muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9872, Karar No: 2021/5973, Tarih: 28.06.2021

213 sayılı Kanun'un 142. maddesi uyarınca "İhbar veya yapılan incelemeler dolayısıyla, bir mükellefin vergi kaçırdığına delalet eden emareler bulunursa, bu mükellef veya kaçakçılıkla ilgisi görülen diğer şahıslar nezdinde ve bunların üzerinde arama yapılabilir. Aramanın yapılabilmesi için:

a)Vergi incelemesi yapmaya yetkili olanların buna lüzum göstermesi ve gerekçeli bir yazı ile arama kararı vermeye yetkili sulh yargıcından bunu istemesi,

b) Sulh yargıcının istenilen yerlerde arama yapılmasına karar vermesi, şarttır."

Buna göre, vergi kaçırıldığına delalet eden emarelerin bulunması halinde, vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlar, arama yapılmasını gerekli kılan bir yazıyla sulh ceza hâkiminden talepte bulunacak, arama kararının verilmesi halinde de, arama işlemi genel kolluk görevlileri tarafından değil, vergi inceleme elemanları gerçekleştirilecektir. VUK’nın 7. maddesine göre genel kolluk, talep üzerine sadece gerekli güvenlik önlemlerinin alınmasını sağlamakla yükümlüdür.

VUK'nın 147. maddesinde, “bu bölümde açıkça yazılı olmayan hallerde Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun arama ile ilgili bulunan hükümlerinin uygulanacağı"nın belirtilmesinden maksat, bu Kanun'un aramaya ilişkin 142-146. maddelerinde açıkça düzenlenen konularda bu hükümlerin, açıkça düzenlenmeyen konularda ise CMK hükümlerinin uygulanmasının sağlanmasıdır.

Ceza muhakemesinde, arama olağan bir koruma tedbiri iken, Vergi Hukuku’nda istisnai, olağandışı bir denetim yoludur. Niteliği itibariyle adli arama olmasına rağmen, bu aramanın genel suç kolluğu tarafından değil, vergi inceleme elemanlarınca yapılabilmesi, vergi suçlarına ilişkin olarak yapılacak aramanın özelliğidir. Bir araç koruma tedbiri olarak vergi araması, vergi incelemesi denetim yolunun ön basamağıdır. Amaç, vergi kaçırıldığını ortaya çıkaracak ve destekleyecek belge ve kayıtların bulunmasıdır.

Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289). Açıklanan pozitif hukuk normları ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun (29.11.2005, 2005/144 Esas, 2005/150 Karar, 17.11.2009, 2009/7-160 Esas, 2009/264 Karar) kararları ile aynı yöndeki Özel Daire Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller, Türk Ceza Yargılaması Hukuku sisteminde dikkate alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının da gereğidir.

Yukarıda yer verilen Anayasa ve Kanun hükümleri ile 213 sayılı VUK’nin 142 ve devamı maddeleri karşısında somut olay değerlendirildiğinde; İstanbul Emniyet Müdürlüğü Mali Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğüne sanığın sahte yazar kasa fişi düzenlendiğinin ihbar edilmesi nedeniyle, olay yerine giden kolluk görevlilerince her hangi bir arama kararı alınmaksızın sanığın yapılan üst aramasında, çalıştığı .... A.Ş.’ye ait gerçekte dolum yapılan araçlar yerine komisyon karşılığında anlaştığı kişilere ait farklı araç plakalarının yazıldığı yazar kasa fişleri ile yine .... Tic. Ltd. Şti ile ..., Şti. şirketlerine ait tamamen sahte olarak düzenlenmiş yazar kasa fişlerinin ele geçirilmesi üzerine, aramada ele geçen belgeler nezdinde yapılan incelemeler sonucunda düzenlenen vergi suçu raporlarına istinaden dava şartı olan mütalaaların verilmesi nedeniyle sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılmıştır.

Emniyet görevlileri tarafından, sanığın VUK'nin 359/b. maddesi kapsamında kalan suçu işlediğinin tespit edilmesi nedeniyle, bu aşamada gecikmesinde sakınca bulunduğuna ilişkin bir hâlin varlığı da gösterilmediğine göre, sanık için kanun koyucunun öngördüğü ve daha güvenceli olan 213 sayılı Kanun'un 142 ve devamı maddelerindeki özel usule uygun olarak arama ve el koyma işleminin gerçekleştirilmesi, diğer bir ifade ile Cumhuriyet Başsavcılığının, yetkili sulh ceza hâkiminden talepte bulunması ve arama kararı verilmesi halinde vergi incelemesi yapmaya yetkili olanların arama işlemini gerçekleştirmesi gerekirdi.

Bir başka anlatımla, genel hükümlere tabi bir suç ihbarı üzerine, delil elde edilmesi amacıyla CMK uyarınca yapılan arama işlemi sonucunda, vergi suçunun da işlendiğini gösteren delillerin bulunması veya VUK'nın 147. maddesi hükmü karşısında, vergi suçuna ilişkin olmasına rağmen gecikmesinde sakınca bulunan hâllerin varlığı halinde, CMK hükümlerine göre arama işlemi yapılabilir ve bu şartlarda yapılan arama sonucunda elde edilen deliller de hukuka uygun kabul edilebilirdi. Ancak somut olayda emniyet görevlilerince sanığın VUK’nin 359. maddesi kapsamında sahte fatura ticareti yaptığı en başından tespit edildiği halde VUK’nin ilgili hükümleri uyarınca herhangi bir arama kararı alınmamıştır. Ayrıca, bu yöntemle elde edilen faturalar hükme esas alınarak sanığın mahkûmiyetine karar verilirken, CMK’nin 230/1-b. maddesi uyarınca hükmün gerekçesinde “delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi, bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi” gerektiği de gözetilmemiştir.

Dosya içeriğine göre; hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân bulunmamaktadır. Gerekçeli kararda gösterilen esaslı deliller arasında vergi inceleme raporları mahkûmiyete esas alınmış ise de, VUK hükümleri gözetilmeden, dolayısıyla hukuka aykırı arama el koyma sonucunda elde edilen deliller üzerinden harekete geçilerek düzenlenen vergi inceleme raporları mahkûmiyete esas alınamaz. Bu itibarla; hukuka aykırı olarak gerçekleştirilen üst aramasında elde edilen maddi deliller ile buna dayanılarak düzenlenen inceleme raporları esas alınarak mahkûmiyet kararı verilemeyeceği dikkate alınarak sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17876, Karar No: 2015/7364, Tarih: 04.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/17876 E.  ,  2015/7364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... Köyü 358 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kamulaştırma Kanunun 5. maddesi “Kamu yararı kararı verecek merciler şunlardır:

a) Kamu idareleri ve kamu tüzel kişileri;

1.3 üncü maddenin ikinci fıkrasında sayılan amaçlarla yapılacak kamulaştırmalarda ilgili bakanlık,

2. Köy yararına kamulaştırmalarda köy ihtiyar kurulu,

3. Belediye yararına kamulaştırmalarda belediye encümeni,

4. İl özel idaresi yararına kamulaştırmalarda il daimi encümeni,

5. Devlet yararına kamulaştırmalarda il idare kurulu,

6. Yükseköğretim Kurulu yararına kamulaştırmalarda Yükseköğretim Kurulu,

7.Üniversite, Türkiye Radyo - Televizyon Kurumu, Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu yararına kamulaştırmalarda yönetim kurulları,

8.Aynı ilçe sınırları içinde birden çok köy ve belediye yararına kamulaştırmalarda ilçe idare kurulu,

9.Bir il sınırları içindeki birden çok ilçeye bağlı köyler ve belediyeler yararına kamulaştırmalarda il idare kurulu,

10. Ayrı illere bağlı birden çok kamu tüzelkişileri yararına kamulaştırmalarda Bakanlar Kurulu,

11. Birden çok il sınırları içindeki Devlet yararına kamulaştırmalarda Bakanlar Kurulu,

b)Kamu kurumları yararına kamulaştırmalarda yönetim kurulu veya idare meclisi, bunların olmaması halinde yetkili idare organları,

c)Gerçek kişiler yararına kamulaştırmalarda bu kişilerin, özel hukuk tüzelkişileri yararına kamulaştırmalarda ise; yönetim kurulları veya idare meclislerinin, yoksa yetkili yönetim organlarının başvuruları üzerine gördükleri hizmet bakımından denetimine bağlı oldukları köy, belediye, özel idare veya bakanlık.” ve devamı niteliğinde olan 6. maddesi “ Kamu yararı kararı; a) Köy ihtiyar kurulları ve belediye encümenleri kararları, ilçelerde kaymakamın, il merkezlerinde valinin,

b)İlçe idare kurulları, il daimi encümenleri ve il idare kurulları kararları, valinin,

c)Üniversite yönetim kurulu kararları, rektörün,

d)Yükseköğretim Kurulu kararları, Kurul başkanının,

e)... Kurumu yönetim kurulu kararları, genel müdürün,

f)... Kurumu Yönetim Kurulu kararları, Yüksek Kurum Başkanının,

g)Kamu kurumları yönetim kurulu veya idare meclisleri veya yetkili idare organları kararları, denetimine bağlı oldukları bakanın,

b)İlçe idare kurulları, il daimi encümenleri ve il idare kurulları kararları, valinin,

c)Üniversite yönetim kurulu kararları, rektörün,

d)Yükseköğretim Kurulu kararları, Kurul başkanının,

e)... Kurumu yönetim kurulu kararları, genel müdürün,

f)... Kurumu Yönetim Kurulu kararları, Yüksek Kurum Başkanının,

g)Kamu kurumları yönetim kurulu veya idare meclisleri veya yetkili idare organları kararları, denetimine bağlı oldukları bakanın,

h)Gerçek kişiler veya özel hukuk tüzelkişileri yararına; köy, belediye veya özel idarece verilen kararlar, valinin, Onayı ile tamamlanır. ... ve ... tarafından verilen kamu yararı kararlarının ayrıca onaylanması gerekmez. Onaylı imar planına veya ilgili bakanlıklarca onaylı özel plan ve projesine göre yapılacak hizmetler için ayrıca kamu yararı kararı alınmasına ve onaylanmasına gerek yoktur. Bu durumlarda yetkili icra organınca kamulaştırma işlemine başlanıldığını gösteren bir karar alınır.” hükmünü içermektedir.

Bu durumda, dava konusu ... ilçesi ... köyü 358 parsel numaralı taşınmazın kamulaştırılmasına ilişkin yukarıda anılan yasa maddelerine uygun kamulaştırma kararı ile bu kararın onaylanmasına dair kararın aslı veya onaylı bir örneğinin ilgili ilçe kaymakamlığından getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27795, Karar No: 2020/2931, Tarih: 19.02.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/27795 E.  ,  2020/2931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı işyerinde 1993 yılından itibaren çalıştığını, ilk kadrosunun yükleme boşaltma işi olmakla beraber, ihtiyaç nedeniyle çalışmaya başladıktan kısa bir süre sonra kendi görev kadrosundan daha üst düzeyde bir kadroya karşılık gelen teknik atölyede çalışmaya başladığını, ancak yükleme boşaltma işçisi cetveli üzerinden ücret almaya devam ettiğini, bir kısım işçilerin durumlarının 1993 yılında düzeltilmesine karşın kendisinin mevcut durumunun değişmediğini belirterek ücret farkı alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosya kapsamına göre davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında davacının fark ücret talebinin yerinde olup olmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacının fark ücret alacağı bakımından yapılan yargılamada, zaman aşımına uğramayan alacak talebi bakımından emsal dosyaların gerekçeleri ve bu dosyalara ait bilirkişi raporları gerekçe gösterilerek davacının intibak yanlışlığına dayalı olarak ücret alacağının bulunmadığı belirtilmiş ve davanın reddine karar verilmiş ise de bu durum dosya kapsamına uygun değildir. Dosyada davacının talepleri bakımından bilirkişi raporu aldırılmış bilirkişi ana raporunda ve ek raporunda dosyadaki mevcut kayıtlara göre davacının taleplerinin değerlendirilemediği, davacının taleplerinin değerlendirilebilmesi ve ücretin tespiti için gerekli ücret tablolarının gönderilmesinin istenmesi gerektiği belirtilmiş olmasına rağmen bu eksiklik giderilmeden farklı işçilere ait emsal dosyalar gerekçe gösterilerek davacının davasının reddine karar verilmesi hatalıdır. Bu durumda Mahkeme tarafından yapılması gereken davacıya ait iş yeri şahsi sicil dosyası, tüm dönem bordroları, davacının hak iddia ettiği dönemde geçerli olan tüm toplu iş sözleşmeleri ve bu toplu iş sözleşmelerinin eki olan ücret tabloları, davacının sendika üyesi olduğuna ilişkin üye kayıt fişleri temin edilerek davacının talepbinin değerlendirilmesidir. Yazılı hususlar gözetilmeden ve eksik incelemeye dayalı olarak yapılan yargılama ve yazılı gerekçe ile hüküm tesisi hatalı olup, bozma sebebidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 19.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14424, Karar No: 2009/15475, Tarih: 22.10.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14424 E.  ,  2009/15475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydındaki 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, imar yasasının bazı maddelerine aykırı olarak ihdas işleminin yapıldığı yönündeki şerhin silinmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Müdürlüğüne vekaleten Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Gök 13.12.2007 tarihli dilekçesiyle, tapuda kendi adına kayıtlı olan ... Köyü 554 ada 8, 9, 10 ve 11 sayılı parselin orman ile alakası olmadığı halde, 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı yönünde tapu kaydındaki beyanlar hanesine şerh yazıldığını, bu yöndeki şerhin yasal dayanağı bulunmadığını, yasal olmayan bu şerhin silinmesini istemiştir. Mahkemece davanın KISMEN KABULÜNE, ... bilirkişi ... Say tarafından düzenlenen 07.04.2009 tarihli krokili raporda gösterildiği üzere, çekişmeli ... köyü 554 ada 10 sayılı parselin (A1) ile gösterilen 39 m2 bölümü ile aynı ada 11 sayılı parselin (B1) ile gösterilen 222 m2 bölümleri yönünden tapu kayıtlarını beyanlar hanesinde yer alan “6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi uyaranıca Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılan sahada kalmaktadır” şeklindeki şerhin silinmesine bu parsellerin diğer bölümleri ile çekişmeli 554 ada 8 ve 9 sayılı diğer çekişmeli parsellere ilişin davanın ise REDDİNE ... verilmiş, hüküm Tupu Sicil müdürlüğüne vekaleten Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava; tapu kaydındaki 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, imar yasasının bazı maddelerine aykırı olarak ihdas işleminin yapıldığı yönündeki şerhin silinmesine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde ilk orman kadastrosu 1946 yılında yapılıp kesinleşmiş, daha sonra 1976 yılında aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması yapılıp, 24.03.1976 tarihinde ilan edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde ilk orman kadastrosu 1946 yılında yapılıp kesinleşmiş, daha sonra 1976 yılında aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması yapılıp, 24.03.1976 tarihinde ilan edilmiştir.

6831 Sayılı Yasanın 2/B Maddesi gereğince bilim ve ... bakımından oran niteliğini yitiren devlet ormanlarının Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılacağı, işlemin kesinleşmesinden sonra tapuda kesin tashih ve tescil işleminin yapılacağı, Türk Medeni Yasanın 1012. maddesindeki "Bir taşınmazın eklentileri, malikin istemi üzerine kütükteki beyanlar sütünuna yazılır. Bu kaydın terkini, kütükte hak sahibi görünen bütün ilgililerin rızasına bağlıdır. Taşınmaz mülkiyetine ilişkin kamu hukuku kısıtlamalarının beyanlar sütununa yazılması ve bu sütuna yazılabilecek diğer hususlar tüzükle belirlenir. Özel kanun hükümleri saklıdır." hükmü gereğince tapu kaydına yazılan ve silinmesi istenen şerhin yasal dayanağının, 6831 Sayılı Yasanın 2/B uygulaması olduğu, bu uygulamayla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin, Hazinenin özel mülkü sayılan diğer taşınmazlardan farklı olarak, 2924 Sayılı Yasa hükümlerine uygun olarak tasarruf edilmek üzere ... ve Orman Bakanlığının tasarrufuna geçeceği, bu nedenlerle tapudaki 2/B şerhinin silinmesi istemiyle açılan davalarda davalı sıfatının Hazineye ait olduğu, Tapu Sicil Müdürlüğünün davalı sıfatının bulunmadığı, gözetilerek davanın husumetten reddi gerekirken, davanın kısmen kabulü yolundu hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... Müdürlüğüne vekaleten Hazine vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 22/10/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/939, Karar No: 2008/1578, Tarih: 14.02.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/939 E.  ,  2008/1578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.10.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı dava dilekçesi ve delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmıştır. Davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp sonucu itibariyle karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.02.2008 Prş
Yargıtay — Esas No: 2018/14983, Karar No: 2018/23368, Tarih: 05.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/14983 E.  ,  2018/23368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini belirterek bir kısım işçilik alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı vekilinin 14/05/2015 tarihli celsede mazeret dilekçesi sunması üzerine mahkemece "Davacı vekilinin mazeretinin kabulüne " şeklinde ara kararı oluşturulmuş ve yeni duruşma tarihi 08/09/2015 olarak belirlenmiştir.

Mazeret kabul edilmiş ise yeni duruşma günü mazereti kabul edilen tarafa tebliğ suretiyle bildirilmelidir. Dolayısıyla mazeret bildiren davacı vekiline yeni duruşma gününün tebliğ edilmemesinin hatalı olduğu, bu şekilde davacının hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiği anlaşıldığından hükmün sair yönleri incelenmeksizin bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 05/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4432, Karar No: 2013/4267, Tarih: 07.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4432 E.  ,  2013/4267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.12.2011 tarih ve 2011/1514-2011/3042 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının sorumluluğundaki rögarın tıkanması sonucu pis suların geri tepmesiyle sigortalı konutta hasar meydana geldiğini, sigorta tazminatının ödendiğini, rücu koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, ....498,00 TL tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın sigortalı konutun konumu nedeniyle meydana geldiğini, Deşarj Yönetmeliği’ne göre kanalizasyon şebekesine bağlı veya bağlanacak olan binaların ... katlarının atık suları, cazibe ile akıtılabilse dahi mal sahibi, yüklenici veya apartman yöneticisi parsel çıkış bacasında atık suyun geri gelmesini engelleyici tedbirler alması gerektiğini, müvekkili idarenin kusuru bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu taşınmazda ...'ye ait rögarın tıkanması sonucu geri tepen pis suyun banyo ve tuvalet giderinden çıkarak zemine yayılması sonucu hasar meydana geldiği, dava konusu taşınmazın yapı kullanma izninin (iskan ruhsatının) bulunmadığı, hasarın meydana geldiği parselin ...'ye ait kanal vizesinin bulunmadığı, dava konusu taşınmazın deşarj bağlantısının ... kontrolü dışında kaçak olarak yapıldığı, ... Deşarj Yönetmeliği’nin .../m maddesine göre mal sahibi ve apartman yönetiminin atık suyun geri gelmesini önleyecek tedbirleri almadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, konut sigorta poliçesine dayalı rücuan tazminat istemine ilişkindir. BK’nın 58. maddesi “bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazadaki kusurundan dolayı mesul olur” hükmünü içermektedir.