muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8168, Karar No: 2022/608, Tarih: 18.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/8168 E.  ,  2022/608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; Sigorta Tahkim komisyonu İtiraz Hakem Heyetince verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 22/01/2013 tarihinde meydana gelen tek taraflı kazada davacının murisi ... ’nun tarlada çalışırken traktörün devrilmesi sonucu vefat etiğini ve davacının müteveffanın desteğinden mahrum kaldığını, bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 49.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davaya konu kazanın karayolu sayılmayan bir yerde (tarlada) meydana gelmesi nedeni ile başvurunun reddine karar verilmiş, İtiraz Hakem Heyetince davacı tarafın itirazlarının reddine dair karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu (KTK)’nun 2. maddesinde bu Kanunun, karayollarında uygulanacağı belirtildikten sonra, bu kural biraz daha genişletilerek aynı maddenin (a) ve (b) fıkralarındaki durumlarda da uygulanabileceği öngörülmüş; karayolu tanımına girmediği halde genel trafiğin kullanımına açık olan yerler “karayolu gibi” kabul edilmiştir.

Bu bağlamda, karayolu dışındaki alanlardan kamuya açık olanlar ile park, bahçe, park yeri, garaj, yolcu ve eşya terminali, servis ve akaryakıt istasyonlarında karayolu taşıt trafiği için faydalanılan yerler ile erişme kontrollü karayolunda ve para ödenerek yararlanılan karayollarının kamuya açık kesimlerinde ve belirli bir karayolunun bağlantısını sağlayan deniz, göl ve akarsular üzerinde kamu hizmeti gören araçların, karayolu araçlarına ayrılan kısımlarında da, bu Kanun hükümlerinin uygulanacağı; bu haliyle, toplu trafiğin bulunduğu yerler ile karayoluyla bağlantısı olan yerlerin de bu kapsama alındığı belirtilmiştir.

Anılan yasal düzenlemeler gereğince kamunun yararlandığı tüm yollar karayolu tanımı içindedir. Bu açıdan karayolunda taşıt trafiğine kamu yönetimince izin verilip verilmemesi önemli olmayıp fiilen bu amaçla kullanılması yeterlidir. Yine karayolu zemininin asfalt, beton, taş veya toprak olması arasında herhangi bir fark bulunmamaktadır. Bu açıdan köy, orman, dağ, tarla ve yayla yolları da karayoludur.

Somut olayda; olay yeri krokisine göre olayın meydana geldiği murise ait tarlanın doğusunda ve batısında başka şahıslara ait tarlalar olduğu, güneyinden arazi yolunun geçtiği, yolun bitiminde başka bir tarla bulunduğu, murise ait tarlanın en batısından ... köyü yolunun geçtiği, arazi yolunun bu yola bağlandığı, anlaşılmaktadır.

Somut olayda; olay yeri krokisine göre olayın meydana geldiği murise ait tarlanın doğusunda ve batısında başka şahıslara ait tarlalar olduğu, güneyinden arazi yolunun geçtiği, yolun bitiminde başka bir tarla bulunduğu, murise ait tarlanın en batısından ... köyü yolunun geçtiği, arazi yolunun bu yola bağlandığı, anlaşılmaktadır.

Yukarıda da açıklandığı üzere; Karayolları Trafik Kanunu’nun uygulanması için kazanın mutlaka karayolunda meydana gelmesi gerekmeyip karayolu ile bağlantısı olan bir alanda meydana gelmesi halinde de karayolunda meydana gelmiş gibi kabul edilmektedir. Davaya konu trafik kazasının meydana geldiği yerin (tarlanın) karayolu ile bağlantısı bulunmaktadır. 2918 sayılı KTK'nun 2. maddesi gereğince karayolu bağlantısı olduğundan meydana gelen zarar teminat kapsamındadır. Dairemizin yerleşmiş içtihatları da bu yöndedir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince, zararın teminat kapsamında olduğu kabul edilerek aktüer raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 18/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1600, Karar No: 2014/25955, Tarih: 17.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/1600 E.  ,  2014/25955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/119140

