muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5400, Karar No: 2013/10855, Tarih: 11.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/5400 E.  ,  2013/10855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; katılan ...'ın sanık ...'ın amcası olduğu, Tekirdağ sahilinde çay bahçesi işlettiği gibi aynı zamanda çocukların binip gezdikleri ATV motoru olarak halk arasında bilinen araçları kiralayıp gelir elde ettiği katılan ile sanığın babasının yakın yerlerde aynı işi yapmaları nedeniyle aralarında olaydan öncesine dayalı sorunların olduğu, sanığın, katılana ait iki adet ATV moturunun benzin kapaklarını açıp dışarıya benzin çıkartarak yaktığı, bu şekilde mala zarar verme suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş, temel cezanın belirlenmesinde "suçun işleniş şekli" gerekçe gösterilerek teşdid uygulanması, "sanığın kişilik yapısı, sosyal durumu gözönüne alınarak sabıkasız oluşu nedeniyle ileride suç işlemekten çekineceği hususunda kanaat hasıl olduğundan" denilmek suretiyle verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmesine karar verilmesi yasal ve yerinde olduğundan tebliğnamedeki 1 ve 2 nolu düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay CGK'nun 06.04.2010 tarihli ve 2010/4-71 E, 2010/76 K sayılı ilamında belirtildiği gibi; 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesiyle, ceza infaz kurumu haline getirilip, sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ertelemede, maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkemece bir deneme süresinin belirlenmesi zorunlu olup, bu sürenin belirlenmemesi veya eksik belirlenmesi, denetim süresi, ertelemenin yasal sonucu olduğundan, aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyecek, yine fıkrada mahkûm olunan hapis cezası süresinden az olmamak hususu da, hükmedilen bir yıldan fazla mahkûmiyetler için söz konusu olup, hapis cezası bir yıldan az olsa da denetim süresi hiçbir ahvalde bir yıldan az olamayacağı cihetle, anılan emredici düzenlemeye aykırı şekilde; 1 yıl 3 ay mahkumiyet verilmesi karşısında; 1 yıl denetim süresi belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki erteleme ile ilgili kısımdaki denetim süresi belirlenmesine ilişkin kısmın çıkarılıp yerine, "51. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay denetim süresi belirlenmesine" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/567, Karar No: 2017/661, Tarih: 02.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2017/567 E.  ,  2017/661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı 130.655,90 TL tutarındaki alacağın tahsili amacıyla davalı hakkında icra takibi başlattığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkâr tazminatının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, davaya bakma görevinin tüketici mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine ve HMK’nın 114/1-c ve 115/2. maddesi uyarınca, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı alacağın tahsili amacıyla girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

6502 sayılı Kanun'un 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı Mülga Borçlar Kanunu'nun 355 vd. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununda 3/k maddesindeki tüketici tanımına uymadığı açıktır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç, arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Yasada tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak, araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Bu durumda, eldeki davada uyuşmazlığın 6502 sayılı Kanuna göre Tüketici Mahkemelerinde değil genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile dosyanın başvuru halinde tüketici mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bu durumda, eldeki davada uyuşmazlığın 6502 sayılı Kanuna göre Tüketici Mahkemelerinde değil genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile dosyanın başvuru halinde tüketici mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, karar tarihinde yürürlükte olan HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca, mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Bu durumda mahkemece, HMK'nın 114/1-c madde hükmü gereğince anılan yasal düzenleme gözönünde bulundurularak, göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, karar tarihinde yürürlükte olmayan ve göreve ilişkin dava şartı öngörmeyen HUMK'nın göreve ilişkin 7 ve 27. madde hükümlerine uygun olarak gerekçede ve hüküm fıkrasında "mahkememizin görevsizliğine" ibarelerine yer verilmesi de hatalı olmuştur.

Ne var ki, karar sonucu itibariyle doğru olduğundan, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın gerekçesinin değiştirilmesine, “HÜKÜM” bölümünün 1. bendinde yer alan "Mahkememizin görevsizliğine” ibaresinin çıkarılmasına ve 3. bendinde yer alan “Tüketici” ibaresi çıkarılarak, yerine “Asliye Hukuk” ibaresinin yazılmasına, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7920, Karar No: 2023/8237, Tarih: 14.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7920 E.  ,  2023/8237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/359 E., 2023/206 K.

