muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1952, Karar No: 2007/4409, Tarih: 03.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/1952 E.  ,  2007/4409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 20.10.2005 ... ve 2005/5696-7038 sayılı bozma kararında özetle; "Hazinenin diğer temyiz itirazlarının yerinde olmadığı, ancak taşınmazın köy boşluğu olarak tapulama dışı bırakıldığı belirtilmiş olup, hizmet malı niteliğindeki boşlukların kazanılmasının mümkün olmadığı, Hazineye ait boşlukların ise kazanılmasının mümkün olduğu, çekişmeli yerin hangi türden olduğunun belirlenmediği; ayrıca, paftaya göre taşınmazın çevresinde fundalık-ormanlık alan olarak tapulama dışı bırakılan alanlar bulunduğu halde, orman araştırmasının yapılmadığı açıklandıktan sonra belirtilen yönlerin araştırılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne, ... mevkiindeki 1847.50 m2 ve Kuruçayobası ... yeri mevkiindeki 2400.38 m2'lik taşınmazların davacı ... adına tapuya tesciline, kalan kısmın reddine karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, çekişmeli taşınmazlardan ... mevkiindeki ... Bilirkişi ... 'nın 22.07.2004 tarihli raporuna ekli krokide 1847.50 m2'lik yerin memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğraflarının usulünce uygulanması sonucu orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlenmesine ve bu yerde davacı gerçek kişi yararına zilyetlik yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek hüküm kurulmuş olduğunun anlaşılmasına göre, Orman Yönetimi ve Hazinenin bu kesime yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Orman Yönetimi ve Hazinenin, ... Bilirkişi ... ...'ın 29.05.2006 tarihli rapor ve krokisinde (A1) ile gösterdiği 2400.38 m2'lik taşınmazla ilgili temyiz itirazlarına gelince;

Bu yerin bitişiğinde bulunan ve orman sayılan yerlerden olduğu kabul edilen (A2) ile işaretli 15456.70 m2'lik alanın devamı durumunda olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Mahkemece de doğruluğu kabul edilip hükme esas alınan orman bilirkişi raporuna ekli konum gösterimine göre A1-A2 bölümleri arasında ayırıcı bir unsur yoktur. Bu yerde bağ ve ... ağacı sembolleri birlikte bulunmakta olup, ormanlık alan içerisinde bağ tesis edildiği anlaşılmaktadır. Kaldı ki; çekişmeli taşınmazın tüm çevresinin de ... ağacı sembollü yeşil alanda gözüktüğü, bu nedenle asıl kapsamı açık alanda kalmış olsa dahi bu haliyle 6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesinde düzenlenen orman içi açıklığı niteliğini taşımaktadır.

6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi, orman içi açıklıklarda ... ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermez.

6831 Sayılı Yasa, madde: 17/1-2

Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşaası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlemesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.

Devlet Ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollarıyla elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince el konulur. Yanan orman alanlarındaki her türlü emval Orman Genel Müdürlüğünce değerlendirilir (03/07/2004 ... ve 5112 Sayılı Yasa ile değişik hali).

Yasa metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda ..., inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle ... açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR].

Yasa koyucu ayrı bir kavram oluşturmuş ve hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda ... ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar özel mülke dönüşüp, ... ve inşaata açıldığında orman bütünlüğünün bozulacağı tartışmasızdır. Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ve yerleşik kararlar halini almıştır [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 ... ve 1997/20-830/1034, 10.12.1997 ... ve 1997/20-808/1039, 22.10.2003 ... ve 2003/20-665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 ... ve 2004/7-531-582 sayılı kararları].

Tapu ve zilyetlik yoluyla kişi ve kurumların ormandan ... kazanmasını sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları da Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ... ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 ... ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 ... ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Ayrıca; Bu tür yerler yasa gereği orman sayıldığı için, orman içi açıklık ve boşlukların zilyetlik yolu ile kazanılmasına yasal olanak yoktur. Dolayısıyla bu yollarla ormandan ... kazanımından söz edilemez.

Mahkemece değinilen yönler gözetilerek gerçek kişinin davasının reddi gerekirken, dava konusu taşınmazın özel mülke dönüşmesini sağlayacak biçimde davanın kabulü yolunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : 1) Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin 1847.50 m2'lik yere yönelik temyiz itirazlarının reddi ile bu bölüm yönünden hükmün ONANMASINA,

2) Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin (A1) ile işaretli 2400.38 m2'lik yere yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 03/03/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28663, Karar No: 2014/28159, Tarih: 15.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/28663 E.  ,  2014/28159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/125754

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2013

NUMARASI : 2012/1201 (E) ve 2013/101 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

29.01.2013 tarihli duruşmada verilen kısa kararda sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereği beraat kararı verilmesine rağmen, gerekçeli kararda suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle aynı yasanın 223/2-b. maddesi gereği beraat kararı verilerek kısa karar ile gerekçeli kararı arasında çelişki meydana getirilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.10.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/256, Karar No: 2014/1454, Tarih: 17.02.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/256 E.  ,  2014/1454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3466, Karar No: 2013/15520, Tarih: 21.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/3466 E.  ,  2013/15520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarını gözeterek edindiği kanaate göre dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zaafiyete düşmeden ve gerekçesini göstererek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar veren mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suç kastının bulunmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

1- Sanık hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının aynı gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- Adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı 20 TL'den çarpılması sırasında uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

3- Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan ''yaptırım'' ibaresinin ''tedbir'' olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında; hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde kısa süreli hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK.nun 50/6. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceğinin ihtarına karar verilmesi,

4- Sanık hakkında hükmedilen adli para cezası taksitlendirilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı Yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini kısıtlar şekilde para cezasının kararın kesinleşmesinden itibaren takside bağlanmasına karar verilmesi,

4- Sanık hakkında hükmedilen adli para cezası taksitlendirilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı Yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini kısıtlar şekilde para cezasının kararın kesinleşmesinden itibaren takside bağlanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasında yer alan adli para cezasına esas alınan 6 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi uygulamasıyla belirlenen 5 günün 4 güne, günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek sonuç 100 TL adli para cezasının ise 80 TL'ye indirilmesi; hükme adli gün para cezasının 5237 sayılı TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası uyarınca adli para cezasına çevrildiği ibaresinin ilavesi; hükümden seçenek yaptırım olan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verileceğine yönelik fıkranın çıkarılması ve TCK.nun 52/4. maddesinin uygulandığı bölümden “karar kesinleştikten itibaren” ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 21.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12290, Karar No: 2014/4864, Tarih: 06.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/12290 E.  ,  2014/4864 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava itirazın iptali ve % 40 icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2012 yılı için 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi delaletiyle uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.690 TL olarak değiştirmiştir.

Temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde, alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde   alacağın tamamının gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, dava konusu alacağın tamamı 647,46 TL olup, bu tutar yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması tespit edilen alacak miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 06.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2019/10463, Karar No: 2019/14618, Tarih: 02.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/10463 E.  ,  2019/14618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5252 sayılı Kanun'un 9/1. maddesi, 01/06/2005 tarihinden önce kesinleşmiş hükümlerle ilgili olarak 5237 sayılı TCK’nın lehe olan hükümlerinin derhal uygulanabileceği hallerde duruşma yapılmaksızın da karar verilebileceğini öngörmüşse de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27/12/2005 gün ve 162/173 sayılı kararında açıklandığı gibi lehe olan yasanın belirlenmesi herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa veya sonraki yasa ile cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin hükümlerin uygulanması olanağı doğmuşsa yargılamasının duruşmalı yapılması zorunludur. Evrak üzerinde inceleme yapılabilmesi ise ancak belirtilen bu haller dışında söz konusu olabilecektir. Hükümlü hakkında lehe olan yasanın saptanabilmesi için takdir hakkının kullanılması gerekeceğinden duruşma açılıp uyarlama yargılaması yapılarak karar verilmesi gerekirken evrak üzerinde yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; hükümlünün müştekinin iş yerine, diğer sanık Yaşar Bilgiç ile birlikte, kepenk kilidini kırarak girip teyp ve deri mont çaldıklarının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 116/1-4, 119/1-c, 151/1 maddelerinde tanımlanan, hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu nazara alınarak 5252 sayılı Yasa'nın 9/3 maddesi uyarınca, 765 sayılı ve 5237 sayılı TCK'nın ilgili tüm hükümlerinin olaya uygulanması ve her iki yasaya göre verilecek cezaların, denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı saptanıp, sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8870, Karar No: 2014/11389, Tarih: 09.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/8870 E.  ,  2014/11389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada desteklerinin öldüğünü açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak eş... ve çocuklar ... ile ...için 1.000 TL destekten yoksun kalma tazminatı, 333.50 TL defin gideri, eş ...için 50.000 TL, çocuklar ve anne ile baba için 25.000'er TL, kardeşler için de 10.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre bozma ilamına uyularak; Davalı Güvence Hesabı hakkındaki davanın husumetten reddine, davacıların destek zararı dava açıldıktan sonra aracın sigortası tarafından karşılandığından diğer davalı hakkındaki destekten yoksun kalma tazminatı isteminin reddine, defin gideri isteminden vazgeçildiğinden bu konuda davanın açılmamış sayılmasına, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile davacı eş ... için 8.000 TL, çocuklar ... ve ... için 6.000'er TL, anne... ve baba ... için 3.000'er TL, diğer davacı kardeşler için ise 1.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.588,61 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 9.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3339, Karar No: 2023/3973, Tarih: 20.09.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/3339 E.  ,  2023/3973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1265 E., 2022/521 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/231 E., 2021/276 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi, ecrimisil, eski hale getirme bedeli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalının, müvekkillerinin kayden paydaşı oldukları, tarla vasıflı, 296 parsel sayılı taşınmazı haklı ve geçerli bir neden olmaksızın depolama ve üretim sahası olarak kullanmak suretiyle işgal ettiğini ileri sürerek davalının müdahalesinin men’ine, eski hale getirmeye ve 10.000,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda: “...el atmanın önlenmesine, ecrimisil isteminin kabulüne ve eski hale iade bedelinin tahsiline...” karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; usule ve esasa ilişkin nedenlerle davanın reddini savunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda: “...el atmanın önlenmesine, ecrimisil isteminin kabulüne ve eski hale iade bedelinin tahsiline...” karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; usule ve esasa ilişkin nedenlerle davanın reddini savunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesince: “...çekişme konusu 296 parsel sayılı taşınmazın paylı (müşterek) mülkiyet hükümlerine göre davacılar ...(4/36) ve ...(8/36) ile dava dışı Gül Bayram(4/36), Elmas Bayram(4/36), Kenan Yılmaz(4/9) adına kayıtlı olduğu, davalı AS-TON Beton Elemanları San. İnş. Taah. Nak. Tic. Ldt. Şti.'nin taşınmazda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının olmadığı, el atmanın önlenmesi isteği yönünden yapılan istinaf incelemesinde: davaya konu taşınmazda davacıların toplam 1/3 pay oranında kayıt maliki olduğu, davalının kayıttan kaynaklanan hakkının bulunmadığı, yine dosya kapsamı ve dava dışı paydaşlar Gül Bayram, Elmas Bayram ve Kenan Yılmaz’ın 05.12.2016 tarihinde dosyaya sundukları beyanlarından, davalının taşınmazı Gül Bayram, Elmas Bayram ve Kenan Yılmaz’ın rızası ile kullandığı, davacıların payına vaki el atmanın önlenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığı; ecrimisil isteği yönünden yapılan istinaf incelemesinde, davacıların dava konusu 296 parsel sayılı taşınmazın 2003 yılından bu yana davalı şirket tarafından kullanıldığını beyan etmiş olup, eldeki davayı da 16.06.2015 tarihinde davayı açtıkları, davalı şirketin 2003 yılından bu yana taşınmazı depolama alanı olarak kullandığı, her ne kadar davalı şirket uzun süreli olarak taşınmazı kullanıyor ise de, taşınmazın davalı şirket tarafından kullanılmasına davacının zımnen muvafakat ettiğinin kabulünün mümkün olmadığı, zira davalı şirket olup tüm işlemlerinde basiretli davranmak zorunda olduğu, başkasına ait taşınmazı, haklı ve geçerli bir neden olmaksızın kullanan davalı şirketin ecrimisil ile sorumlu tutulmasında bir isabetsizlik olmadığı…” gerekçesiyle davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazı muvafakata ve kiraya dayalı olarak kullandıklarını, ecrimisilin hatalı hesaplandığını, zamanaşımı def’inin dikkate alınmadan karar verildiğini, davanının reddedilmesi gerektiğini savunmuştur

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Hemen belirtilmelidir ki, mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır.