muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6432, Karar No: 2015/3426, Tarih: 27.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/6432 E.  ,  2015/3426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/400570

MAHKEMESİ : Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 24/10/2013, 2011/342 (E) ve 2013/298 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

1-) Dosya kapsamına göre sanık ... hakkında TCK.nun 29. maddesi uyarınca yapılan uygulamada haksız tahrik oluşturan söz ve hareketlerin ulaştığı boyut gözönüne alındığında asgari düzeyde haksız tahrik indirimi yapılması gerekirken, verilen cezada 1/2 oranında indirim uygulanarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... mağdur ... yönelik öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, eleştiri nedeni saklı kalmak üzere tahrike ve takdire ilışen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanık ... tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki " Sanık

R.. B..'e CMK.nun 150 maddesi gereğince görevlendirilen müdafii ücreti 498 TL.," ibaresinin çıkarılarak yargılama gideri toplamı olan "1.656,40TL" ibaresinin "1.158,40TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddeye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 27/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4662, Karar No: 2015/2491, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/4662 E.  ,  2015/2491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7756, Karar No: 2023/2413, Tarih: 24.04.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/7756 E.  ,  2023/2413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR :Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sarayköy Cumhuriyet Başsavcılığının 05.03.2015 tarihli ve 2014/1517 Soruşturma, 2015/109 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 174 üncü maddesinin birinci fıkrası, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Sarayköy Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2015 tarihli ve 2015/134 Esas, 2015/499 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; sanık ... hakkında tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği;

Sanığın tesadüfen bindiği ve kendisine ait olmayan araçta ele geçen silah nedeniyle sanığın cezalandırılmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, ilişkindir.

B. Sanık ...'nın temyiz isteği;

Herhangi bir nedene dayanmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanık ...'nın kiraladığı ve kullanımında bulunan aracın şoför koltuğunun altındaki çekmeceden bir adet el bombası, ön yolcu koltuğunda oturan sanık ...'den bir adet ruhsatsız tabanca ve 9 adet mermi ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

B. Sanık ...'nın temyiz isteği;

Herhangi bir nedene dayanmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanık ...'nın kiraladığı ve kullanımında bulunan aracın şoför koltuğunun altındaki çekmeceden bir adet el bombası, ön yolcu koltuğunda oturan sanık ...'den bir adet ruhsatsız tabanca ve 9 adet mermi ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

2. 26.10.2014 tarihli olay, yakalama, araç arama ve muhafaza alma tutanağı ile şüphe üzerine durdurulan aracın ön yolcu koltuğunda oturan sanık ...'in ellerini yolcu koltuğunun altına soktuğunun görevliler tarafından görüldüğü, üst araması yapılması için araçtan inerken sağ ön koltuğun yan tarafında toplu tabir edilen tabancanın olduğunun görüldüğü, yapılan kaba araç aramasında sanık ...'in oturduğu ön yolcu koltuğunun sağ yanında kapı ile koltuk arasında sıkıştırılmış tabanca, sanık ...'nın oturduğu sürücü koltuğunun altında bulunan gizli bölmede askeri yeşil renkte pimi çekilmemiş parça tesirli el bombasının bulunduğu, sanık ...'in yapılan üst aramasında da ceketinin cebinden ele geçen tabancaya ait 9 adet fişeğin bulunduğu belirlenmiştir.

3. 27.10.2014 tarihli olay tutanağı ve olay yeri inceleme raporu ile aracın şoför koltuğu alt kısmındaki çekmecede MKE MOD 45 KF MKE 3-20 10-02 seri nolu parça tesirli el bombası, aracın sağ ön koltuk yan tarafında Smith Wesson 38 Cal-Made in USA MARCOS ibareli toplu tabanca olduğu belirlenmiştir.

4. 27.10.2014 tarihli askeri mühimmat ön inceleme raporu ile MKE imali savunma tipi parça tesirli sağlam ve çalışır vaziyetteki el bombasının kullanılması halinde canlılar üzerinde öldürücü ve yaralayıcı, cansızlar üzerinde tahrip edici etkiye haiz olduğundan bu tür askeri mühimmatların taşınması ve bulundurulmasının izne tabi olduğu belirlenmiştir.

5. a) İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 12.11.2014 tarihli ve 2014/05523 sayılı raporu ile ele geçirilen tabanca ve 9 adet fişeğin 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz ateşli silah ve fişeklerinden olduğu,

b) İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 19.11.2014 tarihli ve 2014/13315 sayılı raporu ile el bombasından alınan 3 gram granül toz madde üzerinde yapılan incelemede patlayıcı maddelerden TNT (trinitrotoluen) ve 2.4 DNT (dinitrotoluen) içerdiği,

c) Denizli Emniyet Müdürlüğü Bomba İmha ve İnceleme Büro Amirliğinin 01.12.2014 tarihli raporu ile fabrikasyon olarak askeri amaçlar için imal edilmiş tüm fonksiyonlarını koruyan, gövde içerisinde granül halinde TNT patlayıcı maddesi bulunan, MKE imali bir adet el bombasının MOD 44 model savunma tipi parça ve basınç tesirli el bombalarından olduğu, bu itibarla askeri amaçlar için üretilen savunma tipi el bombasının patlaması neticesinde canlılar üzerinde yaralayıcı, öldürücü, cansızlar üzerinde ise yakıcı, yıkıcı ve tahrip edici özellikler taşıdığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

1. 26.10.2014 tarihli olay, yakalama, araç arama ve muhafaza alma tutanağı, 27.10.2014 tarihli olay tutanağı ve olay yeri inceleme raporu, ele geçen maddelere ilişkin inceleme raporları ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'nın kiraladığı ve onun kullanımında olan aracın şoför koltuğunun altındaki gizli bölmede bir adet el bombasının ele geçirilmesinde sanığınn üzerlerine atılı suçun sübut bulduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ...'nın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Anayasa Mahkemesinin 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden 2709 sayılı T.C. Anayasası'na aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Sarayköy Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2015 tarihli ve 2015/134 Esas, 2015/499 Karar sayılı kararında sanık ... tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ...'nın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle başkaca yönleri incelenmeyen Sarayköy Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2015 tarihli ve 2015/134 Esas, 2015/499 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5313, Karar No: 2016/5275, Tarih: 06.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/5313 E.  ,  2016/5275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; davaya konu taşınmazların davacıların murisinden intikal ettiğini, taşınmazlar hakkında açılan izale-i şuyuu davasında, ne yapılan keşifte, ne de daha sonra dosyaya gelen tapu kayıtlarında ...vakfına ilişkin herhangi bir kayıt yada taviz bedeli çıkmadığını ancak satış dosyasında paraların paylaştırılması aşamasında.. adına taviz bedelinin çıktığını, ne yargılama aşamasında, ne de satış aşamasında böyle takyid yokken satıştan sonra paraların paylaştırılacağı sırada bu şekilde taviz bedelinin istenmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek taviz bedeli olarak tahsil edilen toplam 4.641,25 TL'nin istirdatını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; iddia ettikleri taviz bedeli tahsilatının 2762 Sayılı Vakıflar Yasasının emredici hükmü olan 27. ve 30.maddelerine göre işlem yapılarak gerçekleştirildiğini, mezkur yasal mevzuata göre gerçekleştirilen taviz bedeli ödemesinin hukuka aykırı bir işlem gibi gösterilerek davaya konu yapılmasının hukuka uymadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu hükme esas alınarak, 2762 Sayılı Vakıflar Kanununun 27. ve 5737 Sayılı Vakıflar Kanununun 18.maddesi uyarınca davacının devrettiği taşınmaz üzerindek...Vakfına ilişkin şerhin sahih vakıf olması nedeniyle taviz bedeline tabi olduğu, davacıların ödedikleri taviz bedelinin geri istenilmesinin mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

5737 sayılı Vakıflar Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Sözü edilen 5737 sayılı Vakıflar Kanununun 18.maddesi hükmünce; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki, tapu kayıtlarında icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan

gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, Mukataalı Vakıf; zemini vakıf üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder.

Bu halde somut uyuşmazlığın çözümü için “..” mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir.

Bu halde somut uyuşmazlığın çözümü için “..” mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir.

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu farklı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığı keşfen ve uzman bilirkişiler marifetiyle saptanmalıdır.

Tüm bu açıklamalar ışığında; vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır.

Somut olayda, görüşüne başvurulan bilirkişi tarafından dosya üzerinde yapılan inceleme ile hazırlanan 29.12.2009 tarihli raporda; davalı idare tarafından, taşınmazın satımı üzerine satış bedelinden taviz bedelinin tahsili yoluna gidilmesinin hukuka uygun olmadığı, 15.08.2012 tarihli raporda ise; davacının devrettiği taşınmaz üzerindek..edeniyle taviz bedeline tabi olduğu, davacıların ödediği taviz bedelini geri istemelerinin mümkün olmadığı belirtilmiştir. Bu haliyle bilirkişi raporları arasında açık çelişki bulunmaktadır.

O halde mahkemece; dosya arasında bulunan davaya konu taşınmaza ait tapu kayıtları ve vakfiye örneği ile birlikte uzman bilirkişi kurulu aracılığı ile mahallinde keşif yapılarak yukarıdaki ilkeleri kapsar biçimde, daha önceki raporlar arasındaki çelişkiyi de giderecek şekilde yeniden rapor alınması sağlandıktan sonra sonucuna uygun bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21888, Karar No: 2015/20094, Tarih: 19.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21888 E.  ,  2015/20094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve davalı ...Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 4-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak, geçiş hükümlerini içeren aynı Yasa'nın Geçici 7. maddesi hükmünde "bu Kanun"un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun'un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibari hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler.” hükmü ve genel olarak yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5. maddesidir.

Anayasa Mahkemesi’nin 27.03.2007 tarihli 26475 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 04.10.2006 tarihli ve 2002/157 Esas 2006/97 Karar sayılı kararı ile 506 sayılı Yasa'ya 2098 sayılı Yasa ile Ek 1. madde olarak eklenen, 3395 sayılı Yasayla kapsamı genişletildikten sonra 3520 sayılı Yasa ile Ek. 5. madde olarak numaralandırılan düzenlemede yer alan "azotlu gübre ve şeker sanayii" ibaresi iptal edilmiş ise de, Anayasa’nın 153/5. maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi de gözetildiğinde, davacının Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının yürürlük tarihi olan 27.03.2007 tarihinden önceki dönem yönünden itibari hizmetten yararlandırılması mümkün değildir. İtibari hizmet süresi olanağından 27.03.2007 tarihinden önceki dönemde yararlanmak için, Yasanın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır.

Dava konusu olan. 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden ise, iş koluna ilişkin koşul dışındaki unsurlarda (işyeri koşullarında) bir değişiklik olmamıştır. İptal kararı ile 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihi arasındaki dönemde, anılan madde koşullarının davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin incelenmesi amacıyla düzenlenerek karara dayanak yapılan bilirkişi raporundan işyerinde, davacının, doğrudan ek 5. maddede sayılan çelik, demir ve tunç döküm, zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle ve patlayıcı maddeler yapılmasında ve kaynak işlerinde çalışmasının bulunmadığı, tütün işleme işi yapan fabrikada çalıştığı anlaşılmaktadır. Öte yandan işyerinde tütün tozlarından dolayı eczaneden alınan maskelerin kullanıldığı tanık ifadelerinde belirtilmektedir. Davacının, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki işyeri, çalıştığı birim ve yaptığı iş tereddüde mahal vermeksizin belirlenmeden, işyerinin fiziki durumu keşifle tespit edilmeden, davacının yaptığı işin, gaz maskesiyle çalışmayı gerektiren iş olup olmadığı hususunda gerekli araştırma ve yeterli inceleme yapılmadan, mahkemece, yazılı şekilde karar verilmesi, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, bahçıvan, yazıcı, güvenlik görevlisi, vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinin fiziksel koşulları keşif ile tespit edilmeli; davalı işveren vekilince, eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen ... İş Mahkemesinin 2008/823E – 2011/25 K. Sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler ( zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren işgüvenliği konularında uzman bilirkişiden rapor alınmalı; alınan rapor mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV.bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmelidir

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz, edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMAS1NA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... A.Ş.'ye iadesine, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.