muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13301, Karar No: 2014/22788, Tarih: 04.11.2014

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23644, Karar No: 2023/3123, Tarih: 24.04.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/23644 E.  ,  2023/3123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması, güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Davanın reddi

İstanbul 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/147 Esas, 2016/16 Karar Karar sayılı kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra dava dosyasında mevcut Beyoğlu 16. Noterliğince tanzim olunan 06.02.2018 tarihli ve 3384 yevmiye numaralı vekâletnamesinin feragat hususunda içerdiği yetkiye dayanarak Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden gönderilen 04.10.2018 tarihli dilekçe ile temyiz isteğinden feragat ettiğini bildirdiği ve hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 266 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereği temyiz isteğinden feragat nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

24.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21918, Karar No: 2015/20101, Tarih: 19.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21918 E.  ,  2015/20101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gümüşhacıköy Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 16.06.2015

No : 2013/191-2015/96

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı K... ve davalı G... A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 4-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak, geçiş hükümlerini içeren aynı Yasa'nın Geçici 7. maddesi hükmünde "bu Kanun"un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun'un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibari hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler.” hükmü ve genel olarak yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5. maddesidir.

Anayasa Mahkemesi’nin 27.03.2007 tarihli 26475 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 04.10.2006 tarihli ve 2002/157 Esas 2006/97 Karar sayılı kararı ile 506 sayılı Yasa'ya 2098 sayılı Yasa ile Ek 1. madde olarak eklenen, 3395 sayılı Yasayla kapsamı genişletildikten sonra 3520 sayılı Yasa ile Ek. 5. madde olarak numaralandırılan düzenlemede yer alan "azotlu gübre ve şeker sanayii" ibaresi iptal edilmiş ise de, Anayasa’nın 153/5. maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi de gözetildiğinde, davacının Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının yürürlük tarihi olan 27.03.2007 tarihinden önceki dönem yönünden itibari hizmetten yararlandırılması mümkün değildir. İtibari hizmet süresi olanağından 27.03.2007 tarihinden önceki dönemde yararlanmak için, Yasanın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır.

Dava konusu olan. 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden ise, iş koluna ilişkin koşul dışındaki unsurlarda (işyeri koşullarında) bir değişiklik olmamıştır. İptal kararı ile 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihi arasındaki dönemde, anılan madde koşullarının davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin incelenmesi amacıyla düzenlenerek karara dayanak yapılan bilirkişi raporundan işyerinde, davacının, doğrudan ek 5. maddede sayılan çelik, demir ve tunç döküm, zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle ve patlayıcı maddeler yapılmasında ve kaynak işlerinde çalışmasının bulunmadığı, tütün işleme işi yapan fabrikada çalıştığı anlaşılmaktadır. Öte yandan işyerinde tütün tozlarından dolayı eczaneden alınan maskelerin kullanıldığı tanık ifadelerinde belirtilmektedir. Davacının, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki işyeri, çalıştığı birim ve yaptığı iş tereddüde mahal vermeksizin belirlenmeden, işyerinin fiziki durumu keşifle tespit edilmeden, davacının yaptığı işin, gaz maskesiyle çalışmayı gerektiren iş olup olmadığı hususunda gerekli araştırma ve yeterli inceleme yapılmadan, mahkemece, yazılı şekilde karar verilmesi, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, bahçıvan, yazıcı, güvenlik görevlisi, vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinin fiziksel koşulları keşif ile tespit edilmeli; davalı işveren vekilince, eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen Adıyaman İş Mahkemesinin 2008/823E – 2011/25 K. Sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler ( zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren işgüvenliği konularında uzman bilirkişiden rapor alınmalı; alınan rapor mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV.bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmelidir

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz, edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMAS1NA, temyiz harcının istek halinde davalılardan G... A.Ş.'ye iadesine, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5742, Karar No: 2013/3541, Tarih: 05.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/5742 E.  ,  2013/3541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK.nun 204/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca (1 yıl 8 ay HC- Hak yoksunluğu)

1-02.05.2006 tarihinde Kadıköy 4. Bölge Tapu Sicil Müdürlüğü'ne ibraz edilen suça konu “satışa arz şerhinin fek edilmesi”ne ilişkin yazının, 01.05.2004 tarihinde düzenlenmiş görünmesine rağmen tapu sicil müdürlüğünün 12.04.2006 tarih ve 7183 sayılı yazısının ilgi tutulduğunun anlaşılması karşısında, ibraz ve düzenleme ile ilgi yazı tarihleri arasındaki çelişki dikkate alındığında, aldatma kabiliyetinin ne şekilde gerçekleştiği karar yerinde tartışılıp gösterilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de; ertelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel önceki hükümlülüğü bulunmayıp, ikrarı lehine değerlendirilerek hakkında takdiri indirim nedeni uygulanan ve suç tarihinden sonra katılan bankanın zararını giderdiği anlaşılan sanık hakkında yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1529, Karar No: 2016/7128, Tarih: 27.09.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1529 E.  ,  2016/7128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuklar hakkında ...nın 142/1-b,143,31/2,62,51/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocukların mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların,... İlköğretim Okulunun koridorunda bulunan pvc kapının asma kilidini kırarak okul kantinine girdikleri ve kantinden para ile bir miktar gıda maddesi çaldıkları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin hırsızlık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.04.2010 tarih ve 2010/4-71 E, 2010/76 K sayılı ilamında belirtildiği gibi; 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesiyle, ceza infaz kurumu haline getirilip, sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ertelemede, maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkemece bir deneme süresinin belirlenmesi zorunlu olup, bu sürenin belirlenmemesi veya eksik belirlenmesinin, aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyeceği, yine zikredilen maddenin 3. fıkrasında, denetim süresinin mahkûm olunan hapis cezası süresinden az olamayacak şekilde belirlenmesi gerektiğinden hareketle, hapis cezası ertelenen suça sürüklenen çocuklar hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 51/3. maddesi gereğince denetim süresi belirlenmemesi,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hapis cezasının ertelenmesine ilişkin bölüme “1 yıl 1 ay 10 gün denetim süresi belirlenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5402, Karar No: 2022/6927, Tarih: 13.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/5402 E.  ,  2022/6927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Tokat Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında Tokat Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Bölge Adliye Mahkemesi 2 Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Tokat İli Artova İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 109 ada 17 parsel sayılı 3694,73 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak tarla vasfıyla davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili, bölgede 766 sayılı Kanun'a göre yapılan kadastro çalışmaları sırasında orman olması nedeniyle taşınmazın tespit dışı bırakıldığını, 6831 sayılı Kanun'a göre yapılan orman tahdidinde ise taşınmaz her ne kadar orman sınırları dışında bırakılmışsa da bu tarihten önceki zilyetliğe değer verilemeyeceğini belirterek; Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeniyle taşınmazın Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hükme karşı, davacı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince Hazinenin istinaf başvurusunun kabul edilerek ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmış, dosya yeniden yargılama yapılarak karar verilmek üzere mahkemesine gönderilmiştir.

Bunun üzerine Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, dava konusu 109 ada 17 parsel sayılı taşınmazın davalı adına yapılan tespitinin iptali ile fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 03.04.2020 tarihli raporda B ile gösterilen 494,73 m2 yüzölçümündeki bölümünün dere yatağı vasfıyla tespit dışı bırakılmasına, A ile gösterilen 3200,00 m2 yüzölçümündeki bölümünün tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hükme karşı davacı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; bu kez davacı Hazine vekilince Samsun Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi karannda yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 13.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18549, Karar No: 2015/32087, Tarih: 10.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/18549 E.  ,  2015/32087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/106524

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2012

NUMARASI : 2011/263, 2012/29

SANIK : B.. D..

SUÇLAR : Bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalarda değişmeyen ifadesinde, suçlamaları kabul etmemesi, Atlas Turizm Ticaret Limited Şirketi yetkilisi F.. D.. tarafından 19.9.2007 tarihli vekaletname ile sanık B.. D..'a çek keşide etme yetkisi verildiğinin anlaşılması, 21.6.2011 tarihli bilirkişi raporunda, suça konu çekte bulunan keşideci imzasının sanığın eli ürünü olup olmadığının saptanamayacağının belirtilmesi ve sanığın baştan beri dolandırıcılık kastıyla hareket ettiğine dair delil bulunmaması karşısında, nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarının unsurları itibariyle oluşmadığı dikkate alınarak yüklenen suçlardan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2813, Karar No: 2014/7006, Tarih: 27.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/2813 E.  ,  2014/7006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2012/518-2013/256

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.11.2012 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi, kal, tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; elatmanın önlenmesi ve kal istemi yönünden istemin kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen 22.10.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi, kal ve tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, 20.. ada 2.. parsel sayılı taşınmazda oturduğunu, davalının komşu 2.. parsel sayılı taşınmaz üzerindeki evinin çatısına yağan yağmur ve kar sularını taşıyan oluğun yönü ve davalının evinin temelini nem ve rutubetten korumak için döktürdüğü perde betonun eğimi nedeni ile yağmur ve kar sularının evine doğru aktığını, duvarının zarar gördüğünü, davalının komşuluk hukukuna aykırı eylemlerinin önlenmesi ile davalının döktürdüğü perde betonun ve çatı oluğunun kal’ini ve zararın tazminini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının çatı oluğundan akan yağmur ve kar suyuna yönelik davalı tedbir aldığından, istem hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer istem yönünden ise zarar ile eylem arasında illiyet bağı bulunmadığından istemin reddine, davalının evinin duvarının her ne kadar arazinin doğal eğimi nedeni ile zarar gördüğü anlaşılmış olsa da, davalının bununla ilgili önlemleri almak zorunda olduğu anlaşıldığından evin duvarının zarar görmesini engellemek amacı alınacak tedbirlerin ve duvarda meydana gelen zarar bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Dosyada bulunan 28.05.2013 tarihli bilirkişi raporunda, davacıya ait evde 300,00 TL zarar oluştuğu, bu zararın davalının bahçesine yağan yağmur ve kar sularının arazinin doğal eğiminden dolayı davacının evine doğru akmasından kaynaklandığı belirtilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Dosyada bulunan 28.05.2013 tarihli bilirkişi raporunda, davacıya ait evde 300,00 TL zarar oluştuğu, bu zararın davalının bahçesine yağan yağmur ve kar sularının arazinin doğal eğiminden dolayı davacının evine doğru akmasından kaynaklandığı belirtilmiştir.

Hal böyle iken mahkemece, infazda tereddüt yaratacak şekilde kendi içinde çelişki barındıran hüküm kurulmuştur. Şöyle ki, hüküm sonucunun birinci bendinde davacının evinin duvarının davalının evinin çatı oluğundan akan yağmur ve kar suyu nedeni ile nem ve rutubete maruz kaldığı, ancak bu durum davalı tarafça giderildiğinden bu istem yönünden karar verilmesine yer olmadığına, ikinci bentte davacının evinin duvarının davalının evinin temelini sağlamlaştırmak amacı ile döktürdüğü perde beton nedeni ile değil arazinin doğal eğimi nedeni ile zarar gördüğünden bahisle bu istem yönünden davanın reddine, üçüncü bentte ise davacının evinin duvarının arazinin doğal eğimi nedeni ile akan sulardan zarar görmekte olduğu hususu belirtilmekle birlikte bu zararın önlenmesi yükümlülüğü davalıya yüklenilerek alınacak tedbirlerin ve davacının evinin gördüğü zarar bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Bu durumda davacının zararı ile davalının eylemi arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı hususu irdelenerek infazda tereddüte yol açmayacak şekilde çelişki içermeyen bir hüküm tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/23558, Karar No: 2010/31171, Tarih: 11.11.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/23558 E.  ,  2010/31171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/204186

MAHKEMESİ : İzmir 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2007

NUMARASI : 2007/183

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığını bozmak, hakaret ve kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Konut dokunulmazlığını bozmak suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında,sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-5237 sayılı TCK.nun 58.maddesinin 3.fıkrasında "tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezasıyla adli para cezası öngürülmüşse hapis cezasına hükmolunacağı" ve aynı Kanunun 50.maddesinin 2.fıkrasında ise" suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık para cezasına çevrilemeyeceği" düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında mükerrir olması nedeniyle uygulanan maddede seçenek olarak öngörülen yaptırımlardan hakimin tercih hakkı bulunmadığından zorunlu olarak hapis cezasına hükmedilmiş olması karşısında, bu cezanın koşulların bulunması durumunda aynı kanunun 50/1.maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesine yasal bir engel bulunmamaktadır. Ancak 5237 sayılı TCK.nun 50/2.maddesine göre, uygulanan maddede hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi ve zorunluluk olmaksızın hapis cezasının mahkemece tercih edilmesi halinde bu durumda artık hapis cezası adli para cezasına çevrilemeyecektir.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda; seçenekli cezalardan kısa süreli hapis cezasına tekerrür nedeniyle zorunlu olarak hükmedildiğinden, bu cezanın yasada aranan diğer koşullar bulunduğunda adli para cezası ya da önlemlerden birine çevrilmesine yasal bir engel bulunmadığı halde yasal engel bulunduğu belirtilerek bu durum değerlendirilmeden kasten yaralama ve hakaret suçlarından tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 58.maddesi hükmü uygulanırken 5275 sayılı yasanın 108/2 maddesi hükmü gözetilerek hangi geçmiş hükümlülüğün tekerrüre esas alındığının kararda açık bir biçimde gösterilmemesi suretiyle infazda tereddüte yol açılması,