muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/859, Karar No: 2006/1326, Tarih: 23.02.2006

Dosyada toplanan tüm bilgi ve belgelerden kat irtifakı kurulu anayapıda davacı ile davalıların kat irtifakı hakkı sahibi bulundukları anlaşılmıştır. Dairenin geri çevirme kararları üzerine dosyaya getirtilen belgelerden de yapıya ait birden çok projenin olduğu görülmüştür.

Kat Mülkiyeti Yasasının 14. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, bir taşınmazda kat irtifakının tesisi sırasında tapu sicil müdürlüğüne, diğer belgelerin yanı sıra aynı Yasanın 12. maddesinin a bendinde belirtilen tüm maliklerin imzasını içeren ve doğruluğu belediyece onaylanmış ana yapıya ait mimari proje sunulur. Yasa metninde açıkça belirtildiği gibi aslolan belediyece onaylanan projedir. Eğer Tapu Sicil Müdürlüğüne sunulan proje ile belediyede bulunan projeler arasında bir çelişki olursa; belediyede bulunan onaylı proje esas alınmalıdır. Dosya içerisindeki bilirkişi raporunda anataşınmazda kat irtifakının hangi tarihte kurulduğu, bu kuruluş sırasında hangi tarihli projenin esas alındığı, Tapu Sicil Müdürlüğü ile Belediye Başkanlığında bulunan ve kat irtifakının kuruluşuna esas alınan projeler arasında bir fark olup olmadığı, yine bu projelerde tadilat yapılmışsa yapılan bu tadilatın (tüm kat irtifakı hakkı sahipleri açısından bağlayıcı olabilmesi için belediye tarafından onaylandığı tarihteki) tüm kat irtifakı hakkı sahiplerinin yazılı muvafakatlarını taşıyıp taşımadığı konularında yeterli inceleme yapılmadığı anlaşılmıştır. Dairenin son geri çevirme kararı üzerine belediyeden gelen 2.1.2006 tarih ve D44.MB.İMR sayılı yazı cevabında da yukarda sözü edilen konularda açık bir bilgi yoktur.

Bu nedenle mahkemece, öncelikle Belediye Başkanlığına ve Tapu Sicil Müdürlüğüne ayrı ayrı yazı yazılarak anataşınmazda kat irtifakının kuruluş tarihi belirlendikten sonra bu kuruluşa esas alınan anataşınmazın projesinin ( onay tarihi ve sayısı açıkça belirtilerek) ve varsa bu projeden sonra yapılan onaylı tadilat projeleri de getirtildikten sonra dosyada bulunan projelerle birlikte yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak; anayapının (özellikle davacının bağımsız bölümünün) kat irtifakının kuruluşuna esas onaylı projesine uygun olup olmadığı, uygun değil ise fiili durumuna uygun değişiklik projesinin bulunup, bulunmadığı ve bu projenin onay tarihindeki tüm kat irtifakı hakkı sahiplerinin muvafakatını içerip içermediği saptanarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25012, Karar No: 2014/15557, Tarih: 25.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/25012 E.  ,  2014/15557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı Hakaret, Kasten yaralamaya teşebbüs,Nitelikli Mala zarar verme, Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

... lisesinde öğrenci olan suça sürüklenen çocuğun, mağdur ...'nün işyerinden habersizce aldığı döner bıçağıyla kendi okuluna gelerek öğretmenler odasına girdiği ve aynı okulda öğretmen olarak görev yapan mağdur ...'ye saldırdığı, ...'nin kendisini okula ait sandalye ile korumak istediği esnada suça sürüklenen çocuğun sandalyeyi döner bıçağıyla keserek kamu malına zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret, kasten yaralamaya teşebbüs ve hırsızlık suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 Sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 Sayılı CMK'un 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm bakımından yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun ikrarı, müşteki ifadeleri, tanık beyanı ve görgü tespit tutanağına dayanılarak mahkemenin “kamu malına zarar verme” suçunun oluştuğuna ilişkin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18561, Karar No: 2014/4729, Tarih: 19.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/18561 E.  ,  2014/4729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş, dosya kapsamı ve tanık ...'in kolluktaki ifadesine göre, mağdurun evinin bahçesine iki kişinin girdiğini belirtmiş olması karşısında, konut dokunulmazlığını bozmak suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği anlaşılmakla, anılan suçla ilgili olarak yapılan uygulamada sanığın cezasında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi ile arttırma yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıkdan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine, “Bu dava nedeni ile, sanığın yargılama gideri olarak sarfına neden olduğu posta ve davetiye gideri 18,00-TL, keşif gideri 147.42-TL olmak üzere toplam 165,42 TL Mahkeme masrafının sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1928, Karar No: 2011/8927, Tarih: 18.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1928 E.  ,  2011/8927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 13.10.2010 gün ve 2010/12409 Esas - 2010/17207 Karar sayılı ilama karşı davacı idare ile ... mirasçıları ve Mehmet Hüseyin Bozkur mirasçıları vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Kararın eki sayılmasına karar verilen rapor tarihi 16.03.2009 havale tarihli olmasına karşın, kararda 16.03.2006 yazılmış ise de, bu yazım hatası HUMK.nun 80. maddesi uyarınca her zaman yerinde düzeltilebilir yazım hatasıdır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiç birisine uymadığından REDDİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, karar düzeltme isteyen davalılardan peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi gözönünde bulundurularak takdiren 185,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenlerden ayrı ayrı alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 18.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12853, Karar No: 2024/791, Tarih: 14.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/12853 E.  ,  2024/791 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında görülen orman kadastrosuna itiraz davasında yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında... Köyü 1820 parsel ... taşınmaz 13.750,00 m2 yüzölçümü ile, 1821 parsel ... taşınmaz 11.125 m2 yüzölçümü ile tapu kayıtlarına istinaden tarla vasfıyla dava dışı şahıslar adına tespit edilmiş, her iki taşınmazın muhtelif tarihlerdeki tevhit ve ifrazları ile yörede yapılan imar uygulaması sonrasında taşınmaz 113 ada 11 parsel numarası ve 641 m2 yüzölçümü ile tapuya tescil edilmiştir.

Davacı vekili 08.10.2013 havale tarihli dava dilekçesi ile; ... Köyünde bulunan 113 ada 11 parsel ... taşınmazın davacı adına tapuda kayıtlı bulunduğunu ve ancak taşınmazın 2005 yılında yapılarak ilan edilen orman kadastrosu çalışmalarında ormanla ilgisi bulunmamasına rağmen orman sınırları içerisine alındığını belirterek taşınmazın orman sınırları dışarısına çıkarılmasını talep etmiş, Mahkemece davanın kabulü ile; .... ili ... Köyü, 113 ada 11 parsel ... taşınmazın orman tahdit sınırları içerisine alınmasına ilişkin 94 nolu Orman Kadastro Komisyonu Başkanlığı işleminin iptali ile, orman tahdit sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmiş ve karar davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk dairesinin 06.03.2017 tarihli ve 2015/12776 Esas, 2017/1879 Karar ... kararıyla "dava konusu taşınmazın eski tarihli belgeler incelenerek orman sayılan yerlerden olup olmadığının belirlenmesi" gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yargılamaya devam edilmiş, aynı yer 113 ada 3 ve 7 parsel ... taşınmazlar hakkında aynı iddia ile açılan dava dosyaları ile eldeki dava dosyalarının birleştirilmesine karar verilmiş, yapılan yargılama sonucunda dava konusu taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davacıların davalarının kabulüne, Tekirdağ ili ... Mahallesi 113 ada 3, 7 ve 11 parsel ... taşınmazların orman tahdit sınırları içerisine alınmasına ilişkin 94 nolu orman kadastro komisyonu kararının bu taşınmazlar yönünden iptaline, taşınmazların orman tahdit sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... İdaresi vekili tarfından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... idaresinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının reddi ile İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, 7139 ... Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, 1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine, 14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10938, Karar No: 2023/1549, Tarih: 04.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10938 E.  ,  2023/1549 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki erkek tarafından açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; kadının sürekli bir maddî beklenti içerisinde olduğunu, ev araba gibi taleplerde bulunduğunu, taleplerinin asla bitmediğini, "Ölsen de bari emekli maaşın bana kalsın" dediğini, maddî yönden sıkıntıda olmalarına rağmen davalının eve temizlikçi çağırdığını, çocukla küçüklüğünden beri yeterince ilgilenmediğini, müşterek çocuğun, davalıdan kaynaklı 1,5 yaşından beri kreşe gittiğini anne sevgisinden mahrum kaldığını, davalının sürekli zenginlere ve zengin hayatlara özendiğini, müşterek çocuğu da bu şekilde eğitmeye çalıştığını, kötü örnek olduğunu iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına, velâyetin babaya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın cevap dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, aldığını iddia ettiği arabaya şirket nedeniyle haciz geldiğini, müşterek çocuklarını, eski eşinden olan müşterek çocuklarla ayırdığını, onlara daha çok değer verdiğini, davacıya bir keresinde çalışmasını söylediğinde "git kendine zengin koca bul o ödesin " dediğini, davacının bütün mal varlığını 2007 yılında eski eşine bıraktığını ve ona her ay Fransa' dan gelen gelirinden 3.000,00 TL nafaka ödediğini, davacının yurtdışından aylık 9.000,00 TL gelirinin olduğunu, Türk Kürt ayrımı yaptığını, kendisine psikolojik baskı uyguladığını, sürekli cinsel şiddette bulunduğunu, kendisini defalarca ağlattığını, cinsel şiddetinin her geçen gün arttığını, siyasi program üzerine çıkan tartışma neticesinde davacının kendisine saldırdığını darp ettiğini, boşanmakla ve öldürmekle tehdit ettiğini ileri sürerek davanın reddine aksi halde velâyetin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile kadın yararına 300.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin maddî durumunun kötüye gitmesi nedeniyle kadının bunu sorun yaptığı, erkeğin ilk evliliğinden olan çocukları ile ilgilenmesini sorun yaptığı dolayısıyla erkeğe psikolojik şiddet uyguladığı birliğin sarsılmasında kadının kusurlu olduğu gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, müşterek çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, çocuk yararına aylık 350,00 TL iştirak nafakasına, kadının yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat talebinin koşulları oluşmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın istinaf dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, kusurunun ispatlanamadığını, erkeğin kusurlu olduğunu ileri sürerek kararın tümü yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece davalı kadına izafe edilen kusurlar yönünden dinlenilen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı 4721 sayılı Kanun’nun 166 ncı maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmadığı, duyuma dayalı beyanlar olduğu, bir kısmı ise sebep ve saiki açıklanmayan inandırıcı olmaktan uzak soyut izahlardan ibaret olduğu, davacı erkeğin evlilik birliğinin sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda davalı kadının kusurunun bulunduğunu kanıtlayamadığı gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince kadının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kadının çocukları ile ilgilenmesini sorun ettiğini, maddî durumu kötüye gidince huzursuzluk yaptığını, kadının kusurlarının ispatlandığını, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğunu, kararın kaldırılmasının hatalı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kadının çocukları ile ilgilenmesini sorun ettiğini, maddî durumu kötüye gidince huzursuzluk yaptığını, kadının kusurlarının ispatlandığını, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğunu, kararın kaldırılmasının hatalı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın reddine karar verilmesinin hatalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.