muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7505, Karar No: 2018/18369, Tarih: 11.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/7505 E.  ,  2018/18369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işveren işçisi olarak çalışmakta iken sendikaya üye olduğunu, sendikaya üye olduktan sonra rızası alınmadan günlük brüt ücretinin düşürüldüğünü ileri sürerek fark ücreti, fark ikramiye, ilave tediye ile kıdem ve ihbar tazminatı fark alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın zamanaşımına uğradığını, davacının dava dilekçesinde iddia ettiği uygulamaların ... zamanına ait olduğunu, kendilerinin işyerinin işletme hakkını 24.07.2006 tarihinde, şirket hisselerini de 31.08.2010 tarihinde devir aldıklarını, dolayısıyla davada herhangi bir sorumluluklarının bulunmadığını, davacının özelleştirme sebebiyle kamuda çalışmak istediğini bildirerek iş sözleşmesinin feshini talep ettiğini, davacının bu talebi üzerine de iş sözleşmesinin tüm hakları ödenmek üzere fesih edildiğini, davacının hiçbir hak ve alacağının kalmadığını, bu durumun davacı tarafından çekincesiz imzalanan ibranameden de anlaşıldığını, davacının ücretinin düşürülmediğini, toplu iş sözleşmesi gereği verilmesi gereken tüm haklarının davacıya eksiksiz olarak verildiğini, davacının altı sene itiraz etmeyip bu davayı açmasında kötüniyet bulunduğunu, faiz taleplerinin de hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin hukuka aykırı olarak düşürülüp düşürülmediği ve buna bağlı olarak talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin hukuka aykırı olarak düşürülüp düşürülmediği ve buna bağlı olarak talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Davacı tarafından davaya dayanak olarak gösterilen iş sözleşmesinin altı numaralı bendinde davacının işe girişteki ücreti belirtildikten sonra 7.bentte işçinin yıllık 270 saate kadar fazla çalışmalarının aylık brüt ücrete dahil olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır. Davalı şirketin davacıya da tebliğ ettiği yazıda işverenliğin 20-24.11.2004 tarihinde yapılan sınavlar neticesinde belirli/belirsiz iş sözleşmelerine dayalı olan personelden; tekniker (iki yıllık elektrik elektronik bilgisayar), teknisyen (elektrik elektronik bilgisayar) ve büro işçisi (lise) ünvanlarında bulunun işçilerin 15.03.2005 tarihi itibariyle yürürlükte bulunun Toplu İş Sözleşmesi kapsamına alınacakları ve işçilerle yapılan iş sözleşmesinin 7. maddesinde belirtilen hükmün dikkate alınmaması, söz konusu personelin kalifikasyon cetvellerinin ilgili bölümlerinde yer alan tekniker: 3. eşdeğer dereceli uzman teknisyeni ünvanına 26.066.560/ TL/gün, teknisyen: 4. eşdeğer teknisyen ünvanına 25.417.600 TL/gün, büro işçisi: 5. eşdeğer dereceli kalkülatör ünvanına 24.876.800 TL/gün ücretlerin belirli iş sözleşmelerindeki görev ünvanı ve ücret bölümüne yazılarak yeniden değerlendirme ile 15.03.2005 tarihinden itibaren Toplu İş Sözleşmesi kapsamına alındıkları belirtilmiştir. İşçiler aynı ayda sendikaya da üye olmuşlardır. Sendikaya üye olması ile birlikte mer’i sözleşmeye göre sendikaya üye olduğunun işverene bildirildiği tarihteki görevinin karşılığı olan yevmiye ile çalışacağını kabul ettiği görülmektedir. Dosya kapsamına göre davacıya ödenen ücretin Toplu İş Sözleşmesiyle belirlendiği anlaşıldığından uygulamanın kanuna aykırılığından söz edilemez. Davacıya yürürlükte olan Toplu İş Sözleşmesi gereğince ödenmesi gereken menfaatler davalı tarafça ödenmektedir. Bu şekilde davacının Toplu İş Sözleşmesinden faydalanmasıyla birlikte Toplu İş Sözleşmesinin işçiler lehine getirdiği akçalı menfaatlerden (giyim yardımı, gıda yardımı, yemek yardımı, ikramiye, ilave tediye gibi) de yararlanması mümkün olup, davacının gelirinde artış meydana gelmiştir. Davacı sendikaya üye olup toplu iş sözleşmesinden yararlanmak istediğini belirttiğine göre, Toplu İş Sözleşmesi gereği belirlenen yeni ücretini kabul etmiş olup, hem Toplu İş Sözleşmesi kapsamındaki sosyal hakları hem de kapsam dışı işçilere ödenen günlük brüt ücreti talep etmesi mümkün değildir.

Aynı gerekçelerle fark alacak talep eden ve aynı grup işletme Toplu İş Sözleşmesinin uygulandığı iş yerinde çalışan emsal işçinin dosyasında Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından verilen son kararda özetle; tarafların anlaşması ya da düzen ilkesi gereği Toplu İş Sözleşmesi hükümleri uyarınca kök ücretin düşürülebileceği, bireysel ve Toplu İş Sözleşmesindeki aynı amaca yönelik hükümlerinin gruplandırılarak karşılaştırılması gerektiği ve yapılan karşılaştırma neticesinde, işçinin kök ücreti düşürülse de Toplu İş Sözleşmesinden faydalanmakla bireysel iş sözleşmesine nazaran çok daha avantajlı bir konuma geldiği, objektiflik ölçütü açısından da işçi yararına bir sonucun gerçekleştiği, işçinin bir yandan bireysel iş sözleşmesindeki günlük çıplak ücretinin esas alınmasını, diğer taraftan da Toplu İş Sözleşmesi ile öngörülen ücret kriterlerinin uygulanmasını istemesinin mümkün olamayacağı gerekçesiyle işçinin hem Toplu İş Sözleşmesi kapsamındaki sosyal hakları hem de kapsam dışı işçilere ödenen günlük brüt ücreti talep edemeyeceği kabul edilmiştir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun, 03.05.2017 tarih, 2017/887 esas, 2017/885 karar sayılı kararı).

Mahkemece, bu yönler gözetilmeksizin davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9605, Karar No: 2018/5013, Tarih: 28.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/9605 E.  ,  2018/5013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Tüm sanıklar hakkında 2009 takvim yılında işlenen suçtan: Beraatlerine

Tüm sanıklar hakkında: 2006, 2007, 2008 takvim yılında işlenen suçtan: Mahkumiyet

A) Sanıklardan ... ve ... haklarında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan vekilinin 11.10.2013 tarihli süre tutum dilekçesi ile beraat kararları yönünden temyiz talebinde bulunduğu, 27.11.2013 havale tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde ise, yasal şartlar oluşmadığı halde cezaların ertelenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu yönüyle de temyiz incelemesi talep ettiği anlaşılmış ise de; katılan vekilinin mahkumiyet hükümlerini, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra temyiz ettiği anlaşılmakla; temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B) Sanık ... hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme”, sanık ... hakkında ise “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası nazara alınarak 53/1-c maddesinde yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da dikkate alınarak infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıkların suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

C) Tüm sanıklar hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin; sanık ... hakkında, “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme, sanık ... hakkında, “2006 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme”, sanık ... hakkında da, “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar ... ve ... ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

1- Sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme”, sanık ... hakkında, “2006, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme”, sanık ... hakkında ise “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile beraat kararları yönünden; 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, iddianamede gösterilen fail ve fiilden ibaret olup, davaya esas teşkil eden Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 15.09.2011 tarih ve 2011/68455 Soruşturma-2011/34717 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme”, sanık ... hakkında yalnızca “ 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme”, sanık ... hakkında da “2007, 2008 ve 2009” takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından dolayı kamu davası açıldığı, Sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme”, sanık ... hakkında, “2006, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme”, sanık ... hakkında ise “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan bir dava bulunmadığı halde, iddianame kapsamı dışına çıkılarak sanıklar hakkında dava açılmayan suçlardan beraat ve mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesine muhalefet edilmesi,

2-Sanıklar ... ve ... haklarında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik; Varlık Model Kalıp Döküm Ltd.Şti’nin 16.02.2006-20.03.2007 tarihleri arasında yetkilisi olan sanık ... ile aynı şirketin 05.12.2007 tarihinden sonra ortağı konumunda bulunan sanık ...’ın sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; dosya kapsamında 2009 takvim yılına ilişkin düzenlenen fatura bulunmadığı, 2007 takvim yılına ilişkin suretleri dosyada mevcut faturaların ise 02.04.2007-20.11.2007 tarihleri arasında düzenlenmiş olduğu, sanık ...’ın sorumlu olduğu 01.01.2007-20.03.2007 tarihleri ve sanık ...’ın sorumlu olduğu 05.12.2007-31.12.2007 tarihleri arasında düzenlenen faturalara rastlanılmadığı anlaşıldığından, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması karşısında; sanık ...’ın sorumlu olduğu 01.01.2007-20.03.2007 tarihlerinde, sanık ...’ın sorumlu olduğu 05.12.2007-31.12.2007 tarihlerinde ve 2009 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi, 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3-Sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a)Sanık hakkında "sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açılmış olup, hükmün gerekçesinde sanığın sahte fatura düzenlediği kabul edilmesine rağmen, sahte fatura düzenlenme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeksizin, hüküm fıkrasında; “sanığın 2008 yılına ilişkin sahte fatura kullanmak suretiyle...” ibaresine yer verilerek hükmün karıştırılması,

b) Kabule göre de; hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili, sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 28.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7221, Karar No: 2017/3788, Tarih: 30.05.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/7221 E.  ,  2017/3788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ...Köyü çalışma alanında bulunan 213 parsel sayılı 116375 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davacı ... ve arkadaşları adına, 212 ve 215 parsel sayılı 61000 ve 52500 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise davalı ... ve arkadaşları adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar, kadastro sırasında kendilerine ait taşınmaz ile davalılara ait taşınmaz arasındaki sınırın haritasında yanlış gösterildiği iddiasına dayanarak, teknik hatanın düzeltilmesi istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında Nazmi Kuş ve arkadaşları aynı gerekçelerle davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, müdahil davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden müdahil davacılardan alınmasına, 30.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12998, Karar No: 2012/11333, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/12998 E.  ,  2012/11333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

TALEP EDEN :Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü

KISITLI ADAYI : ...

Afyonkarahisar 1.Sulh Hukuk Mahkemesi 8.3.2012 gün 2012/104-309 sayılı kararında hükümlünün nüfus kaydında yerleşim adresinin belirtilmediği, hükümlüye ait müddetnamedeki adresinin Ereğli/Konya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Ereğli/Konya Sulh Hukuk Mahkemesi ise kısıtlı adayının cezaevine göndermeden önceki bilinen son yerleşim yeri adresinin daha önce ana-babasıyla birlikte oturduğu Afyonkarahisar'da bulunan adresi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

-K A R A R-

Dava, vesayet hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 411.maddesine göre vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet makamıdır. Kısıtlı adayına ait nüfus kayıt tablosundan kısıtlı adayının yerleşim yeri adresi tespit edilememektedir. Hükümlüye ait 28.12.2011 günlü dilekçede ve cezaevi talepnamesinde hükümlünün ve vasi adayının son ikamet adresi " ... " olarak belirtilmiş ise de mahkemelerce yaptırılan zabıta araştırmasında belirtilen adreste hükümlünün ana-babasının ikamet ettiği, hükümlünün bu adreste ikamet etmekte iken 7-8 yıl kadar önce evlenerek adresten ayrıldığı tespit edilmiştir. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 21.12.2011 günlü müddetnamesinde ise hükümlünün " ... " adresinde ikamet ettiği belirtildiğinden, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki son yerleşim yerinin Ereğli/Konya olduğu anlaşılmakla uyuşmazlığın Ereğli/Konya Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'un 21. ve 22.maddeleri gereğince Ereğli/Konya Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7818, Karar No: 2009/6357, Tarih: 15.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/7818 E.  ,  2009/6357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bursa 4. Sulh Hukuk ve Selim Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, 04.07.2009 tarihli adres araştırma yazısı, 11.08.2008 günlü nüfus müdürlüğü yazısı ve tanık beyanına göre kısıtlı adayının yerleşim yerinin ... adresi olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın, Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/53, Karar No: 2016/13447, Tarih: 28.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/53 E.  ,  2016/13447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 3.500.00.- TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 14/09/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 30.259.06.- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.