muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8310, Karar No: 2012/2914, Tarih: 28.02.2012

olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesi, davalı konfederasyonun bütçe imkanlarının yetersizliği dikkate alınarak, tasarruf sağlanması amacıyla yönetim kurulu kararı doğrultusunda alınan  işletmesel karar gerekçesi ile feshedilmiştir. Davalı taraf feshe dayanak olan, genel kurulda yeniden yapılanmaya ilişkin alınan ve kadro cetvelinin görevin niteliği ve hacmi dikkate alınarak değiştirilmesi, mevcut kadro ünvanlarının iptal edilmesi, yeni ünvanların ihdas edilmesi, görev ünvanlarına göre kadro sayısının belirlenmesi ve sözleşmeyle uzman personel istihdam edilmesi konularını düzenleyen işletmesel karar, yeniden yapılandırma planı çalışması, personelin emekliliğe hak kazanma tarihlerine dair liste ve diğer belgeler sunulmuştur.

Her ne kadar mahkemece davanın kabulü ile davacının işe iadesi yönünde hüküm kurulmuşsa da, davalı tarafça alınan işletmesel kararın tutarlı olarak uygulanıp uygulanmadığı, feshin son çare olması ilkesine uyulup uyulmadığı konusunda yeterli araştırmanın yapılmadığı anlaşılmaktadır. Tutarlılık ve ölçülülük denetimi kapsamında, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı, feshin kaçınılmaz olup olmadığı, davacının çalıştığı işyerinin neresi olduğu, kapatılıp kapatılmadığı, davacının aynı veya başka bir birimde değerlendirilip değerlendirilemeyeceği, davalı işvereni işten çıkarılacak işçilerin belirlenmesinde kendisini bağlayan kurala uyup uymadığı yönünden somut olarak araştırma yapılmalıdır. Bunun için de işletmesel karara ilişkin belgelerin yanında, işletmede veya işyerinde çalışan tüm işçilerin görev tanımları, işletme, işyeri organizasyon şeması, işten çıkarılacak işçilerin, işyeri şahsi sicil dosyası, görev tanımları ve çalıştıkları bölümleri gösteren kayıtlar ile fesihten önce ve sonrasını kapsayacak şekilde işçi alımı ve çıkarılmasını gösteren işyeri SGK bildirgeleri, davalı işyerine  ait  tasarruf tedbiri alınmasına neden olan  fesih öncesi ve  sonrasına ilişkin mali durumunu gösteren mali bilançolar getirilmeli, işyerinde  keşif yapılarak, özellikle işletmenin faaliyet alanını ve iş organizasyonunu bilen uzman bilirkişiler aracılığı  yeniden ile inceleme yapılmalı ve feshin yukarda belirtilen ilkelere göre geçerli nedene dayanıp dayanmadığı net olarak belirlenmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,   28/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18729, Karar No: 2016/14290, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18729 E.  ,  2016/14290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek; davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneye iadesine yönelik verilen ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18582, Karar No: 2013/21818, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/18582 E.  ,  2013/21818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum işleminin iptaliyle, kesilen aylığının yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının, 29/06/2004 tarihli ilam ile eski eşinden TMK 166/4. fıkrası uyarınca anlaşmalı olarak boşandığı, yaptığı başvuru sonucunda davalı kurum tarafından 1971 yılında ölen sigortalı babasından ötürü ölüm aylığına bağlandığı, ... ihbar üzerine başlatılan tahkikat sonucu ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından düzenlenen 30/05/2011 tarihli kontrol memuru raporuna göre; davacının davalı kuruma beyan ettiği ... adresinde komşulardan sorularak yapılan araştırmada, sözkonusu adresi davacının ağabeyinin kullandığı, davacının bu adreste oturmadığı belirlenmiş olup, dosya, yerinde inceleme yapılmak üzere davacının yaşadığı anlaşılan yer itibari ile yetkili ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'ne gönderilmiş, ilgili müdürlükçe düzenlenen 11/02/2011 tarihli kontrol memuru raporuna göre; davacının muhkim olduğu mahalle muhtarlığından konutta oturanlara ilişkin bildirim formu temin edilmiş, bu belgeye göre davacı ile aynı konutta eski eşi, kızı, oğlu ve gelini ...'un kaldığı, yapılan çevre soruşturmasında da davacı ve eski eşinin belirtilen adreste birlikte yaşadıkları ve komşularının boşandıklarından haberdar olmadığı anlaşılmış, SGK'nın Kimlik Paylaşım Sisteminden alınan güncel adres kaydına göre de davacı ve eski eşinin boşanma davası sırasında eski eşin yerleşim yeri olarak beyan ettiği adreste kayıtlı oldukları tespit edilmiştir. Yargılama aşamasında mahkemece yaptırılan 07/03/2012 tarihli kolluk araştırmasında davacının halihazırda eski eşi ile ... Mah. İzmit/... adresinde kamadığı, oğlu ve gelini ile birlikte Mersincik Mah. Derince/... adresinde kaldığı tespit edilmiş; mahkeme huzurunda beyanlarına başvurulan davalı tanığı...; davacının kuruma bildirdiği ... adresinde davacının oturmadığını apartman sakini olarak açıkça beyan etmiş; İzmit ... mahallesi muhtarı davacı tanığı İsmail Sayın ise; davacı ve eski eşin aynı adreste kayıtlı gözükmelerine rağmen ayrı yaşadıklarını, ... Mahallesindeki evde davacının çocukları ile kaldığını, 2011 yılı Ekim ayında davacının mahalleden taşınarak, evli oğlunun yanına yerleştiğini, eski eşin ise burada yaşamasa dahi ikametinin halen bu adres olarak kayıtlı olduğunu, görevli olduğu süre boyunca davacının eski eşini hiç görmediğini ifade etmiş; davacının gelini olan tanık ...'un ise beyanında; boşanma sonrası davacının bir süre ...'da ağabeyinin yanında kaldığını, sonrasında ise ...'nde çocuklarının yanında yaşamaya başladığını, eski eşi ile fiilen birlikte yaşamlarının sözkonusu olmadığını, davacının oğlundan boşanması ve velayet ilişkisinden doğan sürtüşme nedeniyle davacıyı kendisinin ihbar ettiğini, aslında davacı ve eski eşi arasında fiili birlikte yaşamın bulunmadığını belirtmiş, Davacı tanıkları ... ... ve ... ise ... mahallesinden eski komşuları olan davacının bu mahalleye boşanma sonrası gelmediğini, belirtilen adreste eski eşinin kaldığını beyan etmişlerdir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, ... İlinde yapılan denetim sırasında davacının, kuruma bildirdiği ağabeyine ait adreste yaşamadığının tespit edilmesi ve davalı tanığı... ... tarafından mahkeme huzurunda teyit edilmesi; davacının fiilen yaşadığı anlaşılan ... ilinde yapılan denetim sırasında eski eşi ile birlikte boşanmadan önce de muhkim oldukları ... Mahallesi İzmit/... adresinde muhkim göründüklerinin gerek muhtarlık ve mernis kayıtları ile gerekse çevre soruşturması ile tespit edilmesi; komşularla yapılan görüşmelerde davacı ve eski eşinin boşandığından haberdar olmadıklarının anlaşılması; yapılan denetimler sonrasında davacının ... Mahallesindeki yerleşim yerinden ayrılarak, oğlu ve gelinin yaşadığı ... Mah. Derince/... adresine yerleşmesi; yargılama aşamasında dinlenen davacı tanığı ... Mahallesi muhtarı İsmail Sayın'ın, davacının boşandıktan sonra ... Mahallesinde yaşamaya devam ettiğini; eski eşin ise bu adreste kayıtlı görünse de burada yaşamadığını beyan etmesine karşılık; davacı tanıkları ..., ... ve ...'nin ise, resmi kayıtlarla ve tanık İsmail'in beyanı ile çelişir şekilde, davacının boşanma sonrası ... mahallesi İzmit/... adresinde fiilen hiç yaşamadığını, eski eşinin bu adreste kaldığını beyan etmeleri de birlikte göz önüne alındığında; davacı ve eski eşinin boşanma sonrasında da aynı adreste birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup, 5510 sayılı Yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın reddi gerekirken, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14206, Karar No: 2012/4390, Tarih: 08.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/14206 E.  ,  2012/4390 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yersiz çekilen aylıkların istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, Kurumdan yaşlılık aylığı almakta iken, 26.12.2002 tarihinde vefat eden sigortalının aylıklarının ölümünden sonraki tarihlerde çekildiğinden bahisle, 19.01.2003-18.12.2003 tarihleri arası dönemde yersiz çekilen aylıkların, davalı kız çocuğundan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeğe elverişli değildir.

