muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3538, Karar No: 2019/10450, Tarih: 11.11.2019

Dava Türk Borçlar Kanunun 19. (BK'nun 18) maddesi gereğince muvazaa hukuksal nedenine dayalı iptal istemine ilişkindir.

Davacı vekili; ... Belediyesi’nin 31/03/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6330 sayılı Kanun ile Büyükşehir Belediyesi’ne dönüştüğünü ve bu tarih itibariyle yolcu terminallerini yapmak, yaptırmak, işletmek, işlettirmek veya ruhsat vermenin de büyükşehir belediyesinin görev, yetki ve sorumlulukları arasına girdiğini, bu hizmetlerin yerine getirilmesine yönelik yatırım, alacak ve borçların büyükşehir belediyesine geçeceğini ancak davalı ... Belediyesi’nin, ... Büyükşehir Belediyesi'ne devretmek istemediği yolcu terminalini 6330 sayılı Kanun yürürlüğe girmeden 16/12/2013 tarihinde kendi kurduğu şirkete ayni sermaye olarak devrederek mal kaçırma amaçlı olarak muvazaalı işlem tesis ettiğini belirterek muvazaalı işlemin iptalini talep etmiştir.

BK'nun 19.maddesine göre dava açılabilmesi için davacının İİK'nun 277 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan tasarrufun iptali davasından farklı olarak davacının kesinleşmiş bir takibin varlığı ön koşul değildir. Ancak davacının bu davayı açmakta hukuki yararı olması gerekir.(HMK 114 vd.)

Dosya kapsamından davacı vekili tarafından aynı dava konusu taşınmazın; ... Su ve Jeotermal San. Tic. Ltd. Şti.'ne devrine ilişkin 05.06.2013 tarih, 81 sayılı ... Belediyesi Meclisi kararının alındığı, söz konusu meclis kararının Yasada bulunan boşluktan yararlanılmak suretiyle alındığı iddiası ile Belediye Meclis Kararının iptali için ... 2.İdare Mahkemesinde dava açılmıştır. İlk olarak Belediye Meclis kararının iptaline karar verilmiş, ancak dosya birçok aşamadan geçerek en son Danıştay 8. Hukuk Dairesi’nin 28/06/2018 tarih ve 2018/1351-2018/3724 sayılı

kararı ile 06.12.2012 tarih, 28489 sayılı Resmi Gazete de yayımlanan 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 8. fıkrasının 31.03.2014 tarihinde yürürlüğe gireceği hususu davalı idarece söz konusu Kanun'un Resmi Gazete'de yayımlanması ile fark edilmesinden sonra dava konusu terminalin (garajın) ayni sermaye olarak ... Belediyesi'ne ait ve devir tarihi itibariyle faaliyet konuları arasında otogar işletmeciliği bulunmayan ... Su ve Jeotermal San. Tic. Ltd. Şti.'ne devrine ilişkin 05.06.2013 tarih, 81 sayılı ... Belediyesi Meclisi kararının alındığı, söz konusu meclis kararının Yasada bulunan boşluktan yararlanılmak suretiyle alındığı gerekçesiyle dava konusu Belediye Meclis kararında kamu yararı, hizmet gerekleri ve hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Ancak Danıştay 8.Hukuk Dairesi’nin bu kararı üzerine ... 2.İdare Mahkemesi’nce ne sonuca varıldığı ve kararın kesinleşip kesinleşmediği dosya kapsamından anlaşılamamıştır.

