muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/105, Karar No: 2009/303, Tarih: 22.12.2009

**Ceza Genel Kurulu         2009/11-105 E.  ,  2009/303 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2009/93773

Yargıtay Dairesi : 11. Ceza Dairesi

Sanıklar C... B... , M... S... A... , Ç... Ç... , R...  T.... , M... B... , M... A... Ve R... A...’nın resmi evrakta sahtecilik suçundan, lehlerine olduğu kabul edilen 765 sayılı TCY’nın 339/1, 80 ve 59. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ilişkin, Bitlis Ağır Ceza Mahkemesince 11.12.2007 gün ve 157-237 sayı ile verilen kararın, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 21.10.2008 gün ve 7996-10758 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 29.04.2009 gün ve 93773 sayı ile;

“Sanıklar C. B.., M... S... A... , R... T... , M... B... Ve Ç... Ç... 'nın, Tatvan Belediye Encümeni'nin diğer üyeleri ile  birlikte, 26.11.1993 tarihli toplantıda, 965 sayılı belediye encümen kararını, 1580 s.Y.nın 83. maddesine göre belediye encümenine verilmeyen, dolayısı ile belediye meclisinin kararından sonra, meclis kararına dayanarak görüşülmesi gereken, ancak, görüşülmediği halde görüşülmüş gibi gösterilerek, greyder alımına karar vermelerinden ibaret eylemlerini; sanıkların atılan imzaların kendilerine ait olduğunu söylemeleri veya imzayı atıp atmadıklarını hatırlamadıkları yönünde tevilli beyanlarda bulunmaları nedenleri ile sahteciliğin sözkonusu olmaması ve sanıkların belli usul şartlarına tabi olan toplanma ve karar alma kurallarını yerine getirmeme şeklinde gerçekleştirmeleri karşısında; sanıkların eylemlerinin; görevin yasal düzenlemelere aykırı olarak yapılması veya yasal durum iyice incelenmeden yasaya aykırı bir işlem yapılmış olsa ve böylece işlemin kökeni araştırmamaya dayansa dahi, sonuç yapma biçiminde, olumlu olarak gerçekleştiğinden, 765 s.Y.nın 240 ve 80,  5237 s.Y. da ise 257/1 ve 43. maddelerine karşılık gelmesi ve 5237 s.Y.nın anılan suçu zarar şartına bağlaması; ancak, sanıkların iradelerinin sınırını teşkil eden meclis ve encümen kararlarından herhangi bir zararın doğmaması nedeni ile; atılı suçun, yasal unsurlarının oluşmadığı ve karar tarihinde, suç için öngörülen zamanaşımı süresinin de dolduğu dikkate alınmadan, ortadan kaldırma kararı yerine, yazılı şekilde uygulama yapılarak, sanıkların cezalandırılmalarına karar verilmesi, yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması ve zamanaşımı nedeni ile ortadan kaldırılması gerekmektedir.

Sanıklar R... A... , C... B... Ve M... A...'nın, 1580 s.Y.nın 54-56. maddelerine göre, katıldıkları belediye meclisinde, toplantı sırasında alınması gereken 73 ve 74 nolu kararların, toplantı yapılmadan alınması ve sanıkların da bu kararlara katılması şeklindeki eylemlerinin; görevin yasal düzenlemelere aykırı olarak yapılması veya yasal durum iyice incelenmeden yasaya aykırı bir işlem yapılmış olsa ve böylece işlemin kökeni araştırmamaya dayansa dahi, sonuç yapma biçiminde, olumlu olarak gerçekleştiğinden 765 s.Y.nın 240, 5237 s.Y. da 257/1. maddesine karşılık gelmesi ve 5237 s.Y.nın anılan suçu zarar şartına bağlaması; ancak, sanıkların iradelerinin sınırını teşkil eden meclis kararlarından, herhangi bir zarar doğmaması nedeni ile; atılı suçun, yasal unsurlarının oluşmadığı ve karar tarihinde, suç için öngörülen zamanaşımı süresinin de dolduğu dikkate alınmadan, ortadan kaldırma kararı yerine, yazılı şekilde uygulama yapılarak, sanıkların cezalandırılmasına karar verilmesi, yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması ve zamanaşımı nedeni ile ortadan kaldırılması gerekmektedir” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak Özel Dairenin kararının onamaya ilişkin bölümünün kaldırılmasına ve Yerel Mahkeme hükmünün sanıklar C... B... , M... S... A... , Ç... Ç.... , R...T... , M... B... , M....A...., R... A... Yönünden bozulması; ancak yeniden yargılamayı gerektirecek bir durum olmadığından davanın zamanaşımı nedeni ile ortadan kaldırılması isteminde bulunmuştur.

Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar C... B..., M...S... A... , Ç... Ç... , R.... T.... ve M...B....’nin Tatvan Belediyesi meclis ve encümen üyesi oldukları, 22.10.1993 gün ve 73 sayılı meclis kararı ile 26.11.1993 gün ve 965 sayılı encümen kararları, görüşülmediği halde görüşülmüş gibi göstererek Albaraka Türk’ten greyder alımına karar verdikleri, ancak 31.08.1995 tarihli tespit tutanağından da anlaşılacağı üzere belediyede greyderin ve ihale yapıldığına ilişkin herhangi bir belgenin bulunmadığı, 27.10.1993 tarihli askı ilan tutanağı ve 10 sayfalık meclis zabıtlarının 48 saat süre ile ilan edildiği ancak ilan edilen 10 sayfalık zabıtlardan İller Bankasından borçlanmaya ilişkin herhangi bir hususa yer verilmediği, bu suretle sanıkların belediye meclisi ve encümende görüşülmediği halde, görüşülmüş gibi göstererek 73 sayılı meclis kararı ile 965 sayılı encümen kararını sonradan düzenledikleri ve encümen üyelerinin de bu sahte belgeyi imzaladıkları;

Sanıklar R... A... ve M... A...’nın ise, belediye meclisi üyesi oldukları 22.10.1993 tarihli belediye meclisi toplantısında, İller Bankasından 1.700.000 TL borç alınması ile bir adet 1400 caterpiller alınmasının görüşülmediği ve meclis tutanaklarında da bu konuda herhangi bir bilgi bulunmadığı halde, meclis karar defterine 73 ve 75 nolu kararlar alınmış gibi işledikleri ve bu kararların sahte olduğu, Tatvan Belediye Başkanlığının 04.10.1993 gün ve 286 sayılı yazısında yer alan gündem maddelerinin, Kalkınan Tatvan Gazetesinin 11.10.1993 ve 13.10.1993 günlü nüshalarında 17 madde halinde ilan edildiği, ancak gündem maddelerinin incelenmesinde, borçlanmayla ilgili bir hususa yer verilmediği, bu suretle 1580 sayılı Belediye Yasasının 56 ve 67. maddelerinde belediye meclisince alınan kararların meclis reisi ile azalar tarafından imzalanacağı, akabinde 56. madde gereğince ilan edileceği hükümlerine riayet edilmediği, ancak karar defterinin 191. sayfasına, 73 ve 75 nolu kararların sonradan farklı bir kalemle yazılarak eklendiği, ayrıca İller Bankasının cevabi yazılarından da 75 sayılı meclis kararına istinaden İller Bankasına borçlanıldığı ve 24.12.1993 tarihinde 1.767.000.000 TL ile 30.12.1993 tarihinde 3.000.000.000 TL’nın İller Bankasınca belediyeye gönderildiğinin anlaşıldığı, yine 73 nolu meclis kararı uyarınca alınması gereken greyder alınmadığı halde 73 nolu encümen kararı ile alınmış gibi gösterildiği,  gündem maddelerinin yayınlandığı Tatvan Gazetesinin 11.10.1993 ve 13.10.1993 günlü nüshalarında da alınan bu kararların yayımlanma¬dığı ve iş makinesinin belediyede bulunmadığına ilişkin tespit tutanakları birlikte değerlendiril¬diğinde, böyle bir kararın belediye meclisinde görüşülüp alınmamasına rağmen sanıkların görüşülmüş gibi karar defterini imzalayıp, sahte karar alınmasını bu suretle de sahte belge düzenlenmesini sağladıkları,

İddia ve kabul edilmiştir.

Açıklanan bu kabul ve oluşta, Yerel Mahkeme, Yüksek Daire ve Yargıtay C.Başsavcılığı arasında herhangi bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Özel Daire ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasındaki uyuşmazlık, sanıkların sabit olan 22.10.1993 gün ve 73 ile 75 sayılı Belediye Meclisi kararları ile 26.11.1993 gün ve 965 sayılı Belediye Encümeni kararının, ilan edilen gündemde ve gündem görüşme tutanaklarında yer almamasına karşılık haricen düzenlemeleri eylemlerinin, resmi evrakta sahtecilik suçunu mu, yoksa görevde yetkiyi kötüye kullanmak suçunu mu oluşturduğunun ve buna bağlı olarak da dava zamanaşımı süresinin gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

Gerek yerleşmiş yargısal kararlarda, gerekse öğretide genellikle kabul gören görüşe göre evrakta sahtekarlık suçlarının hukuki konusu kamunun güvenidir. Belgelerin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi gerçek bir belgeye eklemeler yapılması, tamamen veya kısmen değiştirilmesi eylemlerinin kamu güvenini sarstığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanmıştır. Bu nedenle de fiilen bir zararın ortaya çıkması aranmamakta, zarar olasılığı yeterli görülmektedir. Resmi evrakta sahtekarlık suçunda, evrakın sahte olarak düzenlenmesi yeterli olup, kullanılması suçun oluşması için gerekli değildir. Resmi belgenin aslında ya da yiten asıl belgenin yerine geçen onaylı örneği üzerinde sahtecilik; görevli memur tarafından görevi nedeniyle işlenmiş ise, 765 sayılı TCY’nın 339. maddesi uygulanacaktır.

Somut olayda, belediye encümeni ve belediye meclisi üyesi olarak görevli olan sanıklar, gündem tutanakları ile tanık beyanlarıyla sabit olduğu üzere, belediye meclisinin ve encümeninin gündeminde yer almadığı ve görüşülmediği halde, sonradan söz konusu kararları düzenleyip imzalamışlardır. Bu eylem, Yargıtay C.Başsavcılığı itirazında ileri sürüldüğü üzere, toplanma ve karar alma kurallarına uymama şeklinde değerlendirilemez. Zira, bu kararların ilan edilmemesi nedeniyle, ilgililerin itiraz edebilme hakları engellenmiş ve sonucunda belediye zarara uğratılmıştır. Alınması kararlaştırılan greyderin, belediyeye teslim edilmediği de açıktır. Nitekim, daha sonra bu konu dava konusu edilmiş ve Albaraka Türk ile yapılan sözleşme mahkeme kararıyla fesh edilmiştir.

Sanıkların, alınmamış bir kararı alınmış gibi göstererek imzalamaları eylemleri, içeriği itibariyle sahte bir evrak düzenlenmiş olması karşısında, resmi evrakta sahtecilik suçunu oluşturur. Yerel Mahkemece, sanıkların resmi evrakta sahtekarlık suçundan cezalandırılmaları ve Özel Dairece bu hükmün onanması, usul ve yasaya uygun olduğundan isabetlidir.

Bu itibarla Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Kurul Üyesi ise, Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının haklı nedenlere dayandığı ve kabulüne karar verilmesi gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ  :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2009 günü yapılan müzakerede, oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3066, Karar No: 2014/16103, Tarih: 05.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/3066 E.  ,  2014/16103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2013/68-2013/547

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3172, Karar No: 2007/5191, Tarih: 29.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/3172 E.  ,  2007/5191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ                 :Şenpazar A.H.

TARİHİ                  : 21.6.2000

#Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \* 2.11.2000 gün ve 11125-13315 sayılı ilamiyle \* onanmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Soybağının (nesebin) reddine ilişkin, dava hakkında mahkemece ret hükmü kurulmuş, dairemizin 2.11.2000 gün 2000/11125 Esas-13315 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş ise de; bu tarihtensonra yürürlüğe giren 4787 SayılıI Yasanın 5133 Sayılı Yasa ile değişik 4/1 maddesi gereğince 4721 Sayılı  Sayılı Türk Medeni Kanununun üçüncü kısmı hariç ikinci kitabından kaynaklanan davalara Aile Mahkemesince bakılacağı hükmü getirilmiştir. Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden gözönünde bulunduracağından davacının karra düzeltme isteminin kabulüne, dairemizin onama kararının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Karar düzeltme sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesi; 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMKm.118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını hükme bağlamıştır.

Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacının karar düzletme isteminin 1. bentte gösterilen nedenlerle Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440-442. maddeleri gereğince kabulüne dairemizin 2.11.2000 gün 2000/11125 Esas -13315 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, hükmün 2.bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,    oybirliğiyle karar verildi. 29.03.2007 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/2569, Karar No: 2014/20909, Tarih: 23.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/2569 E.  ,  2014/20909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11679, Karar No: 2021/5640, Tarih: 15.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11679 E.  ,  2021/5640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince yeniden esas hakkında karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davanın kabulü ile arsa niteliğindeki Uşak İli, Merkez İlçesi, ... Köyü, 648 ada 39 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca dava konusu taşınmazın 3402 sayılı Kanununun 22/2-a uygulamasına göre yenilemesi sonucunda değişen yüzölçümüne göre kamulaştırma bedelinin hesaplanması, üçer aylık vadeli hesaba nemalandırılan fark bedele kararın kesinleşme tarihine kadar faiz uygulanması, davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücretinin çıkartılması suretiyle yeniden hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 15/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4048, Karar No: 2010/2900, Tarih: 18.02.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/4048 E.  ,  2010/2900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Gerekçeli karar başlığında sanığın Fahrittin olan isminin hatalı yazımı mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilerek bozma sebebi yapılmamıştır.

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 Sayılı Kanunla, özel nitelikte olan 6831 Sayılı Orman Kanununda getirilen köklü değişikliklerin ve ceza sisteminin lehe hükümlerinin bütün halinde değerlendirme sonucu 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 7. maddesi dikkate alınarak sanık lehine uygulanması gerekliliği ve 5728 Sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası uyarınca CMK'nun 231/5, 14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ve soruşturma ile kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususların mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 18.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.