muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/24802, Karar No: 2024/12566, Tarih: 30.10.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/24802 E.  ,  2024/12566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/862 E., 2021/894 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.07.2020 gün ve 2019/261 Esas, 2020/128 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 220 inci maddesinin yedinci fıkrası ve 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesi, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 26.04.2021 gün ve 2020/862 Esas ve 2021/894 sayılı Kararı ile, sanık müdafiinin istinaf başvurusuna duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının birinci cümlesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.04.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1.Sanığın, atılı suçu işlediğine ilişkin somut bir delilin bulunmadığına,

2.Tanıkların beyanlarının gerçeği yansıtmadığına,

3.Sanığın talimatla ... Asya'ya para yatırmadığına, o dönem çalıştığı iş yerinde personel müdürü olan şahsın ısrarı ve psikolojik baskısı nedeniyle işini kaybetmemek için bilinen talimat tarihinden sonra istemeyerek para yatırmak zorunda kaldığına,

4.Atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,

5.Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

4.Atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,

5.Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, eylemlerinin örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçu kapsamında kaldığı ancak sanığın soruşturma başladıktan sonra gönüllü olarak kolluk kuvvetine teslim olup örgüt mensupları hakkında bilgi vermek suretiyle etkin pişmanlık göstermesi nazara alınarak, 5237 sayılı TCK'nın 221/4-1.cümle ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-a maddeleri gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Sanığın hesap hareketlerinin örgüt liderinin talimatı ile ve örgüte yardım kastıyla olmayıp, çalıştığı işyerinde yönetici konumunda olan arkadaşının ısrarı sonucu gerçekleştiği dolayısıyla FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden arınmış, kesin, somut ve tam inandırıcı delil elde edilemediğinden "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereği atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 26.04.2021 gün ve 2020/862 Esas ve 2021/894 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,30.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2573, Karar No: 2025/8001, Tarih: 05.05.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/2573 E.  ,  2025/8001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1703 E., 2024/2441 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "lehe hükümlerin uygulanmasına"; sanığın temyiz isteminin "zararın karşılandığına"; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin " kazanılmış hakka" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2022/35 Esas, 2022/386 Karar sayılı dosyasında verilen hükümlere yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 14.09.2023 tarihli ve 2022/3231 Esas, 2023/1976 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmaksızın hükümlerin bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararında belirtilen nedenlerin aynı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin,14.09.2023 tarihli ve 2022/3231 Esas, 2023/1976 Karar sayılı bozma kararı ile bu bozma kararı üzerine Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 29.03.2024 tarihli ve 2023/1787 Esas, 2024/621 Karar sayılı mahkûmiyet kararlarının hukukî değerden yoksun olduğu, bu durumda temyizen incelenen kararın,Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 15.10.2024 tarihli ve 2024/1703 Esas, 2024/2441 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararı olması gerektiği belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, hükmün kurulmasına esas alınan belgelerin duruşmada okunmadığı ve taraflara tartıştırılmadığı anlaşılmakla,başkaca yönleri incelenmeyen Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 15.10.2024 tarihli ve 2024/1703 Esas, 2024/2441 Karar sayılı kararının açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9132, Karar No: 2014/11520, Tarih: 25.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/9132 E.  ,  2014/11520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 25/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6127, Karar No: 2024/15923, Tarih: 19.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/6127 E.  ,  2024/15923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/411 E., 2023/926 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Defter ve belgeleri gizleme suçunda suç tarihinin, sanığa ibraz için verilen 15 günlük sürenin bitimini izleyen tarih olduğu cihetle; sanığa 15.04.2015 tarihinde tebligat yapıldığı gözetildiğinde 01.05.2015 olan suç tarihinin karar başlığında 30.05.2015 olarak yanlış yazılması isabetsizliğinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, dosya kapsamındaki Vergi Suçu Raporunda sanığın mükellefiyetinin 01.02.2012 tarihinden itibaren gayrifaal olduğunun belirtilmesi ve tebliğin bizzat kendisine ikamet adresinde yapılması karşısında; CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren Mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan ve sanığın mükerrir olduğu da gözetilerek hükümde yer alan "Sanık lehine, sanığın tarh edilen vergi asıl ve cezalarının bulunduğu ve ödemediği, taksitlendirmediği anlaşıldığından 213 sayılı yasanın 08/04/2022 tarihli 7394/4 maddesiyle eklenen 359/2-ek fıkra gereğince cezasında indirim yapılmasına yer olmadığına," ibaresinin çıkartılıp yerine hükmün birinci paragrafından sonra gelmek üzere "7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 4. fıkrası gereğince tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı anlaşılmakla sanığın cezasında yarı oranda indirim yapılarak 9 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," fıkrasının eklenmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 62. Maddesinin uygulandığı fıkrada yer alan "15 AY" ibaresi çıkarılarak yerine "7 AY 15 GÜN" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8511, Karar No: 2019/3054, Tarih: 24.04.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/8511 E.  ,  2019/3054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, ... İlçesi Hasanlı Köyü çalışma alanında bulunan ve 1930 yılında kesinleşen kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz bölümü hakkında imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle, 11.04.2012 tarihinde dava açmıştır. Yargılama sırasında çekişmeli taşınmazın evveliyatının dere yatağı olması nedeniyle ... davaya dahil edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, fen bilirkişileri tarafından düzenlenen 07.11.2012 tarihli rapora ekli krokide kırmızı renk ve (A) harfi ile gösterilen 2.328,80 metrekare yüzölçümlü tescil harici yerin davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili, davalı Hazine vekili ve dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz bölümünün tescili istemine ilişkindir. Mahkemece, çekişmeli taşınmazda davacı yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, hüküm tarihinden önce yürürlüğe giren 6360 sayılı Yasa uyarınca ilgili kamu tüzel kişisi olarak davada yer alması gereken ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı davaya dahil edilmeden, dolayısıyla yöntemince taraf teşkili sağlanmaksızın karar verilmiştir. Taraf teşkilinin sağlanması, 6100 sayılı HMK’nın 114/1-d maddesi gereğince dava şartı olduğundan, mahkemelerce re’sen gözetilmesi gerektiği gibi, bu koşul yerine getirilmeden davanın esasına girilmesi de mümkün değildir. Hal böyle olunca Mahkemece, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nı davaya dahil etmesi için davacıya süre verilmeli, taraf teşkilinin sağlanması halinde dahili davalıdan savunma ve delilleri sorulmalı, sunduğu takdirde delilleri toplanmalı ve bundan sonra tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu husus göz ardı edilerek usulüne uygun şekilde taraf teşkili sağlanmadan, davanın esası hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden ... ve ...'na ayrı ayrı iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1119, Karar No: 2012/3284, Tarih: 30.01.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/1119 E.  ,  2012/3284 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 47/1-b maddesine aykırı davranmaktan ... hakkında, Sakarya Valiliği İl Emniyet Müdürlüğü Bölge Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 31/03/2009 tarihli ve EZ-985485 sayılı trafik idarî para cezası karar tutanağı ile verilen 128,00 Türk lirası idarî para cezasına yönelik itirazın kabulüne, idarî para cezası karar tutanağının iptaline ilişkin Sakarya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 31/08/2009 tarihli ve 2009/655 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 30.12.2009 gün ve 75122 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 26.01.2010 gün ve KYB. 2010-6252 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Tüm dosya kapsamına göre;

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 47. maddesinde yer alan, "Karayollarından faydalananlar aşağıdaki sıralamaya göre;... b) Trafik ışıklarına, ... uymak zorundadırlar.

Trafik zabıtası veya diğer yetkililerin dur işaretlerine, ışıklı trafik işaretlerinden kırmızı renkli olanına veya sesli işaretlere uymayan sürücüler, 3 600 000 lira, diğer trafik işaretlerine uymayan sürücüler, 1 800 000 lira para cezası ile cezalandırılırlar.",

2918 sayılı Kanun'un "Cezaların Uygulanması" başlıklı İkinci Bölüm'ünün "Suç ve Ceza Tutanakları" başlıklı 114/7. maddesinde yer alan, "Bu maddenin uygulanmasına ait usul ve esaslar yönetmelikle düzenlenir.",

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Suç veya Ceza (Alındı veya ibraname) Tutanağı Düzenlenmesi" başlıklı 161. maddesinin 2. ve 3. fıkralarında yer alan, "Tutanaklar, mahkemelik olanlar için suç, para cezaları için ceza tutanağı olmak üzere iki şekilde olur.

Tutanakların düzenlenmesine ve yapılacak diğer işlemlere ait uygulamalar "Trafik Para Cezalarının Tahsilinde ve Takibinde Uygulanacak Esas ve Usuller İle Kullanılacak Belgeler Hakkında Yönetmelik" esaslarına göre yapılır.",

Trafik Para Cezalarının Tahsilinde ve Takibinde Uygulanacak Esas ve Usuller İle Kullanılacak Belgeler Hakkında Yönetmelik"in "Alındı ve Tutanakların Düzenlenmesinde Uygulanacak Esas ve Usuller" başlıklı 7. maddesinin "Suç ve Ceza Tutanağının Düzenlenmesinde Uygulanacak Esas ve Usuller" başlıklı (b) fıkrasında yer alan, "Mahkemelik suçlarda suça el koyanlar birden fazla ise, suç tutanağı en az iki görevli tarafından imzalanır."

Trafik Para Cezalarının Tahsilinde ve Takibinde Uygulanacak Esas ve Usuller İle Kullanılacak Belgeler Hakkında Yönetmelik"in "Alındı ve Tutanakların Düzenlenmesinde Uygulanacak Esas ve Usuller" başlıklı 7. maddesinin "Suç ve Ceza Tutanağının Düzenlenmesinde Uygulanacak Esas ve Usuller" başlıklı (b) fıkrasında yer alan, "Mahkemelik suçlarda suça el koyanlar birden fazla ise, suç tutanağı en az iki görevli tarafından imzalanır."

Şeklindeki hükümleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09/06/2009 tarihli ve 2009/7-120 esas, 2009/152 karar sayılı ilâmı birlikte değerlendirildiğinde, adı geçenin para cezasını gerektiren eylemi sebebiyle bir görevli tarafından usulüne uygun olarak düzenlenen trafik idarî para cezası karar tutanağı ile verilen idarî para cezasına yönelik itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Sakarya 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 31.08.2009 gün ve 2009/655 D.iş sayılı kararının CMK.nun 309.maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 30.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4057, Karar No: 2020/2919, Tarih: 30.06.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/4057 E.  ,  2020/2919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının gerçek ücreti üzerinden prime esas kazancın tespitine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 23.11.2009- 01.01.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde kesintisiz çalıştığının tespiti ile gerçek ücreti üzerinden prime esas kazancının tespiti istemine ilişkindir.Mahkemece; davanın kabulü ile, davacının davalı işyerinde 23/11/2009-31/12/2009 tarihleri arasında 38 gün, günlük 47.35 TL ücretle çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir. Ancak bozma ilamının gereği yerine getirilmemiş, işe giriş bildirgesinin verildiği tarihin davacının sigorta başlangıç tarihi olduğunun tespitine karar verilmiştir.Bozmaya uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. 09/05/1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır. Buna göre Mahkemece yapılacak iş; bozma öncesi ve sonrasında dinlenen bordro tanıklarının beyanlarına göre davacının davalı işyerinde bildirimi yapılan tüm dönemde işyeri müdürü olarak çalıştığı anlaşıldığından davacının son ücreti net 1500 TL kabul edilerek müdür olarak çalıştığı dönemlerdeki ücretlerini 1500 TL' ye orantılamak suretiyle davacının prime esas kazancını belirlemek, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği de nazara alınıp sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yanılgılı değerlendirme ve eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalı ...ye yükletilmesine, 30/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10144, Karar No: 2011/14413, Tarih: 01.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/10144 E.  ,  2011/14413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

C. Savcısının temyiz dilekçesi kapsamına göre yasak nitelikte bıçak taşımak suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede:

Kolluk görevlilerince düzenlenen 13.9.2005 tarih ve 02.45 saatli tuta- nakta, işyeri müsteciri ... ...’nin, sanığın kapı görevlilerine bıçak çektiği ve bıçağın da oturduğu masanın altında olduğunu bildirmesi üzerine suça konu bıçağın sanığın oturduğu sandalyenin altından alındığının belirtilmiş olması ve kapı görevlisi ... ...’nun tüm aşamalarda, işyeri müsteciri ... ...’nin ise soruşturma aşamasında bıçağın sanığa ait olduğunu beyan etmiş olmaları karşısında, sanığın atılı yasak nitelikte bıçak taşıma suçundan mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.