muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8733, Karar No: 2019/2321, Tarih: 06.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8733 E.  ,  2019/2321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Anayasanın 2. maddesine göre, Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir. "Hukuk Devleti", her eylem ve işlemi hukuka uygun, insan haklarına saygı gösteren, bu hak ve özgürlükleri koruyup güçlendiren, her alanda adaletli bir hukuk düzeni kurup bunu geliştirerek sürdüren, Anayasa'ya aykırı durum ve tutumlardan kaçınan, hukuku tüm devlet organlarına egemen kılan, Anayasa ve hukukun üstün kurallarıyla kendini bağlı sayıp yargı denetimine açık olan, kanunların üstünde kanun koyucunun da bozamayacağı temel hukuk ilkeleri bulunduğunun bilincinde olan devlettir. Anayasa'nın 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre de "...usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça, yine bu sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça; kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz."

5271 sayılı CMK’nın Birinci Kitap Dördüncü Kısmında, altı bölüm halinde koruma tedbirleri, bu kapsamda “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. Ancak ceza yargılamasına dair çeşitli usul hükümleri ile “arama ve elkoyma” gibi koruma tedbirlerine ilişkin hükümlere bir çok özel kanunda da yer verilmiştir. Bunlardan biri de 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'dur. 213 sayılı Kanun'un 359. maddesindeki suçlara ilişkin olarak Cumhuriyet savcısının dava açması, Kanun gerekçesindeki ifadeyle “vatandaşın mali emniyeti mülahazası ile” vergi idaresinin vereceği mütalaaya bağlandığı gibi anılan Kanun'un 142-147. maddeleri arasında “arama” ve “aramalı inceleme”nin usul ve şartları ayrıntılı bir şekilde hükme bağlanmıştır.

213 sayılı Kanun'un 142. maddesi uyarınca "İhbar veya yapılan incelemeler dolayısıyla, bir mükellefin vergi kaçırdığına delalet eden emareler bulunursa, bu mükellef veya kaçakçılıkla ilgisi görülen diğer şahıslar nezdinde ve bunların üzerinde arama yapılabilir. Aramanın yapılabilmesi için:

a)Vergi incelemesi yapmaya yetkili olanların buna lüzum göstermesi ve gerekçeli bir yazı ile arama kararı vermeye yetkili sulh yargıcından bunu istemesi,

b) Sulh yargıcının istenilen yerlerde arama yapılmasına karar vermesi, şarttır."

Buna göre, vergi kaçırıldığına delalet eden emarelerin bulunması halinde, vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlar, arama yapılmasını gerekli kılan bir yazıyla sulh ceza hâkiminden talepte bulunacak, arama kararının verilmesi halinde de, arama işlemi genel kolluk görevlileri tarafından değil, vergi inceleme elemanları gerçekleştirilecektir. VUK’nin 7. maddesine göre genel kolluk, talep üzerine sadece gerekli güvenlik önlemlerinin alınmasını sağlamakla yükümlüdür.

Buna göre, vergi kaçırıldığına delalet eden emarelerin bulunması halinde, vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlar, arama yapılmasını gerekli kılan bir yazıyla sulh ceza hâkiminden talepte bulunacak, arama kararının verilmesi halinde de, arama işlemi genel kolluk görevlileri tarafından değil, vergi inceleme elemanları gerçekleştirilecektir. VUK’nin 7. maddesine göre genel kolluk, talep üzerine sadece gerekli güvenlik önlemlerinin alınmasını sağlamakla yükümlüdür.

VUK'nin 147. maddesinde, “bu bölümde açıkça yazılı olmayan hallerde Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun arama ile ilgili bulunan hükümlerinin uygulanacağı"nın belirtilmesinden maksat, bu Kanun'un aramaya ilişkin 142-146. maddelerinde açıkça düzenlenen konularda bu hükümlerin, açıkça düzenlenmeyen konularda ise CMK hükümlerinin uygulanmasının sağlanmasıdır.

Ceza muhakemesinde, arama olağan bir koruma tedbiri iken, Vergi Hukuku’nda istisnai, olağandışı bir denetim yoludur. Niteliği itibariyle adli arama olmasına rağmen, bu aramanın genel suç kolluğu tarafından değil, vergi inceleme elemanlarınca yapılabilmesi, vergi suçlarına ilişkin olarak yapılacak aramanın özelliğidir. Bir araç koruma tedbiri olarak vergi araması, vergi incelemesi denetim yolunun ön basamağıdır. Amaç, vergi kaçırıldığını ortaya çıkaracak ve destekleyecek belge ve kayıtların bulunmasıdır.

Ceza muhakemesi hukukunda, resen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK hükümleri uyarınca; Yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a).Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289). Açıklanan pozitif hukuk normları ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun (29.11.2005, 2005/144 Esas, 2005/150 Karar, 17.11.2009, 2009/7-160 Esas, 2009/264 Karar) kararları ile aynı yöndeki Özel Daire Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller, Türk Ceza Muhakemesi Hukuku sisteminde dikkate alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının da gereğidir.

Yukarıda yer verilen Anayasa ve Yasa hükümleri ile 213 sayılı Kanun'un 142 ve devamı maddeleri hükümleri karşısında somut olaya gelince;... İl Emniyet Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlar Şube Müdürlüğünün sahte belge düzenlendiği yönündeki istihbari çalışmaları neticesinde Mersin 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 07/07/2008 tarih 2008/942D.İş sayılı kararı ile Koçan 33 operasyonu kapsamında sanığın evi, iş yeri ve arabasında yapılan aramada çeşitli mükelleflere ait bir kısım belge, fatura ve kaşeler ele geçirilmiş, belgeler incelenmek üzere Vergi Dairesi Başkanlığına gönderilmiş, idarece bu belgeler üzerinden yapılan incelemeler sonucunda raporlar düzenlenip, dava şartı olan mütalaanın verilmesi üzerine, 05/11/2010 tarihli iddianame ile sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açılmıştır.

Emniyet Müdürlüğü görevlileri tarafından, sanığın VUK'nin 359/b maddesi kapsamında kalan suçu işlediğinin tespit edilmesi üzerine, bu aşamada gecikmesinde sakınca bulunduğuna ilişkin bir hâlin varlığı da gösterilmediğine göre, genellikle vergi mükellefleri olan failler için kanun koyucunun öngördüğü ve daha güvenceli olan 213 sayılı Kanun'un 142 ve devamı maddelerindeki özel usule uygun olarak arama ve el koyma işleminin gerçekleştirilmesi, diğer bir ifade ile Cumhuriyet Başsavcılığının, vergi incelemesi yapmaya yetkili olanların sulh ceza hâkiminden talepte bulunması ve arama kararı verilmesi halinde arama işlemini gerçekleştirmesine imkân sağlaması gerekirdi.

Genel hükümlere tabi bir suç ihbarı üzerine, delil elde edilmesi amacıyla CMK uyarınca yapılan arama işlemi sonucunda, vergi suçunun da işlendiğini gösteren delillerin bulunması veya VUK'nin 147. maddesi hükmü karşısında, vergi suçuna ilişkin olmasına rağmen gecikmesinde sakınca bulunan hâllerin varlığı halinde, CMK hükümlerine göre arama işlemi yapılabilir ve bu şartlarda yapılan arama sonucunda elde edilen deliller de hukuka uygun kabul edilebilirdi. Ancak somut olayda sanıkların, VUK’nin 359. maddesi kapsamında olan sahte fatura ticareti yaptığı en başından tespit edilerek, bu suçun delillerinin elde edilmesi amacıyla arama kararı talep edilmiştir. Bu durumda aramanın VUK’nin 142. maddesindeki özel hükümlere uygun gerçekleştirilmesi yerine belirtilen şekilde yapılması hukuka aykırıdır. Anayasa'nın 38/6. maddesi ile CMK'nin 217/2 ve 289/1-i maddeleri gereğince hukuka aykırı yöntemlerle ele geçirilen deliller hükme esas alınamaz. Ayrıca, bu yöntemle elde edilen fatura ve diğer deliller hükme esas alınarak sanığın mahkumiyetine karar verilirken, CMK’nin 230/1-b madde ve bendi uyarınca hükmün gerekçesinde “delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi” gerektiği de gözetilmemiştir.

Dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân bulunmamaktadır. VUK hükümlerine, dolayısıyla hukuka aykırı arama el koyma sonucunda elde edilen deliller üzerinden harekete geçilerek düzenlenen vergi tekniği ve vergi inceleme raporları mahkumiyete esas alınamaz. Bu itibarla; sanığın ikametlerinde ve işyerinde hukuka aykırı olarak gerçekleştirilen arama işleminde elde edilen maddi deliller ile buna dayanılarak düzenlenen inceleme raporları esas alınarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) 2007 ve 2008 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenlenmesi nedeniyle zincirleme biçimde işlenen suçtan dolayı sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

b)Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarının alt soy dışındakiler için uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Kararsayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 06/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31152, Karar No: 2013/30055, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/31152 E.  ,  2013/30055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

DAVA : Davacı, şeflik maaş farkı, ikramiye farkı ve ilave tediye farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, maaş nakil ilmühaberinin eksik düzenlenmesi ve işletme şefliği yaptığı sürece teknisyen maaşı ödenmesi nedeniyle şeflik maaş farkı, ikramiye maaş farkı ve ilave tediye farkı alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davaya bakma görevi idari yangı yerine ait olduğundan Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 115/1-b. maddesi uyarınca yargı yolu caiz olmadığından aynı yasanın 115/2. uyarınca davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Dava, davacının maaş nakil ilmühaberinin eksik düzenlenmesi ve işletme şefliği yaptığı süre boyunca teknisyen maaşı almasından kaynaklandığından, öncelikle dikkate alınması gereken husus uyuşmazlığın 4857 sayılı İş Kanun'u kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş kanununa dayanan her türlü hak iddialarından ... hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

Gerçekten özelleştirmeden önce statü hukuku hükümlerine tabi davacı niteliğindeki personel, özelleştirme sonrası belirli bir süreliğine davalı ile özel hukuk hükümlerine tabi olarak iş sözleşmesi kapsamında çalıştırılmakta, nakledildiğinde tekrar statü hukuku kapsamına girmektedir. Davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde, davalı şirkete davacının ücreti konusunda “artış oranının, kamudaki memur maaş artış oranında” olacağı yönünde yükümlülük getirildiği gibi 406 sayılı Kanun hükümleri uyarınca davalı şirkete, hak sahibi personeli Devlet Personel Başkanlığına bildirmesi, bildirim ile beraber personelin

nakledileceği kamu kurumunda yararlanacağı parasal haklara esas olmak üzere memur maaş nakil ilmühaberi düzenlenmesi, personelin ilişiğinin kesilmesi gibi işlemler yaptırıldığı görülmektedir. Bu işlemler idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurduğu ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlediği, sözkonusu işlemlerin kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğinde oldukları açıktır. İdari işlemlerle ilgili uyuşmazlığın ise adli yargı yerinde değil, idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekir.

Oysa somut uyuşmazlıkta davacı taraf davalı tarafından 22/08/2005 tarih 17474 sayılı yazısı ile işletme şefli görevini yürütmesi için görevlendirildiğini, daha sonra geçici 1. dereceden imza yetkisi verildiğini ve işletme şefliği yaptığı süre boyunca teknisyen maaaşı ödendiğini iddia etmesine rağmen, mahkemece davacının özelleştirmeden önce telekomda çalıştığı dönemde geçici görevlendirmeden kaynaklanan ücret fark alacağı talebinde bulunduğu ve özelleştirme kapsamında kapsam dışı personel olarak diğer kurumlara atanırken maaş nakil ilmuhaberinin eksik düzenlendiğinden bahisle bu davayı açmış olduğu kabul edilerek tüm talepler yönünden yargı yolu caiz olmadığından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının maaş nakil ilmühaberenin eksik düzenlenmesinden kaynaklı davasının tefriki ile görevsizlik kararı verilmeli, davacının diğer talepleri açısından ise 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre görevli olduğu gözetilerek yargılamaya devam edilerek, hüküm kurulmalıdır.

