muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1014, Karar No: 2023/3646, Tarih: 24.05.2023

II. CEVAP

Borçlu; alacaklı ile arasında ... 7. Noterliğinin 29802 yevmiye numarası ile 18 Aralık 2006 tarihli kira sözleşmesi imzalandığını, icra takibinde ve dava kapsamında alacaklının kendisine karşı husumet yöneltmesinin hukuka aykırı olduğunu, yılın büyük bir bölümünü Almanya'da geçirmesi sebebiyle her yıl genelde ülkeye döndüğü bahar ve yaz aylarında düzenli olarak kiranın alacaklıya ödendiğini, noterlikçe yapılan ilgili kira sözleşmesinin icra takip dosyasına sunulmadığını ve itirazın kaldırılması talebine konu edilmediğini, borç ikrarını içeren bir senet veya resmi dairelerin usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgenin sunulmadığını, dava şartının yerine getirilmediğini, dava konusu takibe itirazın kaldırılmasında ispat yükünün alacaklıda olduğunu, alacaklı tarafından tebliğ edilen ödeme emrinin ekinde kira sözleşmesinin bulunmadığını, ödeme emrinde dayanak olarak herhangi bir kira sözleşmesinin de gösterilmediğini, iddiaların genel, soyut ve belirsiz olduğunu, davanın genel mahkemelerde yapılacak bir yargılamayı gerektirdiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 01.01.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesine istinaden icra takibi başlatıldığı, borçlunun kira sözleşmesini ve imzasını açık ve kesin olarak reddetmediği, kira sözleşmesinin kesinleştiği, İİK'nın 63. maddesine göre borçlunun 62. maddede belirtilen istisnalar dışında itiraz sebeplerini değiştiremeyeceği ve genişletemeyeceği, bu kapsamda davalı borçlunun bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde takibin dayanağı kira sözleşmesine açıkça itirazda bulunmasının sonuca etkili olmadığı, kira sözleşmesinin "Hususi Şartlar" bölümünün 1. maddesinde kiracının mecuru başkasına devir edemeyeceği, kiraya veremeyeceği ve ortak alamayacağı hükmüne yer verildiği, kiracılık sıfatının halen devam ettiği anlaşılmakla davalı borçlunun husumet itirazının yerinde olmadığı, icra mahkemesinin itirazın kaldırılması ve tahliye davasında, menfi tespit davasının sonucunun bekletici mesele yapılması gerekmediği, TBK’nın 344/1. maddesi gözetilerek, 2019 yılına kadar Üfe endeksindeki 12 aylık ortalamalara, 01.01.2019 tarihinden itibaren ise Tüfe endeksindeki 12 aylık ortalamalara göre kira artışı uygulanmak suretiyle bilirkişi tarafından yapılan hesaplama ile borçlu tarafından ibraz edilen ödeme makbuzları incelendiğinde; enflasyon oranında herhangi bir arttırım yapılmaksızın ödemede bulunulduğu, borçlunun talep edilen dönemlere ilişkin kiranın ödendiğini veya sair bir sebeple istenemeyeceğini İİK’nın 269/c maddesinde belirtilen belgelerle ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın kabulü ile davalı borçlunun icra takibine yapmış olduğu itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına, kiralanan adresin tahliyesine, asıl alacağın %20'si oranında kötüniyet tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Borçlu; cevap dilekçesindeki hususları tekrar ederek, itirazın kaldırılması için alacaklı tarafından noterlikçe düzenleme veya onaylama şeklinde bir belge sunularak davanın açılması gerekirken bu belge olmadan huzurdaki davanın açıldığını, dava şartı yerine getirilmeden yargılama sürecinin yürütüldüğünü, taraflar arasındaki temel borç ilişkisinin tespiti için muarazanın men'i ve menfi tespit talepli dava görülürken ve ilgili dava kapsamında tahliye ve borç ödemesi tedbiren durdurulmuşken bu davanın bekletici mesele yapılmamasının ve tahliye kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, icra takip dosyası ve huzurdaki dava kapsamında taraflar arasında kararlaştırılandan farklı bir sözleşme bulunduğundan ve kiralananı kullanan dava dışı AS Gayrimenkul Ltd.