muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9766, Karar No: 2025/1663, Tarih: 16.01.2025

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelemesinde;

1-Sanık ... bakımından:

a-) Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçu yönünden;

Sanık ...'un örgüt içerisinde ... kod ismini kullandığının, ... saldırısını gerçekleştiren sanık ... ve ailesi ile birlikte Kayaşehir'de bulunan örgüte ait evde ailesi ile eylemden önce bir müddet ikamet ettiğinin ve ele geçen dijital materyalleri üzerinde yapılan incelemelerde DAEŞ terör örgütü ile ilgili bazı fotoğraflar, marşlar ve dökümanlar bulunduğunun anlaşılması karşısında; ... saldırısınından haberdar olduğuna ve sanık ...'un eylem sonrası için ailesini emanet ettiğine ilişkin mahkeme kabulünün varsayıma dayandığı, 01.01.2017 tarihinde ... isimli eğlence mekanında düzenlenen silahlı saldırı eyleminin hazırlık, planlama, organizasyon ve icrası aşamalarında yer almayan, eylemden sonra sanık ...'a herhangi bir yardımı bulunmayan ve vahim eylem niteliğindeki araç suçlar olan nitelikli kasten öldürme ve nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs etme suçlarına yardım etme şeklinde şerik olduğu konusunda da mahkumiyetine yeterli delil bulunmayan, sanığın dosya kapsamına yansıyan eyleminin TCK'nın 314/2. maddesinde düzenlenen silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturacağı, örgüt içerisindeki faaliyeti ve yarattığı tehlike de dikkate alındığında hakkaniyete uygun makul oranda alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken suç vasfında düşülen yanılgı ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

b-) Nitelikli kasten öldürme ve nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs etme suçları yönünden;

i-) Sanık hakkında 01.01.2017 tarihinde ... isimli eğlence mekanında düzenlenen silahlı saldırı eyleminin hazırlık, planlama, organizasyon ve icrası aşamalarında yer aldığına ve araç suçlara katıldığına ilişkin her türlü şüpheden uzak mahkumiyete yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından sanığın atılı suçlardan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanık ... bakımından:

Sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz istemlerinin reddine, ancak

Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi ve kasta dayalı kusurunun ağırlığı bağlamında, sanığın örgüt içindeki konumu, kaldığı süre, faaliyetlerinin nitelik, süreklilik ve çeşitliliği ile faaliyet alanı, suç ve cezaların şahsiliği ilkesi gözetilerek, dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerekirken teşdidin derecesinde hataya düşülerek yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,

3-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... bakımından:

3-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... bakımından:

Tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanıkların aşamalardaki savunmalarının aksine örgütle organik bağ içine girip, sürekli şekilde çeşitlilik ve yoğunluk gösteren eylemleri olduğuna ilişkin her türlü şüpheden uzak mahkumiyetlerine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin BOZULMASINA, sanıklar ... ve ...'nın tutuklulukta geçirdikleri süre ve bozma nedenleri dikkate alınarak tutukluluk hallerinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 27. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15045, Karar No: 2021/10074, Tarih: 09.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/15045 E.  ,  2021/10074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 10.11.2021 Çarşamba günü davacı vekili Av. ... geldi. Davalı adına gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp 58.328,10 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; talebin kısmen kabulü ile 44.051,00 TL’nin tahsiline karar verilmiş, anılan karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş, karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Başvuru, trafik kazasından kaynaklanan bedensel zarara dayalı iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Başvuru sahibi vekili, davacının meydana kazada yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp iş göremezlik tazminatı talebinde bulunmuştur.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının usulüne uygun şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise kaza tarihi 11.10.2008 tarihinden önce ise Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında ise Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013-01.06.2015 tarihleri arasında ise Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015-20.02.2019 tarihleri arasında ise Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik; 20.02.2019 tarihinden sonra ise Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda davacıda oluşan maluliyet oranının tespitine yönelik olarak düzenlenen raporda, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği esas alınarak rapor düzenlenmiş, hakem heyetince anılan rapor karara esas alınarak talebin kabulüne karar verilmiştir. Varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir.

Somut olayda davacıda oluşan maluliyet oranının tespitine yönelik olarak düzenlenen raporda, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği esas alınarak rapor düzenlenmiş, hakem heyetince anılan rapor karara esas alınarak talebin kabulüne karar verilmiştir. Varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların kaza tarihinde yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre düzenlenmesi gereklidir.

Davaya konu kaza tarihi 07.11.2016 olup, kaza tarihi itibari ile yürürlükte olan yönetmelik; Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliktir.

Buna göre, İtiraz Hakem Heyetince karara esas alınan maluliyet raporu kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe uygun düzenlenmediğinden bu raporun karara esas alınması isabetsiz olup, kaza tarihi itibari ile yürürlükteki Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca, davalının itirazlarının karşılandığı, usulüne uygun, denetime ve karar vermeye elverişli olacak şekilde davacının maluliyet derecesi ve oranının belirlenmesi amacıyla önceki raporların da irdelendiği yeni bir rapor alınıp hasıl olacak sonuca göre, temyiz eden davalının lehine usuli kazanılmış haklar da gözetilmek suretiyle karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Davalı vekili, karara esas alınan tazminat raporunda davacının bakiye ömrünün hatalı hesaplandığına ilişkin itirazda bulunmuştur.

Somut olayda karara esas alınan tazminat raporunda davacının bakiye ömrünün tespitinde isabetli olarak TRH 2010 tablosu kullanılmış ise de raporun içeriğinden davacının bakiye ömrünün kaç yıl olarak esas alındığı anlaşılamamakta, rapor bu yönüyle denetlenememektedir.

Buna göre, yukarıda açıklanan hususlarda tazminat bilirkişisinden usulüne uygun ve denetlenebilir ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmek üzere de kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

4-Sigorta Tahkim Komisyonu Hakem Heyeti tarafından davacının başvurusunun kısmen kabulü ile kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına 5.196,00 TL vekalet ücretine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince başvuru sahibi lehine vekalet ücretine karar verilirken Sigortacılık Kanununun 30. maddesinin 17. fıkrası ve 19/01/2016 tarihli, 29598 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. maddesinin 13. fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine (maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydı ile) karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tam nisbi vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2), (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 09/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23051, Karar No: 2015/11368, Tarih: 25.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23051 E.  ,  2015/11368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yüksekova Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2014

NUMARASI : 2013/53-2014/163

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24729, Karar No: 2017/5962, Tarih: 25.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/24729 E.  ,  2017/5962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... Yapı Malzemeleri Inşaat Taahhüt Nak. Oto. San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; müvekkili ...'un sahibi ve sürücüsü bulunduğu...plakalı aracı ile 30/08/2008 günü seyrederken, karşı yönden gelen davalılardan ...' nun çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında müvekkili ile müvekkilinin eşi ... ve müşterek çocukları ...'un ağır yaralandıklarını, olayda müterafik kusur bulunmamakta olduğunu, sürücü ...'un göğüs kemiğinde ve ayak bileğinde kırıklar, dizinde de kesikler oluştuğunu, ...'un sol ayağında 3 kırık, sol kalçasında kırık ve çıkık, sol kolunda 3 ayrı kırık ve sağ kolunda güç kaybı oluştuğunu, küçük ...'un ise yoğun bakımda tedavi gördüğünü, psikolojik yönden ciddi rahatsızlığa uğradığını belirterek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak ve manevi tazminat talep hakları da mahfuz tutulmak kaydıyla, ... için 400,00 TL maddi, ... için 6.500,00 TL maddi tazminat, küçük .... için 100,00 TL maddi tazminat olmak üzere

toplam 7.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 30/08/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Birleştirilen ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/75 Esas -2014/328 Karar sayılı dosyasında; davacılar vekili, aynı kaza nedeniyle davacı ... için 15.291,84TL maddi, kendi maluliyeti nedeniyle 30.000TL, eşi ... yaralanmasından dolayı duyduğu üzüntü nedeniyle 40.000TL manevi, davacı ... için 47.960,41TL maddi, kendi yaralanması nedeniyle 80.000TL manevi, ... için hem kendi yaralanması hem de anne ve babasının sakatlığından dolayı 25.000TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; maddi tazminat taleplerinin ödeme durumu ve davacının hususi talebi gözönüne alınarak konusuz kalması nedeniyle, bu konuda her iki dosyadaki talepleri açısından esas hakkında karar ittihazına mahal olmadığına; davacı ...' un manevi tazminat talebinin kısmen 7.500 TL, davacı ...' un manevi tazminat talebinin kısmen 22.500 TL, davacı çocuk ...' un manevi tazminat talebinin kısmen 2.500 TL olarak kabulüne, olay tarihi olan 30/08/2008 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile beraber müteselsilen davalılardan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... Yapı Malzemeleri Inşaat Taahhüt Nak. Oto. San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6098 sayılı TBK'nın 56.maddesine göre; "Hâkim, bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi tazminat olarak ödenmesine karar verebilir. Ağır bedensel zarar veya ölüm hâlinde, zarar görenin veya ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verilebilir."

