muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7195, Karar No: 2024/1650, Tarih: 14.02.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; objektif değer artışından söz edilebilmesi için dava konusu taşınmazların tarım dışı yatırımlara da uygunluk arzetmesi gerektiğini, arazilerin yol kenarında olması, pazar ve yerleşim yerlerine yakınlığı gibi unsurların objektif değer artışında dikkate alınmaması gerektiğini, kapitalizasyon faiz oranının hatalı olduğunu ve ürün verilerinin yüksek alındığını ileri sürmüştür.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin düşük tespit edildiğini, objektif değer artışının farklı taşınmazlarda % 300-400 arasında uygulandığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmazlara olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazların niteliği ve konumuna göre belirlenen kapitalizasyon faizi ile objektif değer artırıcı unsur oranlarının yerinde olduğu, değerlendirmeye alınan ürünlerin yörenin münavebe sistemine uygun ve resmi verilerle uyumlu bulunduğu, taşınmazın bilirkişi raporunda belirlenen niteliğine göre kamulaştırma bedelinin adil ve hakkaniyete uygun olduğu anlaşıldığından, mahkemece iade kararı gereğince işlem yapıldığı anlaşıldığından, taraf vekillerinin istinaf itirazları yerinde görülmemiş ancak faiz hükmünün yanlış kurulması nedeniyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesin

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesin

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Tekirdağ ili, Muratlı ilçesi, ... Mahallesi 183 ve 185 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9663, Karar No: 2023/212, Tarih: 17.01.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/9663 E.  ,  2023/212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı vekili dava, karşı davaya cevap ve karşı davaya ikinci cevap dilekçesinde, kadın eşin evi terk ettiğini, terk ihtarı çekilmesine rağmen eve dönmediği, erkeğin ilk eşinden olan çocukları ile ilgilenmediğini, onları istemediğini, erkeğin ...'a tatil için değil oğlunun evini yerleştirmek için gittiğini, kadının eve dönmesi için aracı olanlara bundan sonra annemin sarayında yaşayacağım dediğini iddia ederek tarafların terk hukuki nedenine dayalı olarak boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı vekili cevap ve karşı dava ile asıl davaya ikinci cevap dilekçesinde; erkeğin kadına hakaret edip aşağıladığını, ilgisiz olduğunu, ihtiyaçlarını karşılamadığını eşini sosyal ortamlara ve tatillere götürmediğini, astım hastası kadını evde bırakıp haber vermeden oğlu ve geliniyle tatile gittiğini, bunun üzerine kadının fenalaşarak evden ayrılmak zorunda kaldığını, akabinde arayıp sormadığını, kadın eşin yaşlı ve hasta olan annesine yardımcı olmak için ortak haneye dönemediğini iddia ederek asıl davanın reddine, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedeniyle boşanmalarına, kadın eş lehine aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 200.000,00 TL maddî ve 200.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalı-davacı kadının usulüne uygun terk ihtarı tebliğine rağmen eve dönmemekte haklı olduğunu kanıtlayamadığı gerekçesiyle; kadının açtığı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası ile fer'i taleplerinin reddine, erkeğin açtığı boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 164 üncü maddesi uyarınca boşanmalarına ve aylık 500,00 TL tedbir nafakasının erkekten alınarak kadına ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı vekili istinaf dilekçesinde, erkek eşin kusurlarının ispatlandığını, kadının evden ayrılmakta haklı olduğunu belirterek her iki dava yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kadının usulüne uygun ihtar tebliğine rağmen haklı sebep olmaksızın ortak ikâmete dönmediği, kadın tanıklarının beyanlarının çelişkili ve soyut olduğu ve erkeğin kusurlu bir davranışının ispatlanamadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı vekili temyiz dilekçesinde, erkek eşin kusurlarının ispatlandığını, kadının evden ayrılmakta haklı olduğunu belirterek her iki dava yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, erkeğin terk hukuki nedenine dayalı davasının kabulünün usul ve yasaya uygun olup olmadığı, kadının evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı davasının ve fer'î taleplerinin kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, davacı-davalı erkeğin kadının evden ayrılmasını haklı kılacak bir kusurunun ispatlanıp ispatlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 164 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ile 174 ve 175 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15615, Karar No: 2010/720, Tarih: 18.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15615 E.  ,  2010/720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9038, Karar No: 2014/384, Tarih: 09.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/9038 E.  ,  2014/384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

VEKİLİ : AV. ...

VEKİLİ : AV. ...

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 51. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.12.2012 tarih ve 2010/148-2012/243 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafın ... isimli gemiyi fiilen çalıştıran sıfatıyla 1000 ton dökme alüminyum hidroksit ürününü taşıma işini konşimento ile üstlendiğini ve yükün 07/12/2009 tarihinde Derince Limanı'na boşaltıldığını, yapılan tartım sonucunda 57.250 ton eksik emtia olduğunun tespit edildiğini, müvekkilinin emtianın eksikliğine isabet eden 12.351,69 USD maddi zarara uğradığını, 01/12/2009 tarihinde düzenlenen konişmentoya göre davalının taşıyıcı olduğunu, "Cleon On Board" yani yükün tam ve hasarsız olarak yüklendiğine dair şerh konulduğunu ve gemi kaptanı tarafından imzalanıp kaşelendiğini, müvekkilinin 12.351,69 USD zararın ihtarın tebliğ tarihi olan 28/01/2010 tarihinden itibaren dövize uygulanan ticari reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesine talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi kök-ek raporlarına göre, konişmentoda ve malın ticari faturasındaki kayıtlar karşısında ıslak olarak yüklenen dökme alüminyum hidroksitte firenin söz konusu olmadığı, firenin ambalajsız taşınan her türlü maldaki kuruma, dökülme, bozulma gibi nedenlerle doğan ağırlık veya hacim kaybından kaynaklandığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 09.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Davacı

25,20 H

24,30 PH

00,90 BK-14.01.2014-Y/K
Yargıtay — Esas No: 2012/6425, Karar No: 2014/8461, Tarih: 23.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6425 E.  ,  2014/8461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17470, Karar No: 2021/14471, Tarih: 17.05.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/17470 E.  ,  2021/14471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın üzerinde ele geçen bıçaklardan sadece ‘’sol yan yüzeyinde ...’’ ibaresi bulunan bıçakla ilgili dava açıldığı, sanığın üzerinde ele geçen ve uzmanlık raporuna göre 6136 sayılı Kanunun 4.maddesi kapsamında olduğu tespit edilen ‘’üzerinde ... ‘’ ibaresi bulunan diğer bıçakla ilgili dava açılmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosyada mevcut 25.02.2015 tarihli uzmanlık raporuna göre; sanıktan ele geçirilen, sol yüzeyinde ... ibaresi bulunan suça konu bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığı ve sanığın, 6136 sayılı Kanunun 15/4. maddesi uyarınca bıçağı sırf saldırı amacıyla taşıdığına dair dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı da gözetilmeden, unsurları itibariyle oluşmayan 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,17.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2177, Karar No: 2024/3546, Tarih: 17.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2177 E.  ,  2024/3546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/461 E., 2023/262 K.

HÜKÜM/KARAR: Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bursa 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/250 E., 2021/672 K.

1- İlk derece mahkemesince, arsa payı karşılığı inşaat yapımı sözleşmesinin geriye etkili feshi istemine ilişkin davada, davalının inşaatı sözleşmede kararlaştırılan sürede tamamlayamadığı, keşif tarihi itibariyle de inşaatın %57-58 seviyelerinde olduğu, inşaatın davacı için kabul edilebilecek bir seviyede olmadığı, davalı vekilince inşaatların davalının mali durumundaki bozulma nedeniyle yapılamadığının ifade edilmesi nedeniyle, yükleniciye ek süre vermenin inşaatın tamamlanmasına bir fayda sağlamayacağı gerekçesiyle, davanın kabulü ile, Bursa 10. Noterliği'nin 03.01.2017 tarih ve 0389 yevmiye no.lu Düzenleme Şeklinde Taşınmaz Satış Vaadi ve Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi'nin geriye etkili olarak feshine karar verilmiştir.

2-İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi'nce "yüklenicinin gerçekleştirdiği inşaatın seviyesi % 57 oranında olup, süresinde edimini yerine getirmediğinden yüklenici temerrüdü sabit ve inşaat seviyesine göre davacı arsa sahibi sözleşmeden geriye etkili dönmekte haklıdır. Davalı vekili 2018 yılındaki döviz dalgalanması ve yüklenicinin içinde bulunduğu durumun mücbir sebep olarak değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürmüş ise de, basiretli hareket etmesi gereken yüklenici için ileri sürülen sebeplerin mazeret kabul edilemeyeceği, sözleşmede gösterilen bedel üzerinden nispi harç alındığından bu hususa yönelik istinaf talebinin yerinde olmadığı, gerçekleştirilen inşaat seviyesine sözleşmenin geriye etkili feshinin hakkın kötüye kullanılması niteliğinde bulunmadığı" gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; hükme esas alınan bilirkişi raporunun olaya uygun ve içerik itibariyle yeterli ve inandırıcı olduğu, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda belirlenen seviye itibariyle sözleşmenin geriye etkili feshine karar verilmesinin yerinde olduğu anlaşılmakla, davalı yüklenici şirket vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz istemlerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21427, Karar No: 2014/23788, Tarih: 13.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/21427 E.  ,  2014/23788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2012/693-2013/537

Davacı, murisinin iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafındantarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının iş kazası sonucu % 65 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayda, davalıların % 70 oranında, kazalının % 30 oranında kusurlu oldukları dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan hesap raporunun yönteme uygun olmadığı açıktır. Gerçekten davacı iş kazası sonucu uğramış olduğu zararın giderilmesini istemiştir. Kusurun aidiyeti ve oranı ile maluliyet uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, PMF yaşam tablosuna göre bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı. işgörmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Mahkemece hükme esas alınan hesaba ilişkin bilirkişi raporunda ise davacının bakiye ömrünün PMF yaşam tablosuna göre değil, CSO-1980 yaşam tablosuna göre belirlendiği, bu haliyle denetime elverişsiz olduğu açıktır.

Yapılacak iş; hesap uzmanı bilirkişiden yukarıda açıklanan şekilde rapor alıp sonucu gereğince maddi tazminata karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.