muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14489, Karar No: 2019/1068, Tarih: 12.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/14489 E.  ,  2019/1068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2015/41-2016/183

Dava, davacının .... Mücellet Mat. Ambalaj Ltd. Şti.’nin prim borçlarından dolayı hakkında başlatılan ödeme emrinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davaya konu olayda; dava dışı şirketin 2000/3 ila 2006/7 dönemlerine ilişkin prim borcundan dolayı şirketin yetkili müdürü olması sebebiyle hakkında 2006/22623 ve 2006/22624 takip nolu dosyalar ile icra takip yapıldığı, anlaşılmaktadır.

Tüzel kişi işverenlerin ortak ve yetkililerinin kamu alacaklarından sorumluluğu, 6183 sayılı Kanun'un 35, mükerrer 35, mülga 506 sayılı Kanun'un 80. ve bazı maddeleri dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun'un 88. maddesinde düzenlenmiştir.

506 sayılı Kanun'un 80/12 maddesi, “Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmünü öngörmüş, 5510 sayılı Kanun'un 88/20 maddesi de bazı farklar dışında anılan maddeye paralel düzenleme getirmiş olup, “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmünü öngörmüştür.

6183 sayılı Kanun'un mükerrer 35. maddesinde de “Tüzel kişilerle küçüklerin ve kısıtlıların, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmayan teşekküllerin mal varlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacakları, kanuni temsilcilerin ve tüzel kişiliği olmayan teşekkülü idare edenlerin şahsi mal varlıklarından bu Kanun hükümlerine göre tahsil edilir. Bu madde hükmü, yabancı şahıs veya kurumların Türkiye’deki mümessilleri hakkında da uygulanır. Tüzel kişilerin tasfiye haline girmiş veya tasfiye edilmiş olmaları, kanuni temsilcilerin tasfiyeye giriş tarihinden önceki zamanlara ait sorumluluklarını kaldırmaz. Temsilciler, teşekkülü idare edenler veya mümessiller, bu madde gereğince ödedikleri tutarlar için asıl amme borçlusuna rücu edebilirler.” hükmü düzenlenmiştir.

Yukarıda belirlenen ilkeler ışığında; eldeki davaya konu olayda, dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, davacının Atlas Mücellet Mat. Ambalaj Ltd. Şti.’nin 2003 yılında 5 yıllığına şirket Yetkili Müdürü olarak görevlendirilip ilan edildiği 2005 ve 2006 yıllarına ait prim borçlarından dolayı davacı ...’e ödeme emri tebliğ edildiği, davacının 04.01.2005 tarihinde istifa keyfiyetinin resmiyetine ilişkin Ticaret sicil kayıtları celp edilip sorumluluk bu kapsamda irdelenmeden karar verilmesi isabetsizdir.

2-Ayrıca şirket müdürü ...'ın şirkete müdür olarak başladığı 04.01.2005 tarihli yönetim kurulu üyelerinin 2005/2 sayılı kararına ilişkin sicil kayıtları arasındaki çelişki de giderilip bu durumun davacıya etkisi irdelenmeli ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

O hâlde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6894, Karar No: 2014/1216, Tarih: 22.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/6894 E.  ,  2014/1216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dursunbey İlçesi Gökçedağ Köyü ilköğretim okulunda servis şoförlüğü yapan, aynı zamanda ölenin amcası olan ve olay günü orman kesim sahasında servis saatine kadar çalışan sanığın, kullandığı traktörü burada bırakıp yürüyerek Gökçedağ İlköğretim okuluna kadar gelerek burada bulunan servis minübüsüne ölenin ve tanık çocukların da aralarında bulunduğu okul öğrencilerini alarak evlerine bırakmak için yola çıkması, saat 15:45 sıralarında yönetimindeki servis minibüsü ile Gökçedağ Köy mezarlığı önlerine geldiğinde, zeka seviyesi normalin altında olması nedeniyle okulda kaynaştırma öğrencisi statüsünde öğrenim gören, bu durumu çevrede de bilinen ve yaşı gereği sürücü belgesi bulunmayan 14 yaşındaki öleni “sen burada in traktörü yavaş yavaş getir, anahtar üstünde” şeklinde yönlendirip traktörü bu şekilde teslim ederek servis aracı ile diğer öğrencileri köylerine bırakmak için ayrılması üzerine okul servisinden inerek park halindeki babasına ait traktöre binen ölen küçüğün, çift yönlü, zemini ıslak ve çamurlu ve iniş eğimli toprak köy yolunda seyrederek Ayvacık köyü Kuyubaşı mevkiine geldiğinde havanın yağışlı olması nedeniyle sevk ve idare hatası ile traktörün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu, gidiş istikametine göre yolun sağ tarafından yoldan çıkıp yolun kenarında bulunan taşlara çarpması nedeniyle devrilip takla atan traktörün arka lastiğinin altında kalarak ölümü şeklinde gerçekleşen olayda, zeka seviyesinin normalin altında olduğunu bildiği ve yaşı gereği sürücü belgesi bulunmayan 14 yaşındaki ölene anahtarı üzerinde olan traktörü sürmesi için teslim ederek ayrılan sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu, dolayısıyla hakkında tayin edilen temel cezada TCK'nın 22/3. maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin, sanığın olayla doğrudan ilgisinin bulunmadığına, traktörü kullanması için ölene talimat vermediğine, ölenin akli dengesinin yerinde olmadığı iddiasını ve tanık öğrencilerin beyanlarını kabul etmediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10896, Karar No: 2016/15211, Tarih: 19.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/10896 E.  ,  2016/15211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 3.500.00.- TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının , süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal olduğu gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir .

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8743, Karar No: 2014/13980, Tarih: 05.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/8743 E.  ,  2014/13980 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gaziantep 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 11.03.2014

No : 2013/408-2014/103

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı kesinleşen davalıya, babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle kesildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin 2. fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu davada mahkemece gerekli araştırmanın yapıldığı anlaşılmakla;

Sosyal Güvenlik Kontrol Memurluğu görevlilerince gerçekleştirilen soruşturmada İlçe Emniyet Müdürlüğünce 03.11.2011 tarihinde araştırmada Ş,, ve Sadık’ın bir yılı aşkın zamandan bu yana belirtilen K,, Mahallesi ,, Nolu Cadde No:,, D Blok Daire:2 adresinde kiracı olarak ikamet ettikleri, daha önceden nerede ikamet ettiklerini bilen olmadığı tespiti, davalı ve boşandığı eşinin 24.05.2011 tarihinde tekrar evlenmiş olması, K.. Mahallesi Muhtarlığınca verilen cevapta ‘…yaptığı araştırmada site yönetiminden sorulmuş şahsı bizzat görüp, şahsın kendi beyanına göre eşiyle birlikte aynı adreste oturduğunu beyan etmiştir.’, davalı ve boşandığı eşin adına elektrik, gaz, telefon aboneliğinin olmaması, Emniyet

Müdürlüğünce 19.07.2012 tarihinde tutulan tutanak içeriğinde ‘…aynı bina daire 1’de ikamet eden apartman sakinlerine sorulduğunda belirtilen adreste Ş.. S... ve oğlu İ.. ile birlikte ikamet ettikleri ve şahısların bu adreste yaklaşık 3 yıldan bu yana kiracı olarak ikamet ettikleri, öncesini bilmedikleri…’ şeklindeki beyanlar ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, davalı ile boşandığı eşinin fiili olarak birlikte yaşadıkları belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21664, Karar No: 2015/23046, Tarih: 24.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/21664 E.  ,  2015/23046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre, davacı Kurum vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava dosyası incelendiğinde, hükme esas alınan hesap bilirkişisi raporunda, bilinmeyen dönemdeki kazanç yönünden yıllık %10 oranında artırım yapılıp %5 oranında iskonto uygulanmak suretiyle hesap yapıldığı anlaşılmıştır. İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranında artırım ve iskonto uygulanması gerektiğinin gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 24.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9944, Karar No: 2017/8274, Tarih: 02.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/9944 E.  ,  2017/8274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50, 52, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi akabinde taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yapılması gerekirken, infazı kısıtlar biçimde ''taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının muaccel olmasına ve kalan adli para cezasının her bir günün karşılığı 20.TL. olarak hesaplanmak sureti ile tamamının yada kalan gün adli para cezası kadar olan miktarının gün karşılığının 5275 sayılı yasanın 106. maddesi gereğince hapse çevrilmesine'' karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükümden ''taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının muaccel olmasına ve kalan adli para cezasının her bir günün karşılığı 20.TL. olarak hesaplanmak sureti ile tamamının yada kalan gün adli para cezası kadar olan miktarının gün karşılığının 5275 sayılı yasanın 106 maddesi gereğince hapse çevrilmesine'' ibaresi çıkarılarak yerine ''TCK'nın 52/4. maddesi gereğince taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 02.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12819, Karar No: 2020/832, Tarih: 04.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/12819 E.  ,  2020/832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan: Mahkumiyet

Sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan: Beraat

A) Sanıklar ... ve ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafisi ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Katılan ..."ye ait suça konu çekin çalınarak, sanıklar tarafından doldurulup katılan bankaya teminat olarak verildiği iddiasıyla açılan davada, çekin sanıklar tarafından çalındığına ilişkin katılan Uğurun soyut iddiası dışında delil bulunmadığı, hırsızlık iddiasının konusu olan çekin sanıklar tarafından kullanmasının TCK'nin 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun unsurlarını da oluşturmadığı, hukuka aykırı bir şekilde ele geçirilip elde bulundurulan çekin doldurularak kullanılması eyleminin resmi belgede sahtecilik suçunun unsurunu oluşturacağı gözetilmeden, ayrıca suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafinin ve katılan ... vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı C-MUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

B) Tüm sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar ..., ... ve ... müdafisi ile katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıkların, katılan ...’ye ait çalınan suça konu 5884757 seri numaralı ve yanlışlıkla sanıklara ait şirkette unutulduğu idare edilen sanık ...’a ait 4008900 seri numaralı çekleri ele geçirerek ortağı ve yetkilisi oldukları Ekiciler İnşaat Nak. San. Tic. Ltd. Şti. adına doldurarak Turkbank A.Ş.’den kullandıkları kredilere teminat olarak verdikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların atılı suçlamayı kabul etmediklerini beyan etmeleri karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1- Suça konu 4008900 seri numaralı çekin ön yüzündeki yazı ve rakamların sanık ...'ın yine bu çekteki yazı, rakam ve keşideci imzaların sanıklar Selahattin, Selim, Serdal ve ...’nin, ...'ye ait 3S84757 seri numaralı çekin ön yüzündeki yazı, rakam ve keşideci imzalarının sanıklar Serdal ve ...'nin yine bu çekteki yazı ve rakamların sanıkIar Selahattin ve ...'nin eli ürünü olup olmadığı keza her iki çekteki Ekiciler Şirketine ait ciro kaşesi üzerindeki imzaların sanıklar Selahattin, Selim, Serdal ve ...’nin eli ürünü olup olmadığı, konusunda uzman bir kurum ya da kuruluştan rapor alınması.