muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12562, Karar No: 2016/7789, Tarih: 19.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/12562 E.  ,  2016/7789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 152/1-a, 31/2, 62/1, 50/1-a maddeleri gereğince mahkumiyet

Kamu malına zarar verme suçundan suça sürüklenen çocukların mahkumiyetine ilişkin hükümler, suça sürüklenen çocuklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocukların olay günü sprey boya ile... ilköğretim okulunun duvarına .... yazmak suretiyle zarar verdiklerinin iddia edildiği olayda,

Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12 yaşını doldurmuş olup da 15 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19509, Karar No: 2014/3290, Tarih: 12.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/19509 E.  ,  2014/3290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2013

NUMARASI : 2012/1062-2013/157

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı G.. B.. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı bir adet A ve C grubu devre mülkü belediyenin teminatına güvenerek davalı şirketten satın aldığını, sözleşme tarihinden itibaren 30 ay içerisinde teslim edileceğinin taahhüt edildiğini, davalıların edimlerini yerine getirmediğini, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak devremülk değeri olan 14700,00 TL nin tahsilini istemiştir.

Davalılardan Belediye, devre mülk satımına ilişkin sözleşmenin tarafı olmadığını, aradan 15 sene geçtikten sonra Yargıtay HGK'nun 2010/13-516 esas 2011/6 karar nolu ilamıyla sorumlu tutulduklarını, bunu fırsat bilen diğer davalı Gazipaşa Ltd. Şti.’nin sayısı bilinmeyen eski tarihli yeni sözleşmeler akdettiğini, gelişen teknoloji ışığında ‘mürekkep yaş’ yöntemiyle bu tür sözleşmelerdeki imzanın atılış tarihinin tam olarak belirlenebildiğini, ödemelerin gerçekleşmediğini, şirketin ticari defterlerini ibraz etmediğini, bugüne kadar sayısı 300'ü geçen ve sadece bir kişinin 238 adet devre mülkü bu şirketten satın aldığının iddia edildiğini, devre mülk inşaatlarının yapı ruhsatlarının iptal edildiğinin hem yerel hem de genel basında defalarca yer aldığını, inşaata çivi çakmanın imkansız hale geldiğini, bu sebeple 1997 yılında edimin ifasının imkansızlığının anlaşıldığını, devre mülkle ilgili ihalenin de feshedildiğini, dönemin belediye başkanı ile meclis üyelerinin bundan dolayı cezalandırıldığını, Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/179 esas sayılı dosyası ile belediyenin %20 ortağı olduğu şirketin feshi için dava açıldığını, ayıplı ifa kapsamına giren davalarda zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğunu savunarak davanın zamanaşımı nedeniyle olmadığı takdirde esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile 14700,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş olup hüküm davalı belediye tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile 14700,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş olup hüküm davalı belediye tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı delil olarak bilgisayar çıktılı 7.4.1997 tarihli 706.500.000 TL (eski) bedelli, mayıs-haziran ve 2 ocak-31 ocak dönemini gösteren devre mülk satış sözleşmesi ile tahsilat makbuzuna dayanmıştır. Davalı ise YHGK'nun 2010/13-516 E. 2011/6 K. nolu ilamının naylon sözleşmeler düzenlenmesine aracı kılınarak dava kazanılmasının kötüye kullanıldığını, satış tarihinden sonra düzenlenmiş sözleşmeler olabileceğini, ödemelerin belediye kasasına girmemesi nedeniyle tüm belgeler üzerindeki imza, yazı ve rakamların mürekkep yaş (yazı yaşı tespiti) yöntemiyle düzenleniş tarihinin belirlenmesi gerektiğini talep etmiştir. Davacının ibraz ettiği sözleşmede belediye adına atılan imzanın temsilci sıfatıyla şirket yetkilisi tarafından atılmasının hukuken bağlayıcılığı yoktur. Sözleşme ve ödeme belgeleri davalı şirketin ticari defter ve belgeleri ile doğrulanmadığından her zaman düzenlenmesi imkan dahilindedir. davalının savunması doğrultusunda sözleşmede kullanılan bilgisayar yazı stili ve kullanılan fontun sözleşme tarihinde kullanımda olup olmadığı, belgelerdeki kaşe, mühür, pul gibi ilişik materyallerin içeriğine ve bilgisayar yazı teknolojisine varıncaya kadar inceleme yapılarak belgelerin sıhhatine karar verilmelidir. Bunun için dosyanın diğer seri dosyalarla birlikte İstanbul Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü gönderilmesi, gerektiğinde bilgisayar mühendisi uzman bilirkişiye inceleme yaptırılarak taraf ve yargı denetimine uygun rapor alınmalıdır. Hal böyle olunca sözleşme ve ödeme belgelerinin sıhhati ispatlanmış gibi davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2- Davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı Belediye yararına BOZULMASINA, ikinci bende göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 12.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7804, Karar No: 2013/12123, Tarih: 31.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/7804 E.  ,  2013/12123 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 29.06.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalı İbrahim Gök’ün hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemeden oluşan toplam 172.441,03 TL. sosyal sigorta yardımlarının fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 50.082,00 TL. sinin 5510 sayılı Kanun’un 21/1-4’üncü maddesi uyarınca davalılardan rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Vekaletnamesinde davayı kabul yetkisi bulunan davalılar vekilinin cevap dilekçesi ile; eldeki davaya konu 50.082,00 TL. yi kabul ettiklerini ancak bakiye alacağı kabul etmediklerini beyan etmesi üzerine, Mahkemece, öninceleme duruşmasında davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının talep sonucunda istediği hakka tamamen veya kısmen davalının muvafakat etmesi olarak tanımlanan davanın kabulü davayı sonuçlandıran bir usul işlemi olup, karşı tarafa ulaşmasına ya da onaylanmasına gerek olmaksızın kesin hüküm gibi sonuç doğurur. (1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanununun 92 ve devamı; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 308 ve devamı maddeleri).

