muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12034, Karar No: 2014/1749, Tarih: 31.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/12034 E.  ,  2014/1749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/02/2013 tarih ve 2011/455-2013/64 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olm....la, dava dosyası için Tetkik H....imi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutan....ları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı .... Enerji Üretim A.Ş.'ye ait...Hidroelektrik Santralini, endüstriyel yangın sigorta abonman poliçesi ile 01/08/2010-29/06/2011 tarihleri arasında meydana gelecek risklere karşı sigortaladığını, 03/10/2010 tarihinde sigortalı yerde zarar meydana geldiğini, rizikonun gerçekleştiği yerde boru hattının yenilenmesi nedeniyle...Hidroelektrik Santrali'nin 03/10/2010-26/11/2010 tarihleri arasında 52 gün 20 saat devre dışı kaldığını, yapılan hasar tespiti ve hasar tutarı çalışmaları sonucunda, 199.066,00 TL tutarınd....i gelir kaybı tespit edildiğini, müvekkiline düşen 19.906,60 TL yi sigortalı şirkete ödediğini, TTK 1301. md uyarınca sigortalısının h....larına halef olduğunu, meydana gelen hasar olayında davalı yüklenicinin ayıba karşı tekeffül sorumluğu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin h....ları s....lı kalm.... kaydıyla 19.906,60 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, rizikonun boru hattının 2. km'sinde dirsek kısmında çatlama meydana gelmesi sonucu oluştuğunu, müvekkil şirketin .... Teknik Plastik Boru ve Elemanları San. Tic. A.Ş.'den almış olduğu borularla santrali inşa ettiğini, herhangi bir kusuru bulunmadığını savunar.... davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; borulard....i çatlama ve yırtılmaların radyal değil, eksenel yönde olmasının hasarın nedeninin arazinin olumsuz özelliklerinden değil, malzemenin olumsuz özelliklerinden ortaya çıktığını gösterdiği, gerekli titizlik ve özen gösterilse dahi satın alma esnasında tespit edilemeyeceği için gizli ayıplı olduğu, davalı tarafın BK'nın 357.maddesi gereğince boru ve dirseklerde meydana gelen ayıplı durumu ve ortaya çıkan hasarı işveren .... Enerji Elektrik Üretim A.Ş.'ye yeterince ve zamanında bildirdiği, bu nedenle yükümlülüğünü yerine getirdiği, işin araziyle ilgili zemin etütlerini ve hasara uğrayan boru ve dirseklerle ilgili olar.... malzeme seçimini davalı şirket yapmadığından davalı şirketin herhangi bir kusurunun bulunmadığı, borulard....i çatlama ve yırtılmalardan dolayı meydana gelen gelir kaybından da davalı şirketin sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı b....iye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11312, Karar No: 2021/5772, Tarih: 19.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11312 E.  ,  2021/5772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Yenişehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/287 E. - 2018/363 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, Yenişehir İlçesi, ... Mahallesi 115 ada 292 ve 296 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 19/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15023, Karar No: 2018/15992, Tarih: 19.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/15023 E.  ,  2018/15992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş olup, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile altı aydan üç yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası şeklindeki yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtildiği halde adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 120 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, “5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan adli gün para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanun'un 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilerek 4 gün adli para cezasına indirilmesine ve aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2085, Karar No: 2008/4060, Tarih: 15.09.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/2085 E.  ,  2008/4060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı ... şirketinden hasarlı bir şekilde satın aldığı aracını uygun şekilde yaptırdıktan sonra tekrar davalıya kasko sigortası ile sigortaladığını, dava dışı sürücünün kullanımında iken meydana gelen tek taraflı trafik kazasında hasara uğradığını, başvuruya rağmen davalı sigortanın ödeme yapmadığını belirterek, 30.000.00 YTL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirkete sigortalı iken kaza yapması sonucu pert total işleme tabi tutulan dava konusu aracın hasarlı olarak davacıya satıldığını, aracın önceki kazada pert total olduktan sonra standartlara uygun tamir edilmediğinin ve mevcut hasarın çoğunun önceki kazaya ait olduğunun tespit edilmesi üzerine hasar bedelinin ödenmediğini, kazanın oluşumunun şüpheli olduğunu ve fazla miktarda tazminat talep edildiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, meydana gelen tek taraflı trafik kazası ile araçta oluşan hasar arasında illiyet bağı bulunduğu ve zararın teminat kapsamında kaldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, 17.036.14 YTL’nin 08.02.2007 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Dava konusu araç, davalı ... şirketine önceki plaka kaydı ile kasko sigortalı iken meydana gelen trafik kazası sonucu pert total işleme tabi tutularak hasarlı halde davacıya satıldığı, aracın davacı tarafından tamir ettirilerek yeniden davalıya kasko sigortalandığı ve bilahare ikinci kazanın meydana geldiği anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki ihtilaf, aracın pert total işleme tabi tutularak davacıya satıldıktan sonra standartlara uygun tamir edilip edilmediği, hasarın tamamının sonraki kazada meydana gelip gelmediği hususlarında toplanmaktadır.

Mahkemece hükme esas alının 11.02.2008 tarihli bilirkişi raporunda, kazanın oluşumu ile araçtaki hasar arasında illiyet bağı bulunduğu belirlenmiş ise de, tazminat hesabı yönünden rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Mahkemece yapılacak iş; aracın davacıya satılmadan önceki ilk kazaya ilişkin hasar dosyası, ekspertiz raporu, varsa aracın önceki ve sonraki kazalara ilişkin hasarlı fotoğrafları, sonraki kazaya ilişkin ekspertiz raporu, davalı dayanağı tespit raporu dosyası getirtilerek, hangi hasarın önceki kazada hangisinin sonraki kazada meydana geldiği hususunda, hükme esas alınan bilirkişi raporu ile davalı dayanağı tespit raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi için İTÜ veya Karayolları Trafik Fen Heyeti gibi kuruluşlardan rapor almaktan ibarettir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 15.9.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5614, Karar No: 2016/20007, Tarih: 15.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/5614 E.  ,  2016/20007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, başarı priminin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı bankada 01.09.1998-07.06.2012 tarihleri arasında çalıştığını son olarak Bireysel Kredi ve Risk Bölümünde Birim Yöneticisi unvanı ile görev yaptığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, davacının başarı primine hak kazanmasına rağmen ödenmediğini belirterek, bu alacağın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının bankadan prim alacağının bulunmadığını, alacak satım sürecine ilişkin yaptığı çalışmalar karşılığında %20 prime hak kazandığını, bu primin 820 TL olduğunu, davacının çalışması karşılığında kendisine 2009-2012 yıllarında prim ödemesi yapıldığını, bankada herhangi bir konuda başarı primi yapılabilmesi için ödüllendirme komitesinin bu konuda bir karar vermesi, yönetim kurulunun da bir karar alması gerektiğini, dava konusu primin bu süreçleri tamamlamadığını, davacı tarafından sunulan belgenin en az iki imza yetkilisi tarafından imzalanmış ve yönetim kurulunun onayından geçmiş olması gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek, başarı priminin ödenmesine ilişkin alınmış bir yönetim kurulu kararı veya genel müdürlük makam onayının bulunmadığı, bu nedenle davacı alacağının ispat edilemediği kanaatine varıldığı gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya başarı primi ödeneceği hususunda yazılı iş sözleşmesi hükmü bulunmamasına rağmen, işyeri içi yazışması veya işyeri uygulaması ile bu ödemenin yapılacağı yönünde işveren tarafından taahhütte bulunulup bulunulmadığı ve bu beyana güven ile çalışan davacının anılan işçilik alacağına hak kazanıp kazanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle, taraflar arasındaki somut uyuşmazlığın çözümünde etkili olduğu düşünülen “güven ilkesi”, “güven kavramı” ve “güven sorumluluğu” hakkında açıklamalarda bulunulması yararlı görülmüştür.

Öncelikle, taraflar arasındaki somut uyuşmazlığın çözümünde etkili olduğu düşünülen “güven ilkesi”, “güven kavramı” ve “güven sorumluluğu” hakkında açıklamalarda bulunulması yararlı görülmüştür.

Hukukun evrensel ve genel ilkelerinden olan “dürüstlük ilkesi” (Türk Medeni Kanunu m.2), bazı alt ilkelerin doğmasına sebep olmuştur. Bu ilkelerden birisi “ahde vefa ilkesi”, bir diğeri de “güven ilkesi”dir. Yine dürüstlük ilkesini temel alan bir akım da, irade beyanlarının yorumunda ve dolayısıyla sözleşmelerin kurulup kurulmadığını tespitte “korunmaya layık haklı güveni” esas alan “güven ilkesi” dir. Bu güven ilkesi de, “hukuki görünüşe güvenin korunması” alt ilkesini doğurmuştur(Oğuztürk, Burcu(Kalkan): Güven Sorumluluğu, Vedat Kitapçılık, 1. Bası, İstanbul 2008, sahife 1). Güven kavramı, anlam itibariyle sadece, etik ve moral beklentilerin mevcut olduğu bir kavram değildir. O, aynı zamanda, toplum içerisindeki bireylerin iletişiminde çok ciddi rol oynayan ve bazı durumlarda eksik kalmış, tamamlanamamış ya da üstü kapalı olarak geçirilmiş, bazı irade beyanlarının yorumlanması vc tamamlanmasında önemli derecede etkisi olan psikolojik-sosyolojik bir kavramdır. Bilgilendirme gereksinimi içinde, güven kavramının, ekonomik, sosyal ve kültürel anlamları da mevcuttur. Bir görüşe göre güven kavramı, toplum içerisinde, bir bireyin diğer bireylerle olan ilişkilerini tamamlayan; bu ilişkilerin yorumlanmasında kullanılan; ya da o bireyin geleceği ile ilgili olan olaylarda yol gösterici bir rol oynayan, tamamen insanın kendi iç dünyasıyla ilgili bir davranış, bir ruh hali, bir zihniyet, bir anlayıştır (Oğuztürk, Burcu(Kalkan): a.g.e., s.4).

