muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5951, Karar No: 2022/8694, Tarih: 19.07.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5951 E.  ,  2022/8694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : TESPİT

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... ve bu davalının temyizi üzerine katılma yolu ile davalı ..., ..., ..., ... ile taraf olmaktan çıkartılan ... vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili asıl dava ve birleşen dava dilekçesinde; ... Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün 04.11.2013 tarihli yazısı ile ... İş Teftiş Kurulu Başkanlığınca hazırlanan 27.09.2013 tarihli ve 9686-İNC/40 sayılı raporda; “... a) Proje ve Tesis Müdürlüğü bünyesinde elektrik teknisyeni, elektrik baş teknisyeni, elektrik mesul teknisyeni ve elektrik uzman teknisyeni unvanında çalışan personelin “her ne kadar bakım işini yapmasa da bakım tazminatına hak kazandıkları”, b) Malzeme Satın Alma Müdürlüğü bünyesinde elektrik uzman teknisyeni unvanında çalışan personelin “her ne kadar yapılan iş bakım organizasyonu içerisinde yer almasa da madde metninden anlaşıldığı üzere görev unvanın da fiilen çalıştığından bakım tazminatına hak ettikleri”, c) Proje ve Tesis Müdürlüğü bünyesinde çalışan ... adlı işçinin 05.07.2013 tarihinde sendika üyeliğinden istifa etmiş olmasına rağmen sendika üyeliğinde geçen süreler için bakım tazminatına hak ettiği...” tespitlerinde bulunularak Proje ve Tesis Müdürlüğü ile Malzeme Satın Alma Müdürlüğü bünyesinde görev unvanları belirtilen personele, ... Sendikası ile müvekkili şirket arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinin 99 uncu maddesinde belirtilen orana göre tahakkuk ettirilerek bakım tazminatı ödenmesi gerektiğinin belirtilmiş olduğunu, oysa sözü edilen madde metninde bakım tazminatına hak kazanacak işçilerin görev unvanlarının sayıldığını ve fiilen çalışmaları gerektiğinin belirtildiğini, davaya konu iş müfettişi raporunda da açıkça kabul edildiği gibi fiilen bakım ve onarım işi yapmayan işçilerin bakım tazminatına hak kazandığının kabul edilmesinin toplu iş sözleşmesine aykırı olduğunu ileri sürerek 4857 sayılı İş Kanunu’nun (4857 sayılı Kanun) 92 nci maddesinin 3 ncü fıkrası gereğince müfettiş raporunun iptalini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; öncelikle davanın süre yönünden reddi gerektiğini, ayrıca davaya konu inceleme raporunda işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesine aykırı olarak bakım tazminatına hak kazanan işçilere tazminat verilmediğinin tespit edildiğini, bakım ve onarım tazminatına hak kazanılması için fiilen bakım ve onarım işinde çalışılmış olmasının gerekmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; öncelikle davanın süre yönünden reddi gerektiğini, ayrıca davaya konu inceleme raporunda işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesine aykırı olarak bakım tazminatına hak kazanan işçilere tazminat verilmediğinin tespit edildiğini, bakım ve onarım tazminatına hak kazanılması için fiilen bakım ve onarım işinde çalışılmış olmasının gerekmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yargılama aşamasında taraf olmaktan çıkartılan ... vekili cevap dilekçesinde; 4857 sayılı Kanun’un 92 nci maddesinin üçüncü fıkrasındaki “taraflar” ifadesi ile kastedilenin işçi ve işveren olduğunu, huzurdaki davada Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğünün taraf sıfatının bulunmadığını; ayrıca kanuni süresi içinde de açılan bir dava da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen dava davalılarından ..., ..., ... ve ...'in vekilleri cevap dilekçesinde; İş Teftiş Kurulu Başkanlığınca düzenlenen raporda davalı işçilerin bakım tazminatına hak kazandıkları sonucuna varıldığını, iş güçlüğü alacaklarının diğer tüm personel ile aynı oranda ödendiğini, müvekkillerine yıllık iş güvenlik malzemesi dağıtılıp çeşitli bölgelere gönderildiklerini, davalılardan ...’ün test müdürlüğü, diğerlerinin tesis müdürlüğü birimlerinde görev yaptıklarını ve enerji akımının olduğu riskli ortamlarda çalıştıklarını üstelik yapılan tüm bakım ve arıza işlemlerinin onların sorumluluğunda yapıldığını, gerektiğinde bakım arıza konusunda resmi belge de imzaladıklarını, ayrıca haftada en az 2-3 gün ilçelere gittiklerinden arazi tazminatı da aldıklarını, toplu iş sözleşmesinin 99 uncu maddesinin işverence hatalı yorumlandığını, bakım tazminatı ödenmesi için bakım işi yapma zorunluğunun bulunmadığını ancak davalı işçilerin bakım işi yapıp enerji altında da çalıştıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen dava davalılarından ..., ... ve ... cevap dilekçesinde; Gediz Elektrik bünyesinde çalıştıkları sürece büroda ve haftanın 2-3 günü gerilim altında iş riskinin yüksek olduğu saha içerisinde çalışma yaptıklarını, büro dışı çalışmalarına mühendis ve müdürlerinin imzaladığı görev emri ile gidip bu görevler için arazi tazminatı aldıklarını, bakım tazminatının istisnai olarak yüksek ve orta gerilim altında ve iş riskinin yüksek olduğu ortamlarda yapılan bakım ve onarım hizmetlerinde fiilen çalışan işçilere, üstlendikleri iş riski göz önünde bulundurularak ödenenen bir tazminat olduğu ileri sürülmüş ise de 25.12.2003 ve 20.11.2009 tarihli yazıya göre mevcut enerji kabinlerinin hat irtibatlarının, yeni yapılan KÖK trafo binalarının enerjilendirilmesinin, AG+OG kablolarının ve BOX’ların gerilim altında enerjilendirilmesi ve kontrol edilmesinin Tesis Müdürlüğü bünyesindeki teknisyenler tarafından yapıldığını, ayrıca kontrollüğü tamamlanan enerji nakil hatlarının mevcut kabinlere ve hatlara irtibatlarının Tesis Müdürlüğü bünyesindeki teknisyenlerin kontrollüğünde ve fiili müdahaleleriyle yapılmakta olduğunu, yine enerji altında ve iş riski olan işlerde çalıştıklarından Gediz Elektrik tarafından imza karşılığı yılda iki kez iş güvenliği kıyafeti ile malzemelerinin verildiğini, tümünün belgeli elektrik işletme bakım teknisyeni olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Bozma ve Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

Mahkeme kararının davacı ... katılma yolu ile mahkemece taraf olmaktan çıkartılan ... vekilleri tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 09.10.2018 tarihli ve 2017/18819 Esas, 2018/21559 Karar sayılı kararı ile davacı Şirketin dava konusu rapora itirazlarının kabulü gerekirken, müfettiş raporunda isabetsizlik bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu, kabule göre de Mahkemece davanın reddine ve hüküm fıkrasının ilk bendine göre 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verildiği hâlde anılan vekâlet ücretinin taraf olmaktan çıkartılan ... mü, yoksa davalı ... lehine mi hükmedildiğinin açıkça belirtilmemesinin infazda tereddüt yaratır mahiyette olduğu gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda asıl dava ve birleşen davanın kabulü ile ... İş Teftiş Kurulu Başkanlığının 27.09.2013 tarihli ve 9686-İNC/40 sayılı raporunun iptaline karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu

Karar, kanuni süresi içinde davalı ... ve bu davalının temyizi üzerine katılma yolu ile davalı ..., ..., ..., ... ile taraf olmaktan çıkartılan ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe

I-Davalı ..., ..., ..., ... vekilinin Temyiz Talebi Yönünden;

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda asıl dava ve birleşen davanın kabulü ile ... İş Teftiş Kurulu Başkanlığının 27.09.2013 tarihli ve 9686-İNC/40 sayılı raporunun iptaline karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu

Karar, kanuni süresi içinde davalı ... ve bu davalının temyizi üzerine katılma yolu ile davalı ..., ..., ..., ... ile taraf olmaktan çıkartılan ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe

I-Davalı ..., ..., ..., ... vekilinin Temyiz Talebi Yönünden;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanun'un (1086 sayılı Kanun) 433 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrasında “Temyiz dilekçesi, hükmü veren mahkeme aracılığı ile karşı tarafa tebliğ olunur. Tebliğ tarihi temyiz dilekçesinin dosyada kalan aslına işaret edilir.Karşı taraf, tebliğ gününden başlayarak on gün içinde cevap dilekçesini, hükmü veren mahkemeye veya bu mahkemeye gönderilmek üzere başka bir mahkemeye verebilir. Cevap veren, hükmü süresinde temyiz etmemiş olsa bile, cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek temyiz isteğinde de bulunabilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Anılan davalılar vekili, kararı tebliğden sonraki iki hafta içinde temyiz etmemiş ancak davalı Bakanlığın temyiz dilekçesine verdiği cevapla birlikte kararı katılma yoluyla temyiz ettiğini belirtmiştir.

Katılma yoluyla temyiz karşı tarafın temyiz dilekçesine cevap süresi içinde yapılabilecektir. Eldeki davada ise davacı tarafın temyizinin bulunmadığının anlaşılmasına göre anılan davalılar vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

II- Davalı ... vekili ile taraf olmaktan çıkartılan ... vekilinin Temyiz Talepleri Yönünden;

1. Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... Bakanlığının tüm taraf olmaktan çıkartılan Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğünün aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında ... lehine yargılama giderine hükmedilmesi gerekip gerekmediği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriğine göre dava dilekçesinde davalı olarak ... gösterilmiştir. Davada, 6100 sayılı Kanun’un 124 üncü maddesi uyarınca taraf değişikliğine gidilmiş ve davalı olarak ... kabul edilerek yargılamaya devam edilmiştir.

6100 sayılı Kanun’un 124 üncü maddesinin dördüncü fıkrasına göre “Dava dilekçesindeki tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hakim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hakim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder.”

6100 sayılı Kanun’un 124 üncü maddesinin dördüncü fıkrasına göre “Dava dilekçesindeki tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hakim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hakim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder.”

Açıklanan düzenleme gereği aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen ve taraf olmaktan çıkartılan ... lehine yargılama giderlerine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesi hatalıdır. Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi uyarınca hâlen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenlerle; hükmün asıl dava yönünden hüküm altına alınan yargılama giderlerine ilişkin üçüncü paragrafından sonra gelmek üzere,

“Dava açılmasına sebebiyet vermeyen ve 6100 sayılı Kanun’un 124 üncü maddesinin dördüncü fıkrası işletilerek taraf olmaktan çıkartılan Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğünün, davada kendisini vekille temsil ettirmiş olduğu gözetilerek karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 5.100,00 TL maktu vekâlet ücretinin davacıdan alınıp dava açılırken davalı olarak gösterilen Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğüne verilmesine, ... tarafından yatırılan 200,00 TL delil avansından kullanılan 100,00 TL’nin davacıdan alınıp Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğüne verilmesine, kullanılmayan bakiye 100,00 TL’nin talep hâlinde Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğüne iadesine” rakam ve sözcüklerinin eklenmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 19.07.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1931, Karar No: 2022/2881, Tarih: 23.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/1931 E.  ,  2022/2881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

A)Sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan; sanık müdafisinin temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile mercisinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B) Sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme,... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme, 2007, 2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme, 2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma, sanık ... hakkında 2007, 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme, 2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma, sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Sanık ...’ya yüklenen defter,kayıt ve belgeleri gizleme, sanık ...’a yüklenen defter,kayıt ve belgeleri gizleme, 2007,2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme, 2008,2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma, sanık ...’ya yüklenen 2007,2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık ...’nın sorgusunun yapıldığı 05.05.2011, sanık ...’ın sorgusunun yapıldığı 02.03.2011, sanık ...’nın sorgusunun yapıldığı 16.06.2011 tarihinden; sanık ...‘ya yüklenen 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme, 2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma, sanık ...’ya yüklenen 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ile sanıklar müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

C)Sanık ... hakkında 2010 yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin, sanıklar ... ve ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında verilen temyize konu 24.03.2015 tarihli mahkumiyet hükmünün, TCK'nin 67/2-d maddesi gereğince iştirak halinde birlikte suç işledikleri iddia olunan ve haklarında beraat hükmü kurulan sanıklar ... ve ... hakkındaki dava zamanaşımı süresini kestiği ve bu nedenle sanıkların sorgularının yapıldığı tarihten itibaren olağan dava zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1-) Sanıklar hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanık ...’nın savunmasında, şirket yetkilisi olan babası sanık ...’nın cezaevine girmesi üzerine, sanık ...’ın işlemlerin yürütülebilmesi ve Alanya'daki gayrimenkulün satılarak borçların ödenmesi amacıyla kendisinin şirkete temsilci seçilmesi gerektiğini söyleyerek noterden işlemler yaptırdığını, bunun dışında öğrenci olup şirket işleri ile ilgilenmediğini, şirkette ne tür işlemler yapıldığını bilmediğini savunması, sanıklar ... ve ...’ın da yüklenen suçu kabul etmemesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a) Temin edilecek suça konu faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması yasaya aykırı,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması, yasaya aykırı,

2-) Kabule göre de; sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 23.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6382, Karar No: 2016/15671, Tarih: 21.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6382 E.  ,  2016/15671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedelleri ile bu bedeller dahil edilerek tahakkuk ettirilen %2 TRT payındaki usulsüzlük ve yine tüm bu bedellere de tahakkuk ettirilen %18 KDV'nin tespiti ile alınan bu haksız bedellerden fazlaya dair hak ve alacağın saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 TL'nin ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 03.12.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 140.003,45 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 140.003,45 TL'nin 10.000,00 TL yönünden dava tarihinden, 130.003,45 TL yönünden ıslah tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak ve diğer bedeller ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.