muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/11831, Karar No: 2008/1197, Tarih: 04.02.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/11831 E.  ,  2008/1197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2003

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki bulunduğu 5 parsel sayılı taşınmazını bedelsiz olarak davalı oğluna gerçekte ölene kadar bakacağı inancı ile onun tarafından kandırılmak suretiyle bedelsiz olarak satış yoluyla temlik ettiğini,ancak davalının kendisini evden çıkardığını ileri sürerek,tapunun iptali ile adına tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece,yazılı delille kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar,davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava,tapu iptali ve tescili; isteğine ilişkindir. Mahkemece, ileri sürülen iddianın taraf muvazaası olduğu,ancak yazılı belge ile kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de vakıaları bildirmek taraflara hukuki nitelemeyi yaparak buna uygulanacak yasal düzenlemeyi tayin ve tespit etmek hakime aittir.O halde somut olayda iddianın ileri sürülüş biçimi ve dava dilekçesinin içeriğine göre,davada hile hukuksal nedenine dayanıldığı açıktır.

Ne var ki mahkemeci bu konuda bir araştırma yapıldığı söylenemez.

Bilindiği üzere;hile,genel olarak bir kimseyi irade beyanında bulunmaya,özellikle sözleşme yapmaya sevketmek için onda kasten hatalı bir kanı uyandırmak,veya esasen var olan hatalı bir kanıyı koruma yahut devamını sağlamak şeklinde tanımlanır. Hata da yanılma hilede yanıltma söz konusudur.B.K'nun 28/l maddesinde açıklandığı üzere taraflardan biri diğer tarafın kasıtlı aldatmasıyla sözleşme yapmaya yöneltilmişse hata esaslı olmasa bile aldatılan taraf için sözleşme bağlayıcı sayılamaz.Değinilen koşulların varlığı halinde aldatılan taraf hakkını kullanmak suretiyle hukuki ilişkiyi geçmişe etkili (makable Şamil) olarak ortadan kaldırabilir ve verdiği şeyi geri isteyebilir.

Öte yandan,hile her türlü delille isbat edilebileceği gibi iptal hakkının kullanılması hiç bir şekle bağlı değildir.Hilenin öğrenildiği tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde karşı tarafa yöneltilecek bir irade açıklaması, defi yahut dava yoluylada kullanılabilir.

Hal böyle olu a,yukarıdaki: ilkeleri kapsar nitelikte araştırma yapılarak,sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken,yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.. Davacının temyiz itirazı yerindedir,kabulü ile,hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK 428.md.gereğince BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 4.2.2008 tarihinde oybiriğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16617, Karar No: 2015/4310, Tarih: 16.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/16617 E.  ,  2015/4310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, davalı ... Belediye Başkanlığı'nda 657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu kapsamında temizlik hizmetleri kadrosunda görevli ...'nün çöp boşaltma işlemi sırasında çöp toplama aracının pistonuna sıkışması sonucunda vefat etmesi nedeniyle açılan maddi ve manevi tazminat davasına ilişkin olup, müteveffanın memuriyet sıfatından kaynaklanan özel yasaya dayalı tazminat istemine yönelik kararın temyiz inceleme görevi Başkanlar Kurulu Kararı ve Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre Yüksek Yargıtay 4.Hukuk Dairesine aittir.

Buna göre; temyiz inceleme görevi anılan Daire'ye ait olmakla beraber, ilgili Dairece de gönderme kararı verildiğinden temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyanın Başkanlar Kurulu’na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa SUNULMASINA, 16.3.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9414, Karar No: 2012/19967, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/9414 E.  ,  2012/19967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işverence geçerli bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine karar verilmesini, buna bağlı işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren,.... Şubesindeki görevinden aynı unvan ve şartlara ... Şubesine görevlendirildiği halde gelip işe başlamayarak devamsızlık yaptığından işyeri yönetmelik hükümleri ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/2.-g. bendine göre haklı nedenle feshedildiğinden davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece ...Şubesinde üç ay çalışan davacının hangi sebeple... Şubesine atandığı davacıya burada ihtiyaç duyulup duyulmadığı, işverence ortaya konulamadığından ve ... Yakasında oturan davacının bu değişiklikle çalışma koşullarının ağırlaştırıldığı kanaati ile davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı Kanun’un 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

./..

