muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/28003, Karar No: 2024/5728, Tarih: 15.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/28003 E.  ,  2024/5728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/4033 E., 2023/304 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi (Karar), temyiz isteminin reddi (ek karar)

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’in konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan mahkûmiyet kararına yönelik İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 24.01.2023 tarihli ve 2022/4033 E., 2023/304 K. sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararına karşı yapmış olduğu temyiz istemi üzerine aynı bölge adliye mahkemesinin 08.03.2023 tarihli ve 2022/4033 E., 2023/304 sayılı ek kararla reddine karar verilip, bu ek kararın sanığa 23.03.2023’te tebliğ ettiği; ancak bu ek karara yönelik temyiz isteminde bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan 15.02.2023 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, 15.02.2023 tarihli ve 2022/4033 E., 2023/304 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...’nin temyiz isteminin, savunmalarının incelenerek beraat etmesi gerektiğine ve sanık ...’in temyiz isteminin ise mahkûmiyet hükmünün denetime elverişli olmadığı, her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı, bu sebeplerle kararın bozulması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dosyanın, Küçükçekmece 17. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15094, Karar No: 2015/200, Tarih: 12.01.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/15094 E.  ,  2015/200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekiye ait elektrikli bisikletin, etrafı duvarla çevrili olan ve içinde site bekçisinin devriye görevi yaptığı ikametin bahçesinden çalındığının anlaşılması karşısında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Müştekiye ait site içerisinde bulunan ikametinin balkonunun altına kilitleyerek park etmiş olduğu elektrikli bisikletin çalınması şeklindeki eylemin, bisikletin bulunduğu yerin müştekiye ait ikametin eklentisi niteliğinde olan site bahçesi olması dikkate alınarak TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı halde TCK'nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılarak eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/998, Karar No: 2010/1120, Tarih: 19.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/998 E.  ,  2010/1120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 19.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16473, Karar No: 2016/16842, Tarih: 28.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/16473 E.  ,  2016/16842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı elektrik şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, dağıtım ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 2.000,00 TL'nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 26/04/2016 tarihinde talebini 73.165,50 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı elektrik şirketinin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17385, Karar No: 2014/1251, Tarih: 21.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17385 E.  ,  2014/1251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.05.2011 tarih ve 2006/12-2011/245 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, davalı şirket nezdinde 2001 yılı içerisinde yatırım hesabı açtıran müvekkilinin yatırımlarını yönetmek üzere davalı ...'un görevlendirildiğini, 2002 yılı Ocak ayından itibaren müvekkilinin talimatı olmadığı halde rızası ve bilgisi dışında hesabındaki hisse senetlerinin yok edildiğini, davalı ... tarafından müvekkili kandırılmak suretiyle bir takım mütabakat evrakları imzalatıldığını belirterek 10.000,00 TL maddi, 1.000,00 TL manevi tazminatın zarar tarihi olan 18.10.2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, karşı davanın reddini istemiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, davacıya ait hesaptaki tüm işlemlerin davacının bilgisi ve onayıyla yapıldığını, buna ilişkin olarak yazılı ve imzalı muvafakatnamelerin, telefon görüşmelerine ilişkin kayıtların bulunduğunu, davacının kandırılarak hesap mutabakatı imzalatılmasının sözkonusu olmadığını, davacının bu işleri bilen, borsa işleyişine vakıf bir kişi olduğunu belirterek asıl davanın reddini istemiş, karşı dava olarak davacının bizzat kendi talimatı ile sattırdığı hisse senetleri işlemleri nedeniyle 06.10.2002 tarihi itibariyle müvekkiline 6.000,00 TL borcu bulunduğunu belirterek 6.000,00 TL'nin 16.10.2002 tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tanıklarının davacı imzasının hile ve desise ile alındığına yönelik görgüye dayalı bilgilerinin bulunmadığı, davacının yüksek miktarlarda devamlı suretle hisse senedi alım satımı yapan bir kişi olduğu, dosyaya sunulan ses kayıt dökümünden de davacının hisse senetleri alım satımı hakkında bilgi sahibi olduğunun, talimatları okumadan kandırılarak imzalamasının hayatın olağan akışına uygun olmadığının anlaşıldığı, davacının kendisine sunulan hesap ekstresinin bütün sayfalarını imzalayarak mutabık olduğunu ayrıca belirttiği, davacının hesabındaki hareketlerin kendi rızası dışında gerçekleştiğini ispatlayamadığı, davalı-karşı davacının ticari defterlerine göre davalı-karşı davacının 6.000,00 TL alacaklı olduğunun

anlaşıldığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile, 6.000,00 TL'nin 26.11.2002 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte karşı davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

anlaşıldığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile, 6.000,00 TL'nin 26.11.2002 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte karşı davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı/karşı davalı vekilinin asıl davaya ilişkin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı/karşı davalı vekilinin, karşı davaya ilişkin temyiz itirazlarına gelince; karşı davada, karşı davalının bizzat kendi talimatı ile satılan hisse senedi işlemleri nedeniyle 06.10.2002 tarihi itibariyle 6.000,00 TL borçlu olduğu belirtilerek, bu bedelin karşı davalıdan faiziyle birlikte tahsili talep edilmiş, mahkemece karşı davalının ticari defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, 28.09.2010 tarihli bilirkişi ek raporu kapsamında karşı davanın kabulü ile 6.000,00 TL'nin faiziyle birlikte karşı davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Ancak, karşı dava yönünden hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda, karşı davacının ticari defterlerine göre, 05.09.2002 tarihi itibariyle karşı davalının bakiyesinin 3.531,97 TL olduğu, 06.09.2002-01.10.2002 tarihleri arasında yapılan alım satım işlemleri neticesinde 01.10.2002 tarihi itibariyle karşı davalının bakiyesinin (-) 6.253,49 TL olduğu, karşı davalının kredi hesaplarının şüpheli alacaklar hesabına devredildiği 17.04.2003 tarihi itibariyle borcunun 102,04 TL olarak gözüktüğü ve son olarak dava tarihi olan 06.01.2006 tarihi itibariyle karşı davalının borcunun 1.490,20 TL olduğu belirtilmiştir. Buna göre, karşı dava yönünden hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda farklı tarihlere göre farklı tutarlarda borç bulunduğunun tespit edilmiş olmasına göre, bu tutarlardan hangisine, hangi sebeple itibar edildiği tereddüte mahal bırakmayacak şekilde açıklanmaksızın 6.000,00 TL üzerinden hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı/karşı davalı vekilinin asıl davaya ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddi ile asıl davaya ilişkin olarak verilen hükmün ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı-karşı davalı vekilinin karşı davaya ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile karşı davaya ilişkin hükmün davacı/karşı davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4058, Karar No: 2020/6581, Tarih: 09.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/4058 E.  ,  2020/6581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 04/08/2020 tarih ve 2019/20219 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 15/09/2020 tarih ve KYB-2020/74012 sayılı ihbarname ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14/10/2019 tarihli ve 2019/67362 soruşturma, 2019/29185 esas, 2019/23225 sayılı iddianamenin iadesine dair Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/10/2019 tarihli ve 2019/598 iddianame değerlendirme sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/11/2019 tarihli ve 2019/955 değişik iş sayılı kararının "Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/10/2019 tarihli kararı ile "...Şirketin ticari kayıtlarında yetkilisinin kim olduğunun tespit edilmediği, şirketin kullanmış olduğu beyan edilen faturaları düzenleyen şirket ve şahıslar hakkında sahte fatura ve belge düzenlemek veya kullanmak suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılmadığı, bu kişilerin tanık sıfatı ile beyanlarının alınmadığı, şirketin davaya konu olan faturaları ödeme imkanının ve mal stoklarının bu ticari alış veriş için yeterli olup olmadığının araştırılmadığı, sahte olarak düzenlendiği iddia edilen faturaların sahte olup olmadıkları faturalar üzerindeki imzalanın kime ait olup olmadığının araştırılmadığı, ayrıca fatura alınan şirketlerin ve fatura kullandığı beyan edilen şirketin defter ve belgelerinin incelenmediği, karşıt inceleme yapılarak şirketlerin bu faturaları kayıtlarına işleyip işlemediklerinin araştırılmadığı, bu konularda bilirkişi raporunun alınmadığı, vergi müfettişleri tarafından düzenlenen vergi inceleme ve vergi suçu raporu doğrultusunda hiçbir araştırma ve sanığın lehine ve aleyhine olacak deliler toplanmadığı..." gerekçeleriyle iddianame iade edilmiş ise de;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15/01/2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporu bulunduğu, mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği gibi iade gerekçelerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 14/10/2019 tarihli 2019/67362 Soruşturma ve 2019/29185 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/10/2019 tarih ve 2019/598 iddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 01/11/2019 tarih ve 2019/955 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 09/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/39092, Karar No: 2010/34475, Tarih: 22.12.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/39092 E.  ,  2010/34475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesi uyarınca 120 gün, 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 100 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Didim (Yenihisar) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/05/2010 tarihli ve 2006/404 esas, 2010/346 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20/11/2010 gün ve 2010/13269/68962 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/12/2010 gün ve 2010/295781 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan para cezası seçilmek suretiyle temel ceza olarak 120 gün adlî para cezası ile cezalandırılması şeklinde hüküm kurulmuş ise de; söz konusu kararda cezanın alt sınırdan tayin edildiği belirtildiği halde, 05/09/2005 tarihinde işlenen atılı suçtan 5560 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önceki haliyle para cezasının seçilmesi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/1. maddesi uyarınca 5 gün adlî para cezası üzerinden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, Yargıtay Kanunu'nun 14.maddesine göre kanun yararına bozma istemini inceleme görevi Yüksek 3.Ceza Dairesine ait olduğundan, dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 22.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11487, Karar No: 2012/3895, Tarih: 27.02.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/11487 E.  ,  2012/3895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme

HÜKÜM : Koruma ve tedavi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik sanık ... Yağmur müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.