muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11137, Karar No: 2013/8695, Tarih: 14.05.2013

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalılardan ... yararına takdir edilen 990,00 TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılardan ...'e ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6991, Karar No: 2012/32383, Tarih: 01.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/6991 E.  ,  2012/32383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki bilgi ve belgelerden sanığın Dr..... Adana Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nde tedavi gördüğünün anlaşılması, temyiz dilekçesinde de şizofreni hastası olduğunu ve cezai ehliyetinin bulunmadığını savunması karşısında; 5237 sayılı TCK.nun 32. maddesi uyarınca, “suç tarihinde işlediği iddia edilen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde azalma olup olmadığı” hususlarının yöntemine uygun olarak araştırılıp saptanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Dosyada mevcut ekspertiz raporunda, dava konusu tabancanın “namlusunun içerisinde gaz ayırıcı parçasının mevcut olduğu, orijinal halini muhafaza ettiği ancak çapına uygun ses fişeklerinden tadil edilerek, uç kısımlarına namlunun içerisinden geçebilecek büyüklükte metal bilye ya da kurşun kütle takılan yasak niteliği haiz fişekleri de atabildiği” belirtilmiş olmakla; tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 01.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5124, Karar No: 2009/6043, Tarih: 27.05.2009

1. Hukuk Dairesi 2009/5124 E., 2009/6043 K.

**1. Hukuk Dairesi 2009/5124 E., 2009/6043 K.**

**- DAVANIN AÇILMAMIŞ SAYILMASI

- EKSİK HARÇ**- 492 S. HARÇLAR KANUNU [ Madde 32 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 409 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı E... Y....'ın maliki bulunduğu taşınmazı muvazaalı olarak davalı torununa devrettiğini ileri sürüp tapu kaydının miras payı oranında iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazı bedeli karşılığında satın aldığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, verilen kesin süre ve yapılan ihtara rağmen eksik harcın ikmal edilmediği gerekçesiyle Harçlar Kanunun 30,32 maddeleri ile HUMK'nun 409. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi S... A....'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının miras bırakanının yapmış olduğu temliklerin muvazaalı ve mirasçıdan mal kaçırma amaçlı olduğu ileri sürülerek açılan dava sırasında keşfen taşınmazların değerlerinin belirlendiği, mahkemece belirlenen değer üzerinden gerekli nisbi harcın yatırılması konusunda 20.11.2008 tarihli ara kararı ile müeyyidesi de belirtilmek suretiyle davacı tarafa kesin süre verilerek duruşmanın 24.12.2008 tarihine ertelendiği ve harcın da ikmal edilmemesi sebebiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, daha sonradan davacı vekili tarafından 21.1.2009 tarihinde davanın yenilenmesi bakımından verilen dilekçe üzerine mahkemece, 30.1.2009 tarihli ek karar ile yenileme talebinin de reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 32. maddesine göre yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamaz şeklindeki yasal düzenlemede öngörülen " müteakip işlemler yapılamaz" hükmünde kastedilen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi olmayıp işlemden kaldırılması olduğu açıktır.

Ne varki, verilen süre içenisinde eksik harcın tamamlanmaması sebebiyle doğrudan davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Oysa mahkemece, düşünülmesi gerekli olan husus 24.12.2008 tarihinde davanın müracaata bırakılması ve harçlar Yasasının 30. Maddesi dalaletiyle HUMK'nun 409. Maddesindede öngörülen 3 aylık sürenin beklenmesi ve bu müddet içerisinde harç ikmal edilmediği takdirde dosyanın re'sen ele alınarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinden ibarettir. Bu belirleme karşısında yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu söynemez.

Öyle ise, davacının temyiz itirazlarının kabublü ile yerel mahkemenin 30.1.2009 tarihli ek kararının ortadan kaldırılması ve 24.12.2008 tarih, 2007/287 esas 2008/595 sayılı kararının HUMK'nun 428. Maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan peşin hacrın temyiz edene geri verilmesine,27.5.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9864, Karar No: 2016/2514, Tarih: 15.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/9864 E.  ,  2016/2514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 15.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15668, Karar No: 2010/186, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15668 E.  ,  2010/186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1472, Karar No: 2014/11118, Tarih: 05.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1472 E.  ,  2014/11118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanık ... hakkında şikayet dilekçesinin reddine ve sanık ... hakkında beraatine dair

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içerisindeki nüfus kaydına göre sanığın dava açılmadan önce vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nun 64. maddesi gereğince davanın düşürülmesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "sanık ... hakkındaki şikayet dilekçesinin reddine" kısmı çıkarılarak, yerine "sanık ... hakkındaki davanın 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesine" ifadesi yazılmak suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılması ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin sorulmasından sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4548, Karar No: 2008/5726, Tarih: 21.04.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/4548 E.  ,  2008/5726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 07.02.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan \* 19.02.2008 günü taraflar tebligata rağmen gelmediler. Temyiz eden Ş..Ç..vekili Av. F..Y..' ın mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Davacının başka vekili olduğundan mazereti kabul edilmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı tanıklarının davacıdan aktardıkları olaylar sabit kabul edilemez.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacının birlik görevlerini yerine getirmediği ve eşine şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Davacı tam kusurlu olup, davalıya atfedilebilecek bir kusur kanıtlanamamıştır.

\*Türk Medeni Kanununun 166. maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazlarının ve davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.21.04.2008 ( Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/19989, Karar No: 2015/11867, Tarih: 15.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/19989 E.  ,  2015/11867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, ... Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında yol boşluğu olarak tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına,

15.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14480, Karar No: 2016/14197, Tarih: 24.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/14480 E.  ,  2016/14197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki prime esas kazanç tutarının belirlenerek, bu tutarlara göre yaşlılık aylığı miktarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, davanın kabulüne dair yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Hükmün, davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77. maddesidir. Anılan maddede; “Sigortalılarla işverenlerin bir ay için ödeyecekleri primlerin hesabında:

a)Sigortalıların o ay için hak ettikleri ücretlerin,

b)Prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaktan sigortalılara o ay içinde ödenenlerin,

c)İdare veya kaza mercilerince verilen karar gereğince (a) ve (b) fıkralarında yazılı kazançlar niteliğinde olmak üzere sigortalılara o ay içinde yapılan ödemelerin, brüt toplamı esas alınır.

Şu kadar ki, ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, aynî yardımlar ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde nazara alınmaz. Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur…” denilmektedir. “Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur” bölümü 01.01.2004 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanunun 36. maddesiyle anılan maddenin ikinci fıkrasına son cümle olarak eklenmiştir.

Görüldüğü gibi, anılan madde hükmünde hangi kazançların prim hesabına esas alınamayacağı sayma yöntemiyle belirlenmiş olup, Türk pozitif hukukunda egemen olan kurala göre, ayrık hükümler genişletici değil, daraltıcı yoruma tabidirler ve anılan kural, 23.05.1960 tarihli 11/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulanmıştır.

Bu kararda sigortalılara ödenen yemek paralarının ayni yardım niteliğinde bulunduğu sonucuna varılmış ve prime esas kazancın belirlenmesinde dikkate alınamayacağı görüşü benimsenmiştir. Bunun dışında Yargıtay uygulamasında bazı kararlarda, teknik personele ödenen şantiye ve arazi zammını, hasta sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneği, toplu iş sözleşmesi gereğince sigortalıya ödenen araç ücreti, çiğden verilen erzak, elbise, dikiş ücreti, yakacak ve yakıt parası ve toplu iş sözleşmesi gereğince sigortalıya ödenen yemek parası aynî yardım niteliğinde görülmüştür.

İnceleme konusu dosyada; bozma sonrası bilirkişi tarafından yapılan aylık hesabında, ayni yardımlar ve ayni yardım niteliğinde yapılan ödemelerin de prime esas kazanca dahil edildiği görülmekle, öncelikle, davalı işveren tarafından yapılan bu ödemelerin niteliği ve içeriği belirlenmeli, gerektiğinde işyeri kayıtları üzerinde yapılacak incelemeyle, yardım ödemesi adı altında yapılan ödeme kapsamındaki her bir unsurun, prime esas alınacak nitelikte kazanç olup olmadığı tespit edilmeli, varılacak sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

İkramiye adı altındaki ödemeler yönünden; 11.07.1956 tarihli resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6772 sayılı Kanunun 1. maddesi ile “… belediyeler ve bunlara bağlı teşekküler, 3460 ve 3659 sayılı Kanunların şümulüne giren İktisadi Devlet Teşekkülleri ve diğer bilcümle kurum, banka, ortaklık ve müesseselerinde müstahdem olanlardan İş Kanununun şümulüne giren veya girmeyen yerlerde çalışmakta olan ve İş Kanununun muaddel birinci maddesindeki tarife göre işçi vasfında olan kimselere, ücret sistemleri ne olursa olsun, her yıl için birer aylık istihkakları tutarında ilave tediye yapılır.” hükmü getirilmiş, anılan Kanunun 4. maddesinin 2. fıkrasında ise “… Bu tediyelerden çeşitli işçi sigortalarının icabettirdiği primler kesilmez ve bu paralar borç için haczedilemez.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Hal böyle olunca, davacıya yapılan ödemelerin anılan yasal düzenleme çerçevesinde yapılan ilave tediye mahiyetinde mi, toplu sözleşme ve benzeri hükümler çerçevesinde davacıya işverence yapılan ve 77. madde kapsamında prime esas kazanca dahil olan ikramiye niteliğinde mi olduğu belirlenerek, Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunduğu gözetilerek, varılacak sonuca göre, karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda, prime esas kazanca hangi kalemlerin tabi tutulup hangilerinin tutulmayacağına ilişkin usulünce araştırma yaparak, elde edilecek sonuca göre, prime esas kazanç tavanını da dikkate alarak karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı SGK Başkanlığı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4361, Karar No: 2014/14372, Tarih: 16.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4361 E.  ,  2014/14372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Aralarında resmî evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.