muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2582, Karar No: 2014/6674, Tarih: 21.05.2014

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; "1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur" hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun "Yürürlük" başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; davacı köyün 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak Darende İlçesi Belediyesine katılması nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatı kalmadığından ve katıldığı ilçe belediyesi taraf olacağından 6360 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrası gereğince işlem yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenin katıldığı belediyeye iadesine, 21.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7729, Karar No: 2018/4657, Tarih: 31.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/7729 E.  ,  2018/4657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/05/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız eylemden kaynaklı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 07/04/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; hakaret eylemine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin, davalının yaşadığı ... Sitesi’nde apartman görevlisi olarak çalıştığını ve adı geçen sitenin 13. bloğunun önünde, site sakinlerinin de bulunduğu yerde müvekkiline alenen hakaret ettiğini ve bu nedenle rencide olduğunu, derin üzüntü yaşadığını belirterek manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; iddiaların yerinde olmadığını belirterek, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/124 esas ve 2015/9 karar sayılı dosyasının incelenmesinde, davalının subut bulan hakaret suçu nedeniyle 5237 s TCK 125/4 gereğince cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK 231/5 maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği görülerek, bu kararın hem ceza usul hem de maddi hukuk yönünde kesin hüküm niteliği taşımadığı ve davacının tanık deliline dayanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 58. maddesinde belirtildiği üzere kişilik haklarının zedelenmesinden zarar gören , uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat adı altında bir miktar para ödenmesini isteyebilir.

Davaya konu edilen olayda; davalı hakkında açılan kamu davası sonucunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de, dosyada mevcut deliller ve özellikle ceza yargılamasında toplanan deliller birlikte değerlendirildiğinde, davalının davacıya yönelik hakaret eyleminin sabit olduğu, olay tarihi, olayın oluş şekli, davalı tarafından sarf edilen sözler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, eleştiri sınırlarının aşıldığı, kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacı yararına uygun bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle istemin tümden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25643, Karar No: 2014/10498, Tarih: 29.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25643 E.  ,  2014/10498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Antalya 5. İcra Ceza Mahkemesinin 2011/1439 esas sayılı dosyası içerisindeki Adana Ticaret Sicil Memurluğunun 01.12.2011 gün ve 45547 sayılı yazısına göre, sanığın borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmaması nedeniyle fiilin faili olmadığı anlaşılmakla sonucu itibariyle verilen beraat kararı doğru olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarına gelince;

1- Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçu, icra takip dosyası sayısı birden fazla olsa dahi, aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir kere işlenebileceği cihetle, Antalya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 2011/1438, Antalya 3. İcra Ceza Mahkemesinin 2011/1447, 2011/1448, Antalya 4. İcra Ceza Mahkemesinin 2011/1457, Antalya 5. İcra Ceza Mahkemesinin 2011/1439, 2011/1440 esas sayılı dosyalarının da bulunduğunun anlaşılması karşısında, mükerrer cezalandırılmaya neden olunmaması açısından söz konusu dava dosyalarının mümkünse birleştirilmesi, olmazsa anılan dosyalardan bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı suretlerinin alınarak denetime imkan verecek şekilde incelenip tutanağa geçirilmesinin gerekmesi,

2- Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılması ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin sorulmasından sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14331, Karar No: 2008/15036, Tarih: 18.12.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/14331 E.  ,  2008/15036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, sahibi olduğu taşınmaz üzerinde 13.6.1989 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 49 yıllığına otel ve telesiye yapmak üzere izin irtifak hakkı tesis edildiğini, 13.6.1998-12.6.1999 tarihleri arasındaki dönemin sözleşmeye göre dönem başı olup idare tarafından 9.219,51 YTL olarak takdir edildiğini, davalının bu bedelden ödemediği 7.972,58 YTL’nin tahsili için gecikme zammı ile birlikte tahsili için icra takibi yaptıklarını bildirerek itirazın iptali ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, dava konusu dönem bedelinin fahiş olarak tespit edilmesi nedeniyle uyarlama davası açıldığını, sonucunun beklenmesi gerektiğini, gecikme zammının yersiz olduğun savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 4.753,07 YTL asıl alacak,12.705,32 YTL gecikme zammı olmak üzere 17.458,40 YTL üzerinden itirazın iptaline ve icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İ.İ.K.nun 67 inci maddesinin 2. fıkrası hükmünce, icra-inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacaklının alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması yasal koşullardandır. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş bulunması da yasal koşullardan değildir.İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasına itiraz edip duran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır.

Bunlardan ayrı; alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın ... miktarı belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurlar bilinmekte veya bilinmesi gerekmekte, böylece borçlu tarafından tahkik ve tayin edilmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir.

Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir.

Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde icra-inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece davacının bu istemi hakkında reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HMUK’un 436/2. maddesi hükmü gereğidir.

Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde icra-inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece davacının bu istemi hakkında reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HMUK’un 436/2. maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine,2.bentte açıklanan nedenle kararın hüküm fıkrasında “davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine” ilişkin cümlenin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine davacının tazminat talebi yönünden; “kabul edilen asıl alacak üzerinden %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine“ cümlesi yazılarak kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 18.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17961, Karar No: 2010/18566, Tarih: 09.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/17961 E.  ,  2010/18566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ümraniye 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 09.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9255, Karar No: 2009/2009, Tarih: 27.03.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/9255 E.  ,  2009/2009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 448 parsel sayılı 26125 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı Haci Gök adına kayıt ve belgeye dayanmaksızın tesbit edilen taşınmaz miktarının 50 dönümü geçtiğinden söz edilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davalının Kadastro Komisyonu’na yaptığı itirazın kabulü ile çekişmeli taşınmazın davalı adına tesbitine karar verilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde çekişmeli taşınmazın davalı adına tespitinin dayanaktan yoksun olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli taşınmazın davalı Haci Gök mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.03.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2724, Karar No: 2014/9334, Tarih: 20.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/2724 E.  ,  2014/9334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2007/532-2012/276

