muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2392, Karar No: 2019/6841, Tarih: 31.10.2019

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları ile önceki hükümlülükleri dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası çerçevesinde, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesine göre ceza takdir edilip “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 31/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28520, Karar No: 2020/2142, Tarih: 30.01.2020

**4. Ceza Dairesi         2015/28520 E.  ,  2020/2142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında birlikte silahla tehdit eyleminden kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Sanıkların olay günü, yolda gördükleri katılan ... ile görüşmek istemeleri üzerine, katılan ...'ın diğer katılanlar ... ve ...'nun dükkanına sığındığı, sanıkların ele geçmeyen bıçaklar ile katılanlar ... ve ...'ya göstermek suretiyle "onları verin dükkanı başınıza yıkarım" şeklinde birlikte tehdit ettiklerinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, ani gelişen tartışma ortamında sanıkların ne suretle önceden anlaşıp planlayarak iştirak iradesi içinde atılı eylemi gerçekleştirdikleri açıklanmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

b- Sanıkların eyleminin birlikte tehdit suçunu oluşturmadığının kabulü halinde ise;

Katılanlar Mert Aktaş ve ...'nun aşamalardaki beyanlarında, sanık ...'ın belinde bıçak olduğunu belirtmeleri, Katılan ...'nun soruşturmada, sanık ...'in belinde siyah saplı bıçağı olduğunu, kovuşturmada ise sanık ...'da bıçak bulunduğunu, sanık ... de ise bıçak görmediğini beyan etmesi ve tanık ...'nun soruşturmada, sanık ...'in elinde bıçak gördüğünü, kovuşturmada ise sanık ...'in elinde bıçak görmediğini belirtmesi karşısında,

sanıkların hangisinde bıçak olduğuna ilişkin katılanlar ve tanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenerek, hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğunun kararda gösterilmesi, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile hükümler kurulması,

Kanuna aykırı ve sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26502, Karar No: 2015/32018, Tarih: 26.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/26502 E.  ,  2015/32018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin, fazla mesai ücreti, hafta tatili, asgari geçim indirimi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı ... Müdürlüğünden yemek hizmeti işini alan diğer davalı ........ nezdinde çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini belirterek, müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret, asgari geçim indirimi, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekilleri, ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı her iki davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesinin sona eriş şekli ve davalılar asındaki hukuki ilişkinin niteliği noktalarında toplanmaktadır.

İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devri işyeri devri olarak tanımlanabilir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde, işyerinin bir bütün olarak veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başkasına devri halinde mevcut iş sözleşmelerinin devralana geçeceği düzenlenmiştir. Bu anlatıma göre, alt işverence asıl işverenden alınan iş kapsamında faaliyetini yürüttüğü işyerinin tamamen başka bir işverene devri 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi kapsamında işyeri devri niteliğindedir. Dairemizin kökleşmiş içtihatları da bu yöndedir.

Süresi sona eren alt işverenle yeni ihaleyi alan alt işveren arasında açık biçimde işyeri devrini öngören bir sözleşme yapılması da imkân dahilindedir. Alt işverenin değişmesine rağmen yeni alt işveren nezdinde işyerinde çalışmaya devam edecek olan işçilerin belirlendiği hallerde, sözü edilen işçiler bakımından iş sözleşmelerinin devralan işveren geçtiği tartışmasızdır. Ancak yeni alt işverende çalışacak olan işçiler arasında gösterilmeyen ve süresi sona eren alt işveren tarafından başka bir işyerinde çalıştırılmak üzere bildirimde bulunulmayan işçilerin iş sözleşmelerinin devreden alt işveren tarafından feshedildiğini kabul etmek gerekir.

Alt işverenlerin değişmesi en yaygın biçimde, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması ve işçilerin yeni alt işveren nezdinde çalışmaya devam etmeleri şeklinde gerçekleşmektedir. Bu eylemli durumun işyeri devri niteliğinde olup olmadığının tespiti ile hukukî sonuçlarının belirlenmesi önemlidir. Alt işverenlerin değişiminde olması gereken, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması anında işçilerini de beraberinde başka işyerlerine götürmesi veya iş sözleşmelerinin sona erdirilmesidir. Bunun tersine alt işveren işçilerinin alt işverenin işyerinden ayrılmasına rağmen yeni alt işveren yanında aynı şekilde çalışmayı sürdürmeleri halinde, alt işverenler arasında 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi anlamında bir işyeri devrinin kabulü gerekir. Bu durumda yeni alt işverenin, devam eden hizmet akitlerini de devraldığı aynı maddede hükme bağlanmıştır.

İşçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde, değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını da devralmış sayılırlar. İş sözleşmesinin tarafı olan işçi veya alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece, iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçi açısından, feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz.

Buna karşın, süresi sona eren alt işverence işçinin iş sözleşmesinin feshedilmesi halinde, yapılan fesih bildirimi ile iş ilişkisi sona ereceğinden, işçinin daha sonra yeni alt işveren yanındaki çalışmaları yeni bir iş sözleşmesi niteliğindedir. Bu durumda feshe bağlı hakların talep koşulları gerçekleşeceğinden, feshin niteliğine göre hak kazanma durumunun değerlendirilmesi gerekecektir.

Dosya içeriğine göre, davacının yeni ihaleyi alan alt işveren nezdinde çalışması durumu ihtilaflıdır. Davalı yüklenici firma ile olan iş sözleşmesinin feshine dair davalı tarafça bir delil sunulmamıştır. Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet döküm cetveline göre, davalı ........'nden çıkışı 31.12.2013 tarihinde yapılmış olup kaydın dayanağı bulunmamaktadır. Dava dışı ...... firmasında 02.01.2014 tarihinde işe girişi görünmektedir. ...........'nin yeni ihaleyi alan şirket olup olmadığı mevcut delil durumundan anlaşılamamaktadır. Hükme esas bilirkişi raporunda 31.12.2013 tarihine kadar dava konusu alacaklar hesaplanmıştır. Dosyada davalı ........'ne ait 01.01.2013-31.12.2013 arası süreli hizmet alım sözleşmesi mevcut olup, sonrasında ihaleyi hangi firmanın aldığı da araştırılmamıştır. Her iki davalının itirazının da işçinin yeni alt işveren nezdinde çalışmaya devam ettiği yönünde olduğu dikkate alınarak, mahkemece davalı kurumda yeni ihaleyi alan firmanın unvanı araştırılmak, ilgili Sosyal Güvenlik Kurumu dayanak kayıtları getirtilerek yukarıda açıklandığı şekilde işyeri devri ve hizmet akdinin feshedilip edilmediği hususu aydınlatılmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9556, Karar No: 2016/3335, Tarih: 29.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/9556 E.  ,  2016/3335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı U.. D.. vek.Av. K.. E.. ile davalı S.. G.. vek.Av. S.. Ö.. aralarındaki itirazın iptali davası hakkında K.......Hukuk Mahkemesinden verilen ..........gün ve ......E. ........K. sayılı hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. K.. E.. gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davalı vekili, cevap dilekçesinde davalı ile dava dışı A......A...arasında inanç sözleşmesi bulunduğunu ve K.... Cumhuriyet Savcılığı'nın......hazırlık sayılı evrakına sunulduğunu belirtmiş olduğundan hazırlık evrakı içinde böyle bir inanç sözleşmesi mevcut ise tasdikli bir örneğinin dosya içine konulması ve ilgili hazırlık evrakının akibeti konusunda bilgi verildikten sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....... gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19661, Karar No: 2015/22179, Tarih: 15.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/19661 E.  ,  2015/22179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gebze 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 15.07.2014

No : 2012/238-2014/311

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle; gerçek zarar miktarının; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşması, sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmesi, gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiği, bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekmesine,

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde

edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanmasının gerekmesine karşın, bu açıklamalara uygun yapılmayan gerçek zarar hesabının sonuca etkili görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20858, Karar No: 2015/3443, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/20858 E.  ,  2015/3443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27627, Karar No: 2014/22217, Tarih: 04.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/27627 E.  ,  2014/22217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/137028

MAHKEMESİ : Nazımiye Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2012

NUMARASI : 2011/45 (E) ve 2012/12 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1) Akıl hastalığı bulunduğu iddia edilen sanığın 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi uyarınca, 23/10/2011-28/10/2011 suç tarihleri itibariyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı konusunda en yakın Akıl ve Ruh Sağlığı Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulundan veya Adli Tıp Kurumundan raporu alınmadan ve sanığın cezai sorumluluğuna etkili, kişide şuur ve hareket serbestisini ortadan kaldıracak mahiyet ve derecede sınır zeka aktivitesi tesbit edildiğine dair 29/04/2011 tarih, 1801 sayılı Ruh Sağlığı Hastalıkları Hastanesi raporunun dava konusu suçla ilgili olmayıp, sanığın 29/04/2011 tarihinde eşine karşı işlediği iddia edilen yaralama ve hakaret suçları ile ilgili ve fotokopiden ibaret olduğu gözetilmeden, hükme esas alınarak eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) 4320 sayılı Kanun 20.03.2012 tarihli kanun ile yürürlükten kaldırılarak aynı gün yürürlüğe giren 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesi gözetilmek suretiyle BOZULMASINA, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8479, Karar No: 2015/5149, Tarih: 02.07.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8479 E.  ,  2015/5149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu kaydındaki şerhin terkini davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 22.04.2014 gün ve 2014/357 esas, 2014/3138 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında düzenlenen ... Noterliği'nin 05.08.2010 tarih ve 26093 yevmiye nolu düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile, müvekkiline ait arsa üzerine inşaat yapılması, projenin 6 ay içinde belediyeye onaylattırılmasının kararlaştırılmasına ve aradan 10 ay geçmesine rağmen davalı yüklenicinin edimlerini yerine getirmemesi üzerine müvekkilinin sözleşmeyi feshettiğini, feshe ilişkin ihtarın tebliğinden sonra davalının sözleşmeyi yolsuz olarak tapuya şerh ettirdiğini ileri sürerek, tapudaki sözleşme şerhinin terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili ise, davacı arsa sahibinin arsasını boş olarak teslim etmediğini, arsa üzerindeki kiracıyı çıkarıp, yapıyı müvekkilinin yıktığını, ruhsat alma aşamasındayken davacı tarafından sözleşmenin haksız olarak feshedildiğinin ihtar edildiğini, arsa boş teslim edilmediğinden sözleşmedeki sürelerin işlemediğini, sözleşmenin ayakta olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, sözleşmeye göre arsanın boş olarak teslim edilmemesi halinde sürelerin işlemeyeceği hükmü karşısında, sözleşmenin yanan ve yıkılan yapılar formunun alındığı 12.05.2011 tarihine kadar işlemediğinin kabulü gerektiği, bu nedenle fesih bildiriminin haklı nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiş, Dairemizin 17.09.2013 gün ve 2013/3389 esas, 2013/5466 karar sayılı ilamı ile temyiz isteminin süreden reddine karar verilmiş, davacı vekilinin karar düzeltme isteği üzerine, Dairemizin 22.04.2014 gün ve 2014/357 esas, 2014/3138 karar sayılı ilamı ile temyizin süresinde olduğu belirtilerek, Dairemizin temyizin reddine dair ilamının kaldırılarak hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 07,15 TL harç ve takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8160, Karar No: 2016/5125, Tarih: 25.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8160 E.  ,  2016/5125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet ( 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 62, 52/2, 53/1 maddeleri uyarınca 10 ay hapis 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına )

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılan vekilinin yaptığı temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Katılan vekiline, tefhim olunan 27.06.2012 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, katılan vekilinin yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 18.07.2012 tarihli temyiz başvurusunun, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Sanık müdafii tarafından yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın, 16.05.2008 keşide tarihli, ...tarafından düzenlendiği anlaşılan ve 35.000 TL bedel içeren senedi, ciro ederek katılana verdiği, bedelinin ödenmemesi üzerine katılan tarafından keşideci ...hakkında yapılan icra takibi kapsamında; keşideci olarak gösterilen ...isimli bir kişinin bulunamadığı, gösterilen adresin de gerçek olmadığının tespit edildiği, bu şekilde sanığın, gerçek olmayan bilgiler ile düzenlediği senedi katılana vermek suretiyle haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, 16.05.2008 keşide tarihli, ... tarafından düzenlendiği anlaşılan ve 35.000 TL bedel içeren senedi, aldığı para karşılığında ciro ederek katılana verdiği, bedelinin ödenmemesi üzerine katılan tarafından keşideci ... hakkında yapılan icra takibi kapsamında; keşideci olarak gösterilen ... isimli bir kişinin bulunamadığı gibi gösterilen adresin de gerçek olmadığının tespit edildiği, katılanın yargılama aşamasında verdiği ifadesinde; söz konusu senedi, verdiği borç para karşılığında sanıktan aldığını belirttiğinin anlaşılması karşısında; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir

isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamedeki söz konusu senedin önceden doğan borç karşılığında verilip verilmediğinin araştırılması gerektiğine dair bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarıyla ilgili, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulamanın infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;