muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6111, Karar No: 2020/4180, Tarih: 30.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/6111 E.  ,  2020/4180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, Suriye sınırında meydana gelen olaylar sonucunda, davacı kurumun depolama tesislerinde hasar meydana geldiğini, depolama tesislerinde bulunan 2 adet yatay depo ve çelik silonun davalı şirket tarafından yangın, deprem, infilak, GLKHHKNH risklerine karşı davalı ... şirketince sigortalandığını, ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nde yapılan tespitte hasarın 346.022,50 TL olarak belirlendiğini, ancak tespitten sonra da hasarların devam ettiğini, olayların devam etmesi nedeniyle ... Kaymakamlığı'ndan gelen yazı üzerine tesisin tahliye edildiğini, tahliye esnasında oluşan zararın 1.039.715,63 TL olduğunu belirterek; 1.439.715,63 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Davacı ... müdürlüğe ait 2 adet yatay depo ve 20.000 tonluk çelik silonun 3.890.000,00 TL bedelle yangın, yıldırım, infilak, deprem, GLKHHKNH, terör, sel ve su baskını, fırtına, kar ağırlığı, dolu, yer kayması, dahili su, duman, enkaz kaldırma masrafları ve taşıt çarpması risklerine karşı 32284512, 32361031, 32358155 ve 31517709 nolu poliçe ile davalı ... şirketi tarafından sigortalanmıştır. Poliçelerin klasik yangın sigorta poliçesi olduğu, 01/03/2012-2013 dönemini kapsar sigortalandığı, poliçe dönemi içerisinde sigortalanan yerde, 08.11.2012 tarihinde Suriye tarafından atılan bomba ve açılan ateş sonucunda sigorta altına alınan 20.000 ton kapasiteli çelik silolarda ve yatay depoda hasar oluştuğu dosya içindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Poliçe Genel Şartları A.4.1 bendinde savaş, her türlü savaş olayları, istila, yabancı düşman hareketleri, çarpışma, (savaş ilan edilmiş olsun olmasın), iç savaş, isyan, ihtilal, ayaklanma ve bunların gerektirdiği inzibati ve askeri hareketler nedeniyle meydana gelen bütün zararlar ... teminat dışı olduğunun belirtildiği, yine poliçede açıklamalar kısmında yangın ve yangına ek olarak grev, lokavt, kargaşalık, halk hareketleri, kötü niyetli hareketler, terör fırtına, kar ağırlığı, dolu, sel veya su baskını, yer kayması, dahili su, duman, enkaz kaldırma masrafları ve taşıt çarpmasının teminat kapsamında kaldığı belirtilmiştir. Hasarın meydana geldiği tarihte Suriye devleti ile savaş, savaş hareketleri, düşman hareketleri ve çarpışma olmadığı gibi iç savaşın Suriye'de olduğu, isyan, ayaklanmanın Suriye'de gerçekleştiği, hasarın meydana geldiği yerin Türkiye'de olduğu, o ülke sınırları içerisinde gerçekleşen savaş, her türlü savaş olayları, istila, yabancı düşman hareketleri, çarpışma, isyan ve askeri hareketler nedeniyle meydana gelmemiş olması,, Suriye'den atılan bomba sonucu hasarın Türkiye sınırlarında meydana gelmiş olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, meydana gelen hasarların poliçe kapsamında (tazminat içi) kalması gerektiği gözetilmeden ve davacı kurumun uğramış olduğu zarar miktarı belirlenip toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 30/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12159, Karar No: 2021/4188, Tarih: 21.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/12159 E.  ,  2021/4188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Ek karar : Sanık müdafiinin temyiz talebinin reddi

Ek karar : Sanığın temyiz talebinin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 27.03.2019 tarihli ve 2018/4210 - 2019/615 sayılı kararının elektronik tebligat yoluyla 26.04.2019 tarihinde sanık müdafiinin e-posta adresine gönderildiği ve mevzuat gereği belirlenen süre sonunda 01.05.2019 tarihinde otomatik olarak okundu sayılarak sanık müdafiine usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığa ise posta yoluyla tebliğe çıkarıldığı ve 10.05.2019 eşine tebliğ edildiğinin anlaşıldığı, sanık ve müdafiinin ise CMK'nın 291/1. maddesinde öngörülen 15 günlük süreden sonra 10.06.2019 ile 26.06.2019 tarihlerinde temyiz başvurusu yapmaları üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 19.06.2019 ve 01.07.2019 tarihli ek kararları ile temyiz talebinin CMK’nın 296. maddesi gereğince reddine karar verildiği, ek kararların süresinde sanık ve müdafileri tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, süresinden sonra yapılan temyiz taleplerinin reddine ilişkin verilen ek karar usul ve yasaya uygun

bulunduğundan temyiz taleplerinin CMK’nın 298. maddesi gereğince reddiyle redde ilişkin ek kararın ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/9076, Karar No: 2022/12693, Tarih: 18.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9076 E.  ,  2022/12693 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 47. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 34. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18.10.2022 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalı vekili Avukat ... ile davacı vekili Avukat... gelmişlerdir.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirketin...'daki Olimpiyat Kompleksi şantiyesinde aşçıbaşı olarak 09.09.2013-17.04.2016 tarihleri arasında çalıştığını, 2.250,00 USD aylık ücret aldığını, 400-500 USD'sinin elden avans olarak verildiğini, kalanının bankaya yatırıldığını, ... sözleşmesinin davalı Şirket tarafından feshedildiğini, çalışma süresine göre 06.05.2019 tarihinde 3.256,67 USD kıdem tazminatı ve 1.750,14 USD ihbar tazminatı ödendiğini, haftanın altı günü 06.45-19.45 saatleri arasında çalıştığını, ancak ayda en az üç defa gece 23.00'e kadar mesai yaptığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal ... ve genel tatil ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

I. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 09.09.2013-17.04.2016 tarihleri arasında aşçı olarak çalıştığını, aylık ücretinin 1.250,00 USD olduğunu, davacının tüm işçilik alacaklarının ödendiğini, müvekkili Şirketin davacıya sözlü veya yazılı fazla çalışma yapması konusunda talimatı olmadığını, belirtilen çalışma saatlerinin fahiş olduğunu, davacının yıllık izinlerini kullandığını ve müvekkili Şirketten alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...Toplanan deliller ve dosya kapsamına göre, davacının, 09/09/2013-17/04/2016 tarihleri arasında davalı şirketin yurt dışı şantiyesinde "aşçı başı" olarak 2 yıl 7 ay 8 gün çalıştığı, banka kayıtlarında yer alan ödeme tutarlarının temel ücret ile ilgili olduğu, tanık beyanları, emsal ücret araştırması, davacının yaptığı işin niteliği ve kıdemi birlikte değerlendirildiğinde işten ayrılmadan önceki ücretinin net 2.250,00 USD olduğunun kabulü gerekeceği, yemek ve barınma ihtiyacının davalı tarafından karşılandığı, ... akdinin işveren tarafından haklı neden olmadan feshedildiği, bu durumda davacının kıdem ve ihbar tazminatı almaya hak kazandığı, davalı tarafından yapılan kıdem ve ihbar tazminatı ödemesinin mahsubu gerektiği, davacı tarafından sunulan belgelere ve dinlenen tanık beyanlarına göre davacının haftalık 23 saat fazla çalışmasının bulunduğu, ... bayramında bir gün, kurban bayramında iki gün dışında genel tatil günlerinde ve ayda iki hafta tatili gününde çalıştığı, davanın niteliği gereği talep arttırım dilekçesine karşı zamanaşıım itirazının yerinde olmadığı kanaatine varılarak mahkememizce dosya kapsamına uygun kabul edilerek itibar edilen bilirkişi raporu uyarınca davanın kısmen kabulüne; fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağından yerleşik Yargıtay kararları uyarınca %35 oranında hakkaniyet indirimi yapılmasına karar verilmiştir.

Davacının hizmet süresi uyarınca 28 gün yıllık izne hak kazandığı ve kullandığı anlaşıldığından yıllık izin ücret alacağı isteminin reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

" gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacının hizmet süresi uyarınca 28 gün yıllık izne hak kazandığı ve kullandığı anlaşıldığından yıllık izin ücret alacağı isteminin reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

" gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, Mahkeme tarafından kabul edilen ücret tespitinin emsale ve esasa aykırı olduğunu, ayrıca ücret yönünden Mahkemece eksik inceleme yapıldığını, davacı tarafından sunulan belgelerin davalı Şirket tarafından onaylı olmadığını, herkes tarafından oluşturulabilecek belgeler olduğunu, kıdem ve ihbar tazminatına hükmedilmesinin hatalı olduğunu, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının kabul anlamına gelmemekle hesaplamalarının da hatalı olduğunu, davacının izinde olduğu dönemler tespit edilmeksizin altı yıl boyunca her gün izin kullanmadan çalışması varmış gibi hesaplama yapıldığını, ulusal ... ve genel tatil alacağı hesaplamasında hafta tatiline denk gelen günlerde dışlama yapılmadığını, Mahkeme kararına dayanan bilirkişi raporunda haftalık yirmi üç saat üzerinden fazla çalışma ücreti hesaplandığını, yerleşik içtihatlar uyarınca davacının günde üç saatten fazla fazla çalışma yaptığının kabulünün mümkün olmadığını, ara dinlenme düşülmeden hesaplama yapıldığını, davacı ile birebir çalışması olmayan ve menfaat birliği içindeki tanık beyanlarına dayanılarak karar verilmesinin mümkün olmadığını, davacı tanıklarının davacı ile menfaat birliği içinde bulunduklarını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...Tüm dosya içeriğiyle, davacının davalı işyerinde, 09/09/2013-17/04/2016 tarihleri arasında aşçıbaşı olarak; tanık anlatımları, davalı şirketin antet ve kaşesini taşıyan belgede yazılı tutar, personel avans belgeleri, davacının yaptığı işin niteliği ve davacının ücret bordrolarının dosyaya sunulmadığı da dikkate alındığında en son aylık net 2.250,00 USD ücretle çalıştığı, ... akdinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğinden kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, dosya içeriğinde çalışma düzenine ve süresine ilişkin yazılı belge olmaması nedeniyle davacının haftalık çalışma süresinin tanık beyanlarına göre belirleneceği ve davacı ile birlikte çalıştığı anlaşılan davacı tanık beyanları dikkate alındığında davacının haftalık 45 saati aşan fazla mesaisinin bulunduğu, ayda 2 hafta tatilinde çalıştığı ve dini bayramlarda toplam üç gün çalışmadığı, diğer ulusal ... ve genel tatil günlerinde çalıştığı, fazla mesai ve hafta tatili ile genel tatil günlerinde yapılan çalışma karşılığında ücretlerinin ödendiğine dair dosyaya ücret bordrosu, somut ödeme belgesi sunulmadığından ödenmemiş olduğunun kabulünün gerektiği, yapılan hesaplamalarda davacının yurtta olduğu ve izinli olduğu günlerin dışlandığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan hesaplamaların dosya içeriğine uygun olduğu, davalı vekilinin aksi yöndeki istinaf itirazlarının yerinde olmadığı anlaşılmıştır.

..." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilli temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği sebepler ile birlikte davacının mutad işyerinin Türkmenistan olduğunu, somut olayda Türkmenistan hukukunun uygulanması gerektiğini ve hakkaniyet indiriminin yetersiz olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... sözleşmesine hangi ülke hukukunun uygulanmasına gerektiği, kıdem ve ihbar tazminatı alacağının bulunup bulunmadığı, ücret miktarı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal ... ve genel tatil ile yıllık izin ücreti alacaklarının ispatı ve hesaplanması noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun ilgili hükümleri, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkındaki Kanun'un 2, 27, 40 ve 44 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun ilgili hükümleri, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkındaki Kanun'un 2, 27, 40 ve 44 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve temyiz sebeplerine göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı yararına takdir edilen 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücreti ile aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6567, Karar No: 2015/27708, Tarih: 30.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/6567 E.  ,  2015/27708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/135613

MAHKEMESİ : Merzifon Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2010

NUMARASI : 2010/83 (E) ve 2010/308 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanıklar hakkında, katılanın borcuna karşılık verdiği bonolara ekleme yaptıkları iddiasıyla sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; tanık A.. A..'ın, kefil bölümünün sanıkların katılandan eşinin kefil olmasını istemeleri üzerine uzlaşma neticesinde eklendiğine dair anlatımı, bonoları tanzim eden Avukat A.. A..'nın beyanı ve "... Mah. ... cad. Eski ... Yolu üzeri ... Petrol ..." yazısı ile senet üzerindeki "m, nakden.., M.., m..., K.. E.." yazısı haricindeki diğer yazıların A.. A.. eli mahsulü olduğuna dair Polis kriminal raporu göz önüne alındığında, söz konusu yazıların katılanın bilgisi haricinde eklendiğine dair yeterli delil elde edilemediğinden bu hususun sanıklar lehine yorumlanarak "kuşkudan sanık yararlanır" ilkesi gereğince sanıkların atılı suçtan beraatlerine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetlerine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı; sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2371, Karar No: 2015/2638, Tarih: 27.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/2371 E.  ,  2015/2638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/167581

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1.Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 28/02/2013, 2012/230 (E) ve 2013/51 (K)

SUÇ : Kasten yaralamaya teşebbüs, kamu görevlisine hakaret

1-) Suça sürüklenen çocuk mağdur yönelik yaralamaya teşebbüs suçundan verilen doğrudan para cezasına ilişkin mahkumiyet kararı, hüküm tarihi itibariyle 5219 sayılı Kanunla değişik CMUK'nun 305/1. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından ve suç vasfına yönelik aleyhe temyiz de olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafıinin temyiz isteminin bu suç yönünden, CMUK’nun 317. maddesi uyarınca, reddine karar verilmiştir.

2-) Suça sürüklenen çocuk mağdur yönelik kamu görevlisine hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünde; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk mağdur yönelik kamu görevlisine hakaret suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, yaş küçüklüğüne ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafıinin sübuta, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

A-) Oluşa ve dosya kapsamına göre; Suça sürüklenen çocuğun okula geç kalması üzerine aynı okulda öğretmen olarak görev yapan mağdur kendisinden geç geldiğine yönelik belge istemesi üzerine çıkan tartışma sırasında suça sürüklenen çocuğun okul içerisinde aleni sayılan bir ortamda mağdura hakaret etmesi nedeniyle TCK.nun 125/4. maddesi gereğince belirlenen cezasından 1/6 oranında artırım yapılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde eksik ceza tayini,

B-) TCK.nun 50. maddesinin ikinci fıkrasına göre hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmiş ise bu cezanın artık adli para cezasına dönüştürülmeyeceği, aynı maddenin üçüncü fıkrasına göre de, fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış bulunanların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezasının birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunluluk arz etmesi karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan ilk hükümde seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesine göre, denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suç nedeniyle önceki hükmün aynen açıklanmasının gerekmesi ve fakat TCK.nun 50/3. maddesi gözetilerek hapis cezasının adli para cezası dışındaki seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

C-) Yargılama giderleri toplamı olan "14 TL"nin, 6183 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirlenen miktardan az olması nedeniyle, 6183 sayılı Kanunun 106, 6352 sayılı Kanunun 100 ve 5271 sayılı CMK'nun 324/4. maddeleri gereğince Hazineye yükletilmesi yerine, yazılı şekilde suça sürüklenen çocuktan tahsil edilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk müdafıinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 27/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.