muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/319, Karar No: 2018/334, Tarih: 28.02.2018

Kanunun 67'nci maddesinde, günlük çalışmanın başlama ve bitiş saatleri ile dinlenme saatlerinin iş yerlerinde işçilere duyurulacağı; 75'nci maddesinde ise işverene çalıştırdığı her işçi için işçinin kimlik bilgilerinin yanında, İş Kanunu'nun ve diğer kanunlar uyarınca düzenlemek zorunda olduğu her türlü belge ve kayıtları saklamak ve bunları istendiği zaman yetkili memur ve mercilere göstermek zorunda olduğu bir özlük dosyası düzenlemesi gerektiği yükümlülükleri getirilmiştir.

Söz konusu düzenlemelere bakıldığında işçi işveren arasındaki iş ilişkisinde belgeye bağlama görev ve yetkisinin işçide değil, işverende olduğu görülmektedir.

İş sözleşmesinde iş görme edimini yerine getiren ve belge düzenleme yetkisi ve yükümlülüğü bulunmayan işçinin, alacaklarını belirleyebilmesi için işveren tarafından düzenlenen kanuna uygun belgelere ihtiyacı vardır. Diğer yandan iş ilişkisindeki alacak kalemlerinin hesaplanmasında çıplak ücret ya da giydirilmiş ücrete göre hesaplanan farklı alacak türleri bulunmaktadır. Örneğin kıdem tazminatı, giydirilmiş ücretten hesaplanırken, diğer işçilik alacakları (fazla çalışma, hafta tatili, yıllık ücretli izin alacakları gibi) çıplak ücretten hesaplanmaktadır. Giydirilmiş ücrete, işçinin asıl ücretine ek olarak sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler de dâhil edilmektedir. Özellikle ücrete dâhil edilecek menfaatlerin iş yerinde süreklilik arz edip arz etmediği de çoğunlukla taraflar arasında tartışma konusu edilmektedir. Bu nedenle eğitim düzeyi ve sosyal durumları birbirinden farklı olan işçilerin alacağını tam ve kesin olarak belirleyebilmelerini beklemek mümkün değildir. Bunun için yukarda bahsedilen iki kriter birlikte değerlendirilerek, dava konusu edilen işçilik alacağının belirli olup olmadığına karar verilmesi gerekmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.12.2012 gün ve 2012/9-838 E., 2012/715 K. sayılı kararında belirtildiği üzere işçilik alacaklarının özelliği dikkate alınarak alacakların belirli olduğunu söylemek mutlak olarak doğru olmadığı gibi aksinin kabulü de doğru değildir. Aynı şekilde bu nedenle talep konusu işçilik alacaklarının belirli olup olmadığının somut olayın özelliğine göre değerlendirilmesi ve sonuca gidilmesi daha doğru olacaktır.

Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.06.2015 gün, 2015/22-1156 E., 2015/1598 K. sayılı, 22.06.2016 gün, 2016/22-874 E., 2016/824 K. sayılı ve 17.01.2018 gün, 2016/22-2181 E., 2018/24 sayılı kararlarında da aynı ilkeler kabul edilmiştir.

Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.06.2015 gün, 2015/22-1156 E., 2015/1598 K. sayılı, 22.06.2016 gün, 2016/22-874 E., 2016/824 K. sayılı ve 17.01.2018 gün, 2016/22-2181 E., 2018/24 sayılı kararlarında da aynı ilkeler kabul edilmiştir.

