muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/592, Karar No: 2014/3018, Tarih: 12.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/592 E.  ,  2014/3018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 1- 5237 sayılı TCK.nun 81, 62, 63 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu nedeniyle CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-A) Sanık ... müdafiinin, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan verilen beraat hükmünü temyizde hukuki yararı bulunmadığından, gerekçeye yönelik olmayan temyiz isteminin,

B) Katılan ... ile katılan ...’nın sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan açılan kamu davasına katılma ve verilen kararı temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığından bu suça yönelik olarak katılan ... ile katılan ... vekilinin temyiz talebinin,

CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktül ...'yı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik inceleme yapıldığına, sübuta, haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine vesaireye ilişen, katılan ...'ın ceza miktarının az olduğuna yönelen, katılan ... vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, T.C. Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. Maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin...Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi, yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki "Ayrıca 5560 sayılı Yasa ile değişik 5320 sayılı Kanunun 13. Maddesi gereğince sanığa Baro tarafından görevlendirilen müdafii ücreti olan (561,00) TL'nin adı geçen sanıktan tahsili ile hâzineye irat kaydına," ibaresinin hükümden çıkarılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve re'sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 12.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9388, Karar No: 2010/11048, Tarih: 12.10.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/9388 E.  ,  2010/11048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : 765 SK nun 356, 95/2,647 SK 4-6 mad göre 990.00 YTL apc ve 4 taksitte tahsili, geçikme zammı, erteli cezanın aynen infazı,

213 Sayılı Vergi Usul Yasasının 01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesine göre vergi kanunları uyarınca düzenlenmesi gereken belgelerin sahte olarak basılması ve düzenlenmesi suçun oluşumu için yeterli olup bu belgelerin kullanılması ve vergi ziyaı doğması suçun unsuru olmaktan çıkarıldığı cihetle iddianamede dava konusu edilen sanığın elegeçirdiği başkasına ait sevk irsaliyesini düzenlemekten ibaret eyleminin sübutu halinde 213 Sayılı Yasanın 359/b-1-2. maddesinde öngörülen suçu oluşturacağı gözetilip bu suçtan aynı yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesinin bağlı bulunduğu vergi dairesi başkanlığından veya defterdarlıktan mütalaa alınarak yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2024/350, Karar No: 2024/5263, Tarih: 26.11.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/350 E.  ,  2024/5263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/377 E., 2023/2045 K.

DAVA TARİHİ : 30.05.2018

KARAR : İtirazın esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 22. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/249 E., 2021/327 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kablüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 26.11.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davalı vekili Avukat ..., karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İşin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu 4010 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer alan 1 numaralı bağımsız bölümün davacı adına kayıtlı olup davalı tarafından haksız şekilde işgal edildiğini belirterek el atmanın önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazda davalının oturmadığını, davalının kayınvalidesi ... tarafından kullanıldığını, davanın husumetten reddi gerektiğini, bağımsız bölümün davalı ve ailesi tarafından bedeli ödenerek dava dışı şirketten satın alındığını, sözleşme ve ödemeye yönelik belgelerin bulunduğunu, davacının 3091 sayılı yasa uyarınca yaptığı başvurunun bu sebeple reddine karar verildiğini, taşınmazın teminat maksatlı verildiğini, tasarrufun davacı tarafta olmadığını, davacının İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği ifadede işlem sebebi olarak bağışlamayı gösterdiğini, yerin hediye olarak babası tarafından alındığından söz ettiğini, bağımsız bölümün esasen müvekkili kandırılmak suretiyle yakını olan ... vasıtasıyla teminat olarak alındığını, davacı aleyhine açılan tapu iptali ve tescil davasının derdest olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle;

1.Dava konusu taşınmazın kayden davacı adına kayıtlı olup davalı tarafından haklı ve geçerli bir neden olmaksızın işgal edildiği,

2. Davacının kullanımının engellendiği ve taşınmaza fiilen el atıldığı,

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle;

1.Dava konusu taşınmazın kayden davacı adına kayıtlı olup davalı tarafından haklı ve geçerli bir neden olmaksızın işgal edildiği,

2. Davacının kullanımının engellendiği ve taşınmaza fiilen el atıldığı,

3. Davalı hakkında açılan davanın kabulü gerektiği ancak davalının aile üyeleri yönünden açılmış bir dava bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının dava konusu bağımsız bölüme yönelik el atmasının önlenmesine, taşınmazın davacıya teslimine ve fazlaya ilişkin talebin ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle;

