muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8931, Karar No: 2013/11664, Tarih: 04.07.2013

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu nedenle, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli dağıtım bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli, Perakende satış hizmeti bedeli ve sayaç okuma bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.

4628 sayılı kanunun 6352 sayılı yasanın 64.md. ile değiştirilen 12.maddesinde Kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için Danıştay 'a başvurmak her zaman mümkündür.

O halde, tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı gözönünde bulundurularak davanın kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yukarıdaki gerekçelerle davanın reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6398, Karar No: 2015/15903, Tarih: 30.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/6398 E.  ,  2015/15903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davalı ... işyerinde personel olarak belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışan davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... temsilcisi, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının davranışları nedeni ile daha önce uyarılmadığı, geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildiriminin yapıldığı tarihte işyerinde 30 ve daha fazla işçi çalıştırılması gerekir. İşverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan işçi sayısına göre belirlenir.

Diğer taraftan 6356 sayılı Kanun'un 34. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca “Bir gerçek ve tüzel kişiye veya bir kamu kurum ve kuruluşuna ait aynı işkolunda birden çok işyerinin bulunduğu işyerlerinde, toplu iş sözleşmesi ancak işletme düzeyinde yapılabilir.” Bu düzenleme emredici nitelikte ve kamu düzenine ilişkindir. 6356 sayılı Kanunun 2. ve 34. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, kanundaki “işletme” deyiminin, gerçek anlamdaki işletmeyle ilgisi bulunmadığı, “bir işverenin aynı işkolundaki birden çok işyerini” ifade etmek için kullanıldığı anlaşılmaktadır. Dolayısı ile gerçek veya tüzel kişiliği olan bir işverenin aynı iş kolunda birden fazla işyeri işletme düzeyinde kabul edilecektir. Ancak 34. Madde de kamu kurum ve kuruluşu yönünde tüzel kişiliği olsun veya olmasın bir istisna getirilmiştir. Kamu kurum ve kuruluşuna ait aynı işkolunda bulunan işyerlerinin kuruluşa bağlı organa ait olması ve bu organın ayrıca tüzel kişiliği olmasının veya olmamasının önemi bulunmamaktadır. Kamu kuruluşuna bağlı ve tüzel kişiliği bulunan bir işyeri ise bağlı olduğu kamu kurum veya kuruluşundaki aynı işkolundaki tüm işyerlerinde çalışan işçi sayısı 30 işçi sayısında dikkate alınmalıdır.

...ları, 14.06.1986 tarihinde yürürlüğe giren 3294 sayılı ...yı Teşvik Kanunu ile kurulmuştur. Kanun'un 1. maddesinde, kanunun amacının, “fakru zaruret içinde ve muhtaç durumda bulunan vatandaşlar ile gerektiğinde her ne suretle olursa olsun Türkiye'ye kabul edilmiş veya gelmiş olan kişilere yardım etmek, sosyal adaleti pekiştirici tedbirler alarak gelir dağılımının adilane bir şekilde tevzi edilmesini sağlamak, ...yı teşvik etmek” olduğu belirtilmiştir. Kanun'un 7. maddesine göre ise “Bu Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede ...ları kurulur.” Aynı maddede, anılan ...ların karar organı olan mütevelli heyetlerinin nasıl teşekkül edeceği ayrıntılı olarak ifade edilmiştir. Maddenin son fıkrasında da, ... senetlerinin, mahallin en büyük mülki idare amiri tarafından Medeni Kanundaki hükümlere göre tescil ettirileceği ifade edilmiştir. Öte yandan ...lar, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 ve devamı maddeleri ile 5737 sayılı ...lar Kanunu'nda düzenlenen özel hukuk tüzel kişileridir. Ancak özel hukuk tüzel kişiliği olsa bile yasadan alınan yetki ile kurulduğu, devlete bağlı olduğu ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlandığı anlaşılmaktadır.

