muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5616, Karar No: 2023/10536, Tarih: 25.12.2023

Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasını gerektirir bir hususun olmadığı, ihbar tanığın dinlenip dinlenmemesinin ele geçirilen deliller dikkate alındığında sübuta bir etkisinin olmadığı ve sanığın savunma hakkının ihlal edildiğine dair iddiasının soyut nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemesince 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 61 inci maddesi gözetilerek ceza tayin edildiği ve alt sınırdan ayrılma gerekçesinin kararda isabetli bir şekilde tartışıldığı anlaşılmakla sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiş sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B-Sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçıundan kurulan hükümler yönünden;

Davanın ...'ne ihbar edildiği ancak 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan doğan davalarda davanın Kültür ve Turizm Bakanlığı adına İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'ne ihbar edilmesi gerektiği, Müze Müdürlüğü'nün 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan doğan davalara katılma hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.06.2020 tarihli ve 2018/6-472-2020/262 sayılı ilamında, “sanık hakkında açılan kamu davasına katılma hakkı bulunan suçtan zarar görene 5271 sayılı Kanun'un 233 üncü maddesi uyarınca duruşma gününü bildirir çağrı kağıdı tebliğ edilmesi ve aynı Kanun'un 234 üncü maddesi birinci fıkrası (b) bendinde sayılan hakları kullanma imkanının tanınması gerekirken, bunun yapılmamasının, duruşmadan haberdar edilmeden yargılamaya devam edilerek delil sunma hakkı elinden alınan suçtan zarar gören yönünden hak kısıtlaması niteliğinde olduğunun” belirtilmesi karşısında, suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı adına İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne duruşma günü usulüne uygun olarak bildirilip, davaya katılma imkanı sağlanmadan hüküm tesis edilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'ndan sorularak kazı mahallinin suç tarihinde sit alanı veya 2863 sayılı Kanun'a göre korunması gerekli başka bir yer olup olmadığı tereddütsüz şekilde belirlendikten sonra sanıklar hakkında anılan Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca tayin edilen temel cezada, aynı maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca indirime gidilip gidilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli kararına yönelik sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanıklar ..., ... ve ... müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30497, Karar No: 2014/5901, Tarih: 27.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30497 E.  ,  2014/5901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

...5. İcra Ceza Mahkemesinin 2011/1439 Esas sayılı dosyası içindeki Adana Ticaret Sicil Memurluğunun 01.12.2011 gün ve 45547 sayılı yazısına göre, sanığın borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmaması nedeniyle fiilin faili olmadığından sonucu itibariyle verilen beraat kararı doğru olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçu, icra takip dosya sayısı birden fazla olsa dahi, aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir kere işlenebileceği cihetle; yapılan temyiz incelemesi sırasında sanık hakkında ...1. İcra Ceza Mahkemesinin 2011/1782, 2. İcra Ceza Mahkemesinin 2011/1443, 3. İcra Ceza Mahkemesinin 2011/1447, 4. İcra Ceza Mahkemesinin 2011/1457, 5. İcra Ceza Mahkemesinin 2011/1439 ve 2011/1440 Esas sayılı dosyaların da bulunduğunun anlaşılması karşısında, mükerrer cezalandırmaya neden olunmaması açısından söz konusu dava dosyalarının mümkünse birleştirilmesi, olmazsa anılan dosyalardan bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı suretlerinin alınarak denetime imkan verecek şekilde incelenip tutanağa geçirilmesinin gerekmesi,

2- Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a. maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden son verdiği beyanname örnekleri getirtilip, ticari faaliyetinin devam edip etmediği tespit edilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3903, Karar No: 2014/8153, Tarih: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3903 E.  ,  2014/8153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/28154, Karar No: 2021/480, Tarih: 25.01.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/28154 E.  ,  2021/480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek düzenleme suçundan sanık ...'ın, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 290.400,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İpsala İcra Ceza Mahkemesinin 23/11/2017 tarihli ve 2017/32 esas, 2017/50 sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 29.03.2019 gün ve 2234 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2019 gün ve KYB. 2019/36389 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, müştekinin 290.400,00 Türk lirası bedelli çekin süresi içerisinde bankaya ibrazına rağmen ödenmemesi nedeniyle şikâyetçi olduğu, Mahkemesince, çek bedelinin karşılıksız kalan bedeli 290.400,00 Türk lirasından az olamayacağından bahisle 14.520 gün karşılığı 290.400,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesinde yer alan, "(Değişik: 15/7/2016-6728/63 md.) Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanunî ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur. Ancak, hükmedilecek adlî para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarı, (…) az olamaz." hükmü gereğince sanığa verilecek cezanın kanundaki üst sınırı olan binbeşyüz gün sınırını geçemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, İpsala İcra Ceza Mahkemesinin 23/11/2017 tarihli ve 2017/32 esas, 2017/50 sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre; gerekçeli kararın HÜKÜM kısmının 1-,2-,3-,4- ve 5- numaralı bentlerinin hükümden çıkartılmasıyla, bu maddeler yerine;

"1- Çek hesabı sahibi tüzel kişinin yetkilisi olan sanığın eyleminin 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesindeki suçu oluşturduğu sabit olmakla, TCK'nin 61. maddesinde yazılı nedenler gözetilerek, çek bedeli ve suçun sonuçlarının ağırlığı gözetilerek teşdiden 1500 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

2- Sanığa verilen gün para cezasının TCK'nin 52/2. maddesi gereği takdiren günlüğü 100 TL'den paraya çevrilerek 150.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

3- 5941 sayılı Kanun'un 5/1 maddesi gereği, verilecek ceza miktarı, suça konu çekin karşılıksız kalan miktarından az olamayacağından, bankanın ödemekle yükümlü olduğu miktar da düşülmek suretiyle neticeten 288.900 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

2- Sanığa verilen gün para cezasının TCK'nin 52/2. maddesi gereği takdiren günlüğü 100 TL'den paraya çevrilerek 150.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

3- 5941 sayılı Kanun'un 5/1 maddesi gereği, verilecek ceza miktarı, suça konu çekin karşılıksız kalan miktarından az olamayacağından, bankanın ödemekle yükümlü olduğu miktar da düşülmek suretiyle neticeten 288.900 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

4- Hükmedilen adli para cezasının miktarı ve sanığın ekonomik ve şahsi durumu göz önüne alınarak; TCK'nin 52/4. maddesi gereği, adli para cezasının aylık taksitler halinde ve 24 eşit taksitte toplamda 24 ayda sanıktan tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının (5941 sayılı Kanun'un 5/11. maddesi gereği 13/12/2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan kamuya yararlı bir işte çalıştırma kararı verilmeksizin doğrudan) hapse çevrilebileceğinin ihtarına,"

maddelerinin eklenmek suretiyle DÜZELTİLMESİNE, hükmün geri kalan kısımlarının aynen korunmasına ve infazın düzeltilen şekilde yapılmasına, 25.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9633, Karar No: 2021/1294, Tarih: 11.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/9633 E.  ,  2021/1294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere, mahkemenin gerekçesine göre bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas,- 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 3 numaralı bendinde geçen (karar kesinleştiğinde) ve (kararın kesinleşmesini müteakip) ibarelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine ayrı ayrı (derhal) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7816, Karar No: 2023/3172, Tarih: 10.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/7816 E.  ,  2023/3172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme, 2863 sayılı Kanun'a muhalefet etme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, Beraat

Sanık ... hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan kurulan hüküm yönünden, suçtan zarar görmeyen katılan Bakanlığın davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği tespit edilerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığının 11.04.2013 tarihli iddianamesi ile, sanıklar hakkında tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 174 üncü maddesinin birinci fıkrası ve sanık ... hakkında ayrıca 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'na (2863 sayılı Kanun) muhalefet etme suçundan 2863 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebi ile dava açılmıştır.

2. Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli kararı ile sanık ... hakkında, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan 5237 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, bu sanığın 2863 sayılı Kanun'a muhalefet etme suçu ile sanık ...'nın tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği; sanık ...'nun 2863 sayılı Kanun'a muhalefet etme suçu ile sanık ...'nın tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan verilen beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği; sanık ...'nun 2863 sayılı Kanun'a muhalefet etme suçu ile sanık ...'nın tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan verilen beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

2. Sanık ... müdafinin temyiz isteği, sanığın 2863 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan beraat etmesi nedeniyle, vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçu yönünden ise, suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik araştırma nedeni ve savunmaya itibar edilmeyerek savunma hakkının kısıtlandığına, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, istihbari çalışmalar sonucu, tarihi eser satmaya çalışan sanıklardan ...'nın dükkanında yapılan aramada, patlayıcı madde düzeneği, Akfil olarak beyan edilen madde, dört adet tarihi eser aramada kullanılan bakır çubuk ve Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu kapsamındaki kabartmalı bronz ağırlık ele geçirilmesi nedeniyle, sanıkların tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçunu ve sanık ...'nun ayrıca 2863 sayılı Kanun'a muhalefet etme suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. İlçe Emniyet Müdürlüğünün 14.05.2012 tarihli yazısında, sanıklar ile kimliği belirsiz bir erkek şahsın, tarihi eser konusunda pazarlık ettikleri, sanık ...'ın tarihi eser alıcısı olduğu istihbaratı bildirilmiştir.

3. 14.05.2012 tarihli işyeri arama, el koyma-yakalama ve teslim tutanağında, vestiyerde 20 adet uçlarında dinamit lokumu şeklinde hazırlanmış patlayıcı madde düzeneği, misafir koltukları arasında, üzerinde FRACT.AG ibaresi yazılı 5 kg ağırlığında Akfil olarak beyan edilen toz madde, dört adet tarihi eser aramada kullanılan bakır çubuk, bir adet bronz ağırlık, iki adet metal obje, bir adet tuğra motifi olan halkalı obje, bir adet taş obje bulunduğu belirtilmiştir.

4. Aliağa İlçe Emniyet Müdürlüğü Silah ve Patlayıcı Maddeler Büro Amirliği'nde görevli sivil memur ... tarafından düzenlenen 17.05.2013 tarihli rapor, İzmir Kriminal Polis Laboratuvarının 31.05.2012 tarihli KMY-2012/4628 sayılı raporu ile Bomba İmha ve İnceleme Şube Müdürlüğünün 12.06.2012 tarihli raporunda, üzerinde 'Fract.Ag' ibaresi bulunan, 5 kg'lık orijinal ambalajındaki kimyasal

maddenin, kalsiyum hidroksit içerikli olduğu, kayalar ve beton bloklar üzerinde patlatma ve parçalama yapabilen bir tür kimyasal madde olduğu; mazot, amonyum ve klorat iyonları içeren el yapısı 20 adet malzemenin patlayıcı madde 20 adet malzemenin ise 5237 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında kullanılmaya hazır, yapılış ve kullanış amacı itibariyle canlılar üzerinde öldürücü ve yaralayıcı, cansızlar üzerinde yakıcı, yıkıcı ve tahrip edici özelliğe sahip olduğu belirtilmiştir.