muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3532, Karar No: 2019/1495, Tarih: 28.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/3532 E.  ,  2019/1495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Resmi belgede sahtecilik suçundan; TCK 204/1,62 maddeleri gereğince mahkumiyet, sanık ... CMK'nun 231/5 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına 2-Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında;

TCK 158/1-f-son,62,52/2 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların, resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükümler ile resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...'nın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, sanıkların müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın sahibi olduğu firmadan almış oldukları malzemeler karşılığında keşidecisi ... şirketinin bölge sorumlusu olan sanık ... tarafından tanzim edilen 14.04.2008 keşide tarihli 15.000 YTL bedelli 0530773 no' lu çekin katılanın çalışanı olan tanık ...'a verildiği, tahsil amacıyla bankaya ibraz edilmesi ile karşılığının olmadığının anlaşıldığı ve keşideci firma sahibi sanık ... tarafından çek üzerindeki imzanın inkar edildiği, bu şekilde sanıkların dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen somut olayda;

1-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçu açısından yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık hakkındaki CMK'nın 231/5 maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı aynı yasanın 231/12 maddesi gereğince itiraz yasa yoluna tabi olduğu, sanık müdafinin vaki itirazı üzerine itiraz merci olan İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesi 05/03/2014 gün ve 2014/265 D.İş sayılı kararı ile itirazın reddine dair kesin karar verildiği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK.nun 317 maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık ve sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçları açısından yapılan temyiz incelemesinde;

Suça konu 04.04.2008 keşide tarihli 15.000 YTL bedelli 0530773 no' lu çekin keşidecisi ... şirketinin sahibi sanık ...'in katılan şirkete olan borçlarını kabul ettiği, maddi durumlarının bozulması nedeniyle borçlarını ödeyemediğini, dolandırıcılık kastı bulunmadığını ve icra dosyasında borca etmediğini savunması karşısında sanıkların suç kastı ile hareket ettiklerine dair cezalandırılabilmeleri için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden üzerilerine atılı suçların unsurları itibariyle oluşmayacağından sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince temel ceza belirlenirken önce 30 gün adli para cezası belirlenmesi, daha sonra da haksız elde olunan yararın iki katı esas alınarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15480, Karar No: 2015/5246, Tarih: 15.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15480 E.  ,  2015/5246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/03/2013 gün ve 2005/649-2013/123 sayılı kararı onayan Daire’nin 16/06/2014 gün ve 2014/3493-2014/11478 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, ... Bankası Genel Müdürlüğü tarafından EFT yolu ile 2380 sayılı Yasa gereğince genel bütçe giderlerinden paylarına düşen paraların aktarıldığı ... ... Şubesi nezdinde 278080 numaralı vadesiz hesap bulunduğunu, 1997-1998 yıllarında vadesiz olarak açılmış bu hesapta tutulması gerekli paraların yine aynı banka nezdindeki 150725 numaralı ... ile ilgisi bulunmayan ve kimin tarafından açıldığı tespit edilemeyen hesaba aktarıldığını ve bu hesapta 15 günden 56 güne kadar değişen vadelerde bekletildikten sonra 278080 numaralı hesaba alındığını, ... Bankası kanalı ile gelen paranın bilinen hesapları dışında bilmedikleri başka hesapta 15-56 günlük sürelerle bekletilmesi nedeni ile bu paraların değerlendirilmemesinden kaynaklanan zararları olduğunu ileri sürerek, 100.000 TL' nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili , davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 16.06.2014 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 15/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27411, Karar No: 2016/7281, Tarih: 22.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/27411 E.  ,  2016/7281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ve vasisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22.03.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Asker uğurlama töreninde kavga çıktığı, başka yerde bulunan sanık ...'ın kardeşi ...'in yaralandığını haber alması üzerine, olayın olduğu yere gittiği, kavgayı ayırıp kardeşini korumaya çalışırken kavga esnasında yüzlerini göremediği kişilerin kendisini bıçakla sol ön kolundan 5-6 cm'lik yaralaması üzerine, oradan elde ettiği bıçakla kendini savunmak için, rastgele bıçağı savurduğu, bu sırada kalabalık arasında bulunan ve yine kavgayı ayırmaya çalışan mağdur ...'i sırtı dönük vaziyette iken yüzünü görmeden sırtından ve kolundan yaraladığı olayda;

Mağdur ...'in 25.05.2010 tarihinde kollukta alınan beyanında, kendisinin kavgayı ayırmaya çalıştığı sırada, sırtından ve kolundan darbe aldığını, arkasını döndüğünde kendisini yaralayan şahsın arkadaşı ... olduğunu gördüğünü, arkadaşı ile herhangi bir husumetinin olmadığını, kavgayı ayırmaya girdiğinde kendini karşı taraftan zannedip yaraladığını düşündüğünü, şikayetçi olmadığını belirtmiştir. Mağdurun bu beyanı sanığın kollukta alınan beyanını doğrulamıştır.

Olayın kavga esnasında olması, her iki tarafın arkadaş olması, aralarında husumet bulunmaması, sanığın kardeşini korumak için kavgaya girdiği esnada, bıçakla kolundan yaralanması üzerine, ele geçirdiği bıçakla kendisini savunmak için bıçağı hedef gözetmeden salladığı, bu esnada yine kavgayı ayırmak için araya giren sırtı dönük vaziyette bulunan mağdur ...'i sırtından ve kolundan yaraladığı nedenle, olayda sanığın doğrudan kastla arkadaşı mağduru yaralamadığı, ayırmaya girdiği kavga esnasında kendisinin kolundan yaralanması ve olayın gelişimi üzerine elindeki bıcağı savurmak suretiyle başkalarının yaralanabileceğini öngördüğü ancak "olursa olsun" diyerek bıçağı savurduğu ve sırtı dönük olan arkadaşı ...'i yaraladığı sebeple, olayda TCK 21/2. maddesinde belirtilen "olası kast" hükümlerinin uygulanması gerektiği halde, sanığın "doğrudan kastla" cezalandırılmasına karar veren sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2018/2275, Karar No: 2019/560, Tarih: 12.02.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/2275 E.  ,  2019/560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak ile ilgili yapılan icra takibine itirazın iptâli talebine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasında, davalıya tekstil işinde kullanılmak üzere yaka imâl ettiklerini, bu işten kaynaklanan 6.299,21 TL alacaklarının ödenmediğini, yaptıkları icra takibine de itiraz edildiğini belirterek davalının takibe itirazının iptâline karar verilmesini istemiş, davalı savunmasında davacıya toplamda 2000 adet yaka sipariş ettiklerini, ancak davacının süresinde bu teslimatı gerçekleştirmediği için zarara uğradıklarını, davacının bu zararından sorumlu olduğunu, geciken ifa nedeni ile reklamasyon bedeli ödemek zorunda kaldıklarını, bu tutarı davacıya ödemeleri gereken bedelden düşerek bakiye alacağı icra dosyasında kapak hesabı yaparak 1.571,45 TL olarak ödediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davalının kendi alacağına yönelik bu davada usulüne uygun takas ve mahsup iddiasında bulunmadığı ve kendi alacağı olarak iddia ettiği tutara icra takibinde itiraz ettiği, bu yönü ile geçerli bir takas mahsup ya da davalı alacağına yönelik karşı dava ya da açılmış bir başka dava bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında eser sözleşmesi ilişkisinin bulunduğu ihtilâfsız olup davacı, davalıya imâl ettiği yaka bedelinden bakiye alacaklarının ödenmediğini belirterek yaptığı icra takibine

itirazın iptâline karar verilmesini istemiş, davalı yakaların geç teslim edildiğini bu nedenle zarara uğradıklarını düzenledikleri reklamasyon bedelini davacı alacağından düşerek kalan bedeli icra dosyasına ödediklerini belirtmiştir. Davalının bu savunması mahsup itirazı niteliğindedir. Mahsup itirazı yargılamanın her aşamasında, taraflarca ileri sürülebileceği gibi mahkemece de resen nazara alınmak zorundadır. Hal böyle olunca davalı savunması üzerinde durulup davalının ileri sürdüğü gibi imalâtın tesliminde gecikme olup olmadığı, varsa geç teslim nedeniyle davalının alacağının bulunup bulunmadığının araştırılarak, alacağın varlığının tespiti halinde bulunacak miktarın davacı alacağından mahsubu ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu itirazın dikkate alınmaksızın karar verilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenler kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 12.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3449, Karar No: 2019/4550, Tarih: 02.05.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/3449 E.  ,  2019/4550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, müvekkillerinin dava konusu 37, 73 ada 1 ve 1413 no’lu parsellerde kayıtlı taşınmazların paydaşı olduklarını, davalının da hissedar olduğunu, taşınmazlarda bulunan iş yerlerini müvekkillerinin murisine ölmeden önce kendi hissesine düşen kira parasının ödendiğini; ancak murisin ölümünden sonra davalının herhangi bir ödemede bulunmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla 5.000 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf yargılama aşamasındaki beyanlanlarında; dava konusu taşınmazların hisseli olduğunu, taraflar arasında taksim yapıldığını, davacı tarafın kendi hissesine düşen daireleri kullandığını, iş yerlerinden ecrimisil talep edemeyeceğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, sabit görülmeyen davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; ecrimisil istemine ilişkindir.

1. Dava konusu taşınmazlardan 1 parsel no’lu, 222 metrekare alanlı, arsa nitelikli, fiilen üzerinde ..., zemin, artı beş normal kat ve çekme kattan oluşan bina bulunan taşınmazın tapu kaydında davalı yan paydaş olmayıp davacılarla dava dışı kişiler paydaştır. Bu bahisle, davalının taşınmazda pay durumu bulunmaması sebebiyle davacıların talep ve pay durumları gözetilerek yapılacak inceleme ve araştırma neticesinde tespit edilecek ecrimisile hükmedilmesi gerekmekteyken, davanın reddi yönünde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2. Ayrıca; dava konusu taşınmazlardan 37 parselde; davacı ...’ın intikalle 06.06.1996 tarihinden bu yana 3/16 payı, yine davacı ...’ın aynı tarihte ve aynı sebeple 5/48 payı, davalının satışla 19.02.1997 tarihinde 31/176 payı bulunmakta olup, davacılardan Öznur 1/8 payını dava açılmadan kısa bir süre önce 31.07.2013 tarihinde satmıştır. Taşınmaz, 176 metrekare alanlı ve arsa nitelikli olmakla beraber fiilen üzerinde ..., zemin ve beş normal kattan müteşekkil bina bulunmaktadır.

Dava konusu 1413 parselde davalı Yunus’un 06.02.1997 tarihinden bu yana 6/256 payı ve davacı ...’un 08.08.2007 tarihinden bu yana 6/256 payı bulunmakta olup, davacılar Barış ve Reyhan’ın taşınmazda payı bulunmamaktadır. Taşınmaz, 255 metrekare alanlı ve tarla nitelikli olmakla beraber fiilen üzerinde ..., zemin ve beş normal kattan müteşekkil bina bulunmaktadır.

Dava konusu 1413 parselde davalı Yunus’un 06.02.1997 tarihinden bu yana 6/256 payı ve davacı ...’un 08.08.2007 tarihinden bu yana 6/256 payı bulunmakta olup, davacılar Barış ve Reyhan’ın taşınmazda payı bulunmamaktadır. Taşınmaz, 255 metrekare alanlı ve tarla nitelikli olmakla beraber fiilen üzerinde ..., zemin ve beş normal kattan müteşekkil bina bulunmaktadır.

Dava konusu 37 ve 1413 parsel sayılı taşınmazlarda tarafların hepsi veya bir kısmı paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir.

Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler, intifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarıyla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; dava konusu 37 ve 1413 parsel sayılı taşınmazların üzerinde bulunan binalarda konut ve iş yerleri bulunmaktadır. Davacılar vekili, 10.07.2015 tarihli 6. celsede dava konusu her üç taşınmazda da müvekkillerinin kullandığı daireler bulunduğunu; ancak iş yerlerini kullanamadıklarını belirtmiştir. Mahkemece iş yerleriyle ilgili olarak, fiilen kimin tarafından kullanıldığı veya kira verildiğinin tespitinin yapılarak yukarıda değinilen ilkeleri kapsar biçimde araştırma ve inceleme yapılması, tarafların bildirdikleri tüm delillerin toplanması, yerinde uzman bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılarak tüm paydaşları bağlayan fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığının, oluşmuş ise kimin nereyi kullandığının belirlenip krokiye yansıtılması, fiili kullanma biçimi oluşmamışsa pay maliki olan davacıların payına karşılık taşınmazda kullandığı veya kullanabileceği yer bulunup bulunmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanarak harici bir taksim anlaşması varsa davanın reddedilmesi, yoksa davacıların payları oranında ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyannca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 02.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3756, Karar No: 2023/7104, Tarih: 04.12.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/3756 E.  ,  2023/7104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/501 E., 2021/18 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yüksekova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/354 E., 2019/966 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin kararın, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davalının istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön incele sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; Yüksekova ilçesi, ... Köyü, Köy altı mevki’inde kain 135 ada 11 parsel ve 143 ada 13 parsel sayılı taşınmazların kadastro çalışmaları sırasında davalı Hazine adına tescilinin yapıldığını, nizalı yerlerin uzun zamandan beri ailesinin zilyetliğinde ve tasarrufunda olduğunu iddia ederek davaya konu taşınmazların davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Yüksekova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 29.11.2019 tarih, 2017/354 Esas, 2019/966 Karar sayılı kararıyla; nizalı taşımazların mera olmadığı, evveliyatından itibaren tarımsal amaçlı olarak kullanıldığı, hava fotoğraflarından anlaşıldığı üzere 1955 yılından önce imar ihyasını tamamladığı, dava konusu taşınmazlar üzerinde 1963 tarihinde tesis edilen tapu kaydı öncesinde 20 yıl süreyle nizasız ve fasılasız olarak malik sıfatıyla zilyetlik koşullarının davacı lehine oluştuğunun ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüyle taşınmazın tapu kaydının iptaline, davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içerisinde davalı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde; davacı yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediğini ve davanın reddi gerektiğini savunarak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç