muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/28805, Karar No: 2019/11521, Tarih: 19.09.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/28805 E.  ,  2019/11521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan vekilinin 16/02/2012 tarihli şikayet dilekçesinde,... Madencilik İnşaat Taahhüt Yapı Kimyasalları Dış Ticaret İthalat İhracat San. Ltd. Şti'nce piyasaya sunulan faturalarda katılan adına tescilli... ve ... markalarının kullanıldığını iddia etmesi üzerine, şikayete konu şirketin adresinde 17/02/2012 günü çilingir marifetiyle yapılan aramada, masa üzerinde, üzerlerinde ... ve ... markaları bulunan iki adet bayrak ile iki adet boş sevk irsaliyesinin ele geçirilmesi karşısında, iki adet bayrak ile iki adet boş sevk irsaliyesinden ibaret eşyaların başlı başına iş yerinde bulunmasının katılan adına tescilli markaların taklit edilmek suretiyle kullanıldığına dair yeterli delil oluşturmayacağı gözetilmeden yerinde görülmeyen gerekçe ile sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın hizmet üretmek suretiyle katılanın marka hakkına tecavüz ettiği iddiası ile açılan kamu davasında uzlaştırma prosedürü uygulanmadan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmişse de; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılmadan önce de, üreticiler yönünden etkin pişmanlık hükmünün uygulanma olanağı bulunmadığı, bu eylemin suç tarihi itibariyle de uzlaşmaya tabi olduğu anlaşılmakla; soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A-1. maddesinde düzenlenen ve sanığın eylemine uyan suçun, CMK'nin 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşmaya tabi olması karşısında, anılan maddelerde öngörüldüğü biçimde yöntemine uygun olarak uzlaştırma prosedürünün uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25951, Karar No: 2013/3009, Tarih: 25.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/25951 E.  ,  2013/3009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4315, Karar No: 2016/13014, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4315 E.  ,  2016/13014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Satıcının Hakem Kurulu Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, abonesi olan davalının faturalarına tahakkuk ettirilen kayıp kaçak vb bedellerin tüketiciye iadesine yönelik Erzin Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28743, Karar No: 2012/14347, Tarih: 09.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/28743 E.  ,  2012/14347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, kendi koluna bıçakla çizik atmakta olan mağdurdan bıçağı alıp “böyle yapılır” dedikten sonra doğrudan kasıtla bıçağı mağdurun koluna vurmak suretiyle mağduru kasten yaraladığı sabit olduğu halde,sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7840, Karar No: 2022/3117, Tarih: 28.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/7840 E.  ,  2022/3117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-)Bozma öncesi verilen ikinci karar ile üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına hükmedilen bedelin biriken neması ile birlikte ödenmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yargılama sırasında işleyen faizin mahsubuna karar verilmesi,

2-)Bozma öncesi verilen kararın bozma ile ortadan kalktığı düşünülmeksizin yeniden tescil hükmü kurulmaması,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a-)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinde yer alan (yargılama sırasında işleyen faizin mahsubuna) ibaresinin hükümden tümüyle çıkartılmasına,

b-)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Dava konusu Manisa İli, Şehzadeler İlçesi, Yukarı Çobanisa Mahallesi, 1997 parsel (ifrazla 3423 parsel) sayılı taşınmazda fen bilirkişisinin 09/02/2015 tarihli rapor ve krokisinde F harfi ile gösterilen 2.391,09 m²’lik kısmının tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tapuya kayıt ve tesciline,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33952, Karar No: 2013/26583, Tarih: 22.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33952 E.  ,  2013/26583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, katılanın ... olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Dosya kapsamından sanığın 1993 yılında aynı suçtan yargılandığı ve dava konusu eserlerin 2863 sayılı Kanun kapsamında bulunmadığına ilişkin alınan rapora istinaden sanık hakkında beraat kararı verildiği, 13/06/2009 tarihli iddianame ile sanığın ikametgahında başkaca eserler bulundurduğu iddiasıyla hakkında dava açıldığı, hazırlık aşamasında alınan bilirkişi raporunda 100 den fazla eserin incelendiği, eserlerin hepsinin günümüzde koruma kurulları tarafından tescilli ya da tescil niteliğinde olabilecek 18-19-20. yy başına ait Osmanlı, Rum, Yahudi ve Ermeni yerleşim alanlarından ya da mezarlarından sökülerek toplandığının tespit edildiği, eserlerin 2863 sayılı Kanunun 6. maddesine göre 19. yy sonuna kadar olan dönemin sosyal, kültürel dokusunu açıklayan, tarihi belge değeri taşıyan taşınmaz kültür varlıkları niteliğinde eserler olduklarının belirlendiği, söz konusu raporda incelenen eserlerin niteliklerinin ayrı ayrı belirtilmediği, nicelik yönünden ise bir tespitin yapılmadığı ve “çok sayıda” şeklinde sayılarının belirlendiği, Dokuz Eylül Üniversitesi araştırma görevlisi bilirkişinin, 20/05/2010 tarihli raporunda ise, 10 kalemde toplamda 100 adetten fazla objenin incelendiği, eserlerin İzmir'de 19. ve 20. yüzyıl başlarında Levanten evlerinde kullanılmış olan çoğunluğu mimari bir elemana ait parçalar olduğu, bu mimari parçaların dışında, Levanten evlerinde, bahçelerinde ya da iç mekanlarında kullandıkları dekor amaçlı eserlerin de mevcut olduğu, incelenen eserlerin tamamının mermerden yapıldığı ve Çeşme Asliye Ceza Mahkemesinin 1993/106 esas ve 1994/45 karar numaralı dosya kapsamında 29/11/1993 tarihli sunulmuş olan bilirkişi raporunda incelenen eserler ile 10/05/2010 tarihinde yerinde incelenen eserlerin aynı eserler oldukları, farklı bir eser bulunmadığının belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece, dava konusu eserler üzerinde, üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, mevcut durumları itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan, yani 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadıkları tespit edilerek, mevcut raporlar arasındaki çelişki giderilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7696, Karar No: 2018/1169, Tarih: 19.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7696 E.  ,  2018/1169 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasında görülen davada ....verilen 18/04/2016 tarih ve 2015/801-2016/303 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar ve dava dışı ....120 paylı....kurduklarını, her bir ortağın 40'ar payı varken .... payını davalıya devretmesi ile davalının payının 80'e yükseldiğini, feshedilen şirketin 5.869,11 TL vergi borcunun müvekkilince ödendiğini, bu tutardan 3.912,74 TL'nin %66 hissesi uyarınca davalıya ait olduğunu ileri sürerek 3.912,74 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ödediği vergilerin zamanaşımına uğradığını, eksik borç haline geldiğini, şirketin 02.09.2013 tarihinde re'sen terkin edildiğini, buna rağmen 6552 sayılı Yasa'dan faydalanmak için müracaatın hukuki olmadığını, bu müracaatın davacı tarafından keyfi ve rızai yapıldığını, vergi idaresince de aynı şekilde değerlendirilerek kabul edildiğini, ödemenin vergi ödemeleri için ayrılan şirket bütçesinden mi yoksa davacı tarafından mı yapıldığının belirlenmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, tarafların 40/120'şer oranında ortağı oldukları ...'nin 2001 yılında üç ortakla kurulduğu, dava dışı diğer ortak .... 40/120 payını 2003 yılında davalıya devrettiği, tüm ortakların şirketi münferiden temsil ve ilzama yetkilerinin olduğu, şirket yöneticilerinin vergi ve .... borçlarından şirketle birlikte 6183 sayılı Kanun gereği müteselsilen sorumluluklarının bulunduğu, şirketin 27.05.2013 tarihinde ticaret sicilinden re'sen terkin edildiği, yapılandırılan vergi borçlarının zamanaşımına uğramadığı, davalının da yararına olarak şirketin vergi borçlarının yapılandırılması sonucu davacı tarafından toplam 5.869,11 TL vergi borcu ödendiği, davacnın, şirket yöneticisi ortağı olan davalının payına isabet eden 3.912,74 TL'yi istirdada hakkının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

-/-

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 200,38 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 19/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2011/12439, Karar No: 2011/13341, Tarih: 02.11.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/12439 E.  ,  2011/13341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe, incelenmesi gerekli olduğundan, kayıt maliki olduğu söylenen "..."ın anne, baba ve kardeşlerini gösteren aile nüfus kayıt tablosunun nüfus müdürlüğünden temin edilerek evrak arasına alındıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3638, Karar No: 2012/9703, Tarih: 19.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2008/3638 E.  ,  2012/9703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 31/3, 62, 63, 54.maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Oluşa, dosya içeriğine ve mahkemenin gerekçesine göre, minibüs sürücüsü olan mağdur ... ile sanık ...'ın olay günü, dik dik bakma, yüzünden tartışmaya başladıkları, sanığın tartışma sırasında minibüsünün şoför mahallinde oturan mağduru dışarı çektiği ve mağdurun beyanına göre, sanığın elindeki bıçakla önce mağdurun bacaklarına vurduğu, daha sonra mağdurun göğüs, bel, kalça ve sırt bölgesine toplam 8 kez vuran sanığın, tanık ...'ın beyanı ile de doğrulanacak şekilde, aldığı darbeler sonucu yere düşen mağduru yanında bulunan ancak kimliği tespit edilemeyen diğer kişilerle birlikte tekme ile vurarak darp etmeye başladığı, sanığın, olay yerine gelen tanık ...'ın "polis" diye bağırması üzerine, eylemine kendiliğinden son vererek olay yerinden kaçtığı, mağdurun aldığı darbeler sonucu hemopnömotoraks nedeniyle yaşamsal tehlike geçirdiği olayda; mağdurun vücudunun değişik yerlerinde bulunan yaralardan sadece göğse nafiz olan yaranın yaşamsal tehlike yaratması, sanık ile mağdur arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumetin bulunmaması, ciddi bir engel hal bulunmadığı halde sanığın eylemine kendiliğinden son vererek olay yerinden uzaklaşması, dikkate alındığında, sanığın eyleminin kasten yaralama olarak nitelendirilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki suç niteliğine ilişen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'i kasten yaralama suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, suç niteliğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), 19/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17540, Karar No: 2018/3852, Tarih: 08.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/17540 E.  ,  2018/3852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... Köyü 722 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.