muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1180, Karar No: 2024/7424, Tarih: 09.09.2024

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; kusur oranlarını kabul etmediğini, davacının maluliyet oranın Adli Tıp Kurumu (ATK) tarafından tespit edilmesi gerektiğini, davacı tarafın talep ettiği manevi tazminatın miktarının fahiş olduğunu, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "29.04.2013 tarihinde meydana gelen yaralanmada davacının meslekten kazanma gücünü raporda belirtilen oranda kaybettiği, her ne kadar kazaya ilişkin soruşturma dosyasında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de davacının bedensel bütünlüğünün bozulmasına sebebiyet veren kazanın varlığına ilişkin bir ihtilaf ve aksi bir iddia olmayışı, soruşturma dosyasında yer alan hekim raporları ile davacının adli tıp raporu ile tespit edilmiş olan maluliyetine sebebiyet veren yaralanmaların aynı olması hususlarının tamamı göz önünde bulundurularak davacının bedensel bütünlüğünün bozulması ile meydana gelen zararı ile dava konusu kazadaki davalı Seracettin Beycur'un eylemi arasında illiyet bağının bulunduğu, davalı Seracettin Beycur'un kazaya neden olan sürücü, davalı ...'ın ise araç maliki olması nedeni ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85 inci maddesi gereğince bir motorlu aracın işletilmesinden doğan zarardan işleten sıfatı ile davacının meydana gelen zararından, davalı sürücünün kazadaki kusur oranında davacının zararından sorumlu bulundukları, davacının bu yaralanma nedeni ile oluşan maluliyete ilişkin manevi tazminat istemi yönünden tarafların sosyo ekonomik durumu, davacıda meydana gelen yaralanmanın niteliğinin davacının el bileği, ayak bileği ve diz hareketlerinin kısıtlı ... gelmesi ile yürümesinde kısıtlılık meydana gelmiş olmasının adli tıp raporu ile tespit edilmiş olması, ayrıca davacının kazadan önce çobanlık yapıyor oluşu ile hareketlerinin kaza sebebi oluşan yaralanma ile bu denli kısıtlanmış olması ve 9 ay gibi uzun bir iyileşme süreci geçirmiş olması, bu yaralanmanın sonrasında meydana gelmiş olan kalıcı maluliyetinin hayatına olan etkisinin yol açtığı acı ve üzüntünün şiddeti ve düzeyi, davacının meydana gelen kazada az kusurlu (%10), davalı Seracettin'in ise ağır kusurlu (%80) oluşu hususlarının tamamı birlikte değerlendirildiğinde adalete uygun olduğu kabul edilen 60.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat istemi ile ilgili fazlaya ilişkin isteminin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde; hükmedilen manevi tazminatın sebepsiz zenginleşmeye yol açacak nitelikte fahiş olduğunu, hükmedilen manevi tazminat miktarı ile meydana gelen zarar arasında hukuken ölçüsüz bir tazminat miktarına hükmedildiğini, bu durumun dosya muhteviyatına açıkça çelişen bir husus olduğu, dosyanın bu sebeple bozulması gerektiğini, kararın kaldırılması istemiyle istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "davacıda meydana gelen yaralanmaların yeri ve niteliği, olayın meydana geliş şekli, dosyadaki tutanak ve kanıtlar, gerektirici nedenler ve olayın meydana geldiği tarihteki paranın alım gücü dikkate alındığında davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarının bir miktar yüksek olduğu anlaşıldığından davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-2. maddesi gereğince yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında hüküm kurulması ile manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 29.09.2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; manevi tazminat miktarının Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düşürülmesinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56 ncı maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13722, Karar No: 2012/13864, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/13722 E.  ,  2012/13864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 18.06.2012 tarihli geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir. Geri çevirme kararı ile dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan buğday, şeker pancarı, fasulye ve soğanın 2010 yılına ilişkin il geneline ait en düşük ve en yüksek dekara verim miktarını gösterir veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulması istenmiş ancak dosya içindeki verilerin 2011 yılına ait olduğu anlaşıldığından dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan buğday, şeker pancarı, fasulye ve soğanın 2010 yılına ilişkin il geneline ait en düşük ve en yüksek dekara verim miktarını gösterir veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulmasından ve belirtilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/781, Karar No: 2010/2306, Tarih: 13.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/781 E.  ,  2010/2306 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/18553

MAHKEMESİ : (BAKIRKÖY) Altıncı Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :03/05/2006 - 658/57

SUÇ :Adam öldürme

Adam öldürmek, ölümle biten kavgaya katılma ve yaralama suçlarından K.. O.., Y..Ö.. ile K.. U.. haklarında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak uyarlama istemlerinin reddine dair (BAKIRKÖY) Altıncı Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03/05/2006 gün ve 658/57 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlüler müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık O.. U.. hakkında 765 sayılı TCK.nun adam öldürme ve yaralama suçlarından açılan kamu davaları hakkında zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2) Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/04/2004 tarihli, 2002/658 esas ve 2004/57 sayılı kararı ile sanıklar hakkında verilen hükümlerin, sanık Oktay ve sanıklar Kaplan, Yağmur ve Kader müdafiileri ile C.Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 5320 sayılı Kanunun 8/2. maddesi gereğince iadesi sonrası, yeniden duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu verilen 03/05/2006 tarihli, 2002/658 esas ve 2004/57 karar sayılı ek kararın incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 27/06/2006 tarihli, 2006/3-177 esas ve 2006/173 sayılı kararı uyarınca, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 5320 sayılı Kanunun 8/2.maddesi gereğince yaptığı iade işlemi, başlamış olan temyiz sürecini sonlandırmakta olup bozma etkisi doğurduğundan, iade işleminden sonra mahkemece yürütülen yargılama sonucunda verilecek kararın Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK.nun 34,230 ve 232.maddelerinde belirtilen nitelikleri taşıması gerektiği düşünülmeden, sanıklar Kaplan, Yağmur ve Kader hakkında "eski hüküm, hükümlüler lehine olduğundan uyarlama yapılmasına yer olmadığına, eski hükmün aynen infazına" şeklinde hüküm kurması,

Usule aykırı olup, sanıklar Kaplan, Yağmur ve Kader müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321.maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 13/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10267, Karar No: 2010/10036, Tarih: 18.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/10267 E.  ,  2010/10036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece 26.12.2008 tarihli hesap bilirkişi raporu esas alınarak davacının maddi zararın sigorta tahsisleri peşin sermaye değeri ile karşılandığından reddine, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, hükme esas alınan 26.12.2008 tarihli hesap bilirkişisi raporunda davacının sürekli iş göremezlik oranı %13 olduğundan bahisle pasif devre zararının oluşmadığı kabul edilerek maddi zarar hesabının yapıldığı ve belirlenen bu zarardan 24.7.2008 tarihine kadar geçerli gelirlerin tüm peşin sermaye değerinin düşülmesi sonucu davacının karşılanmayan maddi zararının bulunmadığının belirlendiği anlaşılmaktadır

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, hükme esas alınan 26.12.2008 tarihli hesap bilirkişisi raporunda davacının sürekli iş göremezlik oranı %13 olduğundan bahisle pasif devre zararının oluşmadığı kabul edilerek maddi zarar hesabının yapıldığı ve belirlenen bu zarardan 24.7.2008 tarihine kadar geçerli gelirlerin tüm peşin sermaye değerinin düşülmesi sonucu davacının karşılanmayan maddi zararının bulunmadığının belirlendiği anlaşılmaktadır

