muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2004/214, Karar No: 2005/11, Tarih: 08.02.2005

Katılan tanıklarından Seda H..... K...... kollukta ve duruşmada benzer biçimde; sekreter olarak çalıştığı şirkette muhasebeci olan sanığa çok güven duyulduğunu, geniş yetkilere sahip olduğunu, şirketin borçlarını ödemesi için istediği zaman istediği miktar paranın kendisine verildiğini, ancak paraların hangi tarihte verildiğini bilmediğini,

Mustafa Y..; şirkette işçi olarak çalıştığını, sanığa vergi ve sigorta paralarını yatırması için devamlı olarak para verildiğini, daha sonra şirkete haciz gelince sanığın paraları yatırmadığının anlaşıldığını, paraların sanığa hangi tarihte verildiğini bilemediğini,

Tuncer T......; şirketin vergi ve sigorta bedellerinin şirketin muhasebe işlerine bakan sanık tarafından yatırıldığını, bu bedellerin yatırılması için sanığa devamlı para verildiğini, kendisinin de bu amaçla sanığa para verdiğini, ancak sanığın paraları aldığı tarihi tam olarak bilemediğini,

İbrahim Güney; şirkette satış elemanı olarak çalıştığını, şirketin muhasebe borçlarını sanığın ödediğini, parayı da sanığa şirket sahibi Ali R... TatlıS.... veya Tuncer T......'ın ödediklerini, sanığın bir yıl önce işten ayrıldığını, paraların sanığa bundan önce verildiğini, ancak kesin tarihini bilmediğini,

Taner D.....; yeminli mali müşavirlik yaptığını, sanığı ve şirket sahibi Ali R... TatlıS....'ı tanıdığını, 1999 yılının 9. ayında Ali R... TatlıS....'ın daveti üzerine şirkete gittiğinde, Ali R...'nın sanık Hagop'la aralarında ihtilaf bulunduğundan söz ederek vergi ve sigorta primlerinin yatırılmadığını söylediğini, bu durumu sanığın da kabul ettiğini, ancak kendisinin miktarı kesin olarak bilmediğini, 30-40 milyar arası bir rakam olduğunu,

Gültekin E....; mali müşavirlik yaptığını, Ali R... TatlıS....'ın daveti üzerine şirkete gittiğinde sanığın da orada olduğunu, Ali R... ile sanığın aralarında konuştuklarını, Sigorta primleri ile vergi borçlarının yatmadığını, sanığın da bunu kabul ettiğini, ancak ne şekilde geri ödeneceği hususunda anlaşamadıklarını belirtmişlerdir.

Savunma tanıklarından Aşkın Ö.....; kendisi gibi mali müşavirlik yapan sanığın arkadaşı olduğunu, zaman zaman işyerine gidip görüştüğünü, sanığın şikayetçiye borcu olduğunu, ancak bu borcun sigorta ve vergi borcu olmadığını, zira o tarihte sigorta ve vergi affı çıkacağı için sigorta ve vergi borçlarının yatırılmadığını,

Ülkü T....... ise; sanıkla şikayetçinin ortağı oldukları şirkette 1997-1999 yılları arasında üretimle ilgili olarak yöneticilik yaptığını, sanığın şirketin muhasebe işlerine de baktığını ve bazen haftanın tüm günlerinde bazen de haftanın belirli günlerinde işe gelip çalıştığını, sanıkla şikayetçi Ali R... TatlıS.... arasında bir para meselesi bulunduğunu, ancak bunun kişisel bir borç ilişkisi olduğunu, ayrıca kendisinin çalıştığı dönemde şirkete bir takım borç emirlerinin geldiğini ifade etmişlerdir.

Müdahil vekilince Mahkemeye sunulan 4.5.2001 günlü dilekçede; işverenlerin SSK primlerini her ayın 25 ile 30. günleri arasında ödemek zorunda olmaları nedeniyle sanığa bu tarihlerden 1-2 gün önce ödeme yapılmış olması gerektiği, ancak ödemelerin belgeye bağlanmaması nedeniyle tarihi kesin olarak saptamanın mümkün bulunmadığı, icra takibine konu SSK prim borcunun 1998 yılı Eylül ayından 1999 yılı Eylül ayına kadar 11 aylık döneme ilişkin olduğu belirtilip, bunların miktar ve tarihlerini gösterir bir liste hazırlanarak dilekçeye eklenmiş, ayrıca sanığa Mecidiyeköy Vergi Dairesine yatırması için birçok kez para teslim edildiği, ancak sanığın Vergi Dairesine yatırmaması nedeniyle sonradan bu vergilerin cezalı olarak Şirket tarafından ödendiği ifade edilip bunlara ilişkin bir döküm listesi hazırlanıp dilekçe ekinde ibraz edildiği gibi, Şirket tarafından Vergi Dairesine yapılan cezalı ödemelere ilişkin 45 makbuzun fotokopisi de bilahare dosyaya ibraz edilmiştir.

Vergi bedellerinin yatırılması için sanığa yapılan ödemeleri gösteren döküm listesi incelendiğinde; bu borçların KDV, usulsüzlük cezası, Kurumlar Vergisi, G.Stopaj gibi kalemler olarak gösterildiği, listeye göre sanığa 1994, 1997, 1998 ve 1999 yıllarında çeşitli tarihlerde toplam 45 kez olmak üzere 2.291.003.000 lira para ödendiği, ancak bu ödemelerin bir kısmının 23 Nisan 1999 tarihinden önceye rastlaması nedeniyle önceki bu eylemlerin esasen 4616 sayılı Yasa kapsamında kaldığı, bu tarihten sonraki teslimler incelendiğinde, 19.5.1999 ilâ 20.9.1999 tarihleri arasında sanığa vergi borçlarını yatırması için yapıldığı ileri sürülen sekiz ayrı ödeme sonucunda toplam 322.259.000 lira teslim edildiği, bunların gecikme zammının ise 226.957.000 lira olduğu ve şirket tarafından ödendiği anlaşılmaktadır.

Yine müdahil vekili tarafından ibraz edilen listeden; ödenmeyen sigorta prim borçlarının bir kısmının 23 Nisan 1999 tarihinden öncesine ait olduğu, sonraya ilişkin olanların ise 1999 yılı 4, 5, 6 ve 7. aylarına ait bulunduğu ve toplam miktarın 1.428.951.210 lira olduğu anlaşılmaktadır.

SSK İstanbul Sigorta İl Müdürlüğünün cevabi yazısında; S.... Giyim San. ve Tic. A.Ş'nin 1998/9 ilâ 1997/7 devresine ait prim borçları için Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Yasa hükümlerine göre takibe geçildiği, 13.10.1999 tarihinde düzenlenen haciz tutanağı ile 500.000.000 liranın tahsil edildiği, kalan borcun da 28.10.1999 tarihinde ödenerek dosyanın kapatıldığını bildirilmiş olup, ana borç ve fer'ileri olarak toplam 6.278.000.000 lira tutan bu ödemelere ilişkin belge fotokopileri de dosya içine sunulmuştur.

Sıralanan bu kanıtlar değerlendirilecek olursa;

Sıralanan bu kanıtlar değerlendirilecek olursa;

Vergi Dairesi ve Sigorta Müdürlüklerine yatırması için sanığa para verildiğine ilişkin herhangi bir belge bulunmamaktadır. Tanıkların da bu hususa dair net bilgilerinin bulunmaması nedeniyle, aynı zamanda Şirketin ortağı olan sanığa, hangi amaçla, ne miktar paranın, hangi tarihte teslim edildiği belli değildir. İbraz edilen imzasız ve onaysız listeler ise, Şirket tarafından süresinde ödenmeyen vergi ve sigorta borçlarını göstermekte olup, sanığa vergi ve sigorta bedellerini yatırması hususunda ödeme yapıldığına ilişkin bir kanıt değeri bulunmamaktadır. Öte yandan, sanığa teslim edilen paranın şirket kasasından verildiği ileri sürülmektedir. Sanığa para teslimine ilişkin bir belge mevcut olmadığına, yine sigorta primleri ile vergi bedellerinin yatırıldığına dair alındı belgeleri de bulunmadığına göre, düzgün tutulan bir kasa hesabındaki açığın kolaylıkla ve hatta aynı gün içinde anlaşılması mümkündür. Oysa, yatırılmayan bir kısım vergi bedelleri şikayet tarihinden beş yıl öncesine dayanmaktadır. Bu süre içerisinde birçok kez Genel Kurul Toplantısı yapılıp Şirket hesapları ibra edilmiştir. Ayrıca, ödenmeyen sigorta prim borçları nedeniyle daha önceden icra takibi gerçekleştirilip haciz yapılmış, dolayısıyla ödemelerdeki aksama önceden bilinmesine karşın başlangıçta şikayetçi olunmamış, buna mukabil sanığın sigortalı olarak çalışmasına ve yönetim kurulu üyeliğini sürdürmesine göz yumulmuştur. Yine bir kısım tanıklar, sanığın borcu bulunduğunu, ancak bunun vergi ve sigorta bedellerinden kaynaklanmadığını, sigorta ve vergi affı çıkacağı yolundaki yaygın kanı nedeniyle esasen o tarihlerde sigorta ve vergi borçlarının yatırılmadığını belirtmişlerdir. Tüm bu hususlar karşısında, ortağı ve çalışanı olduğu şirketin vergi ve sigorta borçlarını yatırması için sanığa çeşitli tarihlerde farklı miktarlarda paranın teslim edildiği kanıtlanamadığından, bu husustaki mevcut kuşkunun sanık lehine değerlendirilmesi ve taraflar arasında var olduğu ileri sürülen alacak-borç ilişkisinin hukuki mahiyette bulunduğundan bahisle beraatine karar verilmesi isabetli görülmüştür. Bu itibarla, Y..gıtay C.Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle, Y..gıtay C.Başsavcılığı itirazının REDDİNE, dosyanın yerine gönderilmek üzere Y..gıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 08.02.2005 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18753, Karar No: 2022/3517, Tarih: 14.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/18753 E.  ,  2022/3517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.09.2018 tarih ve 2018/2 - 2018/484 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : Sanık hakkında CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddi

Temyiz edenler : Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verildiği ve sanık müdafii tarafından da 12.04.2019 tarihli dilekçe ile söz konusu karar temyiz edilmesine rağmen bu hususta tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz istemi dikkate alınarak ek tebliğname düzenlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23214, Karar No: 2014/19198, Tarih: 17.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/23214 E.  ,  2014/19198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin, sanık .... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararına yönelik olduğu ve talep konusunda merciince karar verildiği anlaşılmakla, sanık ...'un temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Atılı suçun niteliğine göre, suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen ... lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından ... lehine hükmedilen dilekçe yazım ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/11/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28837, Karar No: 2019/11632, Tarih: 27.11.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/28837 E.  ,  2019/11632 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile Sosyal Güvenlik Kurumu vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Anadolu 19. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24/11/2015 tarih ve 2014/203-2015/365 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

İncelenmesine gerek görülen; davacı eczacı hakkında Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yürütülen soruşturma nedeniyle ilgili teftiş raporunun ve davacı eczacı dava dilekçesine şüpheli ifade tutanağı eklediğine göre hakkında yürütülen bir ceza dosyası olduğu anlaşılmakla; davacı eczacı hakkında yürütülen soruşturma ya da kovuşturma dosyasının temini ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7150, Karar No: 2018/7330, Tarih: 14.05.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/7150 E.  ,  2018/7330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ve yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan hüküm kurulurken, TCK'nın 125/1. maddesi uygulanmadan doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, sonuca etkili olmadığından bozmayı gerektirmediği,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ancak; bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/05/2018 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık hakkında görevli memura hakaret suçlamasıyla açılan kovuşturmada sanığın TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş ve dairemiz çoğunluğuyla bu karar onanmıştır.

KARŞI OY

Sanık hakkında görevli memura hakaret suçlamasıyla açılan kovuşturmada sanığın TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş ve dairemiz çoğunluğuyla bu karar onanmıştır.

Sanık oğlunun okuldan erken dönmesi üzerine eve gelen oğlunun okulda nöbetçi öğretmen tarafından dövüldüğünü söylemi üzerine okula gitmiş ve idareci olan müştekiyle tartışmış ve kendisine "sen PKK'lısın, dağdan inmesin senden öğretmen bile olmaz" şeklinde hakaret ettiğini mahkeme kabul etmiştir. Yargıtay 4. Ceza Dairesi bir önceki bozmasında katılanın sanığa "sen dağdan mı indin niye bağırıyorsun!" biçiminde sözler söylediğinin iddia edilmesi karşısında TCK 129 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadığı gerekçesi ile kararı bozmuş ancak mahkemece katılanın bu yönde sözünün olmadığı gerekçesiyle haksız tahrik hükümleri uygulanmamıştır. Sanığın oğlunun dövülmesini öğrenmesi üzerine okula gitmiştir. Çocuğunun okulda dövüldüğünü öğrenen bir kişininde ilk olarak okul idaresiyle muhatap olması en doğal sonuçtur. Bu sebeple sanık ile okul idareceleri ve öğretmenleriyle çıkan tartışmada sanığın hakaret etmesi eyleminde, çocuğunun dövülmesinden dolayı söylediği sözlere haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekir. Döven öğretmen kadar idareninde burda sorumluluğu vardır. Kaldı ki söylenilen sözlerde çocuğun şiddet görmesini kınayan ve eleştiren "siz dağdan mı indiniz PKK'lımısınız sizden öğretmen olmaz" sözleridir ve şiddeti eleştiren sözlerdir. Bu sebeplerle sanık hakkında TCK 129 maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği kanaatiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık sanık hakkında TCK 129/1. maddede yer alan özel haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediği noktasındadır.

Sanığın oğlunun dövülmesini öğrendikten sonra bu konuyu okul yönetimi ile görüşmek üzere okula gittiği, müdür yardımcıları ile konuyu görüşürken tartıştıkları sonrasında gelen okul müdürü olan müştekiye “sen PKK’lısın dağdan inmesin, senden öğretmen bile olmaz” şeklindeki hakaret içeren sözleri söylemesi karşısında sanık hakkında TCK 129 md’nin uygulanması gerektiği düşüncesindeyim.

TCK 129/1 fıkrasında düzenlenen özel tahrik hükmü cezayı hafifleten veya ortadan kaldıran bir nedendir. Yasanın 29. maddesinde düzenlenen genel haksız tahrikten farklı olarak 129/1. maddede özel bir haksız tahrik hali düzenlenmiştir. Cezai sonuçları yönünden her iki düzenleme birbirinden farklıdır. Yine her iki düzenlemenin koşulları da birbirinden farklıdır. Somut olayda TCK 129/1. maddenin uygulanabilirliğinin gerçekleşip gerçekleşmediğinin daha sağlıklı tartışılabilmesi için 129/1 maddenin şartlarına bakarsak;

1- Haksız bir fiilin varlığı;

1- Haksız bir fiilin varlığı;

Özel haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesinin ilk şartı haksız bir fiilin bulunması gerekir. Yani fiilin hukuka uygun olmaması gerekir. Fiilin haksız olması yeterli olup suç olması gerekmez. Fiilin haksızlığının değerlendirilmesi toplumda geçerli değer yargılarına göre yargıç tarafından yapılacaktır.

Somut olayda sanığın oğlunun okulda dövülmesinin haksız bir fiil olduğu, birinci koşulun gerçekleştiği sabittir.

2- Hakaretin haksız fiile tepki olarak gerçekleştirilmesi;

Hakaretin haksız bir fiile tepki olarak yapılması, failin haksız fiilin etkisi altında hakaret etmesi, haksız fiil ile hakaret arasında uygun nedensellik bağının bulunması gerekir.

Haksız fiilin mutlaka hakaret suçunun failine karşı gerçekleştirilmiş olması gerekmez. Üçüncü bir kişiyi hedef alan bir haksız fiilden nesnel olarak etkilenip tepki göstermesi makul sayılabilecek kişinin tepki göstererek hakaret etmesi halinde de haksız fiile tepki olarak hakaret şartı gerçekleşmiş olur.

Somut olayda oğlunun okulda dövülmesine tepki olarak hakaret suçu işleyen sanık haksız fiil doğrudan kendisine yönelmemiş olsa dahi nesnel bir bakış açısıyla haksız fiilden etkilenerek tepki niteliğinde hakaret ettiğinin kabulü gerekir. Somut olayda ikinci şart gerçekleşmiştir.

3- Hakaretin haksız fiili gerçekleştiren kişiye yönelik olması;

Hakaretin haksız fiili gerçekleştiren kişiye yönelik olarak yapılması gerekir. Haksız fiili yapan kişinin arkadaşına, akrabasına yönelik tepki olarak hakarette bulunulması halinde TCK 129 maddenin uygulanma şartları gerçekleşmemiştir.

Somut olayımızda, hakaretin, haksız fiili yapan, öğrencisini döven öğretmen dışında okul müdürü olan müştekiye karşı yapılması nedeniyle bu şartın gerçekleşip gerçekleşmediğinin irdelenmesi gerekir.

Oğlunun okulda görevli öğretmen tarafından dövülmesi nedeniyle öfkeye kapılan sanığın bu fiilden okul yönetimini sorumlu tutması, haksız fiilin okul yönetiminden kaynaklandığını düşünerek okul idaresiyle görüşmeye gitmesi, yaşamın olağan akışına uygundur. Öğrencinin okulda görevli bir öğretmen tarafından dövülmesi olayında okul yönetiminin de sorumluluğu olduğunu düşünen sanığın bu haksız fiile karşı duyduğu tepki nedeniyle ve okula gittikten sonra okul idarecileri ile çıkan tartışma sonucunda müştekiye hakaret etmesinde üçüncü şartın da gerçekleştiği düşüncesindeyim.

Sanık lehine TCK 129/1. maddesinin uygulunmaması nedeniyle mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2016/18061, Karar No: 2017/8894, Tarih: 28.11.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/18061 E.  ,  2017/8894 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.07.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabul ve kısmen reddine, tapu iptali ve tescili talebinin reddine, davacının sözleşme kapsamında bağımsız bölüme ilişkin ödemiş olduğu 185.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı yükleniciden tahsili ile davacıya verilmesine, davalı arsa sahiplerine yönelik açılan bedel isteme talebinin pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 20.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili, duruşmasız temyizi ise davalı arsa sahipleri vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 28.11.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan bir kısım davalılar vekili geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Davacı vekili 03.07.2013 tarihli dilekçesi ile; davacının 22.09.2007 tarihli sözleşmeyle davalı yüklenici şirketten 5102 ada, 3 numaralı parselde yapılacak olan inşaatın 6. normal kat kuzey-doğu-batı cepheli 1 adet 170 m² yapılacak bağımsız bölümü 55.000 Euro sabit bedel ile konut amaçlı satın aldığını, iflasın ertelenmesi süresi içinde kayyım ile 05.02.2010 tarihli ikinci bir satış vaadi sözleşmesi imzalamak zorunda bırakıldığını, ifayı isteyebileceğinin tespitini istemi ile Mahkemesinin 2013/613 E. sayılı dosyasında dava açılmış olduğunu; ayrıca, bir kısım arsa sahibi ve yüklenici tarafından Mahkemesi'nin 2011/902 E. sayılı dosyasında 5795 ada, 3 parselde kayıtlı arsa cinsli taşınmaz üzerinde kat mülkiyeti kurulmak suretiyle ortaklığın giderilmesi davası açıldığını; yükleniciye devredilmesi gereken dairelerin henüz taşınmazın teslimi yapılmadan evvel birçok kişiye arsa payının tapudan satışlarının yapıldığını ileri sürerek satın aldığı 6. kattaki konuta tekabül eden arsa payının tespitiyle tapunun iptaline ve tesciline, mümkün olmazsa şimdilik 10.000,00 TL.nin yargılama sırasında ilk bilirkişi raporunda belirtilen değer üzerinden faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Karar sayılı ilamıyla iflasın ertelenmesine karar verildiğini, sayılı derdest dosyasında 20.03.2014 tarihinde iflasına karar verildiğini, kararın temyiz edildiğini, davacının şirketle aralarında akdedilen sözleşme uyarınca üzerine düşen edimleri yerine getirmediğini, 05.02.2010 tarihli geçerli olan ikinci sözleşme gereğince bakiye satış bedeli 21.000,00 Euro'nun ödenmediğini, sözleşmenin resmi şekle aykırı ve geçersiz olduğunu, davanın reddini savunmuştur.