muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9639, Karar No: 2013/3736, Tarih: 18.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/9639 E.  ,  2013/3736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı payı alacağı

Davacı-karşı davalı ... ile davalı-karşı davacı ... aralarındaki katkı payı alacağı davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ... Aile Mahkemesi'nden verilen 14.09.2011 gün ve 355/631 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, harcını yatırmak suretiyle boşanma dosyasına verdiği karşı dava dilekçesinde, tarafların 1991 yılında evlendiklerini, evlilik birliği içerisinde satın alınarak davalı adına tescil edilen 733 ada 893 parsel üzerindeki 11 nolu bağımsız bölümün alınmasına kişisel gelir ve birikimleriyle katkıda bulunduğunu açıklayarak 20.000 TL alacağın karşı taraftan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, alacak davasının yersiz açıldığını, söz konusu dairenin alınmasına davacının katkısı olmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuş, karşı davaya verdiği cevap dilekçesinde ise; taraflar üzerindeki malvarlığının tasfiyesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacı ...’nin katılma alacağının 32.500 TL olduğunun tespiti ile karşı taraftan alınarak davacıya verilmesine, davalı ...’in katılma alacağının 13.000 TL olduğunun tespiti ile bu miktarın davacı ...’dan alınmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... vekili tarafından 11 nolu bağımsız bölüme yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Taraflar, 02.01.1991 tarihinde evlenmişler, 19.11.2004 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 13.11.2003 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlardır. 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihinden sonra bir yıl içinde başka mal rejimi seçilmediğinden, taraflar arasında bu tarihe kadar 743 Sayılı TKM'nin 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı, bu tarihten sonra ise, yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK'nun 202). Yanlar arasındaki mal rejimi, boşanma davasının açıldığı 19.11.2004 tarihinde sona ermiştir (TMK'nun 225/2). Dava konusu 733 ada 893 parsel üzerindeki 11 nolu bağımsız bölüm 06.01.1998 tarihinde satın alınarak davalı ... adına tescil edilmiş, 669 ada 629 parsel üzerindeki 2 nolu dükkân ise 09.12.1997 tarihinde satın alınarak davacı Tülay Neşeli adına tescil edilmiştir.

Her ne kadar Mahkemece davalı ... lehine 13.000 TL katılma alacağına hükmedilmiş ise de, davalı ... vekili, karşı davaya verdiği cevap dilekçesinde taraflar arasındaki malvarlığının tasfiyesini istemiş olup, davacı adına kayıtlı 669 ada 629 parsel üzerindeki 2 nolu dükkana yönelik olarak harcı yatırılmak suretiyle usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmamaktadır. Mahkemece bu konuda davalı lehine 13.000 TL katılma alacağına hükmedilmiş olması yerinde değil ise de aleyhe bozma yasağı kuralı ve temyiz edenin sıfatına göre bu yön bozma nedeni yapılmamıştır.

Mahkemece uyuşmazlık edinilmiş mallarla katılma alacağı olarak değerlendirilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiştir. Hâkim, tarafların hukuki tavsifi ile bağlı olmayıp, Türk Kanunlarını re'sen uygulamakla yükümlüdür (6100 sayılı HMK.33.m.). Hâkimin tarafların bildirdikleri vakıalar ile bağlı olması bu kurala aykırı değildir. Çünkü tarafların bildirdikleri vakıalara uygulanacak hukuk kaidesini bulmak ve uygulamak tamamen Hâkimin işidir. Yani hukuki nitelendirmeyi yapma Hakime aittir. Taraflar ileri sürdükleri vakıaların mahiyeti hakkında yapmış oldukları hukuki tavsif ve sebepler Hâkime yardımcı olursa da bunlarla asla bağlı değildir (Bkz. Prof Dr. Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü Üçüncü Baskı Sayfa 348; Prof. Dr. Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku Cilt: 1, Sayfa 200). Dava dilekçesinin tavsifi Hâkime ait olup, tarafların iddia ve savunmaları doğru algılanmalıdır.

Taşınmazların alındığı tarih itibarı ile dava; 743 sayılı Kanunun 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde edinilen taşınmaza yapılan katkıdan kaynaklanan katkı payı alacağı isteğine ilişkindir. Mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın mahiyeti hatalı değerlendirilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun değildir.

Mahkemece yapılacak iş; tarafların çalışma ve gelirlerine ilişkin kayıt ve belgelerin bulundukları yerlerden eksiksiz olarak, davacının kişisel gelirleriyle taşınmazın alınmasına yaptığı katkının belirlenmesi, taşınmazın alındığı tarihe kadarki toplam gelirinden tarafların sosyal statüleri ile konumlarına göre yapabilecekleri kişisel harcamaları ile kocanın 743 sayılı TKM'nun 152. maddesi uyarınca evi geçindirme yükümlülüğü uyarınca yapması gereken harcamalar çıktıktan sonra yapabilecekleri tasarruf miktarının ne olacağının belirlenmesi için konunun uzmanı bilirkişiden rapor alınması, tarafların elde ettikleri gelirle sağlayabilecekleri katkı miktarının ayrı ayrı saptanması, daha sonra toplam tasarruf miktarı karşısında davacı eşin katkı oranının bulunması, bulunan bu oranın dava konusu mal varlığının dava tarihindeki değeri ile çarpılarak varsa katkı payı alacağının tespit edilmesi, somut olayda hakkaniyet ilkeleri ve fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesinin göz önünde tutularak davacının katkı payı alacağı konusunda bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Diğer yönden; davacı vekili dava dilekçesinde alacak miktarını 20.000 TL olarak açıklamış, yargılama sırasında harcını yatırmak suretiyle usulüne uygun olarak ıslah talebinde bulunmamıştır. Dava kamu düzenine ilişkin olmayan, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri alacağa ilişkin bulunduğuna göre, HMK'nun 26. (HUMK'nun 74.) maddesi gereğince Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. O halde; Mahkemece davacı vekilinin talebine bağlı kalınarak davacı lehine katkı payı alacağına hükmedilmesi gerekirken talep aşılarak yazılı şekilde karar verilmesi de isabetli olmamıştır.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca Yerel Mahkeme hükmünün dava konusu 11 nolu bağımsız bölüm bakımından BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı-karşı davacıya iadesine 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3015, Karar No: 2011/208, Tarih: 04.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/3015 E.  ,  2011/208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Keşan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 04/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8708, Karar No: 2010/10518, Tarih: 07.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8708 E.  ,  2010/10518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma ve temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29943, Karar No: 2013/10243, Tarih: 19.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/29943 E.  ,  2013/10243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının elektrik faturalarında görülen gece gündüz puant bölümlerinde kullanılan elektrik bedeline çeşitli isimler adı altında ilavelerle kullanılan elektrik tutarından fazla bedel alındığından bahisle iadesine karar verilmesi talebiyle tüketici hakem heyeti başkanlığına başvuru yaptığını,Yakutiye Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'nın davalı tüketicinin talebini kabul ettiğini, dava konusu elektrik faturasında yer alan kayıp kaçak bedelinin davacı kurumun kendi insiyatifi ile belirlenmiş bir bedel olmayıp 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun kendisine vermiş olduğu yetkiye dayanılarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) tarafından bir tarifeyle belirlenmiş bir bedel olduğunu,kayıp kaçak tahakkuklarının bu esaslara göre hesaplanarak faturalara yansıtıldığını belirterek söz konusu tüketici hakem heyeti kararının itirazen ortadan kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiş,mahkemece karanın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş; davacı bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

Davalı tüketici hakem heyetinden elektrik faturasının kaçak kullanım bedeli altında %8 oranında bir ücret yansıtıldığını,bu bedelin ne olduğunu bilmediğini,bununu kaçak kaçak elektrik kullanımlarının kendilerie yansıtılması olarak duyduğunu,bu bedelin ne olduğunun öğrenilerek,kaçak kullanıma ait ise,bu güne kadar tahsil edilenlerin tarafınada ödenmesini istemiştir.Kaynarca Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'nce de ;davanın kabulüne,tüketicinin şikayet konusu faturasından ve daha önce ödemiş olduğu K/K bedeli adı altında tahsil edilen bedellerin ilgili firma SEDAŞ tarafından tüketici ... Akgünoğlu'na iadesine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık,elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır.Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir.Yani Kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4 üncü maddesinin 2 nci fıkrasında Kurum’un “ Bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu” belirtilmektedir.Buna göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir.Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliği haizdir. Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar. Bu sebeple, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir.Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu ve yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18935, Karar No: 2015/13160, Tarih: 08.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18935 E.  ,  2015/13160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... ... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/07/2014

NUMARASI : 2011/305-2014/258

Taraflar arasında görülen davada ..... ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/07/2014 tarih ve 2011/305-2014/258 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve katılma yolu ile davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08/12/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av.M. A. ile davalılar vekili Av. O. A. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait N.. D.. Gemisi'nin müvekkilinin tersanesinde bağlı iken kötü hava koşulları nedeniyle halatlarını kopardığını, başka gemi, malzeme ve havuza zarar verdiğini, kaza nedeniyle bakım onarım havuzu, havuz vinci ile geminin bağlı olduğu ekipmanların zarara uğraması nedeniyle yaptırılan tespitte 106.853,40 TL hasar tamiri için gerekli tutar bulunduğunu, havuz vincinin hasarlanmasından dolayı da fazlası saklı kalmak üzere 142.691,94 USD maddi zararın tahsilinin gerektiğini, ayrıca tamiri gereken gemilerin başka tersanelere gönderilmek zorunda kalındığını, bu nedenle 50.781,30 USD talep ettiklerini, BK 41 mad. bakımından haksız fiil nedeniyle maddi tazminatın kardan yoksun kalmayı da kapsadığını, şimdilik 470.864,24 USD (743.824,23TL) maddi tazminat ve 529.135,76 USD (830.743,14 TL)kar kaybı tazminatının kaza tarihi olan 10/12/2010'dan işleyecek USD para birimine uygulanacak en yüksek banka faiziyle davalı yandan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı tarafın dava dilekçesinde davalı olarak “N.. D.. Gemisi donatanı ve/veya işleteni ve /veya acentesini temsilen R... K.. S... Gmbth & Co Kg K... M.. Ltd.Şti.'yi gösterdiği, bu konuya ilişkin 17/06/2014 tarihli oturumda verilen kesin süre gereği davacı yan 26/06/2014 tarihli dilekçesinin sonuç kısmında açıkça davasını donatana izafeten acentesine açtığını belirttiğinden davalı olarak N.. D.. Gemisi donatanı R.. K.. S.. Gmbh&Co Kg K.. M.. Ltd.Şti. kabul edildiği, diğer davalı T.. C.. yönünden yetki anlaşmasının varlığı iddiası ile itirazda bulunulmuş ise de, Türk Mahkemelerinin milletlerarası yetkisini iç hukukun yer itibariyle yetki kurallarının tayin edeceği, sözleşmeden doğan davaların sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği, taraflar arasındaki teminat sözleşmesinin ifa yerinin Türkiye olması nedeniyle uyuşmazlıkta Türk mahkemelerinin yetkili olduğu, bu davalının sorumluluğunun hukuki dayanağının İngiliz Hukuku bakımından garanti olarak nitelenen Türk Hukukundaki kefalet sözleşmesine benzer teminat sözleşmesi niteliğindeki kulüp mektubuna dayandığı, davalı S.. Club'ün davacıya karşı verdiği kulüp mektubuna dayalı olarak 2.900.000 USD üst limitle sorumlu bulunduğu, yapılan incelemelere göre havuzdan gemiye elektrik vermek üzere çekilmiş elektrik kabloları, bunlara bağlı akım trafosu, panolarda parçalanma,kırılma, düşme suretiyle hasar oluştuğu davacı zararının 106.773,40 TL olduğu, vincin hizmete girmesine dek olan gecikmenin kabul edilebilir sınırlarda olduğu da kabul edilerek faturalar toplamı 151.370,95 TL'nin vinç onarım zararı olduğu, bu süreçte vincin çalışmaması nedeniyle dışarıdan hizmet alındığı ve faturalandırılan bu hizmetler toplamının 61.639,48 TL bulunduğu, davacı yan yoksun kalınan kar talebinde bulunmuş ise de bu zarara dair dosya içeriğinin sabit bulunmadığı, davacının vinç hasarı nedeniyle daha önce yaptığı sözleşmelere dayalı ertelemeye, iptale rastlanmadığı, davacının tersanesindeki gemiler yönünden dışarıdan aldığı hizmetler için zarar kalemi olarak hesap yapıldığına göre kar kaybı doğduğuna ilişkin somut belge ve delil bulunmadığından bu kalem talebin yerinde bulunmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulü ile 106.773,40- TL elektrik ekipman zararı, 151.370,95- TL vinç onarım zararı, 61.639,48- TL vincin çalışamamasından kaynaklanan zarar olmak üzere toplam 319.783,83- TL'nin dava tarihinden itibaren işletilecek en yüksek banka faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili ve katılma yolu ile davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili ve katılma yolu ile davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, “N.. D..” isimli geminin davacının tersanesinde bağlı iken, kötü hava koşulları nedeniyle halatlarını koparması nedeniyle etrafına çarpması sonucu oluşan zararın tahsiline ilişkin olup, davacı taraf davasını dava dilekçesinde, davalılar “N.. D.. Gemisi – Gemi Kaptanı J.. C.. İ..”, “T.. C..” ve “ N... D.. Gemisi Donatanı ve / veya İşleticisi ve / veya Acentesini temsilen R.. K.. S.. Gmbh & Co. KG, K.. M.. Ltd. Şti.”ye yöneltmiş, cevaba cevap dilekçesinde de, “R.. K.. S.. Gmbh & Co. KG”ye geminin donatanı ve / veya işleticisi ve / veya acentesi olduğu için dava açıldığı, acentenin de “K... M... Ltd. Şti.” olduğu belirtilmiş, 26/06/2014 tarihli dilekçede de, davanın donatana izafeten acenteye açıldığı belirtilmiştir.