Davalının davacının talep sonucunun bir kısmını kabul etmesi halinde, talep sonucunun kabul edilmeyen kısmı yönünden uyuşmazlık son bulmadığından, anılan kısım yönünden davaya devam edilmelidir. Şüphesiz, davayı kısmen kabul eden davalının davanın diğer kısmından ve hatta başta uyuşmazlık konusu olan alacağın tümünden sorumlu olmadığının anlaşılması halinde dahi alacağın kabul ettiği kısmını ödemeye mahkûm edilecektir.

./..

-2-

Öte yandan; 5510 sayılı Kanunun 21’inci maddesindeki rücu alacağından gerek işverenin gerekse üçüncü kişinin sorumluluğu kusur sorumluluğu ilkesine dayanmaktadır. Bu nedenle davalıların kusur oran ve aidiyetlerini tespit edilmesinde yasal zorunluluk vardır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular birlikte değerlendirildiğinde; Mahkemece işin esasına girilmeli, maddi olguyu tespit etmek görevinin hâkime ait olduğu nazara alınmalı, öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğu dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak, varsa çelişki giderilerek belirlenmeli ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda kusur oran ve aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesine gidilmeli, bilirkişinin kusur durumunu saptarken iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğini, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığını ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığına yönelik değerlendirmeleri de incelenmeli; tüm deliller toplanıp değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 31.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2009/14028, Karar No: 2012/1716, Tarih: 19.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/14028 E.  ,  2012/1716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükme esas alınan müşteki hakkında tanzim olunan ... ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı’nın 13/04/2007 tarih 539 sayılı raporunda muayenesi yapılan müştekinin “ sağ ... medialinden başlayıp ... ve sağa doğru oblik olarak seyreden ... dokuyla hemen hemen aynı renk ve seviyede 3x0.1 cmlik skar olduğu ,burunda sola doğru çıkıntı yapan defarmasyon olduğu burun sırtında açıklığı aşağıya bakan yarımay şeklinde 1x,2 cmlik ... deriyle aynı renkte ve hafif daha alçak seviyede skar olduğu ve bu son tarif edilen lezyonun kişinin ifadesine göre geçiçi raporunda belirtilmediği, olay sonrasında burun sırtında açık yara oluşmadığı, ancak bu izin olay sonrası ortaya çıktığını ifade ettiği kbb konsültasyon muayenesinde orofa rens tonsiller doğal olduğu, otoskopi doğal olduğu ,anterior rinoskopide septum sola deviye olduğu, başboyun doğal olduğu 12/03/2007 tarihinde çekilen nazal grafide fraktür hattı görülmediği yaralanma esnasında yüz sınırları içinde oluşan yaralanmanın iyileştikten sonra bıraktığı izin ... ışığında veya iyi aydınlanmış bir ortamda insanlar arası sözel diyaloğ mesafesinden ilk bakışta belirğin bir şekilde fark edilebilir durumda olduğu, yüzde ... iz niteliğinde olduğunun‘ bildirilmesine, yaralama eyleminin 5237 s.y.nın 87/1- c maddesinde “ yüzde ... iz “olarak kanuni tarifin yapılmış olmasına rapordaki detaylı açıklamalara,adli tıp uygulamalarına, dosya içeriğine göre tekrar rapor alınmasına gerek bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine ancak,

