muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9464, Karar No: 2014/8694, Tarih: 21.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/9464 E.  ,  2014/8694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 12. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2013

NUMARASI : 2011/592-2013/122

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin ücreti alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık, ihale makamı olduklarını ve kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İş sözleşmesinin kim tarafından feshedildiği ve feshin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı iş sözleşmesinin 01.08.2011 tarihinde işverence haksız olarak feshedildiğini ve görevli memurlar tarafından işe gelmemesinin bildirildiğini ileri sürerken; davalı, davacının 23.07.2011 tarihinde personelden sorumlu genel müdür yardımcısına artık çalışmaya ihtiyacının kalmadığını ve 01.08.2011 tarihi itibari ile istifa edeceğini bildirdiğini, 01.08.2011 tarihinde ve sonrasında işe gelmediğini, istifa dilekçesi de vermediğini, hakkında sekiz günlük devamsızlık tutanağı tutularak yüklenici firmaya gönderildiğini savunmuştur. Davacının 01.08.2011 tarihinden itibaren işe gelmediği ve devamsızlık yaptığı tartışmasızdır. Çözümlenmesi gereken husus, 01.08.2011 tarihinde işverence iş sözleşmesinin feshedilip feshedilmediğidir. Yargılama sırasında dinlenen davacı şahitleri davacıdan önce işten ayrılmış olup, fesih iddiasına ilişkin görgüye dayalı bilgileri bulunmamaktadır. Davalı şahitleri ise savunmayı doğrular nitelikte beyanda bulunmuşlardır. Davacı tarafından 01.08.2011 tarihinde iş sözleşmesinin işverence haklı bir sebep olmadan feshedildiği yöntemince ispatlanamamış olup, 01.08.2011 tarihinden sonraki devamsızlığının da mazerete dayanmadığı ve bu durumda 05.08.02011 tarihinde işverence devamsızlık sebebi ile yapılan feshin haklı olduğu gözönünde bulundurulmadan, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü dosya içeriğine uygun düşmemiştir. İşverence yapılan fesih haklı sebebe dayandığından, kıdem ve ihbar tazminatının reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12427, Karar No: 2024/7738, Tarih: 25.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/12427 E.  ,  2024/7738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/527 E, 2015/170 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 08.06.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun taraflar çağrılıp, duruşma açılmak suretiyle Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17693, Karar No: 2024/8404, Tarih: 09.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/17693 E.  ,  2024/8404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/89 E., 2016/35 K.

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli, 2015/89 Esas, 2016/35 Karar sayılı kararı ile; sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 102/2, 102/3-a, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafinin Temyiz İsteği

Özetle; suçun sübuta ermediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve süresi, katılanın genital muayenesinde cinsel saldırı izine rastlanmaması, katılanın kıyafetleri üstünde canlı veya cansız sperm görülmemesi, katılanın beyanları arasında çelişki, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, İlk Derece Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin sübuta ilişikin temyiz isteği yerinde görülmüş, onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/145, Karar No: 2020/4872, Tarih: 24.09.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/145 E.  ,  2020/4872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 1. İş Mahkemesi

Dava, sigorta başlangıç tarihinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 24/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4572, Karar No: 2013/12510, Tarih: 04.10.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/4572 E.  ,  2013/12510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Türkiye Kimyasal Ürünler Sanayi Ticaret Anonim Şirketi vekilinin 08.12.2010 tarihli oturumda sanıktan şikayetçi olduklarını bildirmesi karşısında, CMK'nın 234. maddesinde belirtilen haklar hatırlatılmamış ve katılma hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemişse de, suçtan zarar gördüğü anlaşılan ve vekili aracılığıyla verdiği dilekçesi ile katılma isteğini ortaya koyan şikayetçinin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

1- Mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirilmelerin, açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlere de yer verilmeyerek, yasal gerekçeden yoksun hüküm kurulması suretiyle Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230. maddelerine muhalefet edilmesi,

2- Sanığın yapılan haciz işleminde iş yerinde haczedilen ve kendisine yediemin olarak teslim edilen mahcuzların halen iş yerinde olduğunu beyan edip bulunduğu adresi de belirtmesi karşısında savunmanın doğruluğu araştırılarak hacizli mallar üzerinde sanığın tasarrufta bulunup bulunmadığı, sözkonusu malların mevcut olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve yazılı gerekçeyle beraat hükmü kurulması,

3- Hükme esas alınan, ... 3. İcra Müdürlüğünün 2008/... esas sayılı dosyasının onaylı suretleri dosya içerisine alınmaksızın 14.10.2008 tarihli fotokopiden ibaret haciz tutanağına dayanılarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 04.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33835, Karar No: 2014/20943, Tarih: 27.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/33835 E.  ,  2014/20943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Müsadere

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın ... köyü camiinin kapısını zorladığı, ancak içeri giremediği, sanık hakkında hırsızlık suçundan yürütülen soruşturma sırasında, sanığın kaldığı otel odasında bulunan eşyalara el konularak, adli emanetin 2005/117 sırasında ekli liste ile ve bu listenin (a) bölümünde 5 adet, (b) bölümünde ise 30 adet olmak üzere eşyaların kaydı yapılarak emanete alındığı, sanık savunmanının el konulan eşyaların iadesi talebi üzerine Sulh Ceza Mahkemesinin 16.11.2005 tarih ve 2005/267 Değişik iş sayılı kararı emanette bulunan 2 adet bıçak dışında kalan 33 adet eşyanın şüpheliye iadesine karar verildiği ve kararın kesinleştiği, emanette kayıtlı bıçaklar için aldırılan ekspertiz raporunda sustalı bıçağın 6136 sayılı yasa kapsamında kaldığı, tırtırlı bıçağın ise 6136 sayılı yasa kapsamında kalmadığının belirtilmesi üzerine Cumhuriyet Başsavcılığınca 6136 sayılı yasa kapsamında bulunmayan tırtırlı bıçağında iadesinin talep edildiği, Sulh Ceza Mahkemesinin 02.12.2005 tarih ve 2005/291 Değişik İş sayılı kararı ile adli emanetin 2005/117 sırasında kayıtlı bir adet tırtırlı bıçağın 6136 sayılı Yasa kapsamında kalmadığından bahisle sahibine iadesine karar verildiği ve bu kararın da kesinleştiği, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 35, 6136 sayılı Yasanın 15/4. maddeleri ile cezalandırılması talebiyle ... Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda hırsızlık suçundan CMK'nın 231. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan ise iddianame de sadece sevk maddesinin gösterildiği, iddianame anlatımında bu hususun açıklanmadığı dolayısıyla bu suç

