muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7187, Karar No: 2015/4144, Tarih: 24.03.2015

KARŞI OY YAZISI

Tüzel kişiler kendilerini oluşturan kişi veya mal topluluklarından bağımsız başlı başına varlığı olan kişiliklerdir.

Tüzel kişiler hak ve fiil ehliyetine sahip olduklarından hukuki işlemlere kendilerini oluşturan kişilerden bağımsız olarak taraf olurlar. Böylece taraf oldukları hukuki işlemler nedeniyle kendilerini oluşturan kişilerin kişiliklerinden bağımsız olarak bizzat kendileri haklara ve borçlara sahip olurlar.

Bu olguya kişiler hukukunda AYRILIK İLKESİ denir. Ayrılık ilkesi gereğince TÜZEL KİŞİLİK kendisini meydana getiren kişilerle tüzel kişilik ile hukuki ilişki kuran üçüncü kişiler arasında bir nevi PERDE oluşturmaktadır.

Kişiler hukukundaki ayrılık prensibi, ekonomik varlıklarının tamamını riske atmak istemeyen kişilerin mali kaynaklarının bir kısmıyla iktisadi faaliyette bulunmalarına imkan vermesi bakımından zaman içerisinde geliştirilmiş ve vazgeçilmesi çok zor bir prensiptir.

Ancak tüzel kişilik perdesinin tüzel kişiyi oluşturan kişiler tarafından kötüye kullanıldığı takdirde ne olacaktır?

Esas itibariyle ayrılık ilkesi genel kural olup, bundan basit ve kolay bir şekilde uzaklaşılması mümkün değildir.

Fakat ayrılık ilkesinin uygulanması adalet ve hakkaniyet duygularını zedeleyecek sonuçlar doğuruyorsa, tüzel kişi ile onu oluşturan kişiler arasındaki ayrılık ilkesi hakkın kötüye kullanımı niteliğinde ise bu durumda artık ayrılık ilkesinde ısrar edilmemeli ve tüzel kişilik perdesi kaldırılmalıdır.

Tüzel kişilik perdesinin kaldırılması denildiğinde, hukuken bağımsız bir kişiliği olan tüzel kişinin bu bağımsız varlığını bir tarafa itmek ve onun tüzel kişiliğini yok saymak kastedilmektedir. Böylece bu tüzel kişilerle hukuki ilişkiye giren üçüncü kişilerin tüzel kişiden olan alacaklarını perdenin kalkmasıyla ortaya çıkan tüzel kişiyi oluşturan gerçek kişilerden talep ve tahsil edebilmeleri mümkün olacaktır.

Nitekim kanunkoyucu bazı durumlarda tüzel kişilik perdesini bizzat kendisi aralamaktadır. Bu konuda birçok düzenleme bulunmakla birlikte konu hakkında bir fikir vermesi bakımından Bankacılık Kanunu’nun 110.maddesine ve Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanun’un 35.maddesine atıf yapılabilir.

İşte tüzel kişilik perdesinin kaldırılması ilkesi, alacaklıların haklarının korunması için kanunkoyucu tarafından hiçbir özel kanuni düzenleme yapılmamış olması hallerinde uygulanabilecek istisnai bir ilkedir.

Bu ilke veya kuram T.M.K.'nun 2.ve 3/2.maddelerine dayandırılır ve şöyle formule edilebilir: Ayrılık ilkesinin katı bir şekilde uygulanması hakkaniyet ve adalet duygumuzda bir ürpertiye neden oluyorsa, bu durumda, ayrılık ilkesi bir kenara itilerek, tüzel kişilik perdesinin kaldırılması öğretisi uygulanarak ürpertimizi giderecek bir çözüme gidilebilir.

Ancak bu konu çok karmaşıktır.

