muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1538, Karar No: 2017/3542, Tarih: 16.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2016/1538 E.  ,  2017/3542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekili

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay tarihinde 1995 doğumlu sanıklar ... ve 1996 doğumlu ...'un, sigara parası temin etmeki için okul bahçesinde bulunan 1999 doğumlu ..., 1999 doğumlu ... ve 2003 doğumlu ...'i yanına gidip, okul çevrelerinde korkulan biri olarak bilinen İbrahim Açıkgöz adlı bir şahsın ismini kullanarak, "bizi İbrahim Açıkgöz gönderdi, okulun haracını kesmeye geldik, 1-1,5.-TL para verin," diyerek para istedikleri, mağdur ...'na "para vermezsen seni döveriz" diyerek baskı kurdukları, sanık ...'un kolundaki kesikleri gören mağdur ...'nun 1,00.-TL parayı çıkarıp verdiği, 0,50.-TL'sini istemesi üzerine 1,00.-TL bozdurularak 0,50.-TL ...'ya iade ettikleri, bu kez mağdur ...'dan para isteyip, ceplerini yokladıkları, mağdur ...'ın çorabının içine saklamış olduğu parayı bulamadıkları, aynı yerde olup tüm bunları gören mağdur ...'e yönelip para istedikleri, mağdur ...'in tüm olumsuzluklardan kendisini korumak için 1.-TL çıkarıp verdiği, verdiği, sanıkların bu sefer ...'ı okulun arkasına götürüp bazı kişileri tanıyıp tanımadığını sordukları ardından para istedikleri, ...'ın parasının olmadığını söylemesi üzerine onun üzerini aramadan bıraktıkları olayda, suça sürüklenen çocukların eylem ve söylemleri bir bütün halinde, mağdur ...'e karşı yağma, mağdurlar ... ve ...'a karşı yağmaya teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar ..., ....ve ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, Daire Üyesi ...'in muhalefetiyle 16.10.2017 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

(Muhalif Üye)

KARŞI OY:

Oluş ve dosya içeriğine göre olay mahkemesinin tam bir inanç ile verdiği kararında bir isabetsizlik görülmediğinden sanıklar ... ve haklarında yağma suçundan verilen "beraat", kararlarına karşı açılan temyiz davasının reddiyle hükümlerin onanması inancı ile sayın çoğunluğun bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

...

(Muhalif Üye)
Yargıtay — Esas No: 2015/9795, Karar No: 2016/9250, Tarih: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/9795 E.  ,  2016/9250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

... köyü, 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağının kesinleşme durumunu gösterir şekilde onaylı kadastro tutanak örneği, tutanağı kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kaydının, hükmen kesinleşmiş ise mahkeme ilamının onaylı örneğinin, davalı ise dava dosyasının, temyiz incelemesi için Yargıtaya gönderilmiş ise onaylı karar örneğinin getirtilerek dosyasına konulması,

İade kararı ile ilgili kurumun göndereceği cevabi yazı ve ekindeki belgeler bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin bütünü ile yerine getirilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 17/10/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5802, Karar No: 2019/5586, Tarih: 25.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5802 E.  ,  2019/5586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında, yetkilisi olduğu ... Vadi Peyzaj Mim. Org. Tic. San. Ltd. Şirketinin ortağı olduğu ... Vadi Peyzaj Mim.Org. Tic. San. Ltd. Şti- ... Enerji Peyzaj Temizlik İnş. Tic. Ltd. Şirketi Adi Ortaklığı isimli mükellefin 2007 takvim yılına ait defter ve belgelerini vergi incelemesi amacıyla yasal süresi içinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; vergi incelemesinin, 01.01.2007-31.12.2007 tarihleri arasında Payas Belediyesi’ne temizlik hizmetleri işi yapmak üzere, Ankara Seğmenler Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün 9510498454 vergi kimlik numarası ile mükellefiyet tesis ettiren adi ortaklık hakkında yapıldığı, adi ortaklığın, sanığın yetkilisi olduğu ... Vadi Peyzaj Mim.Org. Tic. San. Ltd. Şirketi ile ... Enerji Peyzaj Temizlik İnş. Tic. Ltd. Şirketi’nin ortaklığından oluştuğu, varlığı noter tasdiki ve matbaa basım formu ile sabit olan 2007 yılı defter ve belgelerinin ibraz edilmesi gerektiğine dair yazının, öncelikle adi ortaklığın iş yeri adresi olan “... Mahallesi, ... Sokak, No: 14/1 Çankaya/Ankara” adresine gönderildiği ancak söz konusu adreste ortaklığa ulaşılamadığından, 25.07.2012 tarihli yazının, 30.07.2012 tarininde, ... Vadi Peyzaj Mim.Org. Tic. San. Ltd. Şirketi’nin iş yeri adresinde şirket müdürü olan sanık imzasına tebliğ edildiği; Ankara 54. Noterliği’nin 29.12.2006 tarihli, 14708 yevmiye sayılı işlemi ile onaylanan adi ortaklık sözleşmesine göre, ortaklığın yetkililerinin, ... ve ... olduğu, 31.12.2007 tarihinde adi ortaklığın son bulması üzerine mükellefiyetin terkini için, 19.02.2007 tarihinde bastırılan ve 46 faturadan oluşan 1 cilt fatura koçanın, 13.03.2008 tarihinde adi ortaklığın vekili sıfatıyla ... isimli kişi tarafından Seğmenler Vergi Dairesine teslim edildiği, kullanıldığı belirlenen 1-38 sıra arasında kayıtlı bulunan faturaların, 213 sayılı VUK’nin 253. maddesinde belirtilen sürede muhafaza edilmek üzere mükellef vekili sıfatıyla ...’e teslim edildiği, kullanılmadığı belirlenen 39-46 sıra arasında kayıtlı faturaların ise iptal edilmek üzere vergi dairesi görevlilerince teslim alındığı anlaşılmakla; 22.07.2009 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlanan, 10.07.2009 tarihli ortaklar kurulu kararına göre, Seğmenler Vergi Dairesinin 9500047416 vergi kimlik numaralı mükellefi olan ... Vadi Peyzaj Mim. Org. Tic. San. Ltd. Şirketi’nin hisselerini devralarak, şirket müdürlüğüne seçilen sanığın, tüzel kişiliği bulunmayan adi ortaklığın yetkilisi olmadığı, 31.12.2007 tarihi itibariyle mükellefiyeti terkin edilen adi ortaklığın, 2007 takvim yılına ait defter ve belgeleri saklama yükümlülüğünün, adi ortaklığın yetkililerine ait olduğu gözetilerek sanığın beraati yerine, mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/25502, Karar No: 2010/21147, Tarih: 23.09.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/25502 E.  ,  2010/21147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 23.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6554, Karar No: 2014/12073, Tarih: 31.10.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/6554 E.  ,  2014/12073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Merzifon Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2012/101-2013/723

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.02.2012 gününde verilen dilekçe ile mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı köy tüzel kişiliği temsilcileri, kadastro tespiti sırasında davalı köy adına sınırlandırılan meranın, kadim meraları olduğunun tespitini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine ve asli müdahil Y.. K.. temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 50. maddesinde medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

4721 sayılı TMK’nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7. maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak, On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun “Yürürlük” başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; Davacı köylerin 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak Vezirköprü ilçesinin belediyesine katılması nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatı kalmadığından ve katıldığı ilçe belediyesi taraf olacağından 6360 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrası gereğince işlem yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8, Karar No: 2008/77, Tarih: 08.04.2008

Ceza Genel Kurulu 2008/7-8 E., 2008/77 K.

**Ceza Genel Kurulu 2008/7-8 E., 2008/77 K.**

**- DAVANIN ORTADAN KALDIRILMASI

- ZAMANAŞIMI**- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 31 ]

- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 4 ]

- 1918 S. KAÇAKÇILIĞIN MEN VE TAKİBİNE DAİR KANUN (MÜLGA) [ Madde 27 ]

- 1918 S. KAÇAKÇILIĞIN MEN VE TAKİBİNE DAİR KANUN (MÜLGA) [ Madde 33 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 31 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 33 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 102 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 109 ]

**"İçtihat Metni"**

Kaçakçılık suçundan sanıklar ŞA, NA, MŞA, SA'ın 1918 sayılı Yasanın 27/2-3, 33/son, TCY' nın 59/2, 31, 33. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına ilişkin Van 1.Ağır Ceza Mahkemesince verilen 24.02.1997 gün ve 34-39 sayılı hüküm Yargıtay 7.Ceza Dairesince 09.12.1998 gün 1998-9617 sayılı karar ile onanarak kesinleşmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden sonra 19.07.2003 günlü sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanunu yürürlükten kaldıran 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu uyarınca sanıkların hukuksal durumlarının yeniden değerlendirilmesi talebi üzerine dosyayı uyarlama amacıyla ele alan Van 1.Ağır Ceza Mahkemesince 24.12.2003 gün ve 218-343 sayı ile;

"...4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun getirdiği lehe düzenlemeler ile TCK. nun 2. maddesi göz önünde tutularak sanıkların hukuki durumları yeniden değerlendirildiğinde sanıklara atılı suçun 4926 sayılı Yasanın 4. maddesinin a bendinin 1 nolu alt bendi kapsamında kaldığı, bu suç için kanunda öngörülen zaman aşımı süresinin 5 sene olarak belirlendiği, suç tarihinin 02.06.1991 olduğu, iddianamenin 03.06.1991 tarihinde düzenlendiği, görevsiz mahkeme tarafından sanıkların savunmalarının alındığı 27.07.1991 tarihinde de zaman aşımının kesildiği, sanıklar hakkında mahkememizce yapılan yargılama sonucunda 24.02.1997 tarihinde mahkumiyet kararı verildiği, bununda zaman aşımını kestiği ancak sanıkların savunmalarının alındığı tarih ile mahkumiyet kararının verildiği tarih arasında zaman aşımını kesen başkaca bir işlemin yapılmadığı, bu iki tarih arasında 5 yıllık zaman aşımı süresinin dolduğu ve böylece sanıklarla ilgili davanın önceki yargılama sürecinde 27.07.1996 tarihinde zaman aşımına uğradığı..." gerekçesiyle önceki hükmün iptaline, sanıklar hakkındaki davanın 765 sayılı TCY' nın 102/4. maddesi uyarınca ortadan kaldırılmasına ve yed-i emindeki koyun ve sığırların 4926 sayılı Yasanın 31/son maddesi uyarınca zoralımına karar vermiştir.

Yerel C.savcısının temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7.Ceza Dairesi 19.11.2007 gün ve 35825-9075 sayı ile Yerel Mahkeme hükmünü onamıştır.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 03.01.2008 gün ve 84363 sayı ile;

Yerel C.savcısının temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7.Ceza Dairesi 19.11.2007 gün ve 35825-9075 sayı ile Yerel Mahkeme hükmünü onamıştır.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 03.01.2008 gün ve 84363 sayı ile;

"...sanıklar hakkında 1918 sayılı Yasa 4926 sayılı Yasa ile yürürlükten kaldırılmadan önce verilen mahkumiyet hükmü kesinleşmiş olup, bu hükmün infazı aşamasında; Yasa değişikliğine göre 4926 sayılı Yasa'nın 4/a-2, 5/son, 4/3, 4/4. maddeleri uyarınca eylemin yalnızca para cezasını gerektirmesi nedeniyle önce 4926 sayılı Yasanın 34. maddesi uyarınca önödeme teklif edilmesi, ödememe halinde özgürlüğü bağlayıcı cezanın infaz edilmemesine ve bu suçtan tutuklu geçirdikleri sürelerin mahsubuna yönelik hüküm kurulması gerekirken, kesinleşmiş karara konu eylemlerinden ötürü dava zamanaşımının değil ceza zamanaşımının söz konusu bulunduğu ve bunun da dolmadığı gözetilmeden kesinleşmiş hükmün özü değiştirilerek davanın ortadan kaldırılmasına karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu..." düşüncesiyle Özel Dairenin onama kararının kaldırılmasına ve Yerel Mahkemenin kararının bozulmasına karar verilmesini itiraz yasa yoluyla talep etmiştir.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Hükümlülerin toplu kaçakçılık suçundan dolayı Yerel Mahkemece 1918 sayılı Yasanın 27/2-3, 33/son, 765 sayılı TCY'nın 59/2. maddeleri uyarınca neticeten 6 yıl 9 ay 20 gün müddetle ağır hapis ve 415.079.000 TL. ağır para cezasıyla cezalandırılmalarına karar verilmiş ve bu hüküm Özel Dairece onanarak kesinleşmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden sonra yürürlüğe giren ve 1918 sayılı Yasayı yürürlükten kaldıran 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Yasası ve 765 sayılı TCY'nın 2. maddesi uyarınca dosyayı ele alan Yerel Mahkeme hükümlüler hakkındaki davanın 765 sayılı TCY'nın 102/4. maddesi uyarınca ortadan kaldırılmasına karar vermiş, yerel C.savcısının temyizi üzerine dosyayı inceleyen Özel Daire de Yerel Mahkeme hükmünü onamıştır.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise kesinleşmiş karara konu eylemlerden ötürü dava zamanaşımının değil ceza zamanaşımının söz konusu bulunduğu ve kesinleşmiş hükmün özü değiştirilerek davanın ortadan kaldırılmasına karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu düşüncesiyle Özel Dairenin onama kararının kaldırılmasına ve Yerel Mahkemenin kararının bozulmasına karar verilmesini itiraz yasa yoluyla talep etmiştir.

Görüldüğü gibi Yargıtay C.Başsavcılığı ile Özel Daire arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken hukuksal uyuşmazlık, kesinleşen hükümde sonradan yürürlüğe giren bir Yasanın daha az cezayı öngörmesi ve buna bağlı olarak ta suçun daha kısa bir zamanaşımı süresini gerektirmesi halinde, sonradan yapılan uyarlama yargılamasında dava zamanaşımının önceki yargılama sırasında dolduğundan bahisle davanın ortadan kaldırmasına kararı verilip verilemeyeceğine ilişkindir.

Görüldüğü gibi Yargıtay C.Başsavcılığı ile Özel Daire arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken hukuksal uyuşmazlık, kesinleşen hükümde sonradan yürürlüğe giren bir Yasanın daha az cezayı öngörmesi ve buna bağlı olarak ta suçun daha kısa bir zamanaşımı süresini gerektirmesi halinde, sonradan yapılan uyarlama yargılamasında dava zamanaşımının önceki yargılama sırasında dolduğundan bahisle davanın ortadan kaldırmasına kararı verilip verilemeyeceğine ilişkindir.

Toplu kaçakçılık suçunun yaptırımı, somut olayda suçun işlendiği 02.06.1991 tarihinde yürürlükte bulunan 1918 sayılı Yasa'nın 27. maddesindeki düzenlemeye göre 8 yıldan 12 yıla kadar ağır hapis olup bu suçla ilgili dava zamanaşımı süresi de 765 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 102/3. maddesi uyarınca 10 senedir. Hükmün 09.12.1998 tarihinde onanarak kesinleşmesinden sonra yürürlüğe giren 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Yasası'nın 3 ve 4. maddeleriyle bu suçun yaptırımı ağır para ve suça konu eşyanın değeri fahişse bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası olarak öngörülmüş suçun toplu olarak işlenmesi durumunda ilgili maddelerdeki cezalar yarısı kadar artırılarak uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Böylece dava zamanaşımı süresi de 765 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 102/4. maddeleri uyarınca dolaylı biçimde 5 yıla düşmüştür.

765 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 109. maddesine göre,"aynı fiilden dolayı her ne suretle olursa olsun tekrar yargılanması gereken hükümlünün sonraki mahkûmiyeti öncekinden daha hafif bir cezayı gerektiriyorsa, zamanaşımı süresi de sonraki hüküm ile tertip olunacak cezaya göre hesap edilecektir". 03.06.1942 tarih ve 36/15 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu hesaplama, maddede öngörülen cezanın üst sınırına göre yapılacaktır. Öte yandan maddede, her ne suretle olursa olsun tekrar yargılama yapılmasından söz edilmesi karşısında, yargılamanın iadesinde olduğu gibi mahkûmiyet hükmünde değişiklik yargılamasında da 109. maddenin uygulanacağı açıktır.

Somut olayda, yargılama sırasında zamanaşımını kesen en son işlem olarak 03.06.1991 tarihinde hükümlülerin mahkemede savunmaları alınmış ve hükmün verildiği 24.02.1997 tarihine kadar 5 yıldan fazla süre geçmiştir.

Bu itibarla, kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren ve öngördüğü ceza itibariyle daha kısa zamanaşımı süresine tabi olup suç tarihinde yürürlükte imişçesine değerlendirme konusu edilmek gereken 4926 sayılı Yasa gereğince dava zamanaşımı süresinin önceki yargılama sırasında ve hükmün kesinleşmesinden önce dolduğu anlaşıldığından Yerel Mahkeme hükmü ile bunu onayan Özel Daire kararı isabetli olup Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2008 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14523, Karar No: 2023/990, Tarih: 09.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/14523 E.  ,  2023/990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/822 E., 2021/983 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat istemli davadan dolayı verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı kurum ve davalı Abdi İbrahim İlaç A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesi ve duruşmadaki beyanlarında özetle; sigortalı ...’nin 20.04.2006 tarihinde maruz kaldığı iş kazası sonucu % 74 oranında malul kaldığını, kazalıya 642,12 TL hastane masrafı yapıldığını, 6.267,35 TL geçici iş göremezlik ödeneği ödendiğini, 23.741,61 TL peşin sermaye değerli gelir bağlandığını, davalı işverenlerin kusurlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 7.662,77 TL kurum alacağının gelirlerin onay, geçici iş göremezlik ödeneğinin tediye ve hastane masraflarının sarf tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili 08.11.2012 havale tarihli dilekçesi ile taleplerini ıslah ettiği görülmüştür.

II. CEVAP

1.Davalılar ..., ... ve Atlas Dış Ticaret vekili 12.05.2010 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; müvekkili Atlas Dış Ticarete husumet yöneltilemeyeceğini, kazananın müvekkiline ait işyerinde ve işin ifası sırasında meydana gelmediğini, kazanın her üç müvekkiline ait işyerinde de meydana gelmediğini, kazalı ...’nin kendi nam ve hesabına iş yaparken kazanın meydana geldiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili 13.05.2010 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; ... – ... İnşaat Ortaklığı’nın, Abdi İbrahim İlaç San. ve Tic. A.Ş’nin genel müdürlük binasını anahtar teslimi olarak inşaa etmeyi yüklenmiş bulunduğunu, müvekkilinin işyerinde herhangi bir sorumluluğu bulunmayan, alelade bir işçi olduğunu, işveren vekili sıfatına da haiz olmadığını, kazadan yaklaşık 1 ay önce diğer davalılara ait işyerinde işten ayrıldığını, kaza anında inşaat şantiyesinde bulunma nedeninin Işık İnce Yapı Elemanları İnş. ve Tic. A.Ş. çalışanı olarak incelemede bulunuyor olması olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3.Birleşen Anadolu 19. İş Mahkemesinin 2015/618 esas nolu dava dosyasında davalı Abdi İbrahim İlaç San. Ve Tic. A.Ş. ye usulüne uygun şekilde dava dilekçesinin tebliğ edildiği, sadece vekaletnamenin ibraz edildiği, cevap verilmediği görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI