muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6002, Karar No: 2012/7873, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/6002 E.  ,  2012/7873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Hükme esas alınan bilirkişi ek raporunda dosyaya getirtilen emsal taşınmazın satış değerinin gerçek satış değerini yansıttığı, piyasa alım satım rayiçlerine göre dava konusu taşınmazın m² fiyatını 42,50 TL belirleyen bilirkişi raporundaki değere yakın olması nedeniyle dava konusu taşınmazın m² değerinin belirlendiği böylece dava konusu taşınmaz ile karşılaştırma yapılmaksızın, emsal incelemesi yapılmayan bilirkişi kurulu raporundaki değere yakın olması nedeniyle değer belirlenmiş olmakla bu rapora itibar edilemez.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre Kamulaştırma Yasası'nın kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin birinci fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tespiti ve bedelin tespitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak 4. fıkra gereğince her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına, Türkiye İstatistik Kurumu toptan eşya fiyatları endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra, dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Bu saptamanın yapılmasında dikkate alınması gereken diğer bir unsur da dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların vergi beyan değerleri arasındaki orandır.

Bu saptamanın yapılmasında dikkate alınması gereken diğer bir unsur da dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların vergi beyan değerleri arasındaki orandır.

Anılan Yasanın 11. maddesinin (d) bendinde vergi beyanı, kıymet takdirinde gözönünde tutulması gereken unsurlar arasında sayılmıştır. Bu tür nesnel öğeler sayesinde bilirkişilerin öznel değerlendirmelerini denetleme olanağı elde edilmiş olur. Vergi beyanları ve resmi makamlarca yapılan kıymet takdirleri genellikle taşınmazın gerçek değerini tam olarak yansıtmamakta, gerçek değerinden daha düşük değerler belirlenmektedir. Ancak bu husus dava konusu taşınmaz için olduğu kadar emsal içinde geçerlidir ve emsal karşılaştırması yapılırken dikkate alınması yasa gereğidir. Bu nedenle dava konusu taşınmaz ve emsal alınan taşınmazın değerlendirme tarihindeki bildirilen vergi beyanları ile bu taşınmazların bulundukları cadde veya sokak için belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen m² fiyatları ilgili belediyeden getirtilerek bu değerlere göre verilen m² fiyatının mukayese edilmesi gerekir.

Emsalin ve dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerlerinin birbirine oranı ile bilirkişi raporlarında emsal karşılaştırması sonucu değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı ise, mahkemece bu farklılık ve çelişki bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak mutlaka giderilmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanunu'nun 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına karşılık gelecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen belirlenecek emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten ve imar parseli olup olmadıkları da sorulup saptandıktan sonra, yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucunu içeren ek bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken tüm bu hususlara riayet edilmeksizin düzenlenen bilirkişi ek raporu doğrultusunda davanın kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13175, Karar No: 2013/13363, Tarih: 25.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13175 E.  ,  2013/13363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ziynet eşyasının aynen iadesi olmadığında bedelinin tahsili davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların ... 3. Aile Mahkemesinin 2010/256 E. 2011/557 K. sayılı ilamı ile boşandıklarını, evlilik yapılırken müvekkiline, 1 adet 22 ayar altın set takımı (gerdanlık, bileklik, küpe), 5 adet.... Model 22 ayar altın bilezik, 1 adet 22 ayar 4'lü Kaburga model altın bilezik, 1 adet 14 ayar normal altın bilezik, 1 adet yarımlık altın, 4 adet altın yüzük, 1 adet saatin ziynet eşyası olarak takıldığını, davalı kocanın evlendikten sonra takıların tamamını müvekkilinden alarak bozdurduğunu, davalının boşanma davasındaki beyanlarında da ziynet eşyalarını ve takıları kendisinin bozdurup harcadığını beyan ettiğini, takıların müvekkiline iade edilmediğini belirterek, belirtilen ziynet eşyalarının aynen, mümkün olmadığı takdirde bedelinin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; davacıya takılan ziynet eşyalarının davacı elinden alınmadığını, davacı iddiasının yersiz olduğunu, müvekkilinin sadece 4 adet... model bileziği davacı eşin rızası ile evin ortak giderleri için bozdurduğunu, başkaca bir ziynet eşyasına dokunmadığını, bozdurulan bilezikler dışındaki ziynetlerin davacıda olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 5 adet fantezi ve işçiliği olmayan 20'şer gram ağırlığında 22 ayar... model bileziğin, 1 adet fantezi ve işçiliği olan 75 gram ağırlığında 22 ayar setin, 1 adet fantezi ve işçiliği olan 45 gram ağırlığında kaburga kelepçe olarak tabir edilen 22 ayar bileziğin, 1 adet 14 ayar fantezi ve işçiliği olan 30 gram ağırlığındaki kelepçenin, 4 adet (iki adet yüzük, bir adet alyans, bir adet tektaş yüzük) 14 ayar fantezi ve işçiliği olan toplam 16 gram ağırlığındaki yüzüklerin ve 1 adet saatin aynen iadesi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde tüm takıların değeri olarak bilirkişi raporunda belirtilen toplam 25.872,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

ulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı iddia ve savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkaran kimsenin iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

ulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı iddia ve savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkaran kimsenin iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evlilik birliği içinde elinden alınıp bozdurulduğunu veya evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, ispat yükü altındadır.Hayat deneyimlerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Diğer bir deyimle bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağana ters düşer.

Olayda, davacı vekili evlilik birliği içinde dava konusu ziynet eşyalarının davalı tarafından bozdurulduğunu ve bir daha müvekkiline iade edilmediğini iddia etmiştir. Ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyadır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğu kabul edilmelidir.

Dosya içerisinde bulunan 28.10.2011 tarihli taraflar arasındaki yazılı sözleşme içeriğindeki "not" başlığı ile başlayan cümlede "ayrıca benim elimden alınan kocama kendi rızamla verdiğim bileziklerimi de belli bir zaman içinde tekraren yapılması için kocam rıza gösterdi, ben de bu işe razı oldum" şeklinde ibare mevcut olup, cümle içerisinde hangi model ve miktardaki bileziklerin davacı tarafından rıza ile verildiği anlaşılamamaktadır.

Bundan ayrı, mahkemenin gerekçeli kararında atıf yaptığı, taraflar arasındaki boşanma dosyası içerisinde yer alan ve taraflar ile yapılan görüşmelerin yer aldığı psikososyal inceleme raporu incelendiğinde; davalının düğünde takılan altınları bozdurup dükkan kirasını ödediği, davacının altınların bir kısmını vermediğini beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Yargılama sırasında dinlenilen davacı tanıkları, davacının iddiasını destekler mahiyette, davalı kocanın altınları bozdurduğunu ifade etmişlerdir. Ancak, tanıkların beyanları görgüye değil duyuma dayalıdır.

Dosya kapsamına göre; dava konusu ziynetlerden sadece 4 adet... model bileziğin davalı tarafından davacı elinden ileride tekrar yapılmak üzere alındığı ve bozdurulduğu, ancak daha sonra iade edilmediği sabit olup, 4 adet... model bilezik dışındaki ziynet eşyalarının davalı tarafından davacı elinden alınarak bozdurulduğu ve ya müşterek konutta kaldığı ya da davacı evden ayrılırken götürülmesine engel olunduğu dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile kanıtlanabilmiş değildir.

Dosya kapsamına göre; dava konusu ziynetlerden sadece 4 adet... model bileziğin davalı tarafından davacı elinden ileride tekrar yapılmak üzere alındığı ve bozdurulduğu, ancak daha sonra iade edilmediği sabit olup, 4 adet... model bilezik dışındaki ziynet eşyalarının davalı tarafından davacı elinden alınarak bozdurulduğu ve ya müşterek konutta kaldığı ya da davacı evden ayrılırken götürülmesine engel olunduğu dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile kanıtlanabilmiş değildir.

Hal böyle iken mahkemece, sadece 4 adet... Model bileziğin davalı tarafından davacı elinden rızası ile ancak daha sonra iade edilmek üzere alınıp bozdurulduğu kabul edilerek, davanın sadece 4 adet 20'şer gram ağılığında 22 ayar... Model bilezik yönünden kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29487, Karar No: 2014/19605, Tarih: 25.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/29487 E.  ,  2014/19605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/148651

MAHKEMESİ : Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2011

NUMARASI : 2008/251 (E) ve 2011/759 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kamu davasına katılma istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyen şikayetçi Ayşen Top’un 5271 sayılı CMK'nın 260/1.maddesine göre, sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenip şikayetçinin 5271 sayılı CMK'nın 237/2 ve 238.maddeleri uyarınca davaya katılmasına karar verilerek, katılan vekilinin temyiz isteğinin yapılan incelemesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Türk Medeni Kanun'un "konutun seçimi, birliğin yönetimi ve giderlere katılma" başlıklı 186. maddesinde" eşler konutu birlikte seçerler-birliği eşler beraberce yönetirler. Eşler birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve malvarlıkları ile katılırlar" şeklinde düzenleme yer almaktadır.