Şti. tarafından kira ödemeleri yapılmış olduğundan temeldeki kira ilişkisinin incelenerek borçlu olmadığının tespiti için muarazanın men'i ve menfi tespit talepli olarak sulh hukuk mahkemesinde dava açıldığını, açılan davanın doğrudan huzurdaki itirazın kaldırılması yargılamasının sonucunu etkileyecek nitelikte olduğunu, davanın sonucunun bekletici mesele yapılmasını taleplerinin reddediliğini, menfi tespit davası açıldığı hususu gözetilmeksizin İİK'nın 269/d ve 68/son hükümlerine aykırı biçimde karar verildiğini beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; borçlu husumet yöneltilmesinin sözleşme ve yasal mevzuat hükümlerine aykırı olduğunu beyan etmiş ise de İİK'nın 269/d maddesinin atfıyla uygulanması gereken İİK'nın 63. maddesine göre itiraz sebeplerinin değiştirilemeyeceği ve itiraz dilekçesinde bu hususta bir itiraz olmadığı, icra müdürlüğü nezdinde takibe dayanak kira sözleşmesindeki imzaya ayrıca ve açıkça itiraz edilmediğinden kira ilişkisi kesinleşmiş olup uyuşmazlığın takibe konu edilen kira sözleşmesine göre çözümü gerektiği, genel mahkemelerde açılan menfi tespit ve muarazanın giderilmesi davalarının icra hukuk mahkemesinde bekletici mesele yapılamayacağı, bu davalarda verilen tedbir kararlarının da itirazın kaldırılması davasını konusuz bırakmayacağı gibi hukuki yararı da ortadan kaldırmayacağı, İİK'nın 68/son maddesini infaz aşamasında uygulanacağından itirazın kaldırılması talebi esastan kabul edildiğinden borçlu aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesinin yerinde olduğu, HMK'nın 355-(1). maddesine göre inceleme, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağından bu nedenle "enflasyon farkı" (kira artış miktarı) hususunda inceleme yapılmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Borçlu; istinaf dilekçesindeki hususları ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, adi kiraya ve hasılat kiralarına ait takipte itirazın kaldırılması ve tahliye talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK’nın 62, 63, 269 ve devamı maddeleri ve sair tüm yasal mevzuat.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçlu tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanunun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/955, Karar No: 2015/2660, Tarih: 17.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/955 E.  ,  2015/2660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşları vb. tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'nin, sanıklardan ...'in şirketinde çalışmadıkları halde, muhasebeci olan, temyiz kapsamı dışındaki diğer sanık ... tarafından çalışıyor gibi sigortalı olarak gösterilip gerçeğe aykırı olarak “Sosyal Sigortalar Kurumu İş Yeri Bildirgesi” tanzim edip katılan kuruma vermek suretiyle kurumu zarara uğratmaya çalışsa da sigortalılık bildirimleri yapılamadığından eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı iddia ve kabul edilen olayda;

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun “Genel Sağlık Sigortalısı Sayılanlar” başlıklı 60. maddesinde ikametgahı Türkiye'de olan kişilerden, Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince sigortalı sayılan kişiler ile isteğe bağlı sigortalı olan kişiler genel sağlık sigortalısı sayılmışlardır.

Genel sağlık sigortası geçiş sürecinin sona erdiği 01/01/2012 tarihinden itibaren hiçbir sosyal güvencesi olmayan ve Türkiye’de yaşayan Türk vatandaşları ile Türkiye’de bir yıldan fazla ikamet eden yabancı uyruklu vatandaşların Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamına alınarak durumlarına göre yalnızca genel sağlık sigortası primi ödeyerek sağlık hizmetleri karşılanacaktır.

5510 sayılı Kanun'un 67. maddesi sigortalıların sağlık hizmetlerinden yararlanma şartlarını, sigortalılık süresi, ödeme gün sayısı, prim borcu bulunup bulunmadığı gibi bazı koşullara bağlamış ise de; 18 yaşını doldurmamış olan kişiler, tıbben başkasının bakımına muhtaç olan kişiler, trafik kazası halleri, acil haller, iş kazası ile meslek hastalığı halleri, bildirimi zorunlu bulaşıcı hastalıklar, 63. maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan, kişilerin hastalanmalarına bakılmaksızın kişiye yönelik koruyucu sağlık hizmetleri ile insan sağlığına zararlı madde bağımlılığını önlemeye yönelik koruyucu sağlık hizmetleri ve (c) bendinde yer alan analık nedeninden kaynaklı ayakta veya yatarak yapılan tıbbi bakım ve tedavi giderlerine yönelik sağlanan sağlık hizmetleri, 75. maddede sayılan afet ve savaş ile grev ve lokavt halleri bu koşullardan bağışık tutulmuştur.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanık ... 'e ait işyerinin idari ve vergi mevzuatlarına uygun olarak kurulmuş bulunan gerçek bir işyeri olması, ...'na verilmek istenen işe giriş bildirgelerinin sahte olmaması, katılan kurumun zararının da bulunmaması hususları nazara alındığında, sanıklara yüklenen suçların unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanık ... 'e ait işyerinin idari ve vergi mevzuatlarına uygun olarak kurulmuş bulunan gerçek bir işyeri olması, ...'na verilmek istenen işe giriş bildirgelerinin sahte olmaması, katılan kurumun zararının da bulunmaması hususları nazara alındığında, sanıklara yüklenen suçların unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17662, Karar No: 2014/8628, Tarih: 30.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/17662 E.  ,  2014/8628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar Verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun, ... İlköğretim Okulu'nun basket potalarının bulunduğu bölüme ve giriş kısmında bulunan karo zemine, yine okul duvarlarına yağ dökmek ve sürmek suretiyle zarar verdiği anlaşılmakla, mala zarar verme suçunun işlendiğine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 50/1-d maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasından çevrili seçenek yaptırımın yerine getirilmemesi halinde, kısa süreli hapis cezalarının tamamen veya kısmen infazına karar verilemeyeceği gözetilmeden, bu hususta aynı Kanunun 50/6. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa ihtar edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK’nın 50/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1382, Karar No: 2015/2522, Tarih: 03.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1382 E.  ,  2015/2522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi, ... 3.Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün nüfus kayıtlarına göre “...... ...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün nüfus kayıtlarına göre “.... ... ...” adresinde ikamet ettiği ve bu adresin “...” ilçe sınırları içinde yer aldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise hükümlünün cezaevinde alınan beyanına göre “... Köyü/...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, her ne kadar hükümlünün nüfus kayıtlarına göre “.... No:64/A İç Kapı No:11 ... ...” adresinde ikamet ettiği olduğu belirtilmiş ise de hükümlünün cezaevinde alınan beyanına göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin "... Köyü/..." olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 25 ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/04/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7137, Karar No: 2016/1484, Tarih: 15.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7137 E.  ,  2016/1484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27.01.2015 tarih ve 2014/289-2015/10 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı bahçelerindeki ağaçların sigorta ettirildiğini, meydana gelen doğal olaydan ötürü kayısı ağaçlarının hasar gördüğünü, rizikonun gerçekleşmesine rağmen sigorta tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, 7.500,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, meydana gelen zararın teminat kapsamı dışında olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; somut olayda, don olayının ürünün hangi dönemde gerçekleştiği hususunun taraflar arasında tartışmalı olduğu, davacının sahibi bulunduğu kayısı ağaçlarında meydana gelen hasarın, meyve bağlama döneminde meydana geldiği ve poliçe kapsamında olduğu, davacının kooperatifin davaya muvafakatini bildirir dilekçeyi dosyaya sunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 6.324,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 404,30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7474, Karar No: 2012/15443, Tarih: 08.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/7474 E.  ,  2012/15443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

(İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi)

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 51. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/02/2011 tarih ve 2009/498-2011/27 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında çarter sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin beş gemisi ile davalıya taşıma yaptığını, imzalanan sözleşmede günlük demuraj bedelinin 5.000 USD olacağının kararlaştırıldığını, buna göre tahliye limanında 1 gün 3 saat 17 dakika karşılığı 5.684.03 USD demuraj alacağı doğduğunu, alacakla ilgili icra takibine davalının haksız itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile %40 inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sunduğu sözleşmede müvekkilinin imzasının bulunmadığını, gecikme süresi belirli olmadığından müvekkilinin kusurlu kabul edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, tüm kanıtlara ve alınan bilirkişi raporuna göre, TTK 1016'da düzenlenen navlun sözleşmesinin şekle tabi bir sözleşme olmadığı, TTK 1017 uyarınca ispat aracı olarak çarter parti düzenlenebileceği, sözleşmenin varlığı ispat edilirse, çarter partinin imzalanmamış olması nedeniyle sözleşmenin bulunmadığı konusundaki itirazın geçerli kabul edilemeyeceği, bir uyuşmazlık meydana geldiğinde ibraz edilen ve tek tarafın imzasını taşıyan çarter partiler, ancak sözleşmenin meydana geldiğini ispat eden recap metnine uygunluk gösterdikleri takdirde ve bu ölçüde geçerli olacağı, davacı çarter partiye ilişkin fixture recap sunduğu, TTK 23 f-3 anlamında teyit mektubu niteliğinde olup, dosyaya sunulan fixture recap ile çarter parti metinlerinin örtüştüğü, bu şekilde davalının savunmasına itibar edilmeyeceği, davacının davalıya ait demir yükünü Aliağa'dan Karadeniz Ereğli Limanı'na taşıdığı, ihtilafa konu geminin hazırlık ihbarını 13/09/2008 günü saat:01.30'da sunduğu, tarafların boşaltma süresinin başlangıcı konulan kaydına göre zaman sayımının hazırlık ihbarının verilmesinden 6 saat sonra yani 13/09/2008 günü, saat:11.15'de bittiğinden toplam 2 gün 3 saat 45 dakika boşaltma limanında zaman geçtiği, taraflar arasında düzenlenen GENCON 94 Sözleşmesi'ne göre müsaade edilen zamanın 1 gün 28 dakika olup bu sürenin boşaltma limanından geçen zamandan çıkartılarak 1 gün 3 saat 17 dakika süre aşıldığı gerekçesiyle, davalının 9.627.91 TL asıl alacağa olan itirazının iptaline, %40 inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 422,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10275, Karar No: 2016/10002, Tarih: 21.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/10275 E.  ,  2016/10002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçes.... Köyü 7, 4 ve 21 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılardan ...'a davacı vekilinin temyiz dilekçesi, davalı ... Açık'a mahkemenin gerekçeli kararı ve davacı vekilinin temyiz dilekçesi aynı konutta sürekli beraber oturan şerhi ile davalı ...'a tebliğ edilmiş ise de; davalı ...'ın kendisine yapılan tebligatın yakın tarihte davalılar ... ve ...'ın adresinden farklı bir adreste bizzat kendisine yapıldığı, bu nedenle yakın tarihlerde davalıların aynı adreste oturmadıkları anlaşıldığından yapılan tebliğler geçersizdir. Bu nedenle davalı ...'a davacı vekilinin temyiz dilekçesi, davalı ... Açık'a mahkemenin gerekçeli kararı ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Davalı ... .... ile davalı ...'in aynı kişi olup olmadığı tespit edilerek aynı kişi olmadıklarının tespiti halinde dahili davalı ... ...'ye mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edilerek temyiz ve cevap süresinin beklenmesinden,

3-Davacı tarafın temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.