muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3365, Karar No: 2012/9896, Tarih: 15.05.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/3365 E.  ,  2012/9896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2011

Davacı vekili, müvekkilinin 28.09.2007-05.07.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde teknik müdür olarak çalıştığını, yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını, fazla mesailerinin karşılığının ödenmediğini, asgari geçim indirimi hariç aylık net ücretinin 28.09.2007 tarihinden itibaren 5.500,00.-TL, 01.02.2008 tarihinden itibaren 6.000,00.-TL ve 01.04.2010 tarihinden itibaren 8.000,00.-TL olduğunu, iş sözleşmesinin 05.07.2010 tarihinde işverence feshedildiğini, kıdem ihbar tazminatlarıyla diğer alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları  saklı kalmak kaydıyla; kıdem  ve ihbar tazminatları, beş günlük Temmuz ayı ücreti, fazla çalışma ücreti  ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesini talep etmiştir.

Davalı karşı davacı vekili, davacının 04.08.2010-17.08.2010 tarihleri arasında mazeretsiz olarak işe gelmediğini, hakkında bu tarihler arasında devamsızlık tutanakları düzenlenerek, 17.08.2010 tarihli ihtarnameyle mazeretini bildirmesi, aksi hale iş sözleşmesinin feshedileceğinin ihtar edildiğini, davacının iddia ettiği gibi davalı işveren tarafından 05.07.2010 tarihinde iş sözleşmesinin feshedilmesinin söz konusu olmadığını, asıl davacının işe gelmemek suretiyle eylemli olarak iş sözleşmesini feshettiğini, bu arada bildirim sürelerine uymadığını, davacının son aylık net ücretinin 1.750,00.-TL olup, ödenmeyen ücret alacağının bulunmadığını, ayrıca davacının banka hesabına şirket işleri için kullanılmak üzere 10.000,00.-TL yatırıldığını ancak davacının bu parayı şirket adına kullandığını belgeleyemediğini, bu paranın halen davacının zimmetinde bulunduğunu savunarak davacının davasının reddini; ihbar tazminatı ve davacının hesabına yatırılan 10.000,00 TL alacağın davacı- karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda  davacının davası kısmen kabul edilmiş, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm taraflar  vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazları ile davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı işveren tarafından davacıya 10.000,00 TL tutarında avans ödendiği banka kayıtlarından anlaşıldığına göre bu avansın kapatıldığının ispat yükü davacı işçiye aittir. Davacıdan bu hususta delilleri istenip dosya içeriğiyle  birlikte değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9661, Karar No: 2022/14766, Tarih: 22.12.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/9661 E.  ,  2022/14766 K.**

**"İçtihat Metni"**

1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın ... ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair ... Cumhuriyet Başsavcılığının 20/12/2021 tarihli ve 2021/16293 soruşturma, 2021/890 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/01/2022 tarihli ve 2022/10517 soruşturma, 2022/1573 sayılı yetkisizlik kararını takiben, bu defa suç yeri bakımından dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27/02/2022 tarihli ve 2022/20311 soruşturma, 2022/7449 sayılı yetkisizlik kararı sonrasında, ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair merci ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/03/2022 tarihli ve 2022/252 Değişik ... sayılı Kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın ... ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, ancak ... ... Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 21/01/2022 tarihli yetkisizlik kararı ile ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın ... ... Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, ... ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/01/2022 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde oldukları gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın ... ... Cumhuriyet Başsavcılığının bağlı olduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 29/09/2022 gün ve 94660652-105-77-17197-2022-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 9. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 18/03/2022 tarihli ve 2022/252 Değişik ... sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 22/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17377, Karar No: 2014/22870, Tarih: 06.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/17377 E.  ,  2014/22870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kocaeli 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 24.12.2013

No : 2012/456-2013/495

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi .. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 19.10.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalı A.. hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan tedavi harcamaları ve cenaze ödemesinden oluşan sosyal sigorta yardımlarının 5510 sayılı Kanun’un 21/1'inci maddeleri uyarınca davalı işverenlerden rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, asıl işverenler K.. İnşaat San. Tar. Hay. Tic. AŞ. ve K.. İnşaat Tic. San. AŞ. adi ortaklığının kusurunu %15, taşeron Marallar İnş. Tic. Ltd. Şti. kusurunu %30 olarak belirleyen ve sigortalıya %55 kusur atfeden bilirkişi kusur raporu esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu iş kazasının bina inşaatının tünel kalıplarının kurutulması sırasında meydana geldiği, her odanın branda ile çevrilip dışına LPG tüpü ve ona bağlı oda içine bir ısıtma ocağı konularak tünel kalıplarının oda içinden ısıtılarak kurutulmaya çalışıldığı, kazadan yaklaşık yarım saat önce odalardan birinde gaz birikmesi nedeniyle patlama meydana geldiği ancak o patlamada ölen ya da yaralanan olmadığı, sonrasında sigortalının da bulunduğu odada benzer şekilde bir patlama meydana geldiği, kaza sonrasında tüp ile bağlantı noktasında dedantör veya conta bulunmadığının tespit edildiği anlaşılmaktadır. İşyerindeki söz konusu çalışma usul ve yönteminin son derece ilkel ve tehlikeli olduğu açıktır. Sigortalıya herhangi bir iş güvenliği eğitimi verilmediği gibi ortamda iş güvenliği riskleri değerlendirilerek güvenli bir iş organizasyonu oluşturulup, alınacak tedbirlerin belirlenmediği; sigortalının ise meydana gelen patlama ile uygun illiyet bağlı ile bağlı herhangi bir eyleminin de tespit edilemediği, dolayısıyla kazanın meydana gelmesinde kendisine atfedilebilecek kusuru bulunmadığı nazara alınmaksızın oluşa uygun olmayan ve yeterli gerekçe içermeyen bilirkişi kusur raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1921, Karar No: 2018/1730, Tarih: 25.04.2018

**15. Hukuk Dairesi         2017/1921 E.  ,  2018/1730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup, mahkemece davanın Dairemizin bozma ilâmına uyularak asıl davanın reddine birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı asıl davada davalı ... aleyhine açtığı davasında davalı hakkında orman kanununa muhalefetten 10.10.2011 tarihli orman suç zaptının tanzim olunduğunu, davalı tarafından suç zaptına konu haksız eylem nedeniyle kurumun zarara uğratıldığını belirterek toplam 26.001,91 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, birleşen dosyada ... Tarımsal Kalkınma Kooperatifi Başkanlığı aleyhine açtığı davasında ise aynı suç zaptına konu haksız eylem nedeni ile davacı idarenin uğradığı zarar toplamı olan 44.889,98 TL tazminatın davalı kooperatiften tahsiline karar verilmesini istemiştir.Mahkemece asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş, bu kararın davacı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 25.09.2014 tarihli 2014/4182 Esas 2014/5491 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozmaya uyularak bu kez asıl davanın reddine, birleşen davanın 39.240,09 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dairemizin bozma ilâmında davacı iş sahibi ile birleşen dosya davalısı ... Tarımsal Kalkınma Kooperatifi Başkanlığı arasında 372 nolu bölmede bulunan damgalı ağaçların kesim, sürükleme ve taşınmasına ilişkin şartnameler imzalandığı, asıl dava davalısı ...'nın şartnamelere davalı kooperatif kaşesi altında kooperatif başkanı sıfatıyla imza koyduğu, kooperatif başkanının, şahsen de sorumlu olacağına ilişkin şartnamelerde bir düzenleme bulunmadığı, bu nedenle bu davalı hakkındaki davanın reddinin doğru olduğu, davacı ile davalı... Tarımsal Kalkınma Kooperatifi Başkanlığı arasında ise, kesim, sürükleme ve taşımaya ilişkin eser sözleşmesi bulunduğu, eser sözleşmelerinde yüklenicilerin iş sahibine karşı sadakat ve özen yükümlülükleri olduğu, bunun sonucu olarak yüklenicilerin üçüncü kişilerin haksız eylemleri ve taşeronların sözleşmeye aykırı davranışları nedeniyle verilen zarardan iş sahibine karşı sorumlu olduğu, açıklanan bu nedenle davalı kooperatif hakkında açılan davanın esasının incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğine işaret edilmiştir.

Bozmaya uyulduğuna göre bozmada belirtilen hususlar yararına olan taraf için usuli kazanılmış hak oluşturacağından bozma uyarınca inceleme yapılması zorunludur. Buna rağmen mahkemece hükmüne uyulan bozma ilâmına göre davalı kooperatifin eser sözleşmesi kapsamında sorumluluğunun kapsamının, konusunda uzman bilirkişiden alınacak rapor ile hesaplattırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken herhangi bir bilirkişi incelemesi yaptırılmaksızın davacı tarafından sunulan belgelere göre karar verilmesi doğru olmamış, bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden taraflar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 25.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10857, Karar No: 2017/1723, Tarih: 05.04.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2016/10857 E.  ,  2017/1723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Anayasanın 2. maddesine göre, Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir. "Hukuk Devleti", her eylem ve işlemi hukuka uygun, insan haklarına saygı gösteren, bu hak ve özgürlükleri koruyup güçlendiren, her alanda adaletli bir hukuk düzeni kurup bunu geliştirerek sürdüren, Anayasa'ya aykırı durum ve tutumlardan kaçınan, hukuku tüm devlet organlarına egemen kılan, Anayasa ve hukukun üstün kurallarıyla kendini bağlı sayıp yargı denetimine açık olan, kanunların üstünde kanun koyucunun da bozamayacağı temel hukuk ilkeleri bulunduğunun bilincinde olan devlettir. Anayasa'nın 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre de "...usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça, yine bu sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça; kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz.",

5271 sayılı CMK’nun birinci kitap dördüncü kısmında, altı bölüm halinde koruma tedbirleri, bu kapsamda “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. Ancak ceza yargılamasına dair çeşitli usul hükümleri ile “arama ve elkoyma” gibi koruma tedbirlerine ilişkin hükümlere bir çok özel kanunda da yer verilmiştir. Bunlardan biri de 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'dur. 213 sayılı Kanun'un 359. maddesindeki suçlara ilişkin olarak Cumhuriyet savcısının dava açması, Kanun gerekçesindeki ifadeyle “vatandaşın mali emniyeti mülahazası ile” vergi idaresinin vereceği mütalaaya bağlandığı gibi anılan Kanun'un 142-147. maddeleri arasında “arama” ve “aramalı inceleme”nin usul ve şartları ayrıntılı bir şekilde hükme bağlanmıştır.

213 sayılı Kanun'un 142. maddesi uyarınca "İhbar veya yapılan incelemeler dolayısıyla, bir mükellefin vergi kaçırdığına delalet eden emareler bulunursa, bu mükellef veya kaçakçılıkla ilgisi görülen diğer şahıslar nezdinde ve bunların üzerinde arama yapılabilir. Aramanın yapılabilmesi için:

a)Vergi incelemesi yapmaya yetkili olanların buna lüzum göstermesi ve gerekçeli bir yazı ile arama kararı vermeye yetkili sulh yargıcından bunu istemesi,

b) Sulh yargıcının istenilen yerlerde arama yapılmasına karar vermesi, şarttır."

Buna göre, vergi kaçırıldığına delalet eden emarelerin bulunması halinde, vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlar, arama yapılmasını gerekli kılan bir yazıyla sulh ceza hâkiminden talepte bulunacak, arama kararının verilmesi halinde de, arama işlemi genel kolluk görevlileri tarafından değil, vergi inceleme elemanları tarafından gerçekleştirilecektir. VUK’nun 7. maddesine göre genel kolluk, talep üzerine sadece gerekli güvenlik önlemlerinin alınmasını sağlamakla yükümlüdür.

Buna göre, vergi kaçırıldığına delalet eden emarelerin bulunması halinde, vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlar, arama yapılmasını gerekli kılan bir yazıyla sulh ceza hâkiminden talepte bulunacak, arama kararının verilmesi halinde de, arama işlemi genel kolluk görevlileri tarafından değil, vergi inceleme elemanları tarafından gerçekleştirilecektir. VUK’nun 7. maddesine göre genel kolluk, talep üzerine sadece gerekli güvenlik önlemlerinin alınmasını sağlamakla yükümlüdür.

VUK'nun 147. maddesinde, “bu bölümde açıkça yazılı olmayan hallerde Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun arama ile ilgili bulunan hükümlerinin uygulanacağı"nın belirtilmesinden maksat, bu Kanun'un aramaya ilişkin 142-146. maddelerinde açıkça düzenlenen konularda bu hükümlerin, açıkça düzenlenmeyen konularda ise CMK hükümlerinin uygulanmasının sağlanmasıdır.

Ceza muhakemesinde, arama olağan bir koruma tedbiri iken, Vergi Hukuku’nda istisnai, olağandışı bir denetim yoludur. Niteliği itibariyle adli arama olmasına rağmen, bu aramanın genel suç kolluğu tarafından değil, vergi inceleme elemanlarınca yapılabilmesi vergi suçlarına ilişkin olarak yapılacak aramanın özelliğidir. Bir koruma tedbiri olarak vergi araması, vergi incelemesi denetim yolunun ön basamağıdır. Amaç, vergi kaçırıldığını ortaya çıkaracak ve destekleyecek belge ve kayıtların bulunmasıdır.

Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289). Açıklanan pozitif hukuk normları ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.11.2005 tarih ve 2005/144 Esas, 2005/150 Karar sayılı, 17.11.2009 tarih ve 2009/7-160 Esas, 2009/264 Karar sayılı kararları ile aynı yöndeki Özel Daire Kararları karşısında; hukuka aykırı biçimde elde edilen deliller, Türk Ceza Yargılaması Hukuku sisteminde dikkate alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının da gereğidir.

Yukarıda yer verilen Anayasa ve Yasa hükümleri ile 213 sayılı Kanun'un 142 ve devamı maddeleri hükümleri karşısında somut olay değerlendirildiğinde;

Yukarıda yer verilen Anayasa ve Yasa hükümleri ile 213 sayılı Kanun'un 142 ve devamı maddeleri hükümleri karşısında somut olay değerlendirildiğinde;

Türkan Petrol Nak. Tur. İnş. San ve Tic. Ltd. Şti ünvanlı AKPET bayisinin sahipleri olan ... ve Şahin Türkan'ın benzin istasyonunda kaçak motorin sattıklarına dair duyum alınması üzerine yapılan soruşturma kapsamında, 30.05.2007 tarihinde işyerinin arka bölümünde tankerlerden aktarım yapıldığı tespit edilerek tankerlere el konulup şoförler hakkında işlem yapıldığı, takibe devam edilirken Hüsamettin Öner'e ait faturaların işyerinde satışı yapılan kaçak motorinlere karşılık düzenlendiğinin belirlendiği, Emniyet Genel Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Daire Başkanlığının 13.06.2007 tarihli yazılarına istinaden EPDK ile yapılan planlı kontrol programı dahilinde 14.06.2007 tarihinde işyerine gidildiği, Markır cihazı ile yapılan kotrolde 4 adet tankın içerisinde bozuk motorin olduğunun tespit edildiği, yukarıda izah edildiği şekilde işyerinde farklı firmalara ait bozuk motorin satışları için yabancı araçlara kesilen fatura, irsaliye vb. belgelere el konulması amacıyla Mucur Cumhuriyet Başsavcılığından arama kararı talep edildiği, Mucur Sulh Ceza Mahkemesinin 14.06.2007 tarih ve 2007/123 sayılı arama kararına istinaden sanık ...'ye ait işyerine gelindiği, çeşitli mükelleflere ait düzenlenmiş (kullanılmış/kullanılmamış) fatura ve koçanları, irsaliye ve alım satıma dair hesapların tutulduğu defterler ile veresiye satış senetleri ele geçirilmiştir. Ele geçirilen belgelerin incelenmek üzere Vergi Dairesi Başkanlığına gönderilmiş, idarece bu belgeler ve mükellefin tarh dosyası üzerinden yapılan incelemeler sonucunda inceleme raporları düzenlenip, dava şartı olan mütalaanın verilmesi üzerine de, 02.08.2010 tarihli iddianame ile 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek suçlarından kamu davası açılmıştır.

Emniyet görevlileri tarafından, sanığın VUK'nun 359. madde kapsamında kalan suçu işlediğinin tespit edilmesi üzerine, bu aşamada gecikmesinde sakınca bulunduğuna ilişkin bir hâlin varlığı da gösterilmediğine göre, genellikle vergi mükellefleri olan failler için kanun koyucunun öngördüğü ve daha güvenceli olan 213 sayılı Kanun'un 142 ve devamı maddelerindeki özel usule uygun olarak arama ve el koyma işleminin gerçekleştirilmesi, diğer bir ifade ile Cumhuriyet başsavcılığının, yetkili sulh ceza hâkiminden talepte bulunması ve arama kararı verilmesi halinde vergi incelemesi yapmaya yetkili olanların arama işlemini gerçekleştirmesi gerekirdi.

Bir başka anlatımla, genel hükümlere tabi bir suç ihbarı üzerine, delil elde edilmesi amacıyla CMK uyarınca yapılan arama işlemi sonucunda, vergi suçunun da işlendiğini gösteren delillerin bulunması veya VUK'nun 147. maddesi hükmü karşısında, vergi suçuna ilişkin olmasına rağmen gecikmesinde sakınca bulunan hâllerin varlığı halinde, CMK hükümlerine göre arama işlemi yapılabilir ve bu şartlarda yapılan arama sonucunda elde edilen deliller de hukuka uygun kabul edilebilir. Ancak somut olayda; Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Daire Başkanlığı görevlilerince sanığın VUK’nun 359. maddesi kapsamında olan sahte fatura düzenlediği en başından tespit edilerek, bu suçun delillerinin elde edilmesi amacıyla arama kararı talep edilmiştir. Bu durumda aramanın VUK’nun 142. maddesindeki özel hükümlere uygun gerçekleştirilmesi yerine belirtilen şekilde yapılması hukuka aykırı olup bu yöntemle elde edilen fatura ve diğer deliller hükme esas alınarak sanığın mahkumiyetine karar verilirken, CMK’nun 230/1-b madde ve bendi uyarınca hükmün gerekçesinde “delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi” gerektiği de gözetilmemiştir.

Dosya içeriğine göre: hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân bulunmamaktadır. Gerekçeli kararda gösterilen esaslı deliller arasında, vergi tekniği ve vergi inceleme raporları mahkumiyete esas alınmış ise de, VUK hükümleri gözetilmeden, dolayısıyla hukuka aykırı arama ve el koyma sonucunda elde edilen delillere dayanarak düzenlenen vergi tekniği ve vergi inceleme raporları mahkumiyete esas alınamaz. Bu itibarla; kendisine ait bir ikrarı da bulunmayan sanığın işyerinde hukuka aykırı olarak gerçekleştirilen arama işleminde elde edilen maddi deliller ile buna dayanılarak düzenlenen inceleme raporları esas alınarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1-Sanık ...'ın hissesini 03.01.2008 tarihinde .... isimli şahsa devrederek şirketten ayrıldığı dosya kapsamından anlaşılmakla; 2008 yılının ilk üç gününde bu sanık tarafından fatura düzenlendiğine dair herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı gözetilmeksizin ve yüklenen suçun ne şekilde gerçekleştiği karar yerinde tartışılmaksızın yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-TCK'nun 53/3. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden, fıkra'nın tamamını kapsar biçimde yazılı şekilde uygulama yapılması ve 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,