muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5404, Karar No: 2020/8751, Tarih: 21.12.2020

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davacının maddi tazminat isteminin kabulü ile (taleple bağlı kalınarak) 29.997,92 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline; tazminata davalı sigortacı için dava ve diğer davalılar için kaza tarihinden faiz işletilmesine; davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 10.000 TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte sigorta şirketi dışındaki davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Turizm Taş. İnş. Akar. Tem. Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince toplanan delillerin takdirinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; daha önce temyize konu edilip bozma kapsamı dışında bırakıldığı için kesinleşen yönlerin (kusur), yeniden incelenmesinin mümkün olmamasına göre; davalı ... Turizm Taş. İnş. Akar. Tem. Tic. A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Bozmadan önce yürütülen yargılamada alınıp hükme esas kabul edilen 27.09.2013 tarihli aktüerya raporunda, 2013 yılı verilerine göre ve davacının % 8,1 maluliyet oranı ile 3 aylık geçici işgöremezlik süresi üzerinden, toplam 29.997,92 TL. işgücü kaybı tazminatı hesaplanmış; davacı taraf bu rapora itiraz etmemiş ve rapordaki bedel üzerinden davasını ıslah etmiş; mahkemece, ıslah doğrultusunda maddi tazminata hükmedilmiştir. Dairemizin bozma ilamıyla, maluliyet oranının mevzuata uygun olmadığı ve tazminat hesaplamasının ... 1980 Tablosu'na göre değil, PMF 1931 Tablosu'na göre yapılması gerektiği gerekçesiyle, maddi tazminata ilişkin hüküm bu yönlerden bozulmuştur.

Bozma kapsamında yürütülen yargılamada, ATK'dan alınan raporla davacının maluliyet oranı % 9,3 olarak belirlenmiş ve maddi tazminat hesabı için yeniden alınan 26.02.2019 tarihli bilirkişi raporunda, rapor tarihindeki verilere göre ve % 9,3 maluliyet oranı üzerinden hesaplama yapılmış; mahkeme tarafından, bu raporda hesaplanan tazminat miktarını (61.875,49 TL.) talepte davacının haklı olduğu kabul edilip, taleple bağlılık ilkesi gereği 29.997,92 TL. maddi tazminat hüküm altına alınmıştır.

Oysa, sadece davalı ... Turizm Taş. İnş. Akar. Tem. Tic. A.Ş. lehine ilk hükmün bozulduğu ve bozma ilamının kapsamı; davacı tarafın ilk hükmü temyiz etmediği ve ilk hükme esas alınan 27.09.2013 tarihli hesap raporu ile % 8,1'lik maluliyet oranı üzerinden hesaba itirazının bulunmadığı; bozma ilamının kapsamında belirtilen yönler dışında 27.09.2013 tarihli rapor ve % 8,1'lik maluliyet oranı yönünden davalı ... Turizm Taş. İnş. Akar. Tem. Tic. A.Ş. lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu dikkate alındığında, benimsenen aktüer raporu hükme esas almaya elverişli değildir.

Açıklanan vakıalar karşısında mahkemece; bozma öncesindeki ilk hükme esas alınan 27.09.2013 tarihli hesap raporu ve % 8,1'lik maluliyet oranı yönünden davalı taraf lehine oluşan kazanılmış hakkın korunmasını temin etmek üzere; 27.09.2013 tarihindeki verilere göre (işlemiş/ işleyecek devrenin bu tarih esas alınıp belirlenmesi, PMF 1931 Tablosu'na göre muhtemel ömür süresinin tespiti, davacının % 8,1 maluliyet oranının hesaba esas alınması suretiyle) tazminat hesabının yapılması konularında, rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınıp, oluşacak sonuca göre (usuli kazanılmış haklar da gözetilerek) karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı biçimde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Turizm Taş. İnş. Akar. Tem. Tic. A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Turizm Taş. İnş. Akar. Tem. Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün

BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Turizm Taş. İnş. Akar. Tem. Tic. A.Ş.'ne geri verilmesine 21/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7489, Karar No: 2016/5621, Tarih: 20.09.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/7489 E.  ,  2016/5621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak:

1) Tanık anlatımları ve dosyadaki bilgi ve belgelere göre, resmi belge niteliğinde olan suça konu Adana 1. İcra Müdürlüğünün antetinin bulunduğu, imzalı ve mühürlü iki adet belgenin değişik tarihlerde düzenlendiği belirlenemediğinden, 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, ancak; belge sayısı, suçun işleniş biçimi, kastın yoğunluğu gözetilerek TCK'nun 204/1 ve 61. maddeleri uyarınca makul bir ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde, TCK'nun 43/1. maddesi uygulanmak suretiyle hüküm tesisi,

Yasaya aykırı,

2-) Kabul ve uygulamaya göre ise;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.09.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3464, Karar No: 2014/9460, Tarih: 24.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/3464 E.  ,  2014/9460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/12/2013

NUMARASI : 2012/601-2013/762

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin davalıya ait hastane işyerinde muvazaalı işlemlerle taşeron işçisi olarak çalıştırıldığını, muvazaanın tespit edildiğini, davacıya 6772 Sayılı Yasa uyarınca ilave tediye alacağının ödenmesinin gerektiğini belirterek, bu alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesine talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında ıslah harcı yatırılmasının gerekip gerekmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Devletin, mahkemelerin faaliyetlerine karşılık olmak üzere harç pulu yapıştırılmak suretiyle aldığı paraya harç denir.

Mahkemelerin yürüttükleri yargısal faaliyet ve işlemler parasız değildir. Devlet, mahkemeleri işler bir şekilde hak arayanların hizmetinde tutabilmek için, bazı giderler yapar (hakim ve diğer memur aylıkları, bina gideri, kırtasiye ve demirbaş ücreti vs. gibi) bu giderlerin bir kısmı mahkemelerin faaliyetlerinden yararlananlardan harç olarak alınır.

Nitekim Yargıtay bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harcın, özel ve tüzel kişilerin, özel çıkarlarına ilişkin olarak kamu kuruluşlarının hizmetinden yararlanmaları karşılığında yaptıkları ödemeler olduğunu belirtmiştir” (7.12.1964 gün ve 3/5 Sayılı İçt.Birl.K. RG.12.l2.1964 sayı 11880).

Yine, başka bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harç, Devletin mahkemeler aracılığı ile yaptığı adli hizmete ondan yararlananların katkısıdır. Ancak yasada belirtilen durumlarda harç alınacağı biçiminde karar vermiştir”(16.11.1983 gün ve 5/6 sayılı İçt.Birl.K. RG.7.1.1984 sayı 18274 sh.5- 13).

Başvuru harcı; dava açılırken veya davaya müdahale, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti talebinde bulunanlar tarafından peşin olarak ödenmesi gereken harçtır.

Yine, başka bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harç, Devletin mahkemeler aracılığı ile yaptığı adli hizmete ondan yararlananların katkısıdır. Ancak yasada belirtilen durumlarda harç alınacağı biçiminde karar vermiştir”(16.11.1983 gün ve 5/6 sayılı İçt.Birl.K. RG.7.1.1984 sayı 18274 sh.5- 13).

Başvuru harcı; dava açılırken veya davaya müdahale, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti talebinde bulunanlar tarafından peşin olarak ödenmesi gereken harçtır.

Karar ve ilam harcı; konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda, hüküm verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden nispi olarak karar ve ilam harcı alınır. Nispi karar ve ilam harcının 1/4’ü başvurma harcında olduğu gibi, dava açarken davacı tarafından peşin olarak ödenir. Peşin olarak ödenecek 1/4 oranında karar ve ilam harcı dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden hesaplanır. Şayet yargılama sırasında dava değerinin daha fazla olduğu anlaşılırsa, yalnız o oturum için davaya devam edilir. Ondan sonraki oturuma kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmazsa davaya devam olunmaz. Yani dava işlemden kaldırılır. (Harçlar Kanunun m. 16/IV, 30, HUMK’nun 409) Nispi karar ve ilam harcının geri kalan 1/3’ü hükmün verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir (Harçlar Kanunun 28/a,1 30 m.).

Harca tabi davalarda harç ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz (Harçlar K.m. 32, 27/III) Yine harca tabi bir davanın harç alınmadan incelenmiş ve karara bağlanmış ve kararın bu şekilde kesinleşmesi halinde kanun yararına temyiz (HUMK’nun m. 427/VI-VIII) üzerine karar yalnız harç nedeniyle kanun yararına bozulur. Harçtan muaf olan dava ve işlerin bazıları Harçlar Kanunun 13, 14, 123/II. Maddelerinde, diğer bazıları da özel kanunlarında gösterilmiştir (Harçlar Kanunun m. 123/1.).

Yargılama giderleri hakkında hüküm verilebilmesi için tarafların dilekçelerinde yargılama giderlerini açıkça istemiş olmalarına gerek yoktur. Mahkeme talep olmasa dahi yargılama giderlerine ve vekalet ücretine de kendiliğinden karar vermekle yükümlüdür. Nitekim, 29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı birleştirme kararı da bu yöndedir. Mahkeme hükmünde yargılama giderlerini tamamen veya kısmen unutmuş ve hüküm bu şekilde kesinleşmiş ise, davayı kazanmış olan taraf yargılama giderleri için ayrı bir dava açamayacaktır. Çünkü, yargılama giderlerine yalnız asıl davada ve kendiliğinden karar verilir.

492 sayılı Harçlar Kanunun 2. maddesinde;

“Yargı işlemlerinden bu kanuna bağlı (1) sayılı tarifede yazılı olanları, yargı harcına tabidir.”

11. maddesinde;

“Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir”

27. maddesinde;

“(İ) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir.”

28. maddesinde;

“Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin,geri kalan kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir.”

31. maddesinde;

11. maddesinde;

“Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir”

27. maddesinde;

“(İ) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir.”

28. maddesinde;

“Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin,geri kalan kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir.”

31. maddesinde;

“Peşin alınan karar ve ilam harcının işin hitamında ödenmesi gerekenden fazla olduğu anlaşılırsa fazlalık istek üzerine geri verilir.”

32. maddesinde;

“Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.”

123. maddesinde;

Özel kanunlarla harçtan muaf tutulan kişilerle, istisna edilen işlemlerden harç alınmaz.”

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, harca tabi işlemlerden harç alınması Harçlar Kanunu uyarınca emredici niteliktedir. Harç miktarı ve ücreti vekalet de dava değerine göre belirlenmektedir. Davacı taraf harca tabi olup karşı taraf harca tabi değilse de, yasanın aradığı şart davayı açan tarafın harca tabi olup olmadığıdır. Harca tabi ise, mutlaka yasanın belirlediği oran ve miktarda harç alınması yasa gereği olduğundan, mahkemece bu hususun re’sen dikkate alınması gerekmektedir. Karşı taraf harçtan muaf

lması yasal sonucu değiştirmeyecektir. Kanunda yer alan bir husus da, davalı taraf harçtan muaf olduğundan, mahkemece davacıdan da harç alınmasına gerek yoktur yorumu ile TMK’nun 1. maddesine göre boşluğun içtihatla doldurulduğundan söz edilemez. Zira ortada yasal bir boşluk söz konusu değildir. Özel nitelikteki bir kısım davalardaki harçlarla ilgili hususu genelleştirerek, yasanın emredici hükmüne aykırı uygulamaya geçmek usul ve yasaya aykırıdır.

Nispi karar ve ilam harcına tabi davalarda ıslah ile dava değerinin arttırılması halinde artan dava değeri üzerinden karar ve ilam harcının tamamlanması (ıslah harcı) gerekir.

Harçlar Kanunu'nun 32.maddesi hükmünce, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamayacağından, dolayısıyla ıslah edilen miktar yönünden bakiye nispi karar ve ilam harcı ödenmeksizin sonraki işlemlerin yapılmasına olanak bulunmamaktadır(Y.HGK. 04.12.2013 gün ve 2013/21-445 Esas, 2013/1625 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda davacı, dava dilekçesinde belirlediği ilave tediye alacağı talebini ıslah beyanı ile arttırmış ise de ıslah harcının yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, tamamlama harcı yatırılmayan ve dolayısıyla yok hükmünde olan ıslah beyanına değer verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Yargılamaya dair karar alma görev ve yetkisi bulunmayan Adalet Komisyonu kararı bulunması da harç konusunda sonuca etkili değildir.

Yapılacak iş, harcı yatırılmayan ıslah işlemi yok sayılarak karar vermekten ibarettir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarda belirtilen nedenle BOZULMASINA, 24.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16615, Karar No: 2019/8658, Tarih: 30.09.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/16615 E.  ,  2019/8658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosyanın ve davalı DASK vekilinin temyiz dilekçesinin incelenmesinde; davacıya ait olup depremde hasar gördüğü ve davalı DASK nezdinde zorunlu deprem sigortalı olduğu iddia edilen konut üzerinde, davalı ...Ş. lehine 11.08.2005 tarihinde ipotek tesis edildiği; davacıya ait konut için DASK poliçesinin banka kredisi çekilirken ve ipotek tesisi sırasında düzenlendiği kabul edildiği halde, konut için 11.08.2005 tarihinden sonra düzenlenen DASK poliçelerinin dosya kapsamında bulunmadığı görülmüştür.

Dairemizce temyiz değerlendirmesinin yapılabilmesi bakımından; davalı banka ve DASK'a yazı yazılarak, davacıya ait ...,... adresindeki konut için 11.08.2005 ile 23.10.2011 tarihleri arasındaki dönemde düzenlenen DASK poliçelerinin temin edilmesi; anılan dönemlerdeki poliçeleri DASK adına düzenleyen yetkili banka ya da sigorta şirketinin tespiti ve davaya konu poliçeden önceki DASK poliçelerinin ...,... Şubesi tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin sorulması, önceki poliçe örneklerinin temin edilmesi; davaya konu DASK poliçesinden önceki poliçelerin davacı sigortalının talebi üzerine mi yoksa davalı banka tarafından kullandırılan kredi nedeniyle kendiliğinden mi yenilendiğinin davalılardan sorulması, gelen yazı cevapları ile belgelerin dosya arasına konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3429, Karar No: 2011/7036, Tarih: 15.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/3429 E.  ,  2011/7036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ...Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 12.05.2010 gün ve 88/117 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, tarafların ortak miras bırakanlarından miras yolu ile intikal eden 120 ada 15 parsel sayılı taşınmazın davalıların miras bırakanı üzerindeki tapu kaydının kısmen iptali ile 12/60 payının vekil edeni adına tapuya tescili ile fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 2.000 TL ecrimisilin faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... ve ..., uyuşmazlık konusu taşınmazın ortak miras bırakanları dedeleri ...’den intikalen, davacının rızası ile yakın miras bırakanları anneleri ...adına tespit edildiğini açıklayarak davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, tarafların ortak miras bırakanı ...’ün terekesinin elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi bulunduğu ve davacının payına yönelik tek başına iptal ve tescil davası açmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, tarafların ortak miras bırakanı ...’ün terekesinin elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi bulunduğu ve davacının payına yönelik tek başına iptal ve tescil davası açmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; dava konusu 120 ada 15 nolu parsel, 3329,87 m2 yüzölçümü ile senetsizden, yirmi yılı aşkın zilyetliği nedeniyle, 04.11.2002 tarihinde, tarla vasfı ile ...adına tespit görmüş ve itirazsız kesinleşmekle 28.01.2005 tarihinde sicil oluşmuştur. Dosya içinde mevcut mirasçılık belgesine göre; davacının babası ... 25.03.1988 tarihinde ölmüştür. Geriye davacı ile davalıların yakın miras bırakanları anneleri 2003 yılında ölen Fikret Hanım Sakarya ve diğer mirasçılar kalmıştır. Taraflar, ... mirasçılarındandır. Dava, mirasçılar arasında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Davacı, dava konusu taşınmazın ...’dan kaldığı ve taksim edilmediğini bildirmektedir. Bu durumda, elbirliği ile mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda mirasçıların birbiri aleyhine tek başına miras payının iptaline ilişkin dava açmaları mümkün olup, oybirliği aranmaz. (HGK.23.10.1996 tarih, 1996/7-522 Esas, 1996/713 Karar). Dava konusu taşınmazın ortak miras bırakan ...’den kaldığı hususu taraflar arasında tartışmasız bulunmaktadır. Ne var ki, davacı nizalı taşınmazın taksim edilmediğini, davalılar ise dayıları olan davacının da rızası ile taşınmazın yakın miras bırakanları anneleri üzerine tespit edildiğini bildirmektedir. İddia ve savunmaya göre ... terekesinin taksim edilip edilmediği, edilmişse mirasçılara bırakılan yerlerin belirlenmesi, davaya konu taşınmazın taksim suretiyle veya ne şekilde davalıların annesine kalıp kalmadığının belirlenmesi için taraf delillerinin toplanılması ve değerlendirilmesi suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, maddi olay ve hukuki nitelemede yanılgıya düşülerek hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. Maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13801, Karar No: 2013/14670, Tarih: 16.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/13801 E.  ,  2013/14670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 105 ada 4 parsel sayılı 1729,99 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, tapu kaydına dayanmış ayrıca dava konusu taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan yerlerden olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu 105 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine her ne kadar tapu kaydına dayanmış ise de yargılama sırasında dava konusu taşınmaza ait olduğu iddiasıyla herhangi bir tapu kaydı ibraz edememiştir. Dava ve temyize konu 105 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit gününde davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle saptanmıştır. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazların reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2942, Karar No: 2023/4506, Tarih: 28.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/2942 E.  ,  2023/4506 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/182 E., 2022/587 K.

DAVA TARİHİ : 08.10.2018

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraf vekilleri temyiz yoluna başvurmuş ve Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı olarak çalıştığını, ... ... Sendikasının üyesi olduğunu, Günde Azami Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik'in (Yönetmelik) 4 üncü maddesinde günde azami 7,5 saat veya daha az çalıştırılması gereken işlerin sayıldığını, maddenin (p) bendinde gürültülü işlerin bu kapsamda olduğunun belirtildiğini, gürültülü işler tanımına ise gürültü düzeyi 85 Db'in üzerinde olan işlerin girdiğinin ifade edildiğini, davacının çalıştığı işyerinde Mart 2016 tarihinde gürültü ölçümlerinin yapıldığını ve söz konusu ölçümlerde kişisel maruziyet değerinin 93,3 Db olarak ölçüldüğünü, gürültü maruziyet değerinin Yönetmelik'teki sınır değer olan 85 Db’den yüksek çıktığını, 2016 yılının Kasım ayında işyerinde yapılan ikinci ölçümde ise gürültü düzeyinin 85 Db’in altında gerçekleştiğini ancak söz konusu ikinci ölçümde tezgah ve makinaların bir kısmının çalıştırılmayarak gürültü düzeyinin düşürülmeye çalışıldığını, bu ölçümün metot ve usullerinin hukuka uygun ve adil biçimde yapılmadığını, nitekim ölçüm sonrasında tüm tezgah ve makinaların aynı anda çalıştırılmaya devam edildiğini, bu nedenle ikinci ölçümün dikkate alınmaması gerektiğini, ortamın gürültüye müsait olduğunu ve davacının sürekli risk altında bulunduğunu, riskin varlığının dahi 7,5 saat çalıştırılması için yeterli olduğunu, bu nedenle davacının Yönetmelik kapsamında sayılması gerektiğinin tespiti ile işyerinde geçerli toplu ... sözleşmeleri hükümleri gereğince hak kazanılan kısa çalışma primi ile fazla çalışma ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP