muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/26947, Karar No: 2013/5092, Tarih: 12.03.2013

Hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşe iade davası sonunda işçinin başvurusu, işverenin işe başlatmaması ve buna bağlı olarak işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süreye ait ücret, ihbar ve kıdem tazminatı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin işe iade sonrasında başvurusuna rağmen işe başlatılmaması halinde, işe başlatılmayacağının sözlü ya da eylemli olarak açıklandığı tarihte veya bir aylık başlatma süresinin sonunda iş sözleşmesi işverence feshedilmiş sayılır.

Kıdem ve ihbar tazminatları ile işe başlatmama tazminatının da fesih tarihindeki ücrete göre hesaplanması gerekir. Boşta geçen süreye ait en çok dört aya kadar ücret ve diğer haklar için, feshi izleyen dönem ücretlerine göre hesaplama yapılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta; hükme esas alınan bilirkişi raporunda işe iade kararı sonrasında davacının işe başlatılmadığı tarih itibari ile toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre hak kazandığı ücret miktarı denetime elverişli şekilde gösterilmemiştir. Ayrıca bilirkişi tarafından uyuşmazlık konusu kıdem, ihbar ve işe başlatmama tazminatları ile boşta geçen süre ücret fark alacaklarının hesaplanmasında izlenen yöntemde doğru değildir. Davacının işe başlatılmadığı tarihte hak kazandığı kıdem, ihbar ve işe başlatmama tazminatları ile boşta geçen süre ücret alacağı, tabi oldukları hukuki düzenlemelere göre ayrı ayrı hesaplanmalı, davalı tarafından bu alacaklara ilişkin yapılan ödeme miktarları mahsup edildikten sonra bakiye alacak miktarları belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Hatalı hesap yöntemi ile denetime elverişli şekilde düzenlenmeyen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13173, Karar No: 2023/1745, Tarih: 27.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/13173 E.  ,  2023/1745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2327 E., 2022/2662 K.

...

...

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/501 E., 2022/184 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının dava dışı ... Traverten Mermer Limited Şirketi'nin ortağı ve çalışanı iken 2008 yılında emekli olduğunu, ortağı olduğu ... Traverten Mermer Ltd. Şti.'nin ortaklarından ...'ın ve ...'ın oğlu olan ...'a ait görünen davalı şirkette genel müdür olarak çalışmaya başladığını, 01.09.2008-30.11.2014 tarihleri arasında davalı şirkette genel müdür olarak çalıştığını, şirketin genel sevk ve idaresi kapsamında nakliye, ham madde tedariki ve lojistik işleri ile ...'ta bulunan traverten ocağının işletme müdürlüğünü yaparak şirketi temsilen yurt dışındaki fuarlara katıldığını, şirket adına çeşitli tarihlerde verilen vekaletnameler doğrultusunda Maden İşleri Genel Müdürlüğü, ... Belediyesi gibi resmi kurumlarda iş takibi yaptığını, fabrika binası ve akaryakıt alımı gibi bazı ödemeleri davalı şirket adına müvekkilinin yaptığını, şirket lehine kefil olmasından dolayı Denizli 4. İcra Müdürlüğünün 2009/5517 Esas ve 2009/8682 Esas sayılı dosyalarında aleyhine icra takiplerinin yapıldığını, bu kapsamda davalı şirkette çalışmakta iken şirkete ait fabrikada gerçekleşen bir kavga olayı nedeniyle yargılandığını, bu sebeple Denizli 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/48 Esas sayılı dosyasında yaralama suçundan mahkumiyetine karar verildiğini ileri sürerek kuruma bildirilmeyen 01.09.2008-30.11.2014 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili, cevap dilekçesinde özetle, davacının davalı şirkette çalışmasının bulunmadığını, davalı şirketin dışarıdan atanmış genel müdürünün bulunduğunu, davacının eşinin aynı işkolunda faaliyet gösteren başka bir şirketin ortağı olduğunu, ancak davacının eşinin ev hanımı, gerçekte işi yürüten kişinin davacı ve ...olduğunu, bu şirketlerden DK Traverten ve C.M.K Mermer için davacının pazarlama işi, organizasyon işi yaptığı halde, davalı şirket için çalışmasının, fuarlara katılıp pazarlama yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

2.Fer'i Müdahil SGK cevap dilekçesinde özetle; davacının sigortalılık hizmetlerinin tespitini talep ettiği dönemde herhangi bir çalışmasının bulunmadığını, kurum kayıtlarının esas olduğunu, davacının bunun aksini aynı değerdeki yazılı belgeler ile ispat edebileceğini, bu tür hizmet tespiti davaları kamu düzenini ilgilendirdiğinden davanın hiçbir kuşkuya ve tereddüte yer bırakmayacak şekilde ispat edilmesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının sigortalılık hizmetlerinin tespiti talep edilen dönemde davalı işyerinde hizmet akdine tâbi olarak fiilen çalıştığı hiçbir şüpheye ve tereddüte yer bırakmayacak şekilde yöntemince ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, hatalı karar verildiğini, Sulh Ceza Mahkemesi dava dosyası, basılan kartvizit, icra dosyaları ve tanık beyanları ile iddialarının kanıtlandığını, İlk Derece Mahkemesi kararının bu nedenle hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; alınan tanık beyanları, iş yerinde tespit istenen dönem itibariyle Kurum tarafından yapılan iki denetim raporu ile Kurum yazışmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacının talep ettiği dönem itibariyle davalı iş yerinde hizmet akdine tabi olarak fiilen çalıştığı yöntemince ispat edilemediği, İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgilisinden alınmasına,

27.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2007/221, Karar No: 2008/200, Tarih: 23.09.2008

**Ceza Genel Kurulu         2007/221 E.  ,  2008/200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Günü : 24.05.2007

Sayısı : 16-22

Olay tarihinde Büyükçekmece Cumhuriyet savcısı olarak görev yapmakta olan sanık ... hakkında, 2003/9996 hazırlık sayılı dosya kapsamında yürütülmekte olan soruşturma ile ilgili olarak 16.02.2004 ve 20.02.2004 tarihleri arasında, Beylikdüzü Belediye Başkan Vekili, Belediye Başkan Yardımcısı ve Belediye Meclisi üyesi olarak görev yapmakta olan;.......’yi usule aykırı olarak gözaltına aldırdığından bahisle; memuriyeti kötüye kullanmak suretiyle hürriyeti tahdit etmek suçundan 765 sayılı TCY.nın 181/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davası sonunda; Yargıtay 4. Ceza Dairesince 24.05.2007 gün ve 16-22 sayı ile; sonuç olarak, “Ceza yargılamasında isnat edilen suçun kovuşturulmasından elde edilecek toplumsal menfaat ile katılanlar ve mağdurların ihlal edilen menfaatleri arasında ölçülülük (orantılılık) bulunmaması nedeniyle sanığın uyguladığı işlemin hukuka uygun olmadığı, Cumhuriyet savcısı olan ve memur (kamu görevlisi) sayılan sanığın memuriyetine ait vazifesini kötüye kullanarak katılan ve mağdurların şahsi hürriyetlerinden geçici bir süre mahrum kalmalarına sebebiyet verme eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCY.nın 181. maddesinde yazılı suçun unsurlarını oluşturduğu, sanığın aynı suç işleme kararı ile bir eylemle birden fazla kişiyi gözaltına aldırması nedeniyle eylemin TCK.nun 80. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekeceği vicdani kanaatine varılmıştır.” gerekçesiyle, sanığın 765 sayılı TCY. nın 181/1, 80 ve 59/2. maddeleri uyarınca teşdiden 1 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının 647 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince ertelenmesine, Daire Başkanı’nın beraat kararı verilmesi yönündeki karşıoyuna rağmen oyçokluğu ile karar verilmiştir.

Bu hükmün, sanık müdafiince eksik soruşturmaya, usule, sübuta, vs.ye, tüm katılanlar vekillerince ise eylemlerin her bir mağdura karşı ayrı bir suç oluşturacağına, vasfa, avukatlık ücretine, vs.ye yönelik olarak temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının vekalet ücreti yönünden düzelterek onama isteyen 26.09.2007 gün ve 79061 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığı’na gönderil¬mekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Suçun işlendiği 16.02.2004-20.02.2004 tarihleri arasında Büyükçekmece Cumhuriyet savcısı olarak görev yapmakta olan sanık ... hakkında teselsülen memuriyeti kötüye kullanarak hürriyeti tahdit suçunu işlediğinden bahisle verilen hükümle ilgili olarak çözülmesi gereken problemler;

1-Eyleminin atılı suçu oluşturup oluşturmadığına,

2-Sanığın atılı eylemle, her bir mağdura karşı ayrı bir suçu mu, yoksa zincirleme olarak tek bir suçu mu işlediğine,

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Suçun işlendiği 16.02.2004-20.02.2004 tarihleri arasında Büyükçekmece Cumhuriyet savcısı olarak görev yapmakta olan sanık ... hakkında teselsülen memuriyeti kötüye kullanarak hürriyeti tahdit suçunu işlediğinden bahisle verilen hükümle ilgili olarak çözülmesi gereken problemler;

1-Eyleminin atılı suçu oluşturup oluşturmadığına,

2-Sanığın atılı eylemle, her bir mağdura karşı ayrı bir suçu mu, yoksa zincirleme olarak tek bir suçu mu işlediğine,

3-Avukatlık ücretinin belirlenmesinde yanlışlık yapılıp yapılmadığına, ilişkindir.

Bununla birlikte; esasa girilmeden önce, ‘hükmün açıklanmasının geri bırakılması” ile ilgili değerlendirmenin öncelikle mi, yoksa esasa ilişkin sorunların çözümlenmesinden sonra mı yapılması gerektiği hususunun “önsorun” olarak görüşülüp karara bağlanması gerekmiştir.

Sanık ...’nin zincirleme biçimde görevi kötüye kullanmak suretiyle hürriyeti tahdit etme suçundan cezalandırılmasına ilişkin hükmün verilmesinden sonra yürürlüğe giren 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile 5271 sayılı CYY.nun 231. maddesinin 5 ve 14. fıkralarında gerçek¬leştirilen değişiklikler sonucunda, bu maddede öngörülen objektif ve subjektif koşulların varlığı halinde uygulanması olanağı bulunan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kurumunun tatbik alanı genişletilmiş ve somut olayda uygulanabilir bir hale gelmiştir. Kurulan hükmün sanık hakkında hukuki bir sonuç doğurmamasına olanak sağlayan ve bu yönüyle sanık lehine sonuç doğurdu¬ğunda kuşku bulunmayan bu hukuki kurumun sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağı ise öncelikle birinci derece yargılamasını yapan mahkemece ele alınıp değerlendirilmelidir.

Bu itibarla, diğer yönlerinin bu aşamada incelen¬mesine gerek bulunmayan hükmün, öncelikle bu yasal değişikliğin değerlendirilebilmesi için bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Kurul Başkanı Osman Şirin; “5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle 5271 sayılı CYY’nın 231. maddesinde yapılan ve “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesinin kapsamını genişleten değişikliğin açılan temyiz davasının incelenmesini, suçun sübutunun ve vasfının değerlendirilmesini usulen engelleyecek hiçbir hüküm taşımadığı açıktır. Bu açıklık 5728 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinin hükmüyle tartışılamaz netliğe ulaşmıştır. Geçici 1. maddede ifadesini bulan “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte Yargıtay ilgili ceza dairesinde bulunan dosyalar hakkında bu Kanunun lehe hükümlerinin derhal uygulanabileceği hallerde, usule aykırılık bulunmadığı takdirde, dosya esastan incelenmek, acele işlerden sayılmak ve Türk Ceza Kanununun 7 nci maddesi dikkate alınmak suretiyle karar verilir.” hükmünün temyiz davasının esasının incelenmesine engel olur nitelikteki “hukuka kesin aykırılık halleri”yle sınırlı olduğunda ve bunun dışındaki her halde hükmün esasının incelenmesi gerekeceğinde duraksama olmamalıdır.

Temyiz davasında gerek re’sen gerekse talep üzerine sanığın beraatine hükmede¬bilmek asla ve kesinlikle geciktirilemeyecek bir temel hedef olduğuna göre, esası inceleyerek bu yönde bir karar vermek yerine sadece ve yalnız usul bozması yaparak yargılamayı ilk derece mahkemesine göndermenin ve beraatı olanaklı kişiyi 5271 sayılı CYY.nın 231. maddesinde öngörülen beş yıllık denetim süresine tabi tutarak hak kısıtlamalarına muhatap kılmanın kabul edilebilir hiçbir yönü bulunmamaktadır.

Aynı yorumu, açılmış temyiz davasında yerel mahkeme hükmünü suç vasfı ya da cezayı artırıcı veya indirici nedenler yönünden temyiz eden süjenin hakları ve haklılığı yönünden de yapmak olanaklıdır. Örneğin yerel mahkemenin cezayı 2 yıl ya da altına indiren uygulamasını yasaya aykırı bularak temyiz davası açan ve yapılacak inceleme ile uygulamayı bozdura¬bilmeyi uman C.savcısı veya müdahilin haklı olabilecek bu temyizi incelenemeyecek, salt ceza 2 yılı aşkın değildir denilerek hükmün açıklanmasının ertelenmesi yönünde bir yeni hükme yerel mahkeme zorlanacak, yerel mahkeme kendi hükmündeki isabetsizliği denetleme yetkisinde olmadığından, hatalı biçimde 2 yıllık yaptırıma konu edilen nice suç, hükmün açıklanmasının ertelenmesiyle yaptırım dışı kalabilecektir.

“Hükmün açıklanmasının ertelenmesi” kararlarının sadece itiraz yasa yoluna tabi tutulduğu gözönüne alındığında, bu tür ihlallerin itirazı inceleme mercilerince usule ilişkin denetleme statüsü alışkanlığıyla değerlendirmeye konu edilemeyeceği ve hukuk düzeninin geçerli kıldığı ölçüde giderilemeyeceği açıktır. İtiraz mercilerinin esası da incelemesi gerektiği keyfiyeti ise ayrı bir yasal düzenlemenin konusu olabilir ki, bu da temyiz mercii ile itiraz merciinin görev ve yetkilerinin sınırları konusunda çok kapsamlı bir tartışmayı gündeme taşır.

Bu itibarla yasanın açık hükmüne ve hukukun vazgeçilemez ve ertelenemez usul normlarına aykırı biçimde esası incelemeyi gereksiz sayan, sübuta ve vasfa ilişkin temyiz davasını inceleme sorumluluğunu öteleyen ve yeni yasal düzenlemeyi usul bozmasını zorunlu kılıyormuşçasına değerlendiren çoğunluğun görüşüne katılmıyor, esasın incelenmesinden sonra suçun sübutuna ve uygulamanın isabetli oluşuna karar verilmesi sonrasında ertelenmeye engel bir halin bulunmadığını saptama halinde, hükmün 5728 sayılı Yasayla değişik CYY’nın 231. maddesince değerlendirme yapılmak üzere bozulmasına hükmedilmesi gerektiğini düşünü¬yorum.” gerekçesiyle,

Bir kısım Kurul Üyesi ise; “hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda yapılan yasal değişikliğin Yargıtay’da yapılan inceleme sırasında davanın diğer yönlerinin ve esasının değerlendirilmesine engel olmayacağını belirterek öncelikle davanın esasının incelenmesi, sübut, nitelendirme gibi hususlarda hükmün denetimi yapıldıktan sonra sözü edilen yasal değişiklik nedeniyle hükmün bozulması gerektiğini” ileri sürerek karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1-Sanığın ve katılanların temyiz itirazının KABULÜNE,

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1-Sanığın ve katılanların temyiz itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 24.05.2007 gün ve 16-22 sayılı hükmünün sair yönleri incelenmeksizin açıklanan nedenle BOZULMASINA,

3-Dosyanın Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 15.07.2008 günlü birinci müzakerede gerekli çoğunluk sağlanama¬dığından, 23.09.2008 günlü ikinci müzakerede tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12108, Karar No: 2017/1597, Tarih: 06.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/12108 E.  ,  2017/1597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-“Sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, 5271 sayılı CMK.nun 225. (1412 sayılı CMUK.nun 257 ve 150.) maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede sanığın sahte fatura kullanmak ve düzenlemek suçlarından cezalandırılmasının talep edildiği, ... Başkanlığı mütalaası, vergi suçu raporu, vergi tekniği raporlarının ise sahte fatura düzenlemek suçu ile ilgili olduğu anlaşılmakla; 213 sayılı Yasanın 367. maddesi gereğince dava şartı olan “mütalaa”nın temin edilebilmesi amacıyla dosyanın idareye gönderilerek 2009 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçlarından mütalaa verilip verilmeyeceğinin sorulmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçları aynı suç kabul edilip yazılı şekilde beraat hükmü kurulması suretiyle hükmün karıştırılması,

2- Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarında suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, 2009 yılına ait fatura ayrıntılarının Vergi Dairesi'nden sorularak kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin istenerek, 2009 yılında düzenlenen en son fatura tarihi de belirlenip; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından dosya arasında bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi, vergi tekniği ve kaçakçılık suçu raporlarında bahsedilen suça konu faturaların, gerçek alım-satım karşılığı düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi bakımından, bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan banka hesapları ve kasa mevcudu ile uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı ve faturaları kullananlar hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa düzenlenen raporlar, açılmışsa dava dosyaları getirilip incelenerek özeti duruşma tutanağına geçirilip bu dosyayı ilgilendirilen delillerin onaylı örnekleri dosyaya aktarılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12355, Karar No: 2024/7031, Tarih: 10.07.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/12355 E.  ,  2024/7031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/137 E., 2015/349 K.

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/137 Esas, 2015/349 Karar sayılı kararının, Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 11.04.2018 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmış, açıklanan nedenle Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.07.2024 tarihinde karar verildi.