muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21235, Karar No: 2017/10606, Tarih: 21.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/21235 E.  ,  2017/10606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının arttırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile..... Aile Mahkemesi'nin 04/12/2007 tarih ve 2007/733 Esas-2007/783 Karar sayılı ilamı ile anlaşmalı olarak boşandıklarını, boşanma ilamı ile 2002 doğumlu müşterek çocuk için 500TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, hükmedilen nafakanın günün ekonomik koşulları, müşterek çocuğun ihtiyaçlarının artması sonucu yetersiz kaldığını ileri sürerek 1.750TL'ye çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; müşterek çocuğun özel okula gönderilmesinin davacının tercihi olduğunu, maaşından başka geliri olmadığını, talep edilen miktarın yüksek olduğunu, nafakanın 900TL'ye artırılmasını kabul edebileceğini savunarak fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, 500 TL olan iştirak nafakasının 925 TL'ye çıkartılmasına karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2)Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır. TMK.nun 330. maddesindeki düzenleme, nafaka miktarının çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçlerine göre belirlenir şeklindedir.TMK'nun 331.maddesi uyarınca da; durumun değişmesi halinde hakim nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırabilir. Nafaka takdir edilirken; velayet kendisine tevdi edilmeyen tarafın ekonomik imkanları yanında; çocuğun yaşı, eğitim durumu ve ihtiyaçları da dikkate alınmalı, velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeği ve yüklendiği sorumluluklar da göz önünde bulundurulmalıdır.

./..

Bu bağlamda somut olaya baktığımızda; tarafların 2007 yılında anlaşmalı boşandığı; 23.02.2002 doğumlu çocuğun velayetinin anneye verildiği, çocuk lehine 500TL iştirak nafakasına hükmedildiği, iş bu davanın 05.12.2014 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

./..

Bu bağlamda somut olaya baktığımızda; tarafların 2007 yılında anlaşmalı boşandığı; 23.02.2002 doğumlu çocuğun velayetinin anneye verildiği, çocuk lehine 500TL iştirak nafakasına hükmedildiği, iş bu davanın 05.12.2014 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, taraflar hakkında yaptırılan sosyal ekonomik durum araştırmasında, davacının bir şirkette insan kaynakları müdürü olduğu, aylık 9.000 TL gelirinin bulunduğu, 1.450TL kira gideri olduğu, davalının ise endüstri mühendisi olduğu, özel bir şirkette çalıştığı, aylık 5.648 TL gelirinin olduğu, 725 TL kira giderinin olduğu, müşterek çocuğun özel okulda okuduğu yıllık okul ücretinin 30.450TL, servis ücretinin de 3.652TL olduğu görülmüştür.

Hal böyle olunca; nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, tarafların tespit edilen ve gerçekleşen ekonomik sosyal durumları ile özellikle nafaka yükümlüsünün gelir durumu nazara alındığında; mahkemece, müşterek çocuk lehine hükmedilen iştirak nafakası miktarı az olup, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine aykırı görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15072, Karar No: 2022/8320, Tarih: 12.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/15072 E.  ,  2022/8320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile kamu düzeni geregince faiz bitiş tarihi ve Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı gereği derhal ödeme yönünden yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi ve faiz bitiş tarihi yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA,, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına. 12/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9123, Karar No: 2014/10740, Tarih: 17.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/9123 E.  ,  2014/10740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elmalı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2007/49-2013/463

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı A.. T.. vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Davacı vekilinin temyizi yönünden;

Mahkeme kararı davacı vekiline 24.08.2013 tarihinde tebliğ edilmiş olup, temyiz harcı 11.09.2013 tarihinde yatırılmış, temyiz dilekçesi 11.09.2013 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Bu durumda HUMK.nun 432. maddesi hükmünde öngörülen 15 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,

2-Davalı A.. T.. vekilinin temyizi yönünden;

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

a-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması ve üretim giderlerinin içerisine de tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ile genel idari ve beklenmeyen giderler dahil edilmemesi gerekir. Buna göre dosya içerisinde bulunan veri listesine göre elmanın masrafı 1064 TL iken bilirkişi kurulu tarafından 1214 TL alınması suretiyle taşınmazın net gelirinin düşük hesaplanması,

b-02.01.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesinde yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün karar tarihi itibariyle 492 sayılı Harçlar Yasası'nın 13. maddesinin (j) fıkrasından kaynaklanan yargı harçlarından muafiyeti ortadan kalkmış olduğu halde davacı idarenin harçtan muaf olduğu belirtilerek harç alınmamış olması,

c-Kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın idare adına tescil davasının bu niteliğine göre vekille temsil edilen taraflar yararına maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinden kendisini vekil ile temsil ettiren davalı A.. T.. lehine avukatlık ücreti verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

c-Kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın idare adına tescil davasının bu niteliğine göre vekille temsil edilen taraflar yararına maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinden kendisini vekil ile temsil ettiren davalı A.. T.. lehine avukatlık ücreti verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

d-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesi'nin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinden de hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13875, Karar No: 2013/20317, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/13875 E.  ,  2013/20317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 01/06/1996-31/01/2004 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde ... şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işveren tarafından davacı adına işe giriş bildirgesinin Kurum'a verilmediği, davacının hizmet cetvelinin getirtildiği, davacı adına dava konusu dönem içerisinde davalı işyeri tarafından hizmet bildiriminde bulunulmadığı, davacının mahkemede vermiş olduğu imza örnekleri ile dosyaya sunulan 15/07/1996- 20/01/2004 tarihleri arası belgeler üzerindeki imzaların mukayesesi için dosyanın bilirkişiye tevdi edildiği, bilirkişi tarafından haciz tutanağı evrakları ve iş emri formu fotokopisinde atılı imzaların davacı el ürünü olduğunun tespit edildiği, davalının TEDAŞ'la ilişiğinin kesildiğine ilişkin 19/03/2004 tarihli tahliye makbuzunun dosyaya sunulduğu ancak dinlenen tanık beyanlarının çalışma olgusunun varlığının tespiti hususunda yetersiz olduğu anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; bu tür uzun süreli sigortalı (01/06/1996-31/01/2004) hizmetlerin saptanmasına ilişkin davaların özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi gerektiğinden ... Baro Başkanlığına davalının hangi tarihte Barodan kaydını sildirdiğini tespit etmek, tanık beyanlarının yetersiz olması nedeniyle Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle davalı işyerine komşu işyerlerini tespit edip bu işyerlerinin uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı çalışanları, yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarına başvurmak, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'e iadesine, 11/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9326, Karar No: 2015/17227, Tarih: 04.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/9326 E.  ,  2015/17227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/02/2015

NUMARASI : 2013/873-2015/116

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; günün ekonomik koşulları, müşterek çocuğun giderlerindeki artış ve eğitim bedeli, davalının ekonomik durumundaki iyileşme göz önüne alınarak Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/429 esas 2004/328 karar sayılı ilamıyla müşterek çocuk Berfin adına hükmedilen 100,00 TL iştirak nafakasının 1.500,00 TL'ye çıkartılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının müşterek çocuğu özel okula göndermesinin nafakanın artırımını gerektirmediğini, devlet okulu varken özel okula gönderilmesi ve fahiş oranda nafaka isteminin kabul edilemez olduğunu, davalının ev gideleri, düzenli ödemeleri, birikmiş nafaka borcunun bulunduğunu, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına göre TEFE oranında artış yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; tarafların sosyal ve ekonomik durumu, paranın alım gücü, çocuğun ihtiyaçlarının artması gerekçesiyle davanın reddine, Rize Aile Mahkemesinin 2012/55 esas 2012/392 karar sayılı ilamıyla müşterek çocuk Berfin adına hükmedilen 100,00 TL iştirak nafakasının aylık 400,00 TL artırılarak 500,00 TL'ye çıkarılmasına, nafakanın her yıl TEFE oranında artırılmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, HMK. 26.md. hükmü gereğince hakim davacının talebi ile bağlı olup, talepten başka bir şeye ya da fazlasına karar veremez. Mahkemece davacının talebi olmadığı ve davalı tarafından usulüne uygun harç yatırılarak açılmış bir dava olmadığı halde nafakanın her yıl TEFE oranında artırılmasına karar verilmiş olması doğru görülmemiş ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 1.bendinde ki “her yıl TEFE oranında artırılarak” cümlesinin hükümden çıkartılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2833, Karar No: 2011/206, Tarih: 04.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/2833 E.  ,  2011/206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 04.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13189, Karar No: 2019/2950, Tarih: 25.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13189 E.  ,  2019/2950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde 3402 sayılı Kadastro Kanununun Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro tespit çalışmaları sonucunda davaya konu 107 ada 6 ve 19 parsel sayılı taşınmazların davalı adına tescil edildiği, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmazlardan olduğu, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirme durumunun söz konusu olmadığı gibi zamanaşımı yolu ile iktisap edilemeyeceğini Kadastro Kanununun Geçici 8. maddesine göre yapılan tespitin iptali ile Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; dava konusu taşınmazın eski tarihli memleket haritasında ve hava fotoğraflarında açık renkli üzerinde ... olmayan alanlar içerisinde kaldığı, dava konusu yerin ... sayılmayan yer olduğu taşınmazların dere kenarında yer aldığı zeminlerinin kısmen sürülmüş olduğu ancak hiçbirisinin içinde kültür bitkisi bulunmadığı kuvetle muhtemel vatandaşlar tarafından keşif yapılacağı gerekçesiyle sürüldüğü, civarda bulunan arazilerden yanlızca 2-3 parsel taşınmazın işlendiği fakat diğerlerinin uzun yıllardan beri sahipleri ve murisleri tarafından işlenmesi terk edilen arazilerden olduğu, ortofoto haritasından da bu durumun anlaşıldığı, işlenen arazilerin açık renkli toprak yapısına sahip olup, haritadan da anlaşılabildiği diğer alanların kısmen nehir yatağında kısmen de işlenmeyen alanlarda kaldıkları tespit tarihi itibariyle zilyetleri lehine iktisaba yetecek kesintisiz ve aralıksız zilyetlik şartının taşımadıkları gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 107 ada 6 ve 19 parsel sayılı taşınmazların tespitinin iptali ile Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmiş, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil davasıdır.

Taşınmazın bulunduğu yörede, 3402 sayılı Kanunun Ek-5 maddesi gereğince yapılan ve askıya çıkarak 16.06.2015 tarihinde kesinleşen ... kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye davalı lehine zilyetlikle kazanım koşulları oluşmadığı belirlenerek hüküm kurulduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine

25/04/2019 günü oy birliği ile karar verildi.