muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4788, Karar No: 2023/6750, Tarih: 08.05.2023

3. Dairemizin yukarıda belirtilen bozma kararına karşı davacı vekilinin kararın maddi hataya dayandığını ileri sürmesi üzerine tekrar yapılan incelemede; Dairemizin 12.01.2022 tarihli ve 2021/12365 Esas, 2022/138 Karar sayılı ilâmı ile; Dairemiz bozma kararında davaya ve ıslaha karşı zamanaşımı def'inin dikkate alınmasının belirtildiği, ancak arabuluculuk süreci boyunca ve sulh için başvuru tarihinden itibaren zamanaşımı sürelerinin durduğu hususunun temyiz incelemesinde gözden kaçırıldığı, belirtilen sebeple, Dairemizin 2021/4797 E., 2021/9034 K. sayılı ilâmının zamanaşımı sürelerinin tespiti yönünden maddi hataya dayanması sebebiyle ortadan kaldırılmasına karar verilerek yeniden yapılan inceleme sonucunda; davacı vekilinin dava dilekçesinde 14.10.2013-29.12.2015 tarihleri arası dönem bakımından fazla çalışma ücreti ve kısa çalışma primi alacağı talebinde bulunmasına karşın, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplamaların 22.02.2016 tarihine kadar yapılmasının taleple bağlılık kuralına aykırı olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davaya karşı zamanaşımı def'i dikkate alınırken hesaplamanın 15.05.2014 tarihinden başlatıldığı, her ne kadar davacı vekilince dava dilekçesinde arabuluculukta geçen sürede ve 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (659 sayılı KHK) hükümleri gereğince sulhe davet üzerine geçen 60 günlük sürede zamanaşımının durduğu belirtilmiş ise de dosya içeriğinde, davalı İdareye yapılan sulhe davet yazısının hangi tarihte tebliğ edildiğine ve tebliğden itibaren 60 günlük sürede herhangi bir cevap verilip verilmediğine dair bilgiye rastlanmadığı, belirtilen sebeple, öncelikle davalı İdareye yapılan sulhe davet yazısının hangi tarihte tebliğ edildiği ve tebliğden itibaren 60 günlük sürede herhangi bir cevap verilip verilmediğinin tespit edilmesi ve gelen cevap ve belgelere göre gerek 659 sayılı KHK gereğince ve gerekse arabuluculukta geçen sürelerde zamanaşımının hangi tarihlerde durduğu ve hangi tarihlerde yeniden işlemeye başladığı hususlarının açığa kavuşturulması gerektiği, zamanaşımı durma süreleri belirlendikten sonra davaya ve ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı def'ileri dikkate alınarak ve talep edilen dönemle sınırlı olacak ve zamanaşımının durduğu süreler de hesaplamaya dâhil edilecek şekilde davacının alacaklarının yeniden hesaplanması gerektiği, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; Yönetmelik kapsamında bulunduğu belirlenen davacının fazla çalışma ücret alacağı, toplu iş sözleşmesinin 52 nci maddesinde yer ..

..., primlerin fazla çalışma süreleri için ödenemeyeceği yönündeki düzenleme dikkate alınarak bu çalışması sebebiyle ödenen verimliliği teşvik primi mahsup edilerek hesaplanmış ise de; davacının bordrolarda görünen fiili çalışma süresine göre belirlendiği anlaşılan %14 kısa çalışma primi alacağının günlük 7,5 saati aşan fazla çalışma süresine isabet eden kısmının da fazla çalışma ücretinden mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeden yapılan hesaplamanın hatalı olduğu, hüküm altına alınan kısa çalışma prim alacağına bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren faize hükmedilmişse de kısa çalışma primi yönünden toplu iş sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmediğinden davalı vekili tarafından da kabul edildiği üzere, davacının 29.05.2019 tarihinde davalıya ödeme hususunda başvuruda bulunduğu anlaşılmakla 6098 sayılı Kanun'un 117 nci maddesi uyarınca bu alacak kalemine temerrüt tarihi olan 29.05.2019 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda yapılan yargılamada bozma gerekçelerine uygun olarak alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; zamanaşımı def'ilerinin gözetilmediğini, davacının fiilen çalıştığı iş ve işyerinde ölçüm yapılmadan sadece dosyadaki bilgi, belge ve iddialara dayanılarak yapılan değerlendirmenin yetersiz olduğunu, davacının bu alacaklara hak kazanmasını gerektirecek somut hususların dosyada hâlen tespit edilemediğini, davacının sürekli gürültüye maruz kalarak çalıştığının tam olarak tespit edilmediğini, zaten davacının fabrika ortamında çalışmayıp ayrı bir odasının bulunduğunu, bu nedenle davacının Yönetmelik kapsamına alınmasının mümkün olmadığını, rapora itirazlarının karşılanmadığını, işyerinde davacının fazla çalışması olmadığını, fazla çalışması varsa bile bilirkişi raporundaki hesap yönteminin hatalı olduğunu, verimliliği teşvik priminin fazla çalışma ücretinden mahsubunun hatalı yapıldığını, davacının kısa çalışma ödeneğine hak kazanmadığını, hak kazandığı kabul edilse bile bilirkişi raporundaki hesaplamanın hatalı olduğunu, dava konusu alacak kalemlerine hak kazanıldığı takdirde ancak dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faize hükmedilebileceğini ve faiz türünün de hatalı olduğunu ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacaklarının hesabında davalının zamanaşımı def'in doğru şekilde dikkate alınıp alınmadığı, alacakların hesap yöntemi, faiz başlangıcı ve faiz türleri hususlarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi, 6098 sayılı Kanun'un 117 nci maddesi, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 41 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1451, Karar No: 2009/2522, Tarih: 27.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/1451 E.  ,  2009/2522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.09.2005 gününde verilen dilekçe ile kadastro tespitine itiraz ve yaylanın kullanım hakkının tespiti istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 09.09.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı köy yayla olarak sınırlandırılan 108 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yararlanma hakkı olduğunun tespitini istemiştir.

Davalı ... 108 ada 1 parselin belediye sınırları içerisinde belediyenin kadim yaylası olduğunu, davanın reddini savunmuştur. Diğer davalılar taşınmazda ortak yararlanma hakları bulunduğunu bildirmiştir. Davalılardan Hazine ise davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

Mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununa göre yaylaklarda aidiyet belirlenmesi yetkisi mera komisyonlarına tanındığı, bu konuda mahkemeden karar istenemeyeceği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı köy tüzel kişiliği temyiz etmiştir.

Kadastro sırasında 502.160.70 m2 yüzölçümündeki 108 ada 1 parselin yaylak yeri olduğu saptanmış ve bu niteliği ile özel siciline kaydedilmiştir. Gerçekten yaylak çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için ya tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. 3402 sayılı Kadastro Kanunun 16/B maddesi gereğince bu gibi yerlerin sınırlandırılarak parsel numarası verilerek yüzölçümleri hesaplandıktan sonra özel siciline yazılması gerekir. Kuşkusuz taşınmazın bulunduğu yerde 4342 sayılı Mera Kanunu uyarınca kurulan mera komisyonları çalışmaları varsa bu ./..

yerin hangi köy veya köyler ile hangi belediye tarafından yararlanmak üzere bırakılacağına karar verme yetkisi mera komisyonlarına aittir. Ancak; mera komisyonu faaliyetine başlamamış ve mera, yaylak, kışlak gibi bir yer üzerinde yararlanma açısından çekişme çıkmış ise ortaya çıkan bu çekişmenin giderilmesi görevi mahkemelere düşer. Dolayısıyla mahkemenin mera, yaylak, kışlak nitelikli bir yer üzerinde aidiyet belirleme yetkisi vardır. Açıklanan nedenle mahkemece görevsizlik kararı verilmesi yasaya uygun düşmemiştir.

