muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/519, Karar No: 2016/3904, Tarih: 25.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/519 E.  ,  2016/3904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; TCK’nın 142/1-a, 143, 31/2, 62 ve 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında TCK’nın 142/1-a, 143, 31/3, 62 ve 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocukların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, suça sürüklenen çocuklar müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların, gece sayılan saat diliminde, girdikleri okula ait üç adet DVD, iki adet hoparlör ve 50,00 TL kadar parayı almaları şeklindeki eylemlerinin, hırsızlık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, kararın hukuka aykırı olduğuna ve beraatlarına karar verilmesi gerektiğine ilişkin suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3452, Karar No: 2010/9438, Tarih: 27.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3452 E.  ,  2010/9438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde, ağaç ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18124, Karar No: 2014/6230, Tarih: 10.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/18124 E.  ,  2014/6230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Adli sicil kaydında yer alan ... 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/21-127 sayılı ilamı nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak,

Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile altı aydan üç yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası şeklindeki yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanunun 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hüküm fıkrasında sanık hakkında uygulama maddesindeki temel cezalardan hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde farklı bir gerekçe gösterilmeden aynı gerekçelerle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 60 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. Maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2480, Karar No: 2015/2781, Tarih: 19.03.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/2480 E.  ,  2015/2781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2014

NUMARASI : 2014/438-2014/732

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine itirazın kaldırılması, icra inkar tazminatı ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile itirazın kısmen kaldırılmasına, icra inkar tazminatına ve kiralananın tahliyesine karar verilmesi üzerine karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı vekili tarafından 16/04/2014 tarihinde başlatılan icra takibi ile 07/12/2011-07/12/2012 tarihleri arasındaki 12 aylık kira alacağı 13.200 TL ve 2125,20 TL işlemiş faiz alacağı, 07/12/2012-07/12/2013 tarihleri arasındaki 12 aylık kira alacağı 13.200 TL ile 937,20 TL işlemiş faiz alacağı ve 07/12/2013 tarihi ila Nisan 2014 tarihleri arasındaki 5 aylık kira alacağı 6050 TL ile 111,92 TL işlemiş faiz alacağı toplamı 35.624,32 TL alacağın tahsili ve kiralananın tahliyesi istenmiştir. Ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu süresinde takibe itiraz ederek, 16/05/2011-14/06/2013 tarihleri arasında yapmış olduğu 8 adet toplam 15.997 TL ödemeye bankamatik makbuzu sunmuş bu ödemelerin toplam 2000 TL lik kısmının 2011 yılı Mayıs ve Ağustos aylarında yapıldığı görülmüştür. Davalı borçlu itiraz dilekçesinde makbuzunu kaybettiği ancak alacaklının banka hesabında mevcut ödemelerin de bulunduğunu, alacaklının daha önce 14. İcra Hukuk Mahkemesinin 2012/750 sayılı dosyasında dava açtığını banka hesaplarının incelenmesi sonucunda davanın reddedildiğini belirterek takibe itiraz etmiştir. Davacı vekili duruşmada davalı tarafından itiraz dilekçesinde belirtilen ödemeleri kabul ettiğini başka ödeme olmadığını, düzensiz ödemelerin bulunduğunu belirtmesi üzerine mahkemece davanın kısmen kabulü ile 13.997,00 TL kira alacağı ve işlemiş faiz yönünden itirazın kaldırılması talebinin reddine, bakiye alacak ve işlenmiş faiz yönünden itirazın kaldırılmasına, temerrüt nedeni ile davalının mecurdan tahliyesine, 21.627,00 TL kira alacağının % 20 oranında icra inkar tazminatına mahkumiyetine, karar verilmesi üzerine karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Ödeme belgesi borcu söndüren nitelikte olduğundan, dava hakkının varlığı ya da düşmüş bulunmasının incelenmesi, doğrudan hakime verilmiş ödevlerden olması karşısında, savunmanın genişletilmesi olarak değerlendirilemez. Yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir. Davalı borçlu itiraz dilekçesinde makbuzunu bulamadığı ancak davacı alacaklının banka hesaplarında mevcut olan ödemelerinin bulunduğunu belirtmiş olup mahkemece davacıya ait banka hesabına ilişkin takibe konu dönemi kapsayan hesap ekstresi getirtilerek incelenmesi ve gerekirse hesap uzmanı bilirkişiden davalının ödeme yönündeki savunmasına ilişkin olarak rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Öte yandan davalı vekilinin temyiz dilekçesinde; itiraz dilekçesinde bahsedilen İstanbul Anadolu 14. İcra Hukuk Mahkemesinin 2012/750 sayılı dosyasının ilgilisi olan İstanbul Anadolu 1. İcra Müdürlüğünün 2012/7432 sayılı dosyasında yapılan icra takibinde 2012 yılı Aralık ayı dahil 11 aylık kira alacağının icra takibine konulduğu kira alacaklarının birçoğunun mükerrer takibe konu teşkil ettiği belirtilmiş olup davalının itiraz dilekçesinde de belirttiği bu dosya üzerinde de durularak kira alacağının ödenip ödenmediğinin tespit edilmesi gerekir

Davalı vekilinin işlemiş faiz alacağına yönelik temyiz itirazlarına gelince; icra takibinde, üç ayrı döneme ait toplam 29 aylık kira alacağı takibe konu edilmiş olup takipte istenen faiz alacağı da her bir dönem yönünden miktar belirtilmek suretiyle ayrı ayrı talep edilmiştir. Mahkemece verilen kararda ise davacının beyanı ile ödendiği kabul edilen miktar yönünden dava reddedilerek diğer kısım yönünden dava kabul edilmiş ise de kabul ve reddedilen asıl alacak kısımlarının işlemiş faiz alacakları yönünden herhangi bir hesaplama yapılmamıştır. Davalı tarafından itiraz dilekçesinde belirtilen ödemelerin hangi ay kirasına ilişkin olduğu tespit edilerek ödendiği veya ödenmediği tespit etilen aylar kirası yönünden işlemiş faiz alacağının hesaplanması gerekir. Mahkemece hangi kira alacaklarının ödendiği tespit edilmeksizin ve kabul ve reddedilen faiz alacağına ilişkin miktar belirtilmeden karar verilmiş olup bu şekilde verilen kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/2 maddesine uygun ve açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak nitelikte olduğu söylenemez.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22262, Karar No: 2018/57, Tarih: 15.01.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/22262 E.  ,  2018/57 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 06.12.2010 tarihinde kazalının, çalıştığı 2 katlı inşaatın çatı arası merdiven boşluğuna kurmuş olduğu iskelenin üzerinde merdiven arası boşluktaki tavanın alçı sıva işini yaparken bastığı iskelenin kalasının güvenli şekilde yerleştirilmemesi nedeniyle kalasın düşmesine ve 2.5 metre yükseklikteki iskeleden merdiven boşluğuna düşmesiyle ayağının kırılması şeklinde meydana gelen iş kazası sonucunda sürekli iş göremez hale gelen kazalıya bağlanan gelir, ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve yapılan tedavi masraflarının rücuan tahsili istemine ilişkin olup davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21/1 maddesidir.

Davalı, kazalının maluliyetine neden olan kazanın başka bir olaydan kaynaklandığını, kazalının ... Hastanesi'ndeki ilk tedavisinde maluliyetine ilişkin bulguların olmadığını, kazalının istirahat döneminde başka bir iş yerinde sigortasız olarak çalışırken ikinci bir kaza geçirmesi sonucu bu maluliyetin oluştuğunu, her iki hastanenin rapor ve epikrizlerinin birlikte değrelendirilmesini, maluliyete ilişkin raporun kazadan aylar sonra alındığını ileri sürerek maluliyet oranına itiraz etmiş, Mahkemece ileri sürülen bu hususlar tartışılmaksızın ve gereği şekilde bir değerlendirme yapılmaksızın %70 kusur oranı üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece verilen karar eksik inceleme ve yetersiz araştırmaya dayalıdır.

Sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yol; 5510 sayılı Kanunun “Sağlık Raporlarının Usul ve Esasları”na dair 95. maddesinde ( 506 sayılı Kanunun 109. maddesinde) hükme bağlanmıştır. Buna göre, kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'na itiraz hakları mevcuttur. Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp, Adli Tıp Başkanlığı veya Tıp Fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir. Öte yandan; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamı ile 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 Esas, 2010/448 Karar sayılı ilamların da belirtildiği üzere Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’nın ilgili ihtisas kurulu ile üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı başkanlıklarınca ya da S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'nca düzenlenen raporlar arasında çelişkinin mevcut olması halinde, çelişkinin Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp Genel Kurulu tarafından giderilerek, sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihi kesin olarak karara bağlanması da zorunludur.

Somut olayın incelenmesinde, kazalı Nuri Ulaş'ın, olayın hemen akabinde tedavi gördüğü ... Hastanesinden alınan ilk sağlık kurulu raporunda kazalıya "diz kontüzyonu" tanısı konularak hastanın bir ay süre ile istirahat etmesine ve istirahatı sonunda işbaşı yapmasına karar verilmiştir.

Kazalının, 29.03.2011 tarihinde Bilge Hastanesine gitmesi üzerine ameliyat edilen kazalıya bu defa "tibia üst uç kırığı" tanısı konularak "06.12.2010 tarihli iş kazasının devamıdır" açıklamasıyla 3 ay süre ile istirahatine ilişkin sağlık raporu verilmiştir. İkinci raporun verilmesinin ve yapılan ameliyatın 06.12.2010 tarihinde meydana gelen iş kazasına dayalı olup olmadığı hususuna açıklık getirilmemiş olup bu hususta araştırma yapılmamıştır.

Kazalının, 29.03.2011 tarihinde Bilge Hastanesine gitmesi üzerine ameliyat edilen kazalıya bu defa "tibia üst uç kırığı" tanısı konularak "06.12.2010 tarihli iş kazasının devamıdır" açıklamasıyla 3 ay süre ile istirahatine ilişkin sağlık raporu verilmiştir. İkinci raporun verilmesinin ve yapılan ameliyatın 06.12.2010 tarihinde meydana gelen iş kazasına dayalı olup olmadığı hususuna açıklık getirilmemiş olup bu hususta araştırma yapılmamıştır.

Davalı vekilinin, kazalının maluliyetinin başka bir kazadan kaynaklandığı ya da başka bir kaza nedeniyle maluliyet oranının arttığı savunması karşısında Mahkemece, yukarıda belirtilen hususlar da dikkate alınarak meydana gelen rahatsızlığın davalı işverene ait işyerinde meydana gelen iş kazasından dolayı olup olmadığı hususunun araştırılmalı, kazalının iş kazası sonucunda yaralanması, ameliyatı ve sağlık raporları konusunda davalının itirazları değerlendirilerek tüm tedavi belgelerinin celbi ile Bilge Hastanesinden alınan ikinci raporun, 06.12.2010 tarihindeki iş kazasıyla bağlantılı olup olmadığının, söz konusu sürekli iş göremezlik derecesinin meydana gelen kaza neticesinde mi başka bir kaza neticesinde mi oluştuğunun olayın başındaki ve sonrasındaki röntgen kayıtları ve tüm tedavi evrakı da kıyaslanmak suretiyle açıklığa kavuşturulması ve gerekirse bu konuda yeniden konusunda uzman bilirkişi raporu alınarak hüküm kurulması gerekirken, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın ve davalı tarafın maluliyete ilişkin itirazı irdelenmeksizin Mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 15/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5984, Karar No: 2010/5302, Tarih: 06.05.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/5984 E.  ,  2010/5302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının maddi tazminat alacağı SSK’ca karşılandığından maddi tazminat talebinin karar verilmiştir.

İnsan yaşamının kutsallığı çerçevesinde işverenin, işçilerinin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanunu'nun 77.maddesinin açık buyruğudur.

Hükme esas alınan 07.02.2007 günlü bilirkişi raporunda; kaza nedeniyle sigortalı işçinin %70 oranında kusurlu olduğu,davalı işverenin ise %30 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Ancak bilirkişilerin maddi olaya ve işverenin kusursuzluğuna ilişkin değerlendirmelerinin dosya kapsamına uymadığı görülmektedir. Somut olayda, davacının olay günü elektrik başteknisyeni olarak çalıştığı sırada geçici görevle gittiği köydeki tenvirat arızasını gidermek için çıkmış olduğu direkte akıma kapılarak düşmesi sonucu yaralandığı,bilirkişi raporunda davalı işverenin izole platformlu ve bomlu kaldırma aracı bulundurmayarak tedbirsiz davrandığı ve sorumlu olduğu belirtilerek %30 oranında,davacı işçinin ise başteknisyen olduğu,ekip şefi olmasına rağmen çalışmaya başlamadan önce emniyet kemerini almayarak, arıza tesbiti ve sonrasında izole eldiven kullanmayarak,panonun enerjisini kestirmeyerek tedbirsiz davrandığı için %70 oranında kusurlu olduğu tesbit edilmiştir.

Oysa, hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda; bilirkişilerin, İş Kanunu'nun 77.maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işyerinin ve yapılan işin niteliğine göre, işyerinde davacının görev yaptığı alanlarda uygulanması gereken İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin, alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususları ayrıntılı bir biçimde belirleyerek ve kusurun aidiyeti ve oranını hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde, saptamadıkları anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, kusur raporunun, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları içerdiği giderek hükme dayanak alınacak nitelikte olduğu söylenemez.

Yapılacak iş; dava konusu olayın meydana gelmesinde asli unsurun sigortalının akıma kapılması olduğu,emniyet kemeri takmamak gibi diğer etkenlerin tali unsur olduğu,bu nedenle hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıya verilen kusurun fazla olduğu gözetilmek suretiyle, işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman 3 kişilik bilirkişi kuruluna konuyu yeniden yukarıda açıklandığı biçimde inceletmek, verilen rapor dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle inandırıcı güç ve nitelikte olmayan 77.maddenin öngördüğü koşulları içermeyen kusur raporunu hükme dayanak almak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19898, Karar No: 2012/37880, Tarih: 13.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/19898 E.  ,  2012/37880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:    Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçluya örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine yasal sürede icra mahkemesine başvurarak, imzaya itiraz ettiği anlaşılmıştır.   İİK.nun 170/3. maddesi gereğince icra mahkemesi İİK'nun 68/a-4. maddesine göre yapacağı inceleme sonucunda inkar edilen imzanın “borçluya ait olmadığına” kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir.    Mahkemece yaptırılan inceleme sonucunda grafoloji ve sahtecilik uzmanı bilirkişi A.B.ın düzenlediği 13.02.2012 tarihli raporda; Borçlu imzalarının “N” harfini müteakip çizgisel el hareketlerinden oluşmuş, kişilere atfedilebilecek karakteristik hususiyetleri yeterince içermeyen, basit tersimli imzalar oldukları müşahade edildiği, inceleme konusu borçlu imzalarıyla borçlunun mukayese imzaları arasında mevcut olumsuzluğa rağmen yapılan karşılaştırma neticesinde; imzanın inşa'a karakteri imza başlangıcındaki “N” harfinin tersimi, meyili, kaligrafik ve itiyadı yönünden fark tespit edildiği, senetteki imzaların, mevcut mukayese imzalarına kıyasen N.Ö.in elinden çıkmadığı yönünde kanaat oluşmuş ise de, raporda belirtilen olumsuzluklar nedeniyle ileri derecede kesin kanaatta bulunmanın mümkün olmadığı beyan edilmiştir. Mahkemece bilirkişi raporunda yer alan belirsizliğin  borçlu lehine yorumlanmasının zorunlu olduğu,  bonodaki imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklı olup, bu iddianın ispat külfeti de alacaklıya ait olduğundan itirazın kabulune karar verildiği anlaşılmaktadır.    Hükme esas alınan bilirkişi raporunun kesin kanaat içermediği ve dolayısıyla hüküm kurmaya elverişli olmadığı görülmektedir. Mahkemece yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak kesin kanaat içeren bir rapor alınarak, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.