muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2076, Karar No: 2020/5628, Tarih: 08.10.2020

a) 05.11.2012 tarih ve 2012-A-3046/21 sayılı Vergi Tekniği Raporuna ek yapılan “Karşılaştırmalı ... Analiz Formu”nda açıklanan suça konu faturaların asıllarının, bu faturaları kullandığını Ba formları ile bildiren mükelleflerden veya bu mükelleflerin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle getirtilmesi; sanıkların savunmalarında adları geçen... Kimyevi Mad. San. ve Tic. A.Ş. ortağı olan ... ve babası... ile... ve...nin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması; gerekirse, temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğuna ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da tanıklar ...,...,... ve...ye ait olmadığının anlaşılması veya fatura asıllarının temin edilememesi hâlinde ise; suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, uyulmasına karar verilen Dairemizin 21.03.2018 tarihli bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA,

08.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8288, Karar No: 2016/15124, Tarih: 15.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/8288 E.  ,  2016/15124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, ... tesisat numaralı aboneliğe ilişkin davanın kabulüne ;.... ve .... Nolu aboneliklerin mesken aboneliği olması nedeniyle ve alacak miktarı dikkate alınarak bunlara yönelik olarak açılan davanın ayrılmasına , yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesi ile de talebini 5.524,50 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde ; husumetin taraflarına ait olmayıp EPDK'ya ait olduğunu, 30/10/2009 tarihine kadar ki süreç için husumetin ...'a yöneltilmesi gerektiğini, ayrıca elektrik dağıtım işiyle sorumlu olan kurumun ... olduğunu, kayıp kaçak bedeli olarak alınan ücretin zorunlu olarak alınmasından dolayı iadesinin istenilemeyeceğini ve kısmi dava açılamayacağını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek ... tesisat numaralı aboneliğe ilişkin davanın kabulüne ; ... ve ... Nolu aboneliklerin mesken aboneliği olması nedeniyle ve alacak miktarı dikkate alınarak bunlara yönelik olarak açılan davanın ayrılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1461, Karar No: 2019/8227, Tarih: 08.07.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/1461 E.  ,  2019/8227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, eksik inceleme ile karar verildiğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz taleplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin TCK’nın 50/4 delaletiyle 50/1-a gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 1215 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 24300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2804, Karar No: 2015/1729, Tarih: 02.04.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/2804 E.  ,  2015/1729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ..., Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesine dayalı bakiye iş bedelinin tahsili istemiyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptâli, takibin devamı ve % 40 icra inkâr istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı yüklenici şirket vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında imzalanan 22.06.2005 tarihli “proje yapım sözleşmesi” başlıklı yazılı sözleşme ile davacı yüklenici davalı iş sahibine ait inşaatın statik ve betonarme projelerini 285.000 USD+KDV bedel karşılığında yapmayı üstlenmiştir. Bu sözleşme davalı iş sahibi adına temsilcisi ... tarafından imzalanmış ve sözleşmede inşaat alanı 400.000 m2 olarak belirtilmiştir. Sözleşmenin “işin kapsamında/hacminde değişme, revizyon” başlıklı 5.3 maddesinde, “iş sahibi, tasdik edilip teslim edilen projelerde revizyon isterse, bu istemi projeciye yazılı olarak bildirir ve revizyonun kapsamını ve niteliklerini belirtir. Binadaki yapılacak revizyonlar için ek ücret karşılıklı görüşme ile belirlenecektir. Ayrıca projenin toplam bürüt inşaat alanı artar ise proje ücreti de artış oranında artırılacaktır” hükmü getirilmiştir. Davacı yüklenici daha sonra davalı iş sahibi tarafından bürüt alanın artması nedeniyle tasdik edilip teslim edilen projelerde revizyon istendiğini, bunun üzerine tarafların bir araya gelerek 01.03.2006 tarihli “protokol” başlıklı ek sözleşmenin imzalandığını, protokol hükümleri gereğince edimini yerine getirdiğini, hatta kendisine kısmen ödeme yapıldığını, ancak projenin inşaat alanı artışından doğan 30.000+USD+KDV'nin ödenmediğini, ödenmeyen bu kısmın tahsili için başlattığı icra takibine de haksız olarak itiraz edildiğini belirterek davasının kabulünü istemiştir.

Davalı iş sahibi şirket vekili ise, yanlar arasında yalnızca 22.06.2005 tarihli sözleşmenin yapıldığını, davacının iddia ettiği 01.03.2006 tarihli protokolün kendileri tarafından imzalanmadığını, adı geçen protokolde imzası bulunan ...'ın şirketi temsile yetkisinin bulunmadığını, tek başına fatura düzenlenmiş olmasının sonuç doğurmayacağını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı iş sahibi şirket vekili ise, yanlar arasında yalnızca 22.06.2005 tarihli sözleşmenin yapıldığını, davacının iddia ettiği 01.03.2006 tarihli protokolün kendileri tarafından imzalanmadığını, adı geçen protokolde imzası bulunan ...'ın şirketi temsile yetkisinin bulunmadığını, tek başına fatura düzenlenmiş olmasının sonuç doğurmayacağını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporları sonucu, sözleşmenin 5.3 maddesinin kapsamında “binadaki yapılacak revizyonlar için ek ücret karşılıklı görüşmeyle belirlenecektir. Ayrıca projenin toplam brüt inşaat alanı artar ise proje ücreti de artış oranında artırılacaktır” hükmünün yer aldığı, dava dosyasında bu hüküm doğrultusunda karşılıklı anlaşma sağlandığını belirtir yazılı bir belgeye rastlanmadığı, sözleşmenin 5.3 maddesinde belirtilen usul ve esaslara uyularak talepte bulunulmadığının anlaşıldığı yine 01.03.2006 tarihli protokolü imzalayan ...'ın ticaret sicili gazetesindeki ilan metnine ve yönetim kurulu kararına göre imza yetkisinin bulunmadığı, ayrıca sözleşmeye göre inşaat brüt alanının 400.000 m2 olduğu, toplam 33. 823 m2 inşaat alanının genişletildiği, bu genişlemenin 23.02.2005 tarihinde resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği Mimarlık Mühendislik Hizmetleri Asgari Ücret- Asgari Çizim ve Düzenleme Esasları Yönetmeliğinin 4.d maddesinde belirtilen sınırlar içinde kaldığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

01.03.2006 tarihli protokol davalı adına iş sahibi sıfatıyla ... tarafından imzalanmıştır. ...'ın davalı şirketi temsile yetkili olmasa da şirket çalışanı olduğu anlaşılmaktadır. 01.03.2006 tarihli protokol 3 hususa ilişkin olup, protokolün “protokol şartları” başlıklı 1. maddesinde yer alan revizyon bedeli olarak kararlaştırılan 25.000 USD+KDV bedel 18.03.2006 tarihinde 2 nolu hakediş ile davacı yükleniciye ödenmiş ve bu hakedişi davalı adına düzenleyerek ödeyenin ... olduğu anlaşılmıştır. Yine anılan protokolün 2. maddesini oluşturan ve dava konusu yapılan alan artışına ilişkin davacı yüklenici tarafından kesilen 22.02.2008 tarih ve 144281 sıra nolu fatura davalıya tebliğ edilmiş, davalı tarafından kabul edilmek suretiyle defterlerine kaydedilmiş olduğu görülmüştür. Bu haliyle 01.03.2006 tarihli protokolün davalı tarafından benimsendiği ve bağlayıcı hale geldiği sabittir. Bu protokolün 5.3 maddesinin son bendinde yer alan “ayrıca projenin toplam bürüt inşaat alanı artar ise proje ücreti de artış oranında artırılacaktır” hükmü gereğince davacının alan artışından doğan dava konusu alacağın tahsiline karar verilmesi gerekirken, protokolün bağlayıcı kabul edilmeyerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı yüklenici şirket vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile kararın BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4231, Karar No: 2012/14059, Tarih: 26.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4231 E.  ,  2012/14059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi, davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 26.06.2012 günü aleyhine temyiz olunan davacılar vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazda yapılan imar uygulamalarına ait şuyulandırma cetvelleri ... Belediye Başkanlığı'ndan getirtilerek,

2-Davalı idarece dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede davaya konu sorunun çözümlenmesi amacıyla 1/1000 ölçekli uygulama imar planı değişikliği hazırlandığı ve ... Belediye Meclisi'nin 12.01.2011 tarih ve 22 sayılı kararı ile söz konusu planının kabul edildiği, davacıya da yer verildiği ileri sürüldüğünden; söz konusu meclis kararı, bu karara göre yapılan imar uygulamasını gösterir şuyulandırma cetveli ... Belediye Başkanlığı'ndan, davacıya yeni yer verildi ise buna ilişkin tapu kaydı ilgili Tapu Sicil Müdürlüğü'nden istenilerek,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21479, Karar No: 2016/2770, Tarih: 22.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/21479 E.  ,  2016/2770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi... Mahallesi 11445 ada 42 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne, birleşen 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/80 Esas sayılı dosyasında davalı ... yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden husumetten reddine, birleşen 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/276 Esas sayılı dosyasında yargı yolu yokluğundan usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırmasız el koyma davalarında da uygulanan Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 3.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma

gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak 4.fıkra gereğince her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına... Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.