muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6609, Karar No: 2024/4791, Tarih: 24.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/6609 E.  ,  2024/4791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/816 E., 2022/154 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz istemi, suç işleme kastı olmayan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyetine hükmolunmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanığın yetkilisi olduğu ... adlı işyerinde, yapılan denetimlerde raflarda satışa hazır vaziyette olan, 67 adet sahte bandrollü ve 1 adet bandrolsüz korsan basım kitap ele geçirilmiş olup sanığın 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Ele geçen kitaplar hakkında düzenlenen bilirkişi raporunun dosya arasında bulunduğu görülmüştür.

Sanık savunmasında, bandrollerin sahte olduğunu bilmediğini, toplu alım nedeniyle gözden kaçtığını beyan etmiştir.

Dairemizin bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir

Kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanık hakkında 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkı gözetilerek bozma öncesi verilen ve sanık lehine cezada kazanılmış hak teşkil eden hapis cezasından çevrilen 6.000,00 TL adlî para cezası ve doğrudan hükmolunan 80,00 TL adlî para cezası üzerinden cezasının infazına karar verilmesi gerekirken, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda (5237 sayılı Kanun) cezaların toplanması müessesesine yer verilmediği dolayısıyla da bozma öncesi sanık hakkında doğrudan verilen adlî para cezası ile hapis cezasından çevrilen adlî para cezasının içtima ettirilmeyeceği gözetilmeyerek yazılı şekilde sanığın cezada kazanılmış hakkı gereğince 6.080,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve suça konu kitapların 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken aynı maddenin birinci fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmiş olması isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulandığı fıkrasından sonra gelen cezada kazanılmış hakka ilişkin fıkrasının tamamen çıkartılması, yerine "1412 sayılı Kanun'un 326 ıncı maddesinin son cümlesi uyarınca, sanığın cezada kazanılmış hakkı gözetilerek hükmolunan cezasının 6.000,00 TL adlî para cezası ve 80,00 TL adlî para cezası olarak infazına" ibaresinin eklenmesi, müsadereye ilişkin hüküm fıkrasındaki "54/1. maddesi" ibaresinin çıkartılarak yerine "5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2428, Karar No: 2014/20705, Tarih: 21.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/2428 E.  ,  2014/20705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12334, Karar No: 2014/25424, Tarih: 11.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/12334 E.  ,  2014/25424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/80969

Mahkemesi : Ilgın Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 17.01.2014

Numarası : 2013/402- 2014/55

Suç : Trafik güvenliğini tehliye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, Türk Ceza Kanunu'nun 179. maddesinin 3. fıkrası yollaması ile 2. fıkrası gereğince 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Ilgın Sulh Ceza Mahkemesinin 13/11/2012 tarihli ve 2011/322 E. 2012/27 K. sayılı, itiraz edilmeksizin 14/02/2012 tarihinde kesinleşen kararını müteakip sanığın, deneme süresi içerisinde 04/09/2012 tarihinde işlediği silahla tehdit ve mala zarar verme suçları nedeniyle, Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin 08/10/2013 tarihli ve 2013/13 E.- 2013/312 K sayılı temyiz edilmeksizin 27/11/2013 tarihinde kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis ve 2000 TL adli para cezasına hükmedilip durumun mahkemeye ihbarı üzerine, hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Ilgın Sulh Ceza Mahkemesinin 17/01/2014 tarihli 2013/402 E. 2014/55 K. sayılı kararını kapsayan dosya incelendi;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde gece saat 03.45 sırasında sanık sevk ve idaresindeki motosiklet ile seyir halindeyken, motosiklet zincirinin kopması ve ayağına takılması sonucu motosikletten düşerek yaralandığı olayda tedavi olmak için gittiği hastanede aynı gün saat 04.07 sırasında sanıktan alınan kan örneğinde 62 promil olarak tespit edilen alkol derecesinin güvenli sürüş yeteneğini kaybettirdiğine dair bir bulgu ya da sanığın dışa yansıyan davranışları ile ilgili bir tespitin bulunmaması karşısında; trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelere dayanılarak yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9085, Karar No: 2018/13854, Tarih: 06.12.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/9085 E.  ,  2018/13854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Dairemizin 15.10.2015 tarihli ve 2014/19143 esas, 2015/20350 karar sayı ile "İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 13/06/2010, iddianame düzenleme tarihinin ise 25/06/2010 olduğu, Dairemizin 2013/13822 Esas numarası ile düzeltilerek onanmasına karar verilen aynı mahkemenin 2010/1209 E. 2011/456 K. sayılı dosyasına ilişkin suç tarihinin 19/06/2010, iddianame düzenleme tarihinin ise 29/06/2010 olduğu, anılan dosyalarda sanık üzerine atılı eylemlerin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak, bu dosyası celp edilip incelenerek sanığın bu eylemleri bir suç işleme kararı icrası kapsamında işleyip işlemediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususu tartışıldıktan sonra bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi," isabetsizliğinden verilen bozma ilamına uyulduğu halde, sanık hakkında 4733 sayılı Yasa uyarınca temel ceza belirlendikten ve TCK’nun 43. maddesi uyarınca gerekli artırım ve takdiri indirim nedenleri uygulandıktan sonra Dairemizin 2013/113822 E., 2014/2031 K. sayılı ilamıyla 17.02.2014 tarihinde onanmak suretiyle kesinleşen Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/1209 E., 2011/456 K. sayılı kararı ile verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen 3.000,00 TL adli para cezası ve gün para cezasından çevrilen 80.00 TL adli para cezasının mahsubuna karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, bozma ilamının gereği yerine getirilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen 3.000,00 TL adli para cezası ve gün para cezasından çevrilen 80.00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken; sanığın neticeten hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen 3.000,00 TL para cezası ve gün para cezasından çevrilen 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

3. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7304, Karar No: 2024/6851, Tarih: 03.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/7304 E.  ,  2024/6851 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1392 E., 2023/1997 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorum 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/77 E., 2023/28 K.

Taraflar arasındaki ipoteğin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı banka vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı banka vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararda dava değerinin duruşma sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davalı banka vekilinin duruşma isteğinin reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesi ile özetle; davacı ile davalı ... in evli olduğu, Çorum Merkez ... Mahallesi, 52/1 pafta 2343 ada, 306 parsel, 3. Kat 23 nolu bağımsız bölümdeki aile konutu üzerine davacının rızası olmadan davalı banka lehine konulan birinci derece 250.000,00 TL bedelli 27.11.2018 tarihli ipoteğin kaldırılmasına ve taşınmazın tapu kaydına aile konutu şerhi konulmasına karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı banka vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın aile konutu olmadığını, bankanın tapu kaydına iyi niyetli güvenerek ipotek tesis ettiği, ipotek tesis edilirken kayıtlarda aile konutu şerhi olmadığı, muvafakatname olmasa idi dahi aynı konutta yaşayan karı kocanın ipotek tesis işleminden haberdar olmamasının hayatın olağan akışına da uygun düşmediği belirtilerek davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı banka vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın aile konutu olmadığını, bankanın tapu kaydına iyi niyetli güvenerek ipotek tesis ettiği, ipotek tesis edilirken kayıtlarda aile konutu şerhi olmadığı, muvafakatname olmasa idi dahi aynı konutta yaşayan karı kocanın ipotek tesis işleminden haberdar olmamasının hayatın olağan akışına da uygun düşmediği belirtilerek davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalılardan banka ipotek tesisine davacı eşin muvafakatinin alındığını ileri sürmüş, davacı ise sunulan muvafakatnamedeki imzanın kendisine ait olmadığını belirterek muvafakatnameyi kabul etmemiştir. “Muvafakatname” başlıklı belgede şablon ve içeriğinde herhangi bir tapu kayıt bilgisi yazılı olmayan boş evrağın altında davacının adı soyadı ve imzasının alındığı belirtildiği, bu imza davacıya ait olsa dahi evrak içeriğinde bu taşınmazın bilgileri yazılı olmadığından boş şablon dilekçe altındaki imzanın davacıya ait olup olmamasının neticeyi değiştirmeyeceği kanaatiyle usul ekonomisi gereğince imza incelemesi yaptırılmadığı, davacı tarafından bildirilen tanıklar dava konusu taşınmazda sürekli oturduklarını yazın köye gidip geldiklerini beyan ettikleri, gerçekleşen bu durum karşısında, hak sahibi olan davalı erkek, davacı kadının açık rızasını almadan, taşınmaz üzerine banka lehine ipotek tesis ettirdiği , dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarından aile konutu niteliğinde olduğu kanaatine varılan taşınmaz için davacının bilgisi ve onayı dışında, bir başka deyişle açık rızası alınmadan ipotek tesis edildiği gerekçesi ile açılan davanın kabulüne Çorum İli, Merkez İlçesi, ... Mahallesi 52/1 pafta, 2343 ada, 306 parsel kat:3, 23 nolu bağımsız bölüm nolu, mesken niteliğindeki taşınmazın davacı ve davalı ...'nın aile konutu olduğunun tespitine, üzerine davalı ... lehine konulan 27.11.2018 tarih ve 32006 yevmiye nolu ipoteğin kaldırılmasına, meskenin tapu kaydına aile konutu şerhi konulmasına, karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı banka vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı banka vekili istinaf dilekçesinde; davanın kabulü yönünden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava dosyası içeriğine, dosyadaki yazılara göre İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin dava dosyası içinde bulunduğu, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile davalı bankanın istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı banka vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı banka vekili; davanın kabulünün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın aile konutu olup olup olmadığı, ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 6 ncı, 194 üncü maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı banka vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1870, Karar No: 2015/6543, Tarih: 18.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1870 E.  ,  2015/6543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen 03.11.2014 tarihli Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 18.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15984, Karar No: 2016/13304, Tarih: 23.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/15984 E.  ,  2016/13304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, elektrik abonesi olan davacı şirketten 2008 yılı birinci ayından 2012 yılı mart ayına kadar düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli ve sair tüketim dışı bedellerin tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 29.000TL’nin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini, Nisan 2012 tarihiden itibaren gönderilen faturalarda bu kalemlerin meblağın istendiği cihetle ortalama %7 oranındaki bu ilave talep ve meblağların talebinin durdurulmasına, davacı şirketten istenmesinin iptaline, muarazanın men’ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, zamanaşımı itirazında bulunmuş ve Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu tebliğine göre kayıp kaçak bedelinin müşterilere tahakkuk ettirildiğini, kurul kararlarına karşı ...'ın görevli bulunduğunu, husumetin Enerji Piyasası Düzenleme Kuruluna yöneltilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne, 26.879,66 TL'nin dava tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faizi yürütülmek suretiyle davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, ve sair bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.