muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/17028, Karar No: 2011/4095, Tarih: 07.04.2011

706 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesine ilişkin yasanın 3. maddesi ile getirilen "6831 sayılı Orman Yasasının değişik 2. ve 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılan yerlerde 2924 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi Hakkındaki Yasa hükümlerinin uygulanamayacağı, bu yerler rayiç bedeli

üzerinden öncelikle kullanıcısı orman köylüsüne, belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde ise kullanıcılarına doğrudan satılabileceği gibi, belediyelere ve Arsa Ofisi Genel Müdürlüğüne devredilir" hükümleri Anayasa Mahkemesinin 04.10.2002 gün ve 2001/382-21 sayılı kararı ile iptal edilip, 4706 sayılı Yasanın 3. maddesinde 6831 sayılı Yasanın değişik 2. ve 2/B maddesi hükümleri uyarınca orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2924 sayılı Yasanın satışla ilgili hükümlerinin uygulanmayacağı belirtilerek 2924 sayılı Yasanın ilgili hükümlerinin zimmen yürürlükten kaldırılmıştır. 4706 sayılı Yasanın 3. maddesi Anayasa Mahkemesince iptal edildiğine göre Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.12.1997 tarih 1997/19-665/1018 sayılı kararında da belirtildiği gibi "Bir yasa veya yasa hükmünde kararnamenin Anayasa Mahkemesince iptali karşısında, önceki yasa veya yasa hükmündeki kararnamenin yürürlükten kaldırdığı veya değiştirdiği yasanın hükümlerinin uygulanabilir hale gelmeyeceği ve kendiliğinden yürürlüğe girmeyeceği, bu konuda hukuki boşluk meydana geleceği". Anayasa Mahkemesinin iptal gerekçeleri ve hukuki boşluk nedeniyle 2924 sayılı Yasanın satışa ilişkin hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

Ne var ki, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının yürürlüğünden önce 2924 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi Hakkındaki Kanununun 11. Maddesince yapılan satış tekemmül etmiştir. dava konusu taşınmaz orman dışına çıkarma işlemleri ile ormanla ilişiği kesilerek Hazine adına tapuya tescil edilip hukuki durumu bu şekilde belirlendiği gibi, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı geriye doğru hüküm ve sonuç meydana getirmez.

Açıklanan hususlar gözetilerek, tekemmül etmiş satış işlemi nedeni ile satışa konu taşınmazın davalı adına olan kaydın iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesi yerine yasaya uygun düşmeyen nedenlerle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı gerçek kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 07/04/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29337, Karar No: 2015/39939, Tarih: 27.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/29337 E.  ,  2015/39939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın mağdurun yanına gelerek belinde taşıdığı bıçağı çıkarıp göstererek mağdurun telefonunu istediği, bıçaktan korkan mağdurun telefonunu vermek zorunda kaldığı olayda, sanığın bıçağın korkutucu etkisinden yararlanarak suçunu işlediği sabit olduğu ve eylemi bir bütün halinde TCK'nın 149/1-a maddesine uygun silahla yağma suçunu oluşturduğu halde, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek, bıçağını korkutma kastı ile çıkardığına dair yeterli delil olmadığı şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık, soruşturma ve kovuşturma sırasında başka suçtan tutuklu olduğu ve bu dosyadan göz altında ve tutuklu kalmadığı halde, TCK'nın 63. maddesi gereğince sanığın tutuklu kaldığı sürenin cezasından mahsubuna karar verilmesi,Bozmayı gerektirmiş sanık ... ve savunmanı ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7280, Karar No: 2013/20706, Tarih: 15.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/7280 E.  ,  2013/20706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin nakti kefalet hakkında herhangi bir karar verilmemesine ilişkin temyiz itirazı ile ilgili olarak mahkemesince her zaman karar verilmesi olanaklı gö- rülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 15.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3382, Karar No: 2018/6933, Tarih: 22.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/3382 E.  ,  2018/6933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f, son, 62, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet (ayrı ayrı)

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereğe düşünüldü;

Sanık ... adına olan çekin diğer sanık ... tarafından piyasaya sürüldüğü, daha sonra imza inkarında bulunulmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunun işlendiğinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen 09/05/2016 tarihli kararın sanığa 14/06/2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanık müdafinin yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 08/03/2018 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça konu çekin keşidecisinin sanık olduğu, sanık aşamalarda değişmeyen ifadelerinde, yanında çalıştığı sanık ...’in kendi adına banka hesabı açtırdığını ve söz konusu çek karnesinin de bilgisi dışında alındığını belirtmekle ve alınan bilirkişi raporuna göre çekteki keşideci imzasının da sanığa ait olmadığı tespit edilmekle, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, ilgili bankaya yazı yazılarak söz konusu çek hesabının sanık tarafından açılıp açılmadığının sorulması, ilgili başvuruya dair kayıtların getirtilmesi, çek hesabının sanığa ait olup olmadığı hususunda hesaptaki yazı ve imzalar üzerinde sanık ve temyiz dışı sanık yönünden yazı ve imza incelemesi yaptırılması, suça konu çekin diğer sanık tarafından ciro edilerek ... İletişim isimli firmaya verildiği belirtilmekle, ilgili firma yetkililerinin çağrılarak suça konu çeki kimden ve hangi hukuksal ilişkiyi istinaden aldıklarının sorulması, buna dair fatura, irsaliye veya diğer kayıtların getirtilerek incelenmesi, çeki kendilerine hangi sanığın verdiğine dair gerekirse canlı veya fotoğraftan teşhis yaptırılması, sanık ve temyiz dışı sanığa ait işyeri kayıtlarında bu ticari ilişkiye dair kayıt bulunup bulunmadığının araştırılması, sanık ile temyiz dışı sanık ... arasında söz konusu çeklerin kullanımına ilişkin sözlü veya yazılı bir yetkilendirme bulunup bulunmadığı, sanığın, temyiz dışı sanığa bu hususta yetki verip vermediği ve bu mahiyette keşide edilip ödenen çekler bulunup bulunmadığının araştırılması, sanığın, rıza dışında çek alındığına dair bankaya bildirimde bulunduğunu belirtmekle buna dair kayıtların getirtilmesi, sanık ve temyiz dışı sanığın çekle ilgili olarak imzaya ve borca bir itirazlarının olup olmadıkları hususunda ilgili icra takip dosyasının getirtilerek incelenmesi, temyiz dışı sanık ...’un, sanığa yetkilendirme yapmasının yanısıra... isimli kişiyi de yetkilendirdiği belirtilmekle, adı geçen kişinin çağrılarak dinlenilmesi, şirket yetkilisi olduğuna dair kayıtların dosyaya konulması ve yazı ve imza örneklerinin usulüne uygun olarak alınarak, mukayeseye elverişli belge asıllarıyla birlikte kriminale gönderilerek, söz konusu çekteki yazılar ile imzanın bu kişiye ait olup olmadığının kesin olarak belirlenmesi, sanık hakkında, aynı çek koçanlarına dair farklı yargılamalar olduğu ve bu suçlardan beraat ettiği belirtilmekle, ilgili dava dosyalarının getirtilerek incelenmesi, onaylı suretlerinin dosyaya konulması, buna göre sanığın, ne şekilde sahte çek tanzim ettiği, sahte çeki düzenleyenin kim olduğu, keşideci olan sanığın ne şekilde suça iştirak ettiği ve suç işleme kastının bulunup bulunmadığı hususlarının karar yerinde tartışılmasından sonra sunucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 22/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/470, Karar No: 2021/4038, Tarih: 24.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/470 E.  ,  2021/4038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere, mahkemenin gerekçesine göre bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)1 numaralı bendinde geçen (bugünkü karar kesinleşene) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Dairemiz karar) kelimelerinin yazılmasına,

b)2 numaralı bendinde geçen (karar kesinleştikten sonra) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5406, Karar No: 2019/4150, Tarih: 10.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/5406 E.  ,  2019/4150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davadaAsliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 20/11/2015 gün ve 2014/234 - 2015/616 sayılı kararı onayan Daire'nin 03/10/2017 gün ve 2016/6509 - 2017/4961 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin murisinin 2001 yılındaZiraat Bankası Şubesinden kasa kiraladığını, 10 adet gramise (tümlük) altın, 3 adet gramise (tümlük) altın, 1 adet kenarı çerçeveli gramise (tümlük) altın, 2 adet yarımlık altın, etrafında 8 adet çeyrek altın bulunan altın zincir, bir adet çeyreğin büyüğü altın başka bir zincir etrafında 7 adet yaprak şeklinde altın, 1 adet Cumhuriyet Ata Lira altından oluşan takıları kiralanan 14 no’lu kasaya koyduğunu ve kasanın anahtarını oğluna verdiğini, 04.02.2009 tarihinde vefatından sonra davalıya müracaat etmelerine rağmen murislerine ait kasa bulunmadığı gerekçesiyle eşyaların teslim edilmediğini ileri sürerek, kasada bulunan eşyaların teslimini ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL maddi tazminatın faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile, davalı ...,Şubesi nezdinde, 14 no'lu kiralık kasa içerisinde bulunan 10 adet gramise (tümlük) altın, 3 adet gramise (tümlük) altın, 1 adet kenarı çerçeveli ve süslemeli gramise (tümlük) altın, 2 adet yarımlık altın, zincir etrafında 8 adet çeyrek altın, 1 adet çeyreğin büyüğü altın, başka bir zincir etrafında 7 adet yaprak şeklinde altın, 1 adet Cumhuriyet Ata Lira altından oluşan takıların davacıya teslimine dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 10/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2021, Karar No: 2025/3697, Tarih: 22.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/2021 E.  ,  2025/3697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/807 E., 2024/2669 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 13. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/502 E., 2024/79 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin çalıştığı işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik'te (Yönetmelik) belirtilen değerlerin üzerinde gürültü ölçüldüğünü ve 8,5 saat çalışan davacının buna göre günde 7,5 saat çalıştırılmayı ve buna bağlı haklarının ödenmesini beklerken, yeni bir ölçüm yapılacağı söylenerek uygulamaya devam edildiğini, toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine rağmen kısa çalışma primi ödenmediğini, ayrıca günlük 8,5 saat çalıştırıldığı ve ara dinlenmesi hariç günde 0,5 saat fazla çalışma yaptığı hâlde ücretinin ödenmediğini ileri sürerek günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiğinin tespiti ile kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; işyerinde Yönetmelik hükümleri dışındaki işler için haftanın beş günü, günde 8,5 saat olmak üzere 42,5 saat çalışma yapıldığını ve 45 saat üzerinden ücretinin ödendiğini, ölçümlerin usulüne uygun bir şekilde yapıldığını, davacının 7,5 saat çalıştırılmasının maddi koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan keşif neticesinde davacının Yönetmelik kapsamında günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiği tespit edildiğinden toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre %14 kısa çalışma priminden yararlandırılması gerektiği, puantaj kayıtlarının incelenmesinde ise davacı işçinin çalışmasının haftalık 45 saati aşmasa da günlük 7,5 saat sınırını aşan sürenin Yönetmelik ve toplu iş sözleşmesi gereği fazla çalışma niteliğinde olduğu, yarım saat ara dinlenmesi ile 8,5 saat çalışılan günler için davacı yönünden 8 saat 7,5 saat = 0,5 saat fazla çalışma hesabı yapılması gerektiği, fazla çalışmalar için prim ödenemeyeceğinden %14 kısa çalışma priminin 7,5 saat ve daha az çalışılan süreler için hesaplandığı ve %15 oranında verimliliği teşvik primi ödendiğinden mükerrer olmaması için yapılan hesaplamadan tenzil edildiği gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince mahallinde yapılan keşif ve sonrasında verilen heyet raporundan dava konusu edilen işin günde azami 7,5 saat çalışılması gereken işler kapsamında olduğunun anlaşıldığı, bu bağlamda İlk Derece Mahkemesi kabulünün yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. İşyerlerinin 7,5 saatlik çalışma kapsamına alınmasının, bağımsız denetim kurumlarının periyodik ölçümleriyle belirlendiğini, bilirkişi heyetinin keşif tarihindeki ölçümleriyle geçmişteki ölçümlerin hatalı olduğu değil keşif tarihinde önceki koşulların değişmiş olduğunun ispatının mümkün olduğunu,

2. İlgili ölçümler belirli periyodlarla tekrarlanarak anlık sapmalara göre değil ortalama değerler belirlenmek suretiyle maddi hakikate göre sonuçlandırılması gerektiğini,

3. Bilirkişi raporunda, önceki ölçümlerle teknik ve bilimsel bakımdan eşdeğer düzeyde tekrarlanarak sağlaması yapılmış veriler bulunmadığını,

4. Cevap dilekçesi ve istinaf başvuruna dilekçesinde ileri sürülen itirazları değerlendirilmeden karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ücretine ve kısa çalışma prim alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

3. Bilirkişi raporunda, önceki ölçümlerle teknik ve bilimsel bakımdan eşdeğer düzeyde tekrarlanarak sağlaması yapılmış veriler bulunmadığını,

4. Cevap dilekçesi ve istinaf başvuruna dilekçesinde ileri sürülen itirazları değerlendirilmeden karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ücretine ve kısa çalışma prim alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

Somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince mahallinde yapılan keşif üzerine düzenlenen bilirkişi raporunda davacının çalışması sürecinde elektronikçi olarak lehimleme işleri yaptığının tespit edildiği, lehimin metal parçaların tutturulması işlemlerinde kullanılan kalay ve kurşun alaşımlarının genel adı olduğu, lehimlemenin ise iki veya daha fazla metalin birleştirilmesi işlemi olduğu, lehimleme işlemi yapılırken, lehim çubuğu yüksek sıcaklıkta eritilerek birleştirme veya kaynak yapıldığı, iletken bir alaşım olan lehimin gözler, burun veya solunum yollarında, ciltte tahrişe veya yanmaya sebep olabileceği, kurşunun 350 derecede dumanlara eklenerek buharlaşmaya başlaması nedeni ile buharı solumanın zararlı olup zehirleyici ve kanserojen sonuçların ortaya çıkabileceği, yapılan değerlendirmelere göre davacının 67-C fabrika müdürlüğünde, elektronikçi olarak yaptığı işlerinin, aynı zamanda Yönetmelik'in 4. maddesinde bahsi geçen hususlardan olması sebebiyle, davacının yaptığı işinin anılan Yönetmelik kapsamında yer aldığının düşünüldüğü, ayrıca, tehlikeli olabilecek sınırda kurşun-kalay ve diğer kimyasal ve metallere maruz kalıp kalmadığının tespiti ile ilgili olarak yapılan keşif sonucunda işyerinde yapılan çalışmalar değerlendirildiğinde, tamir gerektiren elektronik kartlar, sarılan motor bobinlerin sayısı ve yanan motorların büyüklüğü dikkate alındığında maruz kalınan kurşun kalay ve diğer kimyasal metallerin tehlike sınırının altında olduğu kanaatine varıldığı yönünde değerlendirmelerde bulunulmuştur.

Bilirkişi heyet raporunda davacının elektronikçi olarak lehim işi yaptığı belirtilmekle yetinilmiş olup davacının yaptığı fiilî işe ilişkin herhangi bir inceleme ve değerlendirme yapılmamış olması nedeniyle davacının aktif olarak süreklilik arz edecek şekilde kalay ve kurşuna maruz kalıp kalmadığı anlaşılamamaktadır. Mahkemece makine mühendisi, elektrik mühendisi, iç hastalıkları uzmanı ve iş güvenliği uzmanından oluşacak bilirkişi heyeti ile mahallinde keşif yapılmak suretiyle, davacının çalışmakta olduğu 67-C fabrika müdürlüğünde elektronikçi sıfatını haiz işçilerin bizzat yaptıkları fiilî işler belirlenerek (örneğin montaj ve bakım onarım işlemi mi, kart onarım atölyesinde aktif olarak sürekli çalışma mı, sevk ve idare mi), davacının fiilen yaptığı işin lehim işlemi yoğunluğunda gerçekleşen işlerden olup olmadığı, maruziyet oranı ile süreklilik arz edip etmediği hususlarının tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi, sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre karar verilmesi gerekir. Bu husus gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.