muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/13636, Karar No: 2021/4877, Tarih: 06.04.2021

1-Kıymet takdir komisyonu tarafından tespit edilen ve davalı tarafa derhal ödenmesine karar verilen bedele ilk derece mahkemesinin karar tarihine kadar faiz uygulanması gerekirken istinaf karar tarihine kadar faiz uygulanması,

2-Üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedel, davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden bu bedele kesinleşme tarihine kadar yasal faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 2019/165 E – 2019/2206 K sayılı ilamının hüküm fıkrasının;

-1. bendinden (tespitine) kelimesinden sonra yazılan (kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonraki tarih olan 21/04/2018 tarihinden başlamak kaydı ile karar tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına,) cümlesinin çıkartılmasına, yerine (davacı kurumca kıymet takdir komisyonu tarafından tespit edilen ve derhal ödenmesine karar verilen 89.200,82 TL'lik kısmına 21/04/2018 tarihinden ilk derece mahkemesi karar tarihi 4.10.2018 tarihine kadar, üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilerek kesinleşme tarihinde ödenmesi hüküm altına alınan 89.200,82-TL bedele ise 21/04/2018 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 06/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6591, Karar No: 2025/1616, Tarih: 27.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/6591 E.  ,  2025/1616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2015/31 E., 2023/70 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, duruşma yapılması suretiyle davacı ... ve arkadaşları vekili ile asli müdahil ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.02.2025 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma günü temyiz eden ... ve müşterekleri vekili Avukat ... geldi. Karşı taraftan da Hazine vekili Avukat ... geldi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; işin esası incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 27.02.2025 tarihinde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü çalışma alanında bulunan 571 ve 577 parsel sayılı 217.400,00 ve 1.366.200,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, zilyetleri tarafından herhangi bir kayıt ibraz edilmediği ve taşınmazların zilyetlikle edinilemeyecek yerlerden olduğu gerekçesiyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. İtirazları Komisyonca reddedilen davacılar ... ve arkadaşları, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, gösterecekleri bölümlerin ayrı ayrı adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Yargılama sırasında ..., tapu kaydına, vergi kayıtlarına, miras yoluyla gelen hakka ve Toprak Tevzi Komisyonu kararına dayanarak, çekişmeli taşınmazların adına tescili istemiyle davaya katılmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; 26.02.2013 tarihli ve 2014/292 Esas, 2014/1428 Karar sayılı ilk karar ile; davacıların davasının kabulüne, çekişmeli 571 ve 577 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile hükme esas alınan 06.07.2012 tarihli fen bilirkişisi rapor ve haritasında (A1) ila (A58) numaralarıyla gösterilen bölümlerin ayrı ayrı, ... dışındaki davacılar adına tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ve katılan ... tarafından temyiz edilmiş, karar, Yargıtay (Kapatılan ) 16. Hukuk Dairesinin 18.02.2024 tarihli ve 2014/292 Esas, 2014/1428 Karar sayılı ilamı ile; ''...Mahkemece davacı ... ve arkadaşları lehine 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinde öngörülen zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ne var ki, aynı taşınmazlar hakkındaki davalarda ileri sürülen iddia ve savunmaya ilişkin delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği halde, davaya katılan ve karar başlığında da gösterilen müdahil davacı ...'nun davası ile ilgili delilleri toplanıp değerlendirilmemiş ve bu davacı yönünden hüküm kurulmamış olması nedeniyle yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye elverişli değildir. Öte yandan Mahkemece dava konusu 571 ve 577 parsel sayılı taşınmazlar yönünden diğer davacıların davalarının kabulüne şeklinde hüküm kurulmuş ise de, hükümde harflendirilerek gösterilen bölümlerin tamamı fen bilirkişi raporuna göre 577 sayılı parsel içerisinde bulunduğu ve anılan raporda yapılan ölçümlerin sadece 577 sayılı parsele ilişkin olduğunun açıklanmış olduğu gözönüne alındığında, 571 sayılı parselin tespiti iptal edildiği halde bu taşınmaz yönünden sicil oluşturulmadığından, kurulan hükmün infaz kabiliyeti de bulunmamaktadır. Hal böyle olunca doğru sonuca varılabilmesi için müdahil davacının dayandığı deliller de getirtilerek diğer davacılara ait delillerle birlikte incelenmek, uygulanmak suretiyle tartışılıp değerlendirilmeli ve sonucuna göre dava konusu parsellerin her biri yönünden ayrı ayrı infazı kabil hüküm kurulmalıdır...'' gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyma kararı verilerek, yeniden yapılan yargılama neticesinde; 571 parsel sayılı taşınmaz ve davacıların davası yönünden yapılan incelemede, (A) harfli yerde; yöreye has mera bitkilerinden geven, deve tabanı ve ayrık otu gibi dikenli bitkiler, bulunmakta olup taşınmazın bu bölümünün mera niteliğini taşıdığı, (B) harfli yerin ise, Toprak Tevzi Çalışmasının yapıldığı 1964 yılından geriye doğru 15-20-25 yıl içerisinde araştırıldığında taşınmazın 1958 yılında sürülü olmadığından taşınmazın toprak tevzi çalışmalarında mera olarak tespitinden geriye doğru 20 yıl içerisinde kazandırıcı zamanaşımına dayalı zilyetlik şartlarının bulunmadığı, 577 parsel sayılı taşınmaz ve davacıların davası yönünden yapılan incelemede, 577 parsel sayılı taşınmaz düzlük alanda bulunmakta olup mutlak tarım arazisi vasfında olduğu, bu nedenle özel mülkiyete elverişli yerlerden olduğu, bununla birlikte taşınmazın 1958-1978 ve 1988 yılı hava fotoğraflarında tamamen sürülü olduğu, hava fotoğraflarına göre taşınmaz üzerinde 1958 yılından itibaren zilyetlik faaliyeti sürdürüldüğü, somut olayda Hazine adına oluşan tapu kayıtlarının hukuken değer yitirmesi için tapu kayıtlarının oluştuğu 1957 yılından geriye doğru 20 yıllık zilyetliğin bulunması gerektiği, yani taşınmaz üzerinde 1937-1957 yılları arasında zilyetlik faaliyetinin bulunması gerektiği, 1958 yılından geriye doğru hava fotoğrafı bulunmadığına göre; zilyetliğin ancak ve ancak mahalli/tespit bilirkişi veya tanıklarla ispatlanması gerektiği, taşınmazın 1937 yılındaki durumunu bilebilecek mahalli/tespit bilirkişi veya tanığın en erken 15 yaşında hatırlayabileceği varsayıldığında 1923 doğumlu olması gerektiği, 2023 yılında mahalli/tespit bilirkişisi veya tanığın 100 yaşında olması gerektiği, dava dosyasının geldiği tarih itibarıyla 100 yaşında bir kişi bulunamayacağından zilyetlik olgusunun tanık veya mahalli/tespit bilirkişisi ile ispatının da imkansız olduğu, bu nedenle yapılan keşiflerde dinlenen bilirkişiler 100 ve daha yakın yaşlarda olmadığından somut görgüye dayalı olmayan beyanlarına itibar edilmediği, bununla birlikte; Toprak tevzi çalışmalarında dinlenen toprak tevzi bilirkişileri sadece 1 ada 3 toprak tevzi parselinin ..., ... ve ..

..., ... ve ... işgalinde olduğunu, diğer 1 ada 5,1 ada 7 ve 1 ada 8 toprak tevzi parsellerinin herhangi bir kimsenin işgalinde olduğunu belirtmedikleri,1 ada 3 parsel ise taşınmazın çok küçük bir alanını kapsamakta olup taşınmazın genelinin ise 5-7 ve 8 toprak tevzi parselleri kapsadığı, toprak tevzi bilirkişilerinin vefat etmeleri sebebiyle dinlenemediği, verdikleri beyanlar doğrultusunda taşınmazın genelinin üzerinde zilyetlik faaliyeti bulunmadığının değerlendirildiği, ayrıca toprak tevzi çalışmaları sırasında dinlenen mahalli bilirkişilerin 3-5-7 ve 8 parsel sayılı toprak tevzi parsellerinin tasfiye kanunları gereğince firari ve mütegayyip şahıslardan hazine özel mülkiyetine geçen araziler olduğu belirtildiği; bu nedenle 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 18/2 nci maddesi gereğince de kanunlar uyarınca Devlete kalan taşınmaz mallar tapuda kayıtlı olsun olmasın kazandırıcı zamanaşımı yoluyla iktisap edilemeyeceği, dava konusu 571 ve 577 parsel sayılı taşınmazlar ve asli müdahilin davası yönünden yapılan incelemede, toprak tevzi çalışmaları sırasında taşınmaza uygulanan tüm tapu kayıtlarının köy itibarıyla komşu eski Poğanis yeni adı ile Aşit köyüne ait olup dava konusu taşınmazların bulunduğu yerin ise eski Averek yeni ... köyüne ait olması nedeniyle davaya konu taşınmazları kapsamasına hukuken olanak bulunmadığı ve asli müdahilin zilyetliği de bulunmadığı, gerekçeleri ile, davacılar ..., ..., ..., ..., , ..., ... , ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... , ..., ..., ..., ..., ..., ... , ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... , ..., ..., ..., ... ile asli müdahiller ..., asli müdahil ... , asli müdahiller ..., ..., ..., ... , ..., ... , ..., ..., asli müdahil ... ile ..., asli müdahil ..., asli müdahil ..., asli müdahil ..., Asli müdahil ... , asli ... , asli müdahil ..., asli müdahil ... tarafından açılan davanın ispatlanamaması nedeniyle reddine, Van ili Tuşba ilçesi ... Mahallesi 571 ve 577 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespiti gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve arkadaşları vekili ile asli müdahil ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamında ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... ve arkadaşları vekili ile asli müdahil ... ve arkadaşları vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 28.000,00 TL avukatlık ücretinin davacı ve asli müdahilden alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalı Hazineye verilmesine,

269,85 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 345,55 TL'nin temyiz eden davacı ve arkadaşlarından alınmasına,

179,90 TL peşin harcın da onama harcına mahsubu ile kalan 435,50 TL'nin de temyiz eden asli müdahil ve arkadaşlarından alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20987, Karar No: 2018/5244, Tarih: 28.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/20987 E.  ,  2018/5244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesine haklı bir neden olmadan son verildiğini ve işçilik alacaklarının ödenmediğini öne sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ve fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle iş akdine davacı tarafından haklı nedenle son verildiği kabul edilerek, kıdem tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı ile yıllık ücretli izin alacağı taleplerinin kabulüne, ihbar tazminatı, fazla çalışma ve hafta tatili ücret alacağı taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. Pekcanıtez, Belirsiz Alacak Davası, Ankara 2011, s. 45; H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 448). Sadece alacak miktarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da miktarın tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkana sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlemesi objektif olarak mümkün, ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir, ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.

Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 225).

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.

Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md 50, 51,56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir. Örneğin, iş hukuku uygulamasında, Yargıtayca, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekliliği kabul edilmektedir. Bu halde, tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz kabul edilmelidir.

6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Kanun'un kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanunun 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.