muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/7614, Karar No: 2007/11193, Tarih: 25.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/7614 E.  ,  2007/11193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılar ...- ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay'ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ...Kadastro Mahkemesine ait 1996/70 E.- 1996/220 E.- 2000/4 E.- 1996/224 E.- 2000/106 E. sayılı dava dosyalarının,

2) Davacı ... Bakan'ın dayanmış olduğu Şubat 1979 tarih 31 nolu tapu kaydının kadastroca herhangi bir parsele revizyon görüp görmediği hususunun araştırılarak, revizyon görmüş ise bunlara ait tutanak örneklerinin,

3) Tüm çekişmeli parseller ile geniş çevresindeki komşuları bir arada gösterir pafta örneğinin,

4) 3 nolu bend gereği yerine getirildikten sonra dosyanın yeniden karara dayanak alınan krokiyi düzenlemiş bulunan ... bilirkişisine verilerek tüm tespit dayanağı tapular (128, 129, 130 parsellere uygulanan Nisan 1943 tarih 128 nolu, 124, 125, 126, 127 parselere uygulanan Ocak 1949 tarih 91 nolu, 98, 99, 100, 115, 116, 117, 118, 119 parsellere uygulanan T. Sani 1939 tarih 102 nolu) ile davacı ... Bakan'ın dayanmış olduğu Şubat 1979 tarih 31 nolu tapu kayıtlarının bu pafta üzerinde gösterileceği ek raporun,

5) ... Köyü 145 ada 87, 98, 100, 124, 125 parselerin dört hududunda bulunan taşınmazlara ait kesinleşme şerhi de bulunan tutanak örnekleri ile varsa dayanaklarının, davalı olmaları halinde ilgili dava dosyalarının,

6) 124, 125 parsellere uygulanan tapunun diğer revizyonları olan 145 ada 102, 107, 121, 155 ada 21, 22, 156 ada 1 parseller ile 98, 100 parsellere uygulanan tapusunun diğer revizyonları olan 97, 110 ve 142 parsellere ait tutanak örnekleri ile kesinleşmişlerse tapu kayıtlarının, davalı oldukları takdirde ilgili dava dosyalarının,

7) Davacı ... Bakan tapusu miktarının artırımına ilişkin 20/10/1953 tarih 1953/642- 188 sayılı dava dosyasının, bulunamadığı takdirde onaylı karar örneğinin,

8) Çekişmeli yerlere ait 1959 tarihli memleket haritasının renkli fotokopisinin getirtilerek,

bu dosya içerisinde yer alması; ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 25/09/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6476, Karar No: 2010/108, Tarih: 19.01.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/6476 E.  ,  2010/108 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanıklar ..., ... ile ... 'un yapılan yargılanmaları sonunda: ... ve ...'ın hükümlülüklerine, ... 'un beraatine ilişkin (BAKIRKÖY) Onikinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15/01/2009 gün ve 173/6 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar ... ve ... müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Gerekçeli karar başlığında sanık ...’ın tutuklama tarihinin 13.10.2007 yerine 03.11.2007 olarak yazılması mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’ın suçlarının sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin meşru savunmaya, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre, sanıkların eğlenmek amacıyla gittikleri barda fotoğrafçılık yapan mağdur ...’dan fotoğraflarını çekmesini istedikleri, ...’nın fotoğrafları çekip tabettirdikten sonra sanıklara getirdiği, sanıkların mağdura eksik ücret vermeleri üzerine tartışma çıktığı, bar görevlisi ...’in araya girmesiyle mağdurun fotoğrafları alıp barı terk ettiği, sanıkların bir süre daha oturduktan sonra ...’e mağduru nerede bulabileceklerini sordukları, hep birlikte mağduru aramaya başladıkları, ...’ın mağduru fark etmesi üzerine ... ve ...’e “işte orada” diyerek mağduru gösterdiği, ...’ın mağduru yakalayarak ellerini tuttuğu, ...’in mağduru bıçaklayarak, sol el üçüncü parmak, sağ üst kol ve hayati önemi haiz sağ göğüs bölgesinden yaraladığı, göğse giren darbenin akciğeri kaplayan ve göğsü çevreleyen zar arasında sıvı birikintisine, akciğerdeki hava keselerinin büzüşmesine ve hayati tehlikeye neden olduğu, mağdurun kaçıp bara sığındığı, sanıkların içeri girerek mağdura ulaşmalarını ve eylemlerini sürdürmelerine bar görevlilerinin engel olduğu olayda,

a)Sanıklar ... ve ...’ın eylem üzerinde doğrudan hakimiyet kurarak, mağduru Adli Tıp raporunda yazılı şekilde yaraladıkları, engel hal nedeni ile eylemlerini tamamlayamadıkları dikkate alındığında, kasıtlarının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, ayrı ayrı öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 37/1, 81/1, 35. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları gerekirken,suç vasfında yanılgıya düşülerek,yazılı biçimde hükümler kurulması,

a)Sanıklar ... ve ...’ın eylem üzerinde doğrudan hakimiyet kurarak, mağduru Adli Tıp raporunda yazılı şekilde yaraladıkları, engel hal nedeni ile eylemlerini tamamlayamadıkları dikkate alındığında, kasıtlarının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, ayrı ayrı öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 37/1, 81/1, 35. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları gerekirken,suç vasfında yanılgıya düşülerek,yazılı biçimde hükümler kurulması,

b)Sanık ...’ın diğer sanıklarla birlikte hareket ederek mağduru aradığı, mağdurun bulunduğu yeri gösterdiği, olay sonrasında da yine diğer sanıklarla birlikte mağduru kovalayarak diğer sanıklara destek verdiği anlaşılmakla,“öldürmeye teşebbüs suçuna yardım” suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken,delillerin yanlış değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, ceza miktarı, tutuklulukta geçirilen süre ve bozma nedenine göre sanık ... müdafiinin tahliye talebinin reddine,19.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/39048, Karar No: 2018/3597, Tarih: 27.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/39048 E.  ,  2018/3597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı, davalı kurum tarafından “yönlendirme neticesinde karşılanan reçete olduğu” gerekçesiyle, 2009 protokolünün 6.3.24 maddesi uyarınca sözleşmesinin feshedildiğini, ayrıca aynı protokolün 6.3.3 maddesi gereği reçeteler arkasındaki imzalar hastalara ait olmadığından para cezası ve uyarı cezası uygulandığını, yapılan işlemin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, ceza-i işlemlerin hukuka aykırı olduğunun tespiti ile iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; davacı ile davalı kurum arasındaki sözleşmenin 3 ay süre ile feshinin uygun olduğunun tespitine, davalı kurum tarafından uygulanan 52.267,75-TL cezai şart uygulamasının iptaline, reçete bedeli olan 33.082,25-TL'nin iptal edilmesi yönündeki talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davaya konu, 2009 yılı protokolünün 6.3.24 maddesinin, 01.01.2016 tarihinde yürürlüğe giren 2016 protokolünün, protokolün yürürlüğe girdiği 01.01.2016 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırıldığı sabit olmakla beraber 6.12 maddesinde “Bu Protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczacının bu işleme karşı dava açmış olması ve açılan davanın Protokolün yürürlüğe girdiği tarihte kesinleşmemiş olması halinde yazılı talebi ile; Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesi ve/veya cezai şart uygulanmasına ilişkin fiil/fiiller için bu Protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır. Ancak Kurumca tahsil edilmiş olan cezai şart ve yersiz ödeme tutarları geri ödenmez, mahsup edilmez.

Bu protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şart gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz. Bu Protokolün yürürlük tarihinden önce (5.3) numaralı maddede sayılan fiillerden dolayı sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczanelerin yazılı talebi üzerine, bu Protokoldeki cezai şart ve fesih hükümleri uygulanır." hükmünün düzenlendiği yazılıdır. Hal böyle olunca, 2016 yılı protokolü mahkemece değerlendirilip sonucuna uygun karar verilmesi gerekli olup, anılan husus bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre tarafların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3905, Karar No: 2024/6271, Tarih: 10.06.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/3905 E.  ,  2024/6271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/726 E., 2016/258 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

İTİRAZA KONU KARAR : Bozma

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 29.02.2024 tarihli ve 2021/16803 Esas, 2024/2163 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.05.2024 tarihli ve 19-2016/258158 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu,

"Dosyanın tek sanığının aksi iddia edilemeyecek şekilde eğitim ve Araştırma Hastahanesi tespiti ile öldüğü anlaşılmaktadır. TCK 64. maddenin ilk cümlesi "Sanığın ölümü halinde kamu davasının düşürülmesine karar verilir" şeklindedir. Madde içeriği herhangi bir takdir hakkı içermemektedir. Sanığın öldüğü hususunda da kuşku yok iken düşme kararının mahalline bırakılması Anayasanın 141.

maddesinin son fıkrasında yer alan "Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması, yargının görevidir." düzenlemesi ile tanımlanan usul ekonomisine uymamaktadır. Düşme kararı yüksek Yargıtay Dairesince verilebilecek iken bozma kararı ile dosyanın derdest bırakılması usul ve yasalara aykırıdır." şeklindedir.

II. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 24.01.2024 tarihli, 2022/8-488 Esas, 2024/27 Karar sayılı kararında; "Temyiz aşamasında sanığın öldüğüne ilişkin bir iddianın ortaya çıkması ya da UYAP (Ulusal Yargı Ağı Projesi) bilişim sistemi vasıtasıyla alınan güncel nüfus kaydında öldüğü bilgisinin yer alması gibi hâllerde, ölümün kamu davasının düşmesini gerektiren bir neden olduğu göz önüne alınarak, ölüm nedeniyle düşme kararının temyiz mercisince dosya üzerinde yapılan inceleme sırasında verilmesi yerine, ölüm bilgisi nedeniyle diğer yönleri incelenmeyen hükmün bozulması ve yerel mahkemece mahallinde yapılan araştırma sonucunda sanığın öldüğünün kesin olarak saptanmasından sonra düşme kararı verilmesi daha isabetli olacaktır." şeklinde belirtildiği üzere, sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre, hüküm tarihinden sonra 03.04.2021 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun duruşma açılmak suretiyle Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, Dairemizin, 29.02.2024 tarihli ve 2021/16803 Esas, 2024/2163 Karar sayılı kararı usul ve kanuna uygun bulunmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE,

2.5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 29.02.2024 tarihli ve 2021/16803 Esas, 2024/2163 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Usul ve yasaya uygun olan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı kabulü gerektiğinden ret kararı veren sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2010/4535, Karar No: 2010/5858, Tarih: 05.04.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/4535 E.  ,  2010/5858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5000 TL manevi tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava, kişilik hakkına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davalının sorumluluğuna karar verilmiştir. Belediye meclis üyesi olan davacının 04/09/2006 tarihli belediye meclis kararında imzası bulunduğu, belediye fen müdürlüğünde çalışan dava dışı ...’nın işlemleri nedeniyle davalının “ rüşvet mi alıyorlar” diye konuşması nedeniyle davalı hakkında hakaret suçundan kamu davası açıldığı, adı geçen memurun kamu davasına müdahil olduğu, ceza mahkemesince davalının ...’ya hakaret suçundan cezalandırıldığı, ceza yargılaması sırasında davalının, belediye meclis üyelerini kastederek bu sözleri söylediğini savunduğu anlaşılmaktadır. Davacı, davalının ceza mahkemesindeki bu savunması karşısında kendisinin rüşvet almakla suçlandığını ileri sürerek manevi tazminat istemektedir. Davalının söylediği sözün dava dışı ...’ya yönelik olduğu ve hakaret oluşturduğu ceza mahkemesince belirlendiğine göre, bu belirleme BK. nun 53. maddesi gereğince hukuk hakimini bağlayıcıdır. Ceza yargılaması sırasındaki davalı beyanı, savunma sınırları içinde olup herhangi bir meclis üyesinin ismi açıklanmadığından matufiyet de söz konusu değildir. Şu durum karşısında savunma sınırları içinde kalan bu sözlerin davacıya yönelik olmadığı ve kişilik hakkına saldırı oluşturmadığı nedeniyle davanın reddedilmesi gerekirken, mahkemece davalının sorumluluğuna karar verilmesi bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6340, Karar No: 2006/6592, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6340 E.  ,  2006/6592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, BK.nun 355 v.d. maddelerinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili 13.03.2006 tarihli dilekçesi ile Yargıtay Yüksek 11. Hukuk Dairesi’nde duruşması olduğundan bahisle mazeret beyan etmiş, duruşmanın başka bir güne talikini talep etmiştir. Mahkemece 14.03.2006 tarihli celsede davacı vekilinin mazeretinin belgelendirilmediği gerekçesiyle mazeret istemi kabul edilmeyerek aynı celse davanın HUMK.nun 409/4-5 maddesine göre açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili mazeret dilekçesinde duruşmanın başka bir güne talikini talep ederken aynı ... Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nde duruşması olduğunu bildirmiş ve dosyanın esas numarasını da dilekçesinde açıklamıştır. Bu nedenle mazeretin belgelendirilmediğinden sözedilemez. Kaldı ki, temyiz dilekçesine eklenen anılan Dairenin kararından davacı vekilinin duruşmalı olarak yapılan temyiz incelemesinde hazır olduğu anlaşılmıştır. Bu nedenle mahkemece davacı vekilinin mazeretinin kabulü ile duruşmaya devam edilmesi gerekirken davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 16.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18404, Karar No: 2018/18751, Tarih: 24.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/18404 E.  ,  2018/18751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazın, satışına ilişkin akit tablosu Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile somut emsal taşınmazın 2015 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmadığı gibi, Haziran 2014 tarihinde idarece m²'sine 126 TL takdir edilen taşınmaza, Nisan 2015 tarihi itibariyle 81.89 TL/m² değer biçilmesi nedeniyle de rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi ye yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmaz 61 ada 23 parsel olarak tapuda kayıtlı iken ifraz edilerek 3575,08 m2'lik kısmın 61 ada 31 parsel numarası ile yol olarak, kamulaştırılmasına karar verildiği ve bu alanın bedeline hükmedildiği halde, hüküm fıkrasında sehven 6043,93 m2'lik bölümünün davacı idare adına tesciline karar verilmesi ve kararda eski parsel numarasının yazılması,

3-Dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki haciz şerhinin tespit edilen bedele yansıtılmaması,

Doğru olmadığı gibi,

4-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.