yönünden açılmış bir davanın mevcut bulunmadığı anlaşıldığından bu suç yönünden karar verilmesine yer olmadığına ve sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan gereğinin takdir ve ifası için ... Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, Cumhuriyet Başsavcılığınca Asliye Ceza Mahkemesinden 18.04.2011 tarihli yazı ile adli emanetin 2005/117 sırasında kayıtlı eşyalar ile ilgili bir karar verilmesinin talep edilmesi üzerine Asliye Ceza Mahkemesince 25.05.2011 tarih ve 2006/273 Esas 2008/363 sayılı karar ile ... Adli Emanetin 2005/117 sırasında kayıtlı emanet makbuzuna ekli listede dökümü yapılan tüm emanet eşyaların suçta kullanılması nedeniyle müsaderesine karar verildiği, Adli emanetin 2005/117 sırasında kayıtlı bulunan eşyalardan 1 adet sustalı bıçak dışında kalan 34 adet eşya hakkında daha önceden verilip kesinleşen kararlar olduğu ve bu kararlarında olağan ve/veya olağanüstü yasa yolları ile ortadan kaldırılmadan yeniden aynı eşyalar ile ilgili karar verilmesi nedeniyle Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2011 tarih ve 2006/273 Esas 2008/363 sayılı kararının 2005/117 sırasında kayıtlı 1 adet sustalı bıçak dışında kalan 34 adet eşyasının müsaderesine ilişkin kararın bu şekli ile hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu ve 2005/117 sırasında kayıtlı bir adet sustalı bıçak ile ilgili olarakta Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kamu davası açılıp açılmadığı araştırılarak, açılmış ise dosyanın aslının ya da onaylı örneğinin dosyaya eklendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesinin sağlanması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 27.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15104, Karar No: 2013/30195, Tarih: 31.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/15104 E.  ,  2013/30195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Sanık ...'ın hükümlülüğüne ve Hekimhan C.Savcılığının 2008/180, 214 ve 230 esas sayılı soruşturma dosyalarıyla açılan kamu davalarından beraatine; 208/229, 2009/47 esas sayılı soruşturma dosyalarıyla açılan kamu davalarının reddine; sanık ...'ın Hekimhan C.Başsavcılığının 2008/180 esas sayılı soruşturma dosyasıyla açılan kamu davasından beraatine; 2009/47 esas sayılı soruşturma dosyasıyla açılan kumu davasının reddine; sanık ...'ın Hekimhan C.Başsavcılığının 2008/215 ve 217 esas sayılı soruşturma dosyalarıyla açılan kamu davalarından beraatine; sanık ...'ın Hekimhan C.Başsavcılığının 2008/230 esas sayılı soruşturma dosyasıyla açılan kamu davasından beraatine; 2008/229 esas sayılı soruşturma dosyasıyla açılan kamu davasının reddine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Belediye sınırları içerisinde dere yatağına tecavüz suçundan açılan davada niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen belde halkından şikayetçi ...’in davaya müdahale hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından müdahale kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle, şikayetçinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanıklar ..., ..., ... hakkında kurulan beraat ve davanın reddine yönelik hükümlere ilişkin yapılan incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat ve davanın reddine yönelik kararlar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA)

3- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sübutuna ve suç kastına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

4- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Sanık ...'ın UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra 30.05.2012 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu hususun araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 64/1 ve CMK.nun 223. maddesi uyarınca karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 31.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11444, Karar No: 2014/10117, Tarih: 23.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/11444 E.  ,  2014/10117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesinde ve HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K., 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir. Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 23.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2218, Karar No: 2017/4159, Tarih: 07.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/2218 E.  ,  2017/4159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

“Değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2. maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan

alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıkdan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanık hakkında hükmolunan “533,00.-TL zorunlu müdafii giderine” ilişkin bölüm çıkartılarak yerine "yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/33, Karar No: 2025/1571, Tarih: 26.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/33 E.  ,  2025/1571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/858 E., 2023/826 K.

DAVA TÜRÜ : Galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/1080 E., 2021/774 K.

Taraflar arasında Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti davası sonucunda verilen hükme karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı, davalı ... vekili ile davalı mülhak Vakıf vekilince ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; davacı ...'ın Şanlıurfa'da kurulu Mülhak Doğancızade El-Hac Maksud Bey bin ... Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşen 2012/86 Esas, 2012/406 Karar sayılı kararı ile El Hac-ı Bin-i Osmani Vakfı'nın galleye müstahak evladı olarak tespitine karar verilen ... 'nın davacı ...'ın babasının amcasının kızının oğlunun oğlu olduğu, davacı ile aynı üstsoydan geldiği, derece olarak davacıdan daha altsoyda olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile davacının El Hac-ı Maksud Bin-i ... Vakfının (Doğancızade) galleye müstahak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmiştir.