muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7412, Karar No: 2021/1279, Tarih: 11.02.2021

Yukarıda açıklanmış olduğu gibi, ceza koşulunun amacı, borçlunun borca uygun hareket etmesini temindir. Halbuki, burada borçlu, borcu ifa yerine bizzat ceza koşulu ödemek suretiyle borçtan kurtulma olanağına sahiptir. Bir başka ifadeyle, burada borçlu borca aykırı davranmamakta, borcu ifa yerine ceza koşulunu ödeyerek sözleşmeden dönebilmektedir. Bu nedenle, ceza koşulu ifanın yerini almaktadır (KILIÇOĞLU, a.g.e., s. 775-777).

Dava konusu sözleşmelerin akdedildiği tarihte yürürlükte olan 818 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 113. maddesinde (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 131. maddesi) asıl borç ifa ya da diğer bir sebeple sona erdiği takdirde, rehin, kefalet, faiz ve ceza koşulu gibi buna bağlı hak ve borçlar da sona ereceği düzenlenmiştir. Ceza koşulunun ifasını isteme hakkı sözleşmeyle veya ifa anına kadar yapılacak bir bildirimle saklı tutulmuş ise ifadan sonra da ceza koşulunun talep edilmesi mümkündür.

Dosya kapsamından; davacının davalıya gönderdiği 22.09.2009 ve 25.03.2010 tarihli elektronik postalar ile ayrıca Beyoğlu 2. Noterliği’nin 14.12.2010 tarihli 026664 yevmiye numaralı ihtarname içeriğinden, satın alınan taşınmazların sözleşmede kararlaştırılan tarihlerde teslim edilmemesi sebebiyle cezai şartın ödenmesinin talep edildiği, anılan ihtarnamenin de 11.01.2011 tarihinde davalıya tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Davacı tarafından cezai şartın ödenmesi talebine ilişkin olarak davalıya gönderilen elektronik postalar ve ihtarname ihtirazi kayıt niteliği taşımaktadır. O halde; mahkemece davaya konu taşınmazların davacıya teslim edildiği tarih araştırılıp, davacı tarafından gönderilen elektronik posta ve ihtarnamenin belirlenen teslim tarihinden önce davalıya ulaştığının anlaşılması halinde, anılan bildirimlerin ihtirazi kayıt niteliğinde olduğu kabul edilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Kabule göre de; birleşen itirazın iptali davaları yönünden Mahkemece, itirazın iptali davalarında ıslah ile talebin artırılamayacağı gerekçesiyle davacının 03.03.2016 tarihli

ıslah dilekçesi dikkate alınmaksızın karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi, alacak miktarı takip talebi ile net olarak belirtilen birleşen dosyalarla ilgili ıslah talebinin geçerli olmaması nedeniyle birleşen dosyalar yönünden dava değerinin dava dilekçelerinde belirtilen değer esas alınarak tespit edildiğini belirtmiştir.

İtirazın iptali davası, borçlunun itirazına uğramış olan alacak için, takip alacaklısı tarafından takip borçlusuna karşı açılan alacak davası ile aynı mahiyette bir eda davası türüdür. Davacının, itirazın iptali davasına konu icra takibindeki talep miktarını aşmamak kaydıyla, ıslah yolu ile talebini artırması mümkündür. İİK'nın 67/1. maddesi uyarınca itirazın iptali davasının, borçlunun itirazının alacaklıya tebliği tarihinden itibaren 1 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılması gerekmektedir.

Somut olayda; davalı, birleşen itirazın iptali davalarına konu icra dosyalarına 22.03.2011 tarihli itiraz dilekçeleri ile süresinde itiraz etmiş, davacı tarafından 11.05.2011 tarihinde takiplerin 20.000 TL'lik kısımları yönünden itirazın iptali davaları açılmıştır. Davacının en geç dava tarihinde davalının itirazlarını tebliğ aldığının kabul edilmesi gerektiğinden, dava tarihinden itibaren 1 yıllık süre geçtikten sonra 03.03.2016 tarihinde yapılan ıslah ile artırılan talebin dikkate alınması mümkün değildir. Mahkemece, davacının birleşen itirazın iptali davalarında yapılan ıslahı değinilen gerekçe ile değerlendirerek bir karar vermesi gerekirken, itirazın iptali davalarında ıslah yapılamayacağı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus bozma sebebi yapılmamış, tenkit edilmekle yetinilmiştir.

Ayrıca 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun "hükmün kapsamı" başlığını taşıyan 297/6. bendinde tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad soyadları ile adreslerinin de kararda yer alması gerektiği düzenlenmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince; gerekçeli karar başlığında birleşen dosya taraflarının da ayrıca ad, adres ve vekil bilgilerine yer verilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14311, Karar No: 2019/710, Tarih: 15.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/14311 E.  ,  2019/710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 13/05/2015

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında verilen temyiz isteminin reddine dair 13.05.2015 tarihli ek kararın sanık tarafından süresinde temyiz edildiği anlaşılmakla, sanık ... hakkında atılı suçlardan ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 15/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16799, Karar No: 2014/16380, Tarih: 03.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/16799 E.  ,  2014/16380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Yapılan incelemede sisteme kaydedilen 15.05.2013 havale tarihli muhabere evrakı (taşra diğer evraklar) taranmamış, bu sebeple elektronik ortamda görüntülenememiştir.

Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün olmadığından, dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın fiziki olarak gönderilmesi amacıyla mahkemesine, İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.03.09.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/16421, Karar No: 2013/27890, Tarih: 21.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/16421 E.  ,  2013/27890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Köy boşluğuna tecavüz suçundan açılan davada suçun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; Maliye Hazinesi vekilinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Katılan köy tüzel kişiliği vekilinin temyizine gelince;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak sure- tiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan köy tüzelkişiliği vekilinin suçun sabit olduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17689, Karar No: 2014/6668, Tarih: 20.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/17689 E.  ,  2014/6668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezası 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi gereğince ertelendiği halde, TCK'nin 53/4 maddesi hükmüne aykırı olarak TCK'nin 53/1 maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, 'hükmün 5. fıkrasının çıkartılması' ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7833, Karar No: 2014/15053, Tarih: 18.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7833 E.  ,  2014/15053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KIRKLARELİ 2.ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/01/2014

NUMARASI : 2013/447-2014/24

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili davacının, davalı aleyhine babalık davası açarak, babalığa karar aldırdığını; üniversiteye gittiğini, ihtiyaçlarını karşılayabilmesi için davalı babasının yardımına gerek bulunduğunu ileri sürerek; aylık 1.000 TL yardım nafakasına hükmedilmesini ve her yıl TÜFE oranında artışına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; yetki itirazında bulunmuş; esası bakımından da, davacının talebinin haksız olduğunu, kendisinin ruh sağlığı problemi yaşadığını, işlerinin bozulduğunu bu nedenle bir başkasının yanında çalıştığını, asgari ücret aldığını; davacıdan başka iki kızının daha bulunduğunu, onların da öğrenci olduğunu belirtip; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; “...TMK.nun 328/1.maddesi uyarınca ana ve babanın bakım borcunun çocuğun ergin olması ile ortadan kalkacağı, çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa ana ve babanın durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimin sona erinceye kadar çocuğu bakmakla yükümlü olduğu ancak buradaki yükümlülüğün tarafların gelir ve içindeki bulundukları muhtaçlık durumu, yoksulluğa düşecek olma şartı göz önünde bulunarak belirlenmesi gerekeceği, somut olayda davalının borca batık olup, davacının ve annesinin muhtaçlık durumunun davalıya göre daha az olduğu, her ne kadar davalının baba olup her hal ve koşulda davacının eğitimine katkıda bulunması gerekeceği düşünülse bile, davalının psikolojik olarak sağlık sorunlarının bulunduğu, hakkında birçok icra takibinin olduğu, hakkında yapılacak (nafaka ve vekalet ücretine ilişkin) bir icra takibinin daha derdest kalacağı, davalının söz konusu nafakayı ödeyecek ekonomik gücünün olmadığı, çocuklarının eğitiminin de akrabalarının yardımı ile devam ettiği, bu şartlar altında babanın nafaka yükümlüğünden söz edilmesinin hakkaniyete aykırı olacağı anlaşıldığından, TMK.nun 4.maddesinde vurgulanan "hakkaniyet" ilkesi dikkate alınarak davanın reddine dair aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir, gerekçesiyle” davacının davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

TMK.nun 328/2.maddesinde “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler”. Aynı yasanın 364.maddesinde de “Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür. Kardeşlerin nafaka yükümlülükleri, refah içinde bulunmalarına bağlıdır. Eş ile ana ve babanın bakım borçlarına ilişkin hükümler saklıdır” düzenlemesi yeralmaktadır.

Yardım nafakası, belirli yakınlıktaki hısımların birbirlerine yardım etmesini gerekli kılan ahlak kuralının bir hukuk kuralı durumuna getirilmesidir.

Burada hısımlığın tanımlanması gerekir. “Hısımlık, gerçek kişiler arasında kan bağından ya da yasada öngörülen hukuki işlemlerden doğan ve hukuk düzenince kendisine bazı sonuçlar bağlanan yakınlık ilişkisidir.” (Zevkliler, Aydın; Kişiler Hukuku Ankara 1981, s.199)

Kan (soy) hısımlığı ise; birbirinin soyundan ya da ortak bir soydan gelenler arasındaki hısımlığa denir. (TMK 17.madde).

Yardım nafakası yükümlülüğü, belli kan hısımlarına (ve bir de evlad edinenle evladlığa) yükletilmiştir. Yardım nafakası belli kan hısımları arasındaki karşılıklı dayanışmanın bir ifadesini teşkil ettiğinden, kapsamını ahlak ile hukuk el ele vererek tayin etmiştir.

“Aile, Türk toplum hayatında çok önemli bir yer işgal ettiğinden, varlığı Devlet tarafından korunmuş ve gelişmesi özel olarak teşvik edilmiştir.” (Öztan, Bilge; Aile Hukuku 4.Bas.Ankara, 2004, S.5).

Somut olayda, davacı; davalı babanın kızıdır. Üniversitede okumakta ve ihtiyaçlarını karşılaması yönünde ekonomik olarak davalı babanın yardımına muhtaç bulunmaktadır. Davalı, diğer çocuklarının (kızlarının) ihtiyaçlarını mevcut geliri ile karşıladığına göre, davacının ihtiyaçlarının karşılanması bakımından da davacıya yardımda bulunmak zorundadır. Gelirinin azlığı, onun, nafaka yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek; davacının geçimi için gerekli davalının geliri ile orantılı olacak şekilde, az da olsa, hakkaniyete uygun bir nafaka takdiri gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde, davanın reddine ilişkin hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2413, Karar No: 2007/3935, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/2413 E.  ,  2007/3935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların dosyaya getirtilen parsel tutanaklarından kesinleşip kesinleşmedikleri belli olmadığından kesinleştiyse tapu kayıtlarının, davalı ise dava dosyalarının getirtilmesi,

2) Orman mühendisi bilirkişi ... tarafından düzenlenen krokide dava konusu taşınmaz ve yakın komşu taşınmazlar, memleket haritası üzerine kadastro paftası ile ölçekler eşitlenerek aplike edilmeden sadece elle çizilerek aplike edildiğinden ve kroki bu haliyle denetlemeye elverişli bulunmadığından,

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklik giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 27/03/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5906, Karar No: 2015/2284, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/5906 E.  ,  2015/2284 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22445, Karar No: 2013/24340, Tarih: 07.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/22445 E.  ,  2013/24340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

... Laboratuvarı raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde gaz ayırıcı parçanın mevcut olduğu, orijinal halini muhafaza ettiği ancak çapına uygun ses fişeklerinden tadil edilerek uç kısımlarına namlunun içerisinden geçebilecek büyüklükte metal bilye yada kurşun kütle takılan yasak niteliği haiz fişekleri de atabildiğinin belirtilmesi karşısında; Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilme- diği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdiği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca

uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10867, Karar No: 2014/20352, Tarih: 24.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10867 E.  ,  2014/20352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada...Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/01/2014 tarih ve 2012/326-2014/5 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalının ...Mühendislik Ltd Şti'nin ortakları olduğunu, davalının şirkette tek yetkili bulunduğunu ancak yapmış olduğu bazı işlemler ile yapması gerektiği halde yapmadığı bazı işlemler nedeniyle şirketi zarara uğrattığını, müdür olarak ortakları toplantıya çağırma görevini yerine getirmediğini, şirket defterlerinin usulüne uygun tutulmadığını, davalının müvekkillerinin bilgisizliğinden faydalanarak müvekkillerini mağdur edip dolandırdığını ileri sürerek davalı ortak ...'ın şirket müdürlüğünden azline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca tarafların ortağı olduğu şirketin ticari kayıt ve belgelerinin usulüne uygun tutulmadığı, Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan tespit raporuna göre 2010 ve 2011 yıllarında hiçbir kaydın şirketin ticari defterlerinde bulunmadığı, resmi defterlere göre şirkete herhangi bir para giriş ve çıkışının olmadığı,...Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından yapılan tespitte de manganez cevherinin 1.828 ton olarak tespit edildiği, 2011 yılı üretiminin şirket kayıtlarında gözükmediği, 2011 ve 2012 yıllarında şirketin zarar ettiği, şirketin öz varlığının 2012 yılı sonu itibariyle (-) bakiyede olduğu, şirketin sermayesinin tamamını yitirdiği, davalının yönetim ve temsil yetkisini gereği gibi kullanmadığı, şirket yönetim ve temsilinde basiretsiz davrandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının ... Mühendislik Mümessillik Müşavirlik Madencilik Makina Taşımacılık Orman Ürünleri İthalat İhracat Ticaret Limitet Şirketi'ndeki şirket müdürlüğü görevinden azline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 24/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3442, Karar No: 2014/15405, Tarih: 29.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/3442 E.  ,  2014/15405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Dava konusu taşınmazın kamulaştırılan kısmının davacı idare adına tesciline karar vermekle yetinmek yerine infazda tereddüt oluşturacak şekilde yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olmadığı halde tespit edilen bedelin üçer aylık vadeli hesaba bloke edilmesi,

Doğru değilse de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a- Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinden(TERKİNİNE) kelimelerinin çıkarılmasına,

b- Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen 13.974,08 TL kamulaştırma bedelinin hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalıya derhal ödenmesine, bu hususta T.C Halk Bankası ... şubesine yazı yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.