muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/44559, Karar No: 2016/6536, Tarih: 17.03.2016

Mahkemece, dosyaya ibraz edilen kamera kayıtlarına ilişkin CD'nin çözümünden; davacının, araca tekme attığı ve kapının açılması ile yere düşen kutuyu ayağı ile ittirdiğinin sabit olduğu, davalı tanığı ...'de beyanında; o gün davacı ile birlikte çalışan ....'ın alkol aldığını kabul ettiğini bu sebeple davacıya alkol alıp almadığını sormadığını söylediği, yine dinlenen davacı tanığı ....'ın ise; olay günü davacının da kendisinin de alkol almadığını, zaten yanındaki kişinin alkol almasına izin vermeyeceğini ifade ettiği, davalı işverenin 17/02/2015 tarihinde davacının alkollü olduğuna dair dosyaya sağlık kurumu tarafından düzenlenmiş herhangi bir rapor da ibraz etmediği, yani davalı işveren tanığı ...'in ifadesi haricinde davacının, görevi başında alkollü olduğuna dair dosyaya somut delil sunulmadığı, aracın kapısının ve BNA kasetlerinin de tekmelenmesi fesih sebebi olarak belirtilmiş ise de; davacının, daha önce de benzer davranışları olduğu hususunda dosyaya herhangi bir bilgi sunulmadığı bu nedenle davacıya sözlü ve yazılı uyarı yapılabilecekken, iş akdinin feshedilmiş olmasının orantılı olmadığı, davalı işverenin davacının görevi başında alkol aldığını ve alkollü olarak araç kullandığını somut delillerle ispat edemediği gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı, geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanununun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İş Kanununun 18.maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanunun 25/II.maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi süresince herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı İş Kanununun 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı İş Kanununun 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davalı işveren tarafından iş akdine 20/02/2015 tarihinde "...17/02/2015 tarihinde 13:00-23:00 saatleri arası vardiya görevinizin bitiminde görev dönüşü saat 23:20 itibariyle araç kapısını tekmeleme, zimmetindeki BNA kasetlerini tekmeleme, yürürken sendeleme gibi uygun olmayan davranışlarınız çerçevesinde yapılan inceleme neticesinde görev akışında noktalararası ulaşım ve seyrinizde tespit edilen zamansal bağlamda uyumsuzluk ve sebepsiz durakmalar da gözönünde bulundurularak, alınan tanık beyanları ile kamera görüntüleri doğrultusunda yüksek derecede alkol almış vaziyette olduğunuz anlaşılmıştır. Görev sırasında alkol kullanmış olmanız 4857 sayılı İş Kanunu'nun " İşverenin Haklı Nedenle Derhal Fesih Hakkı " başlıklı 25/II maddesinin (d) bendi gereği ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırılık teşkil ettiği gibi aynı maddenin (ı) bendi de iş güvenliğini kasten bilerek ve isteyerek tehlikeye soktuğunuzu da gözler önüne sermektedir. Gerçekleşen olaya ilişkin vermiş olduğunuz savunmalar, şirketimiz yönetimi tarafından yerinde görülmemiştir. Bu itibarla işveren olarak güvenimizi kötüye kullanmanız ve ahlak ve iyiniyet kurallarına uygun olmayan davranışınız sebebi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun " İş Verenin Haklı Nedenle Derhal Fesih Hakkı " başlıklı 25/II maddesinin (d) ve (ı) bendi gereğince iş akdinizin haklı nedenle feshedildiği, " içerikli fesih bildirimi ile son verilmiştir.

4857 sayılı Yasa'nın 25/II-d maddesinde, işçinin işyerine sarhoş yada uyuşturucu madde olarak almış olarak gelmesi ya da işyerinde bu maddeleri kullanması işveren açısından haklı fesih nedeni olarak düzenlenmiştir.

Dava dosyasında, işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalışan ...'in 17.02.2015 tarihinde şoför tahsildar davacı ve güvenlik görevlisi ...'ın görev dönüşünde, davacının BNA ve araç kapısına tekme atmasından şüphelendiğini, araç anahtarlarını ve görevde kullandıkları silahı teslim ederken aşırı derecede alkollü olduklarını fark ettiğini, kendilerine alkol alıp almadıklarını sorduğunda ...'ın alkol aldıklarını beyan ettiğini ve kendisinin de yetkililere söylememesini istediğini, kendisinin ertesi gün operasyon yetkilisi ....'ya bildirdiğini beyan ettiği bir tutanak bulunmaktadır.

18.02.2015 tarihinde ..., ... ve .... tarafından tutulan tutanakta, ...'in tutanağı doğrultusunda yapılan incelemede, davacı ve arkadaşının görev akışlarında noktalararası ulaşım ve seyirlerinde zamansal bağlamda uyumsuzluklar ve sebepsiz duraklamalar tespit edildiği belirtilmiştir. Aynı kişilerce tutulan bir başka tutanakta ise, kamera görüntülerinin incelenmesinde davacının araç kapısını tekmeleme ve işveren uhdesinde bulunan .... malı olan BNA kasetini tekmeleme dolayısıyla bilinçli olarak zarar verme niyetiyle bu eylemlerde bulunduğu ifade edilmiştir.

Davalı tanığı ... davalı tanığı olarak olarak beyanında, ifadesinde; davacının ve ....'ın o gün 3 saatte bitirmeleri gereken operasyonlarının uzadığını, bu nedenle üst amirin kendisini aradığını bununla ilgili soruşturma yapmasını istediğini, davacının ve ....'ın bulunduğu aracın nerelerde durduğu yani rot dışına çıkıp çıkmadıklarını tespit etmesini istediğini, kendisinin de bununla ilgili araştırma yaptığını, araçların 2 noktada durması gerektiğini, davacının kullandığı araç o gün 6 yada 7 noktada durduğunu tespit ettiğini, araç geldiğinde aracı kendisinin karşıladığını, güvenlik kameralarından da aracın girdiği andan itibaren de izlemeye başladığını, iner inmez davacının aracın yan sürgülü tarafına tekme attığını gördüğünü, aracın kapısı açıldıktan sonra BNA kutusunun yere düştüğünü, davacının yere düşen BNA kutusuna da tekme attığını, davacının da ....'ında normalde mizaçlarının sakin olduğunu, ancak o gün davranışlarında fevrilik ve asabilik olduğunu, bu nedenle yanlarına gittiğini, ....'a yaklaştığını, ona alkol alıp almadığını sorduğunu, ....'ın alkol aldıklarını kabul ettiğinden, tekrar davacıya alkol alıp almadığını sormadığını beyan ederek tutmuş olduğu tutanağın içeriğini doğrulamıştır.

Davalı tanığı ... ise, tutanakların kendisine olayın ertesi günü geldiğini, davacıyı da ....'ı da o gün göreve çıkarmadığını, ikisinden de ayrı ayrı o gece yaşananları anlatmalarını istediğini, o gece hava şartlarında da olağanüstülük olmadığını ancak her ikisi de hava şartlarından dolayı geç kaldıklarını söylediğini, diğer davalı tanığı tarafından tutulan tutanak kendilerine sorulduğunda ....' ın itiraz ettiğini, herhangi bir huzursuzluk yapmadığını, alkol almadığını söylediğini, aynı şekilde davacıyla başbaşa görüşmesinde davacının da alkol aldığını kabul etmediğini, kontrolde görevli tutanağı tutan ... ile davacı ve .... arasında herhangi bir husumetin olmadığını, bu sebeple Hüseyin'in göreviyle ilgili yaptığı raporlamaları dikkate aldığını beyan etmiş ve tutanakların içeriğini de doğrulamıştır.

Davacı tanığı ... iş akdi sonlandırılan diğer işçi olup ifadesinde, havanın kötü olması nedeniyle varış saatlerinin uzadığını, sonrasında alkol kullandığı gerekçesiyle iş akdinin feshedildiğini, fakat ekonomik durumunun iyi olmadığından dava açmadığını, para yüklerken ve ofisten geri geldiklerinde geçtikleri bir aracın bölme kapısı olduğunu, bu kapının normalde jikle denilen kumanda ile açılması gerektiğini ancak zaman zaman bu kapının açılmadığını, bu sebeple de hepsinin kapıyı tekmelediğini, tekmelemeden önce de kapının arkasında parmaklarını soktukları bir yer olduğunu, parmaklarını oraya soktuklarını, sonra hafifçe de tekmelenince kapının açıldığını, orada çalışan bölge müdürü de dahil tüm personelin yaptığını, başka türlü kapının açılmadığını, davacı kapıyı açınca BNA kutusunun davacının ayağının dibine düştüğünü, onun da ayağının ucuyla bu kutuyu ittiğini, davacının ayağıyla bu kutuyu ittirmesinin kutuya zarar vermeyeceğini, alkol almadıklarını,... isimli personelin ofisboy olduğunu, kesinlikle ....'e alkol aldıklarına dair herhangi bir beyanlarının olmadığını, ertesi gün işe geldiklerinde özellikle üzerine basa basa ''ağabey benim içtiğimi söylemişsin'' dediğini o da '' olayın seninle alakası yok, .... ağabeyin ağzı kokuyor gibiydi '' dediğini, sonra yanlarına gelerek, ''sizin içtiğinizle ilgili bir şey söylemedim, .... amirim, .... amirim bana baskı yapıyor '' dediğini beyan etmiştir.

