muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18982, Karar No: 2023/11224, Tarih: 18.12.2023

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükme yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. Hüküm fıkrasında adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısımda "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamen tahsil edileceği" ibaresinden sonra "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına" yer verilmemesinin 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılması,

2. Şahit numunelerin müsaderesine karar verilmemesinin hukuka aykırı olduğu,

Değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 13.09.2021 tarihli ve 2021/1482 Esas, 2021/1154 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

1. Hüküm fıkrasının adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısımda "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamen tahsil edileceği" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği" ibaresinin eklenilmesi,

2. Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin kısmında "302 gram uyuşturucu içerir toz madde olan emanetin" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve şahit numunelerin" ibaresinin eklenilmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3424, Karar No: 2015/3640, Tarih: 03.04.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/3424 E.  ,  2015/3640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.08.2004 gününde verilen dilekçe ile meranın aidiyetinin tespiti istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, meraya elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş, Dairemizin 2012/9697 Esas, 2012/10060 Karar sayılı bozma ilamında belirtilen nedenlerle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacı Yalankoz Köyü'nün merada müşterek kullanım hakkının bulunduğuna ve diğer davacıların davasının reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar ve davalı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 50. maddesinde medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

4721 sayılı TMK’nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7 maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak, On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun “Yürürlük” başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; davacı ... Köyü ve davalı ... Belediyesinin 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak Bağlar ilçesinin belediyesine katılmaları nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatları kalmadığından ve davacı ile davalı sıfatlarının birleşmesi nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 03.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/21383, Karar No: 2015/8571, Tarih: 11.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/21383 E.  ,  2015/8571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı işyerinde bulunan emtiaların, davalının maliki bulunduğu bina çatısındaki yağmur tahliye oluklarının tıkanması sebebiyle çatıdan giren suyun sigortalı yere sirayet etmesi sonucu hasar oluştuğunu, hasar bedeli olan 61.200,11 TL'nin sigortalıya ödendiğini, su basma olayının gerçekleşmesinde davalının maliki olduğu binanın bakımsızlığı ve tesisat sistemindeki yetersizlik sebebiyle meydana geldiğinden sigortalılarına yapmış oldukları hasar bedelinin tazmini için takip başlattıklarını, davalı borçlunun borca itiraz ederek takibin durduğunu, yapılan itirazın haksız olduğundan bahisle itirazın iptaline takibin devamına, %20 ... inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilin binanın yapımı ve tahliye boruları konusunda standardın üstünde malzeme kullandığını, müvekkilinin sorumlu olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, hasarın meydana geldiği binada sigortalı işyerinde bulunan emtiaların binanın çatısındaki yağmur tahliye oluklarının tıkanması sebebiyle çatıdan giren suyun sigortalı yere sirayet etmesi sonucu hasar oluştuğu, meydana gelen zararın binanın yağmur suyu sisteminin fen ve teknik kurallara göre yapıldığı, hasarın meydana geldiği binanın 15.02.2001 tarihinde boş depo olarak dava dışı sigortalıya kiralandığı ve o tarihten bu yana kiracı sigortalının tasarrufunda olduğu, çatı oluklarının ve yağmur sisteminin bakım ve kontrolünün de kiracıya ait olacağı, taşınmazın 10 yıldan fazla bir süre kiracının zilyetliğinde ve kontrolünde olması, kiralananın bulunduğu mahal ve konumu itibarıyla bina malikinin kiralanan ile sürekli bir irtibatının bulunmadığı, kiracının Borçlar Kanununun 256/1 maddesi gereğince kiralananın özünü korumak için gerekli gözetim ve bakım yükümlüğünün mevcut olduğu, bu yükümlülüğün beraberinde kiralananın özenle kullanılması yükümlülüğünü getirdiği, bu itibarla davacı ... şirketinin ödediği hasar tazminatını davalı bina malikine rücu edebilmesi için zararın meydana gelmesinde davalı bina malikinin binanın fena yapımından ve muhafazasında herhangi bir kusuru bulunmadığı bu itibarla da davacı tarafın alacak talebinde bulunamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 11.6.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13239, Karar No: 2020/5077, Tarih: 11.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/13239 E.  ,  2020/5077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

