muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4052, Karar No: 2020/7562, Tarih: 25.11.2020

Bilindiği üzere bir davada mahkemenin veya tarafların yapmış oldukları bir usul işlemi nedeniyle taraflardan biri lehine, dolayısıyla diğeri aleyhine doğan ve gözetilmesi zorunlu olan hakka usulü kazanılmış hak denilir. Örneğin mahkemenin Yargıtay bozma kararına uymasıyla bozma kararı lehine olan taraf bakımından kazanılmış hak doğar.

"Bir mahkemenin Temyiz Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince karar verme mükellefiyeti meydana gelir ve bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozmada gösterilen esaslara aykırı bulunması, usule uygun sayılamaz ve bozma sebebidir, meğer ki bu aykırılık sadece bozma kararında gösterilen bir usul kaidesine ilişkin bulunsun ve son kararın neticesini değiştirecek bir mahiyet arz etmesin. Mahkemenin bozma kararına uymasıyla meydana gelen bozma gereğince muamele yapma ve hüküm verme durumu, taraflardan birisi lehine ve diğeri aleyhine hüküm verme neticesini doğuracak bir durumdur ve buna usuli müktesep hak yahut usule ait müktesep hak denilmektedir. Usul Kanunumuzda bu şekildeki Usule ait müktesep hakka ilişkin açık bir hüküm konulmuş değilse de Temyizin bozma kararının hakka ve usule uygun karar verilmesini sağlamaktan ibaret olan gayesi ve muhakeme usulünün hakka varma ve hakkı bulma maksadıyla kabul edilmiş olması yanında hukuki alanda istikrar gayesine dahi ermek üzere kabul edilmiş bulunması bakımından usule ait müktesep hak müessesesi; usul kanununun dayandığı ana esaslardandır ve amme intizamıyla da ilgilidir.

Gerçekten, mahkemenin doğru bularak uyduğu ve yahut kanun gereğince uymak zorunda olduğu bozma kararı ile dava, usul ve kanuna uygun bir çığıra sokulmuş demektir. Buna aykırı karar verilmesi, usul ve kanuna uygunluktan uzaklaşılması manasına gelir ki, böyle bir netice asla kabul edilemez. Bundan başka, mahkemenin bozma kararına uygun karar vermesine rağmen Temyiz Dairesinin ilk bozmasıyla benimsenmiş olan kanuna veya usule ait hükümlere aykırı şekilde ikinci bir bozma kararı vermesi, usul hükümleriyle hedef tutulan istikrarı zedeler ve hatta kararlara karşı umumi güveni dahi sarsar" (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı).

Aynı ilke Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 05.02.2003 tarihli ve 2003/8-83 Esas, 2003/72 Karar; 17.02.2010 tarihli ve 2010/9-71 Esas, 2010/87 Karar; 25.01.2017 tarihli ve 2015/9-463 Esas, 2017/137 Karar; 03.06.2020 tarihli ve 2017/2-2288 Esas, 2020/326 Karar sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

Aynı ilke Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 05.02.2003 tarihli ve 2003/8-83 Esas, 2003/72 Karar; 17.02.2010 tarihli ve 2010/9-71 Esas, 2010/87 Karar; 25.01.2017 tarihli ve 2015/9-463 Esas, 2017/137 Karar; 03.06.2020 tarihli ve 2017/2-2288 Esas, 2020/326 Karar sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usulü kazanılmış hak” olgusunun, birçok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır. Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir İçtihadı Birleştirme Kararı (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili bir yeni kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma kararına uyulmuş olmakla oluşan usulü kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır. Benzer şekilde uygulanması gereken bir kanun hükmü, hüküm kesinleşmeden önce Anayasa Mahkemesince iptaline karar verilirse, usulü kazanılmış hakka göre değil, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni duruma göre karar verilebilecektir (HGK’nin 21.01.2004 tarihli ve 2004/10-44 Esas, 19 Karar; 03.02.2010 tarihli ve 2010/4-40 Esas, 2010/54 Karar).

