muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9660, Karar No: 2020/843, Tarih: 15.01.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/9660 E.  ,  2020/843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve mahkemenin takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “sanığın soruşturma aşamasında ve mahkeme aşamasında kendisini zorunlu vekille temsil ettirdiğinden her iki zorunlu vekil giderlerinin de sanıktan tahsiline,” yazılı kısmının çıkartılması, yerine '' sanık için yapılan 18.00 TL olan 2 adet davetiye giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması, cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2628, Karar No: 2019/5395, Tarih: 19.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/2628 E.  ,  2019/5395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıklar müdafinin temyiz talebinin 01/07/2015 tarihli mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

1-Sanıklar hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırına göre tabi olduğu 5237 sayılı Kanun‘un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan en aleyhe kabulle 31.12.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu konuda aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Sanıklar hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafinin temyiz itirazlarına gelince;

Sanık ... savunmalarında kendisi ve eşi olan diğer sanık ...'ün resmiyette şirket ortağı olduklarını ancak şirket faaliyetlerini fiilen ablası olan sanık ...'un yütüttüğünü beyan ettiği, sanık ...'nin ise kurucu ortak olan eşi ...'un hastalığı nedeniyle şirket hisselerinin kardeşi ve eşine devredildiğini ,kardeşi ...'in müdür olarak seçildiğini, eşinin vefatından sonra şirketi tasfiye etmek isteselerde muhasebecileri olan ...'in borçlar nedeniyle tasfiyenin hemen yapılamayacağını söylediğini ve bundan sonra şirketi muhasebeci ...'in idare ettiğini, kendisinin sahte fatura düzenleme ile ilgisinin bulunmadığını savunduğu anlaşılmakla, aralarında menfaat çatışması bulunan sanıkların ayrı müdafiler tarafından savunulması gerektiği gözetilmeden, aynı avukatın her üç sanık müdafii olarak oturumlara katılıp savunma yapması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38 ve 5271 sayılı CMK'nin 152. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7879, Karar No: 2014/14916, Tarih: 01.07.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/7879 E.  ,  2014/14916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Manavgat İş Mahkemesi

Tarihi : 25/12/2013

Numarası : 2012/528-2013/353

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 01.07.2014 günü belirlenen saatte taraflara tebligat yapıldığı halde gelmedikleri görülerek incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü;

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalı tarafından işletilmekte olan işyerinde çalıştığını, 3600 prim ödeme gün sayısı ve 15 yıl sigortalılık süresini doldurması nedeni ile işten ayrıldığını ancak kıdem tazminatının ve ikramiye alacağının ödenmediğini iddia ederek alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının devren alınan dava dışı şirket nezdinde çalıştığını, davalı şirkete girişinin yapıldığı gün emeklilik nedeni ile iş sözleşmesini feshettiğine dair ihtarname gönderdiğini, kötü niyetli olduğunu savunmuş ve davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece kıdem tazminatı talebinin kabulüne, ikramiye alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kıdem tazminatı talebinin kabulü yerinde ise de, davacının dosya içinde bulunan hizmet cetveline göre davalının devraldığı dava dışı Atlas isimli şirket nezdinde aralıklı olarak çalıştığı, çalışmaya başladığı tarihin 14.04.1997 tarihi olduğu anlaşılmaktadır. Bu tarihten 15.11.2011 tarihine kadar çalışmıştır. Davalı nezdinde ise 01.05.2012 tarihinde bir gün çalışmıştır. O halde davacının hizmet süresi bu tarihler arasında SGK'ya bildirilen çalışmalarının toplanması sureti ile bulunmalı ve kıdem tazminatına esas hizmet süresi belirlenmelidir. Ne şekilde tespit edildiği belirtilmeden 15 yıl 16 gün üzerinden kıdem tazminatının hesap edilmesi hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10609, Karar No: 2018/338, Tarih: 22.01.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/10609 E.  ,  2018/338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının gerçek ücret üzerinden tespiti ile eksik yatan primlerin prim günlerine ilavesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Davacı, 01.06.2002 ile 01.10.2002 tarihleri arasında davalı işyerinden kuruma bildirilmeyen çalışmalarının ve 01.06.2002 ile 28.03.2009 tarihleri arasında kuruma eksik bildirilen prime esas kazancının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalı iş yerinde deri kesici olarak çalıştığı, 01.10.2002 ile 01.06.2010 tarihleri arasındaki çalışmalarının davalı işyerinden kesintisiz olarak ve asgari ücretin bir miktar üzerinde ücretle Kuruma bildirildiği, Ekim 2002-Haziran 2010 dönemine ilişkin ücret bordrolarının tamamında davacının imzası bulunduğu, davacının Kuruma bildirilen prime esas kazanç miktarlarının imzalı ücret bordroları ile uyumlu olduğu, mahkemece emsal ücret araştırması yapılarak Deriteks Sendikası tarafından bildirilen emsal ücrete göre tespite karar verildiği anlaşılmaktadır. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca hazırlanan 23.10.2013 tarihli inceleme raporunda ,müfettiş tarafından ifadesi alınan sigortalılar arasında davacının bulunmadığı,06.12.2013 tarihli Sosyal Güvenlik Kurumu İnceleme Raporunda,işyeri kayıt ve defterleri üzerinde yapılan incelemede kuruma yapılan bildirimlerin aksine kayda rastlanmadığının belirtildiği görülmektedir.

Davacı, davalı iş yerinde en son net 1.650 TL ücretle çalıştığını ileri sürmektedir. Davacının iş yerindeki çalışmaları Kuruma ücret bordrolarında belirtilen ücret üzerinden bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. Dosyaya sunulan ve davacının bildirimi yapılan süreyi kapsayan ücret bordroları, davacı tarafından imzalanmış olup imzalı bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde belirtilen ücret üzerinden geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla, yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Ayrıca dosya kapsamından davacının talep ettiği miktarda ücret aldığına dair herhangi bir yazılı belge bulunmamaktadır.

Davacının ücret bordrolarında belirtilen ücretine göre Kuruma bildiriminin yapıldığı, bu bordroların imzalı olduğu ve dosya kapsamında aksini gösteren yazılı bir delil bulunmadığı değerlendirilerek davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Davacının ücret bordrolarında belirtilen ücretine göre Kuruma bildiriminin yapıldığı, bu bordroların imzalı olduğu ve dosya kapsamında aksini gösteren yazılı bir delil bulunmadığı değerlendirilerek davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı ....'ye iadesine

22.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9381, Karar No: 2023/9616, Tarih: 12.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9381 E.  ,  2023/9616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/129 E., 2023/295 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen, hizmet tespiti istemli davadan dolayı verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılardan kurum ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı dava dilekçesinde davalıların imam nikahı ile evli olduklarını ve çeşitli tarihlerde farklı adreslerde işletmiş oldukları iş yerlerinde çalıştığını sırasıyla; 1998 yılı Ekim ayında davalılardan ...'a ait İş yerinde çalışmaya başladığını, 1999 -2000 yıllarında Yaşar Dedeman Lisesinde, 2001, 2002, 2003 yıllarında Hüseyin Kalkavan Lisesinde, 2004, 2005 yıllarında Yaşar Dedeman Lisesinde okul kantinlerinde çalıştığımı yaz aylarında okulların kapalı olduğu dönemlerde de Okulların tadilata alındığını ve yaz tatillerinde de aynı işveren yanında çalışmaya devam ettiğini, davalı ... Kılınç'ın 2006 yılına kadar kendi adına Okul kantinlerini işlettiğini, 2006 yılından itibaren de diğer davalı ... adına okul nedenle 01.10.1998 — 07.03.2008 tarihler arasında maaş üzerinden tespit edilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının çalışmalarının ispatı bakımından Kurum kayıtlarının esas olduğunu, davacının iddialarının Kurum kayıtlarına eşdeğer belgelerle ispatlanmasını, sigortalılığın başlangıcının tespitine yönelik bu davanın sigortalılığın tespitine yönelik davalarda kabul gören ilkelere göre çözülmesi getektiğini çalışıldığını iddia edilen işyerinin kapsamda olup olmadığının araştırılmasını, çalışma olgusunun somut delillerle ispatlanmasını talep etmiştir.

2.Davalı işverenler vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının işverenler yanında çalıştığı hususunun kısmen doğru olduğunu, iddia edilen süre ve ücretle çalışmadığını, çalışmış olduğu sürelerin Kurum kayıtlarında görüldüğü bunun dışındaki iddiaların yazılı delil ve belgelerle ispatlanması gerektiği davacının okulların kapalı olduğu dönemlerde çalışmadığını, aldığı ücretinde asgari ücret olduğunu beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Özetle; “Davanın kısmen kabulüne,” karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Özetle; “Davanın kısmen kabulüne,” karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. “... Somut olayda Mahkemece kabul edilen dönem içerisinde davacının davalılara ait kantin işletmesi işyerinde çalıştığı sabit ise de dosya kapsamında beyanları alınan tanıkların okulun tatil olduğu dönemlerde kantinin de kapalı olduğunu ve davacının bu dönemde çalışmasının olmadığını, davacının kantinde gerekli olan bir takım tamir ve tadilat işleri için 15 Ağustos tarihinde gelerek çalışmaya başlığını söyledikleri, davacının da okulun tatil olduğu yaz aylarında davalılara ait inşaatlarda çalıştığını iddia etmesine rağmen buna ilişkin olarak somut bir kanıt sunamadığı anlaşılmaktadır. Yapılacak iş, davacının davalı işyerinde çalıştığı kabul edilen süreler bakımından okulun hangi tarihlerde yaz tatiline girdiğini Milli Eğitim Bakanlığından sormak, okulun tatil olduğu tarihten 15 Ağustos tarihine kadar geçen süreyi dışlayarak davacının çalıştığı süreleri tespit etmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir" gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Özetle; “1-Davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile

Davacının 02.02.2003-01.03.2007 tarihleri arasında davalı işverenler yanında bir hizmet akdine bağlı olarak çalıştığının, davalı kuruma bildirilenler dışında ...'na ait 1102325.34.02 sicil numaralı iş yerinden;

08.02.2003-31.03.2003 tarihleri arasında 53 gün ve günlük 10,92TL kazançla,

01.04.2003-13.06.2003 tarihleri arasında 73 gün ve günlük 13,10TL kazançla,

15.08.2003-31.12.2003 tarihleri arasında 136 gün ve günlük 15,27TL kazançla,

01.01.2004-15.06.2004 tarihleri arasında 165 gün ve günlük 18,32TL kazançla,

15.08.2004-31.12.2004 tarihleri arasında 136 gün ve günlük 14,81TL kazançla,

01.01.2005-10.06.2005 tarihleri arasında 160 gün ve günlük 16,29TL kazançla,

15.08.2005-31.12.2005 tarihleri arasında 136 gün ve günlük 16,29 TL kazançla,

01.01.2006-19.06.2006 tarihleri arasında 169 gün ve günlük 17,70TL kazançla,

15.08.2006-31.12.2006 tarihleri arasında 136 gün ve günlük 17,70TL kazançla,

01.01.2007-01.03.2007 tarihleri arasında 60 gün ve günlük 18,75TL kazançla,

olmak üzere 1224 gün daha sigortalılığının tespitine,

Fazlaya ilişkin taleplerin usulu kazanılmış haklar da göz önüne alınarak reddine, ” karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan kurum ve ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

olmak üzere 1224 gün daha sigortalılığının tespitine,

Fazlaya ilişkin taleplerin usulu kazanılmış haklar da göz önüne alınarak reddine, ” karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan kurum ve ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Eldeki dava dosyası incelendiğinde, davalı ...'nun vefat etmesi sebebiyle yasal mirasçıları davaya dahil edilmiş ise de mirasçılardan ... 25.12.2009 doğumlu olup, gerekçeli kararın adı geçen çocuk mirasçıya usulsüz tebliğ edildiği görülmüştür. TMK 335 inci maddesinde "... olmayan çocuk, ana ve babasının velâyeti altındadır.", aynı Kanun'un 337 nci maddesinde ise " Ana ve baba evli değilse velâyet anaya aittir. Ana küçük, kısıtlı veya ölmüş ya da velâyet kendisinden alınmışsa hâkim, çocuğun menfaatine göre vasi atar veya velâyeti babaya verir." hükümleri yer almakla birlikte yine anılan Kanun'un 342/1 inci maddesinde de "Ana ve baba, velâyetleri çerçevesinde üçüncü kişilere karşı çocuklarının yasal temsilcisidirler." hükmü düzenlenmiştir. Belirtilen yasal düzenlemeler karşısında, adı geçen davalının veli veya varsa vasisi tarafından temsil edilmesi gerekirken bu hususa uyulmadan, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22629, Karar No: 2016/6569, Tarih: 15.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/22629 E.  ,  2016/6569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine, temyiz isteminin reddine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın duruşmada savunması alınırken bildirdiği adres ile mernis adresi aynı olduğundan; sanığa gerekçeli kararın Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesine göre tebliği yapılarak, sanığın adreste bulunmaması halinde tebliğ memurunun tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim ederek ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi gerekirken, bu işlemler yapılmadan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre işlem yapılarak sanığın en yakın komşularından birine, yönetici veya kapıcıya bildirilmeden doğrudan muhtara teslim edilmesi nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından; temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1692, Karar No: 2015/7431, Tarih: 02.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/1692 E.  ,  2015/7431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı payı alacağı ve katılma alacağı

.... ile ..... aralarındaki katkı payı alacağı ve katılma alacağı davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Aile Mahkemesi'nden verilen 05.11.2013 gün ve 738/552 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili ve davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, evlilik birliği içerisinde satın alınarak davalı adına tescil edilen taşınmazların edinilmesindeki katkısı nedeniyle fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 20.000 TL katkı payı ve artık değer üzerindeki katılma alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 24.10.2013 tarihli dilekçesiyle isteğini 265.061 TL olarak ıslah etmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüyle 200.239 TL katkı payı alacağı ve 43,822 TL katılma alacağının davalıdan yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm; davalı vekili ve davacı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Ne var ki; vekaletnamesinde temyizden feragat yetkisine sahip olan davacı vekili ile davalı Aile Mahkemesi'ne verdikleri 11.03.2015 tarihli imzaları kimlik tespiti yapılarak onaylanmış dilekceyle temyiz isteğinden feragat etmiş, dilekçe Dairemiz'e gönderilmiştir.

Davacı vekili ile davalı yukarıda belirtilen imzası onaylı dilekçesi ile temyiz talebinden feragat ettiklerini bildirdiğinden adı geçenlerin temyiz isteminin REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 136,65 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine ve 4.168,00 TL peşin harcın da istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.