muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/13309, Karar No: 2022/907, Tarih: 09.02.2022

5237 sayılı TCK'nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde suç, “kanunda tanımlanmış bir haksızlık” olarak öngörülmektedir. Kanun koyucunun kişilerin yaşam hakkını korumak amacıyla ihdas ettiği suçlarda neticenin ifade ettiği haksızlık aynıdır. Zira tüm bu suçlarda neticenin gerçekleştirilmesi yani kişinin hayatının sona erdirilmesi cezai yaptırıma bağlanmaktadır. Buna karşılık kişinin yaşamını sona erdiren fiiller, işleniş şekillerine başka bir anlatımla hareketin ifade ettiği haksızlığa göre farklı suç tipleri olarak düzenlenmiştir. TCK’da ölüm neticesinin cezalandırıldığı suçlar, kasten (TCK'nın 81 ve 82. md.) veya taksirle (TCK'nın 85. md) işlenip işlenmediğine, kasten işlenmişse icrai hareketle mi (TCK'nın 81 ve 82. md), ihmali hareketle mi (TCK'nın 83. md) işlendiğine göre farklı değerlendirmeye tabi tutulmuştur.

Hayata son vermeyi, yani öldürmeyi yasaklayan normun, kasti ve icrai bir hareketle, yani başkasının hayatını sona erdirmeye yönelik aktif bir davranışla gerçekleştirilmesi hâlinde TCK'nın 81 ve 82. maddelerinde düzenlenen kasten öldürme suçu işlenmiş olacaktır. Bu suçun oluşması bakımından önemli olan husus, başkasının hayatını ortadan kaldırmaya yönelik bir hareketin icra edilmiş olmasıdır. Buna karşılık, öldürmeyi yasaklayan norm, ihmali bir hareketle ihlal edildiğinde fail, başkasının hayatını sona erdirmek amacıyla aktif bir davranış gerçekleştirmemekte, öldürme suçu, başkasının hayatını korumakla yükümlü bulunan kişinin, bu yükümlülüğünü ihlal etmesi suretiyle işlenmektedir. Bununla birlikte bu hâlde fail, ancak hukuken (kanun, sözleşme, olay öncesindeki tehlikeli davranış nedeniyle) başkasının yaşamını korumakla yükümlü bulunan, başkasının yaşamına yönelik saldırı veya tehlikeden o kişiyi korumayı hukuken garanti eden kişi olabilir.

Başkasının yaşamını korumak bakımından hukuki yükümlülük altında bulunan garantör konumundaki kişi, bu yükümlülüğünü ölüm neticesinin gerçekleşeceğini bilerek yerine getirmezse, kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesinden (TCK'nun 83. md.) söz edilecektir. (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, Ankara, 2015, 8.bası,s. 366-390.).

5237 sayılı TCK'nın "Kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi" başlıklı 83. maddesinde;

"(1) Kişinin yükümlü olduğu belli bir icrai davranışı gerçekleştirmemesi dolayısıyla meydana gelen ölüm neticesinden sorumlu tutulabilmesi için, bu neticenin oluşumuna sebebiyet veren yükümlülük ihmalinin icrai davranışa eşdeğer olması gerekir.

(2) İhmali ve icrai davranışın eşdeğer kabul edilebilmesi için, kişinin;

a) Belli bir icrai davranışta bulunmak hususunda kanuni düzenlemelerden veya sözleşmeden kaynaklanan bir yükümlülüğünün bulunması,

b) Önceden gerçekleştirdiği davranışın başkalarının hayatı ile ilgili olarak tehlikeli bir durum oluşturması gerekir.

(2) İhmali ve icrai davranışın eşdeğer kabul edilebilmesi için, kişinin;

a) Belli bir icrai davranışta bulunmak hususunda kanuni düzenlemelerden veya sözleşmeden kaynaklanan bir yükümlülüğünün bulunması,

b) Önceden gerçekleştirdiği davranışın başkalarının hayatı ile ilgili olarak tehlikeli bir durum oluşturması gerekir.

(3) Belli bir yükümlülüğün ihmali ile ölüme neden olan kişi hakkında, temel ceza olarak, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmi yıldan yirmibeş yıla kadar, müebbet hapis cezası yerine onbeş yıldan yirmi yıla kadar, diğer hallerde ise on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunabileceği gibi, cezada indirim de yapılmayabilir" hükmüne yer verilmiştir.

