muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11379, Karar No: 2019/14511, Tarih: 01.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/11379 E.  ,  2019/14511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'a ait Adıyaman Çemberlitaş Köyündeki ikametgahında bulunan sayacın borcunu ödememesi nedeniyle 07/04/2008 tarihinde söküldüğü,09/03/2012 tarihinde katılan kurum görevlilerince yapılan incelemede sayaçsız olarak elektrik kullanıldığının tespit olunduğu, sanığın soruşturma evresinde alınan ifadesinde 2005 yılında Kıbrıs'a taşındığını,ifadenin alındığı 24/01/2013 tarihinden 6 ay kadar önce geri geldiğini ve Adana'ya taşındığını beyan ettiği, soruşturma evresinde kolluk görevlilerince düzenlenen ve Çemberlitaş Köyü muhtarı olan ...'in de imzasının bulunduğu 26/03/2013 tarihli tutanak içeriğine göre sanık ...'ın köyde ikamet etmediği, sanığın arasıra köye gelerek evi kullandığı, Çemberlitaş köyünde ikamet eden kardeşi ...'ın 3 yıldan beri aralıklarla evi kullandığının belirtildiği,tanık olarak dinlenen ... söz konusu evin sanığa at olduğu, yaz aylarında 1-2 ay kaldığını, kendisinin Adıyaman merkezde oturduğunu arasıra köydeki tarlalarına bakmaya geldiğinde bu konutta kaldığını beyan ettiği, ancak kovuşturma evresinde yapılan kolluk araştırmasında tanığın Çemberlitaş köyünde ikamet ettiği, soruşturma evresinde bildirdiği adreste kalmadığının tespit edildiğinin anlaşılması karşısında tutanak düzenleyicileri, Çemberlitaş köy muhtarı ...,sayaçsız olarak elektrik kullanılan konuta komşu olan ikametgah sahiplerinin kimlikleri tespit edilerek tanık sıfatıyla dinlenilip suç tarihinde suça konu konutta sayaçsız olarak elektrik kullanan kişinin sanık ya da ... olup olmadığı belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken bu hususlar araştırılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı hükmün BOZULMASINA, 01/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3209, Karar No: 2014/5434, Tarih: 05.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/3209 E.  ,  2014/5434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AZDAVAY SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2008/236-2013/163

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda A.. İlçesi Sada Köyü çalışma alanında bulunan 231 ada 13 parsel sayılı 202,76 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalılar İbrahim, Fadime, Makbule, C.. K.. ile G.. N.. adlarına elbirliği mülkiyeti hükümlerine göre tespit ve tescil edilmiştir. Davacı M.. K.. adına kayıtlı 231 ada 12 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün davalı taşınmaz içinde kaldığını öne sürerek bu bölümün adına kayıtlı taşınmaza eklenmek suretiyle tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacının davasının ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosyada toplanan delillere uygun düşmemektedir. Davacı kendisine ait 231 ada 12 parsel sayılı taşınmaz ile davalılara ait çekişmeli 231 ada 13 parsel sayılı taşınmazın sınır olduğunu davalının taşınmaz üzerinde bulunan ahırını tam sınıra yaptığını, ancak daha sonra yağmur ve kar sularının ahırına zarar vermemesi için ahırın duvarına bitişik olarak 60 santimetre genişliğinde beton döktüğünü, ahırın çatısının saçak uçlarını genişlettiğini kadastro sırasında da genişletilen bu bölümlerin ahırın devamı olduğu düşünülerek davalı taşınmaz içinde tespit gördüğünü öne sürerek bu bölümlerin 231 ada 12 parsel sayılı taşınmaza eklenmesi istemiyle dava açmıştır. Dosya kapsamına göre tespitten önce ahırın yapımı sırasında taraflar arasında bu hususta yine sorun çıktığı, 19.09.1999 tarihli köy karar defterinde davalılardan İ.. K..'ın da imzasının bulunduğu metinde davalının ahırı yine aynı yerden yapacağı, yağmur suyunu kendi tarafına akıtacağını belirttiği, taşınmaz başında yapılan keşifte senet tanıkları olan aynı zamanda tespit bilirkişileri Y.. Ç.. ve E.. H.., ortak tanık H.. K.. olaylara dayalı anlatımları ile davalı İbrahim'in ahırı sınıra sıfır olarak yaptığını, yağmur sularının davacıların taşınmazına zarar vermemesi için gerekli tertibatı alacağını söylediğini beyan etmişler, inşaat bilirkişisi de raporunda yağmur suyunun akıtılması için önce ahırın duvarının üstüne yatay şekilde oluk açıldığı, daha sonra bu oluğun iptal edilerek saçak uçlarının uzatılmak suretiyle yağmur ve kar sularının 12 parsele akıtıldığını yine ahırın duvarına zarar vermemesi için ahırın duvarına beton perde döküldüğünü beyan etmişlerdir. Hal böyle olunca; Fen bilirkişileri A.. D.. ve F.. A.. tarafından hazırlanan 01.09.2010 tarihli rapor ve haritada (E) ve (D) harfleri ile gösterilen 6,16 ve 8,84 metrekare yüzölçümündeki bölümlerin davacıların taşınmazının devamı olduğu, tespit sırasında da davalı taşınmaz içinde tespit gördüğünü anlaşılmakla bu bölümler yönüyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10634, Karar No: 2025/1314, Tarih: 03.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/10634 E.  ,  2025/1314 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 27.05.2024

SAYISI : 2022/859 E., 2022/2602 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 27.05.2024 tarihli ve 2022/859 Esas, 2022/2602 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 27.05.2024 tarihli ve 2022/859 Esas, 2022/2602 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8701, Karar No: 2016/9176, Tarih: 01.12.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/8701 E.  ,  2016/9176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın tadilat gören yazlığı ve ikametini beklemesi konusunda sanık ile anlaştığı ve evin yedek anahtarını sanığa verdiği, bir kaç gün sonra ikametine geldiğinde sanığın ikamette olmadığını, ayrıca ikamette bulunan bir adet televizyon, bir adet uydu alıcısı, bir adet müzik seti, bir adet ağaç kesme makinasının ikamette olmadığını gördüğü, sanığı telefonla defalarca aramasına rağmen ulaşamadığının iddia edildiği olayda, katılanın ikametinden alındığı iddia edilen eşyaların sanık tarafından alındığının sabit olmadığına ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 01/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6631, Karar No: 2021/9441, Tarih: 01.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/6631 E.  ,  2021/9441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın temyize konu 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen "Basit Kasten Yaralama" suçunu, TCK'nin 106/2-a maddesinde düzenlenen "Silahla Tehdit" suçu ile birlikte işlediği dikkate alındığında, 5271 sayılı CMK'nin 251/8. maddesinin "Basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz." şeklindeki hükmü karşısında, basit yargılama usulünün uygulanamayacağı anlaşılmakla, tebliğnamenin bu yöndeki bozma istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamda TCK'nin 58. maddesinin uygulanması karşısında, hükmolunan cezaların TCK'nin 58. ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerini İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddeleri uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1) Mahkemece 26/05/2016 tarihli oturumda irtibat nedeniyle dosya esasının kapatılmasına ve irtibatlı dosya ile birleştirilmesine karar verildiği halde, ilgili dosyanın karara bağlandığından bahisle birleştirme ara kararından vazgeçilerek, evrak üzerinden dosyanın yeniden ele alınması ile yazılı şekilde karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabul ve uygulamaya göre;

2) Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Şarköy Devlet Hastanesince tanzim olunan, 30.03.2016 tarihli raporda, “Sol kaş üst kısımda (şakakta) 0,5 cm deri kalkıklığı, avuç içinde 5 cm kesi ve sol 2. parmakta

3 cm kesi” şeklinde görüş belirtilmiş olduğu, ancak mağdurda meydana gelen bir kısım yaralanmaların yüz bölgesinde meydana geldiği gözetildiğinde, bahse konu adli muayene raporunun adli tıp kriterlerine uygun ve hüküm kurmaya elverişli olmadığı; mağdurun tüm tedavi evrakları, film ve grafileri ile tüm raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevki sağlanarak, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirtilen kriterlere uygun rapor temini ile sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken, yetersiz rapora istinaden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 01.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21811, Karar No: 2020/7544, Tarih: 14.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/21811 E.  ,  2020/7544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 26.02.2007-2013/Mayıs ayına kadar radyoloji teknikeri olarak çalıştığını, en son net maaşı 1.978 TL olup servis, yemek sağlandığını, hamileliği döneminde radyasyonlu ortamda çalışamayacağı için işveren tarafından çağrı merkezinde görevlendirildiğini, muvafakat alınmadan çalışma koşullarında esaslı değişiklik yapılarak ücretinin 378 TL ücret düşürülerek çağrı merkezinde net ücreti 1.600 TL'ye düştüğünü, 2007/2-2010/7 tarihleri arasında 08.00-17.00 arası haftada 5 gün 3153 sayılı Radyoloji, Radyonom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Nizamnameye aykırı çalışıp mesai yaptığını, 2010/7-2011/2 tarihleri arasında hamile olduğundan onay alınmadan teknisyen maaşından yaklaşık 378 TL indirim yapıldığını, çağrı merkezinde 08.00-17.00 arası 5 gün çalıştığını, doğum sonrası 2012/1 tarihinde yeniden çalışmaya başladığını ve 2012/3 ayına kadar teknisyen olarak haftada 5 gün 08.00-17.00 arası çalıştığını, 2012/3-2012/12 tarihleri arasında çağrı merkezinde aynı saatlerde çalıştığını, 2013/1-2013/5 tarihleri arası teknisyen olarak aynı şekilde çalıştığını, radyoloji teknikeri olan müvekkilinin çalışma saatlerinin 3153'e uygun olması gerektiğini, işyerinde 5 saatten fazla çalıştığı gibi şua izni kullandırılmadığını, davacı çağrı merkezinde vasıfsız işte ücreti düşürülerek çalıştırıldığını, sonrasında görevine geri dönmek istemişse de kadro olmadığından reddedildiğini, aralarda görevlendirilmişse de çağrı merkezinde çalıştırılmaya devam edildiğini, son olarak Üsküdar’a gönderilmek istediğini tüm bu sebeplerle başka iş arayışına girdiğini ve devlet kadrosuna geçmesi nedeniyle istifa ettiğini iddia ederek kıdem tazminatı, şua izni alacağı, fazla mesai ücreti, maaş farkı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; işçilik alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının ... personeli olmadığı, ihale alan diğer davalının personeli olduğunu ve işe alma, ücret belirleme ve işten çıkarmada müvekkilinin talimatı olmadığından husumet yönünden reddi gerektiği, ihale konusu işlerin bir bütün olarak yükleniciye anahtar teslimi ihale edildiğinden müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacının Belediye işyerlerinde kesintisiz çalışmadığı, ihale konusu işte çalıştırılmak üzere çalışıp sözleşmenin belirli süreli olduğu ve sözleşme süresi bitimiyle tüm haklarının ödenerek iş sözleşmesinin feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Sağlık Yatırımları ve İşletmeciliği Sosyal Hizmetleri San. ve Tic. A.Ş. vekili; davacının 26.02.2007-22.05.2013 devresi İstanbul Büyükşehir Belediyesi Sağlık İşleri Müdürlüğü tarafından ihale edilen Kadın Sağlığı Projesi kapsamında radyoloji teknisyeni olarak çalıştığını, 09.08.2010 tarihinde hamile olması nedeniyle aynı projenin çağrı merkezinde çağrı personeli olarak görevlendirildiğini, doğum izni (06.07.2011-02.01.2012) sonrası tekrar 2 ay radyoloji teknisyeni olarak görevlendirildiğini, tekrar 2012 yılı sonuna kadar çağrı merkezinde çalıştığını, 2013 yılında ayrıldığı 22.05.2013 tarihine kadar radyoloji teknisyeni olarak çalıştığını, çağrı merkezine itirazı olmadığını ve hatta ilk görevlendirmenin davacının isteğiyle yapıldığını, görevlendirmeye ilişkin 2011 ve 2012 yılında sözleşme akdedildiğini ve ücretin açıkça belirtildiğini, sözleşmeler sonrası çağrı personeli olarak çalıştığını ve ücreti ihtirazi kayıt olmadan aldığını, Sağlık Bakanlığı'na atamasının gerçekleşmesi nedeniyle 09.05.2013 tarihli istifa dilekçesi ile ayrıldığını ve kıdem tazminatı alamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 155/2. maddesindeki "Zamanaşımı asıl borçluya karşı kesilince, kefile karşı da kesilmiş olur’’ şeklindeki düzenleme ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/6. maddesindeki asıl işverenin sorumluluğunu alt işverenin sorumluluğu ile sınırlayan hükümler birlikte değerlendirildiğinde alt işverenin ileri sürmüş olduğu zamanaşımı def'inden kendisi ileri sürmese dahi asıl işverende istifade edecektir. Ancak asıl işverenin ileri sürmüş olduğu zamanşımı def'i, bu def'i ileri sürmeyen alt işverene sirayet etmez. Açıklanan nedenle süresinde davaya karşı zamanaşımı def'i ileri sürmeyen alt işverenin asıl işveren tarafından ileri sürülen zamanaşımı def'inden yararlandırılması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 14/09/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2730, Karar No: 2012/4037, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/2730 E.  ,  2012/4037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı 3.kişi Mettaş Tic. Paz. Ltd. Şti. Ile davalı alacaklı Türkiye İş Bankası AŞ., Borçlu Ağsan pet. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti. Aralarındaki dava hakkında Erzurum 2.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 19.10.2010 gün ve 2010/302-2010/461 sayılı hükmün Dairenin 24.4.2011 gün ve 2011/8424-11135 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve HMK312. (HUMK’94) madde koşullarının somut olayda gerçekleşmemiş bulunmasına göre 6100 sayılı HMK’nun geçici 3.maddesi 2.fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nun 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 203,00 TL para cezasının davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 43,90 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 3.4.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32876, Karar No: 2017/1523, Tarih: 02.03.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/32876 E.  ,  2017/1523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, Müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İncelemeye konu Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/274 Esas 2013/436 Karar sayılı dosyasına ilişkin suç tarihinin 19/01/2012 ve iddianame düzenleme tarihinin 29/02/2012 olduğu,

SANIK ... İÇİN;

Dairemizde aynı gün incelenen;

2014/20180 Esas sayılı dosyada Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/199 Esas 2013/18 Karar sayılı dosyasına ilişkin suç tarihinin 10/01/2012 ve iddianame düzenleme tarihinin 07/02/2012 olduğu,

2014/33463 Esas sayılı dosyada Bursa 1. Asliey Ceza Mahkemesi'nin 2012/287 Esas 2013/423 Karar sayılı dosyasına ilişkin suç tarihinin 18/01/2012 ve iddianame düzenleme tarihinin 16/02/2012 olduğu,

2017/5512 Esas sayılı dosyada Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/1033 Esas 2014/1015 Karar sayılı dosyasına ilişkin suç tarihinin 11/01/2012 ve iddianame düzenleme tarihinin 16/02/2012 olduğu,

SANIK ... İÇİN;

Dairemizde aynı gün incelenen;

Dairemizin 2014/9331 esası ile 15.01.2015 tarihinde düzeltilerek onanmasına karar verilen Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/286 esas ve 2012/478 karar sayılı dosyasına ilişkin suç tarihinin 17/01/2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 29.02.2012 olduğu,

Gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanıkların eylemlerinin TCK 43. madde kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından sanık ...'...ait dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi sanık ...'e ait düzeltilerek onanmasına karar verilen dosyanın bu dosya içine konularak incelemeye konu dosya ile birlikte TCK.'nın 43 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönü incelenmeksizin BOZULMASINA, 02/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15542, Karar No: 2014/23079, Tarih: 07.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/15542 E.  ,  2014/23079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.