muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5289, Karar No: 2019/2454, Tarih: 16.04.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/5289 E.  ,  2019/2454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında yağma ve hakaret suçlarından kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Oluş ve dosya içeriğine göre, haber ajansı çalışanı olan müştekilerin aldıkları duyum üzerine olay yeri olan okula haber yapmak üzere geldikleri, mağdur ...’in okul bahçesi dışında geldikleri aracın yanında kaldığı, mağdur ...’in haber ajansına ait kamera ile kalabalık olan okul bahçesine girdiği, kamerayı gören kalabalığın çekim yaptırmamak için ...’in üzerine yürümesi üzerine korkan ...’in dışarıda bekleyen mağdur ...’i telefonla arayıp kamerayı almasını istediği ve okul bahçesinin korkuluğundan kamerayı İskender’e verdiği, bunun üzerine kalabalığın kamerayı alan İskender’in üzerine yürüdüğü, İskender’in BTM ile giderilir şekilde yaralanarak kameranın elinden alındığı, mağdurların okulun karşısında bulunan muhtarlık ofisine sığındığı, bu sırada ofise gelen sanığın mağdurlara “o....çocukları, şerefsizler, neden buraya geldiniz” diyerek küfür ve hakaret ederek üstlerine yürüdüğü, araya giren şahısların sanığı ofisten çıkarttığı, bir süre sonra olay yerine gelen polisin çevrede yaptığı soruşturma üzerine olaya karışan kişiler arasında olduğu söylenilen sanığın adına ve telefon numarasına ulaştığı, kendisine telefon edilerek karakola çağrılması üzerine karakola gelen sanığın kamerayı okulun yanındaki çay ocağında masa üzerinde bulduğunu ve polise teslim etmek üzere aldığını söyleyerek hasarlı olduğu halde polise teslim ettiği, sanığın mağdurlar tarafından “Kalabalıkla birlikte kendilerine saldıran şahıs” olarak teşhis edildiği olayda, sanık ...’ın üzerine atılı yağma ve hakaret suçlarının sübut

bulduğu düşünülmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine kararı verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8405, Karar No: 2010/14085, Tarih: 11.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8405 E.  ,  2010/14085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 09.01.2009 tarihli dava dilekçesiyle ...100 sayılı parselin kısmen 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içerisindeyken, 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu kesinleşen işlemle Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığına ilişkin, ... 4. Asliye Hukuk mahkemesinin 20.12.2006 gün ve 2002/874 -686 sayılı Yargıtay denetinden de geçtikten sonra kesinleştiğini, taşınmazın 2/B alanında kalan bu bölümünün tapu kaydının iptalini ve Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın KABULÜNE, çekişmeli ...100 sayılı parselin Arif Kaya tarafından düzenlenen 24.11.2004 tarihli krokide (A) ile gösterilen 24143 m2 yüzölçümündeki bölümün tapu kaydının iptaline ve davacı Hazine adına tapuya tesciline, beyanlar hanesine taşınmazın 2/B uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yer olduğunun yazılmasına karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya ve dosya kapsamına göre dava, 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine 14.02.1988 tarihinde kesinleşen 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan parselin tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 Sayılı Yasaya göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdidi bulunmaktadır. Daha sonra 1974 yılında yapılıp, 20.10.1975 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 1744 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 1988 yılında yapılıp 14.02.1988 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon, orman kadastrosu yapılmamış yerlerin kadastrosu ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Çam köyde 1963 yılında yapılan ve 23.11.1963 ila 23.12.1963 tarihleri arasında ilan edilen kadastroda 100 sayılı parsel sayılı 67700 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğiyle Eylül 1957 gün ve 10 ve Mart 1963 tarih ve 54 nolu tapu kayıtlarına dayanılarak ... Cansız ve Keziban kaya adına tesbiti kesinleşerek tapuya kayıt edilmiş, 13.01.1997 tarihinde ...’a satılmış, tapunun beyanlar hanesine 07.02.1995 tarihinde 6831 sayılı yasaya istinaden şeklinde şerh yazılmıştır.

