muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4818, Karar No: 2024/1469, Tarih: 06.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/4818 E.  ,  2024/1469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosu (şerh istemli) davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım Kadastrosu sırasında ... ili Bozyazı ilçesi Ardıçlıtaş Köyü çalışma alanında bulunan 381 ada 5 parsel ... 385,73 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 ... Orman Kanunu'nun (6831 ... Kanun) 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 20 yıldır ...'ın fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak "tarla" vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde; çekişmeli taşınmaz ile bu taşınmaza komşu 381 ada 6 parsel ... taşınmazın kullanım hakkının murisi ... Akı'ya ait iken 1995 yılında kendisine devir ettiğini ve dava konusu taşınmazın 381 ada 6 parsel ... taşınmazda bulunan ev ve bahçenin devamı niteliğinde olduğunu ileri sürerek çekişmeli taşınmazda davalı gerçek kişi lehine verilen kullanıcı şerhinin terkini ile kendi lehine kullanıcı şerhi verilmesini; davacı ... dava dilekçesinde, çekişmeli taşınmazın müşterek muristen kaldığı ve tüm mirasçıların hak sahibi olduğunu ileri sürerek taşınmazın beyanlar hanesindeki kullanıma yönelik şerhin iptali ile miras payı oranında lehine kullanıcı şerhi verilmesini istemiş, yargılama sırasında ise müdahil davacılar ..., ... ve ... müdahale dilekçelerinde, çekişmeli taşınmazın müşterek muristen kaldığı ve tüm mirasçıların hak sahibi olduğunu ileri sürerek davaya katılmışlardır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "... dava konusu taşınmazın hali hazırda davalı ... tarafından hayvan beslemek amacıyla kullanıldığı, taşınmaz öncesinde davacı ..., babası ... Akı ve davacının kardeşleri tarafından kullanılmakla birlikte bu kullanımın 15 sene evvel sona erdiği ve taşınmazın yaklaşık 15 yıldır ... tarafından kullanıldığı gerekçesi ile..." davanın reddine, 381 ada 5 parsel ... taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hükmün, davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince "...İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve Kanuna uygun olduğu..." gerekçesiyle istinaf başvurusunun 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; iş bu karar, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

269,85 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 157,75 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/797, Karar No: 2017/1168, Tarih: 06.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/797 E.  ,  2017/1168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 06.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18560, Karar No: 2014/2773, Tarih: 24.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/18560 E.  ,  2014/2773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : POLATLI 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2012/498-2013/267

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; davalıların oğlu olan Onur'un, müvekkiline telefon ile hakaret ve cinsel içerikli mesajlar gönderdiğini, bu nedenle müvekkilinin uğradığı zarardan ev başkanı olan davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek; 10.000 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalıların oğlu tarafından davacıya gönderilen mesajların, kişilik haklarını zedeleyici nitelikte ve boyutta olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın hukuki sebebinin belirlenmesi, hakimin görevlerindendir. Dava konusu olayda, zararın ev başkanı olan davalılar tarafından tazmin edilmesi istendiğine göre, davanın yasal dayanağı, ev başkanının sorumluluğunun düzenlendiği Türk Medeni Kanunu'nun 369. maddesidir. Anılan kanun maddesi, yasanın düzenleniş şekli itibariyle ikinci kitabında yer almaktadır.

4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4. maddesinde; Türk Medeni Kanunu’nun ikinci kitabından doğan dava ve işlerin aile mahkemesinde çözümleneceği belirtilmektedir.

Hal böyle olunca mahkemece; davaya Aile Mahkemesinde bakılması gerektiği gözetilerek, öncelikle ayrı bir Aile Mahkemesi varsa dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine, yoksa davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılmasına karar verilmesi gerekirken, bu yön gözardı edilerek Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatı ile işin esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına; peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4630, Karar No: 2020/8453, Tarih: 01.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/4630 E.  ,  2020/8453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında, okulun eklentisi niteliğindeki bahçesinden suça konu eşyaları çalmaktan ibaret eyleminin, suç tarihi itibariyle TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfının hatalı tayini ile TCK'nın 142/1-a maddesi uyarınca uygulama yapılması

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına 01.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17661, Karar No: 2019/3426, Tarih: 28.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/17661 E.  ,  2019/3426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu ...... ili, ...... ilçesi, ...... mahallesi, 603 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyasi emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili ...... uygulaması sonucu oluşan ...... parselleri mi, yoksa ...... planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili ...... Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, ...... Kanununun 15. ve 16. maddeleri uyarınca bir kısmı kamuya terk edilen taşınmazların Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre ...... parseli olarak değerlendirilmesi gerektiği de gözetilerek alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre ...... niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması gerektiği ve dava konusu taşınmazın bulunduğu ...... ilçesi, ...... mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğal olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu yönteme uyulmadan başka bir mahallede bulunan taşınmaz emsal alınarak değer biçildiğinden yapılan karşılaştırma inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer ...... satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle ...... ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; ...... planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Davacı idarece düzenlenen...... Raporu dosya içerisine alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

3)Dava konusu taşınmazın tapu kaydında davalılardan ...'ın hissesi üzerinde bulunan haciz şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

4)Kabule göre de; dava konusu taşınmaz ve içinde bulunduğu bölgenin ileride ...... uygulamasına tabi tutulması halinde kesilmesi gereken düzenleme ortaklık payı oranının ve dava konusu taşınmazın çevresinde düzenleme görmüş parseller var ise bunlardan kesilen düzenleme ortaklık payı oranları ile bunlara ilişkin bilgi ve belgeler ...... Müdürlüğünden sorularak alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik incelemeyle dava konusu taşınmazın emsal karşılaştırması sonucu tespit edilen metrekare birim fiyatından % 40 oranında düzenleme ortaklık payı düşülmek suretiyle hesap yapan rapor doğrultusunda karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

5)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ...... irad kaydedilmesine, 28/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9009, Karar No: 2015/7990, Tarih: 16.06.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/9009 E.  ,  2015/7990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 125 ada 5 parsel sayılı 174.655,71 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu belirtilerek ham toprak niteliği ile davalı ... adına, 135 ada 1 parsel sayılı 6.894,87 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., 125 ada 5 parsel sayılı taşınmazın bir bölümü ile 135 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tamamı hakkında tapu ve vergi kaydına dayanarak dava açmış, yargılama sırasında kesinleşmiş mahkeme ilamlarına da dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve ... temsilcileri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazlar, yukarıda açıklandığı gibi belgesiz olarak davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı taraf tapu ve vergi kayıtlarına dayanarak dava açmış ve yargılama sırasında kesinleşmiş mahkeme ilamlarına da dayanmıştır. Ne var ki mahkemece keşif sırasında davacı dayanağı tapu ve vergi kayıtları ile mahkeme ilamları uygulandığı halde kararda bu deliller tartışılıp değerlendirilmeden zilyetliğe dayalı olarak hüküm kurulmuştur. Tarafların dayanağı olan tapu ve vergi kayıtları ilgili taraf lehine olabileceği gibi aleyhine de delil teşkil edebilir. Bu nedenle dayanak tapu ve vergi kayıtları yöntemince uygulanıp, kapsamları belirlenmeli, ayrıca davacının dayanağı olan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1994/73 Esas, 1998/13 Karar sayılı dosyası ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1959/73 Esas, 1962/543 Karar sayılı dosyası da değerlendirilmeli, bu ilamların taraflar yönünden kesin hüküm oluşturup oluşturmadığı tartışılmalı, kesin hüküm oluşturacağı sonucuna varıldığında, kesin hükmün ve tapu kayıtlarının kapsamı dışındaki yerler için davacının zilyetlik durumu değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece yetersiz araştırma ve uygulama ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesindeki miktar sınırlamasına ilişkin kurala aykırı olacak şekilde davacı şahıs adına zilyetlikten belirtilen şekilde karar verilmiş olması da isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6717, Karar No: 2010/12863, Tarih: 13.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6717 E.  ,  2010/12863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.11.2008 tarih ve 2006/1399-2008/1407 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin İş Bankası Gültepe Şubesinde 1.850 TL. miktarında vadeli mevduat hesabı açtırdığını, 01.07.2002 tarihinde parasını çekmeye gittiğinde paranın daha önceden çekildiğini öğrendiğini, evine misafir olarak gelen Semra Demir isimli kişinin nüfus cüzdanı fotokopisi ve banka hesap cüzdanını çalarak parayı çekmiş olabileceğini, bu nedenle Şişli Cumhuriyet Savcılığı'na şikayette bulunduğunu, davalının basiretli bir tacir gibi davranıp kimlik tespiti yapmadığını, davacının dul ve iki çocuk annesi olduğunu, olay nedeniyle derin elem ve üzüntüye maruz kaldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.850 TL'nin vade tarihinde ulaşacağı faiziyle birlikte toplam tutarın vade tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte, 1.000 TL manevi tazminatın 01.07.2002 tarihinden itibaren ticari faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 28.02.2002 tarihinde vadeli hesap açtırdığını, 28.06.2002 tarihinde hesap cüzdanı ve kimlik fotokopisi ile bizzat gelerek parayı çektiğini ve hesabın kapatıldığını, müvekkilinin sorumluluğu olmadığı gibi, davacının iddialarının senaryo niteliğinde olduğunu, dava dilekçesinde belirtildiği üzere davacının 01.07.2002 tarihinde paranın çekildiğini öğrendiğini, dava tarihinin ise 04.11.2006 tarihi olduğunu, BK. 60. madde gereği bir yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm deliller değerlendirilerek, zamanaşımı itirazının reddine karar verilerek, davacıya ait paranın çekilmesi sırasında kullanılan imzanın davacıya ait olmadığı, davacının davalı bankadaki parasının vedia olarak değerlendirildiğinde davalının bu parayı muhafaza etmek zorunda olduğu, davacının ağır kusurlu olup %80 oranında kusurunun bulunduğu, davacının da %20 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle 1.480 TL'nin vade tarihinde itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline, manevi tazminat şartları oluşmadığı için manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekili kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 73,95 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 13.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2655, Karar No: 2018/680, Tarih: 04.04.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2016/2655 E.  ,  2018/680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki "işçilik alacağı " davadan dolayı yapılan yargılama sonunda; İmamoğlu Asliye Hukuk (İş) Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 22.10.2014 gün ve 2014/100 E.- 2014/337 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 21.12.2015 gün ve 2015/104 E.- 2015/26067 K. sayılı kararıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesinden önce mahkemece verilen direnme kararı davalı ... vekilince temyiz edilmiş ise de daha sonra davalı ... Başkanı olduğunu beyan eden Gazi Adamhasan tarafından verilen 14.03.2018 havale tarihli dilekçe ile davacılarla yapılan anlaşma gereği temyiz isteminden vazgeçildiği bildirilmiş olmakla, 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 18’inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi ile 38’inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi birlikte değerlendirildiğinde temyizden feragat için belediye meclis kararı gerekip gerekmediği, burada varılacak sonuca göre söz konusu belediye meclis kararı ile anılı dilekçeyi veren Gazi Adamhasan’ın kimlik tespitine ilişkin belgenin eklenmesi için dosyanın geri çevrilmesine gerek olup olmadığı hususu ön sorun olarak tartışılmıştır.

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 18’inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi ile, vergi, resim ve harçlar dışında kalan ve miktarı beşbin Türk Lirasından fazla dava konusu olan belediye uyuşmazlıklarını sulh ile tasfiyeye, kabul ve feragate karar vermenin belediye meclisinin görev ve yetkisinde olduğu belirtilmiştir.

Belediye başkanının görev ve yetkileri aynı Kanun’un 38’inci maddesinin birinci fıkrasının ( c ) bendinde belediyeyi davacı veya davalı olarak da yargı yerlerinde temsil etmek veya vekil tayin etmek; (h) bendinde meclis ve encümen kararlarını uygulamak; (p) bendinde ise kanunlarla belediyeye verilen ve belediye meclisi veya belediye encümeni kararını gerektirmeyen görevleri yapmak ve yetkilerini kullanmak olarak sıralandığı görülmüştür.

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun yukarıda belirtilen maddeleri birlikte değerlendirildiğinde miktarı beşbin Türk Lirasını geçen belediye uyuşmazlıklarında belediye meclisinin bu yönde bir kararı olmaksızın belediye başkanının temyizden feragatinin mümkün olmadığı sonucuna varılmıştır.

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun yukarıda belirtilen maddeleri birlikte değerlendirildiğinde miktarı beşbin Türk Lirasını geçen belediye uyuşmazlıklarında belediye meclisinin bu yönde bir kararı olmaksızın belediye başkanının temyizden feragatinin mümkün olmadığı sonucuna varılmıştır.

Hâl böyle olunca, somut olayda direnmeye konu uyuşmazlık miktarı beşbin Türk Lirasının üzerinde olduğu görülmekle mahkemece, davalı ... Meclisinin temyizden feragate ilişkin bir kararının bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa onaylı karar örneği ile ayrıca temyizden feragat dilekçesi ibraz eden belediye başkanı Gazi Adamhasan’ın kimlik tespiti yapılarak kimlik tespitine ilişkin belgenin de dosya arasına alınması gerekmektedir.

Açıklanan nedenlerle eksiklikler giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.