Mahkemesi : Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 27.12.2012

Numarası : 2011/376-2012/957

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ölen M.. D.. 1935 doğumlu olup 3 yıldır İzmir'de bulunan Sevgi diyaliz merkezinde haftanın 3 günü diyaliz makinesine bağlandığı, ... Diyaliz Merkezi tarafından düzenlenen tatil programı kapsamında 15 günlüğüne eşi ile birlikte Fethiye ... diyaliz merkezine gittiği, 03.07.2009 tarihinde diyaliz makinasına bağlanacağı sırada yere düştüğü, bunun üzerine Fethiye Devlet Hastanesine götürülerek tedavisinin yaptırıldığı, 08.07.2009 tarihinde karın ağrısı şikayetinin başladığı, aynı gün ... Diyaliz Merkezinde diyalize girip çıktıktan sonra karın ağrısı şikayetiyle diyaliz merkezinde görevli doktor olan sanık tarafından muayene edildiği, görevli doktora karın ağrısının çok şiddetli olduğunu, belki de apandistinin patlamış olabileceğini söylemesine rağmen sanık tarafından ciddiye alınmayarak şikayetin gaz sıkışması ve üşütme kaynaklı olabileceğinin söylenip ölene bir takım ilaçlar yazıldığı, ölenin bu ilaçları temin ederek kullanmaya başladığı, ilaçların kullanılmasına rağmen 09.07.2009 tarihinde odasından çıkamadığı, 10.07.2009 tarihinde tekrar diyaliz makinasına bağlanıp odaya geri döndüğü, 10.07.2009 günü akşam üzeri Fethiye Devlet Hastanesine götürüldüğü, burada kendisini muayene eden doktorun diyaliz merkezinden ayrılmasında bir sakınca görmediğini söylemesi üzerine eşi ile 11.07.2009 tarihinde Fethiye'den ayrılarak İzmir'e evine gittiği, karın ağrısının birkaç gün daha geçmemesi üzerine 13.07.2009 tarihinde İzmir'de bulunan ... Diyaliz Merkezinde diyalize girdikten sonra oradaki görevli doktorların kendisini Alsancak Devlet Hastanesine sevk ettikleri, buradaki doktorların ölenin durumunun ağır olması nedeniyle Üniversite Hastanesine sevk ettikleri, Üniversite Hastanesinde 14.07.2009 tarihinde ameliyata alındığı, ameliyatı yapan doktorların apandisitinin yaklaşık 1 hafta önce patlamış olduğunu tespit ettikleri, yoğun bakımda yatan Mehmet Şener'in 17.07.2009 tarihinde yaşamını yitirdiği somut olayda, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 02.03.2011 tarihli raporunda, 08/07/2009 günü Fethiye ... Dializ Merkezi’nde muayene eden hekimin karın ağrısının ayırıcı tanısı için gerekli laboratuar ve radyolojik tetkikleri yaptırmadan "üriner enf. şüphesi ile Cipro tb, Piyeloseptyl cap., Spasmomen tb." reçete etmesi ve son dönem böbrek yetmezliğindeki hastaya Pyeloseptyl başlamasının eksiklik olduğunun belirtilmesi, yine Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 18.07.2012 tarihli 2. raporunda ise, sanığın hastayı en son 10.07.2009 tarihinde gördüğü, kişinin 13/07/2009 günü İzmir'de rutin dializ işlemi esnasında karın ağrısı şikayetiyle sevk edildiği hastanede yapılan tetkiklerinde perfore apandisit + akut batın tanısıyla 14.07

. şüphesi ile Cipro tb, Piyeloseptyl cap., Spasmomen tb." reçete etmesi ve son dönem böbrek yetmezliğindeki hastaya Pyeloseptyl başlamasının eksiklik olduğunun belirtilmesi, yine Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 18.07.2012 tarihli 2. raporunda ise, sanığın hastayı en son 10.07.2009 tarihinde gördüğü, kişinin 13/07/2009 günü İzmir'de rutin dializ işlemi esnasında karın ağrısı şikayetiyle sevk edildiği hastanede yapılan tetkiklerinde perfore apandisit + akut batın tanısıyla 14.07.2009 günü ameliyat edildiği, ameliyatta herhangi patolojik inceleme için örnek alınmadığı ve ölüm sonrası otopsi yapılarak batın içindeki perforasyon bölgesinden örnek alınarak perforasyon zamanı açısından histopatolojik inceleme yapılmamış olduğundan kişinin 8-10/07/2009 tarihlerinde akut apandisit ve akut batın tablosunun olup olmadığı bilinmediğinden sanığın yaptığı eksikliğin ölüm olayında etkisinin olup olmadığının bilenemediğinin belirtilmesi dikkate alınarak, sanığın eyleminin görevi ihmal kapsamında değerlendirilerek bu suçla ilgili hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/753, Karar No: 2012/6956, Tarih: 05.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/753 E.  ,  2012/6956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11649, Karar No: 2024/4741, Tarih: 26.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/11649 E.  ,  2024/4741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/251 E., 2016/328 K.

SUÇ : Taksirle Öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 12.02.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı TCK'nın 64/1. fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/251 Esas, 2016/328 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22845, Karar No: 2014/23483, Tarih: 11.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/22845 E.  ,  2014/23483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 21. İş Mahkemesi

Tarihi : 03.07.2014

No : 2013/442-2014/500

Dava, tıbbi malzeme bedelinden ödenmeyen bakiye 2.194,15 TL’nin yasal faizi ile ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, bozma öncesi hüküm gibi, davaya konu tutarın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya içeriğinden, Emekli Sandığı emeklisi olan davacı için İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi tarafından düzenlenen 07.11.2008 tarihli reçete ve aynı tarihli Sağlık Kurulu raporunda “lenf ödem” tanısı konulup, “lenf ödem bası giysisi kompresyon cihazı” adlı tıbbi malzemenin kullanılması gerektiğinin belirtildiği, söz konusu malzemenin 12.11.2008 tarihli fatura ile 2.673,67 TL bedelle dışarıdan temin edildiği, 13.11.2008 tarihli başvuru üzerine Kurumca 17.08.2009 tarihinde 479,52 TL ödeme yapıldığı, eldeki davanın ise bakiye bedelin tahsili amacıyla açıldığı anlaşılmaktadır.

Hükmüne uyulan Dairemizin 02.04.2013 tarih 2013/3723-6579 sayılı bozma ilamında; “ İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nin 07.11.2008 tarihli Sağlık Kurulu raporu uyarınca kullanılması öngörülen “lenf ödem bası giysisi kompresyon cihazı”nın hastanın tıbben ve fennen iyileşmesi için kullanımının gerekli olup olmadığının tespiti amacıyla üniversitelerin ilgili anabilim dalı uzman bilirkişi kurulundan rapor alınması, ayrıca bu amaçla malzemenin satın alındığı tarihte rayiç bedelinin ne olduğu konusunda Sağlık Bakanlığı'ndan, S.. K..'ndan, Ticaret Odası'ndan, tıbbi malzeme satışı yapan kurum ve kuruluşlarından emsal fiyat araştırması yapılması, yapılan bu araştırmalardan sonra da; konu hakkında teknik ve mali bilgiye sahip eczacı bilirkişiden, piyasa değerleri ve ilgili kuruluşların görüşleri de dikkate alınmak suretiyle fiyat tespitine ilişkin rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gereğine işaret edilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecinde, Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Fizik Tedavi Anabilim Dalı'ndan alınan 28.09.2012 tarihli sağlık kurulu raporunda, davaya konu malzemenin düzenli olarak kullanılması gerektiği öngörülmüş ve bu konudaki gereklilik ve tıbbi zorunluluk durumu rapor içeriği ile ortaya konulmuş

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecinde, Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Fizik Tedavi Anabilim Dalı'ndan alınan 28.09.2012 tarihli sağlık kurulu raporunda, davaya konu malzemenin düzenli olarak kullanılması gerektiği öngörülmüş ve bu konudaki gereklilik ve tıbbi zorunluluk durumu rapor içeriği ile ortaya konulmuş

olup, mahkemenin, rapor içeriği ile aynı yöndeki kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, anılan bozma ilamında, rayiç bedelin belirlenmesi yönünde Sağlık Bakanlığı’ndan, S.. K..’ndan, Ticaret Odası’ndan, tıbbi malzeme satışı yapan kurum ve kuruluşlardan emsal fiyat araştırması yapılarak ayrıca mali bilgiye sahip eczacı bilirkişiden piyasa değerleri ve ilgili kuruluşların görüşleri de dikkate alınmak suretiyle fiyat tespitine ilişkin rapor alınması gereğine işaret edilmesine rağmen, bu yönde Sağlık Bakanlığı ile tıbbi malzeme satışı yapan kurum ve kuruluşlara yazılan müzekkereler ikmal edilmeksizin ve eczacı bilirkişiden rapor alınmaksızın, bozma öncesi hükmün aynen ve yeniden tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Mahkemece, sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında inceleme yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı biçimde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.” Gerekçesiyle bozulmuştur.

İkinci bozma üzerine yapılan yargılama sürecinde; S.. K.. SUT hükümlerine göre ödenmesi gereken en düşük fiyatın 444,72 TL olduğunu, İstanbul Ticaret Odası ise 1500 Euro fiyat tespit edildiğini bildirmiştir. Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu, tıbbi cihazların satış fiyatlarının serbest piyasa koşulları çerçevesinde belirlendiğini, kurumun satış fiyatlarına bir müdahalesinin bulunmadığını bildirmiştir. Eczacı bilirkişi tarafından düzenlenen 05.06.2014 tarihli raporda ise; Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu verilerinde davaya konu cihazın kaydına rastlanmadığı için rayiç bedeli bilinememekle birlikte, İTO ve bazı şirket verilerinden ödenen fiyatın ortalama fiyat seviyesinde olduğunun tespit edildiği belirtilmiştir. Mahkemece, rayiç fiyat belirlenmesine ilişkin araştırmalar yeterli olmadığı gibi bu çerçevede düzenlenen bilirkişi raporu da hüküm kurmaya elverişli değildir. Bozmaya uyulduğuna göre mahkemece bozma gerekçelerine uygun yargılama yapılıp hüküm verilmesi zorunluluğu doğar. Mahkemece tıbbi malzeme satışı yapan kurum ve kuruluşlardan emsal fiyat araştırması yapılarak bu yöndeki belgeler getirilip dosyaya eklenmeli ve bu çerçevede eczacı bilirkişiden rapor alınıp sonucuna göre karar verilmelidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15557, Karar No: 2010/251, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15557 E.  ,  2010/251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-...

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7.ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; mülkiyeti Hazineye ait dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet ile Maliye Hazinesi davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca bedel tespiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği gözönünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5784, Karar No: 2020/7291, Tarih: 17.12.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/5784 E.  ,  2020/7291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

KARAR

Dava, işçilik alacaklarının tahsili ve hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince “davanın kısmen kabulüne” şeklinde verilen karar, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin ( kapatılan ) 13/09/2011 tarihli ve 2011/1929 E., 2011/6610 K. sayılı kararı ile bozulmuş, bozma ilamına karşı “uyma” kararı verilmek suretiyle yapılan yargılama neticesi İlk Derece Mahkemesince “davanın kısmen kabulüne,” şeklinde yeniden karar verilmiş, verilen karar bu kez Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin ( kapatılan ) 19/06/2014 tarihli ve 2013/9313 E., 2014/14323 K. sayılı kararı ile “ ücretin elden ödendiği de kanıtlanamadığından ve ücret almadan çalışma hayatın olağan akışına aykırı bulunduğundan davanın reddinin gerektiği” belirtilmek suretiyle bozulmuş, bozma ilamına karşı İlk Derece Mahkemesince “direnme” kararı verilmek suretiyle yapılan yargılama neticesi elde edilen yeni maddi vakıa ve olgular dikkate de alınarak “davanın kısmen kabulüne” şeklinde karar verilmiştir.

Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin ( kapatılan ) 23/06/2016 tarih ve 2016/8237 Esas ve 2016/10501 no lu kararı ile dava dosyasının Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na sunulmak üzere Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine karar verilmiştir. Hukuk Genel Kurulunca yapılan inceleme neticesi 12/03/2020 tarih ve 2016/21-1787 - 2020/297 Esas ve Karar sayılı karar ile “İlk Derece Mahkemesince "direnme" olarak verilen kararın, usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı, bozma konusu ile ilgili bozma sonrası ortaya çıkan yeni delil ve olgulara dayalı olarak oluşturulan yeni hüküm niteliğinde olduğu her türlü duraksamadan uzaktır”, “kurulan bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevi Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye aittir” denilmek suretiyle davalı Kurum vekilinin işin esasına yönelik sair temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.