muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12201, Karar No: 2018/7080, Tarih: 17.04.2018

4) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10895, Karar No: 2017/4939, Tarih: 23.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/10895 E.  ,  2017/4939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun basit cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuk); çocuğun basit cinsel istismarı, tehdit (sanık)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan beraatine; sanığın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti ile tehdit suçundan ceza verilmesine yer olmadığına

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında ayrıca açılıp sanık hakkındaki dosya ile birleştirilmesine karar verilen Konya 1. Çocuk Mahkemesinin 2012/40 Esas, 2012/9 Karar sayılı dosyasında yapılan 10.01.2012 günlü duruşma tutanağının zabıt katibi, gerekçeli kararın ise hakim tarafından ıslak imza ile imzalanmadığı gibi Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre anılan belgelerde elektronik imzalarında bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksikliğinin giderilmesinden ve katılan mağdure vekilinin suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmünü de temyiz etmesine rağmen tebliğnamede bu hükümle ilgili görüş bulunmaması karşısında, bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/320, Karar No: 2016/11858, Tarih: 29.09.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/320 E.  ,  2016/11858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereğince, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

Dava, kazalı sigortalının 30.5.2003 tarihinde davalı işyeri inşaatında 3. katta sıva yaparken düşerek yararlanması sonucu oluşan Kurum zararının, davalıdan rücuan tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece; 26.madde kapsamına uygun kusur raporu alınmaksızın, ceza yargılaması sırasında alınan bilirkişi tarafından düzenlenen kusur raporunun hükme esas alındığı anlaşılmıştır.

Bilindiği gibi, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi (6098 sayılı Yasa'nın 73. maddesi ) hükmü uyarınca, hukuk hakimi ceza davasında alınmış kusur raporu ile bağlı değilse de kesinleşmiş ceza ilamıyla saptanmış maddi olgularla bağlıdır. Bu anlamda; ceza davasında kusurlu bulunanarak mahkum edilmiş olmaları ve mahkumiyetin kesinleşmesi halinde cezada mahkum olan kişilere kusur payı verilmesi gerekeceği muhakkaktır.

O halde, mahkemece, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi kapsamında kusur raporu alınmalı, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi kapsamında kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir.

O halde, mahkemece, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi kapsamında kusur raporu alınmalı, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi kapsamında kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir.

Kamu düzeni düşüncesi ile oluşturulan işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuat hükümleri; işyerleri ve eklerinde bulunması gereken sağlık şartlarını, kullanılacak alet, makineler ve hammaddeler yüzünden çıkabilecek hastalıklara engel olarak alınacak tedbirleri, aynı şekilde işyerinde işkazalarını önlemek üzere bulundurulması gerekli araçların ve alınacak güvenlik tedbirlerinin neler olduğunu belirtmektedir. Burada amaçlanan, yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin vücut tamlığı ve yaşama hakkının önündeki tüm engellerin giderilmesidir.

Uygulamada önemli olan, işverenin iş kazasına neden olmuş hareketinin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı bulunup bulunmadığının tespiti işidir.

Bu konuda yapılacak ilk yargı işlemi, mevcut hükümlere göre alınacak tedbirlerin neler olduğunun tespiti işidir. Mevzuat hükümlerince öngörülmemiş, fakat alınması gerekli başkaca bir tedbir varsa, bunların dahi tespiti zorunluluğu açıktır. Bunların işverence tam olarak alınıp alınmadığı (=işverenin koruma tedbiri alma ödevi), alınmamışsa zararın bundan doğup doğmadığı, duruma işçinin tedbirlere uymamasının etkili bulunup bulunmadığı (=işçinin tedbirlere uyma yükümlülüğü) ve bu doğrultuda tarafların kusur oranı saptanacaktır.

Sorumluluğun saptanmasında kural, sorumluluğu gerektiren ve yasada belirlenmiş bulunan durumun kendi özelliğini göz önünde bulundurmak ve araştırmayı bu özelliğe göre yürütmektir.

Yukarıdaki bilgiler ışığı altında; dava konusu iş kazasında; iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile, işçi sağlığı ve işgüvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan, yukarıda sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında yapılacak incelemeyle; mevzuat uyarınca hangi önlemlerin alınması gerektiği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalının uyup uymadığı yönlerinin yargısal denetime elverir biçimde irdelenip, çelişkiden uzak kusur raporu alınması gereği üzerinde durulmaksızın, ceza yargılaması aşamasında alınan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınarak sonuca varılması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcın istem halinde davalıya iadesine, 29.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10471, Karar No: 2018/5786, Tarih: 20.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/10471 E.  ,  2018/5786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılanların vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan ...’dan satın aldığı ürünler karşılığında, daha önceden katılan Meşhur Panayırcı’nın boş olarak kaybettiği 3126496 nolu çeki 25/06/2009 keşide tarihli ve 6.800 TL bedelli olarak doldurulmuş şekilde verdiğinin iddia edildiği somut olayda, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti amacıyla ... hakkında suç duyurusunda bulunulup dava açılmasının sağlanması ve bu dosya ile birleştirilmesi, ayrıca ...'ın ifadesinde belirttiği Ahmet Yılmaz isimli kişinin araştırılması, ulaşılması halinde dosya kapsamında ifadesinin alınması, gerektiğinde imza-yazı örnekleri temin edilerek çek üzerindeki imza-yazılarla karşılaştırılması amacıyla bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3382, Karar No: 2018/3672, Tarih: 10.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3382 E.  ,  2018/3672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde; dairesinin depo olarak kullandığı bölümünde, sitenin kanalizasyon borusunun eski ve bakımsız olması sebebiyle, taşma meydana geldiğini, depoda bulunan eşyalarının ağır derecede hasar görüp, kullanılmaz hale geldiğini, mevcut eşyalarında meydana gelen zararın 7.000,00.-TL olduğunu, bundan başka oturmakta olduğu dairenin üst katındaki kiracısının ortaya çıkan pis koku ve pislikten dolayı daireyi boşalttığını ve kira akdini feshettiğini bu nedenle 1,5 aylık kira bedeli olarak 4.125,00.-TL kaybının olduğunu, bunun dışında kiracının ödemesi gereken 730,00.-TL aidatı da ödemek zorunda kaldığını beyan ederek, toplamda 11.855,00-TL maddi tazminat ile site yönetiminin geç kalınmış olması nedeni ile pis kokular ve pislik içinde yaşamak zorunda kalması, ruh hali ile psikolojisinin bozulması, mevcut akciğer kanseri hastalığının bu durumdan olumsuz etkilenmesi nedeni ile de 10,000,00.-TL manevi tazminatın 23/07/2012 tarihinden itibaren tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davacının bedelini talep ettiği eşyalarını koyduğu alanın kendisine ait depo olmayıp kalorifer dairesi, yani ortak alan olduğu, davacının iddia ettiği olayın apartmanın ortak atık su giderlerinin toplanmış bulunduğu atık su gideri borulardan birinin dirsek kısmında bir nedenle meydana gelen tıkanma nedeni ile oluşan su tazyiki sonucunda borunun dirsekten çıkması ve atık suyun borudan dışarıya akması sonucunda meydana geldiği, bilirkişi raporu ile belirlendiği üzere kısa sürede tamir edilebilecek bir olay olduğu, bu nedenle de eşyalara zarar verecek ve uzun süre ile apartman sakinlerini rahatsız edecek bir durum olmadığı, eşyaların bulunduğu yerin zaten rutubetli olduğu ve eşya muhafazasına elverişli bir yer olmadığı, kokunun kısa sürede giderilebileceği, aşırı kokuya sebep olmayacağı, illiyet bağının kurulmasına yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; atık su gider borusunun dirsek kısmından çıkması sonucunda; meydana gelen pis koku sonrasında davacının kiracısının taşınmazı erken tahliye etmesi nedenine dayalı kira kaybı, buna bağlı olarak fazladan ödenen aidat bedeli, zarar gören eşyalar için maddi tazminat ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre; dava konusu eşyalardaki zararın meydana geldiği yer, ana taşınmazın mimari projesinde "kalorifer dairesi" olarak gözükmekte ve özel amaca tahsis edilmiş yerlerden olup, zararın meydana geldiği yer ortak alan "depo" niteliğinde olmadığından, bu durumda kalorifer dairesine eşya konulamayacağı açık

- 2 -

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre; dava konusu eşyalardaki zararın meydana geldiği yer, ana taşınmazın mimari projesinde "kalorifer dairesi" olarak gözükmekte ve özel amaca tahsis edilmiş yerlerden olup, zararın meydana geldiği yer ortak alan "depo" niteliğinde olmadığından, bu durumda kalorifer dairesine eşya konulamayacağı açık

- 2 -

2017/3382 - 2018/3672

olup, hiç kimsenin kendi kusuruna dayanarak üstün hak iddia edemeyeceği belirlenerek hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmamakla, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 10/05/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25587, Karar No: 2013/1636, Tarih: 31.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/25587 E.  ,  2013/1636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle kamulaştırmasız el atılan taşınmaza vaki müdahalenin önlenmesi, kal ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle kamulaştırmasız el atılan taşınmaza vaki müdahalenin önlenmesi, kal ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçeye göre, dava konusu taşınmaza vaki müdahalenin önlenmesi ile elektrik direğinin kal'ine ve ecrimisile hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının.... irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 31.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2018/566, Karar No: 2018/1915, Tarih: 06.06.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/566 E.  ,  2018/1915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmak

Hüküm : TCK’nın 7/1. maddesi yollamasıyla 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 62, 53, 58/9, maddeleri uyarınca mahkumiyet(istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi)

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre duruşmalı yapılan temyiz incelemesi sonunda gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Sanığın dosyaya yansıyan faaliyetlerine göre; Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik, sanığın örgüt içindeki konumu, kaldığı süre, faaliyetlerinin nitelik süreklilik ve çeşitliliği gözetilerek işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken; Bylock tespit değerlendirme tutanağına göre Bylock'u kullanma süresi, örgütsel faaliyet olarak kabul edilen eylemlerin niteliği de dikkate alındığında temel cezanın belirlenmesinde suçun unsurlarının teşdit sebebi olarak kabul edilmesi suretiyle TCK'nın 61/3 maddesine aykırı davranılması ve sanığın, eşi adına Bankasyada bulunan hesaba örgüt liderinin talimat verdiği döneme ilişkin para yatırılmasından da sorumlu tutulup bu hususun da teşdit sebebi kabul edilerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebepten dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, üye ...’in muhalefeti ve oyçokluğu ile, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, mevcut delil durumu, atılı suç için kanun maddelerinde ön görülen ceza miktarı gözetilerek tahliye talebinin reddine, 06.06.2018 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY:

Sayın çoğunluk ile aramızda suçun sübut bulduğu hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebepten dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, üye ...’in muhalefeti ve oyçokluğu ile, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, mevcut delil durumu, atılı suç için kanun maddelerinde ön görülen ceza miktarı gözetilerek tahliye talebinin reddine, 06.06.2018 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY:

Sayın çoğunluk ile aramızda suçun sübut bulduğu hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Ancak; sayın çoğunluğun “Sanığın dosyaya yansıyan faaliyetlerine göre; Anayasanın 138/1. Maddesi hükmü, TCK’nın 61. Maddesinde düzenlenen temel cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1 maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik, sanığın örgüt içindeki konumu, kaldığı süre, faaliyetlerinin nitelik süreklilik ve çeşitliliği gözetilerek işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken; bylock tespit değerlendirme tutanağına göre bylocku kullanma süresi, örgütsel faaliyet olarak kabul edilen eylemlerin niteliği de dikkate alındığında temel cezanın belirlenmesinde suçun unsurlarının teşdit sebebi kabul edilmesi suretiyle 61/3 maddesine aykırı davranılması ve sanığın, eşi adına bankasyada bulunan hesaba örgüt liderinin talimat verdiği döneme ilişkin para yatırılmasından da sorumlu tutulup bu hususun da teşdit sebebi kabul edilerek fazla ceza tayini” şeklindeki bozma nedenine iştirak olunmamıştır.

Şöyle ki;

Sanığa atılı 5237 sayılı TCK’nın 314/2. maddesinde düzenlenen silahlı terör örgütüne üye olma suçu 5 yıldan 10 yıla kadar hapis cezasını gerektirecek şekilde yaptırıma bağlanmış, temel cezanın belirlenmesine ilişkin ilkeler ise aynı Kanunun 61/1. maddesinde;

“(1) Hâkim, somut olayda;

a) Suçun işleniş biçimini,

b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları,

c) Suçun işlendiği zaman ve yeri,

d) Suçun konusunun önem ve değerini,

e) Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını,

f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını,

g) Failin güttüğü amaç ve saiki,

Göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler” şeklinde düzenlenmiştir.

5237 sayılı TCK’nın “Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi” başlıklı 3. maddesinin 1. fıkrasındaki; “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” biçimindeki hüküm ile de, işlenen fiil ile hükmolunan ceza ve güvenlik tedbirleri arasında “orantı” bulunması gerektiği vurgulanmıştır.

Göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler” şeklinde düzenlenmiştir.

5237 sayılı TCK’nın “Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi” başlıklı 3. maddesinin 1. fıkrasındaki; “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” biçimindeki hüküm ile de, işlenen fiil ile hükmolunan ceza ve güvenlik tedbirleri arasında “orantı” bulunması gerektiği vurgulanmıştır.

Kanun koyucu, cezaların kişiselleştirilmesinin sağlanması bakımından hâkime, olayın özelliği ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı bir şekilde gerekçesini göstererek iki sınır arasında temel cezayı belirleme yetki ve görevi yüklemiştir. Hâkimin temel cezayı belirlerken dayandığı gerekçe, TCK’nun 61/1. maddesine uygun olarak, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saiki ile ilgili, dosyaya yansıyan bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde kanuni ve yeterli olmalıdır. Gerekçenin bu niteliği kararı aydınlatma, keyfiliği önleme ve tarafları tatmin etme özelliklerini taşımasının yanında, hâkimin, aşağı ve yukarı hadler arasında takdir yetkisini kullanırken TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen kuralların dışına çıkıp çıkmadığının Yargıtay tarafından denetleneceğini de göstermektedir.

TCK’nın 61/1. maddesinde sayılan halleri incelediğimizde;

a- Suçun işleniş biçimi (m.61/1-a)

Suçun işleniş biçimi, failin kişilik yapısını ortaya koyduğu gibi, eylemin toplum düzeni bakımından oluşturduğu tehlike açısından da belirleyicidir (M. Emin Artuk – Ahmet Gökcen – M. Emin Alşahin – Kerim Çakır, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 11. Baskı, Ankara 2017, s.865).

Fiilde gösterilen iradenin realize edilmesiyle de ilgili olan suçun işleniş biçiminden, işlenişinde fiile ayrıca eşlik eden veya onu şekillendiren her şey anlaşılır. Bir fiille birden fazla suç tipinin ihlal edilmiş olması veya bir suç tipi açısından öngörülen seçimlik hareketlerinin tümünün gerçekleştirilmesi, failin suç işlerken yaptığı hareketler, suçun işleniş biçiminin mağdur veya üçüncü şahıslar üzerindeki etkileri suçun işleniş biçimi kapsamında değerlendirilmesi gereken hususlardır (İlhan Üzülmez, “Yeni Ceza Kanunu’nun Sisteminde Cezanın Belirlenmesi ve Bireyselleştirilmesi”, Erzincan Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. X, S. 3-4, Erzincan 2006, s. 207-208).