muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19640, Karar No: 2013/11654, Tarih: 28.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/19640 E.  ,  2013/11654 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

... adına Av. ... ile 1-... -Yap Deniz İşl. Loj. İnş. A.Ş. adına Av. ... 2- ... İşletmeciliği Gemi Acentacılığı İnş. Tekstil Amb. Reklamcılık ve Liman Hizm. San. ve Tic. A.Ş. adına Av. ... 3- ... A.Ş. adına Av. ... 4- ... Nak. Kom. İnş. Otomotiv Taah. Tur. İth. İhr. Zahirecilik Hurda Alım Satım Kimyasal Madde Tic. ve San. Ltd. Şti. Aralarındaki dava hakkında ...İş Mahkemesinden verilen 17.04.2012 günlü ve 2010/390-2012/438 sayılı hükmün, temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan Ev-Yap Deniz İşl. Loj. İnş. A.Ş. ve ... İşletmeciliği Gemi Acentacılığı İnş. Tekstil Amb. Reklamcılık ve Liman Hizm. San. ve Tic. A.Ş. ve ... A.Ş. Avukatları tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı ...-Yap Deniz İşl. Loj. İnş. A.Ş. vekilinin 07.08.2012, ... İşletmeciliği Gemi Acentacılığı İnş. Tekstil Amb. Reklamcılık ve Liman Hizm. San. ve Tic. A.Ş. Vekilinin 15.05.2012 günlü temyiz dilekçesinin harcının; nisbî harç yerine maktu harç yatırılmak suretiyle eksik yatırıldığı anlaşılmaktadır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması hâlinde, karar veren Hâkim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi hâlde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği hâlde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.” hükümlerini içermektedir.

Davada ise, yukarıda sözü edilen yasa ve İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olarak hükmü temyiz eden davalılar ... Deniz İşl. Loj. İnş. A.Ş. ve ... İşletmeciliği Gemi Acentacılığı İnş. Tekstil Amb. Reklamcılık ve Liman Hizm.

San. ve Tic. A.Ş. Vekilleri tarafından, temyiz dilekçesinin verildiği sırada ve yasal temyiz süresi içerisinde gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenmemiş bulunmaktadır. Böyle olunca da, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun anılan maddesinde öngörülen prosedür işletildikten, şayet temyiz dilekçesinin reddi yönüne gidilirse davalı ...-Yap Deniz İşl. Loj. İnş. A.Ş. ve ... İşletmeciliği ... Acentacılığı İnş. Tekstil Amb. Reklamcılık ve Liman Hizm. San. ve Tic. A.Ş. Vekillerine tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten, temyizin süresinde yapıldığı sonucuna varıldığı takdirde ise doğrudan iade edilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11124, Karar No: 2007/19024, Tarih: 23.10.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/11124 E.  ,  2007/19024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Kütahya  İş Mahkemesi

Tarih                : 19.04. 2007

Davacı, eşi NÇ.'ın yersiz karne kullanımı nedeniyle davalı Kuruma borçlu olmadığının tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar  vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi Ö.A. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı Kurum tarafından adına tahakkuk ettirilen yersiz sağlık karnesi kullanımına ilişkin borcu bulunmadığının  tesbitini istemiştir

Mahkemece dava  konusu uyuşmazlık dava açıldıktan sonra yasal düzenleme ile çözümlendiğinden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına  karar verilmiştir.

Gerçekten  29.12.2006 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 2007 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu’nun 29.maddesi ile   “ 8/6/1949 tarihli ve 5434 sayılı, 17/7/1964 tarihli ve 506 sayılı, 17/10/1983 tarihli ve 2925 sayılı, 2/9/1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17/10/1983 tarihli ve 2926 sayılı sosyal güvenlik kanunlarından herhangi biri kapsamında sağlık yardımı alması gerekirken, aynı dönemde diğer bir sosyal güvenlik kanunu kapsamında hak etmediği halde sağlık yardımı almış kişilerden, yersiz olarak sağlık ödemeleri yapan sosyal güvenlik kurumu tarafından tahakkuk ettirilmiş veya ettirilecek borçlar, varsa bu nedenle ilgililerin açtıkları davadan vazgeçmeleri halinde, tahsil edilmez. Bu borçlara ilişkin açılmış olan dava ve icra takiplerinden sosyal güvenlik kurumlarınca da vazgeçilir” hükmü getirilmiştir. Gerçekten anılan yasal düzenlemenin amacı sayılan sosyal güvenlik yasalarından biri kapsamında sağlık yardımından yararlanırken veya yararlanması gerekirken başka bir sosyal güvenlik yasası kapsamında sağlık yardımı alanlar hakkında tahakkuk etilen borçların takibinden vazgeçilmesinin ancak  ilgililerin açmış oldukları dava varsa bu davalarından vazgeçmeleri şartıyla mümkün olabileceğine  ilişkindir.

Yapılan incelemede davacının 1479 sayılı Yasa’ya tabi emekli Bağ-kur sigortalısı olduğu,  eşi N.Ç.adına Kurumca 2/649157 tahsis numarasıyla sağlık karnesi düzenlendiği,  sigortalının eşinin 01.07.1997 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olarak yaşlılık aylığı aldığı,  kurumun davacıya  gönderdiği 23.05.2006 tarihli yersiz karne kullanımından doğan ana borç ve gecikme faizi toplamı 10.102,32 YTL. lik ödeme emrinin, sigortalının eşinin 06.04.2000-09.02.2004 tarihleri arasında  sağlık karnesi kullanımı ve hastane masraflarına ilişkin olduğu görülmektedir.

Mahkemece her ne kadar  söz konusu yasal düzenleme esas alınarak uyuşmazlığın çözümlendiğinden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına  karar verilmiş ise de; söz konusu yasal düzenleme gereği henüz davalı Kurumca bir işlem yapılmamıştır. Nitekim söz konusu Kanun uyarınca mahkemece davacı vekiline 22.02.2007 tarihinde Kuruma başvurup uyuşmazlığı idari yoldan çözmesi için  önel verildiği halde, davacı vekilince Kuruma başvuru yapılmamış ve yine Kurum tarafından mahkemeye verilen cevapta  da davacının Kuruma herhangi bir başvurusundan bahsedilmemiştir.

Yapılacak iş;  davacıya Kuruma başvurup uyuşmazlığı çözmek için önel vermek, Kurum tarafından anılan borç takibinden vazgeçilmesi halinde yazılı olduğu şekilde karar vermek, aksi halde  işin esasına girilerek gerekli araştırmaları yapıp çıkacak  sonuca göre karar  vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,23.10.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3443, Karar No: 2010/9439, Tarih: 27.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3443 E.  ,  2010/9439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3851, Karar No: 2021/1201, Tarih: 16.02.2021

**14. Ceza Dairesi         2020/3851 E.  ,  2021/1201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklardan ... hakkında mağdureler Yağmur, Buse ile Sibel'e ve Barış hakkında Yağmur'a yönelik)

HÜKÜM : Sanıkların atılı suçtan (mağdure sayısınca) mahkûmiyetlerine dair Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.06.2018 gün ve 2017/9 Esas, 2018/211 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdureler vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdurelere tayin edilen vasinin, yokluğunda verilip usulüne uygun şekilde tebliğ edilen Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmemesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle görevlendirilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanıklar müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince,

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanıklar müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanıklar müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 16.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/590, Karar No: 2020/1589, Tarih: 01.07.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/590 E.  ,  2020/1589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kardeşini öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nin 82/1-d, 35/2, 29, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...’in eyleminin sübutu kabul, takdire ve bozma nedeni saklı kalmak üzere tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi kabul ve takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen doyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin; beraat kararı verilmesi gerektiğine, katılan Kurum vekilinin; sanığa üst sınırdan ceza verilmemesinin ve takdiri indirim uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarıının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre;

