muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8326, Karar No: 2010/9237, Tarih: 30.09.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/8326 E.  ,  2010/9237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacının iş kazası sonucu beden güç kaybına uğraması nedeniyle maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüyle, 12.994,89.- TL maddi ve 10.000,00.- TL manevi tazminata karar verilmiştir.

Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının maddi zararının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücretin ise, işyeri kayıtlarından giderek ücret tediye bordrolarından saptanacağı, bordrolardan tesbit edilememesi durumunda ise işçinin yaşı, kıdemi, meslek durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının davalıya ait madeni eşya üretimi işyerinde çalışırken geçirdiği iş kazasında % 6,1 oranında malul kaldığı, davacı ile birlikte çalışan ve tanık olarak dinlenen kişilerin davacının "presçi" olarak çalıştığını ve aylık net 1.200-1.300 TL ücret aldığını, işyerinde öğle yemeğinin de verildiğini beyan ettikleri, 07.07.2006 tarihli SGK Müfettiş raporunda işveren ...'in alınan ifadesinde, "davacıyı 1 ay kadar iş eğitimi vererek friksiyon pres operatörü olarak yetiştirdiği"nin belirtildiği görülmektedir. Öte yandan İstanbul Ticaret Odas'nın 01.04.2008 tarihli yazısında ilkokul mezunu, 9 yıl pres operatörü olarak çalışan işçinin emsal ücretinin, asgari ücretin % 10 fazlası olduğu belirtilirken, işveren şirketin kaşe ve imzasını taşıyan 24.01.2007 tarihli "ilgili makama" verilmek üzere yazılmış yazısında davacının aylık 1.500,00.- TL maaş almakta" olduğu belirtilmiş; Türk Mühendis ve Mimarlar Odaları Birliği'nin 13.03.2008 tarihli cevabi yazı sında ilkokul mezunu, 9 yıl pres ustası olarak çalışan işçinin Mart 2007 itibariyle emsal ücretinin, aylık brüt 1.600,00.- TL ila 2.000,00.-TL arasında olduğu bildirilmiştir. Mahkemece, davacının, 27.11.2008 tarihli hesap raporunun 1.seçeneğinde asas alınan aylık brüt 1.600.- (net 1.136,97.-TL) TL ücret aldığı kabul edilmiştir.

İşyeri kayıtlarındaki ücret bordrolarında davacının asgari ücretle çalıştığı ve anılan bordroların davacının imzasını havi olduğu görülmekle birlikte, davacının 01.06.1998 tarihinden itibaren davalıya ait işyerinde, işverenin müfettiş raporundaki beyanından da anlaşıldığı üzere "friksiyon pres operatörü olarak" çalıştığı açıktır. İşverenin kaşe ve imzasını taşıyan 24.01.2007 tarihli yazı ile İstanbul Ticaret Odas'nın 01.04.2008 tarihli yazısında ve davacı tanıklarının anlatımlarında bildirilen ücret birlikte değerlendirildiğinde kaza tarihi olan 25.01.2005 tarihi itibariyle 7 yıl kıdemi olan pres operatörü bir işçinin asgari ücretle çalışmasının yaşamın olağan akışına aykırı olduğu, bu durumda imzalı ücret bordrolarına itibar edilemeyeceği söz götürmez. Ancak Mahkemece tazminat hesabında esas alınan Türk Mühendis ve Mimarlar Odaları Birliği'nin bildirdiği ücret ise tanık anlatımları ile uyumlu olmadığı gibi, İstanbul Ticaret Odas'nın 01.04.2008 tarihli yazısında bildirilen ücrete göre emsallerine göre fazladır.

Yapılacak iş; kaza tarihi olan 25.01.2005 itibariyle 7 yıl kıdemi olan pres operatörü davacıya işyerinde öğle yemeği de verildiğinin kabulüyle olay tarihindeki gerçek ücretinin yukarıdaki veriler doğrultusunda yeniden araştırılıp hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan ücret artışları da gözönünde tutularak bu ücret üzerinden hesap raporu alınıp, SSK’ca bağlanan aylığın en son peşin sermaye değeri düşülerek, davacı için 14.04.2009 tarihli ilk kararda belirlenen maddi tazminat miktarını geçmeyecek şekilde tazminata hükmetmektir.

3-Ayrıca mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda hükme esas alınan 27.11.2008 tarihli rapora atıf yapmakla yetinilerek, raporun 1.seçeneğinde saptanan maddi tazminat tutarından % 15 hakkaniyet indirimi yapıldığının bildirilmesi, ancak hükmedilen maddi tazminat miktarının sayısal olarak ne kadar olduğunun açıklanmamış olması da usul ve yasaya aykırıdır. Anayasa’nın 141. maddesinde vurgulandığı ve HUMK’nun 388 ve 389. maddelerinde de açıklandığı üzere, mahkeme kararları iddia, savunma ve tarafların anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları ve bunlardan çıkan sonuçları içermelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30.09.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, iş kazası sonucu beden güç kaybına uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30.09.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, iş kazası sonucu beden güç kaybına uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının, maddi zararının hesabında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

İşçinin imzasının bulunduğu ücret bordrolarının varlığı halinde bu ücret bordrolarında yazılı ücretten daha yüksek ücret ödendiğinin ispatı ancak aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter gibi yazılı belgelerle mümkündür. Ne varki, şayet davacı işçinin yaptığı görev nedeni ile temininde güçlük çekilen eleman, çok vasıflı işçi, doktora, yabancı dil, teknik konularda ileri bilgiye sahip gibi vasıflara haiz olduğu ispat edilirse, bu takdirde asgari ücretle çalıştığına ilişkin işçinin imzası belge bulunsa da asgari ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu kabul edilerek, gerçek ücret araştırmasına gidilecektir.

Somut olayda davacının imzası bulunan ücret bordrolarının asgari ücret üzerinden düzenlendiği, SGK Başkanlığına verilen “İşten Ayrılma Bildirgesi”nde davacının imzasının bulunduğu ve ücretinin asgari ücret olarak gösterildiği, “İBRANAME” başlıklı davacının imzaladığı belgede davacının işten ayrılırken ödenen kıdem ve ihbar tazminatının asgari ücretten hesaplandığı görülmektedir. Bu belgeler karşısında davacının bankadan kredi alınması için işverence düzenlendiği anlaşılan 24.1.2007 tarihli belgede aylık ücretin 1.500.00-TL olduğunun bildirilmesi davacının asgari ücret üzerinden çalıştığı gerçeğini değiştirecek nitelikte değildir.

Maddi zarar hesabının asgari ücret esas alınarak davacıya işyerinde öğle yemeği de verildiği gözetilip hergün için bir öğün yemek bedeli de ilave edilmek suretiyle günlük ücret bulunup hesap yapılması gerekirken mahkemece asgari ücretin 2.8 katı esas alınmak suretiyle hesaplama yapan bilirkişi raporu hükme dayanak tutulmak suretiyle sonuca gidilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece kararının bu nedenle bozulması görüşünde olduğumuzdan Sayın Çoğunluğun Türk Mühendis ve Mimarlar Odaları Birliği tarafından bildirilen emsal ücretin fazla olduğu, yeniden emsal işçi ücreti araştırması gerektiği yolundaki bozma kararı gerekçesine katılmıyoruz.30.09.2010
Yargıtay — Esas No: 2015/513, Karar No: 2015/3081, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/513 E.  ,  2015/3081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3969, Karar No: 2020/5150, Tarih: 27.02.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/3969 E.  ,  2020/5150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK'nın 184/1. maddesinde "yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan ve yaptıran" kişilerin cezalandırılması öngörülmüş olup, İmar Kanunu'nun 5. maddesinde de bina kavramının "Bina; kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır." şeklinde açıklanmıştır.

3194 sayılı İmar Kanunu'nun 21/3 maddesine göre "derz, iç ve dış sıva, boya, badana, oluk, dere, doğrama, döşeme ve tavan kaplamaları, elektrik ve sıhhi tesisat tamirleri ile çatı onarımı ve kiremit aktarılması ve yönetmeliğe uygun olarak mahallin hususiyetine göre belediyelerce hazırlanacak imar yönetmeliklerinde belirtilecek taşıyıcı unsuru etkilemeyen diğer tadilatlar ve tamiratlar ruhsata tabi değildir". Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği'nin 14 ve 3030 sayılı Kanun Kapsamı Dışında Kalan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliği'nin 16. maddesine göre esaslı tadilat, "yapılarda taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler" şeklinde tanımlanarak, esaslı tadilatın, ruhsata tabi olduğu ifade edilmiştir.

