muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/249, Karar No: 2022/1746, Tarih: 15.12.2022

17. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 282. maddesi ile hâkimin bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendireceği belirtilmiştir. Buradan hareketle bilirkişi incelemesi, HMK’da yer alan “kesin delil” ve “takdiri delil” şeklindeki tasnifte, takdiri deliller içerisinde yer almaktadır. Bir vakıanın doğruluğunun belirlenmesi için ileri sürülen takdiri delilin ispat gücü, hâkimin bu konuda vicdani kanaatiyle yapacağı değerlendirme ile belirlenir. Bu çerçevede takdiri deliller içerisinde yer alan bilirkişi incelemesinin dosyaya sağlamış olduğu özel veya teknik bilgi ya da tespit vasıtasıyla, inceleme konusu olan vakıalara dayalı iddiaların ispatı hususunda hâkimde oluşan kanaat neticesinde bir karar verilir. Bu aşamada hâkim, uyuşmazlık konusuyla ilgili kanun tarafından tanınan takdir yetkisi çerçevesinde, olumlu ya da olumsuz bir karar vermek için gerekli olan kanaatin oluşumunda, bilirkişi raporunu dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendirerek bir karar tesis edecektir.

18. Bilirkişi raporunun serbestçe değerlendirilmesinde kastedilen; raporda ulaşılan sonuç hakkında taraflarca ileri sürülen iddiaların ispatına dair Kanun’da aranan düzeyde bir kanaatin oluşumu için hâkim tarafından yapılan muhakemedir. Ancak ayrıca belirtilmelidir ki; hâkim tarafından hukuka ve hakkaniyete uygun karar tesisinde gerekli olan kanaatin oluşumu için HMK’nın 282. maddesi çerçevesinde bilirkişi raporuna ilişkin olarak yapılacak değerlendirmenin, hukukî sınırlar içerisinde ve uyuşmazlık konusu somut vakıaya uygun nitelikte olması gerekir. Başka bir anlatımla; hâkim bilirkişi raporunu değerlendirirken dava konusu vakıaya ilişkin tutarlı, mantıkî ve hukukî gerekçeler ortaya koymalıdır. Bu kapsamda bilirkişinin uzmanlık alanı ve bilgisi, raporun mahkemece tanımlanan görev çerçevesinde düzenlenip raporda varılan sonucun somut olaya uygun ve anlaşılır olup olmadığı gibi hususlar, bilirkişi raporunun değerlendirmesinde hâkim tarafından nazara alınması gerekir (Erdoğan, Ersin/ Üçüncü, Sümeyye Hilal: Bilirkişilik Kurumu ve Bilirkişi Raporunun Delil Değerine İlişkin Bazı Sorunlar, Hacettepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 2010, C. 10, S. 1, s. 372 vd.). Sözü edilen bu takdir hakkının kapsamı, hâkimin hukukî olmayan özel ve teknik bilgiye ilişkin konularda, doğrudan doğruya kendi yorumuna ve anlayışına göre hüküm verebileceği anlamına da gelmemektedir. Zira eksik inceleme ve araştırma ile hukukî olmayan yoruma dayalı olarak hatalı değerlendirme sonucu hüküm kurulamayacağı açıktır.

19. Mahkemece bilirkişi incelemesine başvurulduğunda; raporun, olayın özelliklerine ve uyuşmazlığın çeşidine göre yapılması gerekli olan inceleme ve değerlendirmeleri içermesi, raporda hâkimin uyuşmazlığı çözmesi için gerekli olan tüm özel ve teknik bilgilere ve açıklamalara usulünce yer vermesi, tarafların iddia, savunma ve itirazlarını gerekçeleriyle ve olayın teknik özellikleriyle tartışması, bu tartışmanın da denetime elverişli olması gerekmektedir. Anılan bilirkişi raporunun teknik özellikleri taşımaması, denetime elverişli olmaması, mevcut bilirkişi raporları ile çelişki oluşturması ya da verilen bilgilere göre somut olayın özellikleri ve var olan teknik verilere göre kendi içinde çelişki oluşturur tarzda olması hâlinde söz konusu rapor hükme esas alınamayacaktır. Hâkim bu durumda, davayı aydınlatma yükümlülüğünün de bir gereği olarak, eksiklik veya belirsizliğin ya da çelişkilerin giderilmesi ve gerçeğin ortaya çıkarılması için bilirkişiden ek rapor almalı ya da yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırmalıdır.

20. Bu aşamada hâkimin izleyeceği yöntem, HMK’nın 281. maddesinde; “(1) Taraflar, bilirkişi raporunun, kendilerine tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde, raporda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilirler. Bilirkişi raporuna karşı talebin bu süre içinde hazırlanmasının çok zor veya imkânsız olması ya da özel yahut teknik bir çalışmayı gerektirmesi hâlinde yine bu süre içinde mahkemeye başvuran tarafa, sürenin bitiminden itibaren işlemeye başlamak, bir defaya mahsus olmak ve iki haftayı geçmemek üzere ek süre verilebilir.

(2) Mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden, yeni sorular düzenlemek suretiyle ek rapor alabileceği gibi, tayin edeceği duruşmada, sözlü olarak açıklamalarda bulunmasını da kendiliğinden isteyebilir.

(3) Mahkeme, gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabilir” şeklinde gösterilmiştir.

(2) Mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden, yeni sorular düzenlemek suretiyle ek rapor alabileceği gibi, tayin edeceği duruşmada, sözlü olarak açıklamalarda bulunmasını da kendiliğinden isteyebilir.

(3) Mahkeme, gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabilir” şeklinde gösterilmiştir.

21. Ayrıca aynı hususla ilgili olarak 6754 sayılı Bilirkişilik Kanunu’nun 3/7. maddesi de; “Aynı konuda bir kez rapor alınması esastır; ancak rapordaki eksiklik veya belirsizliğin giderilmesi için ek rapor istenebilir” hükmünü haizdir. Bu bağlamda çözümü hukuk bilgisi dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektirdiği için bilirkişiye başvurulduğu hâllerde mahkeme, bilirkişi raporunda noksan veya müphem gördüğü hususların tamamlanması veya açıklanması için kendiliğinden veya tarafların itirazı üzerine bilirkişiden, yeni sorular düzenlemek suretiyle ek rapor alabileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Ayrıca bilirkişi raporları arasında çelişki varsa, çelişki giderilmeden karar verilemez. Ancak, bilirkişi raporunun noksan ve müphem bulunmadığı (tam ve açık bulduğu), itirazların daha önce incelenmiş veya dava dosyasındaki bilgilerle karşılanmasının mümkün olduğunun belirlendiği hâllerde mahkeme, ek rapor almadan veya yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırmadan bilirkişi raporuna karşı yapılmış olan itirazları kendisi de inceleyebilecektir (Kuru, Baki: Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. III, ... 2001, s. 2761). Bu aşamada ayrıca belirtilmelidir ki; bilirkişilerin inceleme konusunda uzman olmadıklarının tespiti nedeniyle var olan eksikliğin, belirsizliğin veya çelişkinin ek rapor ile giderilmesi mümkün değilse, mahkemece yeniden belirlenecek bir bilirkişi veya bilirkişi heyeti vasıtasıyla yapılacak inceleme sonucunda bir karar verilmesi gerekmektedir. Bir başka deyişle, çözümü için özel veya teknik bilgi gereken bir hususta hazırlanan bilirkişi raporunun, düzenleyen bilirkişilerin gerekli özel veya teknik bilgiden yoksun olmaları nedeniyle hükme esas alınacak niteliği haiz olmaması durumunda mahkemece, yeni bir bilirkişi incelemesi yapılmaksızın karar verilemez.

22. Nitekim aynı ilkelere Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 01.06.2021 tarihli ve 2017/11-2480 E., 2021/657 K.; 18.05.2022 tarihli ve 2022/(13)3-294 E., 2022/669 K. sayılı kararlaında da değinilmiştir.

22. Nitekim aynı ilkelere Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 01.06.2021 tarihli ve 2017/11-2480 E., 2021/657 K.; 18.05.2022 tarihli ve 2022/(13)3-294 E., 2022/669 K. sayılı kararlaında da değinilmiştir.

23. Yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; asıl ve birleşen davada davacı bakanlık, yapılan ihalelerde davalıların fiilleri neticesinde zarara uğranıldığını ileri sürerek tazminat talebinde bulunmuş; davalılar ise davaların yersiz açıldığını belirterek reddini savunmuşlardır. İlk Derece Mahkemesinin birinci kararıyla, dosyaya kazandırılan 30.04.2008 tarihli bilirkişi heyeti raporunda, talep edilen Hazine zararının fiilen gerçekleşmiş bulunduğu, davalı ... Ltd. Şti. ve ondan yetki alan ... Ltd. Şti. nin ... Eğitim Hastanesine kasıtlı olarak ve gitgide artan fiyatlarla rayiç bedellerinin çok üstünde olarak işbirliği içinde satış yaptıkları, bu nedenle Hazine zararına neden oldukları, davalı ...’un alım komisyonu müdürü olarak kendisine Devlet İhale Kanunu ve Kamu İhale Kanunu’nun yüklediği sorumlulukları yerine getirmediği, personel ...’nin de mevzuatı bilmediği ya da kasıtlı davranışı ile zarardan sorumlu oldukları görüşü benimsendiği belirtilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; Özel Dairenin birinci bozma kararıyla anılan rapor yetersiz bulunmak suretiyle davacının dava konusu zarara neden olunduğu belirtilen ihaleler nedeni ile bir zarara uğrayıp uğramadığının araştırılması gerektiği, bu amaçla yapılan ihalelere ilişkin olarak tüm belgelerin getirtilmesi, ihalelerin gerçekleştiği tarihler itibariyle fiyat araştırılması yapılıp yapılmadığı, belirlenen fiyatların piyasa rayiçlerine uygun olup olmadığı, davalı firmalar dışında başkaca firmalara ihale için teklif götürülüp götürülmediği ve benzeri hususların araştırılması suretiyle taraf, mahkeme, Yargıtay denetimine elverişli ve gerekçeli bilirkişi raporu temini gerektiği gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

24. Bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılamada dosyaya 18.09.2014 tarihli bilirkişi heyeti raporu sunulmuş ve rapordaki Hazine zararının oluşmadığı görüşü benimsenmek suretiyle İlk Derece Mahkemesinin ikinci kararıyla davanın reddine karar verilmiş ise de Özel Dairenin ikinci bozma kararıyla ilk bozma kararında belirtilen hususların açıklığa kavuşturulmadığı, davalı şirketlerin sorumluluğunun bulunup bulunmadığı hususlarının tartışılmadığı, bu şekilde bozma ilamının gereğinin yerine getirilmediği gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

25. Mahkemenin, Yargıtay dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, istisnaları bulunmakla birlikte, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda belirtilen hukukî esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK).

25. Mahkemenin, Yargıtay dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, istisnaları bulunmakla birlikte, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda belirtilen hukukî esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK).

26. Usulî kazanılmış hak kurumu, davaların uzamasını önlemek, hukukî alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri hâline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

27. Açıklandığı üzere ve somut olayda olduğu gibi, usulî kazanılmış haklar kanun yolunda da oluşabilmektedirler. Dolayısıyla, mahkemece bozma kararına uyulması neticesinde bozma kararının gereğinin yerine tam olarak getirilmesi gerektiği, bu hususun karşı taraf lehine kazanılmış hak teşkil ettiği açıktır. Bu nedenle davaya konu ihalelere ilişkin tüm belgelerin getirtilerek ayrıntılı şekilde incelenmesi gerekir. İhalelerin gerçekleştiği tarihler itibariyle fiyat araştırması yapılıp yapılmadığı, belirlenen fiyatların piyasa rayiçlerine uygun olup olmadığı, davalı firmalar dışında başkaca firmalara ihale için teklif götürülüp götürülmediği hususlarının, neticeten davacının zararının olup olmadığının varsa hangi kalemlerden oluştuğunun denetime elverişli şekilde açıklanması gerekmektedir. Varılacak sonuca göre de her bir davalının sorumluluğunun tek tek belirtilmesi lazımdır.

28. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, direnme kararına esas alınan bilirkişi heyeti raporunun Özel Dairenin ilk bozma kararını karşılar nitelikte ve yeterlilikte olduğu, gerekli incelemelerin yapıldığının anlaşıldığı, davacının zararını ispatlaması ve ortaya koyması gerektiği, başkaca araştırmaya gerek bulunmadığı, direnme kararının uygun olduğu görüşü ileri sürülmüş ise de bu görüş açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

29. Sonuç itibariyle, Mahkemece Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

30. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Geçici Madde 3” hükmüne göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

30. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Geçici Madde 3” hükmüne göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2022 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1372, Karar No: 2020/2153, Tarih: 18.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/1372 E.  ,  2020/2153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumuna bağlı ... Devlet Hastanesi Yöneticiliği ile davalı arasında "Veri Hazırlama ve Kontrol İşletmenliği İşi Hizmet Alım Sözleşmesi" yapıldığını, muhtelif tarihlerde acil sağlık hizmet bedelini ödeme gücü bulunmadığını beyan eden 876 hastaya ait tedavi bedellerinin ödenmesinin talep edildiğini, ödenmesi talep edilen acil hizmet bedellerine ilişkin tedavilerin çoğunun acil vaka olmadığı ve SGK kayıtlarının bulunduğu gerekçesiyle ödeme yapılmadığı, müstehaklık sorgusunda toplam 15.469,50 TL zararın oluştuğunun anlaşıldığını, davalının İhale Teknik Şartnamelerinde belirtilen sorumluluğunu yerine getirmediğini ileri sürerek zarar nedeni ile oluşan alacağın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamında, taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmesine ek teknik şartnamenin 5.1 maddesindeki "... uygunsuz veya hatalı kayıt sonrası oluşacak zararlardan yüklenici sorumlu tutulacaktır" hükmü uyarınca zararın davalı şirketten karşılanması gerektiği, ancak rücu edilebilmesi için hastane alacağının tahsil edilemez durumda olduğunun kesin olması gerektiği, dava konusu olayda tedavi giderlerinin SGK tarafından karşılanması gerektiği, SGK ile Sağlık Bakanlığı arasındaki sözleşmede tedavi giderlerinin global bütçe üzerinden yapılması hükmü nedeniyle ödeme yapamayacaklarını bildikleri, bu beyan doğrultusunda kesinlikle ödenmeyeceği anlamına gelmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 18.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35591, Karar No: 2016/1232, Tarih: 19.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/35591 E.  ,  2016/1232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ve işverini aleyhine Tekirdağ İş Mahkemesi'nin 2013/405 E, 2014/201 K sayılı kararı ile işe iadesine karar verildiğini yasal süresinde işverenine müracat etmesine rağmen işe başlatılmadığını iddia ederek işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının hesabına işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti olarak 29.842,66 TL ödediğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacının işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti alacaklarının dava dilekçesi ile belirtilen miktarı kadar ödendiğinden konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve davacının fazlaya ilişkin alacak talebi bulunması halinde ayrıca dava açmakta muhtariyetine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı fazlaya ilişkin alacaklarını saklı tutarak kısmi eda davası açarak işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı işveren, davacı işçiye dava açıldıktan sonra 29.842,66 TL ödediğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretinin dava dilekçesi ile belirtilen miktarı kadar ödendiğinden konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve davacının fazlaya ilişkin alacak talebi bulunması halinde ayrıca dava açmakta muhtariyetine hükmedilmiştir.

Davacı kısmi eda davası açmış olup, dava dilekçesinde talep ettiği miktarlardan daha fazla alacağının bulunduğunun tespiti halinde yargılama sırasında 6100 sayılı HMK uyarınca davasını miktar yönünden ıslah edebileceği gibi ek dava açmak suretiyle alacağını talep edebilir. Her ne kadar Mahkemece davalı işveren tarafından dava açıldıktan sonra ödenen miktarların kısmi eda davasındaki talep edilen tutarları karşıladığı gerekçesiyle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve davacının ek dava açma konusunda muhtariyetine karar verilmiş ise de; kimse kendi lehine bir dava açmaya zorlanamaz. Kaldı ki, kısmi eda davasında alacağın varlığının tespiti halinde mahkemece talep edilen alacakların hüküm altına alınması ve uyuşmazlığa konu alacak miktarının tamamına ilişkin tespit hükmü kurulması gerekmektedir.

Mahkemece davacının hak kazandığı kıdem tazminatı ve işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve yıllık izin ücreti alacakları bilirkişi aracılığıyla veya res'en hesaplanıp ödeme savunması ile birlikte değerlendirilerek davacın hak kazandığı bakiye kıdem tazminatı, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının olup olmadığının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/303, Karar No: 2021/12246, Tarih: 14.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/303 E.  ,  2021/12246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 1. İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 14/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6906, Karar No: 2018/2399, Tarih: 28.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/6906 E.  ,  2018/2399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılan ... aşamalarda alınan beyanında, cep telefonunu dolabına kilitlediğini belirttiği, ... Lisesi Müdürlüğü'nün 06.03.2013 tarihli yazısı uyarınca katılan ile birlikte aynı okulda okuyan suça sürüklenen çocuğun okulda kullandığı 38 nolu dolabın yedek anahtarını olay günü arkadaşına teslim ettiği ve bu anahtarın katılanın kullandığı 33 nolu dolabın kilidini açabildiğinin tespit edildiğinin belirtilmesi karşısında suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 142/2-d maddesi uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-18.11.2014 tarihli celsede alınan beyanlarında suça sürüklenen çocuğun cep telefonunun bedeli olarak 300,00 TL ödemeyi kabul ettiğini belirttiği, katılanın ise telefonun değeri olarak 500,00 TL talep ettiği olayda öncelikle suça sürüklenen çocuğun çaldığı telefonun 2. el değeri de araştırıldıktan ve suça sürüklenen çocuğun ödemeyi kabul ettiği para mahkeme veznesine depo ettirildikten sonra suça sürüklenen çocuğun ödemeyi teklif ettiği paranın telefonun değerini karşıladığı taktirde hakkında TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması, karşılamadığı taktirde suça sürüklenen çocuğun kısmi ödemede bulunması nedeni ile suça sürüklenen çocuğun etkin pişmanlıktan yararlanmasını kabul edip etmediği katılana sorulup sonucuna göre TCK'nın 168/2-4 maddesinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 28.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.