muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4476, Karar No: 2024/6058, Tarih: 07.11.2024

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; idari tahkikat sonucunda dava konusu yerin dava tarihinden bir yıl önce davacı tarafından tel örgüyle çevrilerek işgal edildiğini, davacının herhangi bir vergi kaydına dayanmadığını, ecrimisil ödemesine de konu edilmediğini, dava konusu yerle ilgili zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığını, imar-ihya yapılmadığını, kadastro öncesi zilyetlik iddiasının dinlenmeyeceğini belirtip davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 22.06.2016 tarihli ve 2015/132 Esas, 2016/141 Karar sayılı karar ile; dava konusu taşınmazın 1951 tarihli dayanak tapu kaydı içinde kaldığı, paftada gösterilen yolun zeminde bulunmayıp taşınmazın doğu sınırının dere ve patika yol olduğu, komşuları ile sınır çekişmesi bulunmayıp komşu parsel tapu kayıtlarının bir kısmnının senetsizden geldiği, ancak 913, 914 ve 915 parsel sayılı taşınmazlara ait 18.01.1965 tarhli ve 2 sıra numaralı dayanak tapu kaydının güneyinin ... tarlası okumakla, bu parselin 910, 911 ve 912 parsel sayılı taşınmazlara denk geldiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 03.03.2016 tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 2.474,56 m2'lik taşınmaz ile (B) harfi ile gösterilen 1.063,65 m2'lik yol vasfındaki taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, (D) harfi ile gösterilen 199,70 m2'lik kısmının davalı Hazine adına olan tapu kaydının iptali ve davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 29.12.2020 tarihli ve 2020/9220 Esas, 2020/6552 Karar sayılı kararı ile; hükme esas alınan bilirkişi raporu ve krokisinde (D) harfiyle gösterilen taşınmaz bölümünün 1976 yılında davalı Hazine adına tespiti yapılan 908 parsel içinde kaldığı, tapulu taşınmazların zilyetlikle iktisabı mümkün olmadığı, tespitin kesinleştiği 1976 yılından eldeki davanın açıldığı 28.05.2015 tarihi arasında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen on yıllık hak düşürücü sürenin de geçmesi sebebiyle davanın (D) harfli kısım yönünden reddi gerektiği; (A) ve (B) harfleriyle gösterilen yerlere ilişkin olarak 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkraları gereğince keşif sonucu elde edilen bilirkişi rapor ve krokisine göre gerekli yerel ve gazete ilânlarının yapılmadığı gerekçesiyle Mahkemenin 22.06.2016 tarihli ve 2015/132 Esas, 2016/141 Karar sayılı kararının bozulmasına, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 19.10.2022 tarihli ve 2021/141 Esas, 2022/335 Karar sayılı kararı ile; bozma ilâmına uyularak keşif esnasında uygulanan 18.01.1965 tarihli, cilt no:10, sayfa no:29 ve 2 sıra nolu tapu kaydı okunarak tapu kaydının 912, 914 ve 915 parsel sayılı taşınmazları kapsadığı, kaydın doğu ve batı sınırında okunan derenin zeminde mevcut olduğu, kuzeyinde okunan... taşınmazının 769 parsel sayılı taşınmaz olduğu, güneyinde okunan taşınmazın ...'ün 912 parsel sayılı taşınmazı olduğu, mahalli bilirkişi beyanlarına göre zemindeki asfalt yoldan önce doğudaki dere kenarından geçen patika yolun bulunduğu, dayanak 1951 tarihli tapu kaydına istinaden taşınmazın doğuda dereye uzandığı, tanık beyanlarına istinaden davacı ve babasının dava konusu taşınmazı 40 yıldan uzun zamandır kullandıkları, 03.03.2016 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) ve (B) harfleriyle gösterilen kısımların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olmayıp zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olmadığı gerekçesiyle davanın (A) ve (B) harfleriyle gösterilen taşınmazlar yönünden kabulü ile (D) harfiyle gösterilen taşınmaz kısmının 1976 yılında davalı Hazine adına tespit ve tescil olunan 908 parsel sayılı taşınmaz içinde kalması nedeniyle zilyetlikle iktisap edilemeyeceği ve 908 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanağının 1976 tarihinde kesinleşmesi, eldeki davanın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen on yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 28.05.2015 tarihinde açılması nedeniyle davanın (D) harfli kısım yönünden hak düşürücü süre nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; idari tahkikat sonucunda dava konusu taşınmazın davacı tarafından dava tarihinden 1 yıl önce tel örgüyle çevrildiğini, imar-ihyanın yapılmadığını, taşınmaz üzerindeki ağaç yaşlarının da iddiayı ispatlamadığını, davaya konu edilen ve bilirkişi raporunda (B) harfiyle gösterilen kısmın paftasında yol olarak gösterildiğini, tescil harici bırakılmadığını, kadastro tespitinden 20 yıl sonra açılan davanın hukuki sebebi olmadığını, yolun zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini, usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek Mahkemenin 19.10.2022 tarihli ve 2021/141 Esas, 2022/335 Karar sayılı kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava; kadastro tespiti sırasında tespit harici bırakılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713. maddesi,

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14/1 ve 17. maddeleri,

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun geçici 8. ve 27/1. maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava; kadastro tespiti sırasında tespit harici bırakılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713. maddesi,

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14/1 ve 17. maddeleri,

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun geçici 8. ve 27/1. maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tüm dosya kapsamı ile fen bilirkişisi raporu ve ekli krokisine göre dava konusu taşınmazların (A) 2.474,56 m2, (B) harfli 1.063,65 m2, (C) harfli 2.463,01 m2 ve (D) harfli 199,70 m2 yüz ölçümlü taşınmazlar olarak saptandığı, (C) harfli taşınmazın davacı adına kayıtlı eski 912 parsel sayılı taşınmaz dahilinde kaldığı, davaya konu edilmediği, (D) harfli taşınmazın 1976 tarihinde kesinleşen kadastro tespiti sonucunda Hazine adına tescil edilen eski 908 parsel sayılı taşınmaz içinde kaldığı, (B) harfli taşınmazın 1976 yılında kesinleşen kadastro çalışması sonucunda (A) harfli taşınmaz bölümünün tescil harici bırakıldığı, (B) harfli taşınmaz bölümünün ise paftasında yol olarak gösterilmek suretiyle tescil harici bırakıldığı, Mahkemenin 02.06.2016 tarihli ve 2015/132 Esas, 2016/141 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, (A), (B) ve (C) harfli taşınmaz kısımlarının davacı adına tesciline karar verildiği, davalı Hazinenin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 29.12.2020 tarihli ve 2020/9220 Esas, 2020/6552 Karar sayılı kararı ile (D) harfli taşınmaz bölümünün Hazine adına tapulu

olduğu tapulu taşınmazlar hakkında tescil davası açılamayacağı ve tespitinin kesinleştiği tarihten itibaren 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü sürenin de geçtiği, (A) ve (B) harfli taşınmazlar yönünden de TMK'nın 713. maddesindeki yasal ilânların yapılmadığı gerekçesiyle bozma nedenine göre sair temyiz itirazları incelenmeksizin hükmün bozulmasına karar verildiği, Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda (D) harfli tapulu taşınmaz hakkında davanın bozma gerekçesine uygun olarak reddine, (A) ve (B) harfli taşınmazlar yönünden kabulü ile davacı adına tesciline karar verilmiş, (D) harfli kısmın reddine ilişkin davacının herhangi bir temyiz itirazı bulunmamakla, (A) ve (B) harfli taşınmaz bölümlerinin kabulüne dair karar davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

2.(A) harfli taşınmaz hakkında verilen kabul kararına dair davalı Hazinenin temyiz itirazları incelendiğinde, yargılama sırasında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun geçici 8. maddesi kapsamında yörede yapılan kadastro çalışmaları sonucunda düzenlenen kadastro tutanağı ile (A) harfli tapusuz taşınmazın bulunduğu bölümün Hazine adına 9.383,20 m2 yüz ölçümlü tarla vasfıyla tespit edilen 217 ada 4 parsel sayılı taşınmaz içinde kaldığı, 16.10.2021 tarihinde Hazine adına tapuya tescil edildiği, kadastro tutanağı ve harita plan örneğinin gönderildiği anlaşılmıştır.

3.Bilindiği üzere, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 27.maddesinde Mahalli Hukuk Mahkemelerinde görülmekte olan kadastro ile ilgili ve henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında o taşınmaz mal için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte bu mahkemelerin görevinin sona ereceği ve davalara ait dosyaların mahkemesine re'sen devrolunacağı düzenlenmiştir. Görev kamu düzeninden olup yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Hal böyle olunca; (A) harfli dava konusu taşınmaz bakımından tefrik ve görevsizlik kararı verilerek dosyanın (A) harfli taşınmaz bölümü yönünden re'sen Kadastro Mahkemesine aktarılması gerekmektedir.

4.Kadastro paftasında yol olarak gösterilmek suretiyle tescil harici bırakılan (B) harfli taşınmaz hakkında verilen kabul kararına dair davalı Hazinenin temyiz itirazlarına gelince; (B) harfli taşınmazın doğu komşusu eski 912 (yeni 122 ada 111) parsel sayılı taşınmazın Ekim 1951 tarihli, 84 sıra nolu, Kösedere, ..... mevkii 30.000 m2 miktarlı, kuzeyi ... Yedekçiler, batısı dere ve yol, doğusu dere, güneyi ..., maliki ... evlâtları ... ve ... olan tapu kaydına istinaden, 910 (yeni 122/31), 911 (yeni 122/112), 912 (yeni 122/111) parseller bütün iken tapuya istinaden ... adına kayıtlı olduğu, ölünce mirasçılarına kaldığı, mirasçıların 1973 yılında hisselerinin tamamını davacının babası ve...'a sattığı, 1978 yılında üzerinden geçen yol sonucunda taşınmazın üçe bölündüğü, davacının babası ... ve... arasındaki rızai taksimle 912 (yeni 122 ada 111) parsel sayılı taşınmazın davacının babasına isabet ettiği gerekçesiyle davacının babası ... adına 36.400 m2 yüz ölçümlü tarla vasfıyla 18.06.1974 tarihinde tespit edildiği, tespitin 24.01.1976 tarihinde kesinleşerek davacının babası adına tescil edildiği, davacının babası adına gayrisabit hudutlu tapu kaydına istinaden eski 912 parsel sayılı taşınmazın miktarından fazla şekilde tescil edilmiş olduğu, 912 parsel sayılı taşınmazın babası tarafından 11.09.2006 tarihli ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile oğlu davacıya temlik edildiği, davacının babasının eklemeli kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanmakla beraber dava konusu taşınmazların 1963 yılında babası tarafından satın alındığı iddiasına dayandığı, bozma ilâmında da davanın, eklemeli zilyetlikle kazandırıcı zamanaşımı nedenine dayalı tescil davası olarak nitelendirildiği, dosyada bulunan ziraat bilirkişisi raporunda (B) harfli taşınmaza ilişkin olarak paftasında yol olarak göründüğü hâlde kültür-tarım arazisi olarak kullanıldığının belirtilmesiyle yetinildiği, müstakilen (B) harfli taşınmaza ilişkin olarak sürdürülen zilyetliğin şekli, süresi, eğimi, toprak ve bitki yapısı, imar-ihyasının ne suretle, ne zaman başlayıp tamamlandığına dair ayrıntılar içermediği, Mahkemece 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesine göre davacı ve babası adına aynı çalışma alanında belgesizden edinilen taşınmazların usulüne uygun araştırmasının yapılmadığı, yetersiz ziraat bilirkişi raporu ile yetinildiği, dava konusu (B) harfli taşınmazın sulu mu yoksa kuru tarla mı olduğu hususu kesin olarak belirlenmediği, bir arazinin kullanım süresi ile niteliğini ve üzerindeki imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihi en iyi belirleme yöntemi hava fotoğrafı incelemesi olduğu halde hava fotoğraflarından yöntemine uygun şekilde ve yeterince yararlanılmadığı görülmektedir. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamayacağı açıktır.

5.Hâl böyle olunca, (B) harfli taşınmaz bakımından doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece öncelikle, davacının ve murisinin aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edindiği sulu ve kuru arazi bulunup bulunmadığı ve miktarı Tapu, Kadastro ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak varsa söz konusu taşınmazların kesinleşme durumlarını gösterir şekilde kadastro tutanak örnekleri ve oluşmuş ise tapu kayıtlarının onaylı örnekleri, Harita Genel Müdürlüğünden (B) harfli taşınmazın bulunduğu yere ilişkin olarak dava tarihinden geriye 15-20-25 yıl öncesi zaman dilimi içerisinde farklı tarihlere ait en az 3 adet bindirmeli hava fotoğrafı, bu hava fotoğrafları kullanılarak üretilmiş memleket haritaları ile temin edilebilen en eski ve yeni tarihli uydu fotoğrafları istenilerek dosya arasına konulmalı, dosya bu şekilde keşfe hazır hale getirildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu, fen bilirkişisi ve jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır.

6.Yapılacak keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, ilk olarak ne zaman ve nasıl kullanılmaya başlandığı, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın ne zaman başlayıp bitirildiği belirlenmeli, yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeye çalışılmalıdır.

7. Ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan önceki tarihli zirai bilirkişi raporu da irdelenmek sureti ile taşınmazın evveliyatını, toprak yapısını, niteliğini ve zilyetlikle mülk edinilebilecek yerlerden olup olmadığını, imar-ihya gerektiren yerlerden olması halinde imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığını ve üzerindeki zilyetliğin hangi tasarruflarla sürdürüldüğünü komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı şekilde açıklayan somut verilere ve bilimsel esaslara dayanan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, taşınmaz ile çevresinin yakın plan ve panaromik fotoğrafları çektirilip üzerine taşınmazın sınırlarının işaretlenilmesi istenilmeli; mahkeme hakiminin taşınmazın konumuna, niteliğine ve çevre parsellerle karşılaştırılmalı olarak fiziksel özelliklerine ilişkin gözlemi keşif tutanağına aynen yansıtılmalıdır.

8. Jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiden taşınmazın kadastro paftasındaki konumunun bilgisayar programı aracılığıyla uydu ve hava fotoğraflarına aktarılması suretiyle hava fotoğrafları üzerinde stereoskop aletiyle ve temin edilebilecek en eski ve yeni tarihli uydu fotoğrafları üzerinde de inceleme yaptırılarak taşınmazın önceki ve şimdiki niteliği, imar-ihyaya muhtaç yerlerden olması halinde imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı, ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığı ve kullanımın hangi tarihten itibaren başladığı hususlarında ayrıntılı rapor düzenlemesi istenilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (A) ve (B) harfli taşınmazlar yönünden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Ayvacık Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'nin 440/III-1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

07.11.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2593, Karar No: 2015/23942, Tarih: 17.03.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/2593 E.  ,  2015/23942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça konu reçetelerin ibraz edildiği eczacı ...'ın beyanında; "Bu reçeteleri kontrol ettikten sonra sahte olduğundan şüphelendim, bilgisayar çıktısı gibiydi." sözleri de dikkate alınmak suretiyle, belgede sahtecilik suçlarında, aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini hakime ait olup, orjinal örnekleri ilgili yerden getirtilerek suça konu belge asılları ile duruşmada karşılaştırılıp incelenmek suretiyle özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan sonra iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve denetime olanak verecek şekilde belge asıllarının dosyada bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1026, Karar No: 2024/5466, Tarih: 18.04.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/1026 E.  ,  2024/5466 K.**

**"İçtihat Metni"**

¸

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/544 E., 2019/1741 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299/1 inci maddesi uyarınca REDDİNE

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2019 tarihli ve 2018/537 Esas, 2019/108 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 58 nci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 ncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.11.2019 tarihli ve 2019/544 Esas, 2019/1741 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine yönelik hüküm kurulmuştur.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafi temyiz ve ek temyiz dilekçelerinde özetle;

-Tespit ve değerlendirme tutanağının delil olma vasfı taşımadığına,

-Savunma hakkının kısıtlandığına,

-Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillere dayandırıldığına,

-Özel kastın bulunması gerektiğine,

-Kararın bozulmasına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafi temyiz ve ek temyiz dilekçelerinde özetle;

-Tespit ve değerlendirme tutanağının delil olma vasfı taşımadığına,

-Savunma hakkının kısıtlandığına,

-Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillere dayandırıldığına,

-Özel kastın bulunması gerektiğine,

-Kararın bozulmasına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın FETÖ terör örgütüne ait özel iletişim ağı olan ByLock programının suç işlemek amacıyla oluşturulmuş ve münhasıran bir suç örgütünün mensupları tarafından kullanılması, gizlilik temeline dayalı FETÖ terör örgütünün bu programı yalnızca güvendiği kişilere özel yöntemlerle kurması, sanıığın, terör örgütünün mensupları tarafından kullanılmakta olan bir ağa bu özelliğini bilerek, kasten dahil olması ve hatta bu ağı iletişim için kullandığının teknik verilerle belirlenmesi, bu programın kurulmasının veya kullanılmasının örgüt bağlantısını göstermesi ve dosyadaki diğer deliller bir bütün halde değerlendirildiğinde, sanığın FETÖ silahlı terör örgütünün bir üyesi olarak, örgütün ideolojisi ve stratejisi doğrultusunda hareket ettiği ve FETÖ terör örgütünün üyesi olduğu anlaşılmakla üzerlerine atılı silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği belirtilerek mahkumiyetine dair karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen dava konusunda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak el edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, sanığın örgüt ideolojisini benimseyerek hiyerarşik yapıya dahil olduğuna ilişkin tüm dosya kapsamı dikkate alındığında; silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden verilen mahkumiyet kararına yönelik vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmakla kurulan mahkumiyet hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.11.2019 tarihli ve 2019/544 Esas, 2019/1741 sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 2.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2024 tarihinde karar verildi.