muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/115, Karar No: 2025/1449, Tarih: 18.03.2025

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 18.02.2021 tarihli ve 2019/879 Esas, 2021/239 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesince verilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 01.04.2022 tarihli kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece; Mahkemece yapılan keşif sonucu fen bilirkişisi, orman bilirkişisi ve ziraat bilirkişisi tarafından düzenlenen 05.02.2018 tarihli heyet raporunda krokide (A) harfi ile gösterilen 13.999,36 m2 yüz ölçümlü dava konusu yerin tamamının dava dışı 233 parsel içerisinde kalmakta olduğunun saptandığı, Dairenin geri çevirme kararı ile dosyaya getirtilen tapu kaydından 233 (3402 sayılı Kanun'un 22/a maddesi uygulaması neticesinde 107 ada 21) parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinde 26.05.1978 tarihinde hali arazi vasfı ile ... Köyü Tüzel Kişiliği adına kaydedildiği, 02.10.2018 tarihinde kurumlar arası devir işlemi ile ... adına tescil edildiği anlaşılmakla, davalı Hazinenin tescil isteğinin de reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılıp İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma doğrultusunda davanın reddine, davalı Hazinenin tescil talebinin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının dava konusu taşınmazı emek ve masraf ile imar-ihya ederek tarıma elverişli hale getirip nizasız fasılasız şekilde yaklaşık 25 yıla yakın bir süredir elinde bulundurarak ekip dikmeye devam etmekte olduğunu, dönüşümlü olarak çilek ve hububat ektiğini, bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğunu, taşınmazın üç boyutlu ve stereoskopik olarak hava fotoğraflarındaki görünüşü incelenmeksizin karar verildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazın özel mülkiyete konu olabilecek taşınmazlardan olduğunu, davacı yararına kazanım koşullarının oluşmadığının Yerel Mahkemenin de kabulünde olduğunu, davacının davasının reddine karar verilmesine rağmen Yerel Mahkemece Hazinenin tescil talebinin reddine karar verilmesinin doğru olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakılan tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakılan tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir.

1978 yılında Mersin ili, Anamur ilçesi, ... köyünde yapılan kadastro çalışmaları sırasında dava konusu taşınmaz bölümünün tamamının 233 (3402 sayılı Kanun'un 22/a maddesi uygulaması neticesinde 107 ada 21) parsel sayılı taşınmazın içerisinde kaldığı, anılan taşınmazın kadastro tespitinde 26.05.1978 tarihinde hali arazi vasfı ile ... Köyü Tüzel Kişiliği adına kaydedildiği, 02.10.2018 tarihinde kurumlar arası devir işlemi ile ... adına tescil edildiği görülmektedir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 187,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin “j” bendi gereğince temyiz eden davalı ... harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Anamur 2. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10140, Karar No: 2007/10327, Tarih: 18.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/10140 E.  ,  2007/10327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu İcra Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 18.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/39703, Karar No: 2022/8095, Tarih: 11.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/39703 E.  ,  2022/8095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği, taraflar arasında uzlaşma sağlandıktan sonra sanığın taksitli ödeme şeklindeki uzlaşmaya riayet etmemesi nedeniyle hükmün açıklanmış olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 Esas ve 2007/152 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, kanun koyucunun ayrıca adlî para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adlî para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, alt sınırdan uzaklaşmanın gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği hâlde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 157/1. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, hapis cezasının alt sınırı olan 1 yıl hapis cezası belirlenmesine rağmen adlî para cezasının alt sınır olan 5 gün yerine, 120 gün olarak belirlenmek suretiyle fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde verilen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından, adli para cezasına ilişkin sırasıyla “120 gün” ve “2.400 TL” adli para cezası ibarelerinin çıkarılarak yerine, sırasıyla “5 gün” ve “100 TL” adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3915, Karar No: 2021/1056, Tarih: 03.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/3915 E.  ,  2021/1056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Fatsa Cumuriyet Başsavcılığı‘nın 11.10.2011 tarih ve 2011/1134 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davası ile ilgili hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, bu hususta mahkemesince hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1-Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden vekalet ücreti, aynı takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan beraat hükmü yönünden ise esasa yönelik müşteki ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi ...’in kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı, bu suçlarla ilgili olarak usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme hak ve yetkisi vermeyeceği dikkate alınarak, müşteki ... vekili Av. ...’ın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın, aynı takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

2008 takvim yılı KDV indiriminde kullanılan faturaların 2008/10. dönemine ait olması nedeniyle suç tarihi 25.11.2008 olarak tespit edilerek inceleme yapılmıştır.

Sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırına göre, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden ise 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın ilk sorgusunun yapıldığı 28.02.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen asli ve olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 03.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8224, Karar No: 2016/17067, Tarih: 29.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/8224 E.  ,  2016/17067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak, Perakende Satış Hizmet Bedeli, İletim ve Dağıtım Bedelinin, Sayaç Okuma Bedelinin İadesi Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim, dağıtım bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; 80.435,93 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini talep etmiştir .

Mahkemece; kayıp kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli , iletim bedeli adı altında abonelerden tahsil edilen bedellerin hukuki olmadığı ve bu bedellerin iadesine ilişkin talebin haklı olduğu; gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli , iletim ve dağıtım bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri , sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli ve iletim ve dağıtım bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14385, Karar No: 2012/5705, Tarih: 12.03.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/14385 E.  ,  2012/5705 K.**

* GÖREVİ KÖTÜYE KULLANMA

* MAHALLE MUHTARI

* İKAMETGAH NAKİL BELGESİ

* TÜRK CEZA KANUNU (5237) Madde 257

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: MAHALLE MUHTARI OLAN SANIĞIN, MAHALLESİNDE İKAMET EDİP BAŞKA BİR İLÇEYE TAŞINAN VE BU NEDENLE KENDİSİNDEN NAKİL BELGESİ İSTEYEN ŞİKAYETÇİYE 4541 SAYILI KANUN’UN 3. MADDESİ UYARINCA VERİLMESİ GEREKEN NAKİL BELGESİNİ VERMEYİP DAHA SONRA SORUŞTURMA AŞAMASINDA VERDİĞİNİN ANLAŞILDIĞI OLAYDA; İDDİADA İLERİ SÜRÜLEN, ÇOCUĞU OKULA KAYDETTİREMEME, SOSYAL GÜVENLİK KAYDI YAPTIRAMAMA DURUMLARININ GERÇEKLEŞİP GERÇEKLEŞMEDİĞİ ARAŞTIRILMALI VE ŞİKAYETÇİNİN MAĞDURİYETİNİN OLUŞTUĞUNUN ANLA­ŞILMASI DURUMUNDA SANIĞIN MAHKUMİYETİNE KARAR VERİLMELİDİR.

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi:

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde gö­rülmemiştir.

Ancak;

Mahalle muhtarı olan sanığın, kendi mahallesinde ikamet edip başka bir ilçeye taşınan ve bu nedenle kendisinden nakil belgesi isteyen şikayetçiye 4541 sayılı Kanun’un 3. maddesi uyarınca verilmesi gereken nakil belgesini vermeyip daha sonra soruşturma aşamasında verdiği anlaşılmakla, bundan dolayı iddiada ileri sürülen, çocuğu okula kaydettirememe, sosyal güvenlik kaydı yaptıramama durumlarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılıp, mağduriyetinin oluştuğunun anlaşılması halinde, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden (HÜKMÜN BOZULMA­SINA), yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp so­nuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15823, Karar No: 2009/1275, Tarih: 02.02.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/15823 E.  ,  2009/1275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 296 ada 1 parsel sayılı 5650,19 m2 ve 296 ada 11 parsel sayılı 1286,73 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ..., 296 ada 2 parsel sayılı 1228,57 m2, 296 ada 8 parsel sayılı 746,07 m2 ve 296 ada 16 parsel sayılı 3894,23 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... Gök, 296 ada 3 parsel sayılı 946,94 m2, 296 ada 7 parsel sayılı 739,19 m2 ve 296 ada 12 parsel sayılı 2949,98 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ..., 296 ada 4 parsel sayılı 905,72 m2 ve 296 ada 10 parsel sayılı 5670,91 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... , 296 ada 5 parsel sayılı 1301,74 m2, 296 ada 9 parseli sayılı 566,99 m2, 296 ada 13 parsel sayılı 3490,16 m2 ve 344 ada 3 parsel sayılı 3028,13 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ..., 296 ada 6 parsel sayılı 2094,67 m2 yüzölçümündeki taşınmaz belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ..., ... Gök, ... ve ..., 296 ada 14 parsel sayılı 3415,88 m2 yüzölçümündeki taşınmaz belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine taşınmazın hazineye ait olan 19.02.2001 tarih 21 ve 43 sıra da kayıtlı tapu kayıtları kapsamında kaldığı iddiası ile dava açmıştır . Mahkemece davanın reddine dava konusu 296 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 16 ve 344 ada 3 numaralı tespit gibi davalılar adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itirazdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce yapılan ve 11.09.1998 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli 296 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14 ve 16 parsel sayılı taşınmazların, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı Hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli 296 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14 ve 16 parsel sayılı taşınmazların, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı Hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

2) Çekişmeli 344 ada 3 parsel sayılı taşınmaz komşu 344 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlarla birlikte dört tarafı 1426 ada 1 nolu orman parseli (eylemli orman alanları ) ile çevrili orman içi açıklık niteliğindedir. 6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi, orman içi açıklıklarda ... ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermez.

6831 Sayılı Yasanın madde 17/1-2

Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlemesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.

Devlet ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollarıyla elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince el

konulur. Yanan yerlerde husule gelen enkaz hiçbir suretle eşhasa satılamaz. Bunlar resmi daire ve müesseseler ihtiyacına tahsis olunur.

Yasa metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda ..., inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle ... açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR]. Bu tür yerlerin 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 26/a maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılması gerekir.