muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2180, Karar No: 2020/6045, Tarih: 22.10.2020

Buna göre; mahkemece yapılacak iş; sigortalı taşınmazın proje ve yapı ruhsatlarının da getirtilerek; sigortalı konutta davaya konu su basması olayı nedeniyle binada geri tepmeyi önleyici sistem bulunup bulunmadığı, proje ve yapı ruhsatlarına uygun olup olmadığı konusunda uzman bilirkişi tarafından yerinde keşif yapılmak suretiyle tespiti ile geri tepmeyi önleyici sistemin varlığının ya da yokluğunun, zararın oluşmasına ve artmasına etkisinin olup olmadığının, sigortalının müterafik kusurunun olup olmadığının değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre karar vermek olup, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 22/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22755, Karar No: 2015/23248, Tarih: 03.07.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/22755 E.  ,  2015/23248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı banka şubesinden kredi çektiğini, kredinin kullanımı sırasında kendisinden davalı banka tarafından masraf adı altında 2.025,00 TL dosya masrafı ücreti kesintisi yapıldığını, daha sonra 15/12/2010 tarihinde yapılandırma yaptığını ve kendisinden 868,00 TL yapılandırma bedeli için kesinti yapıldığını, kesilen ücretlerin iadesi için davalı borçlu hakkında icra takibi yapıldığını, .... İcra Dairesinin 2013/3591 E sayılı dosyası ile yapılan icra takibine davalı borçlu tarafından itiraz edildiğini, icra takibinin durdurulduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile davalının %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatı ödemeye mahkum edilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davalı borçlu tarafından takibe yapılan itirazın 2.893,00 TL asıl alacak yönünden iptali ile bu miktar üzerinden takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İİK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra - inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması gerekir. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş bulunması yasal koşullardan değildir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasına itiraz edip duran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurlar bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek konumda bulunması nedeniyle alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü ile icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, davacının bu istemi hakkında kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenle mahkeme kararının hüküm kısmında yer alan “Davacının inkar tazminatı talebinin reddine,” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine aynen "Davacı lehine hüküm altına alınan asıl alacak üzerinden % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5281, Karar No: 2020/18489, Tarih: 09.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/5281 E.  ,  2020/18489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdur sanıklar ... ve ...'ın temyiz dilekçelerinin incelenmesinde, sadece "sanık sıfatı" ile kendileri hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz ettikleri anlaşılmakla yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Hükmolunan hapis cezaları yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Mağdur ... hakkında ... Hastanesinde görevli adli tıp uzmanı tarafından düzenlenen 08.05.2015 tarihli rapora göre, sanığın eylemi nedeniyle mağdurun "sol meme alt kısmında 1 cm., sağ ön kolda 1.5 cm., sol diz üst kısmında 1.5 cm., sağ bacak ve ayakta 0.5x1 cm., sağ gluteal bölgede 1 cm. kesi" meydana gelecek ve göğsündeki kesi pnömotoraks ve perikardiyal effüzyona neden olup hayati tehlike yaratacak şekilde yaralandığı olayda, sanığın üzerine atılı suçu öldürücü etkiye sahip bıçakla işlemesi, birden fazla darbenin bulunması, kalbe nafiz kesinin yeri ve niteliği de dikkate alınarak, sanığın mağdura yönelik eyleminin "kasten öldürmeye teşebbüs" suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 09.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/369, Karar No: 2021/6622, Tarih: 28.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/369 E.  ,  2021/6622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, bozma sonrası tespit edilen ve karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedel derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5. paragrafının tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen 66.600,00 TL kamulaştırma bedelinden 3'er aylık vadeli hesaba yatırılan 18.840,00 TL ve nemasının davalılar ..., ..., Havva Kocaoğlu ve ...'ya veraset ilamındaki payları oranında derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına, fazla yatan 18.840,00 TL’nin ise davacı kuruma iadesine) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1204, Karar No: 2020/9222, Tarih: 05.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/1204 E.  ,  2020/9222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26/02/2019 tarihli ve 2018/180795 soruşturma, 2019/23090 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/09/2019 tarihli ve 2019/3406 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 24/01/2020 gün ve 94660652-105-06-18287-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/02/2020 gün ve 2020-14398 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu nazara alındığında;

