muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4318, Karar No: 2023/5755, Tarih: 29.11.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özele; yargılamanın iadesi dilekçesindeki iddialarını yineleyerek davalının zinasının sabit olduğunu, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek davanın kabulüne hükmedilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile anlaşmalı boşanma davasında tarafların ortak imzalı protokol sunmaları ile yapılan duruşmada asillerin ve vekilin hakim huzurunda bizzat boşanmanın mali ve kişisel sonuçları ile çocuğun durumuna ilişkin uzlaşma sağladıklarının beyanları ve imzalarıyla tasdik ettirilerek karar verildiği, kanun yoluna başvurulmaksızın kararın kesinleştirildiği, her ne kadar davacı tarafından kadının karara tesir eden hileli bir yola başvurduğu gerekçesi ile yargılamanın iadesi talebinde bulunulmuş ise de; buradaki hilenin diğer kanunlardaki anlamından daha geniş bir biçimde ele alınması gerektiği, tarafın mutlaka kasti olarak bu hileyi yapması, hileli davranışın lehine verilen karara etki etmiş olması gerektiği, hileli davranış olmasa da aynı şekilde karar verilebilecek hallerde yargılamanın yenilenmesine karar verilemeyeceği, davalı kadının susmasının hileli davranış olarak yorumlanamayacağı, zira hiç kimsenim bir davada aleyhine beyanda bulunma yükümlülüğü altına sokulamayacağı, bu nedenlerle somut olayda kanunda ve uygulamada kabul edildiği şekilde yargılamanın iadesini gerektiren bir hilenin yapıldığından bahsedilemeyeceği, davanın reddine ilişkin hükümde usul ve esas yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, müvekkilinin anlaşmalı boşanma protokolü akdedilirken davalının kendisini aldattığını ve başka bir adamdan hamile olduğunu bilmediğini, bilse idi belirtilen boşanma protokolü ile boşanmayı asla kabul etmeyeceğini, velâyetin anneye verilmesini kabul etmeyecek ve tazminat talep edeceğini, kadının hileli davranışları ile kendi yararına karar verilmesini sağladığını, delillerinin mahkemece toplanmadığını, tanık deliline de dayandığını, delillerin toplanmasının istinaf dilekçesi ile de talep ettiklerini ancak toplanmadığını, tanıklarının dinlenilmesinin hukuki zorunluluk olduğunu, ret gerekçesinin soyut olduğunu belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tarafından açılan yargılamanın iadesi davasında yargılamanın iadesi yasal koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tarafından açılan yargılamanın iadesi davasında yargılamanın iadesi yasal koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu, 370 inci, 371 inci ve 375 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6548, Karar No: 2012/21697, Tarih: 20.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/6548 E.  ,  2012/21697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karaman İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 170/a-2. maddesinde "İcra mahkemesi müddetinde yapılan şikayet veya itiraz dolayısıyla, usulü dairesinde kendisine intikal eden işlerde takibin müstenidi olan kambiyo senedinin bu vasfı haiz olmadığı veya alacaklının kambiyo hukuku mucibince takip hakkına sahip bulunmadığı hususlarını re'sen nazara alarak bu fasla göre takibi iptal edebilir." düzenlemesine yer verilmiştir. Aynı maddenin son fıkrasında ise, “her ne suretle olursa olsun, imza inkarı geri alınmış veya borç kısmen veya tamamen kabul edilmiş ise bu madde hükmü uygulanmaz." denilmektedir.

Somut olayda, şikayetçi borçlu icra mahkemesine başvurusunda, bir kısım bankalar aracılığıyla muhtelif tarihlerde borçlarını fazlasıyla ödediğini ileri sürmektedir.

