muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8776, Karar No: 2010/16853, Tarih: 07.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8776 E.  ,  2010/16853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24856, Karar No: 2014/11179, Tarih: 06.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24856 E.  ,  2014/11179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/257378

MAHKEMESİ : İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2009

NUMARASI : 2008/190 (E) ve 2009/301 (K)

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

Cumhuriyet savcısının 25.11.2009 tarihli oturumdaki mütalaasında, sanığın 765 sayılı TCK.nun 339/1, 80 ve 5237 sayılı TCK.nun 204/2, 43/1, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasını talep ettiği ve hazır bulunan sanık müdafiinin mütalaaya karşı diyecekleri sorulduğundan, tebliğnamedeki ek savunma hakkı verilmediğine ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Memurun resmi belgede sahteciliği suçunun oluşabilmesi için, düzenlenen sahte belgenin memurun görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu bir belge olmasının gerekli olduğu, dosya içinde bulunan Türkiye Tarım Kredi Kooperatifleri Merkez Birliği Genel Müdürlüğü'nün 15.05.2009 tarihli yazısına göre; sanığın suç tarihinde kooperatif mallarının müşterek muhafazası ve parasal konularda imza yetkisine sahip olmadığının anlaşılması karşısında, eylemlerinin 765 sayılı TCK'nun 342/1. (5237 sayılı TCK'nun 204/1) maddesi kapsamında '' memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği'' suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde memurun resmi belgede sahteciliği suçundan mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 06.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22625, Karar No: 2013/11106, Tarih: 16.05.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/22625 E.  ,  2013/11106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait işyerinde 20.04.1994 tarihinden 11.03.2010 tarihine kadar radyoloji teknisyeni olarak çalıştığını, emekliliğe hak kazanması üzerine iş sözleşmesinin davalı tarafından feshedildiğini belirterek müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının teknisyen yardımcısı olduğunu, görevinin hasta kayıt ve evrak işlemlerinin hazırlanması, hastanın röntgen için hazırlanması ve bazı makinelerin kartuşlarının değiştirilmesi olduğunu, nadiren uzman eşliğinde röntgen çekilmesine yardımcı olduğunu, ancak bu durumun daimi çalışma anlamına gelmediğini, işçi sağlık meslek lisesi ya da yüksek okulu mezunu olmadığını, bu nitelikteki teknisyenler için olan mevzuatın uygulanamayacağını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin yaşlılık aylığına hak kazanması sebebiyle son bulması açısından davacının kıdem tazminatına hak kazanacağı, ancak ihbar tazminatı talep edemeyeceği, yıllık izinlerini kullandığı değerlendirilmiş, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporuna göre alacaklar kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Taraflar arasında ücret seviyesi uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Taraflar arasında ücret seviyesi uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 8 ve 37. maddelerinin işverene bu konuda bazı yükümlülükler de göz ardı edilmemelidir. Bahsi geçen kurallar, İş sözleşmesinin taraflarının ispat yükümüne yardımcı nitelikte olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmiş olması ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemiş oluşu, işçinin ücret, sigorta pirimi, çalışma koşulları ve benzeri konularda kanuni güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır. Çalışma belgesi ile ücret hesap pusulasının düzenlenerek işçiye verilmiş olması, iş yargısını ağırlıklı olarak meşgul eden, işe giriş tarihi, ücret, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlenmesi bakımından da önemli kolaylıklar sağlayacaktır. Bu bakımdan ücretin ispatı noktasında taraflar delillerinin değerlendirilmesi sırasında, işverence düzenlenmesi gereken bu tür belgelerin düzenlenmiş olup olmamasının da gözetilmesi gerekir.

İş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı durumlarda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalıdır.

Dosya içeriğine göre, davacının imzasını taşıyan bordrolar dönem asgari ücretlerinin üzerindedir. Yargılama sırasında gerçekleştirilen emsal ücret araştırması da bordro ücretini doğrulamaktadır. Bu durumda davacının ücretinin, imzalı bordrolarda yer alan miktar olarak hesaplamalarda esas alınması gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacının imzasını taşıyan bordrolar dönem asgari ücretlerinin üzerindedir. Yargılama sırasında gerçekleştirilen emsal ücret araştırması da bordro ücretini doğrulamaktadır. Bu durumda davacının ücretinin, imzalı bordrolarda yer alan miktar olarak hesaplamalarda esas alınması gerekir.

3) Davacının işyerinde yaptığı işin niteliği bir diğer uyuşmazlık konusunu teşkil etmektedir. Davacı radyoloji teknisyeni olduğunu iddia ederken, davalı tarafından işçinin teknisyen yardımcısı olduğu savunulmuştur. Bu konudaki mevzuat dikkate alındığında işçinin yaptığı işin tam olarak netleştirilmesi önem arz etmektedir. Mahkemece öncelikle işçi yaptığı iş konusunda ayrıntılı şekilde isticvap edilmeli, ardından işverenin faaliyet konusunda uzman bilirkişi ile birlikte işyerinde keşif yapılmalı, davacının tam olarak ne iş yaptığı, ağırlıklı olarak bir radyoloji teknisyeninin işlerini yapıp yapmadığı ya da savunulduğu gibi evrak taşıma ve hasta hazırlama işleri ile iştigal edip etmediği kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, daha sonra uygulanacak mevzuat belirlenerek diğer deliller de dikkate alınmak suretiyle fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacakları bir değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.5.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/723, Karar No: 2014/16458, Tarih: 15.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/723 E.  ,  2014/16458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu; başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocukların geceleyin ... Meslek Lisesi’nin kantinine girmeye karar verdikleri ve birlikte okula giderek zemin kattaki camı kırarak içeriye girdikleri okul içinde bulunan kantinden bisküvi içecek, çikolata gibi yiyecek maddelerini alarak ortaklaşa tükettikleri, bu şekilde kamu malına zarar verme ve nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen kamu malına zarar verme ve nitelikli hırsızlık suçlarının tabi oldukları 5237 sayılı TCK’nın (6545 sayılı kanunun 65. maddesi ile ceza miktarı itibarıyla suça sürüklenen çocuk lehine değiştirilen) 152/1-a maddesi, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve ceza miktarı itibarıyla suça sürüklenen çocuk lehine olan TCK'nın 142/1-b maddesi, 66/2 ve 67 maddelerinde öngörülen 6 yıllık dava zaman aşımının suç tarihi olan 11/01/2007 tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleşmiş olması nedeniyle, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15.10.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7715, Karar No: 2011/8182, Tarih: 28.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/7715 E.  ,  2011/8182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ...vekili ve davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Orman kadastrosu sırasında iç ziraat poligonu olarak bırakılan ... köyü 112 ve 114 sayılı poligonlara ait alanlar cetvelinin,

2) Çekişmeli 468 ve 469 sayılı parsellere ait kadastro tutanak örnekleri ile varsa dayanak belgelerinin,

3) Yörede 1998 yılında yapılan orman kadastrosu sırasında, çekişmeli taşınmazların eylemli durumları dikkate alınarak sınırlandırma yapıldığından, orman kadastrosunun yapıldığı 1998 yılına en yakın tarihte çekilmiş hava fotoğrafları ile memleket haritası getirtildikten sonra, dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritaları ile hava fotoğraflarının (1/5000-1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 28/06/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5351, Karar No: 2018/6603, Tarih: 13.12.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/5351 E.  ,  2018/6603 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