Somut olayda, şüpheli tarafından imzalanmak suretiyle müştekiye verilen suça konu çekin bankaya ibraz edilmesi üzerine, çekteki imza ile şüphelinin imzasının uyumsuz olduğundan bahisle şerh düşülerek karşılıksızdır işlemi yapılmaması nedeniyle, şüphelinin kasten farklı imzalar kullanmak suretiyle sebebiyet verdiği iddiası ile yapılan soruşturma neticesinde, 25/02/2019 tarihli bilirkişi raporunda imzanın şüpheliye ait olduğunun belirtilmesi ve şüphelinin de ifadesinde imzaları kendisinin attığını beyan etmesi nedeniyle kamu davası açılmasına yarar yeterli delil elde edilmediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; müştekinin şikayetinde ayrıca, imza uyumsuzluğu kaydının şüphelinin talebi ile düşüldüğünü bildirmesi karşısında, bilirkişi raporu ile şüphelinin ifadesinden imzanın şüpheliye ait olduğunun belirlenmesi halinde bu defa nasıl ve ne şekilde imza uyumsuzluğu şerhinin düşüldüğü hususunda delillerin toplanması gerektiği, şikayet dilekçesinde değinilen, şüphelinin talebi ile böyle bir kaydın düşülüp düşülmediği hususunun tespit edilerek, sonucuna göre gereğinde imza uyumsuzluğu şerhini düşen ve müştekinin mağduriyetine sebebiyet veren banka görevlileri hakkında da soruşturma yapılarak, böyle bir durumda borcunun muaccel olmasını geciktiren şüphelinin bu şekilde de menfaat temin etmiş olabileceği gözetilerek hukuki durumun takdir ve tayini gerektiğinden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Aralarında ticari ilişki nedeniyle şüpheli tarafından imzalanmak suretiyle müştekiye verilen suça konu çekin bankaya müşteki tarafından takasla ibraz edilmesi üzerine, çekteki imza ile şüphelinin imzasının uyumsuz olduğundan bahisle şerh düşülerek karşılıksızdır işlemi yapılmaması nedeniyle, şüphelinin kasten farklı imzalar kullanmak suretiyle senede bağlı icra takibi yapamamasına sebebiyet verdiği iddiası ile yapılan soruşturma neticesinde, 25/02/2019 tarihli bilirkişi raporunda imzanın şüpheliye ait olduğunun belirtilmesi ve şüphelinin de ifadesinde imzaları kendisinin attığını beyan etmesi nedeniyle kamu davası açılmasına yarar yeterli delil elde edilmediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; müştekinin şikayetinde ayrıca, imza uyumsuzluğu kaydının şüphelinin bankaya yazılı talebi ile düşüldüğünü bildirmesi karşısında, bilirkişi raporu ile şüphelinin ifadesinden imzanın şüpheliye ait olduğunun belirlenmesi halinde bu defa nasıl ve ne şekilde imza uyumsuzluğu şerhinin düşüldüğü hususunda delillerin (bahsi geçen yazı ve imza sirküleri getirtilerek) toplanması gerektiği, şikayet dilekçesinde değinilen, şüphelinin talebi ile böyle bir kaydın düşülüp düşülmediği hususunun tespit edilerek, sonucuna göre gereğinde imza uyumsuzluğu şerhini düşen ve müştekinin mağduriyetine sebebiyet veren banka görevlileri hakkında da soruşturma yapılarak, böyle bir durumda borcunun muaccel olmasını geciktiren şüphelinin bu şekilde de menfaat temin etmiş olabileceği gözetilerek soruşturma yapılması gerektiğinden kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, itirazın reddine ilişkin Ankara 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/09/2019 tarihli ve 2019/3406 değişik iş sayılı kararının , 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 05/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5359, Karar No: 2024/1754, Tarih: 05.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5359 E.  ,  2024/1754 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1602 Esas, 2022/1304 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/515 E., 2021/395 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı banka ile kredi sözleşmesi yaparak bu sözleşme kapsamı ile sınırlı olmak üzere birtakım evraklar imzalandığını, kendisine verilen kredi mukabilinde iki adet taşınmazına ipotek tesis ettirdiğini, davacının eşi Nesrin Koçgan'ın da aynı banka şubesinde şahsi hesabı bulunduğunu, banka ile yapılmış olan kredi sözleşmesinde davacının eşi Nesrin Koçak'ın rızası ve bilgisi dışında bu sözleşmeye kefil edildiğini, Nesrin Koçak'ın sözleşmeye kefil edilmiş olduğunu öğrendikten sonra ihtarname keşide ederek bankaya gönderdiğini, 1 ay sonra banka elindeki belgelerden dava konusu kambiyo senedi ihdas ederek bu davaya konu icra takibini başlattığını, tarafınca takibe konu senet üzerinde tahrifat olması nedeniyle açılan davanın reddedilerek onandığını ve işbu davanın açılma zorunluluğunun doğduğunu, senet metni üzerindeki yazıların ayrı kişilerce konulmuş olduğu, tespit edilmesi karşısında takip dayanağı senedin sahte olduğunun ortaya çıktığını, vadesi gelmeyen alacağın tahrif edilmiş belge ile tahsile çalışıldığını, davacının bugüne kadar hiçbir hesap kat ihtarnamesi gönderilmediğini, davacı kullanmış olduğu kredi mukabilinde ödemelerini düzenli olarak yaptığını, davacının eşinin noter ihtarı çekmesi sonrasında kasıtlı icra takibi yaptığını, davalı bankanın kredi teminatı olan ipoteklere müracaat etmek yada hesap kat ihtarı göndermek yerine doğrudan sahte belge ile kambiyo takibi yapmayı benimsediğini, bono üzerinde nakden kaydı olup davalı tarafın bunu talil ettiğini, banka kayıtları incelendiğinde bu işlem tarihleri ve meblağı teyit eden bir para alışverişi olmadığının görüleceğini ileri sürerek davanın kabulü ile davacının Gölcük İcra Müdürlüğünün 2015/3582 E. sayılı takibe konu olan 341.000,00 TL bedelli senet sebebiyle borçlu bulunmadığının tespitine, %20'den az olmamak üzere davalı alacaklının kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın dava dilekçesinde ilk olarak banka görevlileri tarafından çeşitli sözleşmelere imza atılırken aradan alınana boş bir belgeye bilgisi ve rızası dışında imza atıldığını iddia ettiğini, bir paragraf sonra ise bankaya boş halde verdiği belgenin anlaşmaya aykırı olarak banka tarafından doldurulduğunu iddia ederek çelişkiye düşmüş olduğunu, davacının icraya koydukları senette tahrifat yapıldığına dair gerçek dışı bir çok iddiasının bulunduğunu, davalı bankaca herhangi bir tahrifat yapılmadığını, sadece senedin vade tarihinde borçlu tarafından yada muvafakatiyle düzeltme yapıldığını, senette tahrifat yapıldığın iddiasını asla kabul etmediklerini, senetteki vade tarihinde düzeltme yapılırken hem rakamla hem de yazı ile yazılan bölümde düzeltme yapılarak borçlunun da bilgisi dahilinde ve lehine olarak vade tarihinin 02.12.2015 olarak belirlendiğini, senedin düzeltmeler öncesi vade tarihinin 01.12.2015 olarak kabul edilmesi halinde de senedin bono vasfını yitirmeyeceğini savunarak davanın reddine, davacı borçlunun takibe konu alacağa haksız itirazdan dolayı asıl alacağın %20'sinden az olmamak kaydıyla icra inkâr tazminatına hükmedilmesine, karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının senet üzerindeki imzayı inkâr etmediği, senedin anlaşmaya aykırı doldurulduğunu yazılı delille ispatlaması gerektiği, bilirkişi kök ve ek raporlarında hesap kat ihtarnamesinin "..." adına keşide edilerek davacının davalı banka ile imzalamış olduğu genel kredi sözleşmesinde yer alan adresine gönderildiği, davacının davalı banka nezdindeki mevduat ve kredi hesapları ile ilgili ekstre ve belgelerin üzerinde ''...'' adının yer aldığı, kredi hesaplarının tasfiye hesaplarına aktarımlarına ilişkin banka dekontları üzerinde davacının adı ile birlikte vergi nosunun yanında ''...'' adının bulunduğu, Gölcük Esnaf ve Sanatkarlar Odası Faaliyet Belgesi'nde davacının adı soyadının yer aldığı unvanının da ''...'' olduğu belirtilmekle gönderilen hesap kat ihtarnamesi geçerli kabul edilmiş olup geçerli kabul edilmesi halinde davacının, davalı bankaya olan borcunun toplam 349.870,27 TL olduğunun belirtildiği, raporun usul ve yasaya uygun, denetime elverişli olduğu nedeniyle mahkememizce hükme esas alındığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporlarındaki hesaplamalarda iki farklı rakam çıkmasına rağmen nazara alınmamış olduğunu, usulsüz tebliğ edilen bir hesap kat ihtarnamesine dayalı hüküm kurulduğunu, bilirkişi raporundaki gerek rakamlar arasındaki ve gerekse hesap kat ihtarnamesinin usule uygunluğuna dair tespitlerdeki çelişkinin giderilmemiş olduğunu, yerinde inceleme yapılmadığını, takip konusu senet metninde tahrifat yapan, kat ihtarnamesine muhatabın adı soyadı yerine sadece ticari unvanını yazan, hesap hareketlerindeki kesintilerin neye istinat ettiğini izah edemeyen banka görevlilerinin kasıtlı olarak gerçeğe aykırı ya da eksik belge tanzim etme ve bilirkişiye verme ihtimalleri göz ardı edildiğini, davalı tarafın muvafakatleri olmadan dosyaya delil sunmuş olduklarını, gerekçeli kararda somut olay ile uyuşmayan emsal karara yer verildiği, dava konusu dosyanın yanlış ve eksik değerlendirildiğini ve ayrıca kendisi ile çelişerek hüküm tesis etmiş olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının bononun kullandırılan kredilerin teminatı olarak verilmiş teminat bonosu olduğunu ileri sürdüğü ancak bonoda teminat amacıyla verildiğine ilişkin herhangi bir ibare bulunmadığı, açık senedin anlaşmaya aykırı doldurulduğu iddiasının da yazılı delillerle kanıtlanması gerektiği, davacının bonodaki imzasını da inkâr etmediği, banka kayıtları üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde asıl kredi borçlusunun daha sonra kullandığı 341.000,00 TL kredi borcunun takipte olduğu dolayısıyla bononun banka elinde bedelsiz olduğundan söz edilemeyeceği, davacının bononun münhasıran ilk kredinin teminatı olduğu iddiasını da kanıtlayamadığı, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kambiyo senedine dayalı olarak başlatılan icra takibi nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.