muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12472, Karar No: 2013/1529, Tarih: 29.01.2013

Rızaya aykırı olarak girme veya rıza ile girildikten sonra çıkması istenilmesine rağmen çıkmayan kişi bu eylemini, açık bir rızaya gerek olmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerinde işlemesi hâlinde Fail ikinci fıkraya göre cezalandırılacaktır. Girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri, Avukatlık bürosu, Doktor muayenehaneleri, Emlak bürosu, Mimar bürosu, v.b. gibi izinle girilmesi gereken yerlerdir. Girilmesi mutat olan yerlere, süper marketler, mağazalar, dükkanlar, pasta salonları, kahvehane, restoran ve lokantalar, sinema, tiyatro, otel, bar, hastane,örnek gösterilebilir. Halka açık olduğu saatlerde bu gibi yerlere giriş de suç oluşmaz. Ancak halka kapalı olan saatlerde buralara rıza haricinde girilmesi hâlinde bu fıkradaki suç oluşacaktır.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuk ...'nun, kimliği tespit edilemeyen ... adındaki başka bir çocukla birlikte İnönü İlköğretim Okulu'nun ikinci katındaki penceresinden içiri girip okul içerisinde bulunan şikayetçi ...'ın işlettiği kantinin kapısını ele geçirilemeyen tornavida ile zarar vermek suretiyle açtıkları, içeride bulunan kasadan 600 TL para aldıkları sabit olmakla hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarının oluştuğuna yönelik kabulü ile,

Suça sürüklenen çocuk ...'in, atılı suçları işlemediğine dair aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunmaları, güvenlik kamerası kayıtlarında gözüken 2. kişinin yüzünün kapalı olması ve ...'in kovuşturma aşamasında yanında bulunan ... adlı kişinin ... olmadığına dair savunması karşısında, atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut deliller elde edilemediği anlaşılmakla beraatine ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O yer Cumhuriyet Savcısının ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar vermek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuk ...'nun, kimliği tespit edilemeyen ... adındaki başka bir çocukla birlikte İnönü İlköğretim Okulu'nun ikinci katındaki penceresinden içiri girip okul içerisinde bulunan şikayetçi ...'ın işlettiği kantinin kapısını ele geçirilemeyen tornavida ile zarar vermek suretiyle açtıkları sabit olmakla kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde 18 yaşından küçük olup daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanunun 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlarından birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/41326, Karar No: 2016/5949, Tarih: 30.03.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/41326 E.  ,  2016/5949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...’nin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 30/03/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Sy

./.

-2-

KARŞI OY:

TCK’nın 106/1. Maddesinde “Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit eden kişinin,cezalandırılması öngörülmüş,bir kimsenin malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratılacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehditte ise, mağdurun şikayeti üzerine, cezaya hükmolunması benimsenmiştir.

Bir kimseye “seni burada yaşatmam, sana burada yaşama hakkı vermiyorum, burada artık gün yüzü göremezsin, bu evde artık yaşayamazsın” gibi ifadeler, failin, mağdurun “hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle” değil, sözünü ettiği mekan ya da yerde onun yaşamasına izin vermeyeceği, kendisine türü de belli olmayan bir kötülük edeceğinden, zorluk çıkaracağından bahisle tehdit eylemini işlediği anlamına gelir.

Zira fail, mağdurun artık söz konusu yerde yaşayamayacağını ifade ettiğine göre, bu sözlerin, “bir başka yerde yaşamaya devam ettiğinde, oradan ayrıldığında, kendisine görünmediğinde, ona bir kötülükte bulunmayacağını belirtme olarak da anlaşılması gerekecektir. Ancak bir mekan ya da yerde yaşatmayacağını söylemenin, kişiyi orada barındırmama, ona rahat vermeme, haklarının kullanılmasına engel olma, yüzünü görmek istememe gibi anlamlara gelmesi mümkün ise de, mağduru “öldüreceğini söylemek” olarak anlaşılması hiçbir şekilde olanaklı bulunmamaktadır.

Bu nedenlerle inceleme konusu dosyada sanığın, "Yılmaz Kumluca'yı terk etsin, onu burada yaşatmam, bana deli Ramazan derler" ifadeleriyle tehdidi, TCK'nın 106. maddesinde öngörülen, kişinin "hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit" değil, 1. Fıkranın ikinci cümlesindeki, mağdur orada yaşamaya devam ettiğinde nasıl bir kötülükle karşılaşacağının önceden kestirilemediği, sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehdit olarak anlaşılması gerekir düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesi uyarınca verilen mahkumiyet kararının onanması kanaatine katılamıyorum.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/11917, Karar No: 2016/12049, Tarih: 12.12.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/11917 E.  ,  2016/12049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ...ve ... aleyhine 26/03/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın usulden reddine dair verilen 25/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Davacı vekilinin davalı ...’ne yönelik temyiz itirazları bakımından;

Dava, haksız eylemden kaynaklanan maddi zararın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Kanun'un 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Somut olayda; davacı ile davalı ... arasındaki uyuşmazlığın özel hukuk ilişkisinden kaynaklanan maddi zararın tahsiline ilişkin olduğunun anlaşılmasına göre, bu davaya tefrik edilerek hakem sıfatı ile bakılması gerekirken, yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Davacının davalı ....’ne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi gereğince idari yargı yerinde ancak ilgili idari kurum dava edilebilir. Bu yasal düzenlemeye göre, gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişileri aleyhine idare mahkemelerinde dava açılamaz.

Somut olayda; bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı ..... aleyhine açılan eldeki davanın görülme yeri idari yargı yeri olmayıp adli yargı yeridir. Bu husus gözetilmeden davanın yargı yolu nedeniyle usulden reddi bu davalı hakkında doğru olmamış kararın bu yönden de bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerle açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6642, Karar No: 2011/16369, Tarih: 05.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/6642 E.  ,  2011/16369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/12/2009 tarih ve 2009/151-2009/416 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların ortağı olduğu Habe Gıda Teks. Ltd. Şti’nin 1/3 oranındaki hissesinin müvekkiline devri hususunda 17/05/2006 tarihinde adi yazılı sözleşme yapıldığını, peşin alındığı belirtilen 13.000 TL dahil olmak üzere karşılığında verilen toplam 20.000 TL bedelli senetlerin ödenmesine rağmen hisse devrinin gerçekleşmediğini, sebepsiz zenginleşen davalıların kar payı ödemeyip, şirketle ilgili bilgi de vermediklerini ileri sürerek, 20.000 TL’nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının sözleşmedeki edimlerini yerine getirmediğinden hisse devrinin yapılmadığını, senetlerin sözleşmeyle ilgisinin olmadığını, sözleşmede senetle ödeme yapılacağına dair kayıt bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., usulüne uygun davetiyeye rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, taraflar arasındaki sözleşme ile şirketin 1/3 oranındaki hissesinin 13.000 TL’sının peşin, 6.000 TL’sinin 30/10/2006 tarihinde, 1.000 TL’sinin 30/03/2007 tarihinde ödenmek üzere toplam 20.000 TL karşılığında davacıya devrinin kararlaştırıldığı, buna rağmen vade ve miktarları sözleşmeye uygun 3 adet senet alındığı ve senetlerin arkasındaki kaşeden ödendiğinin anlaşıldığı, davalı ortak ve müdür Yavuz’un senetler arkasındaki imzaya itirazının olmadığı, ayrıca sözleşme TTK’nun 520. maddesi gereğince geçersiz olduğundan BK’nun 61-66 maddelerine göre verilenlerin geri istenebileceği gerekçesiyle, 20.000 TL’nin tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 918,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25163, Karar No: 2014/26427, Tarih: 01.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/25163 E.  ,  2014/26427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2013

NUMARASI : 2011/1489-2013/221

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde radyoloji teknisyeni olarak çalıştığını, haftanın altı günü 08:00-17:00 saatleri arasında en az dokuz saat çalıştırıldığını, kanun ile röntgen teknisyenlerinin haftada otuzbeş saat çalışmalarının düzenlendiğini, çalıştığı süre boyunca şua izninin kullandırılmadığını belirterek fazla mesai alacağı ile şua izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketin ihalesini aldığı devlet hastanesinde MR makinesinde emar çekiminde çalıştığını, bu alanda sadece MR ve tomografi makinelerinin bulunduğunu, röntgen cihazının bulunmadığını, haftalık çalışma saatinin kırkbeş saat olduğunu, davacının röntgen teknisyeni olsada röntgen cihazında değil MR cihazında çalıştığını, emar çekimi yapan personel için şua izninin bulunmadığını,davacının radyosyon çalışanı olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının işyerinde hangi görevde çalıştığı ve bu çalışmasına göre radyasyona maruz kalıp kalmadığı noktasındadır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının işyerinde hangi görevde çalıştığı ve bu çalışmasına göre radyasyona maruz kalıp kalmadığı noktasındadır.

Davacı radyoloji teknikeri olarak röntgen ve radyom ile sürekli çalıştığını beyan etmiştir. Davalı taraf ise davacının MR cihazında çalıştığını, bu cihazda radyasyon kullanılmadığını belirtmiştir. Dosyada bulunan Türkiye Atom Enerjisi Kurumu yazısında tomografi cihazlarında iyonlaştırıcı kaynakları olduğu ve bu cihazların bulunduğu alanların çekim yapıldığı dolayısı ile radyasyon üretildiğini, MR cihazlarının ise iyonlaştırıcı radyasyon üreten ve yayan cihazlar olmadığı belirtilmiştir. Bu sebeple davacının davalı işyerinde çalıştığı cihaz ve ortamın bu anlamda radyasyona maruz kalıp kalmadığının açıkca tespiti gereklidir. Hal böyle olunca mahkemece davacının görev tanımına göre çalıştığı mahalde radyoloji uzmanı eşliğinde keşif yapılarak, gerekirse çalışma kayıtları değerlendirmeye tabi tutularak olmadığı takdirde şahitler mahalde dinlenerek, davacının çalıştığı yerde MR ve tomografi cihazının olup olmadığı ve ne kadar çalıştığı belirlenmeli, sadece MR cihazında çalıştığı tespit edildiği takdirde çalışılan yere yakın tomografi cihazı olup olmadığı, davacının bundan etkilenip etkilenmediği, ayrı bölümlerde ise ayrılan duvarda radyasyon engelleyici bulunup bulunmadığı etraflıca araştırılıp belirlendikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek davacının talepleri doğrultusunda gerekli inceleme yapılarak sonuca gidilmelidir.

2-Kabule görede davacının radyoloji teknisyeni olması sebebiyle Radyoloji, Radyum ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkındaki Nizamnamenin 21. maddesi gereğince günde beş saat çalışabileceği dikkate alınarak saat ücretinin hesabında günlük beş saat üzerinden davacının saat ücretinin tespit edilmesi gereklidir. Bu sebeple 5947 sayılı Kanun'un uygulanmaya başladığı döneme kadar davacının saat ücretinin yukarıda belirtilen esasa göre belirlenmesi gereklidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33998, Karar No: 2017/2434, Tarih: 04.04.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/33998 E.  ,  2017/2434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında Beraat, Diğer sanık hakkında hükümlülük, HAGB, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık ... hakkındaki kararın incelenmesinde;

Hüküm tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12. madde fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları temyiz yasa yoluna tabi olmayıp itiraz yasa yoluna tabi olduğu ve katılan EPDK vekili ile sanık ...'ın itirazı üzerine itiraz merciince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırıldığı ve mahkemesince duruşma açılarak yargılamaya başlandığı anlaşıldığından, bu konuda mahallinde karar verilmiş olduğu gözetilerek dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II) Sanık ...'ın beraatine ilişkin hükmün incelenmesinde ise;

07/11/2011 tarihli tutanak içeriğinde, ... isimli iş yerinin önünde tanık ...'ın kullandığı ... plakalı kamyonun durduğu, kamyonun yakıt deposuna sanık ...'ın iş yerinde bulunan özel yapılmış aparat yardımı ile yağ tenekesini boşaltmakta olduğu sırada kolluk görevlilerince durumun tespit edildiğinin belirtilmesi, tanık ...'ın mahkemede verdiği yeminli beyanında ise, sanık ...'ın huni ile yağları kendi aracının yakıt deposuna boşaltmaya başladığını, 3 tenekesini boşalttığını bu esnada jandarma görevlilerinin geldiğini beyan etmesi ve TÜBİTAK Marmara Araştırma Merkezi Kimya Enstitüsünün 18/11/2011 tarihli analiz raporunda; incelenen numunenin 5015 sayılı Petrol ... Kanununun 2.maddesinin 5 numaralı bendinde verilen

akaryakıt tanımına uymadığı, söz konusu numunenin kimyasal kompozisyonunun 5015 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 21/c numaralı bendi kapsamında olduğu ve

teknik düzenlemelere uygun akaryakıt olmadığının değerlendirildiğinin belirtilmesi karşısında, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, katılan EPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/04/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18237, Karar No: 2024/568, Tarih: 18.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/18237 E.  ,  2024/568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/377 E., 2016/204 K.

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 09.11.2018 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun taraflar çağrılıp, duruşma açılmak suretiyle Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4347, Karar No: 2023/3825, Tarih: 06.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/4347 E.  ,  2023/3825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2015 tarihli ve 2014/18 Esas, 2015/31 Karar sayılı kararının sanığın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneğinde mağdura İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.09.2021 tarihli ve 2020/1375 Esas, 2020/1434 Karar sayılı ilamıyla Nevin Begeç'in yasal danışman tayin edildiği ve yasal danışmanına gerekçeli kararın tebliğ edilmediği hükmün görevlendirilen vekil tarafından temyiz edildiği dosya kapsamından anlaşıldığından, anılan kararla ilgili temyiz hakkına sahip olan yasal danışmana "Yasal danışmanı olduğunuz mağdura yönelik gerçekleştirilen eylemle ilgili yapılan yargılama neticesinde yokluğunuzda kurulan hükmün mağdura tayin edilen vekil tarafından temyiz edilmesine karşılık anılan karardan haberdar olmadığınız anlaşıldığından, ekte gönderilen gerekçeli hükme ilişkin evrakın tarafınıza tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde vekilin temyizine muvafakat edip etmediğiniz hususunda en yakın Mahkeme aracılığıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesine yazılı şekilde bilgi verilmesi, aksi takdirde muvafakat ettiğinizin kabul edileceği hususu ihtar olunur" şeklinde tebliğ şerhi içeren kararın usulünce tebliğiyle tebligat parçasının eklenip, hükmün yasal danışman tarafından temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2012/9264, Karar No: 2013/9944, Tarih: 12.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/9264 E.  ,  2013/9944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mağdur çocuk ...'ın suça sürüklenen çocuk ...'ün öğrenim gördüğü okul bahçesine gittiği ve burada her ikisinin karşılıklı tartıştığı, tartışma sırasında mağdur ...'un bıçağını çıkarıp suça sürüklenen ...'ü yaraladığının kabulüne rağmen, suça sürüklenen çocuk hakkında tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 12.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi