muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/300, Karar No: 2025/3732, Tarih: 01.07.2025

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373/1 maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca davalı yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17266, Karar No: 2015/2308, Tarih: 20.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/17266 E.  ,  2015/2308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın eş tarafından tazminatların miktarı iştirak ve yoksulluk nafakası talepleri ile ilgili olarak hüküm kurulmaması yönünden, davalı erkek eş tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hükmü temyiz eden davacı kadın eş temyiz başvurusu sırasında Hukuk Muhakemeleri Kanununun 336/5. maddesi uyarınca adli yardım talebinde bulunmuştur. Davacı kadın eşin çalışmadığı ve gelirinin bulunmadığı, adli yardım şartlarının oluştuğu anlaşıldığından, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 336/5. maddesi gereğince adli yardım talebi kabul edilerek temyiz dilekçesinin incelenmesine karar verilmiştir.

2- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı kadın eşin dava dilekçesinde açıkça yoksulluk nafakası talebinin bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı erkek eşin tüm, davacı kadın eşin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

3-Boşanma veya ayrılık vukuunda çocuk kendisine tevdi edilmemiş taraf gücüne göre onun bakım ve eğitim giderlerine katılmakla yükümlüdür. (TMK.md.182) Bu hususu hakim görevi gereği kendiliğinden dikkate alması gerekmektedir. O halde velayeti temyiz edene tevdi edilen çocuklar Muhammed ... ve ... için iştirak nafakasına hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 3. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 123.60 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.02.2015 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2013/17109, Karar No: 2014/7467, Tarih: 26.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17109 E.  ,  2014/7467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 52/2, 53/6 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Meydana gelen olayda tam kusurlu olarak katılan ... ... vücudunda kemik kırığı meydana gelecek şekilde, ...'ın ise basit tıbbi müdahale ile iyileşecek şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, suçun işleniş şekli, suçtan sonraki davranışları ve meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/440, Karar No: 2012/3449, Tarih: 05.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/440 E.  ,  2012/3449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Ş aleyhine 08/01/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulne dair verilen 07/07/2010 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiile dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ... fabrikasından yayılan toz bulutu ve kimyasal maddeler nedeni ile meyve bahçesindeki bitkiler ve çalışanların zarar gördüğünü ileri sürerek, uğranılan zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, maddi tazminat isteminde bir yıllık zaman aşımı süresinin dolduğunu, tazminat talebinin 1996,1997,1998,1999,2000,2001,2002,2003,2004,2005,2006,2007 yıllarına ait olduğunu, zarar tespitinin sadece 2007 yılını kapsaması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, meydana gelen zarar nedeni ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalının 1996, 1997,1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007 yıllarını da kapsar şekildeki tazminat talebine karşı, 2007 yılı hariç diğer yıllar için talep edilen tazminat isteminde bir yıllık zamanaşımı süresi dolduğu gerekçesiyle zamanaşımı definde bulunduğu anlaşılmaktadır. Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun olmayı ifade eder ve alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu eksik borç haline dönüştürür. Bu durumda zamanaşımı def'i dosyanın esasına girmeden önce çözülmesi gereken bir ön sorun niteliğinde olup, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden, davalının bu savunması üzerinde durulmadan, dosyanın sonuçlandırılması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5115, Karar No: 2010/8610, Tarih: 15.06.2010

**8. Ceza Dairesi         2010/5115 E.  ,  2010/8610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme, kavgada silah boşaltma ve tehdit

HÜKÜM : Sanığın korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda ateş etme ve kavgada silah boşaltma suçlarından beraatine ve müsadereye, tehdit suçundan hükümlülüğüne ve ertelemeye

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında kavgada korkutmak için silah boşaltma suçundan verilen beraat kararına ilişkin yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı suç için yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2. madde ve fıkralarına göre, dava 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olup zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 9.3.2004 tarihi ile inceleme tarihi arasında bu sürenin dolduğu anlaşılmakla, hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu hususta karar verilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322 ve 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2. madde ve bentleri gereğince kamu davasının zamanaşımı nedeniyle CMK.nun 223. maddeleri de gözetilerek istem gibi (DÜŞÜRÜLMESİNE),

II- Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanığın suçta kullandığı silahın beyaz krom parlak renkli tabanca olduğu, sanığa ait taşıma ruhsatlı tabancanın oğlu tanık ... tarafından sanığın bilgi ve rızası dışında kullandığı anlaşılmakla ve ruhsatlı olması nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 54/4 maddesi uyarınca bizatihi suç teşkil eden eşya sayılamayacağı ve menşeinin de belli olması karşısında sanığa iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "tabanca ve şarjörün müsaderesine" ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "Adli Emanetin 2003/436 sırasında kayıtlı tabanca ve şarjörün sanığa iadesine" ibaresinin ilavesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

III- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş sanık ve müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 15.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2596, Karar No: 2020/3314, Tarih: 23.12.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/2596 E.  ,  2020/3314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan tapu kaydının iptâli ve tescili ile alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, Bursa ili, Nilüfer ilçesi, 1196 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptâli ile davacı adına tesciline dair verilen karar, taraf vekillerince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkili ... ile davalı ... vekili davalı ... arasında düzenlenen 04.03.2011 tarihli sözleşme ile Bursa ili, Nilüfer ilçesi, 3414 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde kaba inşaat yapımı işinin kararlaştırıldığını, iş bedeli olarak Bursa ili, Nilüfer ilçesi, 3410 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 8 numaralı bağımsız bölümü ile 1196 ada 8 parsel sayılı taşınmazın devrinin kararlaştırıldığını, Bursa ili, Nilüfer ilçesi, 1196 ada 8 parsel sayılı taşınmazın davalı ...’un talimatı ile davalılar ..., ..., ... ve ...’e devrdildiğini, ancak sözleşme konusu iş tamamlanmadığından 25.06.2012 tarihinde sözleşmenin feshedildiğini ileri sürerek, Bursa ili, Nilüfer ilçesi, 1196 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptâli ile davacı adına tescilini, mümkün olmadığı takdirde dava tarihindeki değerinin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte, gecikme nedeniyle şimdilik 10.000,00 TL gecikme tazminatının ait olduğu aydan itibaren yürütülecek avans faizi ile kaba inşaatın yapım bedeli ile bugünkü yapım bedeli arasındaki farktan kaynaklanan zarar için şimdilik 10.000,00 TL’nin 04.03.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile arsa maliki ...'a davacının ödenmesi gereken kira bedeli için şimdilik 1.000 Euro'nun 04.03.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müşteken ve müteselsilen davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; yapı ruhsatının 24.01.2012 tarihinde alınabildiğini, bu tarihten itibaren bir yıllık sürenin başlaması gerektiğini, davacının süresinden önce sözleşmeyi haksız şekilde feshettiğini, devredilen arsa bedeli ile emlak vergi borçlarının ve diğer borçların ödendiğini, proje değişikliklerinin yapıldığını, ruhsat alındığını, temelin atıldığını, subasman betonlarının yapıldığını, davacının taşımazı bedeli karşılığında diğer davalılara sattığını savunmuş, davalılar ..., ..., ... ve ... vekili ise, 22.07.2011 tarihli ek sözleşmeyi kabul etmediklerini, ... ili, Nilüfer ilçesi, 1196 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 22.07.2011 tarihinde bedeli karşılığında arsa sahibi ...’dan satın alındığını ve üzerine iki adet blok inşa edildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; kaba inşaatın %29,52 oranında tamamlandığı, iş bedeli olarak devredilen taşınmazın iadesinin gerekeceği, fesih geriye etkili sonuç doğuracağından gecikme tazminatı talep edilemeyeceği, şartları oluşmadığından diğer taleplerin de reddi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, Bursa ili, Nilüfer ilçesi, 1196 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptâli ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Davacı arsa sahibi ... ile davacı yüklenici ... arasında düzenlenen Bursa 16. Noterliği’nin 25.11.2009 tarihli ve 51236 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi ile Bursa ili, Nilüfer ilçesi, Ertuğrul mahallesi, 3414 ada 2 parsel sayılı taşınmazda inşaat yapımı kararlaştırılmıştır. Davacı arsa sahibi ...’ın davacı yüklenici Saadettin İlhan’a Bursa 16. Noterliği’nin 25.11.2009 tarih ve 51237 sayılı vekâletnamesi ile verdiği yetki ile Saadettin İlhan ile davalı taşeron ... vekili davalı ... arasında düzenlenen 04.03.2011 tarihli sözleşme ile kaba inşaat yapımı konusunda anlaşma yapılmıştır. Yine davacı ... ile davalı ... arasında düzenlenen 22.07.2011 tarihli ek sözleşme ile taşerona iş bedeli olarak verilen H21C05D1A ada, 4 parsel sayılı taşınmazın taşeron vekili ...'un ortağı ...'a devredileceği kararlaştırılmış, Bursa ili, Nilüfer ilçesi, 1196 ada 8 parsel sayılı taşınmaz 22.07.2011 tarihinde davalılar ..., ..., ... ve ...’e devredilmiş olup, sözü edilen taşınmaz üzerinde 08.01.2014 tarihinde kat irtifakının kurulmuş olduğu dosyadaki tapu kayıtlarından anlaşılmıştır.

Mahkemece tapu iptâl ve tesciline karar verilen Bursa ili, Nilüfer ilçesi, 1196 ada 8 parsel sayılı taşınmazda 08.01.2014 tarihinde kat irtifakı tesis edilmiş olup, tapu kaydına göre davada taraf olmayan kişiler de malik olarak görünmektedir. Mahkemece verilecek tapu iptâl ve tescil kararından tapu maliklerinin de etkilenecek olmaları sebebiyle davada yer almaları zorunlu olduğundan, söz konusu parselde tapu kayıt maliki olup, davada yer alamayan kişiler hakkında eldeki dava ile birleştirilmek üzere dava açılması için davacı tarafa süre verilip, açılacak dava birleştirilip taraf teşkili tamamlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Yine davacılar vekili 03.06.2015 havale tarihli dilekçesi ile tarihsiz “... ile yapılan sözleşme” başlıklı sözleşmeyi dosyaya sunmuş ve davacı ...’ın dava konusu arsadan kaynaklanan tüm haklarını davacı ...’a devrettiğini belirtmiştir. Mahkemece sözü edilen belge konusunda Sadettin ve ...’ın beyanları alınıp, sıhhati konusunda değerlendirme ve gerekirse inceleme yapılıp ...’ın haklarını diğer davacı ...’a temlik edip etmediği ve taraf sıfatının kalıp kalmadığı ile ilgili araştırma ve değerlendirme yapılmamıştır.

Mahkemece eksik inceleme ve değerlendirme ile davada taraf olmayan üçüncü kişiler adına olan tapu kayıtlarının iptâli sonucunu da doğuracak biçimde ve tarihsiz temlik içerikli belgenin sıhhati araştırılıp dava konusunun kısmen veya tamamen devri niteliğinde olup olmadığı değerlendirilmeksizin ve birden fazla davacı olmasına rağmen hangi davacı adına tescil kararı verildiği belirtilmeksizin infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararının bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 143,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davacılara, 143,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalılar ..., ..., ... ve ...'a, 143,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'a iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 23.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/815, Karar No: 2010/2346, Tarih: 20.04.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/815 E.  ,  2010/2346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava, 1026 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların davacıların miras bırakanı tarafından meydana getirildiğinin tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, davaya konu muhdesatların tarafların kök miras bırakanı ... tarafından meydana getirildiği, tek başına davacıların miras bırakanı ... tarafından meydana getirilmediğinin belirlenmesine göre mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı tarafın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubuyla geriye kalan 8,25 TL ilam harcının davacılardan alınmasına, 20.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11273, Karar No: 2021/4310, Tarih: 29.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11273 E.  ,  2021/4310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne dair hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi’nin 27.11.2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan ve 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere’ bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine’ ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

3 nolu bendindeki (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17258, Karar No: 2016/33, Tarih: 11.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/17258 E.  ,  2016/33 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 11.1.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4652, Karar No: 2010/2279, Tarih: 03.05.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/4652 E.  ,  2010/2279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

K A R A R

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Davalı cevap dilekçesinde ve delil listesinde davacı ile evlenmeden önce işyeri bulunduğunu açıklayarak bu işyerine ait vergi kaydı ile kullandığı banka kredisine delil olarak dayanmıştır. Anılan vergi kaydı ile banka kredisine ait bilgiler davalı vekilinden sorularak bulunduğu yerlerden istenerek dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın geri çevrilmesi için yerel mahkemesine İADESİNE, 03.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.