muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15303, Karar No: 2014/2702, Tarih: 03.02.2014

Yine, başka bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harç, Devletin mahkemeler aracılığı ile yaptığı adli hizmete ondan yararlananların katkısıdır. Ancak yasada belirtilen durumlarda harç alınacağı biçiminde karar vermiştir”(16.11.1983 gün ve 5/6 sayılı İçt.Birl.K. RG.7.1.1984 sayı 18274 sh.5- 13).

Başvuru harcı; dava açılırken veya davaya müdahale, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti talebinde bulunanlar tarafından peşin olarak ödenmesi gereken harçtır.

Karar ve ilam harcı; konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda, hüküm verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden nispi olarak karar ve ilam harcı alınır. Nispi karar ve ilam harcının 1/4’ü başvurma harcında olduğu gibi, dava açarken davacı tarafından peşin olarak ödenir. Peşin olarak ödenecek 1/4 oranında karar ve ilam harcı dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden hesaplanır. Şayet yargılama sırasında dava değerinin daha fazla olduğu anlaşılırsa, yalnız o oturum için davaya devam edilir. Ondan sonraki oturuma kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmazsa davaya devam olunmaz. Yani dava işlemden kaldırılır. (Harçlar Kanunun m. 16/IV, 30, HUMK’nun 409) Nispi karar ve ilam harcının geri kalan 1/3’ü hükmün verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir (Harçlar Kanunun 28/a,1 30 m.).

Harca tabi davalarda harç ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz (Harçlar K.m. 32, 27/III) Yine harca tabi bir davanın harç alınmadan incelenmiş ve karara bağlanmış ve kararın bu şekilde kesinleşmesi halinde kanun yararına temyiz (HUMK’nun m. 427/VI-VIII) üzerine karar yalnız harç nedeniyle kanun yararına bozulur. Harçtan muaf olan dava ve işlerin bazıları Harçlar Kanunun 13, 14, 123/II. Maddelerinde, diğer bazıları da özel kanunlarında gösterilmiştir (Harçlar Kanunun m. 123/1.).

Yargılama giderleri hakkında hüküm verilebilmesi için tarafların dilekçelerinde yargılama giderlerini açıkça istemiş olmalarına gerek yoktur. Mahkeme talep olmasa dahi yargılama giderlerine ve vekalet ücretine de kendiliğinden karar vermekle yükümlüdür. Nitekim, 29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı birleştirme kararı da bu yöndedir. Mahkeme hükmünde yargılama giderlerini tamamen veya kısmen unutmuş ve hüküm bu şekilde kesinleşmiş ise, davayı kazanmış olan taraf yargılama giderleri için ayrı bir dava açamayacaktır. Çünkü, yargılama giderlerine yalnız asıl davada ve kendiliğinden karar verilir.

492 sayılı Harçlar Kanunun 2. maddesinde;

“Yargı işlemlerinden bu kanuna bağlı (1) sayılı tarifede yazılı olanları, yargı harcına tabidir.”

11. maddesinde;

“Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir”

27. maddesinde;

“(İ) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir.”

28. maddesinde;

“Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin,geri kalan kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir.”

31. maddesinde;

11. maddesinde;

“Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir”

27. maddesinde;

“(İ) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir.”

28. maddesinde;

“Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin,geri kalan kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir.”

31. maddesinde;

“Peşin alınan karar ve ilam harcının işin hitamında ödenmesi gerekenden fazla olduğu anlaşılırsa fazlalık istek üzerine geri verilir.”

32. maddesinde;

“Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.”

123. maddesinde;

Özel kanunlarla harçtan muaf tutulan kişilerle, istisna edilen işlemlerden harç alınmaz.”

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, harca tabi işlemlerden harç alınması Harçlar Kanunu uyarınca emredici niteliktedir. Harç miktarı ve ücreti vekalet de dava değerine göre belirlenmektedir. Davacı taraf harca tabi olup karşı taraf harca tabi değilse de, yasanın aradığı şart davayı açan tarafın harca tabi olup olmadığıdır. Harca tabi ise, mutlaka yasanın belirlediği oran ve miktarda harç alınması yasa gereği olduğundan, mahkemece bu hususun re’sen dikkate alınması gerekmektedir. Karşı taraf harçtan muaf olması yasal sonucu değiştirmeyecektir. Kanunda yer alan bir husus da, davalı taraf harçtan muaf olduğundan, mahkemece davacıdan da harç alınmasına gerek yoktur yorumu ile TMK’nun 1. maddesine göre boşluğun içtihatla doldurulduğundan söz edilemez. Zira ortada yasal bir boşluk söz konusu değildir. Özel nitelikteki bir kısım davalardaki harçlarla ilgili hususu genelleştirerek, yasanın emredici hükmüne aykırı uygulamaya geçmek usul ve yasaya aykırıdır.

