muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5784, Karar No: 2023/515, Tarih: 24.01.2023

ikametinden 4 fişek halinde daralı ağırlığı 2.4 gram eroin maddesi, 15 adet suboxone hap, uyuşturucu paketlemede kullanılan kağıt kürek, 40,00 TL para ve 1 adet gümüş yüzük ele geçirildiği olayda; ele geçirilen uyuşturucu maddelerin satışa hazır fişeklenmiş halde olması, uyuşturucu paketlemede kullanılan kağıt küreğin bulunması, tanık Atacan'ın sanıktan uyuşturucu madde satın aldığına dair beyanı ve eroin karşılığında rehin olarak bıraktığı yüzüğün sanığın ikametinde bulunması, tanık ...'in sanığın ikametinde 40,00 TL karşılığında eroin satın alıp kullandığına yönelik beyanı, idrar tetkik sonucuna göre opiatlar pozitif tespit edilmesi ve sanığın üzerinden tanık ...'in beyan ettiği nitelikte 1 adet 20,00 TL'lik banknot ve 2 adet 10,00 TL'lik banknot ele geçirilmesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın eylemini aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda tanık Atacan ve tanık ...'e uyuşturucu madde satarak birden fazla kez gerçekleştirdiği anlaşılmakla 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca artırım yapılarak sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi hükmünde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın ikametinden çıkan tanık Atacan'da eroin maddesi ele geçirilmesi, yine sanığın ikametinden çıkan tanık ...'in olay tarihinde yapılan idrar tetkik sonucuna göre opiatlar pozitif tespit edilmesi, sanığın ikametinde de yine aynı türden uyuşturucu maddelerin ele geçirilmesi, sanığın aşamalarda tanıklara uyuşturucu madde temin ettiğine yönelik tevilli ikrar içeren savunmaları, tanıkların da benzer şekilde sanıktan uyuşturucu madde temin ettiklerini beyan etmeleri, tanıkların beyanları ile örtüşür şekilde sanığın ikametinde 1 adet gümüş yüzüğün ve 40,00 TL paranın ele geçirilmesi karşısında; eylemlerin subut bulduğu anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 13.01.2021 tarihli ve 2021/3 Esas, 2021/27 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci

maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/195, Karar No: 2013/4984, Tarih: 20.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/195 E.  ,  2013/4984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1798, Karar No: 2008/5466, Tarih: 07.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/1798 E.  ,  2008/5466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 02.06.2005 tarih 2005/3835-4179 sayılı bozma ilamında özetle: “Tescile konu taşınmazın içinden D.S.İ sulama kanalı geçtiği, tapusuz taşınmazın Medeni Yasanın 713/1. maddesine göre tescili istendiğinden aynı maddenin 3. fıkrası hükmüne göre davanın D.S.İ Genel Müdürlüğüne yönlendirilmesi ve kanala ait kamulaştırma belgeleri ve haritaları getirtilerek yerel ve teknik bilirkişi eliyle bu belge ve haritaların yerinde uygulanması, kanal yerinin tescil dışı bırakılması, kanalı sınır göstermek sureti ile taşınmazın iki ayrı taşınmaz şeklinde tapuya tescilinin düşünülmesi gerektiği” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra asli müdahil ...’un davasının reddine; davacıların davasının kabulü ile (A) ile gösterilen 916,51 m2 ve (B) ile gösterilen 1815,75 m2'lik bölümlerin ... Gök adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinde önce yapılan ve 06.01.1982 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ile 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması vardır.

Taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 1974 yılında yapılmış ve 27.05.1978 - 27.06.1978 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 07/04/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1944, Karar No: 2024/12251, Tarih: 23.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/1944 E.  ,  2024/12251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında "12.08.2015" olarak yanlış gösterilen suç tarihinin, Mahkemece "04.08.2015" olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Vergi Usulu Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 353/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 ve 371. maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan temel cezanın 18 ay hapis cezası olarak tayinine ilişkin paragraftan "5728 sayılı Kanun ile değişik" ibaresinin çıkartılması söz konusu paragraftan sonra gelmek üzere hüküm fıkrasına "7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359. maddesi uyarınca sanığın cezasından 1/2 oranında indirim yapılarak 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına" şeklinde yeni bir paragraf eklenmesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 inci maddesinin uygulandığı paragraftan "15 ay" ibaresinin çıkartılıp yerine "7 ay 15 gün" ibaresinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, kısmen Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42278, Karar No: 2015/2258, Tarih: 22.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/42278 E.  ,  2015/2258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 15.000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/12/2011 tarihli ve 2009/226 esas, 2011/428 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 26.11.2014 tarih ve 2014/20881 – 70784 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.12.2014 tarih ve 2014/392076 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 61. Maddesine eklenen “Adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz" şeklindeki 9. fıkranın suç tarihi olan 01/03/2008 tarihinde yürürlükte olması karşısında, "dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası" şeklinde seçimlik cezanın öngörüldüğü 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinden hüküm kurulurken seçilen para cezasının üst sınırının 365 günden fazla olamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde 600 gün üzerinden ceza verilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/12/2011 tarihli ve 2009/226 esas, 2011/428 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi ( d ) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanıklar ..., ..., ... ve ...'un 5237 sayılı TCK’nin 86/2.maddesi gereğince takdiren ve teşdiden üst sınırdan olmak üzere 365 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanıkların eylemlerini silahla işledikleri anlaşılmakla cezalarında TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca ½ oranında artırım yapılarak 547 gün adli para cezasıyla cezalandırılmalarına, sanıkların cezalarında TCK'nin 62/1.maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 455 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı kanunun 52/2.maddesi gereğince sanıklar hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü takdiren 20 Türk Lirasından çevrilerek ve sonuç olarak 9100 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4267, Karar No: 2008/8611, Tarih: 16.06.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/4267 E.  ,  2008/8611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Koruma Kararının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

... Cumhuriyet Başsavcılığının 2005/1044 hazırlık sayılı dosyası ile baba hakkında soruşturma yapılıp dava açıldığı anlaşılmakla dava dosyasının dosyaya eklenerek birlikte gönderilmek üzere yerel mahkemesine GERİÇEVRİLMESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 16.06.2008 (pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/11711, Karar No: 2015/17470, Tarih: 19.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11711 E.  ,  2015/17470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2012/73-2013/244

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama fındık bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/231, Karar No: 2006/227, Tarih: 19.04.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/4-231 E.  ,  2006/227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2004

Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 5.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 25.6.2003 gün ve 2002/145-2003/483 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 27.5.2004 gün ve 2003/14720-2004/6848 sayılı ilamı ile; (....Dava haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacı davalılar tarafından Nallıhan Kaymakamlık Makamına verilen dilekçede yasa dışı eylemlere katıldığı, sendikal faaliyetlerde bulunarak bölücülük yaptığı Hüsamettin Değirmenci İlköğretim Okuluna Müdür olarak atanması halinde okulda, belde ve mahallede huzursuzluk yaratacağından atanmasının yapılmamasının istendiğini gerçek dışı iddialar nedeniyle soruşturma geçirdiğini ve soruşturma sonrası Çayırhan Beldesi dışında Beypazarı Cumhuriyet İlköğretim Okuluna atamasının yapıldığını uzun yıllardır bulunduğu çevrede düzeninin bozulduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Davalılar halkın çeşitli kesimlerinden davacının Hüsamettin Değirmenci İlköğretim Okuluna tayininin yapılmasına engel olunmasının istenmesi üzerine seçilmiş kişiler olarak halkın istemine uygun şekilde başvuruda bulunduklarını, davacının öğretmenlik döneminde neler yaptığı ve nasıl bir fikir yapısına sahip olduğunun Jandarma Komutanlığında mevcut kayıtlarla anlaşılacağını, soruşturma sonunda haklı çıkmış olsaydı Çayırhan Beldesine tayininin çıkacağını, Beypazarı’na tayin edilmiş olmasının da şikayeti haklı kılacak nedenlerin varlığından kaynaklandığını belirterek davanın reddini savunmuşlar, yerel mahkemece Milli Eğitim Bakanlığı Müfettişlerince yapılan ön inceleme raporu ve ekindeki Jandarma yazılarına dayanılarak şikayet hakkının yasal sınırlar içinde kullandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı Çayırhan Beldesi İlköğretim Okulunda uzun yıllardır öğretmen olarak görev yapmış olup müdürlük sınavını kazanınca müdürlük kadrosu boş olan aynı beldenin Hüsamettin Değirmenci İlköğretim Okuluna atanması için başvurmuştur. Çayırhan Beldesinin Belediye başkanı ve aynı beldenin çeşitli mahallelerinin muhtarı olan davalılar dava dışı Hüsamettin Değirmenci İlköğretim Okulunda çocukları okuyan şahıslarca da imzalanan 7.6.2001 tarihli dilekçe ile davacının yasa dışı eylemlere katıldığını, sendikal faaliyetlerde bulunarak bölücülük yaptığı, cezalar aldığını, birleştirici ve uzlaştırıcı olmadığı, yönetici olarak atamasının yapılması halinde okulda, belde ve mahallede huzursuzluk yaratıp öğrenci ve öğretmeni etkileyeceğinden okula tayin edilmemesini istediklerini Kaymakamlık Makamına bildirmişler, İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından Ankara Valiliği ve Milli Eğitim İl Müdürlüğüne iletilen dilekçe nedeniyle İlköğretim Müfettişlerince ön inceleme yapılmıştır.

Müfettişler tarafından yapılan inceleme sırasında davalılar ve diğer şikayetçiler dinlenmişlerdir. Davalılar davacının sendikal faaliyet dışında herhangi bir yasa dışı faaliyetini bilmediklerini, çevreden gelen istek üzerine şikayet dilekçesi verdiklerini beyan etmişler, diğer şikayetçiler ise okul müdürlüğüne vekalet eden öğretmenden çok memnun oldukları için onun müdür olarak atanmasını istediklerini davacının bölücü ve yasadışı eylemlerine tanık olmadıklarını bildirmişlerdir. Davacının öğretmen olarak görev yaptığı okulda birlikte çalışan bir kısım öğretmenler davacının yasa dışı eylemlere katıldığını görmediklerini, Eğitim-Sen Sendikası üyesi olmasına rağmen üye olmayan öğretmenlere karşı olumsuz bir tutumuna rastlamadıklarını söylemişlerdir. Davacı ise Eğitim-Sen Sendikasının 1992 yılından beri üyesi ve Nallıhan İlçe Temsilciği Yönetim Kurulu üyesi olup, o tarihten itibaren sendika tarafından düzenlenen eylemlere katıldığını, ancak üye olmayan ve eylemlere katılmayanlara karşı olumsuz bir tutumunun ve zorlamasının söz konusu olmadığını belirtmiştir.

Dosyada mevcut olan Nallıhan Jandarma Komutanlığının 10.7.2001 ve 6.2.2003 tarihli yazılarında davacının Nallıhanda görev yaptığı dönemde yasaklanmış yayın niteliğindeki Özgür Ülke (Evrensel) Gazetesi okuduğu, 15.10.1995 tarihinde kamu çalışanları platformuna destek vermek amacıyla okulu boykot edenlere liderlik yaptığı, memuriyeti ve görevi ile bağdaşmayacak bu tür hareketlerin başını çektiği, ileride siyasi ve terör suçu işleyebileceği gözetilerek takip altında bulundurulması gerektiği, kendi düşüncesinden olan insanlarla gezip düşüncesi dışındaki vatandaşlarla ilişki kurmaktan kaçındığı bildirilmektedir. Jandarma yazılarında belirtilen Eğitim-Sen Sendikası üyesi olup bu sendikanın eylemlerine katılmaktan dolayı davacı 18.4.1996 ve 20.12.1994 tarihlerinde aylıktan kesme cezası ile cezalandırılmış olup, daha sonra herhangi bir bölücü ve yasa dışı eylemi ile ilgili bilgi ve belge mevcut değildir. Yaşadığı çevrede halk ile ilişkileri kişisel tercihi olup bunun yasa dışı eylem veya bölücü faaliyet olarak nitelendirilmesi mümkün değildir. Kaldı ki, Jandarma yazılarındaki ve aylıktan kesme cezası ile cezalandırıldığı sendikal eylemleri 1994-1996 yıllarında gerçekleşmiş olup aradan geçen zaman içinde başka bir eylemi de bulunmadığından 7.6.2001 tarihli şikayet dilekçesinde bahsi geçen konuların yasal şikayet hakkının kullanılması kapsamında olduğu düşünülemez.

Yukarıda açıklanan nedenlerle haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat isteminin koşulları oluştuğu gözetilerek uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken davanın reddedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir ...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN:Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Yukarıda açıklanan nedenlerle haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat isteminin koşulları oluştuğu gözetilerek uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken davanın reddedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir ...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN:Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle H.U.M.K.2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 19.04.2006 gününde, oyçokluğu ile karar verildi.