muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14118, Karar No: 2020/1689, Tarih: 06.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/14118 E.  ,  2020/1689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : a-Nitelikli dolandırıcılık suçundan;

TCK’nın 158/1-f-son, 62, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b-Resmi belgede sahtecilik suçundan;

TCK’nın 204/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılandan satın aldığı araba karşılığında kendisine, babasına ait 24.000 TL bedelli çeki, sahte olarak keşide ederek haksız yarar sağladığı, bu suretle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, hesap sahibinin önceden verdiği açık ya da örtülü rıza üzerine onun imzasını taklit ederek kullanan failde zarar verme bilinci bulunmayacağından kastın varlığının ileri sürülemeyeceği, bu rızaya dayanarak başkasının imzasını atan kimsede suç kastının varlığının kabul edilemeyeceğinden hareketle; sanığın aşamalardaki savunmalarında katılan ile arasında önceye dayalı ticari ilişkilerin bulunduğunu, kendisine bu kapsamda başka çekler de verdiğini savunması ve tanık ...’ın alınan beyanında rahatsızlığı nedeniyle işi bıraktığını, oğlu olan sanığın işleri takip etmeye başladığını, resmi kayıtların ise kendi üzerine olduğunu beyan etmesi ve katılanın ifadesinin alınmamış olması karşısında maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından ...’in duruşmaya davet edilerek olaya ilişkin ayrıntılı şekilde katılan sıfatıyla ifadesinin alınması, sanık tarafından alınan arabanın resmiyette babası adına kayıtlı olan işyeri için alınıp alınmadığı ve sanığa sözlü olarak çek keşide etme yetkisi verilip verilmediği, başka kişilere daha öncesinde bu şekilde keşide edilip ödenen çeklerin bulunup bulunmadığı hususlarının katılan ... ve tanık ...’nın beyanları alınarak çek bedelinin ödenip ödenmediğinin, kısmi ödeme varsa ise katılanın buna rıza gösterip göstermediğinin tespit edilmesi, ayrıca sahtecilik yönünden ise; suça konu çekte yapılan sahteciliğin aldatma yeteneğine haiz olup olmadığının tespit edilmemiş olması karşısında, sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin hakime ait olduğu dikkate alınarak, suçun unsurlarının oluşup oluşmadığının tespiti amacıyla, söz konusu çekin duruşmaya getirtilerek mahkeme heyeti tarafından incelenip, özellikleri zapta geçirilerek, aldatma yeteneği bulunup bulunmadığının ve kambiyo senedi vasfında olup olmadığının tespit edilmesinden sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile atılı suçlardan yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, O yer Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 06/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18734, Karar No: 2014/10115, Tarih: 22.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/18734 E.  ,  2014/10115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılan ...'in, Almus ilçesi, Akarçay Kasabası Acıkiraz mevkiinde doğup, doğal dere yatağında akan "genel su" niteliğini haiz su gözesi önünde "kaynak toplama havuzu" oluşturup, plastik borular döşeyerek bahçesine su temin etmesine karşı çıkan sanığın; plastik su borularının 165.50 metrelik kısmını söküp-kesmek suretiyle kullanılamaz hale getirmesi eyleminin "nitelikli mala zarar verme" suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/1.maddesine göre; kendisini bir vekille temsil ettirmiş olan katılan lehine belirlenecek avukatlık ücretinin sanığa yükletilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının C- ana başlığından sonra gelmek üzere D- ana başlığı altında "Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1.maddesine göre; 1.100 TL'den ibaret maktu avukatlık ücretinin sanıktan tahsili ile kendisini vekille temsil ettiren katılana verilmesine," paragrafı eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18420, Karar No: 2017/9575, Tarih: 08.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/18420 E.  ,  2017/9575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp kaçak, sayaç okuma, iletim dağıtım, psh bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde , müvekkilinin davalı kurumun 3328967 tesisat nolu abonesi olduğunu, davalı şirketin göndermiş olduğu faturalara her ay düzenli olarak dağıtım, iletim, psh, okuma ve kayıp bedeli adı altında bir bedel aldığını, bu kalemleri faturalarda göstermediğini alınan toplam bedelin 7.438,00 TL civarında olduğunu, davalı tarafın müvekkilinden haksız yere almış olduğu alacak kalemlerinin yasal olmadığını beyanla müvekkilinden haksız olarak tahsil edilen dağıtım, iletim, psh, sayaç okuma ve kayıp kaçak bedellerinin toplamı olan 7.438,00 TL nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş; ıslah dilekçesiyle toplamda talebini 9404,37 TL ye çıkarmıştır .

Davalı vekili dilekçesinde ;haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp kaçak, sayaç okuma, iletim dağıtım, psh bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, iletim dağıtım , psh bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak , ,Sayaç okuma , İletim Dağıtım , psh bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12049, Karar No: 2019/4718, Tarih: 06.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/12049 E.  ,  2019/4718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nin 49/2. ve 50/1-a maddeleri gereğince, hükmedilen 1 yıl veya daha az süreli hapis cezaları kısa süreli hapis cezası olup, adli para cezasına çevrilebileceği gözetilmeden, sanık hakkında hükmedilen "1 yıl 3 ay" hapis cezası kısa süreli olmadığı halde, TCK'nin 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6028, Karar No: 2015/9501, Tarih: 25.06.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/6028 E.  ,  2015/9501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVALILAR : 1-

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalılar vek. Av. ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının kısmen kabulüyle, davalıların toplam 651.898,194,70 TL'ye yönelik itirazlarının iptaline takibin bu miktar üzerinden ve ayrıca 648.969,988,04 TL'lik asıl alacağa takip tarihinden itibaren yıllık %22,10 oranı üzerinden temerrüt faizi uygulanarak devamına, fazlaya dair istemin reddine, hükmolunun tutarın %40'ı oranındaki icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline, reddolunan kısım yönünden şartlar oluşmadığından davalının kötüniyet tazminatı isteminin reddine dair verilen hükmün davalılar vekilince adli yardım istemli ve duruşmalı olarak temyizi üzerine;

Dairemizin 27.05.2014 tarih 2014/4363 E. 9841 K. sayılı ilamıyla davalıların adli yardım taleplerinin reddine, davalılar tarafından maktu temyiz harcı yatırılmış olması nedeniyle eksik harcın (nispi temyiz harcı) ikmalinin sağlanması için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Belirtilen Dairemiz geri çevirme kararının ifasına yönelik yerel mahkemece usulüne uygun şekilde muhtıra ve geri çevirme kararının davalılar vekiline 21.07.2014 tarihinde tebliğ olunması üzerine, davalılar vekilince 24.07.2014 tarihli dilekçeler sunulmak suretiyle Dairemiz geri çevirme kararına itiraz edildiği ve itirazın duruşmalı olarak incelenmek suretiyle her türlü temyiz harcından muaf tutulmak istendiği bildirilmesi üzerine;

Dairemizin 2014/14117 E. - 15167 K. sayılı 15.10.2014 tarihli ilamıyla “6100 sayılı HMK'nun 336/3. maddesi uyarınca, temyiz yoluna başvuru sırasında adli yardım talebi Yargıtay'a yapılacağından ve aynı yasanın 337. maddesi gereğince davalılar vekilinin itirazın inceleme merciinin Yargıtay 20. Hukuk Dairesi olduğundan bahisle dosyanın ilgili Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay 20. Hukuk Dairesi 2014/10231 E 20781 K. sayılı ve 18.12.2014 tarihli ilamıyla HMK 337/2. maddesi uyarınca davalıların itirazlarının kesin olarak reddine karar vermiştir.

../..

Yargıtay 20. Hukuk Dairesi 2014/10231 E 20781 K. sayılı ve 18.12.2014 tarihli ilamıyla HMK 337/2. maddesi uyarınca davalıların itirazlarının kesin olarak reddine karar vermiştir.

../..

Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin belirtilen red kararı sonrasında yerel mahkemece usulüne uygun olarak düzenlenen muhtıra ile “11.132.766,22 TL bakiye temyiz karar harcı ile 200.000 TL temyiz posta giderinin” ikmali istenmiş ve davalılar vekiline usulüne uygun şekilde muhtıra tebliği üzerine davalılar vekilince muhtıradan dönülmesi talep edilmiştir. Yerel mahkemece 10.02.2015 tarihinde verilen ek karar ile davalılar vekilinin isteminin reddine karar verilmesi üzerine, bu kez de davalılar vekilince müvekkillerinin ödeme gücünde sonradan ciddi bir azalma gerçekleştiğinden bahisle yeniden adli yardım talebinde bulunulmuştur.

Yerel mahkeme tarafından 2012/115 Esas 2013/355 K sayılı 03.03.2015 tarihli ek karar ile geçen bütün aşamalar özetlenerek, Yargıtayukuk Dairesi'nin ilgili ilamıyla davalılar vekilinin adli yardım talebinin kesin olarak reddedildiği, dosyanın temyiz edilmiş sayılması ve Yargıtay Hukuk Dairesine gönderilebilmesi için davalılar vekiline çıkarılan muhtıra gereğinin yerine getirilmediği, davalılar vekilince eksik temyiz harcı yatırılmadığından bahisle davalıların temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmalarına karar verilmiş, bu ek karar davalılar vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davalılar vekilinin adli yardım taleplerinin daha önce Yargıtay'ca incelenip reddine dair verilen kararın derecaattan geçerek kesinleşmiş olmasına,

Davalılar vekilinin 13.02.2015 tarihli dilekçesi ekindeki belgelerin HMK 337/2. maddesi bağlamında yeni bir sebep olarak değerlendirilmesinin dosya içeriğine göre mümkün bulunmamasına,

Davanın niteliği itibariyle davalıların harçtan muafiyetine ilişkin yasal bir düzenleme olmamasına,

Hükümde yer alan karar ve ilam harcının 1/4'ünün nispi temyiz harcı olarak davalılar tarafından yatırılması ve aksi takdirde HUMK 434/3. maddesi gereğince hüküm temyiz edilmemiş sayılacağına dair muhtıra usulüne uygun olup, davalılarca muhtırada belirtilen süre içinde nispi temyiz harcının ikmal edilmemesi nedeniyle yazılı şekilde hüküm tesisinde isabetsizlik bulunmamasına göre, yerel mahkemenin temyize konu 03.03.2015 tarihli ek kararının ONANMASINA, 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına 25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/135, Karar No: 2011/8391, Tarih: 11.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/135 E.  ,  2011/8391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/182, Karar No: 2017/300, Tarih: 19.01.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/182 E.  ,  2017/300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 19.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6799, Karar No: 2013/1313, Tarih: 28.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/6799 E.  ,  2013/1313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum tarafından gönderilen haciz bildirisindeki 365.000.00 TL borçtan 180.000.00 TL'lik kısmından sorumlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı idare tarafından gönderilen haciz bildirisinde bildirilen 365000,00 TL borçtan 180000,00 TL lik kısmından sorumlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168. maddesine 16/06/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 35. maddesiyle eklenen cümlede “Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.” hükmü yer almaktadır.

Bu hükme göre davalı kurum aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden .... gereğince 1100,00 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 28/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.