Bu ilke veya kuram T.M.K.'nun 2.ve 3/2.maddelerine dayandırılır ve şöyle formule edilebilir: Ayrılık ilkesinin katı bir şekilde uygulanması hakkaniyet ve adalet duygumuzda bir ürpertiye neden oluyorsa, bu durumda, ayrılık ilkesi bir kenara itilerek, tüzel kişilik perdesinin kaldırılması öğretisi uygulanarak ürpertimizi giderecek bir çözüme gidilebilir.

Ancak bu konu çok karmaşıktır.

Ülkemizde konu ile ilgili ilk eserler İpek Sağlam tarafından yüksek lisans tezi olarak “Tüzel Kişilik Örtüsünün Aralanması, Amerikan ve İngiliz Hukuku İle Karşılaştırmalı Olarak”başlıklı olarak hazırlanmış çalışma ve Veliye Yanlı tarafından doçentlik takdim eseri olarak hazırlanmış “Anonim Ortaklıklarda Tüzel Kişilik Perdesinin Kaldırılması ve Pay Sahiplerinin Ortaklık Alacaklılarına Karşı Sorumlu Kılınması”başlıklı eserlerdir.

Ayrıca kanunun ülkemizin ekonomik hayatının güncel bir ihtiyacı olarak önem kazanması üzerine; Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi tarafından 02 Şubat 2008 tarihinde Tüzel Kişilik Perdesinin Aralanması temalı olarak düzenlenen Uluslararası Ticaret Hukuku Sempozyumu’nda yerli ve yabancı bilim adamları ile yüksek yargı üyeleri tarafından konu etraflıca tartışılmıştır.

Özetle, ticari şirketler bakımından tüzel kişilik perdesinin kaldırılması, sermaye ortaklıklarında sınırlı sorumluluk ilgesinin istisnasını teşkil etmektedir. Zira tüzel kişilik perdesinin kaldırılmasıyla tüzel kişi ile ortaklıkları arasındaki ayrılık ilkesi alacaklılar lehine görmezden gelinmekte, ihmal edilmektedir. Buna göre tüzel kişilik perdesi kaldırılarak sınırlı sorumluluk kalkanı bir kenara itilmekte ve ortaklığın borçlarından dolayı ortakların şahsen sorumlu olmalarının yolu açılmaktadır.

Ayrıca tüzel kişilik perdesinin kaldırılması, haklara ve mallara el koymanın sadece ve sadece borçlunun malvarlığı üzerinde uygulanabileceği yolundaki icra iflas hukuku kuralının da ihmal edilmesi anlamına gelmektedir.

Son olarak tüzel kişilik perdesinin kaldırılması bazı durumlarda kaçınılmaz olmakla birlikte burada tek hukuki dayanağımız olan hakkın kötüye kullanılmasıyla ilgili kural genel kural değildir; istisna kuraldır. İstisnaları da dikkatli ve özenle, amacına uygun olarak kullanmak ve istisnaları genel hale dönüştürmemek gerekmektedir. Başka bir anlatımla, bu teori kişiler hukukunun temel ilkesi olan ayrılık ilkesinin özüne dokunduğu için ancak münferit olaylarda, halin icabına göre tatbik edilmeli ve somut olayla sınırlı kalacak şekilde kullanılmalı, genelleştirilmemelidir. (Buraya kadar yapılan açıklamalarda Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi tarafından 02 Şubat 2008 tarihinde Tüzel Kişilik Perdesinin Aralanması temasıyla düzenlenen Uluslararası Ticaret Hukuku Sempozyumu’na sunulan Prof. Dr....., Prof. Dr..... - Doç.Dr....., Doç. ..... ve Doç.... bildirilerinden yararlanılmıştır).

Bu genel açıklamalardan sonra, dava konusu somut olaya gelince; davalı ......Ltd.Şti.davacıdan ihraç amacıyla çimento satın almış, bunları ihraç etmiş, davacıya bir kısım ödemede bulunmuş ve ihraç işlemi nedeniyle ithalatçı tarafından kendi lehine düzenlenen akreditif haklarını davacıya temlik etmiş, ancak davacı bu satıştan kaynaklanan alacağını tam olarak tahsil edememiştir.

Bu satış işlem büyük hacimli ticari bir satış olup, işlemin tarafları tacir olmaları nedeniyle basiretli bir idareci (müdir) gibi davranmak zorundadır.

Davalı ......Ltd.Şti.bu satış nedeniyle davacıya borcunu ödeyememiş ise de dava dosyasında davalı şirketin hakim ortakları .... ve .... ihraç edilen çimento bedelini şahsi mal varlıklarına aktardıkları ve davalı şirket tüzel kişiliğinin arkasına saklandıkları ve böylece ayrılık ilkesinin sağlandığı hakkı kötüye kullandıklarına dair yeterli delil bulunmamaktadır.

Bu itibarla davacı tarafın tüzel kişilik perdesinin kaldırılması talebinin koşulları oluşmamıştır.

Bir an için tüzel kişilik perdesinin kaldırılması gerektiği kabul edilecek olsa bile; perdesi kaldırılacak tüzel kişilik davalı ......Ltd.Şti.'nin tüzel kişiliğidir. Bu tüzel kişiliğe ait perde kaldırıldığında ise karşımıza şirketin hakim ortakları .... çıkar ve ancak onların şahsi sorumlulukları söz konusu olabilir.

Böyle bir durumda ise sadece bu şahısların mal varlıklarına ve bu bağlamda diğer davalı ......A.Ş.'ndeki paylarına cebri icra uygulanabilir.

Davalı ......Ltd.Şti.nin hakim ortaklarının diğer davalı ......A.Ş.'nin de hakim ortakları olması, ......Ltd.Şti.'nin borçlarından ......A.Ş.'nin müteselsil sorumluluğunu gerektirmez.

Böyle bir kabul davalı ......A.Ş.'nin...-.... dışındaki ortaklarının ve bu şirketin alacaklılarının haklarını ihlal anlamına gelir. Öyle ki davalı ......A.Ş.'nin borçlarını ödeyemeyerek iflası halinde, bu şirketin gerçek alacaklıları, yanlarında bu şirketten doğrudan bir alacağı olmayan davacının -oldukça büyük bir alacakla- süpriz misafirliğini göreceklerdir.

Yukarıdaki teorik açıklamalarda ifade edildiği gibi tüzel kişilik perdesinin kaldırılması kuralının genel bir kural değil, istisnai bir kural olduğu dikkate alındığında; yerel mahkemenin davacının tüzel kişilik perdesinin çapraz olarak kaldırılması talebini reddetmesinde isabetsizlik olmadığını ve yerel mahkeme kararının bu yönden de onanması gerektiğini düşündüğümden saygıdeğer çoğunluğun aksi yönde gerçekleşen bozma kararına muhalifim. 24.03.2015
Yargıtay — Esas No: 2016/8786, Karar No: 2016/13830, Tarih: 09.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/8786 E.  ,  2016/13830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü,

1) Sanık ... hakkında, kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazının incelemesinde;

a) Sanığın savunmasında üzerine atılı suçu işlemediğini, diğer sanığa yardım etmediğini, elindeki bıçağın yere düştüğünü ve ... bu bıçağı aldığını gördüğünü beyan etmesi, sanık ...'nın da savunmasında, olay yerinde bıçak bulduğunu beyan etmesi, müştekinin beyanlarında, ..., ... elindeki bıçağı almaya çalıştığını görünce, kaçmaya başladığını, 2-3 adım uzaklaştıktan sonra belinden bıçaklandığını hissettiğini, geri döndüğünde arkasında ... ve ... bulunduğunu gördüğünü, bıçağın ... mi yoksa ... mı elinde olduğunu görmediğini, kendisine bıçakla vuranın kim olduğunu da göremediğini beyan etmesi, tanık ..., ... üzerine yürümek istediğini, kendisinin ... tuttuğunu, diğer şahıslar ... ve ... vurmaya başladıklarını, ... de bıçağın bulunmadığını, ... tuttuğu için ... vurmadığını, ... alarak oradan kaçırdığını, ... o sırada yaralandığını söylemesi karşısında, sanığın TCK'nin 39. Maddesi kapsamında diğer sanık ... yardım ettiğine ilişkin deliller gösterilmeden yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

b)Sanığın inkara yönelik savunması ve müştekinin de tehdit edildiğine dair bir iddiasının olmaması, tanıklar ... ve ... beyanlarında da tehditten bahsedilmemesi, temyiz dışı sanık ... beyanında "... yönelik koluma bıçakla vurdun bunun hesabını senden sorarım" dediğini duyduğunu ifade etmesi, sanığın tehdit kastını gösteren deliller gösterilmeden ve tüm tanıklar, sanıklar ve müştekiden tehdit içeren sözlerin söylenip söylenmediği hususu ayrıntılı olarak sorulmak sureti ile tarafların beyanları arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, istem gibi BOZULMASINA, 09.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15027, Karar No: 2010/22135, Tarih: 21.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15027 E.  ,  2010/22135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13133, Karar No: 2013/10953, Tarih: 27.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13133 E.  ,  2013/10953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.06.2012 tarih ve 2011/385-2012/447 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin taşınmazını davalıya 16/09/2010 tarih 11793786 numaralı poliçe gereği sigortalattığını, sigorta poliçesi düzenlenmeden önce davalı taraf eksperleri ve acentasının taşınmazı tetkik ettiğini, poliçe kapsamından muafiyet gerektiren bir noksanlık ya da sair hususun öne sürülmediğini, poliçede yeraldığı üzere su baskını, aşırı yağışların meydana getireceği zarar kalemlerinin de sigorta kapsamına alındığını, poliçenin imzalanmasından ve primlerin ödenmesinden sonra Manavgatta büyük çaplı su baskınları, sel boyutunda yağışlar meydana geldiğini, müvekkilin sigortalattığı taşınmazın da aşırı yağışlar nedeni ile zarar gördüğünü, davalının hasarı ödemekten imtina ettiğini, ileri sürerek fazlaya ve faize ilişkin hakları saklı kalmak üzere 12.000 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 14/12/2010 tarihindeki aşırı yağışlarda sigortalanan otelin izolasyon yetersizliği sonucu dış cepheden sızan suların otelin iç cephe duvarlarında hasar meydana getirdiğini, hasarın sigorta konusu emtianın kendi ayıbından kaynaklandığını, izolasyon eksikliği nedeni ile hasarın teminat dışı kaldığını, taraflar arasında akdedilmiş olan poliçe özel şartlarında da meydana gelen hasarın teminat dışı bırakıldığını, poliçede seylap ve dahili su klozu bulunmakla birlikte hasarın seylap klozu kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığını, ayrıca istenen tazminat miktarının da fahiş olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıya ait otelin davalı tarafça 16/09/2010 başlangıç tarihli 11793786 nolu yangın ticari risk poliçesi ile sigortalandığı, 14/12/2010 tarihinde ... ilçe merkezinde meydana gelen aşırı yağış ve fırtına nedeni ile otelde meydana gelen hasara çatıdan giren suyun neden olduğu, seylap klozuna göre davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 12.000 TL alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, faize ilişkin haklarının isteme binaen saklı tutulmasına, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, otel paket sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Ekspertiz raporunda davacının otelinde meydana gelen hasarın izolasyon yetersizliğinden meydana geldiği bu nedenle de sigorta teminatı kapsamı dışında olduğu belirtilmiş, davacı tarafından yaptırılan delil tespiti sonucu alınan bilirkişi raporu ekspertiz raporunu doğrulamış, mahkemece alınan bilirkişi raporunda da muhalif görüş bildiren sigortacı bilirkişinin görüşü de aynı yönde ise de mahkemece,dosyada alınan bilirkişi heyeti raporundaki çoğunluk görüşe itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmiş ve rizikonun seylap olduğu gerekçesi ile sonuca varılmıştır. Açıklanan duruma göre, tespit bilirkişi raporu ve ekspertiz raporu ile mahkemece itibar edilen çoğunluk bilirkişi raporu arasında rizikonun teminat kapsamında olup olmadığı konusunda çelişki oluşmuştur. Mahkemece, bu çelişkiyi gideren 3 kişilik konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi ve ayrıca, poliçeden önce yapılan incelemede teknik bir eksiklik bulunmadığı gerekçesi ile de izolasyon yetersizliği bulunmadığı sonucuna varılması, poliçe genel şartlarında izolasyon yetersizliğinin teminat dışı bırakılması karşısında doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabülü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4108, Karar No: 2012/21985, Tarih: 04.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/4108 E.  ,  2012/21985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVALILAR : 1-Sosyal Güvenlik Kurumu Vek .Av.

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 12/09/2005 - 21/04/2006 tarihleri arasında geçen çalışmalarının ve prime esas kazançlarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Davalı Kurumun tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 12.09.2005 - 21.04.2006 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmaların tespiti ile prime esas kazancının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, ücret yönünden bu sonuç eksik incelemeye dayalı olup, usul ve yasaya aykıdır.

Davacı işçi, işyerinde nitelikli işçi (müdür) olarak çalıştığını ileri sürmektedir.

Nitelikli ve tecrübeli bir işçinin, yaptığı işin özelliğine göre asgari ücret üzerinden ücret alması, hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu durumun belirlenmesi halinde, işveren tarafından asgari ücret üzerinden düzenlenen belgelerin aksinin kanıtlanamayacağı düşünülemez.

Mahkemece yapılacak ..., Sosyal Güvenlik Kurumundan davacının sicil dosyası ile işyerine ilişkin dönem bordrolarını getirtmek, yapılacak keşif ve bilirkişi incelemesi ile işyerinin kapsam ve kapasitesini belirlemek, gerektiğinde işverenin bordrolarında kayıtlı diğer işçilerin beyanına başvurmak, işverenin yaptığı bildirimler ile çalışan işçilerin niteliklerini de karşılaştırarak, işverenin çalıştırdığı işçilerin kıdem ve pozisyonuna göre gerçek ücreti üzerinden bildirilip bildirilmediği üzerinde durmak, davacının asgari ücret ile çalışması olağan olmayan nitelikli bir işçi olup olmadığını, nitelikli bir işte çalıştırılıp çalıştırılmadığını belirlemek, asgari ücretle çalışmasının olağan olmadığı belirlendiği takdirde, işverenin aynı pozisyondaki işçilere ödediği ücretlerin gerçeğe uygun olup olmadığını değerlendirmek, bu bildirimlerin gerçeğe uygun olduğunun belirlenmesi halinde,

bu ücretleri esas almak, aksi takdirde benzer işi yapan işyerlerinden, gerektiğinde ilgili meslek odasından emsal ücret araştırması yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı kurumun sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8074, Karar No: 2012/11538, Tarih: 19.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8074 E.  ,  2012/11538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 30.04.2008 gün ve 2008/850 Esas, 2008/284 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuşsa da; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) mağdurenin nüfus kayıt örneği temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamış, sanığın adli sicil kaydında bulunan Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/141 Esas, 2006/619 sayılı Kararı ile verilip 27.06.2006 tarihinde kesinleşen hüküm tekerrüre esas olduğu halde, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7900, Karar No: 2024/18948, Tarih: 09.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/7900 E.  ,  2024/18948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 20.02.2024

SAYISI : 2023/1647 E., 2023/4035 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 20.02.2024 tarihli ve 2023/1647 Esas, 2023/4035 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 20.02.2024 tarihli ve 2023/1647 Esas, 2023/4035 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 30. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.