muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4136, Karar No: 2024/1771, Tarih: 05.03.2024

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

2. Davalı vekili 27.11.2014 tarihli beyan dilekçesi ile; asansör bedelinin eksiksiz ödendiğini, sigortalıya mükerrer ödeme yapılmaması gerektiğini, hatalı ödemenin kendisinden talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 03.05.2016 tarih, 2014/102 E., 2016/148 K. sayılı kararı ile meydana gelen hasarın, asansör kuyusunun çatıdaki baca kısımlarından sızan yağmur sularından kaynaklandığı, davalı derneğin asansörün güvenliği ve sağlıklı çalışması bakımından sözleşmenin 8.2. maddesi uyarınca üzerine düşen “uygun şekilde çerçevelenmiş, kapatılmış, sıva ve badanası yapılmış, ışıklandırılmış ve havalandırılmış, istenildiğinde su giderleri olan ve su sızdırmaz, uygun derinlikte asansör kuyusunun hazırlanması" şartını layıkıyla yerine getirmediği, çatıda yağmura ve sızdırmazlığa karşı gerekli ve yeterli önlemleri almadığı, bu nedenlerle hasar ve zararın gerçekleşmesinde % 40 oranında kusurlu olduğu, sigortalı şirketin asansör kuyusunun yeterli izolasyona sahip olup olmadığını kontrol ederek varsa bu konudaki eksikliklerin giderilmesi için bina sahibini uyarması ve gerekirse montaja hiç başlamaması, yeterli izolasyonun tamamlanmasını beklemesi gerekirken bunu yapmadığı, asansörlerin geçici veya tam kabul işlemleri yapılmadan ve ekspertiz raporuna göre % 75'i tamamlanmış iken aylardır kullanılmasına izin verdiği, konusunda uzman ve basiretli bir tacir olarak bina sahibini uyarıp gerekli önlemleri almaya yönlendirmediği ve gerekirse sözleşmeden doğan haklarını kullanıp montaja başlamama imkanı varken bunu yapmadığı, tüm bu nedenlerle sigortalının zararın meydana gelmesinde % 60 oranında kusurlu olduğu, kusur oranı gözetildiğinde 4.566,50 TL'nin davalı sorumluluğunda olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne 4.566,50 TL üzerinden itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmiş, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 04.12.2018 tarih, 2017/2073 E. ve 2018/7622 K. sayılı kararıyla davaya Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından bakılmışsa da davalı derneğin ticari işletmesi olan öğrenci yurduna 29.02.2012 tarihli sözleşme kapsamında davacının sigortalısı tarafından asansör temin ve tesisi edileceği, bu durumda her iki tarafın ticari işletmesinden kaynaklanan bir uyuşmazlık olduğu nazara alınmak suretiyle görevli Mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilmesinin doğru olmadığına işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 14.10.2020 tarih, 2019/457 E. ve 2020/648 K. sayılı kararı ile dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda yağmur sularının inşaat çatı kısmına toplandığı ve giderlerden suların tahliye olamaması nedeniyle bu alanda toplandığının belirlendiği, çatı teras kısmında açık olan boşluk kısımlara yağmur sularının dolması akabinde yağmur sularının bu kısımda yoğunlaşarak beton zemine işlediği, zemine işleyen suların asansör beton kuyu kısmından kabin ve elektronik kısımlara sirayet ettiği, dolayısıyla dava konusu olayın meydana gelmesinde dava dışı sigortalının herhangi bir kusurunun bulunmadığının tespit edildiği, sigorta tazminatını ödeyen davacı ... şirketinin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 1472 nci maddesi kapsamında kendi sigortalısının haklarına halef olarak ödediği sigorta tazminatı için dava açmakta ya da doğrudan icra takibi yapmakta hukuki yararı bulunduğu, tam kusurlu olan davalının davacın sigorta şirketinin kendi sigortalısına ödediği sigorta tazminatından 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 49 uncu maddesi ve 6102 Kanun'un 1472 nci maddesi uyarınca hukuken sorumlu gerekçesiyle davanın kabulüne, İstanbul 8. İcra Dairesinin 2013/22140 sayılı takip dosyasına, davalının itirazının iptali ile takibin takip talebindeki diğer koşullarla devamına, asıl alacak likit olmadığından icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının sigortalısının yaptığı işin ücretini aldığını, mevcut şartlarda asansör yapılması durumunda yarar elde edilemeyeceğinin kendilerine bildirilmediğini, sigortalıya asansörün her durumda hemen yapılması gibi bir baskı yapılmadığını, bilirkişi raporları arasında çelişki olduğunu, asansör kurulumu için ortam müsait değilse kurmaması gerektiğini, asansör boşluğu, projeye uygun yapılmışsa ve iskan alınmışsa kusurlu olmayacağını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, montaj all risk sigorta poliçesi kapsamında meydana gelen hasarın rücuen tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6102 Kanun'un 1472 nci maddesi.

2. 6098 sayılı Kanun'un 49 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

05.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14313, Karar No: 2019/4784, Tarih: 04.07.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/14313 E.  ,  2019/4784 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Taşınmazın bulunduğu yörede yapılan tüm orman kadastrosu ve 2/B çalışmalarına ilişkin işe başlama, çalışma (dava konusu taşınmazla ilgili orman sınırları dahil olmak üzere), işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) Dava konusu 139 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavül kayıtlarının ve kadastro sonucu oluşmuş ise kadastro tutanak suretinin, başka şekilde oluşmuş ise nasıl oluştuğu sorulması,

3) Dava konusu 139 ada 1 parsel sayılı taşınmazın geniş çevresini gösterir orijinal kadastro paftasının ilgili yerlerden getirtilmesi, getirtilen bütün cevabî yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 04/07/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7572, Karar No: 2022/10433, Tarih: 13.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/7572 E.  ,  2022/10433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

No : 2018/1628-2021/1496

İlk Derece

Mahkemesi : ... 29. İş Mahkemesi

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı taraflarca istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi‘nce davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, davacıların istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacılar eş için 120.179,54 TL maddi, 150.000,00 TL manevi, çocuk Berkan için 2.022,81 TL maddi, 70.000,00 TL manevi, çocuk Berivan için 8.884,82 TL maddi, 70.000,00 TL manevi, anne Çiçek için 1.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi, kardeşler için 15.000,00’er TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmişlerdir.

