muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4107, Karar No: 2011/4944, Tarih: 30.05.2011

Yukarıda açıklanan hususlar, yeterli ve gerekli bir araştırmayla ve deliller hep birlikte değerlendirilerek aydınlığa kavuşturulduktan sonra o çalışmanın sigortalı çalışma niteliğinde olup olmadığı, ya da ne zaman bu niteliğe kavuştuğu yönü üzerinde durulmalı ve çalışmayı kapsama alan yasanın yürürlük tarihinden sonraki dönem için hizmetin tespitine karar verilmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 01.01.1986 doğumlu davacının davalılardan ...'a ait ... isimli bar, otel ve lokanta işyerinde 23.02.2007 tarihinde çalıştığının Kurumun sigorta yoklama memurlarınca tespiti üzerine davacının 10.06.2006-23.02.2007 tarihleri arasında davalı işyerinde hizmet akdine dayalı olarak çalıştığı kabul edilerek işe giriş bildirgesinin resen düzenlendiği, işyerinin 10.06.2006 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı, davalı işyerinden Kuruma bildirilen davacıya ait çalışmanın bulunmadığı, işyerinin çalışma ruhsatının 28.07.2006 tarihli olduğu ve Vergi Dairesi kayıtlarına göre işe başlama tarihinin 14.07.2006 olduğu, davacı tanıklarının anlatımlarına göre davacının 2006 yılının Nisan ayında işe başladığı ve işten ayrıldığı tarihe kadar yıl boyunca devamlı çalıştığı, komşu işyeri tanığı Ulvi Dev'in ise işyerinin sezonluk olduğunu, sezonun Eylül ayında sona erdiğini ve sezon dışında işyerinin çalışmadığını ifade ettiği, işyerinin tatil bölgesinde bulunan bar, otel ve lokanta işyeri olması da gözetilerek tanık ve komşu işyeri tanığının beyanları arasındaki bu çelişki giderilmeden ve davacının askerlik hizmetine sevk ve terhis tarihleri araştırılmadan işyerinin yıl boyunca sürekli çalıştığı kabul edilerek davacının çalışmalarının tespitine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, davalı ...'a ait bar, otel ve lokanta işyerinin sezonluk olup olmadığı ya da yıl boyunca sürekli çalışıp çalışmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yapılacak iş, iş yerinin sezonluk olup olmadığını ya da yıl boyunca sürekli çalışıp çalışmadığını belirlemek amacıyla Kurumdan sorulmak suretiyle veya zabıta araştırması ile tespit edilecek komşu işyerlerinde benzer işi yapan işlerle uğraşan işverenler veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanların beyanlarına başvurmak, bar, otel ve lokanta işyerlerini denetlemekle görevli Belediye, İlçe Tarım Müdürlüğü, Kolluk gibi kuruluşlardan bu işyerinin yıl boyunca sürekli çalışıp çalışmadığını ya da yılın hangi dönemlerinde çalıştığını sormak ve buna dair belgeleri getirtmek, otel işyerlerinde kalan kişilerin o yer kolluğuna bildirilmesi zorunlu olduğundan otelde yılın hangi dönemlerinde konaklama olduğunu sormak, işyerinin su ve elektrik tüketimine dair kayıtları ilgili kuruluşlardan getirtmek, davacının askerlik hizmetine sevk ve terhis tarihlerini ilgili Askerlik Şubesi Başkanlığından sormak, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine,30.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8745, Karar No: 2015/23165, Tarih: 07.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/8745 E.  ,  2015/23165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun ... İlköğretim Okulu'na saat 01:02 sıralarında hırsızlık amacıyla okulun bina giriş kapısı kilidini zorlayıp, zarar verdirip rıza dışında girdiği, okul içerisinde çelik para kasasını, bir adet bilgisayar kasası, öğretmenler odasında bulunan ... marka lap top bilgisayar, hundai marka LCD 51 ekran televizyonu çaldığı, çaldığı çelik para kasasının içinde 1600 TL para, okula ait iş başkası ve ... Bankası hesap cüzdanları ile mağdurlar ... ve ... ait cep telefonlarının çalındığı anlaşılmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 07.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3990, Karar No: 2016/10710, Tarih: 15.06.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/3990 E.  ,  2016/10710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılardan ...'nin müvekkili ve diğer davalı aleyhine başlattığı takibin dayanağı olan 20/09/2008 tanzim ve 4503096 nolu 8.300 TL bedelli çekteki müvekkiline atfen atılmış keşideci imzasının ve yazının müvekkiline ait olmadığını, çekin müvekkilinin rızası dışında elinden çıktığını, bu çekte davalı ...'ın ciranta ve davalı ...'nin son hamil olduğunu ileri sürerek, söz konusu çek nedeniyle müvekkilinin davalılara borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Yıldırım 11/05/2010 tarihli duruşmada çekteki keşideci imzasının ...'ın talebi doğrultusunda kendisi tarafından atıldığını, imzanın ...'a ait olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; HMK'nun 190 ve TMK'nun 6 maddesine göre ispat yükü üzerinde olan davacının davasını ispata yarar her hangi bir belge sunmadığı, ayrıca ihtarlı davetiye ile isticvap edilmesine rağmen duruşmaya gelmeyip inkar etmiş olduğu imza ve vakıaları ikrar etmiş sayıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava çekteki keşideci imzasının davacıya ait olmadığı iddiasına dayalı menfi tespit davasıdır.

1-Davacıya imza isticvabı için çıkarılan isticvap davetiyesindeki meşruhat usulüne uygun düzenlenmediğinden duruşmaya gelmeyen davacının imzasını ikrar ettiği sonucuna varılamaz. Mahkemece yapılacak iş davacının çekteki keşideci imzasının kendisine ait olup olmadığı yönünde huzurda isticvap edilmek üzere usulüne uygun (çağrıldığınız gün ve saatte ekte fotokopisi bulunan çekte keşideci olarak size atfen atılan imzanın size ait olup olmadığı yönünden isticvap edilmek ve beyanda bulunmak üzere duruşmaya geliniz. Mazeretsiz olarak gelmediğiniz takdirde söz konusu imzanın size ait olduğunu ikrar etmiş sayılacaksınız.) meşruhat içeren isticvap davetiyesi ile duruşmaya çağrılarak imzasını inkar ettiği takdirde huzurda medarı tatbik imza örnekleri alınıp, taraflarca gösterilecek yerlerden sair medarı tatbik imza örnekleri de celbedilerek bilirkişiye grafolojik inceleme yaptırmaktan ibarettir.

2-Öte yandan davalı ... çekteki keşideci imzasının davacıya ait olmayıp, kendisine ait olduğunu ikrar ettiğinden kabul beyanına rağmen davalı ... açısından davanın reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1251, Karar No: 2019/3534, Tarih: 25.06.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/1251 E.  ,  2019/3534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve Tekstil Sanayi Ticaret AŞ vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/06/2010 gününde verilen dilekçe ile kısa çalışma ödeneğinin tahsiline ilişkin işlemin iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; kısa çalışma ödeneğinin tahsiline ilişkin işlemin iptaline dair verilen 25/09/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 25/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/274, Karar No: 2020/4164, Tarih: 09.07.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/274 E.  ,  2020/4164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1) Mahkûmiyet; Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin16.08.2018 tarihli 2018/152 esas ve 2018/370 sayılı kararı

2)Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 19/10/2018 tarihli 2018/3132 esas ve 2018/1633 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen hüküm sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz dilekçelerinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlere ilişkin yapılan istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 09.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19303, Karar No: 2011/4709, Tarih: 16.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19303 E.  ,  2011/4709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26804, Karar No: 2013/13091, Tarih: 09.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/26804 E.  ,  2013/13091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur belirlemesi, tazminatlar, velayet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-karşı davacı kocanın daha ağır kusurlu olduğunun ve boşanma hükmünün Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi uyarınca verildiğinin anlaşılmasına göre, davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; müşterek çocukların velayetinin verildiği annenin ...’da, babanın ise ...'da ikamet ettiği anlaşılmaktadır. Her iki yerleşim yeri ayrı mülki sınırlar içinde olsa da birbirlerine yakınlığı gözetilerek her ayın belirli günlerinde de yatılı kalacak şekilde çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki kurulması gerekirken, bu yönün gözetilmemesi doğru değil ise de; bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün gerekçeli kararın 1. bendinin (b) fıkrasının hükümden çıkarılmasına, yerine “velayetleri anneye verilen çocuklar ile baba arasında her ayın 2. ve 4. Cumartesi saat 09.00 ile Pazar saat 17.00 arası, her yıl sömestr tatilinin 1. günü saat 9.00 ile 7. günü saat 17.00 arası, 1 Temmuz saat 9.00 ile 20 Temmuz 17.00 arası, ayrıca dini bayramların 2. günü saat 09.00-17.00 saatleri arasında kişisel ilişki kurulmasına” sözcüklerinin eklenmesine, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA,temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

09.05.2013 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/1402, Karar No: 2019/2141, Tarih: 11.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/1402 E.  ,  2019/2141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.02.2013 tarihinde verilen dilekçeyle mirasın hükmen reddi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda: davanın reddine dair verilen 01.03.2017 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacılar vekili tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nce istinaf talebinin esastan reddine dair verilen karar temyizi üzerine, temyiz dilekçesinin reddine dair verilen ek kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, mirasın hükmen reddine ilişkindir.

Davacı vekili, 15.01.2012 tarihinde vefat eden ...’nın terekesinin borca batık olduğundan bahisle mirasın hükmen reddi talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekili tarafından istinaf talebinde bulunulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Davacılar vekilinin temyiz talebi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 10.01.2018 tarihli Ek Kararı ile davacılar avukatının 08.01.2018 tarihli temyiz dilekçesinin, süresinde temyiz edilmediği gerekçesiyle HMK'nın 366/1. maddesinin yollaması ile, HMK'nin 346/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davacılar vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 05.07.2018 tarihli istinaf talebinin reddine dair karar, 22.11.2017 tarihinde davacı vekilinin adresinde çalışanının imzasına tebliğ edildiği, ancak kararın 08.01.2017 tarihinde harcı yatırılmak suretiyle temyiz edilmiş olduğu ve süresinde olmadığı anlaşıldığından, davacılar vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 10.01.2018 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 11.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2426, Karar No: 2012/18306, Tarih: 01.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/2426 E.  ,  2012/18306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum işleminin iptaliyle yapılan vergi borçlanmasının geçerli olduğunun ve bunun sigortalı hizmetlerinden sayılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının yaptığı vergi borçlanmasının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptali ile yapılan vergi borçlanmasının geçerli olduğunun ve sigortalı hizmetlerinden sayılması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 4867 günlük vergi borçlanmasının kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 18.04.2002 tarihli bildirgeye göre 04.10.2000 tarihi itibariyle tescil edildiği, 619 sayılı KHK'nin Geçici 1.maddesindeki düzenlemeden yararlanarak yaptığı 11.09.2002 tarihli borçlanma talebinin davalı Kurumca kabul edilerek 28.01.2003 tarihinde 4867 gün için ödemede bulunduğu,ancak Kurumun önce 23.03.2004 tarihli yazısı ile davacının yaptığı ödemenin 01.11.2002 tarihinde basamağının değişmesi ve artışlar nedeniyle eksik kaldığı gerekçesiyle davacıya yeniden boç çıkartıldığı, son olarak 31.12.2009 tarihli yazısı ile davacının vergide kayıtlı sürelerinin tamamını borçlanması gerektiği halde 01.01.1987-16.09.1993 tarihleri arasındaki süreleri borçlanmadığı, kısmi borçlanma hakkının bulunmadığı belirtilerek borçlanmasının iptal edildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan 619 sayılı KHK'nin Geçici 1.maddesinde,1479 sayılı kanuna göre tescil edilmiş olmak kaydıyla,20.04.1982 tarihinden bu KHK'nin yürürlüğe girdiği tarihe kadar Vergi Dairelerine kayıtlı olarak kendi nam ve hesabına bağımsız çalıştıklarını belgeleyen sigortalıların, vergiye kayıtlı bulundukları süreler bu sürelere ilişkin primleri ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağı prim tutarı üzerinden ödemek kaydıyla sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.Davacının borçlanma hakkından yararlanarak Kuruma belirli bir miktar ödemede bulunduğu konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.Hal böyle olunca, davacının vergi borçlanması karşılığı olarak Kuruma yaptığı toplam ödemenin ödeme tarihi itibariyle kaç güne tekabül ettiğinin Kurumdan sorularak belirlenen bu süre yönünden borçlanmanın geçerli olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15787, Karar No: 2018/3279, Tarih: 24.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/15787 E.  ,  2018/3279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 11/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15020, Karar No: 2013/10432, Tarih: 31.10.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/15020 E.  ,  2013/10432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Tehdit suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 31/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.