını, otobüsün lastiklerinin kaplama ve kauçuk olması sebebiyle ıslak zeminde sevk ve idaresinde zorlandığını, Sertavul Geçidi civarında yağışın şiddetlenmesi sebebiyle otobüsün kaydığını ve inişe geçtiği sırada aracın kontrolünden çıktığını, yanında oturan diğer şoförün kendisine araç kaymaya başladığı sırada vitesi boşa almasını söylemesi üzerine kendisinin vitesi boşa aldığını beyan etmiştir.

Aracın diğer şoförü olup kaza anında şoför koltuğunun yanında bulunan merdiven boşluğunda oturan ...'ın beyanlarında; Sertavul Geçidine geldiklerinde yağmur ve dolu yağmaya başladığını, zeminin ıslanmasından dolayı sanığı yavaş gitmesi konusunda uyardığını, sanığın olay yeri yaklaşımında aracı iki kez kaydırdığını; muavin ...'in ise; planlanan varış saatinden yarım saat geriden gelmeleri sebebiyle sanığın süratli ve sollamalar yaparak seyrettiğini, Silifke'den sonra keskin virajlar olduğu için diğer şoför tarafından dikkatli gitmesi yönünde uyarıldığını, Mut İlçesinden sonra sanığın virajlara çok sert ve hızlı girmeye başladığını, hızının 80-90 km civarında olduğunu, her iki şoför arasında geç kaldıkları ve süratli seyretmeleri gerektiği konusunda konuşmalara şahit olduğunu, yağmur nedeniyle ıslak zeminde birkaç kez aracı kaydırdığını, birkaç kilometre seyrettikten sonra aracın yine kaydığını ve olayın meydana geldiğini beyan etmişler; olay sırasında muavin koltuğunda oturan ... beyanında; sürücünün yanında oturan yedek şoförün sürekli sürücüye yavaş gitmesi konusunda ikazda bulunduğunu, Sertavul Geçidine gelindiğinde aşırı derecede yağmur başlamasına rağmen şoförün hızını kesmeden aynı şekilde seyrine devam ettiğini; yolcu ... ise; sürücünün aracı hızlı kullanması sebebiyle olay yeri yaklaşımında aracın sendelemeye başladığını, bu sırada yedek şoförün sürücüye, frene dokunmaması, vitesi altıdan beşe çekmesi ve frene basması durumunda takla atabilecekleri konusunda uyarılarda bulunduğu esnada sürücünün aracın hakimiyetini kaybetmesi ile kazanın gerçekleştiğini beyan ettikleri anlaşılmıştır.

Araç içinde seyahat eden diğer yolcular genel itibarıyla beyanlarında; sanığın olay günü aracın sevk ve idaresini aldığı Mersin ilinden itibaren olay anına kadar süratli seyrettiğini, şoförler arasında varış noktasına yarım saat geç kalınması sebebiyle süratli seyredilmesi gerektiği konusunda konuşmalara şahit olduklarını, yoğun yağmur yağışı ve süratli olması sebebiyle aracı kaza öncesinde birkaç kez kaydırdığını, özellikle aracın ön ve arka bölümlerinde oturan yolcuların aracın kaza öncesinde birden çok kez kaydığını hissettiklerini, yolcular tarafından aracın kayması üzerine yavaş seyretmesi ve aksi durumda kaza meydana geleceği konusunda defalarca yapılan uyarıları dikkate almadan süratli seyretmeye devam etmesi üzerine bazı yolcular ile şoför arasında tartışma yaşandığını, olay yeri yaklaşımında hatalı sollamalar yapması ve virajlara hızlı girmesi sebebiyle kaza tehlikesi atlatıldığını, sürücünün yanında bulunan yedek şoför tarafından yavaşlaması, frene basmayıp vitesi küçültmesi konusunda birkaç kez uyarıldığını, kaza noktasında sanığın yoğun yağmur yağışına rağmen viraja süratli girmesi sebebiyle aracın kaymaya başladığını beyan ettikleri; tüm bu beyanlara ek olarak yolculardan mağdur ...'ün beyanlarında; kaza meydana gelmeden önce yoğun yağmur yağışı nedeniyle dörtlülerini yakarak gittiğini düşündüğü bir otomobilin sürücü tarafından sollandığını, mağdur yolcu ...'ın ise; seyir halinde iken camdan dışarı baktığında yağmurdan dolayı bazı araçların ilerlemeyip yol kenarında durmuş olduğunu gördüğünü ve şoförün yolcular tarafından yavaş seyretmesi konusunda uyarıldığını belirttikleri anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.06.2020 tarihli ve 2016/1-545 Esas – 2020/316 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; basit taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırdedici ölçüt; taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörmemesi, bilinçli taksir hâlinde ise bu neticeyi öngörmüş olmasıdır. Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü hâlde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü hâlde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlikelilik hâli, bunu öngörememiş olan kimsenin tehlikelilik hâli ile bir tutulamayacaktır. Neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun bu sonucu meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.