muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10393, Karar No: 2017/17977, Tarih: 10.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10393 E.  ,  2017/17977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı idareden alınmasına, davacıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4334, Karar No: 2017/12607, Tarih: 04.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/4334 E.  ,  2017/12607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki Altındağ mahallesi 394 ve 4614 parsel sayılı taşınmazların zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi, üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde de bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Aynı bölgeden intikal eden ve (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 2015/13561 esas sayılı ilamı ile denetimden geçen İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/249E.-2015/115K. sayılı dosyasında, aynı kamulaştırma kapsamında açılan bedel tespit ve tescil davasında, idarece düzenlenen kıymet takdir raporunda m2'si 500-TL

olarak belirlenen 396 parsel sayılı taşınmaza 28.05.2014 değerlendirme tarihi itibariyle 529,00-TL/m2 değer biçildiği halde, bu bedelden ayrılma nedenleri konusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan dava konusu taşınmazın metrekaresine 06.06.2014 değerlendirme tarihi itibariyle 516,00-TL değer biçilmesi doğru olmadığı gibi,

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak incelenen taşınmaz ile dava konusu taşınmazların emlak vergi değerlerinin karşılaştırılmasında aralarında 9 kat fark olduğu, bu itibarla dava konusu taşınmazlara emsal olacak nitelikte olmadığı anlaşıldığından alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak incelenen taşınmaz ile dava konusu taşınmazların emlak vergi değerlerinin karşılaştırılmasında aralarında 9 kat fark olduğu, bu itibarla dava konusu taşınmazlara emsal olacak nitelikte olmadığı anlaşıldığından alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazların, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazların; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmazlar ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazların değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan süs havuzu ve kömürlük vasfındaki yapılar için mahallinde bilirkişi kurulu eşliğinde yeniden keşif yapılarak mahkemece yapılan gözlem tutanağa geçirilip, fotoğrafları da çekilmek suretiyle bu yapıların tüm nitelikleri (yaşı, fiziki durumları vs) net olarak tespit edilip Çevre ve Şehircilik Bakanlığı yapı birim maliyet cetvelindeki sınıfına göre değer biçilmesi ve yapıların yaşlarına göre yıpranma oranlarının belirlenmesi için bilirkişi kurulundan rapor alınması gerektiği gözetilmeden, gerekçesi açıklanmadan bu yapı bedellerinin hesaplamada dikkate alınmaması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4908, Karar No: 2016/2116, Tarih: 04.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4908 E.  ,  2016/2116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 1.450.957,96 TL ve ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 723.019,58 TL olmak üzere toplam 2.173.977,54 TL vergi alacağının iflas masasına kayıt ve kabulüne ilişkin istemlerinin reddedildiğini ileri sürerek, vergi alacağının masaya kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı iflas idaresi vekili, davaya konu alacakların vergi mahkemelerinde davalı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir

Mahkemece, Dairemizin 19.03.2013 tarih ve 2012/3434 esas, 2013/1685 karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş, yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacı tarafın alacağının 1.326.580,33 TL vergi borcu, 123.082,00 TL gecikme zammı olmak üzere toplam 1.449.662,33 TL olarak bilirkişi raporunda belirlendiğinden ve bilirkişi raporu esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19092, Karar No: 2014/22914, Tarih: 06.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/19092 E.  ,  2014/22914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Burdur 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 08.07.2014

No : 2013/616-2014/397

Davacı, aksi kurum işleminin iptalini, 07.12.1998 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığın geçerliliğini ve 01.07.2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

07.12.1998 tarihli isteğe bağlı tescille ev kadını olarak 1479 sayılı Yasanın 79’uncu madde hükmü kapsamında isteğe bağlı sigortalılığı başlayan ve 06.12.2013 tarihine kadar isteğe bağlı primlerini ödeyen davacının bu sigortalılığı, 1979 yılından itibaren Almanya’da ev kadını olarak ikamet ettiğinden bahisle 1479 sayılı Yasanın mülga Ek 3.Maddesi uyarıca geçersiz sayılması üzerine eldeki dava açılmıştır.