Bozma kararı sonrası oluşan fark bedelin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10. maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar, kesinleşen karara göre davalıya ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verildiğinden ve fark bedel davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, aynı Yasanın 10/9. fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin (b) harfi ile gösterilen fıkrasında yer alan (son karar tarihi olan 19/09/2019 tarihine) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleştiği tarihe) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16562, Karar No: 2007/15722, Tarih: 12.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/16562 E.  ,  2007/15722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  12.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3334, Karar No: 2007/6891, Tarih: 02.11.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/3334 E.  ,  2007/6891 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ... .... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, menfi tespit istemiyle açılmış, mahkemece zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki düğün salonu ikmâl inşaatına ilişkin sözleşme 19.10.1999, yağmur suyu tahliye kanalı inşaatına ilişkin sözleşme ise 06.03.2002 tarihlidir. BK’nın 126/IV. maddesindeki 5 yıllık zamanaşımı süresi Dairemizin yerleşmiş uygulamasına göre kesin hesabın onay tarihinden başlar. Yağmur suyu tahliye kanalı inşaatına ilişkin sözleşme 06.03.2002 tarihinde imzalandığına göre, dava tarihine kadar 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı açıktır. Düğün salonu ikmâl inşaatının ise kesin kabulü 17.02.2000 tarihinde yapılmıştır. Ancak bu işin kesin hesabının çıkarılıp çıkarılmadığı ve bu hesabın onaylanıp onaylanmadığı anlaşılmamaktadır. Ayrıca gizli ayıplarda zamanaşımı süresi BK’nın 125. maddesine göre 10 yıldır. Mahkemece düğün salonu ikmâl inşaatı yönünden, davacı tarafın gizli ayıp iddiası üzerinde durulmadan ve işin kesin hesabının yapılıp yapılmadığı ve bunun onaylanıp onaylanmadığı araştırılmadan, yağmur suyu tahliye kanalı inşaatı yönünden ise sözleşme tarihinden itibaren dava tarihine kadar 5 yıllık zamanaşımı süresinin dahi dolmadığı dikkate alınmadan, yazılı şekilde davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş, yağmur suyu tahliye kanalı inşaatı yönünden zamanaşımı dolmadan dava açıldığından işin esasının incelenmesinden, düğün salonu ikmâl inşaatı yönünden ise kesin hesabın çıkarılıp çıkarılmadığı ve onaylanıp onaylanmadığı araştırılarak, davacı tarafın gizli ayıp iddiası üzerinde durulmak suretiyle, davalı tarafın zamanaşımı def’inin değerlendirilmesinden, zamanaşımının gerçekleşmediği sonucuna varıldığı takdirde işin esası incelenerek sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı yüklenici şirketin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 500,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 02.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6462, Karar No: 2019/14415, Tarih: 14.11.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6462 E.  ,  2019/14415 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 51/2-B ve 47/1-A maddelerine aykırı davranmak eyleminden dolayı ...’nun sürücülüğünü yaptığı Hedef Araç Kiralama ve Servis Anonim Şirketi adına kayıtlı 34 LG 5421 plakalı araç hakkında, Samsun Trafik Tescil ve Denetleme Şube Müdürlüğünün 09/07/2017 tarihli ve MA 22280281 sayılı trafik idarî para cezası karar tutanağı ile uygulanan 427,00 Türk lirası idarî para cezası ile 09/07/2017 tarihli ve IC 864102 sayılı trafik idarî para cezası karar tutanağı ile uygulanan 206,00 Türk lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun reddine dair Samsun 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/05/2018 tarihli ve 2017/830 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 24/09/2018 gün ve 11432 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/10/2018 gün ve KYB-2018-78888 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatlinin babası olan Mehmet Köroğlu’nun 09/07/2017 tarihinde saat 03:28'de Samsun Özel Atasam Hastanesi'ne giriş yaparak Acil birimince göğüs ağrısı, nefes darlığı şikayeti ile tıbbi müdahalede bulunulduğu, acil serviste yapılan değerlendirmeler sonucu hastanın göğüs ağrısı, dispne, kah, ht, pnömoni, solunum sıkıntısı, pah tanıları ile detaylı takip nitelikle gözlem amacı ile 09/07/2017 günü saat 13:31'de Kardiyoloji adına yoğun bakım servisine yatırıldığı, 11/07/2017 tarihine kadar yoğun bakım ünitesinde müşahede altında tutulan hastanın bu tarihte taburcu edildiği, kabahatli hakkında düzenlenen itiraza konu idarî para ceza tutanaklarına dayanak olan kural ihlâlin 09/07/2017 günü saat 03:22'de işlendiği, kabahatlinin hız ihlalinden altı dakika sonra refakatinde bulunan babası Mehmet Köroğlu ile sağlık kuruluşuna giriş yaptığı göz önüne alındığında, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Geçiş üstünlüğüne sahip araçlar” başlıklı 141. maddenin a fıkrasında yer alan “Yaralı veya acil hastaların taşınması ve bunlara ilk ve acil yardımın yapılması için kullanılan cankurtaran ve özel amaçlı taşıtlarla, yaralı ve acil hasta taşıyan diğer araçlar,'' şeklindeki düzenleme uyarınca muterizin geçiş üstünlüğüne sahip olduğu ve trafik kısıtlamalarına ve yasaklarına bağlı olmadığı gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya içerisinde bulunan 25/07/2017 tarihli belge uyarınca tescil plakasına idari para cezası uygulanan aracın muterizin çalışanı olduğu şirket tarafından kiralanıp muterize tahsis edildiği sabit ise de; Samsun Trafik Tescil ve Denetleme Şube Müdürlüğünün 09/07/2017 tarihli ve MA 22280281 sayılı trafik idarî para cezası karar tutanağı ile uygulanan 427,00 Türk lirası idarî para cezası ile 09/07/2017 tarihli ve IC 864102 sayılı trafik idarî para cezası karar tutanağı ile uygulanan 206,00 Türk lirası idarî para cezasının muhatabının Hedef Araç Kiralama ve Servis A.Ş. olduğu, idari para cezalarının anılan şirket hakkında uygulandığı ve şirkete tebliğ edildiği, bu haliyle 2918 sayılı Kanun'un 28/1-b maddesi uyarınca muteriz ...' nun başvuruda bulunma hakkı bulunmadığından yapılan başvurunun usulden reddine karar verilmesi gerekeceği hususunda da kanun yararına bozma yoluna gelinip gelinmeyeceğinin takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11776, Karar No: 2024/6338, Tarih: 24.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/11776 E.  ,  2024/6338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1309 E., 2017/1452 K.

SUÇTAN ZARAR GÖREN : Milli Eğitim Bakanlığı

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, kamu malına zarar verme

SUÇ TARİHLERİ : 15.08.2016, 28.08.2016

HÜKÜMLER : Düzelterek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 31.10.2022 tarihli, 2021/16847 Esas, 2022/14832 Karar sayılı kararıyla yapılan iade işlemi üzerine suçtan zarar gören Milli Eğitim Bakanlığına 01.12.2022 tarihinde gerekçeli kararın tebliğ edildiği, Bakanlık vekilinin sunduğu 08.12.2022 (UYAP) tarihli davaya katılma talebi ve sanık tarafın temyiz talebine karşı beyan konulu dilekçesinde, sadece kamu davasına katılma ve sanığın temyiz başvurusu reddedilerek kararın onanmasının talep edildiği, herhangi bir temyiz isteminde bulunulmadığı belirlenmekle, ek Tebliğname'deki suçtan zarar gören Bakanlık vekilinin temyiz isteminde bulunduğu ve iddia hakkının kısıtlandığı yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

I. Sanık Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Kamu Malına Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Hükmolunan cezaların miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanık hakkında öncelikle beraat kararı verilmesine, sanığın suçu samimi olarak ikrar ettiğinden hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ve lehine olan hükümlerin uygulanmasının gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında suçtan zarar gören kuruma yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, düzelterek istinaf istemlerinin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b. maddesi uyarınca Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.