18/12/2014 tarihli bilirkişi raporuna göre zemin kat arka cephede yapılan inşai faaliyetler neticesinde brüt alan artışının meydana gelmiş olduğu, ilave kullanma alanı sağladığı, yapılan imalatın bina niteliğinde olduğu anlaşılmakla sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı biçimde beraatine karar verilmesi,

2- Bir numaralı bozma düşüncesine uyulması halinde ise; hükümden sonra 18 Mayıs 2018 tarihinde yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16. maddesi de gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan Kuşadası Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4534, Karar No: 2018/1405, Tarih: 19.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/4534 E.  ,  2018/1405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ... haklarında resmi belgede sahtecilik suçundan; mahkumiyet

Sanıklar ... ile ... haklarında nitelikli dolandırıcılık suçundan; Beraat

A) Sanıklara yüklenen suçlardan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi kurum Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı gibi, usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükmü temyiz yetkisi vermeyeceği cihetle, şikayetçi kurum vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, sanıklar ..., ..., ... hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ...’ın temyiz talebinin incelenmesine gelince;

19/07/2007 tarihinde Belediye Başkanı olarak görev yapan sanık ... ve Fen işleri müdür vekili olan sanık ...'nın fiilen görevleri başında olmayıp izinli olmalarına rağmen 19/07/2007 tarihli ihale tutanağı altını sonradan sanki ihale sırasında orada bulunup ihaleye katılmış gibi; hesap işleri müdürlüğüne vekaleten bakan sanık ...’ın da yetkisiz kamu görevlileri tarafından düzenlenen ihale tutanağının 3 ve 4. karbon nüshalarındaki aslında 5 ışıksız, 5 ışıklı olan bilbord sayısının 35 ışıklı, 35 ışıksız olarak değiştirilerek vekaleten imzalamaktan ibaret eylemlerinde; 5271 sayılı CMK'nın 217/1. maddesi de dikkate alınarak ve sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliğinin tespitinin mahkeme hakimine ait olduğu cihetle, suça konu belge aslının mahkeme tarafından incelenmediği gibi rapor da alınmaması karşısında, suça konu belgelerin duruşmada incelenip özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan sonra aldatma niteliği bulunup bulunmadığının belirlenmesi; aldatma niteliğinin bulunmadığının tespiti halinde, kamu görevi yapan sanıkların dava konusu eylemlerinin kül halinde görevi kötüye kullanmak suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılması gerekirken, yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin, sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31133, Karar No: 2017/11536, Tarih: 24.10.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/31133 E.  ,  2017/11536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...'ın tüm aşamalarda ısrarla, kavga anında elinde bıçak bulunmadığını, boğuşma sırasında kavgadan sıyrılıp eczaneye girerek eline ekmek bıçağı aldığını, kapıdan çıkışta kendisini arkadaşları ve vatandaşların tuttuğunu, o sırada olay yerine gelen polis ekiplerine bıçağı verdiğini ve katılan ...'u bıçakla yaralamadığını savunması, olay günü saat 16:00'da tutulan polis tutanağında, olayın bitmiş olduğu ve sanığın elinde bıçakla görülmesi üzerine rızaen polislere teslim ettiğinin belirtilmesi, bıçaklar üzerinde yapılan incelemelerde kan örneğine rastlanmaması, tanıklar ... ve ....'ın ifadelerinde, olay anında sanığın elinde bıçak olmadığını belirtmeleri, tanık ...'nün, diğer sanık ...'un kavgadan ayrılırken, elindeki bıçağın, babası olan ...'un bacağına değdiğini ifade etmesi, tanık ...'in savcılıkta, ...'un elindeki bıçakla kavgaya geldiğini belirtmesi ve yargılamada da, “...sanık ...'nın elinde bıçak vardı ama katılan ...'ye vurduğunu görmedim...” şeklinde beyanda bulunması, katılan ...'un, 09.08.2011 tarihli savcılık ifadesinde de, kavga sırasında oğlunun üzerine atladığını, bu esnada bıçaklandığını, bıçaklayanın ise kim olduğunu bilmediğini belirtmesi karşısında, yargılamanın esasına etkili olacak sözü edilen deliller, dosyada bulunan diğer tüm kanıtlarla birlikte tartışılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Sanık ...'ın aşamalardaki savunmaları, tanıkların ifadeleri ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın, katılan ...'a yönelik yaralama eylemini, katılanın kendisine yönelen bıçakla saldırısını defetme amacıyla ya da haksız tahrik altında gerçekleştirip gerçekleştirmediği yöntemince irdelenip, sonucuna göre sanık hakkında, TCK'nın 25 ve 29. maddelerinin uygulanma ihtimalinin tartışılmaması,

3-Sanık ile katılan ...'un, karşılıklı olarak birbirlerine hakarette bulundukları anlaşılmasına karşın, sanık hakkında, TCK'nın 129/3. maddesinin uygulanmaması,

4-Sanığın, katılan ...'a, aleni ortam olmayan telefonda hakarette bulunduğu kabul edilmesine rağmen, olayda uygulama yeri bulunmayan, TCK'nın 125/4. maddesine göre, cezada artırım yapılması,