Nispi karar ve ilam harcına tabi davalarda ıslah ile dava değerinin arttırılması halinde artan dava değeri üzerinden karar ve ilam harcının tamamlanması (ıslah harcı) gerekir.

Harçlar Kanunu'nun 32.maddesi hükmünce, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamayacağından, dolayısıyla ıslah edilen miktar yönünden bakiye nispi karar ve ilam harcı ödenmeksizin sonraki işlemlerin yapılmasına olanak bulunmamaktadır(Y.HGK. 04.12.2013 gün ve 2013/21-445 Esas, 2013/1625 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda davacı, dava dilekçesinde belirlediği ilave tediye alacağı talebini ıslah beyanı ile arttırmış ise de ıslah harcının yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, tamamlama harcı yatırılmayan ve dolayısıyla yok hükmünde olan ıslah beyanına değer verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yargılamaya dair karar alma görev ve yetkisi bulunmayan Adalet Komisyonu kararı bulunması da harç konusunda sonuca etkili değildir.

Yapılacak iş, harcı yatırılmayan ıslah işlemi yok sayılarak karar vermekten ibarettir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarda belirtilen nedenle BOZULMASINA, 03.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9501, Karar No: 2006/9822, Tarih: 12.10.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/9501 E.  ,  2006/9822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2006

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı  vekili tarafından  temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının  meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli işgöremezlik  oranında  %13,2  artış nedeniyle  manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Zonguldak Uzun Mehmet Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 02.02.2006 gün ve 117 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli işgöremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 12.01.2006 tarihinde % 0 olarak belirlenen işgöremezlik oranının % 13,2 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın  109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya  aykırıdır.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi ve şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17040, Karar No: 2010/13686, Tarih: 29.12.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/17040 E.  ,  2010/13686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... vekili Avukat ... ile davalı, Sosyal Güvenlik Kurumu vekili Avukat ... aralarındaki tespit davası hakkında ... İş Mahkemesinden verilen 19.11.2009 gün ve 333/724 sayılı kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-HUMK'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı yasanın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40.000.000 TL olan kesinlik sınırı 1.000.00 TL’ye çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın 1.000.00 TL ’yi geçmesi gerekir.

HUMK’na 5236 sayılı yasanın 19.maddesi ile eklenen Ek-4.maddeye göre ise “Görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon lirayı 10,00-TL'yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”

Bu parasal sınır, 2006 yılında 1.090,00 TL ve 2007 yılında 1.170,00 TL olarak uygulanmıştır. Öte yandan 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.250.00. TL.’sini geçmesi gerekir. Öte yandan, 20.11.2008 gün ve 27060 sayılı Resmi Gazete'de ilam edilen Maliye Bakanlığına ait 387 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2008 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 12 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2009 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.400,00 TL'sini geçmesini gerekir.

İnceleme konusu karar,bu tarihten sonra verilmiş ve temyiz konusu dava değeri 895,67 TL olup, bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından, 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davacının temyiz dilekçesinin kararın kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle REDDİNE,temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 29.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/439, Karar No: 2024/2601, Tarih: 05.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/439 E.  ,  2024/2601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/1186 E., 2023/314 K.

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde Edirne ili Kapıkule bölgesinde ... plakalı Hundai marka kapalı kasa bir aracın kapıkule sınır kapısında bekleme yapan tırlara kaçak akaryakıt satışı yaptığı ihbarı üzerine ihbara konu aracın Kapıkule bölgesi tır park alanı içerisinde bulunan tır cinsi araçların arasında görüldüğü, aracın

arka kapısının açık olduğu, araç içerisinde dışarıdan da bakıldığında gözle görülecek şekilde zulasız gizlenmemiş yaklaşık her biri 18-20 litre civarında 11 adet sıvı karışık akaryakıt türü madde bulunan bidon olduğu, araç arkasında bulunan beton kaldırım üzerinde yine aynı cins 7 adet içerisinde cinsi tespit edilemeyen sıvı karışık akaryakıt türü madde bulunan bidon olduğu, çekici ve çekiciye bağlı tırın dorseninin arkasında zeminde 4 adet içerisinde cinsi tespit edilemeyen sıvı karışık akaryakıt türü madde bulunan bidon olduğu ve sanık Rühnettin Topçı ve tır sürücüsü olan şahısların bulunduklarının tespiti üzerine sanık hakkında 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun Ek 5/1. maddesine muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Sanık savunmalarında; olay tarihinde de daha önceden Afganistan'a giden bir vincin bakımını yaptığını ve bakım sırasında araçta bulunan vincin makine yağını kullanılmış ve atık duruma geldiğinden tahliye ettiğini, dükkanda bidonlar halinde duruyor olduğunu ve herhangi bir ekonomik değerinin de bulunmadığını, fakat sonradan bu aracı götüren kişilerin gelerek Afganistan'daki firmanın yağ değişimi yapıldığına inanmadığını bu nedenle çıkan yağı görmek istediklerini söyleyerek bu yağla beraber Kapıkule'ye çağırdıklarını çünkü bir başka tır ve yükle beraber Kapıkule'den giriş yaparak transit geçeceklerini, bunun üzerine bidonlarla yağı getirdiğini ve bu kişilere teslim ederken kolluk görevlilerinin geldiğini beyan etmiştir.

Suça konu akaryakıt ile ilgili 24.04.2012 tarihli TÜBİTAK-MAM tarafından düzenlenen analiz raporu dava dosyasında mevcuttur.

Sanığın suç tarihinde Kapıkule tır parkında bulunan araçlara gümrük kaçağı akaryakıtın ticaretini yaptığı sırada yakalanması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Suça konu akaryakıt ile ilgili 24.04.2012 tarihli TÜBİTAK-MAM tarafından düzenlenen analiz raporu dava dosyasında mevcuttur.

Sanığın suç tarihinde Kapıkule tır parkında bulunan araçlara gümrük kaçağı akaryakıtın ticaretini yaptığı sırada yakalanması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanığa suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katını kovuşturma aşamasında ödemesi halinde, 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezada indirim yapılacağı yönündeki ihtarda, hüküm tarihine kadar ödeme yapması gerektiğinin bildirilmesi yerine yasada öngörülmeyen ve lehe yasal düzenlemeden yararlanmasını kısıtlayacak şekilde 30 günlük kesin süre vermek suretiyle yanıltılması ve hakkında ödeme yapılmadığından bahisle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Adlî sicil kaydı uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesine engel hali bulunmayan sanığın bozma öncesi talimatla alınan savunmasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinden yararlanmak ve zararı gidermek istediğini beyan ederek ödeme iradesi gösterdiğinin anlaşılması karşısında, sanığa kamu zararı bildirilerek ve bu zararın ödenmesi için süre verilerek sonucuna göre gerektiğinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. maddesi de gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, bu husus ikmal edilmeden zarar giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde (1 ve 2) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle katılan ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 05.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/970, Karar No: 2019/617, Tarih: 22.10.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/970 E.  ,  2019/617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 12. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 484-238

Sanık ...'in taksirle bir kişinin yaranlanmasına neden olma suçundan beraatine ilişkin Sincan (Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 05.03.2013 tarihli ve 862-266 sayılı hükmün, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 15.05.2014 tarih ve 20012-11989 sayı ile;

"...Sanık ...’in idaresindeki kamyonetin ışıklı kavşaktan sola dönüş yaptığı esnada karşı yönden katılan sanık ...’in idaresindeki araç ile çarpışması ve...’in aracında bulunan eşi ...’ın basit tıbbi müdahele ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; trafik kazası tespit tutanağında hangi sürücünün ışık ihlâli yaptığı saptanamadığından kusur belirlemesi yapılamaması üzerine soruşturma aşamasında aldırılan Ankara Adli Tıp Kurumu Grup Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesi raporu ile mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen trafik bilirkişisi raporunda, kırmızı ışık ihlâli yapan sürücünün kim olduğu anlaşılamadığından, kırmızı ışıkta geçen sürücü kim ise olayda onun tamamen kusurlu olacağı yönünde görüş bildirildiği, mahkemece yapılan yargılamada ışık ihlâli yapanın tespit edilememesi karşısında, olay yerinin ışıksız kavşak kabulü suretiyle sola dönüşte, en sağda seyreden mağdur ...'in aracına çarpan sanık ...'in olayda asli kusurlu olarak olaya sebebiyet verdiğinin kabul edilmesi gerekeceğinden, kırmızı ışık ihlâli yaptığı saptanamayan sanık hakkında beraat kararı verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesi ise 16.10.2014 tarih ve 484-238 sayı ile;

Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesi ise 16.10.2014 tarih ve 484-238 sayı ile;

"Tüm dosya kapsamı içeriğinde dinlenen katılan, katılan sanıklar ve tanık beyanlarında kazanın meydana geldiği ışıklı kavşakta ışık sisteminde herhangi bir arıza olduğu yönünde beyan olmadığı gibi, kaza tespit tutanağında da böyle bir tespitin bulunmadığı, dosya içerisinde ışık sisteminin çalışmadığı yönünde herhangi bir tespitin yapılmadığı, dolayısıyla ışıklı kavşakta ışık sistemi çalıştığı hâlde kırmızı ışıkta geçenin tespit edilememesi karşısında olay yerinin ışıksız kavşak kabul edilmesinin mümkün olmadığı, bu durumun ceza hukukunun temel ilkelerine aykırı olduğu, bu durumda katılan sanık ... yönünden verilen beraat hükmünün onanarak katılan sanık ... yönünden bozma kararı verilmesi de birbiri ile çelişkili bulunmuştur. Işık sinyalizasyon sisteminde herhangi bir arıza tespit edilemeyen ışıklı kavşakta gerek bilirkişi raporu, gerek mahkememizce kovuşturma aşamasında aldırılan Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesi raporunda kavşakta ışık ihlâli yapan sürücünün kim olduğu konusunda tam bir kanaat oluşmadığından sanıkların durumu iki hâle göre değerlendirilmiş, kırmızı ışıkta geçen sürücünün tam kusurlu diğer sürücünün ise herhangi bir kusuru olmayacağı belirtilmiştir. Kaldı ki, katılan sanık ...' in aracında bulunan tanık ... mahkememizce 13.03.2012 tarihli duruşmadaki beyanında kavşağa geldiklerinde kendilerine yeşil ışık yandığını gördüğünü belirtmiş, buna rağmen mahkememizce ve Trafik İhtisas Dairesi heyetince diğer beyanlar da birlikte değerlendirildiğinde, sanıklardan hangisinin kırmızı ışıkta geçtiği yönünde tam bir kanaat oluşmadığından ihtimallere göre de kusur durumu belirlenemeyeceğinden ve karar verilemeyeceğinden ceza hukukunun temel ilkelerinden olan şüpheden sanık yararlanır ilkesi de göz önünde bulundurularak her iki sanığın da üzerlerine atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir." şeklindeki gerekçeyle önceki beraat hükmünde direnilmesine karar vermiştir.

Direnme kararına konu olan bu hükmün de katılan ... (...) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.12.2015 tarihli ve 398243 sayılı “Bozma” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 tarih ve 1225-887 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesince 12.04.2017 tarih ve 167-3164 sayı ve oy çokluğuyla direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Direnmenin kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan verilen beraat kararıyla sınırlı olarak yapılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Direnmenin kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan verilen beraat kararıyla sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; bir kişinin yaralanmasıyla neticelenen trafik kazasında sanığın kusurunun bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

20.07.2011 tarihli trafik kazası tespit tutanağında; Eskişehir yolu üzerinde Polatlı istikametinden Ankara istikametine doğru seyir hâlinde olan 06 .. 106 plaka sayılı aracın sürücüsü olan katılan ...’ın kendisine hitap eden trafik ışığının yeşil yandığı iddiasıyla kavşağa giriş yaptığı esnada aynı yol üzerinde Ankara istikametinden gelen ve sola dönüş yaparak Konutkent istikametine gitmek isteyen 06 .. 9823 plaka sayılı kapalı kasa kamyonet sürücüsü olan sanık ...’in kavşak girişinde kendisine hitap eden trafik ışığının yeşil yandığı iddiasıyla kavşağa giriş yaptığı ve söz konusu iki aracın kavşak alanı içerisinde çarpıştıkları, sanığın sevk ve idaresindeki aracın kontrolden çıkıp savrularak, kırmızı ışıkta beklemekte olan mağdur ...’ın (06 . 4438 plaka sayılı) aracına çarptığı, kaza sonucu katılan ...’in aracının içerisinde bulunan katılan ... (...)’ın yaralandığı, sanık ... ile katılan ...’in yeşil ışıkta geçtiklerini beyan ettikleri, mahkeme huzurunda tanıklar tarafından haklılığını doğrulayan sürücünün kusursuz, diğer sürücünün ise kusurlu olacağı, mağdur ...’in kural ihlâl etmediği yönünde açıklamalara yer verilerek kazanın 20.07.2011 tarihinde saat 10.50 sıralarında, yerleşim yeri içerisinde, açık havada, 10,5 metre genişliğinde refüjle bölünmüş tek yönlü, eğimsiz, düz, kuru, asfalt kaplamalı, ışık kontrollü kavşakta meydana geldiği ve kavşaktaki trafik ışıklarının bozuk olmadığı,