muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/115, Karar No: 2023/3170, Tarih: 23.05.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, patent hakkına tecavüzün tespiti, meni ile maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkin olup, davacı tarafından patenti alınan pamuk çırçır makinelerinin ayna bıçağının üretim yönteminin davalı tarafından ürünlerinde kullanıp kullanılmadığı, davalının eyleminin patent hakkına tecavüz teşkil edip etmediği ve ispat yükünün hangi taraf üzerinde olduğu hususu uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,114'üncü maddenin birinci fıkrasının h bendi, 115'inci maddesi, 551 sayılı Patent Haklarının Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (551 sayılı KHK) 84'üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26170, Karar No: 2012/28372, Tarih: 25.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/26170 E.  ,  2012/28372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama fıstıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/33248, Karar No: 2022/13302, Tarih: 27.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/33248 E.  ,  2022/13302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, silahla tehdit, kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında silahla tehdit, kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça konu aracın olaydan iki gün sonra terk vaziyette ele geçirildiği, olay yeri görgü tespit tutanağında, aracın sol ön kapı kilidinin kırık olduğunun, kontak anahtarının üzerinde olmadığının ve kontak kısmının sağlam olduğunun; dosya arasında bulunan 09/10/2009 tarihli araç üzerinde oto-elektrik ustasının incelemesi sonucunda tutulan kolluk tutanağında ise, aracın düz kontak yapılarak değil, kontak bölümünden kendi anahtarı ile çalıştırıldığının belirtildiği, müştekinin ise soruşturma aşamasında, aracın anahtarının kendisinde olduğunu beyan ettiği; bu itibarla aracın düz kontak yapılarak çalındığına dair bir delil bulunmaması ve aracın başka bir yerde ele geçirilmesi karşısında; hırsızlık eyleminin taklit bir anahtarla ya da sair alet kullanılmak suretiyle gerçekleştirildiğinin anlaşılması nedeniyle, sanıkların eylemlerinin TCK'nın 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

2-Sanık ...’in hüküm tarihinde farklı yargı çevresi içerisinde bulunan Tekirdağ Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 18/11/2014 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanık ...’un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sonrası sanıklar hakkında kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 27/06/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1844, Karar No: 2008/2930, Tarih: 26.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1844 E.  ,  2008/2930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2007

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranında  % 18,20 artış nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U. M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 13.09.2007 gün ve 2106 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli iş göremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 07.04.1999 tarihinde % 0,00 olarak belirlenen iş göremezlik oranının % 18,20 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın 109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/410, Karar No: 2015/33, Tarih: 10.03.2015

**Ceza Genel Kurulu         2013/410 E.  ,  2015/33 K.**

* BANKA ZİMMETİ SUÇU

* SANIĞIN MAHKUMİYETİ İÇİN SANIK HAKKINDA KESİN VE İNANDIRICI DELİL BULUNMADIĞI

* BANKAYA AİT ARACIN ANAHTARININ YEDEĞİNİN ÇIKARILMASI

* MADDİ GERÇEĞE ULAŞILMASI AMACI

* BANKA ARACINDAN PARA ÇANTASININ KAYBEDİLMESİ

* ŞÜPHEDEN SANIK YARARLANIR İLKESİ

* BANKACILIK KANUNU (5411) Madde 160

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 52

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 63

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 308

**"İçtihat Metni"**

Banka zimmeti suçundan sanığın 5411 sayılı Kanunun 160/1; TCK'nun 62/1, 52/2, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca beş yıl hapis ve 80 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve katılan bankanın uğradığı zararın tazminine ilişkin, Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 23.10.2008 gün ve 37-316 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 05.12.2012 gün ve 11932-30494 sayı ile;

"Sanık M.. Ş.. müdafiinin temyizine yönelik incelemede;

Sanığın üzerine atılı suçu işlediği yönünde, şüpheden öte, yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı cihetle beraatı yerine cezalandırılmasına karar verilmesi" isabetsizliğinden oyçokluğuyla bozulmasına karar verilmiş;

Daire Üyeleri..................; "Dosyada mevcut delillere göre sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararının onanması gerektiği" görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 06.02.2013 gün ve 88208 sayı ile;

