muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12459, Karar No: 2019/6758, Tarih: 30.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/12459 E.  ,  2019/6758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma ve sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

... Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 10.12.2012 tarihli RDK3-2012/34371 sayılı mütalaasının “2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarına ilişkin olmasına rağmen, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 09.01.2013 tarihli 2013/1420 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında mütalaaya aykırı olarak sahte fatura düzenleme suçu ile birlikte “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından da kamu davası açıldığı, ancak bu suçlara yönelik hüküm kurulmadığı anlaşıldığından; “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçları yönünden ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 09.01.2013 tarihli 2013/1420 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin olarak yalnızca “2010 ve 2011 takvim yılları” yönünden kamu davası açıldığı, 2012 takvim yılına ilişkin açılmış bir dava bulunmadığı gibi, sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu ve her takvim yılı ayrı ayrı belirtilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hangi takvim yılından verildiği de anlaşılmayacak şekilde 213 sayılı Kanun’un 359/b maddesi uyarınca sanığın 3 kez cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15520, Karar No: 2014/23076, Tarih: 07.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/15520 E.  ,  2014/23076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21469, Karar No: 2012/17736, Tarih: 30.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/21469 E.  ,  2012/17736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın savunmasında, müştekinin kendisine bıçak çektiğini,bıçağı almak için müşteki ile boğuştuğunu bu sırada yaralanmış olabileceğini, kendisinde bıçak bulunmadığını, kendisini bıçaktan korumaya çalıştığını beyan etmesine, müştekinin 28/08/2005 ve 11/06/2009 tarihli ifadelerinde ... ... ve ... isimli şahısların olaya tanık olduklarını beyan etmesine, bu şahısların dinlenmemesine göre, sanığın iddiaları ve ilk haksız hareketin hangi tarafça yapıldığının tespiti bakımından tanıkların ayrıntılı olarak dinlenmesi gerekli iken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi ile uygulama yapılırken, aynı maddenin 1.fıkrasının a, b, d, e bentlerinde belirtilen hakları mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c bendindeki hakları ise kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar kullanamayacağının hükümde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34619, Karar No: 2018/14443, Tarih: 06.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/34619 E.  ,  2018/14443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacıya ibraname başlıklı ve belirli kısımları boş evrakı imzalaması, aksi halde işe gelmemesi, iş akdine son verileceği yönünde belge imzalamaya zorlandığını, müvekkilinin tüm haklarını kaybedeceği korkusu ile bu belgeyi imzalamadığını, müvekkilinin iş sözleşmesi sonlandırılırken yazılı savunmasının dahi alınmadığını, feshin haksız ve hukuka aykırı olduğunu belirterek ihbar tazminatı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili, genel tatil ücreti, yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar her iki taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin feshi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı, iş sözleşmesi devam ederken işverence müvekkilinden ibraname imzalanmasının istenildiğini, müvekkilinin tüm haklarını kaybedeceği düşüncesiyle ibranameyi imzalamadığını, bu nedenle iş sözleşmesinin feshedildiğini belirtmiş, davalı ise ibraname imzalatılmasının söz konusu olmadığını davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını savunmuştur. Davacı ve davalı tanık beyanları (emsal Dairemizin 2016/208 esas sayılı dosyasında dinlenen davalı tanığı Burhan Gök' ün beyanı) nazara alındığında işverence işçilere ibraname imzalatılmak istendiği, ibraname imzalamayanların ise iş sözleşmesine son verildiği, iş sözleşmesinin işveren tarafından sözlü olarak feshinden sonra tutulan devamsızlık tutanaklarına değer verilemeyeceği bu doğrultuda davalının haklı feshi ispatlayamamış olup kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 06.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11809, Karar No: 2013/17499, Tarih: 04.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/11809 E.  ,  2013/17499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/10/2011 gün ve 2006/408-2011/607 sayılı kararı bozan Daire’nin 18.03.2013 gün ve 2012/5820-2013/5190 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı göndericinin yurtdışına ihraç ettiği deri emtiasının, hava yoluyla yurt dışına taşınması için müvekkili şirketle anlaştığını, taşınacak malın davalı gönderici tarafından gümrük işlerinin yapılabilmesi için Sistem Lojistik Hiz. A.Ş.’nin antreposuna teslim edildiğini, gümrük işlemlerinin devam ettiği sırada Atatürk Havalimanı C Terminali Kargo bölümünde yangın çıktığını ve malların zayi olduğunu, davalının müvekkili hakkında başlattığı icra takibi ile yangında zayi olan mal bedeli 10.904,62 Euro asıl alacak ve 40 Euro işlemiş faiz olmak üzere toplam 10.944,62 Euro’nun %9 faizi ile birlikte tahsilini talep ettiğini, malların taşınma esnasında değil havalimanı kargo bölümünde zayi olduğunu, davalı mallarının bulunduğu antreponun Sistem Lojistik Hiz. A.Ş.’ne ait olduğunu ve malların sigorta güvencesi altında bulunduğunu, davalının hukuken sorumluluğu bulunmayan müvekkili taşıyıcıya değil, antrepo işletmesine husumet yöneltmesi gerektiğini, takibin kesinleştiğini ve müvekkili tarafından icra dosyasına 13.000 TL ödendiğini, bakiye borcun 27.07.2006 tarihinde ödeneceğinin taahhüt edildiğini ileri sürerek, haksız icra takibinin durdurulması ve müvekkil şirketin tüm dosya borcundan dolayı borçlu olmadığının tespiti ve icra tehdidi altında ödenen 13.000 TL’nin davalı şirketten istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında talebini ıslahla 3.630,76 TL artırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 18.03.2013 tarihli kararı ile davalı yararına bozulmuştur.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 04.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24991, Karar No: 2016/7695, Tarih: 13.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24991 E.  ,  2016/7695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4137, Karar No: 2016/1933, Tarih: 16.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/4137 E.  ,  2016/1933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/11/2014

NUMARASI : 2012/10-2014/437

DAVACI : A.. B.. VEK.AV.İ... A...