Somut olayda; şikayetçi A. T.'un resmi nikahlı eşi Ramazan'ın 8 yıldır sanık E.. P.. ile birlikte karı koca hayatı yaşadığı, R.. T..'un ayağının kırık olması nedeni ile sanık Emel'in eve gelmesi üzerine şikayetçi ile aralarında tartışma çıktığı, sanığın R.. T..'a ait evdeki kapının camını kırdığı, malına zarar verilen kişinin Ramazan olduğu ve bu eylem nedeni ile herhangi bir şikayeti bulunmadığı anlaşıldığından sanığın beraatına dair karar verildiği, ancak suç tarihinde şikayetçinin eşi ile birlikte ikamet etmekte olduğu evin camının eşinin gayri resmi olarak birlikte yaşadığı sanık tarafından kırılması nedeniyle şikayetçinin de suçtan zarar gördüğü ve Medeni Kanun'un 186. maddedeki düzenlemeden kaynaklanan şikayet hakkını bulunduğu gözetilmeden sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde düşmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/607, Karar No: 2015/27470, Tarih: 24.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/607 E.  ,  2015/27470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye ..., şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun ... şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, ... ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Suça sürüklenen çocuğun Milas Endüstri Meslek Lisesi'nde öğrenciyken Eğitim Merkezi'nde karıştığı bir kavga nedeniyle disiplin cezası aldığı ve okuldan uzaklaştırıldığı, daha sonra Muğla Endüstri Meslek Lisesi'ne kayıt yaptırdığı, suça sürüklenen çocuğun Eğitim Merkezi'ne disiplin cezası alması olayını konuşmak için gittiği ve burada okul koridorunda okul müdürü olan katılana "senin ananı avradını sinkaf edeceğim" diyerek hakaret ettiği, daha sonra Eğitim Merkezi içerisinde 2 nolu dershanenin kapısını tekmeleyerek kapıda kırık ve çökme meydana getirdiği, bu şekilde atılı hakaret ve kamu malına zarar verme suçlarını işlediği iddia edilen somut olayda; dosya kapsamına,katılan ve tanık beyanları ile sanık savunmasına göre sanığın atılı suçu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazının reddine, ancak;

5395 sayılı yasanın 11. maddesinde düzenlenen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından, çocuklara özgü güvenlik tedbiri olarak anlaşılacağının'' belirtilmesi karşısında mahkumiyetine karar verilen suça sürüklenen çocuk hakkında güvenlik tedbirine hükmolunamayacağının gözetilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından ''Suça sürüklenen çocuğun 5395 sayılı yasanın 5. maddesi gereğince takdiren öfke kontrolü tedavisi yapılmak üzere sağlık tedbirine tabi tutulmasına, tedbirin İl Sağlık Müdürlüğünce yerine getirilmesine'' ibaresinin tamamen çıkartılmak suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25250, Karar No: 2013/11019, Tarih: 14.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/25250 E.  ,  2013/11019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Karakülah tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı neden olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin devamsızlığı sebebiyle iş sözleşmesinin müvekkili işverence haklı nedenle feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut olayda, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden, davacı işçinin çalışma koşullarında aleyhine yapılan esaslı tarzda değişiklik sebebiyle iş sözleşmesini, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesinin II-f bendi uyarınca haklı nedenle feshettiği anlaşılmaktadır. İş sözleşmesini haklı nedenle feshederek işyerinden ayrılan işçi hakkında, tutulan devamsızlık tutanaklarının hukuken geçerliliği bulunmamaktadır. Hal böyleyken, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmayacağından, davacının ihbar tazminatı talebinin reddi yerine yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8108, Karar No: 2013/8601, Tarih: 20.09.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/8108 E.  ,  2013/8601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1415, 8313, 8314, 8324, 8325 parsel sayılı taşınmazların tedavüllü tapu kayıtlarının (geldi ve gitti kayıtları denetlenebilir biçimde kütük sayfalarının) ve dayanak belgelerinin (Belediye Meclis ve Belediye Encümen kararları, vs.) temin edilmesi ve bu taşınmazlarla ilgili olarak özellikle satış konusunda Belediye Meclis Kararı bulunup bulunmadığının araştırılarak ilgili belgelerin getirtilmesi; bu noksanlıklar tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.