muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26193, Karar No: 2014/3536, Tarih: 24.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26193 E.  ,  2014/3536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası temyiz incelemesi için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HUMK.md.445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Temyize konu, Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir.Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.02.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/12391, Karar No: 2015/16719, Tarih: 08.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/12391 E.  ,  2015/16719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2013/99-2014/272

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden yağmur suyu kanalı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden yağmur suyu kanalı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteşiğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılıklarının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davalı idare harçtan muaf olmadığı halde, harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin 2.bendinin çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 25.301,20-TL harcın mahsubu ile bakiye 25.276,90-TL harcın davalı idareden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, mahsup edilen harcın davalı taraftan alınarak, davacı tarafa verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/37980, Karar No: 2013/24118, Tarih: 23.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/37980 E.  ,  2013/24118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2008/165374

MAHKEMESİ : İslahiye Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2008

NUMARASI : 2007/34 (E) ve 2008/42 (K)

SUÇ : Hakaret- Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nun 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, tekerrür koşulları da oluşmadığı halde yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2- TCK.'nun 50.maddesinin 2.fıkrasında hapis ve adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği öngörülmüş olmakla birlikte, daha önce hapis cezasına mahkum edilmeyip, fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olanlar hakkında aynı maddenin 3.fıkrasındaki düzenlemede, kısa süreli hapis cezasının birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğu öngörülürken, bu kişiler yönünden hapis cezasının adli para cezasına çevrileceği hallerde, seçimlik cezalardan hapsin tercih edilemeyeceği yönünde herhangi bir hükme yer verilmediği gibi adli para cezası dışında maddenin birinci fıkrasındaki diğer seçenek yaptırımların tercih edilebilmesi de söz konusu olduğu halde, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve suç tarihinde onsekiz yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuk hakkında, hakaret ve kasten yaralama suçlarından hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının, TCK.'nun 50.maddesinin 3.fıkrasına aykırı olarak aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

3- Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından hükmolunan hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK.'nun 58.maddesinin 5.fıkrasına aykırı olarak mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,

3- Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından hükmolunan hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK.'nun 58.maddesinin 5.fıkrasına aykırı olarak mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 23.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/14529, Karar No: 2018/2422, Tarih: 12.02.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/14529 E.  ,  2018/2422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İddianamede sanık ...’dan şikayetçi olan..., ... ve...’ya karşı sinkaflı küfürler edip adli emanete kayıtlı bıçağı göstermek suretiyle elinde sopa olan ...’nın üzerine yürüdüğünün anlatılması ve sadece şikayetçi ...'ya yönelik silahlı tehdit eyleminin iddianameye konu edilmesi, diğer şikayetçiler ... ve ...'ya yönelik silahlı tehdit eyleminin iddianamede anlatılmaması, şikayetçi ...'in kollukta alınan ifadesinde, sanık ...'in oğulları ... ve ...'nın üzerine yürüdüğünü beyan etmesine karşın, yargılama sırasında sanık ...'in bıçakla kendisi ve oğlu ...'nın üzerine yürüdüğünü ifade etmesi, şikayetçi ...'nın hem kolluktaki hem mahkemedeki beyanlarında ...'in bıçakla kendisinin üzerine geldiğini ileri sürmesi, yargılama sırasında ifadesine başvurulamayan şikayetçi ...'nın kolluktaki beyanında olay yerine geldiğinde ...'nın arabada olduğunu ve sanık ...'in elinde bıçak olduğunu, bu bıçağın polisler tarafından ...'in elinden alındığını ifade etmesi karşısında, beyanlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi, giderilmediği takdirde yöntemince irdelenerek hangi anlatımın hangi nedenle diğerine üstün tutulduğunun kararda gösterilmesi, sanığın silahlı tehdit eylemini şikayetçiler... ve ...'ya yönelik olarak gerçekleştirdiğine dair kanıtların nelerden ibaret olduğunun kararda belirtilmesi, sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle, sanığın eylemini şikayetçiler ... ve ...'ya yönelik gerçekleştirildiği kabul edilip, TCK'nın 43/2.maddesi uyarınca cezada artırım yapılması suretiyle, CMK'nın 225.maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10710, Karar No: 2019/338, Tarih: 15.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/10710 E.  ,  2019/338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması, hürriyeti tahdit

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 15.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9514, Karar No: 2016/8424, Tarih: 14.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/9514 E.  ,  2016/8424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanıklar hakkında, 2004 takvim yılında sahte belge düzenlemek suçundan:Düşme,

Sanıkların 2006 takvim yılında sahte belge düzenlemek suçundan: Beraat

Sanık ...'in 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan: Beraat

Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan: Mahkumiyet

2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan: Beraat,

Sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan: Mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte belge düzenlemek suçundan: Beraat

Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte belge düzenlemek suçundan: Mahkumiyet

I- Sanıklar hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen düşme kararı ile sanık ... hakkında 2006, 2007, 2008 takvim yılları, sanık ... hakkında 2005, 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen beraat kararlarına ilişen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında 2006, 2007, 2008 takvim yılları, sanık ... hakkında 2005, 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçları bakımından, suçları işledikleri yönünde elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan; sanıklar hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçları yönünden ise, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen suçların yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 Sayılı TCK'nın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürüldüğü, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında 2005 takvim yılı, sanık ... hakkında 2007, 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen hükümlere ilişen temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

II- Sanık ... hakkında 2005 takvim yılı, sanık ... hakkında 2007, 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen hükümlere ilişen temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

1-Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, dosya içine faturaların konulmadığı görülmekle; her takvim yılı için kanaat oluşturacak miktarda suça konu faturalar veya onaylı suretlerinin dosya içerisine alınıp, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Sanık ... bakımından, 2008 takvim yılında sahte olarak düzenlenen tek bir fatura tespit edilmesine rağmen 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini, yasaya aykırı,

b- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3886, Karar No: 2007/9179, Tarih: 25.10.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/3886 E.  ,  2007/9179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere ... kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek. Av. ... ... gelmiş davacı tarafından kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı ... Teks. San. Tic.Şti. tarafından davalıya önce numune satış yapıldığı ve numune satışın istenilen evsafda olması nedeniyle aynı maldan bilahare talep edildiği ve 21.12.2004 tarihinde davalıya 27.258.000.000 TL 'lık mal satıldığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davalı ... kimyasalları AŞ.malı teslim aldıktan yaklaşık beş ... sonra 23.05.2005 tarihinde davacıya gönderdiği ihtarnamede BYK Migrasyon önleyici olarak satışı yapılan ancak migrasyon önleyici olmayan ürünün geri alınmasını ve bedelinin ödenmesini istemiş.

Bu ihtarname dayanak gösterilerek 10.....2005 tarihinde davacı hakkında icra takibi yapmıştır.

Dava, davalının yaptığı takip dolayısı ile davalıya borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davacı vekili: Davalıya numune üzerine satış yapıldığını 21.12.2004 tarihinde satılan mal için 23.05.2005 tarihine kadar davalının ses çıkartmadığını TTK' nun 25.maddesinde belirtilen sürelerin geçtiğini, davalının kötüniyetli hareket ederek ödeme emrini de usulüne uygun olarak tebliğ ettirmeyerek takibi kesinleştirdiğini belirterek borçlu olmadıklarının tespitini, takibin iptalini ve %40 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili: Davacının icra takibine itiraz etmediğini davacının 21.12.2004 tarihli fatura ile gönderdiği ürünün BYK Migrasyon önleyici olmadığı müşterilerden şikayet geldiğini davacının 23.05.2005 tarihli ihtarname ile uyarıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre davalıya önce numune mal satışı yapıldığı numune satıştan 45 gün sonra da 21.12.2004 tarihli faturada belirtilen malın satışının yapıldığını davalının TTK'nun 25. maddesinde belirtilen sürelerde ayıp ihbarında bulunmadığını, bu nedenle davacının borçlu olmadığının tespitine, davacının kötüniyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.10 .2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12288, Karar No: 2011/13904, Tarih: 28.11.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/12288 E.  ,  2011/13904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, silahla tehdit, kasten yaralama ve kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Kasten yaralama suçundan hükümlülüğüne diğer suçlardan beraatine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Cumhuriyet Savcısının "kasten yaralama" ve "kavgada silah boşaltmak" suçlarından kurulan hükümleri de temyiz ettiği ancak bu hususta tebliğname düzenlenmediği anlaşılmakla; bu suçlara yönelik ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1271, Karar No: 2013/873, Tarih: 17.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/1271 E.  ,  2013/873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/06/2010 tarih ve 2008/71 - 2010/106 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 15.01.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı asil ... ile vekilleri Av. ..., Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “...” isimli romanın yazarı olduğunu, müvekkilinin bu eserini değerlendirmesi için davalı ...'a elden teslim ettiğini, ancak bu davalının müvekkiline herhangi bir cevap vermediğini, müvekkilinin 2006 yılında şubat ayında bu davalı tarafından çekilen "..." isimli filmini izlediğinde filmin “...” isimli kitaptan kendisinden izinsiz olarak senaryolaştırılarak oluşturulduğunu anladığını, müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını, müvekkilinin davalılar hakkında suç duyurusunda bulunduğunu ve davanın ... Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinde görüldüğünü, diğer davalının “...” filminin yapımcısı olduğunu ileri sürerek davalıların müvekkiline ait mali ve manevi hakları ihlal etmeleri nedeniyle FSEK. 15. ve 16. madde hükümleri uyarınca 70.000 TL manevi, FSEK. 21. ve 25. maddeleri uyarınca tesbit edilecek tazminatın yine aynı yasanın 68/1.maddesi uyarınca 3 katı tazminata karşılık 5.000 TL maddi ve yine FSEK. 70/3.madde uyarınca elde edilen kara karşılık 5.000 TL tazminatın davalılardan faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili şirketin uzun yıllardır sinema-televizyon sektöründe faaliyet gösterdiğini, diğer müvekkilinin ise yönetmen ve senarist olarak haklı bir üne sahip olduğunu, “...” isimli sinema eserinin senaryosunun davalının kitabının yayınlanmasından çok daha önce oluşturulduğunu, bu filmin senaryosu ile davacının bahsini ettiği kitabın benzer olmadığını, ceza davasının soruşturması sırasında da bu eserler arasında benzerlik bulunmadığının tespit edildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, her iki eserde de baba oğul ilişkisi beklentilerdeki çatışmanın neden olduğu olayların gelişimi, kurgusu, anlatımı, geçtiği sosyal ve coğrafi çevrenin farklı olduğu, davacının romana karakteristiğini veren unsurların filmde intihali düşündürecek biçimde işlendiğinin kanıtlanmadığı, duygu çatışması, sevginin gösterilmesindeki sorunlar, bunların aile bireyleri üzerindeki etkisi, evrensel temalar olduğu için salt her ikisinde de bu tür çatışmaların konu edinilmesi yeterli olmayıp bu doğal çatışmalara bağlı bazı duygu ve düşünceler aynı sonucu ama farklı üslup, ifade ve kurgu ile anlatılması intihali kabule yeterli olmadığı, eserler arasında olayların geçtiği ortam, öykü, olayların kurgusu, gelişmesi farklı olduğu gibi bunları yansıtan öykü ve sinema dilinin de farklı olduğu, dolayısıyla her iki esere orijinalliğini veren unsurların anonim konular olup üzerinde tekel oluşturulması mümkün olmayan unsurlara ilişkin olması nedeniyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, esasen de bir an için esinlenmenin söz konusu olması halinde dahi bu şekilde meydana getirilen ve sahibinin hususiyetini taşıyan eserlerde intihalden söz edilemeyecek olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'a verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 7,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.