muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/33492, Karar No: 2024/1651, Tarih: 14.02.2024

2. Sanık ..., evin sahibi olan şikâyetçinin kendisine evini satması için söylediğini, katılanla görüştüğünde şikâyetçi şehir dışında olduğundan sanık ...'i onun ismiyle tanıttığını ve ...'in şikâyetçi adına sözleşmeye imza attığını, suç kastının olmadığını beyan etmiştir.

3. Sanık ..., arkadaşı olan sanık ...'ın ev sahibine ulaşamadığını söyleyip katılana evi sahibiymiş gibi tanıtmasını rica ettiğinden bu şekilde davrandığını, suç kastının olmadığını beyan etmiştir.

4. Şikâyetçi ..., sanıklar ve katılanı tanımadığını, bilgisi dışında isminin kullanıldığını beyan etmiştir.

5. Katılan, zararının giderilmediğini beyanla şikâyetçi olmuştur.

6. İstanbul Emlak Komisyoncuları ve Danışmanları Odası yazısına göre, sanık ...'nın emlak komisyoncusu olarak odada herhangi bir kaydının bulunmadığı bildirilmiştir.

7. Mahkemece, taraflar arasında düzenlenen suça konu sözleşme incelenmiş, sanıkların samimi ikrarları ve bunu doğrulayan katılan ve aralarında yaptıkları sözleşme ve para makbuzu, katılan ve mağdurun anlatımları sübut bulan suçlardan mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A.Özel Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılanın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B.Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Sanıklara isnat olunan basit dolandırıcılık suçları nedeniyle, hükümlerden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı 253 ve 254 üncü madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A.Özel Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Bakırköy 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2014/184 Esas, 2016/78 Karar sayılı kararına yönelik katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Bakırköy 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2014/184 Esas, 2016/78 Karar sayılı kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B.Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Bakırköy 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2014/184 Esas, 2016/78 Karar sayılı kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16241, Karar No: 2016/9606, Tarih: 14.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/16241 E.  ,  2016/9606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar vermek

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-a, 31/3, 62/1, 50/1-a, 52/4, 63 maddeleri gereğince 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde Namık Kemal Lisesinde öğrenci olan suça sürüklenen çocuğun, okul camını kırmak suretiyle kamu malına zarar verme suçunu işlediği iddia ve kabul olunan olayda;

İkrar, görgü tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun eyleminin kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2779, Karar No: 2014/5405, Tarih: 19.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/2779 E.  ,  2014/5405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/183076

MAHKEMESİ : Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 14/03/2013, 2011/126 (E) ve 2013/240 (K)

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Cengiz'in maktül Abdullah’a yönelik eyleminin sübutu kabul, takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Cengiz müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-) Sanık Cengiz'in maktül Abdullah'a yönelik "kasten yaralama sonucu ölüme neden olma" suçundan kurulan hüküm yönünden;

A-aa-) Oluşa ve dosya kapsamına göre; Sanık Cengiz'in K.. T..'nın dostu olduğu, K.. T..'nın kızı olan Zekiye'nin maktül Abdullah ile kaçması nedeniyle olay günü maktül Abdullah ile buluştuğu, maktül Abdullah ile K.. T.. arasında çıkan tartışma sırasında K.. T..'nın yumrukla, sanık Cengiz'in olaya dahil olarak bıçakla maktül Abdullah'a vurdukları, bu eylemler nedeniyle maktül Abdullah'ın basit tıbbi müdahale ile giderilecek düzeyde sağ fronto pariatel bölgede 1 cm. skalp kesisi, sağ boyun ön yüzünde 2x1 cm ekimoz, sağ scapula altında sırtta yüzeyde 1 cm cilt-cîltaltı ve doku içine nafiz kesici delici alet yarası, sol ön kol 1/3 üst ön yüzde yüzeysel kesi, sağ ön kol 1/3 ön yüzde l cm kesici delici alet yarası, sol el 2. parmak distal üstte 1 cm yüzeysel kesi oluştuğu, maktül Abdullah'ın polis merkezinde bu olayla ilgili ifade vermesinin ardından başka bir suçtan yakalamasının bulunması nedeniyle gözaltına alınarak nezarethaneye konulduğu, maktül Abdullah'ın nezarethanede fenalaşması üzerine Aydın Devlet Hastanesi'nde götürüldüğü ve burada gördüğü tedavi sırasında öldüğü, maktül Abdullah üzerinde yapılan otopsi işlemi sonrası düzenlenen rapor ve Adli Tıp Kurumu Birinci Adli Tıp İhtisas Kurulu’nun 30/05/2012 tarihli mütalaasında, maktülün ölüm nedeninin baziller arter (beyin damarı) tıkanıklığına yol açan embolinin kendinde bulunan, otopside tespit edilemeyen rahatsızlık sonucu gelişebileceği gibi, baş boyun bölgesine yapılan travma sonucunda emboli oluşabileceği, ancak mevcut tıbbi belgeler ve otopsi bulgularıyla bunlar arasında ayrım yapılamadığının bildirildiği anlaşıldığından, sanık Cengiz'in bıçakla maktül Abdullah’ı basit tıbbi müdahale ile giderilecek düzeyde yaralaması eylemi nedeniyle maktül Abdullah'ın ölümüne sebep olduğuna dair mahkumiyete yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde TCK.nun 86/2, 86/3-e, 62. maddeleri gereğince cezalandırılması yerine, yazılı şekilde kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan cezalandırılması,

bb-) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK.nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri İle Yapılacak ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık C.. K.. için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi

B-)Kabul ve uygulamaya göre ise; Müstakil bir suç olarak düzenlenen "kasten yaralama sonucu ölüme neden olma" suçundan hüküm kurulurken, temel cezanın doğrudan TCK.nun 87. maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca belirlenmesi yerine, yazılı biçimde önce TCK.nun 86/1, ardından da aynı Kanunun 86/3-e maddesiyle uygulama yapılmasından sonra anılan hükmün uygulanması,

2-) Sanık K.. T..'nın maktül A.. C..'e yönelik "kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak" suçundan kurulan hüküm yönünden;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, UYAP-Mernis kapsamındaki yetkiye dayanılarak temin edilen 06.05.2014 günlü nüfus kayıt örneğinden, sanık K.. T..’nın hükümden sonra 11.09.2013 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, ölüm tarihini içeren nüfus kayıt örneğinin getirtilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar C.. K.. ve K.. T.. müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 19/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

19/11/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık C.. K.. müdafii Avukat B. G. yokluğunda 20/11/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/27876, Karar No: 2014/37369, Tarih: 30.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/27876 E.  ,  2014/37369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2011/617-2013/198

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya at işyerinde 17.03.2004-05.10.2011 tarihleri arasında araç yükleme boşaltma elemanı olarak çalıştığını, işten çıkması konusunda sürekli baskı yapılması, 2008 Temmuz ayından bu yana maaşlarına hiç zam yapılmaması, işyerinde çalışma şartları kalmaması nedeniyle iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında fazla çalışma sürelerinin tespiti bakımından uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya kapsamından davacının, davalıya ait işyerinde 17.03.2004-05.10.2011 tarihleri arasında araç yükleme boşaltma elemanı olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacı çalıştığı süre içerisinde fazla çalışma yaptığı iddiasında bulunmuş, fazla mesai ücreti talebi mahkemece kabul edilmiş ise de; davacı şahidi A.. Ö..'ın “ayda on gün işe gitmediklerine” dair beyanı da dikkate alınarak fazla çalışma ücret alacağı yeniden hesaplanmalı ve önceki karardaki takdiri indirim oranında indirim yapılarak hüküm altına alınmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 30.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3266, Karar No: 2016/4897, Tarih: 31.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/3266 E.  ,  2016/4897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında "2004 ve 2005" takvim yıllarında işlediği iddia edilen sahte belge düzenleme” suçlarından davalar açılmış ve 2004 takvim yılı yönünden davanın zamanaşımına uğradığı anlaşılmış ise de, sanık hakkında tek hüküm kurulmuş olması, kurulan beraat hükmünün sanığın lehine olması, her suç tarihi için ayrı hüküm kurulmasının davaya yenilik getirmeyeceği gibi yargılamanın uzamasına sebebiyet vereceğinden sanık aleyhine olacağının anlaşılması cihetiyle; elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 31.05.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

Başkan V. M.Üye M.Üye Üye Üye

... ... ... ... ...

MUHALEFET ŞERHİ

Sayın çoğunluk ile aramızdaki görüş ayrılığı; sanık hakkında verilen beraat hükmünün onanmasına ilişkindir.

Sanık hakkında “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek” suçlarından davalar açılmış olup, mahkemece her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken herhangi bir suç tarihi belirtilmeden sanığın beraatine denilmek suretiyle genel olarak hangi yıl/yıllardan kurulduğu belirtilmeksizin bir hüküm kurulmuştur. Katılan vekili bu hükmü temyiz etmiştir. Sayın çoğunluk tarafından ise; “2004 takvim yılı yönünden davanın zamanaşımına uğradığı anlaşılmış ise de, sanık hakkında tek hüküm kurulmuş olması, kurulan beraat hükmünün sanığın lehine olması, her suç tarihi için ayrı hüküm kurulmasının yenilik getirmeyeceği ve sanık aleyhine olacağının anlaşılması cihetiyle” denilmek suretiyle hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece sanık hakkında herhangi bir takvim yılı belirtilmeden beraatine hükmolunmuştur. Gerekçe bölümünde ise sanık hakkında 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan hakkında kamu davası açıldığı belirtilmiş hüküm fıkrasında da sanığın beraatine denilmiştir. Kanaatimce burada beraat kararının onanması doğru olmayıp iki ayrı çözüm bulunmaktadır.

1- Mahkeme iki ayrı suçun farkında olmadığından tek hüküm kurulması yasaya aykırıdır diyerek; sanık hakkında iki ayrı yılda sahte belge düzenlemek suçundan kamu davası açılmış olup; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlan bakımından da her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmemesi nedeniyle CMK.nun 230-232. Maddelerine muhalefet edildiğinden dolayı hükmün bozulmasına karar verilmeliydi.

2- İkinci olarak ise; tebliğnamedeki görüş gibi sanık hakkında açılan davalardan 2004 takvim yılı zamanaşımına uğradığından düşürülmesine, 2005 takvim yılı yönünden ise beraat kararı doğru olduğundan onanmasına karar verilmeliydi. Zaten sayın çoğunluk beraat gerekçesinde de 2004 takvim yılının zamanaşımına uğradığı hususu açıkça belirtmiştir. Zamanaşımı gerçekleşmiş bir dava hakkında verilen beraat kararının onanması hem usul yönünden hukuka aykırılık teşkil eder hem de bugüne kadar ki tüm Yargıtay dairelerinin uygulamasına ters bir karardır.

3- Sayın çoğunluk sanık hakkında verilen beraat kararının katılan vekilince ALEYHE olarak temyizine rağmen enteresan bir şekilde onama kararında tek hüküm kurulmasının sanık lehine olacağını, her suç için ayrı hüküm kurulmasının sanık aleyhine bir durum doğuracağını belirtmektedir. Zaten beraat hükmü katılan vekilince ALEYHE olarak temyiz edilmiştir. Katılan tarafın temyizi üzerine hüküm her halde sanık ALEYHİNE bozulacaktır. Bundan daha doğal ne olabilir ki? Bu gerekçeyi anlamak mümkün değildir.

4- Diğer bir husus ise; sayın çoğunluk beraat onama gerekçesinde; her suç için yeni bir hüküm kurulmasının dosyaya bir yenilik getirmeyeceğini ileri sürmüş ise de; bu hususta anlaşılamamıştır. Çünkü yukarıda değinilen usul hükmü ve Ceza Genel Kurulunun hükmü açıktır. Her takvim yılı ayrı bir suçtur ve her suç için ayrı bir hüküm kurulması zorunludur. Aksi halde yani sayın çoğunluğun yaptığı gibi hükmün olduğu gibi onanması zamanaşımına uğramış (2004 takvim yılı) hükmünün onanması gibi garabet bir durum ortaya çıkaracaktır. Hâlbuki hüküm bozulmuş olduğunda mahkemece her bir takvim yılı için ayrı değerlendirme yapılacak 2004 ve 2005 yılları yönünden düşme kararı verilecektir.

Bu nedenlerle sayın çoğunluğun verdiği beraat kararının onanmasına dair kararına katılmamaktayım.

MUHALİF ÜYE

...

MUHALEFET ŞERHİ

Sayın çoğunluk ile aramızdaki görüş ayrılığı sanık hakkında 2004 ve 2005 takvim yılları ile ilgili sahte belge düzenleme suçundan dava açılmış olup, mahkeme tarafından tek hüküm kurulması ve sayın çoğunluğun verilen tek hükmü onamasına ilişkindir.

Sanık hakkında 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından tek iddianame ile dava açılmış olup, iddianame anlatımında eylemler ayrı ayrı gösterilmiştir. Yerel mahkeme tarafından yapılan yargılama sonucunda her yıl ile ilgili ayrı hüküm kurulması gerekirken tek hüküm kurularak beraat kararı verilmiştir.

Burada yapılması gereken 2004 yılı için ayrı, 2005 yılı için ayrı hüküm kurmaktır. Çünkü her takvim yılı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 tarih, 28/179 sayılı kararında da gösterildiği üzere her takvim yılı ayrı ve bağımsız bir suçtur.

Bu nedenle kararın bozularak mahkemenin her takvim yılı için ayrı hüküm kurmasının sağlanması gerekmektedir. Eğer 2004 takvim yılı ile ilgili olarak zamanaşımı dolmuş ise, burada zamanaşımı yönünden karar verecek mercii de ilk derece mahkemesidir.

Burada yapılması gereken 2004 yılı için ayrı, 2005 yılı için ayrı hüküm kurmaktır. Çünkü her takvim yılı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 tarih, 28/179 sayılı kararında da gösterildiği üzere her takvim yılı ayrı ve bağımsız bir suçtur.

Bu nedenle kararın bozularak mahkemenin her takvim yılı için ayrı hüküm kurmasının sağlanması gerekmektedir. Eğer 2004 takvim yılı ile ilgili olarak zamanaşımı dolmuş ise, burada zamanaşımı yönünden karar verecek mercii de ilk derece mahkemesidir.

Karar bu şekilde onandığı takdirde, takvim yılları açısından bir yılla ilgili olarak hüküm kurulmamasına rağmen ve bu eksiklik giderilmeden hüküm kesinleşecektir.

Sayın çoğunluğun kabul gerekçesinde 2004 takvim yılı ile ilgili olarak zamanaşımının dolduğu belirtilmiş ise de, mahkeme tarafından bu takvim yılı ile ilgili karar verilmemesine rağmen olmayan hüküm onanmış olacaktır.

Tüm bu nedenlerle mahkeme tarafından hüküm kurulmayan takvim yılı ile ilgili olarak hüküm kurulmasını sağlamak amacıyla kararın bozulması kanaatindeyim. Bu nedenle sayın çoğunluğun beraat kararının onanması yönündeki kararına katılmıyorum.

MUHALİF ÜYE

...
Yargıtay — Esas No: 2015/1481, Karar No: 2015/2200, Tarih: 27.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1481 E.  ,  2015/2200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ...... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ......... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi atanma istemine ilişkindir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Kanunun 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

...... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının nüfus kayıtlarına göre “.... Mahallesi, .... Samancıoğlu Sokak No:.../... Merkez/.........” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

......... Sulh Hukuk Mahkemesi ise kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “.... Meydan Mahallesi No:.... ....../.........” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Dosya kapsamından, her ne kadar ...... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının nüfus kayıtlarına göre “..... Mahallesi, ..... Samancıoğlu Sokak No:.../.... Merkez/.........” adresinde oturduğu gerekçesiyle yetksizlik kararı verilmiş ise de kısıtlı adayı hakkında yapılan 19.11.2014 tarihli kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının bu adreste ikamet etmediği ve “..... Meydan Mahallesi No:.... ....../.........” adresinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın ...... Sulh Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ...... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/54, Karar No: 2023/1896, Tarih: 03.04.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/54 E.  ,  2023/1896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından talep edilen mirasçılık belgesi verilmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili, Ankara ili, Akyurt ilçesi, .... Mahallesi ... (yeni .... ada 70 parsel), 524 (yeni 3320 ada 112 parsel), 420 (yeni 3315 ada 76 parsel) sayılı taşınmazların hissedarlarından ... oğlu ölü ... mirasçılarının tespit edilemediğini belirterek TMK'nın 594 üncü maddesine göre Maliye Hazinesinin mirasçılığına karar verilmesini talep etmiştir.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 18.05.2016 tarih ve 2015/152 Esas, 2016/117 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine hükmedilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince, "TMK'nın 594 üncü maddesi gereğince yapılan tüm inceleme ve araştırma neticesinde taşınmazın malikinin mirasçısı olduğu, ekilip biçildiğinin tespit edildiği" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

III. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 11.02.2021 tarih ve 2017/929 Esas, 2021/851 Karar sayılı ilâmında; “...12.04.2013 havale tarihli iki adet ilanın ilan yeri ve zamanı da belirli olacak şekilde dosyaya eklenmelidir. Dava konusu 734, 524, 420 parsel sayılı taşınmazların tedavüllü güncel tapu kaydı, kadastro tutanağı, varsa dayanak tapu ve vergi kayıtları, taşınmaza ait tüm dayanak bilgi ve belgeleri ile birlikte ilgili tapu sicil müdürlüğünden getirtilmelidir. Muris ... oğlu ...’e ait bilgi, belge olabileceğinden 734, 524, 420 parsel sayılı taşınmazların tüm tedavüllü tapu kayıtları ve dayanak belgeleri ilgili tapu müdürlüğünden getirtilerek, murisle ile ilgili araştırma yapılmalıdır.