Bu sayılanların dışında ayrıca görev, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ve maddi hataya dayanan bozma kararlarına uyulmasında olduğu gibi kamu düzeni ile ilgili konularda usulü kazanılmış haktan söz edilemez (Kuru B.: Hukuk Muhakemeleri Usulü– C. V, 6. b İstanbul 2001, s 4738 vd).

Usulü kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için bir davada ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir.

Tüm bu hususlar bir arada değerlendirildiğinde somut olayda, davalı vekilinin temyizi üzerine verilen Yargıtay bozma kararı üzerine yerel mahkemenin bu karara uyması ile davalı yararına usulü kazanılmış hak oluşmuştur. Burada usulü kazanılmış hakkın gerçekleşmesine engel olacak istisnai bir durum da bulunmadığına göre, artık önceki kararda direnilmesi usulen mümkün değildir. Usulü kazanılmış hak ilkesi kamu düzeni ile ilgili olup temyiz aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir.

Hâl böyle olunca; Mahkemece bozmaya uyulmakla gerçekleşen usulü kazanılmış hak nazara alınarak hükmüne uyulan bozma gereklerinin yerine getirilmesi gerekirken, direnme kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, direnme niteliğinde bulunmayan hükmün kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna , 25.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18129, Karar No: 2013/15402, Tarih: 11.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18129 E.  ,  2013/15402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava, davacı eczacı ile davalı arasında imzalanmış olan, Sosyal Güvenlik Kurumu mensuplarına ilaç temini konusundaki sözleşmeden kaynaklanmaktadır.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 11/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3348, Karar No: 2012/6968, Tarih: 24.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/3348 E.  ,  2012/6968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı .... AŞ. ve diğerleri aleyhine 31/08/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar ... ve ......ve Tic. AŞ. vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 21.15 TL'sinin davacıya, 300,00 TL'sinin de temyiz eden davalı ... ve Atlas Gıda San. ve Tic. AŞ'ye yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 24/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3719, Karar No: 2019/323, Tarih: 22.01.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/3719 E.  ,  2019/323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki malın iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacı ile davalı kiracı ... Yapı Elemanları San. ve Tic. AŞ arasında Finansal Kiralama Sözleşmesi'nin akdedildiğini diğer davalıların sözleşmeye kefil olduklarını, davalı kiracının kira borçlarını ödemediğini ileri sürerek, sözleşmenin feshi nedeni ile toz kuru karışım ve paketleme makinesinin, kırma ve eleme tesisinin davacıya teslimine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Yapı Elemanları San. ve Tic. AŞ, ..., ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Yapı ve Kimyasalları San. Paz. Tic. Ltd. Şti, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,davacı ... şirketi tarafından ...Noterliği'nin 11/06/2008 gün ve 31876 yevmiye nolu ihtarnamesi keşide edilerek ve 60 günlük süre verilmek suretiyle borcun ödenmesi, 3 gün içerisinde ödeme yapılmadığı takdirde, yasal yollara başvurulacağı ihtarında bulunulduğu, sözleşmede kiracı sıfatıyla yer alan... Yapı Elemanları A.Ş.'ne tebligatın yapılamadığı ve 16/06/2008 tarihli şerh ile iadesine karar verildiği, bu nedenle dava koşullarının oluşmadığı, ayrıca sözleşmede kefillerin sorumluluğunun kira bedeli, yargılama gideri, taksit, temerrüt faizi vb. hususlara ilişkin olduğu bu nedenle davada kefil sıfatıyla yer alan davalılara husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle, davalı ... Yapı Elemanları San. Tic. A.Ş. yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3201, Karar No: 2020/12480, Tarih: 01.10.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/3201 E.  ,  2020/12480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik suçundan şüpheliler...ve diğerleri haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair ... Cumhuriyet Başsavcılığının 07/03/2013 tarihli ve 2012/6813 soruşturma, 2013/690 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/04/2013 tarihli ve 2013/39073 soruşturma, 2013/1733 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca 01/07/2019 tarihli ve 2013/17297 soruşturma ve 2019/3333 sayılı yetkisizlik kararıyla dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi nedeniyle, yetki konusunun çözümü için dosyanın gönderildiği... 7. Ağır Ceza Mahkemesince Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair 12/07/2019 tarihli ve 2019/611 Değişik iş sayılı Kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın... Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak... Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 09/04/2013 tarihli yetkisizlik kararı ile Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın... Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle,... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/04/2013 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın... Cumhuriyet Başsavcılığının bağlı olduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan... Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 25/03/2020 gün ve 94660652-105-34-21212-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile... 7. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 12/07/2019 tarihli ve 2019/611 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 01/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1114, Karar No: 2017/7654, Tarih: 28.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/1114 E.  ,  2017/7654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 21/04/2015 gününde verilen dilekçe ile ...ın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalılardan ... yönünden pasif husumet yokluğunden reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne dair verilen 08/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, ...ın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle uğranılan manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın davalı ... yönünden pasif husumet yokluğundan reddine, davalı ... ve ... yönünden kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; ...ah ...etesinin 25/01/2015 tarihli nüshasında sür manşette yayımlanan “İmamlara Şark Hizmeti” başlıklı yazı ile haberin devamı niteliğinde olup 20. sayfada “... Yapıdan ...’ya ... İmam Taktiği” büyük başlığı altında “... ... Kolları” isimli başlığın alt kısmında bulunan harita üzerinde müvekkilinin ... il ... olarak ismi, vesikalık fotoğrafı ve kimlik bilgilerinin açık bir şekilde yayımlandığını, bu durumun müvekkilinin kişilik haklarının ihlaline neden olduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili; davaya konu haberin görünür gerçeğe uygun olduğunu, haberde gündemi meşgul eden olayların konu edilmesi nedeniyle kamu yararı bulunduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ...ah ...etesinin imtiyaz sahibinin ... .... Der ... A.Ş. olduğu, davalı ...'ın ise genel yayın yönetmeni olduğu, 5187 sayılı ...ın Kanunu’nun 13. maddesinde genel yayın yönetmeninin sorumlu olacağı düzenlenmediğinden, davalı ... yönünden pasif husumet yokluğundan davanın reddine, eser sahibi olan diğer davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, davalıların cevap dilekçesinde haberin somut gerçeğe dayandığı ve görünür gerçeğe uygun olduğunu bildirildikleri anlaşılmakla; mahkemece, davacı hakkında açılmış bir ceza soruşturma dosyasının bulunup bulunmadığı, haberin içeriğinden eğitim kurumlarında görev yaptığı anlaşılan davacı hakkında idari bir soruşturma yapılıp yapılmadığı araştırılarak varılacak sonuca göre delillerin değerlendirilmesi gerekirken, eksik

incelemeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ... ve ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2370, Karar No: 2012/1436, Tarih: 13.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/2370 E.  ,  2012/1436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka Kartının kötüye kullanması

HÜKÜM : TCK.nun 37/1. maddesi delaletiyle, 245/1, 62, 52/2, 52/4, 53/1 ve 63. maddelerine göre, 2 yıl 6 ay hapis, 1000 YTL Adli para cezası ve belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma,

Sanığın, maaşını çekmesi için yardım isteyen müştekinin bankamatik kartını ve şifresini alarak parasını çekmek için gerekli işlemleri yapmak ancak sistemin önce banka kartını sonra da parayı vermesinden yararlanıp bankada para yok diyerek müştekiyi bankamatikten uzaklaştırmak bu esnada diğer sanık ...'ın ATM cihazının verdiği parayı alarak uzaklaşmaktan ibaret eyleminin hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden TCK' nun 245/1 maddesinden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.02.2012 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin 2009/2370 esas, 2012/1436 karar sayılı ilamında muhalefet konusu olan olay, müştekinin yardım talebi üzerine onun kart ve şifresini alarak, para çekme işlemini tamamlayarak, paranın ATM'den alınması öncesi müştekiyi aldatarak oradan uzaklaşmasını sağlayıp bilahare ATM'den parayı alma eyleminin hangi suçu oluşturacağıdır.

5237 sayılı Kanunun 5377 ve 5560 sayılı Kanunla değişik 245. maddesi Banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu düzenlemektedir. Maddenin düzenleniş amacı, gerekçesinde; “banka veya kredi kartlarının hukuka aykırı olarak kullanılması suretiyle bankaların veya kredi sahiplerinin zarara sokulmasını, bu yolla çıkar sağlanmasını önlemek ve failleri cezalandırmak” olarak açıklanmıştır.

Maddenin birinci fıkrasında; başkasına ait bir banka veya kredi kartını her ne suretle olursa olsun ele geçiren veya elinde bulunduran kimsenin, kart sahibinin veya kartın kendisine verilmesi gereken kişinin rızası olmaksızın bunu kullanarak veya kullandırtarak kendisine veya başkasına yarar sağlayan kimsenin cezalandırılacağı belirtilmiştir.

Madde metninden de açıkca anlaşılacağı üzere suça konu kartın ele geçiriliş biçiminin önemi olmadığı, ancak kart sahibi veya kartın kendisine verilmesi gereken kişinin rızası olmaksızın kullanılması gerektiğine işaret olunmuştur. Bunun için kart sahibinin rızasının hile veya yalan ile sakatlanmamış olmasıda gerekir.

Madde metninden de açıkca anlaşılacağı üzere suça konu kartın ele geçiriliş biçiminin önemi olmadığı, ancak kart sahibi veya kartın kendisine verilmesi gereken kişinin rızası olmaksızın kullanılması gerektiğine işaret olunmuştur. Bunun için kart sahibinin rızasının hile veya yalan ile sakatlanmamış olmasıda gerekir.

Sayın çoğunluğun görüşüne göre kartın sahibinin rızası ve izin verilen limitler dahilinde kullanılması halinde anılan madde kapsamında kartın kötüye kullanılması söz konusu olmayacaktır. Yani, kart sahibi kartı kullanmasını bilmediği için başkasından yardım istediğinde ve kartı başkasına verdiğinde rızası dahilinde kullandırttığı için bu maddede belirtilen suç oluşmayacaktır. Sanığın kartı sahibine iade edip parayı çekemediği veya ATM'nin bozuk olduğu bu nedenle başka bir ATM'den para çekilmesini söyleyip kart sahibini aldatmak suretiyle onun kısa bir süre oradan uzaklaşmasını sağlayarak, ATM'nin verdiği parayı el çabukluğu ile almaktan ibaret eylemi “hırsızlık” suçunu oluşturacaktır. Kart kullanılarak, işlemin yapılması ve paranın çekilmesi ile paranın ATM'ce verilmesi arasındaki kısa sürede, kasıt değişmiştir. Suç teşkil eden eylem bu kısa aralıktaki kasıt değişikliği ve paranın el çabukluğu ile alınmasına ilişkin olduğu içinde eylemi hırsızlık olarak nitelendirmek gerekmektedir.

Bize göre, sanığın kastının sonradan değiştiğini iddia etmek çok naif bir düşüncedir. Kart hamilinin yardım talebi üzerine sanığın başlangıçta kart hamiline yardım etme düşüncesi ile hareket ettiği bu nedenle bu aşamada eylemin herhangi bir suç oluşturmayacağı, suç teşkil eden eylemin ATM'den paranın verilmesi aşamasına münhasır olduğu düşüncesi halk dilinde kullanılan “insanın bir anda şeytana uyması” sözünü akla getirmektedir ki, bu düşünce hukuki bir gerekçe olamaz. Her olayın hukuk mantığı çerçevesinde açıklamasının olması gerekir. Bu durumda sanığın kastına bakılmaktadır. Başlangıçta kart hamilinin talebi üzerine ona yardım etme görüntüsü ile hareket eden sanığın kastı aslında ona yardım etmek değil, sadece kartı ele geçirip şifreyi öğrenerek kart hamilinin yaşlılığı, saflığı veya bilgisizliğinden de istifade ederek onu aldatarak parasını almaktır. Ancak başlangıçtaki niyetini gizlemektedir. O nedenle bu gibi eylemlerde “başlangıçtaki kasıt netice ile belirlenir” kuralı gereği kişinin suç kastının başlangıçta olduğunun kabul edilmesi gerekir. Latin (Roma) Hukuku'ndan beri “dolus indeterminatus determinatur eventu” yani “belirliolmayan kasıt netice ile belirlenir” kuralı bulunmaktadır. Başlangıçta belirli olmayan kasıt ancak netice ile belirlenir. Netice ne şekilde tezahür etmiş ise sanığın kastınında baştan itibaren o yönde olduğunu kabul etmek gerekir.

5237 sayılı Kanunun 245/1. maddesinde bazı durumlarda başlangıçta kastın belirlenemediği görülmektedir. Bankacılık teknolojisinin gelişmesi ve ATM'lerin yaygınlaşması üzerine ATM'lerin etrafında bu tür kötü niyetli kişilerin dolaşarak kart hamillerinin bilgisizlik, yaşlılık gibi nedenlerle kart kullanmayı bilemedikleri için çevreden yardım istemelerini bekledikleri, talebin gelmesi üzerine yardım bahanesi ile yaklaşıp yukarıda belirtildiği şekilde kart sahiplerini aldatarak paralarını aldıkları sıkça görülen bir eylem halini almıştır. Görüldüğü gibi burada kart sahiplerinin rızası gizli bir hile ve yalanla sakatlanmaktadır. Dolayısı ile kart sahiplerinin kartları kendi istek ve iradeleri ile kullandırttıkları kabul edilemez.

Öte yandan bu tip olaylarda “hırsızlık, dolandırıcılık, görevi kötüye kullanma ve sahtecilik” suçlarının tümünün unsurları bulunmaktadır. O nedenle kanun koyucu bu tür eylemlerde duraksamaları ve içtihat farklılıklarını önlemek amacıyla bu özel düzenlemeyi yapmıştır. (Bknz. İzzet Özgenç Gazi Şerhi syf.991) Nitekim kanun koyucunun öngörüsü gerçekleşmiş yerel mahkemelerde ve Yargıtay'da farklı görüşler ortaya çıkmış ve aynı olay bazen hırsızlık bazen dolandırıcılık bazende TCK. 245/1'e muhalefet olarak nitelendirilmektedir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında olaya bakıldığında, sanığın diğer arkadaşı ile birlikte, ATM'lerin etrafında dolaşarak kart kullanmasını bilmeyen kişilerin kendilerinden yardım istemesini bekledikleri sanığın müştekinin kendisinden yardım istemesini fırsat bilerek kartını ve şifresini alarak para çekmek için gerekli işlemleri yaptığı, sistemin önce banka kartını sonra parayı vermesinden yararlanarak bankada para yok diyerek müştekiyi bankamaktikten uzaklaştırdığı bu sırada sanığın arkadaşı ...'ın ATM'den parayı alarak uzaklaştığı buna göre sanığın kastının baştan itibaren kendisinden yardım isteyen müştekinin parasını bankamatik kartını kullanarak el çabukluğu ile almak olduğu, sanık baştan kötü niyetli olduğu için müştekinin kartı ve şifresini verirken taşıdığı rızanın sakatlandığı, işlemin sonunda da sanığın yalanla müştekiyi oradan uzaklaştırarak baştaki kastını açığa çıkardığı, böylece; bankamatik işlemlerinden istifade ederek güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık ve hırsızlık suçunun unsurlarını taşıyan eylemini gerçekleştirdiği, anlaşılmıştır. Madde gerekçesinin açıklanmasından da anlaşılacağı üzere yasa koyucunun bu maddeyi bu tür eylemlerdeki uygulama farklılıklarını ortadan kaldırmak, amacı ile özel olarak düzenlediği, gerek yasa koyucunun gerçek iradesi gerekse özel düzenlemenin genel düzenlemeden önce geleceği kuralı gereği bu tür olaylarda TCK.nun 245/1. maddesinin uygulanması gerektiği kanaati ile Sayın çoğunluğun eylemin hırsızlık olduğu yönüdeki düşüncesine katılmıyorum.

KARŞI OY