muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4905, Karar No: 2018/9158, Tarih: 11.12.2018

2- Dava 27/12/2006 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece asıl davada davacı lehine 35.491,81 TL maddi ve 12.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen 24/02/2014 tarihli ilk kararın davalı tarafça temyizi üzerine Dairemizin 01/04/2015 tarih 2014/17078 Esas, 2015/6884 Karar sayılı ilamında özetle “davacı işçinin kırma eleme tesislerinin kurulması ve sökümü ile çalıştırılması işlerinde tecrübeli bir formen olduğu ve bu nitelikteki bir işçinin asgari ücretle çalışmayacağı, ancak Yol iş sendikası ile Dev-Maden Sen sendikasının bildirdiği ücretlerin ortalamasının dikkate alınmak suretiyle gerçek ücretin belirlenmesinin de hatalı olduğu çünkü davalı işyerinde sendika ve toplu iş sözleşmesi uygulamasının söz konusu olmadığı bu halde, ilgili meslek kuruluşundan, benzer işyerlerinde çalışan ve emsal işi yapanların ücretlerini araştırılmak suretiyle işçinin gerçek ücretini belirlemek, belirlenen bu gerçek ücretle sigortalının maddi tazminatını yeniden hesaplatmak, hesaplanan bu zarardan Kurumca bağlanan gelirlerin ilk peşin değerinin rücu edilebilecek kısmını indirmek, usuli kazanılmış hakları gözeterek sonucuna göre karar verilmesinin gerektiği, öte yandan mevcut kararda mahkemece, ilk peşin sermaye değerinin indirilmemiş halinin maddi tazminat olarak hüküm altına alındığı halde kararın gerekçesinde ilk peşin sermaye değeri indirilmiş haliyle maddi zarara işaret edildiğinin anlaşılması karşısında gerekçe ile hüküm fıkrası arasında da uyumsuzluk olduğu” belirtilerek kararın bozulduğu anlaşılmaktadır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sırasında davacının yaptığı işe göre alabileceği ücretin ........ ........ Birliğin(........)’den sorulduğu ve 24/03/2016 tarihli hesap raporunda ........ Sendikasından bildirilen asgari ücretin yaklaşık 3,69 katı üzerinden hesap yapıldığı ve bilinen devre hesabının önceki hesap raporunda esas alınan 31/12/2013 tarihinden 31/12/2015 tarihine çekilmek ve bu devrede yürürlüğe giren asgari ücret farkları hesaba yansıtılmak suretiyle maddi tazminat alacağının 54.990,27 TL olarak hesap edildiği, mahkemece de önceki kararda hükmedilen miktar yönünden usuli kazanılmış hak oluştuğu dikkate alınarak yukarıda işaret olunan şekilde maddi tazminat istemi yönünden 35.491,81 TL’ye karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 6.3.2002 gün ve 1/119-135 sayılı kararında da açıkça işaret olunduğu şekilde, bozma kararına uyulması ile Mahkemenin bozma kararı doğrultusunda işlem yapma yükümlüğü doğar. Bu ilke Usul Kanunun dayandığı ana esaslardan olup kamu düzeni ile ilgilidir. Yargıtayın bozma kararına uymuş olan Mahkemenin, bozma gereğince değerlendirme yaparak yeni hükmünü tesis etme zorunluluğu vardır.

Bilindiği üzere Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 6.3.2002 gün ve 1/119-135 sayılı kararında da açıkça işaret olunduğu şekilde, bozma kararına uyulması ile Mahkemenin bozma kararı doğrultusunda işlem yapma yükümlüğü doğar. Bu ilke Usul Kanunun dayandığı ana esaslardan olup kamu düzeni ile ilgilidir. Yargıtayın bozma kararına uymuş olan Mahkemenin, bozma gereğince değerlendirme yaparak yeni hükmünü tesis etme zorunluluğu vardır.

Aynı zamanda bu açıklamlardan olarak usuli kazanılmış hak kavramının da açıklanmasında yarar vardır. Usuli kazanılmış hak kavramı, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için; bir davada ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir.( HGK.nun 12.07.2006 T., 2006/4-519 E, 2006/527 K, 03.12.2008 T., 2008/10-730 E., 2008/732 K.) Usuli kazanılmış hak ilkesi kamu düzeniyle ilgilidir. (09.05.1960 T., 21/9; 04.02.1959 gün 13/5 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı)

Somut olayda; mahkemece verilen ilk kararın davacı tarafından yasa yoluna başvurulmayıp davalı trafından yasa yoluna müracaat üzerine yukarıda işaret olunan bozma kararı doğrultusunda kararın bozulduğu ve bozmaya uyularak yapılan yargılamada ücret konusunda yeterli araştırma yapılmadığı gibi, bozma kararına aykırı olacak şekilde önceki kararda olduğu gibi sendika tarafından bildirilen ücretin hesaba esas ücret olarak esas alındığı ve usuli kazanılmış hakka riayet edilmeden ücret yönünden bilinen devre ileri çekilmek suretiyle işlem yapıldığı ve gelirlerin de usulüne uygun tenzil edilmediği açıktır.

O halde mahkemece yapılacak iş, uyulmasına karar verilen bozma ilamı doğrultusunda davacı işçinin kırma eleme tesislerinin kurulması ve sökümü ile çalıştırılması işlerinde tecrübeli bir formen olduğu ve bu nitelikteki bir işçinin asgari ücretle çalışmayacağı, ancak “sendikalı işçi olmadığının” da açıkça anlaşılmış olması karşısında, ........ Sendikasından bildirilen ücretin de dikkate alınamayacağı gözetilerek, ilgili meslek kuruluşundan, benzer işyerlerinde çalışan ve emsal işi yapanların ücretlerini araştırmak suretiyle işçinin gerçek ücretini belirlemek, belirlenen bu gerçek ücretle yapılacak hesapta, davacının bir önceki kararı temyize getirmediği de gözetilerek, 06/12/2013 tarihli önceki karara esas hesap raporundaki biline devre sonu olan 31/12/2013 tarihinin davalı lehine usuli kazanılmış hal oluşturduğu dikkate alınarak, bilinen dönem sonunun bu tarih olarak esas almak ve bu döenmden sonra yürürlüğe giren asgari ücretteki farkları rapora yansıtmamak suretiyle hespalanacak maddi tazminat alacağından , sigortalının dava konusu iş kazası nedeniyle uğradığı sürekli iş göremezlik oranının, birleşmeye etkisi oranında belirlenen ilk peşin sermaye değeri ile bu iş kazası nedeniyle geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünü tazminat alacağından mahsup etmek suretiyle maddi tazminat istemi hakkında bir karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, Davalı yararına takdir edilen 1.630,00TL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, 11/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10403, Karar No: 2016/21226, Tarih: 10.10.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/10403 E.  ,  2016/21226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - ...

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 51/2-b maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı Yargıtay tetkik hakimi ...’a ait aracın tescil plakasına ... Trafik Tescil ve Denetleme Büro Amirliğinin 20/12/2015 tarihli ve MA ... sıra nolu trafik idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 391,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine dair ...Sulh Ceza Hakimliğinin 09/02/2016 tarihli ve ... değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 17/05/2016 gün ve ... sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/06/2016 gün ve KYB. ... sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay tetkik hakimi olarak görev yapan muterize ait ... plaka sayılı aracın, ... Bulvarında 112 Km/s hızla araç kullandığı anlaşıldığından, başvurunun reddine karar verilmiş ise de,

Aracın tescil plakasına uygulanan idari para cezasının muterize tebliğini müteakip, Yargıtay tetkik hakimi olduğunu bildirerek, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’nun 93. maddesi uyarınca hakkında işlem yapılması gerektiğinden bahisle itiraz etmiş olması karşısında, başta bilinmese dahi, artık itiraz eden kişinin hukuki konumunun öğrenildiği,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay ... Ceza Dairesinin 22/03/2011 tarihli ve 2008/8692 esas, 2011/2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu sayılı ilamında da değinildiği üzere, idari para cezasını gerektiren eylemin 2802 sayılı Kanun’un 93. maddesi kapsamında kişisel suç olduğunun anlaşılması halinde, anılan Kanun’un “kişisel suçlarda soruşturma ve kovuşturma” kenar başlıklı 93/1. maddesinde yer alan “Hakim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma, ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet başsavcısına ve son soruşturma o yer ağır ceza mahkemesine aittir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, muterizin Yargıtay tetkik hakimi olduğunun anlaşılması sebebiyle, başvurunun kabul edilerek idari para cezası karar tutanağının iptali ile gereğinin takdir ve ifası için evrakın ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet savcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde başvurunun reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 14/05/2015 tarih ve ... Esas, ... karar sayılı ilamı ile Yargıtay ... Ceza Dairesinin 09/07/2013 tarihli ve ... Esas, ... sayılı ilamında da belirtildiği üzere, hakim ve savcıların trafik suçlarının 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’nun 93. maddesi kapsamında kişisel suç olup, anılan Kanun’un “kişisel suçlarda soruşturma ve kovuşturma” kenar başlıklı 93/1. maddesinde yer alan “Hakim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma, ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet başsavcısına ve son soruşturma o yer ağır ceza mahkemesine aittir.” şeklindeki düzenleme ile 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 24. maddesinde yer alan “Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması hâlinde mahkeme tarafından idari yaptırım kararı verilir.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, hâkim ve savcıların kişisel suç kapsamında değerlendirilen ve idarî para cezasını gerektiren eylemleri yönünden ancak son soruşturma mercii olarak ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesince idari yaptırım kararı uygulanabileceği cihetle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, ...Sulh Ceza Hakimliğinin 09/02/2016 tarihli ve ... değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 10/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8399, Karar No: 2018/7640, Tarih: 19.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/8399 E.  ,  2018/7640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

(Kapatılan Kütahya 1. Sulh Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14515, Karar No: 2018/5728, Tarih: 26.09.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/14515 E.  ,  2018/5728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...(KAPATILAN) 2.... VE

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) 2.... ve ... Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.03.2016 tarih ve 2014/84-2016/18 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının "..." markasını ilk olarak 1996 yılında kullanmaya başladığını, "..." ibareli markalarının başta 05. ve 29. sınıflar olmak üzere çeşitli sınıflar için tescil ettirilmiş olduğunu, ilaç sektöründe kullanılan bir elementin adı olmadığını, literatürde çinko elementinin karşılığının..." olduğunu, davalının "...." ibaresini marka olarak tescil ettirmiş olmasının "..." markasının tanınmışlığından faydalanılmak istenmesinden kaynaklandığını, "..." markasının tanınmış marka haline geldiğini, Yargıtay'ca onanan ... 3. ... 2011/31 E. ve 2012/182 K. sayılı kararında bu durumun tespit edilmiş olduğunu, davalının 2009/18825 tescil numaralı "...." markasının davacının markalarına ayniyet derecesinde benzer olduğunu davalı markasının MarKHK m.8/l/b, 8/3, 8/4 maddeleri kapsamında davacı markası ile benzer olduğunu ileri sürerek tüm emtialar bakımından hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, "..." ibaresinin ilaç sektöründe sıklıkla kullanılan kimyasal bir elementin adı olduğunu, bu özelliği itibariyle ayırt ediciliğinin olmadığını, ayırt ediciliği zayıf bir markayı seçen kişinin iltibas içermeyen benzerlerinin tesciline ve kullanımına katlanmak zorunda olduğunu, davalının 2009/18825 tescil numaralı markasının davacı markaları ile benzer olmadığını, ... nezdinde "..." ibaresini içerir birçok marka başvurusu bulunduğunu, bu markalardan birçoğunun tescil edilmiş olduğunu ve markaların kullanıldığı ürünlerin piyasada satışının yapıldığını, ilaç markaları bakımında göz önünde bulundurulması gereken hedef kitlenin öncelikle doktorlar olduğunu, ikinci hedef kitlenin ise eczacılar olduğunu, ilaç markalarının hitap ettiği kesime ortalama dikkat seviyesine sahip hastaların dahil edilmemesi gerektiğini savunarak haksız davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; taraf markalarının görsel, işitsel ve kavramsal olarak benzer olduğu, her ne kadar davalı "..." ibaresinin kimyasal bir element adı olduğunu beyan etmiş ise de, elementin adının "..." olduğunun anlaşıldığı, "..." ibaresinin davacı adına tescilli bir marka olması sebebiyle marka sahibinin 556 sayılı KHK'nın kendisine sağladığı hukuki korumadan yararlanarak davacının "..." ibareli ilaçlarının bir kısmının doktor reçetesi olmadan temin edilebilir veya kullanılabilir olması, taraf markaları arasındaki benzerliğin ortalama tüketici nezdinde karışıklığa sebebiyet verebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. İlaç emtiası bakımından etken madde veya tedavisi hedeflenen hastalığa doğrudan atıf yapan işaretler tanımlayıcı niteliktedirler. Ancak, etken maddeden türetilen işaretlerin de ayırt edicilik vasfına sahip olmak koşuluyla marka olarak tescili mümkündür. Somut olayda davacı vekili, davalının 05. sınıf yönünden 2009/18825 sayılı "...." ibareli marka başvurusunun müvekkilinin aynı sınıfta tescilli "..." ibareli markalarıyla iltibas tehlikesine yol açtığını ileri sürmüştür. Ancak, davacı markasından farklı olarak davalının marka başvurusundaki aynı etken maddeden türetilen "...." ilaç markasının doktor ve eczacıdan oluşan uzman kullanıcı kesimi dikkate alındığında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi kapsamında davacı markası ile iltibas ihtimali bulunmadığından kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin temyiz isteminin isteminin kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 26/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19837, Karar No: 2018/151, Tarih: 09.01.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/19837 E.  ,  2018/151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat, temyiz talebinin reddi

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Katılan ... ...vekilinin temyiz talebinin incelenmesi neticesinde;

Yüze karşı verilip, 08/11/2012 tarihinde tefhim edilen hükmü 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 310/1 maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süreden sonra 16/11/2012 tarihinde temyiz eden katılan ... ... vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Sanık ...’nın temyiz talebinin incelenmesi neticesinde;

Sanığın savunmasının alındığı duruşmada bildirdiği adresine yapılan tebligatın iade edilmesinden sonra MERNİS adresine gerekçeli kararın 13/12/2012 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği, sanığın 12/09/2013 tarihli dilekçesi ile infazın durdurulmasını ve dosyanın temyize gönderilmesini talep ettiği, mahkemece bu talebin süre yönünden reddine dair 19/09/2013 tarihinde ek karar verildiği, sanığa ek kararın 27/09/2013 tarihinde tebliğ edildiği, 02/10/2013 tarihinde ek karara karşı temyiz talebinde bulunduğu, ek karara karşı kanun yolunun temyiz olmasına rağmen mahkemece itiraz yolu açık bırakılarak talebin Büyükçekmece 4. Ağır Ceza Mahkemesi’ne gönderildiği, mahkemece talebin 24/10/2013 tarihinde reddine karar verildiği, bu kararın yok hükmünde olduğu anlaşıldığından mahkemece dosyanın temyizen incelenmek üzere dairemize gönderildiği, sanığın 02/10/2013 tarihli dilekçesinin ek kararın temyizine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan inceleme neticesinde;

Yokluğunda verilip, 13/12/2012 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükmü 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süreden sonra 12/09/2013 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine dair verilen ek kararın usulüne uygun olduğu anlaşılmakla, temyiz talebinin reddine dair 19/09/2013 tarihli ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/43381, Karar No: 2017/13334, Tarih: 21.11.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/43381 E.  ,  2017/13334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 233/1. maddesinde düzenlenen suçta, aile hukukundan doğan bakım, eğitim veya destek olma yükümlülüğünün ihlalinin yaptırıma bağlandığı, katılanın iddiasına konu hususun ise eğitim yükümlülüğünün ihlali kapsamında kaldığı ve dosya kapsamından sanığın savunmasında mahkemeye sunmuş olduğu hastanede muayene ücretini gösteren belgeler ve muayene formlarının tanzim tarihleri itibariyle iddianameye konu olayla ilgi olmadıkları, katılan ... hakkında okul yönetimi tarafından düzenlenen yazıda ise sanık hakkında “çocuğun okula devamını sağlama hususunda pek istekli olmadığı, tarafların çocukları birbirinden kaçırma eğiliminde oldukları” ibaresinin yazılı olduğu anlaşılmakla, her ne kadar sanık savunmasında katılan ...’in hastanedeki muayenesi nedeniyle okula gidemediğinden bahsedilmişse de, diğer katılan ... hakkında okula devamı engelleyen herhangi bir sebebin bulunmaması karşısında, katılan ...’in de neden okula devam etmediği araştırılıp, tüm hususlar incelenerek, sonuca göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılanlar ... ve ... vekili temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.11.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15490, Karar No: 2018/3258, Tarih: 24.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/15490 E.  ,  2018/3258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 11/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27482, Karar No: 2015/3460, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/27482 E.  ,  2015/3460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11065, Karar No: 2013/44975, Tarih: 10.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/11065 E.  ,  2013/44975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesinde düzenlenen kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek tedbirine çevrilmesi karşısında aynı kanunun 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin sanık hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından tekerrürün tatbikine ilişkin kısım çıkarılarak diğer kısımlar aynen bırakılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.