muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2351, Karar No: 2012/9173, Tarih: 22.03.2012

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; " ... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmış ve onaylayan yasada; "...Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiş, yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin, iddiasını ispat imkanını kendisinin kaldırdığının kabulü zorunludur. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaplardaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Somut olayda, mahkemece, alınan bilirkişi raporunda, şikayete konu posta çeki hesaplarında emlak vergisi ile çevre temizlik vergisi gelirlerinin bulunduğu açıklanmış ise de, borçlu vekilince sunulan posta işletme dairesi başkanlığının 03/11/2010 tarihli yazısında, borçlu belediye başkanlığına ait 899550 ve 899760 nolu posta çeki hesaplarına, emlak ve çevre temizlik vergisi, arsa vergisi, asfalt katılım payı ve mahiyeti belli olmayan tahsilatların yatırıldığının tespit edildiği, bu iki ana hesabın yanında anılan hesaplara yatan kamuya tahsisli alacaklar dışındaki miktarların haczi istenildiğinden, bunun için manuel ayrıştırma işlemi sonucunda emlak ve çevre temizlik vergisi adı altında tespit edilen miktarların toplamının ana hesaplardan 891020 nolu posta çeki hesabına aktarıldığı, bu sebeple 891020 nolu posta çeki hesabına sadece emlak ve çevre temizlik vergisi tutarlarının yatırıldığının belirtildiği görülmektedir.

Bu durumda, mahkemece, posta işletme dairesi başkanlığının yazısı da dikkate alınarak yeniden bilirkişi incelemesi yapılarak haciz konulan 899550, 899760 ve 891020 nolu posta çeki hesaplarının havuz hesabı niteliğinde olup olmadığının belirlendikten sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme inceleme ile yukarıda açıklanan çelişki giderilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

3- HMK.nun 297/1-b.maddesi hükmüne göre, hükümde, tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile T.C.kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerinin, aynı maddenin ikinci fıkrasına göre  ise, hükmün sonuç kısmında, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık,şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Somut olayda, borçlu belediye başkanlığının şikayet dilekçesinde 3 K İnş.Turz.San.ve Tic.Ltd.Şti.'ye de husumet yöneltildiği halde bu şirketin karar başlığında gösterilmediği ve anılan şirket yönünden olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmadığı görülmektedir.

O halde, mahkemece, yukarıda belirtilen hususlar dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsiz olup, kararın anılan nedenlerle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla alacaklının karar düzeltme isteminin kısmen kabulü gerekmiştir.

SONUÇ:  Alacaklının karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 28/11/2011 tarih ve 2011/7577 E.-24846 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12275, Karar No: 2013/28158, Tarih: 06.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/12275 E.  ,  2013/28158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

08/08/2011 tarih ve 648 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nın, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından zarar gördüğü kabul edildiğinden, tebliğnamede temyiz talebinin reddine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

Orman muhafaza memurları tarafından tanzim edilen 16/03/2010 tarihli zabıt varakasında, Balat köyü Tığlıburun ve Sarıgöl mevkii ormanlarının kontrolü sırasında, daha önce kendisi hakkında açma suçundan zabıt varakası tanzim edilen sanığın, önceki zabıt varakasına konu olan toplam 54.750 m2 lik alanın içerisini ekipman ile sürerek ve bir kısmında da ekin ekmek suretiyle işgal ve faydalanma yaptığı, dolayısıyla söz konusu araziyi kullanmaya devam ettiğinin tespit edildiği, sanık hakkında, Milli Park sahası içinde ve birinci derece doğal sit alanında bulunan, hazineye ait arazinin 54.700 m2 lik bölümünde ekin ekmek suretiyle izinsiz uygulama yaptığı iddiasıyla dava açıldığı, tanık olarak beyanı alınan tutanak mümzii ...'ın ifadesinde, tutanak içeriğinin doğru olduğunu, sanığın aynı yeri daha önce de kullanmak için kamu arazisini açma yaparak, zeytin ağacı ve ekin ekerek işgal ettiğini, bunun üzerine sanık hakkında her iki olay nedeniyle işlem yapıldığını, sanığın belirli bir zamandır dava konusu yeri kullanmadığını, olay tarihinde anılan yerin ekipmanla sürülerek ekin ekildiğini, daha önceden ekilmiş zeytin fidanlarının ara boşluklarının bakımının yapıldığını tespit ederek gerekli işlemlerin yapıldığını beyan ettiği, sanığın savunmasında, suça konu yerlere ekim dikimi kendisinin yapmadığını, Akyeniköy'den Çakıcı'nın çocuklarının diktiğini duyduğunu, tam olarak kimin yaptığını bilmediğini beyan ettiği, tanık ...'ın da ifadesinde, sanığı ekim yaparken bizzat gördüğüne ilişkin beyanda bulunmadığının anlaşılması karşısında, mahkemece, sanığın savunmasında adı geçen şahıslardan sorulmak suretiyle, söz konusu ekimin kim ya da kimler tarafından yapıldığının kuşkuya mahal vermeyecek şekilde tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7240, Karar No: 2022/6921, Tarih: 11.05.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/7240 E.  ,  2022/6921 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’a muhalefet suçundan sanık ...'ın beraatine, adli emanetin 2019/429 sırasında kayıtlı sustalı bıçağın dosyada delil olarak saklanmasına dair Merzifon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2020 tarihli ve 2019/243 esas, 2020/202 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Eşya Müsaderesi" başlıklı 54/4. maddesinin; "Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan eşya, müsadere edilir." şeklinde olduğu,

Dosya kapsamına göre, somut olayda sanık hakkında 6136 sayılı Kanun kapsamında bulunan yasak niteliği haiz bıçak taşıma eylemi sebebiyle soruşturma başlatıldığı ve Merzifon Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/429 sayılı emanet sırasında kayıtlı olan 1 adet sustalı bıçağın, dosyada mevcut Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 13/09/2019 tarihli ve SMS-BLS-19-04192 uzmanlık sayılı raporu ile 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesinde belirtilen yasak niteliği haiz olduğunun belirtildiği; yapılan yargılama sonucunda, her ne kadar sanığın beraatine karar verildiğinden bahisle adli emanette bulunan bıçağın dosyada delil olarak saklanmasına karar verildiği anlaşılmış ise de, bulundurulması ve taşınması suç teşkil ettiği tespit olunan söz konusu bıçağın müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16/02/2021 gün ve 2020/15188 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/03/2021 gün ve KYB/2021-27852 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun kapsamında bulunan yasak niteliği haiz bıçak taşıma eylemi sebebiyle soruşturma başlatıldığı ve Merzifon Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/429 sayılı emanet sırasında kayıtlı olan 1 adet sustalı bıçağın, dosyada mevcut Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 13/09/2019 tarihli ve SMS-BLS-19-04192 sayılı uzmanlık raporu ile 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesinde belirtilen yasak niteliği haiz olduğunun belirtildiği; yapılan yargılama sonucunda, her ne kadar sanığın beraatine karar verildiğinden bahisle adli emanette bulunan bıçağın dosyada delil olarak saklanmasına karar verildiği anlaşılmış ise de, bulundurulması ve taşınması suç teşkil ettiği tespit olunan söz konusu bıçağın müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

./..

S/2

./..

S/2

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Merzifon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2020 tarihli, 2019/243 esas, 2020/202 sayılı kararının CMK.nın 309/4-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükmün 2. fıkrasının çıkarılarak yerine "Merzifon Adli Emanetinin 2019/429 sırasında kayıtlı bulunan 1 Adet sustali bıçağın TCK'nın 54/4. Maddesi gereğince müsaderesine" fıkrasının yazılmasına, sair hususların aynen korunmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 11.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35401, Karar No: 2018/4057, Tarih: 30.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/35401 E.  ,  2018/4057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-h, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, ...Su Tasarruf Ekipmanları Kimyasal Ürünler Endüstriyel Mutfak Ekipmanları İnşaat Gıda Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi sahibi ve müdürü olduğu, katılanın, arkadaşının kardeşi ...'nin bu şirkette çalıştığı ve gümrükten ucuza televizyon ve telefon getirildiğini duyup sanık ile iletişime geçip pazarlık yaparak 3 adet diz üstü bilgisayar ve 2 adet nokia marka cep telefonun satılması konusunda anlaştıkları, akabinde 27-28.04.2009 tarihinde T.C. ... Bankası A.Ş....şubesindeki hesabından toplam 3.560 TL olmak üzere parayı sanığa ait şirketin banka hesabına havale ettiği, ancak sanığın söz konusu diz üstü bilgisayarları ve cep telefonlarını göndermediği bu şekilde sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği oluş ve dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 30/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15793, Karar No: 2015/32094, Tarih: 25.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/15793 E.  ,  2015/32094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/262741

MAHKEMESİ : Ankara(Kapatılan) 20. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/414 (E) ve 2014/197 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

a) Sanık müdafiinin tehdit ve hakaret suçlarından verilen beraat kararlarının gerekçesine yönelik olmayan temyizde hukuki yararı bulunmadığı,

b) Mağdur B.. K..'nın velisi olan annesi S.. K..'nın 12.11.2013 tarihli duruşmada şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün mağdura bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık Y.. Ü.. müdafii ve mağdur S.. K.. vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE, 25/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/489, Karar No: 2014/98, Tarih: 12.02.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/489 E.  ,  2014/98 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gündoğmuş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2012

NUMARASI : 2011/112-2012/14

Taraflar arasındaki “itirazın iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gündoğmuş Asliye Hukuk Mahkemesi’nce davanın kabulüne dair verilen 14.05.2009 gün ve 2008/48 E., 2009/45 K. sayılı kararın karar düzeltme yolu ile incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesi’nin 12.10.2011 gün ve 2011/10577-10384 sayılı ilamı ile;

(...Dava, 5393 sayılı Belediyeler Kanununa aykırı işçi alımı nedeniyle oluşan idare zararına yönelik başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Yerel Mahkemece istemin kabulüne dair verilen kararın davalı tarafça temyizi üzerine dairemizce icra inkar tazminatına karar verilmemesi gerektiği belirtilerek bu kısmın hükümden çıkarılarak düzelterek onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı tarafların karar düzeltme isteminde bulunmaları nedeniyle dosya yeniden incelenmiştir.

Borçlar Kanunu'nun 41. maddesinde; “Gerek kasten gerek ihmal ve teseyyüp yahut tedbirsizlik ile haksız bir surette diğer kimseye bir zarar ika eden şahıs, o zararın tazminine mecburdur…” biçimindeki düzenleme uyarınca; tazminata hükmedilebilmesi için, zararın varlığı ile birlikte zarar ve kusurlu eylem arasında uygun nedensellik bağının bulunması gerekmektedir.

Davacı, kurum müfettişleri tarafından düzenlenen rapora göre usulsüz işçi alımı nedeniyle kamu zararının oluştuğunu belirterek oluşan zararın ödetilmesini istemiştir.