3-Sanık ile katılan ...'un, karşılıklı olarak birbirlerine hakarette bulundukları anlaşılmasına karşın, sanık hakkında, TCK'nın 129/3. maddesinin uygulanmaması,

4-Sanığın, katılan ...'a, aleni ortam olmayan telefonda hakarette bulunduğu kabul edilmesine rağmen, olayda uygulama yeri bulunmayan, TCK'nın 125/4. maddesine göre, cezada artırım yapılması,

5-Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlarından birinin, çocuk yaşta işlediği suça ilişkin olması, diğerlerinin de kesin nitelikte adli para cezası içermesi nedeniyle, tekerrür uygulamasına konu edilemeyeceğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında, katılan ...'e yönelik hakaret ve yaralama eylemlerinden uygulama yapılırken, koşulları oluşmamasına karşın mükerrir olduğu gerekçesiyle hapis cezalarının tercih edilmesi ve tercih edilen bu hapis cezalarının da, katılan ...'ye yönelik yaralama suçundan dolayı tercih edilen hapis cezasında olduğu gibi, yeniden adli para cezalarına çevrilmesi suretiyle, TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6232, Karar No: 2021/2772, Tarih: 10.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/6232 E.  ,  2021/2772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Htps://www.....com.tr/yazarlar/dilek-gungor/2020/07/17/15-milyarlik-organize-vurgunhttps://www.....com.tr/yazarlar/dilek-gungor/2020/07/18/-hacizden-mal-kacirma-kumpasi uzantılı internet sitelerinde yayınlanan haberlerin içeriğine ilgilisi ... vekili tarafından yapılan erişimin engellenmesi talebinin reddine dair ... 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 20/07/2020 tarihli ve 2020/3028 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii ... 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/07/2020 tarihli ve 2020/2946 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 13.10.2020 gün ve 13322 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.10.2020 gün ve KYB. 2020/92257 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, ilgilisi hakkında Ziraat Bankası A.Ş. tarafından nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik ve Ticaret Kanunu'na aykırılık suçlarından yürütülen soruşturma ve kovuşturma işlemlerine ilişkin olarak yukarıda belirtilen internet sitelerinde yapılan haber ve paylaşımlar sebebiyle ilgilisi vekili tarafından erişimin engellenmesi talebinde bulunulması üzerine, mahkemesince kişilik haklarının ihlal edilmediğinden bahisle talebin reddine karar verilmiş ise de; anılan haber içeriğindeki olaya ilişkin olarak yapılan yargılama neticesinde ...'ün beraatine dair verilen ... Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/07/2019 tarihli ve 2018/504 esas, 2019/308 sayılı kararı henüz kesinleşmemiş ise de haber içeriklerinin yayınlandığı 17/07/2020 ve 18/07/2020 tarihleri itibariyle beraat kararının verilmiş olduğunun anlaşıldığı,

Benzer bir olayla ilgili olarak Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 05/06/2017 tarihli ve 2016/15510 esas, 2017/5325 karar sayılı ilâmında yer alan, "Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17/6/2015 tarihli ve E.2014/4-56, K.2015/1679 sayılı kararının ilgili kısmı şöyledir: "...Unutulma hakkına gelince; unutulma hakkı ve bununla ilişkili olan gerektiği ölçüde ve en kısa süreliğine kişisel verilerin depolanması veya tutulması konuları, aslında kişisel verilerin korunması hakkının çatısını oluşturmaktadır. Her iki hakkın temelinde bireyin kişisel verileri üzerinde serbestçe tasarruf edebilmesini, geçmişin engeline takılmaksızın geleceğe yönelik plan yapabilmesini, kişisel verilerin kişi aleyhine kullanılmasının engellenmesini sağlamak yatmaktadır. Unutulma hakkı ile geçmişinde kendi iradesi ile veya üçüncü kişinin neden olduğu bir olay nedeni ile kişinin geleceğinin olumsuz bir şekilde etkilenmesinin engellenmesi sağlanmaktadır. Bireyin geçmişinde yaşadığı olumsuz etkilerden kurtularak geleceğini şekillendirebilmesi bireyin yararına olduğu gibi toplumun kalitesinin gelişmişlik seviyesinin yükselmesine etkisi de tartışılmazdır. Unutulma hakkı; üstün bir kamu yararı olmadığı sürece, dijital hafızada yer alan geçmişte yaşanılan olumsuz olayların bir süre sonra unutulmasını, başkalarının bilmesini istemediği kişisel verilerin silinmesini ve yayılmasının önlemesini isteme hakkı olarak ifade edilebilir..