muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5195, Karar No: 2015/9478, Tarih: 04.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/5195 E.  ,  2015/9478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin tüketim föylerine göre sayacın söküldüğü 27/09/2012 yerine 25/06/2013 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanık hakkında 25/06/2013 tarihinde "12/06/2013 tarih ..nolu Sanayi İl Müd. Raporuna istinaden sayacın bakanlığa ait mühürler olmadığı taklit edilmiş mühürler olduğu" gerekçesiyle kaçak elektrik tespit tutanağının düzenlendiği, mahkemece yapılan keşif sonrasında alınan 15/05/2014 tarihli bilirkişi raporunda suça konu sayaçta kaçak elektrik kullanımının olduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın yargılama aşamasında alınan savunmasında, suça konu yeri 2003 yılında sattığını belirterek suçlamayı kabul etmediği, mahkemece yaptırılan kolluk araştırması üzerine kollukça düzenlenen 07/04/2014 tarihli tutanakta ikametin ....'ya ait olduğunun, Haziran 2013 tarihinde şahsın kız kardeşi ....'ya ait ev eşyalarının bulunduğunun ancak adreste kimsenin ikamet etmediğinin belirtildiği, dosya içerisinde bulunan tüketim föyüne göre suça konu sayaç ile ilgili olarak son endeks okumasının 27/09/2012 tarihinde yapıldığı ve aynı abonelik ile ilgili sonraki endeks okumaların başka bir sayaca ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında; suç tarihi olan 27/09/2012 tarih ve öncesinde söz konusu ikametin kime ait olduğu ve kimlerin ikamet ettiği, sanığın ikameti ne zaman sattığı, kolluk tutanağında belirtilen ve sanığın ikametini sattığı kişi olduğunu söylediği H..D..tanık olarak dinlenip ve ayrıca suça konu sayaç ile ilgili suç tarihinden önce usulüne uygun olarak düzenlenmiş mühürleme tutanağının bulunup bulunmadığı da katılan kurumdan sorulup, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 04/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12439, Karar No: 2016/1625, Tarih: 15.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/12439 E.  ,  2016/1625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.............Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş; mahkemece 03.07.2015 tarihli ek karar ile temyiz süresi geçtiğinden temyiz talebinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, şirketleri tarafından kasko sigorta poliçesi ile sigortalanan aracın, yol üzerinde bulunan ve yerinden çıkan davalıya ait rögar kapağına çarpıp hasarlandığını, hasar bedeli olarak 2.483,00 TL'yi sigortalılarına ödediklerini, ödenen bedelin davalıdan rücuen tahsili için..... İcra Müdürlüğü'nün 2013/8362 Esas sayılı dosyasında başlattıkları takibe davalının itirazı ile takibin durduğunu, davalının takibe itirazının iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın süresinde açılmadığını ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, talep edilen bedelin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile..... İcra Müdürlüğü'nün 2013/8362 Esas sayılı dosyasında 2.483,00 TL. üzerinden itirazın iptali ile takibin devamına

karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş; mahkemece 03.07.2015 tarihli ek karar ile davalı vekilinin temyiz süresini geçirmesi nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş; bu ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan 03.07.2015 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ve 03.07.2015 tarihli ek kararın ONANMASINA, 15/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1124, Karar No: 2014/20198, Tarih: 16.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1124 E.  ,  2014/20198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17820, Karar No: 2012/36121, Tarih: 01.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/17820 E.  ,  2012/36121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın hakaret suçu bakımından yapılan incelemede;

Tayin edilen cezanın tür ve miktarına, 5237 sayılı Kanunun 50/5.maddesine göre; hükmün 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından sanık vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanığın katılan ...'ı yaralama suçu bakımından yapılan incelemede;

Sanığın suça konu eylemi silahtan sayılan sopayla işlediğinden hüküm kurulurken TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA,

3) Sanığın katılan ...'yi yaralama suçu bakımından yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık ...'ün katılan Hanife Gök'e yönelik yaralama eyleminde bulunduğuna dair iddianamede bahsedilerek cezalandırılmasının talep edildiği, mahkemece gerekçede kabul bulunduğu halde, karar yerinde tartışılarak bir hüküm kurulmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8656, Karar No: 2013/9558, Tarih: 03.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8656 E.  ,  2013/9558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 24.04.2012 günlü geri çevirme kararının eksik yerine getirildiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle;

1-Davalılara temyiz dilekçesi Tebligat Yasasının 21. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, muhatapların nerede olduklarına dair soruşturma yapılıp beyan sahibinin adı yazılıp imzası alınmadığı ve haber verilen komşunun imzasının alınmadığından yapılan tebligat usulsüzdür. Tebligat Yasasının 21. maddesi ve Yönetmelik hükümlerine uygun olarak temyiz dilekçesinin davalılara tebliği ile cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Dava konusu Çatalkaya Köyü 1158 parsel sayılı taşınmazın belediye veya mücaver alan sınırları içinde bulunup bulunmadığı, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon ve aydınlatma gibi herbirinden ayrı ayrı yararlanma durumu ile etrafının meskûn olup olmadığının belediye başkanlığından,

3-Dava konusu ... Köyü 1158 parsel ve emsal alınan ... Mahallesi 1627 parsel sayılı taşınmazın bağlı oldukları cadde veya sokak itibariyle 2010 yılında belediyece belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Somut emsal alınan 1627 parsel sayılı taşınmazın incelenen satış tarihi 04.12.2001 itibariyle İmar Yasası gereğince düzenleme görmüş imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payı olarak uygulanan indirim oranı imar ve tapu müdürlüklerinden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3738, Karar No: 2007/3174, Tarih: 23.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/3738 E.  ,  2007/3174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  23.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16053, Karar No: 2015/20055, Tarih: 19.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/16053 E.  ,  2015/20055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gebze 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 30.10.2013

No : 2012/340-2013/518

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.09.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan harcamaların rücûan tazmini istemine ilişkin olup, 5510 sayılı Yasa'nın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasa'nın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücûan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesidir.

Somut olay incelendiğinde, sigortalının davalı şirkete aleyhine açmış olduğu G.... ..... İ... Mahkemesi'nin ..../... E. ...../..... K. sayılı tazminat dosyasında kusura ilişkin alınan bilirkişi raporlarında, işverenin %90, sigortalının %10 kusurlu olduğu belirtilmiş ve buna göre hüküm kurulmuş ise de dosyanın temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmış, diğer taraftan, davalı şirketin genel müdürü, olay günü vardiye amiri ile üretim şefi ve iş güvenliği teknik elemanı için açılan davada G.... ..... S... C.... Mahkemesince alınan bilirkişi raporuna istinaden Genel Müdür D....Ö..... asli, olay günü vardiye amiri S.... A..... tali kusurlu, diğer sanıkların ise kusuru bulunmadığı belirtilmiş ve mahkemece bu bilirkişi raporuna dayanılarak sanıklar D..... ve S...... açısından taksirle yaralamaya sebebiyet vermekten ceza verilmiş ve hükmün açılanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, diğer sanıklar açısından da beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

İş bu dava dosyasında mahkemece, tazminat dosyasındaki kusur raporları dikkate alınarak hüküm kurulmuş ise de, tazminat ve ceza dava dosyaları dikkate

./..

alındığında, konusunda uzman bilirkişi heyetinden, denetime elverişli bir kusur raporu alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekli olduğundan, eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalıya iadesine, 19.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13450, Karar No: 2018/25627, Tarih: 20.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/13450 E.  ,  2018/25627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü 1718 parsel (eski1576 parsel) sayılı taşınmazın zeminine gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak,

1-Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti

2-Dava konusu taşınmazın bilirikişi raporunda belirtilen nitelikleri, konumu ve yerleşim yerine mesafesi nazara alındığında, %50 oranında objektif değer artışı uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Taşınmazın değeri belirlenirken bilirkişi raporunda ambalajlama ve ambalajma işçiliği üretim masraflarına dahil edilmek surteyile eksik bedel tespiti,

4-Dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olmadığ halde, tespit edilen bedelin üçer aylık vadeli hesaba bloke edilmesi,

5- Davacı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

67139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA,

peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7631, Karar No: 2018/2658, Tarih: 10.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/7631 E.  ,  2018/2658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

: Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükunu bozma, cinsel taciz

HÜKÜM : Kasten yaralama suçundan görülen kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesi

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında cinsel taciz, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından kamu davası açıldığı ve gerekçede bu suçlardan düşme kararı verildiği belirtildiği halde, hüküm fıkrasında yaralama eyleminden dolayı düşme kararı verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

01.04.2013 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 219/1. maddesine muhalefet edilmesi,

5271 sayılı CMK'nın 325/1. maddesine aykırı olarak, yargılama giderlerinin hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilen sanığa yükletilmesi,

Kanuna aykırı, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/160, Karar No: 2019/7774, Tarih: 14.11.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/160 E.  ,  2019/7774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 02.03.2012 gününde verilen dilekçe ile kadastral parselin ihyası nedenine dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili ile davalı Belediye vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastral mülkiyet durumunun ihyasına yönelik tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin kayden maliki olduğu 558 ada 4 parsel sayılı taşınmazda yapılan imar uygulamasının idari yargı yerinde açılan dava sonucu iptal edildiğini ve kararın deracattan geçmek suretiyle kesinleştiğini ileri sürerek tapu kayıtlarının eski hale getirilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı belediye vekili ile davalı hazine vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda; davacının maliki bulunduğu dava konusu 558 ada 4 parselin bulunduğu alanda Esenyurt Belediyesi tarafından imar düzenlemesi yapıldığı, imar düzenlemesinin İstanbul 9. İdare Mahkemesinin 2010/1256 Esas sayılı dosyası ile iptal edildiği ve kararın kesinleştiği dosya kapsamı ile sabittir.

Hemen belirtmek gerekir ki; idari işlemin, idari yargı yerinde iptal edilmesi halinde sicil kayıtlarının dayanağının kalmayacağı, kaydın yolsuz tescil durumuna düşeceği, bu durumda da kadastral parsele dönüleceğinde kuşku yoktur.

Ne var ki, noksanın giderilmesi suretiyle temin edilen kayıtlara göre, davalı belediye tarafından yukarıda sözü edilen idare mahkemesinin iptal kararları doğrultusunda geri dönüşüm işlemi yapıldıktan sonra davaya konu yapılan 558 ada 4 parselin bulunduğu alanda 16.08.2017 tarihli ve 1157 sayılı Belediye Encümen kararıyla imar uygulaması yapıldığı, bu uygulama ile oluşan yeni imar parsellerinin tapuya tescilinin sağlandığı anlaşılmaktadır.

O halde, son yapılan imar işleminin ayakta olduğu, başka bir ifadeyle geçerliliğini koruduğu gözetildiğinde eldeki davanın dinlenme olanağının kalmadığı açıktır.

Bu durumda, yargılama sırasında yeni imar uygulaması yapılması nedeniyle dava konusuz kaldığından mahkemece bu hususun gözetilerek karar verilmesi amacıyla hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı belediye vekili ile davalı hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.