Mahkemece verilen kararın gerekçe kısmında da, davacı yanın 26/06/2014 tarihli dilekçesinin sonuç kısmında açıkça davasını donatana izafeten acentesine açtığını belirttiğinden davalı olarak “N.. D... Gemisi Donatanı R.. K.. S... Gmbh&Co Kg K.. M.. Ltd. Şti.”nin kabul edildiği yazılıp, hükmün davalılardan müteselsilen tahsiline şeklinde kurulduğu, ancak kararın başlık kısmında davalı olarak “N.. D.. Gemisi Donatanına İzafeten R.. K.. S.. Gmbh & Co. KG, K.. M... Ltd. Şti.” olarak gösterildiği anlaşılmıştır.

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinde de belirttiği üzere, geminin donatanının “B.. – K.. MS N.. D.. S... Gmbh & Co.” olduğu ancak davaya cevap veren ve yargılamaya katılan “K.. M.. Ltd. Şti.”nin bu donatan ile bir bağının bulunup bulunmadığı anlaşılamamıştır.

Dava dilekçesi ve davacının yargılama sırasındaki dilekçeleri bir bütün halinde değerlendirildiğinde davanın, “N.. D.. Gemisi – Gemi Kaptanı J.. C.. İ..." ve “T.. C..” yanında N.. D.. Gemisi Donatanına karşı açıldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla dava dilekçesinin, donatana tebliğinin ardından yargılamaya devam olunarak bir hüküm kurulması gerekirken, taraf teşkili sağlanmaksızın hüküm kurulması doğru bulunmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, taraf vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle taraflar yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin her bir yandan alınarak yek diğerine verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 08/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14053, Karar No: 2016/1258, Tarih: 10.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14053 E.  ,  2016/1258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/11/2012 tarih ve 2008/373-2012/504sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı bankayla müvekkili şirket arasında imzalanan 26/10/1995 tarihli ve 19/06/1996 tarihli genel kredi sözleşmeleri uyarınca kredi kullanıldığını, davalı bankanın talebi üzerine bu sözleşmelere dayanarak kullanılan kredilerin 04/06/1997 tarihinde ödendiğini, daha sonra davalı bankadan 04/05/1998 tarihinde toplam 20.800,00 TL spot kredi kullanıldığını, genel kredi sözleşmeleri nedeniyle kullanılan kredilerin ödenmesine rağmen davalı bankanın herhangi bir sebep belirtmeksizin kredi hesaplarını kat ettiğini, kullanılan spot kredilerin vadesinin gelmediğini, kredi hesabının kat edilmesinin haksız olduğunu, bankanın borcu ödenmiş sözleşmeye dayanarak icra takibi yaptığını, bunun üzerine icra takibine kefiller tarafından itiraz edildiğini, itirazların iptali için ...Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 1999/372 esas sayılı dosyasında ve .... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 1999/296 esas sayılı dosyasında davalar açıldığını, bankanın kötü niyetli olduğunu, bu davranışıyla diğer bankaların da davacı şirkete kullandırdıkları kredi hesaplarını kat etmelerine ve davacı şirketi ticaret yapamaz ve borçlarını ödemez bir pozisyona soktuğunu ileri sürerek, davacının uğradığı maddi, manevi zararlar ile munzam zararlarını tespiti ile 70.737.166,92 TL maddi zarar, 6.803.100,08 TL munzam zarar, 2.000,00 TL manevi zararın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının iddialarını ispatlayamadığı, kredi hesabının yasalara ve sözleşmeye uygun kat edildiği, sözleşmeyle tanınan hakların kötüye kullanılmadığı, maddi, manevi tazminat ve munzam zarar talebinin haklı olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin 07.11.2012 tarihli kararı davacı tarafından süresinde adli yardım talepli olarak temyiz edilmiş, davacının adli yardım talebi Dairemizin 31.03.2014 tarihli ilamı ile reddedilmiş ve temyiz harç ve masraflarının yatırılması için dosya mahalli mahkemeye iade edilmiştir. Mahkeme tarafından temyiz harç ve masraflarının ödenmesi için davacı adına muhtıra çıkarılmış ise de davacı harcı ödemeyeceğini beyan eden dilekçesi ile temyiz incelemesi için dosyanın yeniden Yargıtay'a gönderilmesini talep etmiştir.