muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9600, Karar No: 2019/2337, Tarih: 06.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/9600 E.  ,  2019/2337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

... Bil. Sis… Ltd. Şti'nin müdürü olan sanığın, istem yazısının tebliğine rağmen 2008 yılına ilişkin defter ve belgeleri ibraz etmediğinin iddia edildiği davada; sanığın, “... Bilişim sistemleri ltd. Şti'ni 2010 yılında satın aldım. Ben satın aldığımda 2008 yılına ait belgeler şirkette yoktu. O nedenle tebligat yapılmasına rağmen şirketle ilgili defter ve belgeleri vergi dairesine teslim edemedim. Suç işleme kastım yoktur.” diyerek suçlamayı kabul etmemesi; 21 Mayıs 2010 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlanan şirkete ait 12.05.2010 tarihli ortaklar kurulu kararına göre de sanığın şirkete müdür olarak atandığının anlaşılması; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde, şirket eski müdürü olan ...'in de 2008 takvim yılına ait defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan dolayı İstanbul Anadolu 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/1599 Esas ve 2014/504 Karar sayılı ilamı ile mahkûm edildiğini beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından,

1-Hisse devri yapan şirket ortakları ile hisse devralan şirket ortaklarının tanık olarak dinlenmeleri, suça konu defter ve belgeleri sanığa teslim edilip edilmediğinin sorularak varsa buna ilişkin evrak suretlerinin de dosya arasına alınması,

2-Sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde bahsettiği İstanbul Anadolu 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/1599 Esas, 2014/504 Karar sayılı ilamının dosyaya celbi ile incelenmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

3-Kabule göre de;

a)Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b)Adli sicil kaydına göre tekerrür oluşturan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin 6. ve 7.fıkralarının uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, kazanılmış hakkın gözetilmesine 06.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/871, Karar No: 2017/5564, Tarih: 05.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/871 E.  ,  2017/5564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şantaj

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 04/02/2015 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında, tekerrüre esas alınan Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/489 Esas ve 2007/555 Karar sayılı ilamıyla verilen 100.-TL adli para cezasının, kesin olduğu gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi ile uygulama yapılması,

2-TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün ve yargılma giderleri ile ilgili fıkrasından sanık için atanan zorunlu savunman ücretinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12279, Karar No: 2010/11742, Tarih: 10.05.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/12279 E.  ,  2010/11742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 10.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4951, Karar No: 2023/8589, Tarih: 08.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/4951 E.  ,  2023/8589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/691 E., 2016/228 K.

SUÇLAR : Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme genel güvenliği kasten tehlikeye sokma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red- Onama

Anayasa’nın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca, hüküm fıkrasında, başvurulacak kanun yolunun, merciinin, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup; dosya kapsamına göre, sanık Mevlit Küçük'ün yüzüne karşı verilen 23.03.2016 tarihli kararda kanun yoluna başvuru süresinin "tefhimden itibaren" yerine, yanıltıcı biçimde “tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren” başlayacağının belirtilmesi karşısında; sanık ...'ü kovuşturma aşamasında müdafii olarak temsil etmeyen, hüküm tarihinden sonra vekaletname ile sanık tarafından tayin edilen müdafiinin öğrenme üzerine 22.04.2016 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin süresinde kabul edilerek yapılan incelemede:

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 07.10.2015 tarihli iddianamesiyle sanık ... hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçlarından; sanık ... hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Konya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2016 tarihli kararı ile;

A. Sanık ... hakkında;

a.Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 80.00 TL adli para cezası ile;

b. Genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına;

B. Sanık ... hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'nin temyiz isteği, suç kastının bulunmadığına ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Sanık ... hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'nin temyiz isteği, suç kastının bulunmadığına ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay, sanıkların patlayıcı madde yapımına ilişkin malzemeleri alıp 13.01.2016 havale tarihli bilirkişi raporuna göre canlılar üzerinde öldürücü ve yaralayıcı, cansızlar üzerinde yakıcı, yıkıcı ve tahrip edici özelliklere sahip olan el yapımı bombayı hazırladıkları ve daha sonra sanık ...'in bu maddeyi boş bir araziye götürüp ve burada patlattığına ilişkindir.

IV.GEREKÇE

A. Sanık ... yönünden;

03.08.2015 tarihli Olay Tutanağı, 04.08.2015 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu, Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 20.08.2015 tarihli Uzmanlık Raporu, 13.01.2016 havale tarihli bilirkişi raporu ve sanığın ikrara yönelik savunması birlikte değerlendirildiğinde; önemsiz türde sayılamayan, canlılar üzerinde öldürücü ve yaralayıcı, cansızlar üzerinde ise yıkıcı, yakıcı ve tahrip edici özelliklere sahip bomba şekilde patlayıcı madde hazırlamak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığından Mahkemenin kabul ve uygulaması hukuka uygun bulunmuştur.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, ayrıca Mahkemece gösterilen gerekçenin yasal ve yerinde olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B.Sanık ... yönünden;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) alınan güncel nüfus kaydına göre, sanığın hükümden sonra 02.11.2021 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64 üncü maddesi gereğince değerlendirme yapılması gerektiği belirlenmiştir.

V.KARAR

A. Sanık ... yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, Konya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... yönünden;

V.KARAR

A. Sanık ... yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, Konya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) açıklanan nedenle Konya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz itirazı yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3108, Karar No: 2016/15237, Tarih: 03.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/3108 E.  ,  2016/15237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerinin verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazların arsa niteliğinde kabulü doğru ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Acele elkoyma dava dosyasında yapılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan raporda dava konusu taşınmazlar emsal taşınmazdan 2 kat değerli kabul edilerek m² değeri 103,00-TL bulunmuş iken itiraz üzerine alınan ek raporda dava konusu taşınmazlar emsalden 1,2 kat değerli kabul edilerek m² değeri 62 TL tespit edilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise dava konusu taşınmazlar aynı emsalden bu kez 2,5 kat değerli kabul edilerek metrekare bedeli 131,00 TL olarak belirlenmiştir. Acele elkoyma davasında tespit edilen m² bedeli ile iş bu davada belirlenen m² bedelleri karşılaştırıldığında değerlendirme tarihlerinin yakın olmasına ve aynı emsal kullanılmasına rağmen çok farklı miktarlarda (yaklaşık %100 oranında) bedel belirlenmesi nedeniyle rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazların, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış

tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazların; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmazlar ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazların değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4413, Karar No: 2021/4170, Tarih: 29.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/4413 E.  ,  2021/4170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

...

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 29/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20284, Karar No: 2016/7150, Tarih: 29.06.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/20284 E.  ,  2016/7150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ..., vs. vekili Avukat ....... ile aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat ...., .... vekili Avukat .... geldiler. Gelenlerin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında .... Köyü çalışma alanında bulunan 1591 ada 121 parsel sayılı 28.865,28 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ağaçlık olarak Hazine’nin fiili kullanımında olduğu ve taşınmazın 2.943,03 metrekarelik kısmının dere koruma alanı içerisinde kaldığı şerhi verilerek ağaçlık niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları çekişmeli taşınmazın kendi kullanımlarında olduğunu öne sürerek, adlarına kullanıcı şerhi verilmesi istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline dair verilen önceki günlü kararın davacılar tarafından temyizi üzerine Dairemizce; Kadastro tespitine itiraz davalarında davalı sıfatı, tespit malikiyle birlikte var ise beyanlar hanesinde yararına zilyetlik veya muhdesat şerhi bulunan kişi ya da kişilere ait olduğu, somut olayda davanın tutanağın beyanlar hanesinde kullanıcı şerhi verilmesi istemi ile açılmış olup, davanın niteliğine göre, husumetin Hazine'ye yöneltilmesi gerekirken, dava dilekçesinde sadece Kadastro Müdürlüğü hasım gösterildiği, dava dilekçesindeki anlatım ve istemden, dava edilmek istenenin aslında Kadastro Müdürlüğü değil, Hazine olduğunun anlaşıldığı, hal böyle olunca, Mahkemece temsilcide yanılma hali re'sen gözetilerek, davanın tespit maliki Hazine'ye yöneltilmesi için davacı yana olanak verilmesi, davanın Hazine'ye yaygınlaştırılması halinde davaya devam edilmesinin gerektiği belirtilerek taraf teşkiline yönelik olarak bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sırasında Hazine davaya dahil edilmiş ve yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline, Tapu Kadastro Genel Müdürlüğüne karşı açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ile diğer davacılar vekilince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1.350.00 TL vekalet ücretinin temyiz eden davacılardan alınarak, duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacılardan ayrı ayrı alınmasına, 29.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8669, Karar No: 2011/14574, Tarih: 21.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8669 E.  ,  2011/14574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8150, Karar No: 2014/21186, Tarih: 24.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/8150 E.  ,  2014/21186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.