muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3801, Karar No: 2016/18650, Tarih: 30.05.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/3801 E.  ,  2016/18650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 611 Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkün olduğu cihetle, ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, öncelikle sanığın şikayet tarihi itibariyle yetkili temsilci olup olmadığı hususunun belirlenmesi için ticaret sicil kaydının istenmesi, sanığın yetkili olması halinde borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden verdiği beyanname örnekleri istenilerek, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2- Hükmün esasını teşkil eden ve tefhimle geçerlik kazanan kısa kararda taahhüdü ihlal suçunun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verildiği yazıldığı halde, gerekçeli kararda ticareti usulüne aykırı terk etmek suçunun oluşmadığından bahisle beraat karar verilerek hükmün karıştırılması,

3- Sanığa duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda yargılama yapılacağına ilişkin İİK'nın 349. maddesindeki açıklama yerine, CMK'nın 195. maddesindeki açıklamayı içeren duruşma davetiyesi ile yetinilmek suretiyle sanığın yokluğunda savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15798, Karar No: 2014/16596, Tarih: 04.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15798 E.  ,  2014/16596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/169924

Mahkemesi : Maden Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 28/03/2012

Numarası : 2011/62 -2012/27

Suç : Taksirle Öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin, sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

E... K... A.Ş. ile sanıkların ortağı olduğu Ö... N.. Nak. Mad. ve Hafriyat şirketi arasında imzalanan sözleşme ile E... Krom Anonim Şirketi'ne ait D... K.. Ocağı 1214 nolu galerisinde anahtar teslim usulü ile cevher üretmek ve üretimi yapılacak olan cevherleri kimyasal fiziksel özelliklerine göre sınıflandırmak, temizlemek, nakliyesini yaparak fabrikada stok sahalarına teslim etmek işinin yüklenici şirkete verildiği, sanıkların işletmeciliğini yaptığı D... k.. (1214) nolu galeride yer altı işçisi olarak çalışan ölenin olay yeri galerinin yaklaşık 950 metre içerisinde havayla çalışan delik delme makinesi ile aynanın sol tavanına delik delmeye çalıştığı sırada, meydana gelen kopmalar nedeniyle 300 kg ağırlığındaki krom madeni parçalarının işçinin üzerine düşmesi sonucunda öldüğü olayda; şirketin ortağı olan sanıkların işveren olarak işin yapımı sırasında şantiye şefi, daimi nezaretçi, ocak başçavuşu ve vardiya çavuşu görevlendirdikleri, bu şahıslar hakkında açılan dava sonucu yapılan yargılamada, sanıklar Z.. A.., F.. Ş.., H.. G.. ve E.. T.. hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanıkların kendi beyanlarında da benzer durumların önüne geçebilmek için genel sorumlu olarak maden mühendisi ve teknik nezaretçiyi görevli olarak bulundurduklarını, işçilere eğitimin maden mühendisleri tarafından verildiğini, yine maden mühendislerinin gerekli olan malzemeleri kendilerine bildirmeleri akabinde kendilerinin gereken tüm malzemeyi hazır ettiklerini beyan etmeleri, alınan diğer tüm beyanlarda da işveren sanıkların herhangi bir ihmali davranışlarının bulunduğundan bahsedilmemesi karşısında; sanıklar M.. B.. ve M.. Ö..'un atılı suçtan beraatlerine karar verilmesi gerekirken, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8916, Karar No: 2010/11308, Tarih: 24.06.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/8916 E.  ,  2010/11308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 18.648,58 lira alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, 18.648,58 TL alacağın sebepsiz zenginleşme nedeniyle davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmiş talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava , Hazine ile ... ve Yörük Köyü Dayanışma Vakfı arasındaki sebepsiz zenginleşme nedenine dayalı rucuan alacak istemine ilişkindir.

3533 ... kanunun 1. md. hükmünce " umumi , mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya umumi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanları, bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilir"

Davada, davacı ve davalı valilik 3533 ... kanunun 1. maddesinde gösterilen kuruluşlardandır. Bu kanunun 2570 ... yasa ile değişik 4. maddesi gereğince aralarındaki uyuşmazlığın "Hakem" sıfatı ile çözümlenmesi gerekir. Ne varki , 3533 ... yasa'ya tabi bu iki kamu kuruluşu arasındaki dava genel mahkemede açılırken, mecburi tahkime tabi olmayan ... da davalı kamu kuruluşu ile birlikte davalı gösterilmiştir. Bu halde, davalı vakıf mecburi tahkime tabi tutulayamayacaktır.

Mahkemece, davalı kamu kuruluşu hakkındaki dava için 3533 ... kanunun 1 ve 4. Maddeleri dikkate alınarak uyuşmazlığın hakemde bakılmak üzere ayırma ve görevsizlik kararı verilmesi, mecburi tahkime tabi olmayan davalı Vakıf hakkındaki davaya ise kendisinin bakması (bağlantılı Hakem dosyası bekletici mesele yapılmak suretiyle) gerekirken, yukarıdaki hususlar tartışılıp, nazara alınmadan işin esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9981, Karar No: 2007/10046, Tarih: 15.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/9981 E.  ,  2007/10046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 15.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3642, Karar No: 2014/1561, Tarih: 24.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/3642 E.  ,  2014/1561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HEKİMHAN KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/04/2013