Güven kavramının temelinde; doğruluk, dürüstlük, açık sözlülük, içtenlik, gerçeklik, haklılık gibi anlamlar yatmakta; güven kavramının anlamı da sayılan bu ilkelere dayanmaktadır. Bu anlamda güven, iki taraflıdır. Bir birey, ya karşısındakine güvenir, ya da karşısındaki, o bireye güven verir. Bir kimsenin, çevresine verdiği güven, aynı derecede bir karşılık ve hukuki olarak korunma gerektirmektedir (Oğuztürk, Burcu(Kalkan): a.g.e., s.4).

Özel bir ilişkiye girmiş taraflardan biri, hukuka ve güven ihlali söz konusu olduğunda da hukukun öngördüğü yaptırıma güvenerek karşı tarafa güvenmiştir. Karşı taraf omuzlarına da bu güvenden dolayı, doğru ve dürüst davranmak ve sadakatli olmak yükümlülüğü yüklenmiştir. Kendisine güvenilen taraf da yapmış olduğu kendi davranışları ile bu güven olgusunu meydana getirdiği için, güvenen tarafa kendisine neden güvendiği hususunda bir itiraz hakkı söz konusu olmayacağı öğretide ileri sürülmüştür(Oğuztürk, Burcu(Kalkan): a.g.e., s.9).

Gerçekten de, her iki tarafın menfaatlerini korumak ve dengelemek için ileri sürülen güven ilkesine göre, bir irade beyanını anlamak ve değerlendirmek için, beyan muhatabınca bilinen ve bilinmesi gereken bütün hal ve şartları Medeni Kanun m.2’de düzenlenen dürüstlük ilkesi gereğince değerlendirmek gerekecektir. Böylece, beyana ne anlam verilmesi gerektiği ortaya çıkacaktır. Bu ilkeye göre, korunan karşı tarafın-beyan muhatabının- “haklı güven”idir. Beyan muhatabının gerekli dikkat ve özeni göstermeksizin, beyanı nasıl anladığına bakamayacaktır. Beyan muhatabı, kendisine ulaşan beyanı, dürüstlük ilkesi gereği, bildiği veya bilmesi gereken tüm unsurları dikkate alarak anlamalıdır. Yani, onun bu beyanı o şekilde anlaması MK. m.2 uyarınca haklı görünmelidir. İşte bu ilke, meydana gelen adaletsizliği ve taraflar arasında gerçekleşen sorunu çözmüş olmaktadır. Zira, güven ilkesi “karşılıklı birbirini gözetme” ve “bağlılık” esaslarına dayanmaktadır. Bu ilkeye göre, hem beyan sahibinin hem de beyan muhatabının menfaatleri dengede tutulmuş olmakladır. Bir yandan beyan muhatabının, dürüstlük kuralına(objektif iyiniyet) göre, bildiği ve bilebileceği bütün olguları değerlendirerek beyana vermesi gereken anlama olan haklı güveni korunmakta; diğer yandan ise, beyan sahibinin yaptığı beyanının, makul ve dürüst bir sözleşen insan tarafından anlaşılması olağan biçimde anlaşılacağına dair haklı güveni teminat altına alınmaktadır(Oğuztürk, Burcu(Kalkan): a.g.e., s.37-38).

Güven sorumluluğunun gerçekleşebilmesi için, bir kimsede hukuken korunmaya layık bir güvenin olması, bu güvene dayanılarak bir tasarruf işleminde bulunulması, tüm bunların da bir kişiye isnat edilebilmesi gerekir.

Yukarıda güven sorumluluğuna ilişkin belirtilen genel şartlar, aynı zamanda .... Hukukunda da aranmaktadır(Oğuztürk, Burcu(Kalkan): a.g.e., s. 128).

Öte yandan, güven sorumluluğu kavramı, 90’lı yılların ortalarına doğru, .... Federal Mahkemesi kararlarına da konu olacak şekilde uygulama içerisinde, ciddi biçimde ağırlığını göstermeye başlamış, bu kavramın hukuk biliminde yer almasını sağlamıştır (Oğuztürk, Burcu(Kalkan): a.g.e., s. 166). .... Federal Mahkemesinin kararları ve .... Hukuk uygulaması, özellikle, bir kimsenin, karşı tarafta oluşturduğu güveni daha sonraki davranışlarıyla hayal kırıklığına dönüştürmesini, yani söz konusu olan çelişkili davranışları korumadığı anlaşılmaktadır (Oğuztürk, Burcu(Kalkan): a. g.e., s. 193; Kararlar için bak. s. 184 vd.).

Güven sorumluluğunun .... Pozitif Hukuku’nda özel bir kanuni düzenlemesi bulunmamakla birlikte; .... Hukuk Öğretisinde dürüstlük kuralından hareketle bir olayda güven sorumluluğunun gerçekleşebilmesi için şu şartlar aranmaktadır: Olayda bir “güven” unsuru bulunmalı, zarar gerçekleşmeli, yaratılan hukuki görünüme güvenin pozitif olarak korunması anlamında geçerlilik sonucu bağlanmamak, zarar ile yaratılan hukuki görünüş arasında nedensellik bağı söz konusu olmalı, başka hukuki kuramların uygulama alanına giren herhangi bir durum söz konusu olmamalı, hukuki görünüşü yaratan kimse kusurlu olmalı, kişinin haklı güveni, yani olayda iyiniyeti bulunmalıdır (Oğuztürk, Burcu(Kalkan): a.g.e., s.268). Güven sorumluluğu olabilmesi için, BK. 36/2.maddesinde olduğu gibi, bir “hukuki görünüşe haklı güven olgusu-Rechtsscheinhaftung” söz konusu olmalıdır)Oğuztürk, Burcu(Kalkan): s.271).

Belirtmek gerekir ki 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinde "İşyerinde işveren adına hare­ket eden ve işin ve işyerinin ve işletmenin yönetiminde görev alan kimselere işveren vekili denir. İşveren vekilinin bu sıfatla işçilere karşı muamele ve yükümlülüklerinden doğrudan işveren sorumludur.

Ayrıca, 6100 sayılı HMK.’un 199. Maddesi uyarınca “Uyuşmazlık konusu vakıaları ispata elverişli yazılı veya basılı metin, senet, çizim, plan, kroki, fotoğraf, film, görüntü veya ses kaydı gibi veriler ile elektronik ortamdaki veriler ve bunlara benzer bilgi taşıyıcıları bu Kanuna göre belgedir. Bu anlamda elektronik posta işyerinde iç yazışmalarda kullanılması ve çalışan ait olması halinde belgedir. Kısaca elektronik postanın gönderildiği kişi kesin bir şekilde belli ise bu elektronik posta delil olarak kabul edilmelidir.

Dosya içeriğine göre işyerinde başarı prim uygulaması vardır ve bu işverenin kabulündedir. Davacı 2009 yılı için bu primin ödenmediğini belirterek, işverenden sadır 2009 yılı ödüllendirme belgesine, davacı ile davalı işyerinde işveren vekili konumunda olan Genel Müdür Yardımcısı arasında elektronik posta yazışmalarına dayanmış ve delil olarak göstermiştir. Anılan belgede elektronik yazışma yapan işveren vekilinin imzası vardır. Elektronik postalarda(e-mail) prim alacak kişilerin bildirildiği, işveren vekilinin resmin ortaya çıkmasını beyan ettiği, CEO’nun değerlendirdiği, ancak % 20 olmasının olası görünmediğini, aciz vesikalı avukatta % 20 verdiklerini, takımında aynı olmasının makul geldiğini beyan etmiştir. Ödüllendirme belgesinde ise 01.01.2010’a kadar 33 mYTL yi aşan tutarın % 20’si ilgili işkolunu takip eden ayın başında ödeneceği ve tutarın departman içindeki dağıtımının da CCO yetkisinde olduğu belirtilmiştir. Bu ödüllendirme belgesinde davacının müdür olarak imzası da vardır. Bu belge ve elektronik yazışmalara göre davacıya başarı primi verilmesi için bir güven verilmiştir. Belgede imzası bulunan ve davacı ile elektronik ortamda yazışmalar yapan Genel Müdür Yardımcısı, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. Maddesi uyarınca işveren vekilidir ve işlemleri işvereni bağlar. Davacının prim alacağı ile ilgili mailde geçen diğer çalışanlara ödeme yapılıp yapılmadığı, yapılmamış ise nedenleri araştırılarak alınan bilirkişi hesap raporu bir değerlendirmeye tabi tutularak prim alacağı hakkında karar verilmesi gerekir. Yazılı gerekçe ve eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.11.2016. tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/26506, Karar No: 2009/6808, Tarih: 31.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/26506 E.  ,  2009/6808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Anamur İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 31.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.