muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12580, Karar No: 2023/17396, Tarih: 20.11.2023

V. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; kararın hukuka aykırı olduğunu, davacının talep ettiği dönemler açısından işçi statüsünde çalıştığı hususunda tereddüt bulunmadığını, davacının davalı ... bünyesinde çalıştığı dönemde memur olarak çalıştığı dönem dışında kalan sürelerin memur emekliliğinde hesaba katılmaması ve bu dönemler için davacının işçi statüsünde kalması nedeniyle ... hukukundan kaynaklı alacaklarının bulunduğunu, 5393 sayılı Kanun'un 49 uncu maddesinin yedinci fıkrasına göre sonuca gidilmesinin hatalı olduğunu, çalıştığı sürenin ne memuriyete ne de işçilik haklarına etki etmeyeceğinin kabul edilemeyeceğini, kişinin statüsünün ya işçi ya da memur olarak belirlenmesi ve buna göre haklardan faydalandırılması gerektiğini, davanın reddedilmesinin hatalı olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Belediye meclis üyesi olarak çalışırken Belediye başkan yardımcısı olan davacıya 5393 sayılı Kanun'un 49 uncu maddesinin yedinci fıkrası uyarınca Belediye başkanına verilen ödeneğin 2/3'ü oranında ücret verilmesi ile verilecek ücret ile diğer sosyal güvenlik primine ilişkin ödemelerin bütçeden karşılanmasına karar verildiği, davacının 11.05.2012 tarihinden itibaren 5510 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı olarak devam eden prim ödemelerinin davalı ... tarafından yatırılmaya devam ettiği, aynı zamanda davacının 1015257 işyeri sicil numaralı dava dışı İmar İnşaat ... Malzemeleri isimli Şirket nezdinde 31.10.2013 tarihine kadar sigortalı gözüktüğü, davacının 29.03.2009 tarihinde yapılan mahalli idareler genel seçimlerinde Belediye meclis üyesi olarak seçildiği, 03.05.2012-30.03.2014 tarihleri arasında Belediye başkanlığı Olur'u ile 5393 sayılı Kanun'un 49 uncu maddesinin yedinci fıkrası uyarınca belediye başkan yardımcısı olarak atandığı, atamaya dayanak Kanun maddesine göre davacıya belediye meclisi tarafından belirlenecek ödeneğin verileceği ve talebine göre Sosyal Güvenlik Kurumu ile ilişkilendirileceğinin düzenlendiği, ayrıca bu düzenlemede bu şekilde görevlendirilen kişilerin; memuriyete geçiş, sözleşmeli veya işçi statüsü dâhil ilgililer hakkında herhangi bir hak teşkil etmeyeceğinin ve görev süresinin meclis görev süresini aşmayacağının açıkça düzenlendiği, davacının Belediye meclis üyesi olarak seçildiği, 5393 sayılı Kanun'un 49 uncu maddesinin yedinci fıkrası hükümleri de gözetildiğinde yaptığı hizmet karşısında kendisine ödenek verilen belediye başkan yardımcılarına 4857 sayılı Kanun'un tanıdığı hakların verilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; gerekçeli kararda davacının 11.05.2012-30.03.2014 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında işçi statüsünde çalıştığının tespit edildiğini, Bölge Adliye Mahkemesinin 5393 sayılı Kanun'un 49 uncu maddesinin yedinci fıkrasına göre Belediye başkan yardımcısı olarak yapılan görevlendirmenin kişiye herhangi bir hak teşkil etmeyeceğini belirttiğini, dava konusu tarih aralığının davacının memuriyet sürelerine eklenmemesinin onun işçi olarak bu süreler bazında işçi alacaklarını almayacağı anlamına gelmeyeceğini, davacının çalışmasının ne 5393 sayılı Kanun'da ne de Sosyal Güvenlik Kurumları nezdinde bir karşılığının olmadığını savunmanın hatalı olduğunu, kişinin ya memur olduğunu ve çalıştığı sürelerin memur emekliliğine eklenmesi gerektiğini, ya da memur olarak değil işçi statüsünde kabul ediliyor ise çalışma süreleri için işçi alacaklarından yararlanması gerekeceğini, müvekkilinin emeklilik başvurusunda bu sürelerin emeklilikte esas alınmaması üzerine ... hukuku kapsamında derdest davanın açıldığını, bu durumda davacının 2012-2014 tarihleri arasındaki çalışmasının güvencesiz bırakıldığını belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının işçi statüsünde olup olmadığı ve dava konusu işçilik alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı hususlarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 5393 sayılı Kanun'un 49 uncu maddesinin yedinci fıkrası.

3. 5510 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin davacı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/52620, Karar No: 2019/5324, Tarih: 27.03.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/52620 E.  ,  2019/5324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılanın soruşturma aşamasında şikayetçi olmadığını beyan etmesinin kovuşturma aşamasında şikayetçi olup dayaya katılmasına engel teşkil etmeyeceğinden, tebliğnamedeki temyiz talebinin reddine dair görüşe iştirak edilmeyerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 27/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19243, Karar No: 2022/16215, Tarih: 05.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/19243 E.  ,  2022/16215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Fatsa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde, davaya konu enerji nakil hattının olay tarihindeki gerilim miktarına ilişkin davalı vekili tarafından dosyaya sunulan 01/07/1997 tarihli geçici kabul tutanağı haricinde bir bilgi ve belgenin dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmış olup, söz konusu enerji nakil hattının olay tarihindeki gerilim miktarına ilişkin belgelerin ilgili kurum ve kuruluşlardan temin edilerek dosya arasına konulması ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın bölge adliye mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 05/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2100, Karar No: 2025/2558, Tarih: 12.03.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/2100 E.  ,  2025/2558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/226 E., 2024/501 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenmeyen ücret, ikramiye ve ilave tediye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, ücretin düşürülmediğini, hukuka aykırı uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.12.2022 tarihli kararı ile davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplamanın yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 21.12.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin 09.11.2023 tarihli kararı ile taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, zamanaşımına uğrayan alacak bulunmadığı, davacının sendika üyesi olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.11.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçilerin kadroya geçirildikleri işyerinde yürürlükte bulunan bir toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmeleri için en erken tarihin 01.11.2020 olması gerektiği, davacıya 01.11.2020 ve sonrası itibarıyla uygulanması öngörülen ücret zammına ilişkin bir düzenleme söz konusu olmadığından; davacının 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin ücret zammı dışındaki diğer hükümlerinden yararlanabileceği bu nedenle davacının ücretinin tespitinde 31.10.2020 tarihi itibarıyla hak edilen ücret aynen korunarak varsa 01.11.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki eksik ödenen ücretin ve hüküm altına alınan diğer alacakların yeniden hesaplanması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacının ücretinin 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine göre belirlendiğini, Bakanlığın genel uygulamasının hukuka uygun olduğunu,

2. Davacının bir yandan bireysel iş sözleşmesindeki günlük brüt ücretin esas alınmasını, bir yandan da toplu iş sözleşmesi ile öngörülen ücret kriterlerinin uygulanmasını istemesinin mümkün olmadığını, bu durumda işçilere hem asgari ücrete yapılan zammın hem de toplu iş sözleşmesinden kaynaklı zammın yapılması gibi (çifte zam) bir durum oluşacağını ve ücretlerin fâhiş bir hâl alacağını,

3. Davacının ücretinin düşürülmediğini, davacının ücretinin 2019 yılı asgari ücret seviyesine çekilerek bu ücrete %4 oranında ücret zammı uygulanmadığını, ücret bordrolarından anlaşılacağı üzere davacının 2018 yılı ücreti korunarak bu ücret üzerine %4 oranında ücret zammı yapıldığını,

4. Faiz türü ve başlangıç tarihlerinin hatalı olduğunu,

5. Davacının arabulucuya başvuru tarihinden sonraki ücret farkı alacağı, ikramiye farkı alacağı, ilave tediye farkı alacağı taleplerine ilişkin taleplerinin dava şartı yokluğu nedeniyle reddedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 01.11.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki ücretin tespiti, alacakların hesaplanması, faiz başlangıç tarihi, yargılama gideri ve arabuluculuk giderinin paylaştırılması hususlarındadır.

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3/14. maddesinde"...Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır." şeklinde yer alan hükmü uyarınca Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama gideridir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) "Yargılama giderlerinden sorumluluk" kenar başlıklı 326. maddesinin ikinci fıkrasına göre davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa Mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır. Yapılan açıklamalar doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilen eldeki davada, arabuluculuk giderinin tarafların haklılık oranına göre paylaştırılması gerekirken, arabuluculuk giderinin bozma ilamı öncesinde davalıdan tahsili amacıyla harç tahsil müzekkeresi yazılmış olduğundan tekrardan alınmasına yer olmadığına karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

3. Bilindiği üzere 6100 sayılı Kanun'da usuli kazanılmış hak kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri hâline gelmiştir. Anlam itibarıyla bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Mahkemenin, Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir (Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu, 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 Esas, 1960/9 Karar sayılı karar). Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usuli kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu, 04.02.1959 tarihli ve 1959/13 Esas, 1959/5 Karar sayılı karar).

İlk Derece Mahkemesince bozma öncesi yargılamada, dava konusu alacakların faiz başlangıç tarihi 09.06.2022 olarak kabul edilmiş ve bu husus bozma sebebi yapılmamıştır. Bozma sonrası yargılama sonucunda dava konusu alacakların faiz başlangıç tarihinin usuli kazanılmış hakka aykırı biçimde 08.06.2022 olarak kabulü bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370/2 hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (1), (2) ve (3) numaralı bentlerinde yer alan "08.06.2022” ibaresinin çıkartılarak yerine “09.06.2022” ibaresinin yazılmasına,

Hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinin çıkarılarak yerine "5-Arabuluculuk aşamasında yapılan ve suç üstü ödeneğinden karşılanan 680,00 TL arabuluculuk ücretinin kabul ve ret oranlarına göre belirlenen 674,34 TL'sinin davalıdan, 5,66 TL'sinin davacıdan alınarak hazineye irad kaydına" suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2679, Karar No: 2020/5136, Tarih: 17.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/2679 E.  ,  2020/5136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 13.12.2017 tarih ve 2014/755 E. - 2017/1085 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 21.11.2018 tarih ve 2018/341 E. - 2018/1127 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında akdedilen mal alım-satım sözleşmesi gereğince davalıdan 1500 adet sonic blade bıçakların fatura ile bedelinin ödenerek satın alındığını, dava konusu malların davacı tarafından dava dışı Migros Türk A.Ş’ye satılması üzerine garanti belgelerinin sahte olduğu gerekçesiyle iade faturasıyla iade edildiğini, davalıya çekilen ihtarnameyle davalının tüketicinin korunması hakkında kanun uyarınca vermek zorunda olduğu tüm belgeleri vermekle yükümlü olduğunun, ancak garanti belgesinin sahte çıktığının bildirdiğini, ancak davalının sattığı malları iade almadığını ileri sürerek, iade edilen bıçakların faturadaki bedeli, nakliye bedeli, Migros’a geri ödenmek zorunda kalınan satış primi, iade sebebiyle davacının yoksun kaldığı kar ve malların bedelini ifa amacıyla davalıya verilen çekin haksız olarak takibe konulması nedeniyle haciz baskısı altında ödenilen avukatlık ücretinin tahsili amacıyla davalı aleyhine ilamsız takip başlatıldığını, ancak davalının takibe, borca, faiz ve ferilerine hiçbir borcu olmadığı gerekçesiyle itiraz ettiğini ileri sürerek davalının yaptığı haksız itirazın iptaline, takibin devamına ve davalı borçlu aleyhine %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, imzasız ve sahte garanti belgelerinin davalı tarafından değil davacı tarafından konulduğunu, iddia edilen malların davalı tarafından satılan mallar olup olmadığının ispat edilmesi gerektiğini, davalının sadece satışa aracı olduğunu, malların ithal eden ve satan başka şirketlerden satın alındığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, imzasız ve sahte garanti belgelerinin davalı tarafından değil davacı tarafından konulduğunu, iddia edilen malların davalı tarafından satılan mallar olup olmadığının ispat edilmesi gerektiğini, davalının sadece satışa aracı olduğunu, malların ithal eden ve satan başka şirketlerden satın alındığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, yapılan yargılama, toplanan deliller ve mahkemece benimsenen bilirkişi raporlarına göre, davacının dava dışı Migros A.Ş.’den iade aldığı ürünleri dava dışı Yörükoğlu ...Ltd. Şti’ye satmış olduğu hususu gözönünde bulundurulduğunda dava konusu bıçaklara ilişkin olarak garanti belgesi bulunması zorunluluğu olmadığı, dava dışı Migros A.Ş.’den iade alınan bıçakların davalı tarafça, davacı tarafa satılan bıçaklar olduğu hususunun kesin olarak kanıtlanamadığı, söz konusu bıçakların davacı tarafça satılan bıçaklar olduğunun kabulü halinde dahi bu bıçaklara sahte garanti belgelerinin davalı tarafça konulduğunu kanıtlar delil ibraz edilemediği gerekçesiyle itirazın iptali ve icra inkar tazminat talebine ilişkin davanın reddine, davalının kötüniyet tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı karşı, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, dava konusu bıçakların ithalatçısı olan dava dışı Sadatek firmasının gümrük evrakında davaya konu ürünlerin garanti belgesine tabi olmadığı, bu husus Sadatek firmasının Tüketicinin ve Rekabetin Korunması Genel Müdürlüğü Kontrolörlüğü'ne hitaben yazdığı dilekçede de belirtildiği, dava konusu ürünlerin Migros tarafından davacıya iade nedeninin tam olarak anlaşılamadığı, ürünlerin garanti belgesi gerektirmeden ithal edildiğinin gümrük evrakından anlaşıldığı, dava dışı Migros şirketinin iadeyi neden yaptığına dair sahte garanti belgesi kağıdının dosyada olmadığı, bu konuda bir değerlendirme yapılamayacağı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK' nun 353/1-b1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, karar örneğinin bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 17.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11213, Karar No: 2018/2051, Tarih: 21.03.2018

**5. Ceza Dairesi         2015/11213 E.  ,  2018/2051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair 08/07/2015 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen müşteki Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.