muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10597, Karar No: 2014/21399, Tarih: 03.11.2014

3-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı kadın ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 TBK. md. 50, 51, 52, 58) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeplerle boşanma hükmünün kusura ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Ümit'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının Naile'ye geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.11.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/9412, Karar No: 2022/5250, Tarih: 29.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/9412 E.  ,  2022/5250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanığın taksirle öldürme suçundan CMK’nın 223/2-c. maddesi gereğince beraatine ilişkin Patnos 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/07/2018 tarihli, 2015/19 Esas - 2018/342 Karar sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine ilk derece mahkemesi hükmünün CMK’nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, istinaf başvurularının kabulü ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan TCK’nın 85/1, 62, 50/4-1a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ...’ın beraatine ilişkin “Patnos 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2018 tarihli, 2015/19 Esas - 2018/342 Karar sayılı kararına yönelik istinaf incelemesi sonucunda Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09/12/2019 tarihli, “2017/3520 Esas - 2018/1873 Karar sayılı ile ilk derece mahkemesi hükmünün CMK’nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, istinaf başvurularının kabulü ile sanığın mahkumiyetine ilişkin kararı, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Erciş Şeker fabrikası müdürü olduğu, temyiz dışı sanık ...’ın meydan çavuşu olarak görev yaptığı, olay tarihinde Erciş Şeker fabrikası Patnos kantarında pancar boşaltma işi yapılması sırasında makinenin kapağının arasına kafası sıkışan 13 yaşındaki çocuğun öldüğü, işyerinde işçi sağlığı ve iş güvenliğinin gerektirdiği tedbirleri alma sorumluluğu bulunan sanığın pancar boşaltma makinasında tehlikeli alanlara erişimin engellenmesi, çalışanların iş organizasyonlarının yapılmaması, eğitim ve denetim eksikliği nedeniyle asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, eksik incelemeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09/12/2019 tarihli, “2017/3520 Esas - 2018/1873 Karar sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereğinin yapılması için Patnos 2. Asliye Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 29.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18288, Karar No: 2010/30658, Tarih: 20.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/18288 E.  ,  2010/30658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İcra Hukuk)

TARİHİ : 03/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK. nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.” hükmü yer almaktadır.. Anılan hükümde atıf yapılan HUMK. nun 308 ve devamı maddelerinde imza inkarı halinde mahkemece yapılacak usuli işlemler düzenlenmiş; 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkralarında aynen; “Ehlihibre vasıtasıyla tahkikata karar verildiği takdirde medarı tatbik olacak yazı ve ehlihibrenin tahkikatı icra edeceği gün hakim tarafından tayin olunur. Mahkeme bu bapta ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir. Tatbika esas ittihaz olunabilecek evrak olmadığı veyahut olup da derecei kifayede bulunmadığı takdirde ehlihibre tarafından terkip olunacak ibarelerle münkir olan kimseye yazı yazdırılarak tatbikat icra olunur.” düzenlemesi yer almıştır.

Görüldüğü üzere; inkar edenin atılış tarihi itibariyle inkar edilen imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK m. 309/3'te “ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir.” şeklinde tahdidi olarak sayılmıştır. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir.    ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Somut olayda, mahkemece imza incelemesine esas olmak üzere belgeler toplanmış ise de, yukarıda açıklanan ilke dışına çıkılarak toplanan mukayese belgeler incelenmeden Cumhuriyet Savcılığı aşamasında Emniyet Kriminal Polis Laboratuvarından alınan bilirkişi raporunda yukarıda açıklanan ilke dışına çıkılarak toplanan mukayese belgeler incelenmeden eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6818, Karar No: 2015/10529, Tarih: 17.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/6818 E.  ,  2015/10529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, 02.02.2015 gününde verilen dilekçe ile terekenin tespiti, tasfiye memuru atanması ve terekenin tasfiyesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 09.02.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, muris ...'ın terekesinin tespiti ve tasfiyesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, mirasçıların tamamının mirası reddettiğini belirterek TMK'nın 612. maddesi gereğince terekenin tespiti ile terekeye tasfiye memuru atanmasını ve tasfiyesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, TMK'nın 633. maddesine göre murisin alacaklıları tarafından murisin ölümünden itibaren 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde dava açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda; dava, murisin en yakın mirasçılarının tamamı tarafından reddolunan mirasın TMK'nın 612. maddesine gereğince sulh hukuk mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiyesine ilişkindir. Mahkemece dava, TMK'nın 633/1. maddesine dayalı murisin alacaklılarının istemi ile terekenin resmi tasfiyesi olarak nitelendirilerek üç aylık hak düşürücü süre içinde açılmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir. En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras sulh hukuk mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir. (TMK md. 612) Bu madde uyarınca yapılacak tasfiye süreye tabi değildir. Bu bakımdan iddia çerçevesinde inceleme yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 17.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14209, Karar No: 2007/14394, Tarih: 10.07.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/14209 E.  ,  2007/14394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fatih İcra Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  10.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/619, Karar No: 2017/515, Tarih: 24.01.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/619 E.  ,  2017/515 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 24.01.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili geldi. Karşı taraf davacı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 8.733.000,00 TL kayıp kaçak bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “...Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde tarafından belirlenerek

uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

./..

-3-

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.480 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3035, Karar No: 2014/18611, Tarih: 06.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/3035 E.  ,  2014/18611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/153348

MAHKEMESİ : Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2013

NUMARASI : 2012/777 (E) ve 2013/263 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 02.05.2012 tarihli iddianamesi ile 02/12/2011 ve 31/01/2012 tarihli fek tutanaklarına istinaden dava açıldığı; UYAP sorgulamasında sanık hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 18/02/2012 tarihli iddianamesi ile 02/12/2011 fek tutanağına istinaden dava açıldığı ve Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesi 03/05/2012 tarih 2012/200 (E) ve 2012/479 (K) kararı ile sanık hakkında 02/12/2011 tarihli mühür bozma eylemi nedeniyle TCK'nun 203/1, 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu ilamın Dairemizce 11.03.2014 tarihinde onanmak suretiyle kesinleşmiş olduğu, 31/01/2012 tarihli eylemin zincirleme suç niteliğinde kabulü gerekeceğinden eldeki davaya konu mühür bozma suçundan anılan davaya konu ilk eyleminden hükmedilen cezaya TCK'nun 43/1. maddesi uygulanarak belirlenen ilave cezanın hüküm altına alınması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3001, Karar No: 2012/7321, Tarih: 30.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/3001 E.  ,  2012/7321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, elektrik aboneliğinden kaynaklanan alacak bakımından borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, eski HMUK 409, yeni HMK 150/5 maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, duruşma gününü dava dilekçesine ekli olarak 09.06.2011 tarihinde tebellüğ etmiştir. Davacı vekili, ekinde duruşması olduğuna dair zabıt sureti ve 6 TL posta pulu ekli olarak mazeret dilekçesini Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi vasıtası ile 17.06.2011 tarihinde muhabere ile Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi'ne göndermiş ve mazeret dilekçesi duruşma tarihinden önce 27.06.2011 tarihinde başkan havalesi ile dosyasına ulaşmıştır. 22.07.2011 tarihli celsede mahkemece, davacı vekilinin hazır olmadığı ve geçerli bir mazeret ibraz etmediği belirtilerek dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. Davacı vekilinin mazeret dilekçesinin kabul edilip, edilmediği konusunda açık bir karar verilmediği gibi dosyanın işlemden kaldırılması kararı davacı vekiline ekli posta pulu vasıtasıyla tebliğ de edilmemiştir.

Hal böyle olunca, davacının duruşma gününden önce gönderdiği belgelendirilmiş mazeret dilekçesi konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 30.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14020, Karar No: 2021/11329, Tarih: 16.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/14020 E.  ,  2021/11329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; “yapılan araştırma, inceleme ve uygulamanın karar vermek için yeterli bulunmadığı ve Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulduğu halde bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği belirtilerek; tespite esas olan ve davalı tarafın dayandığı tapu ve vergi kayıtlarının hangi parsellere revizyon gördüğünün Tapu Kadastro ve Tapu Sicil Müdürlüklerinden sorulması, kayıtların revizyon gördüğü parsellerin tutanak suretleri ile bu parselleri kenardan çevreleyen tüm komşu taşınmazların tutanak ve dayanağını oluşturan belgeler getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve teknik bilirkişinin katılımıyla yapılacak keşif sırasında Hazinenin dayandığı Şubat 1949 tarih ve 3 sıra numaralı tapu kaydı ve davalı tarafın dayandığı tapu kayıtları ile 1 ve 11 tahrir numaralı vergi kayıtlarının yöntemince mahalline uygulanması, yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından, taşınmazların geçmişte ne durumda bulundukları, kime ait oldukları, kim tarafından ne zamandan beri ve ne şekilde kullanıldıkları, kullanmanın ekonomik amaca uygun olup olmadığı hususlarının maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması, teknik bilirkişiye uygulanan kayıtların kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir rapor ve kroki düzenlettirilmesi; uygulama sonunda davacı Hazinenin dayandığı tapu kaydının çekişmeli taşınmazları kapsamadığının, davalı tarafın dayandığı tapu ve vergi kayıtlarının çekişmeli taşınmazları kapsadığının ve 3402 Sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. ve 17. maddelerinde yazılı şartların davalılar yararına gerçekleştiğinin belirlenmesi halinde, davalıların dayandıkları kayıtların gayrisabit hudutlu olduğu ve başka parsellere de revizyon gördüğün nazara alınarak hüküm kurulması” gereğine değinilmiştir.