Somut olayda; davacı ...'nın kendi yaralanması nedeniyle 30.000TL, eşi ... yaralanmasından dolayı duyduğu üzüntü ve elem nedeniyle 40.000 TL, davacı ... kendi

yaralanması nedeniyle 80.000TL, davacı ... için hem kendi yaralanması hem de anne ve babasının sakatlığından dolayı 25.000TL manevi tazminat talep etmiştir. Mahkemece; davacı ... için 7500TL, davacı ... için 22.500TL, davacı Aslı için 2500TL manevi tazminata hükmedilmiş ise de, davacıların manevi tazminat taleplerinin sebepleri ayrı olduğundan, davacılardan ...'nın %4.5 oranında maluliyeti olduğu için ne kadar manevi tazminata ve eşi ... %19,2 oranında maluliyeti olmasından dolayı duyduğu üzüntü ve elem için ne kadar manevi tazminata hükmedildiği anlaşılamamış olması bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de; 6098 sayılı TBK. md. 56. maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hukuka ve hakkaniyete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacı ... için takdir olunan manevi tazminatın bir miktar fazla

olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacı ... için takdir olunan manevi tazminatın bir miktar fazla

olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekili ve davalı ... Yapı Malzemeleri Inşaat Taahhüt Nak. Oto. San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın davacılar vekili ve davalı ... Yapı Malzemeleri inşaat Taahhüt Nak. Oto. San. Ve Tic. Ltd. Şti.'ne geri verilmesine 25.5.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31376, Karar No: 2015/7970, Tarih: 31.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/31376 E.  ,  2015/7970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, borca itiraz üzerine takibin durdurulduğu, alacaklının, icra mahkemesine başvurusunda icra dosyasında şirket adına borca itiraz eden kişinin şirketin yetkili temsilcisi olmadığını ileri sürerek, usulsüz itirazın reddi ile takibin devamına karar verilmesini talep ettiği, mahkemece istemin reddine karar verildiği görülmektedir.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 35/1. maddesine göre, yargı yetkisini haiz bulunan organlar huzurunda gerçek ve tüzel kişilere ait hakları dava etmek ve savunmak, adli işlemleri takip etmek, bu işleme ait bütün evrakı düzenlemek, yalnız baroda yazılı avukatlara aittir.

İİK'nun 62. maddesi uyarınca; genel haciz yoluyla yapılan takibe karşı itiraz etmek isteyen borçlu, itirazını, ödeme emrinin tebliği tarihinden itibaren 7 gün içerisinde dilekçe veya sözlü olarak icra dairesine bildirmeye mecburdur. İtiraz adli bir işlem olup, borçlunun, vekil aracılığıyla itiraz etmek istemesi halinde, Avukatlık Kanunu'nun 35. maddesine göre yalnız baroda yazılı avukatlar aracılığıyla itirazda bulunabilir.

Somut olayda, şirket ortaklar kurulu kararı ile Kemal Ayvaz'ın müdür olarak atandığı, borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmayan ve avukat sıfatı da bulunmayan üçüncü kişi İsmet Özdemir tarafından dosyaya vekaletname ibraz edilerek borçlu adına takibe itiraz edildiği görülmektedir.

Yukarıda anılan yasa hükmü emredici nitelikte olup, icra müdürlüğünce re'sen uygulanması gerekir. Bu madde uyarınca geçersiz olan bir itiraza dayalı olarak takibin durdurulmuş olması, "bir hakkın yerine getirilmemesine" ilişkin olduğundan, İİK'nun 16/2. maddesi uyarınca süresiz olarak şikayet konusu edilebilir.

O halde; mahkemece, şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3489, Karar No: 2014/9485, Tarih: 24.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/3489 E.  ,  2014/9485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/12/2013

NUMARASI : 2012/588-2013/749

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin davalıya ait hastane işyerinde muvazaalı işlemlerle taşeron işçisi olarak çalıştırıldığını, muvazaanın tespit edildiğini, davacıya 6772 Sayılı Yasa uyarınca ilave tediye alacağının ödenmesinin gerektiğini belirterek, bu alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesine talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında ıslah harcı yatırılmasının gerekip gerekmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Devletin, mahkemelerin faaliyetlerine karşılık olmak üzere harç pulu yapıştırılmak suretiyle aldığı paraya harç denir.

Mahkemelerin yürüttükleri yargısal faaliyet ve işlemler parasız değildir. Devlet, mahkemeleri işler bir şekilde hak arayanların hizmetinde tutabilmek için, bazı giderler yapar (hakim ve diğer memur aylıkları, bina gideri, kırtasiye ve demirbaş ücreti vs. gibi) bu giderlerin bir kısmı mahkemelerin faaliyetlerinden yararlananlardan harç olarak alınır.

Nitekim Yargıtay bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harcın, özel ve tüzel kişilerin, özel çıkarlarına ilişkin olarak kamu kuruluşlarının hizmetinden yararlanmaları karşılığında yaptıkları ödemeler olduğunu belirtmiştir” (7.12.1964 gün ve 3/5 Sayılı İçt.Birl.K. RG.12.l2.1964 sayı 11880).

Yine, başka bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harç, Devletin mahkemeler aracılığı ile yaptığı adli hizmete ondan yararlananların katkısıdır. Ancak yasada belirtilen durumlarda harç alınacağı biçiminde karar vermiştir”(16.11.1983 gün ve 5/6 sayılı İçt.Birl.K. RG.7.1.1984 sayı 18274 sh.5- 13).

Başvuru harcı; dava açılırken veya davaya müdahale, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti talebinde bulunanlar tarafından peşin olarak ödenmesi gereken harçtır.