muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10390, Karar No: 2025/1365, Tarih: 03.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/10390 E.  ,  2025/1365 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1488 E., 2021/227 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, suçun vasfının değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, beraat kararı verilmesine ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın kastının bulunmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;

1-İddianamede, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesinin uygulanması talep edildiği halde, sanığa aynı Kanun'un 142/2-h maddesinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmeden mahkûmiyet kararı verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesine aykırı davranılması,

2- Suça konu motosikletin kolluk tarafından ele geçirilerek şikâyetçiye iadesinin sağlandığı, ancak ön panelinin kırık olduğu, sanığın da 09.07.2019 tarihli duruşmada masrafları karşılamak istediğini söylemesi karşısında, zarar miktarı şikâyetçiden sorularak, gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılarak tespiti ve sanığa ödemesi için imkan tanınıp, ödemesi halinde kısmi iadeye şikâyetçinin rızası sorularak, rıza göstermesi halinde, 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesine göre uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uygulanıp ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre cezanın infaz edilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, ancak 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına mahkemesince karar verilemeyeceği, bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hakiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1301, Karar No: 2014/21116, Tarih: 24.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1301 E.  ,  2014/21116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1177, Karar No: 2024/7534, Tarih: 12.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/1177 E.  ,  2024/7534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 18200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin istemi; kusuru olmadığına, eksik incelemeye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, olay günü saat 10:30 sıralarında yerleşim yerinde iki yönlü yolda ...'min sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı motosiklet ile seyretmekte iken aynı istikamette devam eden sanık ...'in sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı motosiklet ile ...'nin kullanmış olduğu motosikletin solundan hızlı bir şekilde geçmeye çalıştığı sırada, ...'nin kullanmış olduğu motosikletin sol yan kesiminde aynasına çarpması ve ...'nin kullanmış olduğu motosikletin yolun sağına yavaş bir şekilde devrilmesi, ...'in kullanmış olduğu motosikletin ise dere korkuluklarına doğru hızlı bir şekilde çarpması neticesinde motosikletteki yolcu ...'nin öldüğü olayda kaza tespit tutanağına göre, sanık, takip mesafesini korumamak ve aracın hızını trafik ve yol durumuna uydurmamak suretiyle ölüme sebebiyet verdiği kabul edilerek TCK'nın 85/1.maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Alanya 3.Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8989, Karar No: 2011/9608, Tarih: 03.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/8989 E.  ,  2011/9608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan Vakıflar Bölge Müdürlüğü vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı üzerine dosya içerisine İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilen veri listesinin incelenmesinden; verilerin taşınmazın bulunduğu Akin köyüne ait olduğu anlaşılmıştır. Yargıtay uygulamalarına göre taşınmazın bulunduğu köye ait (lokal) veriler kamulaştırma bedelinin tespitinde esas alınamaz.

Bu sebeple; bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, şeker pancarı ve silajlık mısırın değerlendirme tarihi olan 2006 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin ilçe geneline ait veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9056, Karar No: 2022/2083, Tarih: 19.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/9056 E.  ,  2022/2083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç :1-Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak

2-Silahlı terör örgütüne üye olmak 3-Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi

Hüküm : Sanık hakkında, silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1 maddesi, TCK’nın 62, 53/1-2-3, 58/9, 63, 54/1. maddeleri gereğince mahkumiyeti ile tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraati

Temyiz edenler: Sanık müdafileri ve o yer Cumhuriyet savcısı

Yerel mahkeme tarafından verilen hükümler temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Duruşma istemi içermeyen temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.01.2020 tarih ve 2017/159 esas, 2020/3 karar sayılı mahkumiyet ve beraat hükümlerinin, dairemizin 19.11.2020 tarih ve 2020/5427 esas, 2020/5700 karar sayılı kararı ile “Oluşa ve dosya içeriğine göre, tanık ...'nun sanığı teşhis ederek soruşturma aşamasındaki beyanlarında; "... ilçesinde bulunan Anahita isimli lokantanın önünden geçen ...-... karayolu bölgesine zırhlı araçların geçişi sırasında patlatılmak üzere ... gücünde Baz (K) ve Bürüks (K) tarafından hazırlanan mayın ve EYP'nin bu şahıs tarafından yerleştirildiğini biliyorum, daha sonra bu mayın askerler tarafından çıkarıldı." şeklinde söylemesi, tanık beyanının kolluk görevlileri tarafından tanzim edilen 15.08.2016 tarihli olay tutanağı ile doğrulanması, sözkonusu tutanak içeriğinde; "14.08.2016 günü ... ilçesinde görevli Özel Harekat unsurlarının devriye görevlerini ifa ettikleri esnada yaptıkları kontrollerde ... karayolu ... ilçe girişinde bulunan menfez içerisinde bomba düzeneğinin bulunduğunun tespit edilmesi üzerine gerekli güvenlik tedbirlerinin alındığı ve 15.08.2016 tarihinde düzeneğin kontrollü bir şekilde imha edildiğinin" anlaşılması, ... İl Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme Şube Müdürlüğü Bomba İmha ve İnceleme Büro Amirliği tarafından düzenlenen 13.10.2016 tarihli inceleme raporuna göre; "Menfez içerisine tuzaklanmış, yerleştirilmiş ve güvenli bir noktada müdahale sonucu patlatılarak etkisiz hale getirilen parça ve basınç etkili bombanın, canlılar üzerinde öldürücü ve yaralayıcı, cansızlar üzerinde yakıcı, yıkıcı ve tahrip edici özelliğe sahip olduğunun tespit edilmesi nazara alındığında; Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak suçu ile silahlı terör örgütü üyesi olmak suçu arasındaki geçitli suç özelliği de dikkate alınarak somut olayda sanığın eylemlerinin üyelik boyutunu aşarak "Devletin Birliğini ve Ülke Bütünlüğü Bozma" suçunun unsurlarını oluşturduğu, yine sanığın bu bozma gerekçesine göre "Tehlikeli Maddeleri İzinsiz Olarak Bulundurma veya El Değiştirme" suçunu da işlediği, bu haliyle sanığın Devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma ve tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçlarından ayrı ayrı cezalandırılması gerektiği halde, yazılı şekilde sadece silahlı terör örgütü üyeliği suçundan mahkumiyetine dair karar verilmesi,” gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, bozma ilamı üzerine ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2021 tarih ve 2021/21 esas, 2021/50 karar sayılı hükmü ile eski kararda direnilerek silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyet, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan beraat kararları verildiği, yapılan incelemede ise dairemizin bozma ilamının yerinde olduğu görüldüğünden, 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 32. maddesi ile CMK'nın 307/3-2

... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2021 tarih ve 2021/21 esas, 2021/50 karar sayılı hükmü ile eski kararda direnilerek silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyet, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan beraat kararları verildiği, yapılan incelemede ise dairemizin bozma ilamının yerinde olduğu görüldüğünden, 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 32. maddesi ile CMK'nın 307/3-2. cümlesinde yapılan değişiklik uyarınca dosyanın Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMEK üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21880, Karar No: 2015/20082, Tarih: 19.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21880 E.  ,  2015/20082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve davalı ...Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 4-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak, geçiş hükümlerini içeren aynı Yasa'nın Geçici 7. maddesi hükmünde "bu Kanun"un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun'un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibari hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler.” hükmü ve genel olarak yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5. maddesidir.

Anayasa Mahkemesi’nin 27.03.2007 tarihli 26475 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 04.10.2006 tarihli ve 2002/157 Esas 2006/97 Karar sayılı kararı ile 506 sayılı Yasa'ya 2098 sayılı Yasa ile Ek 1. madde olarak eklenen, 3395 sayılı Yasayla kapsamı genişletildikten sonra 3520 sayılı Yasa ile Ek. 5. madde olarak numaralandırılan düzenlemede yer alan "azotlu gübre ve şeker sanayii" ibaresi iptal edilmiş ise de, Anayasa’nın 153/5. maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi de gözetildiğinde, davacının Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının yürürlük tarihi olan 27.03.2007 tarihinden önceki dönem yönünden itibari hizmetten yararlandırılması mümkün değildir. İtibari hizmet süresi olanağından 27.03.2007 tarihinden önceki dönemde yararlanmak için, Yasanın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır.

Mahkemenin, ilk hükmü Dairemizce, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden anılan madde koşullarının davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediği hususlarında davacının çalıştığı birim, görevi belirlenip, işyerinde keşif yapılarak işyerinde gaz maskesi kullanma şartlarının doğup doğmadığı yönünde araştırma ve uzman iş güvenliği heyetinden alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına rağmen, mahkemece, işyerinin kapalı olduğundan bahisle keşif yapılmadığı, ... 1. İş Mahkemesi’nin 2013/360 E sayılı dosyası emsal alınıp, bu dosyada alınan bilirkişi raporu irdelenerek, eldeki dosyada düzenlenen bilirkişi raporu esas alınarak, yazılı şekilde karar verilmesi, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, temizlik elemanı, odacı, bahçıvan, yazıcı, güvenlik görevlisi, sevkiyatçı, ambarcı vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinin fiziksel koşulları keşif ile tespit edilmeli; davalı işveren vekilince, eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen ... İş Mahkemesinin 2008/823E – 2011/25 K. Sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler ( zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren işgüvenliği konularında uzman bilirkişiden rapor alınmalı; alınan rapor mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV.bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmelidir

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz, edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMAS1NA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... A.Ş.'ye iadesine, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22284, Karar No: 2008/396, Tarih: 17.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2007/22284 E.  ,  2008/396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 09/08/2007
Yargıtay — Esas No: 2010/1548, Karar No: 2011/6057, Tarih: 17.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/1548 E.  ,  2011/6057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.07.2007 tarih ve 2005/820 - 2007/788 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Atlas Nakliyat Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline taşıma rizikolarına karşı sigortalı emtianın davalıların taşıyan, sürücüsü ve sorumluluk sigortacısı bulundukları araç ile taşınması sırasında ıslanarak hasarlandığını, hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, 4.263,98 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... hakkında davanın reddine, diğer davalılar bakımından ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı Atlas Nakliyat Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Atlas Nakliyat Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Atlas Nakliyat Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 177.17 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.