Öte yandan işçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı konusunda Yargıtay'ın iş davalarına bakan Daireleri olan 7, 9 ve 22. Hukuk Daireleri ile Hukuk Genel Kurulu içtihatları arasında ortaya çıkan farklılığın giderilmesi için Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan değerlendirme sonucunda 15.12.2017 gün ve 2016/6 E.-2017/5 K. sayılı kararı ile "İşçilik alacaklarının çok çeşitli tür, nitelik ve kapsamda olması, somut olayın özelliklerine göre oldukça değişkenlik göstermesi, hatta aynı tür işçilik alacaklarında dahi somut olayın özellikleri itibariyle işçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı konusunda soyut ve genel nitelikte, her bir olayda geçerli olacak ölçüde bir karar alınamayacağından içtihadı birleştirmeye gerek olup olmadığı ön sorun olarak tartışılmış ve sonuç olarak içtihadı birleştirmeye gerek olmadığı" yönünde karar verilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı işçi davalı iş yerindeki çalışmasının kesintisiz olduğunu buna rağmen bazı aylarda sigortasız çalıştırıldığını ve bu çalışmalarının Sosyal Güvenlik Kurumu’na bildirilmediğini, iş sözleşmesinin hiçbir sebep gösterilmeden feshedildiğini, iş yerinde yemek ve servis hizmetinden yararlandığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatlarının ödetilmesini istemiştir.

Kıdem ve ihbar tazminatlarının hesap unsurları işçinin hizmet süresi ile son ücreti olup belirtilen hesap unsurlarından birine ilişkin tartışma ve belirsizlik alacağın da belirsiz olması sonucunu doğurmaktadır. Az yukarıda belirtildiği üzere kıdem ve ihbar tazminatlarının hesabına esas ücret giydirilmiş ücrettir ve giydirilmiş ücrete işçinin asıl ücretine ek olarak sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler de dâhil edilmektedir. Bu kapsamda ayni olarak sağlanan yemek yardımı ve servis hizmetinin parasal değerinin de tazminat hesabında göz önünde tutulacağı kuşkusuzdur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 8/3’üncü maddesinde işveren açıkça işçiye varsa ücret eklerini gösteren yazılı bir belge vermekle yükümlü tutulmuştur. Bu kapsamda davacı işçiye iş yerinde ayni olarak yemek ve yol yardımı sağlandığı açık olup işveren tarafından ise dosyaya Kanunun kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirerek gerekli belgeleri işçiye teslim ettiğine dair bir delil sunulmamıştır. Bu nedenle işçinin alacağını belirleyecek verilerin elinde bulunduğundan söz etmek mümkün değildir.

Öyleyse, dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı istemlerinin belirlenebilmesi için işverende bulunan bilgi ve belgelerin verilmesi ve tahkikata ihtiyaç duyulduğundan açıkça belirli olduğundan bahsedilemeyecektir.

Öyleyse, dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı istemlerinin belirlenebilmesi için işverende bulunan bilgi ve belgelerin verilmesi ve tahkikata ihtiyaç duyulduğundan açıkça belirli olduğundan bahsedilemeyecektir.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler esnasında bir kısım üyelerce, alacağın belirli olup olmadığının talep sonucunun belirlenmesiyle alakalı olduğu yargılama sırasındaki ispat sorunlarının konuyla bir ilgisinin bulunmadığı, davacının dava dilekçesinde hizmet süresi ve ücretini açıkça belirttiği, bu noktada alacakların belirsiz olduğundan bahsedilemeyeceği, yemek ve yol yardımlarının parasal değerinin de işveren kayıtlarıyla ortaya çıkmadığı, bilirkişice piyasa ortalamaları göz önüne alınarak resen belirlendiği, yargı kararı ile işçinin ekonomik bakımdan zayıflığı ve kayıt dışılık gibi gerekçelerle kanunda öngörülenin dışında yeni bir yargılama usulünün kabul edilemeyeceği, bu nedenle işçi lehine yorum ilkesinin de 6100 sayılı Kanunun benimsediği ilkelerin dışına çıkılmasına gerekçe yapılamayacağı, işçi lehine yorum ilkesinin usul hukukunda değil maddi hukukta uygulama alanı bulabilen bir ilke olduğu, alacaklı olduğunu ileri süren kişinin belirsiz alacak davası açabilmesi için talep sonucunu gerçekten belirlemesinin mümkün olmaması ya da bunun objektif olarak imkânsız olması gerektiği, bu sebeple davanın açıldığı anda dava konusu edilen alacak tutarının tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin davacıdan beklenemeyecek bir nitelik taşıyıp taşımadığını belirlemede somut olayın koşulları ve özellikleri gözetilerek doğruluk ve güven kuralı çerçevesinde (TMK m.2; HMK m.29, I) dürüst, makul ve orta zekâlı bir insadan beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine rağmen, alacak tutarını tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin mümkün olup olmadığı hususunun ölçü olarak esas alınması gerektiği, somut olayda dava konusu edilen işçilik alacaklarının objektif olarak belirlenebilir olduğu, bu nedenle belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceğinden hukuki yarar yokluğundan davanın reddinin gerektiği belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmüş ise de, bu görüş kurul çoğunluğu tarafından kabul edilmemiştir.

Tüm bu nedenlerle, usul ve yasaya uygun direnme kararının onanması gerekmiştir.

Ne var ki, Özel Dairece bozma nedenine göre davanın esasına yönelik diğer temyiz itirazları incelenmediğinden, bu yönde inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç: Direnme uygun bulunduğundan davalı vekilinin işin esasına ilişkin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 22. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 28.02.2018 gününde yapılan ikinci görüşmede oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/657, Karar No: 2013/15559, Tarih: 09.09.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/657 E.  ,  2013/15559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 413.564.64.TL. maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan ... Elektrik Üretimi ve Ticaret A.Ş, ... Maden İnşaat Petrol Ticaret ve Sanayi Ltd Şti 'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine davalılardan ... İnşaat Madencilik Taah San ve Tic Ltd Şti hakkındaki talep ve davası ile davacıların fazlaya ilişkin diğer teleplerin ise reddine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacılar, davalılardan ... Maden İnşaat Petrol Ticaret ve Sanayi Ltd Şti ve ...vekillerince istenilmesi ve davalılardan ...de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09/09/2013 Pazartesi günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan ... Elektrik Tic. A.Ş. vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili ... geldiler. Diğer davalılar ile ihbar olunan adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere göre, davacıların tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazası sonucu vefat etmesi nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı eş yönünden 238.174,54 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi tazminatın, davacı çocuk Selin yönünden 95.390,10 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminatın, davacı anne ve baba yönünden ayrı ayrı 15.000,00 TL manevi tazminatın, davacı kardeşler yönünden ayrı ayrı 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 10.11.2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar ... Elektrik Üretim ve Ticaret A.Ş. ile ...Madencilik İnş. Petrol Tic. ve San. Ltd. Şti.’den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, davalı ... İnş. Madencilik ve Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; sigortalının vefatı ile sonuçlanan trafik kazasının SGK Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından iş kazası olduğunun tespit edildiği, hükme esas alınan bilirkişi kusur raporunda olayın meydana gelmesinde alt işveren davalı ... Maden cilik İnş. Petrol Tic. ve San. Ltd. Şti’nin % 30, dava dışı sürücü işçinin % 20, davacılar murisinin % 30 oranında kusurlu bulundukları, yola dökülen motorinin % 20 oranında etkisinin bulunduğu, asıl işveren davalı ... Elektrik Üretim ve Ticaret A.Ş.’nin İş Kanunu’nun 2. maddesi ve Borçlar Kanunu’nun 100. maddesi gereğince kusursuz sorumluluğunun bulunduğunun belirtildiği, Harita ve Kadastro Müh. Odası’nın harita teknisyeni emsal ücretlerine ilişkin 28.12.2010 tarihli yazı cevabında 2008 yılı için brüt 2.191,20 TL 2009 yılı için brüt 2.400,00 TL olduğunun, 13.10.2011 tarihli yazı cevabında 2008 yılı için brüt 2.970,00 TL 2009 yılı için 3.150,00 TL 2010 yılı için brüt 3.360,00 TL 2011 yılı için brüt 3.600,00 TL olduğunun, 14.09.2012 tarihli yazı cevabında 2012 yılı için brüt 4.320,00 TL olduğunun bildirildiği, hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda Harita ve Kadastro Müh. Odası’nın 13.10.2011 ve 14.09.2012 tarihli yazı cevaplarına göre asgari ücretin 4.41 katı üzerinden hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

Mahkemece yapılacak iş, Sosyal Güvenlik Kurumundan davacının sicil dosyasını getirtmek, işverenin yaptığı bildirimler ile çalışan işçilerin niteliklerini de karşılaştırarak, işverenin çalıştırdığı işçilerin kıdem ve pozisyonuna göre gerçek ücreti üzerinden bildirilip bildirilmediği üzerinde durmak, davacının asgari ücret ile çalışması olağan olmayan nitelikli bir işçi olup olmadığını, nitelikli bir işte çalıştırılıp çalıştırılmadığını belirlemek, asgari ücretle çalışmasının olağan olmadığı belirlendiği takdirde, işverenin aynı pozisyondaki işçilere ödediği ücretlerin gerçeğe uygun olup olmadığını değerlendirmek, bu bildirimlerin gerçeğe uygun olduğunun belirlenmesi halinde, bu ücretleri esas almak, aksi takdirde benzer işi yapan işyerlerinden, gerektiğinde ilgili meslek odasından emsal ücret araştırması yaparak( Harita ve Kadastro Müh. Odası’nın 28.10.2010 tarihli yazı cevabı ile 13.10.2011 tarihli yazı cevabında 2008 ve 2009 yılları için bildirilen emsal ücretlerin çelişkili olduğu dikkate alınarak), elde edilecek sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalılardan Reşadiye Hamzalı Tic. A.Ş. yararına takdir edilen 990.00 TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... İnşaat Madencilik Taah San ve Tic Ltd Şti, ... Maden İnşaat Petrol Ticaret ve Sanayi Ltd Şti ve ...ne iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 09.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3586, Karar No: 2006/7602, Tarih: 10.07.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/3586 E.  ,  2006/7602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2005

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan F. S. A.Ş., De. A.Ş.,S. P. Ltd.Şti ve I. P. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların manevi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, iş kazası sonucu  ölümü halinde hak sahiplerinin, uğramış olduğu zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Kusurun aidiyeti ve oranı ile ölümü uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgörmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, açıklanan zarar ve tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin yaşlılık aylığı alması veya işçinin yaşı ve işçide oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunması durumunda zarar hesabında pasif dönemde elde edeceği kazançların dahil edilmeyeceği, haksahibi eşin destek süresinin işçinin bakiye ömrü ile sınırlı olacağı, kız çocukları yönünden köyde oturmaları halinde 18 yaşına, kentte oturmaları durumunda 22 yaşına kadar destek görecekleri, kaçınılmazlık, kusursuzluk veya kusurun ağırlığı gibi nedenlerden ötürü Borçlar Kanununun 43.44.maddeleri gereğince zarardan indirim yapılacağı ve en son olarakta, aktif ve pasif dönemde, elde edilen kazançlar toplamından, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından bildirilen peşin sermaye değerinin indirileceği, böylece

belirlenen tazminata olay tarihinden itibaren yasal faiz yürütüleceği gibi,hususların gözönünde tutulacağı hukuksal gerçeğide ortadadır.

Somut olayda; sigortalı işçi İbrahim Karabolat 04.08.1963 doğumludur. Bakiye ömrü 29 yıl 9 ay 3 gün olup aktif devre 04.08.2023 tarihinde sona ermesine rağmen bilirkişi hesap raporunda  aktif devre sonucu 01.07.2027 olarak hesabı hatalıdır. Ayrıca davacılardan H. için destek süresi 20.06.2019   sona ermesine rağmen bu davacılar için destek süresinin ilgili yılın Aralık ayı sonuna kadar hesaplanmasıda usul ve yasaya aykırıdır. Kabule göre de maddi tazminatları karşılanan B. ve S. içinde destek süresi 29.3.2014 ve 2.2.2012'de sona ermektedir. Öte yandan hesap raporunda asgari ücretin esas alındığı belirtilmesine rağmen miktar belirtilmemiştir. Hal böyle olunca, hükme dayanak alınan hesap raporunun yukarıda açıklanan ilkeleri içermediği giderek Yargıtay denetim ve izlemesine elverişte olmadığı açık seçiktir.

Bunun yanında davalı işveren S. P. Ltd. Şti.ince ibraz edilen 07.10.2003-31.12.2004 tarihleri arasındaki toplam 1.880.00 YTL. içerir avans makbuz bedellerinin davacı E. K. tarafından alınıp alınmadığı alınmışsa hangi kalem alacak için ödendiği tesbit olunmamıştır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yetersiz hesap bilirkişisi raporu hükme dayanak alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların  bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 10.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20030, Karar No: 2018/3724, Tarih: 29.03.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/20030 E.  ,  2018/3724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın işyerinde ve iki adet deposunda usulüne uygun olarak yapılan aramada 4.584 adet gözlük, 1.712 adet bıçak, 670 adet çakmak, 575 adet saat, 240 adet muşta, 60 adet jop ele geçen olayda;

1-19.04.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre, el konulan eşyalardan 95 adet markasız çakmağın ... Kardeş ... sahibi tanık ...'dan satın alındığının, faturanın ticari defterlere usulüne uygun şekilde kaydedildiğinin ve fatura muhteviyatı eşyanın el konulan eşya ile uyumlu olduğunun, fatura muhteviyatı ürünlerin ...tarafından Ambarlı ... Müdürlüğünce tescilli 03.05.2006 tarih,... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi ile yasal yoldan yurda ithal edilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, 95 adet markasız çakmağın sanığa iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

2-Ele geçen 1.712 adet bıçaktan dolayı 1.035 adedinin 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunu oluşturması nedeni ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan ayrı kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan mahkumiyetine ve 1.035 adet bıçağın müsaderesine dair ...(Kapatılan) 84. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/785 E.-2015/110 K. sayılı hükmünün Yargıtay 8. Ceza Dairesince 01.06.2017 gün, 2017/5715 E.-2017/6389 K. sayılı ilamıyla düzeltilerek onandığı, temyiz incelemesine konu bu dosyada ise 1.712 adet bıçak üzerinden dava açılmış ise de bu iddianameye konu kaçak bıçak sayısının 677 olması gerektiğinden bu bıçaklardan 300 adedinin ...şirketinden 31.03.2007 tarih 898868 nolu fatura ile satın alındığının, faturanın ticari defterlere usulüne uygun şekilde kaydedildiğinin ve fatura muhteviyatı eşyanın el konulan eşya ile uyumlu olduğunun belirtildiği, ... şirketinin yetkilisi tanık ...'nın beyanında fatura muhteviyatını doğruladığı, malların sanığa satıldığını, ancak faturada bahse konu malları iç piyasadan satın aldıklarını ifade ederek, buna ilişkin ... Saatçilik şirketinin 05.02.2007 tarih, 371124 nolu faturasını dosyaya ibraz ettiği, bu bıçakların yerli veya kaçak olup olmadıklarının tespitinden sonra kaçak olduklarının anlaşılması halinde 300 adet bıçağın ülkede ne şekilde bulundurulduğunun tespiti açısından ... Saatçilik Tic. ve San. Ltd. Şti. yetkilisinin beyanlarının alınması, faturaların firma defterlerinde kayıtlı olup olmadığının tespiti ile ithale kadar inilmek suretiyle zincirleme menşe araştırmasının tamamlanması, ilgili ... idaresinden ... giriş beyannameleri tüm ekleriyle birlikte getirtilip, dava konusu tüm belgeler konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek belirlenmesi,

Uygulamaya göre de;

Uygulamaya göre de;

1.712 adet bıçaktan 1.035 adedi hakkında verilen müsadere kararının yukarıda açıklandığı şekliyle kesinleşmesi sonrasında hakkında 5607 sayılı Kanuna muhalefetten hüküm kurulması gereken 677 adet bıçak kaldığı gözetilerek, ...(Kapatılan) 84. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/785 E.-2015/110 K. sayılı dosyasının onaylı örneğinin bu dosya içine konulduktan sonra bilirkişi raporunda belirtilen 300 adet bıçak hakkında yukarıda belirtilen menşe incelenmesinin tamamlanarak sonucuna göre ve kaçak olduğu belirlenen geri kalan 377 adet bıçağın da müsadere edilen 1.035 adet bıçaklardan olup-olmadıklarının tespiti, müsadere edilenlerden ise mükerrer müsadere kararı verilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.