muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1812, Karar No: 2010/7957, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1812 E.  ,  2010/7957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2406, Karar No: 2010/2693, Tarih: 11.03.2010

**21. Hukuk Dairesi         2009/2406 E.  ,  2010/2693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2008

Davacı,  iş kazası  sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere  ve temyiz edenin sıfatına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.Tazminatın belirlenmesinde, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik ve karşılıklı kusur oranları Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Diğer yandan tazminat miktarı, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu tartışmasızdır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak % 10 artırılıp % 10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay’ın oturmuş yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, açıklanan tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin  yaşlılık aylığı almaya veya işçinin yaşı ve oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunması durumunda da zarar hesabında pasif   dönemin  hesaba  dahil  edilmesi gerekir. İş kazası sonucu malul kalan işçinin aynı işinde çalışmaya devam etse dahi diğer işçilerden daha fazla çaba harcayacağı asıldır. 60 yaşından sonra elde edeceği yaşlılık aylığını da diğer işçilerden daha fazla çaba harcayarak elde edeceğinden yaşlılık aylığını aldığı dönemde de devam edecek olan maluliyeti nedeniyle zarara uğramadığı düşünülemez. Kaldı ki, sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta tamamen uzun vadedeki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır. Bu nedenlerle pasif döneminde zarar hesabına dahil edilmesi ve  zarar hesabının 60 yaştan sonra bakiye ömrüne kadar(pasif dönemde),asgari ücret esas alınarak yapılması gerekir.

Bedensel zararlarda kural olarak zarar olay tarihinde gerçekleşmiş olduğundan zarar hesaplamasına olay tarihinden ve olay tarihindeki değer üzerinden başlanmalıdır.

Öte yandan Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda ( tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan geçici iş göremezlik ödeneğinin veya bağlanan sürekli iş göremezlik gelirinin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş   görüşlerindendir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 13.03.2006 tarihinde iş kazası geçirdiği,hesap bilirkişisinin davacıya sürekli işgöremezlik gelirinin bağlandığı 21.10.2006 tarihinden itibaren zarar hesaplaması yaptığı,ancak davacının kararı temyiz etmediği davacı 24.07.1975 doğumlu olup kaza tarihinde  30 yaşında olduğundan PMF beklenen yaşam tablosuna göre muhtemel bakiye ömrü 37 yıl 6 ay 3 gün olarak hesaplanması gerekirken, 45 yıl 10 ay 29 gün üzerinden maddi tazminat hesabı yapıldığı anlaşılmaktadır.Somut olayda davacının olay tarihindeki yaşı ve PMF tablosuna göre muhtemel bakiye ömrü gözetilip buna göre zarar hesabı yapılarak, sürekli iş göremezlik ödeneğinin hüküm tarihine en yakın tarihteki en son peşin sermaye değerinin hesaplanan zarardan düşülmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılacak iş; hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler nazara alınarak yukarıda açıklanan esaslara göre bilirkişiye davacının olay tarihinde 30 yaşında olması nedeniyle PMF tablosuna göre muhtemel bakiye ömrünün 37 yıl 6 ay 3 gün olduğunu ve,kararı davacının temyiz etmediğide gözetilerek  zarar hesabı yaptırmak, haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için bu dönem içerisinde sürekli iş göremezlik nedeniyle uğranılan zarardan Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından davacıya ödenen sürekli iş göremezlik ödeneğinin hüküm tarihine en yakın tarihteki en son peşin sermaye değerini mahsup etmek ve çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalıya iadesine, 11.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26205, Karar No: 2017/8161, Tarih: 25.10.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/26205 E.  ,  2017/8161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 12.10.2005 tarihine göre temyiz inceleme gününde 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e, TCK.nun 67/4. maddelerine göre öngörülen asli zamanaşımı ve olağanüstü zamanaşımı süresi tamamlanmış olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e ve TCK.nun 67/4 ve 5721 sayılı CMUK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, suça konu kaçak benzin ve sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13. maddesi delaletiyle TCK.nun 54. madde gereği MÜSADERESİNE, benzin tasfiye edilmişse tasfiye bedelinin hazine adına İRAT KAYDINA, nakilde kullanılan 49 AK 364 plaka sayılı aracın sahibine İADESİNE, üzerindeki şerhin KALDIRILMASINA, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7172, Karar No: 2017/5058, Tarih: 25.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/7172 E.  ,  2017/5058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4406, Karar No: 2011/5732, Tarih: 16.06.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/4406 E.  ,  2011/5732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalı ...’ın adresinin, “... Köyü No 25 ..., ...,” olduğu, Mahkemece gerekçeli karar tebliğ belgesinin bu adrese çıkarıldığı, tebligatın adreste davalı tanınmıyor diye iade edildiği, bunun üzerine Mahkemece nerden temin edildiği belli olmayan “... Mahallesi, ... sokak No : 8 ... , ... , ...” adresine tebligat çıkarıldığı, tebligatın, Tebligat Kanunun 20. maddesine göre yapıldığı, adreste kimse bulunmaması, adresin kapalı olması sebebiyle en yakın komşu, yönetici veya kapıcıya sorulduğu,alınan sözlü beyanda Muhatabın geçici olarak dışarı gittiğinin beyan edildiğinin belirtildiği ve tebligatın mahalle muhtarına teslim edildiği, haber kağıdının da davalının kapısına asıldığı, en yakın komşu, kapıcı yada yöneticiye haber verildiğinin tebligat parçasında belirtildiği ancak tebligatta mahalle muhtarının ismi ve imzasının bulunmasına rağmen sözlü beyanına başvurulan ve haber verilen komşusu,kapıcı yada yöneticinin ismi ve imzasının olmadığı, tebligatın usulsüz yapıldığı, davacının tahliye olup olmadığının araştırılmadığı anlaşılmıştır.Hal böyle olunca, davacının tahliye olup olmadığını araştırmak, tahliye olmamış, tutuklu ise gerekçeli kararın davalının kaldığı cezaevine çıkarılmasını sağlamak, hükümlü ise davalının vasisini ve adresini tesbit ederek gerekçeli kararın vasiye yapılmasını sağlamak, tahliye edilmiş ise, davalının tebligata yarar adresini belgesi ile birlikte temin ederek gerekçeli karar tebligatının Tebligat Kanundaki usul ve esaslara göre usulüne uygun şekilde yapılmasını sağlamak, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu' nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,16.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4854, Karar No: 2018/2857, Tarih: 12.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/4854 E.  ,  2018/2857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinden sonra kesinleşen Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24.09.2009 gün, 2009/925 esas, 2009/1325 karar sayılı mahkumiyet hükmünün, TCK’nın 58. maddesi ile uygulamaya esas alınması,

2- T.C. Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle kısmen tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından tekerrür ve savunman ücretine ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4486, Karar No: 2020/7240, Tarih: 01.12.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/4486 E.  ,  2020/7240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

VEK. AV. ...

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıların çocuğunun şirkete ait okulda eğitim gördüğünü, cari hesap ekstresinden de anlaşılacağı üzere çocuğun okul taksitlerinin uzun zamandır ödenmemesi üzerine davalılara yönelik takip başlatıldığını, davalıların haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek; itirazın iptaline, takibin devamına, icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalılar, müşterek çocuklarının 2012-2013 döneminde 1 yıl davacıya ait okulda eğitim gördüğünü, kayıt esnasında okul ücretinin konuşulduğunu ve burs imkanı sağlanacağı belirtilerek yapılacak ödemelerin bildirildiğini, bu ödemelerin yapılarak bakiye borcun olmadığını, davacı ile yazılı bir sözleşmenin bulunmadığını, davalılardan ...'ın sözleşmenin tarafı olmadığından pasif husumeti olmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı özel okul eğitim ücretinin tahsili için başlattığı icra takibine vaki itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, davacının davalı ile bir sözleşmesinin olmadığı, okul taksitlerinin herhangi bir ödeme planına bağlanmadığı ve davalıların temerrüde düşürülmediği, ispat yükünün davacıya ait olduğu kabul edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davalıların çocuğunun davacıya ait okulda eğitim gördüğü taraflar arasında çekişmesizdir. Davacının okulu özel bir okul olup davalının, çocuğu için okul giderini ödemesi zorunludur. Davalılar davacının ileri sürdüğü hukuki ilişkiye itiraz etmemekle birlikte, bir kısım eğitim ücretini ödediklerini, kalan kısmın da bursluluğa sayılması nedeniyle borçlu olmadıklarını savunmaları, borcun bulunmadığına yöneliktir.

Hukuki ilişkinin takdir ve tayini Hakime aittir. Bilirkişinin hukuki ilişkinin yokluğu görüşüne dayanılarak karar verilemez.

O halde mahkemece; taraflar arasında hukuki ilişki olduğu sabit olmakla, davacının ticari defter ve kayıtları, faturaları ile okul öğrenci kayıtları, bursluluk listesi, ödeme belgeleri incelenerek uyuşmazlığa konu 2012-2013 döneminde ilan edilen eğitim- öğretim giderleri bakımından konusunda uzman olan muhasebeci bilirkişiden yerinde inceleme yetkisi verilerek alacağa ilişkin rapor alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14984, Karar No: 2013/29152, Tarih: 10.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/14984 E.  ,  2013/29152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından kişisel ilişki tesisi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların müşterek çocuklarından ...'nin velayeti anneye, ....nın velayeti ise babaya verilmiş; ancak kişisel ilişki dönemlerinde kardeşlerin birbirlerini göremeyecekleri şekilde, anne-baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki düzenlenmesi doğru olmamıştır. Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, yukarıda gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 7. bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine 7. bent olarak, “velayet hakkı anneye bırakılan müşterek çocuklar ...’nin, her ayın 1. ve 3. Cumartesi günleri saat 09.00’dan Pazar günleri saat 18.00'e kadar, her yıl sömestr tatillerinin 1. günü saat 09.00’dan 7. günü saat 18.00'e kadar ve her yıl 1 Temmuz saat 09.00’dan 31 Temmuz saat 18.00’e kadar, davalı baba yanına verilmek suretiyle kişisel ilişki kurulmasına; velayet hakkı babaya bırakılan müşterek çocuk ....'nın ise her ayın 2. ve 4. Cumartesi günleri saat 09.00’dan Pazar günleri saat 18.00'e kadar, her yılın sömestr tatillerinin 7. günü saat 09.00’dan 15. günü saat 18.00'e kadar, her yıl 1 Ağustos saat 09.00’dan 31 Ağustos saat 18.00’e kadar, davacı anne yanına verilmek suretiyle kişisel ilişki kurulmasına“ sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu bölümlerinin düzeltilmiş şekliye ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.12.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/34089, Karar No: 2014/24376, Tarih: 23.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/34089 E.  ,  2014/24376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Eylemin hırsızlık olarak kabulü ile mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kararda ve hükmün başında suça sürüklenen çocuk ...’ın sanık olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş, sanık .... hakkında açıklanması geri bırakılan hükümlerle ilgili ... Asliye Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulması ayrıca mümkün görülmüştür.

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Güveni kötüye kullanma suçunda ise, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisini veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.

Somut olayda; sanık ...’ın işyerinin önünde bulunan katılandan, hastanede yatan annesini telefonla konuşturacağını söyleyip cep telefonunu istediği, katılanın sim kartını çıkararak telefonu sanığa verdiği ve sanık ...’ın suça konu telefonu diğer suça sürüklenen çocuk ...’a vererek annesine götürmesini söylediği, işyeri sahibinin çağırması üzerine katılan içeri girdiğinde suça sürüklenen çocuk ve sanığın kaçtıkları

olayda, katılanın geçici de olsa zilyetliği devir iradesinin olmadığı ve fiili hakimiyetin kaybı sonucu oluşan zilyetlik ile de hırsızlık suçunun oluşacağı anlaşılmakla mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/462, Karar No: 2014/14692, Tarih: 27.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/462 E.  ,  2014/14692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2013/60-2013/509

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş ve davalı avukatınca duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davanın belirsiz alacak davası olduğunu belirterek, müvekkili işçinin 16.07.1992 tarihinden itibaren davalıya ait işyerinde çalıştığını, davalı işverenin iş sözleşmesinin devam ettiği 22.06.2007 tarihinde müvekkili işçiyi resmi kayıtlarda işten çıkmış gibi gösterdiğini, 26.06.2007 tarihinde ise kayden yeniden işe girişinin yapıldığını, muvazaalı işe girdi çıktı işlemlerinde işverenin amacının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesiyle verilen ücret zamlarından işçiyi mahrum etmek ve yeni bir sözleşmeyle işe başlamış gibi göstererek işçi ücretlerinin asgari ücret seviyesine düşürülmesi olduğunu, kanuna karşı hile olan bu işlem sonucunda müvekkilinin ücretinin işyerine yeni girmiş bir işçi gibi asgari ücret seviyesine indirildiğini, toplu iş sözleşmesiyle getirilen ücret zamlarından yararlandırılmadığı gibi ikramiye hakedişlerinin düşürüldüğünü, geçersiz sayılması gereken bu işlem nedeniyle doğan fark işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, fark aylık ücret ve fark ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı def'ini ileri sürerek, davacı işçinin müvekkiline ait işyerinde çalışmasının aralıklı olduğunu, önceki dönem çalışması sonunda davacının serbest iradesiyle işverene dilekçe vererek iş sözleşmesini sonlandırdığını ve tüm haklarını alarak işvereni ibra ettiğini, daha sonra ise müracaatı üzerine tekrar işe başlatıldığını, davacı gibi diğer işçilere de işten ayrılışları sebebiyle ya ihbar sürelerinin kullandırıldığını ya da ihbar tazminatlarının ödendiğini, ayrıca kıdem tazminatlarının ve sair alacakların da eksiksiz olarak ödendiğini, taraflar arasında yapılan yeni sözleşme ve belirlenen yeni ücretten de sendikanın haberdar olduğunu, ne sendikanın ne de davacının ücrete herhangi bir itirazda bulunmadığını, davacının dava konusu alacaklara hak kazanmadığını, ayrıca davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılamayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, gerek usul hukuku gerekse de maddi hukuk kurallarının uygulanması bakımından dava belirsiz alacak davası kabulüyle sonuçlandırılmış, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz: