muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/736, Karar No: 2018/6263, Tarih: 11.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/736 E.  ,  2018/6263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/02/2016 tarih ve 2015/50-2016/65 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacıya ait araçla taşınan ve davalı ... şirketince Yük Nakliyat Sigorta Poliçesiyle teminat altına alınan zeytin emtiasının taşımayı yapan aracın kaza yapması sebebiyle zayi olduğunu, meydana gelen zarar sebebiyle davacı şirket tarafından emtianın sahibi olan dava dışı şirkete 36.587,25 TL ödeme yapıldığını, zararın karşılanması için davalı ... şirketine başvurmuşsalar da davalının, zararın teminat dışı kaldığını ileri sürerek ödeme yapmayı reddettiğini, taşıma sırasında meydana gelen zararın teminat kapsamında olduğunu, 29.077,00 TL zarar bedelinin kendilerine ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 29.077,00 TL’nin kaza tarihi olan 01.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, somut uyuşmazlık bakımından ... mahkemelerinin yetkili olduğunu, zarara sebep olan kazanın teminat dışında kaldığını, zararın teminat kapsamında kaldığı kabul edilse dahi talep edilen hasar miktarının fahiş olduğunu, dava kabul edilse bile temerrüt tarihinin kaza tarihi olarak kabul edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu poliçede tanzim yerinin yazılmadığı ancak davacı yanca bildirilen tanıkların ifadelerinden poliçenin davacı şirketin merkezinin olduğu ...'da düzenlendiğinin anlaşıldığı, davacı şirketin adresinin ... olması, ticari faaliyetlerini ...'da yürütmesi nedeni ile davalı tarafın yetki itirazı reddi gerektiği, davaya konu sigorta poliçesiyle yükleme, aktarma ve boşaltmaya atfedilecek rizikolar hariç olmak üzere meydana gelen zararların teminat altına alındığı, bu kapsamda, tek taraflı trafik kazası nedeniyle meydana gelen zararın teminat kapsamında olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 26.437,00 TL’nin temerrüt tarihi olan 15.08.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK 6 ve 15/1. maddesi gereğince dava yetkisiz mahkemede açılmakla birlikte, yetki itirazında davalı vekilinin yanlış mahkemeyi yetkili göstermesi nedeniyle seçim hakkı davacıya geçtiğinden mahkemece yetki itirazının reddine karar verilmiş olmasının sonucu itibariyle doğru bulunmasına göre davalı vekilinin aşağıda yazılı bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, Nakliyat Emtia Sigorta Poliçesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Davacı taraf, davalıya sigorta ettirdiği emtianın taşıma sırasında meydana gelen maddi hasarlı trafik kazası neticesinde zayii olduğunu ileri sürerek kendi sigortacısından, emtia sahibine ödediği bedelin tahsili isteminde bulunmuş olmakla sigortacı meydana gelen gerçek zarardan sorumlu olduğundan, gerçek zararın tespiti için alanında uzman bilirkişi veya bilirkişiler kurulundan rapor alınarak riziko sebebiyle meydana gelen zararın saptanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu konuda bir inceleme yapılmaksızın ekspertiz raporu ile belirlenen bedele hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 11/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3442, Karar No: 2018/1902, Tarih: 05.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/3442 E.  ,  2018/1902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın aşamalarda alınan savunmalarında kendisine ait fatura ve belgelerin yeğeni olan ... tarafından alıkonulduğunu, bununla ilgili olarak şikayetçi olduğunu, yeğeninin sürekli olarak kendisi hakkında haksız şikayetlerde bulunduğunu beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi, buna karşılık dosya içerisinde mevcut 31.12.2010 tarih ve VDENR-2010-736/43 sayılı vergi suçu ve ekindeki vergi tekniği raporuna göre, vergi incelemesi sırasında beyanlarına başvurulan sanığın akrabası ..., suça konu faturaları kullanan ... Taşımacılık Tur. Gıda Bes. Pet. Tem. San. ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi ... ... ve kardeşi ...‘ın sanığın kendisini ... ismiyle tanıtarak, bu isimle fatura düzenlediği yönünde beyanda bulunduklarının anlaşılması, ...‘in tanık sıfatıyla alınan beyanında sanığın savunmasını kabul etmemesi, bu hususta sanıktan şikayetçi olduğuna ve vergi dairesine durumu bildirdiğine dair evrakların da dosya içerisinde bulunması ile 2006 takvim yılında düzenlenmiş herhangi bir fatura aslı ya da suretine dosyada rastlanılmaması, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; sanık tarafından düzenlenen 2006 takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi ile sanık tarafından kendisi ve ... adına düzenlenen sahte faturaları kullanan şirket yetkililerinin sanığı tanıyıp tanımadıkları, suça konu faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları hususlarının ayrıntılı olarak sorulması suretiyle tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması, suça konu faturaların, bizzat sanık tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi bakımından da, faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 05.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18735, Karar No: 2024/3436, Tarih: 28.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/18735 E.  ,  2024/3436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/82 E., 2016/346 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'in temyiz isteği; Hatay Genç Madencilik şirketinden 2010 yılında ayrıldığına, şirket yetkilisiymiş gibi gösterilmesi nedeniyle haksız olarak ceza aldığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, iddianame, mütalaa ve hükmün uyumlu olmadığına, koşulları oluştuğu halde cezanın ertelenmediğine, zincirleme suç hükümleri uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Sanık ...'ün temyiz isteği, kararı usul ve yasaya aykırı bulduğundan temyiz ettiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

23.10.2008 tarihinde Hatay Genç Madencilik isimli firmaya maden ocağı ve yol açma izni verilen

sahanın kontrolünde yol güzergahında değişiklik olduğu, jalonların söküldüğü ve izin verilen alan dışında maden ocağı açıldığı, açılan yoldaki emvallerin yediemine alındığı tespit edilmiştir.

Hakkında suç tutanağı düzenlenen Ali Gök'ün 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında yapılan yargılama, mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, yol güzergahının değiştirildiği, yapacak nitelikteki ağaçların iş makinesiyle tahrip edildiği, yediemine alınan emvallerin değer kaybı nedeniyle satıldığı belirtilmiştir.

Ali Gök'ün suça konu yerde işçi olarak çalıştığını ve şirket yetkililerinin ..., ... ve ...olduğunu beyan etmesi üzerine sanıklar hakkında suç duyurusunda bulunulmuştur.

01.07.2008 tarihli saha teslim tesellüm tutanağı ve 10.11.2009 tarihli kolluk araştırma tutanağı dosyada mevcuttur.

Sanık ... savunmasında, madene ulaşmak için izinli yapılan yolun mecburiyetten dolayı güzergahını değiştirdiklerini, izinli olan yer dışında yol açmak zorunda kaldıklarını, ancak her seferinde orman işletme görevlilerinin yanlarında olduğunu beyan etmiştir.

Sanık ... savunmasında, 2010 yılında Hatay Genç Madencilik şirketindeki ortaklıktan ayrıldığını, saha açma çalışmasına girmeden önce gerekli izinlerin alındığını bildiğini, saha açma esnasında orada olmadığını, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

A.Sanıklar Hakkında 6831 Sayılı Kanun'un 91 inci Maddesine Aykırılık Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik İncelemede

Bilirkişi raporuna göre sanıklar hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

A.Sanıklar Hakkında 6831 Sayılı Kanun'un 91 inci Maddesine Aykırılık Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik İncelemede

Bilirkişi raporuna göre sanıklar hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tutanağı, sanıkların savunmaları, bilirkişi raporu, saha teslim tesellüm ve kolluk araştırma tutanakları ve tüm dosya kapsamına göre sanıklar hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B.Sanıklar Hakkında 6831 Sayılı Kanun'un 93 üncü Maddesine Aykırılık Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik İncelemede

Suç tarihinin 23.10.2008 olduğu anlaşılmakla;

Sanıkların yargılama konusu eylemleri için belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı

Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanıklara atılı suçların işlendiği 23.10.2008 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

II. KARAR

A.Sanıklar Hakkında 6831 Sayılı Kanun'un 91 inci Maddesine Aykırılık Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik İncelemede

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle sanık ... ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanıklar Hakkında 6831 Sayılı Kanun'un 93 üncü Maddesine Aykırılık Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik İncelemede

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık ... ve sanık ...'ün temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

28.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5568, Karar No: 2018/584, Tarih: 15.01.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/5568 E.  ,  2018/584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçu yönünden kurulan temyiz talebinin reddine dair ek karara karşı yapılan temyiz talebinin incelemesinde;

14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nun 317. maddesi gereğince reddine ilişkin 04/12/2015 tarihli ek karara karşı yapılan temyiz isteminin CMUK'nun 315/2. maddesi uyarınca reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan temyiz isteminin reddine dair hükmün ONANMASINA,

II)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçu yönünden kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Temyiz dışı suça sürüklenen çocuk Halil Mayalı'nın suçu geceleyin saat: 22.00 sularında işlediklerini ikrar ettiği, suça sürüklenen çocuk ...'nın da bu anlatımı kabul ettiği, konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden de suçun gece işlendiği kabul edilerek TCK

116/4. maddeden hüküm kurulduğu, bu haliyle suçun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuğun cezasında TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca artırım yapılmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

Ancak;

1-Temyiz dışı suça sürüklenen çocuk Halil Mayalı'nın suçu geceleyin saat: 22.00 sularında işlediklerini ikrar ettiği, suça sürüklenen çocuk ...'nın da bu anlatımı kabul ettiği, konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden de suçun gece işlendiği kabul edilerek TCK

116/4. maddeden hüküm kurulduğu, bu haliyle suçun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuğun cezasında TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca artırım yapılmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

2-Suça sürüklenen çocukların müştekiye ait olan kuşları sakladıkları yeri söyleyerek müştekiye ait kuşların bir kısmının iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama koşullarının tartışılması bakımından öncelikle müştekiden kısmi iade nedeniyle rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre karar verilmesi yerine, müştekinin rızası sorulmadan ve karar yerinde tartışılmadan bu maddenin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının gözetilmesine, 15/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12393, Karar No: 2011/19032, Tarih: 24.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/12393 E.  ,  2011/19032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1614, Karar No: 2009/1766, Tarih: 24.02.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/1614 E.  ,  2009/1766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Mahkeme kararı davacı idare tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiş ise de, dosya henüz Yargıtay'a gönderilmeden önce davacı vekilinin 2.6.2008 günlü dilekçesi ile temyizden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmakla vaki vazgeçme nedeniyle davacının temyiz isteminin REDDİNE,

2-Davalı tarafın temyizine gelince;

Mahkemece, dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak kabulüyle bu niteliğine göre değerinin tespitinde bir isabetsizlik yoktur.

Ancak;

Dosyada toplanan bilgi ve belgelerden, özellikle geri çevirme kararı üzerine dosya içersine getirtilen Yunak Kadastro Mahkemesinin 2007/8 Esas sayılı dava dosyasının incelenmesinden, dava konusu edilen 129 ada 34 parsel sayılı taşınmazın mülkiyetinin davalı ... ile ... ve ... arasında çekişmeli olduğu anlaşılmaktadır. 2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasayla değişik 18. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca eldeki bu davada taraf olmayan, mülkiyet çekişmesiyle ilgili davanın tarafı bulunan ..., ... ve ...’e anılan yasanın 10. maddesi uyarınca gerekli tebligatın ve ilanın yapılması, taşınmazın tespit edilen kamulaştırma bedelinin mülkiyet çekişmesiyle ilgili davanın sonucunda belli olacak hak sahibine ödenmek üzere idarece mahkemenin belirttiği bankaya 10. madde uyarınca ve üçer aylık vadeli hesaba yatırtılıp bu bedelin ileride belli olacak hak sahibine ödenmesine karar verilmesi gerekirken, mahkemece yukarıda değinilen hususlar gözetilmeden, tespit edilen kamulaştırma bedelinin doğrudan davalıya ödenmesine hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 24.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.