muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28369, Karar No: 2014/4361, Tarih: 20.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/28369 E.  ,  2014/4361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2013

NUMARASI : 2012/564-2013/80

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında yasal Düzenleme Ortaklık Payı oranından fazla kesinti yapılmak suretiyle taşınmazın kamulaştırmasız el atılan bu bölümünün bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sırasında yasal Düzenleme Ortaklık Payı oranından fazla kesinti yapılmak suretiyle taşınmazın kamulaştırmasız el atılan bu bölümünün bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, taşınmazların bir kısmı davalı TOKİ Başkanlığı tarafından bedelsiz olarak Hazineye devredildiği anlaşıldığına göre davacıya ait bölümü yönünden bedelinin davalı idareden tahsili doğrudur. Ancak;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre, arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz 264.953,00 m2 olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal alınan taşınmazlar 15.000 m2 ve 6.000 m2 yüzölçümünde oldukları, bu nedenle emsal olarak alınmaları mümkün olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz 2009 yılında davalı TOKİ tarafından ilk malike 37,00 TL. metrekare bedel üzerinden satıldığına göre, en iyi emsalin taşınmazın kendi satışı olacağı gözetilmeden ve ayrılma nedenleri açıklanmadan, bilirkişi raporunda taşınmaza 2012 yılı itibari ile 380,00 TL./m2 üzerinden değer biçildiğinden, rapor geçerli ve inandırıcı değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın yerlerden ve benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, sonucuna göre hüküm kurulması yerine, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4062, Karar No: 2022/2146, Tarih: 16.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4062 E.  ,  2022/2146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar, davacılar vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.1. Davacılar hudutlarını dava dilekçesinde belirttiği tarla vasfındaki araziyi 4 eşit parça halinde buğday ve arpa gibi tarımsal ürünler ekerek ve otlarını biçerek 20 yılı çok aşkın zamandır kullandıklarını, sınırlarının hiç değişmediğini, 2012 yılında yapılan toplulaştırma işlemleri neticesinde 138 ada 3 parsel numarası ile Hazine adına tespit edildiğini, ancak henüz kesinleşmediğini ileri sürerek, taşınmazın eşit hisselerle adlarına tescilini talep etmişler, davacılar vekili, 19.09.2018 tarihli duruşmada; davacıların kendi aralarında yapmış oldukları paylaşım uyarınca fen raporuyla (a2) olarak gösterilen 1549.80 m²'lik taşınmazın davacılardan ... adına; fen raporunda (b2) ile gösterilen 5403,21 m²'lik kısmının ise diğer davacılar ..., ... ve ... adına eşit olarak tescilini ayrıca dava konusu olan ancak toplulaştırmayla başka gerçek kişiler adına tescil edilen taşınmazlara ilişkin ise tespit hükmünün kurulmasını talep ettiklerini beyan etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Bingöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 01/10/2014 tarihli ve 2013/126 E., 2014/686 K. sayılı kararıyla; davacıların, fen bilirkişilerinin 03/06/2014 tarihli raporunda (A) ve (B) harfi ile gösterilen dava konusu yerleri 20 yıldan fazla bir süredir ekip biçtiği, tarımsal amaçlı kullandığı, çeşitli tarımsal ürünler ektiği, zilyetliğini sürdürdüğü, zilyetliğine herhangi bir ara vermediği, bu yerin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı, sulanabilir tarımsal amaca uygun, birinci sınıf tarım arazisi olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile fen bilirkişinin 03/06/2014 tarihli raporunda (A) harfi ile gösterilen 5.818.13 m2'lik alan ile (B) harfi ile gösterilen 9.969.14 m2'lik tescil harici bırakılan alanın davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline dair karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16.Hukuk Dairesinin 05/04/2017 tarihli ve 2017/678 E., 2017/2148 K. sayılı kararıyla; “...Mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarının taşınmaz bölümleri üzerindeki zilyetlik durumunu ve süresini kesin olarak açıklamadığı gibi bir taşınmazın kullanım durumunun belirlenmesindeki en iyi yöntem olan hava fotoğraflarından da yararlanılmadığı; taşınmazların sınırında dere bulunduğu halde jeolog bilirkişinin başka taşınmazlarla ilgili raporuna itibar edildiği; dava konusu taşınmazlarda zilyetliğin hangi tarihten beri ve hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü ve kullanım durumu hususunda ziraat bilirkişisinden ayrıntılı rapor alınmadığı, tek ziraat bilirkişisi tarafından düzenlenen soyut ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verildiği” gerekçesiyle bozulmuştur.

