muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9977, Karar No: 2020/6858, Tarih: 23.09.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/9977 E.  ,  2020/6858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atma kararı davası sonunda verilen hükmün infaz edilmediğinden, davalı adına yapılan intikal işleminin yolsuz olması nedeniyle tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/60 E. - 2018/66 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atma kararı davası sonunda verilen hükmün infaz edilmediğinden, davalı adına yapılan intikal işleminin yolsuz olması nedeniyle tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; Tekirdağ İli, ... İlçesi Velimeşe Köyü, 5125 parsel sayılı taşınmaza eski malik Altuğ İnan tarafındanTürkiye Elektirik İletim A.Ş ye karşı açılan kamulaştırmasız el alma davasının yapılan yargılaması neticesinde ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi nin 16/08/2011 tarih, 2010/360 Esas,2011/419 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulü ile, 3200 m2 yerin 416.000,00 TL tazminat karşılığı davalı idare adına tesciline dair verilen kararın 17/04/2013 tarihinde kesinleştiği, kamulaştırmasız el atma bedelinin 623.257,57 TL olarak 28/03/2013 tarihinde ödendiği,karar henüz kesinleşmediğinden tescil hükmü infaz edilmeden, dava konusu taşınmazın 30/03/2012 tarih, 6657 yevmiye numaralı şatış yolu ile, davalı ... Koşara devredildiği anlaşılmıştır.

... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/360 Esas sayılı dosyası ile davalı idare adına tesciline dair verilen kararın kesinleşme tarihi olan 17/04/2013 tarihinde önce 5125 parsel sayılı taşınmazı, 30/03/2012 tarihinde satın alma yolu ile edinen davalının 4721 sayılı TMK'nun 705/2 maddesinde "miras, mahkeme kararı, cebri icra, işgal, kamulaştırma halleri ile kanunda öngörülen diğer hallerde mülkiyet tescilden önce kazanılır" hükmü yer aldığından somut olayda 17.04.2013 tarihinde kesinleşen mahkeme kararından önce devir işleminin gerçekleştiği, bu hali ile yolsuz tescil olmadığı ve davaya konu devir işleminin geçerli olduğu anlaşıldığından, davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın istenildiğinde iadesine, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12181, Karar No: 2023/573, Tarih: 22.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/12181 E.  ,  2023/573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2022 tarihli ve 2021/943 Esas, 2022/159 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Katılan ...'in, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunan resmî nüfus kayıt örneğinin incelenmesi neticesinde, kovuşturma aşamasında 22.06.2019 tarihinde vefat ettiği ancak kanunî mirasçılarının dava ve duruşmalardan haberdar edilmediği ve yine gerekçeli kararın da ölenin kanunî mirasçılarına tebliğ olunduğuna dair dosyada belge bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5217 sayılı Kanun) 243 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Katılan, vazgeçerse veya ölürse katılma hükümsüz kalır. Mirasçılar, katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılabilirler." şeklindeki düzenleme uyarınca katılan ...'in haklarını takip etmek üzere gerekçeli kararın, kanunî mirasçılarına tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenmesi ile bu durumda ileri sürülen

yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 22.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5577, Karar No: 2024/1825, Tarih: 06.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5577 E.  ,  2024/1825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1193 Esas, 2022/1075 Karar

...

Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Lüleburgaz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2018/4 E., 2018/649 K.

Taraflar arasındaki hükümsüzlük davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı taraf adına tescil olunmuş olan “aygök” ibareli markanın müvekkiline ait markalarla aynı/ayırt edilemeyecek düzeyde benzer olup halk nezdinde karıştırılmaya yol açtığını, hem müvekkile ait markalarda hem de davalıya ait marka da “GÖK” ibaresinin esas unsur olarak kullanıldığını, müvekkilinin GÖKUN2000, GÖKSUN, www.gokun.com.tr, GÖKPAİN ibareli markalarını davalıdan çok önce tescil ettirdiğini, davalının kötü niyetli olduğunu, davalıya ait ikinci marka görseli de "AYGÖK" olarak tescil edilmiş ise de "AYGÖKUN" olarak kullanımakta olduğunu, ‘"GÖK" ibaresinin müvekkili tarafından kullanılıp ayırt edicilik kazandırıldığını, müvekkil şirketin "GÖK" ibareli markalar üzerinde münhasır hak sahibi olduğunu ileri sürerek davalı şirkete ait 2012/84293 sayılı “AYGÖK” markasının 30. sınıf yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin "AYGÖK" markasını tescilli olarak kullandığını, markalar arasında benzerlik bulunmadığını, karıştırılma ihtimalinden de söz edilemeyeceğini, yapılan iş sınıfında hiçbir önceliği, tanınmışlığı olmayan davacı firmanın "Gök" ismini sahiplenerek hükümsüzlük talep etmesinin hakkaniyete, usul ve yasaya aykırı olduğunu, sadece un ürününe ilişkin bir talebi olduğu görülen davacının emtia sınıfı 30. sınıfta bulunan birçok ürüne ilişkin hükümsüzlük istemesinin de hakkaniyete, usul ve yasaya aykırı olduğunu savunarak davanın istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya ait "GÖKUN2000", "GÖKSUN" ve "GÖKPAIN" markaları ile davalıya ait "AYGÖK" markaları arasında 30. sınıfa dahil emtialar yönünden iltibas bulunduğu, davacının sessiz kalma yoluyla hak kaybına uğraması şartlarının oluşmadığı ve bu sebeple davalının kötüniyetli olup olmadığını araştırmaya gerek bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı adına tescilli bulunan 2012/84293 sayıı markanın 30. sınıf ürün ve hizmetler bakımından hükümsüzlüğüyle sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın görev açısından reddi gerektiğini, dosyada deliller toplanmadan ve gerekli tetkikler yapılmadan dosyanın ön inceleme duruşmasında bilirkişiye gönderildiğini, teminatsız bir şekilde müvekkilinin markasına tedbir konulmasının yasaya aykırı olduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını, tanınmışlığı olmayan davacı firmanın "GÖK" ismini sahiplenerek hükümsüzlük talep etmesinin hakkaniyete, usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkilinin iyi niyetli olduğunu, markasını tescil ettirerek kullandığını, davacının savcılık şikayetinin de takipsizlik kararı ile sonuçlandığını, yerel mahkemenin davacının sessiz kalmadığı yönündeki gerekçesinin gerçeklerle örtüşmediğini, tarafların birbirlerinden farklı şehirlerde faaliyet gösterdiğini belirterek kararın kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının markalarının GÖK ibaresinden türetildikleri, bu sözcüğün aynen, davalı şirketin markasında da bulunduğu, GÖK ibaresinin 30. sınıfa dâhil emtialar yönünden zayıf bir marka olarak nitelendirilemeyeceği, bu açıdan bakıldığında, davacının "GÖK" ibaresinin esas unsur olarak kullanıldığı herhangi bir ayırt ediciliği bulunmayan "AY" sözcüğünün ilavesiyle oluşturulan davalı markasının müşteriler tarafından bu anlamda bir seri marka veya davacının markasının bir türevi olarak algılanabileceği ve söz konusu markaları taşıyan emtianın müşteriler tarafından aynı ekonomik kaynağa atfedilebileceği, sonuç olarak söz konusu markalar açısından, davacının, seçenek özgürlüğü varken davacı markalarına yaklaştırdığı, davacının sessiz kalma yoluyla hak kaybına uğraması şartlarının oluşmadığı, davalı vekilinin istinaf başvurusunda haklı olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka tecavüzü sebebiyle hükümsüzlük ve marka sicilinden terkini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6, 7 ve 25 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35013, Karar No: 2021/10461, Tarih: 22.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/35013 E.  ,  2021/10461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 15.04.2021 tarih ve 2021/6697 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.06.2021 tarih ve KYB-2021/54875 sayılı ihbarname ile;

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından şüpheliler ... ve diğerleri haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Kahramankazan Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 25.06.2020 tarihli ve 2016/46444 soruşturma, 2020/12789 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Kahramankazan Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16.11.2020 tarihli ve 2020/1794 soruşturma, 2020/103 sayılı yetkisizlik kararına müteakip, bu defa suç yeri bakımından dosyanın Kahramankazan Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 08.12.2020 tarihli ve 2020/21342 soruşturma, 2020/2022 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.02.2021 tarihli ve 2020/702 değişik iş sayılı kararının "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Kahramankazan Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak Kahramankazan Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesince, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Kahramankazan Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/12/2020 tarihli yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve dosyanın Kahramankazan Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.02.2021 tarihli ve 2020/702 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE 22.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1765, Karar No: 2017/7716, Tarih: 19.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/1765 E.  ,  2017/7716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığa ait tarla içerisindeki 6.70-6.10 ebatlarında, en derin yeri 1,5 metre olan sulama havuzuna 8 yaşındaki ...'in düşerek boğularak öldüğü somut olayda; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken; asli kusurlu olduğu mahkemece de kabul edilen sanığın, taksirinin yoğunluğu ve meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar'' ve (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'' ve (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4-1.a maddesinin ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2571, Karar No: 2019/8295, Tarih: 18.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/2571 E.  ,  2019/8295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 21.06.2017 tarih ve 2016/426-2017/319 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalının teknesinin müvekkiline ait Marina Tersanesinin bir bölümünde aylık sundurma çekek ücreti karşılığı muhafazası maksadıyla 2013 yılında tersaneye çekilmesi konusunda anlaştıklarını, davalının eksik ödeme yaptığını, borcunu ödemesine ve 2014 yılı itibariyle de aylık 500 Euro sundurma kirası talep ettiğine ilişkin ihtarname gönderdiğini, borcunu ödemeyen davalı hakkında takip başlattığını, davalının aralarındaki sundurma ücretine ilişkin anlaşmayı kabul etmesine rağmen kısmi ödeme yaparak takibe itirazda bulunmasında kötü niyetli olduğunu, itirazın iptali davasının kabulü ile kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında yazılı ve sözlü sözleşmenin olmadığını, emanet sözleşmesi kapsamında teknenin davacı tarafa bırakılmış olup bedelin de ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki anlaşmanın TBK'nın 561 ve devamı maddelerinde düzenlenen vedia (saklama) sözleşmesi olduğu tespitiyle davacıya alacağını ispat için tüm delillerini sınırlayarak yasal sonuçları da açıklanarak kesin süre verilmiş; davacı dava dilekçesi ve ekleri dışında başka delil sunmayacağını açıkça beyanla ticaret odasından gönderilen tarifeye göre hesaplama yapılmasını talep etmiş, alacak iddiasının hesabı ve icra dosyasındaki ödemeler itibariyle değerlendirme ve hesaplamalar için bilirkişi incelemesi yaptırılması lüzumlu görülmüşse de bilirkişi ücretini yatırmak üzere davacıya kesin süre verildiği halde ara karar gereği yerine getirilmeyen ve ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalıya ait teknenin davacının tersanesinde bırakılarak işgaliye bedelinin ödenmediği iddiasıyla düzenlenen faturaya istinaden başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali davasıdır.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalıya ait teknenin davacının tersanesinde bırakılarak işgaliye bedelinin ödenmediği iddiasıyla düzenlenen faturaya istinaden başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali davasıdır.

Mahkemece 24/02/2017 tarihli 4. celsede 1 numaralı ara kararı; “İstanbul Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne talimat yazılarak, dosyanın re'sen seçilecek emanet sözleşmesi (denizcilikle ilgili) alanında uzman bir hesap bilirkişisine tevdii ile, davacı tarafın talepleri hakkında, davalı tarafın itiraz ve savunmaları gözetilerek gerekçeli ve denetime elverişli rapor düzenletilmesinin istenilmesine, bilirkişiye emek ve mesaisi karşılığı 350,00 TL ücret takdirine, bilirkişi ücreti ve posta-tebligat giderine karşılık takdiren 400,00 TL delil avansını depo etmek üzere davacı vekiline 2 haftalık kesin süre verilmesine, aksi takdirde bilirkişi deliline dayanmaktan vazgeçilmiş sayılacağının ihtarına (ihtar yapıldı)” ile bilirkişi incelemesine karar verilmiştir.

Yargılama aşamasında davacı vekili ekli belgeler başta olmak üzere bilirkişi incelemesi dışında sair delillere dayandığını bildirmiş olmasına rağmen kesin süre verilip de masrafı karşılanmayan bilirkişi incelemesinin yapılmadığı gerekçesiyle uyuşmazlıkta kesin hüküm oluşturacak şekilde davacı aleyhine karar verilmiş olması yerinde değildir. Zira somut olaydaki işgaliye bedelinin belirlenmesi, bilirkişinin rey ve mütalaasına başvurulması zorunlu hallerden değildir ve davacı tarafından Deniz Ticaret Odası'ndan gelen müzekkere cevaplarındaki çekek hizmetine ilişkin asgari ve rayiç tarifelerdeki tutarların taleplerine yaklaşık olduğu, rayiç bedele göre Mahkemece yapılacak hesaplamayı kabul ettikleri beyanı da mevcuttur.

Somut olayda davacının önceki yıllarda teknesine ilişkin işgaliye bedeli ödediği sabit olup müzekkere cevaplarındaki tarifelere göre de asgari ödenmesi gereken miktar belli iken Mahkemece dava konusu teknenin marinedeki kira bedeli, hakimin genel ve hukuki bilgisi dahilinde basit hesaplama ile belirlenebilecekken dosyanın hesap bilirkişisine gönderilmesi için gerekli masrafın kesin süreye rağmen ödenmediği gerekçesiyle davacı tarafından ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş olması yerinde olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 18/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.