muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1692, Karar No: 2023/4497, Tarih: 30.10.2023

4. Katılan aşamalardaki beyanlarında "Sanık hakkında benzer nitelikli çok sayıda dava bulunmaktadır. Sanık 2011 yılından beri sürekli beni takip edip rahatsız etmektedir. Yine dava konusu olayda da iş yerimin etrafında dolaşmış ve beni takip etmiştir. Ayrıca hakkındaki tedbir kararlarına da uymamaktadır. Sanık hakkında şikayetçiyim, cezalandırılmasını istiyorum. Tanıkların beyanlarına bir diyeceğim yoktur. Sanığın bana yaptıklarını herkesin görecek hali yok, benim de herkese söyleyecek halim yok. Kendimi rezil edemem." demiştir.

5.Tanık ... Beyanında: "02/05/2015 tarihinde Cumartesi günü eşimin Sebze hali civarında bulunan iş yerine gitmiştim. Huzurdaki sanık ...'i iş yerinin kapısının hemen yanında gördüm. Bende bunun üzerine o dönemde sanık hakkında koruma kararı olmasını da dikkate alarak polisi aradım. Polis gelerek sanığı karakola götürdü. Olaya ilişkin görgüm bilgim bundan ibarettir." demiştir.

6. Tanık ... Beyanında: "Ben Meydan Mahallesinde bulunan semt pazarında pazarcılık yapmaktayım. Pazar günleri dışında her gün çalışmaktayız. Huzurdaki sanığı ve müştekiyi tanımaktayım. Bizim pazarın civarında bir erkeğin bir bayanı rahatsız etmesi imkansızdır, biz pazar esnafı olarak böyle bir şeye asla müsaade etmeyiz. Sanığın, müştekiyi rahatsız ettiğini, takip ettiğine dair herhangi bir şey duymadım, görmedim. 02/05/2015 tarihinde Cumartesi günü sanığın müştekiyi rahatsız edip etmediğini, takip edip etmediğini bilemiyorum. Cumartesi günleri bizim pazar çok kalabalık olduğu için işten başımızı kaldıramıyoruz. Olaya ilişkin görgüm bilgim bundan ibarettir." demiştir.

7.Tanık... Beyanında: "Ben pazarcılık yapmaktayım. Huzurdaki Mecit'i müşterim olması nedeniyle tanırım. Müşteki bayanı tanımıyorum. Ben ...'in huzurdaki bayanı takip edip etmediğini, rahatsız edip etmediğine dair hiçbir şey bilmiyorum. Bizim pazarda erkeklerin bayanları rahatsız etmesine biz kesinlikle müsaade etmeyiz. Ben 02/05/2015 Cumartesi günü sanığın müştekiyi rahatsız edip etmediğini bilemiyorum. Ancak bir tarihte benden alışveriş yaparken polisler gelerek Mecit'i götürdü. Tarihini ve sebebini bilemiyorum. Olaya ilişkin görgüm bilgim bundan ibarettir." demiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu genel ve tamamlayıcı nitelikte bir suç olup, bu suçun oluşması için eylemin Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanmamış olması gerekmektedir. Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma yada aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerinin bir kez yapmasının yeterli olmadığı, eylemin ısrarla tekrarlanması, süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir.

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair, savunmasının aksine, şüpheden uzak, mahkumiyete yeter derecede kesin delil mevcut olmadığı anlaşıldığından, mahkemece sanığın beraatine dair hüküm tesisinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hatay 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/699 Esas, 2016/48 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/23742, Karar No: 2007/23740, Tarih: 14.12.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/23742 E.  ,  2007/23740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 14.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18754, Karar No: 2014/27067, Tarih: 13.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/18754 E.  ,  2014/27067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2012/1183-2014/361

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte borçlu vekilinin icra mahkemesine başvurarak imzaya ve borca itiraz ettiği. yapılan yargılama sırasında borçlu vekilinin 09.05.2013 tarihli celseye gelmediği, mazeret de bildirmediği gerekçesi ile dosyanın HMK'nun 150. maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verildiği, dosyanın 15.05.2013 tarihinde yenilenmesinin ardından borçlu vekilinin bu defa da 17.04.2014 tarihli duruşmaya gelmediği ve ikinci kez takipsiz bırakılmış olması sebebi ile HMK'nun 150/6. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.

Borçlu vekili, 17/07/2014 tarihli son duruşma için UYAP üzerinden 16.07.2014 tarihinde mazeret dilekçesi gönderdiği, mazeret dilekçesinde aynı gün başka duruşmalarının bulunduğunu belirterek diğer duruşmalara ilişkin ilgili mahkeme tutanaklarını eklediği ve yokluğunda karar verilmesi talebini içeren dilekçeyi gönderdiği, alacaklı vekilinin mazereti kabul etmediğini belirtmesi üzerine mahkemece, davacının daha önceki mazeretlerinin benimsendiği ancak yargılamanın geride bıraktığı zaman ve aşama dikkate alınarak samimi bulunmayan mazeretin reddine karar verildiği görülmüştür. Davacı vekili mazeretini belgelendirmiştir. Her celseye ilişkin mazeret dilekçesinin kendi içerisinde değerlendirilmesi gerekir. Davacı vekilinin daha önce verdiği ve mahkemece kabul edilen mazeret dilekçelerinin olması, çakışmasında katkısı olduğu ispat edilemeyen, tensip ve duruşma tutanaklarına dayanan 16.4.2014 tarihli mesleki mazeret dilekçesini HMK'nun 29.maddesinde tanımlanan dürüstlük kuralına aykırı kılmaz.

