muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4649, Karar No: 2015/2295, Tarih: 30.04.2015

O halde yapılacak iş, mahkemece yapılan ilk keşiften sonra rapor düzenleyen bilirkişiler kurulundan ek rapor alınarak; kabul edilebilir düzeyde yapılan toplam imalâtın, nefaset farkları da düşülerek yapılması gerekli tüm imalâta oranının saptanıp, bu oranın KDV dahil 25.000,00 TL götürü bedele oranlanması suretiyle iş bedelinin belirlenmesi, tarafların kabulünde olan ödemelerin mahsubuyla yüklenicinin kalan alacağının bulunması, yine yukarıda açıklandığı üzere yağan yağmur nedeniyle iş sahibinin dairesinde ve eşyalarında meydana gelen zarar belirlenerek dava ve karşı davada hüküm kurulmasından ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir. Karar bu yönüyle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenle kabulü ile kararın taraflar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacıya, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 30.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8457, Karar No: 2022/915, Tarih: 10.02.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/8457 E.  ,  2022/915 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

...

...

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 16/09/2016 tarihinde verilen dilekçe ile adi istihkak talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/05/2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

1.DAVA

1.1. Davacılar vekili, 18/04/2016 tarihinde ölen tarafların ortak mirasbırakanı ...'ın terekesinin tespitine ilişkin Ordu 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/11 tereke sayılı dosyasında mirasbırakanın evinde yapılan keşifte kasadan çıkan bazı altın ve paraların terekeden sayılarak mahkeme kasasına alınıp kayıt altına alındığını, tespitin gerçeğe aykırı olduğunu, tespit yapılan evde mirasbırakanın müvekkilleri ile birlikte ikamet ettiğini, müvekkillerinin ve dava dışı kişilerin de sahip olduğu ziynet eşyalarını ve paralarını kasaya koyduklarını, kasadaki 1, 2, 3, 4, 5, 6, 9, 10, 12 numaralı kutulardan çıkan tüm altınların müvekkillerine ait olduğunu, 8 numaralı kutudan çıkan 1 adet kravat iğnesi, 0.96 gram ağırlığındaki 8 ayar 1 çift altın küpe, 14.55 gram ağırlığındaki 14 ayar 1 adet altın bileklik, 4.5 gram ağırlığındaki 14 ayar 1 adet altın kolye ucu, 13 numaralı kutudan çıkan 181,20 gram ağırlığındaki 22 ayar 9 adet bilezik, 100,80 gram ağırlığındaki 18 ayar 2 metre civarında altın zincir, 27.43 gram ağırlığındaki 14 ayar 1 adet gerdanlığın müvekkili ...’a, 13 numaralı kutudan çıkan 108,06 gram ağırlığındaki 22 ayar 1 adet Trabzon hasır set takımının dava dışı ...’ye ait olduğunu, terekeden çıkartılarak dava dışı ...’ye iade edilmesi gerektiğini, 11 numaralı kutudan çıkan altının da müvekkillerine emanet bırakıldığını, lame renkli cüzdandan çıkan toplam 890TL paranın müvekkili ...’a ait olduğunu, kasadan lastiklenmiş şekilde çıkan paranın 4000TL’sinin dava dışı ...’e ait olduğunu, 2000TL’sinin ve yeşil renkli çiçekli bayan cüzdanından çıkan 3030TL’nin müvekkili ...’a ait olduğunu, kasadan çıkan 5000TL’nin dava dışı ...’ye ait olduğunu, belirterek, belirttikleri altın ve paraların mirasbırakanın terekesine dahil mallardan olmayıp müvekkillerinin ve dava dışı kişilerin kişisel malları olduğunu, müvekkillerinin akrabası ... ve mirasbırakanın manevi kızı gibi benimsediği ...'in de kıymetli eşyalarının aynı kasada muhafaza edildiğini, müvekkillerinin ve dava dışı üçüncü kişilerin kişisel mallarının da murisin terekesine dahil edilerek hukuka aykırı işlem yapıldığını, tespite konu ve tereke kasasına konulmuş müvekkile ve dava dışı üçüncü kişilere ait malların iadesini talep etmiştir.

1.2. Davacılar vekili, 08.03.2017 tarihli maddi hata düzeltme ve 21.03.2017 tarihli ıslah dilekçeleriyle, dava dışı ...’ye ait olan ziynet eşyasının 22 ayar 1 adet beşibiryerde reşat altını olduğunu, dava dilekçelerinde ise maddi hata yaparak ... setin dava dışı ...’ye ait olduğunu belirttiklerini, kasadaki 13 numaralı kutudan çıkan 22 ayar Trabzon hasır setin gerçekte müvekkili ...’a ait olduğunu ifade ederek 22 ayar Trabzon hasır setin davacı ...’a iadesini istemiştir.