İnceleme konusu olayda; davalının babası olan ... Kurumdan yaşlılık aylığı almakta iken, 26.12.2002 tarihinde vefat etmiştir.Geride mirasçısı olarak, oğulları ...ve ... ile kızı davalı ... kalmış olup; tüm mirasçıların ... ikamet ettikleri, bankaya ait müşteri hesap ekstrelerine göre de, vefattan sonraki aylıkların da....bankamatik ile çekildikleri anlaşılmaktadır. Ancak, sigortalının ölmeden önce nerede, tek başına mı, yoksa, çocuklarından biriyle mi, ikamet ettiği hususu, belirsiz ise de, murisin vefat ettiği gün davalı kızının evinde olduğu belirgindir. Öte yandan, sigortalının ölümünden sonra 2, 6, 7 ve 11. aylarda sigortalıya ait maaş hesabından, telefon faturası ödemelerinin yapıldığı da hesap ekstrelerinden anlaşılmakta olup, bu yönüyle de telefon numarasının kime ait olduğu hususunda bir araştırma yapılmamıştır

Bu durumda, sigortalı..., vefattan önce kiminle birlikte ikamet ettiği araştırılmalı,buna yönelik davalı iddiaları ve varsa delilleri üzerinde durularak gerçek durum saptanmalı ve toplanacak tüm deliller birlikte yeniden değerlendirilerek varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Öte yandan, bilindiği gibi, müddei iddiasını ispatla yükümlüdür.Bir davada ispat yükünün kime ait olduğunun belirlenmesi ve ispat yükü altında bulunan taraftan delillerini istemesi, hakimin usul hukuku hükümlerinden kaynaklanan başlıca görevlerindendir. Öncelikle, somut olayda, ispat yükünün kime ait olduğunun belirlenmesinde, hukuksal zorunluluk vardır. Doğal olarak, bankamatik kartının hayatta iken sigortalının yanında bulunması, öldükten sonra da birlikte oturan mirasçılarının eline geçmesi asıldır. Bu durumda, yapılacak araştırma ve incelemeyle davada ispat yükünün kime ait olduğunun belirlenmesi yerinde olacaktır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden, eksik araştırma, inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden, eksik araştırma, inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10467, Karar No: 2008/3186, Tarih: 11.03.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/10467 E.  ,  2008/3186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün kusur, tazminatlar, nafaka ve velayet yönünün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* duruşmalı temyiz eden ... ile vekili Av. ... ve temyiz eden karşı taraf ... vekili Av. ... Akdan geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \* toplanan delillerden boşanmaya neden olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu ve davacı kadının emekli olup, yeterli gelirinin bulunduğu, Türk Medeni Kanununun 175'nci madde koşullarının oluşmadığının anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, durşuma için takdir olunan 550.00 YTL. vekalet ücretinin ...dan alınıp ...'ya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.03.2008 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/5635, Karar No: 2015/3301, Tarih: 09.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/5635 E.  ,  2015/3301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.