muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2325, Karar No: 2014/19704, Tarih: 25.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/2325 E.  ,  2014/19704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

5237 sayılı TCK'nın 158/1-j bendinde, dolandırıcılık suçunun, banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla, işlenmesi, nitelikli hal olarak kabul edilmiştir. Bu suçun oluşabilmesi için, kredi elde eden kişinin banka veya diğer kredi kurumu görevlilerini hile ile aldatmış olması gerekir. Krediyi alan kişinin aldatıcı herhangi bir eylemi olmaksızın, sırf banka elemanlarının kendi görevlerini layıkıyla yerine getirmemeleri yüzünden bir kredi açılmışsa, dolandırıcılıktan bahsedilemez, şartları varsa bankacılık suçundan bahsedilebilir.

Bu suçun mağdurları banka ve diğer kredi kurumlarıdır. 5411 sayılı “Bankacılık Kanununun 3. maddesinde banka, 48. maddesinde ise kredinin tanımı yapılmıştır. Tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlama suçun konusudur. Kredinin tahsis edilmesinin gerekli olup olmadığı, kredi verecek kuruluşun mevzuatında öngörülen düzenlemeler çerçevesinde belirlenir. Fiil, sahte kıymet takdiri raporları veya gerçeğe aykırı belgeler, bilançolar düzenleyerek hileli davranışıyla bunları aldatmaktadır.

Kredi kurumu banka olmamasına karşın, faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır. Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa, basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

Kredi kurumu banka olmamasına karşın, faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır. Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa, basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

13/03/2007 tarih ve 2001096 nolu tüketici kredi sözleşmesi ile şikayetçi ... Finans tarafından 1973 doğumlu Kamil oğlu mağdur ... adına, sanığın yetkilisi olduğu ... Mühendislik Doğalgaz Mek. Tes. Bil. San. Tic. Llt Şti'den alınan malzemeler için 6.890 TL miktarında, 19 ay vadeli tüketici kredisi talebinde bulunulduğu, söz konusu sözleşmede sanığın yanında çalışan şikayetçi ...'ün de kefil olarak gösterildiği, 1966 doğumlu diğer mağdur ...'ın ise ikamet adresinin yazıldığı, ...Finans tarafından söz konusu sözleşme uyarınca sanığın yetkilisi olduğu şirketin 33300199 nolu cari hesabına paranın aktarıldığı, fakat sanığın cari hesabının o tarihte borç bakiyesinde olduğunun anlaşılması üzerine... finans tarafından bu paranın sanığın yetkilisi olduğu şirket hesabından borcuna mahsup edildiği ve kredinin 27/03/2007 tarihinde iptal edilmiş olması nedeniyle kredi tutarının sanığın cari hesabına borç olarak kaydedildiği şeklindeki somut olayda;

A- Özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B- Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-j maddesinde düzenlenen “Banka veya kredi kurumlarınca açılmaması gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık” suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş; kredi sözleşmesinin mağdur ...'In talebi ile iptal edildiğinin sanığın beyanları ile anlaşılması karşısında, gönüllü vazgeçme hükümleri uygulanamayacağından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Kanun'da 765 sayılı Kanun'dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanun'un 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının

Miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1. fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yedi yüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde tespit edilen adli para cezasının iki misline çıkarılması ve TCK'nın 62. maddesi uygulanırken de para cezası üzerinden indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "5 gün karşılığı TCK nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL den paraya çevrilerek 100 TL” ve “11.483 TL” adli para cezası terimlerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla "689 gün" ve “574 gün” adli para cezası ibarelerinin eklenmesi; b bendindeki “TCK nun 158/1-f-son cümle uyarınca sanığın elde ettiği 6890 TL haksız menfaatin iki katı olan 13.780 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” cümlesinin tamaen çıkarılarak, 62. maddenin uygulanmasına ilişkin kısımdan sonra gelmek üzere “Sanık hakkında hükmolunan 574 gün adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den paraya çevrilerek 11.480 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/11/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7465, Karar No: 2012/4066, Tarih: 10.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/7465 E.  ,  2012/4066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Bünyan Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 01.12.2010 gün ve 186/246 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, müvekkili Belediyenin özellikle belde halkının ihtiyaç ve hizmetlerini yerine getirme , bu amaçla yol yapımı ve sair çalışmalara yönelik işlemlerini ifa ettiği sırada köy adına olması gereken taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında 133 ada 10 nolu parsel olarak davalı kişi adına tespit ve tescil edildiğini, bu yerin öncesinde köy tüzel kişiliğine ait olduğunu açıklayarak davalı adına olan tapu kaydının iptali ile vekil eden Belediye adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. 04.06.2010 günlü keşif zabtının ilk sayfasındaki beyanıyla dava konusu yeri zeminde göstererek talebini sınırlamıştır.15.09.2010 günlü oturumda ise bilirkişi krokisinde C harfiyle özgülenen yer için kabul kararı verilmesini istemiş diğer kısımlarla ilgili davadan feragat etmiştir. Beyanını imzasıyla onaylamıştır. Vekilin feragata yetkili olduğu saptanmıştır.

Davalı vekili, kadastro tespitinin doğru olduğunu, müvekkilinin bu yeri önceki zilyet olan kişiden 05.10.1976 tarihli senetle satın aldığını, taşınmazın içerisinde ev, ahır ve eklentilerinin bulunduğunu açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davasının kısmen kabul ve kısmen reddine, 08.06.2010 tarihli teknik bilirkişinin krokili raporunda; C harfiyle işaretli 566.15 m2’lik yere ilişkin davalı tapusunun iptali ile bu yerin son parsel numarası verilmek suretiyle davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından işin esasına ilişkin olarak temyiz edilmiştir. Temyize cevap yoluyla davacı vekili, vekalet ücreti yönünden bozma, işin esası yönünden onama istemiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; dava konusu, 133 ada 10 nolu parsele ilişkin kadastro tutanağı getirilmiştir. 3741,88 m2 olarak iki katlı kargir ev ve arsası niteliğiyle, senetsizden, 05.10.1976 tarihli haricen düzenlenmiş satış senedi dikkate alınarak, 10.12.2003 tarihinde Yıldız Aktaş (davalı kişi) adına tespit görmüş ve itirazsız olarak 22.03.2004 tarihinde kesinleşmiştir. Çap kaydı getirtilmiştir. Bu yerin halen tapuda davalı kişi adına tescilli olduğu görülmüştür. Komşu bir kısım parsellere ilişkin kadastro tutanakları ve tapu kayıtları dosyadadır. Komşu parsellerin senetsizden tespit ve tescillerinin yapıldığı

belirlenmiştir. Bünyan Kadastro Mahkemesinin 09.05.2005 tarih, 2004 / 15 – 2005/ 4 Esas ve Karar sayılı karar fotokopisi dosya içerisindedir. Davacılarının : ...,.... ve ..., Davalının; Hazine, Davanın; kararda yazılı olan birçok parsele öncesinin köy tüzel kişiliğine ait olması ve kişilerin zilyetliğinde bulunması nedenleriyle Hazine adına yapılan tespitlere itiraz edildiği, yapılan yargılamaları sonucunda, davacılardan ... Belediye Başkanlığının 106 ada 477 , 105 ada 158, 132 ada 24, 133 ada 9, 105 ada 273 ve 103 ada 154 nolu parsellere ilişkin itirazlarının reddine, bu parsellerin tespit gibi Hazine adına tapuda kayıt ve tesciline karar verildiği, kararın 16. Hukuk Dairesince Onanarak kesinleştiği görülmüştür. Keşif yapılmıştır. Tespit bilirkişileri ile davacı ve davalı tanıkları dinlenmiştir. Bu kişiler ittifakla tespite esas alınan ve davalının tutunduğu 05.10.1976 tarihli satış senedinin dava konusu yere uyduğunu senedin doğu sınırında yazılı olan yolun paftada gösterilen kadastrol yol olduğunu ve dava konusu yerin köy boşluğu olduğunu açıklamışlardır. İnşaat bilirkişisi ile fen memurları ayrı ayrı kroki ve raporlarını dosyaya sunmuşlardır. Ayrıca, dosyadaki diğer bilgi ve belgeler incelenmiştir. Açıklanan olgular tarafların ve mahkemenin bilgisi dahilindedir. Uyuşmazlık, kadastro çalışmalarında davalı adına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği dikkate alınarak tespit ve tescil edilen 133 ada 10 nolu parselin bir kısmının köy boşluğu olup olmadığında ve davalının haricen satın aldığı senet kapsamında bulunup bulunmadığında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere ve kural olarak; “ köy boşlukları” koşulları oluştuğu takdirde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinilmesi olanaklıdır. Esasen, Dairenin kararlılık kazanmış içtihadları da bu yöndedir. Ancak, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/A maddesi uyarınca “ köy meydanları” kamunun yararlandığı yerler olduğu için bu nitelikteki yerin zilyetlik yoluyla kazanılması mümkün değildir. Somut olaya gelince, davacının tespite esas alınan yukarıda tarih ve sayısı belirtilen harici satış senedinin doğu sınırı yol okumaktadır. Gerçekten kadastrol paftaya göre doğuda yol bulunmaktadır. Mahkemece, resen dinlenen tespit bilirkişileri ile taraf tanıkları ittifakla dava konusu yerin köy boşluğu olduğunu açıklamışlardır. Bundan ayrı, nizalı taşınmazın kuzeyi ve güneyinde bulunan dava dışı yerlerin sınırları da paftasında kadastrol yolu kadar devam etmektedir.

Kabulü göre de, dava, taşınmazın zeminine ( aynına ) yönelik iptal ve tescil davası olup dava dilekçesinde harca esas değer 8.000,00 TL olarak gösterilmiştir. Bu değere itiraz edilmemiştir. Keşifle birlikte, inşaat bilirkişinin yapı değeri olarak 284.800 TL, toplam arsa değeri olarak 37418,00 TL ‘nin belirlenmesi nedeniyle noksan harcın tamamlattırılmadan yargılamaya devam edildiği ve kararda davalı tarafa 21362,29 TL avukatlık parasına hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Kabulü göre de, dava, taşınmazın zeminine ( aynına ) yönelik iptal ve tescil davası olup dava dilekçesinde harca esas değer 8.000,00 TL olarak gösterilmiştir. Bu değere itiraz edilmemiştir. Keşifle birlikte, inşaat bilirkişinin yapı değeri olarak 284.800 TL, toplam arsa değeri olarak 37418,00 TL ‘nin belirlenmesi nedeniyle noksan harcın tamamlattırılmadan yargılamaya devam edildiği ve kararda davalı tarafa 21362,29 TL avukatlık parasına hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan , Belediye , Karayolları Genel Müdürlüğü, DSİ Genel Müdürlüğü v.s. gibi bağımsız bütçeleri bulunan kamu kurum ve kuruluşlarının taşınmaz mal satın alma ve kamulaştırma yetkileri bulunduğundan bu kurum ve kuruluşların TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddelerine tutunarak gayri mehkul iktisap etmeleri olanaklı değildir.

Hal böyle olunca, davacı taraf, davasını kanıtlayamamıştır. Bu nedenlerle, davacının davasının reddine karar vermek gerekirken yazılı olduğu üzere kısmen kabul kararı verilmesi isabetsizdir. Davalının işin esasına ilişkin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir.

Davalı tarafın vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazı isabetlidir. Kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve istekleri halinde 84,15 TL peşin harcın temyiz eden davacıya, 84,10 TL peşin harcın da temyiz eden davalıya iadelerine 10.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22171, Karar No: 2010/4320, Tarih: 25.02.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/22171 E.  ,  2010/4320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/08/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlattığı takipte, dayanak senedin bedel bölümüne 21.500 rakamla yazıldıktan sonra yanına Amerikan Doları açıklaması yazı ile yazılmış ve dolar işareti ($) konulmuştur. Bu açıklama Kanada Doları değil U.S.D. Doları cinsinden borcun doğduğunu gösterir. Senet metninde de yazı ile yazılan kısımda ise, yirmi birbin beş yüz Amerikan Doları yazılarak dolar işareti konularak belirtilmiştir. Hal böyle olunca anılan bononun 21.500 Amerikan Doları olarak düzenlendiğinin kabulü gerekir. Bu durumda matbu sentteki TL ve Türk Lirası yazılarının hukuki sonuç doğurmayacağının kabulü gerekirken bedel açısından senedin belirsiz hale geldiğinden bahisle itirazın kabulü isabetsizdir. Borçlunun sair itiraz nedenleri incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekeceğinden mahkeme kararının bozulmasına karar verildi.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29731, Karar No: 2024/6162, Tarih: 05.06.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/29731 E.  ,  2024/6162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/740 E., 2021/1318 K.

SUÇLAR : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği; etkin pişmanlık ve lehe uygulamalardan faydalanmasına imkân verilmediğine, aleyhine hüküm kurulduğuna, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan yargılama yapılması gerekirken, arkadaşının bir şeyini çalmak suçundan yargılama yapılarak suç vasfında hataya düşüldüğüne, erteleme hükümlerinin uygulanmasına mani adli sicil kaydının bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin usulsüz olarak uygulanmadığına, bipolar bozukluk tanısıyla askerlikten muaf tutulduğuna ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesi kapsamında rapor aldırılması gerekirken bu hususun gözardı edildiğine ve lehine olan hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

2. Sanık müdafiin temyiz isteği; sanığa atılı suçların firari olduğu zaman diliminde işlenen suçlar olması sebebiyle sanık üzerine atılmasının ve sanığın kilitli olan yerden kimlikleri alması iddiasının kabul edilemez olduğuna, kabul anlamına gelmemekle birlikte sanığın zincirleme suç hükümlerinden faydalanması gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanığın suç tarihinde katılanlarla birlikte ... Ulaştırma Personel Okulu ve Eğitim Merkez Komutanlığı Lojistik Destek Hizmet Bölüm Komutanlığı emrinde askerlik yaptığı, katılanların ilgili idari birime nüfus cüzdanlarını askerlikleri başlarken teslim ettikleri, suça konu kimlik kartlarının Bölük astsubayı odasında bulunan çift kilitli dolapta muhafaza edildiği, sanığın suç tarihinde Bölük Astsubayı odasına girerek muhafaza edildiği dolabı açarak katılanların nüfus cüzdanlarını aldığı, katılanların teskere aldıklarında bu hususu öğrendikleri anlaşılmıştır.

Sanık hakkında bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Soruşturma aşamasında ve İlk derece Mahkemesinde tespit edilen sorgu ve savunmalarında atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenen sanığın Bölge Adliye Mahkemesince alınan ifadesinde atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.