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bingöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15/05/2019 tarihli ve 2017/344 E., 2019/143 K. sayılı kararıyla; Dava konusu taşınmazların bulunduğu yerdeki tapulama çalışmalarının 766 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp 02/03/1969 tarihinde kesinleşen çalışma neticesinde taşınmazın tescil harici bırakıldığı, 31/08/2015 tarihinde kesinleşen toplulaştırma çalışmaları sonucunda taşınmazın Bingöl, Merkez, Ormanardı köyü 118 ada 1, 2 ve 3 nolu parseller olarak tescil gördüğü, keşifler sırasında dinlenen mahalli bilirirkişiler ile tanık anlatımlarında, dava konusu yerlerin çok uzun yıllardan beri önce davacıların babaları tarafından kullanıldığı, davacıların babalarının ölümünden sonra da davacılar arasında paylaşılıp kullanıldığının belirtildiği, tescil davaları açısından en önemli delillerden olan ve dosya arasına celp edilen hava fotoğrafları üzerinden yapılan bilirkişi incelemesinde, taşınmazın fen bilirkişi raporunda (b2) ile gösterilen kısmının imar ihyasının 1984 yılından bu yana yapıldığı, (a2) ile gösterilen kısmın imar-ihya edilmediği, (a1) ve (b1) ile gösterilen kısımların ise imar ihya edilmediği ve toplulaştırma çalışmaları neticesinde dava dışı gerçek kişiler adına tescil edildiğinin belirtildiği, ayrıca jeoloji raporunda dava konusu taşınmazlar ile yakınından geçen dere arasında bir miktar kot farkı bulunması, derenin debisinin düşük olması nedenleriyle taşınmazın dere taşkını riskinin olmadığının belirtildiği, bilirkişiler tarafından sunulan raporların ayrıntılı ve denetime/hüküm kurmaya elverişli olduğu, taşınmazın (b2) ile gösterilen kısmının zilyetlikle kazanım koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, dava konusu Bingöl ili, Merkez ilçesi, Ormanardı köyü 118 ada 1 nolu parselin Fen Bilirkişisi ... ...'in 24/07/2018 havale tarihli raporunda (b2) ile gösterilen 5.403,21 m²'lik kısmının Hazine adına olan tapusunun iptali ile davacılar ..., ... ve ... adına tesciline, (a2) ile gösterilen 1549,80 m²'lik kısmına ilişkin davanın reddine, (a1) ve (b1) ile gösterilen kısımlarına ilişkin davanın pasif husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ile davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili, temyiz dilekçesinde özetle; (a1) ve (a2) bölümleri üzerinde davacılar lehine tescil şartlarının oluştuğu gözetilerek tescile hükmedilmesi gerektiğini, (b3) ile gösterilen bölüm üzerinde tespit hükmü kurulması gerekirken red kararı verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ile davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili, temyiz dilekçesinde özetle; (a1) ve (a2) bölümleri üzerinde davacılar lehine tescil şartlarının oluştuğu gözetilerek tescile hükmedilmesi gerektiğini, (b3) ile gösterilen bölüm üzerinde tespit hükmü kurulması gerekirken red kararı verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı Hazine vekili, sadece ham toprağın sürülmesi ya da taşları temizlenmiş bir yerde bina ya da duvar yapılmasının, ağaç dikilmesinin imar-ihya sayılmayacağını, sadece soyut beyana ve subjektif yargılara dayanan raporun hükme esas alındığını, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, yörede yapılan kadastro sırasında tespit harici bırakılan ve bilahare toplulaştırma işlemi neticesinde tapuya kayıt ve tescil edilen taşınmaz bölümlerinin, tapu kaydının iptali ile davacılar adına tescili isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun tapuda kayıtlı olmayan taşınmaz malların tespiti başlıklı 14. maddesinde “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir. (Değişik ikinci fıkra: 3/7/2005 - 5403/26 md.) Sulu veya kuru arazi ayrımı, Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu hükümlerine göre yapılır.”