Açıklanan sebeplerle, mahkemece davacının tüm talepleri yönünden yargı yolu caiz olmaması sebebiyle davanın usulden reddine karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2640, Karar No: 2009/7708, Tarih: 07.05.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/2640 E.  ,  2009/7708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şerhin silinmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... 12/12/2008 tarihli dilekçeyle, ... Köyü (Mahallesi) 9211 ada 10 sayılı parselin, tapuda kendi adına kayıtlı olduğunu, taşınmazın ormanla ve Hazine ile ilgisinin olmadığını, Hazine tarafından taşınmazın tapu kaydının iptali istemiyle açılan davanın reddine ilişkin, Asliye 3. Hukuk Mahkemesinin 22.11.2007 gün ve 2006/211-422 sayılı kararının kesinleştiğini, 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı yönünde tapuya konulan şerhin yasal dayanağı olmadığını, yasal olmayan şerhin iptalini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin tapu kaydının beyanlar hanesinde yer alan “6831 Sayılı Yasanın değişik 2. maddesine istinaden Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan alanda kalmaktadır” şeklindeki şerhin silinmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının beyanlar hanesindeki 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı yönündeki şerhin silinmesine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazlar incelenerek sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Arsa niteliğinde ve 291 m2 yüzölçümünde, tapuda davalı adına kayıtlı olan çekişmeli parsel, genel kadastroda kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... Gök adına tesbiti itirazsız kesinleşerek tapuya kayıt edilen, 172 sayılı parselin ifrazıyla oluşmuştur.

Arsa niteliğinde ve 291 m2 yüzölçümünde, tapuda davalı adına kayıtlı olan çekişmeli parsel, genel kadastroda kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... Gök adına tesbiti itirazsız kesinleşerek tapuya kayıt edilen, 172 sayılı parselin ifrazıyla oluşmuştur.

İncelenen dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye ve Hazine tarafından, çekişmeli parselin 2981 Sayılı Yasa hükümlerine göre ifraz edildiği 172 sayılı kadastro parselinin, kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içindeyken yine kesinleşmiş 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı iddiasıyla tapu maliki gerçek kişiler aleyhine açılan davanın, ... Asliye 6. Hukuk Mahkemesinin 20.12.1996 gün ve 1995/1087-1090 sayılı kararı ile red edildiği, kararın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi tarafından da onandıktan sonra kesinleştiği, yine Hazine tarafından çekişmeli 9211 ada 10 sayılı parselin tapu kaydının iptali ve tescili istemiyle açılan davanın, kesin hüküm nedeniyle reddine ilişkin ... Asliye 3. Hukuk Mahkemesinin 22.11.2007 gün ve 2006/211-422 sayılı kararının, temyiz edilmeden 01.05.2008 günü kesinleştiği, sözü edilen bu kararın, somut

-2-

2009/2640-7708

olaydaki davanın tarafları için H.Y.U.Y.'nın 237 madde anlamında kesin hüküm oluşturduğu, bu nedenle çekişmeli parselin tapu kaydının beyanlar hanesinde yer alan taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı yönündeki şerhin hiçbir yasal dayanağının kalmadığı gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, Davalı Hazinenin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 07/05/2009 günü oybirliği ile karar verildi,
Yargıtay — Esas No: 2007/19236, Karar No: 2007/17952, Tarih: 05.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/19236 E.  ,  2007/17952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 01/05/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  05.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18382, Karar No: 2013/15761, Tarih: 10.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/18382 E.  ,  2013/15761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Girişim ... Yönetim AŞ. (... TAŞ.'den Temlik Alan) vek. Av. ... ile davalılar ...) ... Nakliyat Oto Yak. Pet. Tic. Ltd. Şti. ...) ... ...) ... ...) ... ...) ... ...) ... vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 24.02.2010 gün ve 2008/365 E. - 2010/152 K. Sayılı hükmün davacı vekilince duruşmalı, davalılardan ... Nak. Ltd. Şti. vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalılar vek. Av. ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davalı ... Nakliyat Oto. Yak. Pet. San. Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ...'in dosyada vekaletnamesine ya da yetki belgesine ve dava konusu alacağın davacı ... TAŞ tarafından Girişim ... Yönetimi A.Ş.'ye temlikine dair ... .... Noterliği'nin 07/01/2010 tarih 02260 yevmiye nolu temlik sözleşmesinin ekine dosya kapsamında rastlanmadığından, bu noksanlıklar tamamlandıktan sonra dosyanın yeniden gönderilmesi,

Dosya gönderme formu üzerinde dosya eki olarak ... .... İcra Müdürlüğü'nün 2008/3318 E. ve ... .... İcra Müdürlüğü'nün 2008/3316 E. sayılı dosyalarının bulunduğu ifade edilmiş ise de ... .... İcra Müdürlüğü'nün 2008/3318 E. sayılı dosyasının aslı ya da onaylı bir suretinin dosya ekinde olmadığı, ... .... İcra Müdürlüğü'nün 2008/3316 E. sayılı dosyasının ise suretinin dosya kapsamında bulunduğu anlaşılmakla heyetçe incelenmesine gerek görülen ... .... İcra Müdürlüğü'nün 2008/3318 E. ve ... .... İcra Müdürlüğü'nün 2008/3316 E. sayılı dosyalarının eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4364, Karar No: 2010/12545, Tarih: 30.09.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/4364 E.  ,  2010/12545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, iş kazasında ölen sigortalı işçinin haksahiplerine yapılan harcamalar üzerine uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı ...’a ait işyerinde tanker şoförü olarak çalışan kazalı, işvereninin yaptığı anlaşma doğrultusunda diğer davalı şirket ......işyerine tanker ile götürdüğü sülfirik asidi asit deposuna boşaltmak için hortum bağlantısını yaptığı sırada, sıcak yağ havuzunun içerisine düşerek ağır yaralanmış ve götürüldüğü hastanede yaşamını yitirmiştir.

Mahkemece yargılama sırasında aldırılan 28.04.2008 tarihli kusur raporunda davalı işveren.....’un %80 kazalının %20 oranında kusurlu olduğu bildirilmiş iken, itiraz üzerine aldırılan, 18.08.2008 tarihli üç kişilik heyet tarafından düzenlenen ikinci kusur raporunda, davalı işveren ..... davalı şirketin %45, kazalının %20 oranında kusurlu olduğu tespit edilmiştir. Mahkemece de bu kusur raporuna dayanılarak hüküm kurulmuştur.

Hükme dayanak yapılan 18.08.2008 tarihli bu bilirkişi raporu konuya ilişkin işçi sağlığı ve işgüvenliği mevzuatı hükümlerini sıralamakla birlikte, kazanın gerçekleştiği yer ve zaman açısından olaya etken kusurlu davranışlarının etki ve ağırlığını açıkça ortaya koymamaktadır. Her ne kadar bilirkişi raporunda kazalının, davalı .... işyerine getirilen asidi, tankerden

hortum bağlantısı yaparak depoya boşaltma görevi olduğu bildirilmiş ise de, boşaltma sahasının kayganlığının giderilmesi, sıcak yağ havuzunun etrafına korkuluk yapılması ve benzeri tedbirlerin alınması yükümlülüğü de davalı ....işyerine aittir. Nakliye işini üstlenen işveren ...’un iş güvenliği yönünden sorumluluğu nakliye sırasında yaşanacak olumsuzluklar yönünden alması gereken tedbirlerden ibarettir. Bu nedenle kazanın meydana geliş şekline göre kaymaya ve düşmeye karşı alınması gereken önlemlerin tamamı ...... ye ait olmalıdır.

Bu doğrultuda, yargılama sırasında mahkemece aldırılan kusur raporları arasındaki çelişkiyi giderecek, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında kusur oranlarını yeniden belirleyecek bilirkişi kurulu raporu alınmalı ve dosya içeriğine uygunluğu denetlendikten sonra bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu, kusura ilişkin yetersiz inceleme içeren bilirkişi raporunun esas alınması suretiyle karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.