muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6193, Karar No: 2011/13075, Tarih: 12.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6193 E.  ,  2011/13075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15647, Karar No: 2010/717, Tarih: 18.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15647 E.  ,  2010/717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6642, Karar No: 2015/11708, Tarih: 15.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/6642 E.  ,  2015/11708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8754, Karar No: 2014/13251, Tarih: 25.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/8754 E.  ,  2014/13251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B.- 2014/65229

3516 sayılı Ölçüler ve Ayar Kanunu'na aykırı davranmaktan kabahatli A.. A.. Satış ve Dağıtım Paz. A.Ş. hakkında, anılan Kanun'un 15. maddesi uyarınca 1.464,00 Türk Lirası idari para cezası uygulanmasına dair, İstanbul Valiliği Bilim, Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğü'nün 25/04/2013 tarihli ve 74 sayılı idari yaptırım kararına vaki başvurunun reddine ilişkin Bakırköy 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 27/08/2013 tarihli ve 2013/1329 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 10/02/2014 gün ve 9808 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/02/2014 gün ve KYB. 2014/65229 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

3516 sayılı Ölçüler ve Ayar Kanunu’nun “Muayeneler” kenar başlıklı 9. maddesinde, “Ölçü ve ölçü aletleri aşağıdaki muayenelere tabi tutulurlar.İlk muayene, Periyodik muayene, Ani muayene, Şikayet muayenesi, Stok muayenesi.

a)İlk muayene: Yeni yapılan veya parçaların birleştirilmesi suretiyle meydana getirilen ölçü ve ölçü aletlerinin satışa veya kullanılmaya başlanmalarından önce veya ithal edilen ölçü ve ölçü aletlerinin yurda sokulmaları sırasında veya periyodik, ani, şikayet ve stok muayeneleri sonunda damgaları iptal olunan ölçü ve ölçü aletlerinin tamir ve ayarlanmalarından sonra veya ayarları bağlı bulundukları yere göre ayarlanmış olan ölçü ve ölçü aletlerinin ise her yer değiştirmeleri halinde uygulanır.

b)Periyodik muayene: Belli sürelerde olmak üzere, bu Kanun kapsamına giren ölçü ve ölçü aletleri için yapılan genel muayenedir.

c)Ani muayene: Bakanlık merkez ve taşra ölçüler ve ayar kuruluşları memurlarının görecekleri lüzum veya ihbar üzerine, ölçü ve ölçü aletlerinin bulundukları yerlerde habersizce yapılan muayenedir.

d)Şikayet muayenesi: Bir ölçü ve ölçü aletinin doğru çalışıp çalışmadığını tespit etmek üzere, ölçü ve ölçü aleti sahibi veya diğer bir kimsenin yazılı müracaatı üzerine yapılan muayenedir.

e)Stok muayenesi: İlk muayene damgasını taşıdıkları halde satılmayıp depo, atölye, imal veya satış yerlerinden, yahut henüz kullanılmasına ihtiyaç duyulmayarak stok halinde bulundurulan ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayene süreleri içinde tekrar tabi tutuldukları bir muayene şeklidir.

Bu muayenelerin usul ve esasları, kimler tarafından ne şekilde ve surette yapılacakları ve muayeneye tabi ölçü ve ölçü aletleri sahiplerinin veya bunları kullananların görev ve sorumlulukları ile tabi olacakları yasaklar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikte gösterilir.

Bu muayenelerin usul ve esasları, kimler tarafından ne şekilde ve surette yapılacakları ve muayeneye tabi ölçü ve ölçü aletleri sahiplerinin veya bunları kullananların görev ve sorumlulukları ile tabi olacakları yasaklar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikte gösterilir.

Ölçü ve Ölçü Aletleri Muayene Yönetmeliğinin "Periyodik muayenelerin ilanı, müracaat zamanı ve sorumluluklar" kenar başlıklı 6. maddesinde, Bakanlık, periyodik muayene müracaatlarının her yıl Ocak ayı başından Şubat ayının son gününe kadar, ölçü ve ölçü aletlerinin cins ve özelliklerine göre hangi mercilere yapılacağını, Türkiye Radyo Televizyon Kurumu kanalıyla radyo ve televizyondan hükümet bildirisi olarak belli aralıklarla ilan eder.

Damga süresini doldurmuş ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayeneleri için ilgililerce, sürenin dolduğu yılı izleyen Ocak ayının başından Şubat ayının son gününe kadar, Bakanlık Ölçüler ve Ayar Teşkilatı veya Grup Merkezi Belediye Ölçüler ve Ayar Memurluklarına müracaat edilmesi gerekir.

Şubat ayının son gününün tatile rastlaması halinde müracaat, sonraki ilk iş gününün mesai bitimine kadar yapılabilir. Periyodik muayene için zamanında müracaat etmeyenler hakkında, daha sonra müracaat etmiş olsalar dahi, damga süresi dolmuş ölçü aleti kullanma fiilinden dolayı, 3516 sayılı Kanun hükümlerine göre idari ve cezai işlem uygulanır.

Periyodik muayenelerin yaptırılması sorumluluğu gaz, elektrik ve su sayaçlarında; bu sayaçları dağıtım ağında kullanan dağıtım şirketine veya dağıtımdan sorumlu işletmeye, dağıtım ağı dışında kullanılanlar ile diğer ölçü ve ölçü aletlerinde ise, 3516 sayılı Kanun kapsamında ölçü ve ölçü aletinden sorumlu kullanıcıya aittir.”

Yine aynı Yönetmeliğin “Periyodik muayene” kenar başlıklı 9. maddesinde, “Ölçü ve ölçü aletlerinden;

a)Hassas kütle ölçüleri, 5 kg'dan yukarı kütle ölçüleri, hassas mekanik tartı aletleri, okuma, çıktı verebilme veya başka elektronik cihazlarla bağımlı çalışabilme özelliğine sahip elektronik tartı aletleri, maksimum kapasitesi 2000 kg'dan fazla olan tartı aletleri, hububat muayene aletleri, demir yolu yük ve sarnıçlı vagonları, taksimetre, naklimetre, akaryakıt ölçek ve sayaçları ile likit petrol gazı (LPG) sayaçlarının periyodik muayenelerinin iki yılda bir,

b)Elektrik, su ve gaz sayaçlarının periyodik muayenelerinin on yılda bir yaptırılması zorunludur.

Birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerinde belirtilen ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayeneleri ilgililerin müracaatı üzerine Bakanlık Ölçüler ve Ayar Teşkilatı tarafından yapılır.

b)Elektrik, su ve gaz sayaçlarının periyodik muayenelerinin on yılda bir yaptırılması zorunludur.

Birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerinde belirtilen ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayeneleri ilgililerin müracaatı üzerine Bakanlık Ölçüler ve Ayar Teşkilatı tarafından yapılır.

Bu ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayene süreleri, damgalandıkları yıldan başlanarak hesaplanır.” şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, muteriz firmanın işlettiği akaryakıt istasyonunda bulunan sayaç ve ölçüm aletlerinin 2011 yılında damgalandığı ve damga süresinin 2 yıl olduğu, ölçü aleti sahibi firma yetkililerinin, bu sürenin dolduğu yılı izleyen Ocak ayının başından Şubat ayının son günü mesai bitimine kadar muayene gününü belirleyen belgeleri alabileceklerinin anlaşılması karşısında, anılan sürenin 2014 yılı Şubat ayının son mesai gününde dolacağı gözetilmeden başvurunun kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümde başvuruya konu İstanbul Valiliği Bilim, Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğü'nün 25.04.2013 tarihli idari yaptırımın karar sayısının "74" yerine sehven ''41'' olarak yazılmasının mahallinde mahkemesince düzeltilebileceği kabul edilerek yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Bakırköy 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 27.08.2013 gün ve 2013/1329 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, idari para cezasının kaldırılmasına, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/713, Karar No: 2011/4056, Tarih: 08.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/713 E.  ,  2011/4056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.07.2008 gün ve 2005/165-2008/148 sayılı kararı onayan Daire’nin 07.10.2010 gün ve 2008/13864-2010/9866 sayılı kararı aleyhinde davalı (karşı davacı) vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı (karşı davalı) vekili, müvekkilinin ticaret unvanının kılavuz unsurunu da oluşturan "TESCO" markası altında dünya çapında bir perakende devi olduğunu, tanınmış markanın ülkemizde de TPE nezdinde 03,05,16,21,25,29,30,31,32,33 sınıflar için 16.02.1996 tarihinden itibaren tescilli bulunduğunu, davalı şirket tarafından "TESPO CASH& CARRY+şekil" ibareli markanın 35, 40 ve 43.sınıflardaki hizmetler yönünden tescili için yapmış olduğu başvuruya vaki itirazlarının davalı TPE tarafından reddedildiğini, oysa markaların benzer olduğunu, "CASH&CARRY" nin genel bir ibare olup toptan alım satım işleri ile ilgilenen kişilerin sadece faaliyet alanlarını belirtmek amacıyla asıl markalarına ekledikleri bir ifade olup hiçbir zaman tek başına tescilinin mümkün olmadığını, davalı şirketin müvekkilinin dünyaca meşhur ve maruf markasının ayırt edilemeyecek derecede benzerini esaslı unsur olarak kullandığı marka başvurusunu davacının tescilli olduğu sınıflar ve hizmet verdiği ürünler dışında yapmış olmasının da sözkonusu başvurunun müvekkilinin ününden yararlanarak haksız kazanç elde etmek amacıyla kötü niyetli olarak yapıldığını ortaya koyduğunu ileri sürerek, davacıya ait "TESCO" markasının tanınmış marka olduğunun tesbitine, davalı firmanın haksız rekabet ve markaya tecavüzünün tesbiti ile men' ine, davalı TPE YİDK' nun M-1876 sayılı kararının iptali ile davalı şirkete ait markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, mahkeme kararının ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı (karşı davacı) vekili, "TESPO" markasının müvekkilince 1989 yılından beri aralıksız olarak hizmet + ürün markası ve unvan olarak kullanıldığını, davacı markasının Türkiye' de hiçbir surette bilinen bir marka olmadığını, ortada iltibasın da bulunmadığını belirterek asıl davanın reddi ile davalıya ait TPE nezdinde 16.02.1996/178892 sayılı "TESCO" markasının müvekkiline ait tescilli "TESPO" markaları ve ticaret unvanıyla iltibas teşkil ettiğinden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece 556 Sayılı KHK' nun 7/1-b, 7/1-i, 8/1-b ve 8/4.maddeleri uyarınca TPE YİDK kararının iptali ile çekişmeli markanın hükümsüzlüğüne, davacının sair istemlerinin reddine, 5 yıllık hak düşürücü süresinde açılmayan karşı davanın ise reddine karar verilmiş, davalı TPE vekili ile davalı (karşı davacı) vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 07.10.2010 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı (karşı davacı) vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı (karşı davacı) vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı (karşı davacı) vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9059, Karar No: 2015/13297, Tarih: 16.06.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/9059 E.  ,  2015/13297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra emrine itiraz

K A R A R

.....Bakanlığı ...... Dairesi Başkanlığı'nın 30.12.2013 tarih ve 9919 sayılı yazıları ile; dosyadaki tüm belgelerin taranarak sisteme aktarılması, dosyanın elektronik ortamda Yargıtay'a gönderilmesinin sağlanması, dosyada fiziki imkansızlık nedeniyle taranamamış belge varsa dosyanın fiziki olarak gitmesi seçeneğinin seçilerek temyiz formunun buna göre doldurularak, dosyanın fiziki olarak gönderilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Elektronik olarak Dairemize gönderilen ve dava dosyasının UYAP ortamında incelenmesinde; bir kısım evrakların taranarak elektronik ortama aktarılmadığı taranmış bir kısım belgenin okunaksız olduğu görülmüştür. Temyize konu olan dava dosyası ile şikayete konu icra dosyasının temyiz incelemesinin sağlıklı yapılabilmesi amacıyla, UYAP ekranından dosyanın fiziki gönderilmesi seçeneği seçilerek dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1618, Karar No: 2024/7612, Tarih: 25.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1618 E.  ,  2024/7612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1908 Esas, 2023/2268 Karar

DAVALILAR: ... vd. vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ: 18.03.2021

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/113 Esas, 2022/184 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, Ergene ilçesi, Karamehmet Mahallesi 213 ada 13 parsel sayılı taşınmazın 22.958,87 m²lik kısmının (ifrazen 213 ada 33 parsel) kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı idarece teklif edilen bedelin çok düşük olup taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığını, taşınmazın kısmen kamulaştırılması nedeniyle kamulaştırmadan arta kalan kısım için belirlenecek değer azalışının hesaplamada dikkate alınması gerektiğini savunarak taşınmazın gerçek değerinin tespitini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile işbu bedelden, acele kamulaştırma bedelinin mahsup edilmesi suretiyle bankaya depo edilen fark bedele davanın dört ay içinde sonuçlandırılmadığı gözetilerek bu sürenin bitiş tarihi olan 19.07.2021 tarihinden karar tarihi olan 10.05.2022 tarihine kadar yasal faiz işletilerek davalılara tapudaki ve veraset ilamındaki payları oranında derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, rapora karşı itirazları karşılanmadan karar verildiğini, tespit edilen kamulaştırma bedelinin çok yüksek olduğunu, net gelir metoduna göre hesaplama yapılırken ürün verim miktarının yüksek, üretim masraflarının ise düşük alındığını, karpuzun münavebeye esas alınmasının doğru olmadığını, % 4 oranında uygulanan kapitalizasyon faiz oranının hatalı olduğunu, % 100 oranında uygulanan objektif değer artış oranının fahiş olup kabul edilemeyeceğini, dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmı için takdir edilen değer azalışı oranının çok yüksek olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, alınan bilirkişi raporunda uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ile objektif değer artış oranının taşınmazın nitelik ve konumuna uygun düştüğü, değerlendirmeye alınan ürün verilerinin resmi veriler ile uyumlu ve yörenin münavebe sistemine uygun bulunduğu, taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmı için değer düşüklüğü hesaplanmadığı, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.