muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/55, Karar No: 2016/4105, Tarih: 31.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/55 E.  ,  2016/4105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının işlettiği, davalının işyeri sigorta poliçesini düzenlediği .........isimli işyerinde, 04/06/2010-05/06/2010 gecesi hırsızlık olayının meydana geldiğini, davalı şirkete meydana gelen zararın ödenmesi için ihtarda bulunulmuşsa da, davalı şirketin ödeme yapmamış olduğunu, müvekkilinin işyerinde 25.641,80 TL zararın meydana geldiğini belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, hırsızlık olayı sonucu zarar bedeli olan 25.641,80 TL'nin olay tarihi olan 04/06/2010 tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirketin ve ....... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/28 Esas sayılı dosyası ile yapılan tespitler ışığında sigortalıya ait işyerinde davacının iddia ettiği gibi bir hırsızlık olayının meydana gelmediği neticesine varılmış olduğunu, mahkeme kanalıyla davacıya ait işyerinde yapılan inceleme sonucunda verilen bilirkişi raporunda; "kapının köşebent demirinde herhangi bir kırılma ve eğilme olmadığından kapının dıştan açılmasının mümkün olamayacağı" kanatine varıldığını, ayrıca davalı şirket tarafından yaptırılan araştırma raporunda da, kapının ve kasanın dış kısmında ve kapı kilidinin dili üzerinde herhangi bir zorlama izninin olmadığının, yapılan araştırmalarda sigortalının o sıralarda ekonomik olarak kötü durumda olduğunun ve sigortalının kirasını ödemekte zorlandığının tespit edilmiş olduğunu, hırsızlığın oluşmadığının, dükkan eşyalarının .........'in bilgisi dahilinde boşaltılarak hırsızlık süsü verildiğinin bildirilmiş olduğunu, sigorta eksperinin meydana gelen hırsızlık dolayısı ile 9.488,29 TL zarar tespit etmiş olması nedeniyle davacının talebinin fahiş olduğunu, sigortalının beyanı doğrultusunda riziko adresinde görevli bekçi, alarm veya kapı vitrin ve pencerelerde demir parmaklık veya kepenk bulunması ön şartı ile hırsızlık teminatının verildiğini, her bir hırsızlık hasarında %20 ve minimum 5.000,00 TL muafiyet uygulanması gerektiğini belirterek davanın esastan reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,hırsızlık sigortası genel şartlarında, hırsızlık sigortası kapsamı kırma, delme, yıkma devirme ve zorlamayla girilerek diye belirlendiği davacıya ait sigortalı iş yerinde dava konusu poliçe teminatı kapsamına giren bir hırsızlık olayının olmadığı ve dava konusu talebin hırsızlık poliçesi teminatı dışında kaldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyerinde meydana gelen hırsızlık nedeni ile işyeri sigortacısından hasar bedeli istemine ilişkindir.

Dava, işyerinde meydana gelen hırsızlık nedeni ile işyeri sigortacısından hasar bedeli istemine ilişkindir.

1086 Sayılı HUMK'nun 275. ve devamı (6100 Sayılı HMK'nin 266. ve devamı) maddeleri gereğince, çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınması gerektiği hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, mahkemece hırsızlığın meydana geldiği işyerinin kapısının açılması - kırılması konusunda çilingir bilirkişiden ve ayrı olarak da iki sigorta uzmanı bilirkişiden rapor alınarak karar verilmiş olup alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli olmadığından hırsızlık olayına konu kapının niteliği( inceliği vs.) ve kapıya verilen hasar değerlendirilmek ve bu kapsamda hırsızlığa ilişkin poliçedeki kloz değerlendirilmek üzere ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık heyet raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 31/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6088, Karar No: 2022/4004, Tarih: 26.04.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/6088 E.  ,  2022/4004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan beraatine dair Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.03.2020 gün ve 2018/200 Esas, 2020/141 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden önce 25.02.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 16.11.2020 gün ve 2020/1371 Esas, 2020/1657 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 26.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20633, Karar No: 2015/16786, Tarih: 27.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20633 E.  ,  2015/16786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/09/2012

NUMARASI : 2012/577-2012/549

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemece 16.01.2014 tarihli ek karar ile hükmün kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili temyiz isteminin reddi kararı ile birlikte hükmü temyiz etmiştir. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; faturada belirtilen kayıp kaçak bedelinin kaçak elektrik kullanmayan tüketiciye yansıtılması ve enerji nakli sırasında meydana gelen kaybın tüketiciden tahsil edilmesinin haksız şart sayıldığı gibi hem tarife belirlenirken hemde belirlenen tarife üzerinden alınmasının açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece 16.01.2014 tarihli ek karar ile hükmün kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili süresi içerisinde temyiz isteminin reddi kararı ile birlikte hükmü temyiz etmiştir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 16.01.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18975, Karar No: 2007/17258, Tarih: 27.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/18975 E.  ,  2007/17258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dikili İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 27.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5289, Karar No: 2013/8206, Tarih: 25.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5289 E.  ,  2013/8206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.07.2011 gün ve 2010/135-2011/441 sayılı kararı bozan Daire’nin ....2012 gün ve 2012/4930-2012/20654 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının deniz yolu ile taşınacak yüklerinin yükleme ve boşaltma işleri için Kara... Belediyesi Limanı’nı kullandığını, belediye limanından yaptığı yükleme ve boşaltma işi ücretlerini belediye meclis kararlarında belirlenen geçiş tarifesine göre eksik ödediğini ve bu eksik ödemeden ötürü 31.07.2009 tarihli Kara... Belediyesi tahakkuk cetveli düzenlenerek davalıya tebliğ edildiğini, tebliğe rağmen ödenme yapılmaması nedeniyle başlatılan icra takibine haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına, %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirketin davacı belediyeye ait limanı yükleme ve boşaltma işlerinde kullandığı, ücret tarifesine göre alınması gereken ücretlerin eksik alınması nedeniyle 31.07.2009 tarihli tahakkuk cetvelinin borçlu şirkete tebliğ edildiği, bu miktarın ihtara rağmen ödenmemesi üzerine davalı borçlu hakkında icra takibi başlatıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile itirazın asıl alacak yönünden iptaline ve takibin aynen devamına, takip talebindeki faiz yönünden itirazın kısmen kabulü ile faizde tekerrür olmamak kaydı ile takibin ....702,53 TL işlemiş faiz olarak devamına, icra inkar tazminatı isteğinin reddine dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin ....2012 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/.... maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5816, Karar No: 2015/2962, Tarih: 25.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/5816 E.  ,  2015/2962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ...’ın çocukları yaşı küçük ...’yi, sanıklar ... ve ... oğulları olan yaşı küçük ...'u ve sanık ...'in yaşı küçük oğlu ...’ı diğer sanık ...’in işyerinde çalışmadıkları halde dört gün sigortalı olarak gösterip gerçeğe aykırı olarak “Sosyal Sigortalar Kurumu İş Yeri Bildirgesi” tanzim edip katılan kuruma vermek suretiyle kurumu zarara uğrattığı iddia edilen olayda;

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun “Genel Sağlık Sigortalısı Sayılanlar” başlıklı 60. maddesinde ikametgahı Türkiye'de olan kişilerden, Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince sigortalı sayılan kişiler ile isteğe bağlı sigortalı olan kişiler genel sağlık sigortalısı sayılmışlardır.

Genel sağlık sigortası geçiş sürecinin sona erdiği 01/01/2012 tarihinden itibaren hiçbir sosyal güvencesi olmayan ve Türkiye’de yaşayan Türk vatandaşları ile Türkiye’de bir yıldan fazla ikamet eden yabancı uyruklu vatandaşların Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamına alınarak durumlarına göre yalnızca genel sağlık sigortası primi ödeyerek sağlık hizmetleri karşılanacaktır.

5510 sayılı Kanun'un 67. maddesi sigortalıların sağlık hizmetlerinden yararlanma şartlarını, sigortalılık süresi, ödeme gün sayısı, prim borcu bulunup bulunmadığı gibi bazı koşullara bağlamış ise de; 18 yaşını doldurmamış olan kişiler, tıbben başkasının bakımına muhtaç olan kişiler, trafik kazası halleri, acil haller, iş kazası ile meslek hastalığı halleri, bildirimi zorunlu bulaşıcı hastalıklar, 63. maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan, kişilerin hastalanmalarına bakılmaksızın kişiye yönelik koruyucu sağlık hizmetleri ile insan sağlığına zararlı madde bağımlılığını önlemeye yönelik koruyucu sağlık hizmetleri ve (c) bendinde yer alan analık nedeninden kaynaklı ayakta veya yatarak yapılan tıbbi bakım ve tedavi giderlerine yönelik sağlanan sağlık hizmetleri, 75. maddede sayılan afet ve savaş ile grev ve lokavt halleri bu koşullardan bağışık tutulmuştur.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanık ...’e ait işyerinin idari ve vergi mevzuatlarına uygun olarak kurulmuş bulunan gerçek bir işyeri olması, ...'na verilmiş bulunan işe giriş bildirgesinin sahte olmaması, sigorta primlerinin muntazaman ödenmiş bulunması nedenleriyle katılan kurumun zararından da bahsedilemeyeceği hususları nazara alındığında, sanıklara yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2024/3866, Karar No: 2024/17520, Tarih: 25.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/3866 E.  ,  2024/17520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 15.12.2023

SAYISI : 2023/834 E., 2023/4139 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 15.12.2023 tarihli ve 2023/834 Esas, 2023/4139 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 15.12.2023 tarihli ve 2023/834 Esas, 2023/4139 Karar Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3467, Karar No: 2015/6445, Tarih: 11.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3467 E.  ,  2015/6445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/159559

MAHKEMESİ : Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2012

NUMARASI : 2011/291 (E) ve 2012/172 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

SUÇ TARİHİ : 26/03/2008

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dava konusu çekin ibraz edildiği tarihte karşılığının bulunmaması üzerine, muhatap banka olan Ş.. A.Ş. tarafından tahsil edilmesi amacıyla G.. Varlık Yönetimi A.Ş'ye devredildiği, bu itibarla şikayetçi şirketin CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca temyize hakkı bulunduğu anlaşılarak aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Suça konu 26.03.2008 tarihli 48.161 TL bedelli çekte keşideci imzasının şirketi temsile yetkili ortak yerine, yetkisiz ortak tarafından atıldığı ve cirolandığı böylelikle sanıkların resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda; şirket çek hesabı sahibinin Ü.. Et Mandıra Şirketi olduğu, bu şirketin yetkilisinin sanıklardan M.. Ü.. olduğu, sanık Y..'ın Ü.. Et Mandıra Şirketi adına çek keşide etme yetkisinin bulunduğu, dolayısıyla sanık Y..'ın bu çeki bu yetkiye istinaden imzaladığı ve çekin yasal yollardan piyasaya sürüldüğü, bu itibarla çekin sahte olmadığı, çekin sahte olmaması nedeniyle ortada dolandırıcılık kastının olamıyacağı, çekin karşılıksız çıkmış olmasının dolandırıcılık suçunu oluşturmayacağı anlaşıldığınden unsurları itibariyle oluşmayan dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 11/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6312, Karar No: 2013/10090, Tarih: 06.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/6312 E.  ,  2013/10090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4389 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinde Halk Bankası ... Şubesinde Kredilerden sorumlu müdür yardımcısı olarak görev yapan sanığın kendi şifresini kullanarak imzasız fişler, mudiler adına sahte olarak atılmış imzalı fişler ile müşterilerden önceden boş olarak imzalatıp aldığı fişleri kullanmak suretiyle mudi hesaplarından bilgi ve rızaları olmadan para çekildiğinden bahisle zimmet suçundan cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açılmış olup,

Tediye fişleri kullanılarak banka parasının zimmete geçirilmesinde fiilin, basit ya da nitelikli zimmet suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi bakımından;

1-Tediye fişleri bulunamamış ya da bulunan tediye fişlerinde mudi imzası yok ise, eylem basit zimmet;

Mudiyi yanıltarak veya kandırılarak imzalatılan boş bir tediye fişini kullanıp, mudinin bilgi ve talimatı olmaksızın hesabından para çekerek mal edinilmiş ise, eylem nitelikli zimmet;

Tediye fişine mudi yerine sahte imzalar atmak suretiyle gerçekleştirilen işlemler ile ilgili olarak, fişler üzerindeki sahte imzaların ilk bakışta ve basit bir inceleme ile sahteliğinin anlaşılması halinde eylem basit zimmet, sahteciliğin aldatıcılık özelliğinin bulunması halinde ise eylem nitelikli zimmet suçunu oluşturacaktır.

Yukarıda anılan hususlar dikkate alınarak, usulsüz işlemlerde mudiler yerine atılan imzaların mudilerin eli ürünü olup olmadığı ve aldatıcılık kabiliyetinin bulunup bulunmadığının tespiti yönünden; mudilere ait bankada bulunan imza kartonları ile diğer bankalar, noter tapu dairesi gibi kurumlarda bulunan imza örneklerinin dosya ile

birlikte aralarında grafoloji uzmanın da bulunduğu bilirkişiler heyetine tevdi edilerek, her bir işlem bakımından duraksamaya yer bırakmayacak şekilde ayrı ayrı basit/nitelikli zimmet olup olmadıkları tespit sonucuna göre, yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Dosya içinde mevcut olan ve tamamen birbiri ile çelişkili olan iki bilirkişi raporu arasındaki çelişkiyi gidermek bakımından 3. bir bilirkişi raporu alınması yerine yeterli gerekçeye dayanmadan 28.03.2006 tarihli delil taktirinde de bununan bilirkişi raporuna dayanılarak beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerine görüldüğünden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 06.05.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12325, Karar No: 2012/15649, Tarih: 11.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/12325 E.  ,  2012/15649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Sözleşmenin Feshinin İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Uyuşmazlık ve hüküm eczacı ile kamu kurumu arasında düzenlenen sözleşmenin feshine dair işlemin iptali istemine ilişkin olup, inceleme görevi Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2012 tarihli 2012/1 sayılı ... bölümü kararı gereğince Yargıtay 13. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ : Yukarıda belirtilen sebeple dosyanın görevli Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Yüksek Başkanlığına gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.11.06.2012 (Pzt.)