muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/237, Karar No: 2021/684, Tarih: 28.12.2021

TCK'nın 209. maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmasına ilişkin olarak Ceza Genel Kurulunun 05.01.2001 tarihli ve 70-77 sayılı kararında; "...Geri verilmek veya üzerine kararlaştırılan bir hukukî işlemi yazmak üzere ilgilisine teslim edilen ve önceden imzalanmış bulunan boş kağıdın, imza sahibinin istek ve iradesi dışında fırsatını bularak ele geçiren sanık tarafından hukukça geçerli bir hale getirilmesi ve hukukî bir sonuç doğurması gerekir. Diğer bir anlatımla, ele geçirilen imzalı fakat yazısız kağıt sanık tarafından doldurulmalı, hukukî sonuç yaratacak bir duruma getirilmelidir.

Bu suçun faili, imza sahibi tarafından kendisine tevdi edilmemiş olan imzalı ve yazısız bir kağıda, imza sahibinin rıza ve muvaffakati dışında herhangi bir suretle zilyet olarak hukukça hükmü haiz işlem yazan veya yazdıran kişidir." açıklamalarına yer verilmiştir.

c) Resmî belgede sahtecilik suçu TCK'nın 204. maddesinde;

"(1) Bir resmî belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir resmî belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren veya sahte resmî belgeyi kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu resmi bir belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren, gerçeğe aykırı olarak belge düzenleyen veya sahte resmi belgeyi kullanan kamu görevlisi üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) Resmi belgenin, kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan belge niteliğinde olması halinde, verilecek ceza yarısı oranında artırılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Söz konusu suç, maddenin birinci fıkrasında seçimlik hareketli bir suç olarak tanımlanmış olup resmî belgenin sahte olarak düzenlenmesi, gerçek bir resmî belgenin başkalarını aldatacak şekilde değiştirilmesi veya sahte resmî belgenin kullanılması durumunda suç oluşacaktır.

Maddenin ikinci fıkrasında, resmî belgede sahtecilik suçunun kamu görevlisi tarafından işlenmesi ayrı bir suç olarak tanımlanarak daha ağır bir yaptırıma bağlanmış, maddenin üçüncü fıkrasında ise suçun konusunu oluşturan resmî belgenin, kanunun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan bir belge niteliğinde olması hâlinde cezanın yarı oranında artırılması gerektiği belirtilmiştir.

Sahtecilik suçlarının hukuki konusu kamunun güveni olup belgelerin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi, tamamen veya kısmen değiştirilmesi ya da gerçek bir belgeye eklemeler yapılması eylemlerinin kamu güvenini sarstığı kabul edilerek yaptırıma bağlanmıştır.

Sahtecilik suçlarının hukuki konusu kamunun güveni olup belgelerin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi, tamamen veya kısmen değiştirilmesi ya da gerçek bir belgeye eklemeler yapılması eylemlerinin kamu güvenini sarstığı kabul edilerek yaptırıma bağlanmıştır.

Resmî belgenin sahte olarak düzenlenmesi ya da gerçek bir resmî belgenin değiştirilmesi eyleminin sahtecilik suçunu oluşturabilmesi için, düzenlenen ya da değiştirilen belgenin gerçek bir belge olduğu konusunda kişiyi yanıltıcı nitelikte olması gerekir. Aldatıcılık özelliği suçun temel unsuru olup özel bir incelemeye tabi tutulmadıkça gerçek olmadığı anlaşılamayan belge, sahte belge olarak kabul edilmelidir. Sahteciliğin kişileri aldatacak nitelikte olup olmadığı şüpheye yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır.

Sahte belgenin ilk bakışta dikkati çekmeyecek biçimde düzenlenip belirli bir kişiyi değil birçok kişiyi aldatabilecek nitelikte olması ve aldatma gücünün objektif olarak saptanması gerekir. Bu nedenle örneğin, memurların bilgisizliği ve ihmalleri nedeniyle kandırıcılık yeteneği olmayan belge üzerinde işlem yapmaları belgeye hukuki geçerlilik kazandırmaz. Daha önceden var olan subjektif bir bilgi, belge üzerinde var olan aldatma yeteneğini ortadan kaldırıcı etkiye sahip değildir.

Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 tarihli ve 232-250 sayılı kararında da aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatma yeteneğinin varlığını göstermeyeceği belirtilmiştir. Bu noktada sahteciliğe konu olan belgenin aldatma yeteneği olup olmadığının tartışılması ve belirlenmesi öncelikle yargılamayı yürüten mahkemeye ait olup hâkim olayın çıkış, oluş ve akışını, düzenlenen belgelerle yapılan işlemleri göz önüne alarak, sahteciliğin kolaylıkla anlaşılıp anlaşılamayacağını bizzat saptamalı ve sonucuna göre belgelerde aldatma yeteneği olup olmadığını takdir ve tespit etmelidir.

Görüldüğü gibi, mahkemece, suçun konusunu oluşturan belge aslı getirtilerek resmî belgede bulunması gereken başlık, sayı, tarih, imza, mühür gibi zorunlu öğelerin incelenmesi, nesnel olarak aldatma gücü olup olmadığının saptanması, duraksama hâlinde ise mahkemeye yardımcı olma ve aydınlatma bakımından konusunda uzman bilirkişinin görüşüne başvurulmasında zorunluluk vardır.

Resmî belgede sahtecilik suçunun unsurları ile alakalı bu genel açıklamalardan sonra bononun hukuki niteliği ve yapısının irdelenmesinde de yarar bulunmaktadır.

Bono; gerek mülga 6762 sayılı, gerekse meri 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda poliçe ve çek ile birlikte üçüncü bir kambiyo senedi türü olarak kabul edilmiştir. Bono, hukuki niteliği itibarıyla bağımsız bir borç ikrarını içeren senettir. Bir senedin "bono" niteliğini haiz olabilmesi için taşıması gereken bazı zorunlu kanuni unsurlar bulunmaktadır.

Buna göre bono;

Bono; gerek mülga 6762 sayılı, gerekse meri 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda poliçe ve çek ile birlikte üçüncü bir kambiyo senedi türü olarak kabul edilmiştir. Bono, hukuki niteliği itibarıyla bağımsız bir borç ikrarını içeren senettir. Bir senedin "bono" niteliğini haiz olabilmesi için taşıması gereken bazı zorunlu kanuni unsurlar bulunmaktadır.

Buna göre bono;

1- Senet metninde "bono" veya "emre yazılı senet" kelimesini ve senet Türkçe'den başka bir dille yazılmışsa, o dilde bono veya emre yazılı senet karşılığı olarak kullanılan kelimeyi,

2- Kayıtsız ve şartsız belirli bir bedeli ödemek vaadini,

3- Vadeyi,

4- Ödeme yerini,

5- Kime veya kimin emrine ödenecek ise onun adını,

6- Düzenlenme tarihini ve yerini,

7- Düzenleyenin imzasını, ihtiva etmelidir.

Bu unsurlardan birini taşımayan bir senet bono sayılamayacaktır.

Öte yandan, TCK'nın "Resmî belge hükmünde belgeler" başlıklı 210. maddesinin birinci fıkrası "(1) Özel belgede sahtecilik suçunun konusunun, emre veya hamile yazılı kambiyo senedi, emtiayı temsil eden belge, hisse senedi, tahvil veya vasiyetname olması hâlinde, resmî belgede sahtecilik suçuna ilişkin hükümler uygulanır." şeklindedir.

Buna göre kambiyo senetlerinden olan bonolarda yapılan sahteciliklerde resmî belgede sahtecilik suçuna ilişkin hükümler uygulanacaktır. Burada söz konusu olan, sadece resmî belgede sahtecilik suçuna ilişkin cezanın uygulanması değildir. Resmî belgede sahtecilik suçuna ilişkin hükümlerin bütün olarak uygulanmasıdır.

Bu açıklamalar ışığında ön sorun konusu değerlendirildiğinde;

Buna göre kambiyo senetlerinden olan bonolarda yapılan sahteciliklerde resmî belgede sahtecilik suçuna ilişkin hükümler uygulanacaktır. Burada söz konusu olan, sadece resmî belgede sahtecilik suçuna ilişkin cezanın uygulanması değildir. Resmî belgede sahtecilik suçuna ilişkin hükümlerin bütün olarak uygulanmasıdır.

Bu açıklamalar ışığında ön sorun konusu değerlendirildiğinde;

Katılanlar ... ve ...'in, sanık ...'un işlettiği ....Emlak ve ...İnternet Cafe isimli iş yerinden iki günlüğüne bir araç kiraladıkları, araç kiralama sözleşmesi ile devamında teminat olarak boş bir senedi katılan ...'ın borçlu, diğer katılan ...'in ise kefil olarak imzaladığı, kira süresi sonunda sanık ...'in iş yerinin kapalı olması nedeniyle aracı tanık ...'a teslim eden katılanların teminat olarak imzalamış oldukları boş senedi geri alamadıkları, suça konu senedin sanık ... tarafından 15.000 TL bedel üzerinden doldurularak icra takibine konulduğu, sanıkların eylem ve fikir birliği içinde birlikte hareket ederek bedelsiz senedi kullanma suçunu işledikleri iddia ve kabul edilen olayda; katılanların aşamalarda imzaladıkları ve sanık ...'e verdikleri senedin boş olduğunu beyan etmeleri, sanık ...'ın soruşturma evresinde "n" harfinden ve "5" rakamından suça konu senetteki ödeme günü ve miktarına ilişkin rakamlar ile yazıları kendisinin yazdığını anladığını ifade etmesi ve senette alacaklı olarak sanık ...'ın adının yazılı olması nedenleriyle katılanların senedi boş hâlde iken imzalayıp sanık ...'e verdiklerinin anlaşıldığı, sanık ...'in katılanlara araç kiralamadığını ve senet almadığını, sanık ...'ın da senedi sanık ...'den değil doğrudan katılanlardan aldığını savunmalarına rağmen tanık ...'ın katılan ... ile aynı doğrultuda anlatımda bulunarak katılan ...'ın sanık ...'den kiraladığı aracın kendi iş yerine teslim edildiğini beyan etmesi, sanıkların daha önceden birbirlerini tanıdıkları ve arkadaş oldukları, sanık ...'ın soruşturma evresinde katılanlara 9.250 TL veya 9.500 TL borç para verdiği, bunun karşılığında da kendilerinden senet aldığı ancak borcun ödenmediği; kovuşturma evresinde katılan ...'a 15.000 TL borç para verdiği, daha sonra katılan ...'ın borcunu ödediği, ancak senedi diğer başka senetler ile birlikte hata sonucu avukatına verdiği şeklinde çelişkili anlatımlarda bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde; senedin alacaklısı konumundaki sanık ... ile katılanların birbirlerini tanımadıkları ve aralarında herhangi bir senet alışverişi olmadığı, suça konu senedin sanık ... tarafından arkadaşı olan sanık ...'a verilmiş olduğu, sanık ...'ın hukuka aykırı olarak elinde bulundurduğu senedi katılanların isteği dışında kendi adını yazıp 15.000 TL tutarında doldurarak katılanlar aleyhinde icra takibi yaptığı, sanıkların eylemlerinin TCK'nın 156. maddesinde düzenlenen bedelsiz senedi kullanma suçunu değil, aynı Kanun'un 209. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen açığa imzanın kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu,

TCK'nın 209. maddesinin ikinci fıkrası hükmüne göre "İmzalı ve kısmen veya tamamen boş bir kâğıdı hukuka aykırı olarak ele geçirip veya elde bulundurup da hukuki sonuç doğuracak şekilde dolduran kişi"nin belgede sahtecilik hükümlerine göre cezalandırılacağı, suça konu senedin kambiyo senedi niteliğinde olduğu ve katılanlar aleyhinde de kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinde bulunulduğu, dolayısıyla sanıklar hakkında TCK'nın 210. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 204. maddesinin birinci fıkrası uyarınca resmî belgede sahtecilik suçundan ceza verilmesi gerektiği,

Kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün, sanıkların eylemlerin TCK'nın 209. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen açığa imzanın kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu gözetilmeden bedelsiz senedi kullanma suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi isabetsizliğinden, aleyhe yönelen temyiz bulunmaması nedeniyle ceza miktarı yönünden sanıkların kazanılmış haklarının korunması kaydıyla bozulmasına karar verilmelidir.

2- Sanıkların eylemlerinin TCK'nın 209/2. maddesinde düzenlenen açığa imzanın kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu sonucuna ulaşılmış olmakla eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının değerlendirilmesine gelince;

Ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usulüne uygun olarak toplanan delilerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektir. Gerek 1412 sayılı CMUK, gerekse 5271 sayılı CMK; adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkanı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

Bu açıklamalar ışığında ön sorun konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında ön sorun konusu değerlendirildiğinde;

Bir numaralı ön sorun konusunda anlatıldığı şekilde gerçekleşen ve sanıkların eylemlerinin TCK'nın 209. maddesinin ikinci fıkrası gereğince ve TCK'nın 210. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 204. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen resmî belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu anlaşılan olayda; resmî belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık özelliğinin suçun temel unsuru olduğu, sahteciliğin kişileri aldatacak nitelikte olup olmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde saptanması gerektiği, sahteciliğe konu olan belgenin aldatma yeteneği olup olmadığının tartışılmasının ve belirlenmesinin öncelikle yargılamayı yürüten mahkemeye ait olduğu, duraksama hâlinde ise mahkemeye yardımcı olma ve aydınlatma bakımından konusunda uzman bilirkişinin görüşüne başvurulmasında zorunluluk bulunduğu, Yerel Mahkemece 14.04.2015 tarihli oturumda suça konu senet aslının getirildiği ve yapılan gözlemde senedin dosyada fotokopisi olan senet olduğunun tespit edildiği, ancak aldatıcılık özelliğinin bulunup bulunmadığının belirlenmediği gibi dosyada bu konuda aldırılmış bir bilirkişi raporunun da bulunmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde; Mahkemece suça konu senedin getirtilerek aldatıcılık özelliğinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi ve duraksama hâlinde bilirkişi raporu alınmasından sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırmayla hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme mahkûmiyet kararının sanıklar hakkında eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Ulaşılan bu sonuç karşısında Özel Dairenin bozma kararından önce de uzlaştırmaya tabi bulunan TCK'nın 156/1. maddesi kapsamındaki bedelsiz senedi kullanma suçu bakımından, Yerel Mahkeme kararından sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle yapılan değişikliklerin lehe olduğundan bahisle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirilmemiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının DEĞİŞİK GEREKÇE İLE KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 14.01.2020 tarihli ve 14071-225 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2015 tarihli ve 45-685 sayılı mahkûmiyet hükümlerinin;

a) Sanıkların eylemlerinin TCK'nın 209/2. maddesinde düzenlenen açığa imzanın kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu gözetilmeden bedelsiz senedi kullanma suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi,

b) Sanıklar hakkında eksik araştırmaya dayalı mahkûmiyet kararı verilmesi,

İsabetsizliklerinden BOZULMASINA,

3- Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2015 tarihli ve 45-685 sayılı mahkûmiyet hükümlerinin;

a) Sanıkların eylemlerinin TCK'nın 209/2. maddesinde düzenlenen açığa imzanın kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu gözetilmeden bedelsiz senedi kullanma suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi,

b) Sanıklar hakkında eksik araştırmaya dayalı mahkûmiyet kararı verilmesi,

İsabetsizliklerinden BOZULMASINA,

4- Aleyhe yönelen temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanıkların KAZANILMIŞ HAKLARININ SAKLI TUTULMASINA,

5- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 28.12.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12976, Karar No: 2013/10904, Tarih: 27.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/12976 E.  ,  2013/10904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.05.2012 tarih ve 2011/745-2012/259 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait malların davalı ... Zeytincilik Ltd. Şti.'ne ait antrepoda iken 13/10/2007 tarihinde şiddetli yağmurdan dolayı meydana gelen su baskını nedeniyle hasarlandığını, hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek şimdilik 18.344,08 Euro'nun davalının temerrüt tarihi olan 28/10/2008 tarihi itibari ile bankalarca Euroya uygulanan en yüksek %10 faizi ile birlikte fiili ödeme tarihindeki Türk Lirası karşılığının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davalı şirket adına iş yeri paket yangın sigorta poliçesi düzenlendiğini, ancak poliçenin peşinat priminin hasar tarihinden sonra ödendiğini, sigortalı depoda bulunan üçüncü şahıslara ait malların sel suyu nedeni ile ıslanarak zarar gördüğünü, davacıya ait nakliyat poliçesi mevcut ise yangın sigortacısının yükümlülüğünün sonra başlayacağını, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu, zararının ispat edilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, zararın meydana gelmesinde davalının kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını, olay tarihinde sağanak yağış nedeni ile İstanbul'da bir çok ilçede su baskını meydana geldiğini, bu durumun davalı tarafından önlenecek bir durum olmadığını, davalının işletimini yaptığı antreponun eşyanın güvenli şekilde muhafazasını sağlayacak şartlara sahip olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından işletilmekte olan antrepoda 13.10.2007 tarihinde meydana gelen su baskınında davacıya ait gıda malzemelerinin hasar gördüğü, olayda mücbir sebebin bulunmadığı, antreponun bulunduğu taşınmazın dere taşkın alanında kaldığı, yapı ruhsatı ve iskan belgesi bulunmaksızın imar mevzuatına aykırı olarak inşa edilen antrepoda meydana gelen zarardan,

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından işletilmekte olan antrepoda 13.10.2007 tarihinde meydana gelen su baskınında davacıya ait gıda malzemelerinin hasar gördüğü, olayda mücbir sebebin bulunmadığı, antreponun bulunduğu taşınmazın dere taşkın alanında kaldığı, yapı ruhsatı ve iskan belgesi bulunmaksızın imar mevzuatına aykırı olarak inşa edilen antrepoda meydana gelen zarardan,

davalının işleten olarak sorumluluğunun bulunduğu, diğer davalı ... şirketinin ise, antreponun 29.09.2007-2008 tarihleri arasında sigortasını yaptığı, sigorta primlerinin olayın meydana gelmesinden önce ödenmiş olduğu, davacının davalı antreposunda bulunan emtiasında meydana gelen zararın 18.344,08 EURO olduğu, davalı ... Zeytincilik Tic. Ltd. Şti.'nin bu zararın tamamından, davalı ...Ş.'nin yüzde iki oranında muafiyet indiriminden sonra kalan 17.977.20 EURO tutarından (poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydıyla)sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı taraf, bilirkişi raporuna itirazında aynı tarihte meydana gelen sel baskını ile ilgili olarak açılan davalarda sel baskınının mücbir sebep teşkil ettiğine dair bilirkişi raporları bulunduğunu belirterek söz konusu rapor örneklerini dosyaya ibraz etmiştir. Bu durumda mahkemece, aynı olayla ilgili olarak hazırlanan raporlar ile dava dosyasında alınan rapor arasındaki çelişkiyi gidermek suretiyle hüküm oluşturmak gerekirken, farklı tarihte meydana gelen sel baskını ile ilgili olan karar emsal alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3796, Karar No: 2011/10561, Tarih: 13.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3796 E.  ,  2011/10561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan temyiz ve temyize başvurma harçlarının alınmasına, 13.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14618, Karar No: 2018/10761, Tarih: 15.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/14618 E.  ,  2018/10761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin desteğinin meydana gelen kazada öldüğünü, davalıların ise kazaya neden olan aracın işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olarak zarardan sorumlu olduklarını açıklayıp toplam 106.615,51 TL maddi, toplam 575.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, kusura ve tazminat miktarına itiraz ederek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, bozma ilamı, alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamında davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı ... İdaresi vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, ... dosyasına yapılan ödemelerin infazda nazara alınacak olmasına göre, davacılar vekilinin ve davalı ... İdaresi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

2-Dava, trafik kazası nedeni ile destekten yoksun kalmaya dayalı tazminat istemine ilişkindir.