muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3937, Karar No: 2011/5779, Tarih: 17.10.2011

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur. Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Ticareti terk etme suçu icra takip dosya sayısı ve alacaklı sayısı birden fazla olsa dahi ancak bir kere işlenebilen bir suç olup, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sebebi ile öğrenilen sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirket hakkında ticareti terk suçundan dolayı Antalya 4.İcra Mahkemesinin 23.09.2009 tarih ve 750/1796 E.K. dosyasından da şikayette bulunulduğu ve mahkumiyet kararı verildiği anlaşılan bu dosyaların iş bu dosya ile birleştirilerek yargılamalarının yapılmaması,

2- Borçlu şirketin ticaret sicilinde kayıtlı adresine duruşma davetiyesinin Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilerek sanığın yokluğunda yargılama yapılmış ise de, sanığın üzerine atılı ticareti terk suçunun özelliği dikkate alındığında, bu suçtan dolayı yapılan yargılamada duruşma davetiyesinin sanığın terk ettiği bildirilen adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğinin usulüne uygun olduğundan söz edilemeyeceği, zira terk edilen adrese bu şekilde yapılan tebligatın zaten sanığın eline geçmeyeceğinin şikayetçi ve hatta mahkeme tarafından da öngörülmekte olduğu, Anayasa'nın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde belirtilen adil yargılanma hakkı gözönünde bulundurularak, ticareti terk suçlarında duruşma davetiyesinin ya da mahkeme kararının Tebligat Kanununun 35. maddesine göre terk ettiği ileri sürülen adresine yapılan tebligat geçersiz olup, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracağı, hal böyle olunca tespit edilecek adresine usulüne uygun olarak (Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi dışında) duruşma davetiyesinin tebliğini müteakip yargılamaya devam edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2260, Karar No: 2015/11895, Tarih: 15.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/2260 E.  ,  2015/11895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2011/620-2013/581

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil ve tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 15.10.2015 Perşembe günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı A.. K.. vekili Avukat ................ ile diğer temyiz edenler vekili Avukat .................... geldiler, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz eden davalı B.. A.. vekili Avukat gelmedi yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı.Bilahare Tetkik Hakimi ................................ tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik, hata ve hile hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkindir.Davacılar, miras bırakanları Firdevs'in malik olduğu 36 parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 payının hile ile hataya düşürülerek 45 parsel sayılı taşınmaz ile trampa edilmesinin sağlandığını, işlem tarihinde murisin temyiz kudretinin bulunmadığını, davalı Ali'nin murisin ölümünden sonra taşınmazı diğer davalıya temlik ettiğini, taşınmazların değerleri arasında fark olup, murise ait taşınmazın daha değerli olduğunu ileri sürerek, tapunun iptali ile adlarına tescil, olmadığı takdirde bedel isteğinde bulunmuşlardır.Davalılar, davada zamanaşımı süresinin geçtiğini ve iyiniyetli olduklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.Davanın kabulüne ilişkin verilen karar Dairece; “... miras bırakanın öldüğü gözetilerek sağlığında tedavi gördüğü hastane, sağlık ocağı, dispanser gibi yerlerden varsa hasta tabela ve müşahade evrakları ve yahut reçete veya kullandığı ilaçlar gibi doneler davacılardan sorulmak suretiyle tespit edilmeli, tüm doneler toplandıktan sonra yukarıda değinildiği üzere Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesine dosya halinde gönderilmeli, akit tarihinde miras bırakanın hukuki ehliyetinin bulunup bulunmadığı saptanarak, ondan sonra elde edilecek neticeye göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi; kabule göre de, Mahkemece, miras bırakan ehliyetsiz kabul edilerek, davalı Ali'nin ilk el konumunda olup, kendisi ehliyetsiz olan kişinin tasarrufu sonucu taşınmazı elde ettiğinden TMK'nun 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanamayacağı tartışmasız ise de, davalı Ali'den, çekişmeli taşınmazı trampa yoluyla edinen davalı Bedri'nin ikinci el konumunda olup, tapu sicilin tutulması prensiplerinden olan sicilin aleniliği (güvenirliği) ilkesine dayanarak iyiniyetle iktisap etmesi halinde aynı hükmün koruyuculuğundan istifade etmesi olanaklı olduğu gözetilmeksizin, ikinci el yönünden TMK'nun 1023. maddesinin öngördüğü koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği, başka bir ifadeyle son kayıt maliki davalı Bedri'nin iyiniyetli olup olmadığı araştırılmaksızın, davalı Bedri yönünden de miras bırakanın ehliyetsiz olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiş olması da doğru değildir...” gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda Adli Tıp Kurumu'ndan alınan raporda muris Firdevs'in 16.04.1998 tarihli trampa işlemi sırasında hukuki ehliyeti haiz olduğunun belirlendiği, ancak davalı Ali'nin 16.04.1998 tarihli ve diğer davalı Bedri'nin 03.11.1999 tarihli trampa işlemlerinde iyiniyetli olmadıkları, dava konusu taşınmaz ile takasa konu taşınmazlar arasında fahiş değer farkının bulunduğu ve murisin hataen işlemleri gerçekleştidiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, kararın gerekçe bölümünde davanın gabin hukuksal nedenine dayandığı belirtilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan Firdevs'in kayden paydaş olduğu dava konusu 1213 ada 36 parsel sayılı taşınmazdaki ½ payı ile davalı Ali adına kayıtlı 106 ada 45 parsel sayılı taşınmazın 16.04.1998 tarihinde trampa edildiği, Ali'nin de trampa suretiyle temellük ettiği dava konusu 36 sayılı parseldeki ½ payı, diğer davalı Bedri'nin kayden maliki olduğu 1502 sayılı parselle 03.11.1999 tarihinde trampa ettiği, çekişme konusu 36 parselin ½ payının halen davalı Bedri adına kayıtlı olduğu, muris Firdevs'in 23.02.2003 tarihinde öldüğü ve mirasçı olarak davacı eşi Mehmet, davacı çocukları Paşa, Ayten, Şenel, Emine Emel ile kendisinden önce ölen oğlu Mehmet'in çocukları olan davacılar Dilek, Ertuğrul, Aydın ve Ersin'in kaldığı, murisin eşi olan Mehmet'in de yargılama aşamasında 26.10.2006 tarihinde öldüğü ve geriye Firdevs ile ortak çocukları ve torunlarının kaldığı, davacı Necla'nın ise muris Fidevs'in mirasçısı olmadığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, hukuki ehliyetsizlik iddiası yönünden Adli Tıp Kurumundan alınan 16.05.2012 tarihli raporda açıkça muris Firdevs'in işlem tarihi olan 16.04.1998 tarihinde hukuki ehliyeti haiz olduğunun belirtildiği, davacının itirazı üzerine uzman bilirkişilerden alınan 12.11.2012 tarihli raporun da benzer içerikte olduğu gözetildiğinde Firdevs'in işlem tarihinde hukuki ehliyeti haiz olduğu açıktır. Öte yandan son kayıt maliki Bedri'nin 4721 sayılı TMK'nin 1023.maddesinin koruyuculuğundan yararlanamayacağı gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi kural olarak doğrudur. Davalıların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davalıların diğer ve davacıların temyiz itirazlarına gelince, Mahkeme gerekçesinde dava “gabin” olarak nitelendirilmişse de dava dilekçesinin içeriği, tarafların beyanı ve toplanan delillerden mirasbırakan Firdevs'in kandırılmak suretiyle dava konusu işlemin yapıldığının ileri sürüldüğü, davacı tanıklarının, murisin zaman zaman çevresindekileri tanımadığını, dışarı çıktığında evini şaşırdığını, unutkanlığının olduğunu, para hesabını bilmediğini belirttikleri, ayrıca mirasbırakanın işlem tarihinde 75 yaşında olduğu ve böylelikle murisin kandırılmaya müsait olduğunun anlaşıldığı ve dava konusu 36 sayılı parselin ½ payı ile davalı Ali'ye ait 45 sayılı parselin bedeli arasında aşırı fark bulunduğu da gözetildiğinde muris Firdevs'in aldatılarak temlikin sağlandığı, gabin hukuksal nedeninin unsurlarının oluşmadığı davada ehliyetsizlik ile hile ve hata hukuksal nedenlerine dayanıldığı açıktır.

Ayrıca, eldeki davada davacılar, muris tarafından trampa suretiyle temlik edilen ve halen davalı Bedri adına kayıtlı olan dava konusu 36 sayılı parselin ½ payı bakımından iptal ve tescil istedikleri, davalı Ali adına kayıtlı olup adı geçen ile muris Firdevs arasında yapılan trampa işlemi sonucu Firdevs adına tescil edilen 106 ada 45 parsel yönünden bir istekte bulunmadıkları halde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. (1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 74.) maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesine aykırı şekilde talep aşılmak suretiyle 45 sayılı parsel bakımından da davalı Ali lehine iptal ve tescile karar verilmiş olması doğru değildir.

Öte yandan, yargılama sırasında ölen davacı Mehmet ve muris Firdevs'in mirasçısı olmayan davacı Necla hakkında da kabul kararı verilmiş olması da isabetsizdir.

Davacıların ve davalıların belirtilen temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.12.2014 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden taraflardan davacılar vekili için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin diğer temyiz edenlerden alınmasına, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9739, Karar No: 2020/7071, Tarih: 06.07.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/9739 E.  ,  2020/7071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Müşteki ...’un soruşturma aşamasında alınan beyanı ve dosya içerisinde mevcut 07/08/2014 tarihli tutanak içeriğine göre, müştekinin olay günü ... sokakta bulunan ikametinin bahçesi içerisine motosikletini park ettiği ve ikametinin bahçe kapısını kapatarak ayrıldığı, saat 10:00 sıralarında ikametine geri geldiği sırada... sokaktan geçerken suça sürüklenen çocukların motosikletini götürdüklerini gördüğü, duruma müdahale edince suça sürüklenen çocukların motosikleti bırakarak kaçtıkları, müştekinin olay yerinde bulunan polislere suça sürüklenen çocukların eşgal bilgilerini vermesi üzerine, çevrede yapılan araştırma üzerine Münifpaşa Mahallesi Ceydeli Sokak üzerinde yakalandıkları, müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanına göre, motosikletin ikametinin kapısı kapalı bahçesi içerisinde bulunduğunu, yargılama aşamasında ise motosikletin kapsının önünde bulunduğunu beyan ettiği, olay yeri basit krokisinde de motosikletin çalındığı iddia edilen yerin sokak üzeri olarak tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocukların, müştekinin motosikletini nereden çaldıkları hususunun tam olarak tespiti ile suça sürüklenen çocukların eyleminin TCK’nun 142/2-h veya 142/1-e maddesine uyup uymadığının tartışmasız bırakılması,

2-Çocuk Haklarına Dair Sözleşmeye göre, yargılama gideri olarak 200 TL Adli Tıp ücretinin suça sürüklenen çocuk ...’ten alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 06.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5117, Karar No: 2024/4339, Tarih: 06.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5117 E.  ,  2024/4339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/120 E., 2023/915 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/407 E., 2022/548 K.

Taraflar arasındaki boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı - karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı erkek dava dilekçesinde özetle;kadının kusurlu davranışları sebebiyle evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına karar verilerek, çocuğun velâyetinin kendisine veya müştereken anne ve babaya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; karşı tarafın açmış olduğu haksız ve mesnetsiz davanın reddine, karşı davalarının kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına , müşterek çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk için aylık 3000,00 TL tedbir ve iştirak nafakası olarak devamına, 150.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; karşı tarafın açmış olduğu haksız ve mesnetsiz davanın reddine, karşı davalarının kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına , müşterek çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk için aylık 3000,00 TL tedbir ve iştirak nafakası olarak devamına, 150.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının erkek hakkında sürekli asılsız ihbarlarda bulunduğu, kıskanç olduğu, büyü gibi konulara inandığı, erkeğin akraba ve arkadaşları ile görüşmesini istemediği,erkeğin arkadaşları hakkında da asılsız iddialarda bulunduğu,erkeği evden kovduğu, erkeğin ise kadına şiddet uyguladığı, kadına hakaret ettiği, aşağıladığı, tehdit ettiği, vurmaya teşebbüs ettiği, taraflar ayrı yaşamaya başladıktan sonrakadın ve çocuğun masrafları ile ilgilenmediği, erkeğin kusurunun daha fazla olduğu gerekçesi ile her iki davanın evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı olarak kabulüne, tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasındaki kişisel ilişki tesisine, çocuk için aylık 1.000,00 TL olarak hükmedilen ve daha sonra aylık 2.000,00 TL'ye çıkarılan tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle aylık 3.000,00 TL'ye çıkarılmasına, hükmedilen nafakanın dava tarihinden kararın kesinleştiği tarihe kadar tedbir nafakası olarak devamına; kararın kesinleştiği tarihten itibaren iştirak nafakası olarak devamına, davacı-karşı davalı erkekten alınarak velâyeten davalı- karşı davacı kadına ödenmesine, kadın yararına 40.000,00 TL manevî tazminatın davacı- karşı davalı erkekten alınarak davalı- karşı davacı kadına verilmesine, fazlaya dair istemin reddine, kadının maddî tazminat talebi bulunmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı - karşı davalı erkek vekili;kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, velâyet ve aleyhine hükmedilen manevî tazminat yönünden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı - karşı davacı kadın vekili; kusur belirlemesi, lehine takdir edilen manevî tazminatın ve nafakaların miktarları ile erkeğin davasının kabulü yönünden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı - karşı davacı kadın vekili; kusur belirlemesi, lehine takdir edilen manevî tazminatın ve nafakaların miktarları ile erkeğin davasının kabulü yönünden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Mahkemece kadına "davalı kadının davacı hakkında sürekli asılsız ihbarlarda bulunduğu, davalı kadının kıskanç olduğu, büyü gibi konulara inandığı, davacının akraba ve arkadaşları ile görüşmesini istemediği, davacının arkadaşları hakkında da asılsız iddialarda bulunduğu, davacıyı evden kovduğu, davacı karşı davalı kocaya ise, davalıya şiddet uyguladığı, davalıya hakaret ettiği, davalıyı aşağıladığı, davalıyı tehdit ettiği, davacıya vurmaya teşebbüs ettiği, taraflar ayrı yaşamaya başladıktan sonra davalı ve çocuğun masrafları ile ilgilenmediği" vakıaları kusur olarak yüklenmiş ise de; kadına yüklenen "davalı kadının kıskanç olduğu, büyü gibi konulara inandığı, davacının akraba ve arkadaşları ile görüşmesini istemediği" vakıalarına davalı erkek tarafından usulünce dayanılmadığından bu vakıaların kadının kusurları arasından çıkarılması gerektiği, yargılama aşamasında dinlenilen kadının tanığı ...'nin "Taraflar fiilen ayrıldıktan sonra müşterek çocuk davacının yanında olduğunda annem davacıyla görüntülü konuşurken davacı okey masasında sigaralı bir ortamda bulunuyordu ve yanında müşterek çocuk da vardı. Müşterek çocuk down sendromlu olup aynı zamanda astım hastasıydı. Annem bu konularda davacıya çok kızıyordu." şeklindeki beyanı ile sosyal medyada, silah ile çocuğun fotoğrafının paylaşılması nedeni ile kocaya "çocuğa zarar verecek sorumsuz davranışlarda bulunma" vakıasının kusur olarak yüklenmesi gerektiği, hükmün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin "evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda, davacı hakkında sürekli asılsız ihbarlarda bulunan, davacının arkadaşları hakkında da asılsız iddialarda bulunan, davacıyı evden kovan kadının hafif kusurlu, davalıya şiddet uygulayan, davalıya hakaret eden, davalıyı aşağılayan, davalıyı tehdit eden, davacıya vurmaya teşebbüs eden, taraflar ayrı yaşamaya başladıktan sonra davalı ve çocuğun masrafları ile ilgilenmeyen ve çocuğa zarar verecek sorumsuz davranışlarda bulunan kocanın ise ağır kusurlu olduğu" şeklinde düzeltilmesine, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevî tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığının anlaşılmasına nazaran kadın yararına hükmolunan manevî tazminat az olduğu gerekçesi ile davacı - karşı davalı erkeğin tüm istinaf istemleri ile davalı - karşı davacı kadının diğer istinaf istemlerinin esastan reddine, kadın yararına 120.000,00 TL manevî tazminatın davacı - karşı davalı erkekten alınarak davalı - karşı davacı kadına verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar