muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/33841, Karar No: 2020/17957, Tarih: 09.12.2020

Davalı ... vekili, müvekkili ile diğer davalılar arasında iddia edildiği gibi bir hukuki ilişkinin mevcut olmadığını, İstanbul Otobüs A.Ş. tarafından diğer şirket ve kişiler arasındaki rekabetin korunması amacıyla yapılan ihaleler neticesinde ihaleyi kazanan tarafından seferler yapıldığını, tekelleşmenin önüne geçilmesi için ihalelere farklı kişi ve kurumların katıldığını, müvekkili ile diğer davalıların tamamen farklı kişiler olduğunu ve farklı otobüsler işlettiklerini, hukuki sorumluluktan kurtulmak gayesiyle farklı isimler altında farklı işverenlerce araç sürücülerinin çalıştırılması iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacının son ücretinin banka hesabına yatırıldığını, herhangi bir fazla çalışmasının olmadığını, resmi tatil ve dini bayramlara ilişkin iddialarını da kabul etmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Tekstil Turizm İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili, müvekkili ile diğer davalılar arasında iddia edildiği gibi bir hukuki ilişkinin mevcut olmadığını, İstanbul Otobüs A.Ş. tarafından diğer şirket ve kişiler arasındaki rekabetin korunması amacıyla yapılan ihaleler neticesinde ihaleyi kazanan tarafından seferler yapıldığını, tekelleşmenin önüne geçilmesi için ihalelere farklı kişi ve kurumların katıldığını, müvekkili ile diğer davalıların tamamen farklı kişiler olduğunu ve farklı otobüsler işlettiklerini, hukuki sorumluluktan kurtulmak gayesiyle farklı isimler altında farklı işverenlerce araç sürücülerinin çalıştırılması iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacının müvekkiline ait işyerinde 12.06.2012-20.05.2013 tarihleri arasında çalışmış olduğunu, davacı ile 12.06.2012 başlangıç tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesinin imzalanması ile bu hususun sabit olduğunu, davacının son ücreti olan Mayıs 2013 ayı ücretinin banka hesabına yatırıldığını, herhangi bir fazla çalışmasının olmadığını, resmi tatil ve dini bayramlara ilişkin iddialarını da kabul etmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Göksan Teks. İnş. Kuy. San. Tic. Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin diğer davalılarla müştereken veya müteselsilen bir sorumluluğu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı yasal süresi içinde davacı vekili ile davalılar ... Tekstil Turizm İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti. ile ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar ... Tekstil Turizm İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti. ile ...'nin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı yasal süresi içinde davacı vekili ile davalılar ... Tekstil Turizm İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti. ile ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar ... Tekstil Turizm İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti. ile ...'nin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyada davalılar arasındaki hukuki ilişkinin niteliği ve buna göre davacının talep ettiği alacaklardan davalıların sorumluluğu uyuşmazlık konusudur.

Davacı, davalıların gerçekte ortak olduğunu ancak hukuki sorumluluktan kurtulmak amacıyla işyerlerini (özel halk otobüsleri) farklı isimlerle gösterdiklerini belirterek organik bağ iddiasında bulunmuştur. Davalılar ise davacının hizmet bildirimlerinin yapıldığı davalı işverenler arasında ortaklık ilişkisinin söz konusu olmadığını, İstanbul Otobüs AŞ'nin ihale ve görevlendirme şartları gereği böyle bir birlikteliğin mümkün de olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalılardan ... Tekstil Turizm İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti. ile ... arasında organik bağ olduğu, diğer davalılar yönünden ise organik bağ iddiasının ispatlanamadığı kabul edilerek hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, şehir içi özel halk otobüsü hatlarında şoför olarak çalışan davacının 17.09.2011-11.06.2012 tarihleri arasında davalılar ..., ... ve Göksan Teks. İnş. Kuy. San. Tic. Ltd. Şti.'ne ait işyerlerinde, 12.06.2012-20.05.2013 tarihleri arasında davalı ... Tekstil Turizm İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti.'ne ait işyerinde, 21.05.2013-31.01.2014 tarihleri arasında ise davalı ...’ye ait işyerinde çalıştığı; davalılar ..., ... ve Göksan Teks. İnş. Kuy. San. Tic. Ltd. Şti.'ne ait işyerlerinden kısmi süreli çalışma karşılığı aynı dönemlerde bildirim yapılarak davacının aylık çalışma gün sayısının 30 güne tamamlandığı anlaşılmaktadır.

Buna göre davacının tüm çalışma süresi boyunca ara vermeksizin ya da kısa süre içinde bir işverenden diğerine geçiş yaparak çalışmaya devam ettiği, davacı ile bir kısım davalılar arasında yapılan kısmi süreli iş sözleşmelerine göre aynı dönemde çok sayıda araçta çalıştığı, tanık beyanlarına göre de davacının işverenleri değişmekle birlikte aynı işi yapmaya devam ettiği anlaşıldığından, davalılar arasında organik bağ olduğu gözetilerek tüm çalışma süresi için hesaplama yapılması ve davalıların müştereken ve müteselsilen sorumluluklarına gidilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 09/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1686, Karar No: 2018/7461, Tarih: 06.12.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/1686 E.  ,  2018/7461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Çekişmeli taşınmazlar müşterek muris ...’dan intikalen geldiğine ve davacı ... da adı geçenin mirasçısı olduğuna göre miras payı oranında adına tescile karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile temyize konu 116 ada 20, 118 ada 2, 3; 150 ada 8, 9, 12; 154 ada 5, 21; 155 ada 18 ve 162 ada 19 parsel sayılı taşınmazların her biri 200 pay kabul edilmek sureti ile 5 payının davacı ... Akın, 195 payının ise tespit malikleri adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılardan Şenel, Fatma, Yüksel ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 06.12.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8539, Karar No: 2010/14298, Tarih: 02.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8539 E.  ,  2010/14298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yerinde iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, bilirkişi kurullarınca taşınmazın tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olması kural olarak doğrudur.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle değerinin belirlenebileceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Ayrıca Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında iklim koşulları, arazinin topografik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb.) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5, kuru tarım arazilerinde ise %6 alınmaktadır.

Bilirkişi kurullarınca düzenlenen raporlarda taşınmazın yakınından geçen irili ufaklı derelerden çiftçi imkanları ile sulanabilen bir arazi olduğu belirtilmekle yetinilmiş, dere suyunun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, dereden gelen bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden ve pompayla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden taşınmaz sulu arazi kabul edilip %5 kapitalizasyon faizi üzerinden değerlendirme yapılması,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi kurulu raporlarının denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi kurulu raporlarının denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8635, Karar No: 2007/10268, Tarih: 18.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/8635 E.  ,  2007/10268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Marmaris İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 18.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6215, Karar No: 2019/3000, Tarih: 28.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/6215 E.  ,  2019/3000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

Dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, o yer Cumhuriyet Savcısının tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar Gülsüm ile Hatıra'nın, diğer sanık ...'in sahibi olduğu “Lüks Yaşam” şirketinde kapıdan satış elemanı olarak çalıştıkları, suç tarihinde sanıklar Hatıra ve Gülsüm'ün katılan ...'nin evde olmadığı sırada eşi olan katılan ...'in yanına gelerek "sana bir kart vereceğiz, içerisinden hediye çıkacak" dedikleri, kapalı zarfın içinden bir kağıt çıkardıkları ve katılan ...'e "şansın iyi bak sana bir mikro dalga fırın ve halı yıkama makinesi, çaydanlıkta size hediye" dedikleri ve bunları alabilmesi için bir kağıda imza attırdıkları, bu sırada katılan ...'nin eve geldiği eşyalarını iade edip, eşi diğer katılan ...'in imzaladığı kağıdı almak istediği; fakat sanıkların kabul etmeyerek taksit kartını bırakarak olay yerinden ayrıldıkları, bu surette dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda, eylemlerin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-h maddesinde düzenlenen “tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasındaki dolandırıcılığı” suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 28.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10152, Karar No: 2015/12759, Tarih: 09.06.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/10152 E.  ,  2015/12759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Takibe itiraz

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K AR A R

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından .....Aile Mahkemesi'nin 2004/725 Esas - 2005/445 Karar sayılı boşanma ilamında müşterek çocuklar lehine hükmedilen iştirak nafakasının tahsili amacıyla başlatılan ilamlı takipte, borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda takipte istenilen miktarın ödendiğini, müşterek çocukların 2012 yılı Ağustos ayından itibaren velayet hakkı sahibi anne yanında kalmadığını, vekil edeni borçlunun yanında kaldığını, çocukların tüm okul, tatil, kıyafet, özel ders ücretlerinin müvekkili tarafından ödendiğini, ilamda nafakaya 21.05.2005 tarihinde hükmedilmesine rağmen, icra takibinde 20.07.2004 tarihinden itibaren faiz talep edildiğini açıklayarak icranın geri bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından, davacının ibraz etmiş olduğu okul giderlerine ilişkin faturaların nafaka borcuna ilişkin olduğuna dair açıklama içermediği ve davalı alacaklıya ödeme yapılmadığı, bu nedenle yerleşik Yargıtay içtihatları doğrultusunda bu ödemelerin ahlaki bir borcun yerine getirilmesi niteliğinde olduğu nafaka borcundan mahsup edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK'nun 297/2. maddesi; "Hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." hükmünü içermektedir.

