muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2998, Karar No: 2013/7337, Tarih: 11.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/2998 E.  ,  2013/7337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ödeme emri ile haczin kaldırılmasına, primler nedeniyle borçlu olmadığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, nitelik itibariyle, davacının dava dışı ... Tekstil Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nin 2003/9-2004/4 dönemi prim ve işsizlik sigortası primi borcunun tahsiline yönelik, davacı aleyhine düzenlenen ödeme emirlerinin ve adına kayıtlı 34 BJ 0322 plaka sayılı araç üzerine konulan haczin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının, prim borçlusu Limited şirketin ortağı olmayıp 20.11.2002 tarih ve 2002/4 nolu ortaklar Kurulu kararı ile en az iki imza ile şirketi ilzama yetkili müdür olarak atandığı 9.2.2004 tarih ve 2004/1 sayılı ortaklar Kurulu kararı ile de davacının şirketteki görevinden ayrılması nedeniyle şirket müdürlüğünün iptal edildiği davalı şirketteki hizmet bildiriminin 10.1.2004 tarihine kadar devam ettiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Yasa'nın 80. maddesi hükmüne göre, Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, süresi içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri Kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur. Hal böyle olunca, 506 sayılı Yasa'nın 80. maddesi hükmüne göre, 20.11.2002-9.2.2004 döneminde işveren limited şirketin müdürlüğünü yapmış olan davacı, işveren şirketin bu dönemdeki prim ve gecikme zammından oluşan tüm borcundan dolayı Kuruma karşı işverenle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu bulunmaktadır.

Açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin, davacının 2003/9-12 ayları ve 2004/1-2 aylara ilişkin prim borçlarından sorumlu olacağı gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26851, Karar No: 2016/5040, Tarih: 24.02.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/26851 E.  ,  2016/5040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu tarafından diğer fesih nedenleri ile birlikte yasal süresi içinde satış istenmediği ileri sürülerek 3026 ada 7 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak gerçekleştirilen ihalenin feshi istemiyle icra mahkemesine başvurulduğu mahkemece şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

Takip tarihi itibariyle uygulanması gereken İİK.'nun 106. maddesi hükmü uyarınca; ''Alacaklı, haczolunan mal taşınır ise hacizden nihayet bir sene ve taşınmaz ise nihayet iki sene içinde satılmasını isteyebilir.'' Aynı Kanun'un 110. maddesinde de ''Bir malın satılması kanuni müddet içinde istenmez veya talep geri alınıp da bu müddet içinde yenilenmezse o mal üzerindeki haciz kalkar.'' hükmüne yer verilmiştir.

Anılan maddeler birlikte değerlendirildiğinde; geçerli bir satış isteminin varlığından bahsedilebilmesi için; haczedilen taşınmazın haciz tarihini izleyen iki yıl içinde satışının istenmesi ve İİK.'nun 59. maddesi hükmüne göre satış masrafının da avans olarak aynı süre içinde yatırılması zorunlu bulunmaktadır. Dairemizin değişen içtihatları uyarınca ise; İİK.'nda düzenlenen iki yıllık sürenin hesabında, hacizden itibaren ilk satış talebinin tarihi esas alınmaktadır.

Öte yandan, taşınmazın tahmini değerinden fazla bir bedelle satılmış olması mutlaka ve tek başına zarar unsurunun gerçekleşmediği anlamına gelmez. Nitekim, geçerli bir satıştan söz edebilmek için satış talep tarihinde geçerli bir haczin varlığı ön koşul ve yasanın amir hükmünün gereği olup; ortada geçerli bir haciz yokken satışın yapılması başlı başına ihalenin feshi sebebidir. Belirtilen durumda, taşınmazın satışa çıkarılmasında, taşınmaz, tahmini bedelin üstünde dahi satılsa, borçlunun ihalenin feshini istemekte hukuki yararının olduğunun kabulü gerekir.

Diğer taraftan, İİK.'nun 111/3. maddesinde; borçlu ile alacaklının borcun taksitlendirilmesi için icra dairesinde yapacakları sözleşmenin devamı süresince İİK.'nun 106. maddesindeki sürelerin işlemeyeceği ifade edilmiş, aynı maddenin 4. fıkrasında ise; taksitlerden birinin zamanında verilmemesi halinde icra muamelesinin ve sürelerin kaldığı yerden devam edeceği hükme bağlanmıştır.