HÜKÜM/KARAR : Asıl ve birleşen davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazası ve iş göremezlik oranı tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 26.05.2012 tarihinde davalıda montaj elemanı olarak çalışmaya başladığını, 16.07.2012 tarihinde görevinin dışında fırından mal indirme işi yaptırıldığı sırada iş kazası geçirdiğini ve ayağını kırdığını, işverenin iş kazasını hastaneye iş kazası olarak bildirmediğini, SGK'ya da iş kazası olarak bildirmediğini, hastaneye öğlen arası işçinin kaldırımdan düşerek ayağını kırdığını beyan ettiklerini, olaydan sonra ... SGM'ye başvuru yapıldığını, 05.04.2017 tarih ve 2017/104 sayılı komisyon kararı ile olayın iş kazası olmadığına karar verildiği, bu nedenle bu davayı açarak gerçekleşen kazanın iş kazası olduğunun tespit edilmesini ve davacının iş göremezlik derecesinin belirlenmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davayı kabul etmediklerini, olayın iş kazası olmadığını, davacının hastane yönetimine kaldırımdan düştüğünü beyan ettiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davayı kabul etmediklerini, Kurum tarafından kazanın iş kazası olmadığına karar verildiğini, davacının kendi ihmaliyle yaralandığını bu sebeple davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.02.2021 tarih ve 2017/320 esas, 2021/93 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Kurum vekili vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.06.2022 tarih ve 2021/1003 esas, 2022/1305 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkeme kararı yerinde bulunarak istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.06.2022 tarih ve 2021/1003 esas, 2022/1305 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkeme kararı yerinde bulunarak istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; ".. Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesi neticesi, iş kazasının tespitine dair kabul hükmü kurulması isabetli bulunmuş olup; davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranı ise, Mahkemece ATK 3. İhtisas Kurulundan alınan raporla yetinilerek; yukarıda bahsedildiği şekilde yasal prosedüre uygun belirlenmemiştir. Bu kapsamda yukarıda işaret edilen çerçevede, davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranı ile ilgili prosedür, baştan itibaren işletilerek; alınacak raporlar değerlendirilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

O halde, davalı SGK vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin, davalı SGK vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak; İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, iş göremezlik oranının tespiti yönünden talebin tefriki ile "...Davanın kabulüne 1-Davacı ...'in 16.07.2012 tarihinde yaşadığı kazanın iş kazası olduğunun tespitine... " karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde; olayın iş kazası olmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; Kurum'un işlemlerinin yerindeliğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16353, Karar No: 2017/23988, Tarih: 01.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16353 E.  ,  2017/23988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki ... mahallesi 414 ada 8 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34244, Karar No: 2016/8387, Tarih: 17.03.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/34244 E.  ,  2016/8387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatının alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının davalıya ait işyerinde, alt işverenlerin işçisi olarak temizlik işlerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini, tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili; husumet itirazında bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya içeriği ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, kanuni süresi içinde ,davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davalı Sağlık Bakanlığının harç giderlerinden sorumlu tutulmasının doğru olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j bendinde Genel bütçeye dahil idarelerin yargı harçlarından muaf olacağı düzenlenmiştir.

Mahkemece, davalı Sağlık Bakanlığının harçtan muaf olduğu gözetilmeden,harçlardan sorumlu tutulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2. ve 3. bendlerinin silinerek yerlerine,

"2-Davalı Bakanlık Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

3-Davacı tarafından yatırılan 126.10 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine," rakam ve sözcüklerin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 17.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8548, Karar No: 2008/15622, Tarih: 25.12.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/8548 E.  ,  2008/15622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya 12.7.2004 tarihinde 130 ton buğday sattığını, 45.500 YTL. alacağından sadece 2.000 YTL. ödeme yapıldığını, ileri sürerek, 43.500 YTL. ve işlemiş faizi toplam 64.380 YTL.nin dava tarihinden yasal faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile hiçbir alış-verişinin olmadığını, hiçbir borcunun olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 14.000 YTL.nin dava tarihinden faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya buğday sattığını ve bedelinin kısmi ödeme dışında ödenmediğini ileri sürerek bu davayı açmış ve delil olarak da 5.7.2004 ve muhtelif tarihli davalı şirketin antetini taşıyan kantar fişine dayanmıştır. Davalı, davacı ile buğday alım satımı yapan ve bu ... ilişkisinden dolayı kısmi ödemede bulunan firmanın ... Gübre Tarım Ltd. Şti. olduğunu, bu nedenle borca muhatap olmadıklarını savunmuştur.

Davalı satım hukuki ilişkisini inkar ettiğine göre, hukuki ilişkinin varlığını davacının isbat etmesi gerekir. Davacı satım ilişkisinin dayanağı olarak kantar fişine dayandığına göre, sunulan kantar fişini davalının kabul edip etmediği ve kantar fişinin davalı elinden çıkıp çıkmadığı araştırılmalı, sonucuna göre davalı elinden çıktığı ve kantar

fişini kabul ettiği durumda yazılı delil başlangıcı olabileceği düşünülmeli, aksi halde davacının iddiasını isbat için davalıya yemin teklifine hakkı bulunduğu hatırlatılarak sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu konuda herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 26,12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10701, Karar No: 2015/3472, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/10701 E.  ,  2015/3472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4030, Karar No: 2018/11301, Tarih: 22.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/4030 E.  ,  2018/11301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılmaz hale getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddi varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilan yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıkların, katılan kurumun bahçe duvarlarına, trafo, elektrik panolarına ve özel güvenlik kulübesi duvarına mavi renkli boya ile bir adet insan yüzü sureti çizmek ve bunun altına "boya ile yazı" yazmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerin kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı gerekçelerle sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan Kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.