Diğer taraftan; 31.05.1965 tarihli ve 4/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile “...tek başına bir köye ait bulunan mera, yaylak ve kışlakların tümünün veya bir parçasının bir başka köy sınırı içine alınmış olması halinde, sınır değişikliğinin ikinci köye bir yararlanma hakkı sağlamayacağı ve ilk köyün eskiden olduğu gibi bu yerlerden tek başına yararlanacağı” öngörülmüş olup, bu karar 4342 sayılı Mera Kanununun 29. maddesi ile de yasa hükmü haline gelmiştir. Böylece, bir köy ya da belediye sınırları içinde kalan mera, yaylak ve kışlaklar üzerinde bir başka köy veya belediyenin de intifa hakkı olabileceği kabul edilmiş, idari sınırların aidiyetin belirlenmesinde önemi olmadığı vurgulanmıştır. İdari sınırlar sadece yetkili mahkemenin saptanmasında önem arz eder.

Mera, yaylak ve kışlak davalarında, tahsise ya da kadim kullanma hakkına dayanılabilir. Tahsise dayanıldığında, dayanak belgelerin, ayrıca karşı tarafın savunmasında ileri sürdükleri kayıtların tüm geldileri ile birlikte merciinden getirtilmesi, kadimlik iddiası varsa bu hususun araştırılması, gerektiğinde köyün kuruluş tarihinin İçişleri Bakanlığından sorulması ve köyün kadim ya da muhdes olup olmadığının saptanması gerekir.

Keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıkların çekişmeli mera veya yayla ile herhangi bir yararlanma ilişkisi bulunmayan, yansız anlatımda bulunabilecek, yöreyi iyi bilen ve çevre köy ya da kasabalarda yaşayan yaşlı kişilerden seçilmesi gerekir.

Mahkemece yapılacak keşifte; tahsise dayanılıyorsa tahsis kayıtlarının yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığı ile uygulanması, dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığının belirlenmesi, taşınmazın mera olmadığı iddiasının bulunması halinde varsa çevre taşınmazlara ait kayıtlar da uygulanarak dava konusu yeri ne şekilde okuduğunun çevre taşınmazlarla toprak yapısı

kıyaslanarak uzman bilirkişiler aracılığı ile uyuşmazlığa konu yerin ve niteliğinin saptanması gerekir.

Kadimlik iddiasında ise, yerel bilirkişi ve tanıklara taşınmazın kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı ve sınırları sorularak sonuca gidilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında, mahkemece yapılması gereken iş; bütün delilleri anlatılanlar doğrultusunda değerlendirmek ve sonucuna göre bir hüküm kurmak olmalıdır.

Mahkemece önüne getirilen uyuşmazlığın niteliğine yanlış anlam verilerek dava yazılı olduğu şekilde reddedildiğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ:,Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.02.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8196, Karar No: 2022/6013, Tarih: 13.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/8196 E.  ,  2022/6013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, dosya içeriğine göre, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanıkların, kuş çaldığından bahisle hürriyetinden alıkoydukları mağdurun kuş çaldığına ilişkin dosyada delil bulunmadığı gibi, çalındığı iddia olunan kuşların sanıklar dışında ... isimli şahsa ait olduğunun anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

2-Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun çocuğa karşı işlendiği kabul edilerek birden fazla nitelikli halin gerçekleşmesi nedeniyle temel cezalar alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edildiği halde, hüküm fıkrasında "TCK'nın 109/3-f" uygulama maddesinin gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı, sanık ... müdafii, sanıklar ... ve ...'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7740, Karar No: 2024/1988, Tarih: 21.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/7740 E.  ,  2024/1988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2235 Esas, 2023/1391 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Başkale Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/1046 Esas, 2022/276 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Mahkemece davacı lehine hükmedilen ecrimisil bedeli Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Bu nedenle; davacı lehine hükmedilen ecrimisil bedeli yönünden davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibarıyla reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı idare vekilinin kamulaştırmasız el atmaya dayanan tazminat davası için gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Van ili, Başkale ilçesi, ... Mahallesi, 276 ada 10 parsel sayılı taşınmazın davalı idare tarafından dere ıslahı çalışması yapılmaması nedeniyle sazlık haline geldiğini, bu nedenle kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan bedeli için şimdilik 5,00 TL ve dava tarihinden itibaren geriye dönük 5 yıllık ecrimisil bedeli için ise şimdilik 10,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davanın haksız olduğunu, kamulaştırmasız el atmanın söz konusu olmadığını, dava konusu taşınmaza bir müdahalenin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davanın haksız olduğunu, kamulaştırmasız el atmanın söz konusu olmadığını, dava konusu taşınmaza bir müdahalenin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın bedel artırım dilekçesi nazara alınarak kabulüne ve kamulaştırmasız el atılan taşınmazın bedelinin tespiti ile davalı idareden tahsiline ve dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davalı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan karar verildiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, kamulaştırmasız el atma koşullarının gerçekleşmediğini, taşınmazın dere yatağı haline gelmesinde kusurlarının olmadığını, husumetin Maliye Hazinesi ya da Kadastro Genel Müdürlüğünde olduğunu, idari yargının görevli olduğunu, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, bedelin yüksek belirlendiğini, ecrimisile hükmedilmemesi gerektiğini ve hükmedilecekse en fazla 5 yıl için verilebileceğini, ıslah edilen kısma ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiğini, bu nedenlerle yerel mahkeme kararının kaldırılmasını ve yeniden yargılama yapılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sulu tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza o yörede mutad olarak ekilen münavebe ürünleri esas alınarak olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değer biçilmesinde, kapitalizasyon faiz oranının %4 olarak alınmasında, dava konusu taşınmazın konumu ve özelikleri dikkate alındığından %15 objektif değer artışı uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemiş, ancak 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) maddesi uyarınca; o yörede mutad olarak ekilen münavebeli ürünleri ve münavebeye alınan ürünlerin dekar başına verim miktarları İl/İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2021 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg/satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorularak dava konusu taşınmaza dava tarihi olan 2021 yılı verileri esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken, Tarım ve Orman Müdürlüğünden gelen TÜİK 2020 yılı verileri alınmak suretiyle yapılan hesaplamada, taşınmazın net gelirine TÜİE endeks oranları uygulanarak değer biçen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması, dava konusu taşınmazın dere yatağı haline gelen kısmının tapudan terkin edilmesi gerekirken davalı adına tescil edilmesi, ecrimisil bedeline her bir dönem sonundan itibaren faiz işletilmesine karar verildiği halde, infazda tereddüt yaratacak şekilde dönem sonu tarihini ve her dönem için kabul edilen ecrimisil miktarın açıkça gösterilmemesi, kararın kesinleşmesi beklenmeksizin tescil işlemleri için tapu müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi, hükme esas alınan ve kararın eki sayılan fen bilirkişi raporunun 31.12.2021 tarihli olmasına rağmen, kararda sehven farklı tarih yazılmak suretiyle infazda tereddüte neden olunması, davacının kamulaştırmasız el atma tazminatı ve ecrimisil talebinden başka, taşınmazın bütünlüğünün bozulması nedeniyle değer düşüklüğü tazminatı talebinin de bulunmasına rağmen, bu talep hakkında olumlu ya da olumsuz karar tesis edilmemesi doğru görülmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesince dava konusu taşınmaza dava tarihi olan 2021 yılı verileri esas alınmak suretiyle değer biçilmesi için bilirkişi heyetinden ek rapor alınarak m² birim fiyatının 17,90 TL olarak hesaplandığı görülmüş, rapor usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından hükme esas alınması gerektiği kanaatine varılmıştır. Bu nedenle 2021 yılı verileri doğrultusunda alınan raporda davacının 1/2 payına 349.227,78 TL kamulaştırmasız el atma bedeli ve 47.624,87 TL ecrimisil bedeli olarak belirlenmiş ise de taleple bağlı kalınarak İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri