muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1135, Karar No: 2018/1214, Tarih: 20.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/1135 E.  ,  2018/1214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Hakaret

HÜKÜM : Beraat, Ceza verilmesine yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık ... hakkında, katılan ...'ya yönelik hakaret suçundan verilen "ceza verilmesine yer olmadığına dair" karara karşı temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2 - Sanık ... hakkında, katılan ...'ya yönelik yağma suçundan verilen beraat hükmüne karşı temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Oluş ve dosya kapsamına göre; sanık ...'in olay tarihinde katılan ...'nın telefonuna "lan bozuk delikanlı, yarın görüşürüz oğlum herkes cezasını çekecek, yarında var yarın da, ... aç telefonu, açsana bozuk delikanlı" diyerek tehdit içerikli mesaj gönderdiği, katılanın mesajları gönderen kişiyi tespit etmek için gelen numaradan aradığında da sanığın katılana "Nuray'a bilezik alıp, para vereceksin, yoksa seni öldürürüm..." şeklinde tehdit ettiği, sanık ...'ın alınan savunmasında arkadaşı Nuray Tuncer'in katılana borç olarak verdiği bilezikleri istemek için aradığını, tehdit etmediğini ifade ettiği, tanık olarak dinlenen Nuray Tuncer'in de ifadesinde katılana, arkadaş oldukları dönemde 5.000.-TL değerinde iki adet bilezik verdiğini, bu bileziklerini alması için sanıktan ricada bulunduğunu, tehdit

olmadığını beyan etmesi karşısında; öncelikle taraflar arasında bilezik alışverişi olup olmadığı katılana sorularak tespit edillmesi ve sonucuna göre, 5237 sayılı Yasanın 150/1. maddesindeki suçu oluşturup oluşturmadığı tartışılmak suretiyle, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19696, Karar No: 2017/7327, Tarih: 31.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/19696 E.  ,  2017/7327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, çekişmeli taşınmazı edinme sebebi olarak tespit maliki .... ile aralarındaki ölünceye kadar bakma sözleşmesine dayanmış olduğu halde dosyada bulunmadığı anlaşılan sözleşmenin (davacıdan temin edilerek) dosyaya konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE

, 31.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31623, Karar No: 2012/36592, Tarih: 29.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/31623 E.  ,  2012/36592 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'nin, anılan Kanun'un 13/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/1. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 600,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2010 tarihli ve 2009/1410 esas, 2010/794 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak

Suç tarihine göre sanık hakkında, 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/1. maddesinin 5728 sayılı Kanun'un 156. maddesiyle değiştirilmeden önceki hâline göre 450,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03.10.2012 gün ve 55821 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 18.10.2012 gün ve KYB/2012/261479 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 5/2. maddesinde yer alan “Bu kanunlarda Türk Ceza Kanununda belirlenen cezalar sistemine uygun değişiklik yapılıncaya kadar, alt veya üst sınırlar arasında uygulama yapılmasını gerektirir nitelikteki adli para cezalarında cezanın alt sınırı dörtyüzellimilyon, üst sınırı yüzmilyar Türk Lirası olarak uygulanır.” şeklindeki düzenleme uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. madde ve fıkrası uyarınca 30 gün adli para cezası tayini isabetsiz olduğundan,

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2010 tarih ve 2009/1410 esas, 2010/794 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca (BOZULMASINA), hükümden “1 yıl hapis ve 30 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanığa verilen 30 gün adli para cezasının TCK.nun 52. maddesi uyarınca, sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak günlüğü 20 TL’den 600 TL adli para cezasına çevrilmesine” ilişkin kısmın çıkarılarak sanığın 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca "1 yıl hapis ve 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin ilavesi suretiyle, diğer hususların aynen muhafazasına ve kararın bu şekilde infazına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3103, Karar No: 2011/15645, Tarih: 22.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3103 E.  ,  2011/15645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Pamukova Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.11.2009 tarih ve 2008/36-2009/851 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup dava konusu meblağ 14,200 TL’nın altında bulunduğundan HUMK’nun 3156 sayılı Kanun ile değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin üç adet ayva bahçesini, davalı sigorta işletmesine tarım sigortası kapsamında sigorta ettirdiğini, sigorta poliçelerinde, don sebebi ile ürünün zarar görmesi halinde zarar miktarının %50'sinin tazminat olarak ödeneceğinin düzenlendiğini, 16-17 Nisan 2007 tarihlerinde meydana gelen don sebebi ile poliçe kapsamındaki ürünlerin zarar gördüğünü, ancak buna rağmen davalının müvekkiline hasar bedelini ödemediğini ileri sürerek, 6.860 TL'nin avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu hasarın sigortalı ürünün çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, teminatın ise çiçeklenmenin son bulması yani meyve oluşumu ile başladığını, bu nedenle meydana gelen hasarın teminat dışı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davaya konu hasarın sigortalı ürünün çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, teminatın ise çiçeklenmenin son bulması yani meyve oluşumu ile başladığını, bu nedenle meydana gelen hasarın teminat dışı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait taşınmazlarda bulunan ayva bahçelerindeki ürünün davalı bünyesinde yer alan Başak Sigorta A.Ş.'ye sigortalandığı, 16-17 Nisan 2007 tarihinde meydana gelen don olayı nedeniyle davacıya ait ürünlerin %98-99 oranında hasar gördüğü, davalı tarafından 2007 yılının Nisan ayında geçici ekspertizin, Haziran ayında ise kesin ekspertizin yapıldığı, kesin ekspertiz raporlarında, don olayının ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğinin belirtildiği, bu raporların davacı tarafından da imzalandığı, alınan bilirkişi raporunda da, don olayının çiçeklenme döneminde meydana geldiğinin ve hasarın sigorta kapsamı içerisinde kalmadığının bildirildiği, ancak ekspertiz raporunun don olayının meydana geldiği tarihten 2 ay sonra yapıldığı, aradan geçen zaman gözetildiğinde ortaya çıkan bulguların kaybolmuş olma ihtimalinin bulunduğu, hasarın çiçeklenme döneminde meydana gelmesinin çiftçi açısından ne anlama geleceğinin bilinemeyeceği, sigorta konusunda bilgisi olmayan çiftçinin imzaladığı rapor nedeniyle sigortadan mahrum bırakmanın kanunun çıkış amacına aykırı olduğu, ayrıca aynı olaya dayalı olarak açılan başka davalarda alınan raporlarda don olayının meyve oluşum aşamasında meydana geldiğinin açıklandığı, tanık beyanlarının da bu doğrultuda olduğu, bu durumda riskin teminat kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 6.860 TL'nin 26.04.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve taraflar arasındaki ilişkinin TTK’da düzenlenen sigorta sözleşmesinden kaynaklanmış olmasına ve ticari işlerde uygulanan temerrüt faizine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, tarım sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece uyuşmazlığın çözümünün teknik bilgi gerektirdiği kabul edilerek içinde ziraatçı bilirkişinin de bulunduğu heyetin görüşüne başvurulmuş ve bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan raporda dondan kaynaklanan hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiği, bunun da teminat dışı olduğu belirtilmiş, ancak mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi heyetinin hazırladığı rapora itibar edilmeyerek, aynı mahkemede açılan benzer davalarda alınan bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Oysa, HUMK’nun 286. maddesinde belirtilen bilirkişinin rey ve mütalaasının hakimi bağlamayacağı hükmü, hakimin bilirkişi raporunu serbestçe takdir edeceği, bilirkişi raporunu yeter derecede kanaat verici bulmazsa bilirkişiden ek rapor (HUMK 283.md.) alabileceği veya yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırabileceği (HUMK 284.md.) şeklinde anlaşılmalıdır. Yoksa, hakimin bir kez bilirkişiye gittikten sonra bundan dönerek resen veya benzer dosyalarda alınan bilirkişi raporunu esas alarak karar verebileceği düşünülemez.

Bu itibarla, mahkemece, yukarıda yapılan açıklama doğrultusunda uyuşmazlığın teknik uzmanlığı gerektirdiğinin kabulü ile bilirkişilerden ek rapor alınması veya yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak rapor alınmak suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Ayrıca, kabule göre mahkemece, faiz başlangıcı olarak hasar ihbarının yapıldığı tarihten 8 gün sonrası kabul edilmiş ise de, taraflar arasındaki sigorta sözleşmesine uygulanması zorunlu olan Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortası Genel Şartları’nın tazminatın ödenmesi başlığı altında yer alan B.7. maddesinde; kesinleşmiş hasar miktarının en geç 30 gün içinde sigortalıya ödeneceği ve tazminatın her halükarda hasat tarihinden önce ödenmeyeceği düzenlenmiş olup, temerrüt tarihinin buna göre belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde temerrüt tarihinin belirlenmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle kararının davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3211, Karar No: 2013/21742, Tarih: 26.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/3211 E.  ,  2013/21742 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK' nın 89/1, 2-e, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince

mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Rito Tohumculuk A.Ş.'nin yönetim kurulu başkanı olduğu, soruşturma aşamasındaki beyanında şirketlerin işletmesinde olan seralar yönünden iki ziraat mühendisini görevlendirdiklerini beyan ettiği, tanık Ali Akın'ın da müfettişe verdiği ifadede, 15.05.2007 günü 8 nolu camdan yapılmış seranın üst tavan kısmının gölgelendirilmesi işi için ...'u ve diğer işçileri görevlendirdiğini beyan ettiği, görevlendirilen ...'un da beyanında seraların üstüne gölgelik denen tozun serilmesi işini kontrol ettiğini kabul etmesi karşısında, sanığa olayda atfedilecek bir kusurun bulunmadığı gözetilmeyerek oluşa uygun olmayan bilirkişi raporuna itibarla mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9966, Karar No: 2012/8397, Tarih: 19.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/9966 E.  ,  2012/8397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın olay gecesi tartıştığı mağdura bıçakla 8 kez vurarak, göğse nafiz, pnömotoraks ve yaşamsal tehlike geçirecek şekilde mağduru yaraladığı olayda, 9 ila 15 yıl arasında hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesi uyarınca teşebbüs indirimi uygulanırken, meydana gelen zararın ağırlığına göre, alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken yazılı şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın ...'u öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine, meşru savunmaya, tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 19/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1928, Karar No: 2014/9231, Tarih: 09.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1928 E.  ,  2014/9231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14545, Karar No: 2012/22480, Tarih: 26.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/14545 E.  ,  2012/22480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nun 204/1, 62, 53/1-3. maddeleri uyarınca 1 Yıl 8 ay hapis cezası, CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,

1) Gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkarılması bakımından, suça konu çekteki keşideci imzasının katılana veya çek hesabı sahibi Mak-İn Mühendislik İnşaat Tic. Ltd. Şti. yetkililerine ait olup olmadığı araştırılıp tespit edilmeksizin eksik soruşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi,

Kabule göre de;

2)Sanığın adli sicil kaydındaki mahkumiyetlerinin “karşılıksız çek keşide etmek” ve “çek defterlerini geri vermemek” suçlarına ilişkin olup, hüküm tarihinde “çek defterlerini geri vermemek” suçuna ilişkin kaydın silinme koşullarının oluştuğu , ayrıca “karşılıksız çek keşide etmek” suçuyla ilgili olarak da gerek mülga 3167 sayılı Yasanın 16/b-3 ve 16/c-4. maddeleri gerekse de 5941 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca mahkûmiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra dahi şikâyetten vazgeçme ve gecikme bedeli ile birlikte karşılıksız çek bedelinin ödenmesi durumunda hükmün bütün sonuçları ile ortadan kaldırılabilme imkânının bulunduğu cihetle niteliği itibarıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmediği , suçun işlenmesiyle katılanın uğradığı somut bir zararın da bulunmadığı gözetilmeden, "koşulları bulunmadığından" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceği hususlarının tartışmasız bırakılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20329, Karar No: 2018/3448, Tarih: 22.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/20329 E.  ,  2018/3448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın men-i davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı eczacı, ... Eczanesinin sahip ve mesul müdürü olduğunu, davalı kurumun 30/11/2007 tarih ve 413133 sayılı yazısı ile sözleşmesinin usul, esas ve hukuka aykırı olarak haksız yere feshedildiğini, başka bir eczaneden takas yoluyla alınan ilaçlar nedeniyle sözleşmesinin, 2007 protokolünün 6.3.24 maddeleri uyarınca 3 yıl süre ile feshedildiğini, oysa ki feshe dayanak yapılan ve sahte olduğu iddia edilen kupürlere dair reçetenin 2005 yılına ait olduğu, 2005 yılı sözleşmesinin ilgili maddesinde fesih yapılabilmesi için eczacı ve çalışanlarının kastı ve kusuru bulunması gerektiğini, olayda ise müvekkili ve çalışanlarının kastı ve kusurunun olmadığını, Danıştay 10. Dairesi’nde 2007 Protokolününün 6.3.24 maddelerinin iptali için 2007/5434 esas sayılı davasının açıldığını, telafisi imkansız zararlara uğramaması için protokolün feshi ve cezai şartın tahsili işleminin ihtiyati tedbir kararı verilerek dava sonuna kadar durdurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.