muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4385, Karar No: 2016/6714, Tarih: 26.04.2016

Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda ...dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık,...’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekecektir.

İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin kalan ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, sigortalının kalan ömrü ile sınırlı olup çocuklardan erkeğin 18, ortaöğretimde 20, yüksek öğretim durumunda 25 yaşını doldurduğu tarih itibarıyla gelirden çıkacağı kabul edilmeli, evlenme tarihine kadar gelire hak

kazanacağı belirgin bulunan kızın, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik duruma, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre evlenme yaşı değişkenlik arz ettiğinden bu konuda Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre hazırlanan istatistiklerden yararlanılmalıdır.

Gelirin yansıma oranına gelince; 5510 sayılı Kanunun 19. ve 34 maddeleri uyarınca, ölenin gelirinin % 70’i dağıtıma esas tutulmalı, çocuk yoksa bu meblağın % 75’i eşe bağlanmalıdır. Çocuk varsa eşin payı (% 70 üzerinden) % 50’ye düşmeli, her bir çocuk için % 25 gelir bağlanmalıdır.

Gelirin yansıma oranına gelince; 5510 sayılı Kanunun 19. ve 34 maddeleri uyarınca, ölenin gelirinin % 70’i dağıtıma esas tutulmalı, çocuk yoksa bu meblağın % 75’i eşe bağlanmalıdır. Çocuk varsa eşin payı (% 70 üzerinden) % 50’ye düşmeli, her bir çocuk için % 25 gelir bağlanmalıdır.

Kabule göre de 13.08.2014 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak davalının % 60 kusuruna göre davanın kabulüne karar verildiği halde gerekçede % 80 olarak belirtilmesi hatalıdır.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmü BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8897, Karar No: 2006/10190, Tarih: 12.10.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/8897 E.  ,  2006/10190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KURTALAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2005

Taraflar arasındaki davadan dolayı Kurtalan Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 26.4.2004 gün ve 169-79 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 27.10.2004 gün ve 11379-12084 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı S. Ç. Tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Yargıtay bozma ilamı karar düzeltme isteyen davalı S. Ç. a 02.12.2004 tarihinde tebliğ edilmiş,karar düzeltme dilekçesi 24.12.2004 tarihinde havale edilmiş,karar düzeltme harcı 24.12.2004 tarihinde yatırılmış,mahkemece aynı gün karar düzeltme isteği süreden reddedilmiş,daha sonra mahkeme anılan kararından 26.12.2005’te dönerek karar düzeltme isteğinin incelenmesi için dosya daireye gönderilmiştir.

Bu durumda,HUMK.nun 440.maddesi gereğince yasal sürenin geçirildiği anlaşılmakla,karar düzeltme isteminin Reddine,12.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13220, Karar No: 2016/11697, Tarih: 27.10.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/13220 E.  ,  2016/11697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,... (...) parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına ... üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

...

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

...

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari 2014 yılı itibariyle belirlenen m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan ... (70 ada) 12 parselde kayıtlı 55 m² taşınmazın üzerindeki 52 m² dükkan ile birlikte satıldığı, dükkanın büyüklüğünün neredeyse arsanın tamamını kaplamış olması ve satışların dükkan ve işyeri satışına ilişkin olduğunun saptanması durumunda, satış işleminin zeminden çok üzerinde yer alan işletmeye yönelik olduğu, emsal taşınmaz üzerindeki yapının değeri hesaplanıp satış bedelinden düşülerek zemine isabet eden bedel bulunmaya çalışılsa da, bu hesaplamada ticari işletmenin değerinin yer almayacağı ve esasen böyle bir hesaplamanın objektif olarak yapılamayacağı kuşkusuz olduğundan, bu tür bir emsalin gerçek zemin değerine de ulaşılamayacaktır. Bu durumda söz konusu taşınmaz satışların uygun ve isabetli emsal olduğundan söz edilemeyeceği dikkate alındığında bu taşınmazın emsal olacak nitelikte olmadığı ve gerçekçi olmayan yanıltıcı sonuçlara götüreceği kuşkusuzdur.

Bu nedenle; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yukarıda belirtilen eksikliklerin tamamlanmasından sonra ek bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan kalan bölümünde kullanım amacı, yüzölçümü ve geometrik şekli dikkate alındığında, herhangi bir değer kaybı olmayacağı düşünülmeden, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda % 6 değer kaybı verilerek yüksek bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;

2-Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan kalan bölümünde kullanım amacı, yüzölçümü ve geometrik şekli dikkate alındığında, herhangi bir değer kaybı olmayacağı düşünülmeden, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda % 6 değer kaybı verilerek yüksek bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;

3-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan ...370 (70) ada 12 parselin tapu kaydının ve emsal alınan satışını gösterir akit tablosunun tapu müdürlüğünden, dava konusu taşınmaz ve somut emsal alınan taşınmazın, değerlendirmeye esas alınan 2014 yılı itibari ile belirlenen emlak vergisine esas tutulan asgari m² bedelinin belediye başkanlığından, dava konusu 101 ada 497 parsel (ifrazen 2556) sayılı taşınmazın 17.06.2014 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen ....370 (70) ada 12 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 26.04.2005 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden, sorularak alınacak cevabın dosya içerisine konulup raporun bu yönlerden denetlenmesine olanak sağlanmamış olması da yerinde değildir.

...

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21258, Karar No: 2014/5580, Tarih: 03.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/21258 E.  ,  2014/5580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2013

NUMARASI : 2012/350-2013/177

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi, niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Aynı yol güzergahında yer alan benzer nitelikteki taşınmaza Dairemiz denetiminden de geçerek onanan Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/553 esas, 2013/308 karar sayılı dosyasında, 2012 değerlendirme yılı itibari ile münavebe ürünü olarak 1. yıl buğday ve buğday samanı, 2.yıl kavun alınarak değer biçilmiş olup, bu ekim planından ayrılma nedenleri ile ilgili olarak bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8853, Karar No: 2023/9013, Tarih: 22.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/8853 E.  ,  2023/9013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/247 E. 2016/189 K.

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gülşehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 02.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2.Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli, 2015/247 E.-2016/189 Karar sayılı kararı ile sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

Verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, katılanın ev işlerine ve bakımına yardımcı olması nedeni ile eve girip çıkan sanığın, katılana ait banka kartından, katılanın bilgisi olmaksızın para çektiği iddiasına ilişkindir.

2.Katılana ait Ziraat Bankası kartından, 17.06.2015 tarihinde 350 TL para çekimi yapıldığına dair hesap özeti dökümü ve yazı cevapları dosyada mevcuttur.

3. ATM kamera kayıtları incelendiğinde para çeken kişinin sanık olduğu tespit edilmiştir

4.Banka görevlisi G.K tanık olarak alınan ifadesinde "Katılanın bankaya gelerek para çekmek istemesi üzerine hesapta para olmayınca paranın önceden sanık tarafından ATM'den çekildiğini tespit ettiklerini, sanık ve katılanın öncesinde de birlikte para çekmeye geldiklerini, sanığın daha evvelden bankaya tek gelerek para çektiğine şahit olmadığını" beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

4.Banka görevlisi G.K tanık olarak alınan ifadesinde "Katılanın bankaya gelerek para çekmek istemesi üzerine hesapta para olmayınca paranın önceden sanık tarafından ATM'den çekildiğini tespit ettiklerini, sanık ve katılanın öncesinde de birlikte para çekmeye geldiklerini, sanığın daha evvelden bankaya tek gelerek para çektiğine şahit olmadığını" beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Dosyadaki olgular itibari ile; katılanın ev işlerine ve bakımına yardımcı olması nedeni ile eve girip çıkan sanığın, katılana ait Ziraat Bankası kartından, 17.06.2015 tarihinde, Tuzköy Jandarma Komatanlığından Ziraat Bankası ATM 'sinden 350 TL para çekimi yaptığı, sanık her ne kadar savunmasında, " Parayı katılanın bilgisi dahilinde çektiğini" beyan ederek suçlamayı kabul etmemiş ise de; katılanın olayı daha sonra para çekmek için bankaya gittiğinde öğrenmesi, bu hususun banka çalışanı tanık G.K ifadesi ile doğrulanması, yine G.K'nin ifadesinde "Sanık ve katılanın öncesinde de birlikte para çekmeye geldiklerini, sanığın daha evvelden bankaya tek gelerek para çektiğine şahit olmadığını" belirtmesi karşısında, sanığın atılı başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği sabit olmakla, mahkemenin kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

B.Diğer Yönlerden

Suça konu kartı, katılanın evinde bulunan dolaptan aldığı iddia edilen sanık hakkında, zaman aşımı içinde hırsızlıktan işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği ve hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli, 2015/247 E.-2016/189 Karar sayılı sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz talebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19043, Karar No: 2024/1226, Tarih: 12.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/19043 E.  ,  2024/1226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 14.07.2023

EK KARAR SAYISI : 2021/163 E., 2023/2344 K.

SUÇTAN ZARAR GÖREN : Gümrük İdaresi

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 14.07.2023 tarihli ve 2021/163 Esas, 2023/2344 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suçtan zarar gören vekilinin temyiz istemi, mahkemece verilen temyiz istemlerinin reddine dair ek kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suçtan zarar gören Gümrük İdaresi'ne usulüne uygun olarak duruşma günü davetiyesinin tebliğ edilmiş olmasına rağmen duruşmalara katılmadığı gibi 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesine uygun biçimde davaya katılma talebinde de bulunmadığı, bu itibarla aynı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatına haiz olmadığı cihetle, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, katılan Kurum vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 14.07.2023 tarihli ve 2021/163 Esas, 2023/2344 sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden suçtan zarar gören Kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/590, Karar No: 2011/4955, Tarih: 19.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/590 E.  ,  2011/4955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali-tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, kira parasının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı, kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatına ilişkindir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

İcra takibinde ve davada dayanılan ve hükme esas alınan 15.5.2009 başlangıç tarihli ve yirmi yıl süreli sözleşme konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile Acısu Deresi Mevkii’nde bulunan ve Orman Bakanlığı’ndan beşer yıllık dönemler halinde kiralanan 20.000 m2’lik arazide yer alan maden suyu tesisleri ve fabrika binası işletmek ve kullanmak üzere davalıya kiralanmıştır. Sözleşmede her ayın 5’ine kadar KDV hariç 5.000 TL ödeneceği, her yıl yapılacak olan aylık işletme bedeli artış oranının DİE tarafından açıklanacak yıllık ( TEFE-TÜFE ) ortalamasına göre bulunacağı kararlaştırılmıştır.Bu anlamda davalı şirket sözleşme başlangıcından itibaren işletmeci sıfatı ile birlikte kiracı konumundadır. Taraflar arasında maden suyu tesislerinin işletilmesine yönelik sözleşme düzenlenmiş ise de, davalı taşınmazı kira bedeli karşılığı kullanıp işletecektir. Davacı da bu sözleşmeye dayanarak kira paralarının tahsili için tahliye istekli olarak yapılan icra takibine davalının itiraz etmesi üzerine itirazın iptali ve kiralananın tahliyesi yönünden işbu davayı açmıştır. Sözleşmenin niteliği itibariyle uyuşmazlık kira sözleşmesinden kaynaklanmakta olup HMUK’nun 8. maddesi hükmü gereğince davaya bakma görevi sulh hukuk mahkemesine ait bulunduğu halde mahkemece yazılı şekilde taraflar arasındaki hukuki ilişki işletme sözleşmesi olarak nitelendirilerek görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.