muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18707, Karar No: 2023/2976, Tarih: 11.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/18707 E.  ,  2023/2976 K.**

**"İçtihat Metni"**

DURUŞMA TALEPLİ

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ve müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, sanık hakkında tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299 uncu maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2018 tarihli ve 2017/47 Esas, 2018/77 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 6 Yıl 10 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.12.2018 tarihli ve 2018/1288 Esas, 2018/2550 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 10.10.2021 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri özetle,

1.ByLock'un hukuka aykırı delil niteliğinde olduğuna, MİT tarafından sunulan raporun, suç şüphesinin ortaya çıkmasından sonra CMK kurallarının uygulanması gerektiğine ilişkin yasal ve yargısal ilkelerin çiğnendiğini gösterdiğine,

2.Yargıtay’ın yapmış olduğu tespitlerin ve MİT’in düzenlemiş olduğu teknik analiz raporunun, hatalı ve çelişkili olduğuna, kısa süreli ByLock kullanımı göründüğüne, sanığın mor beyin mağduru olabileceğine,

3.Dijital inceleme raporunda herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığına,

4.Elektronik haberleşme kanunu ve ilgili yönetmeliğe aykırı şekilde veri elde edildiğine,

2.Yargıtay’ın yapmış olduğu tespitlerin ve MİT’in düzenlemiş olduğu teknik analiz raporunun, hatalı ve çelişkili olduğuna, kısa süreli ByLock kullanımı göründüğüne, sanığın mor beyin mağduru olabileceğine,

3.Dijital inceleme raporunda herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığına,

4.Elektronik haberleşme kanunu ve ilgili yönetmeliğe aykırı şekilde veri elde edildiğine,

5.Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

6.Sanık hakkında başlatılmış bir soruşturma dahi yokken haksız ve hukuksuz olarak ihraç işlemi yapıldığına,

7.Kim tarafından yapıldığı bilinmeyen fişlemelerin hukuken geçerliliği bulunmadığına,

8.Savunma hakkının kısıtlandığına, silahların eşitliği ilkesine aykırı hareket edildiğine, taleplerin reddedildiğine,

9. Suçun unsurlarının teşdit sebebi yapıldığına,

10. Beraat kararı verilmesi talebine,

11.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Somut olay değerlendirildiğinde, FETÖ terör örgütüne ait özel iletişim ağı olan ByLock programının suç işlemek amacıyla oluşturulmuş ve münhasıran bir suç örgütünün mensupları tarafından kullanılması, gizlilik temeline dayalı FETÖ terör örgütünün bu programı yalnızca güvendiği kişilere özel yöntemlerle kurması, sanığın, terör örgütünün mensupları tarafından kullanılmakta olan bir ağa bu özelliğini bilerek, kasten dahil olması ve hatta bu ağı iletişim için kullandığının teknik verilerle belirlenmesi, bu programın kurulmasının veya kullanılmasının örgüt bağlantısını göstermesi ve dosyadaki diğer deliller bir bütün halde değerlendirildiğinde, sanığın FETÖ silahlı terör örgütünün bir üyesi olarak, örgütün ideolojisi ve stratejisi doğrultusunda hareket ettiği ve FETÖ terör örgütünün üyesi olduğu kanaatiyle, üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği sabit kabul edilerek hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ByLock iletişim sistemini kullanmasına dair ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının ilk derece mahkemesi tarafından dosyaya dahil edilememesi sonuca etkili bir eksiklik olarak görülmemekle, ilk derece mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ByLock iletişim sistemini kullanmasına dair ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının ilk derece mahkemesi tarafından dosyaya dahil edilememesi sonuca etkili bir eksiklik olarak görülmemekle, ilk derece mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen, Yargıtay( kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında; "ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı"nın kabul edildiği gözetilmekle,

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporunun getirtilmesi, ByLock'ta kayıtlı kişiler var ise bu kişilerin de araştırılarak gerekirse tanık olarak dinlenmeleri, ayrıca örgütlü suçlar bilgi havuzunda sanıkla ilgili bilgi ya da beyan olup olmadığı da araştırılıp gerekirse ilgili şahısların tanık olarak dinlenmelerinin sağlanması, tüm bu delillerin dosya arasına temini ile birlikte tüm delillerin CMK'nın 217 nci maddesi gereğince duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

1.TCK'nın 61 inci maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle, 3/1 inci maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde; suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak hukuka, vicdana, dosya kapsamına uygun olarak makul bir cezaya hükmedilmesi, gerekçelerin de cezaların şahsiliği ilkesine uygun bulunması, keyfilikten uzak olması, sanığın yargılama sırasında izlenen kişiliği ile ilgili bilgi ve belgelerin oluşa ve tüm dosya kapsamına göre yerinde takdir edildiğini göstermesi gerekir.

Açıklanan ilkeler doğrultusunda; toplanan deliller ve dosya kapsamına göre sanığın faaliyetlerindeki nitelik, yoğunluk ve çeşitlilik itibariyle temel cezanın tayininde asgari hadden uzaklaştırmayı gerektirir bir sebep bulunmadığından suçun unsurlarının ayrıca teşdit sebebi kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nın 61/3 üncü maddesine aykırı davranılmak suretiyle alt sınırdan uzaklaşılarak kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

2.Sanığa örgüte üyelik suçundan verilen cezanın 3713 sayılı Kanunun 5/1 inci maddesi artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin aynı Kanunun 5 inci maddesi olarak gösterilmesinde hukuka aykırılık saptanmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.12.2018 tarihli ve ... sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.05.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2013/2439, Karar No: 2013/7266, Tarih: 27.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/2439 E.  ,  2013/7266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde, Dairede aynı gün incelemesi yapılan birbirine yakın konumdaki pek çok taşınmazın tescil davalarına konu oldukları anlaşılmaktadır. Mahkemece, dosyaya getirtilen pafta örneğinden bu yerlerin 312 ve 625 numaralı parseller içinde kaldığı izlenimi doğmaktadır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ... Köyü 312 ve 625 parselleri geniş çevresiyle birlikte gösterir pafta örneğinin,

2) Bu parsellere ait tespit tutanağı aslı ile varsa tespitte esas alınan belgelerin,

3).... Asliye Hukuk Mahkemesine ait 2004/362 Esas- 2006/67 Karar sayılı dava dosyasının,

4) Yörede 2004 yılında yapıldığı anlaşılan mera tahsis komisyonu çalışmaların çekişmeli yerin ne olarak işlem gördüğünü açıklar resmi yazı ile bu çalışmaya ait tüm bilgi ve belgelerin ilgili yerlerden getirtilip bu dosya içerisine konulduktan sonra,

5) Dava dosyası raporu hükme dayanak yapılan fen bilirkişisine verilerek; çekişmeli yerle birlikte bu mevki ve yakın mevkilerde tescil davasına konu olan taşınmazlar ile birlikte, kadastroca oluşan parselleri bir arada gösterir krokinin kendisinden alınıp,

6) Bu rapor ve kroki üzerinde tescil davasına konu olan tüm taşınmazların hangi dava dosyalarında yargılamasının yapıldığı ve ne şekilde hüküm kurulduğunun açıklanıp,

bu dosya içine konulması, ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 27/06/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1838, Karar No: 2021/7801, Tarih: 13.07.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/1838 E.  ,  2021/7801 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/06/2021 tarihli ve 196 sayılı kararıyla: 4721 sayılı TMK'nın Miras Hukuk başlıklı 3. Kitabında yer alan Vasiyetname hükümlerinden (TMK m. 520-526, 542-544, 550-556, 557-559, 600-604 ve 595-597) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlara ait dava dosyalarının inceleme görevi, 01/07/2021 tarihi itibariyle Yargıtay 7. Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay 7. Hukuk Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden DEVRİNE karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/865, Karar No: 2022/1776, Tarih: 08.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/865 E.  ,  2022/1776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK 223/2-c. maddesi uyarınca beraat

Taksirle öldürme suçundan sanık ... hakkında kurulan beraatine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin oluşa, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ... ile maktul ... akraba olup, aralarında miras konusu tarlanın ekimi hususunda daha öncesine dayalı husumet bulunmakla, olay tarihinde ilk olarak sabah saatlerinde tarlanın ekimi konusunda çıkan tartışmada sanık ... maktul ...'ın koluna ve omzuna sopa ile vurmak suretiyle ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği ve tarafların olay yerinden ayrıldıkları, aynı gün içerisinde öğle saatlerinde tarlada karşılaşmaları üzerine fiziki müdahele olmaksızın sözlü olarak tartışmaları sonucu ...'ın fenalaştığı ve hastaneye kaldırılarak vefat ettiği olayda; maktulun ölümü üzerine Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulundan alınan 24/01/2016 tarihli raporda, maktulun vücudundaki yaralanmalarının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu ve yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı ile meydana gelen travmatik değişimlerin tek başına ölüme sebebiyet veremeyeceğinin, maktulün ölümünün maruz kaldığı tartışma ve darp olayının efor ve stresinin tetiklediği ani kalp ölümü sonucu meydana gelmiş olduğunun, olayla ölüm arasında tıbben illiyet bağının bulunduğunun belirtildiği anlaşılmakla;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.01.2016 tarih 2013/12-371 Esas, 2016/39 Kararı ile 18.09.2018 tarihli 2015/12-1254 Esas, 2018/354 Kararında vurgulandığı üzere;

Sanığın, olay günü tartıştığı maktulü silahtan sayılan odun sopa ile vurarak darp etmesi ile meydana gelen ölüm arasında nedensellik bağının bulunduğuna ve sanığın öleni darp etmesi eyleminin TCK'nın 86/2. maddesi kapsamında kalan kasten yaralama suçuna vücut verdiğine ilişkin kuşku bulunmadığından sanığın eylemini TCK'nın 87/4. maddesi kapsamında değerlendirme imkanı yoktur.

Olayda sanık, kalp hastası olduğunu bildiği maktul ile kavgaya tutuşmuş, bu kavganın yaratacağı efor ve stresin maktulün kalp krizi geçirmesine, hatta ölümüne neden olabileceğini öngörmüş, ancak neticeyi yani maktulün ölümünü arzulamamıştır; kastı da, kasten yaralamaya ilişkin olup meydana gelen ağır sonuç olan “ölüme” yönelik değildir. O halde sanığın meydana gelen ağır netice olan ölümden bilinçli taksirle sorumlu tutulması ve 5237 sayılı TCK'nın 22. ve 86/2. maddeleri aracılığıyla TCK‘nın 22/3. ve 85/1. maddeleri uyarınca bilinçli taksirle ölüme neden olma suçundan cezalandırılması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 87/4.maddesinde kasten yaralama sonucunda ölümün meydana gelmesi halinde failin nasıl cezalandırılacağı hüküm altına alınmakla birlikte maddedeki atfın 86. maddenin 1. ve 3. fıkralarına yapılmış olması nedeni ile, bu hükmün aynı maddenin 2. fıkrasında kalan yaralanma eylemleri açısından uygulanması mümkün değildir.

Basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralanma sonucunda mağdurun ölmesi halinde, 5237 sayılı TCK'nın 23. ve 87/4. maddelerinin uygulanması imkanı bulunmadığından, failin sorumluluğunun genel hükümler kapsamında değerlendirilmesi gerekmektedir. Meydana gelen sonuç, öngörülebilir ise ve fail bu sonucu öngörmeksizin hareket etmişse, 5237 sayılı TCK'nın 22/2. maddesi uyarınca taksirle öldürme suçunu düzenleyen 85. maddesi uyarınca, öngörülebilir sonuç fail tarafından da öngörülmüş ancak istenmemiş ise fail bilinçli taksirle öldürme suçundan Kanunun 85 ve 22/3. maddeleri uyarınca sorumlu tutulur.

Söz konusu olayda ölende meydana gelen yaralanmanın TCK‘nın 86/2. maddesi kapsamında basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olması nedeniyle sanık hakkında TCK’nın 87/4. maddesinin uygulanamayacağı ve eyleminin TCK'nın 85/1. maddesi kapsamında kaldığı, sanığın 02/04/2015 tarihli Torul Cumhuriyet Başsavcılığındaki ifadesinde görümcesi olan maktulun kalp ritim bozukluğu olduğunu devamlı ilaç aldığını ve sıklıkla bayıldığını belirtmiş olması karşısında sanık tarafından ölenin kalp rahatsızlığının olduğunun bilindiği dikkate alındığında, sanığın üzerine atılı suç bakımından bilinçli taksir hükümlerinin de uygulama alanı bulacağı anlaşılmakla, sanık ...'ın üzerine atılı suç bakımından TCK'nın 85/1, 22/3. maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verilmesi yerine, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/522, Karar No: 2022/13714, Tarih: 02.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/522 E.  ,  2022/13714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. HD

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne dair verilen kararın istinaf incelemesinde; verilen karara yönelik davalı ... şirketi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... şirketi vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili, olay tarihinde davacının cadde kenarından yaya olarak ilerlemekte iken hızlı ve kontrolsüz bir şekilde dönüş yapmakta olan davalı sürücü idaresindeki aracın çarpması sonucu yaralandığını, kazaya karışan aracın davalı şirkete sigortalı olup davalılardan ...'a ait olduğunu, kaza sonucu davacının sol ayak bileğinin kırıldığını ve 6 ay kadar tedavi gördüğünü belirterek şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile 151.506,64 TL maddi tazminatın sigorta şirketi bakımından dava tarihinden, diğer davalılar bakımından ise olay tarihi olan 08.01.2012 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte ve sigorta şirketinin sorumluluğu poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmiş, karara karşı davalı ... şirketi vekilince süresi içerisinde istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre davalı ... şirketi vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen karara yönelik olarak davalı ... şirketi vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre,usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 7.762,60TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 02.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9872, Karar No: 2021/5973, Tarih: 28.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9872 E.  ,  2021/5973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin içeriği itibarıyla temyiz isteminin, sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

1-Sanık ... hakkında “2010 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme” suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde:

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun aramaya ilişkin 142. ve devamı maddelerine aykırı olarak yapılan aramaya dayanılarak ele geçirilen sahte yazar kasa fişleri ile hukuka aykırı olarak elde edilen deliller üzerinden düzenlenen vergi inceleme raporlarının mahkûmiyete esas alınamayacağı ve dosyada sanığın sahte belge düzenlediğine dair ikrarı dışında başkaca delil bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle sonucu itibarıyla doğru olan hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında “2010 takvim yılında sahte belge düzenlemek” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde:

Anayasanın 2. maddesine göre, Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir. "Hukuk Devleti", her eylem ve işlemi hukuka uygun, insan haklarına saygı gösteren, bu hak ve özgürlükleri koruyup güçlendiren, her alanda adaletli bir hukuk düzeni kurup bunu geliştirerek sürdüren, Anayasa'ya aykırı durum ve tutumlardan kaçınan, hukuku tüm devlet organlarına egemen kılan, Anayasa ve hukukun üstün kurallarıyla kendini bağlı sayıp yargı denetimine açık olan, kanunların üstünde kanun koyucunun da bozamayacağı temel hukuk ilkeleri bulunduğunun bilincinde olan devlettir. Anayasa'nın 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre de "...usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça, yine bu sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça; kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz."

5271 sayılı CMK’nın Birinci Kitap Dördüncü Kısmında, altı bölüm halinde koruma tedbirleri, bu kapsamda “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. Ancak ceza yargılamasına dair çeşitli usul hükümleri ile “arama ve elkoyma” gibi koruma tedbirlerine ilişkin hükümlere bir çok özel kanunda da yer verilmiştir. Bunlardan biri de 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'dur. 213 sayılı Kanun'un 359. maddesindeki suçlara ilişkin olarak Cumhuriyet savcısının dava açması, Kanun gerekçesindeki ifadeyle “vatandaşın mali emniyeti mülahazası ile” vergi idaresinin vereceği mütalaaya bağlandığı gibi anılan Kanun'un 142-147. maddeleri arasında “arama” ve “aramalı inceleme”nin usul ve şartları ayrıntılı bir şekilde hükme bağlanmıştır.