2.CEVAP

2.1. Davalılar vekili, davanın reddini savunmuş; davalı ... 12.04.2017 tarihli keşifte ve tereke tespit dosyasındaki beyanlarında, 7 numaralı kutudan çıkan 22 ayar 15.01 gram ağırlığındaki bilekliğin, 11 numaralı kutudan çıkan 36 gram ağırlığındaki reşat altınının, 13 numaralı kutudan çıkan 181,23 gram ağırlığındaki 9 adet 22 ayar burma bileziğin, 22 ayar Trabzon hasır setin ve 100,82 gram ağırlığındaki 18 ayar kordon boyunluğun annesi olan mirasbırakanın kendisinden önce ölen eşi ...’a ait olduğunu, 8 numaralı kutudan çıkan altın olmayan 1 adet kravat iğnesi ve paraların tamamının ise mirasbırakana ait olduğunu, sayılanlar yönünden davayı kabul etmediklerini, bunların dışındaki ziynetlerin ise mirasbırakana ait olmadığını kabul etmiştir.

3. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

3.1. Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

4. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

4.1. Hükmün istinaf yolu ile incelenmesi davalılar vekili tarafından talep edilmiştir.

4.2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi, ilk derece mahkemesi kararını usul ve esas yönünden hukuka uygun bulmuş ve davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

5. TEMYİZ

5.1. Davalılar vekili, kararı temyiz etmiştir.

5.2 Temyiz Nedenleri

5.2.1. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde, davacıların dava dilekçesinde dava dışı ...’ye ait olduğunu iddia ettikleri Trabzon hasır setin daha sonra maddi hata yaptıklarını belirterek davacı ...’a ait olduğunu ileri sürmelerinin inandırıcı olmadığını, dava konusu olmayan reşat altınının ve dava dışı kişilere ait olduğu iddia edilen paraların davacılara iade edilmesinin hukuka aykırı olduğunu, dava dışı kişilere ait olduğu iddia olunan ziynet eşyalarının ve paraların mirasbırakanın kasasında saklanmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacıların ve tanıklarının çelişkili ifadelerine karşın talep aşılarak davanın kabul edilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

6.YARGITAY KARARI

6.1. Dava, mirasçılar tarafından terekeye karşı adi istihkak isteğine ilişkindir.

6.YARGITAY KARARI

6.1. Dava, mirasçılar tarafından terekeye karşı adi istihkak isteğine ilişkindir.

6.2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 683. maddesine göre, malik, mülkiyet hakkının bir gereği olarak malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabilir. İstihkak davası, malın vasıtasız zilyetliğine sahip olmayan malikin, doğrudan doğruya mülkiyet hakkına dayanarak, şey üzerindeki zilyetliğin haklı bir nedene dayanmayan kimseye açtığı hakedişi belirleyen bir eda davasıdır. Davanın sonunda, menkul mallarda teslime, taşınmaz mallarda ise tahliyeye bağlanan edaya karar verilir. İstihkak davası, ayni bir hakka (mülkiyete) dayandığı için tipik bir ayni davadır. O nedenle, zamanaşımına uğramayacağında asla duraksanamaz.

6.3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun taraflarca getirme ilkesi başlıklı 25. maddesinde, kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkimin, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamayacağı ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamayacağı; 26. maddesine göre ise, hâkimin, tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olduğu; talep sonucundan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği, duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebileceği hükümleri düzenlenmiştir. Diğer taraftan herkesçe bilindiği gibi bir davanın sonunda karar, ancak taraflara izafeten verilebilir, davada taraf olmayan kişinin lehine veya aleyhine karar verilmesi mümkün değildir.

6.4. Somut olayda, davacılar lame renkli cüzdandan çıkan toplam 890TL paranın davacı ...’a; yeşil renkli çiçekli bayan cüzdanından çıkan 3030TL’nin ve kasadan lastiklenmiş şekilde çıkan paranın 2000TL’sinin davacı ...’a; 4000TL’sinin dava dışı ...’e, kasadan hesap cüzdanının arasında çıkan 5000TL’nin ise dava dışı ...’ye ait olduğunu iddia etmişlerdir. Bu durumda davacıların terekeye ait olmadıklarını iddia ettikleri meblağ toplamda 14.920TL’dir. Davacılar tarafından, bu meblağın da sadece 5920 TL’sinin kendilerine ait olduğu iddia edilmiştir. Oysa ki mahkemece kasadan çıkan 14.820,00.TL nakit paranın davacılara ait olduğu gerekçesiyle davacılara iadesine karar verilmiştir. Dava dışı ... ve ...’e ait olduğu iddia edilen paraların davacılara iadesine karar verilmiş olması hukuka aykırıdır.

6.5. Benzer şekilde davacılar, reşat altınının dava dışı ...’ye ait olduğunu iddia etmiş olmalarına karşın davacıların talebi aşılarak dava konusu olmayan 36 gram ağırlığında ve 4.160,00TL değerindeki 1 adet reşat altınının davacılara iadesine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

6.5. Benzer şekilde davacılar, reşat altınının dava dışı ...’ye ait olduğunu iddia etmiş olmalarına karşın davacıların talebi aşılarak dava konusu olmayan 36 gram ağırlığında ve 4.160,00TL değerindeki 1 adet reşat altınının davacılara iadesine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

6.6. Öte yandan, mahkemece davacılara iadesine karar verilen 1681,00TL değerindeki 15,01 gram ağırlığındaki 1 adet 22 ayar bileklik de dava konusu değildir. Ordu 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/11 Tereke sayılı dosyasında kararda 7 numaralı kutudan çıkan 22 ayar bileklik bulunmakta olup ağırlığı 23,36 gram olarak gösterilmiştir. Davacıların, 7 numaralı kutudan çıkan ziynet eşyalarına veya 15,01 gram ağırlığındaki 1 adet 22 ayar bilekliğe ilişkin dava dilekçelerinde bir talepleri olmadığı gibi tereke tespit dosyasına sundukları 31.05.2016 havale tarihli dilekçelerinde 7 numaralı kutudan çıkan ziynet eşyalarının dava dışı ...’e ait olduğunu ifade etmişlerdir. Dava konusu olmayan 1681,00TL değerindeki 15,01 gram ağırlığındaki 1 adet 22 ayar bilekliğin davacılara iadesine karar verilmiş olması da doğru görülmemiştir.

6.7. Açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması, yerel mahkeme hükmünün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve HMK 371. maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, karardan bir örneğin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 10.02.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4975, Karar No: 2014/7050, Tarih: 27.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/4975 E.  ,  2014/7050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 07.12.2012

No : 2012/198-2012/129

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanununun 21. maddesidir.

Anılan madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Davaya konu somut olayda, sigortalının 13.02.2009 tarihinde işverene ait araç ile seyir halinde iken, tek taraflı trafik kazası sonucu vefat etmesi ile sonuçlanan iş kazasının meydana geldiği; eldeki davada, üçlü bilirkişiden alınan raporda, iş kazasında sigortalının %100 oranında kusurlu olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.

Anılan Yasal düzenleme çerçevesinde kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığı 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda alınacak raporda tartışılmalıdır. İşveren yada işverenlerin tamamen kusursuz kabul edilebilmesi için ise, anılan madde gereğince, işyerindeki işçilerin sağlığı ve iş güvenliğini sağlamaya yönelik her türlü tedbiri alması, uygun çalışma ortamı hazırlaması, araçları noksansız bulundurması, işçileri etkin bir biçimde denetlemesi, gözetlemesi, bütün yükümlülüklerini özenle yerine getirmesi gerekir.

Mahkemece, öncelikle, kaza sonrası alınan adli raporda belirtilen sigortalıdaki alkol oranının gerçekliği araştırılarak, bu yönde maddi hata bulunup bulunmadığı hususu ilgili hastaneden sorularak, gerekirse bu yönde tam teşekküllü hastaneden yeniden rapor alınarak, sonrasında İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden, sigortalıdaki alkol oranının kazanın meydana gelmesindeki etkisini değerlendiren, iş kazasında kusurlu bulunan kişilerin kusurunun sebebini ve sıfatlarını ayrıntılı olarak açıklayacak biçimde rapor alınıp irdelenmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de, davanın reddi nedeniyle davalı lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi de ayrıca isabetsizdir.

O halde, tarafların vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/1461, Karar No: 2011/8836, Tarih: 13.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/1461 E.  ,  2011/8836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. İCRA MAHKEMESİ

Alacaklısını zarara sokmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçundan sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki davada İİK'nun 349/6. Maddesi uyarınca müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Müşteki vekili 27/10/2009 tarihli celse için dilekçe ile bildirdiği mazeretinin mahkemece, davacılar vekilinin mazeretinin kabulüne, dilekçesine pul ekli olmadığından duruşma gününün kalemden öğrenmesine ve duruşmanın 15.12.2009 tarihine bırakılmasına karar verilmiş ise de, ertelenen duruşma gününün, müşteki vekiline bildirilmemesi sebebiyle belirlenen tarihteki duruşmaya gelmemesi nedeniyle İİK'nun 349/6. maddesi gereğince müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Taraflardan biri veya vekilinin, duruşma için belirlenen gün ve saatteki duruşmaya katılamayacağını bildiren mazeret dilekçesi vermesi ve mahkemece de (dilekçe ekinde duruşma gün ve saatinin tebliği için gerekli masraf bulunmamasına rağmen) ilgilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesi halinde, muhakeme usulünü düzenleyen İİK'nun 349.maddesinde ve Ceza Muhakemesi Kanununda mazeretin kabulüne karar verilmesi durumunda, sonraki duruşma gününün kalemden öğrenilmesine ilişkin bir hüküm bulunmadığı dikkate alındığında, mahkemece yapılması gereken ..., ertelenen duruşma tarihi ve saatinin, ileride haksız çıkan taraftan alınmak üzere suçüstü ödeneğinden karşılanan davetiye ile duruşma gün ve saatinin bildirilmesi gerektiği gözetilmeden, mazereti de kabul edilmesine karşın, tarih ve saati bildirilmeyen duruşmaya gelmediğinden bahisle İİK'nun 349/6. maddesi gereğince müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 13.12.2011 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Müşteki vekili mazeret dilekçesinde duruşma günü kalemden öğreneceğini belirttiğinden tebligat çıkarılmasına gerek bulunmamaktadır. Bu bakımdan usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASI gerektiğinden çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2006/6175, Karar No: 2006/13814, Tarih: 12.10.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/6175 E.  ,  2006/13814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı kadın delil listesinde, idarece koca hakkında yapılan idari tahkikat evrakına da dayanmıştır. Bu evrakın celbedilerek, incelenip sonucu itibarıyla karar verilmesi gerekirken, eksik tahkikatla yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz yönlerinin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.10.2006
Yargıtay — Esas No: 2016/2484, Karar No: 2016/4452, Tarih: 17.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/2484 E.  ,  2016/4452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I. Sanık hakkında 2005,2006 ve 2007 takvim yıllarında “sahte belge düzenleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik incelemede;

"Sahte fatura kullanma" ve "sahte fatura düzenleme" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu ve birbirine dönüşmeyeceği, 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan ...Vergi Dairesi Başkanlığının 07.10.2010 tarihli mütalaası ve ekindeki vergi suçu raporunun "2005, 2006, 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçuna ilişkin olduğu halde 20.04.2012 ve 16.05.2012 tarihli iddianameler ile vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve eki raporlara uygun bulunmayan "sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davalarına devam edilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması,

II. Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında “sahte belge kullanma” suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik incelemede;

"Sahte fatura düzenleme” ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, vergi inceleme, vergi suçu raporu ile defterdarlık mütalaasına aykırı olarak... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2012/4299 ve 2012/5191 Esas sayılı iddianamelerinde sanığın “sahte fatura düzenlemek” suçundan cezalandırılmalarının talep edildiği, iddianamedeki sevk ve tavsife göre “sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6865, Karar No: 2011/8065, Tarih: 11.07.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6865 E.  ,  2011/8065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları...'ın, 1082, 1072, 1068, 1067, 1070, 1935 ve 1283 parsel sayılı taşınmazlarını ölünceye kadar bakım akdi ile davalıya devretmiş olduğunu, davalının bakım yükümlülüğünü yerine getirmediğini, edimler arasında fahiş dengesizlik olduğunu, işlemin murisin kandırılmak suretiyle yapıldığını ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tescili isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bakım ediminin yerine getirildiği, hile yönünden de süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; akde ayrılıktan ötürü açılacak davanın akdin tarafı olan bakım alacaklısına ait olduğu onun bu sebeple açmadığı bir davayı mirasçıların açma olanağının bulunmadığı, öte yandan dava tarihine göre Borçlar Kanununun 31.maddesi hükmünde öngörülen bir yılık hak düşürücü sürenin geçtiği, ayrıca keşfen belirlenen değer üzerinden harç ikmali yapılmadığından hüküm altına alınan avukatlık ücretinde de bir hata bulunmadığı anlaşıldığına göre; tarafların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.