muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/13674, Karar No: 2019/11295, Tarih: 30.05.2019

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, tespit edilen bedelden acele el koyma bedeli mahsup edildikten sonra fark bedele 15/06/2014 tarihinden, ilk karar tarihi olan 25.02.2015 tarihine kadar, bozma sonrası artan 262,00 TL'lik kısma ise 15/06/2014 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği halde infazda tereddüt oluşturacak şekilde yazılı şekilde karar verilmesi,

3-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5980, Karar No: 2023/8123, Tarih: 30.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/5980 E.  ,  2023/8123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1487 E., 2021/2343 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanması

Sanıklar müdafinin vekalet ücreti ile sınırlı temyiz isteminde, temyizde hukuki yararı bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının 15.03.2018 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 15.10.2021 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafinin istinaf başvurusu üzerine Alanya 4.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.03.2021 tarihli mahkumiyet kararının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına, sanıkların 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz isteği, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, sanıklar tarafından elektriklerin kesilmesi yoluyla katılanın dairesine girişinin engellendiğine, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ,

2.Sanıklar müdafinin temyiz isteği, vekalet ücretine hükmedilmesine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Dava konusu olay, sanık ...'ın sahibi olduğu ve sanık ...'ın müdür olarak görev yaptığı tesiste kiracı olan katılanın kaldığı dairenin elektriğinin kesilerek katılanın daireyi kullanmasını engellendikleri iddiasına ilişkindir.

2.Sanıklar müdafinin temyiz isteği, vekalet ücretine hükmedilmesine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Dava konusu olay, sanık ...'ın sahibi olduğu ve sanık ...'ın müdür olarak görev yaptığı tesiste kiracı olan katılanın kaldığı dairenin elektriğinin kesilerek katılanın daireyi kullanmasını engellendikleri iddiasına ilişkindir.

2.İlk derece mahkemesince sanıkların katılanın kaldığı daire elektriğinin kesilerek katılanın daireyi kullanmasının engellendikleri, sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik ve hayatın olağan akışına aykırı savunmalarına itibar edilmediği gerekçesi ile sanıkların üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

03.07.2018 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, daire elektriğinin kesilmesi halinde kartlı giriş sisteminin ayrıca pille çalışması nedeniyle giriş kartının daireye girişi sağladığının belirtilmesi, ibraz edilen belgelere göre katılanın kaldığı daireye ilişkin 07.04.2017 itibariyle 245,15 TL elektrik ve su borcunun bulunması, 11.06.2011 tarihli toplantı tutanağına göre ilgili borçların ödenmemesi halinde elektrik, su gibi hizmetlerin durdurulmasına karar verilmesinin ve borcun ödenmesi halinde bu hizmetlerin açılmasının mümkün olması karşısında, katılanın kaldığı dairenin elektriğinin kesilmesi şeklindeki eylem yönünden ortaya çıkan uyuşmazlığın hukuk mahkemelerinde çözülmesi gereken nitelikte olduğu kabulü ile atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanıkların beraatine karar verilmesi gerekirken yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

A.Katılan Vekilinin Temyiz İstemine Yönelik

Tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'ın sahibi olduğu ve sanık ...'ın müdür olarak görev yaptığı tesiste 20.09.2015 tarihli kira sözleşmesine dayanarak katılanın suça konu dairede oturduğu, 03.07.2018 tarihli bilirkişi raporunda, suça konu daire elektriğinin kesilmesi halinde kartlı giriş sisteminin ayrıca pille çalışması nedeniyle giriş kartının daireye girişi sağladığının belirtildiği anlaşıldığından katılan vekilinin, sanıklar tarafından elektriklerin kesilmesi nedeni ile katılanın dairesine girişi engellendiğine ilişkin temyiz istemi yerinde görülmemiş unsurları oluşmayan hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanıklar hakkında beraat kararları verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B.Sanıklar Müdafinin Temyiz İstemine Yönelik

Sanık müdafinin vekalet ücreti ile sınırlı temyiz istemi yönünden yapılan incelemede,

Mahkemece, kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar yararına, Hazine aleyhine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ancak bu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

B.Sanıklar Müdafinin Temyiz İstemine Yönelik

Sanık müdafinin vekalet ücreti ile sınırlı temyiz istemi yönünden yapılan incelemede,

Mahkemece, kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar yararına, Hazine aleyhine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ancak bu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle, sanıklar müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 15.10.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği hüküm fıkrasına; "sanıklar kendini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin II. Kısmının II. Bölümü gereğince 2.040,00 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanıklara verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12492, Karar No: 2015/9462, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12492 E.  ,  2015/9462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karaman Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/07/2015

NUMARASI : 2015/697-2015/958

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Ankara Batı 2. Sulh Hukuk ve Karaman Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı A.. K.., Ankara Batı 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.07.2014 tarih ve 2013/1521 Esas, 2014/1116 Karar sayılı ilâmı ile hükümlülük nedeniyle kısıtlanmış, kendisine Z.. K.. vasi olarak atanmıştır. Vasi, 15.04.2015 tarihli dilekçesi ile vasisi olduğu kardeşinin nikah işlemlerinde problem çıktığı için hükümlünün ikamet adresini kendi ikamet adresi olarak değiştirebilmek için izin verilmesini talep etmiştir.

Ankara Batı 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, 15.05.2015 tarihli ek karar ile kısıtlının ikamet değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Karaman Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlının hükümlü olması sebebiyle fiilen ikametini değiştirmesinin mümkün olmadığı, hükümlünün MERNİS adresinin “T. Mah. 337 Sok. No:9 İç Kapı No:7 Sincan/ANKARA” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m. 412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Hükümlünün beyanına ve Sincan İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan kolluk araştırmasına göre hükümlünün cezaevine girmeden önce “T. Mah. 337 Sok. No:9 İç Kapı No:7 Sincan/ANKARA” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, hükümlülük nedeniyle kısıtlanma talebine ilişkin davalarda hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikametgahı mahkemesi yetkili olduğundan ve hükümlülük nedeniyle kısıtlanan kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesi mümkün olmadığından vesayet takibinde Ankara Batı 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; Ankara Batı 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12512, Karar No: 2011/7574, Tarih: 07.06.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/12512 E.  ,  2011/7574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan sözleşme gereği davalı ihracatçı firmanın müvekkil şirket mallarının yurt dışına ihraç edilmesine aracılık ettiğini yapılan ihracatlara ait KDV iadesinin vergi dairesince davalı ihracatçıya ödenmesinden sonra müvekkili şirkete ödenmesi gerektiğini, Mart – Nisan 2006 dönemine ait KDV iadesi alacağı için davalı hakkında başlatılan takibe davalı tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekilinin, sözleşmenin 7/3. maddesine göre imalatcı davacı firmaya ait KDV iadelerinin vergi dairesinden alınmadan, davacıya ödeme yükümlülüğü bulunmadığını, vergi dairesinin davacının mal aldığı dava dışı şirketin eksik beyanda bulunduğu için KDV iadeleri istemine bloke koyduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece dosya kapsamı, sözleşmenin 7/3 maddesi vergi dairesi yazısı karşısında vergi iadesinin vergi dairesinden alınmadığı sürece davacının hak talep edemeyeceği gibi ihracatçı davalının ihracatçı davacıya karşı da borcu ve sorumluluğu olmadığı ve ticari defterleri üzerinde inceleme yaptırmayan ve iddiayı kanıtlayamayan davacının davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 7.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35300, Karar No: 2017/11804, Tarih: 25.10.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/35300 E.  ,  2017/11804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-) Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyizinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ...'in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyizinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...'nın facebook hesabından yaptığı “belediye meclis üyesi olabilirsin ama esnaf ve insan olamazsın” şeklindeki paylaşımın altına, sanık ...'un saat 11:38'de “lanet olsun böyle meclis üyelerine böyle adi adamlar belediyenin yüz karası”, saat 12:37'de “belediyenin suçu demedim meclis üyesi olan komşusunu kastettim kendi arabalarını çekerken haber verebilirdi”, saat 22:07'de “içi yanmayan vicdansızlarda var maalesef” şeklinde yorumlar paylaşmış olması ve sanığın “lanet olsun böyle meclis üyelerine böyle adi adamlar belediyenin yüz karası”, şeklindeki paylaşımının kişinin onur şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olması karşısında; katılandan başka sanık ...'ya komşu olabilecek ve arabaları olan esnaf belediye meclis üyesi olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre sanık ...'un sözlerinin muhatabının katılan olup olmadığının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/599, Karar No: 2022/3555, Tarih: 28.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/599 E.  ,  2022/3555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 15.09.2020 tarih ve 2019/131 E. - 2020/407 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı Trans Tekno Deniz İşletmeciliği ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin Almanya'da faaliyet gösteren Agravis Technik isimli firmadan havuç ve patates toplama makinesi ithal etmek istediğini, gerekli izni aldıktan sonra ürünün bedeli olan 36.000,00 Euro’yu satıcı firmanın banka hesabına peşin ithalat ödeme şekli ile transfer ettiğini, bütün işlemler tamamlandıktan sonra yükün yüklendiği Grande Napoli Gemisi'nin 17/10/2012 tarihinde Mersin Limanı'na giriş yaptığını, 18/10/2012 tarihindeki gemi operasyonunda müvekkili tarafından ithal edilmek istenen havuç ve patates toplama makinesinin limana indirilmediğini, ürünün gemide kaldığını ve yaklaşık 1,5 ay sonra geminin tekrar Mersin Limanına uğraması ile 03/12/2012 tarihinde indirilebildiğini, geç teslim nedeniyle müvekkilinin ortaya çıkan zararından taşıyıcı firmalar ile forwarder olan Trans Tekno Firmasının, ayrıca yükün müvekkiline tesliminde aracılık yapmakta olan Mersin Liman İşletmesinin (MİP) sorumlu olduğunu, müvekkilinin 45 günlük gecikmeden dolayı ithalattan beklediği faydayı elde edemediğini, ithal edilen makinenin geç teslimi nedeniyle ürün derleme sezonunda makineden beklenen yararlardan yoksun kalındığını, ilk tespit raporunda belirlenen 50.910,72 TL yakıt ve işçilik gideri ile makinenin kiralanamaması nedeniyle oluşan zararın 111.859,66 TL olduğu, ayrıca alınan ikinci tespit raporunda belirlenen, hasadı yapılmamış arazi için tespit edilen 7.800,00 TL işçilik gideri ile birlikte davacının toplam 170.570,38 TL zararı bulunduğunu ileri sürerek, bu bedelin 18/10/2012 tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davalıların sorumluluklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekilleri, davalıların sorumluluklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, geminin boşaltma süresi başlamadan ve dolmadan limandan yüküyle ayrıldığı, dava dilekçesi ekinde davacı tarafından delil olarak davalı Trans Tekno Şirketinin maillerinin sunulduğu, maillerde davalı firmanın malzemeleri gemiden indirmek için gerekli ekipmanları kendilerinin ayarladıkları, sadece alıcı firmaya değil, kendilerine de bilgilendirme yapılmasını istediklerini beyan ettikleri, cevap dilekçesi ekindeki faksta ATR/Gümrükleme/Liman masraflarının navluna dahil olduğunun belirtildiği, davalı şirketin taşıma komisyoncusu olarak üstlendiği edimlerini ifa etmekle birlikte yükün teslim alınmasında ve boşaltmanın yapılmamasındaki gecikmeden kaynaklı olarak yükün tahliyesinin taşımanın doğal bir sonucu olması nedeniyle sorumluluğunun bulunduğu, davalı şirketin taşımayı üstlenen kişi olarak fatura kestiğinin anlaşılması nedeniyle gemiyi boşaltmaya hazır bulundurmanın taşıyıcının sorumluluğu olup, davacıya boşaltma için hazırlık ihbarı yapılmadığı, Karapınar Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2012/30 D. İş sayılı dosyasından yapılan tespitte tanzim edilen 08/04/2015 tarihli bilirkişi raporuyla davacının satın aldığı makinenin geç teslimi nedeniyle makine ile sökümün yapılamamasından doğan ve tespit raporunda açıklanan gecikme zararının 50.910,72 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 50.910,72 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalı Trans Tekno Deniz İşletmeciliği ve Tic. A.Ş.’nden alınarak davacıya verilmesine, mahkemenin 15/09/2015 günlü ilamı ile, davalı Ege Kont Konteyner Taşımacılık A.Ş., Arkas Denizcilik ve Nakliyat A.Ş. ve Mersin Uluslararası Liman İşletmeciliği A.Ş’nin davacıya karşı herhangi bir sorumluluğu bulunmadığından davanın reddine dair verilen karar Yargıtay bozma ilamı dışında kaldığından bu davalılar yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı Trans Tekno Deniz İşletmeciliği ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki (3) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı Trans Tekno Deniz İşletmeciliği ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki (3) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı Trans Tekno Deniz İşletmeciliği ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz istemine gelince, dava taşıma sözleşmesine konu emtianın geç teslim edilmesi nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Dairemizin 24/01/2019 tarihli bozma kararına uyulmasına rağmen donatanın (fiili taşıyanın) navlun faturasını kime düzenlediği yeterince araştırılmadığı gibi, yine aynı gemiyle taşındığı ve gecikmeksizin limanda indirildiği anlaşılan makine ile ilgili evraklar da getirilerek taşıma sırasında davacının veya adamlarının orada bulunup bulunmadığına bakılarak hazırlık ihbarının usulüne uygun olarak yapılmamasına rağmen davacının varış tarihine ilişkin ihbarı gözönüne alınarak, limanda bulunup bulunmadığı belirlenip, buna göre davalının kusurlu olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ve eksik inceleme ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Trans Tekno Deniz İşletmeciliği ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu davalı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 28/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.