muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5348, Karar No: 2018/2788, Tarih: 19.03.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/5348 E.  ,  2018/2788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Anayasa Mahkemesi'nin, TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek, bandrolsüz sigaralarla ilgili 4733 sayılı Kanuna aykırılık ve cinsel uyarıcı haplarla ilgili kaçakçılık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın ve katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma ve satma suçundan ötürü kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesine gelince;

11.11.2011 tarihinde sanık ...'ın kullandığı araçta yapılan aramada toplam 278 cinsel uyarıcı nitelikteki hapların ele geçtiği olayda; dava konusu ilaçların kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak içeriğe sahip olup olmadıkları hususunda uzman bilirkişi ya da kurumdan ayrıntılı kimyasal analiz raporu alınarak, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.03.2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6832, Karar No: 2010/52, Tarih: 18.01.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/6832 E.  ,  2010/52 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

S.. U.., dahili davacılar S.. U.. ve müşterekleri ile Hazine aralarındaki dava hakkında ...Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 17.05.2007 tarih ve 54/106 sayılı hükmün Dairenin 07.04.2008 gün ve 1778/1939 sayılı ilâmiyle onanmasına karar verilmişti. Davalı Hazine vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına,dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK.nun 440.maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE ve anılan kanunun 442.maddesi uyarınca takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına 18.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21068, Karar No: 2012/28950, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/21068 E.  ,  2012/28950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, eczacı olduğunu, davalı ile aralarında akdedilen 2009 yılı protokolünün davalı tarafından 13.4.2011 tarihinde 3 ay süreyle tek taraflı olarak feshedildiğini ve 500,00 TL ceza-i işlem uygulandığını, davalının fesih ve para cezasına ilişkin işleminin iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davalı tarafından eczacı olan davalıya yönelik uygulanan 3 ay süreli fesih ve para cezasına ilişkin işlemin iptali talebine ilişkindir. Davalı, davacı eczacı tarafından hastalara farmosotik eşdeğerde olmayan ilaçların verilmesi eyleminden ve bu eylemin iki kez tekrarlanmasından dolayı aralarındaki protokolün 6.3 maddesine göre fesih ve para cezası uygulamış, davalı ise verdiği ilaçların eşdeğer olduğunu savunmuştur. Taraflar arasındaki uyuşmazlık ilaçların eşdeğer nitelikte olup olmadığı konusundadır. Mahkemece, uyuşmazlık konusunda iki ayrı bilirkişiden rapor alınmış, ilk raporda ilaçların farmosotik olarak eşdeğer olmadığı, ikinci raporda ise sözleşme ile ... Uygulama Tebliği birlikte değerlendirerek ilaçların eşdeğer nitelikte olduğu yönünde görüş bildirilmiş, alınan bilirkişi raporuna göre hüküm tesis edilmiştir. Davacı tarafından hastalara 2012/21068-28950

verilen ilaçların eşdeğer nitelikte olup olmadığı hususunda alınan iki rapor birbiriyle çelişmekte olup, mahkemece, iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi için konusunda uzman bilirkişi kurulundan yargıtay denetimine elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9703, Karar No: 2013/14344, Tarih: 05.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9703 E.  ,  2013/14344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

BİRLEŞEN DAVA : İSTANBUL 10. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ 2007/712 ESAS

DAVALISI : TND GIDA VE TEMİZLİK MADDELERİ DAĞITIM A.Ş.

