muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10521, Karar No: 2022/1093, Tarih: 26.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/10521 E.  ,  2022/1093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının 07.12.2009 – 02.12.2011 tarihleri arasında davalı Belediye Başkanlığı’nda çalıştığının tespiti ve prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemenin davanın kabulüne dair kararına karşı, davalılar tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine; 21. Hukuk Dairesi tarafından, davacının çalıştığı dönemlerde görev yapan yetkili şef, amir, müdür gibi kimseleri dinlemek gerektiği, öte yandan ücret araştırması yoluna gidilmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulduğu, bozma kararından sonra, mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davacının 07.12.2009 – 02.12.2011 tarihleri arasında asgari ücret karşılığında çalıştığının tespitine dair karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... arafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada, yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Öncelikle, talep konusu dönemde çalışmanın geçtiği işyerinin resmi bir işyeri olması ve kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıl olduğundan, davacının işe alınması ile ilgili belediyede herhangi bir belgenin olup olmadığı, davacının ... Otelinde mülakata tabi tutulduğuna dair iddiası karşısında, davacının mülakata tabi tutulup tutulmadığı, bu sınavı kazanıp, kazanmadığı; kazanmamış ise belediye binasına ne şekilde girip çıktığı, belediye adına açılmış mail adresi üzerinden yazışmaları nasıl yaptığı ve bunlara nasıl eriştiği araştırılmalıdır.

Öte yandan, davacının çalıştığını iddia ettiği belediye ile ... Bilgi Teknolojileri Limited Şirketi arasında dosya kapsamında yer alan ve sözleşmenin tamamlanma tarihi 31.12.2009 olan hizmet alım tip sözleşmelerinde, yazılım programı üzerinde, proje yöneticisi olarak bilgisayar mühendisi veya teknikerin çalıştırılacağı, doğrudan temin usulü ile belediyece, imar dijital arşiv dokümantasyon sistemi teknik şartnamesinde de, işin süresinin 31.12.2009 tarihinde biteceği ve bir yazılımcı anahtar teknik personelin çalıştırılacağı belirlemesinin yapıldığı anlaşılmakla; davacının sözü geçen sözleşme veyahut doğrudan temin usulü kapsamında çalıştırılıp, çalıştırılmadığı hususu da araştırma konusu yapılarak, ortaya çıkacak sonuca göre karar verilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda mahkemece bu maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, 26/01/2022 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8866, Karar No: 2023/4855, Tarih: 10.07.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8866 E.  ,  2023/4855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, silahla kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... ve müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki duruşma isteminin kabulüne karar verilmesine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.07.2019 tarihli ve 2019/110 Esas, 2019/215 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik silahla kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik silahla kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik silahla kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. ... 1.Ağır Ceza Mahkemesi kararının katılan sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 05.02.2020 tarihli ve 2019/3723 Esas, 2020/345 Karar sayılı kararı ile ;

2. ... 1.Ağır Ceza Mahkemesi kararının katılan sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 05.02.2020 tarihli ve 2019/3723 Esas, 2020/345 Karar sayılı kararı ile ;

"Oluşa ve dosya kapsamına göre; bir tarafta sanık ... ve oğulları olan diğer sanıklar ... ve ... ile diğer tarafta sanık ... ve kardeşi olan maktul ...'ın oluşturduğu gruplar arasında çıkan ve karşılıklı hakaretlerin yaşandığı tartışma ortamının daha da gergin bir hal alması sonucu çıkan arbede sırasında, sanık ...'ın, yanında taşıdığı tabancasıyla, etkili mesafeden hedef gözeterek yaptığı atış sonucunda mağdur ...'ın önce karın bölgesinden yaralandığı, ...'ın can havliyle yaptığı müdahale ile ...'in silahı tutan elini kavradığı, bu sırada tabancanın tekrar ateş alması sonucu ...'ın bu kez ayağından yaralandığı, sonrasında tabancayı ele geçiren ...'ın, silahın kabzasıyla, sanık ... ...'ın da, eline geçirdiği bir sopayla ...'in kafasına vurdukları, sanık ...'nın da ...'i tuttuğunun anlaşılması karşısında;

a) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik eyleminden kurulan hüküm bakımından;

Suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, mağdurun etkili müdahalesi ile kendisini gösteren engel halin varlığı dikkate alındığında, eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılan sanığın, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek "öldürmeye teşebbüs" suçundan makul bir ceza ile cezalandırılması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "kasten yaralama" suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

b) Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'i kasten yaralama eylemlerinden kurulan hükümler bakımından;

aa) Katılan ... hakkında düzenlenen ... Yüksek İhtisas Hastanesinin 24/02/2015 tarihli raporunda; yaralanması nedeniyle yüzde sabit iz mevcut olduğunun belirtilmesi, ayrıca ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 25/08/2015 tarihli raporunda burun kemiğinde kırık olduğunun bildirilmesi karşısında, sanıklar hakkında TCK'nin 87/1-c ve 3. fıkralarının uygulanıp uygulanmayacağının tespiti bakımından bu hususlarda rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

bb) Sanık ...'in, katılan ...'in kafasına sopa ile vurmak suretiyle, diğer sanık ... ile birlikte kasten yaralama suçunu işlediğinin katılan ... beyanı, tanık ... anlatımı ve dosya kapsamından anlaşılması karşısında, TCK'nin 37. maddesi uyarınca "fail" sıfatıyla cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde, TCK'nin 39. maddesi delaletiyle anılan suça "yardım eden" sıfatıyla cezalandırılması,

bb) Sanık ...'in, katılan ...'in kafasına sopa ile vurmak suretiyle, diğer sanık ... ile birlikte kasten yaralama suçunu işlediğinin katılan ... beyanı, tanık ... anlatımı ve dosya kapsamından anlaşılması karşısında, TCK'nin 37. maddesi uyarınca "fail" sıfatıyla cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde, TCK'nin 39. maddesi delaletiyle anılan suça "yardım eden" sıfatıyla cezalandırılması,

cc) Katılan ...'in, ilk önce sanık ...'ı ateşli silahla karın bölgesinden ve ayağından yaralayarak, kemik kırığına neden olduğu dikkate alındığında, katılan ...'den kaynaklanan ve sanıklara yönelen haksız tahrik oluşturan davranışların ulaştığı boyut nazara alınarak; sanıklar hakkında tayin edilen cezadan, 1/4'ten 3/4'e kadar ceza indirim öngören TCK’nin 29. maddesinin uygulanması sırasında, makul oranda bir indirim yapılması yerine, yazılı biçimde 1/4 oranında indirim yapılması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2020/113 Esas, 2021/38 Karar sayılı kararı ile ;

a. Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik silahla kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 8 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

b. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs uçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri ;

Katılan sıfatıyla; cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine,

Sanık sıfatıyla ;

1. Meşru savunmaya,

2. Haksız tahrikin derecesine,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri ;

1. Meşru savunmaya,

2. Haksız tahrikin derecesine,

3. Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

C. Katılan sanık ... ve müdafiinin vekilinin temyiz sebepleri ;

Katılan sıfatıyla ; suç niteliğine,

1. Teşebbüsün derecesine,

2. Haksız tahrikin varlığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık sıfatıyla ;

1. Meşru savunmaya,

2. Haksız tahrikin derecesine,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri ;

1. Meşru savunmaya,

2. Haksız tahrikin derecesine,

3. Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

C. Katılan sanık ... ve müdafiinin vekilinin temyiz sebepleri ;

Katılan sıfatıyla ; suç niteliğine,

1. Teşebbüsün derecesine,

2. Haksız tahrikin varlığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde sanık ... ve oğulları olan diğer sanık ... ve dosya dışı ... ile diğer tarafta sanık ... ve kardeşi olan maktul ...'ın oluşturduğu gruplar arasında çıkan ve karşılıklı hakaretlerin yaşandığı tartışma ortamının daha da gergin bir hal alması sonucu çıkan arbede sırasında, sanık ...'ın yanında taşıdığı tabancasıyla, etkili mesafeden hedef gözeterek yaptığı atış sonucunda önce mağdur ...'ın önce karın bölgesinden yaralandığı, ...'ın can havliyle yaptığı müdahale ile ...'in silahı tutan elini kavradığı, bu sırada tabancanın tekrar ateş alması sonucu ...'ın bu kez ayağından yaralandığı sonrasında tabancayı ele geçiren ...'ın, silahın kabzasıyla, sanık ... ...'ın da, eline geçirdiği bir sopayla ...'in kafasına vurdukları olayda, sanık ...'ta meydana gelen yaralanmanın niteliği ve derecesi, aldırılan raporu, suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, mağdurun etkili müdahalesi ile kendisini gösteren engel halin varlığı dikkate alındığında, sanık ...'ın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından, sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...'ın sanık ...'ın elinden silahı aldıktan sonra silahın kabzası ile sanık ...'a vurduğu bu esnada sanık ...'ın da eline geçirdiği bir sopa ile sanık ...'a vurduğu bu kapsamda aynı suç işleme icrası kapsamında her iki sanığın da diğer sanık ...'ı yaralama kastı ile birlikte hareket etmeleri nedeniyle sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik silahla kasten yaralama suçlarından uygulamalar yapıldığı, anlaşılmıştır.

Haksız tahrik yönünden, ilk haksız hareketin sanık ...'dan geldiği ve neticesinde sanıkların ...' a yönelik eylemi gerçekleştirdikleri anlaşılmakla sanıklar ... ve ... hakkında makul oranda haksız tahrik indirimi yapıldığı, anlaşılmıştır.

2. Katılan ... hakkında düzenlenen Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 26.06.2015 ve 20.10.2015 tarihli ; "Ekte gönderilen tıbbi evrakta ateşli silah yaralanmalarında görülmesi beklenen lezyonlar tarif edilmemekle birlikte ateşli silah yaralanması olduğunun kabulü ile karın orta kısımda batına nafiz olmayan cilt altı doku seviyesinde bir adet yara ile sol ayakta tarsal kemikte kırığa neden olan ancak herhangi bir büyük damar yaralanmasından bahsedilmeyen bir adet giriş ve bir adet çıkış yarası bulunduğu ayrıca kafa orta kısımda bir adet kesi bulunduğu, bu yaralar ayrı ayrı veya birlikte değerlendirildiğinde şahsın herhangi bir büyük damar kesisi ile iç organ harabiyetinden bahsedilmeyen yaralanmasının;

1-Yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmadığı,

2-Duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olmadığı,

Görüşlerini içeren adlî muayene raporu dava dosyasında mevcuttur.

3. Katılan ... hakkında düzenlenen ... Yüksek İhtisas Hastanesinin 15.06.2020 tarihli ; "Kişide herhangi bir kalıcı yaralanmaya rastlanmadığı, nazal kemikteki fraktürün yaşamsal foksiyonlarına etkisi 1 derece olduğu, yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı"

Görüşünü içeren adli muayene raporu dava dosyasında mevcuttur.

4. Olay yeri inceleme raporu ve basit krokisi, uzmanlık raporları ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Sanıklar ... ve ... müdafilerinin meşru savunmaya, haksız tahrikin derecesine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılan ... vekilinin cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine, sanık ... ve müdafiinin teşebbüsün derecesine, haksız tahrikin varlığına, katılan sıfatıyla suç niteliğine yönelen temyiz sebepleri yönünden

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin söz konusu olmadığı, sanık ...'in suçta kullandığı silahın öldürmeye elverişli oluşu, atış sayısı, katılan ...'ın hedef gözetilen vücut bölgesi ile eylemin son bulma şekli, katılan ...'in ise adli muayene raporu uyarınca yaralanmasının niteliği birlikte değerlendirildiğine suç vasıflarının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, katılanlar ... ve ...'in kendilerine yönelen saldırıyı engellemelerine rağmen karşı saldırıda bulundukları, bu haliyle meşru savunmanın yasal koşullarının oluşmadığı, katılan ...'daki yaralanmaların niteliği dikkate alındığında sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35 ... maddesi uyarınca tayin olunan ceza miktarlarının yerinde olduğu, ilk haksız hareketin sanık ... tarafından yapıldığı, katılan ...'den sanıklara yönelen ve haksız tahrik teşkil davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında indirim oranlarının isabetli olduğu, sanıklar ... ve ... hakkında kanuni ve yeterli gerekçe ile lehe olan hükümlerin uygulanmadığı, sanık ... hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2020/113 Esas, 2021/38 Karar sayılı kararında katılan sanık ... ve müdafii ile katılan sanık ... ve sanık ... müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık ... ve müdafii ile katılan sanık ... ve sanık ... müdafilerin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3336, Karar No: 2014/21130, Tarih: 24.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/3336 E.  ,  2014/21130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/43, Karar No: 2023/1895, Tarih: 03.04.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/43 E.  ,  2023/1895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

İlk Derece Mahkemesinde görülen mirasçılık belgesi verilmesi talebine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 14. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı Hazine vekili, Ankara ili, .... ilçesi, .... Mahallesi .... (yeni .... ada 84 parsel) parsel sayılı taşınmaz taşınmaz maliki Hasan mirasçılarının tespit edilmediğini belirterek Türk Medeni Kanunu'nun 594 üncü maddesine göre Maliye Hazinesi'nin mirasçılığına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Dava dışı ... yargılama aşmasında, babası ve dedesinin isminin Hasan olduğunu, taşınmazın ailesine ait olduğunu beyan etmiştir.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.05.2016 tarih ve 2015/111 Esas, 2016/99 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne hükmedilmiştir.

III. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde dava dışı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 14. (Kapatılan) Hukuk Dairesi 09.02.2021 tarih ve 2017/2680 Esas, 2021/702 Karar sayılı ilâmında; “...12.04.2013 havale tarihli iki adet ilanın ilan yeri ve zamanı da belirli olacak şekilde dosyaya eklenmelidir. ...dava konusu taşınmazın tedavüllü güncel tapu kaydı, kadastro tutanağı, varsa dayanak tapu ve vergi kayıtları, taşınmaza ait tüm dayanak bilgi ve belgeleri ile birlikte ilgili tapu sicil müdürlüğünden getirtilmelidir.

Malik Hasana (mirasçılarına)’ ait bilgi, belge olabileceğinden 547 parsel sayılı taşınmazın tüm tedavüllü tapu kayıtları ve dayanak belgeleri ilgili tapu müdürlüğünden getirtilerek, murisle ile ilgili araştırma yapılmalıdır.