Lehine nafakaya hükmedilen çocuklar, yönünden borçlunun nafaka ödemekle sorumlu tutulabilmesi için çocukların alacaklı yanında bulunması gerekir. Borçlu vekili, bunun aksini ileri sürerek, velayeti alacaklıya bırakılan müşterek çocukların müvekkilinin yanında kaldığını bakım ve giderlerinin borçlu tarafından karşılandığını iddia etmekte olup, bu iddiası her türlü delille ispatlanabilir.

Lehine nafakaya hükmedilen çocuklar, yönünden borçlunun nafaka ödemekle sorumlu tutulabilmesi için çocukların alacaklı yanında bulunması gerekir. Borçlu vekili, bunun aksini ileri sürerek, velayeti alacaklıya bırakılan müşterek çocukların müvekkilinin yanında kaldığını bakım ve giderlerinin borçlu tarafından karşılandığını iddia etmekte olup, bu iddiası her türlü delille ispatlanabilir.

Mahkemece, bu husunun tespiti için tanık dinlenmiş ise de müşterek çocukların iddia edilen dönemde kimin yanında kaldığına ilişkin bir değerlendirme yapılmadan ve borçlunun faiz ile ilgili şikayeti hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmeden, borçlunun delil listesinde ödeme iddiasını ispatlamak amacıyla bildirdiği bankalara yazılan müzekkere cevapları, dosya içine alınmadan karar verildiği anlaşılmaktadır. İcra Mahkemesi'nce açıklanan bu talepler, karar gerekçesinde tartışılmamış, açıkça olumlu ya da olumsuz karar verilmeden sadece borçlunun sunduğu okul giderlerine ilişkin faturalar değerlendirilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

O halde, Mahkemece, yukarıda açıklanan eksiklikler de dikkate alınarak bankalara yazılan müzekkerelerin cevapları dosya içine alınarak, müşterek çocukların 2010 yılı Ağustos ayından itibaren, borçlu baba yanında kaldığı iddiası ile faiz şikayeti hakkında gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılmak suretiyle, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamınn tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 09.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15994, Karar No: 2016/545, Tarih: 19.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/15994 E.  ,  2016/545 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2015

NUMARASI : 2015/781-2015/1266

BİLDİRİMDE BULUNAN : Uşak İl Nüfus Md.

KÜÇÜK : D.. U..

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Uşak 1. Sulh Hukuk, Küçükçekmece 4. Sulh Hukuk ve Büyükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

Uşak 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, adres kayıt sistemine göre küçüğün ikamet adresinin “B... Mah. A.. Ç.. Cad. No:... Beylikdüzü/İSTANBUL” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Küçükçekmece 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce ise, Beylikdüzü adresinin adliyeleri yargı çevresi dışında kaldığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Büyükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, yaptırılan kolluk araştırmasına göre “Beylikdüzü” adresinin geçici ikamet adresi olduğu, küçüğün, babası ile birlikte Avusturalya ülkesinde ikamet ettiği, en son yurtiçi ikamet adresinin “A.. Köyü Banaz/UŞAK” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

5718 sayılı MÖHUK m. 1 uyarınca Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaların, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye'de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye'de sâkin değilse Türkiye'deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülür.

Beylikdüzü İlçe Emniyet Müdürlüğünün yazısı ekinde yer alan 22.08.2015 tarihli tutanaktan “Beylikdüzü” adresinin geçici ikamet adresi olduğu, küçüğün, babası ile birlikte Avusturalya ülkesinde ikamet ettiği, en son yurtiçi ikamet adresinin “A... Köyü Banaz/UŞAK” olduğu anlaşılmıştır. Her ne kadar Banaz Sulh Hukuk Mahkemesince verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmasa da Uşak 1. Sulh Hukuk, Küçükçekmece 4. Sulh Hukuk ve Büyükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemelerinin verdikleri yetkisizlik kararları ile davadan el çektikleri ve Yargıtayca yargı yeri belirlenmesi gerektiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Banaz Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Banaz Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19.01.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/896, Karar No: 2022/3263, Tarih: 27.04.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/896 E.  ,  2022/3263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER :1) Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/01/2018 tarih ve 2016/202 Esas - 2018/32 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı TCK’nin 37, 81/1, 35, 29/1, 53. ve 63. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl 9 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine dair karar; 2) Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07/06/2018 tarih ve 2018/616 Esas - 2018/1598 Karar sayılı kararı ile;

a)Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik "istinaf başvurularının esastan reddine" dair karar,

b)Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına ve sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, CMK'nin 223/2-b. maddesi uyarınca beraatine dair karar,

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, katılan vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07/06/2018 tarih ve 2018/616 Esas - 2018/1598 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezalarının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07/06/2018 tarih ve 2018/616 Esas - 2018/1598 Karar sayılı “istinaf başvurularının kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan beraatine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, katılan vekilinin; mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Sanık müdafiinin; sübuta, suçun niteliğine, eksik kovuşturmaya, beraat kararı verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, yasal savunmaya, bu bağlamda TCK'nin 25. ve 27. maddelerinin uygulanmamasına yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;