Somut olayın değerlendirilmesinde, her ne kadar davacı tanığı olan ve aynı nedenle iş akdine son verilen ... alkol aldığını beyan etmediğini bu nedenle tutanağın içeriğinin doğru olmadığını ifade etmiş ise de; bu kişi ve davacının ne tutanağı tutan davalı tanığı ... ile ne de tutanağın tutulması için zorlamada bulundukları iddia edilen ... ve .... isimli amirler ile de aralarında husumet olduğunu gösteren bir delil olduğu; bu kişilerin davacı aleyhine beyanda bulunmalarını gerektirir bir nedenin varlığının ispatlanamadığı dikkate alındığında tutulan tutanaklara değer verilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır. Davacı tahsildar şoför olarak çalışmaktadır, davacının kullandığı araba işyerinin eklentisi niteliğindedir, olay günü davacının mesai saatlerinde almış olduğu alkol nedeniyle mesai bitiminde alkol koktuğu tutulan tutanaklar ile ispatlanmıştır. Mahkeme kabulünün aksine davalı işverenin davacının alkollü olduğunu sağlık kurulu raporu aldırarak ispatlamak gibi bir yükümlülüğü bulunmadığı gibi davacıyı rapor almaya zorlaması da söz konusu olamayacağından fesih bildiriminin içeriğinin tutulan tutanak ve davalı tanıklarının beyanı ile ispatlanmış olduğunun kabul edilmesi gerekmektedir.

Açıklanan nedenler ile iş akdinin feshi haklı nedene dayandığından davanın reddi yerine kabulü hatalıdır

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

Açıklanan nedenler ile iş akdinin feshi haklı nedene dayandığından davanın reddi yerine kabulü hatalıdır

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 29,20 TL harçtan peşin alınan 27.70 TL harcın mahsubu ile kalan 1.5 TL harç giderinin davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı yargılama gideri olan 61.00 TL'nin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 17.03.2016 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11084, Karar No: 2023/2794, Tarih: 08.05.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/11084 E.  ,  2023/2794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/381 E., 2019/625 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/204 E., 2018/215 K.

Taraflar arasındaki kesinleşmiş orman tahdidine dayalı tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan incelemede, temyiz incelemesi yapılabilmesi için dosya arasında bulunması gerektiği ancak dosyada bulunmadığı anlaşılan;

1. Dava konusu ... ili ... ilçesi ... köyü 122 ada, 31 parsel sayılı taşınmazı dıştan çevreleyen komşu parselleri (ada ve parsel numaralarını da gösterir şekilde) bir arada gösterir geniş çaplı kroki getirtilerek komşu parsellerin tespit edilmesi suretiyle, komşu taşınmazların (hakkında hüküm kurulan parsellerin hudutlarında dere, yol vs bulunması halinde bunlardan sonra gelen parsellerde dahil olmak üzere) kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretleri ile varsa dayanaklarını oluşturan kayıt ve belgelerin tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, kadasto tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının (tapu kütük sayfaları ve özellikle tevhid, ifraz ve cins değişikliğine ilişkin tüm kayıtlar), hükmen kesinleşenlere ait dava dosyalarının, başka davanın konusu olmaları halinde ilgili dava dosyalarının dosya içerisine konulması (komşu parseller davalı iseler dosya inceleme tutanaklarının da düzenlenerek dosya arasına konulması),

