muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2231, Karar No: 2011/2827, Tarih: 28.03.2011

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde 10.4.1995-16.4.2008 tarihleri arasında toplam 4686 gün matbaa bölümünde kesim elamanı çalıştığı, mahkemece yapılan keşifte dinlenen tanıkların davacının kesim makinasında çalıştığı, kimyasal etkiye maruz kaldıkları, işyerinde gündüz 50-60, gece 15-20 kişinin çalıştığı, çalışma ortamının gürültülü olduğunu beyan ettikleri anlaşılmıştır.

Basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmenin yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/II. maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur. Bunlardan birinci koşul, sigortalının "basım ve gazetecilik" işyerinde çalışmış olmasıdır. Sözkonusu maddede, basım ve gazetecilik işyeri birlikte ifade edilmiş ise de; gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan işyerlerinde çalışan sigortalılar da, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yararlanacakları açıktır. "Basım" işinin matbaa işyerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu ise söz götürmez. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II. alt bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

Somut olayda, , davalı işyerinde değişik firmaların mamullerinin ambalajlanması ile ilgili olarak dokuz renge kadar baskı, laminasyon, klişe, grafik ve film hazırlama işlerinin yapıldığı ve davacının "basım" işyeri özelliği bulunmayan bu işyerinde kesim elmanı olarak çalıştığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda sözü geçen maddenin öngördüğü birinci koşulun davacı yönünden oluşmadığı, giderek davacı "basım" işinde çalışmadığından itibari hizmetten yararlanamayacağı açık-seçiktir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ilgiliye yükletilmesine, 21.03.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Dava,davalı şirkete ait ambalaj basım işyerinde 1475 sayılı Yasa'ya tabi işçi olarak 10.4.1995-16.4.2008 tarihleri arasında kesim elamanı olarak çalışan davacının 506 sayılı Yasa'nın Ek 5.maddesi kapsamında olduğunun tespiti ile eksik ödenen % 2 oranındaki primlerin davalı işverenden tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 506 sayılı Yasa'nın Ek 5.maddesindeki itibari hizmet süresinden yararlandırılmasına,bu sürenin emeklilik işlemleri sırasında SGK tarafından dikkate alınmasına,sigorta prim farkının davalı işverenden tahsiline ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece davacının 506 sayılı Yasa'nın Ek 5.maddesindeki itibari hizmet süresinden yararlandırılmasına,bu sürenin emeklilik işlemleri sırasında SGK tarafından dikkate alınmasına,sigorta prim farkının davalı işverenden tahsiline ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Basım ve gazetecilik işyerinde çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmek için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.İlk koşul"basım ve gazetecilik" işyerinde çalışmaktadır.Ancak bu koşulun saptanmasında işyerinin dar anlamda muhakkak ve sadece gazete basımıyla uğraşan bir basımevi olarak düşünülmemesi, yasanın açık amacı gözönünde bulundurularak söze değil öze üstünlük tanıyan bir yorumla sonuca varılması gerekir.Yargıtay 21.ve 10.Hukuk Dairelerinin gazetecilik işyeri olmasa bile matbaa işyerlerinde çalışanlarında koşulları oluşmuş ise itibari hizmet zammından yararlanabileceklerine ilişkin birçok kararı bulunmaktadır.Örneğin "Tekel Genel Müdürlüğü,Ambalaj Fabrikası Matbaa" bölümünde çalışanların,"banknot matbaasında" çalışanların, "kartvizit,tabela,düğün davetiyesi basım işlerinde" çalışanların ve 506 sayılı Yasanın Ek 5/II-a,b,c,d,e,f maddesinde açıklandığı şekilde çalışması halinde itibari hizmet zammından yararlanacakları kabul edilmiştir.

Somut olayda davalıya ait basım işyerinde gıda,temizlik,ilaç,kumaş ve tekstil mamüllerinin ambalajlanması ile ilgili olarak dokuz renge kadar baskı ve laminasyon,klişe,grafik film hazırlama işi yapılmakta olup işyerinin idari,paket ve sevkiyat faaliyetlerinin yapıldığı bölümler hariç basım işyeri olduğu,basım işinin yapıldığı makine parkının bulunduğu yerde makineler arasında bölme bulunmadığı,merkezi havalandırma sisteminin olmadığı,beş adet tifdruk baskı(matbaa) makinesinin bulunduğu,difdruk makinelerinde gürültü seviyesinin 102 dB,ofset baskı makinesinde 95 dB,kağıt kesme giyotininde 94 dB,olduğu çalışanların kimyasal çözücülere maruz kaldığı davacının makine parkının bulunduğu bu alanda çalıştığı 25.6.2009 tarihli bilirkişi heyeti raporu ile sabittir.Dosyaya delil olarak ibraz edilen belgelerden aynı alanda faaliyet gösteren Rotopak Matbaacılık Ambalaj San ve Tic.Aş'ne ait ambalaj baskı işyerinin SGK Başkanlığı tarafından yapılan teftiş sonucu hazırlanan 24.9.2007 tarihli rapor ile 506 sayılı Yasa'nın Ek S/1-II.bendinde belirtilen basım işyeri olarak kapsama alındığı,firma ile aynı işi yapan Çap Basım Ambalaj San Aş.ile Anadolu Ecopac Aş. tarafından işletilen ambalaj basım işyerlerinde çalışan bir işçinin açtığı dava da mahkemece verilen davanın kabulüne ilişkin kararın Dairemizin 11.12.2000 tarihli 2000/8869E,2000/8956 K.sayılı kararı ile onandığı görülmektedir.

Davacı ile davalı şirket yetkilisi tarafından imzalanan"İş-Görev Tanımı" başlıklı belgede davacının “kesim elemanı"olduğu işe göre ruloları kesip hazırlamak, işe göre makineyı ve bıçakları hazırlamak, kesilen her bobine izlenebirlik etiketlerini yapıştırmak, kesilen bobinleri kesim takip formuna işlemek, kesim işlemi süresince hataları takip etmek ve hata kodlarını vermek, kesim, günlük üretim ve fire raporlarını tutmak, kesilen bobinleri kontrol etmek, problemli bobinleri kaliteye haber vermek olduğu yazılıdır.

Davacının aralarında bölme bulunmayan tüm makinaların bulunduğu havalandırmasız bölümde yüksek gürültü ile kimyasallara maruz kalarak çalıştığı da dosyadaki delillerle sabittir.

Davalıya ait ambalaj baskı işyerinin 506 sayılı Yasanın Ek S/1-II.maddesi kapsamında bir işyeri olduğu,davacının kesim elamanı olup itibari hizmet zammından yararlanması gerektiğine ilişkin mahkeme kararının onanması görüşünde olduğumdan Sayın Çoğunluğun davacının"basım"işyerinde çalışmadığı itibari hizmet zammından yararlanamayacağı,yönündeki bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/9456, Karar No: 2012/4024, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/9456 E.  ,  2012/4024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı 3. kişi Mir Metal Ür. San. Tic. Ltd.Şti ile davalı alacaklı Taşdilden Çelik Kons. San. Tic. Ltd.Şti Aka Boya Kimya San. Tic. Ltd.Şti aralarındaki dava hakkında Küçükçekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 23.12.2009 gün ve 2007/823-2009/1248 sayılı hükmün Dairenin 20.5.2011 gün ve 2011/154-5045 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı 3.kişi tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve emsal dosyada yapılan haciz sırasında borçlu şirket çalışanının beyanı ve hacizli malların misli mal olarak ayırt edici özelliğinin bulunmamasına göre 6100 sayılı HMK’nun geçici 3.maddesi 2.fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nun 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 203,00 TL para cezasının davacı 3. kişiden alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 5,70 TL kalan red harcının karar düzeltme isteyen davacı 3.kişiden alınmasına 3.4.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1116, Karar No: 2024/1846, Tarih: 27.02.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/1116 E.  ,  2024/1846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi borçlu aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen geçici madde 18/4. maddesi;" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 22.11.2023 tarih ve 2022/3569 E. 2023/2490 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 22.11.2023 tarih ve 2022/3569 E. 2023/2490 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-... 6. İcra Hukuk Mahkemesinin 06.09.2022 tarih ve 2022/394 E. 2022/498 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin iki numaralı bendinde yer alan “%10'una tekabül eden 35.240,00-TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5’i” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23714, Karar No: 2014/4670, Tarih: 25.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/23714 E.  ,  2014/4670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2013

NUMARASI : 2013/42-2013/305

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 25.02.2014 günü temyiz eden davalı idare vekilleri Av. M.K., Av. M. K. ve Av. F. E.’ in yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davacılar vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak, davalı idare vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kâğıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın İSKİ içme suyu havzaları yönetmeliğine göre 100 metrelik dere yapı yaklaşma mesafesi sınırları içerisinde kalmakla beraber taşınmaza fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19028, Karar No: 2013/117, Tarih: 03.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/19028 E.  ,  2013/117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir sebebe dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 03.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2399, Karar No: 2016/4806, Tarih: 14.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/2399 E.  ,  2016/4806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde işyeri sigorta poliçesi ile sigortalı olan işyerinde bulunan emtiaların 28.08.2007 tarihinde yağan şiddetli yağmur sırasında davalıya ait işyerinin içinden geçmekte bulunan binanın yağmur suyu borusunun yağışın şiddeti sebebiyle dirsek yerinden çıkması sonucu yağmur suyuna maruz kalarak hasarlandığını, 9.079,00 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, bu bedelin davalıdan tahsili için icra takibi başlatılmış ise de itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına, % 40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda 28.08.2007 günü yağan yağmurun doğal afet niteliğinde bulunmadığı buna göre gerekli tedbirleri almayarak hasarın meydana gelmesinde davacının sigortalısı kiracının kusurlu olduğu, davalıya yüklenebilecek herhangi bir kusur bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 12.03.2013 günlü, 2012/5724 Esas, 2013/4718 Karar sayılı ilamı ile “davalı bina malikinin kusursuz sorumluluğunu düzenleyen ve dava tarihinde yürürlükte bulunan BK'nın 58. maddesi değerlendirilmeksizin ve davacının sigortalısı kiracının da her an kullanımı

altındaki yerde açıkta bulunan boruların bakımı konusunda kiracıya düşen küçük onarım ve kiralayana ihbar yükümlülüğünü yerine getirip getirmediği, zarar gören emtiayı binanın içinden geçmekte olan yağmur suyu borusunun altına yerleştirmekle zararın artmasına sebebiyet verip vermediği ve bu durumun BK'nın 44. maddesi çerçevesinde tazminattan indirim sebebi yapılıp yapılamayacağı hususlarının tartışılıp irdelenmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle” karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulü ile ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/3913 Esas sayılı dosyasında yapılan 9.079,00 TL asıl alacak yönünden itirazın iptaline, takibin 9.079,00 TL asıl alacak üzerinden devamına, bu miktara takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına dair verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 28.05.2015 günlü, 2015/5498 Esas, 2015/7952 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, davalı borçlunun 6.809,25 TL lik kısma itirazının reddine, takibin bu miktar üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, davalı borçlunun 6.809,25 TL lik kısma itirazının reddine, takibin bu miktar üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 349,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 14/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3209, Karar No: 2011/11889, Tarih: 29.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3209 E.  ,  2011/11889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytinlik niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.