muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/25620, Karar No: 2019/22547, Tarih: 05.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/25620 E.  ,  2019/22547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacıların İsteminin Özeti:

Davacı birleşen davada davalı Banka vekili, davalı ...’ın müvekkiline ait işyerinde 11/04/2010-31/01/2014 tarihleri arası çalıştığını, davalının iş sözleşmesini haklı neden olmaksızın ve ihbar önellerine uymaksızın feshettiğini, davalının ödemesi gereken ihbar tazminatı ile eğitim gideri alacaklarının tahsili için yapılan ilamsız icra takibinin davalının haksız itirazı üzerine durduğunu beyanla icra takibine yapılan itirazın iptaline karar verilmesini ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı birleşen davada davacı ... vekili, birleşen dava dilekçesinde, müvekkilinin 14.04.2010 tarihinden 31.02.2014 tarihine kadar .... 2. Bölge Müdürlüğü Bireysel Bankacılık Departmanında, daha sonraki sürede ise ... şubesinde çalıştığını, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini beyanla kıdem tazminatı, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ile eğitim gideri alacaklarının davalı Bankadan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıların cevabının özeti:

Davalı birleşen davada davacı ... vekili, müvekkilinin çalışma saatlerinin çok uzun olduğunu, fazla çalışma yaptığını ve bu sebeple işten ayrılmak istediğini söylediğini ancak kendisine işverence 02.01.2014 tarihli istifa dilekçesi yazdırıldığını, müvekkilinin 31.01.2014'e kadar çalıştığını ve iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, eğitim giderine ilişkin borcu olmadığını, haklı sebeple iş akdini fesheden davalı müvekkiline karşı haksız olarak icra takibi başlatıldığını ve takibe itiraz edildiğini ve icra inkar tazminatı talebinin haksız ve yersiz olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davacı birleşen davada davalı Banka vekili, birleşen davaya cevap dilekçesinde; birleşen davada davacı ...’ın, çalışma süresinin günde 8 saat ve hafta sonları çalışma olmadığından haftada 40 saat olduğunu, her durumda haftada 45 saati aşmadığını, müvekkili bankanın ve diğer bankaların ulusal ve dini bayram günlerinde asla çalışma yapmadığını, davacının iş akdini kendisinin tek taraflı feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazanmadığını, davacının sınav kazanması sonrasında aldığı eğitim sonrasında işe başladığını ve eğitim gider ile konaklama bedelini işten istifa ile ayrılması halinde 5 işgünü içinde ödemeyi taahhüt ettiğini, davacının istifa ederek işten ayrılması sebebi ile eğitim giderinin temettü ödemesinden mahsup edildiğini belirterek birleşen davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin haricindeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Bozma sözleşmesi (ikale) yasalarımızda düzenlenmiş değildir. Öğreti ve uygulamada sözleşme özgürlüğünün bir sonucu olarak taraflarınca sözleşmenin sona erdirilmesinin mümkün olduğu kabul edilmektedir.İkale, tarafların ortak iradeleriyle sözleşmenin sona erdirilmesidir.

Taraflardan birinin sözleşmenin sona erdirilmesi için karşı tarafa yaptığı icap, ardından diğer tarafın da bunu kabulü ile bozma sözleşmesi (ikale) kurulmuş olur.

Bozma sözleşmesinde icap, karşı tarafın uygun irade beyanı ile anlaşmak suretiyle iş ilişkisini sona erdirmeye yönelmiştir. Bu sebeple, ikale akdetmeye yönelik icap, fesih olarak değerlendirilip, feshe tahvil edilemez.

Somut olayda, işveren banka tarafından işçi ...’ın iş sözleşmesini haklı neden olmaksızın feshettiği ileri sürülmüş, işçi ... ise iş sözleşmesini çalışma saatlerinin uzunluğu gerekçesi ile haklı nedenle feshettiğini savunmuştur.Mahkemece işçinin iş sözleşmesini fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi üzerine haklı nedenle feshettiği kabulü ile asıl davada talep edilen ihbar tazminatının reddi ile birleşen davada talep edilen kıdem tazminatının kabulüne karar verilmiştir.Dosya kapsamından işçi ...’ın 02/01/2014 tarihli el yazılı istifa dilekçesinde "... görevimi ailevi sebepler dolayısı ile bırakmak zorunda olduğumdan... ihbar süresi kullanılmadan çıkışımın yapılmasını arz” ettiği, işveren Bankanın insan kaynakları dairesi tarafından davacının çalıştığı şubeye davacının ihbar süresinde çalışmasına ihtiyaç olup olmadığının sorulduğu ve davacının çalıştığı şube tarafından ihbar süresi kullanmadan çıkışının uygun olduğunun bildirildiği görülmüş olup mahkemece kabul edilenin aksine istifa dilekçesinde belirtilen “ailevi sebep” ibaresinin eksik ya da hiç ödenmeyen işçilik alacaklarını kapsadığının düşünülemeyeceği gibi işçinin işverene hitaben yazdığı istifa dilekçesi, işverenin yapmış olduğu iç yazışmalar ve kayıtlar, işverence istifa dilekçesinin işleme konulmamış olması ve işçinin de işyerinde çalışmaya devam ettiği gözetildiğinde gerçek bir istifadan söz edilemez. İşçinin istifa dilekçesine rağmen tarafların belirli bir süre daha çalışma yönünde iradelerinin birleştiği ve kararlaştırılan sürenin sonunda iş sözleşmesinin davacı işçiden gelen ikale icabının davalı işverence kabul edilmesi üzerine ikale yoluyla sona erdiği anlaşılmış olup işverenin ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmasa da yanılgılı değerlendirme yazılı şekilde kıdem tazminatının kabulüne karar verilmesi isabetli olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Dava dilekçesinde, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacağı için toplam 500,00 TL talep edilmiş, ancak bu tutarın her bir alacak kalemine düşen kısmı açıklanmamıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 119/1-(ğ) maddesi uyarınca, dava dilekçesinde açık bir şekilde talep sonucu belirtilmelidir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, bu hususun eksik olması halinde, hakimin davacıya eksikliği tamamlaması için bir haftalık kesin süre vermesi gerektiği, bu süre içinde eksikliğin tamamlanmaması halinde ise davanın açılmamış sayılacağı hükmü düzenlenmiştir. Bu halde, Mahkemece, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağı için dava dilekçesinde talep edilen 500,00 TL’nin, ne kadarının hafta tatili ücretine ne kadarının genel tatil ücretine ilişkin olduğunu açıklaması için davacı vekiline bir haftalık ihtaratlı kesin süre verilmelidir. Mahkemece bu yönde bir işlem yapılmadan sonuca gidilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5289, Karar No: 2018/9670, Tarih: 21.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/5289 E.  ,  2018/9670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan Kurum ile Tütün Tütün Mamülleri Tuz ve Alkol İşletmeleri A.Ş. Genel Müdürlüğü (Yeni Ünvan: ... Holding A.Ş.) avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu davada; davacı eski adı Tekirdağ Tekel Başmüdürlüğü olan işyerinde 1980-1981 yılları arasında işe başlayıp 2007 yılının aralık ayına kadar çalıştığından bahisle davalı işyerinde geçen hizmetlerinin tespitini talep ettiği, davanın kısmen kabulüne dair ilk kararın Dairemizin 02.07.2014 tarihli ilamı ile, davacının 21.04.1986 tarihinde işe başladığının belirgin olduğu, isteğe bağlı sigortalılığın hizmet akdine bağlı çalışmayı kesintiye uğratmayacağı, davacının askerlik yaptığı tarihler belirlenerek çalışmanın kısmi zamanlı olup olmadığının araştırılması gerektiği yönünden bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda davalı ... San.Tic. A.Ş. yönünden husumet nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulü ile davacının 06.03.1988-01.12.2007 tarihleri arasında her ay 22 gün çalıştığından hareketle toplam 5208 gün çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dava 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan, mülga 506 sayılı Kanun’un 79/10 hükmü uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut davada; bozmadan sonra yapılan araştırmada, davacının 05.09.1986-05.03.1988 tarihleri arasında askerlik yaptığı, dosyadaki bilgi ve belgeler ile tanık anlatımlarından davacının haftanın beş günü sürekli ve kesintisiz çalıştığının tespit edildiği, bir ayda 8 gün cumartesi ve pazar günü olması nedeniyle 30 günden hafta sonu sayısının çıkarılması suretiyle ayda 22 gün çalışıldığı sonucuna ulaşıldığı ve davacının askerlik terhis tarihi esas alınarak davacının çalışmasının başlangıcı olarak bu tarihi takip eden tarihin esas alındığı görülmektedir.

Mahkemece çalışma olgusunun tespiti yerinde ise de çalışma süresinin tespiti eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Mahkemece 21.04.1986 tarihi çalışma başlangıcı alınarak askerliğe gidiş ve dönüşte makul süreler gözetilerek ve askerlik süresi dışlanmak suretiyle hizmet süresi tespit edilmeli, tam zamanlı çalışma olması halinde cumartesi ve pazar günleri de çalışma süresine dahil olup, hafta sonlarının çalışma süresinden düşülmesi yerinde olmadığından buna göre yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu, yetersiz tanık anlatımlarına dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ve davalılardan Kurum ile Tütün Tütün Mamülleri Tuz ve Alkol İşletmeleri A.Ş. Genel Müdürlüğü (Yeni Ünvan: Sümer Holding A.Ş.) avukatlarının bu yönleri amaçlayan itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Tütün Tütün Mamülleri Tuz ve Alkol İşletmeleri A.Ş. Genel Müdürlüğü (Yeni Ünvan: Sümer Holding A.Ş.)'ne iadesine, 21.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15341, Karar No: 2012/6851, Tarih: 22.03.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/15341 E.  ,  2012/6851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5179 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanığın beraatine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Türkiye Ticaret Sicili Gazetesine göre, sanık ...'in 31.10.2005 tarihinden itibaren 3 yıl süre ile ... Gıda Tuz Kimyasal Taşımacılık Ticaret ve Sanayi A.Ş. adına şirket müdürü olarak tam yetki ile görevlendirildiği anlaşılmaktadır. Ancak, sanık savunmasında sorumlu müdürlük görevinden ayrıldığını, gıda tüzüğüne göre sorumlu olan kişinin kendisi olmadığını belirtmiş olması karşısında, bu hususlar araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı,

2-Hükümden sonra, 13.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren ve 5179 sayılı yasayı yürürlükten kaldıran 5996 sayılı yasanın 40/1-a maddesine göre Türk Ceza Kanununun "Kamunun Sağlığına Karşı Suçlar" başlıklı bölümünde yer alan hükümlere göre cezalandırılacağı düzenlenmiş olup; 5237 sayılı TCK.nun 186/1.maddesinde "Kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde bozulmuş, değiştirilmiş her tür yenilecek veya içilecek şeyleri veya ilaçları satan, tedarik eden, bulunduran kimseye bir yıldan beş yıla kadar hapis veya binbeşyüz güne kadar adli para cezası" öngörüldüğünden, anılan hapis cezasının üst sınırı itibariyle suç tarihine göre lehe yasanın belirlenip uygulanması bakımından davaya bakma görevinin 5235 sayılı yasanın 11.maddesi uyarınca asliye ceza mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek 5728 sayılı yasanın geçici 2.maddesi uyarınca görevsizlik kararı verilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 22.03.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6611, Karar No: 2018/6499, Tarih: 16.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/6611 E.  ,  2018/6499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan ... tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma (çekişmeli taşınmaza ilişkin sayfa da dahil), işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri ... tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı ... tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

2- Hazine ve davalı gerçek kişiler tarafından yörede yapılan ... tahdidine karşı itiraz davası açılıp açılmadığının hukuk mahkemeleri yazı işler müdürlükleri ve davacı ile davalılara sorulması, dava açılmış olması halinde ilgili dava dosyasının temin edilerek bu dosya arasına alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 16/10/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11878, Karar No: 2018/7795, Tarih: 22.10.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/11878 E.  ,  2018/7795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 06/05/2016 tarihli ve 2016/38323 soruşturma, 2016/2818 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/02/2018 tarihli ve 2018/5427 soruşturma, 2018/607 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca 19/04/2018 tarihli ve 2018/47659 soruşturma, 2018/6434 sayılı yetkisizlik kararıyla dosyanın Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi nedeniyle, yetki konusunun çözümü için dosyanın gönderildiği İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının ortadan kaldırılmasına dair 04/05/2018 tarihli ve 2018/380 Değişik iş sayılı Kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, ancak Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 20/02/2018 tarihli yetkisizlik kararı ile İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/02/2018 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararlarının hukuken geçersiz ve yok hükmünde oldukları gözetilerek yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 24/09/2018 gün ve 94660652- 105-38-8058-2018-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile, İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 04/05/2018 tarihli ve 2018/380 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23688, Karar No: 2014/18618, Tarih: 24.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23688 E.  ,  2014/18618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 22/3, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sürücü belgesinin onaylı örneği getirtilmeden TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca geri alınmasına karar verilmesi, Ulusal Yargı Ağı Sisteminden temin edilerek ve dosya içine konulan, sanığa ait sürücü belgesinin, suç tarihi itibariyle ve halen geçerli olduğunun anlaşılması sebebiyle bozma konusu yapılmamış; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi, mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, eksik incelemeye, bilinçli taksirin şartlarının gerçekleşmediğine, illiyet bağına, takdiri indirim yapılmamasının hakkaniyete aykırı olduğuna ve ceza uygulamasına, katılanlar vekilinin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/36431, Karar No: 2022/14388, Tarih: 07.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/36431 E.  ,  2022/14388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf talebinin esastan reddine

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından CMK'nın 288 ve 294. maddeleri kapsamında sanık müdafisinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek yapılan değerlendirmede;

Sanık müdafisinin temyizinin; “Suçu işlemediği, tanık beyanı bulunmadığı, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına” yönelik olduğu belirlenerek,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1) TCK'nın 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, suçun işlendiği yer olan haczin yapıldığı borçluya ait işyerinde aleniyet öğesinin ne şekilde oluştuğu tartışılıp açıklanmadan, hastanede işlenen hakaret eyleminde aleniyet unsurunun oluştuğu şeklinde çelişki oluşturacak şekilde, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle verilen cezanın anılan Kanun maddesi gereğince artırılması,

2) Sanığın aşamalarda, olay günü alacaklısı olduğu şahsın işyerine haciz işlemleri için gittiklerinde borçlu şahsın malları kaçırmasına rağmen katılan icra müdür yardımcısının gerekli haczi yapmaması üzerine orada bulunan diğer malları da haczetmesini söylediği ancak katılanın kendisine "sana mı soracağım" diyerek, malların kaçırılmasına göz yumduğu şeklinde beyanda bulunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK'nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafisinin temyiz istemleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın 28/02/2019 tarihinde yürürlüğe giren 7165 Sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 304/2. maddesi gereğince ... Asliye Ceza Mahkemesi’ne kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmesine, 07/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.