muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/395, Karar No: 2024/6308, Tarih: 22.05.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sulu arazi vasfındaki dava konusu taşınmazlara buğday, saman ve pamuk münavebesi ile net gelir yöntemine göre değer biçilmesi Yargıtay İçtihatlarına uygun olarak kapitalizasyon faizinin %5 oranında alınması ve taşınmazın konumu ve nitelikleri dikkate alınarak %30 objektif değer artışı uygulanması yerinde olup sonuç metrekare birim değerinin 16,71 TL olarak tespit edilerek bu değer üzerinden toplam kamulaştırma bedelinin hesaplanmasında bir isabetsizlik bulunmadığından tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmazlara 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi doğru olduğu gibi uygulanan objektif değer artış oranında bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

4. Dava tarihi 08.12.2016 olup 4 ay sonrası 09.04.2017 olduğu halde faiz başlangıç tarihi olarak 09.07.2017 tarihinin yazılması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

4. Dava tarihi 08.12.2016 olup 4 ay sonrası 09.04.2017 olduğu halde faiz başlangıç tarihi olarak 09.07.2017 tarihinin yazılması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının; 1, 2, 3 ve 4 üncü bentlerinin 2 nci paragraflarında yer alan "09.07.2017" ibaresinin çıkarılarak yerine "09.04.2017" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13369, Karar No: 2016/3327, Tarih: 25.02.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/13369 E.  ,  2016/3327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

KARAR

Dava dosyası, inceleme için Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların, elektronik ortamda incelenebilmesi için, fiziki dosyadaki tüm evrakların "tarama" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların temyiz ve karar düzeltme incelemelerinin elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge varsa veya temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talep edilmiş ise dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi, fiziki olarak gönderilen dosyaların da ayrıca elektronik ortamda gönderilmesi gerekir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın elektronik ortamda yapılan incelemesinde; dayanak takip dosyasındaki bazı evrakların içeriği elektronik ortamda görüntülenememiştir. Bu halde dosyanın Yargıtay'ca elektronik ortamda inceleme imkanı bulunmamaktadır. Yukarıda belirtilen belgeler ve dosyanın bu halde inceleme için fiziki olarak gönderilmesi; fiziki olarak gönderme halinde de, ayrıca elekronik ortamda gönderilmemesi için elekronik ortamda gönderilen dosyanın aynı Mahalli Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18257, Karar No: 2016/10096, Tarih: 31.10.2016

**7. Ceza Dairesi         2016/18257 E.  ,  2016/10096 K.**

**"İçtihat Metni"**

4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanun’un 5/3. maddesine aykırılıktan dolayı ... ... ve ... Tic. Ltd. Şti. hakkında anılan Kanun’un 12/b maddesi uyarınca 12.327,00 Türk lirası İdarî para cezası uygulanmasına dair İstanbul Valiliği Bilim. Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğünün 20/12/2011 tarihli ve PDG-449 sayılı İdarî yaptırım kararı ile bahse konu ürünün toplatılmasına ilişkin Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Tüketicinin Korunması ve Piyasa Gözetimi Genel Müdürlüğünün 18/11/2011 Olur tarihli ve 2011/09 onay sayılı güvensiz ürün toplatma kararına karşı yapılan başvurunun kısmen kabulüne kısmen reddine, idari para cezasının tahsil edilmemesine, ürün toplatma kararının geçerliliğine ilişkin 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 23/08/2013 tarihli ve 2012/591 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/09/2013 tarihli ve 2013/156 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 29/09/2016 gün ve 2013-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.10.2016 gün ve KYB. 2016-368334 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

1 -Muteriz tarafından ithal edilen kabahate konu silgilerden alınan numuneler üzerinde yapılan laboratuar testleri sonucunda, Bazı Tüketici Ürünlerinin Tehlikeli Kimyasal Madde İçeriğine Yönelik Piyasa Gözetimi ve Denetimine İlişkin Tebliğe göre olumsuz sonuçlanması sebebiyle 4703 sayılı Kanun’un 5/3. maddesine aykırı davranıldığı gerekçesiyle aynı Kanun’un 12/b maddesi uyarınca idari para cezası verilmesinin yanı sıra, aynı Kanun’un 11. maddesi gereğince güvenli olmadığı tespit edilen ürünlerin toplatılmasına da yine idare tarafından karar verilmiş olunması karşısında, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 27/8. maddesinde yer alan, “İdarî yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak İdarî yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde; İdarî yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddiaları bu işlemin iptali talebiyle birlikte İdarî yargı merciinde görülür.” şeklindeki düzenleme ile Uyuşmazlık Mahkemesinin sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına ilişkin davaya bakma görevinin idare mahkemesine ait olduğuna dair 06/03/2006 tarihli ve 2006/7 esas, 2006/27 sayılı karan nazara alındığında, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Kabahate konu silgilerin ithal edildikleri tarih itibarıyla mevcut mevzuata uygun ve yasal yollardan ithal edildikleri, sonradan yürürlüğe giren düzenlemeye aykırılık teşkil etme durumu doğsa da, suç ve cezada kanunilik ilkesi gereğince idari para cezası yaptırımının uygulanmamasına karar verilmiş ise de, kabahate konu ürünlerin ithal edildikleri 27/08/2010 tarihi itibariyla, 4703 sayılı Kanun’un yürürlükte bulunduğu, her ne kadar laboratuar incelemesi ithalatın yapıldığı tarihten sonra yürürlüğe giren Bazı Tüketici Ürünlerinin Tehlikeli Kimyasal Madde İçeriğine Yönelik Piyasa Gözetimi ve Denetimine İlişkin Tebliğe göre yapılmış ise de, 4703 sayılı Kanun’un 5/3. maddesinde yer alan, “Üretici, piyasaya sadece güvenli ürünleri arz etmek zorundadır. Teknik düzenlemelere uygun ürünlerin güvenli olduğu kabul edilir. Teknik düzenlemenin bulunmadığı hallerde, ürünün güvenli olup olmadığı; ulusal veya uluslararası standartlara; bunların olmaması halinde ise söz konusu sektördeki iyi uygulama kodu veya bilimin ve teknoloji düzeyi veya tüketicinin güvenliğe ilişkin makul beklentisi dikkate alınarak değerlendirilir." şeklindeki düzenleme uyarınca, bu maddeye aykırılığın müeyyidesinin aynı Kanun'un 12/b maddesinde gösterildiği ve bu Kanun'un ithalatın yapılmasından önce yürürlükte bulunduğu gözetildiğinde, itirazın bu yönden de reddi yerine, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesinde,

3-... Valiliği Bilim, Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğünün 20/12/2011 tarihli ve PDG-449 sayılı idari yaptırım kararı ile 4703 sayılı Kanun'un 5/3. maddesine aykırı davranmaktan aynı Kanun'un 12/1-b maddesi uyarınca uygulanan 12.327.00 TL para cezasına yönelik muteriz şirket vekilinin 13/12/2011 havale tarihli dilekçesiyle başvuru bulunmadığı halde ... 8. Sulh Ceza Mahkemesince re'sen değerlendirme yapılarak karar verilmesi sebebiyle itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmün konusuna, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Yasa'yla değişik 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 19/01/2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararına göre, inceleme görevi Yargıtay Yüksek 19. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan daireye sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 31/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14435, Karar No: 2014/23051, Tarih: 07.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/14435 E.  ,  2014/23051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen dahili davalılar ... ve ...'na yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8225, Karar No: 2011/13993, Tarih: 14.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8225 E.  ,  2011/13993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama fıstıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9612, Karar No: 2010/10944, Tarih: 26.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/9612 E.  ,  2010/10944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 10/05/2010 gün ve 2009/9861-2010/5707 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalı ... Gök Yapı Elemanları A.Ş vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 5236 sayılı Yasa ile eklenen Ek Madde 4’e göre karar düzeltmeye konu bölümünün 8.690,00 TL’den az olması durumunda karar düzeltilmesi yoluna gidilemez. Somut olayda karar düzeltmeye konu olan tutar bu düzeye ulaşmadığından dilekçenin reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26231, Karar No: 2013/2502, Tarih: 19.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/26231 E.  ,  2013/2502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; davalı idarece, taşınmazın geldisi olan 2211 ada 47 parselin 3001 m2’lik bölümünün 1985 yılında kamulaştırılmasına karar verildiği ve bir kısım davacılar murisi...’a kamulaştırma evrakının ... 5. Noterliğince 26.05.1987 tarihinde bizzat tebliğ edildiği, bu itibarla; kamulaştırma işleminin ... mirasçıları yönünden kesinleştiği anlaşıldığından, bu davacılar tarafından açılan davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Bir kısım davacıların murisi olan ... Sayın’a eczanedeki adresine çıkartılan tebligatın aynı işyerinde çalışan ...’ye tebliğ edildiği anlaşılmakta ise de; öncelikle ... Sayın’ın eczacı ve işyeri sahibi olup olmadığı tespit edilip, işyeri sahibi eczacı ise bu hususun Eczacılar Odasından ve Bağ-Kur Müdürlüğünden araştırılıp, birlikte çalıştığı belirtilen ...’nün Sosyal Güvenlik Kurumundan, belirtilen işyerinde çalışıp çalışmadığı sorularak, yapılan tebligatın yasal nitelikte olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Bir kısım davacıların murisi ... Sayın’a kamulaştırma evrakının usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediği, bu nedenle geçerli bir kamulaştırma işleminden söz edilemeyeceği dikkate alınmadan, bu davacılar yönünden davanın kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2848, Karar No: 2010/13791, Tarih: 22.09.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/2848 E.  ,  2010/13791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanık ... hakkında katılan 456/4 maddesinden kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tayin edilen cezaların tür ve miktarına, 5237 sayılı Kanunun 50/5.maddesine göre; hükmün 14.7.2004 ... ve 5219 sayılı Kanunun 3/b maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK. 305/1.maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından, sanık vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine,Ancak;

Olay günü karşılıklı olarak iki aile arasında çıkan kavga sonrası mağdur ...’ın dalağının alınmasına neden olan yaralanmasıyla son bulan olayla ilgili olarak mağdur ... özetle;

11.12.2003 tarihli savcılık ifadesinde, olayı ayrıntılarıyla anlatarak, kendisine ... ve ...’ın bıçakla saldırıp önce ...’ün sonra da ...’ın bıçakla vurduğunu, dalağının alınmasına neden olan darbeyi ...’ın vurduğunu söyleyip şikayetçi olmasına,

27.10.2004 tarihli savcılık ifadesinde yine benzer anlatımda bulunarak ...’ın elindeki satırla, ...’ın da kendisine bıçakla vurup yaraladığını belirtmesine,

Ağır Ceza Mahkemesinde 25.02.2005 tarihli ilk ifadesinde önceki iki anlatımıyla benzer ifade verip her ikisi sanığın da kendisine bıçakla vurduğunu, her ikisini de en az 10 yıldır tanıdığını söylemesine, aynı duruşmada mahkeme tarafından görülen lüzum üzerine tekrar sorulduğunda ise bu sefer ifadesini kısmen değiştirip sanık ...’ın kendisine bıçakla vurduğunu, ...’ın ise elinde bıçak olduğu halde “vurun ulan” diye bağırdığını ancak ...’ın vurduğunu görmediğini belirtmesine,

21.02.2006 tarihli duruşmada ise önceki beyanlarıyla çelişki oluşturacak şekilde kendisine vuranın ... olmayıp, ... olduğunu söyleyip hiç kimseden şikayetçi olmadığını, ifade etmesine, böylece mağdurun hazırlıkta tutarlılık gösteren beyanlarının sonradan duruşmada değişerek çelişkili beyanlarda bulunduğunun anlaşılmasına ve bu çelişkilerin usulünce giderilmemiş bulunmasına,

Sanık ...’ın ise mağduru yaralayanın kendisi olmayıp olaydan sonra arkadaşı ...’ın kendisini arayarak ...’ın tutuklandığını, bu suçu kendisinin sabıkasız olması nedeniyle üstlenmesi halinde ceza almadan kurutulacağını söylemesine,

Aynı olayla ilgili olarak yargılanıp sonrasında beraat eden ... ise hazırlıkta polise verdiği 06.10.2003 tarihli ifadesinde, kimin bıçakla vurduğunu bilmediğini, kendisine olayın dışında tuttuğunu söylediği, 25.02.2005 tarihli duruşmada önceki anlatımını tekrarlayıp kavga katılmadığını söylediği halde, 08.12.2005 tarihli duruşmada önceki beyanlarıyla açıkça çelişecek şekilde ...’ın hastaneye geldiğinde bıçağı kendisinin vurduğunu söylemesine;

Aynı olayla ilgili olarak yargılanıp sonrasında beraat eden ... ise hazırlıkta polise verdiği 06.10.2003 tarihli ifadesinde, kimin bıçakla vurduğunu bilmediğini, kendisine olayın dışında tuttuğunu söylediği, 25.02.2005 tarihli duruşmada önceki anlatımını tekrarlayıp kavga katılmadığını söylediği halde, 08.12.2005 tarihli duruşmada önceki beyanlarıyla açıkça çelişecek şekilde ...’ın hastaneye geldiğinde bıçağı kendisinin vurduğunu söylemesine;

Yukarıda belirtilen şekilde müşteki anlatımlarının kendi içinde ve diğer anlatımlarla çeliştiği gözetilip, öncelikle müştekinin beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi, sanıklar ..., ... ve ...’ın fiziksel özellikleri itibariyle birbirlerine benzerliklerinin bulunup bulunmadığı belirlenip müştekinin 10 yıldır tanıdığını söylediği sanıklar ... ve ...’ı, diğer sanık ... ile ne şekilde teşhiste karıştırdığı açıklattırılıp, ... ve ...’nun hazırlıktaki beyanları ile sonraki beyanları arasındaki çelişki de giderilip, sanık ... ile yüzleştirilmesi de yaptırıldıktan sonra, hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğu gerekçede açıkça gösterilerek bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş sanık vekili ve O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.