muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9092, Karar No: 2010/2061, Tarih: 09.03.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/9092 E.  ,  2010/2061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın çekici vinç olduğunu uçuruma düşen kamyonu çıkarmaya çalışırken vincin kırıldığını, sigorta şirketinin hasar bedelini ödemediğini belirterek 15.000,00 TL hasar bedeli, aracın bir ay çalışamaması nedeniyle 10.000,00 TL işkaybı olmak üzere 25.000,00 TL tazminatın dava tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, aracın hasarının kazadan değil kurtarma işlemi sırasında sistemin kusurundan kaynaklandığını davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kasko sigortası genel şartlarının A.5.8. maddesi ereğince sigorta kapsamına giren bir olay sonucu meydana gelmedikçe taşıtın mekanik,elektrik ve elektronik donanımında meydana gelen her türlü arıza, kırılma ve tekerleklerde meydana gelen zararın teminat dışı olduğu ve A.1. maddesinde belirtildiği şekilde hasarın ani ve harici bir etki ile meydana gelmediği anlaşıldığından asarın poliçe teminatı kapsamında olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,55 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 9.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33868, Karar No: 2018/1574, Tarih: 19.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/33868 E.  ,  2018/1574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 09.12.2012 günü saat 02.00’de İstanbul ilinden Ankara iline hareket edecek olan ... Turizm’e ait otobüs ile ... adına çok sayıda bandrolsüz kitap gönderileceği ihbarı üzerine kolluk kuvvetleri tarafından şehirlerarası otobüs terminali yolcu indirme katına gidildiğinde, sanığın ihbarda belirtilen otobüsün bagaj kısmına yaklaşıp, bagajda bulunan kolilerin kendisine ait olduğunu söyleyerek suça konu 5 adet koliyi yanında getirdiği yük taşıma aracına yüklemesi üzerine yapılan denetimde 489 adet bandrolsüz kitap ele geçirildiği ve ... Meslek Birliği’nin suça konu kitaplar ile ilgili 6 aylık yasal şikayet süresi içerisinde hak sahipliği belgelerini ibraz ederek şikayetçi olduğu anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurları arasında 5846 sayılı Kanun’un 71/1. maddesinde tanımlı; “eseri, hak sahibi kişilerin izni olmaksızın ticari amaçla satın alma” ve “kişisel kullanım amacı dışında elinde bulundurmak" eylemlerinin mevcut olduğu ve eylemin tamamlandığı gözetilmeden, TCK’nın 35. maddesinde düzenlenen teşebbüs hükümleri uygulanarak eksik ceza tayini,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplumu oluşturan bireyler olduğu, 5237 sayılı TCK’nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre bu durumda yani suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireyler olması halinde tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacağından meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de durumun değişmeyeceği cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylem nedeniyle sanık hakkında; Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 31.12.2013 tarih ve 2013/35 Esas, 2013/307 sayılı kararı ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2015/16036 Esasında kayıtlı olan dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyanın incelenerek mümkün olması halinde birleştirilerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Sanık hakkında 5846 sayılı Kanun’un 71/1. maddesi uyarınca belirlenen 365 gün adli para cezasından, aynı Kanun’un 81/13. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım, TCK'nın 35. maddesi uyarınca 2/4 oranında ve aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra sonuç cezanın 4040 TL yerine 4020 TL adli para cezası olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, BOZULMASINA, yeniden kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2625, Karar No: 2011/3332, Tarih: 24.10.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/2625 E.  ,  2011/3332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bismil Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2011

Davacı vekili müvekkilinin B... Belediyesinde çalışmakta iken emekli olduğunu, belediyenin 3417 sayılı yasa gereği çalışanlardan yapılması gereken tasarrufu teşvik kesintilerini yaptığı halde bankaya yatırmadığını, müvekkiline tasarrufu teşvik kesintisi ve nema ödemesi yapılmadığını, 4853 sayılı yasaya 5568 sayılı yasa ile eklenen ek madde   gereğince tasarrufu teşvik kesintisi ve nema alacaklarından davalı hazinenin sorumlu olduğunu, sorumluluğun 4853 Sayılı Yasanın 5. maddesi gereğince, bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte kalan nemanın, aylık olarak Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan bir önceki aya göre Tüketici Fiyatları genel İndeksi değişim oranında ve ilave olarak yıllık  % 5 oranında değerlemeyi de içerdiğini iddia ederek nema ve enflasyon farkı alacağı isteğinde bulunmuştur.

Davalı sorumluluğun B.... Belediyesinde olduğunu, uzlaşmaya gidilip gidilmediğinin araştırılması gerektiğini, bilirkişi hesaplamasının da hatalı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece  4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı Yasa ile eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülüklerin 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredildiği, söz konusu alacağın bu tarih itibari ile hazinenin sorumluluğunda olduğu gerekçesi  ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

01.04.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı Çalışanların Tasarrufa Teşvik Edilmesi ve Bu Tasarrufların Değerlendirilmesine Dair Kanun ile çalışanların tasarruflarının artırılması amacı güdülmüştür.

3417 sayılı Yasanın “tasarruf hesabı” başlığını taşıyan 4.maddesinde; “ Kurumlar bu Kanun hükümleri çerçevesinde çalışanların aylık ve ücretlerinden yapacakları tasarruf kesintisi ile sağlanacak Devlet katkılarını aylık ve ücret ödemesinin yapıldığı ayı takip eden ayın sonuna kadar  ... Bankasında  personeli  adına  açtıracakları “Tasarrufu Teşvik Hesabı”na yatırırlar. İşverenler işçilerinin ücretlerinden yapacakları tasarruf kesintileri ile

sağlayacakları işveren katkılarını tahakkuk ettirerek, ücret ödenmesinin yapıldığı ayı takip eden ayın sonuna kadar ... Bankasında işçileri adına açtıracakları “Tasarrufu Teşvik Hesabı”na yatırırlar.”

sağlayacakları işveren katkılarını tahakkuk ettirerek, ücret ödenmesinin yapıldığı ayı takip eden ayın sonuna kadar ... Bankasında işçileri adına açtıracakları “Tasarrufu Teşvik Hesabı”na yatırırlar.”

Anılan Yasanın “ödemelerin zamanında yapılmaması” başlığını taşıyan 7.maddesinde ise; “İşverenlerin, ücretlerden yapacakları tasarruf kesintileri ile sağlayacakları işveren katkılarını 4 üncü maddede belirtilen süreler içinde ilgililerin banka hesaplarına yatırmamaları halinde, yatırılması gereken miktarlar resen veya ilgililerin başvurusu halinde Sosyal Sigortalar Kurumunca 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun primlerin tahsiline ilişkin hükümleri dairesinde tahsil olunarak alınacak gecikme zammı ile birlikte ilgili banka hesabına yatırılır.” hükmü getirilmiştir. 29.04.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4853 sayılı Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabının Tasfiyesi ve Bu Hesaptan Yapılacak Ödemelere Dair Kanunun 10.maddesi ile 3417 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılmıştır.

4853 sayılı  Kanunun 1.maddesinde amacının,  3417 sayılı Kanun uyarınca açılmış bulunan Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabında biriken paraların tasfiyesi ve bu hesaptan hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usul ve esasların belirlenmesi olarak açıklanmıştır.

Anılan Kanunun 7.maddesinde; 3417 sayılı Kanunun mülga 2 nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.

13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5.maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar.

Yukarıdaki fıkra kapsamında yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilir." hükmü ve 2005/8928 sayılı Bakanlar Kurulu Kararında yer alan esaslar çerçevesinde, Kurumca icra kanalı ile tahsil edilmeyen ve tüm işçileri kapsayan tasarrufu teşvik kesintilerini de kapsayan belediyelerin Sosyal Sigortalar Kurumu'na ve diğer kurumlara olan borçlarının ödenmesi ile ilgili olarak Belediyeler ile  Hazine Müsteşarlığı arasında  uzlaşmaya varılmış ise ilgili  belediyenin genel bütçe vergi gelirlerinden ayrılan paylarından her ay taksitler halinde kesilmek suretiyle borçların tasfiyesi işlemleri başlatılmaktadır.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde,  belediyelerin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olacaktır. Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı  payı  ve  nema  alacaklarından  sorumluluğun  S.S.K.  ve  Hazineye  ait  olduğu  kabul edilmelidir. Böylece  belediyelerin sorumluluğunda bulunan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarının uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluğu ortadan kalkacağından husumetin de Hazineye yöneltilmesi gerekecektir.

Hazinenin ise, belediyelere ait tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarına ilişkin borçlarını yapılan uzlaşma kapsamında davalı belediyenin genel bütçe vergi gelirlerinden ayrılan paylarından her ay taksitler halinde kesilmek suretiyle S.S.K.'na ödemesi halinde, ödediği miktar kadar sorumluluğun S.S.K.'na ait olacağı her türlü duraksamadan uzaktır.

Ayrıca, davanın yasal  dayanağı 3417 sayılı Çalışanların Tasarrufa Teşvik Edilmesi ve Bu Tasarrufların Değerlendirilmesine Dair Kanun  olup,  adı  geçen  kanun 29.4.2009 tarihinde yürürlüğe giren 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmıştır.  Tasarruf teşvik  hesaplarının tasfiyesini öngören sözü edilen yasanın 3/f  maddesinde  nemanın  tanımı  yapılmış ve hak sahiplerinin aylık veya ücretlerinden yapılan tasarruf kesintileri ve Devlet veya ilgili işverenin katkılarına ait bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar  kalan    toplamı  nema  olarak ifade edilmiştir.

4853 sayılı yasanın 5. maddesinde ise, “Hak sahiplerinin aylık veya ücretlerinden yapılan tasarruf kesintileri ve Devlet veya ilgili işverenin katkılarına ait bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte kalan nema, aylık olarak, Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan bir önceki aya göre Tüketici Fiyatları Genel İndeksi değişim oranında ve ilave olarak yıllık yüzde beş oranında değerlendirilir” şeklinde kurala yer verilerek tasfiyeye dair değerleme  ölçüleri belirlenmiştir. Ayrıca aynı kanunun 6. maddesinde “Hak sahiplerine anapara tutarları 2003 yılı Nisan ayında defaten ödenir. 5. madde uyarınca değerlendirilen tutar Mart, Haziran, Eylül ve Aralık aylarında olmak üzere 2004 yılında dört taksit, 2005 yılında dört taksit ve Mart ve Haziran aylarında olmak üzere 2006 yılında iki taksit olarak toplam on taksitte ödenir….” hükmü getirilmiştir. 5. madde kapsamındaki değerlemenin Haziran 2006 tarihinden sonra devam edeceğine ilişkin bir yasal düzenleme ve hukuki gerekçe yoktur. Değerlemenin 2006 Haziran sonrası dava tarihine kadar devam ettirilmesi isabetsizdir.

Yukarıda belirtilen yasal ve hukuksal gerekçeler özellikle dairece benimsenen HGK kararları uyarınca dava konusu tasarrufu teşvik ve nema alacaklarından 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi anlamında uzlaşma yoluna giden Belediye işverenleri açısından sorumluluğun Hazine Müsteşarlığında olduğu kabul edilmelidir. Anılan yasa uyarınca uzlaşma yoluna gitmeyen Belediye işyerleri ile diğer kamu ve özel sektör işyerleri için davalı işverenin sorumluluğu devam etmektedir. Bu ilkeler ışığı altında Bismil Belediyesi ile 5393 sayılı Yasa kapsamında uzlaşmaya gidilip gidilmediği, uzlaşma kapsamında tasarrufu teşvik kesintisi ve nemaların bulunup bulunmadığı, SSK kurumunca uzlaşma kapsamında tasarrufu teşvik kesintilerinin tahsil edilip edilmediği SSK dan sorulmalı, gerçekten uzlaşma kapsamında kesintilerin ve nemaların tahsil edilmesi durumunda sorumluluğun hazineye geçtiği kabul edilerek davalı hakkında dava Haziran 2006 tarihindeki değerleme belirlenerek dava kabul edilmelidir. Eğer davaya konu alacak uzlaşma kapsamına alınmamışsa davalı hazine yönünden husumetten ret kararı verilmelidir. Eksik inceleme ile hatalı bilirkişi raporuna itibarla  karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8369, Karar No: 2013/12491, Tarih: 08.07.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/8369 E.  ,  2013/12491 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul 30. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2011

NUMARASI : 2011/49-2011/105

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili, davalı ... Bankası vekili ile diğer davalı ... Mirasçıları vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ... şirketiyle yapılan faktoring sözleşmesi kapsamında 2 adet faturanın ve ayrıca dava konusu ... tarafından keşide edilen davalı İş Bankası'na ait 17/08/2007 keşide tarihli 34.700-YTL bedelli çekin alındığını, çekin karşılıksız çıkması nedeniyle icra takibi yapıldığını, haciz sırasında davalı ...'nun 09/03/2003 tarihinde öldüğünün anlaşıldığını, davalı şirketin de mal varlığının bulunmaması nedeniyle takipten sonuç alınamadığını, haciz tutanağında hazır bulunan ... mirasçılarından ...'nun ... adına düzenlenmiş çek karnesini kullanıldıklarını beyan ettiklerini, yine ... firmasının da 2003 yılında vefat ettiği bilinen ... adına 2007 yılında fatura düzenlediğini, davalı bankanın basiretli tacir gibi davranmayarak ölen kişiye ait çek yapraklarını iade almadığını, davalıların iştirak halinde davacının zarara uğramasına sebep olduklarını belirterek fazlaya dair haklar saklı kalmak şartıyla 7.000-YTL nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş yargılama sırasında talebini ıslah dilekçesi ile 34.700 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar ... mirasçıları vekili, davalı ... şirketinin sahibinin ... ve eşi ... olduğunu, muris ...'ya ait olan işyerinin vefatından sonra davalılar ... tarafından işletildiğini, ... firmasının ortağı ...'in davalılara ait işyerinde kimya mühendisi olarak çalıştığını ve eşi ile birlikte ...'nun çek karnesini ve işyeri kaşesini çalarak sahte imza ile kullandıklarını, bu konuda yapılan ceza soruşturmasında alınan kriminal rapora göre imzanın davalılar ...'ya ait olmadığının tespit edildiğini, dava konusu faturlarla ilgilerinin bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı İş Bankası vekili, davacının davalılar aleyhine yaptığı icra takibinde çek bedelini tahsil etme imkanının olduğunu, henüz zararın doğmadığını, bankanın ölüm olayından haberdar olmadığını, dava konusu çekin ...'nun 1996 tarihli noter vekaletine istinaden 12/03/2007 tarihinde davalı ...'ya teslim edildiğini, Temmuz 2007 yılına kadar çeklerin ödenmesi ile ilgili olarak problem yaşanmadığını, çek karnesi verilirken gerekli tüm araştırmaların yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı ... şirketi yargılamaya katılmamıştır.

Diğer davalı ... şirketi yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece toplanan delilere ve bilirkişi raporlarına göre,davalı bankanın basiretli tacir gibi davranmadığı, icra takibinin semeresiz kaldığı, ...'nun 09.10.2003 tarihinde vefat ettiği çek karnesinin 12/04/1996 tarihli noter vekaletine istinaden davalı bankanın ... şubesinden 12/03/2007 tarihinde alındığı, ...'nun vekalet tarihinde 69 yaşında çek karnesinin verildiği tarihte 80 yaşında olduğu, bankanın 80 yaşına gelmiş biri için araştırma yapmadığı, küçük bir yerde işlemlerin yapılmasından dolayı bankanın durumu bildiği halde olayı görmezlikten gelerek bankacılık teamül ve uygulamalarına aykırı hareket etmesi nedeniyle %20 kusurlu olduğu, davalılar ... mirasçıları yönünden yapılan değerlendirmede, babalarının ölümüne rağmen 4 yıl süre ile bunu bankaya bildirmedikleri, sona ermiş vekalete rağmen ölü kişinin çekini kullanmaya devam ettikleri,bankaya çalıntı bildirimi yapmadıkları, bu nedenle olayda %10 kusurlu oldukları, davalı ... şirketi yönünden yapılan değerlendirmede ise, şirketin ortaklarından ve faktoring sözleşmesinin kefillerinden olan ...'in ...'nun ölümünden haberdar olduğu halde çeki bilerek kullandığı ve davacının zarara uğramasına sebebiyet verdiği, yine ... adına fatura tanzim ederek sahte imzalı çeki teminat göstererek kredi çektiği, bu nedenle %45 oranında kusurlu olduğu, davacının ise basiretli tacir olarak çekin keşidecisi ve cirantası hakkında araştırmayı özenle yapmadığı, faturaya konu malların teslim edilip edilmediğine ilişkin sevk irsaliyesi aramadığı, sahte fatura düzenleyenler hakkında yasal girişimde bulunmadığı, bu nedenle olayda %25 oranında müterafik kusurlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 26.025-TL zararın 6.946-TL lik kısmının davalı Türkiye İşbankası A.Ş.den, 3.470-TL lik kısmının davalılar ... mirasçılarından hisseleri oranında, 15.615-TL lik kısmının davalı ... şirketinden tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili, davalı İşbankası vekili ile davalılar ... mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı banka, keşideci ...'ya ait çek karnesini vekalete istinaden oğluna vermiş olup daha sonra aynı vekilin aynı vekalete dayanarak çek karnesi almasından dolayı davalı bankaya atfı kabil bir kusur yüklenemeyeceğinden bu davalı yönüden davanın reddi gerekirken kısmen kabulü isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Dava konusu çeki imzalayan mirasçıların imzaya itirazları bulunduğundan keşideci imzasının mirasçılara ait olmaması halinde bu davalılara çek nedeniyle sorumluluk yüklenemez. Mahkemece imza itirazı üzerinde durulup toplanan deliller değerlendirilerek varılacak uygun sonuç çerçevesinde bu davalıların sorumluluğu tespit edilmelidir. Açıklanan yönler gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Dava konusu çeki imzalayan mirasçıların imzaya itirazları bulunduğundan keşideci imzasının mirasçılara ait olmaması halinde bu davalılara çek nedeniyle sorumluluk yüklenemez. Mahkemece imza itirazı üzerinde durulup toplanan deliller değerlendirilerek varılacak uygun sonuç çerçevesinde bu davalıların sorumluluğu tespit edilmelidir. Açıklanan yönler gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacının temyizine gelince, faktoring sözleşmesi uyarınca sözleşmenin tarafı olan ... şirketine ödeme yapan davacının, sözleşmenin tarafı olan davalı ... şirketinden çek bedelinin tamamını isteyebileceği gözetilerek hüküm kurulması gerekirken davacıya kusur yükletilerek yazılı şekilde karar verilmesi de isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı bankanın, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... mirasçılarının, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına, 1 ve 2 nolu bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.