muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14870, Karar No: 2014/4073, Tarih: 05.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/14870 E.  ,  2014/4073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ...‘un 26.08.2006 günü yanında kimlikleri tespit edilemeyen kişilerle birlikte müşteki ...‘ın sorumlu müdür olduğu ...fabrikasından hırsızlık yapmak için ele geçirilemeyen tel makas ile fabrika bahçesinin tel örgülerini kesmeye başladıkları sırada fabrika güvenlik görevlisi tarafından görülmeleri üzerine kaçmaya başladıkları, polise yapılan ihbar üzerine sanığın yakalandığı olayda:

1-Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Sanığın hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmünü temyizde hukuki bir yararı olmadığı gibi, hükmün gerekçesine yönelik bir temyiz de bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Sanığın eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı mala zarar verme suçunun suç tarihi itibariyle uzlaşmaya tabi bulunduğu halde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaştırma işlemlerine başvurulmadan yargılamaya devamla, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/38515, Karar No: 2013/2470, Tarih: 22.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/38515 E.  ,  2013/2470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, dava dışı işçiye mahkeme kararı uyarınca ödenen yıllık izin ücreti alacağının işçiyi daha önce çalıştıran davalı kurumdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, görevsizlik nedeniyle davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı nezdinde çalışırken emekli olan dava dışı işçiye mahkeme kararıyla ödemek zorunda kaldıkları yıllık izin ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1. Tarafların sıfatı dikkate alındığında 3533 Sayılı Umumi Mülhak Ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler Ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete Veya Belediye Veya Hususi İdarelere Ait Daire Ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yoluyla Halli Hakkında Kanun da değerlendirilmek suretiyle görevsizlik kararı verilmesi doğru ise de, verilen görevsizlik kararında merciin gösterilmemesi hatalıdır.

2. Mahkemece “Dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle REDDİNE,” şeklinde hüküm kurulmuştur.

Verilen karar 11/10/2012 tarihli olup 6100 Sayılı HMK 448 maddesi gereği HMK hükümleri uygulanacaktır.

6100 Sayılı HMK 20. Maddesine göre mahkemenin görevli ve yetkili olmadığının anlaşılması halinde görevsizlik ve yetkisizlik kararı verilir. Dava dilekçesinin görev yönünden reddi kararı 1086 Sayılı HMUK 27. maddesindeki “Mahkeme vazifedar veya salahiyettar olmadığından dolayı dava arzuhalinin reddine karar verdiği takdirde…” düzenlemesinden kaynaklanmaktadır.

Mahkemece yürürlükte bulunan 6100 Sayılı HMK hükümleri dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8955, Karar No: 2022/5554, Tarih: 28.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/8955 E.  ,  2022/5554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nce verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Sakarya İli, Adapazarı İlçesi, Mithatpaşa Mahallesi, 376 ada 27 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapılara ise aynı Kanun'un 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1759, Karar No: 2015/12952, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/1759 E.  ,  2015/12952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7375, Karar No: 2017/3614, Tarih: 12.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/7375 E.  ,  2017/3614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/10/2015 tarih ve 2015/159-2015/284 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil bankanın ... Şubesi nezdindeki hesap sahibi ... isimli şahsın hesabından, davalı ...'un müvekkil banka nezdindeki hesabına operasyonel bir hata sonucu hesap sahibinin rızası olmaksızın düzenli ödeme talimatı tanımlandığını, bu işlemin 7-8 yıl kadar sürdüğünü, ödenen tüm bu paraların iadesi istemiyle ... isimli hesap sahibi tarafından müvekkil banka aleyhine ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/78 E sayılı dosyasından alacak davası açıldığını, davanın kabulüne karar verilip kesinleştiğini, ... İcra Müdürlüğü'nün 2013/4962 Esas sayılı dosyasından açılan icra takibi nedeniyle 07.08.2014 tarihinde ...'a müvekkil banka tarafından 4.540,56 TL ödediğini, davalının bu hatalı işlemden dolayı sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek 4.540,56 TL'nin davalıdan ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilin haberi dışında yapılan havalenin son tarihinin 2011 yılının 12. ayı olduğunu, talebin zamanaşımına uğradığını, hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava sebepsiz zenginleşmeden doğan alacak istemine ilişkin olduğu, davacı bankanın operasyonel bir hata sonucu hak sahibinin rızası dışında kendi kusurları ile düzenli ödeme talimatı tanımladıklarını ikrar ettiği, ödemelerin 2004 ile 2010 yılları arasında olduğu, o tarihte yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunun 66. maddesine göre iade alacaklısının geri alma hakkını öğrenmesinden itibaren 1 yıl ve herhalde bu hakkın doğduğu tarihten itibaren 10 yıl sonra sebepsiz zenginleşmeden doğan alacağı talep etmesi gerektiği, dava dışı hesap sahibi ...'un kesintileri 2011 yılının Kasım ayında fark ettiği, durumu 27/11/2011 tarihinde bankaya bildirdiği, bankanın haksız iktisabı geri alma hakkı olduğunu bu tarihte öğrenmiş olduğu, bu tarihten itibaren bankanın davalıdan yersiz ödemeleri talep etmesi gerektiği, dava tarihi itibarıyla 1 yıllık sürenin geçtiği, davalı tarafından süresi içerisinde zamanaşımı definin ileri sürüldüğü, talebin zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

818 sayılı Borçlar Kanunun müruru zaman başlıklı 66. maddesi uyarınca, ''Haksız surette mal iktisabından dolayı ikame olunacak dava, mutazarrır olan tarafın verdiğini istirdada hakkı olduğuna ıttılaı tarihinden itibaren bir sene müruriyle ve her halde bu hakkın doğduğu tarihten itibaren on senenin müruriyle sakıt olur. Eğer mal iktisabı mutazarrır olan taraf aleyhinde bir borç teşkilinden ibaret ise, mutazarrırın hakkı mürüru zaman ile sakıt olmuş olsa bile, bu borcu ifa etmez.'' Bu durumda, davacı sebepsiz zenginleşmenin varlığını kesin olarak kendisine karşı hatalı işlemden dolayı açılan alacak davasında mahkeme kararının kesinleşme tarihi olan 09/09/2014 ve yine aleyhine yapılan icra takibi yoluyla bu alacağı ödediği 07/08/2014 tarihi itibarıyla da öğrenmiş sayılacağı, dava açılış tarihi gözönüne alındığında 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı kabul edilerek, mahkemece uyuşmazlığın esasının incelenmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 12/06/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

1-Dava, sebepsiz zenginleşmeden doğan zararın iadesi istemine ilişkindir.

2-Somut olayda, davacı banka, dava dışı ...’in hesabından, düzenli olarak davalı ...’nin hesabına talimatsız olarak toplam 2.810 TL para havale etmiş, ...’in durumu öğrenmesi üzerine 27.11.2011 tarihinde bankaya müracaat ederek zararının tazminini istemiş, davalı banka aleyhine ... As. H. Mah. de açtığı davayı 24.10.2013 tarihli kararla kazanmış, karar 05.05.2014 tarihinde onanarak kesinleşmiş ve ... İc. Md. de başlatılan icra takibi sonucunda borç 07.08.2014 tarihinde dava dışı ...’e ödenmiştir.

3-Somut olayda, mahkemece davalı şahıs aleyhine açılan davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, karar Dairemiz çoğunluğunca, davacı bankanın zararı ödeme yaptığı 07.08.2014 tarihinde öğrendiği ve dava tarihi olan 14.04.2015 tarihi itibariyle bir yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı gerekçesiyle davanın zamanaşımıyla reddine dair yerel mahkeme kararını bozmuştur.

4-Sebepsiz zenginleşmeden doğan davalara ilişkin zamanaşımı süresi, 818 sayılı BK’nın 62.maddesinde “… mutazarrır olan tarafın verdiğini istirdada hakkı olduğuna ıttılaı tarihinden itibaren bir sene müruriyle ve her halde bu hakkın doğduğu tarihten itibaren on senenin müruriyle” şeklinde, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı TBK’nın 82.maddesinde ise “hak sahibinin geri isteme hakkı olduğunu öğrendiği tarihten başlayarak iki yılın ve her hâlde zenginleşmenin gerçekleştiği tarihten başlayarak on yıl” olarak düzenlenmiştir.

5-TBK’nın Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5.maddesi uyarınca, 01.07.2012 tarihinde TBK’nın yürürlüğe girmesinden önce işlemeye başlamış bulunan zamanaşımı süreleri eski kanuna tabi olmaya devam edecektir. Bu durumda, zamanaşımı süresinin, öğrenme tarihinin dava dışı ...’in bankaya müracaat tarihi olduğu kabul edildiğinde bir yıl, ...’e ödeme yapıldığı 07.08.2014 tarihinde öğrendiği kabul edildiğinde ise iki yıl olması gerekmektedir.

6-Dairemizin yerleşik uygulamalarından da anlaşılacağı üzere, müşterilerinden mevduat toplayan bankaların mevduata konu parayı müşterilerinden ödünç olarak aldığı kabul edilir. 818 S. BK 306 ve 307 (6098 S. TBK 386 ve 387 m.) uyarınca, ödünç alanın akdin sonunda ödünç verilen parayı mudiye aynen iadeyle yükümlüdür. İster banka çalışanı ister üçüncü kişiler aracılığıyla olsun, mudinin izni ve iradesi olmadan hesaptan çekilen para mudinin parası değil bankanın parası sayılır. Diğer bir anlatımla, BK 472/1 (TBK 570/1) uyarınca hesaptan çekilen para nedeniyle meydana gelen zarar da mudinin zararı değil, parayı saklamakla yükümlü bankanın zararıdır.

7-Somut olayda, mudi ..., kendisinin hesabında bulunması gerekli 2.810 TL’nin hesapta bulunmadığı konusunda davalı bankayı 27.11.2011 tarihinde uyarmış olmakla, davacı banka zararını bu tarihte öğrenmiş demektir. Banka BK 472/1 (TBK 570/1) uyarınca saklamakla yükümlü olduğu mudinin hesabındaki paranın, onun izni olmaksızın üçüncü kişilere (davalıya) aktarıldığını öğrendiğine göre, derhal mudinin parasını ödemesi ve akabinde de, sebepsiz zenginleşen davalıya BK 62 uyarınca 1 yıl zamanaşımı süresi içerisinde alacak davası açması gerekirken, mudiye yapmak zorunda olduğu ödemeyi keyfi olarak geciktirerek ve zararının bu tarihte doğduğunu söyleyerek kendisine fazladan süre elde etmesi mümkün değildir. Davalı bankanın öğrenme tarihi olan 27.11.2011 tarihi ile dava tarihi olan 14.04.2015 tarihi arasında 1 yıldan fazla süre geçmiş olmakla, mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi yerinde olmuştur.

8-Öte yandan, dava dışı mudinin hesabından izinsiz olarak par çıkışı ilk olarak 11.11.2014 tarihinde başlamış olduğundan, 11.11.2014, 24.01.2015 tarihlerindeki çıkışlar yönünden 10 yıllık üst sürenin de dolmuş olduğu anlaşıldığından, bu miktarlar yönünden davanın her halükarda zamanaşımına uğradığı anlaşılmakla, yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmesi gerekirken, yukarıdaki gerekçelerle bozan Dairemizin aksi yöndeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/8158, Karar No: 2019/7970, Tarih: 02.07.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/8158 E.  ,  2019/7970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, velayet, tedbir nafakası, tazminatların miktarı yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, erkek lehine hükmedilen tazminatlar, reddedilen tazminat istekleri ve nafaka yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 02.07.2019 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayet düzenlemesi yapılırken; gözönünde tutulması gereken temel ilke, çocuğun "Üstün yararı" (BM Çocuk Haklarına Dair Sözleşme m. 3; Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi m. 1; TMK. md.339/1, 343/1, 346/1; Çocuk Koruma Kanunu md. 4/b)'dır. Çocuğun üstün yararını belirlerken; onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir. Ana ve babanın yararları; boşanmadaki kusurları, ahlaki değer yargıları, sosyal konumları gibi durumları, çocuğun üstün yararını etkilemediği ölçüde göz önünde tutulur. İlk derece mahkemesince tarafların ortak çocukları 2004 doğumlu ... ve 2008 doğumlu ... ...’in velayetleri çocukların anneleri ile kalmaktan mutlu oldukları gerekçesi ile davalı-karşı davacı anneye verilmiş, davalı-karşı davacı baba tarafından velayet yönünden de istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince çocukların mevcut yaşam koşullarından memnun oldukları, uzman tarafından da çocukların velayetinin anneye verilmesinin uygun olacağının belirtildiği, uzman görüşünden ayrılmayı gerekli kılan bir olgu ve delil bulunmadığı gerekçesiyle babanın velayet düzenlemesine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Davacı-karşı davalı baba, annenin küçük ... ...’i okula göndermediğini, eğitim ve öğretim hayatını engellediğini beyan etmiş, temyiz aşamasında da küçük ... ...’in anne tarafından okula gönderilmediğine ilişkin Tepebaşı İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'nün yazısı ile bu hususla ilgili anne hakkında Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının soruşturma tutanaklarını eklemiştir. Velayet kamu düzenine ilişkin olup karardan sonra gerçekleşen olayların dikkate alınması gerekir. O halde, davacı-karşı davalı babanın temyiz aşamasında sunduğu bu belgeler ve anne hakkındaki soruşturma dosyası değerlendirilerek, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi gereğince Aile Mahkemesi bünyesinde bulunan psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan inceleme ve rapor istenip, iddia edilen okula gitmeme hususunda çocukların beyanı da alınarak tüm delillerin hep birlikte değerlendirilmesi suretiyle gerçekleşecek sonucuna göre ortak çocukların velayeti konusunda karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 2.037 TL vekalet ücretinin ...'den alınıp İsmail'e verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden ...'e yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna 176.60 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran İsmail'e geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.02.07.2019 (Salı)