II-CEVAP

Davalı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesince eş ve çocukların maddi tazminat istemlerinin kabulüne, annenin maddi tazminat isteminin reddine, eş lehine 40.000,00 TL, çocuklar lehine 30.000,00’er TL, anne lehine 10.000,00 TL, kardeşler lehine 5.000,00’er TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı taraflarca istinaf yoluna başvurulması üzerine, bölge adliye mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, davacıların istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, eş ve çocukların maddi tazminat istemlerinin kabulüne, annenin maddi tazminat isteminin reddine, eş lehine 60.000,00 TL, çocuklar lehine 40.000,00’er TL, anne lehine 20.000,00 TL, kardeşler lehine 7.000,00’er TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, kusur oranlarının hatalı tespit edildiğini, asansör firmasının davaya dahil edilmesi gerektiğini, davacılar murisine gerekli uyarıların yapıldığını, davalının asli kusurlu bulunmasının doğru olmadığını, henüz olaya sebebiyet veren kusurun idari hizmet kusuru mu, görev kusuru mu, yoksa kişisel kusur mu olduğunun tespit edilemediğini, sorumluluğun kusura mı dayandığı yoksa kusursuz sorumluluğa mı dayandığının belli olmadığını, kusurun niteliğinin de belirli olmadığını, bu bakımlardan davacının davasını keşif, bilirkişi vasıtası ile kusur oranlarını tespit ettirip, bu tespiti kesinleştirdikten sonra sorumlulara karşı dava açması gerektiğini, bu aşamada Kurumlarının sorumluluğunun belli olmadığını, manevi tazminatların fazla olduğunu ileri sürmüştür.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dosya kapsamından, davacılar murisinin davalı ...’na bağlı Emine Sabit Büyükbayrak İlköğretim Okulu’nda hizmetli olarak çalışmaktayken asansör boşluğuna düşerek vefat ettiği, kazanın meydana geldiği okulun müdür vekili ...’nun ... tarafından yapılan idari tahkikat sırasında verdiği ifadesinde özetle esas kadrosunun Gaziosmanpaşa İlçesi Osmangazi Anadolu İmam Hatip Lisesi müdür yardımcılığı olduğunu, ilçe milli eğitim müdürlüğünün yazılı görevlendirilmesi ile 04/09/2014 tarihinde Gaziosmanpaşa İlçesi Emine Sabit Büyükbayrak Ortaokulu’nda müdür vekili olarak göreve başladığını, okula geldiğinde okulu devralacak bir yönetici olmadığını, iki okulu tek başına okulların eğitim öğretime açıldığı tarih olan 15 Eylül 2014 tarihine yetiştirmek için var gücüyle çalıştığını, okulda devlet tarafından görevlendirilen kadrolu hizmetli olmaması ve iki okulda yaklaşık 1600 öğrenci mevcudu olması nedenleriyle hizmetin yürümesi için müteveffayı ücretli hizmetli olarak işe aldığını ve hemen sigortasını yaptırdığını, olayın olduğu gün onu kırık olan tuvalet kapılarının kapı menteşelerini alması için Çağlayan'a gönderdiğini, müteveffa saat 15.30 civarında okula geldiğinde, ona 3. kattaki asansörün kapısının öğrenciler tarafından açıldığını ve içine girdiklerini bu asansör kapısının kapatılması gerektiğini söylediğini, bununla ilgili olarak okuldaki bir öğretmenden asansör bakımını yapan bir asansör firmasının telefonunu aldığını yine müteveffaya söylediğini, onun da kendisine “hocam gerek yok ben yaparım” dediğini, sonra 3. kata çıktığını, kendisinin de onun peşinden gittiğini, o esnada müteveffanın eşine karnının aç olduğunu söylediğini, kendisinin de müteveffaya “abi bırak git karnını doyur, biz adam çağıralım gelip yapsınlar” demesine karşın “ben bir bakayım yaparım” dediğini, biraz uğraştıktan sonra asansörün kapısını kapatamadığını, kendisinin de ona “abi bırak adam çağıralım, gelsin yapsınlar” demesine rağmen, “müdürüm alt kata inip asansör kapısına bakayım, ona göre yaparım” dediğini, onun peşinden indiğini, tekrar ona eve gidip yemek yemesini, eşine de gidip eşine yemek hazırlamasını ısrarla söylediğini, müteveffanın asansör kapısını yapmadan gitmeyeceğini söylediğini ve kendisinden asansör anahtarını istediğini, bunun üzerine anahtarı ona verdiğini, asansörün kapısının sağ tarafında kendisi, sol tarafında muris bulunduğu halde murisin bir anda anahtarı yerine sokarak asansör kapısını açtığını ve boşluğa düştüğünü beyan ettiği, Kurum tarafından düzenlenen inceleme raporunda olayın iş kazası olarak nitelendirilmesinden sonra davacılar murisinin %20, işveren okul müdürlüğünün %80 oranında kusurlu olduklarının belirtildiği, aynı olaya ilişkin olarak Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2016/121 Esas sayılı ceza dava dosyasında müdür vekili ... ile odan önceki müdürün yargılandıkları, önceki müdür ...’nun beraatine, ..

. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2016/121 Esas sayılı ceza dava dosyasında müdür vekili ... ile odan önceki müdürün yargılandıkları, önceki müdür ...’nun beraatine, ...’nun tali kusurlu bulunması nedeniyle mahkumiyetine karar verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı ve kararın itirazın reddi neticesinde kesinleştiği, Anılan ceza dava dosyasında hükme esas alınan 29/03/2018 havale tarihli bilirkişi kusur raporunda asli kusurun milli eğitim müdürlüklerine, tali kusurların ise müteveffaya ve müdür vekili sanık ...’na ait olduğu yönünde görüş bildirildiği, temyiz incelemesine konu eldeki dava dosyasında alınan 14/12/2016 tarihli bilirkişi kusur raporunda müteveffanın %30, davalının %70 (bu %70 kusur oranının içinde olmak kaydıyla müdür vekili ...’nun %10 oranında kusurlu olduğu yönünde görüş bildirilmesine karşın, eldeki tazminat dava dosyasında hükme esas alınan bilirkişi 24/05/2017 tarihli kusur raporunda bilirkişilerin müteveffanın %30, davalının %70 oranında kusurlu olduğu, olayda başkaca bir kusurlu olmadığı yönünde görüş bildirdikleri anlaşılmaktadır.

İş kazalarından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davalarında zararlandırıcı olaya neden oldukları ileri sürülen kişi veya kişilerin kusur oranlarının kesin olarak tespiti hem maddi hem de manevi tazminat miktarını doğrudan etkilemesi bakımından önem taşımaktadır. Zira maddi tazminat davalarında sigortalının kazanç kaybının hesaplanmasında davacının kendi kusuru oranında tespit olunan kazanç kaybından indirim yapılacağı gibi yine manevi tazminat davalarında hükmedilecek manevi tazminat miktarının takdirinde tarafların kusur durumu mahkemece öncelikle dikkate alınacaktır.

Hal böyle olunca mahkemece yukarıda belirtilen kusur raporları arasındaki dava dışı müdür vekili ...’nun kazanın meydana gelişinde kusurlu olup olmadığı yönündeki açık çelişki giderilmeden eksik araştırma ile neticeye varılması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; mahkemece anılan kusur raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi noktasında yine işçi sağlığı-iş güvenliği konularında uzman ehil bilirkişi kuruluna ...’nun ceza dava dosyasında kusurlu bulunarak cezalandırılmasına karar verildiğini, Selami’nin kusur durumunun da nedenleriyle birlikte irdelenmesi gerektiğini de gözeterek konuyu yeniden inceleterek olaya neden oldukları ileri sürülen kişi veya kişilerin kusur oranlarını kesin olarak tespit etmek, sonrasında yeniden hesap raporu alınmasının gerekmesi halinde davacı tarafın 20/11/2017 tarihli ek hesap raporunu açıkça kabul etmesi ve temyiz incelemesine konu hükmü temyiz etmemiş olması nedeniyle bilinen dönemin başlangıç ve bitiş tarihlerinin 20/11/2017 tarihli bilirkişi raporundaki tarihlere göre belirlenmesi gerektiğini ve diğer usuli kazanılmış hakları gözetip çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi‘nin davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, davacıların istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne ilişkin kararı kaldırılarak Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi’nin 07/10/2021 Tarih, 2018/1628 Esas, 2021/1496 Karar sayılı kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nın 373/2. maddesi gereği BOZULMASINA, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/622, Karar No: 2019/734, Tarih: 20.06.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2018/622 E.  ,  2019/734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki "işçilik alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Ankara 21. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.07.2016 tarihli ve 2015/1300 E.-2016/472 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 20.02.2017 tarihli ve 2016/32738 E.- 2017/2571 K. sayılı kararı ile;

"...Davacı, Van İl Tarım Müdürlüğünde çalıştığını, 2014 yılı içerisinde bazı günlerde Seyyar Görevli olarak çalıştırıldığı halde Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesi gereğince ödenmesi gereken Seyyar Görev tazminatının ödenmediğini belirterek anılan alacağın hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesinde seyyar görev tazminatının Harcırah Kanunu ve Bütçe Kanunu gereğince ödeneceğinin belirtildiği, davacı mevzuat çerçevesinde görevlendirildiğinde seyyar görev tazminatı ödemesinin yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının görevinin 2014 yılı için vize alınan işçiler arasında yer aldığı, bakanlık tarafından seyyar görev puantaj cetvellerinin gönderildiği, ancak bu cetvellerde davacının hangi yerde görevlendirildiği ve görev yerinin memuriyet mahalli olup olmadığının yazmadığı, görevlendirmelerin seyyar görev tazminatına esas olabilecek nitelikte olmadığı belirtilerek anılan alacak kaleminin reddine karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının seyyar görev tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Talep Konusu dönemi kapsayan Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesi; "İşçilerin yurt içi ve yurt dışı harcırahları konusunda 6245 sayılı Harcırah Kanunu, Bütçe Kanunu ve ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.

Görev unvanları (pozisyonları) Maliye Bakanlığı'na seyyar görevli olarak vize ettirilen işçilere, uygulamanın yapıldığı her yıla ait Bütçe Kanunu hükümleri uyarınca seyyar görev tazminatı ödenir. Harcırah ve Seyyar görev tazminatları mutat ödemelerle birlikte ödenir.

İşyerine geçici görevle gelen işçilere imkânlar ölçüsünde yatacak yer temin edilir. Geçici görev yolluğuna hak kazanan işçiler, yeni işyerlerinde günlük normal çalışma sürelerinin dışında ek çalışma yaptıkları takdirde, normal günlük çalışma süreleri aşan kısımlar için bu toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre ayrıca fazla mesai alırlar" düzenlemesini içermektedir.

İşyerine geçici görevle gelen işçilere imkânlar ölçüsünde yatacak yer temin edilir. Geçici görev yolluğuna hak kazanan işçiler, yeni işyerlerinde günlük normal çalışma sürelerinin dışında ek çalışma yaptıkları takdirde, normal günlük çalışma süreleri aşan kısımlar için bu toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre ayrıca fazla mesai alırlar" düzenlemesini içermektedir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 6552 sayılı “İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair Kanun”un 89 uncu maddesi ile değiştirilen 6245 Sayılı Harcırah Kanununun 3/g maddesi ise;"Memuriyet mahalli: Memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgâhının bulunduğu şehir ve kasabaların belediye sınırları içinde bulunan mahaller ile bu mahallerin dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu şehir ve kasabaların devamı niteliğinde bulunup belediye hizmetlerinin götürüldüğü, büyükşehir belediyelerinin olduğu illerde ise il mülki sınırları içinde kalmak kaydıyla memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgâhının bulunduğu ilçe belediye sınırları içinde kalan ve yerleşim özellikleri bakımından bütünlük arz eden yerler ile belediye sınırları dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu yerlerin devamı niteliğindeki mahaller ve kurumlarınca sağlanan taşıt araçları ile gidilip gelinebilen yerleri ifade eder." hükmünü içermektedir.

6360 sayılı Kanun ile tüm büyükşehir belediyelerinde belediye sınırının il mülki sınırı haline getirilmesi ''memuriyet mahalli'' tanımının uygulanmasında tereddütlere yol açtığından, uygulamada birliğin sağlanması için Maliye Bakanlığı tarafından 27.11.2014 tarihli ve 29188 sayılı Resmi Gazete'de "Harcırah Kanunu Genel Tebliği" yayımlanmıştır. Buna göre;

"Yapılan düzenleme ile büyükşehir belediyeleri dışında kalan belediyelerde eski uygulamanın devamı sağlanmış, büyükşehir belediyelerinin olduğu illerde görev yapan memur ve hizmetliler için yeni bir memuriyet mahalli tanımı yapılmıştır.

Söz konusu düzenleme ile büyükşehir belediyelerinde il mülki sınırları içinde kalmak kaydıyla;

1-Memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgahının bulunduğu ilçe belediye sınırları içinde kalan ve yerleşim özellikleri bakımından bütünlük arz eden yerler,

2-İlçe belediye sınırları dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu yerlerin devamı niteliğindeki mahaller,

3-Kurumlarınca sağlanan taşıt araçları ile gidilip gelinebilen yerler, memuriyet mahalli olarak belirlenmiştir.