İhya edilen taşınmaz mallar başlıklı 17. maddesinde “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14. maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir. İl, ilçe ve kasabaların imar planının kapsadığı alanlarda kalan taşınmaz mallarda bu hüküm uygulanmaz.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun olağanüstü zamanaşımı başlıklı 713. maddesinin birinci fıkrasında “Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir.”

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin 2. fıkrasında “(2) Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

6.3. Değerlendirme

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin 2. fıkrasında “(2) Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

6.3. Değerlendirme

6.3.1. Dosya içeriğine, Mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına göre davacılar vekilinin ve davalı Hazine vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

6.3.2. Ancak, yargılama sırasında dava konusu taşınmaz bölümlerinin bulunduğu yörede toplulaştırma çalışması yapıldığı, dosya arasına alınan belgelerden, dava konusu taşınmaz bölümlerinin bazı kısımlarının Hazine adına kayıtlı 118 ada 1 parsel sayılı taşınmaz içerisinde, bazı kısımlarının ise gerçek kişiler adına kayıtlı 118 ada 2 ve 118 ada 3 parsel sayılı taşınmazlar içerisinde kaldığı anlaşılmıştır. Mahkemece, tescil davası olarak açılan eldeki davanın, tapu iptali ve tescil davasına dönüştüğü gözetilerek karar verilmiş ise de hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda (b3) ile kodlanan taşınmaz bölümü hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmeyerek HMK’nın 297. maddesine aykırı hareket edildiği anlaşılmaktadır.

6.3.3. Yine kabule göre de; (b2) ile kodlanan taşınmaz bölümünün sınırlarını göstermeyen fen bilirkişi raporu esas alınarak infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması da isabetsizdir.

V. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle;