1)Mağdurun sırtında ve sol kolunda 1 cm'lik 7 adet kesi olduğu saptanmış olup, Adli Tıp Kurumu Mersin Şube Müdürlüğünün 29/12/2014 tarihli raporunda sırt solda skapula bitim hattında ve sırt sağda olmak üzere 2 adet yaraya göre pnömotoraks ve tüp torokatomi uygulanması nedeniyle kişinin yaşamsal tehlike geçirdiği anlatılmış olması karşısında, mağdurun sırt bölgesindeki iki ayrı yaranın ayrı ayrı değerlendirilerek her bir yaranın göğse nafiz olup olmadığı, hayati tehklikeye yol açıp açmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor alınarak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden, Adli Tıp Kurumu Mersin Şube Müdürlüğünce verilen yetersiz rapora itibar edilerek eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Mağdurun, özkardeşi olan suça sürüklenen çocuğa küfretmesi ve annelerine tokat atmasından ibaret haksız tahrik oluşturan eylemleri nedeniyle, 1/4'ten 3/4'e kadar indirim öngören TCK'nin 29. maddesi uyarınca asgariye yakın düzeyde bir indirim yerine, 1/2 oranında indirim uygulanması,

3)Vekille temsil edilen Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmolunmaması,

Kabule göre;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kardeşini öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde, mağdurun suç tarihi itibariyle 18 yaşını doldurmadığı anlaşıldığından, kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nin 82/1-e maddesinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan Kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 01/07/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1096, Karar No: 2020/3713, Tarih: 30.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/1096 E.  ,  2020/3713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Rapor değerlendirme komisyonu mütalaasına konu olan "2009, 2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından Cumhuriyet savcılığınca ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin; 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan rapor değerlendirme komisyonu mütalaasının "2009, 2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarına ilişkin olduğu, Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2013 tarihli ve 2013/4386 Esas sayılı iddianamesi ile 2009, 2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarından sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, birbirinden ayrı ve bağımsız suclar olan sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirine dönüşmeyeceği, 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarına ilişkin dava konusu yapılmayan sahte fatura düzenleme suçlarından, 2012 ve 2013 takvim yıllarında ise mütalaa bulunmayan sahte fatura kullanma suçlarından hüküm kurulduğu anlaşılmakla sanık hakkında dava açılan 2009,2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan mütalaa verilip verilmeyeceği vergi dairesinden sorulup sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2510, Karar No: 2007/4293, Tarih: 02.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/2510 E.  ,  2007/4293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların dosyaya getirtilen parsel tutanaklarından kesinleşip kesinleşmedikleri belli olmadığından kesinleştiyse tapu kayıtlarının, davalı ise dava dosyalarının getirtilmesi,

2) Orman mühendisi bilirkişi Hasan Akaydın tarafından düzenlenen krokide dava konusu taşınmaz ve yakın komşu taşınmazlar, memleket haritası üzerine kadastro paftası ile ölçekler eşitlenerek aplike edilmeden sadece elle çizilerek aplike edildiğinden ve kroki bu haliyle denetlemeye elverişli bulunmadığından,

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklik giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 02/04/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10090, Karar No: 2017/5801, Tarih: 26.09.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/10090 E.  ,  2017/5801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "taşınmazın aktif dere yatağı olup olamadığı yönündeki araştırma ve incelemenin yeterli bulunmadığı açıklanarak bölgedeki yağışlar ve karların erimesi de dikkate alınarak ... yıllık debisine göre taşınmazın yılın belirli dönemlerinde su altında kalıp kalmadığı, su altında kalması halinde bu hususun periyodik olarak tekrar eden bir durum olup olmadığı, bu durumun olağanüstü aşırı yağışlardan kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususunda gerekçeli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 14.07.2014 tarihli fen bilirkişi ve 19.06.2014 tarihli harita mühendisi bilirkişi raporunda sayısal değerleri gösterilen ve krokilerinde (A) harfi ile belirtilen 20.998,38 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK' nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tescil isteğine ilişkindir. TMK'nın 713/3. maddesi uyarınca bu nitelikteki davalarda Hazineye ve ilgili Kamu Tüzel Kişiliğine husumet yöneltilmesi gerekmektedir. Somut olayda dava, ... ve Kamu Tüzel Kişiliği olarak da ...Köyü Tüzel Kişiliği hasım gösterilerek açılmış, yargılama sırasında ise ...Belediye Başkanlığı davaya dahil edilerek husumet yaygınlaştırılmıştır. Ne var ki; hükümden önce yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun'un 1. maddesi gereğince çekişmeli taşınmaz bölümünün bulunduğu ...Büyükşehir Belediyesi'nin sınırları il mülki sınırları olarak belirlendiği halde ...Büyükşehir Belediye Başkanlığı davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanmamıştır. Taraf koşulu dava şartlarından olup, bu şart sağlanmadan davanın esasına girilemez. Hal böyle olunca, öncelikle ...Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na husumet yaygınlaştırılıp dava dilekçesi ve duruşma günü yöntemine uygun şekilde tebliğ edilerek taraf teşkili sağlanmalı, bundan sonra tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin tüm deliller toplanıp değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Öte yandan, tescil davalarında TMK'nın 713/4 ve 5. fıkraları gereğince keşif sonucu elde edilen bilirkişinin rapor ve krokisine göre gerekli yerel ve gazete ilanlarının yöntemine uygun bir biçimde yapılması, ilanın yapıldığı gazete ile ilan tutanaklarının dosya arasına konulması, yasal 3 aylık sürenin dolmasının beklenilmesi gerekir. Mahkemece, sözü edilen yasal ilanların yapılmamış olması da isabetsiz olup, davalı ... vekilinin temyiz itirazları anılan sebeplerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, 26.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1004, Karar No: 2015/2654, Tarih: 27.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1004 E.  ,  2015/2654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/75718

MAHKEMESİ : İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 13/11/2013,2013/172 (E) ve 2013/346 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, olası kastla yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık mağdur kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur olası kastla yaralama ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezaları azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin takdiri indirim nedeninin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1) 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2) Katılan kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdur olası kastla yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde:

A) Sanık ve katılan ifadelerine göre olaydan bir gün önce mağdurun, sanığın abisi bıçakla yaraladığının anlaşıldığı, yine katılanın duruşma beyanında 2006 yılında sanık ve abisiyle silahlı çatışmaya girdiğini ve şu anda bu olay nedeniyle cezaevinde yattığını belirtmesi karşısında; Söz konusu olaylara ilişkin soruşturma ve kovuşturma dosyalarının denetime olanak sağlayacak şekilde onaylı örneklerinin getirtilmesi suretiyle, husumete neden olan eylemler tespit edilerek sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs eyleminde haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

B) Sanığın tabancayla, mağdur sağ ayak topuğundan basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda, kasten yaralama nedeniyle 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 86/1. maddesi uyarınca yapılan temel uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek makul bir ceza tayini yerine 2 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

C) Mağdur olası kasıtla yaralama suçundan kurulan hükümde, uygulama maddelerinin sırası doğru şekilde "5237 sayılı TCK’nun 86/1, 86/3-e, 21/2" olarak belirlenmiş ise de aynı kanunun 21/2. maddesi uyarınca yapılması gereken indirimin, 86/3-e maddesi ile belirlenen ceza yerine yazılı şekilde temel cezaya uygulanması suretiyle fazla ceza verilmesi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, kasten öldürmeye teşebbüsten kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, olası kastla yaralamadan kurulan hükmün ise tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 27/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.