muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18928, Karar No: 2025/6321, Tarih: 21.05.2025

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının (a) bendinde yer alan "TCK 158/-f maddesi" ve "120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin çıkartılarak yerlerine sırasıyla "5237 sayılı TCK'nin 158/1-f-son maddesi " ve "770 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin yazılması ve sonrasında hüküm fıkrasının (b), (c) ve (d) bentlerinde yer alan cümlelerin tamamen çıkartılarak yerlerine sırasıyla "Sanığın duruşmalardaki hal ve hareketleri lehine indirim sebebi kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi gereğince cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 3 yıl 4 ay hapis ve 641 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına", "5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddesi gereğince sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak, verilen adli para cezasının 1 gün karşılığı 20,00 TL'den hesap olunarak sanığın 3 yıl 4 ay hapis ve 12.820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ve "Sanığın neticeten 3 yıl 4 ay hapis ve 12.820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" cümlelerinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün Tebliğname'ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, gün adli para cezası bakımından sanığın kazanılmış hakkı bulunduğunun infaz aşamasında gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11483, Karar No: 2006/10110, Tarih: 17.10.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/11483 E.  ,  2006/10110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı vekilince istenilmesi ve duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 17.10.2006 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre , davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava zararlandırıcı sigorta olayı sonucu % 18,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybeden sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 2/3 oranında çalışma gücünü kaybetmediğinden pasif devre zararının oluşmadığı kabul edilerek, hesap bilirkişinin raporunda hesaplanan zarardan pasif devre zararı dışlanmak suretiyle davacının maddi zararının sigorta tahsisleri ile karşılandığından söz edilerek maddi tazminata yönelik istemin reddine karar verilmiş olup varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Şöyle ki kusurun aidiyeti ve oranı ile sigortalının meslekte kazanma güç kayıp oranı uyuşmazlık konusu değildir.Uyuşmazlık tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasın da; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik ve kusur oranları, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Diğer taraftan tazminat miktarı; işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak, aktif ve pasif dönemde, elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu da uygulama ile bilinmektedir.Kuşkusuz, açıklanan zarar ve tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin yaşlılık aylığı olma olasılığı veya işçinin yaşı ve işçide oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanmasının imkan dahilinde bulunması durumunda da zarar hesabında pasif dönemin hesaba dahil edilmesi gerekeceği söz götürmez. Bilinmelidir ki, işçinin aynı

.../...

-2-

.../...

-2-

işinde çalışmaya devam etse dahi diğer işçilerden daha fazla fiziksel çaba harcayacağı ortadadır. Sigortalının 60 yaşından sonra yaşlılık aylığını aldığı dönemde de devam edecek olan maluliyeti nedeniyle zarara uğramadığının kabulü isabetsizdir.Bu nedenlerle pasif döneminin de zarar hesabına dahil edilmesi gerekirken, pasif dönem zararı dışlanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması de usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Kabul ve uygulamaya göre de maddi tazminat talebinin reddinin, katsayı değişiklikleri sonucu sigorta tahsisleri peşin sermaye değerindeki artışlardan kaynaklanmasına ve davacının dava açarken bu hususu bilebilmesinin mümkün bulunmamasına göre, maddi tazminatın reddi nedeniyle davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmesi hatalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tamamen silinmesine, yerine,

“1-Islahla manevi tazminat istenemeyeceğinden davacının ayrıca dava açma hakkı saklı kalmak üzere manevi tazminata ilişkin ıslah isteminin reddine.

2-Davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile 8.244,30-YTL maddi tazminatın olay tarihi olan 26.03.2003 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3-Alınması gereken 445,19-YTL ilam harcının, davacı tarafından peşin yatırılan 800,60-YTL harçtan mahsubu ile bakiyesinin karar kesinleştiğinde ve talebi halinde davacıya iadesine,

4-Başvurma ve peşin harç toplamı 456,39-YTL ile yargılama gideri 324,00-YTL olmak üzere toplam 769,19-YTL nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

5-Hüküm tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesine göre, vekil ile temsil edilen davacı yararına hüküm altına alınan maddi tazminat miktarı üzerinden 944,43-YTL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, davacı avukatı yararına takdir edilen 450.00 YTL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, 17.10.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/629, Karar No: 2017/3087, Tarih: 05.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/629 E.  ,  2017/3087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, tehdit

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.09.2016 gün ve 2016/73 Esas, 2016/213 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan kontrolde, Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesindeki kovuşturma evresinde 5271 sayılı CMK'nın 219/1. maddesine aykırı olarak ikinci celse tutanağında zabıt katibinin, 07.09.2016 günlü son celse ve gerekçeli kararda ise üye hakimin (192174) elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, anılan noksanlığın mahallinde giderilmesinin ardından sanık müdafiin temyiz dilekçesiyle sanık hakkında katılana yönelik tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı da temyiz etmesine karşın, tebliğnamede bu hükümle ilgili görüş bulunmadığı anlaşıldığından, bu hususta ek tebliğname de düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2978, Karar No: 2019/708, Tarih: 24.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/2978 E.  ,  2019/708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 29/.../2016 tarih ve 2015/200 E. - 2016/561 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 04/05/2017 tarih ve 2017/438-2017/419 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve davalı şirket vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin tanınmış, 03, 14, 18, ..., 35, sınıflardaki mal ve hizmetleri kapsayan, "ABERCROMBIE&FITCH" ibareli marka ile "HOLLISTRE CO" ile "SEAGULL DESING" adı verilen "MARTI ŞEKLİ" markaların sahibi olduğunu, müvekkilinin "MARTI" şekil markalarının tanınmış marka olduğunu, davalı şirketçe 27/11/2013 tarihinde yapılan, 2013/96853 sayılı, ..., ... ve 35. sınıf mal ve hizmetleri içeren, "MARTI ŞEKLİ" ibareli marka tescil başvurusuna, tanınmışlık ile iltibas vakıa ve hukuki sebebine dayanılarak yapılan itirazın, nihai olarak ... Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, ... kararının iptalini, dava konusu markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, ... kararının usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin piyasaya girdiği ilk günden beri kullandığı logolarda çıkış noktasının boomerang şekli olduğunu, müvekkilinin logosunun hiçbir zaman kuş şekli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesinin bulunduğu, davacının çekişme konusuna dayanak yapılan

"MARTI" şeklindeki markasının tanınmışlığına ilişkin iddianın ispat edilemediği ve dava konusu davalı markasının, davacı markalarından farklı bir emtia içermemesi nedeniyle, 556 sayılı KHK'nın 8/4 madde hükmünün, somut uyuşmazlığa uygulanma imkanının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile ... kararının iptaline, davalı markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı ... ve davalı şirket vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı ... ve davalı şirket vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, ilk derece mahkemesi ile aynı gerekçeye dayanılarak istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... ve davalı şirket vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının itiraza dayanak markası grafik çizim olarak meydana getirilmiş "uçan martıyı" sembolize etmektedir. Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu itibariyle dava konusu başvurunun gagası ve kuyruğu bulunmayan gövde şeklinde oluşturulan kuş görüntüsü niteliğinde olduğu, bu durumun da iltibasa yol açtığı görüşü açıklanmış ise de, dava konusu başvuru ile karakterize edilen şeklin ürünlerin ortalama tüketicileri nezdinde bırakacağı izlenim itibariyle, davacı markası ile ilişkilendirilebilecek derecede gagası ve kuyruğu olmayan kuş gövdesi olarak algılanabileceği ve davacı markası ile iltibas tehlikesine yol açacağının kabulü mümkün olmadığı halde, yazılı gerekçe ile davanın kabulü doğru görülmemiş kararın temyiz edenler yararına bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, .../01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2387, Karar No: 2015/4781, Tarih: 09.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/2387 E.  ,  2015/4781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/239467

MAHKEMESİ : Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2012

NUMARASI : 2011/718 (E) ve 2012/623 (K)

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs, kasten yaralamaya teşebbüs, yasak bıçak taşımak

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın temyiz istemi yasak bıçak taşımak suçundan verilen mahkumiyet hükmünü de kapsadığı halde tebliğnamede bu konuda görüş bildirilmediği anlaşıldığından yasak bıçak taşımak suçundan verilen hüküm yönünden ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7671, Karar No: 2022/13370, Tarih: 05.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7671 E.  ,  2022/13370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin esastan red kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra Mustafakemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/604 Esas, 2019/1200 Karar sayılı Kararının incelenmesinde,

Arazi niteliğindeki Bursa İli, Mustafakemalpaşa İlçesi, Ormankadı Mahallesi, 1863 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Arazi niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca, gelir metodu esas alınarak ve İlçe Tarım Müdürlüğünün 2018 yılı resmi verilerine göre belirlenen m² birim fiyatının taşınmaz dava tarihine endekslemesi suretiyle belirlenen m² birim fiyatı üzerinden bedelinin tespit edildiği anlaşılmıştır.

Dava konusu taşınmaza dava tarihi olan 2019 yılına ilişkin İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verileri esas alınarak değer biçilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden, 2018 yılı resmi verisine göre belirlenen m² bedeline ÜFE oranı uygulanmak suretiyle endeksleme yapan bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Mustafakemalpayşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/604 Esas, 2019/1200 Karar sayılı Kararının açıklanan gerekçelerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 05.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2500, Karar No: 2023/1651, Tarih: 28.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2023/2500 E.  ,  2023/1651 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1247 E., 2021/1454 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2021 tarihli ve 2018/122 Esas, 2021/203 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun ) 3 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı yasanın 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 221 inci maddesinin beşinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve

63 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 8 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/1247 Esas, 2021/1454 sayılı Kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07.12.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1. Sanığın örgüt içinde mahrem imam değil öğretmen pozisyonunda olduğuna;

2. Sanık hakkında uygulanan teşditin gerekçesiz olduğuna;

3. Sanık hakkında etkin pişmanlık indirimin en üst sınırdan uygulanması gerektiğine;

4. Sanıkla aynı durumda olan başka sanıklara daha az ceza verildiğine;

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın örgüt içinde mahrem imam değil öğretmen pozisyonunda olduğuna;

2. Sanık hakkında uygulanan teşditin gerekçesiz olduğuna;

3. Sanık hakkında etkin pişmanlık indirimin en üst sınırdan uygulanması gerektiğine;

4. Sanıkla aynı durumda olan başka sanıklara daha az ceza verildiğine;

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın örgütle lise yıllarında tanıştığı, üniversiteye hazırlık amacıyla Van ilinde örgüte bağlı FEM dersanesine gittiği, 2008 yılında Denizli ilinde üniversiteye başladığı, Denizli'de örgüt evinde kaldığı, kaldığı örgüt evinde her hafta sohbetlerin yapıldığı, Denizli'de bulunduğu süreçte Ankara'da Harp okulunda okuyan örgüt mensuplarıyla ilgilendiği, ilgilenirken haberleşme aracı olarak genelde ankesörlü sabit hatları kullandığı, ardından sırasıyla ev imamlığı ve Bölge Talebe Mesullüğü görevlerinde bulunduğu, örgütsel sohbetlerde örgüt liderinin kitapları ve vaazlarının okutulduğu, videolarının izlendiği, ardından sanığın 2013 yılında Bitlis Tatvan'da örgütün askeri mahrem imamlarının isteğiyle Tatvan'da bulunan Tugaydaki subay olan asker kişilerin sorumluluğunun verildiği, sanığın böylece Tatvan'daki askeri birim yapılanmasında mahrem imam olarak görev aldığı, sanığın savunmasında ve teşhisinde de belirttiği üzere pek çok subay ile ilgilendiği, onların tayin döneminde devirlerini aldığı ve onları devrettiği, örgüt mensubu olan subaylarla belli periyotlarda örgüt evlerinde görüşmelerde bulunduğu, sanığın kendi üst biriminden gelen talimatları subaylara aktardığı, Tatvan'daki askeri personeller hakkında fişlemeler ve bilgiler elde etme adına subaylardan bilgi istediği, sanığın bu bilgileri bilgisayarlara kayıt yaptığı, subaylardan himmet ve kurban parası adı altında örgüte para topladığı, subaylara örgüt içi evlilikleri yapmaları hususunda telkinlerde yönlendirmede bulunduğu, ByLock isimli örgütün gizli haberleşme programını kullandığı, ayrıca sorumlusu olduğu subaylara çeşitli konuşma programları yükleyerek örgütsel görüşmeleri bu yolla yaptığı, "Asım" kod ismini kullandığı, örgütün mahrem yapılanmasında yer alan şahıslarla irtibat halinde olduğu, nitekim kendisinin de askerlerden sorumlu mahrem imamlardan olduğu, sanığın eylemlerine darbe teşebbüsüne kadar devam ettiği anlaşılmış olmakla tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, sanığın örgüt içerisinde kendisine verilen talimatlar doğrultusunda hareket ettiği ve bu şekilde çeşitlilik, süreklilik ve yoğunluk gösteren eylemleri ile üzerine atılı "Silahlı Terör Örgütüne (FETÖ/PDY) Üye Olma" suçunu işlediği kanaatine varılarak, sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü