muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14423, Karar No: 2012/18244, Tarih: 01.11.2012

Ek 17’nci maddede ise; elli beş yaşını doldurup on beş yıldan az hizmeti olan veya elli beş yaşını doldurmamış olan geçici köy korucularından; sağlık ve idarî nedenlerle görevine son verilenler ile ölenlere (elli beş yaşını doldurmamış olmakla birlikte on beş yıl veya daha fazla hizmeti bulunanlardan görevleri ile ilişikleri devam etmekte iken yaşamını yitirenler dışında), belli miktarda tazminat ödeneceği, elli beş yaşını doldurmadan kendi istekleri ile görevlerinden ayrılan geçici köy korucularına da hizmet sürelerine bakılmaksızın belirli tutarda tazminat ödemesi yapılacağı, hayatını kaybeden geçici köy korucularının hak ettiği tazminatlarının yasal mirasçılarına verileceği, ek 16’ncı madde uyarınca aylık bağlanan veya disiplin hükümlerinin uygulanması sonucu görevlerine son verilen geçici köy korucularına bu madde hükümlerine göre tazminat ödenmeyeceği, geçici köy korucularından görev süresi içinde yaşamını yitirenlerin eşine ve çocuklarına, bunlar yoksa anne ve babasına, bunlar da yoksa kardeşlerine, belli miktarda herhangi bir vergi ve kesintiye tâbi tutulmaksızın ölüm yardımı ödeneceği, geçici köy korucularından sakatlananların kendilerine, ölenlerin ise dul ve yetimlerine 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun hükümleri uygulanmak suretiyle malûllük veya dul ve yetim aylığı bağlanmış olması durumunda; bu madde hükümlerine göre ayrıca tazminat ödenmeyeceği, önceden bu madde hükümlerine göre tazminat ödenmiş olanların almış oldukları tazminat tutarının 2330 sayılı Kanun hükümlerine göre ödenmesi gerekecek nakdî tazminat tutarından düşüleceği, ek 16 ve ek 17. madde kapsamındaki ödemelerin, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yapılacağı ve ödeme gününü izleyen iki ay içinde Hazineden tahsil edileceği açıklanmıştır.

Geçici köy koruculuğu sistemine ilişkin olarak çıkarılacak yeni yönetmelik hakkında hüküm içeren ek 18’inci maddede de; geçici köy korucuları ile korucu başlarının; görevlendirme şekilleri, göreve alınmalarında aranacak koşullar, görevleri, uygulanacak disiplin cezaları ve görevlerine son verilmesini gerektiren durumlar, disiplin amirleri, yararlanacakları giyim eşyaları ile bunların şekli ve verilme zamanları, eğitim ve denetim yöntem ve esasları, sicil ve izinleri, ilk başvurularında sahip olmaları gereken sağlık şartları, başka bir işte çalışma hakları ile bu Kanunda yer alan diğer hususlara ilişkin uygulamaların Milli Savunma Bakanlığı ve Maliye Bakanlığının görüşü üzerine İçişleri Bakanlığı tarafından hazırlanıp Bakanlar Kurulu’nca çıkarılacak bir yönetmelikle düzenleneceği belirtilmiştir.

Tüm bu yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında yapılan değerlendirme sonunda; 1985 yılında kabul edilip yürürlüğe giren 3175 sayılı Kanunla ihdas edilen geçici köy koruculuğu sisteminin asli unsuru niteliğindeki geçici köy korucularının, kanun koyucu tarafından bilinçli bir seçimle, ülkemizde örgütlenmiş sosyal güvenlik kurumları ve kabul edilmiş sosyal güvenlik kanunları kapsamı dışında bırakıldığı, anılan kişilere farklı ve özel statü tanınarak özlük ve benzeri haklarının 442 sayılı Köy Kanunu ile bu Kanunun yollamada bulunduğu Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında 2330 sayılı Kanun ve Ödeme Gücü Olmayan Vatandaşların Tedavi Giderlerinin Yeşil Kart Verilerek Devlet Tarafından Karşılanması Hakkında 3816 sayılı Kanun hükümlerinde düzenlendiği, buna göre, valinin önerisi ve İçişleri Bakanının onayı ile görevlendirilerek, bir anlamda ataması yapılan geçici köy korucularının sigortalılık için aranan ve yukarıda tanımlanan koşulları taşımamaları karşısında 506 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olarak kabul edilemeyecekleri,

somut olayda da davacının daha evvel davalı işverene ait iş yerinde çalıştığı ihtilaf konusu olmadığı, davacı ile birlikte çalıştıkları kanaatiyle bordro tanığı olarak dinlenen Yusuf Baycan ve Fikret Topal'ın ifadelerinde davacı ve arkadaşlarının şirketin servisinden yararlandıkları, şirketin müdür ve şantiye şefinden emir aldıkları, şirketin Kaymakamlığa bir miktar pay verdiği, Kaymakamlığın ekleme yaparak Ziraat Bankasınca tespit edilen hesaptan güvenlikçilerin maaşlarını ödediği, davalı tanığı işveren şirkette mühendis olarak çalışan Hakkı Kaya'nın ifadesinde de davacı ve arkadaşlarının yemek ve servis giderlerini şirketin karşıladığı, ihtiyaçlarını şirketin ödediği, şirket ile köylüler arasında sıkıntılarda güvenlik problemlerinde davacı ve arkadaşlarının herhangi bir müdahalesinin olmadığı, sadece dış tehlikelere, PKK.'ya karşı güvenlik almakla sorumlu oldukları, mesaiye başlamak ve bitiş saatlerini jandarmaca ayarlandığını, telsiz ve dürbünlerin ise davalı iş verence temin edildiğini, silahların jandarmaca verildiğini söylemesi karşısında davalı işverene ait iş yeri dosyası getirtilerek dava konusu döneme ait personel listesi ile puantajlar, ücret bordroları ve dönem bordroları getirtilerek davacı ile birlikte çalıştığı saptananlar dinlenmeli ve dinlenen tanıkların da bordro tanığı olup olmadıkları denetlenmeli, ücret araştırması yapılmalı, davacıya silah teslimi olup olmadığı, teslimatın 5188 sayılı Yasanın 8. Maddesine göre mi yoksa Geçici Köy Korucusu Yasasına göre mi Kaymakamlık ya da jandarmaca verilen silah olup olmadığı, buna dair karar ve teslimat tutanağı olup olmadığı, 3713 sayılı Terörle Mücadele Yasası ile 5188 sayılı Özel Güvelik Yasası da irdelenerek Mahkemece yöntemince yukarıda açıklanan hususlar dairesinde inceleme ve araştırma yapılarak davacının 442 sayılı Köy Kanununun 68 – 73. maddelerine göre “köy korucusu” olarak mı yoksa 442 sayılı Kanunun 74-Ek 16 ve Ek 17. madde hükümleri kapsamında “geçici köy korucusu” olarak mı istihdam edildiği, yoksa 27/05/2007 tarihli 5673 sayılı Yasanın 1. Maddesindeki ek fıkraya göre yapılan harcamaların istihdamın Kaymakamlık (İçişleri Bakanlığınca mı) sağlandığı ya da 3713 sayılı Terörle Mücadele Yasası kapsamında mı çalıştırıldığı gönüllü köy koruculuğu ile hukuki ilişki yöntemince araştırılarak sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ...'ye iadesine, 01/11/2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12026, Karar No: 2018/22863, Tarih: 29.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/12026 E.  ,  2018/22863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davası ile birleşen ecrimisil davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ve davalı ... ... vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı ... ... vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 29/11/2018 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, birleşen dava ise ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı ... ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 3198 ada 48 ve 51 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazdan geçen Yeni ... Caddesinin kamulaştırma çalışmalarının ... tarafından yapıldığı belirtilmiş olup, dava tarihi itibariyle bakım ve gözetiminden hangi idarenin sorumlu olduğu, ... ...’nın ana arter listesinde bulunup bulunmadığı ve ... ile ... ... arasında ilgili yolun devrine ilişkin bir protokol bulunup bulunmadığı sorularak, bu yolun bakım ve gözetiminin hangi davalı idareye ait olduğu tereddütten uzak bir şekilde belirlenerek sorumlu idarenin tespit edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının sorumlu tutulması,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması gerektiği ve dava konusu taşınmazın bulunduğu ... mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğal olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu yönteme uyulmadan başka bir mahallde bulunan taşınmaz emsal alınarak değer biçilmesi doğru olmadığı gibi;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda somut emsal kabul edilen taşınmaz imar parseli, dava konusu taşınmaz kadastro parseli olduğu halde, dava konusu taşınmazın mukayese sonucu bulunan m² değerinden düzenleme ortaklık payına karşılık gelecek oranda indirim yapılmadan yapılan karşılaştırma inandırıcı bulunmamıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda somut emsal kabul edilen taşınmaz imar parseli, dava konusu taşınmaz kadastro parseli olduğu halde, dava konusu taşınmazın mukayese sonucu bulunan m² değerinden düzenleme ortaklık payına karşılık gelecek oranda indirim yapılmadan yapılan karşılaştırma inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

3) Dava konusu taşınmaza fiilen hangi tarihte el atıldığı taraflardan sorularak, el atma tarihine ilişkin tüm belgeler (yer teslim tutanağı, geçici ve kesin kabul tutanakları vs) getirtildikten sonra, el atma tarihinin kesin olarak tespiti için dava konusu taşınmazlar ve çevresine ait 04.11.1983 tarihinden öncesini ve bu tarihten sonrasını gösterir şekilde hava fotoğrafları getirtilip, hava fotoğrafları ile ölçekli kroki çakıştırılmak suretiyle el atma tarihinin tespiti için fen bilirkişisinden ek rapor alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar ve davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davacılar ve davalı ... ... yararına karşılıklı olarak yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.630,00-TL. vekalet ücretinin verilmesine, 29/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10806, Karar No: 2022/11502, Tarih: 09.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/10806 E.  ,  2022/11502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde kurulan hükmün incelenmesinde;

Kolluk görevlilerince yapılan fiziki takip neticesinde, 23.12.2011 tarihinde tanık ...’ın, ... ile görüştükten sonra birlikte 07.01.2012 tarihinde uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği sanığın ikametine girdikleri, kısa bir süre sonra ikametten çıkan tanık ... tan ele geçen maddenin uyuşturucu ve uyarıcı madde içermediği anlaşılmışsa da, aynı ikamette yapılan arama neticesinde suça konu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında;

Sanık her ne kadar üzerine atılı suçlamayı kabul etmemişse de; olayın oluşu ve sanığın yakalanış şekli, maddenin ele geçiriliş biçimi ile tüm dosya kapsamı itibariyle sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11042, Karar No: 2020/7084, Tarih: 30.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/11042 E.  ,  2020/7084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; okul yatakhanesinden, müşteki ...’e ait 13 TL, 2 adet kalem ve bir renkli çorap ile, müşteki İsa’ya ait 3 TL, bir çift terlik ve bir eşofman altı çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malların değerinin tespiti ile suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nun 145. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağı hususunun karar yerinde tartışmasız bırakılması,

2- Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık eylemini kamu kurumu niteliğinde bulunan Yatılı Bölge Okulu yatakhanesinden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 142/1-a maddesine konu hırsızlık suçunu oluşturmasına rağmen aynı Kanun'un 142/1-b maddesine göre yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9929, Karar No: 2021/2618, Tarih: 03.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/9929 E.  ,  2021/2618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Arsa niteliğindeki ... Köyü 1521 parsel (ifrazen 152 ada 4 parsel) sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava dilekçesinde dava konusu taşınmaz için terkin talep edildiği halde, tescil kararı verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-1 numaralı bendinde yer alan (Davacı ... adına tapuya tesciline) ifadesinin hükümden çıkartılmasına, yerine (yol olarak TERKİNİNE,) kelimelerinin yazılmasına,

b-3 numaralı bendinin sonundaki (kararın kesinleşmesine müteakip) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4867, Karar No: 2021/583, Tarih: 28.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/4867 E.  ,  2021/583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13.12.2018 tarih ve 2018/906-2018/1317 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından duruşmalı, davalı vekili tarafından duruşmasız olarak istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 19.01.2021 günü hazır bulunan davacı vekili Av.... ile davalı vekili Av. ... sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi Dr. ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, banka müşterisi dava dışı Nilüfer Tekstil San. ve Tic. A.Ş’nin 1998 yılında kullanmış olduğu banka kaynaklı ihracat taahhüdünün yerine getirilmemiş olması nedeniyle uygulanan müeyyide tutarı 88.411,33 TL'nin firma adına davacı banka tarafından Vergi Dairesi’ne ödendiğini, gönderilen l8.06.2003 tarihli ihtarnameye rağmen borcun ödenmemesi üzerine dava dışı şirket hakkında icra takibi başlatıldığını, ayrıca asıl borçlu Nilüfer Tekstil San. ve Tic. A.Ş tarafından risklerin tahsili amacıyla verilen keşidecisi davalı şirket olan 320.000 DM bedelli senedin İstanbul 14. İcra Müdürlüğü’nün 2004/16716 Esas sayılı dosyasından takibe konulduğunu, takibin dayanağının aynı zamanda genel kredi sözleşmesi olduğunu, söz konusu bononun borcu teminen verildiğini, her ne kadar kambiyo senetlerine mahsus takip yapılmamış olsa da alacak borç ilişkisinin varlığını teyit eden yazılı bir delil olduğunu ve davalının takibe itirazının haksız olduğunu iddia ederek itirazın iptali ile %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirketin yasal ikametgahının Bursa olduğundan bahisle yetki ilk itirazında bulunduklarını, ayrıca takibin dayanağı senedin 31.12.1999 vade tarihli olması nedeniyle zamanaşımına uğradığını, davalının genel kredi sözleşmesinde kefil vb. sıfatla imzasının bulunmadığını, senetteki imza sahibi olan eski genel müdür ...’ya davanın ihbarı gerektiğini savunarak davanın reddi ile %40 tazminat istemiştir.

Dava kendisine ihbar edilen ... vekili, ...’nın genel müdürlük görevini şirketin menfaatine uygun olarak yerine getirdiğini, karşılıklı anlaşma ile ibra edilerek görevinden ayrıldığını, bono kendisine tebliğ edilmediği için imzaya ilişkin itirazlarının saklı olduğunu, senedin zamanaşımına uğradığını belirtmiştir.