NUMARASI : 2011/7-2013/15

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Y.. Köyü çalışma alanında bulunan 323 ve 325 parsel sayılı 1204.03 ve 2919.36 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı A.. D.. adına tespit edilmiştir. Davacı, adına tespit edilen taşınmazların yüzölçümünün eksik hesaplandığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş, hüküm davacı A.. D.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, adına tespiti yapılan 323 ve 325 parsel sayılı taşınmazların yüzölçümlerinin eksik hesaplandığını ileri sürerek dava açmış ve mahkemece davacı adına tespiti yapılan 323 ve 325 parsel sayılı taşınmazların tutanakları davalı hale getirilerek dava görülmüştür. Mahallinde yapılan keşif sonucunda davaya konu edilen taşınmazların, davacı adına tespit edilen 323 ve 325 parsel sayılı taşınmazların kuzeyinde bulunduğu, dava konusu taşınmaz bölümünün 22.10.2012 tarihli fen bilirkişi raporu ve krokisinde (A) ve (B) harfleriyle gösterilen ve kadastro sırasında dere yatağı olarak tescil harici bırakılan taşınmazlar olduğu anlaşılmıştır. Öncelikle belirtmek gerekir ki; Kadastro Mahkemelerinin görevli olduğu davalar 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 26. maddesinde sayılmış olup, hakkında tutanak tanzim edilmeyen taşınmazlarla ilgili davalarda Kadastro Mahkemesi görevli bulunmamaktadır. Somut olayda; dava konusu olan 22.10.2012 tarihli fen bilirkişi raporu ve krokisinde (A) ve (B) harfleriyle gösterilen taşınmazlar kadastro sırasında tespit harici bırakılmış olup, tespit harici edilen bir taşınmazlara yönelik açılan davada Kadastro Mahkemesi görevli değildir. Görev, kamu düzenine ilişkin olup, 6100 sayılı HMK m.114/1-c maddesi uyarınca dava şartıdır. O halde Mahkemece, 6100 sayılı HMK m.114/1-c ve 115/2 uyarınca görev yönünden davanın usulden reddine, talep halinde dosyanın yetkili ve görevli Asliye Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, Mahkemece davanın esası hakkında hüküm kurulmuş olması isabetsizdir. Kabule göre de; davacı adına tespiti yapılan ve tutanağı işbu dava nedeniyle davalı hale getirilen 323 ve 325 parsel sayılı taşınmazların tutanaklarının olağan usule göre kesinleştirilmek üzere Kadastro Müdürlüğü’ne iadesine karar vermek gerekirken, görevli olunmadığı halde bu taşınmazlar hakkında tescil hükmü kurulmuş olması ayrıca isabetsiz olup, davacı A.. D..’ın temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/892, Karar No: 2013/13086, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/892 E.  ,  2013/13086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.06.2010 gün ve 2010/63 Esas, 2010/158 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneğinden, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2013 gün 2012/396 Esas, 2013/158 Karar sayılı ilamıyla 01.02.1997 olan doğum tarihinin 01.02.1994 olarak düzeltildiğinin anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin ortaya çıkarılması açısından mağdurenin yaşının düzeltilmesine ilişkin ilgili dosyanın getirtilmesinden sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5185, Karar No: 2009/11780, Tarih: 20.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/5185 E.  ,  2009/11780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait spor merkezinde düzenli spor yapmak amacıyla bir sözleşme imzaladığını, spor hocasının nezaretinde bisiklete bindiği bir sırada ayağının kırıldığını ileri sürerek şimdilik ödediği 1.785 YTL ücretin, 1000 YTL maddi ve 5.000 YTL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davalı ile davacı arasında hizmet satışına ilişkin bir ilişki olduğu ve taraflar arasındaki ilişkinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Somut olay değerlendirildiğinde davacı tüketici ile davalı satıcı arasında hizmet satımından kaynaklanan bir uyuşmazlık bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak sözkonusu olmaz. Bu durumda mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 20.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1023, Karar No: 2014/20197, Tarih: 16.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1023 E.  ,  2014/20197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10188, Karar No: 2010/2334, Tarih: 02.03.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/10188 E.  ,  2010/2334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Rıza hilafına doldurulan senedi tahsile koymak

HÜKÜM : Beraat

1-10.03.2006 tarihli iddianame ile 30.07.2005 tanzim 28.08.2005 vade tarihli bononun dava konusu edildiği gözetilmeden, dava konusu olmayan, 30.07.2005 tanzim 08.12.2005 vade tarihli bonoyla ilgili olduğu anlaşılan 16.12.2006 tarihli bilirkişi raporunun hükme esas alınması,

2-... Müh.Yemek Med. Teks. Taah. San. Tic. Ltd. Şti.nin yetkilisi olan katılanın, bu şirketin ortağı olan sanık ...’ın annesi ...’ın hissesini devralmak için adı geçen sanık ile tanıklar ... ve ... huzurunda konuşup, 25.000 liraya anlaşarak 5 adet 5000’er liralık senetler düzenleyip verdiği, ancak daha sonra hisse devrinden vazgeçtiği halde, aldığı bu senetleri iade etmeyerek üzerinde rakamla 5000 lira yazan senedin boş olan ilgili bölümüne yazı ile “Ellibin Yeni Türk Lirası” yazarak ciro edip anlaştığı diğer sanık ... vasıtasıyla icra takibine koydurmak suretiyle yüklenen suçları işlediklerinin iddia olunması karşısında, katılanın 18.07.2006 tarihli dilekçesi ekinde dosyaya sunduğu ve sanık ...’ın “şirket sahibi annesinin vekili” olarak, katılan ile sanık ... arasında düzenlendiği anlaşılan ve tanıklar ... ile ...’nın da imzalarını içeren ajanda yaprağına yazılmış 7 maddeden ibaret metnin HUMK.nun 292. maddesi gereğince yazılı delil başlangıcı niteliğinde olup olmadığı da tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-CMK.nun 238/3.maddesine aykırı olarak, 01.05.2006 tarihli duruşmada hazır olan sanık ... ile müdafi dinlenmeden şikayetçinin katılma talebi hakkında karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.