muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11689, Karar No: 2017/1234, Tarih: 13.02.2017

TMK'nun 331.maddesi uyarınca da; durumun değişmesi halinde hakim nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırabilir.

TMK.nun 328/1.maddesinde “Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.” Aynı yasanın 2.fıkrasında ise, “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitim sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü mevcut bulunmaktadır.

Somut olayda;tarafların 2002 yılında boşandıkları ve müşterek çocuk 1999 doğumlu ...'in velayetinin davacı anneye verildiği,2011 yılında açılan son nafaka artırım davası neticesinde ise müşterek çocuk için 2009 yılında açılan nafaka artırım davasında 250 TL olarak belirlenen iştirak nafakasının 200 TL artışla aylık 450 TL'ye yükseltilmesine ve kararın kesinleşmesinden itibaren nafakanın TÜİK'in belirlediği ÜFE oranında artırılmasına karar verildiği ve bu kararın temyiz edilmeden 13.12.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Yine dosya kapsamında yer alan tarafların sosyal ve ekonomik durum araştırma sonuçlarına göre ise; davacının hava ikmalde radar sistem mühendisi olarak görev yaptığı,aylık 4.000 TL geliri bulunduğu,üzerine kayıtlı 1 dairesi ile 1 aracı bulunduğu,aylık 1.100 TL kredi ödemesi bulunduğu;davalının ise mühendis olup özel bir şirkette çalıştığı,aylık 4.100 TL maaşı bulunduğu,babasına ait evde ikamet ettiği anlaşılmaktadır.Dosya kapsamında yer alan öğrenci belgesinden müşterek çocuğun ... Lisesi 10. sınıfta eğitim gördüğü,okulun yıllık öğrenim ücretinin ise 9.000 TL olduğu tespit edilmektedir.

Bu durumda,tarafların yukarıda ifade edilen sosyal ve ekonomik durumları, müşterek çocuğun yaşı, özel okulda eğitimine devam ediyor olması, son nafaka artışının 2011 yılında hüküm altına alınmış olduğu da nazara alındığında mahkemece yanılgılı değerlendirme ile ÜFE artışı ile ulaşılan nafaka miktarı dikkate alınmak suretiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Hal böyle olunca mahkemece;yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar dikkate alınmak suretiyle müşterek çocuğun yaşı,ihtiyaçları,özel okulda eğitim görmesi ve son afaka artışının 2011 yılında hüküm altına alınmış olması,aradan geçen sürede müşterek çocuğun ihtiyaçlarında olan artış ve davalının gelir durumu ile davalının gelir ve giderleri de dikkate alınmak suretiyle TMK'nun 4. maddesi gereğince hakkaniyete uygun miktarda nafaka artırımına hükmedilmesi gerekirken , eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5729, Karar No: 2010/10578, Tarih: 11.10.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/5729 E.  ,  2010/10578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 2.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece kısmi itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir

Davacı alacaklı vekili dava dilekçesinde davalının 01.12.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli sözleşme ile kiracı olduğunu, davalının 2009 yılı Haziran ay kirasını ödemediğinden hakkında Antalya 13. İcra Müdürlüğünün 2009/1582 Esas sayılı dosya üzerinden takip yaptıklarını davalı borçlunun ödeme emrine kötü niyetli olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın kaldırılması kiralananın tahliyesi ve % 40 dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatı istemiştir. Davalı vekili ise müvekkil hakkında 2009 yılı Haziran ayı kira bedelinin ödenmesi için Antalya 13. İcra Müdürlüğünün 2009/1582 Esas sayılı dosyasında takip yapıldığını, buna rağmen bu kez Antalya 13 İcra Müdürlüğünün 2009/6708 Esas sayılı icra dosyasında 2009 Haziran ay kirası için mükerrer takip yapıldığını, ikinci takiple tahliye istenilmiş olmasına rağmen alacağın ödeme taahhüdüne bağlandığını artık tahliye istenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.12.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli sözleşme konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı Antalya 13 İcra Müdürlüğünün 2009/1582 Esas sayılı takip dosyasında tahliye istekli olarak 19.10.2009 tarihinde yapmış olduğu takip talebi ile 2009 Yılı Haziran ay kirasının 560 TL olarak tahsilini istemiştir. Ödeme emri davalıya 06.11.2009 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı borçlu yasal süresinde yaptığı itirazında “alacaklıya içinde oturduğum 11. Ay hariç hiç bir kira borcum bulunmamaktadır. Geçen aya kadarki borcu 08.10.2009 tarihinde icra dairesi müdürlüğüne yatırıldığını” beyan etmiştir. Davacı alacaklı 16.12.2009 tarihli dava

dilekçesinde borçlunun takibe itiraz etmesi üzerine Antalya 13. İcra Müdürlüğünün 2009/1582 Esas sayılı icra takip dosyası üzerinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur.Yargılama sırasında davacı 2009 Haziran ay kirasının Hem Antalya 13. İcra Müdürlüğünün 2009/1582 Esas sayılı takip dosyasında hem de Antalya 13. İcra Müdürlüğünün 2009/6708 Esas sayılı dosyasında istendiğini ancak Antalya 13. İcra Müdürlüğünün 2009/6708 Esas sayılı dosyasında 2009 Haziran ay kirasının sehven istendiğinden bahisle 08.03.2010 tarihli celsede bu dosyada istenilen 2009 Haziran ay kirasından vazgeçeceğini ve iş bu davadaki talebiyle yetinilmesini beyan etmiştir. Nitekim davacı Antalya 13. İcra Müdürlüğünün 2009/6708 Esas sayılı takip dosyasında mükerrer olarak istenilen 2009 Haziran ay kirasının sehven talep edildiğinden bahisle bu talebinden vazgeçtiğini 08.02.2010 tarihli dilekçesi ile icra dosyasına beyanda bulunmuş, icra müdürlüğü de aynı tarihte işlem yapılmasına karar vermiştir. Yukarda açıklanan esaslar çerçevesinde davaya konu Antalya 13. İcra Müdürlüğünün 2009/1582 Esas sayılı takip dosyasına konu 2009 yılı Haziran ayı kirasının tahsili için yapılan takipten davacı tarafından vaz geçme bulunmadığı gibi bu aya ilişkin davalı tarafından yapılan bir ödemede bulunmadığından temerrüt olgusu da gerçekleşmiştir. Mahkemece Antalya 13. İcra Müdürlüğünün 2009/1582 Esas sayılı dava dosyası üzerinden itirazın kaldırılması kiralananın tahliyesi ve %40 icra inkar tazminatına hükmetmesi gerekirken bu takiple ilgili itirazın kaldırılması ve tahliye isteminin reddi doğru değilse de temyiz edenin sıfatına göre bozma yapılmamıştır. Hakim HUMK 74. maddesine göre taleple bağlıdır. Talep dışına çıkılarak karar verilemez. Davacı dava dilekçesinde Antalya 13 İcra Müdürlüğünün 2009/6708 Esas sayılı takip dosyası ile ilğili bir talebi olmadığı gibi takip dosyasının incelenmesinde davalının bir itirazı da bulunmamaktadır. Bu nedenle bu dosya hakkında talep olmadığı halde talep dışına çıkılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Kararın yukarda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11722, Karar No: 2018/4495, Tarih: 07.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/11722 E.  ,  2018/4495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

...-Dosya içerisinde ve UYAP ortamında davacının temyiz dilekçesi bulunmamasına rağmen dosya gönderme formu üzerine davacının isminin karşısına da temyiz tarihi yazılmış olup, davacının temyizinin olup olmadığının konusunda tereddüt oluşmuştur. Bu nedenle, davacının hükmü temyiz edip etmediği netleştirilerek dosya formunda yazan tarihte verilmiş bir temyiz dilekçesi var ama dosya içerisine konulmadı ise bu dilekçenin dosyaya konulması,

2- Bilirkişi raporunda kapama fındık bahçesi olarak değer biçmeye esas alınan ağaçların yaş ve cinsine göre dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kilogram satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorularak alınacak cevabi yazının,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/.... maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin .... maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 07/06/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8, Karar No: 2010/62, Tarih: 10.02.2010

Hukuk Genel Kurulu 2010/14-8 E., 2010/62 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2010/14-8 E., 2010/62 K.**

**- ARAZİNİN MÜLKİYETİNİN MALZEME SAHİBİNE VERİLMESİ

- TEMLİKEN TESCİL**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 706 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 718 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 724 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 213 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “

“Temliken Tescil”

” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Nevşehir Asliye 2. Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 19.3.2008 gün ve 2005/184 E. 2008/85 sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 16.7.2008 gün ve 8592-9400 sayılı ilamı ile; (…

…Dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanılarak açılmış temliken tescil istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiş, 17.04.2007 günlü bilirkişi krokisinde “

“ev yeri”

” ve “

“B”

” harfi ile işaretlenen zorunlu kullanım alanının 847 parselden ifraz edilerek davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmiştir.

1-Türk Medeni Kanununun 718.madde hükmünce, arazi üzerindeki mülkiyetin kapsamına yasal sınırlar saklı kalmak koşuluyla yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer. Yasanın 724. maddesi ile bu kurala istisna getirilmiş, bazı koşulların varlığı halinde zemin ve üzerindeki yapı arasındaki bağlantı kesilerek yapı sahibine üzerinde bulunduğu taşınmaza malik olma olanağı tanınmıştır. Aslında, Türk Medeni Kanununun 724. maddesi hükmüyle yasa koyucu var olan ekonomik değerlerin korunmasını amaçlamıştır. Yasanın bu hükmünden yararlanabilmek için, bir yapının kendi malzemesi ile başkasına ait taşınmaz üzerine yapılması, yapıyı kendi malzemesi ile yapan kişinin de inşaatın başlangıcından bitimine kadar iyi niyetli olması gerekir.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Davadaki istemin dayanağı, adi yazılı düzenlenmiş, tarihsiz satış sözleşmedir. Sözleşmeden, 847 parselin yarısının H..... A...... tarafından davacıya 8.500 Alman Markı karşılığı satışının yapıldığı görülmektedir. Diğer taraftan, dinlenen tanık sözlerine göre 847 parselin çekişme konusu bölümünde satışın yapıldığı tarihte bir bina bulunduğu, davacının bu binayı iyileştirerek sonradan pansiyon olarak kullandığı anlaşılmaktadır. Satışın yapıldığı tarihte taşınmaza kayden malik olan davalıdır. Satış, davalının annesi ve satış tarihinde velisi olduğu dava dışı H.... A..... tarafından yapılmış, bu kişi sözleşmeyi davalıya velayeten değil, kendi adına imzalamıştır. Adi yazılı bu sözleşmenin Borçlar Kanununun 213 ve Türk Medeni Kanununun 706. maddeleri hükmünce geçersiz olduğu ve davalıya velayeten düzenlenmediğinden davalıyı bağlamayacağı kuşkusuzdur.

Buraya kadar yazılanlar özetlendiğinde, davacı resmi şekilde yapılmamış olan taşınmaz satış sözleşmesinden yararlanamayacağı gibi malzeme sahibine mülkiyeti isteme yetkisi veren Türk Medeni Kanununun 724. maddesinden de yararlanamaz. Çünkü, davacının mevcut binasını restore ederek iyileştirmesi, yasanın aradığı kendi malzemesi ile başkasının arazisi üzerine iyi niyetle inşaat yapmak anlamına gelmez. Dolayısı ile burada, davacının Türk Medeni Kanununun 724. maddesinden yararlanması olanağı da yoktur.

Mahkemece, yapılan bu saptamalar göz ardı edilerek davacının mülkiyet aktarımı isteminin kabulü doğru değildir. Yapılması gereken iş, ikinci kademedeki tazminat talebini inceleyip sonucuna uygun karar vermekten ibarettir.

Karar, açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

2-Yukarıdaki bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmemiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı ve davalı vekilleri

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz ilam harcının geri verilmesine, 10.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25427, Karar No: 2015/3172, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25427 E.  ,  2015/3172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/36052, Karar No: 2013/26041, Tarih: 21.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/36052 E.  ,  2013/26041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı,2001 yılından 02.11.2009 tarihine kadar Salihli Lisesi pansiyonunda temizlik işleri ve aşçı yardımcılığı gibi işlerde asıl işveren ... denetimindeki alt işverenlerin işçisi olarak çalıştığını,davalılardan ...'nın son alt işveren olduğunu,iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacakları istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılarda ...,davacının okul pansiyonunda temizlik görevlisi olarak üçer dörter aylık dönemler halinde çalıştığını,okul idaresinin sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ... İlçe Müdürlüğü,davacının ihaleyi alan firma işçisi olduğunu,davanın husumetten reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,iş akdinin haksız olarak feshedildi,davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı Davalılardan ... temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Milli Eğitim Müdürlüğünün Milli Eğitim Bakanlığını temsil yetkisi yoktur.

Dava dilekçesinin Milli Eğitim Bakanlığına tebliği ile taraf teşkili sağlandıktan sonra yargılama yapılarak elde edilecek sonuca göre karar verilmemesi hatalıdır.

F) Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA,bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.10.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19913, Karar No: 2014/9448, Tarih: 29.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19913 E.  ,  2014/9448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2006/304-2013/306

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi ve davalılardan İ.. Y.. vekilince duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazası sonucu sürekli iş göremezliği nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 76.221,54 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazimnatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; SGK Teftiş Kurulu Başkanlığınca olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, davacı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının % 21 olduğu, hükme esas bilirkişi kusur raporunda olayın meydana gelmesinde davacı sigortalının % 40 oranında müterafik kusuru bulunduğunun belirtildiği, dava dilekçesinde davacının aylık 1.000,00 TL ücret aldığının beyen edildiği, sigorta müfettişinin işyeri kayıtlarını incelemesinde davacının ücretinin asgari ücret olduğunu tespit ettiği, 01.06.2011 tarihli bilirkişi hesap raporunda ücrete dair yeterli bilgi olmadığından asgari ücret üzerinden hesaplama yapıldığı, bu rapordan sonra Mahkemece A. İş Sendikası ve Mobilyacılar Esnaf Odasından ayrı ayrı emsal ücret sorulduğunu, hükme esas 18.03.2013 tarihli bilirkişi hasep raporunda Mobilyacılar Esnaf Odası tarafından bildirilen emsal ücrete göre asgeri ücretin 2.33 katı üzerinden ve A. İş Sendikası tarafından bildirilen emsal ücrete göre asgari ücretin 1.33 katı üzerinden iki seçenekli rapor düzenlenildiği, Mahkemece Mobilyacılar Esnaf Odası tarafından bildirilen emsal ücrete göre yapılan maddi tazminat hesabının hükme esas alınarak sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık maddi zararın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının veya hak sahiplerinin maddi zararının hesabında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Yapılacak iş; dosyada imzalı ücret bordrolarının bulunmadığı, mobilyacı ustası olarak çalışmakta olan davacının yaşı ve kıdemi itibariyle asgari ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun düşmeyeceği, işyeri kayıtlarının gerçeği yansıtmadığı öte yandan A. İ. Sendikası ve Mobilyacılar Esnaf Odası tarafından bildirilen emsal ücretler arasında fahiş fark bulunduğu dikkate alınarak emsal ücretlerin ayrıca TÜİK'den de araştırılarak davacının mesleki kıdemi ve yaptığı işin niteliğine göre belirlenecek ücret üzerinden hesap raporu alarak elde edilecek sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine 22/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22737, Karar No: 2017/2171, Tarih: 02.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/22737 E.  ,  2017/2171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın tanık deliline dayanmış ve süresinde verdiği delil listesinde de tanıklarının listesini sunmuştur. Yasal sebep bulunmadıkça gösterilen tanığın dinlenmemiş olması savunma hakkını kısıtlayan önemli bir usul hatasıdır. Mahkemece, gösterilen tanıklardan bir kısmının tanıklığı ile ispat edilmek istenen husus hakkında yeter derecede bilgi edinildiği takdirde, geri kalanların dinlenilmemesine karar verilebilir (HMK m.241). Davacı kadın yargılama sırasında dinlenmeyen tanıkları olan ortak çocukları dinlenmesinden vazgeçmemiştir. Ancak mahkemece bu tanıkların psikolog vasıtasıyla beyanları alındığından dinlenilmelerine yer olmadına karar verilmiştir. Davacı kadının davasının reddine karar verildiği de dikkate alındığında, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241. maddesi koşulları da oluşmamıştır. Yine davalı erkek tanık deliline dayanmış ve süresinde tanık listesi sunmuştur. Davalı erkek dinlenilmeyen tanıkları ..., dinlenilmesinden vazgeçmiş ise de davacı kadın vekili tanıkların dinlenilmesinden vazgeçmesini kabul etmediklerini bildirmiştir. (HMK m.196) Davalı erkeğin barışma iddiaları yönünden Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241. maddesindeki koşullar da gerçekleşmediğine göre, mahkemece, davalı erkeğin dinlenilmeyen tanıklarının ve kadının tanıklarının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 243. ve devamı maddeleri uyarınca dinlenilerek, toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.03.2017 (Prş.)