muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16077, Karar No: 2019/8224, Tarih: 18.09.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/16077 E.  ,  2019/8224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 04.11.2013 meydana gelen yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazasında davalı ... sevk ve idaresinde bulunan ve maliki olduğunu sonradan öğrendikleri aracın müvekkilinin maliki olduğu ve olay günü sevk ve idaresinde bulunan araca trafik işaret levhalarına uymamak suretiyle yandan çarptığını, meydana gelen trafik kazasında müvekkilinin vücudunda kırıklar meydana geldiğini, polis memurları tarafından tutulan kaza tespit tutanağından da anlaşılacağı üzere meydana gelen trafik kazasında müvekkilinin hiçbir kusuru olmadığını, müvekkilinin 14 gün iş göremezlik raporu aldığını, manevi zarara uğradığını, aracında 7.931,84 TL'lik hasarın sadece 5.250,00 TL'lik kısmının ödendiğini, davalı ... şirketine geri kalan kısmın da ödenmesi için noter ihtarı çekildiğini, ayrıca müvekkilinin aracın tamiri süresince araç kiraladığını ve bunun için 2.850,00 TL bedel ödediğini, bunun yanısıra müvekkilinin aracında 4.000,00 TL'lik bir değer kaybı olduğunu belirterek; aracın karşılanmayan hasar bedeli, araçta meydana gelen değer kaybı ve araç kiralama bedeli olarak toplam 9.531,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'dan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre davacının davasının kısmen kabul kısmen reddi ile davacının aracında meydana gelen hasarın tazmini için 3.610,00 TL ve araçta meydana gelen değer düşüklüğü için 2.000,00 TL olmak üzere toplam 5.610,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, davalı .... bakımından ihbar tarihi olan 07/11/2013 tarihinden itibaren, davalı ... bakımından kaza tarihi olan 04/11/2013 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, davacının araç kiralama bedeli için açmış olduğu davasının kısmen kabulü ile 1.400,00 TL maddi tazminatın davalılardan ...'dan 04/11/2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacıya ödenmesine, davacının manevi tazminata yönelik davasının tarafların ekonomik ve sosyal durumları, kazadaki kusur oranı dikkate alınmak suretiyle kısmen kabulü ile 2.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 04/11/2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeniyle araçta meydana gelen hasar, değer kaybı bedeli ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Değer kaybı; aracın kaza tarihindeki hasarsız piyasa değeri ile aracın kazadan sonra onarılmış haliyle piyasa değeri arasında oluşan farktan ibarettir.

Mahkemece; makine mühendisinden alınan 18/05/2015 tarihli bilirkişi ek raporunda aracın her bir parçasının onarımından doğan değer kaybı toplamı göz önüne alınarak araçtaki değer kaybının 2.000,00 TL olacağı belirlenmiştir.

Değer kaybı konusunda alınan rapor daire uygulamalarına uygun değildir.

Bu durumda mahkemece; aracın modeli, markası, özellikleri, hasarı, yapılan onarım işlemleri, kilometresi, olay tarihindeki yaşı, davacı tarafın iddiaları, davalının savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek aracın kaza öncesi hasarsız ikinci el piyasa rayiç değeri ile kaza meydana geldikten ve tamir edildikten sonraki ikinci el piyasa rayiç değeri arasındaki farka göre değer kaybının

yeniden hesaplanması konusunda alanında uzman makine mühendisi bilirkişiden ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde eksik inceleme ile hükme elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Mahkemece davacının araç kiralama bedeli talebine ilişkin olarak 18.05.2015 tarihli bilirkişi ek raporundaki hesaplama uyarınca 1.400,00 TL araç kiralama bedeline hükmedilmiştir.

Davacı tarafça dosyaya 13.01.2014 tarihli 2.850,00 TL bedelli araç kiralama makbuzu sunulmuştur.

Mahkemece söz konusu makbuz da değerlendirilmek suretiyle bilirkişiden ek rapor alınarak araç kiralama bedelinin tesbiti gerekirken söz konusu makbuz değerlendirilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar tesisi doğru görülmemiştir.

4- Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 10/4. maddesinde; "Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir." hükmü yer almakta olup; maddi ve manevi tazminat talepleri açısından ayrı ayrı vekalet ücretine hükmetmek gerekirken maddi ve manevi tazminat yönünden bir ayrım yapılmaksızın toplam değer üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) (3)ve(4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 18/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2493, Karar No: 2017/116, Tarih: 12.01.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/2493 E.  ,  2017/116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 12.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/13889, Karar No: 2012/1176, Tarih: 31.01.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/13889 E.  ,  2012/1176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 27/09/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/02/2008 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 31/01/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü

Dava, kasten yaralama nedeni ile davacının kızının maddi ve manevi zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, kızı ...’nın davalıların kızı ... tarafından gözüne kalem batırılmak yoluyla yaralandığını ileri sürerek kızının uğradığı maddi ve manevi zararın küçük ile birlikte anne ve babasından ödetilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilerek, tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Davanın hukuki sebebinin belirlenmesi hakimin görevlerindendir. Davacı, dava dilekçesinde davalılardan küçük ...’nin haksız eylemine, anne ve babası olan davalıların ise çocuklarının yetiştirilmesi konusunda üzerlerine düşen görevleri yerine getirmediklerine dayandığına göre bu davalılar yönünden davanın yasal dayanağı, ev başkanının sorumluluğunun düzenlendiği Türk Medeni Kanununun 369. maddesidir. Anılan kanun maddesi, yasanın ikinci kitabında yer almaktadır.

4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4. maddesinde; Türk Medeni Kanunu’nun ikinci kitabından doğan dava ve işlerin aile mahkemesinde çözümleneceği belirtilmektedir. Somut olay itibariyle de TMK’nun 369. maddesinin uygulanması söz konusu olacağından davanın Aile Mahkemesi’nce görülmesi gerekirken genel mahkemede görülmesi doğru olmayıp kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4593, Karar No: 2017/14850, Tarih: 30.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/4593 E.  ,  2017/14850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,davalının elektrik abonesi olduğunu, ,davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp kaçak vb. bedeller adı altında haksız bedeller tahsil ettiğini ileri sürerek,fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 2011 yılı Nisan ayından itibaren kendisinden haksız tahsil edilen bu bedellerden şimdilik 1.500,00 TL’sinin avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş;07.10.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 7.302,66 TL’ye yükseltmiştir.Davalı,kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.Mahkemece; davalı dağıtım şirketlerinin kayıp-kaçak vb. bedelleri elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir. Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak,dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir. 2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 30.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23584, Karar No: 2016/20004, Tarih: 29.09.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/23584 E.  ,  2016/20004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Ödeme emri ve takibe dayanak senetlerin tebliğine ilişkin sair temyiz nedenleri yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından iki adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu ...'ın İİK'nun 168/5. maddesinde öngörülen yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvurusunda; diğer şikayetleri yanında, takip dayanağı bonoları şirketi temsilen imzaladığını, şahsi sorumluluğunun bulunmadığını ileri sürerek takibin iptalini istediği, mahkemece, talebin reddine karar verildiği görülmüştür.

Takip dayanağı bonoların düzenlenme tarihi itibari ile yürürlükte olup olayda uygulanması gereken 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 776/1-g maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için “… senedi düzenleyenin imzasını” ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak öngörülmemiştir. TTK'nun 778. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 677. maddesi gereğince, şirketin münferit temsilcisinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imzanın kendisini sorumluluktan kurtaracağı düşünülemez. Yine, TTK'nun 778. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 701. ve 702/1. maddeleri gereğince, keşideci şirket kaşesi üzerindeki imza dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadın yazılması gerekmez. Aval veren kimse, kimin için taahhüt altına girmiş ise tıpkı onun gibi sorumlu olur. Özetle şirket temsilcisinin şahsen sorumlu olabilmesi için şirket kaşesi dışında ayrı bir imzasının bulunması yeterlidir. Her iki imzanın da kaşe üzerinde bulunması halinde ise yetkili temsilcinin sorumluluğundan bahsedilemez. Bir diğer ifade ile senetteki her iki imza da şirket kaşesi üzerine atılmışsa, burada artık aval olgusundan söz edilemez (Hukuk Genel Kurulunun 05.10.2011tarih, 2011/12-480 Esas, 2011/598 Karar sayılı kararı).

Somut olayda, takibe konu bonolarda tanzim eden “... Lastik Paz....Ltd. Şti.”nin adının yazılı olduğu, ön yüzdeki borçluya ait iki imzanın da şirket kaşesi üzerinde olduğu, açıkta imzanın bulunmadığı görülmektedir. Bu imzayı atan ...'ın, tanzim eden ... Lastik Paz....Ltd. Şti.'nin yetkili temsilcisi olması sebebiyle, imzanın şirket adına atıldığının kabulü gerekir.

Somut olayda, takibe konu bonolarda tanzim eden “... Lastik Paz....Ltd. Şti.”nin adının yazılı olduğu, ön yüzdeki borçluya ait iki imzanın da şirket kaşesi üzerinde olduğu, açıkta imzanın bulunmadığı görülmektedir. Bu imzayı atan ...'ın, tanzim eden ... Lastik Paz....Ltd. Şti.'nin yetkili temsilcisi olması sebebiyle, imzanın şirket adına atıldığının kabulü gerekir.

Bu durumda takibe konu senet nedeniyle borçlu ... şahsen sorumlu olmadığından, mahkemece itirazın kabulü ile İİK'nun 169/a-5. maddesi uyarınca takibin adı geçen borçlu yönünden durdurulmasına karar verilmesi gerekirken istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1768, Karar No: 2024/9879, Tarih: 11.09.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/1768 E.  ,  2024/9879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/464 E., 2023/2494 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Sanıklar ... ve ... hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanıklar ... ve ... hakkında 2009, 2010, 2011ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma ve düzenleme suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda 11.11.2014 tarihli karar ile "sanık ...'ın 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından beraatine, sanık ...'ın 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından mahkumiyetine, 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan ise beraatine," karar verildiği, sanıklar hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılmış dava hakkında hüküm kurulmadığı, sahte fatura kullanma suçuna ilişkin mahkumiyet ve beraat hükümlerinin temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 14.03.2019 tarihli, 2016/11426 (E) ve 2019/2664 (K) sayılı kararı ile "sanıklar hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükümlerinin onanmasına, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen beraat ve mahkumiyet hükümlerinin eksik araştırma nedeniyle bozulmasına," karar verildiği, ayrıca bozma ilamında sanıklar ... ve ... hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davası hakkında mahallinde hüküm kurulması gerektiği hususunun belirtildiği, bozma kararı sonrasında mahkeme tarafından sanıklar hakkında bu kez 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından hüküm kurulmayarak sadece 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından mahkumiyet kararı verildiği ve bu hükmün temyiz incelemesi için dosyanın Yargıtay’a gönderilmesine karar verdiği anlaşılmakla, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2’nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, sanıklar hakkında bozmaya konu 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan dava hakkında hüküm kurulmadığı, hükme konu sahte fatura düzenleme suçu yönünden ise Yargıtay tarafından esasa ilişkin bir inceleme yapılmadığı ve 17.11.2023 tarihli, 2019/464 E., 2023/2494 K. sayılı hukuki sonuç doğuran ilk hükmün bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, istinaf talebinin merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, oy birliğiyle, 11.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27582, Karar No: 2015/42108, Tarih: 29.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/27582 E.  ,  2015/42108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre sanık .., elinde bir falçata ve 2 ekmek bıçağı olduğu halde gece vakti yolda yürürken mağdur ..ile karşılaştığında, bıçak çekerek tehdit etmek suretiyle elindeki cep telefonunu istediği, korkuya kapılan mağdurun telefonunu sanığa verdiği, sanık bu şekilde aldığı telefonla birlikte uzaklaşacağı sırada mağdurun biraz ilerideki arkadaşları ... ve .. olayı görüp geldikleri, .. ve arkadaşlarının demir boru ve bıçaklarla sanığı darp ederek yaraladıkları, .. bu sırada telefonunu sanıktan geri aldığı ve hep birlikte kaçtıkları olayda, ..ve .. yağma iddiasını bu şekilde doğruladıklarının, sanığın da Cumhuriyet Savcılığında ve Sulh Ceza Mahkemesindeki sorgusunda verdiği ve duruşmada doğruladığı ifadelerinde olay gecesi bıçak çekerek şahıslardan birinin elindeki cep telefonunu istediğini ikrar ettiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 149/1-a-h maddesine uygun geceleyin silahla yağma suçunu işlediği sabit olduğu halde yazılı şekilde, yerinde olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.