Nitekim 14.06.1986 tarihinde yürürlüğe giren 3294 sayılı Kanun ile kurulan ...yı Teşvik Fonu, uzun bir süre ... bağlı şekilde idare edilmiş, ancak 09.12.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5263 sayılı Kanun ile ihdas edilen “...” tarafından yönetilmesi öngörülmüştür.

Bugün yürürlükte bulunmayan 5263 sayılı Kanun'un beşinci maddesinin birinci fıkrasına göre “..., ...ın görevlendireceği ...ın başkanlığında ..., ... ve ...nın ...ları ile ... ve ...lar ...den oluşur.” Aynı maddenin ikinci fıkrasında da, Kurulun ...nin ...lar ...ce yerine getirileceği ifade edilmiştir.

Daha sonra ise, 08.06.2011 tarihinde yürürlüğe giren 633 sayılı ...'nın Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile 5263 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılmış, ... anılan ... bünyesinde teşkil edilmiştir.

... da 633 sayılı KHK'nın 34. maddesinde yeniden düzenlenmiştir. Anılan maddenin birinci fıkrasında Kurulun “...ın başkanlığında ..., ..., ..., ... ve ... nın müsteşarları ile ... ve ...”nden oluşacağı belirtilmiş ve ikinci fıkrada da Kurulun toplanma zamanları düzenlendikten sonra aynı fıkranın son cümlesinde Kurulun ...nin ... tarafından yerine getirileceği belirtilmiştir.

Bugün için ...nün taşradaki faaliyetleri Türkiye çapında 973 il ve ilçede her ilde ... ve her ilçede ... başkanlığında oluşturulmuş ...ları aracılığıyla yürütülmektedir.

Bugün için ...nün taşradaki faaliyetleri Türkiye çapında 973 il ve ilçede her ilde ... ve her ilçede ... başkanlığında oluşturulmuş ...ları aracılığıyla yürütülmektedir.

... personel alımı, ...’ne bağlı ...’nın norm kadro standart ve esasları kapsamında mülakat neticesinde genel şartları ve varsa ... tarafından belirlenmiş özel şartları taşıyan adaylardan iş için uygun görülen aday/ adaylar ...ne bildirilmek ve yapılan kontrol neticesinde Genel Müdürlük tarafından işe alım koşullarını taşıdığı tespit edilirse ... tarafında işe başlatılmaktadır. Dosya içeriğine göre davacı ile imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin antette başlık kısmında işveren olarak ... ... olduğu belirtilmektedir. ... çalışanına verilecek ücret esaslarının da ... tarafından belirlendiği sabittir.

...nün ve alt birimi olan ... Daire Başkanlığının, ...lar üzerinde yönetim ve denetim yetkilerinin bulunduğu, ...larının, ... tüzel kişiliği olarak kurulmuş olsalar da sosyal yardımların ülke genelinde yürütülmesi ve ihtiyaç sahiplerine ulaştırılmasında ...nın taşra örgütü gibi faaliyet gösterdiği ve idari örgütlenme olarak ... teşkilatı içerisinde yer aldığının anlaşıldığı, ...larda çalışan işçilerin işe giriş, işten çıkış gibi kimi özlük işlemlerinin ... tarafından gerçekleştirildiği, ...nın, ...larında çalışan işçiler üzerinde yönetim yetkisi bulunduğu, ...ları işyerlerinde işveren sıfatına ilişkin yetkilerin ... tarafından kullanıldığı, merkezi yetkinin yerindelik ilkesi gereği kamu kurumu ve kuruluşu tarafından özel hukuk hükümlerine tabi olduğu açıklanan ...lar aracılığı ile yerine getirildiği, ancak özel hukuk tüzel kişiliğine sahip olmasının kamu kuruluşu ve bağlı kurum olmasını ortadan kaldırmadığı, ... işyerlerinde çalışan işçilerin iş güvencesi yönünden 30 işçi sayısının belirlenmesinde bağlı oldukları ...’nın aynı iş kolunda bulunan diğer ...larda çalışanlarında dikkate alınması gerektiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar davalı ... bünyesinde 30 işçiden az kişinin çalıştığı savunmasında bulunmamış ve mahkemece bu konu tartışılmamış ise de tüm ...larında çalışan sayısı dikkate alındığında davacının iş güvencesi hükümlerinden yararlanması gerektiği kabul edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20. Maddesi uyarınca iş sözleşmesini geçerli ve haklı nedenle fesheden işveren, bu nedeni kanıtlamak zorundadır. Somut uyuşmazlıkta davalı ... davacının iş sözleşmesini haklı ve geçerli nedenle feshettiğini kanıtlayamamıştır. Mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi yerinde olduğundan davalı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile sonuç itibari ile doğru olduğundan kararın belirtilen gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 30/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6748, Karar No: 2021/722, Tarih: 01.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6748 E.  ,  2021/722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın vergi değerleri karşılaştırmasında dava konusu taşınmazın vergi değeri 201,49 TL, emsal taşınmazın ise 116 TL olduğu anlaşılmasına rağmen, emsalin dava konusu taşınmazdan daha değerli kabul edilmesi nedeniyle bilirkişi raporu geçerli değildir. Ayrıca;

Dava konusu taşınmaz ile aynı kamulaştırma kapsamında ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/21-2018/47 E/K sayılı dosyasında kamulaştırılan ve parsel sorgulamada dava konusu taşınmaza 170 mt yakın mesafede olduğu anlaşılan 41 ada 135 parsel sayılı taşınmaza 2013 yılı değerlendirme tarihi itibariyle metrekaresine 710 TL değer biçilip Dairemiz denetiminden geçtiği, dava konusu taşınmaza ise değerlendirme tarihi olan 2012 yılı itibariyle 260 TL/m2 değer biçildiği gözetilerek, bilirkişi raporunda belirlenen m2 birim bedeli inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak, güçlü delil niteliğinde olan Dairemiz denetiminden geçen taşınmazlar ile kıyaslaması da yapılmak suretiyle alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24624, Karar No: 2016/7704, Tarih: 13.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24624 E.  ,  2016/7704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36238, Karar No: 2021/5183, Tarih: 17.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/36238 E.  ,  2021/5183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, ... adlı derginin yazı işleri müdürü olan katılan adına sahte ''....'' elektronik posta adresi oluşturarak ... isimli şahısa kendilerini derginin yazı işleri direktörü ve iç mimar olarak tanıtıp Tepe Home, Teka, Serflor, Marshall gibi ünlü firmalar sponsorluğu ile evinin yenileneceğini, karşılığında ise evininin fotoğraflarının çekileceğini ve söz konusu derginin nisan ayında yayınlanacağını söyleyerek söz konusu dergi isminin toplumda yarattığı güveni kullanmak suretiyle dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Elektronik posta adresinin sanık ... tarafından alındığı, sanığın ifadesinde, arkadaşı olan ...’e şaka yapmak amacı ile hareket ettiğini beyan ettiği ve olayda mağdurun veya bir başkasının zararına, kendisinin ya da bir başkasının yararına haksız çıkar sağlama kastıyla hareket ettiğine dair delil bulunmadığı, sanık Resul Serkan Aslan’ın ise elektronik posta adresinin alındığı bilgisayar kursu sahibi olduğu ve olaydan haberinin bulunmadığı anlaşılmakla, sanıkların beraatlerine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 17/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15168, Karar No: 2018/3013, Tarih: 16.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/15168 E.  ,  2018/3013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 24/07/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8753, Karar No: 2012/13037, Tarih: 13.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8753 E.  ,  2012/13037 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.06.2008 gün ve 2006/20 Esas, 2008/241 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Hükmolunan ceza miktarı ve süresinden sonra yapılan sanık müdafiin vâki duruşma isteminin CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 08.11.2008 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden, 5237 sayılı TCK.nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE, 13.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/233, Karar No: 2015/3368, Tarih: 19.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/233 E.  ,  2015/3368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Menderes 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2014

NUMARASI : 2012/30-2014/211

Davacı H.. S.. vekili Avukat Mücahit tarafından, davalı M.. S.. aleyhine 13/01/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacının temyiz dilekçesinin davalı vekiline tebliğine ilişkin belgenin dosya arasında yer almadığı anlaşılmaktadır. Davacının temyiz dilekçesinin davalılar vekiline tebliği ile katılma yolu ile temyiz süresi beklendikten ve hükmün davalılar tarafından da temyiz edilmesi halinde gerekli işlemler yapıldıktan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenle, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 11/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26442, Karar No: 2013/13713, Tarih: 07.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/26442 E.  ,  2013/13713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, suç duyurusunda bulunulmasına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanığa tayin edilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-b madde- sindeki tedbire çevrilirken, suçtan önceki hale getirme suretiyle zararın giderilmesine karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkra- sından, ''sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK’nun 50/1-b. maddesi uyarınca sanığın fen bilirkişisi ...’in 29.06.2010 havale tarihli rapor ve krokisinde gösterdiği 107,10 m²'lik üç tarafı taştan beton harçlı bina temeli olmak üzere köy yaylasına tecavüzünü tamamen ortadan kaldırarak suçtan önceki hale getirmek suretiyle zararın tamamen giderilmesi şeklindeki seçenek yaptırıma çevrilmesine" ibaresi çıkarılarak yerine "sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-b maddesi uyarınca suçtan önceki hale getirilmesi suretiyle mağdurun uğradığı zararın giderilmesi seçenek tedbirine çevrilmesine" yazılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONAN- MASINA), 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/288, Karar No: 2013/440, Tarih: 05.11.2013

**Ceza Genel Kurulu         2013/13-288 E.  ,  2013/440 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname  :2009/34007

Yargıtay Dairesi      : 13. Ceza Dairesi

Mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından sanıklar T. G. ve H. A. A. G.'in beraatlerine ilişkin, Ovacık Asliye Ceza Mahkemesince verilen 10.09.2008 gün ve 29-47 sayılı hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 10.12.2012 gün ve 24986-26569  sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 16.01.2013 gün ve 34007  sayı ile;

"Suça konu eyleme dair soruşturma, katılanın Tunceli ili, Ovacık ilçesi, ..Köyü, B. (.... çayı) mevkiinde bulunan tapuda adına kayıtlı taşınmazından izinsiz kum ve çakıl çıkarılarak zarar verildiği gerekçesine dayanan 22.08.2006 tarihli şikayet dilekçesi ile başlatılmış ve 28.08.2006 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığı'nın talebiyle suça konu yerde fen, inşaat ve mahalli bilirkişiler hazır bulundurulmak suretiyle keşif yapılmıştır.

Bu keşif sonucunda tanzim edilen müşterek bilirkişi raporunda; A ve B ile gösterilen 200 ve 201 parsel numaralı taşınmazlarda 2183 ve 2875 metrekare alanda 50 ila 100 cm derinlik oluşturacak şekilde çukur öbekleri oluştuğu belirlenmesi ve katılanın üvey kardeşi G.A.'ın 26.02.2007 tarihli tanık sıfatıyla alınan beyanında kendisinin sanıkları uyardığını buna rağmen eylemlerine devam ettiklerini belirtmesi üzerine 24.04.2007 tarihli iddianame ile sanıklar hakkında Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

Yargılama sırasında sanıklar ısrarlı savunmalarında; suça konu yerin katılana ait olduğunu bilmediklerini, ihale işini kendilerine veren İl Özel İdaresi yetkililerinin gösterdikleri yerden kum ve çakıl aldıklarını beyan etmişlerdir.