muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8928, Karar No: 2014/21200, Tarih: 24.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/8928 E.  ,  2014/21200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18316, Karar No: 2015/9259, Tarih: 28.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18316 E.  ,  2015/9259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK'nın 89/1, 89/3-b, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

a-) Sanıklar ... ve ...'in mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, katılan vekilinin az ceza verildiğine, sanıklar müdafiilerinin sanıkların kusurunun bulunmadığına ve eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

b-) Sanıklar... ve ...'nun mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin ve sanıklar müdafiilerinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanık ...'nin şirketin sahibi olduğu,... Tic. Limited Şirketi ünvanlı iş yerinde sanık ...' nun şirketin hesap ve muhasebe işleri sorumlusu ve şirket genel müdürü olduğu, sanık ...' nun şirket müdürü, sanık ...' ın üretim müdürü, sanık ...' in saç üretim bölümünde ustabaşı, katılanın ise bu şirkette saç üretim bölümünde işçi olarak çalıştığı, olay günü hidrolik pres tezgahında pres kalıbına saç verirken ve saç ayarlaması yaparken presin birden çalışmaya başlaması üzerine katılanın elini kaptırması sonucu hayati tehlike geçirip hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığı meydana gelecek ve sol el işlevinin yitirilmesi şeklinde yaralandığı olayda; şirket sahibi olan sanık ...'nin işin başına endüstri mühendisi olan sanık ...'ı üretim bölümü müdürü olarak görevlendirdiği, sanık ...' in de sac üretim bölümünde makinadan sorumlu ustabaşı olarak çalıştığı ve makine arızasının kendisine bildirildiği dikkate alındığında şirket müdürü sanık ..., şirket sahibi ... ve şirketin hesap ve muhasebe işlerinden sorumlu genel müdür olan ...'na cezai yönden yüklenecek kusur bulunmadığı anlaşılmakla sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16832, Karar No: 2014/7081, Tarih: 10.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16832 E.  ,  2014/7081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2009/118-2013/125

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.05.2013 tarih ve 2009/118-2013/125 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 2001/16560 kod numaralı "ATY A+ŞEKİL" ile 2001/16561 kod numarası ile "A." ibareli markaların davalı adına tescilli olduğunu, ancak bu markalar altında herhangi bir mal üretmediklerini, davalının bu iki markasını tescil tarihinden 6 ve 7 yıllık bir süre geçmiş olmasına rağmen kullanmadığını ileri sürerek, davalı markalarının 556 sayılı KHK’nın 14/1 hükmü gereğince 5 yıllık süreden fazla bir süredir kullanmadığı tüm emtialar için hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin dava konusu markaları üretmiş oldukları ürünlerde, hizmet ve emtia ticaretinde aktif olarak kullandığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin dava konusu markaları üretmiş oldukları ürünlerde, hizmet ve emtia ticaretinde aktif olarak kullandığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporlarına göre, davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile 2001/16560 nolu "ATY" ibareli marka bakımından; 4. sınıfta tescilli olduğu katı yakıtlar, kömürler, petrokok (biriket kömürü) kok kömürleri, linyit kömürleri, odun kömürleri, suni kömürler....sıvı ve gaz yakıtlar ile bunların katkıları, aydınlatma maddeleri, taşıt yakıtları dahil sıvı ve gaz yakıtlar, benzin, mazot fuil oil, gaz yağı, kimyasal olmayan motor yakıtı katkıları, aydınlatma maddeleri, yarı mamul vakslar, bal mumları (vakslar), parafinler, aydınlanma amaçlı mumlar, fitiller ile 12. sınıfta tescilli bisikletler, motorsikletler. Mopetler ve benzerleri ile bunların gövdeleri, gidonları, bebek arabaları, tekerlekli sandalyeler, pusetler, havai hakkı taşıtlar, teleferikler, telesiyejler, raylı taşıtlar, lokomotifler, trenler, tramvayla, vagonlar, deniz taşıtları ve parçaları, sandallar, motorlar, gemiler, yatlar, kotralar, hava taşıtları ve parçaları, balonlar, uçaklar, helikopterler, uzaya gönderilen roketler, paraşütler bakımından hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, sair istemlerin reddine; 2011/16561 nolu A.ibareli marka bakımından; 4. sınıfta tescilli olduğu katı yakıtlar, kömürler, petrokok (biriket kömürü) kok kömürleri, linyit kömürleri, odun kömürleri, suni kömürler .... sıvı ve gaz yakıtlar ile bunların katkıları, aydınlatma maddeleri, taşıt yakıtları dahil sıvı ve gaz yakıtlar, benzin, mazot fuel oil, gaz yağı, kimyasal olmayan motor yakıtı katkıları, aydınlatma maddeleri, yarı mamul vakslar, bal mumları (vakslar), parafinler, aydınlanma amaçlı mumlar, fitiller ile 12. sınıfta tescilli bisikletler, motorsikletler. Mopetler ve benzerleri ile bunların gövdeleri, gidonları, bebek arabaları, tekerlekli sandalyeler, pusetler, havai hakkı taşıtlar, teleferikler, telesiyejler, raylı taşıtlar, lokomotifler, trenler, tramvayla, vagonlar, deniz taşıtları ve parçaları, sandallar, motorlar, gemiler, yatlar, kotralar, hava taşıtları ve parçaları, balonlar, uçaklar, helikopterler, uzaya gönderilen roketler, paraşütler bakımından hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, sair istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir

2-Dava, davalı markalarının 556 sayılı KHK’nın 14/1. ve 42. maddeleri gereğince hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece benimsenen bilirkişi raporlarında dosyaya sunulan marka kullanımına ilişkin belgeler itibariyle dava konusu markaların 37. sınıfta yer alan hizmetlerden sadece 01. ve 05. alt gruplarında sayılan hizmetlerde kullanıldığı belirtildiğine göre, mahkemece 37. sınıfın 01 ve 05. alt grupları dışındaki diğer alt gruplardaki hizmetlere yönelik olarak da 556 sayılı KHK’nın 14. ve 42. maddelerine dayalı hükümsüzlük davasının kabulü gerekirken, anılan 37. sınıfta yer alan hizmetlerden 01-05. alt grupları dışındaki hizmetler yönünden de hükümsüzlük davasının reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın temyiz eden davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3269, Karar No: 2024/9188, Tarih: 21.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/3269 E.  ,  2024/9188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/19 E., 2024/74 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Mahkeme kararında; sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre 05.03.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Gümrük İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Gümrük İdaresi vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 21.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10105, Karar No: 2015/2494, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/10105 E.  ,  2015/2494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14195, Karar No: 2017/13238, Tarih: 11.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/14195 E.  ,  2017/13238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın 6487 sayılı Yasanın 22. maddesi ile Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici 7. maddede belirtilen yasal düzenleme uyarınca reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacılar vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmazlardaki davacılar murisi payının Kamulaştırma Kanunu 16. maddesi uyarınca davalı idare adına tescil edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; 13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararının 14.09.2015 günü yürürlüğe girmesiyle; 6487 sayılı Yasanın 22. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici 7. maddesinin iptal edildiği anlaşılmakla somut olayda bu maddenin uygulanması mümkün değildir.

Öte yandan 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 25. maddesi uyarınca hakların kullanılması ve borçların yerine getirilmesi bakımından kamulaştırma işlemi, mal sahibi açısından, usulüne uygun yapılan tebligatla başlar.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacılar murisi Nail Güner'in hissedar olduğu dava konusu taşınmazların, davalı idare tarafından 07.06.1982 tarihinde Deri Organize Sanayi Bölgesi Projesi kapsamında kamulaştırılmasına karar verildiği, ancak

532 parsel yönünden kamulaştırma işleminin tebliğine ilişkin olarak Nail Güner adına çıkartılan noter tebligatı 12.11.1985 tarihinde “köy bekçisine” tebliğ edilmesi sebebiyle geçersiz olduğu gibi 616 parsel bakımından kamulaştırma işlemlerinin o tarihte ölü olan muris .....hakkında yürütüldüğü, çekişmesiz kamulaştırma bedelinin davacılara veya murislerine ödendiğine ilişkin bilgi ve belge ibraz edilmediği, dolayısıyla dava edilen paylar yönünden kamulaştırma işlemleri tamamlanmadığı anlaşıldığından, davacıların kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat talep etme imkanı bulunduğu gözetilerek işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken yasal olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/875, Karar No: 2007/21113, Tarih: 26.11.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/875 E.  ,  2007/21113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2006
Yargıtay — Esas No: 2016/7346, Karar No: 2017/72, Tarih: 17.01.2017

**16. Ceza Dairesi         2016/7346 E.  ,  2017/72 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt

adına suç işlemek, Terör örgütünün propagandasını

yapmak, Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması,

Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el

değiştirme

Hüküm : 1-3713 sayılı Kanunun 7/2, 7/2-2. cümle, 5237 sayılı

TCK'nın 43/2, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

mahkumiyet,

2-5237 sayılı TCK'nın 314/3 maddesi delaleti ile 220/6.

maddesi yollamasıyla TCK'nın 314/2, 220/6, 3713 sayılı

Kanunun 5/1. maddesi, TCK'nın 62, 53/1, 58/7-9 ve 63.

maddeleri uyarınca mahkumiyet,

3-5237 sayılı TCK'nın 170/1-c, 3713 sayılı Kanunun 5/1,

TCK'nın 62, 53, 58/7-9, 63. maddeleri uyarınca

mahkumiyet,

4-5237 sayılı TCK'nın 174/1, 3713 sayılı Kanunun 5/2.

maddesi, TCK'nın, 52/2-4, 53, 58/7-9 ve 63. maddeleri

uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezaların sürelerine göre koşulları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanığın ... isimli iş yerinin yanında bulunan boş araziye attığı patlayıcının; 12.05.2016 tarihli Adana İl Emniyet Müdürlüğü tarafından gönderilen cevabi yazıya göre ... terör örgütünün kullanmış olduğu düzenek ve yöntemle imal edildiği ve ... terör örgütünün kullanmış olduğu patlayıcılardan olduğu şeklindeki değerlendirme notu ile ikinci bombanın patlaması halinde canlılar üzerindeki öldürücü yaralayıcı etkisi, cansızlar üzerindeki yakıcı tahrip edici etkisi, sanık hakkında yapılan açık kaynak tespitleri ve sanığın çelişkili beyanları da dikkate alındığında tebliğnamedeki bozmaya ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

I-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak suçlarından verilen hükümlere ilişkin yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirilmesi suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6763 sayılı Kanunun 15. maddesi ile yapılan değişikliklerin sanığın açıkça aleyhine olduğu saptanarak yapılan incelemede,

II-Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirilmesi suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6763 sayılı Kanunun 15. maddesi ile yapılan değişikliklerin sanığın açıkça aleyhine olduğu saptanarak yapılan incelemede,

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıdaki husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hükmün D bendinin 2. fıkrasında suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlendiği gerekçesiyle artırım yapılırken , "3713 Sayılı Kanun'un 5/2. maddesi ve 5237 sayılı TCK'nın 174/2. maddesi uyarınca" olduğunun belirtilmemesi suretiyle uygulama maddesi gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, bu itibarla belirtilen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün D bendinin 2. fıkrasına çerçevesinde işlendiği anlaşıldığından ibaresinden sonra “3713 sayılı Kanunun 5/2. maddesi ve 5237 sayılı TCK'nın 174/2. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi, suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.