muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5302, Karar No: 2023/3859, Tarih: 12.09.2023

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili; erkeğin kabul edilen çocukla kişisel ilişki düzenlemesi davasına, yargılama gideri ve vekâlet ücretine yönelik istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 18.03.2022 tarih ve 2022/289 Esas ve 2022/597 Karar sayılı kararı ile davacı erkeğin dava dilekçesinin 08.09.2021 tarihinde davalı kadın vekiline tebliği üzerine davalı kadın vekili tarafından yasal iki haftalık süre zarfında cevap dilekçesi verildiği, ancak kadın vekilinin cevap dilekçesinin davacı erkeğe tebliğe çıkarılmadığı, bu suretle dilekçeler teatisi aşaması tamamlanmadan ön inceleme duruşması ve tahkikat duruşmaları yapılarak karar verildiği, tarafların savunma hakkını kısıtlayacak ve adil yargılama hakkını etkileyecek şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı ayrıca Mahkemece, yargılama sırasında ortak çocuk ile davacı baba arasında tedbiren kişisel ilişki kurulması gerektiğinin düşünülmemesinin de hatalı olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın yukarıda açıklanan hususların değerlendirilmesi için ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların evli iken boşandıkları, boşanmadan sonra aralarında resmi nikah olmaksızın yeniden bir araya gelerek birlikte yaşamaya başladıkları ve bu birliktelik sırasında kişisel ilişkiye konu küçük ...'ın dünyaya geldiği, davacı babanın tanıma yolu ile küçük ...ya nüfusta kendi hanesine kayıt ve tescil ettirdiği, küçüğün velâyetinin davalı annesinde olduğu, uzman tarafından düzenlenen sosyal inceleme raporu içeriği de göz önünde bulundurulduğunda çocuk ile baba arasında kişisel ilişki düzenlenmesi gerektiği gerekçesi ile davacının davasının kabulü ile velâyeti davalı annede olan ortak çocuk ile davacı baba arasında her ayın 1.ve 3.Cumartesi günleri sabah saat 10.00'dan ertesi gün Pazar günü saat 18.00 saatleri arasında, dini bayramların 2. Günleri saat 08:00'den 3.gün saat 19:00 saatleri arasında, okulların yarı yıl tatilinin ilk haftası pazartesi günü saat 09:00'dan pazar günü saat 17:00'a kadar, babalar gününde saat 09:00-17:00 arasında ve her yıl Temmuz ayının 1. Günü saat 09:00'da başlamak 31. Günün saat 17:00'da sona ermek üzere geceli gündüzlü ortak çocuğun davalı anneden teslim alınarak görüşme sonunda tekrar davalı anneye teslim edilecek şekilde kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; erkeğin kabul edilen çocukla kişisel ilişki düzenlemesi davasının, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin haksız olduğunu belirterek tüm yönlerden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen sayılı kararıyla dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre usul ve yasaya uygun olan hükme yönelik yerinde bulunmayan istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; yalnızca yargılama gideri ve vekâlet ücreti açısından istinaf kanun yoluna başvurulmadığını, davanın reddi, aksi halde çocuğun üstün yararı açısından baba ile görüşmesinin yatılı olmayacak şekilde kişisel ilişki tesisinin talep edildiğini, davanın kabulüne karar verilecek ise de davalının davanın açılmasına sebebiyet vermemesinden kaynaklı yargılama giderleri ile vekâlet ücretinden sorumlu tutulmamasının talep edildiği, ortak çocuğun babasının evlendiğini kendilerine söylememesi ve babasının annesine şiddet uygulaması sebepleriyle babasıyla görüşmek istemediğini, davacı babanın yakın zamanda evlenmesi çocuğun babasının yanında başka birini görmesi ve aynı evde kalması çocuğu olumsuz yönde etkileyeceği belirtilerek, davanın kabulü, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; tüm yönlerden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulması davasının kabulünün doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 323 üncü, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/13026, Karar No: 2006/429, Tarih: 30.01.2006

20. Hukuk Dairesi 2005/13026 E., 2006/429 K.

**20. Hukuk Dairesi 2005/13026 E., 2006/429 K.**

**- ÇEKİŞMELİ TAŞINMAZ

- KAYIT MALİKİ MİRASÇILARININ ARALARINDA YAPTIKLARI PAYLAŞIM TARİHİNİN KESİN OLARAK BELİRLENMESİ

- ZİLYETLİK SÜRESİ GEÇİP GEÇMEDİĞİ BELİRLENMESİ**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 20 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 32 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 11.05.2000 gün 3607-4433 sayılı bozma kararında özetle: "Çekişmeli taşınmazın resmi belgelere dayalı usulüne uygun yapılan incelemede orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığından davacı Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının reddine, davacı Hazinenin temyizine gelince; çekişmeli .... Köyü 243 sayılı parselin 224-226-227-239 ila 269 sayılı parsellerle bir bütün olduğu, 1938 tarih 10-12-13 tahrir nolu vergi kayıtlarının kapsamında kaldığı, parsellerin yol ve derelerle ayrıldığı, vergi kayıtlarının bu parselleri kapsadığı bildirilmişse de, vergi kayıtlarının revizyon gördüğü parsellerin toplam yüzölçümünün 1.107,514 m2 olduğu, bu miktardan 524,850 m2'lik bölümün davalı ve arkadaşları adlarına yapılan tespitin kesinleştiği, 582.665 m2 yüzölçümlü parsellerin itirazlı olduğu, miktarı 25 hektar ve Batı ve Kuzeyi Yol, Doğusu Kümüskül, Güneyi Torusak sınırlı 10 tahrir numaralı vergi kaydında geçen isimlerin yerel komşu köylerin ismi olduğu bildirildiğine göre, köy hududunun sabit kabul edilemeyeceği komşu 109 parsele uygulanan tapu kaydı çekişmeli parsel yönünü Tepe, yine 111 parsele uygulanan 9 tahrir nolu vergi kaydı aynı yönü Tepe okuduğu, 239, 240 ve 241 sayılı parsellerin Kuzey yönünde tapulama harici alan bulunduğu, ayrıca; 225 sayılı parselin mera niteliğiyle kesinleştiği bu durumda, vergi kaydının çekişmeli parselleri yüzölçümüyle kapsadığının düşünülemeyeceğinden, vergi kaydının kapsamının yüzölçümüne değer verilerek belirlenmesi, miktar fazlası yönünden 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesindeki (40/100 dönüm) kısıtlamaların davalı yönünden araştırılması, vergi kayıt maliki .....ve .... mirasçılarının aralarında yaptıkları paylaşım tarihinin kesin olarak belirlenmesi, 3402 Sayılı Yasanın 20/C ve 32/3. maddesi hükümlerine göre, vergi kaydının kapsamının belirlenmesi ve bilirkişiye harita düzenlettirilmesi, kayıt miktar fazlası yönünden belgesiz araştırmasının yapılması, bundan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilip, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu .... Köyü 243 parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu .... Köyü 243 parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yazılı şekilde davanın reddi yolunda hüküm kurulmuşsa da, bozmanın gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Önceki; bozma kararında açıklandığı gibi, dayanak 1938 tarih 10 tahrir numaralı, 25 hektar yüzölçümlü vergi kaydının; Koriskül, Torus ve Yol hudutlu olduğu, bu kaydın revizyon gördüğü parsellerin yüzölçümleri toplamının 1.107.514 m2 olduğu, bu miktardan 524.850 m2'lik kısmının davalı ve arkadaşları adlarına kesinleştiği ve halen revizyon parsellerinden 582.665 m2'lik bölümün itirazlı olduğu; vergi kaydının miktar olarak bu parsellere uyduğunun kabul edilemeyeceği, bu nedenle, vergi kaydının yüzölçümüne değer verilerek kapsamının belirlenmesi miktar fazlası yönünden 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesindeki (40/100 dönümlük) kısıtlamaların davalı yönünden araştırılması vergi kayıt malikleri ..... ve ...... mirasçılarının arasındaki paylaşım tarihi belirlenmeli; paylaşım tarihi ile tespit tarihi arasında 20 yıllık bağımsız zilyetlik süresi geçip geçmediği belirlenmeli, teknik bilirkişi ve tanıklardan sorulması, teknik bilirkişiye 3402 Sayılı Yasanın 20/C ve 32/3 maddelerine göre kayıt kapsamı ve 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesindeki 40/100 dönümlük kısıtlamalar gözönünde bulundurularak harita düzenlettirilmeli, paylaşımın yapılmaması ve müstakil zilyetliğin tespit tarihine göre 20 yıl geçmemesi halinde tüm mirasçıların kuru toprakta 100, sulu toprakta 40 dönümden fazla verilemeyeceği düşünülmeli, bundan sonra toplanan deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 30.01.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15662, Karar No: 2018/10724, Tarih: 06.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/15662 E.  ,  2018/10724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Kamu davasının düşürülmesine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Tüm dosya kapsamına göre, mağdurun ortaöğretim okulunda hizmetli kadrosunda görev yaptığı, mağdurun suç tarihinde yabancı şahısların okula girdiğinin kendisine söylenmesi üzerine şahıslara dışarı çıkmalarını istediği, şahıslardan birkaçı çıkmasına karşın suça sürüklenen çocukların okul dışına çıkmadıkları ve çıkan tartışmada mağduru basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdikleri anlaşılmakla, suça sürüklenen çocukların kamu görevlisi olan mağdura yönelik eylemlerini mağdurun kamu görevlisi olduğunu bilerek ve görevi sırasında gerçekleştirmeleri nedeniyle eylemlerin şikayete tabi olmadığı gözetilmeksizin buna ilişkin görev belgesi de temin edildikten sonra, 5237 sayılı TCK'nin 86/2 ve 86/3-c maddeleri uyarınca uygulama yapılması gerektiği halde yasal olmayan gerekçeyle şikayetten vazgeçme nedeniyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinin 1. fıkrasına eklenen (c) bendinde yer alan “Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar.” şeklindeki düzenleme gereğince, suça sürüklenen çocuklar yönünden üst sınırı 3 yılı geçmeyen hapis cezasını gerektiren suçlar da uzlaştırma kapsamına alındığı cihetle, somut olayda suça sürüklenen çocuklara atılı 5237 sayılı Kanunun 86/2 ve 86/3-c maddelerinde düzenlenen suçun üst sınırının 3 yılı aşmadığı cihetle uzlaşma kapsamında kaldığı, 5271 sayılı Kanunun 254. maddesine göre öncelikle dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2764, Karar No: 2016/3234, Tarih: 23.06.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/2764 E.  ,  2016/3234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşini yakmak suretiyle kasten yaralama

HÜKÜM : TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c-d, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca; 6 sene 18 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-) TCK'nun 62. maddesinin uygulanması sırasında 7 yıl 6 ay hapis cezası yerine 6 yıl 18 ay şeklinde eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

II-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'a yönelik nitelikli kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebinin derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin “yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, olayda silahtan sayılan bir alet kullanılmadığına”, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a) 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. ve 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulama ile,

b) Baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin, mali durumunun iyi olmadığı dosyaya yansıyan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, söz konusu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde, sanıktan tahsil edilmesi gereken yargılama giderleri toplamının ise 114 TL olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 23/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1808, Karar No: 2025/3557, Tarih: 05.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/1808 E.  ,  2025/3557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1610 E., 2022/1857 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında katılanlar ..., ... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz istemleri yönünden;

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında katılanlar ..., ... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından verilen beraat kararları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanıklar hakkında maktullere yönelik kasten öldürme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz istemleri yönünden;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.03.2022 tarihli ve 2020/333 Esas, 2022/146 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında maktullere yönelik kasten öldürme suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2022/1610 Esas, 2022/1857 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik katılanlar vekilleri ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre;

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2022/1610 Esas, 2022/1857 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik katılanlar vekilleri ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre;

Taraflar arasında bulunan önceye dayalı husumet nedeniyle olay günü sözlü tartışmalar yaşandığı, gece 22.00 sıralarında olay mahallinde karşı karşıya gelen taraflar arasında yaşanan çatışmada; otopsi raporlarına göre maktul ...'in en az 4 atış maktul ...'ın ise en az 2 atış ile husulü mümkün av tüfeği saçma tanesi isabetleri sonucu olay yerinde hayatlarını kaybettikleri, inceleme dışı sanık ...'ın da 1 av tüfeği atışı ile hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı ve İrfan'ın sanıklar tarafından olaydan hemen sonra sanık ...'a ait araçla hastaneye götürülmek üzere yola çıkarıldığı ve yolda ambulansa nakledildiği, olay sonrasında İrfan'ın olayda kullandığı av tüfeğinin ağabeyi tarafından teslim edilmesi ile, maktullere ait tüfeklerin ise maktullerin yanında ele geçtiği, Sedat'a ait araçta av tüfeği ve fişeklerinin ele geçtiği, sanık ...'ın evinde yapılan aramada oda ortasında av tüfeği ve fişekleri bulunduğu, sanık ...'a ait bir av tüfeğinin ise arkadaşı tarafından teslim edildiği anlaşılan olayda;

Olay yerinde ele geçen 13 adet av tüfeği kartuşundan, 5 adedinin maktul ...'ın yanında ele geçen av tüfeğinden, 3 adedinin maktul ...'in yanında ele geçen av tüfeğinden, 5 adedinin ise temyiz dışı sanık ...'ın olayda kullandığından bahisle teslim edilen av tüfeğinden atıldıklarının tespit edildiği, temyiz dışı sanık ...'ın kullandığı tüfekten 5 atış yapıldığının tespit edilmesine rağmen maktullerde toplam 6 (4+2) isabet bulunduğunun anlaşılması karşısında oluşan çelişkinin gerekçede tartışmasız bırakıldığı,

Sanık ...'ın av tüfeği atışları öncesi boğuşma yaşadığını beyan ettiği maktul ...'da otopsi raporuna göre, av tüfeği isabetleri dışında 5 adet düzgün kenarlı kesici-delici alet yarası bulunduğunun tespit edildiği ancak olayda kesici-delici alet kullananın ve bu yaraları meydana getirenin kimya da kimler olduğu hususunda bir araştırma yapılmadığı ve bu konunun gerekçeli hükümde irdelenmediği,