muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/31248, Karar No: 2018/4333, Tarih: 13.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/31248 E.  ,  2018/4333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Her ne kadar mahkemece bozma kararına uyulmuş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu ... Mahallesi 418 ada 49 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 2.78-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 1,00-TL olduğu anlaşılmakla dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük olduğu ve dava konusu taşınmazın şehir merkezine daha uzak emsal taşınmazın ise daha yakın olduğu gözönünde bulundurulduğunda dava konusu taşınmazın emsalden daha değerli kabul edilmesi nedeniyle rapor inandırıcı bulunmamıştır.

1-Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Kabule göre de; acele el koyma kararından sonra davalı adına bankaya bloke edilen miktarın tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubu ile kalan fark bedele 17.03.2012 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi gerekirken kısa kararda faiz başlangıç tarihinin 17.03.2012 gerekçeli kararda ise 16.03.2012 tarihli gösterilerek infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması,Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2218, Karar No: 2011/2897, Tarih: 29.03.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2218 E.  ,  2011/2897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işverene nezdinde geçen sigortalı çalışmalarının 506. sayılı yasanın Ek.5,6,7 ve 39. maddeleri kapsamında olduğunun tesbitine, itibari hizmet sürelerinin sigortalılık süresine eklenmesine,sigorta primlerinin geçmişe yönelik olarak %22 üzerinden hesaplanmasına, ek %2’lik farkın davalı işverenden tahsiline, sigortalılık süresine ilave edilen gün sayılarının 5 yıldan az olmamak üzere yaş hadlerinden indirilmesine, yapılacak eklemelerin emeklilik işlemlerinde dikkate alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin KISMEN KABULÜNE karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacının tüm, davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde basım ve matbaacılık işinde 6.1.1993-16.4.2008 tarihleri arasındaki çalışmalarının 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/2 madde kapsamında olduğunun tespitini ve bu süresinin hizmet süresine eklenmesini, malullük yaşlılık ve ölüm sigorta primlerinin geçmişe dönük olarak 6.1.1993-16.4.2008 tarihleri arasında % 22 üzerinden hesaplanmasını, ek % 2'lik farkın geçmişe yönelik olarak davalı işverenden 6.1.1993 tarihinden itibaren gecikme zammı ile alınmasını, 506 sayılı Yasa'nın Ek 39 madde uyarınca sigortalılık süresine ilave edilen gün sayılarının 5 yıldan az olmamak üzere 506 sayılı Yasa'nın 60 ve Geçici 81. maddelerinde belirtilen yaş hadlerinden indirilmesini, tüm bunların emeklilik işlemleri sırasında dikkate alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının davalı işveren şirkete ait (375639) sigorta nolu işyerinde geçen 5.500 gün sigortalı hizmetin 506 sayılı Yasa'nın Ek 5 maddesi gereğince itibari hizmet süresinden yararlandırılmasına, bu sürenin emeklilik işlemleri sırasında S.G.K tarafından dikkate alınmasına, sigorta prim farkının davalı işverenden tahsili isteminin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde 6.1.1993-16.4.2008 tarihleri arasında toplam 5.500 gün matbaa elemanı olarak laminasyon bölümünde çalıştığı, mahkemece keşif yapıldığı, keşifte dinlenen tanıklarca, davacının laminasyon yani baskısı bitmiş malzemelerin birleştirilmesi işini yaptığı, bu işin de matbaa makinalarının bulunduğu baskı bölümünde olduğu, laminasyonda çalışanların da aynı kimyasal etkiye maruz kaldıkları, işyerinde gündüz 50-60, gece 15-20 kişinin çalıştığı, gürültülü ortamda çalıştıklarına ilişkin işyeri ve çalışma ortamına dair bilgiler verdikleri anlaşılmıştır.

Basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmenin yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/II. maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur. Bunlardan birinci koşul, sigortalının "basım ve gazetecilik" işyerinde çalışmış olmasıdır. Sözkonusu maddede, basım ve gazetecilik işyeri birlikte ifade edilmiş ise de; gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan işyerlerinde çalışan sigortalılar da, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yararlanacakları açıktır. "Basım" işinin matbaa işyerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu ise söz götürmez. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II. alt bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

Somut olayda, davacının "basım" işinde çalışmadığı, değişik firmaların mamullerinin ambalajlanması ile ilgili olarak 9 renge kadar baskı, laminasyon, klişe, grafik ve film hazırlama işlerini yapan davalı şirket işyerinde matbaa bölümünde laminasyon işini yaptığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda sözü geçen maddenin öngördüğü birinci koşulun davacı yönünden oluşmadığı, giderek davacı "basım" işinde çalışmadığından itibari hizmetten yararlanamayacağı açık-seçiktir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ilgililere yükletilmesine 29.03.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Dava,davalı şirkete ait ambalaj basım işyerinde 1475 sayılı Yasa'ya tabi işçi olarak 16.1.1993-16.4.2008 tarihleri arasında matbaa ustası olarak çalışan davacının 506 sayılı Yasa'nın Ek 5.maddesi kapsamında olduğunun tespiti ile eksik ödenen % 2 oranındaki primlerin davalı işverenden tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 506 sayılı Yasa'nın Ek 5.maddesindeki itibari hizmet süresinden yararlandırılmasına,bu sürenin emeklilik işlemleri sırasında SGK tarafından dikkate alınmasına,sigorta prim farkının davalı işverenden tahsiline ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece davacının 506 sayılı Yasa'nın Ek 5.maddesindeki itibari hizmet süresinden yararlandırılmasına,bu sürenin emeklilik işlemleri sırasında SGK tarafından dikkate alınmasına,sigorta prim farkının davalı işverenden tahsiline ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Basım ve gazetecilik işyerinde çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmek için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.İlk koşul"basım ve gazetecilik" işyerinde çalışmaktadır.Ancak bu koşulun saptanmasında işyerinin dar anlamda muhakkak ve sadece gazete basımıyla uğraşan bir basımevi olarak düşünülmemesi, yasanın açık amacı gözönünde bulundurularak söze değil öze üstünlük tanıyan bir yorumla sonuca varılması gerekir.Yargıtay 21.ve 10.Hukuk Dairelerinin gazetecilik işyeri olmasa bile matbaa işyerlerinde çalışanlarında koşulları oluşmuş ise itibari hizmet zammından yararlanabileceklerine ilişkin birçok kararı bulunmaktadır.Örneğin "Tekel Genel Müdürlüğü,Ambalaj fabrikası Matbaa bölümünde çalışanların,banknot matbaasında çalışanların,kartvizit,tabela,düğün davetiyesi basım işlerinde çalışanların itibari hizmet zammından yararlanacakları kabul edilmiştir.

Somut olayda davalıya ait basım işyerinde gıda,temizlik,ilaç,kumaş ve tekstil mamüllerinin ambalajlanması ile ilgili olarak dokuz renge kadar baskı ve laminasyon,klişe,grafik film hazırlama işi yapılmakta olup işyerinin idari,paket ve sevkiyat faaliyetlerinin yapıldığı bölümler hariç basım işyeri olduğu,basım işinin yapıldığı makine parkının bulunduğu yerde makineler arasında bölme bulunmadığı,merkezi havalandırma sisteminin olmadığı,beş adet tifdruk baskı(matbaa) makinesinin bulunduğu,difdruk makinelerinde gürültü seviyesinin 102 dB,ofset baskı makinesinde 95 dB,kağıt kesme giyotininde 94 dB,olduğu çalışanların kimyasal çözücülere maruz kaldığı davacının makine parkının bulunduğu bu alanda çalıştığı 25.6.2009 tarihli bilirkişi heyeti raporu ile sabittir.Dosyaya delil olarak ibraz edilen belgelerden aynı alanda faaliyet gösteren Rotopak Matbaacılık Ambalaj San ve Tic.Aş'ne ait ambalaj baskı işyerinin SGK Başkanlığı tarafından yapılan teftiş sonucu hazırlanan 24.9.2007 tarihli rapor ile 506 sayılı Yasa'nın Ek S/1-II.bendinde belirtilen basım işyeri olarak kapsama alındığı,firma ile aynı işi yapan Çap Basım Ambalaj San Aş.ile Anadolu Ecopac Aş. tarafından işletilen ambalaj basım işyerlerinde çalışan bir işçinin açtığı dava da mahkemece verilen davanın kabulüne ilişkin kararın Dairemizin 11.12.2000 tarihli 2000/8869E,2000/8956 K.sayılı kararı ile onandığı görülmektedir.

Davacı ile davalı şirket yetkilisi tarafından imzalanan"İş-Görev Tanımı" başlıklı belgede davacının "matbaa ustası"olduğu,Tifdruk baskıda deneyimi bulunduğu,görevinin mürekkepleri depodan alıp baskıya uygun renkleri formüllerine göre hazırlayıp hazneye koyarak makinenin proser ayarını yapıp baskı devam ederken ayarı sürekli kontrol etmek ,bobin saçlarında örnek numuneye göre renk kontrolü yaparak makineye takılan bobinlerin kontrolünü yaparak işin bitiminde mürekkepleri çekip tenekenin üzerine forum doldurup formülleri yazmak olduğu yazılıdır. Davacının aralarında bölme bulunmayan tüm makinaların bulunduğu havalandırmasız bölümde yüksek gürültü ile kimyasallara maruz kalarak çalıştığı da dosyadaki delillerle sabittir.

Davalıya ait ambalaj baskı işyerinin 506 sayılı Yasanın Ek S/1-II.maddesi kapsamında bir işyeri olduğu,davacının matbaa ustası olup itibari hizmet zammından yararlanması gerektiğine ilişkin mahkeme kararının onanması görüşünde olduğundan Sayın Çoğunluğun davacının"basım"işyerinde çalışmadığı,laminasyon işi yaptığı,itibari hizmet zammından yararlanamayacağı,yönündeki bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/24371, Karar No: 2014/8896, Tarih: 08.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24371 E.  ,  2014/8896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/15682

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. (Üsküdar 1.) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/07/2011

NUMARASI : 2010/50 (E) ve 2011/217 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Suça konu çekin 10.12.2004 keşide tarihli olup çekle ilgili sanığın ilk ifadesinin 31.07.2009 tarihinde alınması, sanığın tüm aşamalarda, çekteki cirosunu inkar yoluna gitmeyerek ilk ciranta imzasının kendisine ait olduğunu, ancak çeki kimden ve hangi hukuki ilişkiye binaen aldığını aradan uzun zaman geçmesi nedeniyle hatırlayamadığını savunması, sanığın ciroya sadece ismini değil o tarihte kullandığı telefon numarasını da yazmış, çekin bankadan keşideci kimliğini kullanan kişi ya da kişilerce sahte belgelerle elde edilmiş olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, çekin ön yüzünde yer alan yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre sanığın çeki sahte olduğunu bilerek kullanıp kullanmadığının değerlendirilerek hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1284, Karar No: 2024/7060, Tarih: 05.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1284 E.  ,  2024/7060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/318 Esas, 2023/2120 Karar

DAVA TARİHİ: 21.05.2019

KARAR : Esastan ret/ Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bozova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/391 Esas, 2020/241 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan daimi ve geçici irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakların davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddi ile kamu düzeni gereğince İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Şanlıurfa ili, Bozova ilçesi, Kabacık Mahallesi 147 ada 7 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasına karar verilen 606.45 m²lik kısmının daimi, 227.79 m²lik kısmının 2 yıllık geçiçi irtifak kamulaştırma bedelinin tespitine ve bu hakkın (ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartı ile) ... Genel Müdürlüğü lehine tescil edilmesini ve mahkeme masrafı ile vekâlet ücretlerinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelleri olması gereken değerlerin çok üzerinde hesaplandığını, üretim masraflarının düşük ve eksik alınmasının yanında dekar başına alınan ürün miktarları ve ürünlerin birim bedelleri de yüksek gösterilerek net gelirin olması gereken tutarların çok üzerinde bulunduğunu, ürün miktarı bakımından İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden alınan verilerin dışına çıkılmasının asla kabul edilemeyeceğini, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve kamulaştırma güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle kamulaştırma bedelinin hesaplanacağını, sulu tarım arazilerinde kapitalizasyon faiz oranının % 5, kuru tarım arazilerinde ise % 6 olarak alınması gerektiğini, geçici irtifak hakkı hesabının anlaşılamayan bir şekilde yapıldığını ileri sürerek İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi niteliğinde olduğu, 10-12 yaş verim çağında olmayan kapama Antep fıstığı bahçesi niteliği taşıdığı, Tarım ve Orman Müdürlüğünün verilerinin dosya içerisinde bulunduğu, bilirkişi kurulunca bu verilere göre ve tarım arazisi niteliğindeki taşınmaza net gelirine göre değer biçilmesinin yerinde olduğu değerlendirilmiş, son olarak taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve hattın güzergahı dikkate alındığında raporda takdir edilen değer düşüklüğü oranına dair tespitlerin de dosya kapsamına uygun bulunduğu; ancak Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli, 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la Değişik 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, fark kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve fark kamulaştırma bedelinin işlemiş tüm nemasıyla birlikte derhal ödenmesi gerektiğinden bahisle düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 ve 373 üncü maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2019 yılı dekar başına ortalama verim miktarları ile hasat dönemindeki ortalama kilogram satış fiyatları ve üretim masrafları İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden getirtilip, gelir metodu esas alınarak, kapitalizasyon faiz oranı da uygulanmak suretiyle değerinin tespit edilmesi ve taşınmaz üzerinde bulunan ve verim çağında bulunmayan fıstık ağaçlarına ise maktuen değer biçilmesi gerekirken bilimsel olmayan yöntemle hesaplama yapan bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.