Diğer taraftan, İİK.'nun 111/3. maddesinde; borçlu ile alacaklının borcun taksitlendirilmesi için icra dairesinde yapacakları sözleşmenin devamı süresince İİK.'nun 106. maddesindeki sürelerin işlemeyeceği ifade edilmiş, aynı maddenin 4. fıkrasında ise; taksitlerden birinin zamanında verilmemesi halinde icra muamelesinin ve sürelerin kaldığı yerden devam edeceği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, ihalesi yapılan taşınmaz üzerine 22.06.2004 tarihinde haciz konulduğu, borçlu tarafından 30.05.2005 tarihinde borç ödeme taahhüdünde bulunulduğu, ancak, ödeme taahhüdünün yer aldığı icra tutanağının 4. maddesi ile alacaklının hacizli gayrimenkulün satış günü almak haricinde, satışa hazırlık işlemleri ile ilgili olarak icra takibine devam etme hakkı bulunduğunun açıkça düzenlendiği, kaldı ki, alacaklı yanca, ödeme taahhüdünün ihlali üzerine şikayete konu taşınmazın maliki borçlu hakkında 06.02.2006 tarihinden itibaren icra işlemlerine devam edildiği, bilahare, alacaklı tarafından 17.09.2008 tarihinde mahcuz taşınmazın satışının talep edildiği, icra müdürlüğünce 10.10.2008 tarihli kararla söz konusu talebin kabulüyle 2.000,00 TL satış avansının depo edilmesine karar verildiği, 13.10.2008 tarihinde ise; satış için gerekli avansın yatırıldığı, sonrasında müteaddit defalar satış istenildiği ve 113.400,00 TL muhammen bedelli taşınmazın 09.03.2015 tarihli açık artırmada 145.000,00 TL'ye üçüncü kişiye ihale olunduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, yukarıda değinilen ilke ve kurallar göz önüne alındığında, alacaklının İİK.'nun 106. ve 110. maddeleri hükmüne uygun olarak hacizden itibaren yasal iki yıllık süre içerisinde satış istemediği ve şikayete konu taşınmaz üzerindeki haczin düşmüş olduğu açıktır.

Ayrıca, mahkemece, ilk satış talep tarihi olarak 10.01.2007 tarihi esas alınarak sonuca gidildiği görülmektedir. Ne var ki, anılan satış talebinin şikayete konu taşınmaza ilişkin olmadığı ve takip dosyası kapsamında haczedilen diğer taşınmazlara yönelik satış isteminde bulunulduğu kuşkusuzdur.

O halde, mahkemece, haciz kalkmış bulunduğundan taşınmazın satışının gerçekleştirilmesinin usulsüz olduğu gözetilerek şikayetin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18313, Karar No: 2015/22229, Tarih: 15.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/18313 E.  ,  2015/22229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kayseri 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 24.06.2014

No : 2012/110-2014/602

Dava, iş kazasında sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan ödemelerin, 5510 sayılı Kanunun 21. ve 76. maddelerince tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Sigortalının % 18 olarak belirlenen iş göremezlik oranına işverence itiraz edildiği halde yöntemince incelenmediği anlaşılmıştır.

Sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yol; 5510 sayılı Kanunun “Sağlık Raporlarının Usul ve Esasları”na dair 95. maddesinde ( 506 sayılı Kanunun 109. maddesinde) hükme bağlanmıştır. Buna göre, kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'na itiraz hakları mevcuttur. Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp, Adli Tıp Başkanlığı veya Tıp Fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir. Öte yandan; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamı ile 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 Esas, 2010/448 Karar sayılı ilamların da belirtildiği üzere Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’nın ilgili ihtisas kurulu ile üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı başkanlıklarınca ya da S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'nca düzenlenen raporlar arasında çelişkinin mevcut olması halinde, çelişkinin Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp Genel Kurulu tarafından giderilerek, sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihi kesin olarak karar bağlanması da zorunludur.

2-21'inci madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Gerçek zarar hesabı tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalıdır. Sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmiş ise bedensel zarar hesabı, ölümü halinde destekten yoksun kalma tazminatı (Borçlar Kanununun 45-46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 54-55. maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir.

Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tabloların uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekecektir.

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, S.. K.. ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.

Meslekte kazanma güç kaybı oranının % 60’ın altında kaldığı durumlarda, işgöremezlik oranına bağlı olarak emsallerine göre fazla efor harcamak suretiyle de

Meslekte kazanma güç kaybı oranının % 60’ın altında kaldığı durumlarda, işgöremezlik oranına bağlı olarak emsallerine göre fazla efor harcamak suretiyle de

olsa, çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması mümkün bulunduğundan, 60 yaş sonrası pasif dönem için zarar hesabı yapılmasına olanak bulunmamaktadır. Meslekte kazanma güç kaybı oranı % 60’ı aşmayan sigortalı için, 60 yaşına kadarki aktif yaşam yönünden yapılacak gerçek zarar tavanı hesabında, işyerindeki çalışmasından elde ettiği kazancın gözetilmesi zorunlu bulunmakla birlikte; 60 yaşından önce işyerindeki çalışmasını sonlandırıp yaşlılık aylığı almaya başladığı durumlarda ise, yaşlılık aylığı bağlanma tarihinden, pasif yaşam dönemi başlangıcına kadarki süre için yapılacak gerçek zarar tavanı hesabında, asgari ücret değerlerinin esas alınmasının zorunlu olduğu gözetilerek hesap uzmanı bilirkişiden yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular ile hesap esaslarına uygun gerçek zarar hesap raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma gerekir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9796, Karar No: 2010/6459, Tarih: 26.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/9796 E.  ,  2010/6459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye HukukMahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine 15.01.2005 vade tarihli 11.000.000.000.-TL.bedelli bonoya dayalı olarak icra takibi yaptığını bonodaki borçlu imzasının müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek davalıya borçlu olunmadığına, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, senetteki borçlu imzasının davacıya ait olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuş, % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan bilirkişi raporuyla senetteki imzanın davacıya ait olmadığının belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının senetten dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine, % 40 tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı imza inkarında bulunarak bonodan dolayı borçlu bulunmadığının tespitini istemiştir. Mahkemece Cumhuriyet Savcılığınca hazırlık tahkikatı sırasında alınan bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, alınan rapora yargılama sırasında davalı vekilince itiraz edilmiş ve yeniden imza incelemesi yaptırılması talep edilmiştir.

Mahkemece hükme dayanak alınan raporda imza incelemesi yapılırken senedin tanzim tarihinden sonra düzenlenmiş olan belgelerdeki imzaların dikkate alındığı görülmüştür. Oysa sağlıklı ve doğru sonuca varılabilmesi için imza incelemesi yönünden senedin tanzim tarihinden önceki tarihlerde düzenlenmiş ve davacının imzalarını ihtiva eden belgelerin dikkate alınması gerekir. Bu durumda mahkemece HUMK.nun 308 vd.maddeleri gereğince davacıdan senedin tanzim tarihinden önceki tarihlerde düzenlenmiş ve davacının imzalarını içeren belgelerin sorulması ve ilgili yerlerin celbi ile konusunda uzman bilirkişi kurulu aracılığı ile imza incelemesi yaptırılarak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16667, Karar No: 2018/1646, Tarih: 29.03.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/16667 E.  ,  2018/1646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, ikinci el Astra ... 2009 model beyaz beton pompasının alımı hususunda davacı şirket ile kendisini davalı şirketin yetkilisi olarak tanıtan ve davalı şirkete ait mail adresinden davacı şirket ile yazışma yapan diğer davalı ...’ın anlaştıklarını, davacının, davalı şirket tarafından proforma faturanın kesilmesinin akabinde davalı ...'ın vermiş olduğu hesaba 26.03.2014 tarihinde 30.000.-USD, 01.04.2014 tarihinde de 110.000.-USD olmak üzere toplam 140.000.-USD havale yaptığını, yapılan ödemelere rağmen beton pompasının davacıya teslim edilmediğini belirterek, toplam 426.832.-TL alacağın ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ltd. Şti. vekili, davalı şirket ile davacı şirket arasında bir anlaşmanın mevcut olmadığını, davalı ...'nin davalı şirketi temsil yetkisinin bulunmadığını, davalı şirketin envanterinde davaya konu beyaz beton pompasının kayıtlı olmadığını, proforma faturanın davalı şirket tarafından düzenlenmediğini, davalı şirkete intikal etmiş herhangi bir ödeme olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ...; davacı ile beton alım satımı hususunda anlaştıklarını, beton pompasının satışını Romanya'da kendisine ait ... şirketi üzerinden gerçekleştirmeye çalıştığını, ancak Romanya'da verilen bir tedbir kararı nedeniyle beton pompasını süresinde teslim edemediğini, anlaşma tarihinde davalı şirkette sigortalı olarak çalıştığını, yazışmalarda kullandığı ...com.tr ile ...com mail adreslerinin kendi şahsına ait olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ...; davacı ile beton alım satımı hususunda anlaştıklarını, beton pompasının satışını Romanya'da kendisine ait ... şirketi üzerinden gerçekleştirmeye çalıştığını, ancak Romanya'da verilen bir tedbir kararı nedeniyle beton pompasını süresinde teslim edemediğini, anlaşma tarihinde davalı şirkette sigortalı olarak çalıştığını, yazışmalarda kullandığı ...com.tr ile ...com mail adreslerinin kendi şahsına ait olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre; davalı ...'nin alım satım akdi tarihinde davalı şirket çalışanı olması, davalı ...'nin davacı ile alım satım akdi sırasında kullandığı e-mail adreslerinin davalı şirkete ait olması, davalı ... tarafından “... - ...” unvanıyla 26.03.2014 tarihinde tanzim edilen proforma faturanın antet kısmındaki şirket adları ve fatura altında iletişim adresi olarak belirtilen adresin davalı şirketin faaliyet gösterdiği adres olması ve iletişim için belirtilen telefon ve faks numaralarının aynı adreste kurulu olması nazara alındığında davalıların birlikte hareket ettikleri, davalı şirketin davacı ile ... arasındaki alım satım akdini bilmesi gereken konumda olduğu, davalı ...'nin akde konu beton pompasını, Romanya ülkesindeki bir tedbir kararı nedeniyle gönderemediği iddiasına ilişkin hiçbir delil sunmadığı, davacının sözleşmeyi haklı olarak feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile sözleşmeden dolayı davalılara verdiği 140.000.-USD'nin ödendiği tarihlerdeki kur üzerinden yapılan hesaplama sonucunda 295.610.-TL'nin 19.05.2014 tarihinden itibaren avans faiz işletilmek suretiyle davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı ... Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Davalı şirketin temyiz istemi bakımından dava konusu malın satımına ilişkin davacı şirket ile davalı şirket arasında herhangi bir sözleşme bulunmadığından, diğer davalı ...’ın davalı şirketi temsile yetkili kişisi olmayıp ödemelerin davalı ...’nin banka hesabına yapılmış olması, davalı şirkete herhangi bir ödeme yapılmamış olması karşısında, davalı şirketin dava konusu satımdan dolayı herhangi bir hukuki sorumluluğu bulunduğuna dair ispata elverişli usulüne uygun bir delil bulunmadığından davalı şirket hakkındaki davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2)Davacı vekilinin temyizine gelince, davacı ile davalı ... arasındaki satım sözleşmesine konu malın değeri konusunda USD olarak anlaşma yapıldığı, bu davalı hesabına ödemenin USD olarak yapıldığı anlaşıldığından, dava tarihi itibarıyla USD’nin TL karşılığının ödeme gününe kadar avans faizi ile birlikte tahsilini talep edebilir. Mahkemece bu hususun da dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

2)Davacı vekilinin temyizine gelince, davacı ile davalı ... arasındaki satım sözleşmesine konu malın değeri konusunda USD olarak anlaşma yapıldığı, bu davalı hesabına ödemenin USD olarak yapıldığı anlaşıldığından, dava tarihi itibarıyla USD’nin TL karşılığının ödeme gününe kadar avans faizi ile birlikte tahsilini talep edebilir. Mahkemece bu hususun da dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte belirtildiği üzere hükmün davalı...Ltd. Şti. yararına, (2) nolu bentte belirtildiği üzere hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Ltd. Şti.'ne iadesine, 29/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.