Sanığın TCK nun 53/1. maddesinde yer ... belli hakları kullanmaktan koşullu salıvermeye kadar yoksun bırakılmasına,şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’nın 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının bu konu ile ilgili kısmının “5237 sayılı TCK’nın 53/1-a, b, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan 53/3 maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde değiştirilmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2225, Karar No: 2024/4848, Tarih: 12.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2225 E.  ,  2024/4848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/93 E., 2023/226 K.

KARAR : Davanın Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mutki Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/398 E., 2022/81 K.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davalı ... ile 23.02.2018 ve 12.12.2018 tarihli 2 ayrı ihale sözleşmesi akdedildiğini, müvekkilinin sözleşmelerin tüm gereklerini yerine getirip 23.02.2018 tarihli sözleşme için 123.015,00 TL (31.07.2018 tarihli fatura) ve 12.12.2018 tarihli sözleşme için 262.550,00 TL (01.03.2019 tarihli fatura) bedelli faturaları düzenleyip ödeme yapılması için davalı kuruma teslim ettiğini, davalı belediyenin ödeme yapmaktan imtina ettiğini, bu nedenle davalı aleyhine Mutki İcra Müdürlüğü’nün 2019/9 E. sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının itirazı üzerine söz konusu takibin durdurulduğunu belirterek icra takibine itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, içinde bulundukları yılda yapılan yerel seçimler sonucunda yönetimin devralınması ve henüz devir ve teslime ilişkin işlemlerin yapılmamış olmasından dolayı davacı tarafın iddia ettiği ihale sözleşmeleri ve faturaları kurumları nezdinde tespit edemediklerini, davacı tarafın iddia ettiği hiçbir hususun kayıtlarda mevcut olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacı tarafından davalı ... adına düzenlenen faturaların her iki tarafın da ticari defterlerinde kayıtlı olduğu, o halde davacı alacaklının akdedilen sözleşmeden kaynaklanan edimini ifa ettiği, öte yandan alınan bilirkişi raporunda kapalı fatura karinesine dair yapılan açıklamalardan sonra davalı tarafından ileri sürülen savunmaların, kapalı faturanın bedelin ödendiğine karine teşkil etmesi hususu dikkate alınarak hizmet edimi karşılığında bedelin ödendiği şeklinde değiştirildiği, ancak savunmanın değiştirilmesi yasağının istisnası kapsamında ıslah veya karşı tarafın açık muvafakati yollarından herhangi birinin kullanılmadığı, o halde usulüne uygun olmayan savunmanın değiştirilmesine itibar edilemeyeceği, ayrıca kapalı faturanın, üzerinde yazılı bedelin ödendiği hususunda karine teşkil etmekle beraber bu karinenin, aksi ispatlanabilen, adi bir karine olduğu, fatura bedellerinin ödendiğine dair herhangi bir kaydın iki tarafın da ticari defterinde kayıtlı olmadığı, ödemelerin yapıldığına dair banka dekontu, hesap ekstresi, senet gibi herhangi bir belgenin de davalı tarafından sunulmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, faturanın kapalı fatura olmasının borcun ödendiğine karine teşkil etmekte olup, ispat yükünün davacı alacaklı üzerinde olduğu, anılan karinenin, aksi ispat edilebilir ise de, faturanın davalı ... kayıtlarında yer almasının karinenin aksinin ispat edildiği sonucunu doğurmayacağı, davalıdan ödemeye ilişkin belgelerin istenmesi ve ispat yükünün bu şekilde davalıya yüklenmesinin karine ile çeliştiği, gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak, yeniden esas hakkında davanın reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Açık fatura; paranın tahsil edilmediği yani vadeli satış yapıldığı durumlarda düzenlenen fatura iken, kapalı fatura; mal ya da hizmet bedelinin peşin olarak tahsil edildiği durumlarda düzenlenmektedir. Açık faturada imza, faturanın üst tarafına atılmakta iken, kapalı faturada imza faturanın alt tarafına atılmaktadır. Faturalar kapalı fatura ise, borcun borçlu tarafından ödendiği hususunda karine teşkil eder ve aksini ispat yükü alacaklıdadır. Açık faturada ise ispat yükü, ödeme yaptığını savunan borçludadır.