1.Verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile hüküm kurulduğunu,

2.Taşınmazın davacı tarafa teminat karşılığı ve inançlı işlem sonucunda devredildiğini,

3. Taşınmazın davacı adına olan tapu kaydının iptali ile müvekkilinin ailesine teslimi için İstanbul Anadolu 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/797 Esas sayılı dosyası üzerinden inançlı işleme dayalı olarak tapu iptali ve tescil talepli dava açıldığını, açılan davada ihtiyati tedbir kararı verildiğini,

4. İlgili dava bekletici mesele yapılmadan sonuca gidildiğini,

5. Dava konusu dairenin davalı tarafından kullanılmadığını ve bu hususun yazılı kesin deliller ile ispat edildiğini,

6. Kesin delillerin göz ardı edildiğini,

7. Niza konusu yerin davalının kayınvalidesi tarafından kullanıldığını,

8. Dava konusu dairenin davacı ve ailesi tarafından bedeli dava tarihinden yıllar önce ödenerek satın alınmasına rağmen bu hususta hiçbir araştırma yapılmadığını,

7. Aidat ödemelerinin yıllardır başkası tarafından yapıldığını,

8. Taşınmazın kim tarafından kullanıldığına yönelik keşif icra edilmediğini,

9. İstanbul Anadolu 32 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/361 Esas sayılı ecrimisil davasında dinlenen site yöneticisi ...'ün ‘…ben Q bahçe sitesinin yöneticisiyim. 2016 yılında göreve başladım,bu tarihten sonra benim bildiğim taşınmazda ... Özdal oturuyor idi, daha öncesinde de ... hanım oturuyor diye biliyorum… ben ... hanımı tanımıyorum, bu taşınmaz boşken daha doğrusu inşaat bittikten sonra ilk oturmaya başlayan ... hanım diye biliyorum. Ödemeler ... hanım adına geliyordu. ... hanım dairede tek yaşıyordu ... hanım da D 3 de yaşıyor diye biliyorum, altlı üstlü oturuyorlar...’ şeklinde beyanda bulunduğunu, İlk Derece Mahkemesince beyanların görmezden gelindiğini,

10. Ecrimisil davasında tapu iptali ve tescil davasının bekletici mesele yapılmasına rağmen mevcut uyuşmazlıkta bekletici mesele yapılmadığını,

10. Ecrimisil davasında tapu iptali ve tescil davasının bekletici mesele yapılmasına rağmen mevcut uyuşmazlıkta bekletici mesele yapılmadığını,

11. Davacı vekili Bakırköy 18 Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/622 Esas sayılı dava dosyasında ‘…müvekkile ait olup da birkaç yıl önce ... Özdal’ın annesinin oturmasına müsaade ettiği, ancak aralarında ihtilaf çıkınca tahliye davası açılması üzerine…’ ve ‘…müvekkile ait evde oturan annesinin tahliyesine yönelik dava açılmasına karşı…’ şeklinde beyanlarda bulunduğunu,

12. İsticvap taleplerinin önce kabul edilip akabinde hiçbir gerekçe gösterilmeden reddedildiğini ileri sürerek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ; davaya konu taşınmazın davacıya ait olduğu, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan hakkının bulunmadığı, davalı tarafın mülkiyetin ihtilaflı olduğunu bildirerek bekletici mesele yapılması gerektiğini bildirdiği İstanbul Anadolu 9 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/797 Esas sayılı dosyasında davalının taraf olmadığı, keşfen ve dosya kapsamı ile dava konusu mesken nitelikli taşınmazın davalının tasarruf ve hakimiyetinde bulunduğu, bu durumda mevcut tapu kaydı ve çap iptal edilmedikçe mülkiyet hakkına üstünlük tanınması gerektiği ve İlk Derece Mahkemesince davacı tarafın el atmanın önlenmesi davasının kabulüne karar vermesinde isabetsizlik olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen karara karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; cevap dilekçesi, dosya kapsamındaki beyanlar ve İstinaf sebeplerine benzer gerekçeler ile Bölge Adliye Mahkemesinin karar ve gerekçesinin yerinde olmadığı ileri sürülerek hükmün bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mülkiyete dayalı el atmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 683 üncü maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,

28.000,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26/11/2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/636, Karar No: 2022/8170, Tarih: 21.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/636 E.  ,  2022/8170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç: Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler: 1- Mahkûmiyet; Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/07/2021 tarihli 2020/591 esas ve 2021/390 sayılı kararı

2- İstinaf başvurusunun esastan reddi (eleştirili); Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 06/10/2021 tarihli 2021/3306 esas ve 2021/1850 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin eleştirili kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 21.06.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7494, Karar No: 2011/18382, Tarih: 22.11.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/7494 E.  ,  2011/18382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (KAPATILAN ŞİŞLİ 1.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ)

Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hak saklı tutularak 33.808.32 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden Davalı Yönetim Kurulu Başkanı ... ... ile vek.Av.... geldi. Aleyhine temyiz olunan Davacı ve vekili gelmedi. Gelen davalı ve vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00’e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkili şirketin hissedar olduğu taşınmaza, davalı (iş merkezi yöneticiliği) tarafından, yol ve mal boşaltma olarak kullanılmak suretiyle tecavüzde bulunulduğu ileri sürülerek; kendi paylarına düşen, 25.09.2001-25.08.2006 tarihleri arası için tahakkuk eden toplam 33808,32 TL ecrimisil bedelinin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, husumet itirazında bulunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 32.644,21 TL ecrimisilin her dönem sonu tahakkuk eden faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Her ne kadar, mahkemece; davalı ... yöneticiliğine husumetin yöneltilebileceği kabul edilmiş ise de; davalı yönetim, davacının paydaşı bulunduğu 164 parsel sayılı taşınmaza komşu ve sınır teşkil eden 119 parseldeki iş merkezinin yönetimidir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, site yönetiminin tüzel kişiliği bulunmamaktadır. Davalı yönetimin bu davada taraf kabul edilebilmesi için; fiili ve hukuki bir eylemi ile davacıya ait taşınmaza tecavüzünün bulunması gerekir. 119 parsel maliklerinin veya iş merkezi yönetiminin dava konusu yerin kullanılmasına ilişkin aldıkları bir karar bulunduğu iddia ve ispat edilmiş değildir. Yönetimin fiili olarak taşınmazı kullanması da söz konusu olamayacağına göre, ecrimisil talepli bu davada; davalı hasım gösterilemez. Davacı, taşınmazın yol ve mal boşaltma olarak kullanıldığı iddiasıyla; ancak, 119 parseldeki kat maliklerini hasım gösterebilir.

Mahkemece, davalının pasif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece, davalının pasif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 825 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13222, Karar No: 2018/706, Tarih: 05.02.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/13222 E.  ,  2018/706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, eşinden ölüm aylığı almakta iken babasından dolayı kesilen yetim aylığının yeniden bağlanmasına, çıkarılan borcun iptaline, ödenmeyen aylıkların faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava; davacının, 5434 sayılı Yasa kapsamında eşinden dolayı aldığı ölüm aylığının yanısıra 1479 sayılı Yasa kapsamında da babasından dolayı ölüm aylığına hak kazandığının tespitine, 26.10.2012 – 24.07.2014 tarihleri arasında almış olduğu aylıkların borç olarak çıkarılması işleminin iptaline, ödenmeyen maaşların kesildiği tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının babasının 11.06.1999 tarihinde vefat ettiği ve 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğu, eşinin ise 09.08.2012 tarihinde vefat ettiği ve 5434 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğu anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık; davacının eşinin ölümü nedeniyle 5434 sayılı Yasa uyarınca aldığı ölüm aylığı yanında, 1479 sayılı Yasa'ya tabi olan anne veya babasının ölümü nedeniyle ayrıca ölüm aylığı alıp alamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan yasal mevzuat aşağıda özetlendiği şekildedir;

1- 01.10.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 45/c maddesinde “ geçimini sağlayacak başka bir gelirleri olmamak kaydı ile yaşları ne olursa olsun evlenmemiş kız çocuklarının her birine %25'i ” oranında aylık bağlanacağı hükmü yer almaktadır.

2-04.10.2000 tarihinde yürürlüğe giren 619 sayılı KHK ile 1479 sayılı Yasa'nın 45/c maddesinde değişiklik yapılarak “ yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Yasa ile diğer ... Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine %25'i ” oranında aylık bağlanacağı hükmüne yer verilmiştir. Aynı KHK ile 46/2 maddesi değiştirilerek; “ Ancak, evliliğin son bulması ile kocasından da aylık almaya hak kazanan kız çocuklarına bu aylıklardan fazla olan ödenir. ” hükmü getirilmiştir.

3-04.10.2000 tarihli KHK Anayasa Mahkemesi'nin 26.10.2000 gün ve 61/34 sayılı kararı ile iptal edilmiştir.