Davada kusurun aidiyeti ve oranı ile sigortalının meslekte kazanma güç kayıp oranı uyuşmazlık konusu değildir.Uyuşmazlık tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasın da; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik ve kusur oranları, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Diğer taraftan tazminat miktarı; işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak, aktif ve pasif dönemde, elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu da uygulama ile bilinmektedir.Kuşkusuz, açıklanan zarar ve tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin yaşlılık aylığı alma olasılığı veya işçinin yaşı ve işçide oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanmasının imkan dahilinde bulunması durumunda da zarar hesabında pasif dönemin hesaba dahil edilmesi gerekeceği söz götürmez. Bilinmelidir ki, işçinin aynı işinde çalışmaya devam etse dahi diğer işçilerden daha fazla fiziksel çaba harcayacağı ortadadır. Sigortalının 60 yaşından sonra yaşlılık aylığını aldığı dönemde de devam edecek olan maluliyeti nedeniyle zarara uğramadığının kabulü isabetsizdir.Bu nedenlerle pasif döneminin de zarar hesabına dahil edilmesi gerekir. Pasif dönem zararı dışlanmak suretiyle hesap yapan bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Öte yandan Öğretide zararın hüküm tarihine göre hesaplanma gereği kabul görmüştür. Borçlar Kanunu'nun 46/II. maddesine göre hükmün verildiği anda cismanı zararın sonuçları tam ve kesinlikle belirlenemiyorsa hakim, hüküm tarihinden başlayarak iki yıl içinde hükmün değiştirilmesi hakkını saklı tutar Federal mahkemede tazminatın belirleme anını kural olarak hüküm anı olarak belirlemiştir. Borçlar Kanunu'nun 46/II. maddesindeki bu hükümden de yararlanılarak denebilir ki maddi zararın saptanmasında hüküm gününün dayanak alınması ve hüküm günündeki duruma göre zarar tutarının hesaplanması gerekir.

Bu itibarla hüküm tarihine en yakın tarihteki verilerin nazara alınarak rapor tarihine kadar gerçekleşen zararın somut olarak hesaplanması gerekir. Bu husus " gerçek belli iken varsayıma gidilemez." ilkesininde gereğidir.

Bu itibarla hüküm tarihine en yakın tarihteki verilerin nazara alınarak rapor tarihine kadar gerçekleşen zararın somut olarak hesaplanması gerekir. Bu husus " gerçek belli iken varsayıma gidilemez." ilkesininde gereğidir.

Oysa Mahkemece hükme esas alınan 26.12.2008 tarihli hesap raporu ile belirlenen zarardan SGK'nca 24.7.2008 tarihine kadar geçerli olduğu bildirilen peşin sermaye değeri indirilmek suretiyle davacının karşılanmayan maddi zararının bulunmadığı gerekçesiyle maddi tazminat isteminin reddine 12.5.2009 tarihinde karar verildiği görülmektedir. Bu durumda hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan ücret artışlarına göre yeniden hesap raporu almadan sonuca gidilmesi de isabetsizdir.

Yapılacak iş, davacının pasif devredeki zararının asgari ücret üzerinden hesaplatmak suretiyle maddi zarar hesabına dahil edilmek, hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan ücret artışları nazara alınarak yeniden hesaplanan maddi zarardan yine hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan artışlara göre hesaplanan tüm peşin sermaye değeri Kurumdan sorulup hesaplanan tazminattan düşülmek suretiyle çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23273, Karar No: 2016/17730, Tarih: 05.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/23273 E.  ,  2016/17730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı .... ... Turz. Koop. vekili avukat ... gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı asıl davada, davalıdan maliki olduğu 1235 nolu parseldeki hissesini 7.5.1979 tarihli noter satış vaadi sözleşmesi ile satın aldığını, hisse devri yapılmayınca açtığı cebri tescil davasında davalı hissesi için tapu iptaline karar verildiğini, murisleri anne ve babasından intikal eden hisse için davanın reddedildiğini, davalıya iştirakli hissesi açısından edimini yerine getirmesi için 7.4.2003 tarihli ihtar çektiğini ancak edimini yerine getirmediğini ileri sürerek, temerrüt tarihi itibariyle zarar hesabı ile ortaklık payı 6823,76 metrekareye isabet eden değeri veya denkleştirici adalet kuralına göre, hesaplanan şimdilik 7.000,00 TL'nin hakediş tarihinden reeskont faizi ile tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 443,749,11 TL'ye çıkartmıştır. Birleşen davada ise, davalıya anne ve babasından intikal eden iştirakli payın 19.438,39 m2 olduğunu, ıslah yoluna başvurulması nedeniyle bakiye 820.329,39TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı kooperatif, davalıdan noterde düzenlenen satış vaadi sözleşmesi ile satın aldığı taşınmazda bulunan 6.823,76 m2 iştirakli hissenin devrinin yapılmaması nedeniyle tazminat istemiyle fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 7.000,00TL nin tahsili talebiyle eldeki davayı açmış, 19.3.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 443,749,11 TL'ye çıkartmış, birleşen davada ise 820.329,39 TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir. Dava, fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak suretiyle kısmi dava olarak açılmıştır. Kısmi dava, tümü ihlal ya da inkar olunan bir hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ilişkin dava ve talep hakkının ise bazı nedenlerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Davacının, dava sebebi olarak gösterdiği hukuki ilişkiden doğan alacağının tümünü mü, yoksa yalnız bir kesimini mi istediğini dava dilekçesinde açıkca bildirmesi gereklidir. Davacı, alacağının yalnız bir kesimi için dava açtığını bildirmemişse, dava kısmi dava değil, tam dava sayılır. (Baki Kuru, cilt 1, 1990, sf.967) Kısmi davada saklı tutulan alacak bölümü için, gerek kısmi dava karara bağlanmadan önce, gerekse daha sonra, ayrı bir dava açılması mümkündür. Uygulamada bu ayrı davaya ek dava denilmektedir. Yine, kısmi davadan sonra açılan ek davada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması ve davacının hukuki yararının bulunması koşullarının birlikte varlığı halinde, birden fazla ek dava açılması da kural olarak mümkündür. (Bkz. HGK.E.2004/9-754, K.2005/36) Kısmi davada fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmuş olan davacının, dilerse ek dava açmak yerine, saklı tuttuğu alacak bölümü için o (kısmi) dava içerisinde ıslah yoluyla talepte bulunabilmesi mümkündür. Bu haliyle kısmi ıslah, ek dava yoluyla elde edilebilecek haklara, mevcut dava içerisinde, daha basit, daha az masrafla ve daha kısa süre içerisinde kavuşma olanağı tanıyan ve bu yönüyle adeta ek dava açma yoluna alternatif oluşturan bir yapıdadır. Dolayısıyla, kısmi davanın davacısı, ek dava açmak veya kısmi ıslah yoluna gitmek konusunda seçimlik hakka sahiptir. Yukarıda değinildiği üzere, kısmi ıslah yoluyla müddeabihin artırılabilmesi olanağı, bir anlamda, artırıma konu kısmın ek dava yoluyla istenilmesinin alternatifi niteliğinde bulunduğundan, başka bir ifade ile kısmi davadaki ıslah ile bu yola gidilmeyip ek dava açılması halleri, davacıya aynı hak ve olanakları tanıyan seçimlik yollar olduğundan, usul hukuku açısından sonuçlarının da aynı olması gerekir. (Bkz. T.15.10.2003, HGK.T. E.2003/9-510, K.2003/555)

Tüm bu açıklamaların ışığı altında dava konusu olaya bakılacak olursa; davacı 17.10.2003 tarihinde açmış olduğu davasını 19.3.2009 tarihli ıslah dilekçesiyle ıslah etmiş, bundan sonra da 21.10.2013 tarihinde, daha sonra bu dosya ile birleştirilen aynı mahkemeye ait 2013/464 E sayılı ek davasını açmıştır. Davacı, 17.10.2003 tarihli ilk dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmuşsa da, 19.3.2009 tarihli ıslah dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuğunu bildirmemiştir. Eldeki davada davacı, ayrı bir ek dava açmak yerine ıslah dilekçesi ile asıl dava dilekçesindeki talep sonucunu artırmıştır. Hukuki nitelik itibariyle bir ek dava niteliğinde olan ıslah dilekçesi içeriğinden, istemin kısmi bir dava olduğuna dair bir anlatıma rastlanmadığı gibi, tam dava olduğunun kabulü gerekir. O halde davacı ıslah dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmadığına göre daha sonra ilk davadaki talebine dayanarak ek davalar açamaz. Mahkemece açıklanan bu husus gözardı edilerek, ıslahtan sonra açılan ek davadaki talebin kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açılanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 10.506,87 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.