YARGITAY KARARI

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl itirazın iptali davası ve karşı alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davacı-karşı davada davalı vekili tarafından temyiz edilmesi edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacı banka ile davalı şirket arasında genel kredi sözleşmesi imzalandığını, davalı şirkete 19/12/1996 tarih ve 96/y-724 sayılı vergi resim ve harç istisna belgesine istinaden krediler kullandırıldığını, ... Şubesi’nin 06/05/2013 tarih 60113 sayılı yazısı ile davalı adına düzenlenen vergi resim harç istisna belgesinin ihracat taahhüt hesabının kapatılabilmesi için 915.687,70.-USD'lik kredi taahhüdü tutarında döviz alım belgesi ibraz edilmesi, ibraz edilemediği takdirde, bu belge kapsamında banka tarafından kullandırılan kredilere uygulanan istisnaların % 69,46’sının ilgili mevzuat çerçevesinde gecikme zammı ve cezası ile birlikte tahsil edilerek vergi dairesine yatırılması ve makbuz asıllarının ibraz edilmesinin istenildiğini, Merkez Bankası’nın bu talebi üzerine davacı banka tarafından davalıya hitaben keşide edilen ihtarname ile, vergi, resim ve harç istisna belgesinin ve ihracat taahhüt hesabının kapatılması ve kapatıldığına dair yazının davacı bankaya ibrazı, kapatılmaması durumunda ise davacı banka tarafından kullandırılan kredilere uygulandırılan istisnaların gecikme zammı ve cezaları ile birlikte vergi dairesine ödenerek makbuz asıllarının bankaya ibrazı, aksi takdirde davacı banka tarafından ödenmek zorunda kalınan tutarın tahsili için yasal yollara başvurulacağı, ilgili vergi dairesine bildirim yapılmak zorunda kalınacağının ihtar edildiğini, ihtara rağmen ihracat taahhüt hesabının kapatılmaması ve gecikme zammı ve cezaların ödenmemesi üzerine, gerçekleştirilmeyen taahhüde tekabül eden 13.365,49.-TL tutarın davacı banka tarafından vergi dairesine ödenmek zorunda kalındığını, ödenen tutardan davalı şirketin hesabında bulunan tutarın mahsup edilerek kalan bakiye 3.396,54.-TL’nin ve 7 adet çek yaprak riskinden kaynaklanan 4.305.-TL’nin depo edilmesi için başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali, takibin devamı ile davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini, karşı davanın ise reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket kayyımları, ... tarafından davalı şirkete hitaben yazılan 14/10/2013 tarihli yazı ile 19/12/1996 tarih ve 96/y-724 sayılı vergi, resim, harç istisnası belgesi ve ihracat taahhüt hesabının kapatıldığı ve T.C. Ekonomi Bakanlığı’na gerekli bilgi verilerek, belge asıllarının da aracı banka olan davacı bankaya iletildiğinin bildirilmesine rağmen, davacı banka tarafından, söz konusu yazı dikkate alınmadan, ... Vergi Dairesi Müdürlüğü’ne 13.365,49 TL ödeme yapıldığını, ödenen tutarın 9.968,95.-TL'sinin davalı şirketin bankada bulunan hesabından alındığını, bakiye 3.396,54.-TL'nin ödenmesi ve 7 adet çek yaprak bedelinin depo edilmesi için davalı şirket hakkında haksız ve kötüniyetli olarak takip başlatıldığını belirterek, asıl davanın reddini istemiş, karşı davada ise davalı-karşı davada davacı şirketin hesabından haksız olarak alınan 9.968,95.-TL'nin ticari faizi ile birlikte davacı-karşı davada davalı bankadan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, asıl davada, davaya konu BSMV teşviki olan ve davacı banka tarafından 02/12/2013 tarihinde ... Vergi Dairesi’ne ödenen 13.265,49 TL'nin davacı banka şubesinin 30/09/2013 tarihli yazısına istinaden kendi beyanı ile taahhuk ettirildiği, vergi dairesince davacı-karşı davada davalı bankaya herhangi bir ödeme emri gönderilmediği, borç tahsilinin istenilmediği, vergi dairesi tarafından bankanın beyanı üzerine ve banka adına düzenlenen 11.931,06.-TL tutarlı taahhuk fişinde vergilendirme döneminin 10-1999 olduğu, 1.434,43 TL tutarlı tahakkuk fişinde ise vergilendirme döneminin 11-1997 olduğu, davacı-karşı davada davalı bankanın 213 sayılı VUK'nun 114. maddesi ve 6183 sayılı Kanun’un 102. maddesine göre zamanaşımına uğramış bir ödemeyi yaptığı, kredi sözleşmesinde, bankanın her bir çek yaprağı için ödemekle sorumlu olduğu yasal tutarların depo edilmesine ilişkin hüküm bulunmadığından, davacı bankanın çek yaprak bedelinin depo edilmesine ilişkin talebinin yerinde olmadığı, davacı bankanın, zamanaşımına uğramış, davalı şirketin ödemekle sorumlu olmadığı vergi borcunu davalı şirket adına vergi dairesine ödediği, bu ödemenin 9.968,49.-TL’lık tutarının genel kredi sözleşmesi kapsamında davalı şirketin bankada bulunan hesabından mahsup edilerek ödendiği gerekçesiyle, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile 9.968,95 TL alacağın dava tarihi olan 15/08/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte karşı davalı bankadan tahsiline karar verilmiş, hüküm asıl davada davacı-karşı davada davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle taraflar arasında düzenlenen sözleşmede davacı muhatap bankaca davalıya verilen çek karneleri ile ilgili gayrınakdi alacağın depo edilmesine yönelik bir hüküm bulunmamasına göre, asıl davacı-karşı davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden asıl davacı-karşı davalıdan alınmasına, 13/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/581, Karar No: 2014/20830, Tarih: 23.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/581 E.  ,  2014/20830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalılar vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.