muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4984, Karar No: 2021/3793, Tarih: 09.06.2021

c-Sanıklar ... yönünden;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2008 tarih ve 9-18-78 sayılı kararında açıklandığı üzere; etkin pişmanlık hükümlerinin amacı, bir yandan terör ve örgütlü suçlarla mücadale bakımından stratejik önemi nedeniyle en etkili bilgi edinme ve mücadele araçlarından olan örgütün kendi mensuplarını kullanmak, diğer taraftan da suç işlemeyi önlemek, mensup olduğu yasa dışı örgütün amaçladığı suçun işlenmesine engel olanları ve işlediği suçtan pişmanlık duyanları cezalandırmayarak ya da cezalarında belli oranlarda indirim yaparak yeniden topluma kazandırmaktır.

TCK'nın 221/4. fıkrasının 2. cümlesinden yararlanabilmek için; failin yakalandıktan sonra bilgisi ölçüsünde örgüt içerisindeki konumuyla uyumlu şekilde kendisinin ve diğer örgüt üyelerinin eylemleri, örgütün yapısı ve faaliyetleriyle ilgili yeterli ve samimi bilgi vererek suçtan pişmanlığını söz ve davranışlarıyla göstermesi gerekmektedir. Bu bilgi maddenin üçüncü fıkrasında aranan, örgütü çökertecek nitelikteki bilgi değildir. Verilen bilginin önemi cezanın belirlenmesinde dikkate alınmalıdır (Dairemizin 12.05.2015 tarih, 2015/1426 E. 2015/1292 K. 26.10.2015 tarih, 2015/1565-3464 K.).

TCK'nın 221/4. fıkrasının 2. cümlesi kapsamında etkin pişmanlıkta bulunduğunun kabulü halinde bu suçtan dolayı verilecek cezada 1/3'ten 3/4'e kadar bir indirim yapılacağı öngörülmektedir. Buna göre belirlenen cezadan en az 1/3, en fazla 3/4 oranında bir indirim yapılacaktır. Bu iki sınır arasında yapılacak indirim, verilen bilginin niteliği, örgütün yapısı ve faaliyetleri çerçevesinde işlenen suçlarla ya da diğer örgüt mensuplarının tespiti ile ilgili olmak üzere elverişlilik derecesi, ceza soruşturması ya da kovuşturmasının hangi aşamasında etkin pişmanlıkta bulunulduğu gibi kıstaslar nazara alınarak mahkeme tarafından takdir ve tayin edilecektir.

Somut olayda soruşturma aşamasında, örgüte ne şekilde katıldığını, katılımına kimlerin vasıta olduğunu söyleyip örgütsel faaliyetleri ve diğer örgüt mensupları hakkında konumuna uygun olarak verdiği ve kovuşturma sonuna kadar özü itibariyle dönmediği beyanlarına göre samimi olarak pişmanlık duyduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 221. maddesinin 4. fıkrasının 2. cümlesinde yazılı etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekirken eksik gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4480, Karar No: 2015/10847, Tarih: 21.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4480 E.  ,  2015/10847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/12/2014

NUMARASI : 2014/172-2014/398

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/12/2014 tarih ve 2014/172-2014/398 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "S." ibareli 4, 35 ve 37.sınıf ürün ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusunun ayırt edici olmadığı, vasıf bildirici olduğu gerekçesiyle 556 sayılı KHK’nın 7.maddesinin a ve c bendi hükümleri uyarınca davalı tarafından reddedildiğini, oysa başvuru markasının bir bütün olarak değerlendirilmesi halinde marka olabilme vasfının bulunduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, karbonun doğada yaygın olarak kullanılan ametal bir kimyasal element olduğu, saf ibaresinin onu nitelediği, sözcüklerin gerek ayrı ayrı gerekse bir bütün olarak değerlendirilmesi halinde bu sonuca varıldığı, 4.sınıftaki mallar bakımından ayırt edici niteliğinin bulunmadığı ancak 35/1-5 ve 37. sınıflar için bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPE YİDK kararının 35/1-5 ve 37. sınıflar yönünden iptaline karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflardan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 21/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11306, Karar No: 2025/590, Tarih: 13.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2022/11306 E.  ,  2025/590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1997 E., 2022/775 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Afyonkarahisar 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2021 tarihli ve 2020/482 Esas, 2021/377 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-b maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile, duruşmalı yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204/1, 62, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; üst sınırdan hüküm kurulmasının, lehe hükümlerin uygulanmamasının ve eksik inceleme sonucu karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 23/son maddesinde "Başka bir araca tescilli veya sahte plakayı takan veya kullananlara 5.000 Türk Lirası idari para cezası verilir ve araç trafikten men edilir. Ayrıca bu kişiler Türk Ceza Kanununun 204 üncü maddesi hükmüne göre cezalandırılır.