Gerek dava dilekçesi içeriğinden gerekse yargılama sırasındaki davacı taraf beyanları ile dosya arasına giren bilgi ve belgelerden, usulsüz olarak kadroya alınan işçilerin çalıştırılmadığı ya da işçilere çalıştırılmadan ücret ödemesi yapıldığı şeklinde bir iddianın bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davaya konu somut olayda işçi alımının usulsüz olduğu sabit olsa da, alınan bu işçilere yaptıkları hizmet karşılığında kurumca ücret ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre haksız eylemin zarar unsuru gerçekleşmediğinden ortada mevcut bir kurum zararından söz edilemez. Şu halde yerel mahkemece, haksız eylemin zarar unsurunun gerçekleşmediği gözetilerek istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken istemin kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır. Ne var ki, mahkemece verilen istemin kabulüne dair karar dairemizce düzelterek onanmıştır. Açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme istemi HUMK'nun 440-442 maddeleri uyarınca kabul edilmeli, dairemizin 09/05/2011 tarih 2010/4144 esas, 2011/5390 karar sayılı düzelterek onama kararı kaldırılmalı ve karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır…) gerekçesi ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, 5393 sayılı Belediyeler Kanunu’na aykırı işçi alımı nedeniyle oluşan idare zararına yönelik başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı borçlunun, G.. B.. görevini vekil olarak yaptığı 2006-2007 yıllarında 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 49. maddesine aykırı olarak İ... E..., S... Z... , Ş.... K... olmak üzere 3 adet geçici işçiyi İçişleri Bakanlığı’nın izni olmadan işe aldığı ve son bütçe gelirlerinin Vergi Usul Kanunu’na göre belirlenecek yeniden değerleme katsayısı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarın % 40’ ını geçtiği ve kamu zararına sebep olduğunun tespit edildiği, bu nedenle icra takibi yapıldığı, davalı tarafından haksız olarak takibe itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile inkar tazminatı istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; “davalı borçlunun G.. B.. görevini 2006-2007 yıllarında vekaleten yürüttüğü, bu görevi sırasında 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49 . maddesine aykırı olarak üç işçiyi alarak çalıştırmaya başladığı, davalı borçlunun bu maddeye aykırı olarak işçi aldığı ve bu oranı aştığı bu şekilde kamu zararına neden olduğu, adı geçen maddenin son cümlesine göre oluşan kamu zararının kanuni faizi ile birlikte davalı borçludan tahsil edileceği, davalı borçluya bu durumun bildirilmesine rağmen borcun ödenmediği, bunun için davacı tarafından davalı borçlu aleyhine Gündoğmuş İcra Müdürlüğü'nün 2008/76 takip dosyası ile icra takibine başlanıldığı, davalı borçlunun süresi içerisinde itiraz ederek takibi durdurduğu, ancak Belediye Kanunu’nun 49. maddesine aykırı olarak işçi almak suretiyle kamuyu zarara uğrattığı, bu nedenle yapmış olduğu itirazın haksız olduğu, böylece yaptığı itirazın iptaline karar vermek gerektiği, ayrıca alınan işçilere ödenecek miktarın ve bu miktara uygulanacak faiz oranının belli olması nedeniyle takibe konu alacağın likid olduğu, davalı borçlu tarafından bu alacağın bilinebilecek durumda olduğu, bu nedenle davalı borçlunun itirazının haksız olduğu, bu nedenle davalı aleyhine % 40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerektiği” gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine hüküm, Özel Dairece, inkar tazminatının reddi gerektiği gerekçesi ile düzeltilerek onanmış ise de taraf vekillerinin karar düzeltme istemi üzerine hüküm, Özel Dairece yukarıda başlık bölümüne metni aynen alınan ilam ile bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, icra inkar tazminatına ilişkin istem reddedilerek önceki kararda direnilmiştir. Direnme kararını taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine hüküm, Özel Dairece, inkar tazminatının reddi gerektiği gerekçesi ile düzeltilerek onanmış ise de taraf vekillerinin karar düzeltme istemi üzerine hüküm, Özel Dairece yukarıda başlık bölümüne metni aynen alınan ilam ile bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, icra inkar tazminatına ilişkin istem reddedilerek önceki kararda direnilmiştir. Direnme kararını taraf vekilleri temyiz etmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 49/8.maddesi; “Belediyenin yıllık toplam personel giderleri, gerçekleşen en son yıl bütçe gelirlerinin 213 sayılı Vergi Usul Kanununa göre belirlenecek yeniden değerleme katsayısı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarın yüzde otuzunu aşamaz. Nüfusu 10.000'in altında olan belediyelerde bu oran yüzde kırk olarak uygulanır. Yıl içerisinde aylık ve ücretlerde beklenmedik bir artışın meydana gelmesi sonucunda personel giderlerinin söz konusu oranları aşması durumunda, cari yıl ve izleyen yıllarda personel giderleri bu oranların altına ininceye kadar yeni personel alımı yapılamaz. Yeni personel alımı nedeniyle bu oranın aşılması sebebiyle oluşacak kamu zararı, zararın oluştuğu tarihten itibaren hesaplanacak kanunî faiziyle birlikte belediye başkanından tahsil edilir.”hükmü düzenlenmiştir.

Dosya içeriğinden, davalının Belediye Başkanlığı görevini vekaleten yürüttüğü 2006-2007 yıllarında İ... E... , S... Z... ve Ş.. K... adlı işçileri 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 49.maddesine aykırı olarak aldıkları Yerel Mahkeme ve Özel Daire arasında uyuşmazlık konusu değildir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, kurum zararının gerçekleşip gerçekleşmediği, buna göre davanın reddinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Madde metninde sorumluluk koşulları düzenlenmiş ve toplanan deliller, bilirkişi raporundan da anlaşıldığı üzere üç işçinin usulsüz olarak alındığı ve bu surette kamu zararına neden olunduğu belirlenmiş olup, alınan işçilere hizmeti karşılığı kurumca ücret ödenmesi gerçekleşen zararı ortadan kaldırmaz.

Hukuk Genel Kurulu görüşmeleri sırasında bir kısım üyeler tarafından davalının Belediye Başkanı olarak görev yaptığı dönemde usulsüz olarak işçi aldığı sabit ise de, alınan bu işçilere hizmetleri karşılığı kurumca ücret ödemesi yapıldığından kamu zararının oluşmadığı gerekçesine dayanan Özel Daire bozma ilamının yerinde olduğu görüşü savunulmuşsa da, yukarıda açıklanan nedenlerle bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

O halde, davalının, 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 49.maddesine aykırı olarak işçi aldığı ve kamu zararına neden olduğu anlaşıldığından, oluşan zararın anılan madde uyarınca Belediye Başkanı olan davalıdan tahsili gerekir.Yerel Mahkemenin direnme kararı açıklanan nedenlerle yerindedir.

Ne var ki, işin esasına yönelik diğer temyiz itirazları Özel Dairece incelenmediğinden dosya Daireye gönderilmelidir.