muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6570, Karar No: 2012/11152, Tarih: 24.05.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/6570 E.  ,  2012/11152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı ... Özel Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebep bulunmaksızın ve fesih için öngörülen usule de uyulmaksızın feshedildiğini iddia ederek yapılan feshin geçersizliğine ve davacının davalı ... Özel Güvenlik Şirketi'ne ait iş yerine işe iadesine karar verilerek en çok dört aylık boşta geçen süre ücreti ile işe başlatmama halinde sekiz aylık ücreti tutarında iş güvencesi tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Özel Güvenlik Şirketi vekili, davacının 01.11.2008-01.11.2010 tarihleri arasında özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, davacının görevlendirildiği Ak Enerji A.Ş' de şirketin talimatlarına aykırı davranarak yapmakla ödevli bulunduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar ettiğini ve iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-h maddesi hükmüne göre haklı sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Ak Enerji Şirketi davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davranışlarının iş sözleşmesinin feshini gerektirecek ağırlıkta davranışlar olmadığı, davacıya bu eylemler sebebiyle uyarı cezası da verildiği, dolayısıyla davacının iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebep bulunmaksızın feshedildiği, ayrıca davalı Ak Enerji şirketi bakımından husumetin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı ... Özel Güvenlik Şirketi ile davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, asıl işverenin feshin geçersizliği ve işe kararı verilmesi durumunda işçinin iş güvencesi tazminatı ve boşta geçen süreler ücreti taleplerinden sorumlu olup olmadığı noktasındadır.

Kararı davalı ... Özel Güvenlik Şirketi ile davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, asıl işverenin feshin geçersizliği ve işe kararı verilmesi durumunda işçinin iş güvencesi tazminatı ve boşta geçen süreler ücreti taleplerinden sorumlu olup olmadığı noktasındadır.

4857 sayılı Kanun’un 2/6 son cümlesi uyarınca asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu İş Kanunundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu Toplu İş Sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden alt işverenle birlikte sorumludur. 4857 sayılı Kanun'u ile asıl işverenin, bu Kanundan, iş sözleşmesinden ve alt işverenin taraf olduğu Toplu İş Sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden sorumlu tutulması şeklindeki düzenleme, asıl işverenin sorumluluğunun genişletilmesi olarak değerlendirilmelidir. Bu durumda, ihbar, kıdem, kötüniyet ve işe iade sonucu işe başlatmama tazminatları ile ücret, fazla çalışma, hafta tatili, bayram ve genel tatili, yıllık izin, ikramiye, pirim, yemek yardımı, yol yardımı gibi tüm işçilik haklarından birlikte sorumluluk esastır.

Feshin geçersizliği ve işe iade davasının alt ve asıl işveren ilişkisinde, her iki işverene birlikte açılması halinde, davacı işçi alt işveren işçisi olup, iş sözleşmesi alt işveren tarafından feshedildiğinden, feshin geçersizliği ve işe iade yükümlülüğü alt işverenindir. Asıl işverenin iş ilişkisinde sözleşmenin taraf sıfat bulunmadığından, asıl işverenin işe iade yönünde bir yükümlülüğünden söz edilemez. Asıl işverenin işe iade kararı sonrası işçinin işe başlamak için başvurması ve alt işverenin işe almamasından kaynaklanan işe başlatmama tazminatı ile dört aya kadar boşta geçen süre ücretinden yukarıda belirtilen hüküm sebebi ile alt işverenle birlikte sorumluluğu vardır.

Somut olayda, davalılar arasında güvenlik işinin yapılması için sözleşme yapıldığı, davacı işçinin işvereni olan şirketinin bu işi üstlendiği, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu, davacının iş sözleşmesinin davalı alt işveren tarafından geçerli sebep olmadan feshedildiği de dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının alt işveren işyerine işe iadesine karar verilmesi yerindedir. Ancak asıl işverenin, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu Toplu İş Sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden alt işverenle birlikte sorumlu olacağı kuralı dikkate alınmadan ve iş güvencesi tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden birlikte sorumlu olduğu gözden kaçırılarak, asıl işveren yönünden davanın husumet sebebi ile reddine karar verilmesi hatalı bulunmuştur.

4857 sayılı Kanun'un 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

4857 sayılı Kanun'un 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davalı alt işveren ... Güvenlik Hizmetleri Limited Şirketi tarafından gerçekleştirilen feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının adı geçen işverenin işyerine İŞE İADESİNE,

3-Davacının kanuni süre içinde başvurusuna rağmen davalı alt işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminattın her iki davalının birlikte sorumlu olmak kaydı ile miktarının davacının kıdemi, fesih sebebi dikkate alınarak takdiren davacının dört aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için davalı alt işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilin tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Harç peşin alındığından ve bakiye 1,25 TL harç davalı ... Güvenlik Hizmetleri Limited Şirketi tarafından yatırıldığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacının yapmış olduğu 301,50 TL yargılama giderinin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekaletin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

8-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacı vekiline iadesine, Kesin olarak 24.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3334, Karar No: 2018/7033, Tarih: 05.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3334 E.  ,  2018/7033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... ve Ark. -...

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ile davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, Erdil apartmanının çatı kaplamasının kırılması, delinmesi ve yırtılması, özelliklerini yitirmiş olması nedeniyle, şiddetli yağmurda çatıdaki deliklerden akan yağmur suları davacıya ait dairede büyük maddi hasarlar meydana getirdiğini, .... Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan tespit dosyasına alınan bilirkişi raporu ile davacıya ait dairedeki hasarın 17.560,00 TL, sadece davacıya ait bina çatı örtüsündeki hasar ve eksikliklerin giderilmesinin parasal değerinin ise 13.710,00 TL olduğunu belirttiğini, davacı ...'in kendi dairesindeki hasarları ve kendi dairesinin üstündeki çatı örtüsündeki hasar ve eksiklikleri gidermiş ise de ana taşınmaza ait çatıdaki hasar ve eksikliklerden kaynaklanan zararları taleplere rağmen davalılar tarafından ödenmediğini, davanın kabulü ile 25.000,00 TL hasar giderinin tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili istenilmiştir.

Mahkemece davacı tarafından ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince esasa, davalı vekilince ise vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, davacı kat malikinin oluşan zararda ağır kusurunun bulunduğu kat maliklerinin ortak alan olan çatının bakım ve onarım sorumluluğuna ilişkin illiyet bağının davacının ağır kusuru ile kesildiği anlaşılmakla oluşan sonuca göre karar verilmesi usul ve yasaya uygun bulunduğundan, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşagıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 05/11/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8332, Karar No: 2019/516, Tarih: 21.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8332 E.  ,  2019/516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : Yapı ve Kredi Bankası A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1)Şikayetçi vekilince 29/05/2018 tarihli celse için 26/05/2018 tarihinde UYAP üzerinden gönderilen mazeret dilekçesinde, aynı gün aynı adliye içinde birden fazla duruşmaya katılacak olması nedeniyle duruşmaya katılamayacağını belirterek mazeretinin kabulüne karar verilmesini talep ettiği, UYAP üzerinden yapılan araştırmada bu dilekçeye ek olarak mazeretini belgeleyen ve anılan Mahkemelerin tensip zabıtlarının eklendiği anlaşılmakla, Mahkemece, müşteki vekilinin bildirilen mazeretine rağmen, bu mazeretin kabul edilebilir bir mazeret olarak kabul edilmediğinden bahisle yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

2)Önceki Bozma İlamımızda belirttiğimiz hususlarda kavuşturma yapılarak, öncelikle 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 253. maddesinde düzenlenen uzlaşma hükümleri uygulanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/01/2010 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18888, Karar No: 2013/19034, Tarih: 11.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/18888 E.  ,  2013/19034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin iş bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı takdirde Yargıtay Kanununun 14. maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünden, Dairemizin hasren (mülga 506 ve mülga 1479 sayılı Kanunlar ile) 5510 sayılı Kanundan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği anlaşılmaktadır.

Eczacı olan davacı, genel mahkemede açtığı iş bu dava ile, sözleşmenin ihlal edildiğinden bahisle davalı Kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiş olup; uyuşmazlığın taraflar arasındaki sözleşmeye dayalı olduğu ve davanın genel mahkemede açılarak karar verildiği gözetildiğinde, hükmün temyizen incelenmesi, niteliği bakımından Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin iş bölümü alanı içine girmektedir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının, incelemeyi yapmakla görevli Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 11.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3885, Karar No: 2017/6316, Tarih: 20.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3885 E.  ,  2017/6316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...(...) 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/12/2015 tarih ve 2014/86-2015/121 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davada davacı vekili; müvekkilinin "..." ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, ayrıca müvekkili adına tescilli “mutfak gereçleri için desen tasarımı” içeren 2007/01858 (2) sayılı tasarımının bulunduğunu, müvekkili ile aynı sektörde faaliyet gösteren davalının ticaret unvanında, üretim ve satışını yaptığı ürünler üzerinde "...", "..." ve "..." ibarelerini markasal olarak kullandığını, ayrıca müvekkiline adına tescilli tasarımın da davalı tarafından mutfak gereçlerinde kullandığını, bu durumun müvekkilinin marka hakkına ve tasarım hakkına tecavüz teşkil ettiğini, ayrıca haksız rekabet oluşturduğunu, ileri sürerek asıl davada, marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, men'ine, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, davalının ticaret unvanındaki "..." ibaresinin terkinine, 556 sayılı KHK'nin 66/b maddesi uyarınca fazlaya ilişkin haklar saklı kalarak 1.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan ticari faizi ile birlikte tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini dava ve talep etmiş, birleşen davada ise, tasarım hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, men’ine, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, tecavüze konu ürünlerin üretip, satış, reklam tanıtımının engellenmesine, ürünlere, üretim vasıtalarına el konulmasına, imhasına, 554 sayılı KHK'nin 52/b maddesi uyarınca fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan ticari faizi ile birlikte tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında asıl davadaki maddi tazminat talebini 1.787,23 TL olarak, birleşen davadaki maddi tazminat talebini ise 2.978,72 TL olarak ıslah etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili; müvekkilinin ürünlerinde adı ve soyadını kullandığını, ticaret unvanının ise ad ve soyadının kullanılması yoluyla oluştuğunu, müvekkili ürünlerinin davacı tarafın ürünleriyle iltibasa neden olacak şekilde benzer olmadığını ve bu nedenle marka hakkına tecavüzün bulunmadığını, ayrıca müvekkili ürünü ile tasarım tescil belgesine bağlanmış ürünün farklılık gösterdiğini savunarak asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili; müvekkilinin ürünlerinde adı ve soyadını kullandığını, ticaret unvanının ise ad ve soyadının kullanılması yoluyla oluştuğunu, müvekkili ürünlerinin davacı tarafın ürünleriyle iltibasa neden olacak şekilde benzer olmadığını ve bu nedenle marka hakkına tecavüzün bulunmadığını, ayrıca müvekkili ürünü ile tasarım tescil belgesine bağlanmış ürünün farklılık gösterdiğini savunarak asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı markasının tanınmış marka niteliğinde olduğu, davalının ürettiği çatal, bıçak, kaşık ürünlerinde “...” ve “...” ibarelerini kullandığı, “...” kelimesinin küçük “...” kelimesinin ise büyük harflerle yazıldığı, bu durumda tüketicilerin iki işaret arasında bağlantı kurma ihtimalinin oldukça yüksek olduğu, bu durumun markaya tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiği, ayrıca davalı tarafın ticaret unvanının “... Ticaret ve Pazarlama - ... ...” olup 2004 tarihinden itibaren züccaciye alanında faaliyet gösterdiği, davalı tarafın ad ve soyadını birlikte kullanarak ticaret unvanı olarak kullanmasında sakınca bulunmamasına rağmen davalının “...” ibaresini kullanması dürüstlüğe aykırılık teşkil edeceğinden ve her iki unvan arasında iltibasa sebebiyet vereceği, ayrıca davalının davacıya ait tasarımın belirgin şekilde benzerini üreterek piyasaya sunmuş olduğu gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile davalının kullanımının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine ve önlenmesine, davalının ticaret unvanında geçen “...” ibaresinin terkinine, marka hakkına tecavüz nedeniyle 1.787,23 TL'nin ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, “... Ticaret” ibaresinin ticaret unvanına dayalı olarak kullanılması nedeniyle tabela pano ve iş evrakından kartvizitten çıkartılması talebinin reddine, birleşen davanın ise kabulü davalının tasarım hakkına tecavüzünün durdurulmasına, üretim ve satışının engellenmesine, tasarımın kullanıldığı katalog, reklam vasıtalarında kullanılmasının yasaklanmasına, davalı tarafından üretilen tasarıma konu üretiminde kullanılan araçlara el konulmasına ve imhasına, tasarıma tecavüz nedeniyle 2.978,72 TL maddi tazminatın ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve hükmün “B” bendinin üçüncü fıkrasında bahsedilen “kullanılan araçlara” ibaresinden davacının tasarımına tecavüz oluşturan çatalların üretiminde kullanılan kalıpların anlaşılacak olmasına göre, davalı vekilinin asıl ve birleşen davaya yönelik tüm, davacı vekilinin birleşen davaya yönelik tüm, asıl davaya yönelik aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Asıl dava, marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, men'i, sonuçlarının ortadan kaldırılması, ticaret unvanının terkini ve maddi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, davalının eyleminin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine ve önlenmesine, davalının ticaret unvanında bulunan “...” ibaresinin terkinine, ayrıca marka hakkına tecavüz nedeniyle maddi tazminata karar verilmiştir. Ancak, davacı vekili, davalının markaya tecavüzü nedeniyle 556 sayılı KHK’nın 66/b maddesi uyarınca talep ettiği tazminatın yanında, ayrıca haksız rekabet nedeniyle de davalının elde ettiği kazanç üzerinden maddi tazminat talep etmiştir. Bu durumda, mahkemece, asıl davada davalının eyleminin ayrıca haksız rekabet teşkil ettiği kabul edildiğine göre, bu husus gözetilerek maddi tazminatın belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı karar verilmesi doğru olmamış ve asıl davada kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Ayrıca, asıl davada mahkemece, davalının “... Ticaret” ibaresini tabela, pano, iş evrakı ve kartvizitlerinde ticaret unvanına dayalı olarak kullandığı gerekçesiyle davacının tabela, pano, iş evrakı ve kartvizitlerdeki “... Ticaret” ibaresinin silinmesi talebinin reddine karar verilmiştir. Oysa, dosya kapsamından davalının tabelalarında “... Ticaret” ibaresini markasal olarak kullandığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece, bu husus gözetilerek “... ...” ibaresini tabelalardan çıkartılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde talebin reddi doğru olmamış, asıl davada kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin asıl ve birleşen davaya yönelik tüm, davacı vekilinin birleşen davaya yönelik tüm, asıl davaya yönelik sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile asıl davada kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 244,17 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davalıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 20/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8025, Karar No: 2016/1505, Tarih: 16.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8025 E.  ,  2016/1505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Ticaret Mahkemesi'nce verilen 20/02/2014 gün ve 2013/137 - 2014/24 sayılı kararı onayan Daire'nin 18/03/2015 gün ve 2014/18546 - 2015/3748 sayılı kararı aleyhinde davalı banka vekili ve fer'i müdahil ... vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin parasını ...'a mevduat olarak yatırdığını kendisinin bilgisi dışında ... Off Shore hesabına ve daha sonrada genel müdürlükteki ana hesaba aktarıldığını, müvekkilinin kandırılmak suretiyle bazı evrakları imzaladığını, paralarının verileceği söylenerek uzun süre müvekkilinin oyalandığını ileri sürerek asıl alacağının 29.100 USD olduğunu fazlaya ilişkin alacakları ve faiz hakları saklı kalmak kaydiyla 5.000 USD'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir, yargılama sırasında .... dışındaki davalılar için davayı takip etmediğini beyan etmiştir.

Davalı banka vekili, davalı ... vekili, davalı ... vekili ile fer'i müdahiller ... ve ... vekilleri, davanın reddini istemişler, diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı banka aleyhine açılan davanın kabulüne, davalılar ..., ..., ... aleyhine açılan davanın feragat nedeniyle reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karar, davalı banka vekili ile fer'i müdahil ... vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 18.03.2015 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı banka vekili ile fer'i müdahil ... vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı banka vekili ile fer'i müdahil ... vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı banka vekili ile fer'i müdahil ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, fer'i müdahil ... harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyendavalı bankaya iadesine, 16/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.