muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/27763, Karar No: 2013/14457, Tarih: 04.06.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/27763 E.  ,  2013/14457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/174367

MAHKEMESİ : Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2008

NUMARASI : 2006/1021 (E) ve 2008/1330 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK .nun 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2-Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza (hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez (Yeni TCY.m.50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

3- Hakaret suçunun tek eylemle birden fazla yakınana karşı işlenmiş olması nedeniyle sanık hakkında TCK. nun 43/2–1 maddelerindeki zincirleme suç hükümleri uygulanmamak suretiyle eksik ceza belirlenmesi,

3- Hakaret suçunun tek eylemle birden fazla yakınana karşı işlenmiş olması nedeniyle sanık hakkında TCK. nun 43/2–1 maddelerindeki zincirleme suç hükümleri uygulanmamak suretiyle eksik ceza belirlenmesi,

4-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11–250 esas, 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dâhil edilmemesi gerektiği, olayda yakınanların bir tazminat talebi bulunmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa atılı hakaret suçundan doğan herhangi bir maddi zararın da bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen "sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması" koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, "…müştekinin maddi manevi zararını gidermediği …" biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

5-İddianamenin kabulü kararı okunmadan duruşmaya başlanması suretiyle 5271 Sayılı CMK.nun 191/1.maddesine aykırı davranılması,

6- Sanığa tayin edilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği halde yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci fıkrasında gösterilen hak yoksunluğunun sanık hakkında uygulanmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK. nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 04.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5416, Karar No: 2022/9436, Tarih: 05.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/5416 E.  ,  2022/9436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hükme yönelik, ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 10.07.2018 tarihli, 2018/2619 Esas, 2018/2252 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/24678 Soruşturma sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan 18.07.2016 – 16.06.2017 tarihleri arasında 334 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonunda 16.06.2017 tarihinde kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair ek karar verildiği, tutuklama tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa tabi olduğu anlaşılmakla;

Davacının 10.000 TL maddi, 1.000.000 TL manevi tazminatın ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece, davacı hakkında aynı soruşturma üzerine FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ... 28. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/104 Esas sayılı dosyasında dava açıldığı ve davacının mahkumiyetine karar verildiği, tazminat isteme koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine hükmedilmesi üzerine davacı tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan incelemede davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ... 28. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/104 Esas, 2017/94 Karar ve 24.11.2017 tarihli karar ile mahkumiyete karar verildiği, yapılan istinaf talebi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 15.02.2018 tarih, 2018/267 Esas, 2018/267 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi üzerine yapılan temyiz isteminde Yargıtay kapatılan 16. Ceza Dairesinin 11.02.2019 tarih, 2018/5285 Esas, 2019/739 Karar saylı ilamı ile davacı hakkındaki mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verilerek kararın kesinleştiği görülmekle, davanın reddine ilişkin kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tazminat şartlarının oluştuğuna ilişkin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 10.07.2018 tarihli, 2018/2619 Esas, 2018/2252 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK.nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 05.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/717, Karar No: 2015/3688, Tarih: 25.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/717 E.  ,  2015/3688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı S.. Ş.. ile davalılar 1-F.. Y.. 2-G.. S.. arasındaki davadan dolayı İskenderun 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 17.12.2013 gün ve 2013/550-2013/723 sayılı hükmü bozan Dairemizin 10.09.2014 gün ve 2014/2581-2014/5055 sayılı ilamı aleyhinde taraf vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında tarafların HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteklerinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 226,00 TL para cezası ile bakiye 5,20 TL red harcının karar düzeltme isteyen davacıya, 226,00 TL para cezası ile bakiye 5,20 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalılara yükletilmesine, 25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7450, Karar No: 2021/3110, Tarih: 15.06.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/7450 E.  ,  2021/3110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : Beraat (... ve ...)

Mahkumiyet (...)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun Ek 2/son maddesi gereğince, suçtan zarar gören ... ile ...'nün, kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma hakkı olduğu, Tarım ve Orman Bakanlığı ile ...'nün temyiz dilekçeleri ile katılma iradesini gösterdiği anlaşılmakla CMK'nın 237 vd. maddeleri gereğince kamu davasına katılan olarak kabullerine karar verilerek yapılan incelemede:

Mahkemece suç tarihi itibarı ile yönetim kurulu üyesi olan sanık ...'ün kooparatif adına borç senedi imzaladığı, borç senedinin kooperatif defterlerine gider olarak işlenmediği ve söz konusu senedin takibe konularak kooperatif bütçesinden ödenmek sureti ile kooperatifin 19.610,75 TL zarara uğradığı, sanığın yem alışverişinden dolayı bu borçlanmaya girdiklerini beyan ettiği, ancak bunu kooperatif defterlerine işlemediği ve bu suretle görevi kötüye kullandığı kabul edilen olayda; sanık ... tarafından kooperatif adına düzenlenerek doğrudan kendisi tarafından tek imza ile imzalanan, 2011 yılında kooperatif tarafından ödenmek durumunda kalınan senede konu bedelin kim tarafından, ne şekilde, nereye harcandığının özellikle kooperatif yararına harcanıp harcanmadığının tespiti ile sonucuna göre eylemlerinin sübutu halinde zimmet suçunu oluşturabileceği anlaşılmakla, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 12. maddesi uyarınca bu suçlar yönünden fiilleri nitelendirme, kanıtları değerlendirme ve davaya bakma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya

devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile suçtan zarar görenler ... ve Şarköy Mal Müdürlüğünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca ayrı ayrı BOZULMASINA, 15/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3851, Karar No: 2008/4064, Tarih: 13.03.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/3851 E.  ,  2008/4064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2007
Yargıtay — Esas No: 2007/499, Karar No: 2007/450, Tarih: 04.07.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/11-499 E., 2007/450 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/11-499 E., 2007/450 K.**

**- HAK DÜŞÜRÜCÜ SÜRE

- MARKA TECAVÜZÜNÜN ÖNLENMESİ

- MARKANIN HÜKÜMSÜZLÜĞÜ**- 551 S. PATENT HAKLARININ KORUNMASI HAKKINDA KANUN HÜKM... [ Madde 15 ]

- 556 S. MARKALARIN KORUNMASI HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KA... [ Madde 7 ]

- 556 S. MARKALARIN KORUNMASI HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KA... [ Madde 42 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "markanın hükümksüzlüğü-marka tecavüzünün önlenmesi" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince davanın Asıl davanın kabulü, karşı davanın reddine dair verilen 18.5.2004 gün ve 2003/1105 E. 2004/284 K. sayılı kararın incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 18.05.2004 gün ve 2003/1105 E. 2004/284 K. sayılı ilamı ile, (...Davacı-karşı davalı vekili, davalı-karşı davacı vekilinin çektiği 02.06.1998 tarihli ihtar ile kendi adlarına tescilli olduğunu belirttiği M…

………. CALCİNEE adlı markalı ürünlerin kullanılmamasını isteğini, ancak araştırmada davalının markasının tescil edilmemesi gereken kimyasal bir madde ismi olduğunun belirlendiğini, müvekkilinin ise M…

……….. KALSİNE adı altında tescilsiz fakat ruhsatlı olarak tıbbi mühtahzar ürettiğini, davalı-karşı davacının markası adı altında ürettiği tıbbi mühtahzar ile müvekkilinin ürettiği tıbbi mühtahzarın içerik olarak birbirinden farklı olduğunu, müvekkilinin taklit üretim yapmadığını, davalının markasının her nasılsa tescil edilmiş olduğunu, zira, bir kimyasal maddenin adının marka olarak tescil edilemeyeceğini ileri sürerek, müvekkili tarafından üretilen M…

………… KALSİNE isimli tıbbi mühtahzar üretim fiillerinin davalının M…

……….. CALCİNEE isimli marka hakkına tecavüzün olmadığının tesbiti ile davalının MAGNESİE CALCİNEE markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini, kararın ilanı talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, müvekkilinin markasının ürün adı olmadığını, zira MAGNESİE CALCİNEE'nin kimyasal bileşim olarak adının "magnezyum oksit" olduğunu, oysa müvekkilinin ürettiği ürünün "magnezyum Hidroksid" olduğunu, markanın 1993 tarihinde tescil edilmesine rağmen 1964 tarihinden beri Türkiye'de ilaç piyasasında satıldığını, ilaç piyasasında ayırt edici niteliği kazandığını, 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 7/c maddesi uyarınca hükümsüzlüğünün istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini talep etmiş, karşı dava olarak ise, davalının müvekkilinin tescilli markasının okunuş şeklini kendi üretimine koymak suretiyle müvekkilinin marka hakkına tecavüz ettiği gibi haksız rekabet yaptığını ileri sürerek, davalının müvekkili markasına tecavüz ettiğinin ve müvekkili şirketle haksız rekabette bulunduğunun tesbitine ile men'ine, kararın ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından asıl davanın kabulü ile davalı adına tescilli M…

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından asıl davanın kabulü ile davalı adına tescilli M…

……. CALCİNEE ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicil kaydından terkinine, kararın ilanına, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı C…

….. Erba İlaç San, ve Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, davacı- karşı davalıya ait M…

…………….. KALSİNE adı altında tescilsiz fakat ruhsatlı olarak üretilen tıbbi mühtahzar üretim fiillerinin davalı- karşı davacıya ait M…

……….. CALCİNEE isimli markasına tecavüz etmediğinin tesbiti ile dayalı-karşı davacının MAGNESİE CALCİNEE markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemi ile karşı dava olarak açılan markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tesbiti ve men'i istemine ilişkindir.

551 sayılı Markalar Kanunu'nun 15/2'nci maddesi hükmü gereğince tescilli marka sahibine karşı, aynı marka üzerinde üstün ve öncelikli hak sahibi olduğunu ileri sürenlerin açacakları marka terkini davaları için 6 ay ve 3 yıllık hak düşürücü süreler getirilmiş iken, 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'de, marka tescil başvuruları değerlendirilirken, ilgililere, itiraz olanağı ile birlikte sonradan marka tescilinin hükümsüz sayılması için dava açma olanağı da tanınmasına rağmen, bu davanın hangi sürede açılacağı hususunda bir düzenleme getirilmemiş ise de, yine anılan Kanun Hükmünde Kararname'nin 42'nci maddesinde Paris Konvansiyonuna göre tanınmış sayılan marka sahiplerinin hükümsüzlük davasını, tescil tarihinden itibaren 5 yıl içinde açması gerekeceği belirtilmiş dava açma hakkının sınırsız sürede kullanılmasının da yasanın ruhu ve hukuk mantığı ile bağdaşmayacağı gözetilerek bu yasal boşluğun yukarıda sözü edilen tanınmış sayılan markalar için öngörülen 5 yıllık sürenin, en azından diğer markalar yönünden açılacak davalar için de uygulanarak yasal boşluğun doldurulması Dairemiz'ce uygun görülmüştür. Nitekim, Avrupa Topluluğu Antlaşması'nın 189'ncu maddesi uyarınca kabul edilen 89/104 sayılı Yönerge'de tanınmış markalar için de, 5 yıllık hak düşürücü süre öngörülmüştür.

Dava konusu somut olayda, davalı marka tescilinin 25.02.1993 tarihinde olması, 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin önceki yasada (551 sayılı Markalar Kanunu md. 15) benimsenen 3 yıllık hak düşürücü sürenin dolmasından önce Kararname'nin 22.06.1995 tarihinde yürürlüğe girmesi ve işbu davanın da 11.06.1998 tarihinde açıldığı göz önüne alınmak suretiyle markanın hükümsüzlüğü için açılan davanın, mahkemece öncelikle dava açma süresi yönünden değerlendirilmesi gerekirken, hükümsüzlük davalarının süreye tabi bulunmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalı-karşı davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir..) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

2-Bozma sebep ve şekline göre davalı-karşı davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir..) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalı-karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 04.07.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17026, Karar No: 2014/17468, Tarih: 02.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/17026 E.  ,  2014/17468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava dilekçesinde, babalığın tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Dava, Türk Medeni Kanunu'nun 301/1, 303/2 maddesine dayalı olarak, çocuk tarafından açılan babalığın tespitine ilişkindir. Aynı Yasa'nın 303/2. maddesinde ''Çocuğa doğumdan sonra kayyım atanmışsa, çocuk hakkında bir yıllık süre, atamanın kayyıma tebliği tarihinde; hiç kayyım atanmamışsa çocuğun ergin olduğu tarihte işlemeye başlar.'' hükmü Anayasa Mahkemesi'nin 2010-71 Esas 2011-143 Karar ve 27.10.2011 tarihli kararı ile iptal edilmiş ve karar 07.02.2013 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Mahkemece karar verilmesinden önce Türk Medeni Kanunu'nun 303/2. maddesi hakkındaki iptal kararı yürürlüğe girdiğinden ve Yasada çocuk için hak düşürücü süre artık bulunmadığından taraf delillerinin toplanması, DNA incelemesi yapılması ve sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmlesi,

2-Türk Medeni Kanunu'nun 301. maddesinde; ''Çocuk ile baba arasındaki soybağının mahkemece belirlenmesini ana ve çocuk isteyebilirler. Dava babaya, baba ölmüşse mirasçılarına karşı açılır. Babalık davası, Cumhuriyet savcısına ve Hazineye; dava ana tarafından açılmışsa kayyıma; kayyım tarafından açılmışsa anaya ihbar edilir.'' hükmü yer almaktadır. Mahkemece davanın Cumhuriyet savcısı ve Hazineye ihbarı sağlanmadan yargılamanın sonuçlandırılması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21768, Karar No: 2022/5496, Tarih: 23.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/21768 E.  ,  2022/5496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 165/1, 62/1 ve 52/1-2. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereğince ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/10/2020 tarihli ve 2019/351 esas, 2020/590 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 25/10/2021 gün ve 94660652-105-59-12938-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/11/2021 gün ve 2021/132145 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

1-Sanığın üzerine atılı eylem için 5237 sayılı Kanun'un 165. maddesinde yer alan "Bir suçun işlenmesiyle elde edilen eşyayı veya diğer malvarlığı değerini, bu suçun işlenmesine iştirak etmeksizin, satan, devreden, satın alan veya kabul eden kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklindeki düzenleme uyarınca cezanın hapis cezası ile birlikte adli para cezası olarak öngörülmesine rağmen sadece hapis cezası verilerek adli para cezasına karar verilmemesinde,

2-Sanığın suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamında olmayan suç eşyasının satın alınması suçundan yargılanması nedeniyle uzlaştırma işlemleri yapılmadığı, ancak suç tarihinden sonra, kararın verildiği 27/10/2020 tarihinden önce yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde yapılan değişiklik ile 5237 sayılı Kanun'un 165. maddesinde yer alan suç eşyasının satın alınması suçunun da uzlaştırma kapsamına alındığı gözetilerek, mahkemesince 5271 sayılı Kanun’un 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemlerinin yaptırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanık ... hakkında ikinci kez tekerrür hükmünün uygulanmasına esas alınan Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/1143 Esas ve 2011/159 Karar sayılı mahkumiyetinin, 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde yazılı ''suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi'' suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, ikinci kez mükerrirliğe esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının değerlendirilmesinin gerekmesi,