muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9190, Karar No: 2020/467, Tarih: 20.01.2020

**5. Ceza Dairesi         2019/9190 E.  ,  2020/467 K.**

**"İçtihat Metni"**

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununa muhalefet suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Erdek Cumhuriyet Başsavcılığının 28/04/2017 tarihli ve 2017/630 soruşturma, 2017/62 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26/04/2019 tarihli ve 2019/32613 soruşturma, 2019/2990 sayılı yetkisizlik kararı sonrasında, bu defa evrakın suç yeri bakımından Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 08/05/2018 tarihli ve 2019/84163 soruşturma ve 2019/6940 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına ilişkin İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/05/2019 tarihli ve 2019/524 Değişik iş sayılı Kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Erdek Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, ancak Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı yetkisizlik kararı ile İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesince, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve dosyanın Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 25/11/2019 gün ve 94660652-105-07-13770-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 17/05/2019 tarihli ve 2019/524 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 20/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7970, Karar No: 2010/6037, Tarih: 22.10.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/7970 E.  ,  2010/6037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1971 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında mera olarak sınırlandırılarak tespiti bu şekilde kesinleşen, daha sonra 19.3.1992 tarihinde hazine adına tapuya tescil edilen 994 parsel sayılı taşınmaz, 4342 sayılı Yasa uyarınca çalışma yapan Mera Komisyonunca Tekirdağ İli Merkez İlçesi ... Köyünün çiftçi ailelerine mera olarak tahsis edilmiştir. Davacı hazine, idari yoldan adına oluşan tapu kaydına dayanarak mera komisyonunun 21.3.2008 günlü 280/4 sayılı tahsis kararının iptali istemiyle ... Köyü Tüzel Kişiliğini hasım göstererek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

4342 sayılı Mera Yasasının 13/5 maddesinde yer alan düzenlemeye göre "mera komisyon kararlarına karşı 30 günlük askı ilan süresi ve tebligatı gerektiren hallerde ise tebliğden itibaren yine aynı süre içinde Asliye Hukuk Mahkemesinde, kadastro yapılan yerlerde ise Kadastro Mahkemesinde dava açılabilir." 4342 sayılı Yasanın 7/2 ve 3.maddelerinde yer alan "3402 Sayılı Kadastro Yasası uyarınca programa alınan yerler çalışmaların başlamasından en az 4 ay önce Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünce bakanlığa bildirilir. Bu süre içinde ilgili komisyonlar tarafından mera, yaylak ve kışlakların tespit ve tahdidi yapılarak durum Kadastro Genel Müdürlüğüne intikal ettirilir. Komisyonlar yukarıda belirlenen süre içinde mera tespit ve tahdid işlemlerini yapmadığı takdirde, bu işlemler kadastro komisyonlarınca gerçekleştirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, ancak kadastro komisyonlarının işlemleri hakkında Kadastro Mahkemesinin görevli olduğu; 4342 sayılı Yasanın 13/5.maddesinde yer alan "kadastro yapılan yerlerde" ifadesinin, Mera Yasasının 7/2 ve 3.fıkralarında belirtilen şekilde mera tespit ve tahdit işlemi yapılarak, o taşınmaz hakkında genel arazi kadastrosuna ilişkin tutanak düzenlenmesi ve askıya çıkarılması durumunu içerdiği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, daha önce hiç kadastrosu yapılmayan ya da önceki yıllarda genel arazi kadastro işlemi yapılıp kesinleşen taşınmazlarla ilgili olarak mera komisyonu tarafından yapılan tespit, tahdit ve tahsis işlemlerine ilişkin komisyon kararlarına karşı 4342 sayılı Mera Kanununun 13/4.maddesi uyarınca yapılan ilan ya da tebliğ üzerine 30 günlük süre içerisinde açılacak davalara bakma görevinin Asliye Hukuk Mahkemesine ait olduğunun kabulü zorunludur.

Hal böyle olunca, daha önce hiç kadastrosu yapılmayan ya da önceki yıllarda genel arazi kadastro işlemi yapılıp kesinleşen taşınmazlarla ilgili olarak mera komisyonu tarafından yapılan tespit, tahdit ve tahsis işlemlerine ilişkin komisyon kararlarına karşı 4342 sayılı Mera Kanununun 13/4.maddesi uyarınca yapılan ilan ya da tebliğ üzerine 30 günlük süre içerisinde açılacak davalara bakma görevinin Asliye Hukuk Mahkemesine ait olduğunun kabulü zorunludur.

Somut olayda 994 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak 28.07.1971 tarihinde genel arazi kadastro tespitinin yapıldığı, taşınmazın mera olarak sınırlandırıldığı, 16.7.1976 tarihinde kadastro tespitinin kesinleştiği ve daha sonra 4342 sayılı Mera Yasasında öngörülen mera komisyonlarınca tahsis işlemi yapıldığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmış olup, yukarıdaki açıklamalar ışığında hazine tarafından tahsisin iptali istemiyle açılan davaya bakma görevi Asliye Hukuk Mahkemesine aittir.

Görev kamu düzenine ilişkin olup mahkemece istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekir. Mahkemece bu olgu dikkate alınarak dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilerek HUMK'un 27. maddesi gereğince dava dosyasının görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek işin esası hakkında hüküm kurulmuş olması isabetsiz, davacı hazinenin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre de diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 22.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21896, Karar No: 2013/9745, Tarih: 03.04.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/21896 E.  ,  2013/9745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet, davanın reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile

suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen davanın reddine yönelik kararı temyizde hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçuna ilişkin temyiz incelemesinde,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- Sanığın 5271 sayılı CMK'nın 191/3-b. maddesine aykırı olarak iddianame okunmadan, okunmuşsa tutanağa geçirilmeden sorguya çekilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

b- Sanıkta yakalanıp ve ifadeler ile tutanaklarda kelebek olarak nitelendirilen bıçağın, Adli Tıp Kurumu raporunda "sustalı çakı" olduğu ifade edilmesine rağmen, dosya ve rapor içeriğinde ise düğmesine basılınca kesici kısmını birden ve kendiliğinden ortaya çıkaran ve sabitleştiren susta tertibatının bulunduğuna ilişkin kanıt bulunmaması karşısında, İçişleri Bakanlığının 02.08.1995 gün ve 177533 sayılı yazıları uyarınca kelebek bıçakların, 6136 sayılı Kanun kapsamına girmeyen 2521 sayılı Kanunun 3. maddesine göre ithal ve imaline izin verilen av bıçağı niteliğinde bıçaklardan olduğu yolundaki açıklamaları ile bu bıçakların serbestçe alınıp satılmaları ve 5237 sayılı TCK'nın 21. maddesindeki "suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır" hükmü de gözönüne alındığında, suça konu bıçağın kelebek niteliğinde ve dolayısıyla 6136 sayılı Kanunun 4. maddesinde belirtilen taşınması ve bulundurulması yasak bıçaklardan olup olmadığı konusunda Polis Kriminal Laboratuvarından rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,

c- Suç tarihi itibariyle temel para cezasının 450 TL, den fazla olamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14197, Karar No: 2018/3997, Tarih: 18.04.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/14197 E.  ,  2018/3997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Mahkemesi

Davacı, ...... başlangıç tarihinin 02/02/2007 olduğunun ve davalılardan işverene ait işyerinde 02/02/2007-07/09/2008 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının 02.02.2007-07.09.2008 tarihleri arasında davalı ......de geçen ve davalı ...... bildirilmeyen ......lı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği ...... düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin ...... kayıtlara geçmiş ...... tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve ......larına ...... kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına ...... Gündüz adına ... takımı işinden tescilli 1091977 sicil numaralı işyerinden 28.11.2007-03.01.2008 tarihleri arasında hizmetinin bildirildiği, davacının davalı ... tarafından bildirilen hizmetinin bulunmadığı, davacının bazı gazete haberlerini ibraz ettiği, davacı ve davalı yanın tanıklarının beyanlarına başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına ...... Gündüz adına ... takımı işinden tescilli 1091977 sicil numaralı işyerinden 28.11.2007-03.01.2008 tarihleri arasında hizmetinin bildirildiği, davacının davalı ... tarafından bildirilen hizmetinin bulunmadığı, davacının bazı gazete haberlerini ibraz ettiği, davacı ve davalı yanın tanıklarının beyanlarına başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri ...... olup bir ...... kuruluşudur. Bu nedenle, davalı işyerinde ...... kayıtlara dayanılması ve ücretlerin yazılı belge ile ödenmesi esastır. ...... bildirilmeyen dönemlerdeki ücret belgeleri ve bu dönemde davacıya ücret ödenip ödenmediği, ödeme yapılmışsa kim tarafından ödendiğinin araştırılması gerekir.

Yapılacak iş, mahkemece davalı Kurumdan ve ......den davanın ihbar edildiği......... Tic. Ltd. Şti.'ne ait işyeri dosyaları ve ilgili kayıtlar getirtilmeli ve davacının çalışmasının geçtiği ...... Akgündüz'e ait kayıtlar getirtilmeli, söz konusu çalışmayı bilebilecek durumda olan başta ......lu çalışanlar ve davalı ......de çalışan diğer ......lar başta olmak üzere tanık beyanlarına başvurulmalı, davalı ... nezdindeki ihtilaflı döneme ait ücret tediye ......larının ve puantaj kayıtlarının tamamının aslı veya onaylı ve okunaklı örnekleri getirtilmeli, davalı ... Başkanlığının dava konusu dönemi kapsayan ... takımı hizmetleri ile ilgili ihale evrakları celp edilerek, ...... ile ...... Akgündüz ve ......... Tic. Ltd. Şti. arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olup olmadığı ve söz konusu ilişkinin tam olarak hangi tarihte başladığı araştırılmalı, davacının davalı ... ya da anılan şirket veya ...... Akgündüz ile arasında yapılan herhangi bir sözleşme veya belgenin olup olmadığı ile davacının hangi tarihler arasında ve hangi işverenler nezdinde çalıştığı, davacının yaptığı iş de dikkate alınarak çalışmanın tam süreli mi yoksa kısmi süreli mi olduğu belirlenmeli, bu şekilde davacı ve davalılardan ...... ile......... Tic. Ltd. Şti. ve ...... Akgündüz arasındaki hukuki ilişki kesin olarak tespit edilerek davacının çalışmalarının dava dışı işverenlerden birinde olduğu anlaşılırsa, HMK. 124. maddesi dikkate alınmak suretiyle tespit edilen işverene husumet yöneltmesi için davacıya mehil verilmeli, dahil edilen işverenin göstereceği bütün deliller toplandıktan ve davacının çalışmasını somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar verilmesidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, temyiz eden tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ :Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ile davalılardan ...'na iadesine, 18.04.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22194, Karar No: 2015/3495, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22194 E.  ,  2015/3495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/864, Karar No: 2012/1057, Tarih: 27.02.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/864 E.  ,  2012/1057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sırasında; Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi ile Uşak Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine göre davaların birlikte yürütülmesinde yarar görülmediğinden, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/158 Esas sayılı dava dosyası ile Uşak Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/17 Esas sayılı dava dosyalarının BİRLEŞTİRİLMESİNE YER OLMADIĞINA, davaların ayrı ayrı yürütülmesine, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/06/2010 gün ve 2010/158 E. 2010/184 K. sayılı BİRLEŞTİRME KARARININ KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11512, Karar No: 2013/17566, Tarih: 07.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/11512 E.  ,  2013/17566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu T.C hakkında 05.07.2007 tanzim tarihli bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip yapılmıştır. 10 örnek ödeme emrinin tebliğ edilmesinden sonra borçlunun süresinde icra mahkemesine başvurduğu ve imzaya itiraz ettiği görülmektedir. Yaptırılan Adli Tıp incelemesinde, takip dayanağı senette T.C  atfen atılmış imzalar ile adı geçen şahsın mevcut mukayese imzaları arasında; tersim biçimi, işleklik derecesi, alışkanlıklar, istif,...baskı derecesi bakımından yapılan karşılaştırmada söz konusu imzaların T.C gösterir bulgu saptanmadığı, inceleme konusu senette isim yazıları ile T. C"nin mukayese yazıları arasında; yukarıda sayılan tanı unsurları bakımından uygunluk ve benzerlikler saptandığından söz konusu yazıların T.C" nin eli ürünü olduğu sonucuna varıldığı anlaşılmıştır. Mahkemece anılan rapor esas alınarak, isim ve soyadı yazılmak suretiyle de imza atılması mümkün bulunduğundan ve senedin davacı tarafından doldurulduğu anlaşıldığından bahisle imzaya itirazının reddine karar verilmiştir.

BK.nun 14. maddesi (imza, üzerine borç alan kimsenin el yazısı olması lazımdır) düzenlenmesini getirmiştir. El yazısı ile atılacak imzanın ne şekilde olacağı konusunda ayrı bir şekil şartı yoktur. Kişi, kendisine özgü, belirli karakteri içeren sembolleri göstererek imza atabileceği gibi ad ve soyadını yazmak suretiyle de imza atabilir. Ancak kişi, bu şekilde karakterleri ve sembolleri kullanırken veya ad veya soyadını yazarken imza atmayı amaç edinmelidir. Bu husus kişinin uygulamada hangi imza şeklini benimsediğinin tespiti ile anlaşılabilir. O halde mahkemece davanın niteliği gözetildiğinde ispat külfetinin alacaklıya ait olduğu düşünülerek borçlu T. C  ad ve soyadını yazmak suretiyle imza atmak şeklinde bir uygulaması olup olmadığı tespit edilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9664, Karar No: 2012/17586, Tarih: 17.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/9664 E.  ,  2012/17586 K.**

**"İçtihat Metni"**

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan sanık Mürsel Tarhan'ın, 213 sayılı Kanun'un 359/b-l (iki kez), 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 59 (iki kez), 71. maddeleri gereğince 30 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/06/2007 tarihli ve 2005/250 esas, 2007/274 sayılı kararına karşı sanığın temyiz talebi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 28/03/2008 tarihli ve 2007/9997 esas, 2008/1978 karar sayılı ilâmı ile, 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Temel Ceza Kanunlarına Uyum Amacıyla Çeşitli Kanunlarda ve Diğer Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının değerlendirilmesi için dosyanın iadesini müteakip, sanığın 213 sayılı Kanun'un 359/b-l (iki kez), 765 sayılı Kanun'un 59/2 (iki kez), 71. maddeleri uyarınca 30 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin aynı Mahkemenin 12/09/2008 tarihli ve 2008/32 esas, 2008/311 sayılı kararını takiben, sanık vekili ...'in yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule değer olmadığından reddine dair Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/02/2010 tarihli ve 2010/34 değişik iş sayılı kararına karşı itirazın reddine ilişkin Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/03/2010 tarihli ve 2010/73 değişik iş sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre;

Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/06/2007 tarihli ve 12/09/2008 tarihli kararlarında, sanığın 2002-2003 yılı vergilendirme döneminde Deniz İplik Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. başlıklı irsaliyeli faturalar kullandığı, bu faturaların tamamının sahte olduğu, faturaları ticaret defterlerine işlediği ve bilirkişi raporunda da belirtildiği şekilde 2002-2003 yılları vergilendirme döneminde vergi ziyaına sebebiyet verdiğinden bahisle yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmiş ise de;