muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12981, Karar No: 2012/19774, Tarih: 03.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12981 E.  ,  2012/19774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/04/2011 tarih ve 2007/133-2011/82 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili ve davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ...'ın Türkiye İş Bankası ... Şubesi nezdinde ... numaralı cari ve yatırım sahibi olduğunu, müvekkilinin bu hesabından bilgisi dışında para çekildiğini, hesabındaki paraların çekilmesine ilişkin tediye makbuzlarındaki imzaların müvekkile ait olmadığını, bu nedenle müfettiş incelemesi yapıldığını iddia ederek, haksız çekilen miktarların ödenmediğini bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5000 TL alacağın banka hesabından çekildiği tarihten itibaren reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, davacının hangi alacaktan bahsettiğinin dava dilekçesinde açık olmadığını, davacının herhangi bir alacağının mevcut olmadığının, davacının bu davayı hangi raporlara ilişkin olarak açtığının belirtilmesi gerektiğini, çalışanları olan Şevket Atlı'nın gerçekleştirdiği suistimaller nedeniyle açılan kamu davasında davacının adının bile geçmediğini, paranın bankadan çekildiği tarihten itibaren reeskont faizinin de istenmesinin hukuka aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, banka personelinin usulsüz işlerinden doğan müşteri zararından adam çalıştıran sıfatıyla bankanın sorumluluğunun Borçlar Kanunu'nun 100. maddesi kapsamında kaldığı, buna göre davaya ilişkin olarak dava zamanaşımı süresinin Borçlar Kanunu'nun 125. maddesi gereğince 10 yıl olduğu, bu sebeple zamanaşımının gerçekleşmediği, incelemeye gönderilen 05/08/1999, 08/03/2000 tarihli banka dekontlarındaki imzaların davacının eli ürünü olmadığının, 22/03/2000, 02/06/2000, 02/01/2002 tarihli dekontlardaki imzaların davacının eli ürünü olduğunun tespit edildiği, davacının davalıdan talep edeceği alacak miktarının 3900 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile, 3900 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek davacıya verilmesine, 01/01/2000 tarihinden itibaren reeskont faizi talebinden yasal faizin anlaşılması gerektiği hususu göz önünde tutularak bu alacağın 2100 TL'sine 05/08/1999 tarihinden itibaren, 1800 TL'sine 08/03/2000 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiz işletilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili ve davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Karar, davalılar vekili ve davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirirlmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, mümeyyiz davalı vekilinin, tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, davacı vekili tarafından sunulan dava dilekçesinde alacaklarına reeskont faizi yürütülmesi talep edilmiştir. Mahkemece kurulan hükümde ise tazminat miktarının “yasal” faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir. Bankacılık işleminden kaynaklanan işbu dava mutlak ticari dava niteliğinde bir dava olduğundan mahkemece hükmedilen alacağın reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değilse de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, HUMK’nun 438/7.maddesine göre kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının (Hüküm) fıkrasının 4 ncü satırında yer alan “yasal” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “reeskont” ibaresinin eklenmesine, kararın HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 173,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18576, Karar No: 2016/14541, Tarih: 26.10.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/18576 E.  ,  2016/14541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

K A R A R

Davacı alacaklı vekili, ... 1. İcra Müdürlüğü’nün ... sayılı takip dosyasında ... tarihinde haczedilen mahcuzların takip borçlusuna ait olduğunu iddia ederek davanın kabulü ile 3. kişinin istihkak iddiasının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı 3. kişi vekili, davalı şirket ile borçlu şirket arasında organik bağ bulunmadığını, ispat yükünün davacıda olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre; borçlu ile davalı 3. şahsın aynı adreste bulundukları buna göre mülkiyet karinerisinin borçlu dolayısıyla alacaklı lehine olduğu, karinenin aksi davalı 3. kişi tarafından ispat edilemediğinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı 3. kişi vekili tarafından maktu temyiz harcı yatırılmak suretiyle temyiz edilmiştir. Dairemizce verilen ... tarihli geri çevirme kararı ile temyiz harcının tamamlanması için temyiz edene muhtıra çıkarılması istenmiş, ilk derece mahkemesince geri çevirme kararının gerekleri yerine getirilerek önce davalı şirket vekiline muhtıra gönderilmiş, ancak vekilin istifa beyanı üzerine bu sefer şirkete muhtıra gönderilmiştir. Ancak muhtırada belitilen süre içinde eksik temyiz harcı yatırılmamış ve ilk derece mahkemesince tesis edilen ... tarihli ek karar ile kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir. Bu ek karar da davalı 3. kişiye tebliğ edilmiş, ancak ek karar yönelik temyiz isteminde bulunulmamıştır.

Bu doğrultuda; geri çevirme gereği yerine getirildikten sonra hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin ek kararın verilmiş olmasına ve bu ek kararın da davalıya tebliğine rağmen ek karara yönelik temyiz isteminde bulunulmamış olması karşısında dosya hakkında Dairemizce yapılacak herhangi bir işlem bulunmamaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosya hakkında Dairemizce yapılacak bir işlem bulunmadığından dosyanın MAHALLİNE İADESİNE ve esasın bu şekilde KAPATILMASINA, 26.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5009, Karar No: 2016/9016, Tarih: 06.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/5009 E.  ,  2016/9016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafaka artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde;.... Aile Mahkemesi'nin....Karar sayılı ilamı ile müşterek çocuk 2003 doğumlu ... için 1000 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, müşterek çocuğun Bilfen okullarında öğrenim gördüğünü, yıllık eğitim giderinin 40.608 TL olduğu, aradan geçen sürede müşterek çocuğun ihtiyaçlarının arttığını ve nafakanın yetersiz kaldığını, davalının kendisine ait şirketi olup, ayrıca uluslararası bir şirketin Türkiye temsilciliğinde müdürlük görevini ifa ettiğini, davalının gelirinin yüksek olduğunu, bu nedenle müşterek çocuk için iştirak nafakasının 3500 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin düzenli iş hayatı olmadığını, iddia edilen kadar gelir sahibi olmadığını, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile müşterek çocuk için aylık 1000 TL iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren 1500 TL'ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, iştirak nafakasının artırılması istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacının, iştirak nafakasına ilişkin temyiz itirazları yönünden,

TMK.nun 182/2.maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.

./..

-2-

Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf, ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğun giderlerine katılmakla yükümlüdür. Diğer taraftan, iştirak nafakası belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olağan harcamaların da dikkate alınması zorunludur.

Mahkemece, nafaka takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (babanın) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.

Mahkemece, nafaka takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (babanın) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden, tarafların 14.04.2014 tarihinde boşandığı, müşterek çocuk 2003 doğumlu ...'ın velayetinin davacı anneye bırakıldığı, davacının ... bankasında çalıştığı, aylık 7200 TL gelirinin olduğunu, aylık 2500 kira geliri olduğu, müşterek çocuğun Bilfen özel okullarında eğitim gördüğü, aylık 3.234 TL okul ücreti olduğu, aylık 770 TL kira ödediği, davalının ise asgari ücretle çalıştığı, adına kayıtlı bir taşınmazı olduğu, bu evinden 550 TL kira geliri olduğu tespit edilmiştir.

Somut olayda; dava tarihi itibariyle davalının elde ettiği tüm gelir kaynakları tam olarak tesbit edilip araştırılmadan eksik araştırma ve inceleme sonucunda hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

O halde, mahkemece; nafaka yükümlüsü bulunan davalı babanın ekonomik ve sosyal durumunun ayrıntılı bir şekilde araştırılıp tespit edilmesinden sonra, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek,...'nın 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun olacak şekilde müşterek çocuk için daha uygun bir miktar nafaka takdiri gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/14715, Karar No: 2015/2573, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14715 E.  ,  2015/2573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1939, Karar No: 2012/6754, Tarih: 14.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/1939 E.  ,  2012/6754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı (k.davalı) tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı-karşı davalı, en son ... Aile Mahkemesinin 2007/559 esas sayılı dava ile davalı annesinin 300,00 TL yardım nafakası ödemesine karar verildiğini, aradan geçen süre içinde davalının mali durumu düzelirken kendisinin mali durumunun bozulduğunu belirterek nafaka miktarının 600,00 TL'ye yükseltilmesini istemiştir.

Davalı-karşı davacı, davacı oğlunun uyuşturucu kullandığını, %96 maluliyet raporunun doğru olmaması nedeniyle davanın reddini istemiş bu dava ile birleşen dava ile de davacının maddi durumunun düzeldiğini ileri sürerek bağlanan yardım nafakasının kaldırılmasını istemiştir. Mahkemece, davalı-karşı davacının dul aylığı 382 Euro ve iştirak halinde taşınmazları bulunduğunu, yaşı itibariyle ek işte çalışma zorunluluğunun olmadığını, davacı-karşı davalının ise özürlü maaşı 520,00 TL aldığını, yine iştirak halinde bulunan taşınmazları olduğunu, bu itibarla yoksulluğa düşeceği söylenemeyeceğinden asıl davanın reddine karşı davanın kabulü ile davacı-karşı davalıya bağlanan yardım nafakasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı-karşı davalı tarafından temyiz edilmiştir.TMK’ nun 364. maddesine göre; “Herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür.”Yine aynı kanunun 365. maddesinin 2. fıkrasında ; “Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir.” düzenlemesi yer almıştır.

Karar, davacı-karşı davalı tarafından temyiz edilmiştir.TMK’ nun 364. maddesine göre; “Herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür.”Yine aynı kanunun 365. maddesinin 2. fıkrasında ; “Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir.” düzenlemesi yer almıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 7.6.1998 gün ve, 1998/656 E.688 K. sayılı ilamında da; “:...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür ( eğitim ) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların” yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.Somut olayda, davacı-karşı davalı 23.02.2006 tarihinde ...Devlet Hastanesi tarafından verilen sağlık raporunda %96 oranında özürlü olup şizofreni ve akciğer hastalığı bulunmakta olup desteksiz yürüyememektedir. 28.09.2011 tarihli rapora göre sürekli bir işte çalışamamaktadır. Davacı-karşı davalının sağlık sorunları nedeniyle boşandığı eşi ... kendisine vasi olarak atanmıştır. Vasiye 2022 sayılı yasa gereğince özürlüye baktığından 520,00 TL aylık bağlanmış, aynı zamanda vasi ile evliliğinden iki çocuğu olup çocuklara bakamadıklarından yetiştirme yurduna vermişlerdir. Davacı-karşı davalının annesi olan davalı-karşı davacının ise eşinden dolayı yurt dışından dul aylığı 382 Euro almakta olup 25 dekar tarla ve bahçesi bulunmakta, 250,00 TL kira ödemektedir. Tarafların müşterek hissedar oldukları tarlaları bulunmakta olup davalı-karşı davacı ortaklığın giderilmesi davası açmış, satışına karar verilmiş ise de tarlalar henüz satılmadığından davacı-karşı davalının eline toplu bir para geçmemiştir. Daha önceden de davacı-karşı davalı annesine karşı nafakanın arttırılması davaları açmış, bu davalar sırasında da söz konusu taşınmazlara sahip olup gelir durumunda herhangi bir değişiklik olmamıştır.Şu halde mahkemece; asıl dava yönünden nafaka miktarının arttırılmasını gerektiren bir durum bulunmadığından onanmasına karar vermek gerekmiştir.Karşı dava yönünden ise; davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir. Ayrıca karar başlığında davalı-karşı davacı ...'nın kimlik bilgileri yanlış yazılmış olup mahkemece her zaman düzeltilebilecek maddi hata niteliğindedir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/627, Karar No: 2019/1960, Tarih: 19.03.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/627 E.  ,  2019/1960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında .... Köyü çalışma alanında bulunan 104 ada 7 parsel sayılı 3.309,94 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla vasfıyla 1/2 paylarla ... ve ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın kendisine ait olduğu iddiasına dayanarak, tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 104 ada 7 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile 1/3’er payla davacı ... ile davalılar ... ve ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın tarafların ortak murisi ...’dan intikal eden yer olduğu ve taksime dayanan davacının taksim olgusunu ispatlayamadığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Davacı ..., dava dilekçesinde çekişmeli taşınmazın tamamının kendisine ait olduğunu ve taşınmazda davalıların haklarının bulunmadığını öne sürerek dava açmış, yargılama sırasında ise 12.05.2007 tarihli kendisi ile davalıların imzası bulunan miras taksim sözleşmesine dayanmıştır. Sözü edilen miras taksim sözleşmesi içeriğinde davacı ve davalıların müşterek murisleri ...’dan kalan ve sözleşmede belirtilen bir kısım yerleri aralarında pay satışları da yapmak suretiyle paylaştıkları anlaşılmaktadır. Miras taksim sözleşmesi içeriğinden çekişmeli taşınmazın taksim sözleşmesine konu edilen yerlerden olmadığı anlaşıldığı gibi, mahkemece yapılan keşif ve uygulama neticesinde de çekişmeli taşınmazın taksim edildiği ve taksimen davacıya kaldığı ispat külfeti üzerinde bulunan davacı tarafından kanıtlanamamıştır. Her ne kadar taksim sözleşmesi içeriğinden sözleşmenin dava konusu taşınmazı kapsamadığı anlaşılmakta ise de; davacı mirasçılar arasında pay satışı olduğunu belirtmiş; dava dilekçesinde ise iddiasını ispat açısından diğer delillerin yanında açıkça yemin deliline de dayanmıştır. Yazılı bir belgenin veya yazılı bir delil başlangıcının bulunmadığı durumda, iddia sahibinin son başvuracağı çare, karşı tarafa yemin teklif etmektir. Yemin 6100 sayılı HMK'nın 225 ila 239. maddelerinde düzenlenen ve davayı sonuçlandıran yasal ve kesin delildir. Öğretide ve yargısal içtihatlarda, ispat yükü kendisine düşen tarafın açıkça yemin deliline dayanmış olması ve iddiasını diğer delillerle ispatlayamaması halinde, mahkemece kendisine yemin teklif hakkının hatırlatılması gerektiği kabul edilmekte olup, eldeki davada davacıya bu olanak tanınmamıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece, davacı tarafından mirasçılardan .... payını satın aldığını da ileri sürerek taksime ve dava dilekçesinde de yemin deliline dayanıldığına göre davalılara kendilerinden sadır olmuş pay satışı ya da taksim iradesi bulunup bulunmadığı, hususunda yemin teklif etme hakkının hatırlatılması ve bu hakkın kullanılması halinde hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, bu husus göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacı ...’ın temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1468, Karar No: 2021/2619, Tarih: 08.04.2021

**14. Hukuk Dairesi         2021/1468 E.  ,  2021/2619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26/04/2018 tarihinde verilen dilekçeyle inanç işleme dayalı tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın usulden reddine dair verilen 26/11/2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, inançlı işlemden kaynaklanan tapu iptali ve tescil, terditli tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın öncelikle zamanaşımı nedeni ile reddini aksi halde davanın esastan reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kesin süre içerisinde eksik harcın ikmal edilmemesi nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, davalılar vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 13/01/2021 tarihinde davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davalılar vekilinin temyiz talebi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 12/02/2021 tarihli ek kararı ile davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Davalılar vekili, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 13/01/2021 tarihli kararıyla, istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 362/1-a maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davalılar vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 12/02/2021 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, DOSYANIN İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 08.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.