muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4875, Karar No: 2023/2440, Tarih: 06.07.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4875 E.  ,  2023/2440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/18 E., 2016/94 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 13.05.2016 tarih, 2016/18 E., 2016/94 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası uyarınca, paraya çevrilerek, 36.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.09.2020 tarihli hükmün Düzeltilerek Onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebebi;

Hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1.Olay tarihinde sanık ...'in idaresindeki kamyonet ile Konya'dan Karaman'a seyir halindeyken saat 17:00 sıralarında Karaman Merkez Yollarbaşı köyüne yaklaştığı bir sırada yorgun ve uykusuz olması nedeniyle uyukladığı, aracın seyir istikametine göre sağ tarafında bulunan şarampole yuvarlanarak devrildiği, ... içerisinde bulunan yolculardan ..., ... ve ...'in olay yerinde yaşamını yitirdiği, müşteki ...'in ise hayati tehlike oluşturmayacak biçimde yaralandığı, kazada ölen ve yaralananların sanığın akrabaları olduğu anlaşılmıştır.

2.Kaza Tespit Tutanağında, olayın meskun mahal dışında, tek yönlü yolda meydana geldiği, kamyonet sürücüsünün seyrine göre sağ taraftan yoldan çıktığı ve bariyerlere çarptıktan sonra, takla atarak 79 metre sonra durduğu, ... sürücüsünün tam kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

2.Kaza Tespit Tutanağında, olayın meskun mahal dışında, tek yönlü yolda meydana geldiği, kamyonet sürücüsünün seyrine göre sağ taraftan yoldan çıktığı ve bariyerlere çarptıktan sonra, takla atarak 79 metre sonra durduğu, ... sürücüsünün tam kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

3.Sanığın hazırlık soruşturmasında yapmış olduğu savunmasında; Konya ilinden Karaman iline seyir halindeyken araçta ön yolcu koltuğunda, ..., sol arka koltukta ..., arka ortada yeğeni ..., sağ arka yolcu koltuğunda ise yeğeni ... in bulunduğunu, hızının 80-90 km/sa. civarında olduğunu, Yollarbaşı köyüne yaklaştığında yorgunluk sebebiyle uyuklamaya başladığını, Yollarbaşı köyünü geçtikten sonra yine uyuklamış olacak ki aracın hakimiyetini kayıp ederek kaza yaptığını, kaza anı ile ilgili olarak sağ şarampolden dışarıya çıkmış olduğunu hatırladığını beyan etmiştir.

4.Kaza sonucunda ölen ...'in sanığın ablası ...'in kocası, ölen ...'in sanığın ablası ...'in oğlu, ölen ...'in ise sanığın ağabeyi Asım Atçeken'in kızı olması nedeniyle taksirli hareket sonucu neden olunan netice münhasıran failin kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açmışsa ceza verilmez şeklindeki TCK'nın 22/6. maddesini tartışmak gerekirse, bu hükmün uygulanabilmesi için meydana gelen neticenin sanığın mağduriyetine yol açması, bu mağduriyetin sanığın cezalandırılmasını gereksiz kılacak düzeye ulaşması gerekmektedir. Öte yandan mağduriyet kavramı maddede ".... Münhasıran sanığın kişisel ve ailevi durumu" ile ilişkilendirilmiştir. Yüksek Yargıtayımızın örnek oluşturacak içtihatlarda da görüleceği üzere enişte ve yeğen gibi kaza sonucu ölenlerin, TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanması koşulu içerisinde yer almadığı, TCK'nın 22/6 maddesinin şartlarının oluşmadığı kanaatine varılmıştır.

5. Ölenlerin mirasçıları şikayetçi olmamışlar ve davaya katılmamışlardır.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde, kusur tayininde, hükmedilen temel ceza miktarında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

1.Olay tarihinde sanığın idaresindeki kamyonet ile tek yönlü yolda seyir halinde iken, direksiyon hakimiyetini kaybettiği ve seyir istikametine göre sağ taraftan yoldan çıkarak takla attığı, ... içinde akrabası olan üç kişinin ölümüne tam kusurlu olarak neden olduğu olayda; mahkemenin kabul ve ceza takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanunun 52 nci maddesinin üçüncü fıkrasına, uygulamama maddelerinin eksik gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması da hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanunun 52 nci maddesinin üçüncü fıkrasına, uygulamama maddelerinin eksik gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması da hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 13.05.2016 tarih, 2016/18 E., 2016/94 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (3) ve (4) numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu ve şahsi halleri nazara alınarak 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası delaletiyle 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının 1825 tam gün olarak belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri gözetilerek bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 36.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen adli para cezasının miktarı ve sanığın ekonomik durumu dikkate alınarak hükmedilen adli para cezasının TCK'nın 52/4. maddesi gereğince takdiren 1'er ay ara ile 24 eşit taksit ile taksitlendirilmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmediği takdirde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğine ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtaratına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14381, Karar No: 2011/13438, Tarih: 31.10.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/14381 E.  ,  2011/13438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın davacı eczacı ile davalı kurum arasındaki ilaç satımına ilişkin protokolden kaynaklanmasına, davalının tacir olmamasına göre dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 31.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4316, Karar No: 2024/449, Tarih: 22.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/4316 E.  ,  2024/449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1123 Esas, 2022/459 Karar

DAVALILAR : 1- Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) vekili Avukat ...,

2- ... Kocatepe Tarım İlaçları Turizm İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/225 E., 2020/71 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin endüstriyel bakım ve temizlik kimyasalları sektörünün ... kuruluşlarından olduğunu, ruster markasının 01, 02 ve 03 üncü sınıflarda tescili için marka tescil başvurusunda bulunduğunu, davalı şirket tarafından bu markaya ilan aşamasında itiraz geldiğini ve bu itiraz neticesinde 01 ... sınıf dahilinde bulunan "sanayide, bilim sahasında, fotoğrafçılıkta, tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar; gübreler ve topraklar; işlenmemiş suni reçineler ve işlenmemiş plastikler" emtialarının çıkarılmasına karar verildiğini, davacı tarafından bu karara yapılan itirazın ise reddedildiğini, itiraza mesnet olarak gösterilen duster markası ile dava konusu ruster markasının benzer olmadığını, duster, ve ruster markalarının kendilerine ... yazım biçimleri ve logoları olduğunu ve bu nedenle görsel olarak farklı olduklarını, ruster markasında davalıya ait duster markasında farklı olarak r harfinin en başta kullanıldığını ve harf diziminin markaları farklılaştırmaya yetecek derecede ... olduğunu, markaların telaffuzlarının da oldukça farklı olduğunu, dava konusu marka rostır olarak okunurken, davalıya ait markanın dıstır olarak telaffuz edildiğini, d ve r harflerinin kulakta bıraktığı etkinin oldukça farklı olduğunu, markaların anlam itibariyle de farklı olduğunu, ruster kelimesi pas anlamına gelirken, duster kelimesinin silgi, toz bezi anlamına geldiğini, çatışma konusu emtiaların tüketicilerinin bilinçli tüketiciler olması nedeniyle iki markayı kolaylıkla ayırt edebileceklerini, davalı şirket ile davacının aynı sektörde faaliyet göstermediklerini, davalının tarım ilaçları ve zirai ilaçlama alanında faaliyet gösterdiğini tespit edildiğini, davacının faaliyet alanının ise endüstriyel bakım ve temizlik kimyasallarının üretim ve pazarlaması olduğunu, ilgili emtiaların tüketici kitlesinin ortalama dikkatten fazlasına sahip, bilinçli tüketiciler olması nedeniyle markaları karıştırmayacağını, bu ürünleri satın alacak kişilerin bu ürünlere profesyonel anlamda ihtiyaç duyan bir kitle olduğunu öne sürerek davanın kabulünü, 13.05.2019 tarih ve 2019-M-4166 sayılı YİDK kararının iptali ve 2018/47473 sayılı ruster markasının reddedilen emtialar yönünden tesciline devam edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; karıştırılma ihtimalinin varlığından söz edebilmek için markaların ve ilgili emtiaların benzer olması koşulunun aynı anda bulunması gerektiğini, mal ve hizmetlerin benzerliği incelenirken ilişkiyi ortaya koyan tüm faktörlerin incelenmesi gerektiğini, markaların benzerlik incelemesi yapılırken ise markayı bütüncül olarak asli ve esas unsurlarını göz önünde bulundurarak değerlendirme yapılması gerektiğini, iltibas ihtimalinde önemli bir unsurun da markanın bütünü itibariyle nazara alınması olduğunu, duster ve ruster markalarında bulunan harflerin hemen hemen aynı olması nedeniyle karıştırma ihtimaline sebep olacak derecede benzer olduğunu, dava konusu markada, davalı markasından farklılaşmayı sağlayacak derecede ... unsurlar bulunmadığını, taraf markaları arasında emtia benzerliğinin de gerçekleştiğini, her somut olayın kendi özellikleri ve koşulları çerçevesinde incelenmesi gerektiğini dolayısıyla daha önceden verilmiş kararların işbu durum için emsal teşkil edemeyeceğini ifade ederek davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... Kocatepe Tarım İlaçları .... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; duster ve ruster markalarının ses ve okunuş itibariyle birbirinin aynısı olduğunu ve markalar arasında emtia benzerliğinin de gerçekleştiğini, marka hakkına tecavüzün gerçekleşebilmesi için bağlantı kurma ihtimalinin varlığının yeterli olduğunu, iki marka arasında ... de olsa farklılıklar bulunması halinde bu markaların ayırt edilemeyecek derecede benzer olarak görüleceğini, karıştırılma ihtimalinin değerlendirmesinde, mal ve hizmetin aynı sınıfa ait olması, işaret benzerliği, üreticiye duyulan ... ve söz konusu ürünlerin aynı üreticiden çıktığı algısı gibi unsurların bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, iltibasın iki ayrı marka karşısında bulunan kişilerin, markaların benzerliği nedeniyle sunulan mal veya hizmetin aynı veya ekonomik olarak bağlantılı işletmelere ait olduğunu düşünmeleri ihtimali olduğunu, dava konusu markanın davalı markasına benzerliği ve markaların aynı sınıf dâhilinde olmaları nedeniyle verilen kararın doğru ve yerinde olduğunu ifade ederek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2018/47473 sayılı ‘ruster’ markası ile davalıya ait 2015/105875 sayılı ‘duster’ markasının benzer olduğu, markalar arasında çıkarılan emtialar bakımından benzerliğin bulunduğu, markalar arasında iltibas ihtimalinin bulunduğu, 13.05.2019 tarih ve 2019-M-4166 sayılı YİDK kararının yerinde olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, bilirkişi raporuna itirazlarının karşılanmadan karar verilmesinin yerinde olmadığını, itiraza mesnet olarak gösterilen "duster" markası ile dava konusu "ruster" markasının benzer bulunmadığını, markaların kendilerine ... yazım biçimleri ve logoları olduğunu, harf diziminin markaları farklılaştırmaya yetecek derecede ... bulunduğunu, markaların telaffuzlarının da oldukça farklı olduğunu, "ruster" kelimesi "pas" anlamına gelirken, "duster" kelimesinin "silgi, toz bezi" anlamına geldiğini, çatışma konusu emtiaların tüketicilerinin bilinçli tüketiciler olması nedeniyle iki markayı kolaylıkla ayırt edebileceklerini ileri sürerek yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2018/47473 sayılı ‘ruster’ markası ile davalıya ait 2015/105875 sayılı ‘duster’ markasının ibareler yönünden benzer olduğu gibi, her iki tarafın da markalarını,1 ... sınıfta yer ... aynı mallarda kullanmak istedikleri anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde yer ... gerekçelerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı kanun) 5 ... maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4506, Karar No: 2011/11886, Tarih: 29.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4506 E.  ,  2011/11886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4763, Karar No: 2022/2388, Tarih: 24.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4763 E.  ,  2022/2388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 05.11.2019 gün ve 2017/184 -E 2019/1081-K sayılı kararı onayan Daire'nin 24.03.2021 gün ve 2020/2195 - E 2021/2807-K sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirkette genel müdür yardımcısı olarak iş sözleşmesine göre çalışan davalının, istifa etmek suretiyle işten ayrıldıktan sonra, hizmet sözleşmesinin 9. maddesindeki rekabet yasağına ilişkin düzenlemeye aykırı olarak müvekkili şirket ile aynı sektörde faaliyette bulunan dava dışı firmada çalışmaya başladığını ileri sürerek rekabet yasağı sözleşmesine aykırı davranışının tespiti ile bu aykırılık nedeniyle oluşan cezai şartın şimdilik 10.000.- TL’sinin tahsiline, haksız rekabet eyleminin tespitine ve men'ine karar verilmesini istemiş, 16.01.2018 tarihli ara karara istinaden 162.739,44 TL üzerinden harcı ikmal etmiş, 12.04.2019 tarihli dilekçe ile talep edilen miktar ıslah edilerek 152.299,92 TL’nin tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, iş sözleşmesindeki rekabet yasağı maddesinin geçersiz olduğunu, TBK 444/2’deki şartların oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 44,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 24/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.