Bu durumda yukarıda yazılı madde hükmüne göre borç kabul edilerek ödeme iddiasında bulunulmakla yukarıda açıklanan yasa hükmü gereğince olayda, İİK.nun 170/a-2.maddesinde yer alan dayanak belgenin kambiyo senedi vasfını taşımaması olgusu, iptal nedeni olarak kabul edilemez. Mahkemece borçlunun diğer iddiaları incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14651, Karar No: 2012/20025, Tarih: 27.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/14651 E.  ,  2012/20025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5.948 TL tazminatın, faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y KA R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı dilekçesinde; su borularının 22/07/2009 tarihinde patlaması nedeniyle evinde büyük hasar meydana geldiğini, Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/13 D.iş. dosyası ile hasar tespiti yaptırdığını, evde meydana gelen hasarın sıhhi tesisat işçiliği hatasından oluştuğunu, tesisatı 2007 yılında davalının yaptığını belirterek, 5.948 TL tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.Davalı cevabında, tesisatı 2 yıl önce yaptığını bu güne dek şikayet olmadığını, kendisinden sonra sıvacı, kalebodurcu, kalorifercinin çalıştığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; 2009/13 D.iş. sayılı dosyadaki bilirkişi raporu doğrultusunda, 5.948 TL tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.Hükmü davalı temyiz etmektedir.Somut olayda, davalı zararın meydana gelmesinde kusurlu olduğu ve 5.948 TL zarar meydana geldiği yönündeki bilirkişi raporuna (2009/13 D.iş.) itirazda bulunmuştur. Mahkemece de dayanılan bu bilirkişi raporu delil tespiti niteliğinde olup, zararın davalı tarafından yapılan iş nedeniyle meydana geldiğini kanıtlayan kesin delil niteliğinde değildir. Ayrıca davalı tarafından da itiraz edilmiştir.Bu durum karşısında mahkemece, zararın davalı tarafından yapılan tesisat işçiliği hatasından oluşup oluşmadığı ve zarar miktarına ilişkin olarak yeniden keşif yapılmak ve bilirkişi raporu alınmak suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ve yetersiz inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3428, Karar No: 2019/6754, Tarih: 08.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/3428 E.  ,  2019/6754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından, kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğun ... içerisinden çaldığı suça konu farklı odalardaki okula ait bilgisayarlar ve kayıt cihazları dışındaki, aynı okulda sayman olarak görev yapan müştekinin odasından çalınan şahsi gözlüğü ile katılan ... tarafından işletilen kantin içerisindeki 250,00 TL para ve DVD cihazının farklı kişilere ait olduğunu bilecek durumda olması karşısında, mağdur sayısınca ayrı ayrı hırsızlık suçunun oluştuğunun kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, eylemin tek suç oluşturduğu kabul edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından; hırsızlık eyleminin kamu kurumu niteliğindeki okul binası içerisinden gerçekleştirilmiş olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesi yerine aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması ise her iki bentteki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

B-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Kanun'un 106/4. maddesinin “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” şeklindeki düzenlemesine aykırı olarak, hüküm fıkrasında suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödememesi halinde, ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği ihtarının yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından suça sürüklenen çocuk hakkında “...ödenmeyen kısmının hapse çevrileceğinin ihtarına, (ihtar yapılamadı)” şeklindeki bölümün çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve kamu malına zarar verme suçlarından, suça sürüklenen çocuk ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri ile ilgili olarak;

C-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve kamu malına zarar verme suçlarından, suça sürüklenen çocuk ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri ile ilgili olarak;

a-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın üzerilerine atılı suçları işlemedikleri yönündeki aşamalarda değişmeyen savunmalarının aksini gösterir, suça sürüklenen ...'ın atfı cürüm niteliğindeki beyanlarından başka, mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında atılı suçlardan beraatleri yerine, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

b-Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış ve suç tarihinden daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında, kamu malına zarar verme suçundan mahkûm edildikleri kısa süreli hapis cezalarının aynı Kanunu'nun 50/1. fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, suça sürüklenen çocuklar yönünden 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiili işlediği sırada 18 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmadan veya bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3306, Karar No: 2010/6247, Tarih: 26.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/3306 E.  ,  2010/6247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kat maliklerini rahatsız eden hayvan beslenmesinin önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, dava dilekçesinde; yönetim planında yasaklanmış olmasına karşın davalı tarafından anataşınmazın ortak yeri olan bahçesine kulube yapmak suretiyle köpek beslenmekte olduğunu ileri sürerek, kat maliklerine verilen rahatsızlığın tespiti ile köpek beslenmesinin önlenmesi istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; kat mülkiyetli anataşınmazın tapu kütüğünde tescilli olan yönetim planının 3/B-1 maddesinde “Bağımsız bölümde ve eklentilerinde kedi, kuş, balık gibi gürültü çıkarmayan hayvanlar besleyebilirler ancak bu hayvanların diğer kat maliklerini rahatsız etmelerini önlemek zorundadırlar. Bahçede veya balkonda köpek, tavus kuşu gibi hayvanları besleyemezler. Köpek yalnızca ev içinde beslenebilir gezintiye çıkarıldığında serbest bırakılamaz. Ev içinde beslenen hayvanların komşuları rahatsız etmemeleri kesinlikle sağlanmalıdır...” şeklinde düzenlemeye yer verildiği, davalının bahçede köpek beslemekte olduğu, barınağı da bahçede olan köpeğin bağsız olarak orada dolaştığı ve havlayıp çevreye rahatsızlık verdiği anlaşılmaktadır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 28.maddesine göre; Yönetim planı yönetim tarzını, kullanma maksat ve şeklini yönetici ve denetçilerin alacakları ücreti ve yönetime ait diğer hususları düzenler. Yönetim plânı, bütün kat maliklerini bağlıyan bir sözleşme hükmündedir. Yönetim planı hükümlerinin, kat malikleri arasında çıkabilecek uyuşmazlıkların çözümlenmesinde -yasanın emredici kurallarına açıkça aykırı olmadıkça veya mahkemece iptal edilmedikçe ya da kat malikleri kurulunca değiştirilmedikçe- öncelikle uygulanması esastır. Davalının, tapu kütüğünde tescilli olan yönetim planı hükmüne açıkça aykırı olan köpek besleme eyleminin önlenmesine karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12603, Karar No: 2014/22774, Tarih: 04.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/12603 E.  ,  2014/22774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri ve davalı ... tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacılar vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16783, Karar No: 2014/4454, Tarih: 10.04.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/16783 E.  ,  2014/4454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, silahlı terör örgütünün propagandasını yapma, patlayıcı madde bulundurma, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma, 2911 sayılı Kanuna muhalefet, görevi yaptırmamak için direnme

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında;

a- TCK’nın 314/3 ve 220/6. maddeleri delaleti ile aynı Kanunun 314/2, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

b- 2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK’nın 53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

c- 2911 sayılı Kanunun 23/b maddesi delaleti ile aynı Kanunun 33/1, TCK’nın 53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

d- 2911 sayılı Kanunun 32/2. maddesi delaleti ile TCK’nın 265/1-3-4, TCK’nın 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet e- TCK’nın 174/1-2, 52/2, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

f- TCK’nın 170/1-c, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

g- 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK’nın 53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanıklar ..., ..., ... hakkında;

a- TCK’nın 314/3 ve 220/6. maddeleri delaleti ile aynı Kanunun 314/2, 62/1, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b- Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan; 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin b bendi gereğince kovuşturmanın ertelenmesine,

c- 2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK’nın 62/1,53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

d- 2911 sayılı Kanunun 32/2. maddesi delaleti ile TCK’nın 265/1-3, TCK’nın 62/1,53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- Sanıklar ... ve ... hakkında;

a- TCK’nın 314/3 ve 220/6. maddeleri delaleti ile aynı Kanunun 314/2, 62/1,53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet, b- Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan; 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin b bendi gereğince kovuşturmanın ertelenmesine

c- 2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK’nın 62/1,53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

d- 2911 sayılı Kanunun 23/b maddesi delaleti ile aynı Kanunun 33/1, TCK’nın 53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

e- 2911 sayılı Kanunun 32/2. maddesi delaleti ile TCK’nın 265/1-3, TCK’nın 62/1,53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

4- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında;

a- TCK’nın 314/3 ve 220/6. maddeleri delaleti ile aynı Kanunun 314/2, 220/6 - ikinci cümle, 62/1, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b- Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan; 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin b bendi gereğince kovuşturmanın ertelenmesine

c- 2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK’nın 62/1,53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

5- Sanık ... hakkında;