1. Kararın (IV/6.3.1.) no.lu paragrafında açıklanan nedenlerle; davacılar vekilinin ve davalı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Kararın (IV/6.3.2.) ve (IV/6.3.3.) no.lu paragraflarında açıklanan nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın davacılara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10579, Karar No: 2014/13058, Tarih: 08.09.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/10579 E.  ,  2014/13058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ihracat kaydı ile teslim şeklinde düzenlemiş olduğu faturalarla mal sattığını, KDV Kanunu'nun 11/1-c maddesine göre, ihraç edilmek şartıyla imalatçılar tarafından kendilerine teslim edilen mallara ait katma değer vergisinin, ihracatçılar tarafından ödenmeyeceğini, mükelleflerce tahsil edilmeyen ancak ilgili dönem beyannamesinde beyan edilecek olan bu verginin vergi dairesince tarh ve tahakkuk ettirilerek tecil olunacağını, müvekkilinin de buna istinaden söz konusu faturalarla ilgili tecil ve terkin için bağlı bulunduğu vergi dairesine müracaat ettiğini, ancak malların bir kısmı ile ilgili olarak imalatçısı olunmadığı ve davalının dış ticaret firması olmadığı gerekçesiyle müvekkilinin talebinin reddedildiğini, KDV'nin ödeyicisinin alıcı olduğunu, alıcının daha önce eksik KDV ödeyerek aldığı mal veya hizmetin KDV'sini tamamlamak amacıyla satıcıya yaptığı ödemenin yapıldığı ayda alıcı tarafından indirilebilmekte olduğunu, ilgili genelgede bu durumun belirtildiğini, vergi yasalarının bilinmesinin ve ticari işlemlerin yasalara uygun zeminde gerçekleştirilmesinin araştırılması sorumluluğunun alım satım işlemlerinde sadece taraflardan birine yüklenmemekte olduğunu, bu durumda ihraç kayıtlı teslimi gerçekleştiren firmanın KDV aslı yönünden rücu hakkının özellikle korunduğunu, müvekkilinin ihtarname ile davalıdan alacağı olan 50.520,60 TL'yi talep ettiğini, ancak ödeme yapılmadığını belirterek 50.520,60 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, KDV Kanunu'nun 29/3 maddesi gereğince indirim hakkının vergiyi doğuran olayın meydana geldiği takvim yılı aşılmamak şartıyla ilgili vesikaların kanuni defterlere kayıt edildiği vergilendirme döneminde kullanılabileceğini, dolayısıyla müvekkiline imalatçı vasfıyla kesilen ancak daha sonra imal edilmeyen malların bedeli olduğu vergi idaresi tarafından tespit edilen KDV'nin şimdiden sonra ödenmesi halinde vergi idaresinin bu tutarı taraflarına iade etmesinin mümkün olmadığını, davacının bir faturası dışındaki faturaların yasal sürede ihraç edildiğini, bu faturalar yönünden müvekkilinin kanuni sorumluluğunun kalmadığını, davacının vergi dairesi ile yaşadığı sorunun temel nedeninin davacının üretim konusuna girmeyen ürünler için ihraç kayıtlı fatura düzenleyerek hatalı işlem yapması olduğunu, sürecin bu hale gelmesinde müvekkilinin bir kusurunun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; vergi dairesinin yazısında davacının tecil-terkin talebinin reddedilmesinin sebebi olarak, davacının “ihraç kaydı” ile teslim ettiği malların bir kısmının yine davacının kapasite raporuna göre ürettiği mal olmadığının anlaşılması olarak gösterildiği, ihracattan kaynaklanan KDV uygulamalarında ihracatı gerçekleştirenin ihraç ettiği malın tedariki için ödediği KDV’yi yabancı ülkedeki alıcısından tahsil edemediği için vergi idaresinden talep edebilmekte olduğu, somut olayda davacının bu talebin davalı tarafından yerine getirilebileceğini iddia ettiği, KDV ve ihracatta KDV iadesini düzenleyen mevzuatımızın buna cevaz vermekte olduğu, ancak davalının faturalarda görünen KDV’leri devletten geri isteyebilmesi için ihracatı gerçekleşen işlemlerde bütün işlemleri geriye işletmesi ve ihracat dolayısıyla davacıya KDV ödediğini kanıtlaması gerekli olup bu hususun ancak davalı şirketin kusuru ile oluşan hususlarda davalıya yüklenmesinin gerekli olduğu, oysa vergi dairesinin yazısı kapsamında davacının “ihraç kaydı” ile teslim ettiği malların bir kısmında üretici olmadığı, bu nedenle KDV talebinin reddedildiği, bu hususun davacının kusurundan kaynaklandığı ve bu aşamada davalı şirkete atfı kabil bir kusurun olmadığı, dolayısıyla davacı şirketin KDV'ye yönelik talebinin yerinde olmadığı, bunun yanında davalının 831451 nolu fatura ile sattığı malı ihraç ettiğine dair belgeleri sunamadığı, bu sebeple bu satıştan kaynaklanan 1.620,00 TL’lik KDV’den davacı şirkete borcunun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.620,00 TL'nin davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16601, Karar No: 2016/1449, Tarih: 08.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/16601 E.  ,  2016/1449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan M.. Y.., O.. S.. Mirasçıları, İ.. G.. vekillerince ve G.. D.. tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalılardan M.. Y.., O.. S.. Mirasçıları, İ.. G.. vekillerinin ve G.. D..'in yerinde bulunmayan bütün itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 08/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20669, Karar No: 2015/2056, Tarih: 09.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/20669 E.  ,  2015/2056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/312959

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2008

NUMARASI : 2008/152 (E) ve 2008/444 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca, kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine vekil duruşmalara katılmamış olsa dahi, tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan yazılı şekilde dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından “Katılan vekili için Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 130 YTL dilekçe yazım ücreti takdiri ile sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine” biçimindeki bölümün çıkartılarak yerine, "Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesinin 13/1. maddesi gereğince 500,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" eklenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.