muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/797, Karar No: 2020/175, Tarih: 12.03.2020

Ceza yargılamalarında amaç, gerçeğin hiçbir şüpheye yer bırakılmaksızın ortaya çıkarılmasıdır; şüphenin bulunması halinde, mahkûmiyet kararı verilmesi ceza yargılaması hukukunun genel ilkelerine aykırıdır; şüpheden sanığın yararlanacağı evrensel bir ceza yargılaması hukuku ilkesidir ve varsayımlara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz.

Yukarıda ayrıntılı bir şekilde açıklanan bilgi ve belgeler ile benzer olaylarda benimsenen içtihatlar ışığında somut olayımıza baktığımızda; Ceza muhakemesinin en temel ilkelerinden birisi olan 'şüpheden sanık yararlanır' kuralı gereğince; ihtilafa konu uyuşmazlıkta mağdur ile aralarında adam öldürmeyi gerektirecek şekilde husumet bulunmayan suça sürüklenen çocuğun, tesadüfen bindiği otobüste yanındaki iki arkadaşı ile birlikte bulunan mağdurun başlattığı münakaşadan çekinerek telefonla babasını aradıktan sonra otobüs durağında meydana gelen kavga esnasında hedef seçme imkanının bulunmadığı bir ortamda iki adet bıçak darbesi ile yetinerek ciddi bir engel olmasızın icra hareketlerine kendi iradesi ile devam etmemesinden ibaret olan eyleminden dolayı, mağdurdaki yaralardan birisinin hayati tehlikeye neden olduğundan bahisle adam öldürmeye teşebbüs suçundan sorumlu tutulması; şüphenin sanık aleyhine yorumlanması anlamına gelir ki, eylemin sübutu konusunda en küçük şüpheyi sanık lehine değerlendiren yerleşik uygulamaların, eylemin niteliğinin belirlenmesinde şüphenin suça sürüklenen çocuk aleyhine değerlendirilmesine izin vermesi beklenemez. Böyle bir kabulün kanun koyucunun iradesine de aykırı olacağı tartışmayı gerektirmeyecek kadar açıktır. Zira netice sebebiyle ağırlaşmış yaralamanın meydana geldiği her olayda; faillerin adam öldürmeye teşebbüs suçundan sorumlu tutulması ve buna bağlı olarak TCK'nın 87 maddesinin uygulama alanının son derece sınırlandırılması sonucuna ulaşılır ki ? Böyle bir sonucun, kanunilik ilkesine aykırı olacağı gibi ceza hukukunun olmazsa olmazını teşkil eden hukuki güvenlik ilkesini zedeleyeceği kaçınılmaz bir gerçek olarak karşımız çıkacaktır.

Sonuç itibariyle; bütün ihtimalleri değerlendirmek zorunda olan mahkeme tarafından suça sürüklenen çocuğun öldürme kastıyla hareket ettiği belirlenememiştir. Toplanan delillere ve yerleşik uygulamalara göre öldürme kastı kesin olarak belirlenemeyen suça sürüklenen çocuk hakkında yerel mahkemece savunmaya yönelik beyanların aleyhe değerlendirilmesi suretiyle dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçeyle adam öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet kararının onanmasına ilişkin Yargıtay Yüksek 1. Ceza Dairesinin kararına yönelen itirazın kabul edilmesi gerekirken, itirazın reddine dair Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğunun kararına yukarıda arz ve izah edilen nedenlerle iştirak edilmemiştir." görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi ise; sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi ise; sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 12.03.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3467, Karar No: 2011/8636, Tarih: 11.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3467 E.  ,  2011/8636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/11/2009 tarih ve 2007/141-2009/683 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin oğlu 1982 doğumlu ...’ın 04/10/1998 tarihinde banliyö treninde yolcu iken tren kazası geçirdiğini, bağ ayağının diz altından koptuğunu, %42 oranında malul olduğunu, ömür boyu başkasına muhtaç şekilde yaşayacak oğlunun bu hali nedeniyle manevi acı ve elem duyduğunu ileri sürerek, 6.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden 31/12/1999 tarihine kadar reeskont, bu tarihten sonra işleyecek avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacının oğlunun tren kazası sonucunda sağ bacağının diz altından kesildiği, maluliyetinin %42 oranında olduğu, maddi, manevi tazminat ve protezle ilgili tedavi giderleriyle ilgili davalarda davalının Mehmet’e tazminat ödemesine karar verildiği, cismani zarara uğrayanın çok yakınlarının da aynı eylem nedeniyle hukuken korunan ruhi ve asabi bütünlüğü ağır bir şekilde haleldar olmuşsa manevi tazminat talebinde bulunabileceği, BK’nun 47. maddesi gereğince uygun illiyet bağı ile hukuka aykırılık bağı koşullarının gerçekleştiği ve davacının doğrudan doğruya manevi zarara maruz kaldığı anlaşıldığı gerekçesiyle takdiren 3.500 TL manevi tazminatın olay tarihinden 31/12/1999 tarihine kadar reeskont, bu tarihten sonra değişen oranlarda avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 11/07/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9213, Karar No: 2023/1187, Tarih: 01.03.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/9213 E.  ,  2023/1187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar dava dilekçelerinde, mirasbırakan anneleri ...’ın maliki olduğu 1721 parsel sayılı taşınmazı diğer mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla, bedelsiz ve muvazaalı olarak 18.09.1985 tarihinde 1/2’şer paylarla davalı kızı ... ile davalı damadı İsmet’e satış yoluyla temlik ettiğini, davalı ...’nin de mirasbırakandan edindiği payı muvazaalı olarak davalı gelini ...’ya 05.07.2013 tarihinde satış yoluyla temlik ettiğini, mirasbırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığı gibi davalıların da alım gücü bulunmadığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalılar, temlikin gerçek bir satış olup, ihtiyaç içerisinde bulunan mirasbırakanla ilgilendiklerini ve ölünceye kadar baktıklarını, mirasbırakanın satış bedelini diğer çocukları arasında paylaştırdığını, davacıların aldıkları satış bedeli ile ev yaptırdıklarını, aradan geçen süre içinde hiç kimsenin itirazı olmadığını, davalı ...’ya yapılan satışın da gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.07.2016 tarihli ve 2014/155 Esas, 2016/317 Karar sayılı kararıyla; mirasbırakanın taşınmaz satmasını gerektirir bir durum olmadığı ve temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.07.2016 tarihli ve 2014/155 Esas, 2016/317 Karar sayılı kararıyla; mirasbırakanın taşınmaz satmasını gerektirir bir durum olmadığı ve temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 19.12.2019 tarihli ve 2016/14741 Esas, 2019/6738 Karar sayılı kararı ile “...dinlenen davacı tanığı muvazaayı kanıtlar beyanda bulunmamış, mirasçı sıfatıyla hak sahibi olacak dava dışı Feride ise davalı tanığı olarak verdiği ifadesinde mirasbırakanın taşınmazı bedeli karşılığında sattığını ve satış bedelini bölüştürdüğünü beyan etmiş, diğer davalı tanığı Nihat da bunu doğrulamıştır. Kaldı ki yine tanık beyanına göre mirasbırakan, davacı ... ile yaşamakta olup birlikte yaşadığı çocuğundan mal kaçırması da hayatın olağan akışına aykırıdır. Tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı sonucuna varılmaktadır ...davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.'' gerekçesiyle Mahkeme kararı bozulmuştur.

B. Mahkemesince Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 01.04.2021 tarihli ve 2020/239 Esas, 2021/93 Kararı sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar temyiz dilekçelerinde özetle; bozma kararındaki gerekçelerin yasaya ve hakkaniyete aykırı olduğunu, direnme kararı verilmesi gerektiğini, murisin dava konusu taşınmazı muvazaalı olarak kızı ... ve onun eşi olan damadı İsmet'e temlik ettiğini, ...'nin de payını kendi gelini olan davalı ...'ya devrettiğini, murisin davalı kızı ...'ye düşkün olduğunu, temlikin kendilerini miras hakkından mahrum bırakma adına yapıldığını, murisin taşınmazı devretmek için haklı ve makul bir sebebi olmadığını, davalıların da taşınmazı alacak ekonomik güçleri olmadığını, bedeller arasında fark olduğunu, davalı tanıklarının tamamının beyanlarının birbiri ile çelişkili olduğunu, duyuma dayalı olduğunu, Feride ve Nihat'ın davalılar ile birlikte hareket ettiklerini, tanıkları Süleyman'ın kendi iddialarını destekler şekilde beyanda bulunduğunu, murisin Asım ile yaşadığı hususunun gerçeği yansıtmadığını, murisin tüm çocuklarının yanında bir süre kaldığını, emsal kararların tam tersi yönünde karar verildiğini, hakkaniyete uygun yargılanma haklarının ihlal edildiğini davalıların kendileri ile yaşadığını iddia ettiklerini ileri sürerek kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Muris muvazaasında 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706 ncı, Türk Borçlar Kanunu'nun 237 nci ve Tapu Kanunu'nun 26 ncı maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 6 ncı maddesi “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.” hükmünü, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 190 ıncı maddesinin birinci fıkrası ise “İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.” hükmünü düzenlemiştir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 maddesinin yollamasıyla, 1086 sayılı HUMK uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

01.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22553, Karar No: 2013/7317, Tarih: 22.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/22553 E.  ,  2013/7317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Mala Zarar Verme, Hırsızlık

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kovuşturma evresinde duruşmadan haberdar edilmeyen katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan kurumun, 5271 sayılı CMK'nın 260/1.maddesine göre, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümleri temyize hakkı bulunduğu belirlenerek aynı yasanın 237/2.maddesi uyarınca katılmasına karar verilerek temyiz isteminin sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik olmayıp, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat kararı ile sanık ... dışındaki sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat hükmünü kapsadığı anlaşılmakla, bu hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun ... Köyünde bulunan ve suç tarihinden 4 yıl önce yeni okul binası yapılması nedeniyle kullanılmayan eski ilköğretim okulunun deposunun kapısını kırarak demirbaşa kayıtlı iki adet soba ve bunlara ait boruları alarak hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını işlediklerinin iddia edildiği somut olayda;

Suça konu eski okul binasının tüm kapı ve pencerelerinin suç tarihinden evvel kırılmış olduğu, suça sürüklenen çocuğun ve sanıklar ..., ... ve ...'ın sobaların alınması konusunda okul müdürü ve köy muhtarının izni olduğu düşüncesiyle hareket ettikleri ve suç kastı taşımadıkları anlaşılmakla, beraatlerine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2037, Karar No: 2020/8209, Tarih: 30.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2019/2037 E.  ,  2020/8209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 30/06/2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının gerçek işvereni olan ... Belediyesinde 01.07.2009-30.04.2015 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin geçersiz olarak feshedildiği 31.12.2014 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, iş akdi feshedildikten sonra davalı işveren aleyhine açılan işe iade davasının kabul ile hüküm altına alındığını, işe iade kararının kesinleşmesi üzerine davalı işverene işe iade için başvurduğunu, davalı işverenin bir aylık süre içerisinde davacıyı işe başlatmadığını, davalının 08.03.2016 tarihinde davacının hesabına 14.300,00 TL ödeme yaptığını, davacının 2012 yılının Şubat ayında Belediye -İş ... üye olduğunu, davacının taşeronun değil ... Belediyesinin işçisi ve sendika üyesi olduğunu, sendika işe Belediye arasında imzalanan ... hükümlerinden yararlanması gerektiği, davalının kıdem tazminatını eksik ödediğini, davacının yıllık izinlerini kullanamadığını, davacının banka hesabına 4 aylık ücret, diğer hakları ve işe başlatmama tazminatı için kısmi ödeme yapıldığını, Belediyenin düzenlemiş olduğu tüm etkinliklerde, konserlerde, deve güreşlerinde kiraz festivalinde vs. 08.00-01.00 arasında çalıştığını, davacıya fazla mesai ücreti ödenmediğini, gece vardiyasında 7,5 saatten fazla çalıştığını, dini bayram tatillerinde bir gün hariç, resmi tatil, yılbaşı tatili ve arife günleri de dahil olmak üzere sürekli çalıştığını, 2014 yılının başından 2014 yılı Mart ayına kadar haftanın 7 günü çalıştığını, davacının işe girdiği tarihten günümüze kadar davalı Belediyenin işçisi sayıldığından 6772 sayılı Yasa gereği ilave tediye alacağına hak kazandığını, davacının 2.grup park bahçe işçisi olarak çalıştığının tespit edilmesi gerektiği, giyim ve koruyucu eşya yardımı, ikramiye, yemek parası, yakacak yardımı, yol alacağı, gıda yardımı ve kıdemli işçiliği teşvik primi alacağını alamadığını beyan ederek dilekçede yazılı alacaklarının karar altına alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı ve husumet itirazı olduğunu, davacının maaş ve diğer alacaklarının banka kanalıyla ödendiğini, Belediye ile davacı arasında iş akdi olmadığı için dava konusu edilen alacakların Belediyeden talebinin mümkün olmadığını, muvazaa olmadığını, davacının başvurusu neticesi İdarece ilgili karar gereği tazminatlarının eksiksiz olarak ödendiğini, İdarenin imzaladığı ...’ten sonra sendika üyesi olan davacının sendika üyeliği İdareye bildirilmediği için İdarenin imzaladığı ...’ten yararlanamayacağını beyan edip davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-Davacının davalı Belediyenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanamayacağı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Taraflar arasında görülen ... 4. İş Mahkemesinin 2015/74 Esas - 2015/186 Karar sayılı işe iade istemli dava dosyasında, Yargıtay (kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 05/11/2015 tarih ve 2015/23902 Esas - 2015/21763 Karar sayılı ilamı ile, davalı ... ile ... İmar ... İnş.Tic. Ltd.Şti. arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu ve davacının hukuki ve fiili işvereninin davalı ... olduğu tespit edilerek davalı ... tarafından yapılan feshin geçersizliğine ve davacının adı geçen işverende işe iadesine kesin olarak karar verilmiştir.

Eldeki davada, Davacının 10.02.2012 tarihli yönetim kurulu kararıyla Belediye İş ... üye olduğu, buna göre Belediyenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanabileceği kabul edilmelidir. Dosya kapsamına göre davacının talebi de davalı ... ile ... Sendikası arasında imzalanan 01.01.2012-31.12.2013 ve 01.01.2014-31.12.2015 tarihlerini kapsayan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanabilmektir.