muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2610, Karar No: 2014/16333, Tarih: 14.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/2610 E.  ,  2014/16333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/282376

MAHKEMESİ : Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2012

NUMARASI : 2011/324 (E) ve 2012/215 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; şikayetçinin hobi olarak kuş beslediği, kuşları satmak için internet ortamında Sahibinden.com sitesine ilan verdiği, 23/01/2010 tarihinde 0507 249 91 69 nolu cep telefonunu kullanan ve ismini Selcan olduğunu Bursa ili Yenişehir'den aradığını söyleyen sanığın şikayetçinin elinde bulunan kuşları 18/02/2010 vade tarihli, 5000,00 TL'lik çek ile satın almak istediğini söylediği, şikayetçinin de kabul ettiği, cumartesi akşamı saat 21.00 sıralarında sanığın bir araçla Konya'ya geldiği, şikayetçinin kuşları teslim ettiği ve çeki ciro etmesini söylediği, sanığın da

çekin arkasına A. K. ismini yazarak çeki ciro ettiği, şikayetçinin bankaya sordurduğunda çekin sahte olduğunu öğrendiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği eylemde bankanın maddi varlığı olan çekin sahte olarak kullanılması karşısında eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 14/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2876, Karar No: 2022/515, Tarih: 27.01.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/2876 E.  ,  2022/515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 36. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 17. SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen karar, davalılardan ...Lojistik Gümrük Hiz. İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından duruşmalı, davacı vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 27/01/2022 tarihinde davalı vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklaması dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

7201 sayılı Tebligat Kanununun 12. maddesinde hükmi şahıslara tebligat salahiyetli mümessillerine, bunlar birden fazla ise yalnız birine yapılacağı, aynı Kanunun 13. maddesinde; tebliğ yapılacak bu kişiler, herhangi bir sebeple mutat iş saatlerinde iş yerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları takdirde, tebliğ orada hazır bulunan memur ve müstahdemlerinden birine yapılacağı, yine aynı kanunun ‘Adres Değiştirmenin Bildirilmesi Mecburiyeti’ başlıklı 35. maddesinde ise; kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimsenin, adresini değiştirmesi halinde, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecbur olduğu, bu takdirde bundan sonraki tebliğlerin bildirilen yeni adrese yapılacağı, adresini değiştiren kimsenin yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshasının eski adrese ait binanın kapısına asılacağı ve asılma tarihinin tebliğ tarihi sayılacağı, bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğlerin muhataba yapılmış sayılacağı, daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adreslerin esas alınacağı ve bu madde hükümlerinin uygulanacağı hüküm altına alınmıştır.

Dosyadaki kayıtlara göre; ilk derece mahkemesi ile bölge adliye mahkemesi kararının, davalılardan ...Demiryolu Restorasyon İnş. Tic. Ltd. Şirketine, Tebligat Kanunun 35. maddesi uyarınca tebliği sağlanmış ise de, dosya içerisindeki mevcut yazışmalardan davalı şirketin ticaret unvan ve adresini ‘...Demiryolu Restorasyon İnş. Enerji Otomotiv San. Tic. Ltd. Şti.’ anteti ile ‘...,lı Mah. ...,paşa Bulvarı No:82 ...İş Merkezi B/Blok K:3 D:11 .../Adana’ olarak bildirdiği, ilgili mahkemelerce davalı şirketin adresinin yeterince araştırılmadığı, ilk derece mahkemesince ilk olarak davalının sözleşmede bildirilen adresine çıkartılan tebligatın, muhatabın tanınmadığından bahisle iade dönmesi üzerine mahkemece davalı adresinin İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğünden sorulmakla yetinildiği, ilgili sicile kayıtlı olmadığının bildirilmesi üzerine de davacı tarafından bildirilen adrese Tebligat Kanunu 35. maddesine göre tebliğin sağlandığı anlaşılmaktadır. Şirketlerin adresi, Ticaret Sicil Memurluğunda kayıtlı bulunan adresidir. Öncelikle davalının ticaret unvanı ve adresi Ticaret Sicil Memurluğundan belirlenmelidir.

Bu durumda mahkemece Ticaret Sicil Memurluğu'na müzekkere yazılarak, davalılardan ...Demiryolu Restorasyon İnş. Tic. Ltd. Şirketinin son sicil kaydı istenmek suretiyle güncel unvan ve adresinin tespiti ile bildirilen adrese yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri uyarınca bölge adliye mahkemesi kararı ile davacı ve diğer davalı şirketin temyiz dilekçelerinin Tebligat Kanununa uygun olarak normal yolla tebligat yapılması, tebligatın iade gelmesi, tebligat yapılamaması, iade zarfında yeni bir adres tespit edilememesi durumunda, Ticaret Sicil Memurluğundan gelen ticari sicil adresine usulüne uygun tebliğinin sağlanmasına (Tebligat Kanunu 35. maddesine göre) takiben temyiz süresi beklendikten sonra dosyanın temyiz incelemesine esas olmak üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın bölge adliye mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle geri çevirme kararının gereği yerine getirilmek üzere dosyanın bölge adliye mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4491, Karar No: 2018/6351, Tarih: 09.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4491 E.  ,  2018/6351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan ...’nın mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin, sanık hakkında "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarına ilişkin olduğu; 13.10.2010 tarihli iddianame ile mütalaa ve vergi suçu raporuna aykırı olarak sanık hakkında, "2007 ve 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçlarından kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeksizin; "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarından Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulup mütalaya uygun dava açılması halinde birleştirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; 2007 ve 2008 takvim yıllarına ilişkin suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2007 ve 2008 takvim yıllarında kullandığı iddia olunan faturaların Adli Emanetten getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Sahte fatura kullanma suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 09.07.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 09.07.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı E:2018/3390, K:2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizle açıkladığımız karşı oyda gösterildiği üzere;

213 sayılı Vergi Usul Kanun'unun 359. maddesindeki “Kaçakçılık suçu”, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda düzenlenen sahtecilik suçundan tamamen ayrı olarak özel düzenlenmiş “vergi kaçakçılığı” suç tipi vardır. 2018/3390 esas sayılı kararda ayrıntılı açıkladığımız üzere, 213 sayılı Vergi Usul Kanunundaki vergi kaçakçılığı suçu birden çok aşaması olan, çoğu zaman Resmi Kurumlardan alınmış, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda sayılan, fiziki ve şekil şartlarının tam olan belgelerin içeriğinin gerçeğini yansıtmadan yanıltıcı bilgilerle Kamunun aleyhine kendi menfaatlerine yönelik hileli davranışlarla vergi kaçakçılığı suçu gerçekleşmektedir. Suçun maddi konusu fatura değildir. Burada tanımlanan sahtecilikten anlaşılması gereken “içerik sahteciliği”dir. 2018/3390 esas sayılı kararda açıkladığımız üzere Vergi Usul Kanunu'na göre tutulan veya düzenlenen saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeleri sahte olarak düzenleme, kullanma, gizleme, değiştirme suçlarında; sanıklardan ele geçen faturanın gerçek bir ticari ilişkiye dayanmaması halinde bu kanuna göre içerik bakımından sahte belge olarak değerlendirilmektedir. Bu kapsamda faturanın taraflar arasında daha önce herhangi bir satım, hizmet veya sözleşmelerinden doğan hukuki bir ilişkinin varlığı şarttır. Buna göre fatura ve diğer belgelerin içerik sahteciliğinin incelenmesi için şekli ve fiziki bir inceleme yeterli değildir, belge içeriğinin gerçeği yansıtıp yansıtmadığı Ceza hukuku yargılamasındaki delillendirme metodları ve Vergi Usul Kanunu çerçevesinde muhasebe bilgileri ile belge içeriğinin sahte olup olmadığı anlaşılabilir. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesine göre suçun gerçekleşmesi için belge aslının veya onaylı suretinin dosya içinde olması veya olmaması suçun sübutu için tek başına etkili değildir. Belge aslının veya suretinin aranmasının önemli olmadığı böyle bir durumda da belge aslını veya suretini aramak belgeleri kaybeden, ibraz etmeyen veya gizleyen şahıslar açısından 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/b maddesinde tanımlanan suçun hiç bir şekilde cezalandırılamayacağı anlamına gelir ve bu maddeye göre cezalandırılması gereken sanıkları daha az cezası olan defter ve belgeyi ibraz etmeme suçuna yönlendirme sonucu doğuracaktır.

Bu sebeplerle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde “sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 227.mad.3.f ile 230 maddelerinde öngörülen “şekil şartlarını” taşıyıp taşımadıklarının tespitine gerek bulunmadığından, sayın çoğunluğun fatura asıllarının veya onaylı suretlerinin dosya içerisinde bulundurulmasına ve faturaların bulunmadığı yada 230. maddedeki zorunlu unsurları taşımadığının tespiti halinde sanığın üzerine atılı suçun oluşmayacağına ilişkin BOZMA yönündeki görüşüne katılmıyorum. 09/07/2018
Yargıtay — Esas No: 2011/570, Karar No: 2011/691, Tarih: 23.11.2011

Hukuk Genel Kurulu 2011/14-570 E., 2011/691 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2011/14-570 E., 2011/691 K.**

**- TAPUDA KİMLİK BİLGİLERİ TASHİHİ**- 6100 S. HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU [ Geçici Madde 3 ]

- 6217 S. YARGI HİZMETLERİNİN HIZLANDIRILMASI AMACIYLA BA... [ Madde 30 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "Tapuda kimlik bilgilerinin düzeltimi" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kızılcahamam Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 23.06.2010 gün ve 2010/30 E- 2010/97 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14.Hukuk Dairesi'nin 02.11.2011 gün ve 2010/10858-11946 sayılı ilamı ile;

("...Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, murisine ait olduğunu iddia ettiği dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında "M..... kızı G...... K....." olarak yazılı kimlik bilgilerinin "M..... kızı G...... E...." olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda hatalı ya da eksik işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Davaya konu taşınmazların 24.09.1951 tarihinde yapılan tapulama tespitine göre A…

…. oğlu M…

…..'nın zilyetliğindeyken ölümü ile mirasçıları olan karısı F…

…… ve evlatları İ…

…., A…

….., D…

…., A…

…., G…

….. ve H…

…..'ye intikal ettiği ve bu kişilerin de aralarında yaptıkları taksim sonucu taşınmazın "M…

….. kızı G…

….. K…

….." adına tescil edildiği anlaşılmaktadır. Dosyaya getirtilen nüfus kayıtlarının incelenmesinde; "G…

….. Ö…

…" isimli bir kişinin bulunduğu ve bu kişinin A…

….. oğlu M…

…. kızı olduğu ve ayrıca kardeş isimlerinin de tapulama tutanağı ile birebir uyumlu olduğu ve G…

…..'ın da halen sağ olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda; kimlik bilgileri düzeltilmek istenen kayıt maliki ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin bulunması nedeniyle davacı davasını ispatlayamadığından davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde davanın kabulü yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir...")

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemenin, tapu kaydı ve dayanakları ile vukuatlı nüfus kayıtları ve tanık beyanlarına dayalı olarak, "davacının murisi G...... ile tapu kayıtlarında malik hanesinde yazılı bulunan G...... K.....'ın aynı şahıs olduğunun anlaşıldığı" gerekçesiyle "davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların malik hanesinde yazılı bulunan 'M..... kızı G...... K.....'ın' soyadının düzeltilerek 'M..... kızı G...... E....' olarak tapu kaydında tashihine" dair verdiği karar; Özel Daire'ce, "kimlik bilgileri düzeltilmek istenen kayıt maliki ile aynı kimlik bilgilerine sahip G...... Ö..... isimli bir başka kişinin de bulunduğu ve halen sağ olduğunun anlaşıldığına" işaretle, "davacının davasını ispatlayamadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozmadan sonraki 09.03.2011 tarihli duruşmada davacının "G...... Ö....., G...... K..... ve G...... E....'un aynı kişi olduğuna" dair beyanı ile Evlenme Raporu, Sıhhat Raporu, Nüfus Kayıt İhraç Kaydı, Nüfustan Kayıt İhracı Kağıdı, Askı İlanı, İkametgah İlmuhaberleri ile Vezne Alındısı fotokopilerini ibrazı üzerine Yerel Mahkemece, "Davacıya tüm delillerini bildirmesi için süre verilmesine" dair ara kararı oluşturulmuştur.

Yerel Mahkeme 23.03.2011 tarihli müteakip oturumda ise, UYAP üzerinden yeniden murise ait nüfus kayıtlarını getirterek, yeniden tanık Asım Doğan'ın bilgi ve görgüsüne başvurmuştur.

Yerel Mahkemece, bozmadan sonra getirilen vukuatlı nüfus kaydı, tanık beyanı ve davacı tarafça ibraz edilen "Evlenme Raporu, Sıhhat Raporu, Nüfus Kayıt İhraç Kaydı, Nüfustan Kayıt İhracı Kağıdı, Askı İlanı, Vezne Alındısı ve İkametgah İlmuhaberlerine" dayanılarak, "İncelenen belgelerden, (bozma ilamında işaret edilen) G...... Ö.....'ün evlenerek Feruz Köyüne giden, davacının da annesi olan G...... E.... olduğunun anlaşıldığı" gerekçesiyle temyize konu karar verilmiştir.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, açıklanan olgular karşısında, işin esasının incelenmesinden önce, direnme kararının gerçekte yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı; dolayısıyla, temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulu'nca mı, yoksa Özel Dairece mi yapılması gerektiği hususu, bir ön sorun olarak değerlendirilmiştir.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, açıklanan olgular karşısında, işin esasının incelenmesinden önce, direnme kararının gerçekte yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı; dolayısıyla, temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulu'nca mı, yoksa Özel Dairece mi yapılması gerektiği hususu, bir ön sorun olarak değerlendirilmiştir.

Bilindiği üzere; direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için, mahkeme bozmadan esinlenerek yeni herhangi bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir (6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 429. maddesi).

Eş söyleyişle; mahkemenin yeni bir delile dayanarak veya bozmadan esinlenerek araştırma yapıp, gerekçesini de değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek karar vermiş olması halinde, direnme kararının varlığından söz edilemez.

Somut olayda, mahkeme yukarıda açıklanan şekilde ve açık biçimde bozmada işaret olunan araştırmalara girişilmiş; yeni deliller toplanmış ve bu delillere dayanılarak gerçekte eylemli uymaya dayalı karar, direnme olarak adlandırılarak sonuca varılmıştır.

Mahkemenin direnme olarak adlandırdığı temyize konu bu kararın, usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı; bozmadan sonra yeniden yapılan araştırma sonucunda oluşturulmuş, Özel Dairesince incelenmeyen belge ve delillere ve yeni gerekçelere dayalı yeni bir hüküm niteliğinde olduğu, her türlü duraksamadan uzaktır.

Kurulan bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevi ise, Hukuk Genel Kurulu'na değil, Özel Daireye aittir.

Hal böyle olunca, davalı vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye, gönderilmelidir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 14.HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 23.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13466, Karar No: 2012/760, Tarih: 19.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/13466 E.  ,  2012/760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 3. İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından başlatılan çeke dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlunun, itiraz eden borçlunun isminin ciro silsilesine sonradan yazıldığı ve imzasının bulunmadığı  belirtilerek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece,  borçlunun adı ve soyadından oluşan imzasının yer aldığı ve usulüne uygun imza itirazında bulunulmadığı gerekçesi ile bu yöndeki itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 168/4.maddesi gereğince, takip dayanağı kambiyo senedindeki imza kendisine  ait olmadığı iddiasında ise, borçlunun, imzaya itirazını ödeme emrinin tebliğ edilmesinden itibaren beş gün içerisinde açıkça bir dilekçe ile icra mahkemesine başvurması zorunludur.

Somut olayda, borçlu vekilinin itiraz dilekçesinde, borçlu İbrahim İltar'ın isminin ciro silsilesine sonradan yazıldığını ve altında imzasının bulunmadığını belirttikten sonra ilerleyen ifadelerde borçlunun imzasının olmadığı dolayısıyla geçerli bir cirosunun bulunmadığını iddia ettiği görülmektedir. Bu ifadelere göre, yukarıda anılan maddede açıklandığı şekilde usulüne uygun imzaya itiraz edildiğinin kabulü gerekir.

O halde, mahkemece, dayanak çekteki ciro silsilesinde yer alan borçlunun adı ve soyadının imza olarak kabul edilmesi ve borçlunun da imzaya itiraz etmesi nedeniyle, İİK.nun 170.maddesi yollaması ile aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrası gereğince, bilirkişi marifetiyle, ad ve soyad şeklindeki ibarenin borçlu İbrahim İltar elinden çıkıp çıkmadığının usulüne uygun imza incelemesi yapılmak suretiyle belirlenip, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.