TCK'nın 83. maddesi uyarınca, kişinin yükümlü olduğu belli bir icrai davranışı gerçekleştirmemesi dolayısıyla meydana gelen ölüm neticesinden sorumlu tutulabilmesi için, bu neticenin oluşumuna sebebiyet veren yükümlülük ihmalinin icrai davranışa eşdeğer olması zorunludur. İhmali ve icrai davranışın eşdeğer kabul edilebilmesi için, kişinin;

a) Belli bir icrai davranışta bulunmak hususunda kanuni düzenlemelerden veya sözleşmeden kaynaklanan bir yükümlülüğünün bulunması,

b) Önceden gerçekleştirdiği davranışın başkalarının hayatı ile ilgili olarak tehlikeli bir durum oluşturması gerekir. Bu düzenlemeye göre, TCK'nın 83. maddesindeki suçun oluşabilmesi için, başkasının hayatını korumak ve gözetmek yükümlülüğü altında bulunan garantör konumundaki kişinin, korumak ve gözetmekle yükümlü olduğu hayatın sona erme tehlikesi ortaya çıkmasına rağmen, hayatın korunması açısından yapılması gereken icrai davranışları gerçekleştirmemesi gereklidir.

Diğer taraftan, sanığın belli bir icrai davranışta bulunmak hususundaki yükümlülüğüne ilişkin kanuni düzenlemelerin belirlenmesi açısından 4721 sayılı Medeni Kanun hükümleri üzerinde de durulmalıdır. Kanun'un 335. maddesinde; ergin olmayan çocuğun, ana ve babasının velâyeti altında olduğu, 337. maddede; ana ve babanın evli olmaması halinde velâyetin anaya ait olacağı, velayetin kapsamına ilişkin olan 339. maddede; ana ve babanın, çocuğun bakım ve eğitimi konusunda onun menfaatini göz önünde tutarak gerekli kararları alacağı ve uygulayacağı, 340. maddesinde; ana ve babanın, çocuğu imkânlarına göre eğiteceği ve onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlâkî ve toplumsal gelişimini sağlayacağı ve koruyacakları, 346. maddesinde; çocuğun menfaati ve gelişmesi tehlikeye düştüğü takdirde, ana ve babanın duruma çare bulamaması veya buna güçlerinin yetmemesi hâlinde hâkimin, çocuğun korunması için uygun önlemleri alacağı, 348. maddesinde; ana ve babanın çocuğa yeterli ilgiyi göstermemesi veya ona karşı yükümlülüklerini ağır biçimde savsaklaması durumunda velayetin kaldırılacağı düzenlenmiştir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bebeğin ölümünün göbek kordonunun bağlanmamasına bağlı kanama ve hipotermi sonucu olduğu Adli Tıp Raporu ile tespit edilmesi karşısında garantör konumunda bulunan sanık ...'nın; düzenli adet görmediğini, karnında şişlik, ağrı ve sancı olduğunu, doğumdan üç gün önce karnında hareketlenmeler olduğunu ancak hamile olduğunu fark etmemesi şeklindeki beyanları ile sanık ...'nün; çeşitli zamanlarda ... ile cinsel ilişkiye girdikleri, ilişki sırasında korunmadıklarını ancak üç aydır beraber olmadıkları ve üst kattaki depoda doğum yapan ...'in sesini duymadığı şeklindeki beyanların hayatın olağan akışına aykırı olduğu, sanık ...'nın ağrısı ve sancısının olmasına rağmen doktora gitmedikleri, ilkel bir ortam doğumun gerçekleştiği, olay mahallindeki maket bıçağı ile göbek kordonunu kestikten sonra bağlanması ve bebeğin beslenmesi gerekirken yapılmaması biçimindeki ihmali davranışların ölüme sebebiyet verdiği anlaşıldığından, sanıkların ihmali davranışla kasten öldürme suçundan cezalandırılması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek taksirle adam öldürme suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1.Taksirli suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanmayacağı gözetilmeyerek, sanıklar hakkında iştirak halinde taksirle öldürme suçundan hüküm kurulması,

2.TCK'nın 54.maddesi hükmüne göre, müsaderenin ancak kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen eşya hakkında hükmedilmesinin mümkün olduğu gözetilmeden, adli emanetin 2014/1406 sırasına kayıtlı 1 adat maket bıçağının 5237 sayılı TCK'nın 54.maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanık ... ve sanık ...'nün kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 09/02/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4491, Karar No: 2017/46, Tarih: 16.01.2017

**16. Ceza Dairesi         2016/4491 E.  ,  2017/46 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İnfaz kurumuna yasak eşya sokmak

Hüküm : TCK'nın 297/1, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın maket atölyesine giderken kuş kafesinin içinde arama sonucu ele geçen falçata ucunun, hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 20. maddesi ile yapılan düzenleme uyarınca 5237 sayılı TCK'nın 297/2-b maddesi kapsamında kalıp kalmadığı tartışılarak sonucuna göre hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün öncelikle bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 16.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15102, Karar No: 2014/4027, Tarih: 03.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15102 E.  ,  2014/4027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYKOZ SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/04/2013

NUMARASI : 2010/1516-2013/626

Taraflar arasında görülen davada Beykoz Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.04.2013 tarih ve 2010/1516-2013/626 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi A.G tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Emtia Nakliyat Sigorta Poliçesi ile sigortaladığı dava dışı firmaya ait sabun emtiasının davalı şirketçe temin edilen tren ve gemi ile taşındığını, alıcısına 173 koli eksik olarak teslim edildiğini, sigortalıya 2.293,00 TL hasar tazminatı ödendiğini ileri sürerek bu tutarın ödeme tarihinden itibaren en yüksek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşımaya konu emtianın müvekkilince Derince Limanı'nda tam ve eksiksiz olarak vagona yüklendiğini, gemiye konulan malların bilahare demiryolu ile Kargandı'ya ulaştırıldığını, malların alıcıya ulaştırıldığı tarihten sonra sigortalının müvekkiline navlun bedeli ödemesinin bir sorumluluklarının olmadığını gösterdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, bozma ilamı doğrultusunda taşıma hukuku alanında bir uzmandan ve emtia değeri için bir başka bir bilirkişiden alınan raporların hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle 2.140,07 TL'nin 28.08.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, dava dışı sigortalıya ödenen hasar bedelinin rücuen tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucu, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, bozma gereği yerine getirilmemiştir. Dairemizin 25.01.2010 tarih ve 2008/9407- 2010/762 E.K. sayılı bozma ilamında, mal yükleme vagonlarının önce gemi ile Ukrayna’ya oradan da tren yolu ile Kazakistan’a taşınması hususu nazara alınarak üniversitelerin taşıma hukuku kürsüsünden seçilecek bir bilirkişi ile birlikte, emtiadaki hasarın tespiti konusunda uzman bir kişinin bulunduğu bilirkişi kurulundan rapor alınıp neticesine göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilmiş olduğu halde mahkemece, bir avukat ve bir işletmeci/ekonomist bilirkişiden ayrı ayrı rapor alınarak hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19194, Karar No: 2015/18614, Tarih: 16.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/19194 E.  ,  2015/18614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2015

NUMARASI : 2015/615-2015/853

Dava dilekçesinde, davalıya ait bağımsız bölümden sızan su nedeniyle davacının bağımsız bölümünde oluşan hasarın tazmini istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; üzerinde kat mülkiyeti kurulmuş olan anataşınmazda davalıya ait bağımsız bölümden su sızması nedeniyle davacının bağımsız bölümünde meydana gelen zararın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini dava ve talep etmiş, mahkemece, davanın kabulüne, 18.638,00 TL. alacağın zararın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Tespit edilen hasar bedeline hangi tarihten itibaren faiz verileceği hususunda infazda tereddüt yaratılmaması yönünden faizin meydana gelen zarar tarihi olan 08.06.2012 den itibaren yürütülmesi gerektiğinin açıklanmaması doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden gerekçeli kararın ikinci fıkrasındaki "zararın meydana geldiği” ibarelerinden sonra gelmek ve “08.06.2012” tarihi yazılmak suretiyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı SA.
Yargıtay — Esas No: 2014/17058, Karar No: 2015/16006, Tarih: 21.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/17058 E.  ,  2015/16006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/282159

Mahkemesi : Gelibolu (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 04/06/2014

Numarası : 2014/204-2014/552

Suçlar : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Alkolün etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek halde olmasına rağmen araç kullandığı tespit edilen sanık hakkında, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan dolayı kurulan mahkumiyet hükmünde, temel ceza tayin edilirken, uygulanan kanun maddesinin, “TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 179/2. maddesi” yerine, “TCK'nun 179(2) maddesi” şeklinde gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2- Hükümlerin esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanığa hükmedilen hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, uygulanan kanunun ve kanun maddesinin fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3- TCK'da hapis ve para cezalarının içtimasının düzenlenmemesi karşısında, doğrudan hükmedilen adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının içtima ettirilemeyeceği gözetilmeden, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan dolayı kurulan mahkumiyet hükmünde, sanığa hükmedilen 5 ay hapis cezası ile 20 gün karşılığı adli para cezasının, TCK'nın 52. maddesi uyarınca 1 gün karşılığı 20,00 TL belirlenerek, sonuç olarak sanığın 170 gün karşılığı 3.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 1 numaralı bölümünün 1. paragrafındaki, “TCK'nun 179(2) maddesi” ibaresinin, “TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 179/2. maddesi”; aynı bölümün 4. paragrafındaki, “50. bendinin a fıkrası” ibaresinin, “TCK'nın 50/1-a maddesi” şeklinde değiştirilmesi, hüküm fıkrasının 2 numaralı bölümünün 4. ve 5. paragraflarının hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerlerine, “Sanığa hükmedilen 5 ay hapis cezasının, TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, aynı Kanun'un 52/1-2. maddesi uyarınca, sanığın ekonomik durumu ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurulup, 1 gün karşılığı takdiren 20,00 TL olarak belirlenerek, sanığın 150 gün karşılığı 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 61/8. maddesi gereğince sanığa hükmedilen 20 gün karşılığı adli para cezası için, aynı Kanun'un 52/1-2. maddesi uyarınca, sanığın ekonomik durumu ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurulup, 1 gün karşılığı takdiren 20,00 TL olarak belirlenerek, sanığın 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, neticeten sanığın hapis cezasından çevrilen 3.000,00 TL ve doğrudan hükmedilen 400,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına,” ibarelerinin ilave edilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10478, Karar No: 2018/10901, Tarih: 31.05.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/10478 E.  ,  2018/10901 K.**

**"İçtihat Metni"**

..................

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin olarak verilen karar taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, ortak mirasbırakan ...'ın, dava konusu 153 ada 3 parsel sayılı taşınmazını ölümünden çok kısa bir süre önce davalı oğluna tapuda satış göstermek suretiyle devrettiğini, temlik işleminin mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak yapıldığını, mirasbırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığı gibi davalının da alım gücünün bulunmadığını ileri sürerek davalı adına olan kaydın iptali ile mirasçılar adına tesciline karar verilmesini istemiş, taşınmaz üzerindeki ev ve ahırın tarafından yapıldığını belirterek beyanlar hanesinde adına tescilini istemiştir.

Davalı, satışın gerçek olduğunu, taşınmaz üzerindeki ev ve ahırın muris, annesi ve dava dışı kardeşi ..... tarafından yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacıya ait borcun davalı tarafından ödendiği, ancak satışın gerçek olmadığı gerekçesiyle tapunun iptaliyle mirasbırakan ..... mirasçıları adına miras payları oranında tesciline, muhdesatın mirasbırakan adına yapılıp terekede yer aldığı gerekçesiyle davacı adına beyanlar hanesine kayıt ve tescil isteminin reddine karar verilmiştir.

./..

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 1926 doğumlu mirasbırakan ...'ın 02.09.2009 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak çocukları olan davacı ..., davalı ..., eşi olan dava dışı ....... bıraktığı, mirasbırakanın maliki olduğu 153 ada 3 parsel sayılı taşınmazını 21.08.2009 tarihinde oğlu olan davalı ...'e satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 719. maddesi taşınmazların yatay mülkiyet kapsamını belirlerken 718. maddesi hükmü ile de dikey mülkiyet kapsamı belirlenmiştir. Diğer yandan, yasal ayrıcalıkların dışında ayrılmaz parçanın (mütemmim cüz'ün) mülkiyeti ve buna bağlı olarak tasarruf hakkı üzerinde bulunduğu arzın mülkiyetine bağlıdır. Bu husus Türk Medeni Kanunun 684. maddesinde açıkça vurgulanmıştır. Bu düzenlemeler karşısında; üzerinde 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu uyarınca kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulmamış bir binanın mülkiyetinin TMK.nun 684. maddesi gereğince zeminin mülkiyetine tabi olacağından müstakil olarak kullanılan bölüm veya katlarda bağımsız mülkiyet oluşturulmasına yasal olanak yoktur.

Gerçekten de; hukukumuzda çifte mülkiyet kabul edilmemiş olup taşınmaz üzerindeki her türlü muhdesat ve yapılar arzın mülkiyetine tabidir. Başka bir değişle bütünleyici parça niteliğindedir. Bu nedenle, binadaki belli bir bölümün bir tarafa aidiyeti ile onun adına tescili ayrık durumlar hariç (Kat Mülkiyeti Kanunu) yasal açıdan mümkün değildir. Ancak sonradan inşa edilen bölüm veya kat bakımından koşulların varlığı halinde bedel talep edilebileceği kuşkusuzdur.

Somut olaya bu ilke ve esaslar çerçevesinde bakıldığında, taşınmaz üzerindeki muhdesatın (ev ve ahırın) tescili isteğinin reddedilmiş olması bu gerekçe ve sonucu itibari ile doğrudur. Davacının tüm temyiz itirazlarının reddine.

Davalının temyiz itirazlarına gelince,

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında vurgulandığı gibi, görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706, Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında

./..