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.03.2010 gün ve 2004/430-2010/114 sayılı kararı bozan Daire’nin 31.10.2012 gün ve 2012/8547-2012/17065 sayılı kararı aleyhinde davacı ve davalı ..., ... vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı banka vekili asıl davada, davalılardan ...'ın, davacı banka ile dava dışı ...Gıda Sanayi ve Ticareti A.Ş. arasında imzalanan kredi sözleşmesinin müşterek borçlu ve müteselsil kefili olduğunu, kredi borcunun tahsili için borçlular ve kefiller hakında yapılan takibin kesinleştiğini, takip borçlusu müflis şirket ile davalı kefilin malvarlıklarının alacağı karşılamadığını, ancak davalının borç ilişkisinin devamı sırasında ünvan değişikliklerinden sonra nihai olarak TND Gıda ve Temizlik Maddeleri Dağıtım A.Ş. ünvanını alan dava dışı şirketteki hisselerini muhtelif tarihlerde yakınları olan diğer davalılara devrettiğini, hisselerini devretmiş görünmekle birlikte davalının şirket müşaviri sıfatıyla birinci derece imza yetkilisi olarak şirkette söz sahibi bulunduğunu, hisse devirlerinin alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla hileli olarak yapıldığını ileri sürerek, davalının dava dışı şirketteki hisselerinin devir ve satışlarına ilişkin tasarrufların iptalini, söz konusu hisseler üzerinde davacıya cebri icra yetkisi tanınmasını talep ve dava etmiş, yargılama sırasında ise davalı ...'ın malvarlığını gizlemek amacıyla sermaye artırımı nedeniyle sahip bulunduğu rüçhan hakkını kanunun emredici kurallarına aykırı olarak kullanmadığını, bahsi geçen hisselerin diğer davalılarca alındığını, yapılan işlemin inançlı işlem olup, hisselerin gerçekte davalı ...'a ait olduğunu ileri sürerek davayı Nam'ı Müstear davası olarak ıslah etmiştir.

Davacı vekili birleşen davada ise, davacı bankanın borçlusu ...'ın alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla sermaye artırımı sonucu rüchan hakkı sahibi bulunduğu hisselerden feragat ederek, söz konusu hisselerin annesi ve kız kardeşlerine devredilmesini sağladığını, rüchan hakkından feragatın geçersiz olduğunu, davalı şirketin de bu işlemlere taraf olduğunu ileri sürerek, borçlu hissedar ...'ın tasarruf işlemlerinin gerçekte hiç yapılmadığından hisselerin haczi ve satışın istenmesi suretiyle alacağın tahsiline imkan verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davalılar vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davalılar vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Davacı ve davalı ..., ... vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı ve davalı ..., ... vekillerinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ve davalı ..., ... vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenleden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 05.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5751, Karar No: 2016/14733, Tarih: 14.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/5751 E.  ,  2016/14733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 12.01.2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 23.404,52 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 23.404,52 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11802, Karar No: 2011/22936, Tarih: 31.10.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/11802 E.  ,  2011/22936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zincirleme bir şekilde bildirimi yapılmamış kültür varlığı ticareti suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nın yargılanmaları sırasında; Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesiyle, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasındaki olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin birleştirmeye muvafakat vermeme gerekçesine göre davaların birlikte yürütülmesinde yarar görülmediğinden Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/33 Esas sayılı dava dosyası ile Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/122 Esas sayılı dava dosyalarının BİRLEŞTİRİLMELERİNE YER OLMADIĞINA, Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2011 gün ve 2010/33 E. 2011/378 K. sayılı birleştirme kararının KALDIRILMASINA, davaların ayrı ayrı kendi esasları üzerinden yürütülmesine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3132, Karar No: 2018/800, Tarih: 12.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/3132 E.  ,  2018/800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Davacılar vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracı sevk ve idare eden davacıların eşi/ babası ...'in yaptığı tek taraflı kazada öldüğünü, davacıların ölenin desteğinden yoksun kaldıklarını, 3. kişi konumunda olan davacıların uğradığı zarardan davalının sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 60.000,00 TL. tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 31.03.2016 tarihli ıslah dilekçesiyle, toplam taleplerini 359.479,46 TL'ye yükseltmiştir.Davalı vekili, sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe teminat limitiyle sınırlı biçimde zarardan sorumlu olduklarını, davadan önce yapılmış başvuru olmadığı için temerrüde düşürülmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile (poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere) davacı ... için 250.000,00 TL, için 72.355,79 TL. ve İlayda için 37.123,67 TL. olmak üzere toplam 359.479,46 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, toplam tazminatın 60.000,00 TL'lik kısmına dava ve bakiye kısmına ıslah tarihinden faiz işletilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle, ölenin yakınlarının, 6098 sayılı TBK'nun 53/3. maddesi gereği, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.Davaya konu kaza ve dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 1. fıkrasında; "iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır" düzenlemesine; aynı maddenin 4. fıkrasında "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir" düzenlemesine; maddenin 5. fıkrasında ise "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık; kamu görevlileri, er ve erbaşlar ile kamu idareleri tarafından görevlendirilen diğer kişilerin vazifelerinin gereği olarak yaptıkları fiiller sonucu meydana gelmiş ise, bu fiillerden dolayı haklarında kesinleşmiş mahkumiyet kararı bulunanlar hariç olmak üzere, sigortalı veya hak sahiplerine yapılan ödemeler veya bağlanan gelirler için kurumuna veya ilgililere rücu edilmez. Ayrıca, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümlerde, bu Kanun uyarınca hak sahiplerine bağlanacak gelir ve verilecek ödenekler için, iş kazası veya meslek hastalığının meydana gelmesinde kusuru bulunan hak sahiplerine veya iş kazası sonucu ölen kusurlu sigortalının hak sahiplerine, Kurumca rücu edilmez" düzenlemesine yer verilmiştir. Somut olayda; davacıların desteği ...'ın davaya konu edilen kaza sonucunda öldüğü, davacılar tarafından destekten yoksun kalma iddiası ile eldeki davanın açıldığı, olaya ilişkin ceza soruşturmasında takipsizlik kararı verildiği görülmektedir. Davaya konu kaza nedeniyle davacılara ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması bakımından SGK Başkanlığı'na müzekkere yazılmış; SGK ... İl Müdürlüğü'nün 03.08.2015 tarihli cevabi yazısında, davacılar murisi ...'ın ölümü nedeniyle davacılara ölüm aylığı bağlandığı bildirilmiş; ancak, yapılan ödemenin rücuya tabi olup olmadığı konusunda bilgi verilmemiştir. Bu nedenle, mahkemece bu hususta yapılan araştırma yetersizdir. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Bu durumda mahkemece; davacılar desteğinin idaresindeki aracın tır olduğu ve desteğin kargo yükü taşıdığı esnada yaptığı kaza sonucu öldüğü, olayın iş kazası olarak değerlendirilmesinin mümkün olduğu gözetilmek suretiyle; Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'na yeniden müzekkere yazılarak, davaya konu kazaya ilişkin olarak iş kazası yönünden araştırma yapılıp yapılmadığı ve olayın iş kazası olarak kabul edilip edilmediği; olayın iş kazası olarak kabulü suretiyle, davaya konu kaza sonucu ölen ...'ın hak sahibi olan davacılara bağlanan gelirin rücuya tabi olup olmadığı ve rücu istemli dava açılıp açılmadığı; davacılara bağlanan rücuya tabi gelirin ilk peşin sermaye değerinin ne olduğu hususlarının sorulması; bağlanan gelir rücuya tabi ise, 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesi hükmü gereği tazminattan düşülmesi suretiyle davacı tarafın talep edebileceği tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetli olmamıştır.

2-Davacıların desteği...'ın nüfus kaydına ve davacılar tarafından sunulan veraset ilamına göre; desteğin, davacılar dışında ve 18 yaşından küçük ... isimli bir kızı daha vardır. Desteğin kızı olan ...'in de desteğin ölümü nedeniyle tazminat talep hakkının olduğu izahtan uzaktır. Mahkemenin hükme esas aldığı 19.02.2016 tarihli aktüerya raporunda, desteğin dava dışı kızı ... için destek payı ayrılmaksızın, davacılar için hesaplama yapıldığı görülmektedir. Rapor bu yönüyle eksik ve hatalı olup bu rapora göre karar verilmesi de eksik inceleme mahiyetindedir.