muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/2281, Karar No: 2008/4114, Tarih: 17.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/2281 E.  ,  2008/4114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Yarören Köyü 128 ada 5 parsel sayılı 7159,40 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 121 nolu vergi kaydı ile davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 20. maddesine göre şahıslara ait harita, plan ve krokiye dayanmayan tapu kaydında ve diğer belgelerde belirtilen sınırlar değişilebilir ve genişlemeye elverişli nitelikte ise sınıra değil bu kayıt ve belgelerdeki miktara itibar edilmesi gerektiğini taşınmaza uygulanan vergi kaydının değişebilir sınırlı olup miktar fazlası olan kısmın değişebilir sınırdan kazanıldığının kabulü gerektiği, ayrıca taşınmazın öncesinin orman olup olmadığının araştırılması gerektiğini bildirerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve çekişmeli taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4 . maddesi gereğince yapılan orman sınırlandırılması vardır.

Çekişmeli 128 ada 5 sayılı parsele revizyon gören 121 nolu vergi kaydı, batıda ... doğuda yol okumakta olup taşınmazın batısında ... doğusunda yol mevcut olmayıp bu hali ile taşınmaz sabit sınırlı kabul edilemez ve vergi kaydı 2500 m2 yüzölçümündedir. Taşınmazın doğusunda fiilen orman vardır. 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesine göre harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar, değişebilir ve genişletilmeye elverişli nitelikte ise, bu tür kayıtların kapsamı yüzölçümüne değer verilerek belirlenmesi gerekir. Başka bir anlatımla, vergi kayıtları miktarı ile geçerlidir. Vergi kayıtları lehe olduğu kadar aleyhe de delil oluşturur. Bu nedenle, vergi kaydı miktar fazlasının doğuda bulunan ormandan açıldığının kabulü gerekir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu ile arazi kadastrosunun yapıldığı tarihler arasında 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresi geçmemiştir.Yörede orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılmıştır.

Bu nedenle; dosya keşif sırasında dinlenen fenni bilirkişi ve orman bilirkişiye verilerek vergi kaydı miktarı kadar yer belirlenmeli ve bu kısmın davalı adına tesciline, miktar fazlası olan kısmın orman vasfı ile hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 17/03/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1507, Karar No: 2011/14970, Tarih: 07.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/1507 E.  ,  2011/14970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Ekspertiz raporunun 3. maddesinde 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak nitelikte silahlardan olmadığı belirtilen av bıçağının sahibine iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden “1 adet bıçağın müsaderesine” kısmının çıkarılarak “1 adet bıçağın sahibine iadesine” denmek suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA) 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4111, Karar No: 2020/2036, Tarih: 08.06.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/4111 E.  ,  2020/2036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

K A R A R

A)Davacı İstemi:

Davacı vekili, davacının 1992 yılı Kasım ayından dava tarihine kadar olan sigortalı çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabı:Davalı MEB vekili, cevap dilekçesinde özetle, davalının davada taraf ehliyeti olmadığından davanın husumetten reddini talep ettikleri, uyuşmazlık konusunda hak düşürücü sürenin ve zamanaşımı süresinin dolduğunu, SGK kayıtlarına göre davacının 15/01/2013-21/06/2013 tarihleri ile 19/11/2013-20/06/2014 tarihleri arasındaki çalışması dışında çalışmasının bulunmadığını, davacının 05/01/2013-21/06/2013 ile 19/11/2013-20/06/2014 tarihleri arasında toplum yararına çalışma kapsamında İş - Kur aracılığı ile çalıştırıldığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.Fer’i Müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının hizmet döküm cetvelinde görünen gün kadar çalışmasının olduğunu, kurum kayıtlarının resmi ve yazılı delil niteliği taşıdığını, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 26/12/1991 tarih 1991/9368 Esas, 11696 Karar Sayılı ilamı gereği araştırılması istenilen hususların hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

İlk derece mahkemesince; davacının davasının kısmen kabulü ile, davacının ... sicil numaralı işyerinde 01/11/1992-20/06/2014 tarihleri arasında 5619 gün çalıştığı, sigortaya bildirilmeyen 01/11/1992-20/06/2014 tarihleri arasında okulların açık olduğu dönemde toplam 5249 gün daha asgari ücretle sigortalı hizmetinin bulunduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.İstinaf Başvurusu ; Fer’i Müdahil Kurum vekili, istinaf başvurusunda; Kurum kayıtlarının resmi yazılı belge vasfında belgeler olduğunu, aksi yönde iddiaların aynı nitelikte belgelerle desteklenmesi ve ispatlanması gerektiğini, Kurumun dava açılmasına sebebiyet vermediğini beyanla eksik inceleme sonucu verilen ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

Bölge Adliye Mahkemesince; okulların açık olduğu dönemlerde davacının hizmet akdiyle ve asgari ücretle çalıştığı olgusunun ispatlandığı kanaatiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk derece mahkeme kararının yerinde olduğu gerekçesiyle ... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nden verilen 25/05/2018 tarih, 2014/703 Esas ve 2018/347 Karar sayılı kararına yönelik fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

E)Temyiz:

E)Temyiz:

Fer’i Müdahil Kurum vekili, kurum kayıtlarının, yasa ve yerleşmiş Yargıtay Kararları gereği yazılı delil niteliği taşıyıp, aksinin eşdeğerde yazılı delillerle hiçbir duraksamaya yer bırakmayacak şekilde ispat edilmesi gerektiğini, bu nedenle salt tanık beyanlarıyla ispatın HUMK ve Yargıtay kararlarına göre mümkün olmadığını, bu tür davaların kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiğini, davanın reddi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

Dava, davacının 1992 yılı Kasım ayından dava tarihine kadar olan Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı adına davalı ... Eğitim Müdürlüğüne ait 1120736.45 sicil numaralı işyerinden, 15.01.2013- 21.06.2013 ve 19.11.2013- 20.06.2014 tarihleri arasında toplam 370 gün bildirimi bulunduğu, ... İlköğretim Kurumları Müdürlüğü (eski adı ... İlköğretim Kurumları) Okul Aile Birliğine ait 2004-2014 yıllarına ilişkin gelir gider defteri ve karar defteri fotopilerinin celp edildiği, İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından ilgili okulda 1992 sonrasında çalışan öğretmen ve idarecilerin listesinin gönderildiği, listede 1999-2002 yılları arasında görev yaptığı bildirilen ...’ın dinlendiği, 1999 öncesi dönemde çalışan idareci ve öğretmenlerin dinlenmediği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliğinin kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliğinin kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda, mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar, 1999 sonrası dönem yönünden isabetli ise de; 1992 Kasım ayı ve 1999 yılı arasında geçtiği iddia olunan fiili çalışmanın varlığı yöntemince araştırılmadan, ... İlköğretim Okulunda 1999 öncesinde görev yapan müdür, müdür yardımcısı, öğretmenler dinlenmeden, bu döneme ait gelir gider defteri ve karar defteri fotokopileri celp edilmeden yeterli araştırma yapılmadan sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.Yapılacak iş, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınarak, 1999 öncesi döneme ilişkin Okul Aile Birliği'nin tüm defter ve belgelerini dosya arasına almak, Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından 1999 ve öncesinde çalıştığı bildirilen idareci ve öğretmenler arasından re'sen tespit edilecek tanıkları dinlemek, çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O halde, Fer’i Müdahil Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25546, Karar No: 2015/2693, Tarih: 17.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/25546 E.  ,  2015/2693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 12/07/2002-11/12/2012 tarihleri arası ödemiş olduğu isteğe bağlı sigortalılığının tespitine, Kurum kayıtlarının düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı; 12.07.2002 – 11.12.2012 tarihleri arasında isteğe bağlı sigortalı olduğunun tespitini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı Kurum tarafından, 11.02.2013 tarihli yazı ile davacıya; 01.05.1991 tarihinden itibaren kesintisiz olarak yurtdışında ikamet etmesi, ancak Türkiye'de ikamet adresi göstermek sureti ile Kurum'a müracaat ederek 1479 sayılı Yasa kapsamında isteğe bağlı sigortalılık talebinde bulunması ve isteğe bağlı sigortalı olduğu süre içerisinde yurtdışında herhangi bir işte çalışmama hükümlerine uygun talepte bulunmaması nedeni ile isteğe bağlı sigortalılığının iptal edileceğinin bildirildiği ve başlangıç tarihinden itibaren iptal edildiği, davacının 12.07.2002 – 24.12.2012 tarihleri arasında prim ödemeleri bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını 1479 sayılı Yasa'nın 79. maddesi ve 5510 sayılı Yasa'nın 50. maddesi oluşturmaktadır.

1479 sayılı Yasa'nın 79. maddesinde, 19.04.1979 gün ve 2229 sayılı Yasayla yapılan değişiklik ile; 24 üncü madde kapsamına girmeyenlerin aynı maddenin a, b, c fıkralarında sayılanlar dışındakiler ile ev kadınları ve Türkiye’de ikamet eden Türk asıllı yabancı uyrukluların, Kurum'a yazılı olarak başvurmak suretiyle isteğe bağlı sigortalı olabilecekleri belirtilmiş, 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle, bu kez; isteğe bağlı sigortalılığın, sigortalının tescil talebinin Kurum'a intikal ettiği tarih itibariyle başlayacağı, terk talebinin Kuruma intikal ettiği tarihte veya diğer sosyal güvenlik

-kanunlarına tabi olarak çalışmaya başlama ile sona ereceği, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile getirilen düzenlemede de; bu Kanunun 24 üncü maddesinin (I) numaralı bendi kapsamına girmeyenlerden, aynı maddenin (II) numaralı bendinin (a) ve (c) alt bentlerinde sayılanlar dışında kalanların, ev kadınları ve Türkiye'de ikamet eden yabancı uyrukluların talepleri halinde isteğe bağlı sigortalı olabilecekleri, isteğe bağlı sigortalılığın, sigortalılık tescil talebinin Kurum'a intikal ettiği tarih itibariyle başlayacağı ve terk talebinin Kurum'a intikal ettiği tarihte veya diğer sosyal güvenlik kanunlarına tabi olarak çalışmaya başladığı tarihten bir gün önce veya sigortalının toplam borcunun üç aylık prim ve ceza tutarından fazla olması halinde sigortalının daha önce ödediği primlerin tam olarak karşıladığı ayın sonu itibariyle sona ereceği hüküm altına alınmıştır.

5510 sayılı Yasa'nın 50. maddesinin 2. fıkrasında ise; “ İsteğe bağlı sigortalı olabilmek için Türkiye'de yasal olarak ikamet edenlerde; a) Bu Kanuna tabi zorunlu sigortalı olmayı gerektirecek şekilde çalışmamak veya sigortalı olarak çalışmakla birlikte, ay içerisinde 30 günden az çalışmak veya son bir yıl içinde 360 günden az çalışmak ya da tam gün çalışmamak, b) Kendi sigortalılığı nedeniyle aylık bağlanmamış olmak, c) 18 yaşını doldurmuş bulunmak, d) İsteğe bağlı sigorta talep dilekçesiyle Kurum'a başvuruda bulunmak, şartları aranır. ” düzenlemesi bulunmakta iken 17.04.2008 tarihinde yürülüğe giren 5754 sayılı Yasa'nın 30. madddesi ile getirilen değişiklik ile; “İsteğe bağlı sigortalı olabilmek için Türkiye'de ikamet edenler ile Türkiye'de ikamet etmekte iken sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmamış ülkelerdeki Türk vatandaşlarından; a) Bu Kanuna tâbi zorunlu sigortalı olmayı gerektirecek şekilde çalışmamak veya sigortalı olarak çalışmakla birlikte ay içerisinde 30 günden az çalışmak ya da tam gün çalışmamak, b) Kendi sigortalılığı nedeniyle aylık bağlanmamış olmak, c) 18 yaşını doldurmuş bulunmak, d) İsteğe bağlı sigorta talep dilekçesiyle Kuruma başvuruda bulunmak, şartları aranır. ” hükmü getirilmiştir.

Yukarıda anılan Yasa maddeleri dikkate alındığında; 1479 sayılı Yasa döneminde isteğe bağlı sigortalı olmak için Türkiye'de ikamet etme şartı aranmadığı halde, 5510 sayılı Yasa döneminde Türkiye'de ikamet etme şartı arandığı açıktır. Bu itibarla; mahkemece davacının 01.10.2008 tarihinden önceki döneme ilişkin tespit hükmü yerinde ise de bu tarihten sonraki dönem için araştırma yapılmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; davacının 01.10.2008 tarihinden sonra nerede ikamet ettiğini araştırarak, toplanan deliller yukarıda anılan Yasa maddeleri gereğince değerlendirilerek varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece yapılacak iş; davacının 01.10.2008 tarihinden sonra nerede ikamet ettiğini araştırarak, toplanan deliller yukarıda anılan Yasa maddeleri gereğince değerlendirilerek varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32479, Karar No: 2018/2299, Tarih: 04.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/32479 E.  ,  2018/2299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında “30.04.2005” olarak yanlış gösterilen suç tarihinin “31/07/2005” olarak mahallince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Zonguldak'ta faaliyet gösteren... Eczanesi'nin sahibi ve mesul müdürü olan sanığın, 2005 yılı için Bağ- Kur Genel Müdürlüğü ile Türk Eczacıları Birliği arasında imzalanan protokol gereği, Bağ-Kur'lu olup ilaç alması gereken hastalara ilaç verdiği, kuruma ibraz ettiği faturalar ekindeki reçetelerde yazılı ilaçları hak sahiplerine verdiği, ancak reçetelere sahte ilaç kupürleri yapıştırarak toplam 24.933,67 TL'yi tahsil ederek kurumu zarara uğrattığı, sanığın bu şekilde kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık suçunu işlediği iddiaedilen olayda;

Sanığın savunmalarında; eczacılık mesleğini uzun süreden beri sürdürmekte olduğunu, suça konu küpürlerin sahte olduğunu bilmediğini, bilmesinin ve anlamasının da mümkün olmadığını, bahse konu reçetelerde yazılı tüm ilaçları hastalara verdiğini, Eczacılar Birliği'nin internette ... isimli bir sitesi olduğunu, tüm eczacıların bu siteye üye olduğunu, ihtiyaç duydukları bir kısım ilaçları bu sitede diğer eczanelerle anlaşma yaparak devir ve takas yapabildiklerini, bu şekilde ihtiyaç dışı olan ilaçları diğer eczanelerle takas ederek gerekli ilaçları alabildiklerini, küpürlerinin sahte olduğu iddia edilen ilaçların da bu şekilde takastan geldiğini, atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'nin 24/03/2009 tarihli raporunda, inceleme konusu reçetelerde bulunan ilaç küpürlerinin gönderilen mukayeselerle aynı fiyat etiketli olmamakla birlikte, aralarında matbu özellikleri, mürekkep renk tonu, baskı kaliteleri bakımından farklılıklar saptandığından söz konusu ilaç küpürlerinin sahte olarak basılmış olduklarının, söz konusu sahteliğin eczacı veya kalfalar bakımından ilk bakışta anlaşılabilecek nitelikte olup olmadıklarının mahkemece yorumlanmasının daha uygun olacağının bildirildiği, dosyada bulunan bilirkişi raporları ve Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi raporu gözetildiğinde, bilirkişilerin dahi ilgili firmadan ilaçların orijinal küpürleri getirtilmeden sahte olup olmadıkları yönünde tam bir kanıya varamadıklarının anlaşıldığı ve söz konusu reçetelerde hak sahibi olan hastaların, gerek kurum müfettişlerince yapılan soruşturma sırasında, gerekse mahkemedeki beyanlarında bahse konu ilaçların sanık tarafından kendilerine teslim edildiğini beyan ettikleri anlaşılmakla; sanık hakkında verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 04/04/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7467, Karar No: 2017/15636, Tarih: 09.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/7467 E.  ,  2017/15636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın husumet yokluğundan reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kurumun 10000193000 nolu elektrik abonesi olduğunu ve aralarında sözleşmeden dolayı kayıp kaçak bedelleri tahakkuk ettirildiğini, tahsil edilen bu bedellerin kanuna aykırı olduğunu,kayıp kaçak bedeli olarak ödediği miktarların tespiti ile, fazlaya ilişkin hakları saklı kalması kaydıyla 64.200 TL'nin her bir faturanın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; yargı yolu itirazı, aktif husumet ehliyeti, pasif husumet ehliyeti, yetki itirazı, zamanaşımı itirazında bulunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; husumetin abonelik sözleşmesi yapılan dağıtım şirketine yöneltilmesi gerektiği nedeniyle davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na

sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.