Mahkemece, kurum işleminin Medeni Kanun’un 2.maddesine aykırılığından hareketle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

01.10.2008 tarihi itibarıyla yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın konuya ilişkin isteğe bağlı sigorta ve şartlarını düzenleyen 50.maddesi “İsteğe bağlı sigorta; kişilerin isteğe bağlı olarak prim ödemek suretiyle uzun vadeli sigorta kollarına ve genel sağlık sigortasına tâbi olmalarını sağlayan sigortadır.

(Değişik fıkra:17.04.2008-5754 S.K./30.mad) İsteğe bağlı sigortalı olabilmek için Türkiye'de ikamet edenler ile Türkiye'de ikamet etmekte iken sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmamış ülkelerdeki Türk vatandaşlarından;

a) Bu Kanuna tâbi zorunlu sigortalı olmayı gerektirecek şekilde çalışmamak veya sigortalı olarak çalışmakla birlikte ay içerisinde 30 günden az çalışmak ya da tam gün çalışmamak,

b) Kendi sigortalılığı nedeniyle aylık bağlanmamış olmak,

c) 18 yaşını doldurmuş bulunmak,

d) İsteğe bağlı sigorta talep dilekçesiyle Kuruma başvuruda bulunmak,

şartları aranır.”hükmünü; ortak geçiş hükümlerini düzenleyen 5510 sayılı Yasanın Geçici 7. maddesi ise “Bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17/7/1964 tarihli ve 506 sayılı, 2/9/1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17/10/1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17/10/1983 tarihli ve 2926 sayılı, 8/6/1949 tarihli ve 5434 sayılı kanunlar ile 17/7/1964 tarihli ve 506 sayılı Kanunun geçici 20 nci maddesine göre sandıklara tabi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları kanun hükümlerine göre değerlendirilir...” hükmünü içermektedir.

Yukarıda bahsedilen yasal düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, 01.10.2008 tarihi itibarıyla yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 50’inci madde hükmüyle, isteğe bağlı sigortalılık için Türkiye’de ikamet etme şartı getirilmiştir. Bu düzenlemeyle yasa koyucu, yurt dışında ikamet eden Türk Vatandaşlarının Türkiye’de isteğe bağlı sigortalı olmalarına kural olarak imkan vermemiştir. Aynı yasanın ortak geçiş hükümlerini düzenleyen ve yukarıda bahsedilen Geçici 7.Madde hükmü, bu duruma bir istisna getirmediği gibi, 01.10.2008 tarihi sonrası isteğe bağlı sigortalılık için ikamet şartını gerekli kılan 50’inci maddeyi destekler niteliktedir

Şu halde, yurtdışında ikamet eden davacının 01.10.2008 sonrası dönem yönünden, 5510 sayılı Yasanın 50’inci madde hükmü uyarınca isteğe bağlı sigortalı sayılabilmesi mümkün bulunmamaktadır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9322, Karar No: 2019/5472, Tarih: 24.10.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/9322 E.  ,  2019/5472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı annesi ...’tan kandırılmak suretiyle alınan vekaletname kullanılmak suretiyle, mirasbırakana murisi evvellerinden intikal eden toplam 14 adet taşınmazdaki miras paylarının davalılara satış yoluyla devredildiğini, temliklerin mirastan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmazsa tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, vekaletnamenin hile ile alındığı iddia ediliyorsa zamanaşımı süresi geçtikten sonra davanın açıldığını, çekişmeli taşınmazları bedeli karşılığında satın aldıklarını, temliklerin muvazaalı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 24.10.2019 Perşembe günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalılar vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davalılar vekili için 2.037.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 15.20. TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 24.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9095, Karar No: 2011/11875, Tarih: 11.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9095 E.  ,  2011/11875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.09.2010 gününde verilen dilekçe ile eser sözleşmesine dayalı olarak ayıplı imalat nedeniyle tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 18.01.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eserin ayıplı imal edilmesi nedeniyle ayıpların giderilmesi bedeli ve oluşan zarar toplamı 5.420,00 TL’nin yaptırılan tespit gideri ile birlikte tahsili istemiyle açılmıştır.

Davalı, eserin davacı iş sahibinin talimatıyla meydana getirildiğini, esasen sözleşmeye göre bir yıllık süre için sorumluluğu bulunduğunu, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının sorumluluğunu düzenleyen sözleşme hükmü bir yıl ile sınırlandırıldığından, bu süre de geçirildiğinden bahisle dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Bir tanımlama yapmak gerekirse eser sözleşmelerinde ayıptan maksat, sözleşmede üzerinde anlaşılan (yüklenicinin esere ilişkin olarak zikrettiği) niteliklerin veya dürüstlük kuralları gereğince bulunması gereken lüzumlu niteliklerin meydana getirilen eserde bulunmamasıdır. Başka bir ifadeyle, eserde sözleşme ve dürüstlük kurallarına göre olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki fark ayıptır. Açık ayıp, eserin iş sahibine teslimi anında kolaylıkla görülebilen ayıplardır. Buna karşılık gizli ayıp, eserin tesliminden sonra ve kullanımı sırasında kendini gösteren ayıp türüdür.

Kural olarak, yüklenicinin eseri sözleşmeye, sözleşmedeki amaca, fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek iş sahibine teslimi gerekir. Esasen yüklenicinin bu temel borcu, yüklenicinin sadakat ve özen borcunun bir sonucudur. Aksi halde, eser ayıplıdır ve yüklenicinin Borçlar Kanununun 360.maddesinde sayılan sorumlulukları ortaya çıkar. Eser teslim edilmiş olsa bile, zamanaşımı süresince yüklenicinin ayıba karşı tekeffül borcu devam eder.

Eser sözleşmelerinde zamanaşımı; yüklenicinin kasıt veya ağır kusuru ile akti hiç veya gereği gibi yerine getirmemiş, bilhassa ayıplı malzeme kullanmış veya ayıplı bir iş meydana getirmiş olması sebebiyle açılacak davalar hariç olmak üzere bütün davalarda 5 yıl, Borçlar Kanununun 126/4.maddesine dayanılarak açılan davalarda ise 10 yıldır. Eserin meydana getirildiği tarih 2009 yılı olduğuna, dava 17.09.2010 tarihinde açıldığına göre zamanaşımı süresinde açılan eldeki davanın esasının incelenmesi gerekmektedir.

Taraflar arasındaki 16.03.2009 tarihli sözleşmede yüklenicinin bir yıl süreyle sorumlu tutulacağının yazılması, uygulamadaki deyimiyle yüklenicinin meydana getirdiği esere bir yıl garanti vermiş olması demektir. Bu süre içinde meydana çıkacak ayıplar için ayrıca ayıp ihbarı gerekmez. Fakat sözleşmeye bir sürenin yazılmış olması, kanunun öngördüğü zamanaşımı süresinde açılan davanın dinlenmesine engel teşkil etmez.

Mahkemece yapılması gereken iş, uyuşmazlığı Borçlar Kanununun 359., 360. ve 362.maddeleri çerçevesinde incelemek ve sonucuna uygun bir hüküm kurmak olmalıdır. Bu yönler bir yana bırakılarak davanın garanti süresinde açılmadığından bahisle reddedilmiş olması doğru değildir.

Karar, açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 11.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3310, Karar No: 2016/7780, Tarih: 14.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/3310 E.  ,  2016/7780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

( Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 14.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6351, Karar No: 2014/10428, Tarih: 01.07.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/6351 E.  ,  2014/10428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili şirkete sigortalı, davalıya ait olan iş yerinde yağan yağmur sebebi ile gelen suyun tazyiki sonucu davalıya ait binaya yağmur suyu giderinin ek yerinden çıkması ile sızan sular sonucunda deponun raflarında bulunan emtianın hasarlandığını, toplam hasar miktarının 6.933,30- TL olduğunun tespit edildiğini, hasar bedelinin sigortalılarına tazminat makbuzu ve temlikname uyarınca 12/08/2010 tarihinde ödendiğini ileri sürerek davalı aleyhine alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takibine davalının itirazının iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili; hasar gören malzemelerin sigortalıya ait olmadığını, emtiaların depo edildiği alanın kira sözleşmesine dahil olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sigortalı şirkete ait emtianın, kiralananın kira sözleşmesi sınırları dışına çıkılarak kullanılması nedeni ile zarar gördüğü, bu nedenle oluşan zarardan davalı kiralayan tarafın sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine, davalının kötü niyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekili ile davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümleri yazılı 25,20 TL peşin harçların onama harcına mahsubuna, 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.