Bu durumda mahkemece, sözü edilen İdare Mahkemesi kararının kesinleşmesi beklenerek sonucuna göre davacının eldeki davayı açmakta hukuki yararının tartışılarak karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu durumda mahkemece, sözü edilen İdare Mahkemesi kararının kesinleşmesi beklenerek sonucuna göre davacının eldeki davayı açmakta hukuki yararının tartışılarak karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 2.037,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 11/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11640, Karar No: 2016/16921, Tarih: 28.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/11640 E.  ,  2016/16921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 2.500,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 20.01.2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 12.666,09 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne, 10.734,00 TL alacağın 2.500 TL'sinin dava tarihinden, 8.234,00 TL'sinin ıslah tarihi olan 19/04/2016 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak ve diğer bedeller ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacı tarafın tüm davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacı tarafın tüm davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davacı tarafın tüm, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı, 28.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1189, Karar No: 2010/1635, Tarih: 08.02.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/1189 E.  ,  2010/1635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Muhafaza görevini kötüye kullanmak suçundan sanık ...’ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 289/1-son, 62/1-son maddeleri uyarınca 37 gün hapis ve 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 51.maddesi gereğince hapis cezasının ertelenmesine, 5237 sayılı Kanunu’nun 50/1a, 52/2.maddeleri gereğince 1 gün adli para cezasının günlüğü 50 Türk lirası karşılığı 50 Türk lirası adli para cezası ile, kısa süreli hapis cezasının 37 gün adli para cezasına çevrilerek günlüğü 50 Türk lirası karşılığı 1.850 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Sulh Ceza Mahkemesinin 05.02.2009 tarihli ve 2009/154 esas, 2009/151 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 17.12.2009 gün ve 2009/71542 sayılı yazısı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.01.2010 gün ve 2009/296884 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “Sanık hakkında belirlenen 37 gün hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51.maddesi uyarınca ertelenmesini müteakip yalnız hapis cezasının ertelenebileceği gözetilmeden paraya çevrilerek hüküm içinde karışıklığa yol açacak biçimde karar verilmesinde isabet görülmemiştir” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

Sanığın muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan TCY.nın 289/1 ve 289/1-son cümle, 62.maddelerinin uygulanmasıyla belirlenen 37 gün hapis cezasının 51.madde gereğince ertelenmesinden sonra tekrar ele alınarak TCY.nın 52.maddesi uyarınca 1850 TL adli para cezasına çevrilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay C. Başsavcılığının tebliğnamesindeki görüş yerinde bulunduğundan sanık hakkındaki ... Sulh Ceza Mahkemesinin 5.2.2009 tarih ve 2008/154-2009/151 sayılı kararının adli para cezasının da ertelendiği kabul edilerek aleyhe etkili olmamak üzere YASA YARARINA BOZULMASINA, diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, 08.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9476, Karar No: 2009/6724, Tarih: 12.05.2009

K A R A R

Dava davacı ...’nın 2.10.2005 tarihinde davalı işverene ait işyerinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının davalıya ait işyerinde kazalanması ile sonuçlanan olayın cerayan ettiği gün davacının işyerinde çalışmadığı, babasını ziyarete geldiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacıların çocuğu mağdure Songül Kaya’nın 2.10.2005 tarihinde davalı işveren Azra İnşaat Gıda Tekstil Limited Şirketine ait tekstil çırçır fabrikasında babasının çalıştığı bölümde helezon makinasının üzerinden geçerken ayağının kayması sonucu düşüp yaralandığı, olay tarihinde 11 yaşında olduğu, sürekli iş göremez duruma geldiğine ilişkin henüz bir rapor alınmadığı, işverence düzenlenmiş vizite kağıdı bulunmadığı, SGK’ca yaptırılan soruşturma sonucunda düzenlenen müfettiş raporunda yaralananın işyeri işçisi olmadığından yapılacak işlem bulunmadığının tespit edildiği, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettiş raporunda ise olayın iş kazası olduğunun belirlendiği, dinlenen davacı ve davalı tanıklarının kayıtlı işyeri çalışanı veya olay tarihinde iş yerine komşu olan kayıtlı komşu iş yeri sahibi veya çalışanlarından olmadığı, iş yeri dosyasının Kurumdan getirtilmediği, yaralanmaya ilişkin hastane kayıt ve tedavi evrakları ile raporlarının araştırılmadığı, olayla ilgili işyeri işletmecisi ve usta başısı hakkında açılan ceza soruşturmasının şikayet yokluğundan takipsizlikle sonuçlandığı 02.10.2005 tarihli Organize Jandarma tarafından gönderilen davacının doktor tarafından muayenesi sonucu düzenlenen raporda olayın "iş kazası neticesinde yararlanma" şeklinde belirlendiği, davacının babasının aynı gün zabıtaya verdiği ifade de "kızının kendisini ziyarete geldiğini", davacının 26.10.2002 tarihli ifadesinde "babasını ziyarete geldiğini" beyan ettikleri, bilahare davacının Çalışma Bakanlığı Müfettişine verdiği ifade de "işyerinde çırçır bölümünde temizlik işçisi olarak çalıştığını, süpürgeyi almak için makinaların arasından geçerken kazanın meydana geldiğini" bildirdiği, dava dilekçesinde zabıtada verilen ifadelerin işverence kandırılmakla irade fesadı sonucu verildiğinin iddia edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece davalı işyeri çalışanı olduğu belirtilmek suretiyle işçi, ustabaşı, muhasebe elemanı ve servis şoförü gibi kişilerin olayla ilgili beyanları alınmış ve karara dayanak yapılmış ise de; Kurumdan davalı işyeri dosyası ile dönem bordrolarının getirtilmediğinden dinlenen tanıkların kayıtlı işyeri çalışanı olup olmadıkları anlaşılamadığı gibi, zabıta marifetiyle belirlenmiş benzer işle uğraşan kayıtlı komşu iş yeri sahibi veya çalışanlarından da kimse dinlenmemiştir. Bu bakımdan tanık sözleri meydana gelen iş kazası olgusu yönünden somut olgulara dayanmamakta soyut düzeyde kalmaktadır. Giderek, tanık sözlerinin inandırıcı güç ve nitelikte olduğu söylenemez.
Yargıtay — Esas No: 2013/431, Karar No: 2014/14371, Tarih: 10.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/431 E.  ,  2014/14371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/17288

MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2010

NUMARASI : 2010/64 (E) ve 2010/919 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, şikayetçi şirketlere ait gazete, dergi ve televizyonların Ankara Temsilcilikleri Bürosu'nda ve bunlarla birlikte T.. Yayın Grubuna dahil olan firmaların idari ve mali işlerinden sorumlu olarak ve ayrıca T.. Medya Yatırım Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin sigortalı çalışanı olarak görev yaptığı, Ankara Temsilciliği Bürosu muhasebe kayıtlarında duyulan şüphe üzerine inceleme yapıldığı, kasada nakit olarak bulunması gereken 72.719TL'nin bulunmadığı, TEDAŞ'a ödenmesi gereken toplam 43.818,85TL'nin muhasebe kayıtlarında ödenmiş gibi gösterildikleri halde ödenmediği, reklam tahsilatlarından toplam 7.746 TL'nin muhasebe kayıtlarına alınmamış olduğu, firma çalışanlarına aylık yol parası ödemeleri için gönderilen toplam 6.910 TL'nin personele ödenmediği, 2.780TL kapatılmayan iş avansının bulunduğu, Ankara Temsilcilik Bürosu'na mal veya hizmet satan işletmelerin faturaları ödenmiş olarak gösterilmesine rağmen toplam 1.988,92TL'lik fatura tutarlarının ödemelerinin yapılmamış olduğu, sanığın şikayetçi şirketlere faizler hariç toplam 129.539,55 TL zarar verdiği, bu zararın 118.955,55 TL'lik kısmı şikayetçi firmalardan T... Medya Yatırım Sanayi ve Ticaret A.Ş.'ye, 10.584 TL'lik kısmı da Atlas Yayıncılık ve Ticaret A.Ş'ye ait olduğu, sanığın şikayetçi firmalara, zararı gidermek amacıyla 94.000 TL tutarında ödeme yaptığı ve kalan 28.870 TL için 4 adet bono verdiği, fakat sanığın vermiş olduğu 4 adet bononun bedelini ödemediği, sanığın bu eylemiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında TCK'nın 155/2 maddesi uygulanırken hapis cezasının yanı sıra hükmedilen adli para cezasında artırım ve indirim yapılmaması,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında TCK'nın 155/2 maddesi uygulanırken hapis cezasının yanı sıra hükmedilen adli para cezasında artırım ve indirim yapılmaması,

2- Gerek sanık gerekse de katılanlar tarafından, suçun tamamlanmasından sonra, paranın bir kısmının ödendiğinin belirtilmiş olması karşısında, katılan vekiline 5237 sayılı TCK’nın 168/4.maddesi kapsamında kısmi ödemeye rızaları olup olmadığının sorulup sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı aynı Kanunun 53/1 maddesi maddesinde gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.09.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11672, Karar No: 2015/12450, Tarih: 22.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/11672 E.  ,  2015/12450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 119 ada 20 parsel sayılı 1303 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle .... adına tespit edilmiştir. Kadastro Komisyonunca Hazine, .. ve ... itirazının reddine, dava konusu taşınmazın Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı olduğundan söz edilerek tescilin dava sonuna kadar ertelenmesine karar verilmiştir. Davacılar... Ağa mirasçısı .. ve paydaşları tarafından davalı Hazine, .... ve diğer gerçek kişiler aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu taşınmaz ile birlikte çok sayıda taşınmazı kapsar şekilde açılan tescil davası davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Davacı Hazine dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin usule ilişkin bozma ilamına uyularak parseller hakkındaki davalar tefrik edilmek suretiyle yapılan yargılama sonunda; davacı Hazine ve diğer davacıların davasının reddine, bu dosyada çekişme konusu olan 119 ada 20 parsel sayılı taşınmazın .... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yukarıda belirtilen şekilde Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin ''davaların tefriki gereğine'' değinilen bozma ilamına uyularak; tescil davasının kapsamında kaldığı dosya kapsamı ile belirlenen taşınmazlar hakkındaki davalar ayrılarak ayrı ayrı görülmek suretiyle bu dosyaya konu olan taşınmaz ile ilgili olarak yazılı şekilde karar verilmiştir. Ancak yine yukarıda belirtildiği üzere Asliye Hukuk Mahkemesinde 20.05.1970 tarihinde Hacı ... mirasçıları ... Ağa mirasçısı ... ve .. Ağa mirasçısı Neriman tarafından Hazinece istimlak edilen arazilerin fazlası olup ellerinde kalan 3010 dönümlük taşınmazın adlarına tescili istemiyle dava açılmıştır. Dava Kadastro Mahkemesine aktarıldıktan sonra, ayrıca taşınmazların bir kısmı hakkında Hazine tarafından devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açılan dava dosyaları da birleştirilerek tek dosya üzerinden yapılan yargılama sonucu verilen kararın temyizi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesince, ''her taşınmaz hakkında ayrı ayrı açılan davaların birleştirildiği, davaların birleştirilerek görülebilmesi için Usulün 43/2. maddesi

uyarınca davaların aynı sebepten doğması, 45/3. maddesi uyarınca da davalardan biri hakkında verilecek hükmün diğerini etkileyecek nitelikte bulunması başka bir anlatımla iki dava arasında bağlantı bulunması gerektiği; somut olayda birleştirme sebeplerinin bulunmadığı, belirtilerek taşınmazlar hakkındaki davaların ayrılarak görülmesi" gereğine değinilmiştir.

Anayasamızın 141. maddesine göre, devlet yargının basit, çabuk ve ucuz gerçekleşmesi için gereken tedbirleri almak zorundadır. Usul ekonomisi Anayasamızda ayrıca düzenlenmiş olduğu için, buna aykırılık, aslında Anayasa'ya aykırılık oluşturacaktır. (m.141). Ayrıca, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 6. maddesine göre de mahkemelerin makul bir süre içinde karar vermeleri öngörülmüştür. Bu, adil yargılanma hakkının bir gereğidir. Hukuk Muhakemeleri Kanunumuzun 30. maddesinde de hakimin yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlü olduğu belirtilmiştir. Ayrıca yargılamanın hakkaniyete uygun olarak adil bir şekilde yürütülmesi gerekmektedir. Hakkaniyet, taraflar arasındaki tam bir eşitliğin bulunmasını ve bu eşitliğin tüm yargılama boyunca devam etmesini gerektirir. Bu eşitlik yargılamada “silahların eşitliği” olarak ifade edilmektedir. Silahların eşitliği hukuk devleti ve genel eşitlik ilkesinin bir sonucudur. Silahların eşitliği, “hakim önünde eşitlik” ilkesi olarak, kanuni hakim ve hukuki dinlenilme hakkı yanında klasik bir usuli temel hak olarak kabul edilmiştir. Nitekim Anayasa Mahkemesinin 2.12.2004, 2001/216, 2004/120 (RG,21.10.2005, S.25973) sayılı kararında da “silahların eşitliği ilkesi davanın tarafları yargılama sırasında usul hükümleri yönünden eşit konumda bulunma, taraflardan birine dezavantaj sağlayacak kurallara yer vermeme esasını öngörmekte diğer bir deyişle davanın tarafları arasında hakkaniyete uygun bir dengenin varlığını gerekli kılmaktadır”. görüşü benimsenmek suretiyle yargılamada hakim olan temel ilkelere açıklık getirilmiştir.