2. Dava konusu parsel ve komşu parsellerle ilgili olarak, varsa Toprak Tevzi Komisyonunca yapılan çalışmalar sonucu oluşturulan tevzi parsellerine ait tevzi haritasının ve tevzi parsellerinin dayanağı olan belirtmelik tutanaklarının okunaklı ve onaylı örneklerinin İl Özel İdare Müdürlüğünden eksiksiz olarak getirtilerek dosyasına konulması, geri çevirme kararının gereklerinin yerine getirildiğinin ilgili hakim tarafından kontrol edilmesi ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için ilk derece mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10793, Karar No: 2015/2472, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/10793 E.  ,  2015/2472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15521, Karar No: 2012/377, Tarih: 17.01.2012

**14. Hukuk Dairesi         2011/15521 E.  ,  2012/377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... 'nin anne, baba ve kardeşlerini gösterir nüfus aile kayıt tablosu ile 2397 parsel sayılı taşınmazın ifrazen tesciline esas dayanak kayıtların ilgili merciiden getirtilerek evrak arasına konulduktan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.01.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2053, Karar No: 2022/7136, Tarih: 18.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2053 E.  ,  2022/7136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 18.02.2019 tarih ve 2017/251 E. - 2019/61 K. sayılı kararın davacı -karşı davalı vekili ile davalı-karşı davacı ...Ş. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 11.12.2020 tarih ve 2019/651 E. - 2020/1122 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı -karşı davalı vekili ile davalı- karşı davacı ...Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı/karşı davalı vekili müvekkilinin; 2010/18979 numaralı başvurusunun 2001/10237, 2004/16261, 2010/01756, 2010/01746 sayılı markalar ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu gerekçesiyle 556 sayılı KHK’nın 7/1-b bendi uyarınca 2012-M-2099 sayılı YİDK kararı ile reddine karar verildiğini, belirtilen YİDK kararına karşı açılan davanın müvekkili lehine kesinleştiğini, söz konusu karar ile yayına çıkarılan müvekkilinin başvurusunun 2001/10237, 2004/16261, 2010/01756, 2010/01746 sayılı markalar ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu gerekçesiyle 556 sayılı KHK’nın 8/1-b bendi uyarınca reddine karar verildiğini, müvekkilinin davaya konu “atlas yatçılık” markası ile redde mesnet gösterilen markaların 556 sayılı KHK m. 8/1-b anlamında aynı/ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadığını, müvekkilinin dava konusu markayı gerek ticaret unvanının asli unsuru olarak gerek marka olarak 20 yıldır fiilen ve aralıksız olarak kullanmakta olduğunu ve “atlas yatçılık” markasının gerçek hak sahibi olduğunu, “atlas yatçılık” ibaresinin müvekkilinin ticaret unvanının kılavuz ve ana unsuru olduğundan 556 sayılı KHK m. 8/5 gereğince bütün mal/hizmetlerde tesciline karar verilmesi gerektiğini, 2017-M-3426 sayılı YİDK kararının iptaline, davacının 2010/18979 numaralı başvurusunun tüm emtialar bakımından tescil işlemlerinin kaldığı yerden devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, müvekkili adına tescilli ATLASJET, ATLASGLOBAL ibareli markalar ile iltibas yaratacak derecede benzer olan dava konusu “atlas yatçılık” markasının esas unsurunun ATLAS ibaresi olduğunu, dava konusu markanın müvekkilinin markaları ile aynı veya benzer anlamsal, sesçil ve görsel etki bıraktığını, YATÇILIK ibaresinin dava konusu markaya herhangi bir yenilik katmadığını, davacının atlas yatçılık kelimesini 20 yıldan beri tescilsiz marka olarak kullandığına yönelik ifadelerinin kendisine herhangi bir hukuki koruma sağlamayacağını, 20 yıllık bir süre boyunca ifadenin tescilsiz olarak kullanılmasının kötü niyetli bir kullanım olduğunu, davanın hukuki dayanağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı/karşı davacı Hazerfan Havacılık Tic. A.Ş. vekili, müvekkilinin 1990 yılında kurulduğunu, Türkiye'nin Uluslararası tescilli ilk özel hava alanı olarak hizmet verdiğini, Atlas ibareli markalarının bilinmekte olduğunu, Atlas ibaresini müvekkilinin tanınır hale getirdiğini savunarak davanın reddini istemiş, karşı davasında da, davalının müvekkilinin “atlas havacılık a şekil” markasına benzer şekilde “atlas yatçılık” markasını kullanmasının SMK ve TTK kapsamında marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini, her iki markada da yer alan asli unsurun ATLAS ibaresi olduğunu ve bunun haksız rekabetin açık göstergesi olduğunu, davacı/karşı davalının dava konusu eylemi gerçekleştirmesinin kötü niyetli hareket ettiğinin göstergesi olduğunu ve açıkça haksız rekabet oluşturduğunu, davacı/karşı davalının kullanımlarının müvekkilinin markası üzerindeki hakkını hukuki ve fiili olarak işgal ettiğini ve iltibasa neden olduğunu, davacı/karşı davalının dava konusu tecavüz eyleminden dolayı sağladığı haksız kazanç ile müvekkilinin itibarını kullanması nedeniyle tazminata hükmedilmesi gerektiğini, tarafların ticari defterlerinin bilirkişiler tarafından incelenmesi ile gerçek zarar miktarının belirlenebileceğini ileri sürerek markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ile durdurulmasına, “atlas yatçılık” markasının haksız ve hukuka aykırı kullanımının yasaklanmasına, “atlas yatçılık” markasının davacı/karşı davalıya ait her türlü basılı evrak ile diğer ticari evrak, broşür, katalog, internet sitesi tanıtımı, sosyal medya hesapları ile mail adreslerinden çıkarılmasına, silinmesine, imha edilmesine, davacı/karşı davalıdan tecavüz eylemlerinden doğan zararların tazmini için şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Karşı davada davalı vekili, karşı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; asıl dava yönünden, tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede görsel, sesçil ve anlamsal benzerlik olup olmadığının, her ikisinin ayırt edici ve baskın unsurları dikkate alınıp münferit unsurlar yanında bütünü itibariyle bıraktığı izlenim de nazara alınarak belirlenmesi gerektiğinden hareketle, davacının "ATLAS YATÇILIK " ibareli marka başvurusuyla davalı firmaların yukarıda geçen " atlasjet" ve "Şekil+ A Atlas Havacılık Turizm ve Ticaret A.Ş." ibareli markaları arasında görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzerlik bulunduğu, başvuru markasının asli unsurunun ATLAS, davalı taraf markasının da asli unsuru Atlas olduğundan karşılaştırmada bu ibarenin esas alındığı, diğer yönden taraf markalarının da aynı hizmet sınıfına ilişkin (39. sınıf) oldukları, işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makul düzeyde bilgilendirilmiş, marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin yargılama konusu 39. sınıftaki hizmetler yönünden ayırdığı satın alma, faydalanma süresi içinde davacının "ATLAS YATÇILIK " ibareli başvuru markasını gördüğünde derhâl ve hiç düşünmeden bunun davalı tarafın "atlasjet" ve "Şekil+ A Atlas Havacılık Turizm ve Ticaret A.Ş." ibareli markalarından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1 maddesindeki iltibas koşulunun oluştuğu, karşı dava yönünden, davacı ... AŞ'nin tescilli 2001/10237 sayılı markasına yönelik davalı Atlas Yatçılık Turizm İşletmeciliği San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından marka tecavüzü ve haksız rekabet eyleminde bulunulduğu iddia edilmiş ise de, söz konusu kullanımların, yatların tescil ve müşavirlik hizmetleri ile ilgili bulunduğu, belirtilen bu hizmetlerin, davacının 2001/10237 tescil numaralı markası kapsamındaki “yat limanlarının kiralanması” hizmetleri ile aynı/benzer olduğu, davalının kullanımlarının, ATLAS YATÇILIK ibaresini içerirken davacının tecavüz edildiğini iddia ettiği markasının, "Şekil+ A Atlas Havacılık Turizm ve Ticaret A.Ş." ibaresinden oluştuğu, taraf markalarındaki ATLAS ibaresinin ortak olması ve yatçılık, havacılık gibi yollarla taşımacılık ile ilgili olması nedeniyle aralarında benzerlik - iltibas ihtimali bulunduğu, davalının kullanımlarının başladığı tarihin 27.05.1998 olduğu, söz konusu kullanımların davalının asıl davanın konusunu oluşturan 24.03.2010 tarihli başvurusundan daha sonraya denk gelecek şekilde 20.05