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/11/2012 tarih ve 2007/532-2012/276 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 13/05/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. .ile davalılar vekili Av.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın kredi borçlusu dava dışı . Gıda A.Ş ile borçlarına müteselsil kefil olan.., ...Dış Tic. A.Ş. aleyhine yürüttüğü icra takiplerinde alacağını tahsil edemediğini, kredi hesabı kat edilerek borcun ödenmesinin talep edildiğini, borçlu ve müteselsil kefiller aleyhine İstanbul 6. İcra Müdürlüğü'nün 2000/14390 esas sayılı dosyasından genel haciz yoluyla, Bakırköy 4. İcra Müdürlüğü'nün 2000/1877 esas sayılı dosyasından ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takipleri başlattıklarını, 27/09/2006 tarihinde 1.579.384 TL’lik rehin açığı belgesi alındığını, kredi borçlusu firmanın Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 07/03/2003 tarih ve 2002/297 esas sayılı dosyasında iflasına karar verildiğini, iflas tarihi itibariyle 43.152.168 TL olan alacaklarının masaya kayıt ve kabulünün talep edildiğini, bu miktarın 21.508.119 TL’lik kısmının kabulüne bakiye kısmın reddine karar verildiğini, bunun üzerine kayıt kabul davası açıldığını, Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2004/115-349 karar sayılı ilamı ile 10.414.549,35 TL daha alacakları olduğunun karara bağlandığını ve bu kararın kesinleştiğini, iflas masasında borçluya ait herhangi bir mal varlığı bulunmadığına dair derkenar alındığını, ilk takip tarihi (29/11/1999) tarihi itibariyle 5.117.476,35 TL olan banka alacağının 02/11/2006 tarihi itibariyle 76.056.074,00 TL’na çıktığını, alacağın borçlulardan tahsilinin mümkün olmadığını, kredi borçlusu dava dışı müflis firma ile yine dava dışı kefilleri ile davalı şirketler arasında hukuki ve fiili irtibatın bulunduğunu, hep aynı isimler etrafında farklı tüzel kişilik görüntüsü altında kredi borcunu ödemeyen borçluların faaliyetlerini devam ettirdiklerini ileri sürerek, müvekkili bankanın kredi borçlusu firma ile aralarındaki hukuki ve fiili irtibat, organik bağlantı sebebiyle davalılardan fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile 29/11/1999 tarihi itibariyle 5.117.476,35 TL banka alacağının %160 temerrüt faizi ile %5 gider vergisi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin davacı bankaya kredi borcu bulunanGıda A.Ş'den ayrı bir tüzel kişiliği haiz şirket olduğunu, borçlu şirketle aralarında ticari bir ilişkinin bulunmadığını, müvekkili şirketin merkezi Giresun’da bulunan A.Ş. ile merkezi Yunanıstan’da bulunan Cardassılaris and Sons S.A. arasında kurulan ayrı bir tüzel kişilik olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı .Gıda A.Ş. vekili, İstanbul Ticaret Sicil Memurluğu'nda kayıtlı bulunan şirketin, davacı bankaya kredi borcu bulunan . Gıda A.Ş'den ayrı bir tüzel kişiliği haiz şirket olduğunu, kuruluşlarından bugüne kadar müvekkil ile dava dışı . Gıda A.Ş arasında herhangi bir ticari ilişki bulunmadığını, müvekkilinin davacı banka ile dava dışı şirket arasında akdedilen 26/05/1997 gün ve 11.000.000 USD bedelli genel kredi sözleşmesine müşterek borçlu veya müteselsil kefil yahut benzer bir sıfatla imza koymadığı, müvekkilin, taraf olmadığı, sözleşmeden kaynaklanan borçlardan asla sorumlu tutulamayacağını, Hasan Karayel’in müvekkili şirketin ortaklığından da ayrıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre . A.Ş, . Gıda A.Ş, . Ltd. Şti,. Şirketi, .Gıda Şirketi gibi ortakların müşterek olduğu ve tüzel kişilik perdesinin aralanmasının istendiği tüm şirketlerin defterlerinin İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2003/470 esas sayılı karara çıkıp ret ile kesinleşen dosyasında incelendiği ve alınan tüm raporlarında şirketler arasında hiçbir hesap hareketinin yani nakit akışının olmadığının tesbit edildiği, davalı şirketlerin sadece ortaklarının müşterek olduğu, şirketler arasındaki hesap ve nakit aktarımının olmadığı, sadece ortakların müşterekliğinin tüzel kişilik perdesinin aralanmasını, yani şirketler arasındaki organik bağın bulunduğuna karine teşkil etmeyeceği, yine . Gıda A.Ş’nin ortağı olan . davalı şirketlere bu şirketten kaynak aktarımı ispatlanamadığı gerekçesiyle ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili, müvekkili bankanın kredi borçlusu dava dışı ... Gıda A.Ş ile kefiller aleyhine yürüttüğü icra takiplerinde alacağını tahsil edemediğini, kredi borçlusu dava dışı müflis firma ile yine dava dışı kefilleri ile davalı şirketler arasında hukuki ve fiili irtibatın bulunduğunu, hep aynı isimler etrafında farklı tüzel kişilik görüntüsü altında kredi borcunu ödemeyen borçluların faaliyetlerini devam ettirdiklerini ileri sürerek şimdilik 29/11/1999 tarihi itibariyle 5.117.476,35 TL banka alacağının faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporları doğrultusunda davanın yukarıda yazılı gerekçe ile reddine karar verilmiş ise de yapılan inceleme karar verilmeye yeterli değildir. Zira; alınan bilirkişi kök ve ek raporunda dava dışı .. Gıda A.Ş’nin ticari defterleri incelenmiş ve davalı şirketlere hiçbir aktif nakit aktarımının olmadığı tesbit edilmekle birlikte, davalı şirketlere ait defterler incelenmemiştir. Yine mahkemece karara dayanak alınan dava dosyalarından İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi 2003/470 Esas sayılı dosyasında dava dışı müflis K..Gıda A.Ş'nin tüm kayıtlarının incelendiği belirtilmiş ise de yapılan inceleme anılan dosyada taraf olan ve ortakları müşterek olan dava dışı şirketlere yönelik olup, davalı şirketler yönünden müflis K.. Gıda A.Ş'nin ticari defter ve kayıtları incelenmemiştir. Bu itibarla, mahkemece davalı şirketlere ait ticari defter ve belgeler celbedilip incelenerek davalı şirketler ile dava dışı M..K..Gıda A.Ş arasında hesap hareketinin olup olmadığı, bir başka deyişle müflisin davacı bankadan kullandığı kredileri davalı şirketlere aktarıp aktarmadığı hususları incelenerek sonucuna göre karar vermek gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınıp, davacıya verilmesine, 20/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7487, Karar No: 2018/9578, Tarih: 27.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/7487 E.  ,  2018/9578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanığın, yakalama kararı üzerine, Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nde ifadesinin alınması sırasında, savunmasını esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulmadan sorgusunun yapılması suretiyle, CMK'nın 94/1, 196/2-son. maddelerine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de;

2-Sanığın talimat mahkemesince alınan ve dosya kapsamındaki tek ifadesi olan savunmasında suçu işlemediğini belirtmesi ve atılı suçun sanık tarafından işlendiğini ispata yarar görgü tanığı, kamera görüntüsü ve benzeri bir somut delil olmaması karşısında, temyiz dışı sanık ...’a soruşturma aşamasındaki ifadesinde telefonu satın almak istediğini belirttiği arkadaşı ....’ın kimlik bilgileri sorularak bahse konu .... isimli şahsın duruşmada dinlenmesi,

3-Sanığın mukayeseye elverişli yazı ve imza örnekleri alınarak dosyada içeriğindeki sanık ...’a ait kimlik fotokopisinin altında bulunan yazı ve imzanın sanığa ait olup olmadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ...'ın temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 27.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2554, Karar No: 2015/2733, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2554 E.  ,  2015/2733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.