muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/64, Karar No: 2009/4309, Tarih: 24.03.2009

Açıklanan zarar ve tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin yaşlılık aylığı alması veya işçinin yaşı ve işçide oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunsa dahi pasif dönemin zarar hesabına dâhil edilmesi gerekir.

Mahkemece davacının pasif devre zararının oluştuğunun kabulü yerindedir. Ancak pasif devre zararı hesaplanırken, hesap tarihindeki asgari ücretin bakiye ömrüne kadar her yıl için %10 artırılıp %10 iskonto uygulanmak suretiyle bulunacak ücretlerin pasif devre zararının belirlenmesinde esas alınması gerekirken, hesap tarihindeki taban yaşlılık aylığının esas alınarak pasif devre zararının hesaplanması hatalı olmuştur. Sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta olup tamamen uzun vadedeki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır. Pasif dönemde herhangi bir işte çalışılmasa bile, ekonomik bir değer taşıyan yalnızca günlük yaşamla ilgili faaliyetlerin sürdürülmesi nedeniyle emsallerine göre fazla güç sarf edeceği ve bu durumun sigortalı bakımından asgari ücret düzeyinde bir zarar oluşturacağı açıktır. Bu nedenlerle pasif devre zararının da asgari ücret esas alınarak hesaplanması gerekir.

Öte yandan tarafların hal ve mevkiine, kusur oranlarına, olayın oluşuna ve olay tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiz ile birlikte tazminatın miktarına göre; dava konusu olayda Borçlar Kanununun 43. maddesinin öngördüğü koşulların oluşmadığı gözetilmeksizin anılan maddeye dayanılarak tazminattan indirim yapılmak suretiyle maddi tazminatın kısmen kabulüne karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Yapılacak iş: Hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler dikkate alınarak ve pasif devre zararının hesaplanmasında da hesap tarihindeki asgari ücret esas alınmak suretiyle, davacının kazanç kaybını yeniden hesaplatmak, hesaplanan yeni tazminat miktarı dikkate alınarak Borçlar Kanununun 43. maddesinin öngördüğü koşulların oluşup oluşmadığını yeniden değerlendirmek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı   yararına takdir edilen 625.00 TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz yoluna başvuru harcı ile  temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine,  24.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/889, Karar No: 2011/1995, Tarih: 17.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/889 E.  ,  2011/1995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava ve ıslah dilekçesinde 58.500 TL. ürün zararının elkoyma tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; mülkiyeti davacı ile dava dışı kişilere ait olup davalı idare tarafından kamulaştırılan taşınmazların davacı tarafından malik ve kiracı olarak kullanıldığını ve taşınmaza buğday ürünü ekilmiş olduğunu, Kamulaştırma Yasasının 27.maddesine göre yapılan tespitte dikkate alınmayan buğday ürününe verilen zarar karşılığında davalı idare tarafından 8160 TL.'nın müvekkiline ödendiğini, bu paranın fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak alındığını ileri sürerek Yasanın 20.maddesine göre ürün kaybından kaynaklanan zararın tazminini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden; ... Kasabası 194 ve 195 parsel sayılı taşınmazların paylı olarak davacı ile dava dışı kişilere 196 ve 1019 parsel nolu taşınmazların da davacıya ait olup davalı idare tarafından kamulaştırıldığı, davacının bu taşınmazları malik ve kiracı sıfatıyla kullandığı, Yasanın 27.maddesi uyarınca 12.11.2007 tarihinde yapılan tespiti takiben buğday ekili taşınmaza el konulduğu ve davacıya ürün zararı karşılığında 8160 TL. ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır.

Kamulaştırma Yasasının 20.maddesinin son fıkrasında ekili arazilerin boşaltılmasının hasat sonuna bırakılacağı, hasat sonuna bırakılması mümkün olmayan hallerde ise ekin bedelinin tazmini suretiyle taşınmazın boşaltılabileceği hükme bağlanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında zararın tazmin yükümlülüğü kapsamı içinde olduğu anlaşılmaktadır. Yasanın 20. maddesinde hükme bağlanmış olan tazmin yükümlülüğü, ekili taşınmazın hasat zamanı beklenmeden boşaltılması gereken hallerde, boşaltma tarihinde gerçekleşmiş olan zarar miktarıyla sınırlıdır. Başka bir anlatımla kamulaştıran idarenin hasat zamanını beklemeden el attığı taşınmazda ekili olan ürün için ödeyeceği tazminat, boşaltma tarihine kadar fiilen yapılmış olan harcamalardan ibarettir. Ekili ürünün hasat sonunda getireceği net gelir, henüz gerçekleşmeyen, gerçekleşip gerçekleşmeyeceği veya ne oranda gerçekleşeceği de bilinmeyen bir gelir olup, böyle bir gelirden yoksun kalındığından dolayı tazminat istenilmesi mümkün değildir.

Bu hususlar dikkate alınmadan ve ürün zararı olarak idarenin davacıya yapmış olduğu ödeme sırasında davacının fazlaya ilişkin talep ve dava hakkını saklı tutup tutmadığı da araştırılmadan davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu hususlar dikkate alınmadan ve ürün zararı olarak idarenin davacıya yapmış olduğu ödeme sırasında davacının fazlaya ilişkin talep ve dava hakkını saklı tutup tutmadığı da araştırılmadan davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/710, Karar No: 2019/5107, Tarih: 07.11.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/710 E.  ,  2019/5107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı İSKİ Genel Müdürlüğü aleyhine 22/02/2016 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15/12/2016 günlü karara karşı davalı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun kabulüne, ...1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/133 esas, 2016/714 karar sayılı kararının HMK 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/11/2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; davalı vekilinin istinaf kanun yoluna başvurması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davalının istinaf başvurusunun kabulüne, ...1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/133 esas, 2016/714 karar sayılı kararı HMK 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davacının... ili ...ilçesi Karamanedere mahallesi, 188 ve 400 parsel sayılı taşınmaz üzerinde Gizemli Vadi Alabalık Üretim ve Dinlenme Tesislerini işlettiğini, 28/09/2015 tarihinde meydana gelen yağış nedeniyle işletmenin kenarından geçen Karamandere Deresi'nin taştığını, taşkın suyun işletmeyi kullanılamaz hâle getirdiğini, bu derenin davalı İSKİ Genel Müdürlüğünün bakım ve koruması altında olduğunu belirterek davacının uğramış olduğu maddi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, dava konusu derenin kendi sorumluluklarında olmadığını, sorumluluğun... Büyükşehir Belediyesine ait olduğunu, Terkos Gölü'ne dökülen derelerin DSİ Genel Müdürlüğünce ıslahının yapıldığını, bu nedenle husumet itirazlarının olduğunu, zararla idari eylem veya işlem arasında illiyet bağının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; yağmur yağdıktan sonra toplanan yağış sularının kimseye zarar vermeden boşaltma yerine ulaştırılmasının davalı kurumun görevinde olduğu, yapılan keşif ve sunulan bilirkişi raporu ile gölete ait tahliye kanallarının yeterli olmadığı ve dere ıslahının yapılmadığı gerekçesiyle bilirkişi raporlarıyla hesaplanan tazminat miktarı açısından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükme karşı davalı taraf istinaf talebinde bulunmuştur.

Mahkemece; yağmur yağdıktan sonra toplanan yağış sularının kimseye zarar vermeden boşaltma yerine ulaştırılmasının davalı kurumun görevinde olduğu, yapılan keşif ve sunulan bilirkişi raporu ile gölete ait tahliye kanallarının yeterli olmadığı ve dere ıslahının yapılmadığı gerekçesiyle bilirkişi raporlarıyla hesaplanan tazminat miktarı açısından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükme karşı davalı taraf istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 52. maddesi uyarınca belirlenen tazminat tutarından takdiren %30 oranında indirim yapılarak davalının istinaf başvurusunun kabulüne, ...1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/133 Esas 2016/714 Karar sayılı kararının HMK 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyanın incelenmesinde, S.S. İstanbul Bölgesi Tarım Kooperatif Birliği adına kayıtlı 188 nolu parsel ve Maliye Hazinesi adına kayıtlı 400 nolu parsellerin davacı tarafından dinlenme tesisi ve kır bahçesi olarak kiralandığı, 28/09/2015 tarihinde meydana gelen yağış nedeniyle işletmenin kenarından geçen Karamandere Dere'sinin taştığı ve taşkın suyu nedeniyle işletmenin zarar gördüğü anlaşılmaktadır.

Mahkemece 04/11/2016 tarihli bilirkişi heyet raporuna itibar edilerek maddi tazminat isteminin kabulüne karar verildiği, mezkur bilirkişi raporunda; inşaat bilirkişisi, ziraat bilirkişisi, mobilya bilirkişisi, elektrik bilirkişisi, makine bilirkişi ve veteriner bilirkişi tarafından ayrı ayrı hesaplamalar yapıldığı, bu hesaplamaların bir kısmının mahallinde yapılan keşifte gözlemlenerek, dosya kapsamında mevcut resim ve CD lerden yararlanılarak yapıldığı ancak elektrik mühendisi tarafından yapılan hesaplamada selden önceki yerleşim projeleri sunulmayan ve hasar gördüğü belirtilen malzemelere dair enkazların da atıldığı beyanı üzerine yalnızca davacının şifahi beyanlarına dayanılarak toplam 35.000 TL tazminat miktarının hesaplandığı, veteriner bilirkişi tarafından da; sel baskınından önce çiftlikteki havuzlarda ne kadar alabalık bulunuğuna dair belge sunulmadığından, alabalık yetiştiriciliği standartlarına göre yapılan hesaplamayla 43.680 TL, sel baskını esnasında hangi cins hayvanından kaçar tane olduğu belgelenemeyen kümes hayvanı zararı olarak davacının beyanına göre belirlenen 38.000 TL olmak üzere toplam 81.680 TL zarar hesabının dosyaya sunulduğu ve mahkemece şifahi beyana dayalı bu zarar kalemleri açısından da somut hiç bir delile dayanılmaksızın kabule karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamında mevcut S.S. İstanbul Bölgesi Tarım Kooperatif Birliğinin kiraya vereni, davacının kiralayanı olduğu 01/01/2013 tarihli kira sözleşmesiyle; işletme binası, 8 adet su havuzu mini barajı, bentler, kanallar, isnat duvarı vs tesise dair malzemelerin davacıya kiraya verildiği anlaşılmış olup zarar kapsamının belirlenmesinde kira sözleşmeleri içeriğinin de değerlendirilmesi gerekmektedir.

Dosya kapsamında mevcut S.S. İstanbul Bölgesi Tarım Kooperatif Birliğinin kiraya vereni, davacının kiralayanı olduğu 01/01/2013 tarihli kira sözleşmesiyle; işletme binası, 8 adet su havuzu mini barajı, bentler, kanallar, isnat duvarı vs tesise dair malzemelerin davacıya kiraya verildiği anlaşılmış olup zarar kapsamının belirlenmesinde kira sözleşmeleri içeriğinin de değerlendirilmesi gerekmektedir.

Şu halde, Mahkemece somut tüm deliller toplanarak, kira sözleşmeleri de gözetilerek rapor alınması ve davacının zararının kapsamı açık ve denetime elverişli bir şekilde tespit edilerek sonuca gidilmesi gerekir. Salt davacının beyanına ve eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm tesis edilmiş olması doğru değildir. Verilen kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Öte yandan, Bölge Adliye Mahkemesince TBK'nın 52. maddesi uyarınca belirlenen tazminat tutarından takdiren %30 oranında hakkaniyet indirimi yapılmış ise de; davaya konu zararın oluşumunda tarafların kusur durumları ve diğer nedenler gözetildiğinde zarar miktarından TBK’nın 52. maddesi doğrultusunda yapılan hakkaniyet indirim oranı az olmuştur. Davalı yararına daha üst düzeyde hakkaniyet indirimi uygulanmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının HMK 373/1 maddesi gereğince kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının HMK 371. maddesi uyarınca yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/702, Karar No: 2014/491, Tarih: 18.11.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/702 E.  ,  2014/491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 16. Hukuk Dairesi

Mahkemesi : İSTANBUL 9. İcra Ceza

Günü : 12.02.2013

Sayısı : 172-23

Ticareti terk suçundan sanık.....'nin İİK'nun 337/a maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, İstanbul 9. İcra Ceza Mahkemesince verilen 15.02.2011 gün ve 35-22 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 16. Hukuk Dairesince 09.05.2012 gün ve 2275 - 4201 sayı ile;

“1- Borçlunun ticaret sicili memurluğunda kayıtlı bulunan adresinin, bilinen en son adresi olduğu, takibin açılmasından ve ödeme emirlerinin gönderilmesinden önce borçlu tarafından ticaret sicil memurluğuna, tebliğ merciine ya da alacaklıya adres değişikliğine dair bir bildirim de yapılmadığı anlaşılmakla, Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca borçlunun ticaret sicili memurluğunda kayıtlı adresinde yapılan tebliğ işlemi usulüne uygun ise de, sanığın üzerine atılı ticareti terk suçunun özelliği dikkate alındığında, duruşma davetiyesinin usulüne uygun olarak tebliğ edildiğini kabul etmek doğru olmayacaktır. Ticareti terk ettiği ileri sürülen adrese Tebligat Kanununun 35. maddesine göre de olsa duruşma davetiyesinin tebliği geçersizdir. Zira, sanık zaten o adreste değildir.

Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun benzer bir olay nedeniyle verdiği 18.03.2008 tarih ve 2008/7-56 sayılı kararındaki 'Anayasa'nın 36. maddesine göre; 'herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile 'adil yargılanma hakkı'na sahiptir. 'Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin,' adil yargılanma hakkını düzenleyen 6. maddesinin (b) ve (c) bentlerinde ise; 'Her sanık en azından aşağıdaki haklara sahiptir: a)....... b) Savunmasını hazırlamak için gerekli zamana ve kolaylıklara sahip olmak; c) Kendi kendini savunmak veya kendi seçeceği bir avukatın yardımından yararlanmak ve eğer avukat tutmak için mali olanaklardan yoksunsa ve adaletin selameti gerektiriyorsa mahkemece görevlendirilecek bir avukatın para ödemeksizin yardımından yararlanabilmek...' şeklindeki düzenlemelerden çıkarılması gereken sonuç; savunma hakkının, temel insan hakları arasında yer alan hak arama hürriyetinin bir gereği olduğudur. Bu durum tebligat hukuku ile değil, münhasıran vazgeçilemez ve göz ardı edilemez nitelikteki savunma hakkı ve daha geniş manada da adil yargılanma hakkı ile ilgilidir. Bu nedenle çözümün tebligata ilişkin hükümler yerine, savunma hakkına ilişkin düzenlemelerde aranması yerinde olacaktır” şeklindeki değerlendirme de göz önünde bulundurularak somut olaya dönüldüğünde; ticareti terk etmek suçundan dolayı yapılan yargılamada duruşma davetiyesinin sanığın terk ettiği bildirilen adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebligatın usulüne uygun olduğundan da söz edilemez. Zira terk edilen adrese bu şekilde yapılan tebligatın zaten sanığın eline geçmeyeceği şikayetçi ve hatta mahkeme tarafından da öngörülmektedir. Anayasanın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde belirtilen adil yargılanma hakkı göz önünde bulundurularak, ticareti terk suçlarında duruşma davetiyesinin ya da mahkeme kararının, terk ettiği ileri sürülen adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliği geçersiz olup, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur. Hal böyle olunca, Tebligat Kanununda 11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler de dikkate alınmak suretiyle yeniden usulüne uygun olarak sanığa duruşma davetiyesinin tebliğini (Tebligat Kanununun 35. maddesi dışında) müteakip, yargılamaya devam edilmesi gerekirken, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, somut olayda borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin sürdürülüp sürdürülmediği sorularak varsa buna ilişkin ilgili beyannameler de getirtilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 12.02.2013 gün ve 172-23 sayı ile;

“...Alacaklı vekili tarafından 27.10.2009 tarihinde borçlu şirket adresine haciz tatbik amacıyla hacze gidildiği borçlu şirketin gösterilen adresi terk ettiği İzmir Ticaret sicil Memurluğunun 18.02.2010 tarih ve B-19/5694 sayılı yazısı ile borçlu şirketin halen faal olarak bildirildiği şirket yetkilisi.....’nin olduğu ticareti terk ettiğini İzmir Konak İlçe Emniyet Müdürlüğünün 05.07.2010 tarihli B.05.1.EGM.4.35.4553-1769/2010 sayılı müzekkere cevabında sanık tüzel kişiliğin adresinde araştırma yapıldığı ve adreste tüzel kişiliğin adresi terk ettiğini, tanıyan bilen olmadığı bildirmemekle İİK'nun 337/a maddesinde bulunan suça vücut verdiği ve yukarıdaki bilgilerin dosya içerisinde olması sebebiyle,

Ticareti terk etmek suçunun oluştuğu zira bu suç ile korunmak istenen hukuki yararın kamu güveni olduğu, kamu güveninin de bu şekilde ticareti terk ederek zedelendiği gözetilerek, unsurları oluşan suçtan dolayı suçun işleniş şekli ve niteliği dikkate alınarak sanığın takdiren asgari hadlen cezalandırılması gerektiği...” gerekçesi ile ilk hükümde direnilmesine karar vermiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının “bozma” istekli 22.10.2013 gün ve 191455 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yerel mahkemece sanığa usulüne uygun şekilde davetiye tebliğ edilmek suretiyle (1) numaralı bozma nedeninin konusunu oluşturan aykırılık giderilmiş olup, Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yerel mahkemece sanığa usulüne uygun şekilde davetiye tebliğ edilmek suretiyle (1) numaralı bozma nedeninin konusunu oluşturan aykırılık giderilmiş olup, Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

İstanbul 13. İcra Müdürlüğünün 2009/350 Esas sayılı dosyasında; alacaklı Besa Tekstil İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekilinin talebi üzerine borçlular Değişim Tekstil San. ve Tic Ltd. Şti,..... ve Mustafa Koçhan aleyhine üç adet bonoya dayanılarak 12.950 Lira asıl alacak ve ferileri için kambiyo senetlerine mahsus takibe başlandığı, 07.01.2009 tarihli ödeme emrinin adı geçen şirketin daimi çalışanı Hüsnü Taş'a şirketin Ticaret Sicil Müdürlüğündeki adresi olan ".....Montrö-İzmir" adresinde 15.01.2009 tarihinde tebliğ edildiği, takibin kesinleşmesinden sonra şirketin ödeme emrinin tebliğ edildiği adresine haciz işlemi yapılmak üzere 27.10.2009 tarihinde gidildiğinde, şirket ve yetkililerinin adreste bulunmadığının belirlendiği,

İzmir Ticaret Sicil Memurluğunun 18.02.2010 gün ve 5694 sayılı yazısında; kayıtlara göre halen faal durumda bulunan Değişim Tekstil San. ve Tic Ltd. Şti'nin yetkilisinin ..... olduğu ve .....'de oturduğunun bildirildiği,

İzmir Konak İlçe Emniyet Müdürlüğünün 05.07.2010 gün ve 1769 sayılı yazısında; borçlu şirketin adresinde Elibol Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti'nin bulunduğu, yapılan araştırmada 2005 yıllarında faaliyet gösteren ve yetkilisi..... olan borçlu şirketin adreste bulunmadığı,..... Şirinyer -Buca adresinde faaliyet gösterdiği,

Şirinyer Polis Merkez Amirliğinin 09.08.2010 günlü yazısına göre; belirtilen adreste bir demirci dükkanı olduğu ve borçlu şirketin işyerinin bilinmediği,

Karşıyaka Aksoy Mahallesi Muhtarlığınca düzenlenen ikametgah senedine göre sanık.....'nin Aksoy Mah. .....'de oturduğu,

Yargılama sırasında sanık adına ve fakat şirket adresine çıkarılan meşruhatlı davetiyenin muhatabın adres bırakmadan taşındığı ve yeni adresi bilinemediğinden bahisle iade edilmesi üzerine, aynı adrese Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapıldığı,

Özel Dairece yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesinden sonra sanığa usulüne uygun şekilde tebligat yapıldığı, sanık Ertuğrul'un kimlik bilgileri ve açık adresi ile borçlu şirketin tüm kayıtlarının 14.08.2012 tarihli müzekkere ile ticaret sicil müdürlüğünden istendiği, İzmir Konak Vergi Dairesi Müdürlüğüne borçlu şirketin mükellefiyetinin sürdürülüp sürdürülmediğinin tespiti ve ilgili beyannamelerinin temini için yazı yazıldığı, sözü edilen müzekkerenin Konak'ta birden fazla vergi dairesi bulunması ve hangi vergi dairesinden bilgi istendiğinin belirtilmemesi nedeniyle iade edildiği ve Ticaret Sicil Müdürlüğüne yazılan yazı cevabının gelmediği,

Anlaşılmaktadır.

İİK'nun "Ticareti Terk Edenler" başlıklı 44. maddesi;