... tarafından 02.08.2202 günlü dilekçeyle, davalı sıfatıyla Hazine ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğüne karşı,... köy köyü 100, 535, 536, 537, 538, 539, 540 ve 503 sayılı parsellerin orman ile ilgisi bulunmadığı halde beyanlar hanesine, taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 2/B uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına

... tarafından 02.08.2202 günlü dilekçeyle, davalı sıfatıyla Hazine ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğüne karşı,... köy köyü 100, 535, 536, 537, 538, 539, 540 ve 503 sayılı parsellerin orman ile ilgisi bulunmadığı halde beyanlar hanesine, taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 2/B uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına

çıkarıldığına ilişkin şerh yazıldığı, bu şerhin iptali istemiyle açtığı davanın reddine ilişkin ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.12.2006 gün ve 2002/874-686 sayılı kararının davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18.07.2008 gün ve 2007/3986-10802 sayılı kararı ile çekişmeli ...köyü 100 sayıylı parsele ilişkin red hükmü “Çam köy 100 sayılı parselin bilirkişi krokisinde (A1) ile gösterilen 24143 m2 yüzölçümündeki bölümünün kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içindeyken yine kesinleşmiş 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. Madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, (A2) ile gösterilen 43557 m2 yüzölçümündeki bölümünün ise orman sınırları dışında bırakıldığı belirlendiğine ve buna göre parselin tapu kaydına çekişmeli parselin 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmasına ilişkin şerh yazılmasında yasaya aykırı bir durum olmadığına, kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içindeyken yine kesinleşmiş 2. madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan bölümün tescil bildirimi düzenlenerek ayrılması sırasında, kesinleşmiş tahdit dışında kalan (A2) bölümü üzerine şerh yazılmayacağı, sadece ifraz edilecek (A1) bölümü üzerine şerh yazılacağı, mahkemenin redde ilişkin hükmü, 100 sayılı parselin orman sınırları dışında kalan bölümü ile 2. madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan bölümü yönünden kesin hüküm oluşturmayacağına” değinilerek onanmış, 101 sayılı parselden müfrez 503, 505, 535, 536, 537, 538, 539 ve 540 sayılı parsellere ilişkin hüküm bozulmuş, 100 sayılı parsele ilişkin onama kararı taraflarına tebliğ edilmiş, karar düzeltme yolu kullanılmadığı için kesinleşmiş, 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.12.2008 ün ve 2008/373-465 sayılı,... köy köyü 100 sayılı parselel ilişkin hüküm kesinleştiğinden bu parselle ilgili yeniden karar verilmesine yer olmadığına, 101 sayılı parsele ilişkin davanın kısmen kabulüne,... köy köyü 503, 535, 536, 537, 538, 539 vv e540 sayılı parsellerin tapu katüğünün beyanlar hanesinde yer alan “6831 Sayılı Yasaya istinaden” yada “6831 Sayılı Yasanın 2. Maddesi gereğince orman” şeklindeki şerhlerin silinmesine karar verilmiş, karar Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 05.11.2009 gün ve 2009/14102-16296 sayılı kararı ile onandıktan sonra kesinleşmiştir.

Mahkemece ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.12.2006 gün ve 2002/874-686 sayılı kararının çekişmeli parselin 24.11.2004 tarihli krokide (A) ile gösterilen 24143 m2 bölümün kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içindeyken yine kesinleşmiş 6831 Sayılı Yasanın 2/B uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu yönünde kesin hüküm oluşturduğu gerekçesiyle, çekişmeli parselin bu bölümüne ilişkin davanın kabulüne karar verilmişse de, kesin hüküm olarak kabul edilen ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin çekişmeli 100 sayılı parselin beyanlar hanesinde yer alanı 2/B şerhinin silinmesi istemiyle açılan davanın reddine ilişkin kararı, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18.07.2008 gün ve 2007/3986-10802 sayılı kararında da değinildiği gibi, dava nedeni, mahkemenin red gerekçesi ve 20. Hukuk Dairesinin onama gerekçesine göre, Hazine tarafından tapu iptal tescil istemiyle açılan bu dava için kesin hüküm oluşturmaz.

Bu nedenle Mahkemece yörede yapılan tüm orman kadastrosu ve 2/B uygulamasına ilişkin tutanaklar ve haritalar ile bu çalışmalarda kullanılan hava fotoğrafları ve yöreye ait en eski tarihli memleket haritası ve amenajman planları getirtilerek, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu fen memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 2 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Yasasına Göre Orman Kadastrosu ve Aynı Yasanın 2/B Maddesinin uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, hava fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.”

hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin “Teknik İşler” başlıklı Dokuzuncu Bölümde yazılı esaslar göz önünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevkii, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan hava fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeği çevrilerek, çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek bilirkişilerden müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon ve 2/B madde harita ve tutanaklarının uyumsuz olması halinde yukarıda yazılı Yönetmelikler ile Teknik İzahnamelerde yazılı tutanakların düzenlenmesine esas alınan hava fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği düşünülerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı gerçek kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 11.11.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/602, Karar No: 2018/6316, Tarih: 15.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/602 E.  ,  2018/6316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/05/2016 tarih ve 2011/63-2016/159 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin nohut ektiği tarlaya ilişkin davalı şirkette tarım sigortası yaptırdığını, 2009 yılında yağan dolu ve yağmur yüzünden tarlasındaki ekinin yarısının çiçek döllenmesi sırasında çiçeklerini düşürdüğünü, olayın akabinde tespite gelen davalı şirketin eksperlerinin bu durumu tespit ettiklerini, tespitte ekilen ürünün veriminin dönüm başına 400 kg olması gerekirken 70-80 kg olduğunu ve 200 kg olması gereken yarım dönümlük ürünün ise en az 190 kg kaybının olduğunu belirttiklerini, müvekkilinin tarladaki ürünü toplamadığını, davalı şirket ile yapılan görüşmelerin olumsuz sonuçlandığını, zararın ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 4.000,00TL zararın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle talep sonucunu 7.602,00 TL 'ye yükseltmiştir.

Davalı ...Ş. vekili; husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Dahili davalı vekili; talebin zamanaşımına uğradığını, davacının hasar ihbarında bulunmadığını, 02.06.2009 tarihinde yapılan ekspertiz sonucunda verimin yağmur ve rüzgar nedeniyle azaldığının tespit edildiğini, yağmur veya rüzgarın teminat kapsamında bulunmadığını, poliçenin zeyil edilerek davacıya prim iadesinin yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına ve bilirkişi raporuna göre; imzalanan sigorta poliçesinin dahili davalı hesabına akdedildiği, bu yönden davalı şirketin davada pasif husumet ehliyetinin bulunmadığı, Meteoroloji Müdürlüğü'nden temin edilen veriler dikkate alınarak davaya konu zaman diliminde fırtına, sel, dolu şeklinde doğa olaylarının

gerçekleşmediği, dahili davalının zamanaşımı def'inin yerinde olmadığı ancak zararın fırtına, dolu ya da selden oluşmadığı, ekspertiz raporunda belirtildiği gibi yağmur ve rüzgar nedeni ile oluştuğu, bu zararın sigorta poliçesi kapsamı içerisinde yer almadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 238,10 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 15/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5486, Karar No: 2020/5556, Tarih: 16.11.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/5486 E.  ,  2020/5556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2018 tarih ve 2018/218 - 2018/278 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 314/2,62, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri ve 3713 sayılı

Kanunun 5/1. maddesi uyarınca hükmedilenmahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularınınesastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Soruşturma aşamasında Bursa 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 06/03/2017 tarih ve 2017/76 Sorgu sayılı kararı ile sanıklar hakkında tutuklama karar veren 38095 sicil numaralı hakim Ertan Yetişir'in, mahkemenin Kanuna uygun şekilde teşekkül ettirilmemesi sonucunu doğuracak biçimde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinde yapılan istinaf incelemesine üye hakim sıfatıyla katılmak suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 23/1 maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin öncelikle bu sebepten dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık ...'ın üzerine atılı suçun niteliği ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak tahliye talebinin reddi ile sanığın tutukluluk halinin devamına, her ne kadar 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi gereğince dava dosyasının kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi gerekmekte ise de, hukuka aykırılığın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi heyetinin kanuna uygun şekilde teşekkül ettirilmemesinden kaynaklanması ve bu hukuka aykırılığın ancak anılan Dairenin usulüne uygun olarak oluşturulan heyeti tarafından yeniden verilecek bir kararla mümkün bulunmasına nazaran, bozma kararının içeriği gözetilerek anılan Kanunun 304/2-b maddesi gereğince dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13563, Karar No: 2018/5203, Tarih: 17.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/13563 E.  ,  2018/5203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya zorunlu mali sorumluluk sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp 1.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini artırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 165.494,41 TL'nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasında kaynaklanan cismani zarara dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacının zararının belirlenebilmesi için gelir durumunun net olarak belirlenmesi gerekir. Davacı vekili müvekkilinin kurumsal iletişim üzerine reklam işleri ile uğraştığını, ayrıca bir şirkette uzman olarak çalıştığını, akşamları da çeşitli kulüplerde müzisyenlik yaptığını, aylık ortalama kazancının 6.000,00 TL-7.000,00 TL olduğunu belirtmiş, aktüerya uzmanı bilirkişi raporunda davacının ortalama 8.000,00 TL düzeyinde gelir elde ettiği kabul edilerek asgari ücretin 13 katı üzerinden hesaplama yapmış mahkemece hesaplama hükme esas alınmıştır. Ancak davacının ne iş yaptığı ve kazancı net olarak ispatlanmamıştır.

Davacının çalıştığı iddia edilen iş yerinden verilen cevabi yazıda davacının işletmelerinde genel müdür yardımcısı olarak çalıştığı ve son aylık kazancının 5.000,00 TL olduğu; davacının müzisyenlik yaptığı iddia edilen cafe tarafından verilen cevabi yazıda davacının ses sanatçısı olarak çalıştığı ve son aylık gelirinin 3.000,00 TL olduğu belirtilmiştir.

Öncelikle davacının ne iş yaptığının daha somut delillerle tespiti ile çalıştığı iddia edilen şirketten ve müzisyenlik yaptığı cafeden davacının ücret bordrosunun veya davacıya yapılan maaş ödemelerine ilişkin belgelerin getirtilmesi, gerektiğinde davacıya yapılan maaş ödemelerine ilişkin şirket defterlerinin incelenmesi, sosyal güvenlik kurumundan davacının hizmetine esas dosyasının getirtilerek davacıya aylık gelirine ilişkin daha somut deliller ile ispat imkanı tanınması, ondan sonra hasıl olacak sonuca göre tazminatın belirlenmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 17.5.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5351, Karar No: 2014/12597, Tarih: 29.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/5351 E.  ,  2014/12597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SEYDİŞEHİR ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/01/2013

NUMARASI : 2012/294-2013/12

Taraflar arasında görülen iştirak nafakasının artırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Seydişehir Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/159 esas 2010/445 karar sayılı dosyası boşandıklarını, boşanma ile birlikte müşterek çocukları E., N., H.S. nin velayetlerinin annesine verildiğini, müşterek çocuklar yararına nafakaya hükmedildiğini, bağlanan nafakanın günün değişen ekonomik koşulları karşısında çocuklara yetmediğini, çocukların halen okula gittiklerini, müvekkilinin ise hiç bir yerden gelirinin bulunmadığını, yapılacak yargılama sonunda müşterek çocuklar yararına ayrı ayrı bağlanan 125,00 TL nafakanın 125,00 TL artırılarak her biri için ayrı ayrı 250,00 şer TL ye çıkartılması talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde davanın reddini ya da daha uygun bir nafaka miktarına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece Seydişehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/159 esas 2010/445 karar sayılı dosyasında velayetleri annesine verilen küçükler Enes Koçak, Nagihan Koçak, Havva Sude Koçak yararına bağlanan ayrı ayrı aylık 100,00 TL iştirak nafakasının kararın kesinleşmesi ile birlikte ayrı ayrı aylık 125,00 TL ye çıkartılmasına karar verildiği, iş bu davanın 04/05/2010 tarihinde açıldığı, verilen kararın ise 14/12/2010 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme tarihinden 6 ay kadar sonra dava açıldığı, kararın kesinleşmesinden sonra çok kısa bir zaman geçtiği, bu zaman zarfında babanın gelirinde olağanüstü bir artış olmadığı, dosyaya sunulan gider faturalarının normal okul giderleri olduğu, boşanma tarihindeki müşterek çocuğun yaşı ile dava tarihindeki yaşına göre boşanma davasında hükmedilen ve davanın kesinleşmesinden sonra artırılan nafaka miktarından fazla artmayı gerektirecek çocuğun eğitim veya bakım anlamında ihtiyaçlarının arttığının kabulünü gerektirir bir durum bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 327/1. maddesinde; çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin anne ve baba tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır. Aynı yasanın 328/1. maddesi hükmü gereğince ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.(TMK. nun 329/1. maddesi)

Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur. (TMK. nun 330/1. maddesi)

TMK.'nın 331.maddesine göre; durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler.