muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2845, Karar No: 2009/9184, Tarih: 01.07.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/2845 E.  ,  2009/9184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... Eczanesi ünvanıyla faaliyet gösteren eczanenin mülkiyetinin kendisine ait olduğunu,davalı ile 14.12.2001 tarihinde protokol yapıldığını, protokolün 5. maddesinde ilaç satımları sonucu eczacının bankalardaki hesaplarına girecek paraların işletmeye ait olduğu, bu paraları eczacının çekme yetkisinin bulunmadığının hükme bağlanmasına rağmen yapılan incelemede davalının tahmini olarak 27.163.000.000 TL çektiğinin saptandığını, davalının çekilen parayı iade edeceğini belirtmesine rağmen bu güne kadar iade etmediğini,ayrıca tahakkuk etmesi muhtemel vergi borçları için davalıy... ... Bankası çekinin tarih ve miktarsız olarak teminat amaçlı olarak teslim edildiğini, ancak çekin iade edilmediğini,öne sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6.000.000.000 TL nin 12.10.2002 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka faiziyle davalıdan tahsiline, davalıya teminat olarak verilen I ... seri nolu Oltu ... Bankası çekinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı,davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın kabulü ile, 6000 YTL'nin 12/10/2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş;hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı, açtığı bu davada davalıdan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6.000.000.000 TL nin tahsili ile davalıya teminat olarak verilen I 0236600 seri nolu Oltu 2009/2845-9184

... Bankası çekinin iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece,alacak talebi hakkında hüküm kurulmuş olup, gerekçesinde teminat çekinin iadesi talebine hiç değinilmediği gibi hükümde de bu talep hakkında olumlu veya olumsuz herhangi bir hüküm kurulmaması usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Davacı ve davalı tarafından temyiz olunan kararın (1) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, (2) nolu bentte gösterilen nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde taraflara iadesine, 1.7.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13330, Karar No: 2014/22791, Tarih: 04.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/13330 E.  ,  2014/22791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı ... Apt.Yöneticiliğini Temsilen ...'e yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17684, Karar No: 2015/2693, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/17684 E.  ,  2015/2693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14747, Karar No: 2015/25501, Tarih: 14.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/14747 E.  ,  2015/25501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hırsızlık, hakaret, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Bir kimsenin konutuna,konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek,failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle,konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma,dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak,konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır. Suçun oluşması için,sahibinin rızası olmadan girilen yada rızayla girildikten sonra istendiği halde dışarı çıkılmayan bir konut veya eklentisi olmalıdır. Konut, (mesken) bir kimsenin geçici de olsa oturmak için sığındığı her nevi yer olarak tanımlanabilir. Medeni kanunun 19 uncu maddesinde tanımlanan her ikametgah TCK. anlamında bir konuttur Kişinin ihtiyaçlarından bir veya bir kısmının yerine getirildiği yani yaşamsal faaliyetlerini geçirdikleri yer konuttur. Konutun bir bina olması şart değildir. Konut eklentisi (müştemilat) ;konuta bitişik yada onun yakınında olan, konut veya benzerî yapıların kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan diğer yapılar veya yerlerdir. Balkon, koridor, sahanlık, etrafı çitle çevrili avlu,eve ait etrafı duvarla çevrili bahçe, buna örnek gösterilebilir. Diğer bir anlatımla, girilmesi konutta oturanların huzur ve güvenliğini bozabilecek konuta bağlı veya pek yakın ek yapılar veya yerlerdir. Avlu, ahır, bahçe, taraça, samanlık, odunluk,kömürlük,balkon gibi yerler eklentidir. Konut veya eklentiyi dış dünyadan ayırıcı belirtiler,o yer sahibinin yaşama biçimi,mevcut olanakları,sosyal ve ekonomik durumu ile kültürel ve yöresel özelliklere, gelenek ve göreneklere göre farklılıklar gösterebilir. Bu husus, olaysal olarak değerlendirilmeli, tayin ve takdir edilmelidir. Rızaya aykırı olarak girme veya rıza ile girildikten sonra çıkması istenilmesine rağmen çıkmayan kişi bu eylemini, açık bir rızaya gerek olmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerinde işlemesi hâlinde Fail ikinci fıkraya göre cezalandırılacaktır. Girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri, Avukatlık bürosu, Doktor muayenehaneleri, Emlak bürosu,Mimar bürosu, vb. gibi izinle girilmesi gereken yerlerdir. Girilmesi mutat olan yerlere, süper marketler, mağazalar, dükkanlar, pasta salonları, kahvehane, restoran ve lokantalar, sinema, tiyatro, otel, bar, hastane,örnek gösterilebilir. Halka açık olduğu saatlerde bu gibi, yerlere giriş de suç oluşmaz. Ancak halka kapalı olan saatlerde buralara rıza haricinde girilmesi hâlinde bu fıkradaki suç oluşacaktır. Fiilin gece vakti işlenmesi, ağırlaştırıcı nedendir. Gece vakti TCK' nın 6. maddesinde tanımlanmıştır. Gece vakti güneşin batmasından bir saat sonra başlar ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman süresidir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır. Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Suça sürüklenen çocuk ... ile temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ün daha önceden ... Okulunda hırsızlık yapmaya karar verdikleri, bu kapsamda adı geçen okulun önüne gelerek camın önündeki demirleri eğip içeriye girdikleri, akabinde okul müdürü olan mağdur ...'ün odasının kapısını kırdıkları ve mağdur ...'in odasındaki masanın kilitli olan çekmecesinden 80 TL kağıt para, 350 TL civarında bozuk para, mağdura ait bir adet ... kredi kartı ve bir adet 4 GB'lik flaş belleği aldıkları, daha sonra okulun 4.katında bulunan okul deposununda kapısını kırarak depodan birkaç tane spor forması aldıkları, okulda bulunan güvenlik kameralarının incelenmesi sonucu suça konu eşyaları suça sürüklenen çocukların çaldığının tespit edilmesi üzerine ... Polis Amirliğinde görev yapan mağdur Başkomiser ...'nin bu olay ile ilgili ifadesinin alınması için telefonla suça sürüklenen çocuk ...'yi karakola davet ettiği, ancak suça sürüklenen çocuğun mağdur...'a hitaben “oraya niye geleyim, gelmiyorum, sizin ananızı avradınızı sinkaf ederim, siz kim oluyorsunuz da beni alacaksınız“ diyerek hakarette bulunduğu, bu şekilde suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, suça sürüklenen çocuk savunması, müşteki ile tanık ifadesi, görgü tespit tutanağı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, kamu malına zarar verme ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-) Suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olması karşısında, hakaret ve kamu malına zarar verme suçlarından verilen kısa süreli hapis cezalarının TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca seçimlik yaptırımlara çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b-) Mağdur ...'ün, 05.04.2011 tarihli oturumda, taraflarına kısmi iade yapıldığını, kısmi iadeyi kabul ettiklerini ve şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında, mağdur ...'e hırsızlık suçu açısından 5237 sayılı TCK’nın 168/4.maddesi kapsamında kısmi ödemeye rızası olup olmadığının sorulup sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

c-) 5237 sayılı TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası temel ceza olarak belirlenip aynı yasanın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapıldıktan sonra aynı yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 6 ay 20 gün yerine 6 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilerek suça sürüklenen çocuğa eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle suça sürüklenen çocuğun kazanılmış haklarının CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca saklı tutulmasına, 14.05.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11619, Karar No: 2022/4312, Tarih: 09.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/11619 E.  ,  2022/4312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; başvurunun reddine dair verilen karara davacı vekili tarafından yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davacı tarafın itirazının reddine dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

K A R A R

Davacı vekili; desteğinin, 08/06/2011 tarihinde davalı tarafından ... poliçesi ile sigortalanan traktörü sevk ve idare ederken, tarlada gerçekleşen tek taraflı trafik kazasında vefat ettiğini beyan ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 45.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, kazanın tarlada meydana geldiğini, tarlanın karayolu ya da karayolu sayılan yerlerden olmadığını, olayda 2918 sayılı Kanun’un uygulanamayacağı karayolunda meydana geldiği kabul edilse dahi desteğin tam kusuru ile kazanın meydana geldiği gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiş; karara davacı vekili tarafından itiraz edilmiş; İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 2. maddesinde bu kanunun, karayollarında uygulanacağı belirtildikten sonra, bu kural genişletilerek aynı maddenin (a) ve (b) fıkralarındaki durumlarda da kanunun uygulanabileceği öngörülmüş; karayolu tanımına girmediği halde genel trafiğin kullanımına açık olan yerler "karayolu gibi" kabul edilmiştir. Bu bağlamda, karayolu dışındaki alanlardan kamuya açık olanlar ile park, bahçe, park yeri, garaj, yolcu ve eşya terminali, servis ve akaryakıt istasyonlarında karayolu taşıt trafiği için faydalanılan yerler ile, erişme kontrollü karayolunda ve para ödenerek yararlanılan karayollarının kamuya açık kesimlerinde ve belirli bir karayolunun bağlantısını sağlayan deniz, göl ve akarsular üzerinde kamu hizmeti gören araçların, karayolu araçlarına ayrılan kısımlarında da bu kanun hükümlerinin uygulanacağı; bu haliyle, toplu trafiğin bulunduğu yerler ile karayoluyla bağlantısı olan yerlerin de bu kapsama alındığı belirtilmiştir.

Anılan yasal düzenlemeler gereğince kamunun yararlandığı tüm yollar karayolu tanımı içindedir. Bu açıdan karayolunda taşıt trafiğine kamu yönetimince izin verilip verilmemesi önemli olmayıp fiilen bu amaçla kullanılması yeterlidir. Yine karayolu zemininin asfalt, beton, taş veya toprak olması arasında herhangi bir fark bulunmamaktadır. Bu açıdan köy, orman, dağ, tarla ve yayla yolları da karayoludur.

Somut olayda; destek, davalı tarafından ... poliçesi ile sigortalanan traktör ile tarla içinde gerçekleşen tek taraflı kazada vefat etmiştir.

Somut olayda; destek, davalı tarafından ... poliçesi ile sigortalanan traktör ile tarla içinde gerçekleşen tek taraflı kazada vefat etmiştir.

Yukarıda da açıklandığı üzere; Karayolları Trafik Kanunu’nun uygulanması için kazanın mutlaka karayolunda meydana gelmesi gerekmeyip karayolu ile bağlantısı olan, karayolu sayılan bir alanda meydana gelmesi halinde de karayolunda meydana gelmiş gibi kabul edilmektedir. (HGK'nın 28.09.2011 tarihli 2011/17-499 Esas 2011/557 Karar sayılı ilamı da bu yöndedir.)

Somut olayda kazanın meydana geldiği tarlanın karayolu ile bağlantısı olduğu görülmektedir. Ayrıca kaza tarihinde yürürlükte olan Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’na göre aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı davalı ..., işletenin ve dolayısıyla sürücünün üçüncü kişilere verdiği zararları teminat altına aldığına ve destekten yoksun kalan davacı da zarar gören üçüncü kişi konumunda bulunduğuna göre, davalı ... zararın tamamından sorumlu olacağından meydana gelen zarar teminat kapsamındadır. Bu durumda itiraz Hakem Heyetince, zararın teminat kapsamında olduğu kabul edilerek toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hakem heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 09/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10950, Karar No: 2019/1183, Tarih: 20.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/10950 E.  ,  2019/1183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ...'ın müvekkili ... Sitesine 2012 yılı ortak aidatı olarak 240,00-TL. ve 2013 yılı ortak aidat olarak 400,00-TL. olmak üzere birikmiş 640,00-TL borcu bulunduğunu, davalı hakkında ... 5. İcra Müdürlüğünün 2014/517 E. sayılı dosyası ile aidat alacağının tahsili için icra takibi başlatıldığını, davalı tarafın takibe itiraz ettiğini ve takibin durduğunu, davalının bu borca yönelik hiçbir ödeme yapmadığını beyan ederek; davalının haksız itirazının iptali ile takipte belirtilen faizin ve takip konusu alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile; davalının, ... 5. İcra Müdürlüğünün 2014/517 Esas sayılı dosyasında takip konusu borca yaptığı itirazın iptali ile takibin takip tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte devamına, asıl alacak miktarı olan 640,00-TL'nin (derken davalı ...'ın da duruşmaya geldiği görüldü) %20'si oranındaki kötüniyet tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiş, sonrasında mahkemece 24.02.2016 tarihli ek karar ile; kabul edilen ve reddedilen kısımların temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı, kesin kararın temyizinin mümkün olmadığı gerekçesiyle; temyiz taleplerinin reddine karar verilmiş, ek karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; Kat Mülkiyeti Kanunundan kaynaklanan ortak gider alacağı nedeni ile başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Miktar yönünden temyiz yolu kapalı olan hükme karşı, mahkemece sehven Yargıtaya temyiz yolunun açık olduğunun gerekçeli kararda belirtilmesi, hükme karşı temyiz yolunu açamayacağından, bu türden (miktar yönünden temyiz yolu kapalı olan) bir hükmün temyiz edilmesi üzerine verilecek ek karar ile de hükme temyiz yolunu açacak şekilde karar verilemeyeceğine göre, öncelikle ek kararın kaldırılmasına; öte yandan davaya ve temyiz incelemesine konu edilen miktar 640,00-TL. olup, karar tarihi itibariyle ...080,00-TL'lik temyiz kesinlik sınırının altındadır. 6100 Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nın 5219 sayılı Kanun ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri ...080,00-TL.yi geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine 20/02/2019 günü oy birliği ile karar verildi.