muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4457, Karar No: 2017/6990, Tarih: 18.10.2017

gerektiğinden ülkemize özgü ve güncel verileri içeren ..... tablosu kalan ömür sürelerinde esas alınmalıdır.

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra kalan ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir. Günlük net gelir saptanarak rapor tarihi itibarıyla bilinen dönemdeki kazanç, var olan verilere göre iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmaktadır. Bilinmeyen dönemdeki kazanç bakımından ise tazminatların peşin olarak hesaplanmasına karşın gelirlerin taksit taksit elde edilmesi sonucunda tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar, reel faiz kadar olduğundan şu durumda enflasyon dışlanmak suretiyle değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da gözetilerek %10 yerine Kurum ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranı uygulanmalıdır. Meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) %60’ın altında kaldığı durumlarda, emsallerine göre sigortalının daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması olası bulunduğundan, 60 yaş sonrası yönünden pasif dönem zarar hesabı yapılmamalıdır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin kalan ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, sigortalının kalan ömrü ile sınırlı olup çocuklardan erkeğin 18, ortaöğretimde 20, yüksek öğretim durumunda 25 yaşını doldurduğu tarih itibarıyla gelirden çıkacağı kabul edilmeli, evlenme tarihine kadar gelire hak kazanacağı belirgin bulunan kızın, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik duruma, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre evlenme yaşı değişkenlik arz ettiğinden bu konuda Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre hazırlanan istatistiklerden yararlanılmalıdır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, kusur oranlarını belirleyen raporlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmamasına karşın, öngörülen ilkeler gereğince uzman bilirkişi tarafından yöntemince rapor düzenlenerek hak sahibinin gerçek zararı hesaplanmalı, bu miktar gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp davalıların toplam kusur oranına göre davalı işverenlerin sorumluluğu belirlenmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hükmü temyiz etmeyen davalılar yönünden davacı lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu da gözetilerek karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1428, Karar No: 2012/13419, Tarih: 05.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/1428 E.  ,  2012/13419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/a-2, TCK.nun 62, 647 sayılı Yasanın 4-6. maddelerine göre 1800 YTL adli para cezasının ertelenmesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına,

Yapılan duruşmaya, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- 23.02.1938 gün, 23/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, 5252 Sayılı Yasanın 9/3. maddesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Daire kararlarında açıkça belirtildiği üzere; sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı yasayla yapılan değişiklikten önceki haliyle 213 sayılı VUK, 765 sayılı TCK ve 5237 sayılı TCK’nun hükümleri ile 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı yasayla yapılan değişiklikten sonraki haliyle 213 sayılı VUK ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasa belirlenip, yürürlük tarihlerine göre yasaların blok halinde uygulanması gerektiği gözetilmeden 765 sayılı TCK’nun lehe olduğu belirlenip anılan yasa ve 647 sayılı Yasa hükümleri uygulanmasına karşın temel cezadan 5237 sayılı TCK'nun 62. maddesi gereğince taktiri indirim hükümleri uygulanması, ayrıca cezanın 5728 sayılı yasayla yapılan değişiklikten önceki haliyle 213 sayılı VUK’nun 359/a-2 maddesi uyarınca, 6 Ay hapis cezası olarak belirlenmesinin ardından, 359/a-son maddesinde yer alan “Hükmolunan hapis cezasının para cezasına çevrilmesinde, hapis cezasının her bir günü için, sanayi sektöründe çalışan onaltı yaşından büyük işçiler için (...) yürürlükte bulunan asgari ücretin bir aylık brüt tutarının yarısı esas alınır ve hükmolunan bu para cezası ertelenmez” hükmü dikkate alınmadan, 5728 sayılı yasayla yapılan değişiklikten sonraki haliyle, 647 sayılı Yasa hükümleri uygulanmak suretiyle karma uygulama yapılması,

2- Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25 ve 03.02.2009 gün ve 250-13 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için diğer şartların yanında, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi de gerekmektedir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Zararın belirlenmesinde hâkim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de göz önünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hâkimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. Öte yandan yine ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22.05.2001 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; defter ve belgelerin gizlenmesi halinde, sağlıklı bir vergi incelemesi yapılamayacağı açıktır. Vergi denetimi olanağını kaldıran bu halde artık somut bir vergi ziyaının tespiti olanağı da ortadan kalkmaktadır. O halde, mükellefin sorumluluğunu kaldıracak olan ve 213 sayılı Yasanın 13. maddesinde düzenlenen durumlarda veya kastı ortadan kaldıran diğer hallerin kanıtlanması dışında, vergi ziyaının varlığının kabulü de zorunludur. Bir başka anlatımla yukarıda değinilen haller dışında mefruz (soyut) vergi ziyaı bulunduğu kabul edilmeli, müspet (somut) vergi ziyaının varlığı aranmamalıdır. Kaldı ki, 29.07.1998 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler ile vergi kaçakçılığı suçlarında “vergi ziyaının varlığı” suçun unsuru olmaktan çıkarılmış ve defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır. İncelenen dosya içeriğine göre; 2000, 2001 ve 2002 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2

. İncelenen dosya içeriğine göre; 2000, 2001 ve 2002 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden, sanığın kamu zararını karşılamadığından bahisle yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2468, Karar No: 2014/6068, Tarih: 03.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/2468 E.  ,  2014/6068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın kök kaydı olan 455 parsel sayılı kadastro parselinin kadastro tesbit tutanağı ile tüm tedavül tapu kayıtları, Mill Emlak Müdürlüğü'nce yapılan satışa ilişkin evrakların,

2) Dava konusu taşınmazın sınırında veya yakın çevresinde bulunan imar parsellerine davacı Orman Yönetimi tarafından aynı savla dava açılıp açılmadığı idareden sorularak, varsa dava açılan yerlerin ada ve parselleri ve dava dosya numaralarının belirlendiği listenin,

3) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, imar planı ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 12 ya da 13 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmaz ile komşu ve yakın komşu taşınmazların orman kadastrosu hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktalarının imar planı ve kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyada yer alması,

Ayrıca, dava dosyasının hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 03/06/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5072, Karar No: 2009/7084, Tarih: 03.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/5072 E.  ,  2009/7084 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin trafik sigortacısı olduğu aracın, alkollü sürücü yönetimindeyken meydana gelen kaza sonucunda hasar gören aracın sigorta şirketine müvekkilince tazminat ödendiğini ileri sürerek, ödenen 7.272,00 TL tazminatın sigortalı davalıdan rücuan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kusur ve hasar belirlenmesine ilişkin itirazı olmadığını; ancak, zarar sorumlusunun araç sürücüsü olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde, sigortalı araç sürücüsünün alkollü ve tam kusurlu olduğu, davalının ileri sürülen kusur oranına ve talep edilen tazminat miktarına bir itirazı olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne 2.272,00 YTL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı tarafından zarar gören 3. kişiye ödenen tazminatın, sigortalıdan rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Sözleşmesi Genel Şartlar’ın B.4-d bendinde sürücünün alkollü olmasının etkisi ile neden olduğu kaza sonrasında gerçekleşen zarar nedeni ile sigortacının hak sahiplerine yaptığı ödemenin, sigortalı araç işleteninden rücu edilebileceği düzenlenmiştir.

../...

-2-

2009/5072

2009/7084

Ne var ki, sürücünün alkollü olması tek başına yeterli olmayıp, Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarına göre, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmiş olması, yani kazanın meydana gelmesinde sürücünün aldığı alkol dışında, kazanın oluşumu için hiçbir etkenin bulunmaması gerekir.

Öte yandan mahkemece, davalının, kusur ve hasara ilişkin bir itirazı olmadığına yönelik duruşmada alınan imzasız beyanı hükme esas alınarak, her hangi bir (kusur, hasar ve alkol) inceleme yapılmaksızın davalı aleyhine karar verilmiştir. Halbuki, davalı sonuç olarak kendisinin oluşan zarardan sorumlu olmadığı savunmuştur. O halde, sürücünün tam kusurlu kabul edilmesi durumunda dahi, ancak kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmiş olduğunun kanıtlanması halinde, ödenen tazminatın rücuen tahsil edilebileceğinin kabulü gerekir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, aralarında uzman nörolog doktor ile hasar-trafik uzmanından oluşacak bilirkişi heyetinden, dosyadaki delillere göre, kazanın münhasıran alkolün etkisinde meydana gelip gelmediği, başka etkenlerin etkili olup olmadığı, tarafların olaydaki kusur durumları ve aracın hasarını tesbiti konularında ayrıntılı, gerekçeli ve denetime müsait rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 3.11.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6843, Karar No: 2020/4043, Tarih: 29.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6843 E.  ,  2020/4043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 89/3-b, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre; sanığın sahibi ve işletmecisi olduğu İtibar Kauçuk A.Ş.'de makine tamir ustası olarak çalışan katılanın olay günü kalender diye tabir edilen hamur hazırlama makinesinde meydana gelen arızayı giderdikten sonra, dişliler üzerinde çalışmaya bağlı olarak biriken metal toz talaşını temizlemek istediği esnada; iş yerinin çalışanı olan tanığın makineyi çalıştırması ile birlikte katılanın elinin makine dişlileri arasına sıkışması ve ardından katılanın bağırması üzerine tanığın makineyi durdurduğu esnada yine iş yerinin çalışanı olan başka bir tanığın makinenin çalıştığını sanarak “stop” düğmesi yerine “start” düğmesine basmasıyla katılanın sağ el dört parmağının kopması şeklinde meydana gelen ve sanığın tali kusurlu olarak bir kişinin hayati tehlike geçirecek, 6. derece kemik kırığı olacak ve organ yitimi meydana gelecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tali kusurlu olarak sebebiyet verdiği iş kazası sonucu bir kişinin hayati tehlike geçirecek, 6. derece kemik kırığı olacak ve organ yitimi meydana gelecek şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Kabul ve uygulamaya göre;

Katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK’nın 89/1 maddesi uyarınca tayin edilen temel ceza miktarı üzerinden sadece TCK’nın 89/3-b maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken; aynı kanunun 89/2-b-e ve 89/3-b maddelerinden ayrı ayrı artırım yapılması suretiyle, sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması,

Kabul ve uygulamaya göre;

Katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK’nın 89/1 maddesi uyarınca tayin edilen temel ceza miktarı üzerinden sadece TCK’nın 89/3-b maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken; aynı kanunun 89/2-b-e ve 89/3-b maddelerinden ayrı ayrı artırım yapılması suretiyle, sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3880, Karar No: 2014/21182, Tarih: 24.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/3880 E.  ,  2014/21182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1417, Karar No: 2018/3295, Tarih: 26.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/1417 E.  ,  2018/3295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirkete sigortalı ... plakalı ... 'ye ait aracın 14.02.2013 tarihinde biriken yağmur suları nedeniyle zarara uğradığını, düzenlenen eksper raporuna göre ... Otomotiv tarafından yapılan onarım bedeline ilişkin 11.259,13 TL tutarındaki faturanın 27.03.2013 tarihinde ödendiğini, zararın sebebinin aşırı miktarda biriken yağış suları olup, davalının görev ve yetkilerini düzenleyen 2560 Sayılı kanunda yağış sularının toplanması, yerleşim yerlerinden uzaklaştırılması görev ve yetkisinin davalıya ait olduğunu, bu nedenle sigortalı aracın zarar görmesine neden olan yağmur sularının birikmesinde kusurun davalı ... 'ta olduğunu ileri sürerek poliçeden kaynaklanan tazminatın kusurlu davalı şirketten rücu yolu ile ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde; ... Mahallesi ... Sokakta müvekkili idare tarafından hali hazırda işletilmekte olan herhangi bir yağmur suyu drenaj hattı bulunmadığını, henüz yağmur suyu toplama ve drene etme amaçlı bir altyapı bulunmayan bu sokakta biriken yağmur suları nedeniyle oluşan zararda müvekkil idareye atfedilecek herhangi bir kusur da haliyle bulunmadığını, yağmur suyu