muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9454, Karar No: 2022/15010, Tarih: 27.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/9454 E.  ,  2022/15010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Güroymak Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2014 tarih 2014/16E, 2014/241K sayılı İlamında nakilde kullanılan aracın iadesine karar verildiği, bu kararın sanık ... katılan vekili tarafından temyiz edildiği, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 24.09.2020 tarih ve 2019/14409E, 2020/11308K sayılı ilamı ile nakil aracının iadesine ilişkin kararın onandığı, katılan vekilinin 02.03.2021 havale tarihli temyiz dilekçesinin suçta kullanılan nakil aracı hakkında herhangi bir karar verilmemiş olduğu gerekçesine de dayandığı ve nakil aracına ilişkin kesinleşmiş Yargıtay ilamı bulunduğu gözetilerek, katılan vekilinin diğer temyiz sebepleri ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanunun 3/18. madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açıldığı halde, 5271 sayılı CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanunun 3/18. maddesi yollaması ile 3/5, 3/10. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

2) 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesinin "Yedinci fıkrası hariç, 3'üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine;

a) Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında,

b) Kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Bu husus, soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı tarafından şüpheliye ihtar edilir. Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır." hükmünü içermesi karşısında;

Kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı cihetle, suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerin iki katı tutarının hesaplanarak, verilecek cezada 1/2 oranında indirim yapılacağının sanığa bildirilmesi gerekirken yazılı şekilde 1/3 olarak bildirilerek sanığın yanıltılması ve hakkında ödemediğinden bahisle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,

Kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı cihetle, suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerin iki katı tutarının hesaplanarak, verilecek cezada 1/2 oranında indirim yapılacağının sanığa bildirilmesi gerekirken yazılı şekilde 1/3 olarak bildirilerek sanığın yanıltılması ve hakkında ödemediğinden bahisle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,

3) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2010/485 Esas ve 2010/765 Karar sayılı ilamı ile mahkum olduğu önceki hükümlülüğünün miktar itibariyle kesin nitelikte adli para cezasına ilişkin olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına hükmolunması,

4) Suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2132, Karar No: 2014/20884, Tarih: 23.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/2132 E.  ,  2014/20884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekili ve ... mirasçıları tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4214, Karar No: 2020/4035, Tarih: 14.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/4214 E.  ,  2020/4035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, kardeş olduklarını ve pazarcılık yaptıklarını, davalının işlettiği ... isimli otoparka 12.12.2013 tarihinde abone olduklarını, içerisinde ...Tekstil firmasından 24.12.2013 tarihli fatura ile satın alınan ve ...Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nden 28.12.2013 tarihli fatura ile satın alınan her birinin ağırlığı yaklaşık 35-40 kg'dan az olmayan ve iki kişinin birlikte taşıyabileceği 17 çuvaldan ibaret toplam 877 adet 14.000,00-TL değerinde kazak, hırka vb. tekstil malzemeleri ile pazarlamacılıkta kullandıkları cansız mankenlerin bulunduğu davacı ... adına kayıtlı ... marka ... tipi 2004 model ... plaka sayılı aracı 28.12.2013 günü saat:20:30 civarında anahtarını otopark görevlisine teslim etmek sureti ile... Otoparka teslim ettiklerini, 29.12.2013 günü saat:07.30 sularında aracı almak için davacı ... otoparka geldiğinde otopark görevlisini uyurken bulduğunu, aracın anahtarını teslim alıp otopark çıkış kapısı yönünde aracını hareket ettiren davacı ...'in kısa bir süre sonra arkadan gelen soğuk havadan arka camın kırık olduğunu fark edip aracını derhal durduğunu, inip baktığında araç içindeki 17 çuvalın çalındığını, cansız mankenlerin üzerindeki ürünlerin alınarak etrafa dağınık bir şekilde bırakıldığını gördüğünü, otoparka park edip anahtarını teslim ettiği araçta hırsızlık olayının gerçekleşmesinden otopark işleticisinin ve çalışanlarının saklama ve özen yükümlülüğünün ihlali ve ihmali sureti ile kötü ifaya bağlı zarardan sorumlulukları bulunduğunu, faturalı tekstil malzemelerinin çalınmasına bağlı olarak 14.000,00-TL, bu malzemelerin asgari %150 kar ile pazarda satışlarından elde edilecek kardan yoksun kaldıklarından 21.000,00-TL ve kırılan camın malzeme ve taktırma bedeli 377,00-TL olmak üzere maddi zararlarının yanısıra, zararın meydana getirdiği elem, keder ve iş kaybı/iş yapamama ve zaman kaybı neticesinde, tüm sermaye yatırımın yitirilmesi ve ayrıca borç alınan tutar kadar piyasaya karşı müşkül kalınması sebebi ile manevi zarara uğradıklarını, saklama borcunu kötü ifa eden davalı ... işleticisinin maddi ve manevi zararlarını gidermekle yükümlü olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik çalınan tekstil malzemelerinin bedeli olan 14.000,00-TL, aracın arka camının kırılması sebebi ile 377,00- TL, pazarda asgari % 150 kar ile satışı gerçekleşecek tekstil mallarının çalınması nedeni ile 21.000,00-TL yoksun kalınan kar olmak üzere 35.377,00-TL maddi ve 5.000,00-TL manevi tazminat toplamı olan 40.377,00-TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacı ... tarafından açılan davanın reddine, 377,00-TL aracın hasar bedeli ve 6.000,00-TL kar yoksunluğu zararı olmak üzere toplam 6.377,00-TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili

ile davacı ...'e ödenmesine, kar yoksunluğu zarar kalemi nedeni ile fazlaya ilişkin maddi tazminat isteminin reddine, 1.800,00-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı ...'e ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının ve davacı ...'in tüm, davacı ...'in aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, saklama (vedia) sözleşmesine aykırılıktan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının ve davacı ...'in tüm, davacı ...'in aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, saklama (vedia) sözleşmesine aykırılıktan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davacı ... adına kayıtlı Volkswagen marka ...plaka sayılı aracın içerisindeki tekstil malzemeleri ile birlikte 28.12.2013 günü saat:20:30 sıralarında... Otopark isimli otoparka park edildiği, araç anahtarının otopark görevlisine teslim edildiği, bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen rapor ve ek raporda; ...Otopark isimli otoparkın kullanılan m2 alanı ve araç kapasitesi bakımından küçük ölçekli olarak değerlendirildiği, asgari olarak araç giriş/çıkışlarında bariyer uygulamaları, kamera kayıt sistemi kurulması, plaka tanıma sistemi kurulması, çalışır vaziyette tutulması, otopark içinde, araçların arasında ve gözetlemesi zor olan kör bölgelerde özellikle geceleri yaya devriyelerle kontroller yapılması, otopark içinde 25 metre mesafeden insanların yüzünün tanınabileceği ölçüde bir aydınlık seviyesinin oluşturulması vb. zorunlu tedbirlerin alınması gerektiği halde ...Otopark işletmesinde belirtilen güvenlik önlemlerinden asgari alınması zorunlu olarak kabul edilen önlemlerin bile alınmadığı, hırsızlık olayında davalı-otopark sahibi/işletmecisi ve çalışanlarının kusur ve ihmallerinin olduğu, davalı ... işleticisinin zararın oluşmasında denetim, gözetim, özenle saklama görevini ifa etmediğinden tam kusurlu olduğu, hırsızlık olayın oluşumu ve meydana gelen zarar yönünden davacılara kusur izafe edilemeyeceği ve bölüşük kusur durumunun sözkonusu olmadığı, 24.12.2013 tarihli ve 28.12.2013 tarihli faturalar ile satın alınan kazak ve trikoların ürün birim fiyatlarının piyasa fiyatlarıyla uyumlu olduğu, toplam 877 adet kazak ve trikonun dosyadaki fotoğraflarda görülen çuvallara ortalama 50'şer adet konulabileceği, ürünlerin tamamının 17 adet çuvala yerleştirilebileceği, 17 çuval triko kazağın ...plaka sayılı Volkswagen transporter araca yüklenebileceğinin tespit edildiği anlaşılmıştır. Mahkemece, davalının vedia (saklama) sözleşmesinden doğan davacı ... tarafından kendisine bırakılan aracı her türlü tehlikeye karşı korumak üzere gerekli güvenlik önlemlerini almak sureti ile güvenli bir yerde koruma borcunu yerine getirmeyerek sözleşmeyi tam kusuru ile ihlal ettiğine ilişkin kabulü yerinde olmakla birlikte, davalının sorumluluğu yönünden araç ve araç içerisindeki tekstil ürünlerinin ayrı değerlendirilmesi doğru görülmemiştir. O halde mahkemece, davalı ile sözleşme yapan davacı ...'in zararının tamamının davalı tarafça karşılanmasına karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının ve davacı ...'in tüm, davacı ...'in sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan 23,20 TL temyiz harcının davacılara, 85,25 TL davalıya istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13723, Karar No: 2015/27319, Tarih: 05.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/13723 E.  ,  2015/27319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Davacı lehine vekalet ücretine hükmedilirken karar tarihindeki AAÜT. sinin 12/1. Maddesinin gözetilmemesi davacı temyizi olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

1- 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ..... vekilinin aşağıdaki, bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davanın kısmi dava olarak açıldığı ve davacının davalıyı davadan önce temerrüde düşürmediği gözetilmeden ihbar tazminatının tamamına dava tarihinden faiz yürütülmesi ve genel bütçeye dahil olan davalı .....’ nın 492 Sayılı Harçlar Kanunu’ nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 3, 4 ve 5 numaralı bentlerinin tamamen çıkartılarak, yerlerine;

“3- 700,07 TL. ihbar tazminatından, 100,00 TL. sinin dava tirihi olan 20.06.2012 tarihinden, 600,07 TL. sinin ise ıslah tarihi olan 29.11.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4- Davalı .....’ nın 492 Sayılı Harçlar Kanunu’ nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Davacının yatırdığı başvuru harcı, peşin harç ve ıslah harcının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,

5- Davacının yaptığı harçlar hariç 386,00 TL. yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, “ bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5854, Karar No: 2022/2982, Tarih: 17.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/5854 E.  ,  2022/2982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamında yer alan sanık ...'ün soruşturma aşamasında alınan "...daha önceden de ...'yi kaçırmayı düşünmüştüm, çünkü babası ...'yi bana vermek istemiyordu.Ancak daha sonra kaçırmayı yaşı küçük olduğundan hiç düşünmedim.Olay tarihinden bir gün önce Salı akşamı ... ile buluşarak yarın buluşalım diyerek sözleştik. ...'u da aynı gün buluşalım diyerek aradım, ondan da söz aldım...Otogarın ilerisinde eski İzmit yolu'na doğru ... ile buluştuk. Ben ve ... kimse görmesin diye eski İzmit Yoluna çıktık. Sonra ...'ı ... görmeden arayarak Jandarmanın ilerisine eski izmit yoluna gelmesini söyledim. ... gelmez diye gizliden ...'ı aradım. Daha sonra ...'ın aracı ile yanımıza geldiler, ben ...'ye araca binip İzmit'i gezmeyi teklif ettim. ... de ilk başta kabul etmedi, hatta biraz bağırdı kaçmaya bile çalıştı ancak ben daha sonra kendisinin gönlünü yaptım ve araca bindirdim. Bu bindirme esnasında ... bana yardım etti" şeklindeki beyanı ile görgü tanığı ...'ın alınan beyanından yardım isteyerek bağıran katılanın, sanıklar tarafından zorla araca bindirildiğinin ve ihbar üzerinde bu araçta polis tarafından yakalandığının anlaşılması karşısında; sanıkların, cebir kullanmak suretiyle birden fazla kişiyle birlikte çocuğa karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı TCK'nin 109/2,3-b-f maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.02.2022 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.02.2022 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre sanıklardan Abdurrahman ile mağdurenin yaklaşık bir yıldır görüştükleri arkadaş oldukları, olaydan bir gün önce ve olay günü de telefonla görüşmelerinin olduğu, mağdurenin İzmit’e gittikleri sırada polis tarafından durdurulduklarında görevli polislere kendi rızası ile beraberce İzmit şehir merkezine gittiklerini söylediği ve durumundan zorla kaçırıldığına ilişkin hal ve tavrın bulunmadığı, ancak mağdurenin olayın babasınca ve başkalarınca duyulması üzerine sonraki safhalarda kaçırıldığını ifade ettiği, mağdurenin beyanlarında da bir takım çelişkiler bulunduğu örneğin kaçırıldığı yere gelme sebebinde bir ifadesinde sanık Abdurrahmanla ayrılacağını bu hususu sanıkla konuşmak için beklediğini beyan ederken başka bir ifadesinde kız arkadaşlarını beklerken kaçırıldığını ifade ettiği, bu sebeple mağdurenin bu beyanlarının kabule şayan addedilemeyeceği, mahkemede dinlenen tanık Serkan’ın her ne kadar sanıkların mağdureyi zorla kaçırdığını ve mağdurenin bağırdığını beyan etmişse de olay yerinden yaklaşık 50-100 metre öteden olayı gördüğünü beyan ettiği ve beyanlarında olayın zorla olduğuna ilişkin detay bilgilerin bulunmadığı, nitekim sanık ... beyanlarında mağdurenin önce gitmek istemediğini aralarında tartıştıklarını kendisinin daha sonra mağdureyi ikna ederek bindirdiğini savunması karşısında mağdurenin önce binmemek için naz edebileceği ve şımarıkça tavırlar sergilemesinin mümkün olduğu, nitekim sanıklar araçla yola çıktıktan yarım saat gibi kısa bir süre içerisinde polislerin kendilerini durdurduğu, eğer mağdure zorla kaçırılmış olsa idi yarım saat gibi bir süre içerisinde olayın üzüntüsünü ve acısını haliyle belirtmesi ve hal ve tavırlarının da yolda kendilerini durduran polislerce de anlaşılması gerekirdi. Ancak tanık olarak dinlenen polisler olayda mağdurenin zorla kaçırıldığına ilişkin bir halinin olmadığını ifade etmişlerdir. Tüm bu anlatımlar karşısında sanıklar ve mağdurenin birlikte rızaları ile İzmit merkeze gittikleri olayda cebir suretiyle mağdurenin kaçırılmasının sözkonusu olmadığının kabulü gerekir. Nitekim duruşmaya katılan mütalaa savcısı mağdurenin zorlama olmadan kendi rızası ile gittiği bu sebeple suçun olmadığı cihetle

beraat mütalaasında bulunmuş; tüm aşamalarda sanıklar mağdure ve tüm tanıkları dinleyerek yargılamayı yapan mahkeme yerinde olarak mağdurenin zorlama olmadan kendi rızası ile gittiği bu sebeple suçun oluşmadığı cihetle beraat kararı vermiştir. Tüm bu gerekçelerle mahkeme kararının yerinde olduğu cihetle, sanıkların mahkumiyetleri yönünde görüş bildiren sayın çoğunluğun görüşlerine katılmıyorum.17.02.2022
Yargıtay — Esas No: 2014/25747, Karar No: 2015/2735, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25747 E.  ,  2015/2735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.