Bu durumda mahkemece, borçlu vekilinin mazeretinin kabulü ile yeni duruşma günü verilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken, HMK'nun 150/6. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2194, Karar No: 2019/4072, Tarih: 17.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/2194 E.  ,  2019/4072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, ... sitesinin 15/03/2015 tarihli ve 26/04/2015 tarihli genel kurullarında alınan kararlar gereğince ... sitesine mantoloma yapılmasına karar verildiğini, bu karara istinaden site yönetimi tarafından en uygun teklifi veren ... Yapı Müh. Ltd. Şti. ile 770.000,00 TL’ye anlaşıldığını, ayrıca bazı blokların yağmur oluklarının da yapılması gerektiğinden (A), (B), (C) ve (G) bloklarının yağmur oluklarının da mantolama işiyle birlikte yaptırıldığını, yağmur olukları tamir edilmesi gerekmeyen blok için her bir bağımsız bölümden 5.750,00 TL toplanması gerektiğini, davalının da aralarında bulunduğu 24 dairenin mantolama bedelini ödememeleri sebebiyle icra takibi başlatıldığını, bu seferde takibe itiraz ettiklerini, davalının Ankara 25. İcra Müdürlüğünün 2015/22283 sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin 5.900,00 TL üzerinden devamına, takip tarihinden itibaren ödemede gecikilen günler için aylık % 5 gecikme tazminatının, geciken günler için yıllık % 9 yasal faizin davalıdan tahsili ile davalının en az % 20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi istenilmiştir.

Mahkemece 2015/790 E. - 2016/803 K. sayılı kararı ile açılan davanın kabulüne karar verilmiş olup, kararın davalı tarafından temyiz edilmiş olup, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2017/3509 E. - 2018/4061 K. sayılı kararı ile "mantolama kararına dayanak teşkil eden 15/03/2015 ve 26/04/2015 tarihli kat malikleri kurulu kararlarının iptali istemine ilişkin olarak açılan Ankara 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/1002 E. - 2016/791 K. sayılı ve Ankara 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/1067 E. - 2015/1152 K. sayılı dosyaları ile söz konusu toplantıların iptaline karar verildiği ve Yargıtay denetiminden geçerek Dairemizin 2017/2936 E. - 2018/2723 K. sayılı ve 2017/9639 E. - 2017/10561 K. sayılı kararları ile onandığı anlaşılmakla; dayanağı kalmayan icra takibine yapılan itirazın yerinde olduğu belirlendiğinden, mahkemece itirazın iptaline ilişkin davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmediği" gereğine değinilerek bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ortak gider alacağına yönelik başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ortak gider alacağına yönelik başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve gereği yerine getirilerek, yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 17/06/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18273, Karar No: 2010/2548, Tarih: 22.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18273 E.  ,  2010/2548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmişse de alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Bilirkişi Kurulunun emsal aldığı taşınmaz dava tarihinden kısa bir süre önce 2007 yılı Mart ayı içerisinde iki kez, ancak birbirinden çok farklı m2 birim değerler üzerinden satış işlemleri gördüğünden bu satışlar inandırıcı olmayıp emsal olarak alınamaz.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, geçersiz rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7367, Karar No: 2014/22345, Tarih: 03.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7367 E.  ,  2014/22345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/38564, Karar No: 2013/26361, Tarih: 13.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/38564 E.  ,  2013/26361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/344715

MAHKEMESİ : Kartal 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2008

NUMARASI : 2006/397 (E) ve 2008/397 (K)

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I-Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 Sayılı CMK’nın 231.maddesinde sayılan nesnel (objektif) ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, sanıkların daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmadıkları, bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 Sayılı CMK’nın 231/6-a. maddesinde gösterilen, “kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel (objektif) koşulunun bulunduğu, aynı Kanun’un 231/6-c. maddesinde gösterilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel (objektif) koşullardan bir diğeri olan suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinde esas alınacak zararın, kanaat verici basit bir araştırmayla belirlenecek maddi zararlar olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre katılanın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan doğan maddi bir zararının belirlenemediği gözetilerek, 5271 Sayılı CMK’nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b). bendinde belirtilen, “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, “katılanın zararlarının tazmin edilmediği” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeye dayanılarak sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

II-Kabul ve uygulamaya göre de;

1- 5237 Sayılı TCK’nın 50.maddesinin 1.fıkrasında belirtildiği gibi “suçlunun kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığı ve suçun işlenmesindeki özellikler” değerlendirilerek bu konularda olumlu bir kanaate ulaşılamaması halinde sanıklar hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, “sabıkalarının bulunmaması ve suçtan pişman olmaları” sanıkların aleyhine bir durum olarak değerlendirilerek yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Beşer ay hapis cezasına mahkum olup, cezaları ertelenen sanıklar hakkında TCY.nın 51/3.maddesi uyarınca bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8099, Karar No: 2023/10939, Tarih: 13.11.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/8099 E.  ,  2023/10939 K.**

**"İçtihat Metni"**

5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; ... 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesince kamu davasının karara bağlandığı anlaşılmakla, bu aşamada davaların birlikte yürütülmesine yasal olanak bulunmadığından ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/571 Esas sayılı davası ile Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1255 Esas sayılı davasının BİRLEŞTİRİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2023 tarih ve 2023/571 Esas, 2023/1260 Karar sayılı BİRLEŞTİRME KARARININ oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Davaların ayrı ayrı YÜRÜTÜLMESİNE,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1872, Karar No: 2015/14591, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1872 E.  ,  2015/14591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 28/10/2014

NUMARASI : 2013/535-2014/288

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.