muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8760, Karar No: 2023/10050, Tarih: 23.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/8760 E.  ,  2023/10050 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesinin "düşme" hükmü kaldırılarak, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Temyize konu dosya, aralarındaki fiili ve hukukî bağlantı nedeniyle, Dairemizin 2022/5034 Esas sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.09.2021 tarihli ve 2021/302 Esas, 2021/418 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan açılan kamu davasında, eylemin değişen suç niteliğine göre "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğu kabul edilerek, adli sicil kaydından "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.12.2020 tarihli, 2020/190371 Soruşturma sayılı kararı ile "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı verildiği anlaşılmakla, davaya konu eylemin "ihlal" niteliğinde olması nedeniyle, açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarıca düşmesine karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2022/330 Esas, 2022/617 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun yasal unsurlarının bulunmadığına, 2. Eylemin "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğuna, 3. 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dosya kapsamında yer alan olay tutanağının, uzmanlık raporunun içerikleri, sanık ...'in ve bağlantılı dosya sanığı Hüseyin'in aşamalardaki savunmaları ile tutanak düzenleyen kolluk görevlisi Süleyman T.'nin mahkeme huzurundaki yeminli tanıklık beyanı birlikte değerlendirildiğinde, istihbari çalışmalar sonucu uyuşturucu imal edildiği bilgisi alınan ikamet çevresinde yapılan takip sırasında, ikametten çıktığı ve aracına bindiği görülen sanık ...'in aracının durdurulduğu, yapılan aramada üzerinde ve aracında suç unsuruna rastlanmadığı, araçtan yoğun uyuşturucu madde kokusu gelmesi nedeniyle sorulduğunda, Adil'in sözlü beyanında, fiziki takip yapılan sanık Hüseyin'e ait ikamette kök halinde uyuşturucu madde

olduğunu, kendisine ait ikamette de uyuşturucu madde bulundurduğunu bildirmesi üzerine, alınan yazılı arama emrine istinaden sanık Hüseyin'e ait ikamette yapılan aramada, nem ölçer, vantilatör, ışıklandırma ve havalandırma sistemini içeren düzenekler, dikili halde 32 kök daralı 31.500 gram hint keneviri bitkisi ile birlikte kurutulmaya bırakılmış daralı 10.400 gram, 6.500 gram, 2.400 gram ve 0,4 gram olmak üzere toplam daralı 19.300,4 gram hint kenevirinin; sanık ...'in ikametinde yapılan aramada ise daralı 361 gram hint kenevirinin ele geçtiği olayda, sanıkların aşamalardaki savunmaları, tutanak düzenleyen kolluk görevlisinin yeminli tanıklık beyanı ve olay tutanağının içeri birlikte dikkate alındığında, sanık ...'in, bağlantılı dosya sanığı Hüseyin'in ikametinde ele geçen uyuşturucu maddelerle ilgisi olduğuna, Hüseyin'in eylemine iştirak ettiğini ilişkin şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığı, kendisine ait ikamette ele geçen esrarın kullanım sınırında kaldığı ve ikametinde ele geçen uyuşturucu maddeler yönünden değişen suç niteliğine göre "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu işlediğinin sabit olduğu, sanık hakkında, adli sicil kaydından "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.12.2020 tarihli, 2020/190371 Soruşturma sayılı kararı ile "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı verildiği anlaşılmakla, davaya konu eylemin "ihlal" niteliğinde olması nedeniyle, açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarıca düşmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın ikametinde istihbari bilgi ile uyumlu şekilde miktar itibari ile kullanım sınırının üzerinde uyuşturucu maddenin ele geçirilmesi, tutanak düzenleyen kolluk görevlisinin yeminli tanıklık beyanı ve uzmanlık raporu göz önüne alındığında, sanığın eylemine ilişkin hukuki nitelendirmenin dosya kapsamına uygun olmadığı, eylemin "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçunu oluşturduğu gerekçesiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırıldığı, temel cezanın alt sınırdan belirlendiği, suç haber alındıktan sonra beyanı ile kendi suçunu ortaya çıkardığından, 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca indirim uygulandığı ve cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak takdiri indirim yapıldığı gerekçesiyle, sanığın "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanığın, suçun haber alınmasından sonra uyuşturucu maddenin bulunduğu yere ilişkin beyanda bulunması nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkrasının uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin söz konusu temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, ancak;

Dosyada yer alan olay ve arama tutanaklarının, uzmanlık raporunun içerikleri, tutanak düzenleyen kolluk görevlisinin yeminli tanıklık beyanı ve sanıkların aşamalardaki savunmalarına göre, olay tarihinde

uyuşturucu madde imal ve ticaretinde kullanıldığına ilişkin istihbari bilgi alınan ve sonrasında bağlantılı dosya sanığı Hüseyin'e ait olduğu anlaşılan ikamet çevresinde yapılan fiziki takip sırasında, söz konusu ikametten çıkarak aracına binen sanık ...'in, aracı durdurulduğunda, üzerinde ve aracında suç unsuruna rastlanmadığı, araç içerisinden yoğun uyuşturucu madde kokusu gelmesi nedeniyle sorulduğunda, uyuşturucu madde kullandığını ve ikametinde bulundurduğunu beyan etmesi üzerine, ikametinde yapılan aramada kullanım sınırında daralı 361 gram (76,5 gram toz esrar) kubar esrarın ele geçtiği olayda; sanık ...'in, bağlantılı dosya sanığı Hüseyin'in ikametinde ele geçen uyuşturucu maddelerle ilgisi olduğuna ve sanık Hüseyin'in eylemine iştirak ettiğine ilişkin şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığı, eyleminin "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçununu oluşturduğu gözetilmeden, İlk Derece Mahkemesince "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan kurulan hükme yönelik istinaf isteminin esastan reddine karar verilmesi gerekirken, delil takdirinde ve suç niteliğinde hataya düşülerek, yazılı şekilde, İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılıp, "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı görülmüş, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2022/330 Esas, 2022/617 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1238, Karar No: 2014/957, Tarih: 26.11.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1238 E.  ,  2014/957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muş 2.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2013

NUMARASI : 2013/54 E-2013/262 K.

Taraflar arasındaki “tedbir ve iştirak nafakası” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Muş 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce (Aile Mahkemesi sıfatıyla) davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 18.07.2012 gün ve 2012/40 E.-2012/388 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3.Hukuk Dairesinin 14.11.2012 gün ve 2012/19456 E.-2012/23469 K. sayılı ilamı ile;

Dava tedbir nafakası istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın HMK'nun 320/4.maddesi uyarınca açılmamış sayılması cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tedbir nafakası istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın HMK'nun 320/4.maddesi uyarınca açılmamış sayılması cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda mahkemece; ''...Her türlü nafaka davası HMK'nın 316/1-ç maddesi gereğince basit yargılama usulüne tabi olup, yine aynı yasanın 320/4 maddesi gereğince bu usule tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosyanın, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa davanın açılmamış sayılacağına karar verileceği düzenlenmiştir. Taraflarınca takip edilmeyen dava dosyası 23/03/2012 tarihinde işlemden kaldırılmış, 03/04/2012 tarihinde yenilenerek yargılamaya devam olunmuştur. Bu kez 18/07/2012 tarihli duruşmada davacı vekili Bulanık Asliye Hukuk Mahkemesinde duruşmaya katılacağını bildirmek suretiyle duruşmaya katılmayarak mazeret dilekçesi göndermiştir. Duruşmada hazır olan tarafça karşı tarafın mazereti kabul edilmemiştir. Davacı vekilinin söz konusu davanın sadece 01/06/2012 tarihli duruşmasına katıldığı, daha önce yapılan duruşmalarda mazeret dilekçesi verdiği veya dosyanın işlemden kaldırıldığı anlaşılmıştır. Nafaka davalarının niteliği gereği çabuk sonuçlandırılması amacıyla kanunen basit yargılama usülüne tabi tutulduğu ve adli tatilde dahi görülebilecek davalar arasında sayıldığı, dolayısıyla bu tip davalarda davanın mümkün olabildiğince hızlı sonuçlandırılması gerektiği, taraflarca veya vekillerince sürekli verilen mazeret dilekçelerinin kabulü halinde yargılamanın sürüncemede kalacağı ve davadan beklenen menfaatin anlamını yitireceği dikkate alınarak ancak delillendirilen ve haklılığına kanaat getirilen istisnai mazeretlerin kabul edilmesi gerektiği tespitinin sonucunda, davacı vekilinin mazeret olarak sunduğu diğer bir mahkemede görülmekte olan dosyanın duruşmasına katılmanın mahkememiz açısından haklı mazeret olarak kabul edilemeyeceği, kaldı ki söz konusu mazeretin bile delillendirilmediği, mazeret dilekçesinde bildirilen nedenin var olup olmadığı konusunda mahkememizin araştırma yapma mükellefiyetinin bulunmadığı, (bu yönde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.11.2010 tarih 2010/9-491 Esas, 2010/593 Karar; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.05.2011 tarih 2011/3-296 Esas, 2011/338 Karar sayılı v.b ilamlarının olduğu), delillendirmenin mazeret dilekçesiyle veya en geç mazeretin değerlendirileceği duruşmaya kadar yapılması gerektiği, ''duruşma zaptı ibraz edilecektir'' ibaresinin delillendirme bakımından yetersiz kaldığı, davanın karar aşamasında olup mazeretin davalı tarafça da kabul edilmediği dikkate alınarak mahkememizce mazeretin reddine, taraflarınca takip edilmeyen davanın HMK'nın 320/4 maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.'' gerekçesi ile davanın HMK'nun 320/4 maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili 18.07.2012 tarihli celse için verdiği mazeret dilekçesinde aynı gün ve saatte Bulanık Asliye Hukuk Mahkemesin'de de 2010/869 esas nolu dosyasında duruşması olduğunu beyan ettiği, mazeret dilekçesinde 'duruşma zaptı ibraz edilecektir' ibaresinin yer aldığı ve temyiz dilekçesi ekinde de söz konusu mazerete ilişkin Bulanık Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/869 esas sayılı dosyanın 18.07.2012 tarihli duruşma tutanağını sunarak durumu belgelediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece izlenecek yolun, hakkaniyet ve adalet duygularının gereğine uygun olması gereklidir. Özellikle bu konuda hiçbir yükümlülüğü ve dahili bulunmayan taraflar yönünden hak kaybına yol açmamalıdır. Yasa hükmü yorumlanırken, Anayasanın hak arama özgürlüğünü düzenleyen 36.maddesine uygun yorumla, müvekkil yönünden Adalet bir olup bittiye getirilmemeli, davaların süratle ve ekonomik yollarla çabuk bitirilmesi kuralı yanında, davada esas olan adaletin gerçeğe en uygun sağlanması amacı hiç bir zaman ihmal ve gözardı edilmemeli, adaletin şekil hukukuna tercih edilmesi üstün görülmemelidir.

Bu nedenle, mazeret ileri sürülmesi halinde, makul ve ihtiyatlı bakmanın usul hükümlerinin özüne ve sözüne uygun düşeceğinde kuşku ve duraksamaya yer olmaması gerekirken, yazılı gerekçe ile mazeretin reddi ve sonuçta davanın açılmamış sayılması usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

O halde mahkemece yargılamaya devam edilerek davanın esasının incelenmesi ve esas hakkında bir hüküm kurulması gerekir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; tedbir ve iştirak nafakası istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davalı kocanın ailenin ve müşterek çocuklarının bakım ve geçim yükümünü yerine getirmediği ve başka bir kadınla birlikte yaşadığını belirterek, TMK 196.madde uyarınca davacı için tedbir, müşterek çocuk için iştirak nafakasına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, ayrı evde yaşamasının sözkonusu olmadığını, davacı ve çocuğunun iaşesini sağladığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Dava; tedbir ve iştirak nafakası istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davalı kocanın ailenin ve müşterek çocuklarının bakım ve geçim yükümünü yerine getirmediği ve başka bir kadınla birlikte yaşadığını belirterek, TMK 196.madde uyarınca davacı için tedbir, müşterek çocuk için iştirak nafakasına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, ayrı evde yaşamasının sözkonusu olmadığını, davacı ve çocuğunun iaşesini sağladığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı vekilinin aynı gün başka bir mahkemede duruşması olduğuna dair mazeretini belgelendirmediği gerekçesiyle, mazeretinin reddine ve 6100 sayılı HMK’nun 320.maddesi uyarınca daha önce bir kez yenilenen davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece “davacının mazeretini temyiz dilekçesi aşamasında delillendirdiği, mahkemenin mazereti araştırma yükümü olmadığı, usul kurallarının konuluş amacının davanın her iki tarafının da haklarını korumak, kararın adaletli olmasını sağlamak ve davanın taraflar arasındaki uyuşmazlığı çözerken her iki tarafı da aynı oranda korumak olduğu ve aynı gün aynı gerekçe ile verilen bir diğer kararın onanması karşısında eşitlik ilkesinin de göz ardı edilemeyeceği” gerekçeleriyle, davanın açılmamış sayılmasına ilişkin hükümde direnilmiştir.

Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; belgelendirilmediği gerekçesiyle davacı vekilinin mazeretinin reddine ve sonuçta davanın açılmamış sayılmasına ilişkin kararların usul ve yasaya uygun olmadığı, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere hukuk yargılamasına ilişkin kurallar, yargılamanın düzenli yapılması ve hakkın olabildiğince çabuk elde edilmesi amacını gerçekleştirmek için getirilmiştir. İşte hakkın elde edilmesi için birer araç olan bu kurallar amaca uygun somut bir görevin varlığı halinde uygulama alanı bulurlar. Aksi halde, araçla ulaşılması istenilen amaç arasında gerçek ve esaslı bağın bulunmaması anlamsızlığı (şekilcilik) ortaya çıkarır. Mahkemelerin amacı, ne olursa olsun uyuşmazlıkları ortadan kaldırmak değil, pozitif hukukun ölçüsünde, hakkı belirleyerek sonuca ulaşmaktadır.

Bu nedenle geciken adaletin, adaletsizlik olduğu düşünülerek, davaların uzamasını veya uzatılmak istenmesini engellemek üzere getirilen usul kuralları, kanunun amacına uygun olarak kullanılmalı, davanın reddi için bir araç sayılmamalıdır.

Somut uyuşmazlığın incelenmesinde, mahkemece davacı vekilinin 18.07.2012 tarihli oturuma, aynı gün başka mahkemedeki duruşması nedeniyle katılamayacağı yönünde vermiş olduğu mazeretin belgelendirilmediği gerekçesiyle reddine ve davanın HMK’nun 320. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.

Somut uyuşmazlığın incelenmesinde, mahkemece davacı vekilinin 18.07.2012 tarihli oturuma, aynı gün başka mahkemedeki duruşması nedeniyle katılamayacağı yönünde vermiş olduğu mazeretin belgelendirilmediği gerekçesiyle reddine ve davanın HMK’nun 320. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.

Ne var ki, davacı vekilinin katılacağını beyan ederek mazeret dilekçesinde bildirdiği davaya ait 18.07.2012 tarihli duruşma zaptının incelenmesinde, avukatın mazeret olarak bildirdiği davanın duruşmasına ilk olarak bu celsede katıldığı ve bir kısım davacı vekili olarak duruşmalara kabulünün yapıldığı, dolayısıyla Bulanık Asliye Hukuk Mahkemesince davacı vekiline önceden yapılmış ve mazeret dilekçesine ekleyebileceği bir tebligat veya duruşma zaptı örneğinin bulunmadığı ve özellikle davanın niteliğinin davacı kadın ve müşterek çocuk için tedbir ve iştirak nafakası istemine ilişkin olduğu hususları gözardı edilerek, mazeretin reddine dair verilen kararın usul kurallarının ruhuna ve özüne uygun düşmediği açıktır.

Hukuk Genel Kurulu'nda yapılan görüşmeler sırasında bir kısım üyeler, davacı vekilinin yargılama sırasında duruşmaların çoğuna katılmaması nedeniyle dürüstlük kuralına aykırı davrandığı ayrıca, mazeret olarak bildirilen dava dosyasının önceki duruşma zaptını sunarak mazereti belgelendirebileceği gerekçeleriyle mazeretin reddi kararının doğru olduğunu belirtilerek, kararın onanması yönünde görüş bildirmiş iseler de bu görüş yukarıda açıklanan nedenlerle çoğunluk tarafından kabul edilmemiştir.

O halde, mahkemece, aynı yönlere işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma ilamına uyulması gerekirken, davacı vekilinin mazeret talebinin reddi ile davanın açılmamış sayılmasına dair önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun’un 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 26.11.2014 gününde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14530, Karar No: 2014/5252, Tarih: 18.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/14530 E.  ,  2014/5252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 13. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/06/2012

NUMARASI : 2011/557-2012/175

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/06/2012 tarih ve 2011/557-2012/175 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18/03/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. Ş.. H.. ile davalı vekili Av. İ.. E.. Anlı dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi l tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının ortağı olduğunu, ancak ortak olmasına karşın şirket iş ve işlemlerinden haberdar edilmediğini, genel kurul toplantılarına da davet edilmediğini, davalı şirketin TTK 370. maddesine göre, 09.12.2005 tarihinde 2004 yılı olağan genel kurulu toplantısının, 09.07.2007 tarihinde 2006 yılı olağan genel kurul toplantısının, 05.09.2008 tarihinde 2007 yılı olağan genel kurul toplantısının, 08.07.2009 tarihinde 2008 yılı olağan genel kurul toplantısının ve 02.07.2010 tarihinde 2009 yılı olağan genel kurul toplantısının yapıldığını haricen öğrendiğini, kanuna aykırı olarak yapılan bu toplantılara müvekkilinin katılmadığını ileri sürerek, anılan genel kurullardaki tüm kararların yoklukla malûl ve batıl olduğunun tespiti ile iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, genel kurulların usul ve yasaya aykırı toplanarak kararlar aldığını, davanın MK'nın 2. maddesiyle bağdaşmadığını açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu genel kurul tutanak ve hazurun cetvellerinin incelenmesinde davacının bizzat katıldığının görüldüğü, ancak imzaların davacı eli ürünü bulunmadıklarının ortaya çıktığı, davacının genel kurullara katılmış gibi başkaları tarafından adına imza atıldığı, bu şekilde karar alınmasının B.K ve TTK hükümleri gereğince batıl addedileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, 9.7.2007 tarihli 2006 yılı olağan genel kurulunda alınan tüm kararlar 5.9.2008 tarihli 2007 yılı olağan genel kurulunda alınan tüm kararlar, 8.7.2009 tarihli 2008 yılı olağan genel kurulunda alınan tüm kararlar ve 2.7.2010 tarihli 2009 yılı olağan genel kurulunda alınan tüm kararların yoklukla malul-butlanla batıl olduğunun tespitine ve alınan kararların bu sebeple iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz edilmiştir.

Dava, davalı şirketin genel kurullarında alınan kararların batıl olduğunun tespiti istemine ilişkindir.