muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/464, Karar No: 2021/280, Tarih: 15.06.2021

...’ın kafasını sallayarak “Görüşeceğiz” dediğini, maktule “Bana da mı bıçak vuracaksın?” diyerek sinirlendiğini ve tekme attığını, tekmenin maktul ...'ın karnına isabet ettiğini, yere çömelmiş şekilde duran maktulün yere düştüğünü, karanlık olduğundan nasıl düştüğünü görmediğini, sonra Ahmet ve Bahattin’in araya girerek kendisini çayın kenarından yukarıya doğru götürdüklerini, Ahmet ve Bahattin'in araya girmesi esnasında maktul ...’ın yerden kendisine doğru tekme attığını, bunun üzerine kendisinin de maktule tekme attığını, atmış olduğu tekmelerin vucüdunun neresine geldiğini bilmediğini, Ahmet ve Bahattin’in kendisini çayın kenarından yukarı çıkardıklarını, taksiye binerek önce ağabeyi Yusuf'un yanına gittiğini, olayı anlattıktan sonra ağabeyinin “Evine git, yarın konuşuruz” demesi üzerine ayrıldığı eşinin ikametine gittiğini, yaklaşık bir saat sonra polislerin geldiklerini, maktulü öldürme kastının olmadığını, olayın bir anda geliştiğini, maktul ...'ın öldüğünü burada öğrendiğini, kendisinin ölümüne neden olacak bir şey yapmadığını,

Savcılıkta önceki ifadesinden farklı ve buna ek olarak; olay tarihinden 3 gün önce yaşanan olayın ertesi günü saat 20.00-21.00 sıralarında müşteriye sigara almak için çıktığı sırada Çakıl Büfe’de maktul ...'ı gördüğünü, maktulün alkollü olduğunu ve kendisine “Seninle görüşeceğiz, seninle işim bitmedi” dediğini, maktule cevap vermeden iş yerine döndüğünü, olay tarihinde Çakıl Büfe’nin orada maktul ...’ı gördüğünde kendisine "gel" diye işaret ettiğini, bir an önce konuşup bu mesele kapansın diye düşünerek maktulün yanına gittiğini, maktul sürekli bıçak taşıdığı ve kendisini tehdit ettiği için maktulden korktuğunu, maktulün koluna girerek “İki tane bira alalım, sizin dükkânda konuşalım” dediğini, maktule iş yerinde içki içilmediğini ve isterse onun kahvesinde konuşabileceklerini söylediğini, bunun üzerine maktulün “Ben iki tane bira alacağım, arkada Kordon’da konuşacağız” dediğini, Kordon Park’a gittiklerinde maktulün kendisine tehdit içeren herhangi bir şey söylemediğini ancak kendisini ısrarla çayın aşağı kısmına çağırdığını, maktulün kendisine “Burada abin de yok, Ahmet de yok, şimdi konuş bakalım” dediğini ve sağ bacağının kaval kemiğine tekme attığını, bu sırada Ahmet ve Bahattin’in geldiğini, Ahmet’in “Abi, Cihan durun bir dakika” diye bağırdığını, maktulün tekmesi üzerine yere düştüğünü, Ahmet ve Bahattin’in Cihan'ı kenara çektiklerini, Ahmet’in maktul ...'a niçin böyle yaptığını sorduğunu, Cihan’ın da Ahmet'e “Benim onunla özel konuşacaklarım var” dediğini, Ahmet’in kendisine “Gel abi seni eve bırakayım” dediğini, maktul ...’ın da “Yok yok hayır Ahmet, siz karışmayın, ben onunla konuşacağım” dediğini, Ahmet’in Bahattin'e dönerek “Yeter artık Cihan, Bahattin şahitsin, ben gidiyorum, kavga gürültü olursa sen de şahit ol bak” dediğini, Ahmet’in arkasını döndüğü sırada maktul ...’ın oturmuş vaziyette olduğunu, maktulün elini arkasına atarak yerden üzerine doğru kalktığı sırada üstünde bıçak olduğunu düşünerek maktule tekme attığını, attığı tekmenin maktulün karnına geldiğini, Ahmet’in hemen araya girdiğini, maktulün yere sırtüstü düştüğünü ancak hâlen ayaklarıyla kendisine vurmaya çalıştığını, kendisinin de maktulün ayaklarına doğru tekme salladığını, çelişki üzerine sorulduğunda Ahmet ve Bahattin geldiklerinde yerde olduğunu, Cihan’ın kendisine tekme attığını, maktule “Senin benimle sıkıntın yok mu?” demediğini, “Sıkıntın yoksa niye beni buraya getirdin” dediğini, maktulün de kısık sesle “Seninle görüşeceğiz” dediğini, maktulün kafasına doğru tekme sallamadığını,

Mahkemede önceki ifadesinden farklı ve buna ek olarak; olay tarihinden 3 gün önce iş yerinin önünden yaşananlardan 2 gün sonra ağabeyi Yusuf’la birlikte maktulün babasının yanına giderek maktulün yaptıklarını anlattıklarını, babasının “Onu uyarırım” dediğini, yine bu süreçte maktul ...’ın ... ve ...’la kendisine haber gönderip “Onu bu caddede görmeyeceğim" şeklinde tehditlerde bulunduğunu, suç tarihinde maktul ...’ı büfenin ilerisinde alkol alırken gördüğünü, maktulün kendisine küfrettiğini, olay büyümesin diye lokale döndüğünü, saat 23.30 sıralarında lokali kapattığını, eşine sigara almak için aynı büfeye gittiğini, maktul ve arkadaşlarının hâlen aynı yerde alkol almaya devam ettiklerini, maktulün kendisini görmesi üzerine tekrar küfrederek yanına çağırdığını, aynı zamanda üzerine yürüdüğünü, Kordon Park’a gittiklerinde maktule çayın kenarına inmek istemediğini söylediğinde maktulün “Burada alkol alırsak polisler bizi hemen kaldırır, aşağı inip konuşalım” dediğini, çay kenarına indiklerinde birkaç dakika birşey konuşmadıklarını, biraları açıp birkaç yudum içtiklerini, maktulün kendisine “Şimdi konuş bakalım. Dükkânın sahibi sen misin? Sen kimsin beni içeri almıyorsun?” diye söyleyip bacağına tekme attığını, maktule “Olayı büyütmeyelim” dediğini ancak maktulün birkaç kez daha tekme attığını, bu sırada Ahmet ve Bahattin’in geldiğini, maktulün kendisine tekme attığını görmediklerini, Ahmet’in kendisine götürmek istemesine rağmen maktulün buna izin vermediğini, maktulün “Biz kardeşiz. Aramızda herhangi bir problem yok” demesi üzerine maktule “Hem problem yok diyorsun hem de küfür ve tehditlerle beni darbediyorsun” diye söylediğini, Ahmet ve Bahattin’in birkaç adım attıkları sırada maktulün elini beline doğru götürerek “A

. Aramızda herhangi bir problem yok” demesi üzerine maktule “Hem problem yok diyorsun hem de küfür ve tehditlerle beni darbediyorsun” diye söylediğini, Ahmet ve Bahattin’in birkaç adım attıkları sırada maktulün elini beline doğru götürerek “A.ına koduğumun çocuğu” diye küfredip tornavida ya da bıçak benzeri bir şey çıkardığını, ne çıkardığını tam olarak göremediğini, kendisini korumak için maktule bir tekme attığını, tekmenin neresine geldiğini bilemediğini, tekmeden sonra yere düşen maktulün yerdeyken de tekme atmaya çalıştığını, Ahmet ve Bahattin’in araya girerek kendisini oradan uzaklaştırdıklarını, olay sırasında maktule sadece bir kez tekme attığını, amacının öldürmek ya da yaralamak olmadığını, kendisini korumak istediğini, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, önceki ifadelerinin doğru olduğunu, maktul yere düştükten sonra tekme sallamaya devam edince kendisine birkaç tekme salladığını ancak Ahmet ve Bahattin araya girdiği için ne onun tekmesinin ne de kendi tekmesinin birbirlerine değmediğini, polislere maktulün olay sırasında bıçak ya da tornavida çektiğini söylediğini ancak olay yeri incelemede böyle bir şeye rastlamadıklarını söylediklerini, ısrar etmesine rağmen tutanağa geçirmediklerini, iddianamede bahsedilen mesajları kendisinin gönderdiğini, maktulün küfretmesi üzerine Ahmet bir an önce yanına gelsin diye bu mesajı çektiğini, Ahmet’in kendisinden 5 yaş küçük olması nedeniyle ona “Gel beni kurtar” demeyi gururuna yediremediğini, bu yüzden böyle bir mesaj attığını, maktulü öldürmek gibi bir kastı olsaydı üzerine silah, bıçak veya benzeri birşey alması gerektiğini, ayrıca Ahmet’in lokalde ruhsatlı silahı olduğunu, isteseydi bu silahı alabileceğini, maktulle alkol aldıkları yerin taşlık bir alan olduğunu, büyük taşların bulunduğunu, maktulün bir taşın üzerine düştüğünü, başını çarpıp çarpmadığını bilmediğini, olay yerinin karanlık olduğunu, maktülün herhangi bir baygınlık geçirmediğini, çünkü yerde yattığı süreçte tekme sallamaya devam ettiğini, maktule tekme atarken baş ve boyun bölgesine gelsin diye seçerek tekme atmadığını, elinde bıçak ya da tornavida var diye kendisini korumak istediğini, zaten maktulün bıçak taşıdığını herkesin bildiğini, yerdeyken maktule kesinlikle vurmadığını, olayın kaza sonucu meydana geldiğini,

Savunmuştur.

Uyuşmazlık konularının ayrı ayrı ele alınmasında fayda bulunmaktadır.

I- Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun raporları arasında çelişki bulunup bulunmadığı, bu bağlamda sanık hakkında eksik araştırmayla mahkûmiyet hükmü kurulup kurulmadığı;

Ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usulüne uygun olarak toplanan delillerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektir. Gerek 1412 sayılı CMUK, gerekse 5271 sayılı CMK; adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkânı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Adli Tıp Kurumu Ankara Grup Başkanlığınca düzenlenen 24.11.2015 tarihli otopsi raporunda, “...Maktulün sağ frontal dış bölümde saçlı deri sınırında 5x0,4 cm ebadında ekimoz, sağ göz başlangıcından 3 cm dış bölümden zigomatik bölgeye uzanan 6x1,5 cm'lik ekimoz alanı içerisinde 2,5x2 cm’lik alanda zemini parşömenleşmiş sıyrık, sağ kulak tragusunda 1,5x1,5 cm ebadında ekimoz, çene sağda içerisinde 0,2 cm, 0,2 cm ve 0,3 cm'lik sıyrıklar olan 2,5x2 cm ekimoz alanı, sağ omuz başı dış önde 0,4 cm çaplı ekimoz, sağ omuz başı önde 0,5 cm lik sıyrık, sağ el 2. metacarpal distal bölümde 1 cm çaplı ekimoz, ense sağ dış bölümde 2 cm çaplı ekimoz, sağ kol dış arka bölümde 1x1 cm ve 0,8x0,6 cm’lik ekimozlar tespit edildiği... ölümün küt kafa travmasına bağlı beyin zarları kanaması sonucu meydana gelmiş olduğu”nun belirtildiği, Mahkemece maktulün vücudunda meydana gelen yaralanmaların TCK’nın 86 ve 87. maddeleri kapsamında değerlendirilmesinin istenilmesi üzerine Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 20.06.2016 tarihli raporda; “...Maktulün sağ omuz başı dış önde 0,4 cm çaplı ekimoz, sağ omuz başı önde 0,5 cm'lik sıyrık, sağ el 2. metacarpal distal bölümde 1 cm çaplı ekimoz, sağ kol dış arka bölümde 1x1 cm ve 0,8x0,6 cm'lik ekimozlar tespit edildiği dikkate alındığında; kişinin kafası ve boyun bölgesi dışındaki yaralanmalarının 5237 sayılı TCK’nın 86-87. maddeleri kapsamınca değerlendirildiğinde, kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu, kişinin ölümünün künt kafa ve boyun travmasına bağlı beyin kanaması ve medulla spinalis kanaması sonucu meydana gelmiş olduğu”nun ifade edildiği, bu rapor üzerine Mahkemece maktulün kafa ve boyun bölgesindeki yaralanmaların TCK’nın 86 ve 87. maddeleri kapsamında değerlendirilmesinin istenilmesi üzerine Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 07.12.2016 tarihli raporda ise, “...Kişinin kafa ve boyun bölgesindeki travmatik değişimlerin doğrudan ölüme neden olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 86-87. maddesi kapsamında değerlendirmesi yapılmadığı” ifadelerine yer verildiği anlaşıldığından, raporlar arasında herhangi bir çelişki bulunmadığı, Adli Tıp Kurumunca ölüm sonucunu meydana getiren kafa ve boyun bölgesindeki yaralanmaların TCK’nın 86 ve 87. maddeleri kapsamında olup olmadığına dair bir değerlendirme yapılamacağının açıkça belirtildiği, bu durumda yeniden aldırılacak bir raporun sonuca etkili olmayacağı anlaşıldığından, yeni bir rapor aldırılmasına gerek olmadığı ve sanık hakkında eksik araştırmayla hüküm kurulmadığı kabul edilmelidir.

II- Sanığın eyleminin hukuki niteliğinin belirlenmesi;

5237 sayılı TCK’nın “Kasten Öldürme” başlığı altında düzenlenen 81. maddesi;

"Bir insanı kasten öldüren kişi, müebbet hapis cezası ile cezalandırılır” hükmünü içermektedir.

II- Sanığın eyleminin hukuki niteliğinin belirlenmesi;

5237 sayılı TCK’nın “Kasten Öldürme” başlığı altında düzenlenen 81. maddesi;

"Bir insanı kasten öldüren kişi, müebbet hapis cezası ile cezalandırılır” hükmünü içermektedir.

“Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama” başlıklı 87. maddesinin 4. fıkrası ise suç ve karar tarihindeki hâli ile;

“Kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelmişse, yukarıdaki maddenin birinci fıkrasına giren hallerde sekiz yıldan oniki yıla kadar, üçüncü fıkrasına giren hallerde ise oniki yıldan onaltı yıla kadar hapis cezasına hükmolunur”, şeklinde iken 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürülüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 12. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “onaltı” ibaresi “onsekiz” şeklinde değiştirilmiş, TCK’nın 87. maddesinin 4. fıkrası “Kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelmişse, yukarıdaki maddenin birinci fıkrasına giren hallerde sekiz yıldan oniki yıla kadar, üçüncü fıkrasına giren hallerde ise oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.” şeklinde yeniden düzenlenmiştir.

Konuya ilişkin TCK'nın 87. maddesinin gerekçesinde ise; “Dördüncü fıkrada, kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelmiş olması hâline ilişkin hükme yer verilmiştir. Neticesi sebebiyle ağırlaşmış bu kasten yaralama hâllerinde, failin bu ağır neticeden sorumlu tutulabilmesi için, ‘Genel Hükümler Kitabı’nda yer alan netice sebebiyle ağırlaşmış suçlara ilişkin hükümler, burada da geçerlidir” açıklamasına yer verilmiştir.

765 sayılı TCK’da objektif sorumluluk esasına dayanan düzenlemelere yer verilmiş iken, 5237 sayılı TCK’da objektif sorumluluk esası benimsenmemiştir. Suçu, “kanunda tanımlanmış bir haksızlık” olarak öngören yeni suç teorisinde, bir hareketi yapan kişi, bu hareketin tüm sonuçlarından her şartta sorumlu tutulmamakta, bir başka anlatımla “kusursuz sorumluluk” terk edilmiş olmaktadır (İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 8. Bası, s.161.).

765 sayılı TCK’daki objektif sorumluluk esasının yerine 5237 sayılı TCK’da haksızlığın bir gerçekleştirilme şekli olarak kast-taksir kombinasyonuna, yani netice sebebiyle ağırlaşmış suçlara yer verilmiştir. Bu nedenle uyuşmazlığın çözümü için, 5237 sayılı TCK’nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde, suçun manevi unsurları arasında gösterilen kast-taksir kombinasyonu, yani netice sebebiyle ağırlaşmış suç üzerinde durulmalıdır.

5237 sayılı TCK’nın “Netice sebebiyle ağırlaşmış suç” başlıklı 23. maddesi;

“(1) Bir fiilin, kastedilenden daha ağır veya başka bir neticenin oluşumuna sebebiyet vermesi halinde, kişinin bundan dolayı sorumlu tutulabilmesi için bu netice bakımından en azından taksirle hareket etmesi gerekir” şeklindedir.

5237 sayılı TCK’nın “Netice sebebiyle ağırlaşmış suç” başlıklı 23. maddesi;

“(1) Bir fiilin, kastedilenden daha ağır veya başka bir neticenin oluşumuna sebebiyet vermesi halinde, kişinin bundan dolayı sorumlu tutulabilmesi için bu netice bakımından en azından taksirle hareket etmesi gerekir” şeklindedir.

Buna göre; failin gerçekleştirdiği bir eylemde, kastettiğinden daha ağır veya başka bir sonucun meydana gelmesi hâlinde, sorumlu tutulabilmesi için netice bakımından en azından taksirle hareket etmiş olmasının kabulü gerekmektedir. Fail, bu sonucun meydana gelmesinden taksirle bile sorumlu tutulamıyorsa, objektif sorumluluğun kaldırılmasının doğal bir sonucu olarak, sadece nedensellik bağının bulunuyor olması, neticeden sorumlu tutulması için yeterli olmayacaktır.

Öğretide, neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçun, gerçek neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç ve görünüşte ya da gerçek olmayan neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç olarak iki farklı şeklinin bulunduğu kabul edilmektedir. Gerçek neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlarda, failin hareketi sonucunda kastettiğinden daha ağır bir netice ortaya çıkmakta olup, gerçekleşen aşırı netice dolayısıyla bağımsız bir suç tipi ortaya çıkmaktadır. Örneğin, yaralama suçunda mağdurun ölmesi, gerçek neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç hâlidir. Görünüşte neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlarda ise, failin hareketi sonucunda suçun oluşması için aranan neticeden başka, niteliği de farklı olan daha ağır bir netice ortaya çıkmakta olup, gerçekleşen aşırı netice dolayısıyla temel suç niteliği aynı kalmakla beraber yalnızca ceza ağırlaştırılmaktadır. Örneğin, cinsel saldırı suçunda mağdurun bitkisel hayata girmesi, görünüşte neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç hâlidir (Hamide Zafer, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Beta Yayınevi, 5. Bası, İstanbul 2015, s. 286 vd; Mehmet Emin Artuk, Ahmet Gökcen, A.Caner Yenidünya, TCK Şerhi, Turhan Kitabevi, Ankara 2009, c 3, s. 2484 vd.).

5237 sayılı TCK’nın 23. maddesinde düzenlenmiş bulunan neticesi sebebiyle ağırlaşmış suça ilişkin genel kuralın, özel hükümler arasında kendisine yer bulduğu maddelerin başında gelen TCK’nın 87. maddenin 4. fıkrasına göre, gerçekleştirilen kasten yaralama eylemi TCK’nın 86. maddesinin 1. fıkrası veya 1. fıkrası ile birlikte 3. fıkrası kapsamında bulunur ve bunun sonucunda da ölüm meydana gelirse, en azından taksirle hareket etmiş olmak şartıyla faile belirtilen cezaların verileceği öngörülmektedir.

Kasten yaralama sonucu mağdurun ölmesine ilişkin TCK'nın 87. maddesinin 4. fıkrasının uygulanması için;

a- Failin yaralama kastı ile hareket etmesi,

b- Mağdurun TCK’nın 86. maddesinin birinci fıkrası kapsamında yaralanmış olması veya 86. maddenin birinci fıkrası kapsamındaki yaralama fiilinin üçüncü fıkra da ihlal edilmek suretiyle gerçekleştirilmesi,

c- Failin eylemi ile arasında illiyet bağı bulunacak şekilde mağdurun ölmesi,

d- Failin meydana gelen ölüm sonucuna ilişkin en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması,

a- Failin yaralama kastı ile hareket etmesi,

b- Mağdurun TCK’nın 86. maddesinin birinci fıkrası kapsamında yaralanmış olması veya 86. maddenin birinci fıkrası kapsamındaki yaralama fiilinin üçüncü fıkra da ihlal edilmek suretiyle gerçekleştirilmesi,

c- Failin eylemi ile arasında illiyet bağı bulunacak şekilde mağdurun ölmesi,

d- Failin meydana gelen ölüm sonucuna ilişkin en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması,

Şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekir.

Buna göre, fail mağduru yaralamak amacıyla hareket etmeli, mağdurun yaralanacağını bilmeli ve bu sonucu istemelidir. Bununla birlikte fail mağdurun yaralanmasını değil de, ölmesini istemiş ve ölüm meydana gelmiş ise bu durumda kasten öldürmeden sorumlu tutulacaktır.

Madde metnine göre faile verilecek ceza belirlenirken kasten yaralama suçunun düzenlendiği TCK'nın 86. maddesinin birinci ve üçüncü fıkralarına yollama yapılmıştır. O hâlde, mağdurun basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek dereceden daha ağır şekilde yaralanması gerekmektedir. Anılan maddenin 2. fıkrasında karşılığını bulan basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde meydana gelen yaralamalarda 87. maddenin 4. fıkrası uygulanamayacaktır.

Üçüncü şart olarak mağdurun ölmesi ve failin eylemi ile mağdurun ölümü arasında uygun nedensellik bağının bulunması gerekir.

Son olarak, failin meydana gelen bu ölüm sonucundan, en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması gerekir.

Diğer yandan, 5237 sayılı TCK’nın “Kasten öldürme” başlığı altında 81. maddesinde düzenlenen suçun manevi unsuru öldürme kastı iken, 87. maddesinin 4. fıkrasına düzenlenen yaralama sonucunda ölüme neden olma suçunun manevi unsuru yaralama kastıdır. O hâlde, kasten öldürme suçu ile kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçu arasındaki ayırıcı kriterlerden en önemlisi manevi unsur farklılığı olacaktır. Suçun vasıflandırılması için failin kastının öldürmeye mi, yoksa yaralamaya mı yönelik olduğu büyük önem taşımaktadır.

5237 sayılı TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs mü, yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır.

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ...’ın, tanık ...’a ait lokalde çalıştığı, itfaiye memuru olan maktul ...’in aynı zamanda bu lokalin yakınlarında kahvehane işlettiği, sanık ... ile maktul ...’in birbirlerini tanıdıkları, olay tarihinden 3 gün önce saat 01.30 sıralarında maktul ...’ın alkollü bir şekilde tanık Ahmet’e ait lokale geldiği, tanık Ahmet’in o tarihlerde il dışında tatilde olduğu, o sırada içeride temizlik yapan sanık ...’ın lokalin kapısının kilitlediği, maktul ...’ın içeride bulunanlardan lokalin kapısını açmalarını istediği ancak sanık ...’ın maktule alkollü olarak mekâna giremeyeceğini söyleyerek kapıyı açmadığı, bunun üzerine maktulün lokalin kapısını tekmelediği ve camına taş attığı, sonrasında maktul ...’ın, sanık ... ve tanık Ahmet’e küfrettiği, seslerin yükselmesi üzerine lokalde bulunan tanık ...’ın aşağı inerek maktul ...’ın yanına gittiği, burada taraflar arasında tartışma yaşandığı ancak tarafların şikâyetçi olmamaları nedeniyle herhangi bir adli işlem yapılmadığı, maktul ... ile sanık ... arasında bu olay nedeniyle bir anlaşmazlık bulunduğu, sanık ...’ın 16.08.2015 tarihinde saat 23.00 sıralarında lokali kapattıktan sonra eşine sigara almak için Çakıl Büfe’ye giderken maktul ...’in sanık ...’ı görmesi üzerine sanığa “Gel” şeklinde işaret yaptığı, sanık ...’ın da birkaç gün önce yaşanan olayı konuşmak amacıyla maktulün yanına gittiği, maktul ...’ın sanığın koluna girerek “Ben iki tane bira alacağım, arkada Kordon’da konuşacağız” dediği ve sanık ... ile maktul ...’ın birkaç adet bira alarak Kordon Park'a gittikleri, bu sırada sanık ...’ın, tanık Ahmet’e “dükkanı kapattım, Cihan'ı aldım, s.kecem” şeklinde mesaj göndererek durumdan tanığı haberdar ettiği, sanık ve maktulün çay kenarına oturarak birlikte alkol aldıkları, bir müddet sonra tanıklar ... ve ...’ın sanık ve maktulün yanına geldikleri, tanık Ahmet’in maktul ...’a “Sen kalk git” deyip sanık ...’a da “Kalk gidiyoruz” dediği, tanık Ahmet’in 2-3 kez bu şekilde ısrar etmesine rağmen maktul ...’ın “Biz arkadaşız, kardeşiz, ben Tuncay'ı bırakırım” dediği, bunun üzerine tanık Ahmet’in tanık Bahattin’e dönerek “Sen şahitsin, aralarında kavga ve herhangi bir şey olursa bizi bağlamaz” dediği, bu söz üzerine maktul ...’ın “Biz niye kavga edeceğiz, aramızda kavga edecek ne var?” dediği, bu sırada sanık ...’ın ayağa kalkarak maktul ...’a “Bizim aramızda nasıl bir şey yok, ana avrat küfretmedin mi bana?” diyerek yanında oturmakta olan maktul ...’ın yüzüne doğru tekme salladığı, maktulün sırtüstü yere düştüğü, tanıklar Ahmet ve Bahattin’in hemen araya girdikleri, sanık ...’ın tanıkları itekleyerek yerde yatan maktulün boyun ve yüz bölgesine doğru bir iki tekme daha salladığı, tanıklar Ahmet ve Bahattin’in, sanık ..