muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5621, Karar No: 2021/1452, Tarih: 11.02.2021

**12. Hukuk Dairesi         2020/5621 E.  ,  2021/1452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatıldığı, örnek 10 ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal 5 günlük süre içerisinde icra mahkemesine başvurarak diğer itirazı yanında imza itirazında da bulunduğu, mahkemece, imza itirazının kabulü ile takibin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İtiraza konu imza üzerinde yapılan incelemeye ilişkin olarak, grafolog ...’ın 15.02.2018 tarihli raporunda "...senet aslının ön yüzünde sağ alt tarafta atılı 2(iki) adet basit tersimli imzanın mevcut mukayese imzalarına kıyasla ...’un eli ürünü olmadığının kabulü gerektiğini...", Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesi tarafından düzenlenen 30.01.2019 tarihli raporda; "söz konusu imzaların aidiyetinin, bu meyanda sorulduğu üzere ...’un eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediği...." belirtildiği, alacaklı vekilinin, 04.07.2019 tarihli duruşmada yeniden bilirkişi raporu alınmasını talep ettiği görülmüştür.

Senet metni içerisinde üç adet imzanın bulunduğu, dosya arasında bulunan ilk raporlarda senet metni içerisindeki iki adet imza yönünden bilirkişi incelemesi yapıldığı, üçüncü imza yönünden ise değerlendirme yapılmadığı, Adli Tıp Kurumu’ndan alınan raporda ise imzanın borçlunun eli ürünü olup olmadığı hususunda net bir görüş bildirilmediği, alacaklı vekilin ise yeni bir bilirkişi incelemesi yapılmasını talep ettiği görülmüştür.

Bu durumda, mahkemece, senet metni içerisindeki tüm imzaların incelenmesi amacıyla uzman bilirkişilerden oluşturulacak kuruldan yeniden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığa çözüm getirecek nitelikte bulunmayan rapor hükme esas alınıp imzaya itirazın kabulü yönünde hüküm tesis edilmesi ve istinaf başvurusunun da Bölge Adliye Mahkemesi’nce esastan reddedilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu durumda, mahkemece, senet metni içerisindeki tüm imzaların incelenmesi amacıyla uzman bilirkişilerden oluşturulacak kuruldan yeniden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığa çözüm getirecek nitelikte bulunmayan rapor hükme esas alınıp imzaya itirazın kabulü yönünde hüküm tesis edilmesi ve istinaf başvurusunun da Bölge Adliye Mahkemesi’nce esastan reddedilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile, ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nin 05.06.2020 tarih ve 2019/2323 E.-2020/880K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA ve ... 17. İcra Hukuk Mahkemesinin 04.07.2019 tarih ve 2016/334E.-2019/551K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27977, Karar No: 2014/20082, Tarih: 16.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/27977 E.  ,  2014/20082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/316646

Mahkemesi : Kahramanmaraş (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 13/06/2013

Numarası : 2012/794 - 2013/657

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın çelik tencere ve çaydanlık imalatı yapan T.... Metal Şirketinin sahibi olduğu, katılanın iki yıla yakın çelik tencere imalatı yapan fabrikada asitçi olarak çalıştığı, olay günü çaydanlık bölümünde ustabaşı olan C.. Y..’ın talimatı ile çaydanlık kapak puntosunun yapıldığı, eksantrik pres makinesinde ilk defa çalıştığı sırada, ayak basma pedalını devreye alması nedeni ile yukarıdaki pedalin kendiliğinden aşağı indiği ve katılanın sağ el parmaklarını sıkıştırması sonucu, sağ el üç parmağının distal falankslardan koptuğu ve katılanın duyularından ve organlarından birinin zayıflaması şeklinde yaralandığı olayda; sanığın fabrikanın tüm işlerinden sorumlu olmak üzere işletme müdürü C.. A..’i görevlendirdiği, C.. A..’in kovuşturma aşamasında alınan beyanında işletme müdürü olduğunu belirtmesi karşısında; C.. A.. hakkında taksirle yaralama suçundan dava açılıp, sanık hakkında açılan bu dava ile birleştirilmesinden sonra, hukuki durumlarının birlikte takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1-Adli Tıp Kurumu, Kahramanmaraş Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nce düzenlenen 17.07.2012 tarihli adli rapor içeriğinde, katılanın yaralanmasın duyu veya organlarından birinin işlevinin zayıflaması niteliğinde olduğunun tespiti karşısında, kısa karar ve gerekçeli kararda katılanın yaralanmasının duyu ve organlarından birinin işlevinin yitirilmesi olarak değerlendirilip, sanık hakkında TCK 89/3-b maddesi gereğince fazla ceza tayini,

2-Sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi ile tayin edilecek temel cezanın TCK'nın 89/3-b maddesi ile artırılması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden temel cezanın önce TCK'nın 89/2-b maddesi ile artırılıp bu miktar üzerinden ayrıca TCK'nın 89/3-b maddesi ile yeniden artırım yapılarak fazla ceza tayini,

3- Asli kusurlu sanık hakkında, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4397, Karar No: 2015/14110, Tarih: 17.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4397 E.  ,  2015/14110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şirvan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2014

NUMARASI : 2014/24-2014/501

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine 17.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9557, Karar No: 2015/14522, Tarih: 28.05.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/9557 E.  ,  2015/14522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi şirket temsilcisi icra mahkemesine başvurusunda; temsilcisi olduğu şirketin ticaret unvanının değiştiğini, satış şartnamesinin şirkete usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğini, satış ilanının, ödeme emrinin ve kıymet takdir raporu tebliğ işlemlerinin usulsüz olduğunu da ileri sürerek, 13.10.2014 tarihli taşınmaz ihalesinin feshini talep etmiş, mahkemece şikayetin reddi ile birlikte davacı aleyhine %10 para cezasına hükmedilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinde; şikayetçi şirket temsilcisinin 12/02/2015 günlü duruşma için 11/02/2015 havale tarihli mazeret dilekçesi gönderdiği, dilekçe ekindeki sağlık kurulu raporu ile mazeretini belgelendirdiği, mazeret dilekçesinde; "mazeretinin kabulünü ve verilecek duruşma gününün tarafına ekli pul aracılığı ile tebliğini" talep ettiği, 12/02/2015 tarihli duruşmada, mahkemece, davacının raporunda mahkemeye gelemeyecek derecede ve yatma zorunluluğu olduğuna dair bir ibare bulunmadığından mazeretinin reddine karar verildiği, şikayetçinin yokluğunda yargılamaya devam edilmek suretiyle davanın reddine dair hüküm kurularak yargılamanın sona erdirildiği görülmektedir.

Şikayetçi tarafından mazeret sağlık kurulu raporu ile belgelendirildiği halde, mahkemece mazeretin reddedilerek yargılamanın sürdürülmesi ve hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

Mahkemece, şikayetçinin yerinde olan mazereti kabul edilip, yeni bir duruşma günü verilerek duruşma gününün ekli pulla şirket temsilcisine bildirilmesi gerekirken, mazeretinin reddi ile yokluğunda yargılamaya devam edilerek, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30024, Karar No: 2014/31339, Tarih: 25.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/30024 E.  ,  2014/31339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin hatalı yazımı mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilerek bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanığın üzerine atılı suçun kanunda öngörülen türü ve üst sınırına göre, açılan davanın 765 sayılı TCK'nin 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı süresine tabi olup; suç tarihi olan 30/12/2004 tarihi ile inceleme tarihi arasında, hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı zaman süreci de gözetildiğinde; 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının CMUK’un 322/1. maddesinini verdiği yetkiyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, yediemine alınan suça konu emvalin istirdatı kabil olmak üzere orman idaresine bırakılmasına, 25/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1427, Karar No: 2011/4985, Tarih: 16.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/1427 E.  ,  2011/4985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 459/2-son, 59, 72; 647 sayılı Kanunun 4, 6; 2918 sayılı Kanunun 119/2. maddesi gereğince mahkumiyet, erteleme.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin sanığa fazla kusur verildiği ve bilirkiş raporlarının hatalı olduğu yönündeki yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK’nın 459/2. maddesi gereğince temel adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5/1. maddesi gereğince 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin takdiri de gözetilerek sanığın 765 sayılı TCK’nın 459/2. maddesi uyarınca 3 ay hapis 450 TL adli para, kusur nedeniyle aynı maddenin son fıkrası uyarınca 3/8 oranında indirim yapılarak 1 ay 26 gün hapis 281 TL adli para, 59/2. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılarak 1 ay 16 gün hapis ve 234 TL adli para, 647 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca hapis cezasının günlüğü 12 TL’den olmak üzere 552 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nın 72. maddesi gereğince aynı neviden para cezaları toplanarak 786 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümdeki sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7660, Karar No: 2022/18086, Tarih: 31.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/7660 E.  ,  2022/18086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 22.06.2020

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

...

...

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin 22/06/2020 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararını, sanık ... vekilinin 20/07/2020 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği ancak tebliğnamede bu hususta görüş bulunmadığından bu temyize ilişkin ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10162, Karar No: 2019/19528, Tarih: 03.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/10162 E.  ,  2019/19528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafında yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ...Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince davacı idarenin harçtan muaf olması nedeniyle HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında kurulan hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Ayaş İlçesi, Gökler Mahallesi 121 ada 64 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gibi, ilk derece mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun harç yönünden kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince verilen karar düzeltilmek suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 03/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/23599, Karar No: 2007/1397, Tarih: 30.01.2007

**12. Hukuk Dairesi         2006/23599 E.  ,  2007/1397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı bonalarda keşide yeri Bursa'dır.

TTK'nun 620 ve 667. maddeleri gereğince bononun ödenmek üzere borçlunun işyerinde veya ikametgahında ibraz edilmesi zorunludur. Bu itibarla, bu nevi para alacağında BK. 73. maddesi hükümleri uygulanmaz. Bonolarda öngürülen ödeme yerinde takip yapılması mümkündür. Ancak, TTK'nun 689/3. maddesine göre ödeme yeri gösterilmeyen bonoda, ödeme yerinin ( keşide yeri ) olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda Bursa İcra Müdürlüğü takipte yetkilidir.

O halde mahkemece borçlunun yetki itirazının reddine karar verilmesi gerekiken kabulü isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2302, Karar No: 2021/1982, Tarih: 01.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/2302 E.  ,  2021/1982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Rapor Değerlendirme Komisyonu’nun 19/10/2012 tarihli ve 2012-M-94 sayılı mütalaası ile dayanağı olan 29/08/2012 tarihli 2012-A-1458/40 sayılı Vergi Suçu Raporu’nun sanıklar hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” ile sanıklardan ... hakkında ayrıca “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçlarına ilişkin olduğu; Malatya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12/04/2013 tarihli 2012/21838 Soruşturma ve 2013/3161 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaadan farklı olarak her iki sanık hakkında da “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kamu davası açıldığı; ancak sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” ile sanık ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçlarından verilmiş bir mütalaa bulunmadığı; bununla birlikte her takvim yılında işlenen “sahte fatura düzenleme” ve “sahte fatura kullanma” eylemlerinin ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, birbirlerine dönüşemeyeceği gözetilerek, her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği cihetle; iddianameye konu olan sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” ile sanık ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçları yönünden, 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, mütalaa verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda sanıklar hakkında bu suçlardan davanın düşmesine karar verilerek, sanık ... hakkında mütalaa konusu yapılan “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan, zamanaşımı süreleri de dikkate alınarak, ayrıca değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden; sanıklar hakkında mütalaa dışına çıkılarak hangi takvim yılına ilişkin olduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

2-Sanıklar hakkında, 213 sayılı VUK'nin 359/b. ve TCK’nin 43. maddesi uyarınca hükmedilen 3 yıl 9 ay hapis cezasından, TCK’nin TCK 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken, sonuç cezanın “3 yıl 1 ay 15 gün” yerine “2 yıl 13 ay 15 gün” olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini yasaya aykırı,

3-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla sanıkların kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 01/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1340, Karar No: 2008/2664, Tarih: 21.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/1340 E.  ,  2008/2664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Şişli 2. Aile ile 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 29.11.2006 tarihinde açılan boşanma protokolden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

T.M.Y.’nın 226. maddesinde “her eş, diğer eşte bulunan mallarını geri alır.”

T.M.Y.’nın 227. maddesinde “eşlerden biri diğerine ait bir malın edinilmesine iyileştirilmesine veya korunmasına hiç ya da uygun bir karşılık olmaksızın katkıda bulunmuşsa tasfiye sırasında bu malda ortaya çıkan değer artışı için katkısı oranında alacak hakkına sahip olur ve bu alacak o malın tasfiyesi sırasındaki değerine göre hesaplanır; bir değer kaybı söz konusu olduğunda katkının başlangıcındaki değeri esas alınır.”

Türk Medeni Yasasının yürürlüğü ve uygulama şekli hakkındaki 4722 Sayılı Yasanın 10. maddesinde “T.M.Y.’nın yürürlüğe girdiği tarihten önce evlenmiş olan eşler arasında bu tarihe kadar tabi oldukları mal rejimi devam eder. Eşler kanunun yürürlüğe girdiği tarihten başlayarak bir yıl içinde başka bir mal rejimi seçmedikleri taktirde bu tarihten geçerli olmak üzere yasal mal rejimini seçmiş sayılırlar.” hükümleri yer almaktadır.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Yasaya 5133 Sayılı Yasa ile ekleme yapılan 4/2. maddesinde “22.11.2001 tarihli 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının 3. kısmı hariç olmak üzere 2. kitabı, 03.12.2001 tarihli ve 4722 Sayılı Türk Medeni Yasasının Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasaya göre aile hukukundan ... dava ve işlerin” aile mahkemesi görevinde olduğu açıklanmıştır.

Somut olayda; davanın Türk Medeni Yasasının yürürlük tarihi olan 01.01.2002 tarihinden sonra açıldığı, uyuşmazlığın çözümünde boşanma protokolünden kaynaklanan başanmaya ilişkin hükümlerinde Türk Medeni Yasasının 2. kitabında yer aldığı ve aile mahkemesinin görevi kapsamında olduğu anlaşılmakta, davanın aile mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Şişli 2. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/02/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.