muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/29901, Karar No: 2022/12371, Tarih: 15.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/29901 E.  ,  2022/12371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanıklar hakkında... Ortaokulundan yapılan hırsızlık suçundan verilen hükümlere yönelik şikayetçi Milli Eğitim Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

.......,Ortaokulunda meydana gelen hırsızlık eyleminde okulun müdür yardımcısı olan katılan ...’ın 800 TL parasının çalındığının iddia ve kabul edildiği olayda suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan suçtan zarar gören Milli Eğitim Bakanlığı vekilinin hükmü temyiz etme hakkı olmadığı anlaşılmakla, suçtan zarar gören vekilinin bu suça yönelik temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

II-Sanıklar hakkında kamu malına zarar verme ve I....., Teknik Anadolu Lisesi ile Atatürk İlkokulundan yapılan hırsızlık suçlarından verilen hükümlere yönelik şikayetçi Milli Eğitim Bakanlığı vekilinin temyiz istemi ile sanıklar hakkında kamu malına zarar verme ve hırsızlık suçlarından verilen hükümlere yönelik sanıklar ve sanıklar müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Duruşmadan usulune uygun haberdar edilmeyen şikayetçi Milli Eğitim Bakanlığı vekilinin gerekçeli kararın tebliği üzerine kamu malına zarar verme ve .....,Teknik Anadolu Lisesi ile ....., İlkokulundan yapılan hırsızlık suçlarından verilen hükümleri temyiz ettiği anlaşıldığından şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK.nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Şikayetçi Milli Eğitim Bakanlığı Bakanlığının davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle CMK.nın 233/1. ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

2- Sanıkların, katılanlara ve müştekilere yönelik her bir eylemi nedeniyle ve her sanık hakkında bağımsız biçimde değerlendirme yapılarak, denetime olanak sağlayacak ve infazda kuşkuya yer bırakmayacak şekilde, ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, yazılı biçimde toplu uygulama yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve sanıklar müdafii ile şikayetçi kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA,15.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/227, Karar No: 2009/649, Tarih: 16.02.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/227 E.  ,  2009/649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Nak. Otom. Paz. Tic. ve San .Ltd. Şti.

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin maliki olduğu, davalı şirkete kasko sigortalı aracın yükünü boşaltırken damperinin devrilmesi sonucu hasarlandığını, hasar ihbarına rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 11.053 YTL tazminatın kaza tarihinden işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın, sigortalı taşıtın ruhsatında belirtilen istiap haddinden fazla yük taşıması sırasında meydana geldiğini, bu halde meydana gelen zararların teminat dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, kaza anında sigortalı araçta istiap haddinden fazla yük olmadığı benimsenerek, davanın kabulü ile 11.053 YTL tazminatın, 03.12.2005 kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

Davacıya ait kaskolu aracın yükünü boşaltırken damperinin devrilmesi sonucu hasarlandığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık yoktur. Çekişme, meydana gelen kaza sonucu istenilen tazminatın sigorta teminatı içinde olup olmadığı, davalının bu zarardan sorumluluğunun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartları'nın A.5.10 maddesinde, taşıtın, ruhsatında belirtilen taşıma haddinden fazla yük ve yolcu taşınması sırasında meydana gelen zararın teminat dışı olduğu hükme bağlanmıştır. Fakat bu hükmün uygulanabilmesi için, riziko ile istiap haddinden fazla yük ve yolcu taşınması arasında uygun illiyet bağının bulunması ve kazanın salt bu nedenle meydana gelmesi gerekir.

Başka bir anlatımla, sadece istiap haddinin aşılmış olması, rizikonun teminat dışı olduğu sonucunu doğurmaz. Ayrıca, bu hususun, davalı ... şirketince kesin bir şekilde kanıtlanması gerekir.

Başka bir anlatımla, sadece istiap haddinin aşılmış olması, rizikonun teminat dışı olduğu sonucunu doğurmaz. Ayrıca, bu hususun, davalı ... şirketince kesin bir şekilde kanıtlanması gerekir.

O halde, mahkemece, yapılacak iş ; yukarıda açıklanan hususlar çerçevesinde sigortalı araçta taşınan yükün istiap haddinden fazla olup olmadığı, istiap haddi aşılmış ise, kazanın salt istiap haddinin aşılmış olması nedeniyle meydana gelip gelmediği, kaza ile istiap haddinin aşılması arasında uygun illiyet bağının bulunup bulunmadığı konusunda, İTÜ veya Karayolları Trafik Heyeti gibi kurumlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, davacı aracında meydana gelen hasarın uzman bilirkişi tarafından tesbit edilmeden dosyaya sunulan faturaların toplamına göre karar verilmeside isabetli görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...Ş.'den geri verilmesine 16.02.2009 tarihinde oybiriğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1090, Karar No: 2013/12461, Tarih: 06.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/1090 E.  ,  2013/12461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava konusu eşyanın belirlenen değerine göre hükmün temyizi kabil olduğu anlaşıldığından temyiz talebinin reddine ilişkin 05.04.2012 günlü red kararı kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın silinme koşulları oluşmayan sabıka kaydı olup mükerrir olduğu halde verilen temel cezadan 2/3 oranında indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

4926 sayılı yasaya muhalefet suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesi uyarınca hükmün 6.fıkrasında yer alan " Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret tarifesine göre 200 TL dilekçe yazım ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine' ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 140 TL temyiz onama harcının sanıktan alınmasına 06.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7352, Karar No: 2017/4119, Tarih: 22.05.2017

**16. Ceza Dairesi         2016/7352 E.  ,  2017/4119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 24.11.2016 tarihli Kanun Yararına Bozma yazısı ve ekindeki Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 08.11.2016 tarihli yazılarıyla terör örgütünün propagandasını yapmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 32/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, anılan Kanunun 57. maddesi gereğince yüksek güvenlikli sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına dair, İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin (Kapatılan CMK 250. madde ile görevli) 30.12.2009 tarihli ve 2009/212 esas, 2009/334 sayılı kararının infazı sırasında, hükümlünün 31.03.2010 tarihli sağlık kurulu raporunda toplum açısından tehlikeliliğinin önemli ölçüde ortadan kalktığı, 5 yıl süre ile 3’er aylık aralıklarla en yakın tam teşekküllü bir devlet hastanesinde kontrol muayenelerini yaptırmak kaydıyla taburcu edilebileceğinin belirtilmesi üzerine, raporda belirtilen şekil ve süre koşuluyla sanığın taburcu edilmesine dair aynı Mahkemenin 02.04.2010 tarihli ve aynı sayılı ek kararı sonrasında, hükümlünün 5 yıl süre ile kontrollerinin yapıldığı ve alınan son raporunda sosyal şifa halinde olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle infazın devam edip etmeyeceğine karar verilmesi yönünde infaz savcılığınca talepte bulunulması üzerine, hükümlü hakkında tedbir uygulanmasına, 5 yıl süre ile 3’er aylık periyodlarla kontrollerinin sağlanması için en yakın tam teşekküllü sağlık kurumuna sevkine dair İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.03.2016 tarihli ve 2009/212-334 sayılı ek kararına vaki itirazın reddine ilişkin İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.05.2016 tarihli ve 2016/494 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkındaki 31.03.2010 tarihli sağlık kurulu raporuna istinaden 5 yıl süre ile 3’er aylık aralıklarla kontrolünün sağlanması için en yakın sağlık kuruluşuna gönderilmesine ilişkin tedbir süresinin dolduğu ve alınan en son 21.12.2015 tarihli sağlık kurulu raporunda hükümlünün sosyal şifa halinde bulunduğunun tespit edildiği, 5237 sayılı Kanunun 57. maddesinde yeralan "(1) Fiili işlediği sırada akıl hastası olan kişi hakkında, koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilir. Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilen akıl hastaları, yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınırlar.

(2) Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmiş olan akıl hastası, yerleştirildiği

kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirtilmesi üzerine mahkeme veya hâkim kararıyla serbest bırakılabilir.

(3) Sağlık kurulu raporunda, akıl hastalığının ve işlenen fiilin niteliğine göre, güvenlik bakımından kişinin tıbbî kontrol ve takibinin gerekip gerekmediği, gerekiyor ise, bunun süre ve aralıkları belirtilir.

(2) Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmiş olan akıl hastası, yerleştirildiği

kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirtilmesi üzerine mahkeme veya hâkim kararıyla serbest bırakılabilir.

(3) Sağlık kurulu raporunda, akıl hastalığının ve işlenen fiilin niteliğine göre, güvenlik bakımından kişinin tıbbî kontrol ve takibinin gerekip gerekmediği, gerekiyor ise, bunun süre ve aralıkları belirtilir.

(4) Tıbbî kontrol ve takip, raporda gösterilen süre ve aralıklarla, Cumhuriyet savcılığınca bu kişilerin teknik donanımı ve yetkili uzmanı olan sağlık kuruluşuna gönderilmeleri ile sağlanır.

(5) Tıbbî kontrol ve takipte, kişinin akıl hastalığı itibarıyla toplum açısından tehlikeliliğinin arttığı anlaşıldığında, hazırlanan rapora dayanılarak, yeniden koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilir. Bu durumda, bir ve devamı fıkralarda belirlenen işlemler tekrarlanır.” şeklindeki düzenlemeye nazaran, tıbbi kontrol ve takip süresi zarfında ancak kişinin toplum açısından tehlikeliliğinin arttığının tespiti üzerine hakkında yeniden koruma ve tedavi amaçlı güvenlik tedbirine hükmedilebileceği, tıbbi kontrol ve takip süresinin bitiminde kişinin şifa bulduğunun tespiti halinde hakkında yeniden tedbire hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. Gerekçesiyle İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.03.2016 tarihli kararına yapılan itirazın reddine ilişkin İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.05.2016 tarihli ve 2016/494 D. İş sayılı kararını bozulmasını talep etmiştir.

SONUÇ VE KARAR:

Kanun yararına bozma isteminin infaz aşamasına ilişkin olması karşısında 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi hükmüne, 26.02.2016 tarih ve 29636 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararındaki iş bölümüne göre, kanun yararına bozma istemini inceleme görevi Yüksek 1. Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 22.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/38075, Karar No: 2024/11200, Tarih: 26.09.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/38075 E.  ,  2024/11200 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/92 E., 2017/152 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yapılan ön inceleme neticesinde, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık tarafından temyiz edildiği ve sanığın 07.12.2022 tarihli dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verdiği tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra 16.12.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Sakarya 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34257, Karar No: 2015/8916, Tarih: 07.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/34257 E.  ,  2015/8916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayete konu Çatalca İcra Dairesi'nin 2013/807 Esas sayılı dosyasının aslının eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14003, Karar No: 2016/17006, Tarih: 29.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/14003 E.  ,  2016/17006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve diğer bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 29.200,20 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 29.200,20 TL kayıp kaçak, iletim, dağıtım, PSH, sayaç okuma,... payı ve KDV bedelinin dava tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonesinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek

uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30327, Karar No: 2018/8165, Tarih: 29.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/30327 E.  ,  2018/8165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin, 4046 sayılı kanuna dayalı kapsam dışı nakle tabii personel olarak davalı şirkette çalışmakta iken 4046 sayılı Kanunun 22. maddesi uyarınca Devlet Personel Başkanlığına naklinin bildirildiğini, müvekkili ile davalı kurum arasında imzalanan 2. Tip sözleşmenin 7/3. Maddesinde " ücretlerde yapılan artış oranı, kamudaki maaş artış oranında olacaktır." düzenlemesinin bulunduğunu, ancak kamu personeline yapılan artış ve ödemelerin müvekkilinin ücretine yansıtılmadığını, müvekkilinin işten ayrıldığı tarihe kadar da eksik ödeme yapıldığını, ayrıca maaş nakil bildiriminin eksik düzenlenmesi nedeni ile de geçiş yaptığı kurumdan da maaşını eksik almaya başladığını belirterek davalı kurum tarafından yanlış düzenlenen maaş nakil bildiriminin düzeltilerek yeniden tespitine ve davalı kurumdan ayrılışına kadar geçen dönem ile ayrılışından sonra maaş nakil bildiriminin eksik düzenlenmesi nedeni ile halen çalıştığı kurumda ödenmeyen denge tazminatları ve ek ödemeler ile buna bağlı olarak değişen maaş tutarına uygulanan ikramiye farkının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, 406 sayılı Kanunun Ek 29. maddesi ve 4046 sayılı Kanunun 22. Maddeleri gereğince başka kamu kurum ve kuruluşlara naklen atananların fark tazminatlarına esas ücretlerinin tespitinde personelin 15.04.2004 tarihinde almakta oldukları ücretlerine Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri yılın 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılan artış oran ve/veya miktarlarının uygulanması sureti ile bulunan ücret üzerinden bildirim yapıldığını, ... Bakanlığın 08.05.2006 tarih ve 8021 sayılı yazısı ile de ek ödemelerin geçiş ücretine ilavesinin mümkün olmadığı yolunda görüş bildirdiğini, davacının maaş ilmühaberinin yasa ve mevzuata uygun olarak tanzim edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.