muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3170, Karar No: 2022/14567, Tarih: 25.10.2022

1-Dava konusu taşınmazlarda fen bilirkişi raporunda gösterilen ve bedeline hükmedilen bölümlerde davacı payının iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt uyandıracak şekilde bu kısımlardan davacı payına düşecek alan tapusunun iptaline karar verilmesi,

2-Dava konusu 1103 ada 4 ve 1118 ada 4 parsellerin mahalle adının yanlış yazılması,

Doğru değil ise de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 2019/2573 Esas, 2021/2460 Karar sayılı ilamın hüküm fıkrasında;

Tescile ilişkin 2. bendin ikinci paragrafının, 3. bendin ikinci paragrafının, 4. bendin 2. paragrafının hükümden çıkartılmasına, hükme ayrı bir bent olarak (Fen bilirkişisi Şaban Uzun'un 20.11.2018 tarihli rapor ve ekli krokisine göre Bursa İli, Nilüfer İlçesi, Alaattinbey Mahallesi 2774 ada 4 parsel ve Ertuğrul Mahallesi 1118 ada 4 parsel sayılı taşınmazlar için ayrı ayrı A ve B harfi ile gösterilen kısımlarda; Ertuğrul Mahallesi 1103 ada 4 parsel sayılı taşınmazın A harfi ile gösterilen (tamamında) davacı payının tapu kaydının iptali ile davalı ... adına tapuya tesciline,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davalı ... Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 25.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5700, Karar No: 2014/8018, Tarih: 22.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/5700 E.  ,  2014/8018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 4,05 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 22.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/474, Karar No: 2017/7454, Tarih: 12.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/474 E.  ,  2017/7454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 1-Katılan ...'ya karşı taksirle yaralamadan; TCK'nın 89/1, 62/2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Katılan ...'ya karşı taksirle yaralamadan; TCK'nın 89/1, 62/2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 50/2. maddesinin ''suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez'' şeklindeki hükmüne ve 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine rağmen, sanık hakkında tayin edilen hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçelerine dayanılmayacağının gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının, adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezalarının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının ikinci ve üçüncü bentlerindeki “failin güttüğü amaç ve saik” ibarelerinin hükümden çıkartılması, hükmün ikinci ve üçüncü bentlerinde yer alan üçüncü paragrafların hükümden çıkartılarak yerine, “sanığa verilen 2 ay 15 gün kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 75 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması suretiyle hükümlerin, ayrı ayrı DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11419, Karar No: 2015/30603, Tarih: 03.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/11419 E.  ,  2015/30603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/335840

MAHKEMESİ : Doğanhisar Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2012/91 (E) ve 2013/60 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Mağdurun yaralanması sonucu hayati tehlike ile birlikte kemikte kırık meydana gelmiş olup, bu şekilde TCK'nin 87/1-d ve 87/3. maddesinde ayrı ayrı yaptırımlara bağlanan iki ayrı sonuç meydana gelmiştir. Bu durumda sanıklar hakkında sadece en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı cezalandırılması gerektiği ayrıca TCK'nin 87/3. maddesinden TCK'nin 87/1-2. maddesine atıfta bulunulmadığı da gözetilerek, sanıklar hakkında TCK'nin 86/1, 87/1-d maddelerinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca TCK'nin 87/3 maddesinin de tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,

2) Sanıkların eylemi sonucunda hayati tehlike ile birlikte kemikte kırık meydana gelmiş olup, bu şekilde TCK'nin 87/1-d ve 87/3. maddesinde ayrı ayrı yaptırımlara bağlanan iki ayrı sonuç meydana geldiği gözönüne alındığında; temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği halde yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakkı saklı tutulmak kaydıyla 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15929, Karar No: 2012/34978, Tarih: 20.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/15929 E.  ,  2012/34978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulmasına, hukuka uygun, ya- sal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, suça sürüklenen çocuğun bir sebebe dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5295, Karar No: 2015/12534, Tarih: 23.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5295 E.  ,  2015/12534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın park halinde iken davalının evinde meydana gelen doğalgaz patlaması nedeniyle hasarlandığını, sigortalı araçta meydana gelen 11.500,00 TL hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini, olayın meydana gelmesinde davalının kusurlu olduğunu belirterek alacağın tahsili amacıyla takip başlattıklarını, davalı tarafından icra takibe yapılan haksız itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının kiracı olmasından dolayı kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, olayın meydana gelmesinde müvekkilinin hiçbir kusurunun bulunmadığını ileri sürerek davanın husumetten ve esastan reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalının icra dosyasına yapmış olduğu itirazın kısmen iptaline, takibin 11.040,00 TL asıl alacak üzerinden devamına karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 726,44 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27046, Karar No: 2013/3821, Tarih: 06.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27046 E.  ,  2013/3821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın Kuş Cenneti olarak kamulaştırılmasına ilişkin kamulaştırma evrakı davalı idareden getirtildikten,

2) ... Asliye Hukuk Mahkemelerinde açılan taşınmazın Kamulaştırma Kanununun 16. ve 17. maddelerine göre davalı idare adına tesciline dair dava dosyasının bu dosya içersine konulduktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10109, Karar No: 2010/1401, Tarih: 09.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/10109 E.  ,  2010/1401 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.5.2009 gün ve 54-180 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Taraflar arasındaki sözleşmenin fesih nedeni olarak gösterilen, "sahte reçete ve sahte doktor raporlarına dayalı olarak kuruma fatura düzenlenmesi" eylemi ile ilgili olarak davacı eczacı hakkında başlatılan soruşturma sonucuna dava açılmışsa dava dosyasının, açılmamışsa soruşturma dosyasının eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 9.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11843, Karar No: 2012/11710, Tarih: 18.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/11843 E.  ,  2012/11710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 59-487

Dava, ilk rücu davasından bakiye kalan, iş kazasında sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar... Çelik A.Ş., ... Yükleme Boşaltma İnş. Ltd. Şti. avukatları ve ... ile ihbar olunan Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kendisine dava ihbar edilen Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunun taraf sıfatının bulunmadığı ve bu nedenle hükmü temyiz etme hakkı olmadığından temyiz talebinin REDDİNE,

2-Davalılar... Çelik A.Ş., ... Yükleme Boşaltma İnş. Ltd. Şti. avukatları ve ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan alınmasına, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1124, Karar No: 2019/4200, Tarih: 26.09.2019

**4. Hukuk Dairesi         2017/1124 E.  ,  2019/4200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/11/2015 gününde verilen dilekçe ile hakaret nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/07/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, hakaret nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kendisine mesaj yolu ile hakaret ettiğini, olayla ilgili olarak ceza dosyası ile yargılamasının yapıldığını, davalının hakaret suçu nedeni ile ceza aldığını, bu eylemler nedeni ile derin bir üzüntü yaşadığını belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/113 esas sayılı dosyası ile sabit olduğu üzere davacıya kısa mesaj yolu ile dört ayrı mesajla hakaret ettiği, davalının sarfettiği sözlerin haksız fiil niteliğinde olduğu, manevi tazminat koşullarının oluştuğu, haksız fiilin karşılıklı olduğu ve tahrik koşulunun gerçekleştiği nedeni ile davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6098 sayılı TBK m. 58. (818 sayılı Kanunun 49. maddesi) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olay tarihi, olayın gelişim şekli, kullanılan ifadeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/401, Karar No: 2025/821, Tarih: 17.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/401 E.  ,  2025/821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.01.2025

SAYISI : 2022/2991 E., 2024/2276 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/399 E., 2022/417 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 07.01.2025 tarihli ek karar ile davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361/1 hükmü uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-c hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davalı vekili Avukat ...'a 09.11.2024 tarihinde elektronik tebligat yoluyla usule uygun şekilde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 03.01.2025 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.01.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3482, Karar No: 2015/4728, Tarih: 17.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3482 E.  ,  2015/4728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı; davalı Belediyede işçi olarak çalıştığını, iş akdinin 18.11.2009 tarihinde feshedildiğini, iş yerinde uygulanan TİS'e göre Ramazan ve Kurban Bayramlarında 15'er günlük brüt ücret üzerinden bayram yardımı, her ay yakacak, yemek, giyim yardımı olarak sosyal yardım ve ikramiye alcaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; davacıya 14/09/2011 tarih ve 9254 sayılı verilen emir ile 5.804,15 TL ödendiğini, davacının belediyeden herhangi bir şekilde bayram yardımı, sosyal yardım ve ikramiye alacağının bulunmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı işçinin, davalıdan işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan bayram yardımı, sosyal yardım ve ikramiye alacağı talep etmeye hakkı olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ödenmesi gereken alacaklar belirlenip yapılan ödemelerle karşılaştırılıp davacının ödenmeyen bayram yardımı, sosyal yadım ve ikramiye alacağı bulunup bulunmadığı yönünde bir inceleme yapılmamıştır. Yapılacak iş, bir mali müşavir bilirkişi seçilerek işyeri kayıtları üzerinde inceleme yetkisi verilip işyeri kayıtları üzerinde inceleme yaptırılarak davacıya ödenmesi gereken alacak miktarları dökümlü ve ayrıntılı olarak belirlenerek yapılan ödemelerde ayrı ayrı belirlenip karşılaştırılarak davacının ödenmemiş alacağının bulunup bulunmadığını tespit edip çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

O halde davacı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının avukatlık ücretine yönelik temyiz itirazının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16981, Karar No: 2011/2135, Tarih: 20.04.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/16981 E.  ,  2011/2135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, görevi kötüye kullanmak, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : I- Sanık ...:

1- 765 s.TCK.nın 240, 80, 59/2 maddeleri gereğince 11 ay 20 gün hapis ve 2 ay 27 gün süre ile memuriyetten geçici olarak yoksun bırakma

2- 765 s.TCK.nın 504/7, 80, 522/1, 59/2 maddeleri gereğince 2 yıl 3 ay 6 gün hapis ve 27496 TL ağır para cezası

3- 765 s.TCK.nın 339/1, 80, 59/2 maddeleri gereğince 2 yıl 11 ay hapis cezası

II- Sanık ...: 765 s.TCK.nın 339/1, 59/2 maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası

Gökhan Gök müdafii tarafından sunulan 20.04.2011 havale tarihli dilekçe ile eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık hakkında ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 20.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.