"Sanığın teslim aldığı parayı araçtaki kilitli bölümdeki kasaya koyması gerekirken para çantasını aracın koltuğunun arkasındaki boşluğa bırakıp araçtan alışveriş merkezindeki ATM'ye para koymak için indikleri sırada aracı kilitlediği, araca yeniden binecekleri sırada kilitli aracı açtığı, diğer sanık ile birlikte bindikleri ve bir başka alışveriş merkezinde bulunan ATM'ye para yatırmak için geldiklerinde paranın yerinde olmadığının anlaşılması üzerine olayı adli mercilere bildirdikleri anlaşılmaktadır. Araç inceleme tutanağında aracın üzerinde üçüncü şahıslara ait herhangi bir zorlama, iz veya delil elde edilemediği, suça konu aracın para taşımaya tahsis edilmiş kilitli kasa bölümü yanında suça konu paranın konulduğu şoför mahallinin arkasındaki raylı bölümün de kapı kapatıldığında otomatik olarak kilitlenen bir bölmeden oluşan nitelikli bir araç olduğu anlaşılmaktadır.

Öte yandan, aracın yedek anahtarı sadece sanıkta olup, suç tarihinden önce aracın yedek anahtarının sanık tarafından yaptırılmış olduğu da sabittir. Sanık, banka tarafından belirlenen para yatırma güzergâhının dışına çıktığı gibi, bu konularda çelişkili beyanlarda bulunmuş, olayın oluş şekli, mevcut delil durumu ve dosya kapsamına göre suça konu paranın çalınması veya düşürülmek suretiyle kaybolması da mümkün gözükmemektedir. Bu halde suça konu paranın, sanık tarafından veya onun işbirliği olmaksızın bulunduğu yerden alınması imkânsız olduğu gibi, hayatın olağan akışına da uygun gözükmemektedir. Bu nedenle önceden yaptırdığı anahtarı verdiği kimliği belirlenemeyen şahıs ya da şahıslar tarafından paranın alınması suretiyle işlemiş olduğu eylemleri zimmet suçu olarak kabul eden yerel mahkeme kararının doğru olduğu anlaşılmaktadır" düşüncesiyle itiraz kanun yoluna müracaat ederek, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

CMK'nun 308/1. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece 13.03.2013 gün ve 2043-6706 sayıyla, itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık S.. E.. hakkında banka zimmeti suçundan kurulan beraat hükmü onanmak suretiyle kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme; aynı suçtan sanık M.. Ş.. hakkındaki mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözülmesi gereken uyuşmazlık; sanığın üzerine atılı banka zimmeti suçunu işleyip işlemediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık M..Ş..'nün katılan banka şubesinde şoför olarak çalıştığı, aralarındaki sözleşme gereğince ihtiyaç duyulması halinde veznedar olarak da görevlendirildiği, olay günü Merkez Bankası'ndan aldıkları parayı, hakkındaki beraat kararı onanmak suretiyle kesinleşen güvenlik görevlisi ile birlikte bankaya getirdikleri, bir kısmını bırakıp belirlenen bir miktar parayı otomatik para çekme makinelerine yatırmak üzere sanığın sevk ve idaresindeki arabayla yola çıktıkları, önce real alışveriş merkezine gittikleri, sanığın arabanın yanından ayrılmadan önce kalan para çantasını şoför mahallindeki koltuğun arkasına koyduğu, ardından başka bir alışveriş merkezine gittiklerinde çantanın araçta olmadığını tespit ettikleri,

Katılan bankanın para nakline ilişkin uygulama esaslarına göre; zırhlı araç şoförünün ihtiyaç duyulması halinde yöneticinin talimatıyla kendi işinin yanında tahsildarın görevini de yürütebileceği, para naklini güvenlik görevlisi refakatinde gerçekleştirirken, tahsilât görevini de üstlenmiş ise para çantasını aracın güvenlikli bölümünde kilitli olarak muhafaza edeceği ve anahtarın kendisinde bulunacağı,

Katılan bankanın para nakline ilişkin uygulama esaslarına göre; zırhlı araç şoförünün ihtiyaç duyulması halinde yöneticinin talimatıyla kendi işinin yanında tahsildarın görevini de yürütebileceği, para naklini güvenlik görevlisi refakatinde gerçekleştirirken, tahsilât görevini de üstlenmiş ise para çantasını aracın güvenlikli bölümünde kilitli olarak muhafaza edeceği ve anahtarın kendisinde bulunacağı,

Suça konu paranın alındığı araç üzerinde yapılan araştırmada; herhangi bir zorlama izi, emaresi ya da suç unsuruna rastlanılmadığı, aracın anahtar veya içerisindeki kilit sistemi dışında açılmasının mümkün olmadığı, yedek anahtarın banka şubesindeki kasada bulunduğu,

26.10.2007 tarihli tutanakta; suça konu paranın alındığı aracın anahtarlarının sanıkta olduğu, sanığın olaydan bir süre önce anahtarın kaybolduğunu belirterek banka yetkililerinin bilgisi dâhilinde yedek anahtar yaptırdığı, daha sonra anahtarın kaybolmadığının anlaşıldığı, ikincin anahtarın aracın şoför mahallinin yanındaki bölüme konulduğu, olaydan sonra yapılan araştırmada söz konusu anahtarın bırakıldığı yerde bulunduğu bilgilerine yer verildiği,

Olayın meydana geldiği alışveriş merkezi otoparkında herhangi bir güvenlik kamera sistemi olmadığı, güvenlik görevlilerinin de aracın etrafında şüpheli kimseyi görmediklerini beyan ettikleri,

Sanığın idaresindeki araç üzerinde her iki sanığa ait parmak izlerinin bulunduğu, iki adet parmak izinin karakteristik özellik yönünden farklı olduğu, söz konusu parmak izlerinin arşiv taramasında benzerlerine rastlanılmadığı, beş adet parmak izinin karakteristik özellikleri yönünden yetersiz olduğu, mukayese ve arşiv araştırması yapılamadığı,

Anlaşılmaktadır.

Sanığın idaresindeki araç üzerinde her iki sanığa ait parmak izlerinin bulunduğu, iki adet parmak izinin karakteristik özellik yönünden farklı olduğu, söz konusu parmak izlerinin arşiv taramasında benzerlerine rastlanılmadığı, beş adet parmak izinin karakteristik özellikleri yönünden yetersiz olduğu, mukayese ve arşiv araştırması yapılamadığı,

Anlaşılmaktadır.

Tanık M.. T..; sekiz senedir bankada çalıştığını, para naklinin yapılacağı gün şube ve bankamatiklere yatırılacak paranın belirlendiğini ve makbuz karşılığı tahsildara teslim edildiğini, paranın zırhlı araç içindeki kasaya konulduğunu, araçta şoför, tahsildar ve güvenlik görevlisinin bulunduğunu, şoförün aynı zamanda tahsildar olarak görev yapmasının da mümkün olduğunu, bu durumda anahtarın şoförde bulunduğunu, güzergâhı tahsildar veya şoförün belirlediğini, yetkililerin de bilgisi olduğunu, nakil araçlarının yedek anahtarlarının şubedeki servis kasasında bulunduğunu ve kasanın anahtarının şefte olduğunu, olaydan sonra kontrol ettiğinde sanığın kullandığı aracın yedek anahtarının kasada olduğunu gördüklerini, olay tarihinde şefin izinde olması nedeniyle parayı sanığa kendisinin teslim ettiğini, sanığın kolordu misafirhanesi, lojmanlar, orduevi, carrefour ve real alışveriş merkezleri olmak üzere beş ayrı bankamatiğe para yüklemek üzere ayrıldığını, şehir dışına para transferi yapılacağı yönünde bilgi aldıklarını, sanığa bu durumu söylediklerini, şehir dışına çıkılması halinde para yüklemeye kolordudan başlanarak şehir merkezine doğru devam edildiğini, sanığın bankadan ayrılmadan önce il dışına çıkılıp çıkılmayacağı hususu netleştiğinde telefonla bilgi verilmesini istediğini, bir süre sonra arayarak real alışveriş merkezinde bulunduğunu söylediğini, merkezi sistemden karşılaştırıp doğruluğunu tespit ettiklerini, sanığa; "şehir dışına çıkacaksınız, neden oradan başladınız" diye sorduğunu, sanığın bulundukları yöndeki yüklemeleri yaptıktan sonra otobandan gideceklerini söylediğini, bu görüşmeden yirmi dakika sonra yeniden aradığını ve para torbasının arabada bulunmadığını söylediğini, durumun polise bildirildiğini belirtmiş,

Tanık F.. İ..i; bankada şoför olarak çalıştığını, olay günü izinli olduğunu, sanığın aracın anahtarını kaybedip yedek anahtar yaptırdığını bildiğini, hatta dikkatli olması gerektiği konusunda sanığı uyardığını, şehir dışındaki şubelere para götürüleceği günlerde güzergâhın değişebildiğini, bu durumda para transferine lojmanlardan başladıklarını, çıkışın kolay olması nedeniyle en son real alışveriş merkezine gittiklerini beyan etmiş,

Tanık F.. İ..i; bankada şoför olarak çalıştığını, olay günü izinli olduğunu, sanığın aracın anahtarını kaybedip yedek anahtar yaptırdığını bildiğini, hatta dikkatli olması gerektiği konusunda sanığı uyardığını, şehir dışındaki şubelere para götürüleceği günlerde güzergâhın değişebildiğini, bu durumda para transferine lojmanlardan başladıklarını, çıkışın kolay olması nedeniyle en son real alışveriş merkezine gittiklerini beyan etmiş,

Tanık H.. A..; bankada çaycı olarak çalıştığını, işten çıkarıldığını, ancak dava açıp işine geri döndüğünü, sanığın kullandığı aracın anahtarının yaptırılması konusunda banka yetkililerinin bilgisi bulunduğunu, genel merkezin ihtar vereceği endişesiyle anahtarı sanığın kendi parası ile yaptırdığını, anahtarın şefin masasında olduğunu, diğer anahtarlardan birinin şoförde, diğerinin ise güvenlik kasasında olduğunu, söz konusu aracın personel nakil işlerinde de kullanıldığını söylemiş,

Tanık Y..T..; bankada şef olarak çalıştığını, sanığın kullandığı araca üçüncü anahtar yaptırıldığını bilmediğini, anahtarın masasında bulunmadığını, aracın personel nakil işinde görevlendirilmediğini, sanığın geçici göreve gittiği dönemde aracın çalıştırılamadığını, çalışanlardan kasada bulunan yedek anahtarı kullanmalarını, arabayı çalıştıramamaları halinde sanığı aramalarını istediğini anlatmış,

Tanık O.. T.. K..; katılan bankanın para nakil merkez müdürü olduğunu, olayı öğrendikten sonra ilgili şubeye gelip sanıkla görüştüğünü, sanığın anahtar yaptırdığı yeri kendisine tarif ettiğini, ancak anahtarın söz konusu yerde yapılmadığını tespit ettiklerini, para nakil araçlarının izleyeceği güzergâh konusunda yönetmelikte kesin bir kural bulunmadığını, banka şubesi yetkililerinin yazılı bir talimat verdiklerini, sanığa daha önceleri yüklü miktarda para nakilleri yaptırdıklarını dile getirmiş,

Hakkındaki beraat hükmü onanmak suretiyle kesinleşip incelemeye konu olmayan S.. E.. kollukta; yaklaşık oniki yıldır bankada güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, zırhlı araçlarla para transferinde bulunduğunu, olay tarihinde banka şefi ile birlikte bankamatiklere gidecek paraları hesaplayıp çek yazdıklarını, ardından zırhlı araçla yola çıktıklarını, normalde üç kişi olmaları gerektiğini, ancak bir çalışanın izinli olması nedeniyle diğer sanıkla birlikte Merkez Bankası'na gittiklerini, çek karşılığı olan parayı alıp şubeye döndüklerini, bir kısmını bıraktıktan sonra kalan parayı aracın kilitli kısmına değil de çanta içerisinde koltuk arkasında bulunan boşluğa koyduklarını ve bankamatiklere yatırmak üzere hareket ettiklerini, arabayı M.. Ş..'in kullandığını, kendilerine takip edecekleri yolun bildirilmediğini, önce real alışveriş merkezine giderek orta kapısına yakın araçların bulunduğu yere park ettiklerini, araçtan indiklerini, sanığın aracın kapısını açıp para sayma makinesini ve önceden ayırdıkları parayı aldığını, kalan parayı koltuğun arkasındaki boşluğa bırakıp sürgülü kapıyı kapattığını, aracın sağ tarafındaki kapıların otomatik olarak kilitlendiğini, şoför kapısını sanığın anahtarı ile kilitlediğini, ancak kontrol etmediğini, alışveriş merkezindeki bankamatiğe gittiklerini, on onbeş dakika içinde işlerini bitirip geri geldiklerini, sanığın anahtarla sürgülü kapıyı açıp para sayma makinesini koltuğun arkasına koyduğunu, aracın içerisini kontrol etmediğini, paranın yerinde olup olmadığını bilmediğini, kapının hemen karşısında görünür vaziyette bulunması nedeniyle sanığın paranın yerinde olmadığını fark etmemesinin mümkün olmadığını, bankayı arayıp talimat aldıklarını, akabinde bir başka alışveriş merkezine gittiklerini, aracı yine kapıya yakın bir yerde bulunan otoparka park ettiklerini, kapıyı kendisinin açtığını ve kalan paranın yerinde olmadığını gördüğünü, her ihtimale karşı kasaya baktıklarını, ancak bulamadıklarını, önce banka şubesini ve merkezi, ardından polisi arayarak durumu bildirdiklerini,