" hükmünün yer aldığı, bahse konu maddede başka bir araca tescilli veya sahte plaka takılmasının ve kullanmasının suç olarak cezalandırılmasının düzenlendiği, somut olayda dosya kapsamındaki uzmanlık raporunda, suça konu plakaların orjinal olduğunun belirtilmesi ve Afyonkarahisar İl Emniyet Müdürlüğünün 17.03.2021 tarihli yazısında, 22.03.2019 tarihinde suça konu plakanın tescil kaydının kapatıldığı, plakanın hurda işleminin yapıldığı tarihten sonra herhangi bir araca tahsis edilmediği ve suç tarihinde plakanın herhangi bir araca tescil kaydı bulunmadığının belirtilmesi karşısında, başka bir araca tescilli veya sahte plaka kullanmayan sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Üye ...'nın karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Üye ...'nın karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.01.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞIOY

İlk derece mahkemesince sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmünün istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince beraat kararının kaldırılarak kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulmasına dair sayın çoğunluğun düşüncesine iştirak etmemiz mümkün olmamıştır.

Şöyle ki; 2918 sayılı Kanun'un 7070 sayılı Kanun'un 18 inci maddesiyle değişik 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının ''Başka bir araca tescilli veya sahte plakayı takan veya kullananlara 5.000,00 Türk Lirası idari para cezası verilir ve araç trafikten men edilir. Ayrıca bu kişiler Türk Ceza Kanunu'nun 204 üncü maddesi hükmüne göre cezalandırılır.'' hükmünü ihtiva ettiği,

Afyonkarahisar 5. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın kullandığı plakanın tescil kaydının kapatıldığı, suç tarihinde herhangi bir araca tescil kaydının bulunmadığı, bu nedenle atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanık hakkında sahtecilik suçundan beraat hükmü verildiği, bu hükmün O yer Cumhuriyet savcısınca istinafı üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8.Ceza Dairesince sanığın çekme belgeli araca, başka bir plakayı takarak kullanması sebebiyle beraat hükmünün kaldırılarak mahkûmiyetine karar verildiği, bu hükmünde sanık tarafından temyizi üzerine sayın çoğunlukça ilk derece mahkemesinin beraat kararındaki gerekçe dikkate alınarak ve sanığın eylemini yaptırıma bağlayan yasada ''Başka bir araca tescilli'' tabirinin suçun unsuru olduğu, sanığın hurda işlemi yapılan araca ait plakayı kullanması nedeniyle suçun unsurlarının oluşmadığı belirtilmiş ise de; sanığa ait aracın çekme plakalı olduğu, çekme plakalı araçların trafikte seyrinin asla mümkün olmadığı, sanığın 20 BEA 60 plaka sayılı çekme plaka yerine trafikte seyredebilmek amacıyla 1991 model tofaş fiat marka otomobile tahsisli iken 22.03.2019 tarihinde tescil kaydı kapatılarak hurdaya çıkarılan araca ait 03 DP ... sayılı plakayı aracına takarak kullandığı anlaşılmıştır.

Sanığın trafiğe çıkması mümkün bulunmayan çekme plakalı aracına tescil kaydı düşülen araca ait plakayı takarak kullandığı, zira kullandığı plakanın hurdaya ayrılan 1991 model tofaş fiat marka 03 DP ... sayılı plaka olduğu, sanığın arabasını kendi aracına ait plakayla kullanmadığı, tescilden düşülmüş olsa bile taktığı plakanın kendi aracına ait olmadığı, tescilden düşülmüş başka bir araca ait olduğu, sanığın aracına trafik tescil kaydıyla uyum arz etmeyen başka bir plakayı takarak, trafiğe çıkması mümkün olmayan aracını bu şekilde kullandığı ve yasada tanımlanan suçun unsurlarının oluştuğu,

Diğer taraftan; başka bir araca tescilliden de öte, tescil kaydı düşülen araca ait olup tescil belgesiyle de uyumsuzluk arz eden plaka nedeniyle sanığın haydi haydi cezalandırılması gerekir, aksi düşünce tescil kaydı kapatılan, hurdaya ayrılan araçların motor veya şasi numaralarıyla oynanmaksızın ve herhangi bir silinti kazıntı, sahteleştirme işlemi yapılmaksızın hurdaya ayrılmış araçların motor veya şasilerini numaralarıyla birlikte yalnız başına ya da her ikisini birden araçlarına monte eden kişilerin eylemlerinde de sahtecilik suçunun unsurlarının oluşmadığı anlamını doğuracak şekilde uygulamaya yol açacak yorumun yasa metniyle örtüşmediği, nitekim cezalandırılan fiilin trafik tescil belgesindeki kayıtlara uygun olmayacak şekilde bulunan aracın kullanılması halinde bu fiilin sahtecilik suçunu oluşturacağı tartışmasız bir gerçekliktir. Herşeyden önce benzer suçu işlemeyi alışkanlık haline getiren sanığın çekme belgeli ve trafiğe çıkması mümkün olmayan aracına başka bir plaka takarak kullanması tescil belgesi ile tıpkı motor ve şasi numarasında olduğu gibi plaka uyumsuzluğunu da yasa koyucunun cezalandırma cihetine giderek 2918 sayılı Kanun'un 23/5 inci maddesini bu amaçla yasallaştırdığı dikkate alındığında, sanığın mahkûmiyetine dair yerinde olan Bölge Adliye Mahkemesinin kararının onanması yerine, bu kararın bozulmasına ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmemiz mümkün olmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2010/9741, Karar No: 2010/10723, Tarih: 18.10.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/9741 E.  ,  2010/10723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.03.2010 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.06.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu 803 ve 707 parsel numaralı taşınmazın tapu kaydında tapu malikinin adının, düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, 707 parsel yönünden davanın kabulüne, 803 parsel yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyize getirmiştir.

Mahkemece 803 parsel yönünden dava reddedildiğine göre cevap dilekçesi veren davalı yararına dilekçe yazım ücreti takdir edilmemiş olması doğru görülmemiş ise de; bu noksanlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/VII. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükme 6. fıkra olarak "Avukatlık Asgari Ücret tarifesi uyarınca davalı yararına takdir edilen 175 TL dilekçe yazım ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine" cümlesinin eklenmesine, hükmün bu DÜZELTİLMİŞ biçimiyle ONANMASINA, 18.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/751, Karar No: 2025/3716, Tarih: 11.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2022/751 E.  ,  2025/3716 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/467 Esas, 2014/881 Karar

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın İstanbul Kantinciler Esnaf Odası başkanı olduğu, suç tarihinde katılanın Arnavutköy İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından yapılacak Bolluca Türk Tekstil Vakfı İlköğretim Okulu kantin ihalesine katılmak için gerekli evrakı almak için İstanbul Kantinciler Esnaf Odasına geldiği, evrakın hazırlanmasını beklediği sırada sanığın çağırması üzerine odasına gittiği, görüşme sırasında sanığın katılana ''Bu ihaleye girme, burada benim akrabam var, sana başka ihale ayarlarım'' dediği ancak; katılanın ısrarla ihaleye girmek istediğini söyleyip evrakını istemesi üzerine ''Sana bu ihaleye girmeyeceksin, burada ben ne dersem o olur, bu camiada kanun benim'' diye bağırarak üzerine yürüdüğü, akabinde tekme ve tokatla vurup ''Erkeksen ihaleye girersin'' diyerek tehdit ettiği, katılanın basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif şekilde yaralandığı iddiasıyla açılan kamu davasında beraat kararı verilmiş ise de; öncelikle iddia konusu ihaleye ilişkin tüm evrakın ilgili kurumdan temin edilmesinden, katılanın ihaleye katılma yeterliğine veya koşullarına sahip olup olmadığının, kimlerin teklif verdiğinin, sanığın akrabasının teklif verip vermediğinin, ihaleyi kimin kazandığının, katılanın talep ettiği mesleki eğitim belgesi ve üzerinde kantin işletmesi olup olmadığına dair belgenin oda tarafından ESBİS sisteminden düzenlenip düzenlenemeyeceğinin, bu amaçla Amasya'dan evrak beklenmesinin gerekli olup olmadığının araştırılmasından, adli emanetteki Odaya ait güvenlik kamerası görüntülerini içeren CD ile katılan vekili tarafından dosyaya sunulan 2013 yılı Eylül ayındaki Oda toplantılarında sanığın katılan ile aralarında geçen olayı anlatarak ''Tokat vurdum, siz ne yapardınız'' şeklinde konuşmalarının bulunduğunu belirttiği CD'nin çözümünün yaptırılmasından, söz konusu toplantılara katılanlardan yeteri kadarının tanık sıfatıyla bilgilerine başvurulmasından sonra hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden keza ihaleye fesat karıştırma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığının tespit edilmesi halinde Adli Tıp Kurumu ve doktor raporlarında katılanın basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif şekilde yaralandığının belirtilmesi nazara alınarak kasten yaralama suçu yönünden de değerlendirme yapılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12758, Karar No: 2025/4272, Tarih: 05.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/12758 E.  ,  2025/4272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/274 E. 2021/563 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde Bölge Adliye Mahkemesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 04.11.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,05.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1510, Karar No: 2011/9791, Tarih: 21.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/1510 E.  ,  2011/9791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı kurum, davalı eczacı ile Bağ-Kur’lu sigortalı ve hak sahiplerine ilaç verilmesi hususunda sözleşme aktedildiğini, davalı eczacının kuruma fatura ettiği ve 7.10.1999 tarihli teftiş raporu haricinde kalan reçeteler üzerinde yapılan inceleme ile sözleşmeye aykırılıklar tespit edildiğini, sözleşmenin “ödeme zamanı” başlıklı bölümünde belirlenen “…kurum gerekli incelemeyi yaptıktan sonra fatura kayda girişten itibaren 60 gün içinde eczaneye ödenir,kontrolün tamamlanmaması halinde fatura bedellerinin tamamı eczaneye ödenir, ancak inceleme sonucu ortaya çıkacak kurum alacağı daha sonra eczaneye yapılacak ödemeden yasal faiziyle birlikte mahsup edilir.” hükmü gereğince 11.153,53 TL sözleşmeye aykırı reçete bedelinin 3.831,65 TL davalı alacağından mahsubu ile 7.321,88 TL kurum alacağı oluştuğunu ileri sürerek bu bedelin ödeme tarihi itibariyle 24.320,59 TL cari reeskont faiziyle birlikte toplam 31.642,46 TL’nin reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı eczacının kuruma fatura ettiği ve 7.10.1999 tarihli teftiş raporuna konu reçeteler dışında sözleşmeye aykırılıklar nedeniyle davalının kurumdan olan alacağının mahsubu ile 7.321,88 TL kurum alacağı oluştuğunu belirterek tahsil istemli eldeki davayı açmış ve delil listesi ekinde sözleşmeye aykırılıkları belirlenen 28 adet reçete listesi sunmuştur. Mahkemece, bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle taleple bağlı kalınarak 31.642,00 TL’nin dava tarihinden tahsil tarihine kadar işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Bilirkişi raporunda, davacı kurum tarafından delil listesi ekinde sunulan 28 adet reçete ve daha sonra dosyaya ibraz edilen reçetelerle birlikte toplam 89 adet reçete bedellerinin toplamları esas alınarak 5.196,57 TL asıl, 28.128,44 TL her bir ödeme tarihinden itibaren işlemiş faizi ile birlikte toplam 33.325,01 TL davacının alacaklı olduğu belirtilmiştir. Ne var ki hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm vermeye yeterli ve elverişli değildir. Davacı kurum tarafından davaya konu reçetelerde sözleşmeye aykırılıklar olduğu iddia edildiğinden mahkemece, öncelikle konusunda uzman yeni bir bilirkişi veya bilirkişi heyetinden taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli ve açıklayıcı rapor alınarak, reçetelerdeki sözleşmeye aykırılıklar tespit edilmeli, ondan sonra ödemesi yapılmış reçetelere ilişkin faturaların celbi sağlanarak ne miktarda ve ne zaman ödeme yapıldığı hususları tespit edilmelidir. Yine taraflar arasında aktedilmiş sözleşmenin “ödeme zamanı” başlıklı kısmında yapılan ödemelerin yasal faiziyle birlikte mahsubu öngörüldüğünden ortaya çıkacak bedele ancak yasal faiz uygulanabileceği hususu da nazara alınarak sonucuna göre bir karar vermelidir. Yetersiz ve eksik bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açılanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 21.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1, Karar No: 2007/1246, Tarih: 13.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1 E.  ,  2007/1246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılar Tapu Sicil Müdürlüğü ve ... Gök tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe incelenmesine gerek görülen; Mart 1945 tarih 76 numaralı tapu kaydının dayanağı olan iskan kaydının ve tapu maliki olduğu iddia edilen ....,oğlu ... ...'ın anne-baba, kardeşlerini gösterir nüfus aile kayıt tasblosunun merciinden getirtilerek evrak arasına konulduktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel MAHKEMESİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.02.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.