muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5370, Karar No: 2024/1730, Tarih: 13.03.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı erkeğin, davacı kadına ve müşterek çocuklara fiziksel şiddet uyguladığı, hakaret ve küfür ettiği, eviyle ilgilenmeyerek, beraber yaşadıkları evi satması üzerine, davacı ve ortak çocukların baba evine gitmek durumunda kaldığı, bundan sonraki süreçte, davalı erkeğin eşi ve çocukları ile iletişime geçmediği gibi, başkaca bir ev temin etmediğinden, mevcut evlilikte davacı erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, tarafların ortak çocukları 2007 doğumlu Aysima ve 2014 doğumlu Yağmur'un halen davacı anne ile birlikte yaşadıkları ortamda herhangi bir ihmal ve istismar olmadan yaşamlarını sürdürdükleri anlaşılmakla, mevcut düzenlerinin korunması için velâyet haklarının davacı anneye verilmesine, ortak çocuklardan her biri için aylık 300,00'er TL tedbir nafakasının, her ay davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar kesinleştiğinde iştirak nafakası olarak devamına, ortak çocuklardan 2002 doğumlu Buse'nin yargılama esnasında reşit olduğu anlaşılmakla, takdir edilen tedbir nafakasının, reşit olduğu 10.03.2020 tarihine kadar devamına, boşanma davası açılmakla ayrı yaşamakta haklı olan davacının, boşanma ile en az eşinin desteğini yitirerek yoksulluğa düşecek olması nedeniyle, dava tarihinden geçerli olmak üzere takdir edilen aylık 300,00 TL tedbir nafakasının, her ay davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, karar kesinleştiğinde yoksulluk nafakası olarak devamına, davalının boşanma ile en az eşinin desteğini yitirecek olması ve davalının davranışlarının, davacının kişilik haklarına saldırı teşkil edecek nitelikte olması nedeniyle, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ve hakkaniyet ilkesi dikkate alınarak davacının maddî ve manevî tazminat taleplerinin kabulü ile, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek istinaf dilekçesinde özetle; tam kusurlu olmadığını, hükmedilen nafaka ve tazminat miktarlarının çok yüksek olduğunu, davanın kabulü kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek istinaf dilekçesinde özetle; tam kusurlu olmadığını, hükmedilen nafaka ve tazminat miktarlarının çok yüksek olduğunu, davanın kabulü kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kararın dayandığı deliller ile kanuna uygun sebeplere ve delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile re'sen bakılacak kamu düzenini ilgilendiren hususlar dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesinin değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek temyiz dilekçesinde özetle, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte davalı erkekten kaynaklanan kusurlu davranışların ispat edilip edilmediği, davanın kabulü koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği, tazminatlar ve nafakalar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci ve 182 nci maddeleri, 327 ve 328 inci maddelerinin birinci fıkraları ve 330 uncu maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10323, Karar No: 2014/7180, Tarih: 06.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/10323 E.  ,  2014/7180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin kızı ...'ın maliki olduğu dairede kızı ile birlikte ikamet etmekte olduğunu, 24/09/2009 tarihinde bağımsız bölümün çatısından akan yağmur sularının komşu binaya bitişik salon duvarında bulunan elektrik prizine temas etmesi sonucu yangın çıktığını, müvekkilinin iş bu yangında herhangi bir kusurunun bulunmadığını, yangın sonucu dairede hasarların meydana geldiğini, davaya konu yangın nedeniyle müvekkilinin ikamet ettiği 10 nolu dairenin alt katındaki 8 nolu davalı ... şirketine sigortalı olan dairede yangın nedeniyle meydana gelen hasarın tazmin edilmesinden kaynaklanan 2295 TL hasar bedeli ile işlemiş olan 130 TL faizin tahsilini için ilamsız takip başlatıldığını, müvekkilinin yangında bir kusurunun bulunmaması nedeniyle takibe itiraz ettiğini, yangından müvekkilinin sorumlu olmaması nedeniyle 8 nolu dairedeki hasarlardan müvekkilinin sorumlu olmadığının tespitini ve davalı aleyhine kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu hasar gören 8 nolu meskenin ... adına, yangına sebebiyet verdiği ileri sürdürülen 10 nolu meskenin ...adına kayıtlı olduğu, davacı tarafın maliki olduğu iddia edilen dairede çıkan yangının dava konusu yangının apartman ortak yerlerinden olan çatısındaki kiremit, yağmur suyu dere ve olukları ile baca eteğindeki kusurlardan kaynaklandığı, yangın hasarından %100 nisbetinde apartmanını tapudaki maliklerinin arsa payları nispetinde kusurlu olduğu, incelenen tapu kaydına göre davacının tapu maliki olmadığından tapudaki arsa payı oranında da sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle aleyhine başlatılan ...2. İcra Müdürlüğünün 2010/14425 sayılı dosyasından dolayı borçlu olmadığının tespitine, davalının kötü niyetli olarak bu takibi yaptığı isbat edilemediği gerekçesiyle de kötüniyet tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 14,80 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden davacıya geri verilmesine 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14190, Karar No: 2012/19242, Tarih: 27.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/14190 E.  ,  2012/19242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Alaşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/06/2010 gün ve 2008/278-2010/215 sayılı kararı bozan Daire’nin 17/05/2012 gün ve 2010/16331-2012/8131 sayılı kararı aleyhinde davalılardan ... vekili ve ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin maliki bulunduğu, 1199, 1358 ve 7 parsel sayılı taşınmazların, müvekkili şirketin eski müdürü olan davalılardan ... tarafından davalı ...'nde diğer davalılara satıldığını, halbuki eski müdür olan davalıya 29 Nisan 2008 tarihinde verilen yetkinin 12.09.2008 tarihinde kaldırıldığını ve ilan edildiğini buna rağmen taşınmazları satın alan davalı ... ve ...'ın davalı ... ile danışıklı bir işlem içerisine girdiklerini, taşınmazların ucuz fiyata satıldığını, satıştan Tapu Sicil Müdürlüğü'nün de sorumlu bulunduğunu ileri sürerek dava konusu 1199, 1358 ve 7 parsel sayılı taşınmazların tapularının iptali ile yeniden müvekkili adına tesciline bunun mümkün olmaması halinde ise fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 50.000,00 TL zararlarının satış anından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı hazine ile davalı ...'den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın davalı ... yönünden kabulüne diğerleri yönünden ise reddine dair verilen karar davacı vekili ile davalı ...'in temyizi üzerine Dairemizce davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez davalılardan ... vekili ile ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekili ve ... vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekili ve ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı ...'dan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, karar düzeltme isteyen davalı ... harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına mahal olmadığına, 27/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2520, Karar No: 2015/4002, Tarih: 23.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2520 E.  ,  2015/4002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 49. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/12/2013 tarih ve 2012/61-2013/337 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... arafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında taşıma sözleşmesinden kaynaklanan ticari ilişki bulunduğunu, davalıya ait yükün taşınması işinin müvekkili tarafından üstlenildiğini, taşınan malın müşterisine teslim edildiğini ancak taşıma bedelinin ödenmemesi üzerine icra takibine başlandığını, davalının itiraz ettiğini ve 3. kişi şirkete yapılan ödemenin mahsup edilmesi gerektiğini ileri sürdüğünü oysa müvekkilinin başka bir şirkete ödeme yapılması konusunda talimatının bulunmadığını ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava dışı Atlas firmasına ait yükün davacının dava dış... firmasına borcundan dolayı tutulduğu, Atlas'a karşı edimini yerine getirmek için davacının.... firmasına olan borcuna karşılık 4.500.00 EURO'nun müvekkili tarafından ödendiğini, bu şekilde taşıtılan malın asıl alıcıya ulaştığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiş, karşı dava olarak ise cari hesaptan kaynaklanan 1.850,00 EURO'nun tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl davada davalının, davacıdan alacaklı olan 3.kişilerden temlik aldığı alacağın varlığını görülen davada ispatlaması halinde bu alacak tutarının davacı alacağından mahsubunu talep etmesinin mümkün olduğu, davalı buna ilişkin bir protokol sunmuş ise de protokolün alacağın varlığını ispata yeterli olmadığı, davacı ... Lojistik firması ile aralarındaki akdi ilişkiyi kabul etmediği, davacının ticari defterlerinde ... Lojistik Firmasına borcu bulunduğuna ilişkin kayıt bulunmadığı, davalı tarafından Gaziantep 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2013/57 D.İş sayılı dosyası kapsamında... Lojistik firması kayıtları üzerinde inceleme yaptırılıp alacağın varlığına dair bir rapor dosyaya ibraz edilmiş ise de dava açıldıktan sonra delil tespiti taleplerinin davanın görülmekte olduğu mahkemeye yapılması

gerektiğinden bu raporun bir geçerliliğinin bulunmadığı, kaldı ki dava dışı firmanın ticari defterlerinde alacak kaydının bulunduğu kabul edilse dahi akdi ilişki ve ifa kanıtlanmış olmadığından bunun hukuki değerinin bulunmadığı, davacı tarafından da yemin edildiği, sonuç olarak davacının takip konusu taşıma bedelini talep hakkının bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüyle icra takibine davalının yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin takip talebinde belirtildiği gibi devamına, takip tarihinden itibaren asıl alacağa değişen oranda yasal faiz yürütülmesine; karşı dava ile ilgili olarak ise; asıl davada, dava dışı ... firmasının alacağı kanıtlanmamış ve davacının 13.487,66 TL alacaklı olduğunun kabul edildiği, karşı davada talep edilen cari hesap alacağının da ispatlanamadığı gerekçesi ile karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı-karşı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 23/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2939, Karar No: 2010/7933, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2939 E.  ,  2010/7933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21896, Karar No: 2015/20103, Tarih: 19.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21896 E.  ,  2015/20103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gümüşhacıköy Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 16.06.2015

No : 2013/220-2015/125

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve davalı G... A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 4-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak, geçiş hükümlerini içeren aynı Yasa'nın geçici 7. maddesi hükmünde "bu Kanun"un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun'un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibari hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler.” hükmü ve genel olarak yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5. maddesidir.

Anayasa Mahkemesi’nin 27.03.2007 tarihli 26475 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 04.10.2006 tarihli ve 2002/157 Esas 2006/97 Karar sayılı kararı ile 506 sayılı Yasa'ya 2098 sayılı Yasa ile Ek 1. madde olarak eklenen, 3395 sayılı Yasayla kapsamı genişletildikten sonra 3520 sayılı Yasa ile Ek. 5. madde olarak numaralandırılan düzenlemede yer alan "azotlu gübre ve şeker sanayii" ibaresi iptal edilmiş ise de, Anayasa’nın 153/5. maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi de gözetildiğinde, davacının Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının yürürlük tarihi olan 27.03.2007 tarihinden önceki dönem yönünden itibari hizmetten yararlandırılması mümkün değildir. İtibari hizmet süresi olanağından 27.03.2007 tarihinden önceki dönemde yararlanmak için, Yasa'nın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır.

Dava konusu olan. 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden ise, iş koluna ilişkin koşul dışındaki unsurlarda (işyeri koşullarında) bir değişiklik olmamıştır. İptal kararı ile 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihi arasındaki dönemde, anılan madde koşullarının davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin incelenmesi amacıyla düzenlenerek karara dayanak yapılan bilirkişi raporundan işyerinde, davacının, doğrudan ek 5. maddede sayılan çelik, demir ve tunç döküm, zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle ve patlayıcı maddeler yapılmasında ve kaynak işlerinde çalışmasının bulunmadığı, tütün işleme işi yapan fabrikada çalıştığı anlaşılmaktadır. Öte yandan işyerinde tütün tozlarından dolayı eczaneden alınan maskelerin kullanıldığı tanık ifadelerinde belirtilmektedir. Davacının, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki işyeri, çalıştığı birim ve yaptığı iş tereddüde mahal vermeksizin belirlenmeden, işyerinin fiziki durumu keşifle tespit edilmeden, davacının yaptığı işin, gaz maskesiyle çalışmayı gerektiren iş olup olmadığı hususunda gerekli araştırma ve yeterli inceleme yapılmadan, mahkemece, yazılı şekilde karar verilmesi, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, bahçıvan, yazıcı, güvenlik görevlisi, vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinin fiziksel koşulları keşif ile tespit edilmeli; davalı işveren vekilince, eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen A... İş Mahkemesi'nin ..../...E – ..../.. K. sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler ( zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren işgüvenliği konularında uzman bilirkişiden rapor alınmalı; alınan rapor mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV. bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmelidir

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz, edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMAS1NA, temyiz harcının istek halinde davalılardan G...A.Ş.'ye iadesine, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.