muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7485, Karar No: 2012/13296, Tarih: 15.10.2012

Davalı savunmasında en son akdedilen 01/09/2009 tarihli sözleşmenin 31/08/2010 tarihinde sona erdiğini, davacının işgalci olduğunu ancak 2001 yılında imzalanan sözleşmenin büyük kısmının ifa edilmesi ve kiracının mağduriyetine sebep olmamak için on yıllık sözleşmeye bağlı kalınarak tahliyenin 31/05/2011 tarihinde yapılmasının talep edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davaya konu taşınmazın ilk olarak 26/02/1987 tarihinde yapılan ihale ile 2886 sayılı yasanın 51. maddesi gereğince ... petrol firmasına ihale edildiği, ardından taraflar arasındaki 01/06/2001 tarih ve on yıl süreli sözleşme ile taşınmazın davalıya kiralandığı, 03/04/2008 tarih ve 121 sayılı encümen kararı ile kira süresinin, bitim tarihinden itibaren on beş yıl süre ile uzatılmasına karar verildiği, 1258 ada 2 nolu parselde bulunan akaryakıt istasyonu ile ilgili olarak taraflar arasında 01/01/2009 başlangıç tarihli 31/05/2026 bitiş tarihli noter onaylı kira sözleşmesinin düzenlendiği, ancak daha sonra 01/09/2009 başlangıç tarihli 31/08/2010 bitiş tarihli bir yıl süreli sözleşmenin düzenlendiği, Belediye encümeninin aldığı 06/10/2010 tarih ve 302 sayılı kararla 2886 sayılı yasaya göre kiraya verilen taşınmazların kira süresinin sona ermesi, uzatılması, yenilenmesi hususlarının 2886 sayılı yasaya göre yürütülmesi gerektiğinden 31/05/2011 tarihinde bitecek olan kira sözleşmesinin süresinin uzatılmasına ilişkin 03/04/2008 tarih ve 121 sayılı belediye meclis kararının iptal edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece her ne kadar sözleşmenin süresinin tek taraflı olarak belediye meclisi kararı ile ortadan kaldırılıp, herhangi bir tahliye davası açmaksızın kiralananın tahliyesinin istenilmesinin yasalara uygun olmadığı gerekçesi ile muarazanın önlenmesine karar verilmiş ise de verilen kararda taraflar arasında düzenlenen ve 01/09/2009 başlangıç tarihli 31/08/2010 bitim tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi hükümleri tartışılmamıştır. Bu sebeple taşınmazın kiralanmasına ilişkin tüm evraklar ve davalı ile kira sözleşmesi yapılmasına dayanak oluşturan belgelerin getirtilerek, taraflar arasındaki 01/09/2009 tarihli bir yıl süreli sözleşme hükümleri de birlikte değerlendirilerek davacının kiracılık sıfatının devam edip etmediğinin bu davada tartışılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7011, Karar No: 2024/3223, Tarih: 25.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/7011 E.  ,  2024/3223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1234 Esas, 2022/1497 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/112 E., 2020/135 K.

Taraflar arasındaki markanın hükümsüzlüğü, markaya tecavüzün tespiti ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin HATAY MEDENİYETLER SOFRASI, HATAY MEDİNE SOFRASI, MEDİNE RESTAURANT (Arapça), MATAML MEDİNE, ALMADİNE RASTAURANT, ALMEDİNE RESTAURANT ibareli markaların sahibi olduğunu, müvekkilinin sahip olduğu markaları,.... Medeniyetler Sofrası Gıda Turizm İnş. San. Tic. Ltd. Şti. ve .... Kardeşler Ltd. Şti. aracılığı ile kullandığını, Etiler ve Taksimdeki işletmelerin bu firmaya ait olduğunu, Aksaray ve Taksim’deki restaurantların müşterilerinin ağırlıklı olarak ortadoğu ülkelerinden gelen müşteriler olduğunu, yapılan kısa bir araştırma sonucunda, davalıya ait işletmenin yine Taksim’de olduğunun, kısa bir süre öncesine kadar .... Restaurant olan tabela ismini değiştirerek, MEDİNE’M RESTAURANT yaptığının, yine Arapça MEDİNE’M RESTAURANT ismini broşürlerinde kullandığının tespit edildiğini, tespit dosyasında alınan bilirkişi raporuna göre; müvekkiline ait markalardan 2015/32790 numaralı markanın, 2014/18014 numaralı markanın, 2017/20757 numaralı markanın, keşif mahallinde değişik ürünlerde basılı evrak olarak yer aldığı benzerliğin tespit edildiğini belirterek ihtiyati tedbir talebinin kabulü ile davalıların “MEDİNE’M RESTAURANT”, “MEDİNEM RESTAURANT” ibaresini tabelasında, işyeri evraklarında, broşürlerinde, kartvizitlerinde, internet ortamında kullanmasının önlenmesini, marka hakkına tecavüzün tespit ve menine karar verilmesini, davalının “MEDİNE’M RESTAURANT, “ MEDİNEM RESTAURANT ibaresini tabelasında, işyeri evraklarında, broşürlerinde, kartvizitlerinde, internet ortamında kullanmasının önlenmesine karar verilmesini, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini, davalı ...’a ait 2018/81549 kod nolu “MEDİNE’M RESTAURANT" ibareli marka tescil belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacı adına tescilli 2013/85395, 2014/18014, 2015/32790, 2015/32791, 2017/20757, 2017/19540, 2017/19458 numaralı markalara karşı 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 19 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kullanım ispatı defi ileri sürüldüğünü, her halükarda markaların karışıklığa neden olacak kadar benzer olmadığını, marka hakkına tecavüzün söz konusu olmadığını, taraf markaları arasında iltibas ihtimali bulunmadığını, aksinin belirtildiği tespit dosyasına sunulu rapora itiraz edildiğini, müvekkili ... tarafından 12.09.2018 tarihinde tescilli talep edilen “MEDİNE’M RESTAURANT” markasının özgün ve ayırt edici nitelikte bulunarak tescil edilmesine karar verildiğini, markanın herhangi bir tescil engeli ile karşılamadığını, davacı tarafça da müvekkil tarafından yapılan başvuruya bir itirazda bulunulmadığını, davacı tarafça talep edilen manevi tazminatı koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı markalarında yer alan “AL MADİNA”, "AL MADİNE” ibaresi “MEDİNE” ibaresinin Arapça okunuşunu temsil etmekte olup, söz konusu ibareler işitsel benzerlik içerdiği gibi, kavram olarak da MEDİNE şehrini temsil etmekte olup, aynı kavramsal özelliğe sahip olduğu, davacı adına tescilli 2015/32790 numaralı “matam’I medine” ibaresinin Arapçadan Türkçe tercümesi ise, “MEDİNE RESTORAN” şeklinde olduğu, bu kapsamda, davalı tarafından davacı markalarından sonraki tarihte tescili gerçekleştirilen 2018/81549 “MEDİNE’M RESTAURANT” ibareli markasının, 43. sınıfta yer alan ortak “Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri, geçici konaklama ile ilgili rezervasyon hizmetleri, düğün salonu kiralama hizmetleri, konferans ve çeşitli toplantılar için yer sağlama hizmetleri. Gündüz bakımı (kreş) hizmetleri.” hizmet grupları bakımından ortalama tüketici nezdinde, davacının 2014/18014, 2015/32790, 2017/20757 numaralı markaları ile işitsel ve kavramsal olarak benzer algılanarak iltibas ihtimaline yol açabileceği kanaatine ulaşıldığından kısmı olarak hükümsüzlük şartlarının oluştuğu, 6769 sayılı Kanun'un 155 inci maddesindeki düzenleme ile davalı yanın kullanımlarının, davalı adına tescilli 2018/81549 numaralı marka tescili kapsamında olması halinde dahi, davacının marka hakkına tecavüz iddialarının dinlenmesinin mümkün olduğu, toplanan tüm deliller hükme esas alınan bilirkişi raporu ile birlikte değerlendirildiğinde davacının öncelikli hak sahibi olduğu, davalı eyleminin davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiği gerekçesiyle; davalıların eylemlerinin davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine,durdurulmasına, önlenmesine, marka hakkını ihlal nedeniyle 5.000,00 TL manevi tazminatın, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline,fazlaya ilişkin istemin reddine, davalı ... adına 2018/81549 no ile tescilli MEDİNE'M RESTAURANT ibareli markanın tescilli olduğu "hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri" sınıfı hariç olmak üzere 43. sınıfta yer alan diğer hizmet sınıfları bakımından kısmı olarak hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle, müvekkili ... adına kayıtlı olup müvekkili şirket As Restoranın marka lisans sözleşmesi ile kullanım hakkını elde ettiği "MEDİNEM RESTAURANT" markası ile davacıya ait "HATAY MEDENİYETLER SOFRASI" "HATAY MEDİNE SOFRASI", "MEDİNE RESTAURANT" (Arapça kelimeler ile), "Almadine Restaurant", "AL MADINA RESTAURANT" markaları arasında marka hakkına tecavüz oluşturabilecek, ortak bir kelime yahut iltibas yaratabilecek gerek görsel, gerek işitsel gerekse kavramsal açıdan herhangi bir benzerlik bulunmadığını, müvekkilinin MEDİNEM RESTAURANT markasının yazılışının Türkçe sözcüklerden oluştuğunu, davacının 2015/32790 numaralı MEDİNE RESTAURANT markasının ise yazılışının Arapça kelimelerden oluştuğunu, taraf markalarının görsel, işitsel olarak benzer olmadığını, markalarda yer alan sözcüklerin aynı olması, benzer şekil veya objelerin kullanılması durumunda kavramsal benzerliğin söz konusu olduğunu, somut olay açısından ise dava konusu marka ile davacıya ait markalar arasında ortalama tüketicinin fark edemeyeceği herhangi bir benzerlik olmadığını, tüketicilerin karıştırma ihtimali bulunmadığını, müvekkilinin markasının özgün ve ayırt edici nitelikte bulunarak tescil edilmesine karar verildiğini, tescil engeli ile karşılaşmadığı gibi davacı tarafça itiraz da edilmediğini, davacı tarafın hukuki dayanağı olmayan davası sonucu verilen telafisi imkansız zararlara sebebiyet verecek tedbir kararının ivedilikle kaldırılması gerektiğini, tedbir kararı verilmesinin şartlarının oluşmadığını, manevi tazminat koşullarının oluşmadığını, markalar arasında benzerlik bulunmadığını, markanın haksız kullanımından veya davacının itibarının zedelenmesinden bahsedilemeyeceğini, manevi acı ve üzüntünün, ticari itibarın zedelenmesinin söz konusu olmadığını, müvekkilleri tarafından tescilli markanın hukuka uygun olarak kullanıldığını beyanla mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalılar vekilinin davanın esasına karşı ve 11.02.2020 tarihli tedbir kararına karşı istinaf istemlerinin yerinde görülmediğinden esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, markanın hükümsüzlüğü, marka hakkına tecavüzün tespiti ve meni ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, markanın hükümsüzlüğü, marka hakkına tecavüzün tespiti ve meni ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 155 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4450, Karar No: 2017/7712, Tarih: 08.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/4450 E.  ,  2017/7712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki Yenimahalle Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24526, Karar No: 2014/9646, Tarih: 20.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24526 E.  ,  2014/9646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında bulunan suç tarihlerinin 2003 takvim yılı için en aleyhe kabulle 31.12.2003, 2004 takvim yılı için son faturanın düzenlendiği 20.12.2004 ve 2005 takvim yılı için son faturanın düzenlendiği 11.11.2005 tarihi olarak düzeltilmesi mümkün görülmüş, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında her dönem düzenlenen fatura sayısı dikkate alınarak suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

I- Sanığın 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanığın 2003-2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "2003-2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 2003 takvim yılı için en aleyhe kabulle 31.12.2003, 2004 takvim yılı için son faturanın düzenlendiği 20.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca

2

BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 20.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7306, Karar No: 2025/3587, Tarih: 18.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7306 E.  ,  2025/3587 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1139 Esas, 2024/891 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/560 Esas, 2022/427 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/393 Esas, 2021/475 Karar sayılı dosyası ile dava konusu taşınmaza ilişkin acele el koyma kararı verildiği anlaşılmış olup, iş bu esas sayılı acele el koyma kararı mahkemesinden temin edilip dosya arasına alındıktan sonra acele el koyma kararı ile bloke kararı verilen bedelin davacı idare tarafından bloke edilip edilmediği tespit edilip varsa banka dekontu, makbuz vs. dosya arasına alınmalıdır.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13053, Karar No: 2010/354, Tarih: 19.01.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/13053 E.  ,  2010/354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat talebi

Hüküm : 200 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacının gözaltına alındığı tarihte ... Belediyesinde teknisyen olarak çalıştığının anlaşılması karşısında; davanın yasal süre içinde açılıp açılmadığının tesbiti bakımından, tahliye sonrası yeniden göreve başlarken veya daha sonra kesinleşmiş beraat kararını ibraz edip etmediği araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 19.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4297, Karar No: 2013/8214, Tarih: 30.05.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/4297 E.  ,  2013/8214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve müşterekleri ile ... ve müşterekleri aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 01.03.2012 tarih ve 125/111 sayılı hükmün Daire'nin 27.11.2012 gün ve 7416/11258 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davacılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 102 ada 9, 103 ada 8, 104 ada 2, 107 ada 1, 2, 110 ada 5, 112 ada 1, 136 ada 10, 137 ada 5 ve 10 parsel sayılı taşınmazların ortak murise ait iken ölümü ile mirasçılara intikal ettiğini, murisin ölümünden sonra davacılar yakın murisi ... ile davalılar yakın murisi ...'in aralarında yapmış oldukları rızai taksim sonucunda ... Köyü'nde bulunan dava konusu taşınmazların ...'a ... Köyü'nde bulunan taşınmazların ise ...'e düştüğünü, diğer mirasçılar ... ve ...'nin ise taksime katılmadıklarından her iki köydeki taşınmazlarda da hak sahibi olduğunu açıklayarak davalılar üzerindeki kaydın iptali ile vekil edenleri adına tesciline karar verilmesini istemiş, yine 28.02.2012 tarihli dilekçesiyle önceki beyanlarına ek olarak dava dilekçesinde taksim olarak bildirdikleri ... ve ... arasındaki işlemin, iki mirasçı arasındaki miras payının karşılıklı olarak takası niteliğinde olduğunu, bu takasa göre ...'ın ... Köyü'nde ve ...'in ... Köyü'ndeki ortak muristen intikal eden paylarını karşılıklı olarak değiş tokuş ederek el çektiklerini açıklamış mahkemece davanın reddine karar verilmesinden sonra, davacılar vekilinin temyizi üzerine, Daire'nin 27.11.2012 tarih ve 2012/7416 - 11258 Esas ve Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmişti. Davacılar vekili, süresinde karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Toplanan deliller ve dosya kapsamından; dava konusu taşınmazlar senetsizden 22.08.2006'da ortak muris ... adına tespit edilmiş ve tutanağın itirazsız olarak 22.12.2006 tarihinde kesinleşmesiyle tapuya tescil edilmişlerdir. Mahkemece mirasçılar arasında yöntemine uygun taksim sözleşmesi bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir. Mahallinde 28.10.2011 tarihli keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar ile taraf tanıkları benzer beyanlarında taşınmazların ortak muris ...'ye ait iken ölümü ile mirasçılarına intikal ettiğini, mirasçılardan erkek çocuklar arasında yapılan taksime göre dava konusu taşınmazların ...'a düştüğünü ve ... tarafından kullanıldığını, buna karşılık ... Köyü'nde bulunan taşınmazların ise ...'e bırakıldığını bildirmişlerdir. TMK'nun 676. maddesine göre bütün mirasçıların katılımı ile mirasçılar arasında yapılacak taksim sözleşmeleri geçerlidir. Somut olayda mirasçılardan ... ve ...'nın davacılar yakın murisi ile davalılar yakın murisi arasındaki paylaşıma katılımı bulunmadığından