muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1092, Karar No: 2016/13848, Tarih: 05.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1092 E.  ,  2016/13848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak,dağıtım,iletim,Sayaç okuma,perakende satış hizmet bedeli ve bunlara dayalı olarak alınan KDV adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 5.000,00 TL’nin ödendiği tarihlerden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 16.10.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 13.010,03 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile,kayıp kaçak bedeli,PSH bedeli,PSH sayaç bedeli,dağıtım bedeli,iletim bedeli ve KDV bedelinden oluşan toplam 13.010,03 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak ,dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10349, Karar No: 2021/729, Tarih: 01.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10349 E.  ,  2021/729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi’nin 27.11.2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere’ bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine’ ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)3 nolu bendindeki (kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına,) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Dairemiz karar tarihi olan 01.02.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine ve derhal ödenmesine,) ibaresinin yazılmasına,

b)4 nolu bendindeki (karar kesinleşince) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/23811, Karar No: 2009/20475, Tarih: 26.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/23811 E.  ,  2009/20475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fındıklı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/08/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 26.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6360, Karar No: 2014/5978, Tarih: 05.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/6360 E.  ,  2014/5978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2010/638-2012/395

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili Avukat C. A.ile davalı vekili Avukat B. U. K.'nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı olduğunu, aralarındaki sözleşmeye dayanarak kurum çalışanlarına ilaç verdiğini davalı kurumca yapılan denetimler sonucunda 2009 protokolünün 6.3.24 ve 6.3.10 maddelerini ihlal ettiği gerekçeleri ile sözleşmesinin feshedilerek para cezası işlemi uygulandığını, yapılan işlemin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek fesih işleminin iptali ile muarazanın giderilmesini istemiştir.

Davalı yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eczacı hakkında davalı ile imzaladığı 2009 protokolünün 6.3.10 maddesine aykırı davrandığından bahisle yazılı uyarı ve küpür bedelinin 5 katı tutarında para cezası uygulanmıştır.Davalı kurum tarafından yapılan soruşturma sırasında dinlenen tanık hasta M. E. mahkemede verdiği ifadesinde cezaya konu edilen reçetedeki ilaçları alıp

kullandığını net ve açık bir şekilde beyan ettiğinden davacı hakkında bu madde uyarınca verilen cezanın kaldırılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Karar başlığında, davacı muris Y.. U..’ın mirasçılarının adları yerine murisin adının yazılması kabul şekli bakımından usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.ve 3.bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 24,30 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1603, Karar No: 2014/13549, Tarih: 14.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1603 E.  ,  2014/13549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığı, pilon yeri ve ecrimisil bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığı, pilon yeri ve ecrimisil bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığı, pilon yeri ile ecrimisil bedelinin tespit edilerek talep oranında davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin hakların ise saklı tutulmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22475, Karar No: 2014/13537, Tarih: 07.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/22475 E.  ,  2014/13537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, mağdurun yanına gelerek annesine para yardımı yapmak istediğini söyleyerek yanında hiç Türk parası olmadığını, 10.000,00 TL bedelinde Avro bulunduğunu, kendisine 2.000,00 TL vermeleri halinde dövizlerin tamamını vereceğini söylediği, mağdurun parasının olmaması nedeni ile bu teklifi reddettiği, bu sırada tanık ...'ın mağdurun yanına geldiğinde dolandırıcı olduğundan şüphelendiği sanığı yakaladığı somut olayda; mağdurun sanığın yardım etme bahanesi ile gelip elindeki paralar karşılığında 2.000,00 TL para istediğine dair beyanı ile tanığın bu beyanı doğrulayan anlatımı ve sanığın üzerinden çıkan paraları inceleyen Merkez Bankasının 21.07.2008 tarihli yazasında ele geçirilen 1.000.000 Peru intisinin 1 Peru new soluna eşitlenerek yasal para olma özelliğini yitirdiği, aynı şekilde ele geçirilen Brezilya cruzadosunun ise 16 Mart 1990 tarihi itibariyle yasal para özelliğini yitirdiği, her iki paranın da Türkiye'de efektif olarak karşılıklarının bulunmadığının bildirilmiş olması karşısında dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 50 tam gün olarak tayin edilmesi;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 50 tam gün olarak tayin edilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “50 gün”, “25 gün” ve “500 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “2 gün” ve “40,00 TL” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2149, Karar No: 2018/1833, Tarih: 08.05.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/2149 E.  ,  2018/1833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan edimin ayıplı ifası nedeniyle eserin reddi ve bedel iadesi ile meydana gelen maddi ve cismani zararların tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece; maddi tazminat isteminin kabulüne manevi tazminat talebinin reddine dair verilen karar, taraf vekillerince süresi içinde temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılamaya toplanan tüm delillere, davalının cevap dilekçesindeki açıklamalara göre; davacıya ait...plakalı... marka motorsikletin zincirinin davalıya ait tamir servisinde 09.05.2015 tarihinde değiştirildiği, davacının 13.05.2015 tarihinde motorsikletini kullandığı sırada davalının değiştirdiği ve gizli ayıplı olduğu anlaşılan zincirin kırılarak motorsiklete zarar vermesiyle birlikte, bacağına çarpması sonucunda davacının sağ ayağının da yaralanmasına sebep olduğu anlaşılmaktadır.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-6098 sayılı TBK'nın 49. maddesi hükmüne göre; "Kusurlu veya hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren, bu zararı gidermekle yükümlüdür." aynı Yasa'nın 56. maddesine göre; "Hakim bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini gözönünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi tazminat olarak ödenmesine karar verebilir." 475/2 maddesinde de "İş sahibinin genel hükümlere göre tazminat isteme hakkı saklıdır" düzenlemeleri bulunmaktadır.

Dava dilekçesine ekli adli muayene raporları, reçete, fotoğraflar ve iş göremezlik belgesine göre; davacının motosiklet kazasında yaralanması nedeniyle 13.05.2015 tarihinden

19.05.2015 tarihine kadar iş göremezlik raporu aldığı, davalının sözleşmeye aykırı ve kusurlu eylemiyle yaralanma olayı arasında uygun illiyet bağı bulunduğu ve davacı cismanı zarara uğradığından 6098 sayılı TBK'nın 56. maddesi hükmünce davacı yararına uygun miktarda manevi tazminata da hükmedilmesi gerekir. Açıklanan nedenlerle davacının manevi tazminat isteminin koşulları oluşmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi doğru olmamış hükmün bu yönden davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte yazılı nedenlerle kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.234,50 TL temyiz ilâm harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 08.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12065, Karar No: 2018/4267, Tarih: 04.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12065 E.  ,  2018/4267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/02/2015 tarih ve 2014/770-2015/51 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 09.03.2012 tarihinde 2008, 2009, 2010 ve 2011 yıllarına ilişkin olarak ortaklar kurulu toplantısı yapıldığını, 3 yıllığına müdür olarak seçilen ...’in görev süresi sona erdiğinden toplantıya çağırma yetkisinin bulunmadığını, ayrıca toplantı davetinin 3 gün öncesinden gönderildiğini, usulüne uygun çağrı yapılmadan toplantıda alınan kararların yok hükmünde olduğunu, aksi halde dahi toplantıda alınan kararların hukuka aykırı olduğunu ve iptali gerektiğini, toplantının 3 no.lu kararına ilişkin müvekkiline şirketin defter ve kayıtlarını inceleme hakkı tanınmadığını, şirketin iş ve işlemleri ile ilgili açıklamada bulunulmadığını ve hesaplarının gizli tutulduğunu, hesap ve bilançoların ortaklar kuruluna dahi sunulmadığını, 4 no.lu karara ilişkin kar-zarar durumu belirlenmeden kar dağıtımı hususunda karar oluşturulması ve karın yedek akçe olarak ayrılmasının hukuka aykırı olduğunu, şirketin faaliyetlerini sürdürmek için ilave kaynağa ihtiyacı olmadığını, amacın müvekkilinin kar payı almasını engellemek olduğunu, 5 no.lu karara ilişkin şirket müdürü ...' in Maliye Bakanlığı Teftiş Kurulunun Vergi İnceleme Raporu’nda şirket kayıtlarını usulsüz bir biçimde tutmakla suçlandığını ve bu konuyla ilgili olarak ortaklar kurulunda açıklama yapılmadığını, şirketin gerçek durumunu yansıtan bilanço ve gelir tablosu sunulmadan şirketin işlemleri, sermaye yapısı ve sürmekte olan incelemeler nedeniyle mevcut vergi riskleri ile ilgili açıklama yapılmadan şirket müdürünün ibrasının söz konusu olamayacağını, ayrıca şirket müdürünün kendisinin ibrasına ilişkin kararda oy kullanmasının hukuka aykırı olduğunu, 6 no.lu karara ilişkin şirketi tek başına temsil ve ilzam etme yetkisini kötüye kullanan ...’in kendi oyları ile şirket müdürü olarak seçmesinin iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu, 7 no.lu karara ilişkin ise hiçbir gerekçe yokken müvekkilinin kötü niyetle şirketten çıkarılmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, 09.03.2012 tarihli toplantıda alınan kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.