muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1831, Karar No: 2018/5934, Tarih: 07.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/1831 E.  ,  2018/5934 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, davalının iş yerinde çalışmakta iken iş akdinin, ekonomik nedenle fabrika kadrolarının yeniden yapılandırılması, çalışan sayısının azaltılarak bir süre bazı üretimlere ara verilmesi kararı alındığı gerekçesiyle 20.11.2015 tarihinde feshedildiğini, aynı gün kendisi dahil toplam 6 işçinin iş akdinin aynı gerekçe ile feshedildiğini, iş akdi feshedilen 6 işçinin de Petrol-İş Sendikası üyeleri olduğunu, gerçek fesih gerekçesinin sendikal nedene dayandığını, zira, davalı işverenin iş yerinde örgütlü ve yetkili bir sendika ile devam edecek toplu iş sözleşmesi istemediğini beyanla, feshin geçersizliği ile işe iadesine, boşta geçen süre ücreti ile 1 yıllık ücreti tutarı sendikal tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, davacının iş akdinin sendika üyesi olması nedeniyle feshedilmediğini, şirketleri kurulduğundan beri Petrol-İş Sendikasının işyerinde örgütlü olduğunu, bir çok kez toplu iş sözleşmesi yapıldığını, hatta grev kararı alınarak uygulanabildiğini, yasal olarak mecbur olmadıklarıı halde davacının kıdem ve ihbar tazminatını tümü ile ödediğini beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:

Mahkemece, davalı şirketin, davacının iş akdinin feshedildiği 20.11.2015 tarihinden sonra da işçi alımı gerçekleştirdiği, 2015 yılı net kâr bildirimine göre, şirketin kâr etmeye devam ettiği, dinlenen tanık beyanlarına göre davalı şirketin fabrika sahasını fiziksel olarak genişlettiğinin anlaşıldığı ve buna göre davacı işçinin iş akdinin feshi gerekçesinin ekonomik nedenlere dayalı olduğu iddiasına itibar edilmediği, davacının davalı şirket ile toplu iş sözleşmesi düzenleyen Petrol-İş Sendikası'na üye olduğu, Petrol-İş Sendikası'nın cevabi yazısına göre davalı iş yerindeki başlangıçtaki üye sayısı 134 olmasına rağmen dava tarihi itibari ile üye sayısının 45 işçiye kadar düştüğü, sendika üyesi toplam 6 işçinin aynı tarihte aynı gerekçe ile davalı şirketçe iş akitlerinin feshedildiği, tanık beyanlarına göre davalı iş verenin sendika üyesi işçilere üyelikten istifa için baskı yaptığı gözetilerek, davacının iş akdinin esasen sendikal nedenle feshedildiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle işe iadeye ve sendikal tazminata karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

Davacı ve davalı vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

İstinaf Başvurusu:

Davacı ve davalı vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Tarafların istinaf başvurusunu inceleyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin yaptığı inceleme sonucunda davalının başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf talebinin kabulüne ve yerel mahkemenin kararının hüküm fıkrasının "davacının işe iadesine" ve sendikal tazminat tutarının işçinin 1 yıllık "brüt" ücreti olarak belirlenmesine şeklinde düzeltilmesi gerektiğine ilişkin karar vererek, bu yönde hüküm kurulmuştur.

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 04.04.2017 tarih ve 2017/28726 esas, 2017/7675 karar sayılı ilamıyla; Mahkemece feshin geçersizliğine karar verilmiş olması isabetli bulunmakta ise de, feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı hususunda yapılan araştırma ve incelemenin yetersiz olduğu, feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı hususunun kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması gerektiği gerekçesiyle', Bölge Adliye Mahkemesi Kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma ilamına uyularak, Petrol İş Sendikası, Türkiye İş Kurumu Bursa, Balıkesir Şubeleri, SGK Bandırma Şubesi'ne müzekkereler yazılmış, tanıklar yeniden dinlenmiş ve neticede yeniden sendikal tazminata hükmedilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Feshin sendikal nedene dayalı olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusunu teşkil etmektedir.

Bozmaya uyulmakla bozma lehine olan taraf yönünden usulü müktesep hak oluşur ve bozmaya uygun araştırma yapılması zorunluluğu doğar. Bölge Adliye Mahkemesince, bozmaya uyma kararı verildiği halde,bozma kararının gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Bozma sonrası davalı işveren şirkete yazılan müzekkerelere verilen yanıtlarda; işyerinde 20.11.2015 fesih tarihi itibari ile çalışan 386 işçi olduğu, bunların 52 sinin sendikaya üye olduğu, fesihten sonra üyelikten çekilen olmadığı, AS ünitesinde 17 işçi çalıştığı, bunlardan 3 adetinin sendika üyesi olduğu, bu ünite durdurulduğunda sendika üyesi olan 1 işçinin işine son verildiği, diğer 16 işçinin başka bölümlerde çalıştırıldığı açıklanmış, fesih tarihinde işyerinde yalnızca 52 sendikalı işçi mevcut iken davacının iş akdinin feshine ihtiyaç duyulmasını gerektiren bir durum olmadığı, Mahkemece dinlenen tanıkların ikisinin sendika temsilcisi olduğu, diğerinin ise fesih tarihinde işyerinde çalışmayan ve husumetli tanık olduğu ileri sürülmüştür.

İşyerinde yürürlükte olan son toplu iş sözleşmesi 15.11.2013-14.11.2015 tarihleri arasındadır. Dosyaya gönderilen CD içeriğine göre; 01.01.2013 tarihinde toplam işçi sayısının 295 - sendikalı işçi sayısının 94, 01.01.2014 tarihinde toplam işçi sayısının 280 - sendikalı işçi sayısının 121, 01.01.2015 tarihinde toplam işçi sayısının 315 - sendikalı işçi sayısının 45, 30.06.2015 tarihinde toplam işçi sayısının 378 - sendikalı işçi sayısının 40, 31.12.2015 tarihinde toplam işçi sayısının 378 - sendikalı işçi sayısının 45, 01.01.2017 tarihinde toplam işçi sayısının 361 - sendikalı işçi sayısının ise 41 olduğu anlaşılmaktadır. Ancak yıllar bazında sendikalı olup iş akdi feshedilen ve üyelikten çekilerek çalıştırılmaya devam eden işçi sayısı bu verilere göre halen tespit edilememektedir. Bozma kararımızda da açıkça belirtildiği gibi, feshin sendikal nedene dayalı olup olmadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulabilmesi için, işyerinde fesih tarihi itibari ile çalışan, sendikaya üye olan, üyelikten çekilen, üyelikten çekilenlerden çalıştırılan, işten çıkarılanlardan sendikalı olan veya olmayanlar ile sendikalı olup da işyerinde çalışması devam eden işçilerin sayısal oranlarının belirlenmiş bulunması gerekliliği mevcuttur. Buna göre; bozma ilamının gereği yerine getirilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, detaylı araştırma yapılmak ve denetime elverişli bilirkişi raporu alınmak suretiyle, yıl yıl iş akdi feshedilen sendika üyesi işçi sayısı, sendika üyesi olup işyerinde çalışmaya devam eden işçi sayısının belirlenerek neticesine göre yeniden yapılacak değerlendirme ile karar verilmesi için bozma kararı verilmesi gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.03.2018 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7824, Karar No: 2022/8704, Tarih: 06.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/7824 E.  ,  2022/8704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 22.01.2020 tarih ve 2013/92 E.-2020/49 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'nun müvekkili ve diğer davalı aleyhine keşidecisi müvekkili olan çeke dayalı olarak icra takibi yaptığını, takibe konu olan çek yaprağında şirket yetkilisi olan ... ve ... 'e atfen atılan imzalarda ... ’un imzasının sahte olduğunu, bu konuda Cumhuriyet Savcılığına şikâyet dilekçesi verildiğini, sahtecilik definin herkese karşı ileri sürülebilen mutlak bir defi olduğunu ileri sürerek müvekkili şirketin çek nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, çekteki imzanın ...’a ait olduğunu, aynı şahıslara ait yüzlerce çekin bu şekilde ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, çekteki imzanın ...’a ait olduğunu, aynı şahıslara ait yüzlerce çekin bu şekilde ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı şirketin 22/09/2006 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında ... ve ... ’ün yönetim kurulu üyeliklerine seçildiği, 25/09/2006 tarihli yönetim kurulu kararı ile de ... ve ... un şirketi müştereken temsil ve ilzama yetkili kılındığı, çekin keşide tarihinde adı geçenlerin şirketi temsil ve ilzama yetkili olduğu, yaptırılan imza incelemesi neticesinde, çek üzerinde ... adına atılı bulunan imzanın bu şahsın elinden çıkmadığı, sahte olarak atıldığının tespit edildiği ancak davalı yanca, davacı şirketin keşide imzası yetkili ...’a ait olmayan onlarca çeki ödediğinin, bu şekilde tanzim edilmiş onlarca çek ödenmişken iş bu davaya konu çek bakımından imza itirazında bulunulmasının dürüstlük kurallarına aykırı olduğunun savunulduğu, bunun üzerine davalı vekiline savunmaya konu çek asıllarının ibraz edilmesi ve bulunduğu yerlerin bildirilmesi için süre verildiği ve davalı vekilince gerekli açıklamanın yapıldığı, davacı tarafından ödendiği belirtilen benzer çeklerin bulunduğu Ankara 32.İcra Müdürlüğüne müzekkere yazıldığı, verilen cevapta söz konusu 7 adet çekin 2007/13929 esas sayılı dosyasında takibe konu edildiğini, imza veya borca itirazın bulunmadığını, 7 çekin içerisinde bulunduğu toplam 47 adet çekten dolayı takibin borçlu Doruk Sağlık Hizmetleri Tic.A.Ş.hakkında kesinleştiğini, dosyada 03/04/2008 tarih ve 3643 özel numaralı 715.802,60 TL'lik ve borçlu adına 24/04/2008 tarih 3125 özel numarası ile 613.000,00 TL'lik tahsilatların bulunduğunu, 06/08/2010 tarih 3643 özel numarası ile 1.328.802,60 TL'nin Ankara 5.İcra Dairesinin 2007/10916 esas sayılı dosyasına gönderildiğini ve 511.521,25 TL'nin 09/05/2011 tarihinde dosya alacaklısına ödendiğini belirttiği, bunun üzerine ilgili çek asılları ibraz edilerek imza incelemesi yapıldığı ve takibe konu 7 adet çekte... adına atılı imzaların adı geçenden sadır olmadığının tespit edildiği, davaya konu çekte yer alan keşide imzalarından birinin sahte olması sebebiyle davacının kural olarak bu çekten dolayı sorumlu tutulamayacağı ancak Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2000/19-818 Esas 2000/816 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, davacı şirketin çift imza ile yetkili kıldığı şahıslardan birinin adına başka kişilere imza attırarak tedavüle koyduğu dava konusu çek gibi onlarca çeki ödediği, bu durumda davacı şirketin yetkilisi adına başkaları tarafından imza atılan çeklerin davacı tarafından benimsendiği ve onay verildiği, bu nedenle yetkisiz kişilerce imza atılan çekin geçersizliğinin ileri sürülmesinin MK.2. maddesi kapsamında iyi niyetle bağdaşmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davalı, takip dayanağı çek nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davacı şirket, davaya konu hamiline yazılı çekin düzenlediği tarihte, ... ve ... isimli kişilerin müşterek imzası ile temsil ve ilzam edilmektedir. Nitekim davaya konu çek de davacı şirket unvanı altına belirtilen kişiler adına atılan imzalarla keşide edilmiş olup, mahkemece yaptırılan imza incelemesiyle,... adına atılan imzanın adı geçen kişiden sadır olmadığı tespit edilmiştir. Mahkemece bu aşamadan sonra, davalı yanın yukarıda zikredilen savunması doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılmış, bu kapsamda, tıpkı davaya konu çek gibi yukarıda adı geçen kişilerin müşterek imzası ile keşide edilmiş 7 adet çek imza incelemesine tabi tutulmuş, zikredilen çeklerin de ... adına atılan sahte imza ile keşide edildiği ancak davacı şirketin buna rağmen imza itirazında bulunmayıp çek bedellerini ödediğinin tespiti üzerine davanın reddine karar verilmiştir. Ancak davaya konu çekle mahkemece imza incelemesine tabi tutulan 7 adet çek sıralı çeklerden olmayıp aralarında başkaca herhangi bir bağlantı da bulunmamaktadır. Söz konusu çeklerden her biri davacı adına müstakil bir borç ikrarı niteliğinde olup, mahkeme gerekçesinde belirtildiği gibi, davacının müşterek imzalardan birisi sahte olarak atılmış 7 adet çek bedelini imza itirazında bulunmaksızın ödemesi davacının sahte imzayla çek tedavüle koymayı alışkanlık haline getirip bu durumu benimsendiği şeklinde yorumlanamaz.

Bu itibarla, mahkemece, davacının sahtecilik suretiyle düzenlenen davaya konu çek nedeniyle sorumlu addedilemeyeceği ve sahtecilik iddiasının herkese karşı ileri sürülebileceği gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme hükmünün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13344, Karar No: 2015/2512, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/13344 E.  ,  2015/2512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5582, Karar No: 2014/21825, Tarih: 30.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5582 E.  ,  2014/21825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9364, Karar No: 2013/11183, Tarih: 27.06.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/9364 E.  ,  2013/11183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, itirazın kaldırılması yönünden karar verilmesine yer olmadığına, kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yeni malik, 07/03/2012 tarihindeki iktisabından sonra, halefiyet kuralı gereği, eski malikle davalı kiracı arasında yapılan yazılı kira sözleşmesine dayalı olarak, davalı hakkında 18/06/2012 tarihinde başlatmış olduğu icra takibi ile Haziran 2012 ayı kirasının sözleşmedeki belirlenen şart gereği ait olduğu ayın ilk beş gününde ödenmediğinden bahisle Haziran 2012 ayı kira bedeli ile kira sözleşmesinin dönem sonu 05/03/2013 tarihine kadar, sözleşemedeki muacceliyet şartı gereğince muaccel hale geldiği iddia olunan 10 aylık kira bedelleri aylık 430,00.TL'den toplam 4.300,00.TL'nin tahsilini istemiştir. Ödeme emri 20/06/2012 tarihinde davalı borçluya tebliğ edilmiş, davalı süresinde yapmış olduğu itirazında; Haziran 2012 ayı kirasının 13/06/2012 tarihinde davacı adına olan banka hesabına istenilen bedelden yatırıldığını, başka borcu olmadığını bildirmiştir.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 01.07.2012 tarihinden itibaren sekiz yıl süreyle

uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.

Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin hususi şartlarının 19. maddesinde muacceliyet (ceza) koşuluna ( "Bir kira ödenmediği takdirde gelecek kiralar muacceliyet kesbeder" ) yer verildiği görülmekte olup, yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracının sıfatına ve kiralananın niteliğine göre geçersiz hale geldiğinin kabulü gerekir. Davacı Haziran 2012 ayı kirası dışında diğer aylar kira bedellerini isteyemeyecektir. Ayrıca, davalı tarafından, takibe konu edilen Haziran 2012 ayı kira bedeli 430,00.TL olarak takipden önce 13/06/2012 tarihinde ödendiğine göre davacı Haziran ayı kira parasını Da isteyemiyecektir. Bu durumda mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile tahliye talebinin kabulüne, itirazın kaldırılması talebi yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.