muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6646, Karar No: 2024/2013, Tarih: 12.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6646 E.  ,  2024/2013 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/110 Esas, 2022/187 Karar

DAVALILAR : 1.Atlas Gıda Pazarlama Sanayi ve Ticaret A.Ş.

2.Fresh Cake Gıda Sanayi Ticaret A.Ş.

3.Yıldız Holding A.Ş. vekilleri Avukat ...

HÜKÜM : Direnme

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı vekili

Taraflar arasındaki haksız rekabetin tespiti ve önlenmesi davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonrasında davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekilince temyizi üzerine Dairece mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Dairece verilen bozma kararına karşı İlk Derece Mahkemesince önceki kararında direnilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Yargıtay, temyiz incelemesi sonucunda bozmuş olduğu bir hükmü, karar düzeltme talebi üzerine onayabilir.

Mahkemece verilen direnme kararı, Dairemizce onanmış ise de direnme kararının hukuk genel kurulunca incelenmesi gerektiğinden davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile yukarıda tarih ve sayısı ile belirtilen onama ilamının kaldırılması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Karar düzeltme istenilen Dairemiz ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,

12.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17071, Karar No: 2015/2677, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/17071 E.  ,  2015/2677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2238, Karar No: 2020/2748, Tarih: 05.03.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/2238 E.  ,  2020/2748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekili ve birleşen davada davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, asıl davada; 29/03/2010 tarihinde, davalı ... Belediyesine ait ... plakalı otobüsün kapısı açık olarak aniden hareket etmesi sonucu müvekkilinin dengesini kaybederek yere düştüğünü ve sol ayağının otobüsün tekeri altında kaldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere tedavi giderleri ile iş göremezlik kaybı nedeniyle 1.000,00 TL maddi tazminat, 30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline, birleşen davada; 29/03/2010 tarihinde meydana gelen kazada müvekkilinin yaralandığını beyan ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, asıl davada; pasif husumet yokluğu nedeniyle davalı ... Belediyesi hakkında açılan davanın reddine, davalı ... yönünden ise kısmen kabulü ile tahsilde tekerrüre neden olunmaksızın 10.000,00 TL manevi tazminat ile 17.196,69 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan tahsiline, birleşen davada; davanın kısmen kabulü ile tahsilde tekerrüre neden olunmaksızın 17.196,69 TL maddi tazminatın davalı ... şirketi yönünden dava tarihi olan 04/10/2010 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek ve davalı ... yönünden ise olay tarihi olan 29/03/2010 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmek suretiyle müştereken ve müteselsilen tahsiline, yine tahsilde tekerrüre neden olmaksızın 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek suretiyle davalı ... tahsiline karar verilmiş, hüküm; davacı vekili ve birleşen dosya davalısı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre asıl ve birleşen davada davacı vekilinin ve birleşen dosya davalısı ... Genel Müdürlüğü vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.393,35 TL kalan onama harcının temyiz eden birleşen dava davalısı ... Genel Müdürlüğünden, aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL kalan onama harcının temyiz eden asıl ve birleşen dava davacısı ...'dan alınmasına, 05/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6457, Karar No: 2024/18132, Tarih: 02.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/6457 E.  ,  2024/18132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 04.03.2024

SAYISI : 2022/4256 E., 2023/1711 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 04.03.2024 tarihli ve 2022/4256 Esas, 2023/1711 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.03.2024 tarihli ve 2022/4256 Esas, 2023/1711 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20934, Karar No: 2015/9315, Tarih: 01.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/20934 E.  ,  2015/9315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında 18.02.2013 tarihinde düzenlenen ve 12.03.2013 tarihinde kabul edilen iddianame içeriğine göre; sanığın mesul müdür olarak görev yaptığı mağazadan yatak odası takımı satın alan mağdurun, elbise dolabının montajında sorunlar olduğunu sanığa bildirmesine ve sanığın problemi gidereceklerini söylemesine rağmen sorunun zamanında giderilmemesi nedeniyle dolabın sürgülü kapağının üzerine düşmesinden dolayı basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaralandığı iddiasına konu olayda,

28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 84. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrası uyarınca Suh Ceza Mahkemelerinin kaldırıldığı ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca Sulh Ceza Mahkemelerinde görülmekte olan dava dosyalarının Asliye Ceza Mahkemelerine devredilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yargılamaya devam eden Sulh Ceza Mahkemesince 16.07.2014 tarihli duruşmada beraat kararı verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de:

Kabul ve uygulamaya göre de:

Mağdurun yaralanmasına neden olan mobilyanın satışını yapan mağazanın sahibinin, sanığın mağazadaki görevinin, elbise dolabının montajının kim ya da kimler tarafından gerçekleştirildiğinin, mobilyada imalat hatası bulunup bulunmadığının araştırılmasından ve konuyla ilgisi bulunanların ifadesi alındıktan sonra, teknik bir bilirkişiden, olayın meydana gelmesinde sanığın ve mağdurun kusurunun bulunup bulunmadığını, kusurlu iseler, kusur durumlarını, asli ya da tali kusurlu olup olmadıklarını, yaralanma olayı ile sanığın görev ve sorumlulukları arasında illiyet bulunup bulunmadığını somut gerekçelerle gösteren bir rapor alınması gerektiği gözetilmeden, “Dava konusu olayda sanığın katılanın yaralanmasına sebebiyet veren dolabın montajlanmasında doğrudan doğruya herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı, dolabın servis elemanları tarafından montajlandığı anlaşılmış olup sanığın sadece satış elemanı olduğu da nazara alındığında eylemi ile meydana gelen olay arasında illiyet bağı bulunmadığından” şeklindeki yetersiz gerekçelere ve eksik incelemeye dayalı olarak sanığın CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine, mağdurun yaralanmasına neden olan mobilyanın montajından sorumlu servis elemanları ile ilgili olarak suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10151, Karar No: 2022/5760, Tarih: 14.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/10151 E.  ,  2022/5760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa Kadastro Mahkemesi

K A R A R

Dosyanın temyiz incelemesinin yapılabilmesi için;

1-Yörede 1986 yılında yapıldığı anlaşılan orman kadastrosuna ilişkin işi bitirme ve askı ilan tutanaklarının getirtilerek dosya arasına konulması,

2- Dosya içerisinde bulunan 06.08.2015 tarihli ... İmar ve Şehircilik Daire Başkanlığı Şehir Planlama Şube Müdürlüğü’nün müzekkere cevabında çekişmeli taşınmazın “1/5000 ölçekli ... ... İmar Planında” orman alanında kalmakta olduğu belirtilmişse de ilk kez hangi tarihte plan kapsamına alındığı ve imar planının onaylanma tarihi bildirilmediğinden, teknik bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki krokisi eklenmek suretiyle imar planları içerisinde kalıp kalmadığı, kalıyor ise, hangi tarihte onaylanan imar planı kapsamına alındığının ilgili Belediye/Büyükşehir Belediyesinden ayrı ayrı sorularak dosya arasına konulması, için dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4159, Karar No: 2015/8283, Tarih: 16.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/4159 E.  ,  2015/8283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/42672

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2011

NUMARASI : 2007/251 (E) ve 2011/205 (K)

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, görevi kötüye kullanma

SUÇ TARİHİ : 04/08/2005

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

2797 sayılı Yargıtay Kanun'unun 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.”, (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir.” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

19/01/2015 tarih ve 2015/8 tarihli Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu kararına göre, tebliğname tarihi 28/06/2014 tarihinden önce olan dosyalarda, görev hususunda iddianamenin dikkate alınacağının belirtildiğinden incelenen dosya içeriğine göre; eczacı olan sanığın yönlendirmesiyle devlet hastanesinde doktor olan diğer sanıkların görevleri dahilinde sahte reçete düzenledikleri, sanık olan eczacının bu reçeteleri katılan kuruma fatura ettiği, bu suretle sanıkların haksız menfaat temin ederek görevi kötüye kullanma ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Bu şekilde tavsif olunan doktor sanıkların eylemi TCK'nın 204/2. maddesinde tanımlanan "kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği" suçunu oluşturacağından ve söz konusu suçun cezasının üç yıldan sekiz yıla kadar hapis; "nitelikli dolandırıcılık" suçunun cezası ise aynı Kanun'un 158/1-e maddesi uyarınca üç yıldan yedi yıla kadar hapis ve para cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

İddianamedeki anlatım ve nitelendirmeye,temyiz kapsamına göre, Yargıtay Kanun'unun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi (11.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine 16.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19458, Karar No: 2017/9833, Tarih: 12.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/19458 E.  ,  2017/9833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat (asıl ve birleşen dava) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak vb .bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere,50.00 TL bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davacı,davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak vb. bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek,100.598.44 TL bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak ( var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya

kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ....Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ....tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ....'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ....kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde .....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ....kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

.2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/23404, Karar No: 2024/16363, Tarih: 26.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/23404 E.  ,  2024/16363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/953 E., 2020/1466 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ :Kırıkkale 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/175 E., 2019/96 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Oluş, iddia ve mahkeme kabulü nazara alındığında sanığın savunmasının aksine dosyada silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesini gerektiren ve örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğini gösteren yeterli delil bulunmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Kırıkkale 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.