Somut olay incelendiğinde; davacı yüklenici ile davalı ... arasında mal alımına ilişkin iki ayrı sözleşme akdedildiği, davacının davalının buna ilişkin düzenlenen faturaları ödemediğinden bahisle davalı hakkında icra takibi başlattığı, söz konusu takibe davalı tarafça borcun bulunmadığı belirtilerek itiraz edildiği, takibin durması üzerine de eldeki itirazın iptali davasının açıldığı anlaşılmaktadır.

Belediyelerin harcama usullerini de düzenleyen 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi Ve Kontrol Kanunu’nun Hazine Birliği başlıklı 6. Maddesi’nde, “Merkezî yönetim kapsamındaki kamu idarelerinin gelir, gider, tahsilat, ödeme, nakit planlaması ve borç yönetimi Hazine birliğini sağlayacak şekilde yürütülür.

Bu Kanuna ekli (I) sayılı cetvelde yer alan kamu idarelerinin tüm gelirleri Hazine veznelerine girer, giderleri bu veznelerden ödenir. Bu idareler özel vezne açamaz.

Her türlü iç ve dış borçlanma, yurt dışından hibe alınması, borç ve hibe verilmesi ve bunlara ilişkin geri ödemeler, Hazine garantileri, Hazine alacakları, nakit yönetimi ve bunlarla ilgili diğer hususlarda 9.12.1994 tarihli ve 4059 sayılı, 28.3.2002 tarihli ve 4749 sayılı Kanun hükümleri uygulanır.

Bu Kanuna ekli (I) sayılı cetvelde yer alan kamu idarelerinin tüm gelirleri Hazine veznelerine girer, giderleri bu veznelerden ödenir. Bu idareler özel vezne açamaz.

Her türlü iç ve dış borçlanma, yurt dışından hibe alınması, borç ve hibe verilmesi ve bunlara ilişkin geri ödemeler, Hazine garantileri, Hazine alacakları, nakit yönetimi ve bunlarla ilgili diğer hususlarda 9.12.1994 tarihli ve 4059 sayılı, 28.3.2002 tarihli ve 4749 sayılı Kanun hükümleri uygulanır.

Bu Kanuna ekli (I) sayılı cetvelde yer alan kamu idarelerinin muhasebe hizmetlerini yürüten muhasebe birimlerince gerçekleştirilen tahsilât ve ödeme işlemleri, güvenli elektronik imza kullanılarak veya Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasınca belirlenecek güvenlik kriterlerine uygun olarak elektronik ortamda verilecek talimatlar çerçevesinde bu Banka aracılığıyla gerçekleştirilebilir. Genel yönetim kapsamındaki diğer kamu idarelerini uygulama kapsamına almaya ve uygulamaya ilişkin usul ve esasları belirlemeye Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasının görüşünü almak suretiyle Hazine ve Maliye Bakanlığı yetkilidir.” denilmiştir.

Yine Giderin Gerçekleştirilmesi başlıklı 33. maddesi '' Bütçelerden bir giderin yapılabilmesi için iş, mal veya hizmetin belirlenmiş usul ve esaslara uygun olarak alındığının veya gerçekleştirildiğinin, görevlendirilmiş kişi veya komisyonlarca onaylanması ve gerçekleştirme belgelerinin düzenlenmiş olması gerekir. Giderlerin gerçekleştirilmesi; harcama yetkililerince belirlenen görevli tarafından düzenlenen ödeme emri belgesinin harcama yetkilisince imzalanması ve tutarın hak sahibine ödenmesiyle tamamlanır. '' şeklinde düzenleme içermektedir.

Yukarıdaki mevzuat ve dosya içeriği bütün olarak değerlendirildiğinde, dava ve talebe konu faturalar kapalı fatura olması nedeniyle ödemeye karine teşkil etmekte ise de, bu karinenin aksi usulüne uygun delillerle ispat edilebilir.

Yukarıdaki mevzuat ve dosya içeriği bütün olarak değerlendirildiğinde, dava ve talebe konu faturalar kapalı fatura olması nedeniyle ödemeye karine teşkil etmekte ise de, bu karinenin aksi usulüne uygun delillerle ispat edilebilir.

Davacı yüklenici ile davalı ... arasında 23.02.2018 ve 12.12.2018 tarihlerinde eser sözleşmesine dayalı iki ayrı sözleşme düzenlenmiştir. Davacı yüklenici iş bedellerine karşılık 01.03.2019 tarih, 262.550,00 TL bedelli ve 31.07.2018 tarih, 123.015,00 TL bedelli iki ayrı fatura düzenlemiş, bu faturaların her iki tarafın da ticari defterlerinde kayıtlı olduğu anlaşılmıştır. Bu faturalara davalı ... tarafından itiraz edilmediği gibi, faturalar davalı defterlerine kaydedilmiş ve her iki faturanın tanzim tarihinden sonra tahakkuk işlemi yapılıp 28.03.2019 tarihinde düzenlenen ödeme emrinde faturanın 320 kodu ile cari yıla ait borçlara kayıt edildiği, dolayısı ile fatura bedelinin ödenmediği hususunun fatura tanzim tarihinden sonra resmi olarak kayıt altına alınmış olduğu, ödeme emri tanziminden sonra resmi kayıtlara göre ödeme yapıldığına dair belge sunulmadığı ve ödeme yapıldığı hususunda kayıtlara herhangi bir şerh işlenmediği gibi davalı tarafça aşamalarda ödeme savunmasında da bulunulmadığı, yalnızca kapalı fatura hususunun dikkate alınması gerektiğinin beyan edildiği, yukarıda belirtilen 5018 sayılı Yasa'nın 6. ve 33. maddesi uyarınca gelir ve giderleri hazine veznesine uyumlu olarak ödemelerin yapılıp, harici ödeme yapılması yasaklanan ve ödeme emri düzenlendikten sonra ödeme yapılabileceği yönündeki Kanun hükmü ve 28.03.2019 tarihli ödeme emrinden sonra ödeme yapılmadığının anlaşılması karşısında, kapalı fatura karinesine dayanılamayacağı, karinenin aksine ödeme yapılmadığının ispatlandığının kabulü gerekir.

Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin davanın kabulüne ilişkin kararı usul ve yasaya uygun olduğundan istinaf başvurusunun anılan gerekçelerle esastan reddi gerekirken İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılarak yeniden esas hakkında verdiği karar usul ve yasaya aykırı görüldüğünden BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, dosyanın Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 12.12.2024 gününde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2016/3748, Karar No: 2016/5515, Tarih: 22.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/3748 E.  ,  2016/5515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Temyizin kapsamına göre; sanık ... hakkındaki hükümlere hasren yapılan incelemede;

Vergi denetmeni tarafından hazırlanan 27/03/2008 tarih ve ............ sayılı vergi suçu raporunda ve ekindeki, 2005 takvim yılına-vergi dönemine ait BA-BS form analizine göre, sanığın 2005 takvim yılında birden fazla fatura düzenlediğinin belirlenmesine göre ilgili BA-BS formundaki faturalar araştırılarak, celbi ile incelendikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekmesine rağmen eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3080, Karar No: 2017/3495, Tarih: 21.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/3080 E.  ,  2017/3495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 21.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi