muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10079, Karar No: 2009/12990, Tarih: 09.11.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/10079 E.  ,  2009/12990 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.10.2008 tarih ve 190-446 sayılı hükmün Dairenin 20.5.2009 tarih ve 815-6894 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, emlakçı olduğunu, davalıya ait iki işyerinin satışına aracılık etmek üzere sözlü olarak anlaştığını, işyerlerinin 2.11.2007 tarihli satış sözleşmesi ile 600,000 Amerikan Doları bedelle satıldığını, davalının şehir dışında olması nedeniyle sözlü talep ve vaadine güvenerek hareket ettiğini, tevdi edilen işi sonuçlandırarak %3 (21.000 TL) komisyon ücretine hak kazandığını, davalının borcunu ödememesi nedeniyle icra takibi yaptığını, davalının borca itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile davalı aleyhine %40'dan aşağı olmamak üzere İcra İnkar Tazminatına karar verilmesi istemiştir.

Davalı, kendisinin komisyon (tellallık) ücreti ödemek istemediğini satış yapılmadan önce açıkça davacıya söylemiş olmasına rağmen davacının bunu kabul ederek satışa aracılık ettiğini, BK 404.maddeye göre telallık sözleşmesinin geçerli olması için yazılı şekilde yapılması gerektiğini, davacının takibinin mesnetsiz ve kötüniyetli olduğunu söyleyerek davanın reddini ve %40'dan aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkeme, BK 404/3 gereği gayrimenkul tellallık sözleşmesinin yazılı şekilde yapılmış olmadıkça geçerli olmayacağından bahisle davanın reddine ve davacı aleyhine %40 oranında kötüniyet tazminatına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. Karar Dairemizin 20.05.2009 tarih ve 2009/815 Esas ve 2009/6894 Karar sayılı ilamı ile onanmiş; davacı bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre sair karar düzeltme talebinin reddi gerekir.

2009/10079-12990

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre sair karar düzeltme talebinin reddi gerekir.

2009/10079-12990

2-İcra İflas Kanununun 67.maddesi uyarınca açılan itirazın iptali davalarında icra takibinin haksız ve kötüniyetli olması halinde takip alacaklısı kötüniyet tazminatı ödemekle yükümlüdür. Somut uyuşmazlıkta davacı yazılı şekilde yapılmadığı için geçerli olmayan tellallık sözleşmesine dayanarak takip yapmış ve itiraz üzerine sözkonusu davayı açmıştır. Davalı ile aralarında yazılı sözleşme bulunmadığı için alacağını ispat edemeyen davacı haksız ve kötüniyetli sayılamaz. Mahkemece yasal koşulların bulunmadığı gerekçesi ile bu talebin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davacı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedinidir. Kararın bu nedenle bozulması gerekirken zuhulen onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin onama karakının kaldırılmasına ve mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yarğılamayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7.mAddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenle sair karar düzeltme talebinin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 20.5.2009 gün 2009/815-6894 sayılı onama kararının kaldırılmasına ve hüküm fıkrasının 3.bendindeki (Asıl alacak üzerinden hükmedilen %40 oranında icra inkar tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine) cümlesinin çıkartılmasına, yerine aynen (yasal koşulları oluşmadığından, davalının kütü niyet tazminatı talebinin reddine) cülesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 9.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/237, Karar No: 2015/1362, Tarih: 27.05.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/237 E.  ,  2015/1362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında, sanığın savunmasında isminin ...olarak bilinmesi nedeniyle senetlere öyle yazılmış olduğunu kendisinin de bu şekilde imzaladığını belirtmesi, katılanın da sanığın ismini ... olarak bildiğini beyan etmesi, alınan bilirkişi raporlarına göre de suça konu senetlerdeki yazıların sanığa ait olup olmadığının belirlenememiş ve senet bedelinin ödenmemiş olması karşısında; suça konu senetlerde ismi bulunan kişilerin incelemeye esas yazı ve imza örneklerinin alınarak yeniden inceleme yapılması, ayrıca senetlerde kefil olarak gösterilen ...’ın da olaya ilişkin bilgi ve görgüsünün tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Belge sayısına göre temel cezanın TCK'nun 61. maddesine göre alt sınırdan ayrılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

b- Kazanılmış hakka konu olmayan ve hükmedilen uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321 ve 326/son. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 27.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23889, Karar No: 2015/43553, Tarih: 12.10.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/23889 E.  ,  2015/43553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre sanığın, kız arkadaşı olup da kendisinden ayrılmak isteyen mağdur ile görüşmek için ısrar etmesi nedeniyle tartıştıkları, tartışma sırasında mağdurun elindeki cep telefonunu çekerek aldığı ve istemesine rağmen geri vermeyerek olay yerinden uzaklaştığı, telefonu aldığını kabul eden sanığın aşamalarda zorla almadığını savunduğu, mağdurun da olayın hemen akabinde poliste verdiği ifadesinde telefonunun zorla alındığına dair bir iddiasının olmadığı, şikayet üzerine kendiliğinden karakola giden sanık tarafından suça konu telefonun iade ve mağdura teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, eylemi bir bütün halinde TCK'nın 142/2-b, 168/1, 53 maddelerine uygun elde taşınan eşyayı çekip almak suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu halde, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.

maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/713, Karar No: 2023/8648, Tarih: 19.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/713 E.  ,  2023/8648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/289 E., 2022/367 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/289 Esas, 2022/367 Karar sayılı kararının, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Suç tarihinde beş yaşında olan mağdure Mira Nur vekili Avukat ... tarafından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesi gereğince kararın tefhiminden sonra 15 günlük yasal süre içinde Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla sunduğu 10.11.2022 havale tarihli süre tutum dilekçesiyle gerekçeli kararın tebliği talep edildiği halde dosya içerisinde tebligat yapıldığına dair herhangi bir bilgi veya belgeye rastlanılmadığından, varsa buna ilişkin belgelerin temini, aksi halde gerekçeli hükmün katılan mağdure vekili Avukat ...'ye usulünce tebliğiyle tebellüğ belgeleri ile sunulduğu takdirde gerekçeli temyiz dilekçelerinin eklenip, hükmün temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 19.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2914, Karar No: 2020/835, Tarih: 03.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2914 E.  ,  2020/835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 12/12/2018 tarih ve 2018/256-2018/463 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketin Türkiye’nin önde gelen şirketlerinden biri olup tanınmış K KURTSAN markasının sahibi olduğunu, davalı adına TPMK nezdinde tescilli 2005/33653, 2005/18372 ve 2000/09350 sayılı markaların 5 yıl aralıksız ve ciddi kullanımının bulunmadığını, davalı tarafın işbu dava ile hükümsüzlüğü talep edilen Kaufland, K Classic GOLDY, K Kaufland markalarının hepsinin K unsurunu taşıdığını bu durumun müvekkili şirketin yıllar boyunca emek harcayarak ve yatırım yaparak belli bir seviyeye getirdiği markalarından haksız yararlanmaya sebep olacağını, markalarını sulandıracağını ve iltibas oluşturma ihtimalinin bulunduğunu ileri sürerek davalının 2005/33653 numara ile tescilli Kaufland, 2005/18372 numara ile tescilli K Classic GOLDY, 2000/09350 numara ile tescilli K Kaufland markalarının 556 sayılı KHK’nın 14. ve 42. maddeleri gereğince kullanılmama nedeniyle hükümsüz kılınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili; müvekkili şirketin tüm dünyada ve özellikle Almanya menşeli bir şirket olarak Avrupa’da, son yıllarda yaptığı yatırımlar ile de Balkan ülkelerinde market sektöründe önde gelen dev ve lider kuruluşlardan birisi olduğunu, müvekkili şirketin Türk marketlerine de mal ve ürün ithal etmekte olduğunu, pek çok yerli şirketin bu ürünleri sattığını, ileride ve yakın vadede Türkiye’de de açılacak olan şirketin kendi logosu ve K harfinden oluşan markalarını kullanmadığı iddiasının yersiz olduğunu, internet ortamında pazarlanan ürünlerin markalarının, globalleşen dünyada bilinmediğinin iddia edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 556 sayılı KHK'nın 14.maddesinin Anayasa Mahkemesi kararı ile iptal edildiği ve hukuki boşluk oluştuğu gerekçesiyle, davanın reddine yargılama giderlerinin davacıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemece 06.01.2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.12.2016 gün ve 2016/148 Esas ve 2016/189 Karar sayılı kararı ile 556 sayılı KHK’nın 14. maddesinin iptaline karar verildiği gerekçesiyle davanın reddine ve yargılama giderlerinin davacıya yükletilmesine karar verilmiştir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükteki yasal düzenlemelere güvenerek açılan ve haklı bulunulan davada, dayanak yasal düzenlemenin Anayasa mahkemesince iptali nedeniyle hukuki dayanak kalmadığından davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, davanın reddi kararı doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle davacı taraf yararına bozulması gerekmiştir.

3-6100 sayılı HMK'nın 331/1 maddesinde "davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği" düzenlenmiş olup, somut uyuşmazlıkta mahkemece yapılan incelemeye göre, davanın açılışında haklı olduğu anlaşılan davacı taraf aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesi doğru olmamış hükmün bu sebeple de davacı taraf yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) no'lu bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile kararın anılan taraf yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 03/02/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, 556 sayılı KHK'nın 14 ve 42. maddelerine dayalı olarak açılan markanın kullanmama nedeniyle hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, dayanak maddeler Anayasa Mahkemesince iptal edilmiştir.

Davada uygulanacak hukuki sebebin (kanun hükmünün) Anayasa'ya aykırılığı davanın taraflarınca ileri sürülebileceği gibi mahkemede, hükmün Anayasa'ya aykırı olduğunu ileri sürerek Anayasa Mahkemesi'ne başvurabilir. Uygulanacak hükmün iptali halinde ise davacının netice-i talebini haklı kılacak bir kanun hükmü bulunmayacağından yani dava dayanaksız kalacağından bu durumda davanın konusu kalmayacağına veya karar verilemeyeceğine değil davanın reddine karar verilmesi gerekir.

Davada uygulanacak hukuki sebebin (kanun hükmünün) Anayasa'ya aykırılığı davanın taraflarınca ileri sürülebileceği gibi mahkemede, hükmün Anayasa'ya aykırı olduğunu ileri sürerek Anayasa Mahkemesi'ne başvurabilir. Uygulanacak hükmün iptali halinde ise davacının netice-i talebini haklı kılacak bir kanun hükmü bulunmayacağından yani dava dayanaksız kalacağından bu durumda davanın konusu kalmayacağına veya karar verilemeyeceğine değil davanın reddine karar verilmesi gerekir.

HMK'nın 326/1 maddesi gereğince ise kanunda yazılı haller dışında yargılama giderleri aleyhine hüküm verilen taraftan alınacağına ve somut uyuşmazlıkta olduğu gibi kanun hükmünün Anayasa Mahkemesince iptali nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde yargılama giderlerinin ne suretle hükmedileceğine ilişkin kanunda ayrıksı bir hükümde bulunmadığına göre davanın reddiyle, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması gerekmekle, Sayın Çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/15694, Karar No: 2010/832, Tarih: 21.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15694 E.  ,  2010/832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1657, Karar No: 2020/14029, Tarih: 08.12.2020

**5. Ceza Dairesi         2017/1657 E.  ,  2020/14029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Zincirleme nitelikli zimmet suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında iddianame yerine geçen görevsizlik kararı ile zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden, ayrıca bilirkişi incelemesine esas alınan suça konu üye kartekslerinin ve tahsilat makbuzlarının dosya içerisinde yer almadığı anlaşıldığından, anılan evrakların asıllarının veya onaylı suretlerinin temin edilerek denetime olanak verecek biçimde dosya arasına alınmasından sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 08/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/658, Karar No: 2018/1883, Tarih: 18.04.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/658 E.  ,  2018/1883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, suç üstlenme

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

a- ...'i kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; beraat,

b- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan; beraat.

2- Sanık ... hakkında;

Suç üstlenme suçundan beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ... hakkında; suç üstlenme suçundan kurulan beraat hükümlerinin Cumhuriyet savcısının temyizi nedeniyle yapılan incelemesinde;

1- Tüm dosya kapsamına göre; mağdur ... ile sanık ...'in kardeş oldukları, sanık ...'in de sanık ...'nın oğlu olduğu, olaydan önce mağdur ile sanıklar arasında husumet bulunduğu, olay tarihinde de mağdur ... ve sanık ...'nın köydeki evlerinin önünde tartıştıkları, mağdurun arkasını dönüp kendi evine doğru yürüdüğü sırada sanık ...'nın taşıma ruhsatı bulunan silahı ile en az 6 kez ateş edip mağduru sol ayak bileğinden vurarak, arteria tibialis posterior damarının yaralanmasına ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak biçimde yaraladığı, olay nedeniyle yapılan soruşturma sırasında, sanık ...'in ilgili kolluk makamına ve kamu davası açıldıktan sonra da mahkemeye verdiği beyanlarında; gerçeğe aykırı olarak "mağdura köpeklerinin

saldırdığı gerekçesiyle babasına ait tabanca ile amcasını yaraladığını" söyleyerek suçu üstlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık ...'nın sübut bulan kasten yaralama suçundan mahkumiyeti ve sanık ...'nın üst soy lehine suç üstlenme suçundan TCK'nun 270/1-2. cümlesi uyarınca hukuki durumunun takdir ve tayini ile sanık ... bakımından silah taşıma ruhsatı bulunduğu gözetilerek yüklenen 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçunun unsurları oluşmadığından CMK'nun 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararları verilmesi ve sanık ...'nın ruhsatlı silahının "taşınması ve kullanılması yasak olduğu ve müsadereye tabii olduğundan" bahisle müsaderesine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Mahkemece, mağdur ...'a saldıran köpekleri def etmek amacıyla sanık ... tarafından, babasına ait silahla açılan ateş sonrası mağdurun kazaen yaralandığı kabul edilmesine rağmen, olayda olası kast veya taksirli eyleminin bulunup bulunmadığının tartışmasız bırakılması,

Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 18.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.