muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1701, Karar No: 2012/5380, Tarih: 02.07.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1701 E.  ,  2012/5380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35, 29, 62 maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ...'in, olay yerinden kaçmakta olan mağdur ...'a tabanca ile ateş ederek, mağdurun, sol kürek kemiğinin altında giriş, sol köprücük kemiğinin altında çıkış deliği oluşturarak göğse nafiz, hemopnömotoraksa ve yaşamsal tehlikeye yol açacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine, hiç isabet olmaması durumunda uygulanması mümkün olan alt sınırdan uygulama yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiilerinin suç niteliğine, meşru savunmaya vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hapis cezasının kanuni sonucu olarak "belirli haklardan yoksun bırakılma" hükmünün uygulaması sırasında, TCK'nun 53/l-c maddesi uyarınca, "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun, sanığın sadece kendi alt soyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar süreceğine, alt soyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar devam edeceğine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde, alt soy ayırımı yapmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi, yasaya aykırı olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

Hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin kısmın hüküm fıkrasının çıkarılarak yerine, "sanığın, kasten işlediği suçtan ötürü hapis cezasına mahkum edilmesi nedeniyle, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-a,b,c,d ve e bentlerinde yer alan haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, aynı maddenin 1/c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEN hükmün (ONANMASINA), ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık müdafiinin tahliye isteminin reddine, 02.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11977, Karar No: 2008/6546, Tarih: 12.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/11977 E.  ,  2008/6546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın fason parça yaka üretiminden kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 12.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16937, Karar No: 2017/8306, Tarih: 29.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16937 E.  ,  2017/8306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,davalının elektrik abonesi olduğunu,davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp kaçak vb. bedeller adı altında haksız bedeller tahsil ettiğini , şimdilik 1.000.00.- TL’nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 24 /05 /2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 17.124.64 .- TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek , davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;davalı ... şirketlerinin kayıp-kaçak vb. bedelleri elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

./..

-2-

./..

-2-

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10047, Karar No: 2012/10743, Tarih: 04.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/10047 E.  ,  2012/10743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/10/2009

Yanlar arasında görülen tazminat ile tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tazminat ile tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre; davacı Belediyenin maliki olduğu 3086 ada 11 ve 13 parsel sayılı taşınmazları ile davalının 1573 ada 142 sayılı parseldeki 2988/17500 payının 29.01.2003 tarih ve 78 sayılı Belediye Encümen kararına istinaden 31.01.1993 tarihinde trampa edildikleri; 11 ve 13 sayılı parsellerin 08.05.2003 tarihinde imar uygulamasıyla 2544 ada 11 sayılı imar parselinin oluştuğu ve bilahare bu taşınmazın da 14.06.2006 tarihinde şuyulandırmaya tabi tutularak oluşturulan 2544 ada 12 sayılı imar parselinde davalının paydaş kılındığı ve davalının payını 12.11.2009 tarihinde ahara devrettiği anlaşılmaktadır.

Davacı Belediye, trampa akdinin Belediye Meclis Kararına dayanmadığını ve böylece yoklukla malul olduğunu ileri sürerek; 3086 ada 11 ve 13 ile 3388 ada 4 sayılı parseller bakımından tazminat ile 1573 ada 142 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise tapu iptali ve davalı adına tescil istekleriyle eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; Belediye Meclis ve Encümeni’nin görev ve yetkileri Belediye Kanunu ile belirlenmiştir. 5393 Sayılı Yasanın 18/3 maddesine göre “taşınmaz alımına, satımına, takasına (trampa) tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine…” Belediye Meclisi yetkili kılınmış, ayrıca aynı Yasanın 34/g maddesinde de taşınmaz mal satımına, trampasına ve tahsisine ilişkin Meclis Kararlarını uygulamak yetkisinin Belediye Encümenine devredilebileceği düzenlemesine yer verilmiştir.

Kanunun açık hükmünden de anlaşılacağı üzere, Belediye Encümeni’nin, Belediye’ye ait taşınmaz malları doğrudan trampa yetkisi bulunmamaktadır. Öyleyse, Belediye Meclis Kararına dayanmayan Belediye Encümeni’nin yapmış olduğu tasarruf işleminin yasal olduğu söylenemez.

O halde, davanın kısmen kabul edilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, 31.01.2003 tarihli trampa akdinde davacının iki taşınmazı ile davalının bir taşınmazdaki payı trampa edilmiş olduğu halde, aynı akitte başkasının taşınmazı ile trampa edilen, başka bir ifadeyle davalı ile yapılan trampaya konu olmayan 4 sayılı parselin de tazminat hesabına dahil edilmiş olması doğru değildir.

O halde, davanın kısmen kabul edilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, 31.01.2003 tarihli trampa akdinde davacının iki taşınmazı ile davalının bir taşınmazdaki payı trampa edilmiş olduğu halde, aynı akitte başkasının taşınmazı ile trampa edilen, başka bir ifadeyle davalı ile yapılan trampaya konu olmayan 4 sayılı parselin de tazminat hesabına dahil edilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de, 1573 ada 142 parsel sayılı taşınmaz yönünden trampa konusu pay itibariyle  tapu iptal ve tescile hükmedilmesi gerekirken, taşınmazın tamamının iptal ve tesciline karar verilmiş olması, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Davalı vekilinin değinilen yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  04.10.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8725, Karar No: 2013/5228, Tarih: 09.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/8725 E.  ,  2013/5228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

... ile Hazine ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Kahramanmaraş Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 30.06.2011 gün ve 1255/1775 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, mevkii ve sınırları dava dilekçesinde yazılı bulunan tahmini 3000 m2 miktarındaki taşınmazın kadastro çalışmalarında tesbit harici bırakıldığını, vekil edenine babasından intikal ettiğini ve 30 yılı aşkın zilyet ve tasarruf edildiğini açıklayarak dava konusu taşınmazın vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Usulüne uygun dava dilekçesi tebliğine rağmen davalılar Hazine ve ... tarafından bir cevap verilmemiştir.

Mahkemece, kadastronun kesinleştiği tarihten itibaren 2 yıllık makul sürenin geçtiği, kadastronun yapıldığı 2000 yılından davanın açıldığı 27.04.2011 tarihine kadar da 20 yıllık kazanma süresinin dolmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu yerle ilgisi olmayan 264 ada 60 parsele ait kadastro tutanağı dikkate alınarak kadastro çalışmalarının 2000 yılında yapıldığı kabul edilerek red kararı verilmiş ise de, davacı tarafından dava konusu yerin 1984 yılında tespit dışı bırakıldığı iddia edilmektedir. Gerçekten eksiklikten dosya arasına getirtilen komşu parsellere ait kadastro tutanaklarından tesbitlerin 1982-1984 yılları arasında yapıldığı anlaşıldığı gibi... Kadastro Müdürlüğü'nün 28.06.2012 tarihli cevabi yazısında da dava konusu taşınmazın bulunduğu... Köyü'nde tapulama çalışmalarının yapılarak sonuçlarının 03.09.1984 tarihinde kesinleştiği, dava konusu taşınmazın tapulama paftasına göre dere olarak tespit dışı bırakılan alanda kaldığı bildirilmiştir. Bu durumda dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde tapulama çalışmalarının 1984 yılında yapıldığı belirlendiğine göre imar ihyaya muhtaç olduğu anlaşılan dava konusu taşınmazın bu tarihten sonra imar ihya edilerek imar ihyanın tamamlandığı tarihten davanın açıldığı 27.04.2011 tarihine kadar kazanma süresi ve koşullarının gerçekleşmesi halinde mülkiyetin kazanılması mümkündür. Mahkemece taraf delilerinin toplanarak, tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile kadastro çalışmalarının 1984 yerine 2000 yılında yapıldığından hareketle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 09.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/736, Karar No: 2023/4314, Tarih: 24.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/736 E.  ,  2023/4314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/64 E., 2016/212 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2016 tarihli ve 2016/64 Esas, 2016/212 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (a) fıkrası uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca tanzim olunan 28.02.2021 tarihli 2016/182062 sayılı hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mağdur vekilinin temyiz istemi;

Suçun unsurlarının oluştuğuna ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkeme gerekçesinde;

''... Somut dosyada sanığın, annesi babası daha önce ayrılmış olan mağdurun yanına birden fazla giderek onu babası ile görüştürmek istediği ve birden fazla kez fotoğrafını çekerek onu rahatsız ettiği iddiasının ortaya konulduğu,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mağdur vekilinin temyiz istemi;

Suçun unsurlarının oluştuğuna ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkeme gerekçesinde;

''... Somut dosyada sanığın, annesi babası daha önce ayrılmış olan mağdurun yanına birden fazla giderek onu babası ile görüştürmek istediği ve birden fazla kez fotoğrafını çekerek onu rahatsız ettiği iddiasının ortaya konulduğu,

Sanığın önceki savunmalarına benzer bir şekilde suçlamaları kabul etmediği, mağdurun kovuşturma aşamasında beyanlarına pedagog bilirkişi marifetiyle başvurulduğu, sanığın savunmalarında mağdurun babasının ricasıyla mağdurun fotoğraflarını iznini alarak çektiğini, babası ile görüşüp görüşmediğini sorduğunu onun da hayır dediğini aktardığı, mağdurun beyanlarında esasında sanığı doğruladığı zira fotoğraf çekmesi ile ilgili öncelikle kendisinin iznini aldığını ve kabul de ettiğini ifade ettiği, aynı gün 3 kez fotoğrafının çekildiğini ifade ettiği, sanığın zorlamasının bulunmadığını ayrıca söylediği, mağdurun pedagog bilirkişi tarafından da gözlemlendiği üzere anne babasının ayrılmasından oldukça fazla etkilenmiş ve babası ile görüşmek istemediği anlaşılan bir profili olduğu, zira duruşma öncesi ağladığının da gözlemlendiği, sanığın, mağdurun babasının ricasıyla mağdurun fotoğrafını iznini alarak çektiği, mağdur her ne kadar sanığın kendisinin babası ile görüşmesini istediğini beyan etse de sanığın sadece babası ile görüşüp görüşmediğini sorduğunu ve hayır cevabı aldığı, sanığın bir an için bile mağdurun beyanında geçtiği gibi mağduru babası ile görüştürmek için istekte bulunmasının ve mağdurun rızasıyla onun fotoğrafını çekmesinin sanığın mağduru rahatsız etme kasıt ve iradesini göstermediği, sanığın sırf mağdurun huzurunu bozma kastı ile hareket ettiğini gösteren delil olmadığı, bilirkişinin teyit ettiği gibi mağduru rahatsız ederek olay günü ve duruşma günü ağlamasına neden olan şeyin mağdurun babası ile görüşüp görüşmemesi ile ilgili sanıkla aralarında geçen diyalog ve anne babasının ayrı olmaları nedeniyle bundan duygusal olarak yaşının küçüklüğünün de etkisiyle oldukça etkilenmesi olduğu, anlatılanlar bağlamında düşünüldüğünde sanığın aksi sabit olmayan ve mağdurca büyük oranda doğrulanan beyanları karşısında, suç işlemeye yönelik tipikliğe uygun irade ile hareket ettiğine dair delil olmadığından edinilen kanaate göre aşağıdaki hükmün tesis edilmesi gerekmiştir.'' demiştir.

2. Katılan sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

3. Mağdur;

2. Katılan sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

3. Mağdur;

''Kadın beni okulun kapısında bekliyordu, tarihini hatırlayamıyorum, sonra tuvalete giderken sen babanla konuşmak istiyormusun dedi, ben de hayır dedim, sonra ana sınıfı öğretmenine bakmaya giderken kadın benim yüzümden fotoğrafımı çekti, fotoğrafımı çektiğini fark ettim, bana fotoğrafımı çekmeden önce fotoğrafını çekeyimmi dedi, bende evet dedim, bunun dışında tuvalette arkadaşlarımla ve okulda da çekmiştir,tuvaletteki olayda tuvaletteyken yanıma geldi, yanımda kimse yoktu, bana fotoğrafını çekebilirmiyim diye sordu, bende evet dedim, sadece 3 kez çekti, ücüncüsü de ana sınıfının içinde çekti, yine yanımda arkadaşlarım varken bana fotoğrafını çekebilirmiyim diye sordu, bende evet dedim, böyle oldu, bu 3 olayda aynı gün olmuştur, bundan rahatsız oldum, çekmesini istemedim, niye rahatsız olduğumu hatırlayamıyorum, telefonda kalacak zannettim, niye hayır demedim, bilmiyorum, zorlamada bulunmamıştır, bana sen babanla konuşacakmısın dedi, bundan da rahatsız oldum, ben de istemiyorum, dedim,'' demiştir.

4.Bilirkişi ...;

''Mağdur ile duruşma salonu dışında görüştüm,. Aynı zamanda annesi ve öğretmeni ile de görüştüm, mağdurun takıldığı nokta cep teli ile babasıyla görüştürülme istenmesi, diğer konular onun için çok önemli değil, zira olayın hukuki sonuçlarını algılayamayağı için sadece söylediğim noktayı düşünmektedir, ilk görüşmemizde sadece sanığın telefonla babası ile görüştürülmek istediğini, kendisine babanla görüşmek istermisin sorduğunu, onun da kabul etmeyerek ağlayıp öğretmenine gittiğini, fotoğraf olayı da bu olaydan sonra ortaya çıkıyor, daha önce kimseye söylememiş, bende kendisine önemli olduğunu bilmediği için izin hususun sormadım, zaten bundan da rahatsız olmamış, taki ne zaman babası ile görüştürülmek isteniyor o zaman olayın vehametini anlamış, sebebini bilmiyorum ama gördüğüm kadarıyla mağdur babası ile görüşmek istemiyor, öğretmeni ve annesiyle görüştüğüm kadarıyla sınıfın başarılı öğrencilerin, mahkeme duruşma salonuna girerken ağlamasını da böyle bir ortama alışık olmamasına bağlıyorum, sonuç olarak zihinsel gelişimi, iletişim yetenekleri yaş düzeyine uygundur, ifadenin alınış şekline bir diyeceğimiz yoktur, ifadesinin alınmasında herhangi bir sakınca görmüyorum, mağdura bahsi geçen kadının kendisini çekip çekmediği, dışarı çıkarıp çıkarmak isteyip istemediğini sorduğumda böyle bir şeyin olmadığını söyledi'' demiştir.

5. Sanık savunmasında;