muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4178, Karar No: 2016/3181, Tarih: 22.03.2016

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, ... AŞ'nin 10.09.2007 tarihli olağanüstü genel kurulunda alınan kararla şirketin ..., ... ve.... olmak üzere kısmi olarak bölünmesine karar verildiği, davacıların murislerinin alınan bölünme kararına katılarak olumlu oy kullandığı ve kararın oybirliği ile alındığı, ... AŞ'nin mülkiyetinde olan taşınmazın bölünme sonrası kurulacak şirketlere ayni sermaye olarak devredildiği, bölünme ve taşınmazın belirlenen bedel üzerinden davalı şirketlere ayni sermeye olarak devredilmesi kararına davacıların murisleri de katılmış olup davacıların değer düşüklüğü sebebine dayanmalarının kişinin kendi muvazaasına dayanamayacağından mümkün bulunmadığı, taşınmazın mukayyet değeri anılan bilirkişi raporu ile belirlenmiş olup bu bedel 256.764 TL olduğu ve bölünme ve devrin yapıldığı dönem için cari mevzuata göre taşınmazın mukayyet değerinin esas alınması zorunlu olduğu, sayılan nedenlerle davacıların bölünme kararı ve taşınmazın ayni sermaye olarak konulması işlemine karşı murislerinin alınan kararlara iştirak etmiş olmaları nedeniyle muvazaa nedenine dayanarak tapu iptal ve tescil davası açması hukuken mümkün bulunmadığı, davalı şirketlerin sermaye artırımı ve bu artırımda mevcut ortakların rüçhan haklarının kısıtlanması kararları bu şirketlerin genel kurullarınca oybirliği ile alınmış kararlar olduğu, davacılar davalı şirketlerde ortak olmayıp ... A.Ş'nin davalı şirketlere ortak olmaları davacıların da ... A.Ş.'ye ortak olması şeklinde aralarında dolaylı bir ilişki bulunduğu, davacılar davalı şirketlerde ortak olmadığından bu genel kurul kararlarına karşı iptal davası açma hakları bulunmadığı, alınan kararların oybirliği ile alınması karşısında davacıların ortağı olduğu ... AŞ'nin de alınan karara iştirak ettiği anlaşıldığı, davacıların burada doğacak zararları var ise bunu davalı şirketlere karşı değil ...

A.Ş'nin kendisine veya kararın alındığı genel kurullara katılan ve şirketi temsil eden ilgili yönetim kuruluna yöneltmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı ... vekili ve davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ... vekili davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ... vekili davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ...'den alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 22/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13425, Karar No: 2012/611, Tarih: 17.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/13425 E.  ,  2012/611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Alacaklı banka tarafından borçlular aleyhine çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine geçilmiştir. Borçlulardan çekin keşidecisi ve lehtarı, icra hukuk mahkemesine başvurarak, takip dayanağı çekin kaybolduğunu, lehtarın ciro imzasının geçersiz olduğunu ileri sürerek takibin iptalini talep etmişlerdir. Mahkemece, imza üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak imzanın lehtara ait olmadığının anlaşıldığı, emre düzenlenen takibe konu çekteki ilk ciranta imzasının çek lehtarına ait olması gerektiği, çek lehtarının imzasını içermeyen, bu nedenle TTK. hükümlerine göre ciro silsilesi bozuk olan çekden dolayı, çekin hamili olan alacaklının keşideci borçlu şirket aleyhine kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takip yapamayacağı gerekçesi ile borçluların istemlerinin kabulüne karar verilmiştir.

TTK'nun 730. maddesinin göndermesi ile çekler hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 589. maddesinde; "Bir poliçe, poliçe ile borçlanmaya ehil olmayan kimselerin imzasını, sahte imzaları, mevhum şahısların imzalarını yahut imzalayan veya namlarına imzalanmış olan şahısları herhangi bir sebep dolayısıyla ilzam etmeyen imzaları taşırsa, diğer imzaların sıhhatine bu yüzden halel gelmez", yine aynı maddenin göndermesi ile çekler hakkında da uygulanması gereken TTK'nun 598. maddesinde; "Bir poliçeyi elinde bulunduran kimse, son ciro beyaz ciro olsa dahi kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde selahiyetli hamil sayılır..." hükümleri yer almaktadır. Kambiyo takibi yapabilmek için selahiyetli hamil olmak yeterli olup haklı hamil olmak şart değildir.

Somut olayda keşideci konumundaki  kendi imzasına itiraz etmemiştir. Ciroya ilişkin imzanın, ne ait olmaması, yukarıda açıklanan yasa hükümleri karşısında yetkili hamil olan alacaklının, imzasına itiraz etmeyen keşideci hakkında takip yapmasına engel teşkil etmez. Bu nedenle mahkemece, keşideci borçlunun, lehtarın ciroya ilişkin imzasının geçersiz olduğunu ileri sürerek ciro silsilesinde kopukluk olduğundan bahisle hakkındaki takibin iptaline ilişkin talebinin reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca borçlu Örşan Teks. Ürn. San. Ve Tic. Ltd. Şti. yönünden (BOZULMASINA), 17/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17432, Karar No: 2016/9709, Tarih: 22.11.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/17432 E.  ,  2016/9709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 20.06.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı-bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının bir kısım temyiz edenlere yükletilmesine Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 22.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9448, Karar No: 2020/6716, Tarih: 18.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/9448 E.  ,  2020/6716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemesince davalı vekilinin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına dair ek karar verilmiş, bu defa ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiş, eksik harç ve giderlerin tamamlanmasına ilişkin muhtıra tebliğine rağmen 267,80 TL nispi temyiz karar harcı ile 100,00 TL gider avansı mahkemece verilen kesin süre içerisinde davalı tarafından yatırılmamış, bu nedenle mahkemece 22/07/2020 tarihli ek kararla temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş olup, ek karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi ve 25/01/1985 tarihli 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması halinde, karar veren Hâkim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği hâlde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.

Somut olayda; mahkemece verilen, kesin süre içerisinde davalı tarafından harç ve gider yatırılmadığından temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına ilişkin ek karar, usul ve yasaya uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle, davalının ek karara ilişkin temyiz isteminin reddi ile yasaya uygun bulunan ek kararının ONANMASINA, 23,55 TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK' un 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15789, Karar No: 2018/3280, Tarih: 24.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/15789 E.  ,  2018/3280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 26/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28123, Karar No: 2013/25307, Tarih: 05.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/28123 E.  ,  2013/25307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafiileri

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen ... hakkında Hicret Camii, Madenler Camii ve Atatürk İlköğretim Okuluna yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK.nun 142/1-a maddesinde tanımlanan hırsızlık suçları için öngörülen cezaların türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımı süresinin, suçların işlendiği 10.07.2007 ve 23.07.2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında Merkez Camii'ine yönelik hırsızlık ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında Hicret Camii ve Atatürk İlköğretim okuluna yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen ... hakkında Merkez Camii'ne yönelik eylemin gece vakti işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK. nın 143. maddesi uygulanmış olup suçun nitelikli hali olduğundan aynı yasanın 66/3. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk ... için bu eylem yönünden zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki kamu davasının düşürülmesine yönelik düşünceye katılınmamış, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/4. madde ve fıkrası gereğince aynı maddenin birinci fıkrasında sayılan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Suça sürüklenen ... hakkında Merkez Camii'ne yönelik hırsızlık suçundan hüküm kurulurken temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, hırsızlık suçunun gece işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCY.nın 143. maddesi uyarınca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst oranda artırım yapılması,

2-Suça sürüklenen ... hakkında Merkez Camii'ne yönelik hırsızlık suçundan hüküm kurulurken temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, hırsızlık suçunun gece işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCY.nın 143. maddesi uyarınca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst oranda artırım yapılması,

3-Hicret Camii ve Atatürk İlköğretim okuluna yönelik hırsızlık suçlarından yakınanların şikayeti üzerine kolluk görevlilerince yapılan araştırmalarda dinlenen suça sürüklenen çocukların suçlarını kabul ederek çaldıkları muslukları sakladıkları yerleri gösterip iadeyi sağladıkları anlaşıldığından, soruşturma evresinde zararın tamamen giderilmesi nedeniyle suça sürüklenen ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı ilamında ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın mahkemece basit bir araştırma ile belirlenebilecek olan ölçülebilir,maddi zarar olduğu, dosya içeriğine göre suça sürüklenen ...'ya yükletilen Hicret Camii ve Atatürk İlköğretim okuluna yönelik hırsızlık suçlarında çalınan muslukların tamamen suça sürüklenen çocuğun yer göstermesi neticesinde bulunduğu ve bu suçlar yönünden giderilebilecek herhangi bir zarar kalmadığı ve suça sürüklenen çocuğun sabıkasının da bulunmadığı gözetilerek; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının ( b ) bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; “...muslukların çalınması nedeniyle somut zarar meydana geldiği ve suça sürüklenen çocuğun somut maddi zararı gidermediği anlaşıldığından. ..” şeklinde, yasal olmayan, yetersiz gerekçeyle suça sürüklenen ... hakkında Hicret Camii ve Atatürk İlköğretim okuluna yönelik hırsızlık suçlarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

5- Suça sürüklenen ...'nın Hicret Cami ve Atatürk İlköğretim okuluna karşı eylemlerinin ayrı ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

6- Yatağan Adli emanetinin 2007/119 sırasında kayıtlı muslukların yakınanlara iadesi yerine müsaderesine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 05.11. 2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8324, Karar No: 2007/8711, Tarih: 04.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8324 E.  ,  2007/8711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.5.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda kayıt düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.4.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ortaklığın giderilmesi davasında paydaş olan " ..."in kaydının "..., ... oğlu" olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı idare vekili temyize getirmiştir.

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı, doğum tarihleri gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik yada hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir. Bu nedenle tapu maliki ile isim düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu hususu şüpheye yer vermeyecek şekilde ispatlanmalıdır. Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli görülmemiştir. Şöyleki;

2 parselin geldisi olan 11 parsel 1972 tarihinde "..., ..." adına tesbiti yapılmıştır. Dosya içine getirtilen nüfus kayıt örneğinde ismi düzeltilmesi istenen ise "... oğlu ..." dır. Mahkeme talep ile bağla kalarak tapu kaydını "... oğlu ..." olarak düzeltmiştir. Nüfus Müdürlüğü 15.12.2006 günlü yazısında "..." adında bir şahsın nüfus kaydına rastlanılmadığını bildirmiştir. Bu durumda yapılan düzeltme, nüfus kaydı ile uyumlu olmayıp, baba adı ve soyadında farklılık oluşmuştur. Bu farklılığın nedeni araştırılmadan ve celişki giderilmeden yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, 4.7.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4590, Karar No: 2024/1223, Tarih: 30.04.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/4590 E.  ,  2024/1223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1101 E., 2022/976 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Edremit 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/159 E., 2018/49 K.

1- İlk Derece Mahkemesince, tazminat davasında davacıların davasının sübut bulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacılar vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun reddi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davacılar vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin resen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı gibi; daha evvel verilen fesih kararında dava konusu edilen dubleks villanın kaçak olduğunun tespiti ile kal’ine karar verildiğinin ve kararın kesinleştiğinin anlaşılmasına göre, davacılar vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacılar vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 30.04.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18877, Karar No: 2016/14322, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18877 E.  ,  2016/14322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek; davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneye iadesine yönelik verilen ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketi tarafından kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K.sayılı kararı ile Anayasanın Vergi Ödevi Başlıklı 73.maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK Kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.