DAVALILAR : KÜÇÜK D.. T..'YA VELAYETEN

N.. T.. V.S

Taraflar arasındaki nişanın bozulması nedeni ile maddi tazminat ve nişan hediyelerinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacı ile davalılardan Döndü arasında yapılan nişanın bozulduğunu, davacı tarafından davalı nişanlıya mutad dışı nişan hediyeleri verildiğini, ayrıca nişan için bir kısım masraflar yapıldığını beyan ederek, hediyelerin aynen, mümkün olmaz ise bedellerinin ve nişan nedeni ile yapılan 5.000,00 TL masrafın, faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen bu hüküm süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, nişan hediyeleri ve yapılan masrafların iadesi talebinden kaynaklanmaktadır.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4.maddesi uyarınca 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun İkinci Kitabı ile 4722 sayılı Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun kapsamındaki aile hukukundan doğan dava ve işler Aile Mahkemesinde görülür.

Nişan ve nişanın bozulmasının sonuçlarına ilişkin hükümler Türk Medeni Kanunun İkinci Kitabında ve Aile Hukuku başlığı altında düzenlenmiştir.

O halde; nişan hediyelerinin iadesine ilişkin olan davanın Aile Mahkemesinde, Aile Mahkemesi olmayan yerlerde ise Aile Mahkemesi sıfatıyla Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerektiği düşünülerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, davanın esası hakkında hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27573, Karar No: 2016/6660, Tarih: 15.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/27573 E.  ,  2016/6660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'nin 17.02.2014 tarihli dilekçesi ile 03.02.2014 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararı temyiz ettiği ancak tebliğnamede sanık ...'nin 03.02.2014 tarihli ek kararı temyizine ilişkin görüş bildirilmediği anlaşılmakla, EK TEBLİĞNAME düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 15.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15487, Karar No: 2024/9496, Tarih: 06.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/15487 E.  ,  2024/9496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması nedeniyle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 20.05.2022 tarihli, 2020/28 Esas ve 2022/1031 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz isteminin, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5026, Karar No: 2013/9127, Tarih: 16.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/5026 E.  ,  2013/9127 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Cinsel taciz suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Mersin 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 30.09.2010 gün ve 2010/444 Esas, 2010/1116 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece, sanığın adına kayıtlı gözüken 0 541 ... .. .. numaralı telefon hattının suç tarihi ve yakın zamanlardaki görüşme kayıtları ile bu görüşmelerin yapılmış olduğu baz istasyonu kayıtlarının Telekomünikasyon İletişim Başkanlığından getirtilerek, görüşmelerin sanığın yaşadığı yerden mi yoksa başka bir yerden mi yapıldığının tespit edilmesi, bu telefon hattı ile en çok görüşme yapan kişilerin tanık sıfatıyla dinlenerek sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, eğer bu şekilde de sanığın söz konusu hattı kullanıp kullanmadığı tespit edilemezse, 0 541 ... .. .. numaralı telefon hattına ait abonelik sözleşmesinin aslı ile sanığa ait yazı ve imza örnekleri temin edilip, mevcut imza ve yazı örnekleri karşılaştırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7185, Karar No: 2018/1003, Tarih: 13.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7185 E.  ,  2018/1003 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasında görülen davada...Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/09/2014 gün ve 2012/186-2014/202 sayılı kararı onayan Daire’nin 29/02/2016 gün ve 2015/7611 - 2016/2173 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, 1881 yılından itibaren ağırlıklı olarak kimyasal ürünlerin üretimi alanında faaliyet gösteren müvekkilinin, 1965 yılından bu yana ... faaliyetlerini ...vasıtasıyla sürdürdüğünü, müvekkilinin "..." ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının "..." ibaresini www.bayerkimya.com.tr alan adının esaslı unsuru olarak tescil ettirdiğini ve alan adı içeriğinde ve diğer ticari evraklarında, tanıtım vasıtalarında kendi adına tescilli bir marka izlenimi verecek biçimde kullandığını, ayrıca davalının ticaret unvanının esaslı unsuru olarak da müvekkilinin adına tescilli "...." ibaresini kullandığını ve bu durumun müvekkilinin marka haklarına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, müvekkiline ait "...." markasının davalının unvanından çıkartılmasını, davalıya ait .... alan adının hükümsüzlüğünü, davalının ... alan adında, bu alan adı altında kullanılan internet sitesi içerisinde, tabela, iş evrakı ve diğer her türlü tanıtım vasıtalarında, ürün ve hizmetler üzerinde ".." ibaresini kullanmasının, müvekkilinin sınai haklarına tecavüz ile haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitini, tecavüzün durdurulmasını ve önlenmesini, müvekkiline ait "..." markasının davalı tarafın üzerinde kullandığı ürün, tabela, fatura, katalog, fiyat listesi, fiyat teklifi, antetli kağıtlar da dahil her türlü tanıtma vasıtasının toplatılarak imhasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 29/02/2016 tarihli ilamı ile onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

.../...

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak ... gelir kaydedilmesine, 13/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...