-2-

Dosya içeriğinden, davalı iş yerinde 09.12.2009 tarihinde Avrupa Yakası... Şubesinde müdür yardımcısı olan davacının 15.07.2011 tarihli fesih bildirimi ile 07.03.2011 tarihinden itibaren... Şubesi müdür yardımcı unvanı ile Kobi 2 segmentinde görevli iken 06.07.2011 tarihinde bu defa Maltepe Şubesinde aynı unvan ile Kobi 2 Sekmentine ataması yapıldığı halde üç gün içinde işe başlamanız gerekirken 15.07.2011 tarihine kadar işe başlamadığından personel yönetmeliği 5.5..5 ve 4857 sayılı Kanun'un 25-2.-g. bedine göre iş sözleşmesinin feshedildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda taraflar arasında 07.12.2009 tarihinde imzalanan iş sözleşmesinin 3. maddesinde “Çalışanın işin göreceği işyeri banka tarafından belirlenir. Çalışan Bankanın genel müdürlük, şirket ve eklentileri ile Türkiye çapında ve yurtdışında kurulu bulunan ve kurulacak tüm iştirak, şube ve diğer işyerilerinde devamlı veya geçici surette çalışmayı kabul ve taahhüt eder” şeklinde düzenleme bulunduğu işveren 04.07.2011 tarihinde bilgisayar ortamında davacıya 07.03.2011 tarihinde göreve başladığı... Şubesinden, aynı unvan ve görev ile Maltepe Şubesine atamasının yapıldığı, 06.07.2011 tarihinde göreve başlaması gerektiğinin bildirilmesi üzerine davacının değişikliğin bir nedeni bulunmadığı ve oturmakta olduğu yere 65 Km uzaklıkta olduğundan bu tayini kabul etmediğini bildirerek eski işyerinde işe devam etmek istediği ancak burada da şifreleri iptal edildiğinden çalıştırılmadığını yazılı dilekçeleri ile işverene bildirdiği görülmüştür. Davacı işe girerken imzaladığı iş sözleşmesinde işverenin nakil yetkisini kabul ettiğinden daha sonra sözleşmenin bu hükmünün uygulanmasına itiraz edemeyeceği gibi yapılan bu değişiklikte işverenin kötüniyetle hareket ettiğini de ispat edememiştir. Bu durumda, sözleşme hükmüne aykırılık nedeniyle iş sözleşmesinin işveren tarafından geçerli nedene dayalı olarak feshedildiği açık iken mahkemece yazılı şekilde istemin kabulüne karar verilmesi bozma nedenidir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 92,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınıp davalıya bırakılmasına,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine kesin olarak oyçokluğuyla 27.09.2012 tarihinde karar verildi

TÖ

KARŞI OY

Somut olayda 01.03.2011 tarihinden itibaren davalıya ait İstanbul'da bulunan... şubesinde müdür yardımcısı olarak çalıştığı anlaşılan davacıya davalı işverence... ./..

-3-

şubesinde aynı unvan ile görevlendirildiği bildirilmiştir. Davacı ...'nde oturduğunu, 65 Km. uzaktaki... şubesine servis olmadığından her gün gitmesinin mümkün olmadığını, ... çevresinde de şubeler bulunduğunu, bu durumda verimli olamayacağını, atamayı kabul etmediğini yazılı olarak bildirdikten sonra iş sözleşmesi İş Kanunu’nun 25/II-g. maddesi uyarınca tazminatsız olarak 15.07.2011 tarihi itibariyle feshedilmiştir.

-3-

şubesinde aynı unvan ile görevlendirildiği bildirilmiştir. Davacı ...'nde oturduğunu, 65 Km. uzaktaki... şubesine servis olmadığından her gün gitmesinin mümkün olmadığını, ... çevresinde de şubeler bulunduğunu, bu durumda verimli olamayacağını, atamayı kabul etmediğini yazılı olarak bildirdikten sonra iş sözleşmesi İş Kanunu’nun 25/II-g. maddesi uyarınca tazminatsız olarak 15.07.2011 tarihi itibariyle feshedilmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 22. maddesinde, “işveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir” hükmü yer almaktadır. Buna göre, işverence değişiklik önerisinin işçiye kanuni usule uyularak iletilmesi ve işçinin de kanundaki süre ve şekil çerçevesinde kabul beyanı ile hukuki geçerlilik kazanır.

4857 sayılı Kanun’un 22. maddesinin birinci fıkrasının asıl konuluş amacı işverenin tek taraflı değişiklik işlemlerine karşı işçiyi korumak; işçinin isteği dışında işini, işyerini ve diğer çalışma koşullarını değiştirecek işveren davranışlarına engel olmak ve bazı hallerde işçinin sözleşmesinin feshedilmesi yerine çalışma koşullarında belirli değişiklikler yapılması yoluyla iş sözleşmesinin sürdürülmesini sağlamaktır. Anılan hüküm, işçinin korunması esasına da uygun olarak, esas ve şekil bakımından mutlak emredici bir nitelik taşımaktadır. Bu açıdan aksinin kararlaştırılması mümkün değildir (Narmanlıoğlu, ..., İşverenin Çalışma Koşullarında Değişiklik Yapma Hakkını Saklı Tutan Sözleşme Hükümleri Bağlayıcı Mıdır?, MESS, Sicil İş Hukuku Dergisi, Eylül 2006, Sayı:3 s, 12).

İş Kanunu’nda sözleşmesinin devamı sırasında işverenin çalışma koşullarında değişiklik yapmanın yolu kapanmış değildir. Kanun koyucu böyle bir ihtiyacın doğması halinde 22. maddenin birinci fıkrası hükmü öngörmüştür. İşveren, geçerli bir değişiklik nedeninin bulunması halinde maddede belirtilen yönteme uymak suretiyle çalışma koşularını esaslı tarzda değiştirebilecektir.

İş Kanunu Tasarısının 22. maddesinde çalışma koşullarının değiştirilmesi hususunda işverenin lehine saklı tutulan kayıtların bulunması halinde 22. Maddenin ilk fıkra hükmünün uygulanmayacağı düzenlenmişti. Ancak, tasarının bu hükmü TBMM’de yapılan ikinci görüşmelerden sonra maddeden çıkarılmıştır. Böyle bir düzenlemenin 22. maddenin birinci fıkra hükmünü etkisiz ve anlamsız hale getireceği endişesi ile kanun koyucunun bu değişikliği yapmak zorunda kaldığı açıktır.

İş Kanunu Tasarısının 22. maddesinde çalışma koşullarının değiştirilmesi hususunda işverenin lehine saklı tutulan kayıtların bulunması halinde 22. Maddenin ilk fıkra hükmünün uygulanmayacağı düzenlenmişti. Ancak, tasarının bu hükmü TBMM’de yapılan ikinci görüşmelerden sonra maddeden çıkarılmıştır. Böyle bir düzenlemenin 22. maddenin birinci fıkra hükmünü etkisiz ve anlamsız hale getireceği endişesi ile kanun koyucunun bu değişikliği yapmak zorunda kaldığı açıktır.

İşverenin nakil yetkisinin sözleşme ile baştan itibaren saklı tutulabileceği gibi bir görüş, ücrette indirim, unvan değişikliği yapma yetkilerinin de sözleşme ile saklı tutulabileceği gibi bir sonuca götürür. Gerçekten, sadece nakil yetkisinin sözleşme ile saklı tutulabileceğine dair hiçbir düzenleme bulunmamaktadır.

4857 sayılı Kanun’un 22/1. madde hükmünün yukarıda belirtilen konuluş amacı ve kesin bağlayıcılığı karşısında, işverenin çalışma koşullarını değiştirebilme hakkını saklı tutan sözleşme hükümlerinin geçerli olduğunu kabul etmek mümkün değildir. Nakil yetkisinin geçerli olduğu kabul edilip ardından nakil işlemine uymayan işçinin iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedilebileceğini kabul etmek kanunun açık düzenlemesine ve işçiyi koruma

ilkesine açıkça aykırılık teşkil edecektir. İşçiyi korumak için düzenlendiğinden şüphe edilmeyen bir kanun hükmünü işçi aleyhine sonuç doğuracak şekilde yorumlanması iş hukukunun temel ilkelerine uygun düşmemektedir.

Görüldüğü gibi İş Kanununun 22. maddesinin açıkça işçiyi korumayı amaçlayan emredici hükmünün, nakil hakkının baştan sözleşme ile saklı tutulabileceğini kabul etmek, kanun koyucunun öngörmediği tazminatsız fesih sonucuna götürmektedir. Bu sonuç hem işçinin haklı nedenle fesih hakkını ortadan kaldırmakta, hem de işverene haklı nedenle fesih fırsatını doğurmak suretiyle işçiyi koruma ilkesini ihlal etmektedir.

Öncelikle yukarıda da belirtildiği gibi 4857 sayılı İş Kanunu’nun 22. maddesi gereğince nakil yetkisini saklı tutan sözleşme hükmü geçersiz kabul edilmelidir. Öte yandan dosya içeriğine göre, fesih bildiriminde belirtildiği halde davalı işveren, ne... Şubesinde kadro ihtiyacı olduğunu ne de... Şubesinde kadro fazlalığını kanıtlamış değildir. Ayrıca işyerinde kuralları önceden belirlenmiş objektif bir rotasyon sisteminin varlığı ortaya konulmamıştır. Kuşkusuz hukuken kabul edilebilir, kuralları önceden işçilere bildirilmiş objektif bir rotasyon sistemi görev yeri değişikliği için geçerli sebep olarak kabul edilebilir. Somut olayda, işçinin herhangi bir şubede en çok ne kadar süre ile çalışabileceği gibi objektif ve genel olarak uygulanması gereken bir rotasyon sistemi bulunmamaktadır.

Belirtilen nedenlerle davalı işverence çalışma koşullarının işçi aleyhine değişikliği için geçerli bir nedenin varlığını kanıtlanmadığı gibi fesih için başka bir geçerli nedene de dayanılmadığından davanın kabulüne ilişkin mahkeme kararının onanması gerektiği kanaati ile sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılamıyorum. 27.09.2012
Yargıtay — Esas No: 2018/6202, Karar No: 2020/6133, Tarih: 18.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2018/6202 E.  ,  2020/6133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

KARAR : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle 24/03/2015 tarihli ek kararın ONANMASINA 18/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13994, Karar No: 2015/11079, Tarih: 12.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13994 E.  ,  2015/11079 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Muğla Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2015

NUMARASI : 2015/809-2015/815

TALEP EDEN : M.. M..

HÜKÜMLÜ : A.. H..

Vesayet hukukuna ilişkin davada Diyarbakır 1. Sulh Hukuk ve Muğla Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Dosya kapsamından, Diyarbakır 1. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün beyanına göre ceazaevine girmeden önce "T.. İnşaatları Şantiye Yeri K../M...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Muğla Sulh Hukuk Mahkemesince ise, hükümlünün nüfus kayıtlarına göre "Ş.. Mah. ... Sok. E... Sitesi No:../.. Y../D.." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verillmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, hükümlünün beyan dilekçesinde belirttiği adresin işyeri adresi olduğu, bu adreste yerleşmek amacıyla ikamet etmediği, müddetname ve MERNİS kayıtlarına göre hükümlünün cezaevine girmeden önce "Ş.. Mah. ... Sok. E.. Sitesi No:../.. Y../D.." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Diyarbakır 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Diyarbakır 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/28740, Karar No: 2019/5779, Tarih: 27.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/28740 E.  ,  2019/5779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak ......dan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vd. vekili ile davalı ... yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak ......dan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vd. vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. ...... mahallesi 580 ada 10, 32 ve 37 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, üzerindeki ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Alınan rapor, zemin bedeli yönünden hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için değerlendirme tarihinde ...... planı içinde olması, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunması ve ayrıca belediye hizmetlerinden yararlanması ve etrafının meskun olması gerekir.

Bu itibarla, ...... Müdürlüğünden belirtilen hususlar araştırılmadan ve dava konusu 580 ada 32 ve 37 parsel sayılı taşınmazların vasfı kesin olarak tespit edilmeden eksik inceleme ile arsa olarak kabul edilerek hüküm kurulması,

2-...... Mahallesi 580 ada 10 parsel sayılı taşınmaza arsa niteliğine göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Dairemizin 2015/12550 Esas sayılı dosyasında aynı emsalle aynı mahallede ve yakın mevkiideki 404 ada 14 parsel sayılı taşınmaza aynı ifadelerle yola da cepheli olmasından bahisle emsalden 2,10 kat değerli bulunarak 2014 yılı itibariyle 200 TL/m2 değer biçildiği, şimdiki davada ise hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazların, emsal alınan taşınmaza göre yola ve il merkezine daha yakın olduğu belirtildiği halde başkaca bir gerekçe gösterilmeden emsal parselden (1,05) kat daha değersiz olduğu belirtildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmaz ile bilirkişi raporunda somut emsal olarak esas alınan taşınmazların,......... vb. merkezi yerlere ve birbirlerine olan uzaklıkları halihazır şehir haritası üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirildikten sonra, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ve taşınmazın bulunduğu mahallede düzenleme ortaklık payı kesintisinin ilgili ...... Müdürlüğü ile ...... Müdürlüğünden sorulup, vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer biçilip alınacak bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

3)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalı ... vd. vekili ile davalı ...'nin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.