muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6409, Karar No: 2014/5204, Tarih: 07.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/6409 E.  ,  2014/5204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 12. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2013

NUMARASI : 2010/812-2013/42

Hüküm süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde 01.10.1999 tarihinden işten çıkarıldığı 10.07.2010 tarihine kadar izolasyon ustası olarak kesintisiz çalıştığını, son ücretinin haftalık 300.00 TL olup ayrıca aylık 750.00 TL ev kirası ve elektrik, su doğal giderlerinin işverence karşılandığını, işyerinde cumartesi günleri ve milli bayramlar dahil 08:00-19:00 saatleri arasında çalışmasına rağmen bu çalışma karşılıklarının ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ve asgari geçim indirimlerinin de ödenmediğini iddia ile ihbar-kıdem tazminatı ile ücretli izin, fazla mesai, genel tatil ve asgari geçim indirimi alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının şirket ortaklarının eniştesi olduğunu, ailesine ve kendisine yardımda bulunulduğunu, davacının emeklilik için gerekli sigortalılık şartlarını tamamlayabilmesi için bir süre sigortalı olarak gösterildiğini, davacının dönem dönem şirketteki işlere yardımcı olduğunu, ancak düzenli ve sürekli bir çalışması olmadığını, davacıya asgari ücret verildiğini, iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin işverence haklı bir sebep olmaksızın feshedildiği, davacının diğer taleplerinin de kısmen yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hizmet süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hizmet süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı 01.10.1999 tarihinden 10.07.2010 tarihine kadar davalı şirkette çalıştığını iddia ederken davalı davacının 07.12.2001 tarihinden 22.10.2007 tarihine kadar çalıştığını savunmaktadır. Dosyada yer alan hizmet cetveline göre davalı şirket tarafından 06/2007 döneminden sonra davacı için prim ödenmediği ve davacının 04/2007-07/2007 dönemleri arasında başka bir işverende çalışma kaydının olduğu görülmektedir. Diğer taraftan 2008-2010 yılları arasında davalı şirkette çalıştıklarını beyan edip davacıyı doğrulayan davacı şahitlerinin davalı şirkette çalışma kayıtlarının olmadığı hizmet cetvellerinden anlaşılmaktadır. Davalı şahitleri ise davalıyı doğrulamışlardır. Şu halde davacının hizmet süresinin hizmet cetveli ile Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre belirlenmesi gerekmektedir. Davacı tarafından fazla kısmın ispat edilemediği kabul edilmelidir. Mahkemece davacının 10.07.2010 tarihine kadar çalıştığı kabul edilerek taleplerinin hüküm altına alınması yerinde olmamıştır.

3-Davacının ücretinin miktarı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı tarafından haftalık 300,00 TL ve aylık 750,00 TL kira yardımıyla çalışıldığı iddia edilirken davalı davacının asgari ücret aldığını savunmaktadır. Bilirkişice sendikadan yapılan emsal ücret araştırması esas alınarak davacının 1.560,00 TL brüt ücret aldığı kabul edilmiş ve bu ücrete göre hesaplamalar yapılmıştır. Davacı ve davalı şahitleri ise davacının haftalık 100,00 TL aldığını beyan etmişlerdir. Öncelikle davacıya kira yardımı yapıldığı anlaşılmakla beraber bu kira yardımının iş sözleşmesi ilişkisi sebebiyle davacıya ödenen ve ücretin eki niteliğinde olduğunu davacı ispat edememiştir. Zira dosya kapsamına göre şirket ortaklarının kardeşleri olan davacının eşi ve kızına aile içi yardımda bulundukları ileri sürülmüş buna ilişkin belgeler sunulmuştur. Dairemizce sözkonusu ödemelerin aile içi dayanışma neticesinde işverence verildiği kabul edilmiştir.

Gelinen noktada tüm şahit beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının davalı işyerinde asgari ücretle çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacının bu ücret seviyesi üzerinden talepleri değerlendirilmelidir. Bunun yapılmayarak eksik inceleme ile bilirkişi tarafından tespit edilen ücret üzerinden taleplerin hüküm altına alınması isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15731, Karar No: 2009/16353, Tarih: 20.07.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/15731 E.  ,  2009/16353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü : Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında ise icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK. nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.” hükmü yer almaktadır. Anılan hükümde atıf yapılan HUMK. nun 308 ve devamı maddelerinde imza inkarı halinde mahkemece yapılacak usuli işlemler düzenlenmiş; 309. maddesinin 2., 3., 4. fıkralarında aynen; “Ehlihibre vasıtasıyla tahkikata karar verildiği takdirde medarı tatbik olacak yazı ve ehlihibrenin tahkikatı icra edeceği gün hakim tarafından tayin olunur. Mahkeme bu bapta ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir. Tatbika esas ittihaz olunabilecek evrak olmadığı veyahut olup da derecei kifayede bulunmadığı takdirde ehlihibre tarafından terkip olunacak ibarelerle münkir olan kimseye yazı yazdırılarak tatbikat icra olunur.” düzenlemesi yer almıştır.

Görüldüğü üzere; inkar edenin atılış tarihi itibariyle inkar edilen imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK m. 309/3'te “ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir.” şeklinde tahdidi olarak sayılmıştır. Buna göre mahkemece tarafların bildirdiği yerlerden ve nüfus müdürlüğü, tapu sicil müdürlüğü, evlendirme memurluğu gibi resmi kurumlardan borçlunun mukayeseye esas olabilecek imza örnekleri getirtilmelidir. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir.    ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

./..

./..

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise  borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Somut olayda borçlu vekili tarafından medarı tatbik imzaların dosyaya sunulmasına, 14.11.2008 günlü oturumda da borçlunun hazır olmasına rağmen mahkemece yukarıdaki esaslara aykırı biçimde yazılı gerekçe ve eksik inceleme ile imza itirazının reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20/07/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8216, Karar No: 2016/249, Tarih: 14.01.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/8216 E.  ,  2016/249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/207683

MAHKEMESİ : Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2011

NUMARASI : 2010/215 (E) ve 2011/101 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılanın beyanlarında; sanığın çaldığını iddia ettiği çekleri piyasaya sürdüğünü, bu çeklerin bazılarını da sanığın bizzat doldurup yazı ve imzada sahtecilik yaptığını iddia etmesi karşısında; katılanın sahtecilik yapıldığını iddia ettiği çeklerin hangi çekler olduğunun müştekinin beyanlarıyla yeniden belirlenerek bu çekler üzerlerindeki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığının tesbiti, sanık tarafından çalınarak piyasaya sürüldüğü iddia edilen diğer çeklerin de el değiştirme silsilesi takip edilerek çeki ilk alan kişilerin bunu kimden ve hangi ticari ilişkiye dayalı olarak aldıklarının belirlenmesi, katılanın sanığın ekonomik sıkıntılarını gidermesi için sanığa verdiği hatır çeklerinin hangi çekler olduğunun tesbiti ile birlikte sanığın savunmaları ve müştekinin iddiaları doğrutusunda araştırma yapılarak toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan B.. Y.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/24347, Karar No: 2006/24615, Tarih: 22.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/24347 E.  ,  2006/24615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nusaybin İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  22.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3477, Karar No: 2010/6410, Tarih: 06.05.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/3477 E.  ,  2010/6410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 330 nolu parselde kayıtlı tarlayı satın almak üzere anlaştığını ve yer göstermesi ile beğenerek tapuda devir aldığını, 3. şahsa satmak istediğinde satın aldığı tarlanın kendisine gösterilen tarla olmadığı, tapuda devir edilen tarlanın dere ve gölet olduğunun anlaşıldığını, hile ile bu durumun kendisinden gizlendiğini ileri sürererek, 13.000 TL. Tazminatın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının taşınmazı görerek emlakçı vasıtasıyla satın aldığını, gölet olduğunun kendisinden gizlenmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacı adına olan tapunun iptali ile davalı adına tesciline, resmi akit tablosundaki 3000 TL: bedelin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıdan satın aldığı tarlanın gölet olduğunun anlaşıldığını, kendisinden bu durumun gizlendiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. BK.nun 202. maddesine göre satıcının tekeffülü altındaki satılanın ayıbının anlaşılması halinde alıcı, dilerse satılanı redde hazır olduğunu beyanla satımın feshini, dilerse satılanı alı koyup 2010/3477-6410

kıymetinin noksanı mukabilinde semenin indirilmesini isteyebilir. Aynı maddenin 2.fıkrasında ise “hakim, alıcının satılanı red davası üzerine hal icabı satımın feshini muhik göstermiyorsa semenin tenzili ile iktifa edebilir” hükmünü getirmiştir. Ayıba karşı tekeffül koşullarının gerçekleşmesi ve yasada öngörülen yüklerin yerine getirilmiş olması durumunda alıcıya yukarıda belirtilen BK.m.202 ve 203 ile seçimlik haklar tanımıştır. Yani alıcı davacı dilerse sözleşmeden dönebilir, dilerse satım parasının indirilmesini isteyebilir. Davacı alıcı bu seçimlik haklardan satımın feshini talep etmekle, satın aldığı taşınmazın davalı adına tescili ile taşınmazın gerçek değerinin belirlenerek bu bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekir. Mahkemece, yazılı şekilde resmi akit belgesinde yazılı bedele karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 17,15 TL peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 137,70 TL kalan harcın davalıdan alınmasına, 6.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12003, Karar No: 2022/14330, Tarih: 29.12.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/12003 E.  ,  2022/14330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usul ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi borçlu aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi borçlu aleyhine ihale bedelinin %2'si oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih iddialarının ağırlığı ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %2’si olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi’nin 19/09/2022 tarih ve 2022/1489 E. - 2022/1457 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-... 1. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 16/06/2022 tarih ve 2022/157 E. - 2022/222 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “% 2'si olan 1.681,00 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “% 5’i oranında” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 29.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19364, Karar No: 2014/14808, Tarih: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19364 E.  ,  2014/14808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesinde ve HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K.sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dairemizce de benimsenen HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.