muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1770, Karar No: 2023/5382, Tarih: 27.09.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1-Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; başvuru kapsamındaki tüm mallar yönünden iltibas tehlikesinin bulunduğundan davanın tümden kabulüne karar verilmesini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2-Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının istinaf mahkemesinde değerlendirilen "müddet" kaydı bulunan 2010/84952 numaralı markasını dava konusu YİDK itiraz dosyasında gerekçe olarak ileri sürmediğini, anılan markanın itiraz tarihinde ret edilmiş olduğundan hukuki varlığını yitirdiğini, hukuki ve fiili geçersiz olduğundan geriye etkili şekilde kesinleşmiş bir mahkeme kararı bulunmamasına rağmen değerlendirmeye alınamayacağını, zira davacının da bu sebeple itiraz gerekçesinde bu markaya dayanmadığını, davacının 2016/13697 numaralı marka başvurusunun reddine ilişkin açmış olduğu davanın ret edildiğini temyiz Dairesince bozulduğunu, istinaf mahkemesince direnilmesine rağmen mezkur kararına aykırı değerlendirmesinin çelişkili olduğunu, davanın reddine dair karar verilen mallar bakımından da karıştırma ihtimali bulunmadığından kararın bozulmasını istemiştir.

3-Davalı kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı KHK’nın 8 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20969, Karar No: 2014/4656, Tarih: 25.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/20969 E.  ,  2014/4656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/629-2013/268

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 25.02.2014 günü temyiz eden davalı idare vekilleri Av. M.K., Av. M. K. ve Av. F. E.’in yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacılar vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak, davalı idare vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kâğıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın İSKİ içme suyu havzaları yönetmeliğine göre 100 metrelik dere yapı yaklaşma mesafesi sınırları içerisinde kalmakla beraber taşınmaza fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10881, Karar No: 2022/1162, Tarih: 25.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/10881 E.  ,  2022/1162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında, “2010-2011 takvim yılında yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek" suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; Ankara Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 11.04.2013 tarihli Rapor Değerlendirme Komisyonu Mütalaası ile ekindeki 08.02.2013 tarihli ve 2013-A-2144/14 sayılı Vergi Suçu Raporuna dayanak teşkil eden vergi tekniği raporları, arama tutanakları ve 14.05.2013 tarihli suç duyurusu ekinde 24 adet mühürlü çuval içerisinde yasal defter ve belgeler şeklinde belirtilen diğer belgeler dosya içerisine getirtilip incelenerek gerekli görülmesi halinde vergi ziyaının tespiti amacıyla yeniden bilirkişi raporu alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13523, Karar No: 2015/2564, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/13523 E.  ,  2015/2564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11491, Karar No: 2025/1298, Tarih: 03.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/11491 E.  ,  2025/1298 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 29.04.2024

SAYISI : 2023/1436 E., 2024/549 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 29.04.2024 tarihli ve 2023/1436 Esas, 2024/549 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 29.04.2024 tarihli ve 2023/1436 Esas, 2024/549 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/597, Karar No: 2021/2529, Tarih: 10.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/597 E.  ,  2021/2529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 10.03.2021 Çarşamba günü davacı vekili Av. ... geldi. Davalı taraftan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacıya kasko sigorta poliçesiyle sigortalı olan aracın seyir halinde iken yolda biriken yağmur suları nedeniyle hasarlandığını, yağış sularının toplanması ve yerleşim yerinden uzaklaştırılması görevinin davalı idareye ait olduğunu, yağmur sularının araçlara zarar verecek kadar birikmesinden dolayı davalı idarenin kusurlu olduğunu, sigortalıya ödenen 36.950,98 TL hasar bedelinin tahsili amacıyla davalı aleyhine başlatılan icra takibine itiraz edildiğini ve takibin durduğunu belirterek takibe yapılan itirazın iptaliyle takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; idari yargının görevli olduğunu, yağmur suyunu uzaklaştırma görevlerinin olmadığını ve illiyet bağı bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve toplanan delillere göre; hizmet kusuruna dayanan bu davada alacağın adli yargıda dava edilmesi mümkün olmayan bir alacak olduğu, bundan ötürü icra takibine de konu edilemeyeceği sonucundan hareketle geçerli bir icra takibi bulunmadığı gerekçesiyle davanın dava şartı

yokluğundan reddine karar verilmiş; hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 23/12/2015 gün ve 2015/17506 Esas 2015/14851 karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş; yine hükme karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenmiş ve davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 05.05.2016 gün ve 2016/5310 Esas - 2016/5576 Karar sayılı ilamı ile "dava konusu uyuşmazlık hakkında adli yargının görevli olduğu ve alacak icra takibine konu edilebileceğinden takibe yapılan itiraz üzerine alacaklı tarafından itirazın iptali davası açılabileceği" gerekçesiyle karar düzeltme isteğinin kabulü ile karar bozulmuş ve mahkemece bozma ilamına uyulmuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılama sonrasında mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; bilirkişi raporları dikkate alınarak söz konusu sel olayının afet niteliğinde olmadığının anlaşıldığı, sorumluluğun davalının iddiasının aksine belediyelerde değil davalıda olduğu ancak dinlenen tanık (sigortalı araç sürücüsü) beyanı dikkate alındığında yağmur suyu birikintisini gördüğünde gerekli tedbiri alması gerekirken bile bile su birikintisine girdiğini belirtmesi dikkate alınarak zararın araç sürücüsünün kusurundan kaynaklandığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko poliçesi gereği sigortalısına ödeme yapan davacının ödediği bedelin, zarara sebep olduğu ileri sürülen davalıdan rücuen tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Somut olayda, 18.01.2013 tarihinde meydana gelen aşırı yağışa bağlı olarak caddede tahliye olamayan birikmiş suların sigortalı aracın geçişi sırasında araca zarar verdiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yargılama sırasında alınan bilirkişi raporlarında, meydana gelen yağışın doğal afet sayılamayacağı, kavşakta biriken yağmur suları sebebiyle sigortalı aracın geçişi sırasında arızalanması olayında zamanında yağmur suyunu tahliye edebilecek yeterli bir yağmur suyu toplama sistemi bulunmayan davalının olaydan sorumlu olduğu, sigortalı araç sürücüsünün kusuru olmadığı belirtilmiştir.

Tanık sıfatıyla dinlenen sigortalı araç sürücüsü, olay günü evinden eşini aldıktan sonra 10-15 metre gittiğinde su birikintisinin içerisine girdiğini, aracın stop ettiğini, normalde diğer araçların geçtiğini ve kendisinin de geçeceğini düşünerek yola girdiğini ve aracın hasar gördüğünü beyan etmiştir.

Dava konusu hasarın gerçekleştiği yerde su birikintisi olmasaydı aracın hasarlanmasının mümkün olmayacağı, olayın oluş biçimi karşısında, trafiğin aktığı bir caddede davacı sigortalısının aracı ile seyrine devam etmesinin illiyet bağını ortadan kaldıracak boyutta bir davranış olmadığı, buna göre de olayda illiyet bağının bulunduğunun kabulü ile davalının sorumluluğunun buna göre değerlendirilmesi gerekirken; yalnızca tanık beyanı dikkate alınarak davacıya sigortalı dava dışı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 3.050,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 10/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2991, Karar No: 2015/2958, Tarih: 03.03.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/2991 E.  ,  2015/2958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık davacı eczacı ile davalı ... arasındaki tip sözleşmeden kaynaklanmakta olup tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 03.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23712, Karar No: 2014/4660, Tarih: 25.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/23712 E.  ,  2014/4660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2013

NUMARASI : 2013/18-2013/299

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 25.02.2014 günü temyiz eden davalı idare vekilleri Av. M.K., Av. M. K. ve Av. F. E.’in yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak, davalı idare vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kâğıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın İSKİ içme suyu havzaları yönetmeliğine göre 100 metrelik dere yapı yaklaşma mesafesi sınırları içerisinde kalmakla beraber taşınmaza fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14492, Karar No: 2012/12304, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14492 E.  ,  2012/12304 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Resmi evlenme olmaksızın dinsel törenle evlenme suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan beraatlerine dair Kozan Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 03.02.2010 gün ve 2009/914 Esas, 2010/49 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ... ile yaşı nedeni ile kovuşturması ayrı dosyada yürütülen ...'in hükümden sonra 20.04.2010 tarihinde evlendikleri Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğinden anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 230/5. maddesinin 2. cümlesi gereğince medeni nikah yapıldığında kamu davası ve hükmedilen ceza bütün sonuçlarıyla ortadan kalkacağı anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322. ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/14305, Karar No: 2024/3958, Tarih: 06.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/14305 E.  ,  2024/3958 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/89 E., 2016/217 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇ : Nitelikli olarak konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü ilk önce sanık ...'ün, şikâyetçilerin ikametinin penceresini ittirerek içeri girdiği, içeriden gelen sesleri duyan şikâyetçi ...'ın yatak odasına gittiğinde sanığı yakaladığı, neden ikametine girdiğini sorduğunda sanığın, evi boş zannedip içmek için içeri girdiğini beyan ettiği, diğer şikâyetçinin de odaya girip durumu öğrendiği ve açık olan pencereden bakınca diğer sanık ...'i dışarıda beklerken gördüğü, bir süre sonra sanık ...'in kapı zilini çaldığı, şikâyetçilerin kapıyı açtığı ve rızaları dahilinde ikametlerine girip hırsızlık amacı ile eve girmediklerini ifade etmeyi çalıştığı, sanıkların alınan savunmalarında şikâyetçilerin ikameti ile bitişik olan ikamette arkadaşlarının yaşadığını ve arkadaşlarına geldiklerini yanlışlıkla şikâyetçilerin evine girdiklerini savunduklarının anlaşılması karşısında; şikâyetçilerin ikametlerine bitişik bir ev olup olmadığı, şikâyetçilerin ikametinin bahçesi veya avlusu olup olmadığı, sanık ...'ın pencereden bakıldığında bulunduğu yerin neresi olduğu ve sanıkların savunmalarında bahsi geçen arkadaşlarının iddia ettikleri gibi şikâyetçilerin ikametlerine bitişik evde oturup oturmadıklarının araştırılması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.