muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/6388, Karar No: 2006/9042, Tarih: 13.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6388 E.  ,  2006/9042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde ortak yere elatmanın önlenmesi projeye aykırılıkların yıkılarak eski hale getirilmesi ve aylık toplam 8.500.000.000 TL. ecrimisil faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın ecrimisil istemi yönünden atiye bırakılmasına, diğer istemlerle ilgili davanın ise bir kısım davalılar yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 13.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8619, Karar No: 2018/3179, Tarih: 22.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/8619 E.  ,  2018/3179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni/sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın kusurlu olarak müvekkilinin bisikletine çarptığını, yol kenarında ağaç dikim söküm çalışmalarını yapan bu nedenle trafik güvenliğini tehlikeye atacak şekilde yolun trafiğe ayrılan en sağ şeridini kapatan davalı ... Büykşehir Belediye Başkanlığı'nın KTK.nun 13. maddesi uyarınca sorumlu olduğunu, olayda davacının ağır şekilde yaralandığını, beden gücü kaybına uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, 30.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... şirketi dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 4.506,16 TL maddi tazminatın ve 5.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı ... vasisine temyiz harç masrafları yatırması için mahkemece çıkarılan muhtıra kısıtlıya tebliğ edilmiş, davalı vasisi 14.05.2015 tarihli dilekçesiyle muhtırayı 14.05.2015 tarihinde tebliğ aldığını ancak temyiz harç ve masraflarını yatıracak güçlerinin olmadığını, dosyanın bu şekilde temyize gönderilmesini talep etmiştir. Davalı ... vasisinin bu talebi Dairemizce adli yardım talebi olarak nitelendirilmiş ve 6100 sayılı HMK'nın 336/3. maddesi uyarınca temyiz başvurusu sırasında adli yardım talebinin incelenmesi görevi Dairemize ait olmakla, öncelikle davalı ... vasisinin adli yardım talebi incelenmesi gerekmiştir. Temyiz eden davalı ... vasisi yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığından davalı ... vasisinin kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı ...’in temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...’in tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinde gelince;Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2-Davalı ...’in temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...’in tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinde gelince;Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, yol kenarında ağaç dikim söküm çalışmalarını yapan bu nedenle trafik güvenliğini tehlikeye atacak şekilde yolun trafiğe ayrılan en sağ şeridini kapatan davalı ... Büykşehir Belediye Başkanlığı'nın KTK.nun 13. maddesi uyarınca sorumlu olduğunu belirterek dava açmış olup, davada hizmet kusuruna dayanılmıştır. Kamu hizmeti görmekle yükümlü olan belediyeler, kamu hizmeti sırasında verdikleri zararlardan dolayı özel hukuk hükümlerine tabi değildirler. Kamu tüzel kişilerinin yasalar tarafından kendilerine verilen görev ve yetkilerin kullanılması sırasında oluşan zararlar niteliği itibariyle hizmet kusurundan kaynaklanan zararlar olup, bu zararların tazmini amacıyla hizmet kusurlarına dayalı olarak İdari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanun’un 2. maddesi hükmü uyarınca idari yargı yerinde tam yargı davası ikame edilmesi gerekmektedir. Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece kendiliğinden (re'sen) dikkate alınması zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 04.11.2015 tarih ve 2015/17-731, 2015/2366 K. sayılı kararı ile de; "davalının hizmet kusuruna dayalı zararın tazmini için açılan eldeki davanın bir tam yargı davası olması nedeniyle davada idari yargı mercileri görevli olduğundan yerel mahkemece dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmesi gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır." denilmek suretiyle hizmet kusuruna dayanılarak açılan davalarda idari yargının görevli olduğu belirtilmiştir.O halde mahkemece, hizmet kusuruna dayanılarak belediye aleyhine açılan bu davada davalı ... bakımından HMK 114 1-b maddesi gereğince yargı yolu caiz olmadığından HMK 115/2.maddesi gereğince dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

4-)Bozma neden ve şekline göre davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vasisinin adli yardım talebinin kabulüne, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’in tüm temyiz itirazlarının reddine, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile davalı ... yönünden verilen hükmün BOZULMASINA, (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin bozma neden ve şekline göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, adli yardım talebi Dairemizce kabul edilmiş ise de HMK 339.madesi gereğince temyizde haksız çıktığından 649,36 TL harcın davalı ... vasisi ...'den tahsili ile hazineye irat kaydına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'na geri verilmesine 22/03/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15725, Karar No: 2013/28887, Tarih: 09.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/15725 E.  ,  2013/28887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çatalca 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :12.04.2013
Yargıtay — Esas No: 2012/9004, Karar No: 2012/13100, Tarih: 15.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/9004 E.  ,  2012/13100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM, ECRİMİSİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Fethiye 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 11.1.2008 gün ve 18-131 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

1-Çekişme konusu taşınmazların imar uygulaması ile oluştuğu anlaşılmakla, ilgisi yönünden 2449 ada 4 parsel sayılı taşınmazın imar işlemine ilişkin tüm belge suretleri, dağıtım cetveli, imar öncesi ve sonrasına ilişkin kütün sayfa suretlerinin merciinden temini ile evraka eklenmesi,

2-492 sayılı Harçlar Yasasına bağlı I sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan kısmında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmış ve aynı yasanın 16.maddesi düzenlemesi ile de, temyize konu kararla ilgili davanın nispi harca tabi olacağı öngörülmüştür.

Öte yandan, HUMK'nun 434. (6100 S.K. 366.maddeleri yollamasıyla 344.md.) maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harcın tamamının ödenmesi, 10.05.1965 tarih 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla da peşin ödenmesi gerekli temyiz harcının; karar altına alınan karar ve ilam harcının dörtte biri olacağı kabul edilmiştir. Ayrıca, HUMK'nun 434/III..(6100 S.K. 368, 344 md.) fıkrasında ise, harcın tamamının ödenmemesi halinde ne gibi işlem yapılacağı usul ve esasları gösterilmiş bulunmaktadır.

Somut olayda, mahkemece, temyiz eden davalı tarafından temyize esas harcın tümü ( karar ve ilam harcının dörtte biri) alınmadan maktu temyiz harcı alınarak dosyanın temyiz incelemesi için gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, HUMK'nun 434.( 6100 S.K. 368, 344. md.) maddesi hükmü gözetilmek suretiyle temyiz edenden temyiz harcının tamamının tahsil edilmesi, ondan sonra dosyanın gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,15.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2522, Karar No: 2007/3925, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/2522 E.  ,  2007/3925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların dosyaya getirtilen parsel tutanaklarından kesinleşip kesinleşmedikleri belli olmadığından kesinleştiyse tapu kayıtlarının, davalı ise dava dosyalarının getirtilmesi,

2) Orman mühendisi bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen krokide dava konusu taşınmaz ve yakın komşu taşınmazlar, memleket haritası üzerine kadastro paftası ile ölçekler eşitlenerek aplike edilmeden sadece elle çizilerek aplike edildiğinden ve kroki bu haliyle denetlemeye elverişli bulunmadığından,

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 27/03/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19759, Karar No: 2024/1305, Tarih: 13.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/19759 E.  ,  2024/1305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/398 E., 2018/141 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na aykırılık

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Amasra Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2018 tarihli ve 2017/398 Esas, 2018/141 Karar sayılı kararı ile; hükümlü hakkında asta müessir fiil suçundan 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 117 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 29 uncu maddesi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca; 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükme yapılan itirazın reddine karar verilmek suretiyle 28.05.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 01.03.2021 tarihli ve 94660652-105-74-9676-2020-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.03.2021 tarihli ve KYB-2021/34719 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle,

gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.03.2021 tarihli ve KYB-2021/34719 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamında bulunan adlî sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

1. Hükümlü hakkında, (Kapatılan) Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 28.02.2007 tarihli ve 2007/270 Esas, 2007/457 Karar sayılı kararı ile neticeten 5 gün hapis cezasından çevrili 100,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği, 08.02.2008 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562 nci maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinde değişiklik yapan hüküm çerçevesinde, (Kapatılan) Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 01.02.2010 tarihli Duruşmasız İşlere Dair Kararı ile, kesinleşen hüküm hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği; söz konusu kararın, yasal süresi içerisinde taraflarca itiraz edilmemek suretiyle 01.04.2010 tarihinde kesinleşmiştir. Kararın kesinleştiği, ardından sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde 07.07.2010 tarihinde kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçunu işlediğinin Ceyhan 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 03.12.2013 tarihli ve 2010/1023 Esas, 2010/350 Karar sayılı kararı ile ihbar edilmesi üzerine Amasra Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2018 tarihli ve 2017/398 Esas, 2018/141 Karar sayılı kararı ile; (Kapatılan) Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 01.02.2010 tarihli Duruşmasız İşlere Dair Kararı ile verilen ve açıklanması geri bırakılan hükmün 5 gün hapis cezası olarak açıklanmasına karar verildiği anlaşılmış ise de;

Sanığın eylemine uyan suç için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıllık olağan zamanaşımı süresine tabi olduğu, sanığın müsnet suçu 30.06.2006 tarihinde işlediği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01.04.2010 tarihi ile denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği 07.07.2010 tarihleri arasında zamanaşımının 3 ay 6 gün süreyle, 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince durduğu, sanık hakkında (Kapatılan) Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 28.02.2007 tarihli mahkûmiyet hükmünden, durma süresi de eklenerek 04.06.2015 tarihinde 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin tamamlandığı dolayısıyla hükmün açıklanması ihtimaline binaen dava dosyasının ele alınmasında, Mahkemece zamanaşımı süresinin dolması sebebiyle düşme kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla 21.02.2018 tarihinde hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet kararı verildiği görülmüştür.

2. (1) numaralı bentte ayrıntılarına yer verilen husus yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2. (1) numaralı bentte ayrıntılarına yer verilen husus yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 13.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9342, Karar No: 2013/13652, Tarih: 25.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/9342 E.  ,  2013/13652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi evrakta sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mersin Milli Parklar Av ve Yaban Hayatı Başmühendisliği mutemedi ve aynı birimde mutemet yardımcısı katip olarak görev yapan sanıkların 1998, 1999, 2000 ve 2001 yıllarında aynı kurumda görevli orman muhafaza memurlarının 6245 sayılı Harcırah Kanunun 49. maddesi gereğince genel bütçeden aldıkları seyyar görev tazminatları ile ilgili olarak Mut, Anamur, Erdemli, Tarsus ve Mersin Mühendisliklerince düzenlenen puantaj cetvellerinde sahtecilik yapmak suretiyle gün sayılarını fazla gösterip memurlardan bazılarının bu ay için beyanları olmaması veya bordroda gösterilen gün sayısı kadar beyanda bulunmuş olmamalarına rağmen beyanları varmış gibi puantaj cetveli düzenleyerek, bazı cetveller ve tahakkuk müzekkereleri üzerinde tahakkuk memuru durumundaki görevlilerin imzalarını taklit etmek suretiyle Mersin Muhasebe Müdürlüğünden fazla para çektiklerinin iddia ve kabul olunması karşısında, sanıkların düzenledikleri sahte belgelerle haksız şekilde fazla miktarda çektikleri paranın, görevleri gereği muhafazaları altında bulunan veya kendilerine tevdi edilmiş bir para olmaması nedeniyle zimmet suçunu oluşturmayacağının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklara yüklenen suçların sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca 765 ve 5237 sayılı Yasaların ilgili bütün hükümleri somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekili ve sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2121, Karar No: 2012/3204, Tarih: 19.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2121 E.  ,  2012/3204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irz ve namusa tasaddide bulunma, reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma ve müessir fiil suçlarından sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda: ırz ve namusa tasaddide bulunma ve müessir fiil suçlarından mahkûmiyetine, reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.03.2006 gün ve 2005/727 Esas, 2006/183 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra, temyiz aşamasında sanığın 04.04.2010 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamından temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının DÜŞMESİNE, 19.03.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15379, Karar No: 2007/15772, Tarih: 10.12.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/15379 E.  ,  2007/15772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.11.2006 gününde verilen dilekçe ile taşınmazın tapusunun iptali ile mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 23.5.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında 11.366 metrekare yüzölçümündeki 15 ada 5 parsel sayılı taşınmaz 1938 tarih 734 sayılı vergi kaydı ile birleşen kazandırıcı zaman aşımı zilyetliğine dayanılarak davalıların bayii olduğu anlaşılan ... adına tahdit ve tescil edilmiştir.

Davacı Hazine dava konusu taşınmazın revizyon kaydı 734 numaralı verginin gayrısabit sınırlar taşıdığını, miktar fazlasının meradan kazanıldığını, taşınmazın miktar fazlası olan 9366 metrekarelik kaydının iptali ile mera olarak özel siciline yazılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar taşınmazı kayden malik olan kişiden satın aldıklarını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava red edilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine temyiz etmiştir.

Mera, hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen yada kadimden beri bu amaçla kullanılan taşınmazlardır. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki bu gibi yerler kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği ile mülk edinilerek özel mülkiyete konu teşkil etmez. Gerçekten; iddia edildiği gibi 15 ada 5 parselin miktar fazlasını oluşturan 9366 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz mera ise bu kısma ait davalılar tapu kaydının iptali ve mera niteliğinde sınırlandırılması gerekecektir.

Burada üzerinde durulması gereken diğer bir sorunda vergi kaydının özelliğidir. Taşınmazın revizyonu olan 734 numaralı vergi kaydı 2000 metrekare yüzölçümünde olup, yol, ..., dere ve mera sınırlarıyla çevrilidir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20/C maddesince de değişebilir ve genişletmeye elverişli nitelikteki kayıtlara miktarı ile itibar etmek, kayıt miktar fazlasının sınırdaki genişleme ve değişmeye elverişli bölümünden kazanıldığını kabul etmek gerekir. Taşınmazın batı sınırında eylemli olarak da mera bulunduğu saptandığından mahkemece davanın kabulü yerine, ziraatçı ve orman mühendisi bilirkişiler raporuna bağlı kalınarak istemin yasaya ve olaya uygun düşmeyen bazı gerekçelerle reddi doğru olmamıştır.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 10.12.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.