muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7651, Karar No: 2023/131, Tarih: 12.01.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/7651 E.  ,  2023/131 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte imzaya ve borca itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddi ile davacı aleyhine para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı borçlu ciranta vekili itiraz dilekçesinde; takibe konu 15 adet bonoda yer alan ciro imzalarının borçluya ait olmadığını, borcunun bulunmadığını ileri sürerek borca ve imzaya itirazlarının kabulünü talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı vekili cevap dilekçesinde; borçlu ile aralarında yüz yüzelik bulunmadığından imzanın borçluya ait olduğunu bilebilecek durumda olmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile imza incelemesi için aldırılan bilirkişi raporunda senet üzerinde yer alan imzanın davacı borçluya ait olduğu tespit edildiği, alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli bilimsel veri ve esaslara dayandığı gerekçesi ile davacının imzaya itirazının reddi ile taraflar lehine icra inkar tazminatı hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı borçlu vekili ciro imzasının borçluya ait olmadığını, imza incelemesine ilişkin bilirkişi raporunun yeterli olmadığını, borcunun bulunmadığını ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılması ile imzaya ve borca itirazlarının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda takibe konu senetlerdeki ciranta imzasının davacıya ait olduğu ifade edildiği, raporun hüküm kurmaya elverişli olup senetlerin keşide tarihlerinden öncesine ait belge asıllarındaki imzalar esas alınarak inceleme yapılarak düzenlendiği, raporda imzanın davacıya ait olduğuna ilişkin ayrıntılı bir açıklanmanın yer aldığı, imzaya itirazda ispat yükünün davalı alacaklıda olduğu, senetlerdeki imzanın davacıya ait olduğunun bu suretle ispatlandığı, davacının iddialarının bilirkişi raporunu çürütmeye yeterli olmadığından yeniden rapor alınmasına gerek bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı borçlu vekili ciro imzasının borçluya ait olmadığını, imza incelemesine ilişkin bilirkişi raporunun yeterli olmadığını, borcunun bulunmadığını, bu nedenle imzaya ve borca itirazlarının kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2 adet bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte borçlu tarafından ciranta imzasına yapılan imzaya ve borca itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 168 ve 170/a maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun TTK 778. maddesi göndermesi ile uygulanması gereken 714. ve 730. maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile sair yasal mevzuat

3. Değerlendirme

Sair temyiz itirazlarının yerinde değil ise de,

Somut olayda, takibe konu bonolarda şikayette bulunan borçlunun ciranta olduğu görülmektedir. Bu durumda, yetkili hamil olan alacaklının, borçlu ciranta hakkında takip yapabilmesi için, bononun keşidecisine ödememe protestosu göndermesi zorunludur. Dosya kapsamında 20.10.2018 ve 20.01.2019 vade tarihli bonolar hakkında protesto evrakı olduğu fakat süresinden sonra (üçüncü iş gününde) protesto edildiği görülmekle; alacaklı hamilin 20.10.2018 ve 20.01.2019 vade tarihli bonolar yönünden cirantaya karşı müracaat hakkını kaybettiği anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece, bu husus re'sen gözetilerek, takibe dayanak 20.10.2018 ve 20.01.2019 vade tarihli bonolar için, İİK'nun 170/a maddesi uyarınca itiraz eden borçlu (ciranta) yönünden takibin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1301, Karar No: 2012/2409, Tarih: 02.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/1301 E.  ,  2012/2409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi nikahlı eşini kasten öldürmek, öldürmeye teşebbüs etmek

HÜKÜM : TCK (82/1-d, 62, 53, 58), (81, 35, 62, 53, 58), 54, 63 m uyarınca; (müebbet hpc), (12 yıl 6 ay hpc)

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)5320 sayılı Yasanın 13/1.maddesi nedeniyle baro tarafından katılanlara atanan vekile ödenecek ücretin sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın kasten eşini öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı takdire ilişen indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri, düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin suç niteliğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A)Sanığın kasten eşini öldürme suçu yönünden;

CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;

a)Sanığın tutuklulukta ve gözaltında kaldığı sürelerin TCK'nun 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verilirken mahsup yerine müsaderesine ibaresinin yazılması yasaya aykırı ise de, aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının (C) bendindeki “…MÜSADERESİNE” ibaresinin “MAHSUBUNA” şeklinde değiştirilmesine,

b)Tekerrüre esas alınan Bünyan Sulh Ceza Mahkemesinin 03/07/2007 tarih

2006/74 Esas 2007/55 Karar sayılı ilamında yer alan ceza, doğrudan tayin edilen 240 TL adli para cezası olup CMUK'nun 305. maddesi gereğince temyizi kabil olmadığından tekerrüre esas alınamayacağının düşünülmemesi, yasaya aykırı ise de bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin ilgili bendin hükümden çıkartılmasına,

Karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, re’sen de temyize tabi hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B)Sanığın mağdur katılan ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;

a)Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın, mağdur katılan ...’ü bir tanesi toraksa ve batına nafiz olacak şekilde toplam altı bıçak darbesiyle yaralayıp, sol diafrağmada ve duodenomda laserasyona ve hayati tehlike geçirmesine sebebiyet verdiği olayda, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.'nun 35. maddesi uygulanırken, meydana gelen zararın ağırlığı ve bir bıçak darbesi dışında kalan beş bıçak darbesinin göğse ve batına nafiz olup olmadığı konusunda herhangi bir delilin elde edilememesi dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında olaya uygun makul oranda bir ceza tayin edilmesi gerekirken, üst sınırdan ceza tayin edilmesi,

b)Tekerrüre esas alınan Bünyan Sulh Ceza Mahkemesinin 03/07/2007 tarih 2006/74 Esas 2007/55 Karar sayılı ilamında yer alan ceza, doğrudan tayin edilen 240 TL adli para cezası olup CMUK'nun 305. maddesi gereğince temyizi kabil olmadığından tekerrüre esas alınamayacağının düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 02/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15446, Karar No: 2014/16470, Tarih: 20.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/15446 E.  ,  2014/16470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım atanmasına ilişkin davada Bursa 8. Asliye Hukuk ve Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık, derneğin yönetimi için kayyım atanması istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, Dernekler Kanunu'nun 18. maddesine göre,uyuşmazlığın çekişmesiz olduğu bu nedenle Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kayyım atanmasına ilişkin isteminde husumet bulunduğunu belirterek görevsizlik kararı vermiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 426/I-3. Maddesinde yasal temsilcinin görevini yerine getirmesinde sakınca olması halinde vesayet makamınca istek üzerine veya resen kayyım atanacağı hükmüne yer verilmiştir.83.maddede ise toplantıda hazır bulunan ve kanuna veya tüzüğe aykırı olarak alınan genel kurul kararlarına katılmayan her üyenin, karar tarihinden başlayarak bir ay içinde; toplantıda hazır bulunmayan her üye kararı öğrenmesinden bağlayarak bir ay içinde ve her hâlde karar tarihinden başlayarak üç ay içinde mahkemeye başvurmak suretiyle kararın iptalini isteyebileceği hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda talep,... Yardımlaşma Derneği Yönetim Kurulu'nun 23.12.2012 tarihli genel kurul kararının iptali ile yönetim kurulunun tedbiren işten el çektirilerek, yönetim için geçici olarak kayyım atanmasına ilişkindir. Buna göre dernek genel kurul kararının iptalinin de talep edilmiş olmasına göre uyuşmazlığın Bursa 8. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Bursa 8.Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14404, Karar No: 2007/14785, Tarih: 16.07.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/14404 E.  ,  2007/14785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tarsus İcra Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 16.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19519, Karar No: 2014/22666, Tarih: 20.10.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/19519 E.  ,  2014/22666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/375632

MAHKEMESİ : Batman 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2012

NUMARASI : 2010/423 (E) ve 2012/38 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın tecavüz ettiği iddia olunan yere ilişkin Dairemizde incelenen diğer dosyalarda bulunan Batman Belediye Başkanlığının ve Batman Valiliğinin 02.05.2012 tarihli yazıları ve eklerinden, suça konu Aydınkonak köyü parselin Batman Belediyesinin 12.06.2002 tarihli meclis kararıyla Çamlıtepe Mahallesi sınırları içine ve 07.08.2009 tarihli meclis kararıyla parselin bir kısmının imar planının uygulama alanına alındığının ve teknik bilirkişi raporunda da sanığın evinin imar planı içinde kaldığının belirtilmesi karşısında; suça konu yerin Belediye sınırları içinde kalıp kalmadığı kuşkuya yer vermeyecek biçimde kesin olarak saptandıktan ve taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, imar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı ve binanın yapım tarihi araştırılarak, taşınmazın Belediye sınırları içinde olduğunun anlaşılması durumunda TCK.nun 154/2. maddesinin uygulanamayacağı cihetle, TCK.nun 184 ve 5841 sayılı Yasa ile değişik TCK.nun 154/1. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11969, Karar No: 2021/4105, Tarih: 25.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11969 E.  ,  2021/4105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-) Dairemizin bozma ilamında dava konusu taşınmazların gelir metoduna göre belirlenen bedeline % 45 oranında objektif değer artışı uygulanması gerektiğinin belirtildiği ve mahkemece bozmaya uyulduğu halde, gerekçesi gösterilmeksizin dava konusu 971 ve 1454 parsel sayılı taşınmazlarda bozma öncesi tespit edilen metrekare birim fiyatı üzerinden hesaplama yapılarak eksik bedele hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-) Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17353, Karar No: 2014/2209, Tarih: 13.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/17353 E.  ,  2014/2209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NUSAYBİN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2010/523-2013/190

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; davacının 36 parseldeki taşınmazındaki meyve ağaçlarının, elektrik tellerinden dolayı meydana gelen yangında yanarak zarar gördüğünü, 2010/11 D.iş tespit dosyası ile yapılan belirlemede, yangının elektrik tellerinden kaynaklandığının anlaşıldığını belirterek, 8.000 TL (ıslah ile 39.763 TL) tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; idari yargının görevli olduğunu, idarenin herhangi bir sorumluluğu bulunmadığı gibi olayın asılsız bir iddiadan ibaret olduğunu, ENH'nın bakım ve onarımının ekipleri tarafından yapıldığını, kurumun kastı ve kusuru bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın yangının elektrik tellerinden kaynaklandığı belirtilerek, davanın kabulü ile 39.763 TL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmektedir.

Somut olayda; davacı tarafından yaptırılan delil tespitine ilişkin 2010/11 D.İş sayılı dosyasında alınan elektrik bilirkişi raporunda; "Orta gerilim hatlarının iletkenlerinin ikisinde kopma olduğu DEDAŞ elemanlarınca ek yapılarak hatların onarıldığının görüldüğü, sözkonusu hatların yanmış meyve bahçelerine yaklaşık 300 mt. mesafede olduğu, "hatların içinde bulunduğu tarlaların buğday biçilmiş anızlarla çevrili olduğu, meyve bahçeleri sınırına kadar uzandığı" aşırı rüzgarın etkisi ile hatların birbirine çarpması sonucunda buğday biçilmiş tarladaki anızların yandığı, rüzgarın etkisiyle hızını artırarak meyve bahçesindeki ağaçların bir kısmının yanmasına sebep olduğu" açıklanmıştır. Bu bilgiler ışığında; aşırı ısınmadan genleşme ve sarkma meydana geldiği, iletkenler arasındaki mesafe azaldığından manyetik alan etkisinden dolayı hatlar arasında sürtüşme meydana geldiği, hatların koptuğu, anızların kıvılcım olarak yanmasına neden olduğu yönünde rapor sunulmuştur.

Mahkemece; yapılan keşifte dinlenen tanıklardan hiçbirinin olayın nasıl meydana geldiğine dair görgüye dayalı bilgisi bulunmayıp, olayın elektrik direklerinden kopan tellerden meydana geldiğini gördüğünü beyan eden tanık Seyithan Kayan, ihbar üzerine olay yerine geldiğini de beyan etmiş olup, kendi içinde çelişkili beyanda bulunmuştur.

Kanunda aksini emretmedikçe, iki taraftan her biri iddiasını ispat ile yükümlüdür.(MK.mad.6.)

Olayımızda ispat yükü, yangının elektrik tellerinden çıktığını ve ağaçların zarar gördüğünü iddia eden davacı taraftadır.

Kanunda aksini emretmedikçe, iki taraftan her biri iddiasını ispat ile yükümlüdür.(MK.mad.6.)

Olayımızda ispat yükü, yangının elektrik tellerinden çıktığını ve ağaçların zarar gördüğünü iddia eden davacı taraftadır.

Ancak, belirtilen ispat külfetinin yerine getirilmesinden sonra ise kusursuz olduğunu savunan davalının "kusursuz sorumluluk" ilkesi gereğince sorumlu olmasına göre uyuşmazlık çözümlenmelidir.

Delil tespiti esnasında tanzim edilen raporda; "hatların içinde bulunduğu tarlaların anızla çevrili olduğu, meyve bahçesinin sınırına kadar uzandığı, hatların meyve bahçesine 300 mt.mesafede bulunduğu belirlenmiştir.

Delil tespiti talebi 16.06.2010 tarihli olup, 17.10.2010 tarihinde olay yerinde keşif yapılmış, bilahare bilirkişiler rapor ibraz etmişlerdir.

Bu durum karşısında mahkemece, öncelikle açıklanan koşullarda meydana gelen yangının anız yakmadan dolayı çıkıp çıkmadığı, olayın meydana geldiği tarihin öncelikle açıklığa kavuşturulması suretiyle, idarece hatların ne zaman onarıldığı belirlenerek yangının çıkış sebebi ve illiyet bağının kesilip kesilmediği saptanmalıdır.

İlliyet bağının kesilmediği ve yangının elektrik tellerinden çıktığı belirlendiği takdirde ise; davalının itirazları gözetilmek ve yangının zarar verdiği toplam 5.738,5 m² alanda D.İş tespit dosyasında bildirilen sayıda ağaç yetişip yetişemeyeceği, kaç ağaç bulunabileceği de açıklığa kavuşturulmak suretiyle tazminatın hesaplanması için yeniden bilirkişi raporu alınmalıdır.

Ayrıca, benzer olayların genellikle hasat mevsimi olan yaz aylarının en sıcak günlerinde, şiddetli rüzgarın da etkili olduğu olağanüstü hava koşullarında meydana geldiği anlaşılmakta olup, bilirkişilerin de buna yönelik saptamaları mevcuttur. Elektrik hatlarının bakım ve onarımının düzenli olarak yapılmaması yanında kaçak elektrik kullanımının sürekli artması nedeniyle elektrik hatlarının fazla yüklenmesi, zarar gören kişilerin de olası yangın olaylarına karşı gerekli önlemleri almamaları sonucu yaz aylarından bu şekilde çıkan çok sayıda yangına engel olunamadığı, davalının kamu hizmeti gören kurum olduğu gözetilerek, belirlenecek olan tazminat miktarından Borçlar Yasasının 43, 44.maddeleri gereğince hal ve mevkiin icabına ve hatanın ağırlığına göre uygun bir tutarda indirim yapılmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6705, Karar No: 2023/390, Tarih: 09.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/6705 E.  ,  2023/390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Siverek 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.09.2019 tarihli ve 2019/46 Esas, 2019/14 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.06.2020 tarihli ve 2019/2672 Esas, 2020/557 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Katılan ... vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan kurum vekilinin temyiz istemi, sübuta ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü