muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1645, Karar No: 2016/2171, Tarih: 23.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1645 E.  ,  2016/2171 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada İzmir 9. Sulh Hukuk ve Saruhanlı Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 406. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

İzmir 9. Sulh Hukuk Mahkemesince, .. İlçe Emniyet Müdürlüğünün 17/08/2015 tarihli yazısına göre kısıtlanması istenenin “...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Saruhanlı Sulh Hukuk Mahkemesince ise, yaptırılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının "..." adresinde ikamet etmediği, “...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 17/08/2015 tarihli yazısından kısıtlı adayının “...” adresine geçici olarak gittiği, ... İlçe Jandarma Komutanlığının 18.11.2015 tarihli tutanağından kısıtlı adayının "... İlçesi, ... Mahallesi" adresinde ikamet etmediği, daimi ikamet adresinin “...” olduğu ve bu adresin aynı zamanda kısıtlı adayının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İzmir 9. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İzmir 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23.02.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9691, Karar No: 2017/4898, Tarih: 13.06.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/9691 E.  ,  2017/4898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında düzenlenen bayilik sözleşmesi kapsamında davacının ... davalının bayisi olarak çalıştığını, bayilik ilişkisi döneminde davalı şirketin davacıya 1.029.160,00 TL borcunun bulunduğunu, davacı şirketin ortağı ve müdürü ...'ın aynı zamanda davalının operasyondan sorumlu genel müdürü olduğunu, davalının büyük hissedarı ve yetkilisi olan ...'nın ...'a tehdit ve zor kullanarak tahsilat makbuzları imzalattığını, sanki parayı elden almış gibi gösterdiklerini, tüm makbuzların aynı gün imzalandığını, gerçekte davacı şirkete herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek 1.029.160,00 TL alacağın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iddia edilen alacağın hangi döneme ve neye ilişkin olduğu konusunda bir açıklama yapmadığını,davacı şirketin ortağı ve yetkilisi olan ...'ın davalı şirkette genel müdür yardımcısı olarak görev yaptığını, davacı tarafın gerçek dışı iddialarda bulunduğunu, ticari kayıtların incelendiğinde durumun anlaşılacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davalının ödeme makbuzlarını zorla davacı şirket yetkilisine imzalattığı ileri sürülerek taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında davacının alacaklı olduğu iddia ettiği, tahsilat makbuzlarının zorla imzalatıldığı yönünde yapılan şikayet üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/87233 sor sayılı evrakı ile soruşturma açıldığı, isnat edilen suçun unsurlarının oluşmaması nedeni ile koğuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, bu karara itirazın... 5 Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/1020 D.iş sayılı ve 23/06/2014 tarihli karar ile reddedildiği, davacının defterlerinin ibraz etmediği, davalının defterlerinin incelenmesi sonucu alınan bilirkişi raporuna göre davalı kayıtlarında davacının alacağının kalmadığının belirlendiği, makbuzlardaki imzaya itiraz edilmediği, tahsilat makbuzlarının zorla imzalatıldığı iddiasının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 13/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10611, Karar No: 2018/337, Tarih: 22.01.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/10611 E.  ,  2018/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının gerçek ücret üzerinden tespiti ile eksik yatan primlerin prim günlerine ilavesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Davacı 10.02.1999 ile 26.05.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde kesintisiz çalıştığını belirterek 15.08.1999-28.03.2009 tarihleri arasında kuruma eksik bildirilen prime esas kazancının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalı iş yerinde deri kesici/biçici olarak çalıştığı, 10.02.1999 ile 26.05.2009 tarihleri arasındaki çalışmalarının davalı işyerinden kesintisiz olarak ve asgari ücretin bir miktar üzerinde ücretle Kuruma bildirildiği,1999-Mayıs 2009 dönemine ilişkin ücret bordrolarının tamamında ve kıdem tazminatı bordrosunda davacının imzası bulunduğu, davacının Kuruma bildirilen prime esas kazanç miktarlarının imzalı ücret bordroları ile uyumlu olduğu ,mahkemece emsal ücret araştırması yapılarak Deriteks Sendikası tarafından bildirilen emsal ücrete göre tespite karar verildiği anlaşılmaktadır. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca hazırlanan 23.10.2013 tarihli inceleme raporunda ,müfettiş tarafından ifadesi alınan sigortalılar arasında davacının bulunmadığı,06.12.2013 tarihli Sosyal Güvenlik Kurumu İnceleme Raporunda,işyeri kayıt ve defterleri üzerinde yapılan incelemede kuruma yapılan bildirimlerin aksine kayda rastlanmadığının belirtildiği görülmektedir.

Davacı, davalı iş yerinde en son net 1.650 TL ücretle çalıştığını ileri sürmektedir. Davacının iş yerindeki çalışmaları Kuruma ücret bordrolarında belirtilen ücret üzerinden bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. Dosyaya sunulan ve davacının bildirimi yapılan süreyi kapsayan ücret bordroları, davacı tarafından imzalanmış olup imzalı bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde belirtilen ücret üzerinden geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla, yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Ayrıca dosya kapsamından davacının talep ettiği miktarda ücret aldığına dair herhangi bir yazılı belge bulunmamaktadır.

Davacının ücret bordrolarında belirtilen ücretine göre Kuruma bildiriminin yapıldığı, bu bordroların imzalı olduğu ve dosya kapsamında aksini gösteren yazılı bir delil bulunmadığı değerlendirilerek davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Davacının ücret bordrolarında belirtilen ücretine göre Kuruma bildiriminin yapıldığı, bu bordroların imzalı olduğu ve dosya kapsamında aksini gösteren yazılı bir delil bulunmadığı değerlendirilerek davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ... 'ye iadesine

22.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1662, Karar No: 2024/2469, Tarih: 08.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/1662 E.  ,  2024/2469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1621 E., 2023/2868 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 25. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/55 E., 2023/108 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasmdan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, davacı ve davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvrunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi karan davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili özetle; 1996 yılı Mayıs ayından, iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği 15.01.2013 tarihine kadar, aralıksız ve kesintisiz olarak davalı ... Yöneticiliği'nde kapıcı olarak çalıştığını belirterek, hizmet tespitini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

1. Davalı Kurum vekilinin cevap dilekçesinde, Kurumdan alınan bilgiye göre, diğer davalı işyerinin tescil kaydının bulunmadığının ve davalı Kuruma davacı ile ilgili sigorta bildirgesi verilmediğinin tespit edildiğini, hizmet tespiti davaları kamu düzenine ilişkin olduğundan öncelikle komşu işyerlerinin belirlenmesi, davacının davalı işyerinde kapıcılık yapması söz konusu olduğundan yerleşim yerinin tespiti için Çankaya Nüfus Müdürlüğüne, Çankaya Emniyet Müdürlüğüne yazı yazılması, buradaki komşu işyerlerinde bulunan kişilerin kollukça saptanması ve Mahkemeye isimlerinin bildirilerek dinlenmesi gerektiğini, davacının sigorta bildirgesinin ve işyeri prim bildirgesinin verilmemesinde davalı Kurumun herhangi bir ihmali olmadığını, bu durumda davanın kabulü cihetine gidilecek olur ise davalı Kurum aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğini belirtmek suretiyle davanın reddini karar verilmesi talep etmiştir.

2. Davalı ... Apartman Yöneticiliği vekili hizmet tespit davası usul ve esasa aykırı olduğundan davacı asla müvekkil apartman yönetiminin emir ve talimatları altında çalışmamıştır şeklindeki belirtme ile davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece Mahkemesince; davanın kısmen kabulü ile davacının, davalıya ait işyerinde, 02.02.1998- 15.01.2013 tarihleri arasında ayda 10 gün üzerinden asgari prime esas kazançla hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine, dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararma karşı süresi içinde, davacı ve davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

III.İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece Mahkemesince; davanın kısmen kabulü ile davacının, davalıya ait işyerinde, 02.02.1998- 15.01.2013 tarihleri arasında ayda 10 gün üzerinden asgari prime esas kazançla hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine, dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararma karşı süresi içinde, davacı ve davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacının 1996 mayıs ayından 15.01.2013 tarihine kadar kesintisiz kapıcı olarak çalıştığını, kapıcı dairesinde ikamet ettiğini, kendisine temizlik gideri altında ödemeleri ilişkin makbuzların bulunduğunu, yönetim karar defterinin gerçeği yansıtmadığını, binada haftanın 7 günü çalıştığını, günde en az iki kez servise çıktığını, tüm dairelerin çöplerini topladığını, apartmanın genel temizliğini yaptığını, bahçe temizliğini yaptığının, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamında göre müvekkilinin 1996 mayısından beri kapıcılık yaptığının ispatlandığını, tanık ... ve ...’nin 1996 yılından 2013 başlarına kadar çalışmayı doğruladığını, davacının tüm mesaisinin apartmana hasrettiğini ileri sürmüş Mahkeme kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı SGK vekili istinaf başvurusunda; davacı ile davalı arasında imzalanmış bir kapıcılık sözleşmesi bulunmadığını, apartman karar defterinde 14.03.1998 tarihli kararda davacınm eşi olan kapıcı Mehmet Karaman'm görevine son verildiğinin belirtildiğini, 27.02.1999 tarihli kararda kıdem tazminatını alarak işten ayrıldığı, kendisinden memnun kalındığı için bir süre daha kapıcı dairesinde kalmasına izin verildiğinin belirtildiğini, 26.02.2000 tarihli kararda kapıcı olarak devamlı kalacak ve her türlü hizmeti yapacak birisinin olmasını istendiği için kapıcı dairesinin sağlıklı bir hale getirilmesine ilişkin karar alındığını, 24.01.2001 tarihli kararda kapıcısı olmayan bina için kapıcı temininin karar altma alındığını, 02.02.2002 tarihli kararda kapıcı istihdam edilemediği ve kapıcı dairesinin ıslaha muhtaç olduğunun belirtildiğini, 15.03.2003 tarihli kararda halen kullanılmakta olan kapıcı dairesinin uygun hale getirilmesine karar verildiğini, seçmen kayıtlarında 2007-2011 arasında davalı adreste kayıtlı olduğunun bildirildiğini, kapıcı olarak görev yapan kişinin ... olduğunu ileri sürmüş ve mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

3.Davalı apartman yöneticiliği istinaf dilekçesinde; dava tarihi 09.12.2013 tarihi olduğu için geriye doğru 5 yıldan önceki taleplerin yanı 09.12.2008 den önceki sürelerin hak düşürücü süreye uğradığını, davacının eşinin eski apartman görevlisi olduğunu, 23.06.1991 tarihinde hizmet akdinin feshedildiğini, o tarihten itibaren oturdukları daireden çıkmadıklarını, taraflar arasında hizmet akdi ilişkisi bulunmadığını, çocuklarının okulunu, oğlunun askere gitmesini vs her seferinde bir şeyi bahane ederek kapıcı dairesinde oturmaya devam ettiklerini, en son daireyi su bastığında daireyi boşaltmak zorunda kaldıklarını, apartmanda sadece 2 dairenin mesken olarak kullanıldığını, diğer dairelerin işyeri olduğunu, günde iki defa servise çıkılmasını gerektirecek bir durum olmadığını, 1999 şubat ayma kadar davacının eşinin apartman görevlisi olduğunu, sonrasında ise davacının apartmanda bir kadına baktığını ve lokantalarda bulaşıkçı olarak çalıştığını, ancak apartmanda çalışmadığını ileri sürmüş ve Mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen tanık beyanları, davacının davalı iş yerinden yapılan bildirimleri ve tüm dosya kapsamına göre Mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve Kanun'a aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf istemlerinin reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen karanna karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekilleri özetle; isinaf dilekçesinde ileri sürdüp hususları tekrar ederek karann bozulmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 26 ıncımaddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun’un 86 inci maddesi.

3.Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. "

2.Dosya kapsamı incelendiğinde, davacının talep ve kabul dönemi içerisinde kalan dönemde 11.07.2011 ile 18.07.2011 tarih aralığında dava dışı işyerinden bildirimi olmakla, kabul hükmünde bu kısım dışlanmadan hüküm kurulması usul ve Kanun'a aykırı olup bozma nedenidir.

3.Ne var ki bu hatanm giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı Kurumun diğer temyiz itirazlarının reddine;

3.Ne var ki bu hatanm giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı Kurumun diğer temyiz itirazlarının reddine;

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararma karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, Davalı Kurumun temyiz itirazının aşağıdaki husus kısmında kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1) numaralı bendi silinerek yerine ."Davanın kısmen kabulü ile davacının, davalıya ait iş yerinde, 02.02.1998- 15.01.2013 tarihleri arasında, 11.07.2011 ile 18.07.2011 tarih aralığı dışlanmak suretiyle, ayda 10 gün üzerinden asgari prime esas kazançla hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine, "şeklinde ibarelerinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,"

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/89, Karar No: 2007/89, Tarih: 28.02.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/6-89 E., 2007/89 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/6-89 E., 2007/89 K.**

**- ORTAKLIĞIN GİDERİLMESİ

- PAYLI MÜLKİYET HÜKÜMLERİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "ortaklığın giderilmesi" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tekirdağ 1.Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 15.6.2005 gün ve 2003/1140 E. 2005/602 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6.Hukuk Dairesinin 21.2.2006 gün ve 2006/10908 E. 1530 K. sayılı ilamı ile,

(...Dava iki adet taşınmazın paydaşlığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkeme aynen bölüştürme suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar vermiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davalı vekilinin 593 parselin esasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin 592 ve 593 parsellere ilişkin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Paydaşlığın giderilmesi istenen 592 ve 593 parsellerin tapuda elbirliği ve paylı mülkiyet hükümlerine tabi olduğu, ½ payın davalı Emin B...., ½ payın davacıların miras bırakanı Mehmet B.... adına kayıtlı bulunduğu, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen ifraz krokisine göre ikiye bölünmelerinin mümkün olduğu, il idare kurulunun 02.02.2005 tarihli kararı ile bilirkişinin ifraz krokisindeki bölünme şekline onay verildiği, tüm paydaşların taşınmazların 1/2 payının Mehmet B.... mirasçıları arasında ortak bırakılmasına muvafakat ettikleri uyuşmazlık konusu değildir.

Davacılar vekili gerek dava dilekçesinde gerekse yargılama süresince yaptığı açıklamalarında davalının ve davacıların kullanım durumlarını ayrıntılı olarak belirttikten sonra bu kullanma biçimine göre taşınmazların ikiye bölünmelerini istemiştir. Uzman bilirkişinin düzenlediği rapor ve ifraz krokisinde tarafların fiili kullanım ve taksim şekli belirlenerek 592 parselde 1 nolu bölüm üzerindeki basit yapıların Mehmet B.... mirasçılarına, 2 nolu bölüm üzerindeki basit yapıların ise davalıya ait olduğu belirtilmiştir. Davacılar vekili 07.04.2004 tarihli oturumdaki imzalı beyanıyla 592 parselde 1 nolu bölümün davacılara, 2 nolu bölümün davalıya bırakılmasını kabul etmiş, fakat 593 parselde 2 nolu bölümün davacılara, 1 nolu bölümün ise davalıya verilmesini istemiştir.

Davalı vekili 25.06.2004 tarihli oturumda 592 parsel için davacılar vekilinin beyanına aynen katılmış ancak 593 parselin bölünme şekline karşı çıkmış, böylece sadece 593 parselin bölünme şeklinde uyuşmazlık doğmuştur. Bu durumda mahkemece tarafların bölünme şeklinde anlaşamadıkları 593 parsel için kura yöntemiyle hangi bölümün hangi paydaşa verileceğinin belirlenmesi ile yetinilmesi gerekirken, davacılar vekilinin istemi üzerine birbirine bitişik iki taşınmaz tek bir taşınmaz gibi düşünülerek 592 parsel içinde kura yöntemine başvurularak tarafların fiili kullanımlarına ve anlaşmalarına aykırı şekilde aynen bölüşme kararı verilmesi isabetsiz olmuştur.

3-Öte yandan taşınmazların aynen bölüştürülmelerine karar verildiğine göre 592 ve 593 parsellerin değeri üzerinden %03,6 oranında harç alınması gerekirken %09 oranında harç alınması da doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 28.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.