muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/300, Karar No: 2022/64, Tarih: 27.01.2022

(2) 128 inci madde hükümlerine göre elkonulan eşya veya diğer malvarlığı değerleri, suçtan zarar gören mağdura ait olması ve bunlara delil olarak artık ihtiyaç bulunmaması halinde, sahibine iade edilir.”,

5271 sayılı CMK’nın “Müsadere usulü” başlıklı 256. maddesi;

“(1) Müsadere kararı verilmesi gereken hâllerde, kamu davası açılmamış veya kamu davası açılmış olup da esasla beraber bir karar verilmemişse; karar verilmesi için, Cumhuriyet savcısı veya katılan, davayı görmeye yetkili mahkemeye başvurabilir.

(2) Kamu davası açılmış olup da iade edilmesi gereken eşya veya malvarlığı değerleri ile ilgili olarak esasla birlikte bir karar verilmemiş olması durumunda, mahkemece re'sen veya ilgililerin istemi üzerine bunların iadesine karar verilir.”,

5271 sayılı CMK’nın “Suç konusu olmayan eşyanın müsaderesi” başlıklı 259. maddesi ise;

“(1) Suç konusu olmayıp sadece müsadereye tâbi bulunan eşyanın müsaderesine sulh ceza hâkimi tarafından duruşma yapılmaksızın karar verilir.” şeklinde düzenlemeler içermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun; 08.05.1999 tarih ve 120-122 sayılı, 27.06.2000 tarih ve 132-142 sayılı, 14.10.2003 tarih ve 251-254 sayılı, 17.02.2004 tarih ve 24-41 sayılı istikrar kazanmış kararlarında da vurgulandığı üzere; TCK’nın 54/1. maddesine göre açılan müsadere davasında dava zamanaşımı, asıl suç için öngörülen dava zamanaşımına tabidir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.12.2018 tarih ve 325 – 662 sayılı kararında belirtildiği üzere;

“...TCK'nın 54. maddesinde düzenlenen eşya müsaderesinin hukuksal niteliği itibarıyla bir ceza değil güvenlik tedbiri olduğu hususunda kuşku bulunmamaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.12.2011 tarihli ve 219-280 ile 25.04.1983 tarihli ve 92-191 sayılı kararlarında; 'Ceza Kanununda zoralımı meşru kılan başlıca sebep, zoralınacak maddenin bizatihi memnu olmasa bile suçta kullanılmış olması delaletiyle, suçlu tarafından başka suçlarda da aynı veçhile kullanılabilmesi ihtimali karşısında, fail elinde zararlı ve tehlikeli bir mahiyet almış olmasıdır. Kanundaki 'başkasına ait olmadıkça' kaydının tazammun edeceği maksat ve mana budur' açıklamalarına yer verilmiştir.

Niteliği itibarıyla zor alıma tabi bulunmayan bir eşyanın müsadere edilebilmesi için, kasten işlenen suçun varlığı zorunlu olmakla birlikte, bu suçtan dolayı failin cezalandırılması şart değildir. Suçun işlenmesinde kullanılan eşya, failin yaş küçüklüğü veya akıl hastalığı gibi nedenlerle cezalandırılamadığı durumlarda da müsadere edilebilecektir. Yine sanığın ölümü hâlinde kamu davasının düşürülmesine karar verilecek olup suçta kullanıldığı anlaşılan ya da niteliği itibarıyla müsadereye tabi eşya ve maddi menfaatler hakkında davaya devam olunarak bunların müsaderesine hükmolunacaktır.

Bunun yanında, zor alım kararı verilmesi gereken hâllerde bir kamu davası açılmamış veya açılmakla birlikte müsadere isteminde bulunulmamış ya da istemde bulunulmasına karşın bu konuda bir karar verilmemiş ise ayrı bir müsadere yargılamasına ihtiyaç duyulacağı açıktır. Bu nedenle kanun koyucu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda güvenlik tedbirlerinden yalnızca eşya müsaderesine ilişkin bir yargılama usulü düzenlemiş ve 256. maddesinde; 'Müsadere kararı verilmesi gereken hâllerde, kamu davası açılmamış veya kamu davası açılmış olup da esasla beraber bir karar verilmemiş ise; karar verilmesi için, Cumhuriyet savcısı veya katılan, davayı görmeye yetkili mahkemeye başvurabilir' hükmüne yer vermiştir. Buna göre; eşyanın müsaderesine veya iadesine esas davadan sonra da karar verilebilecektir.

Diğer taraftan, bir kararın temyiz edilebilmesi için, o kararın 'hüküm' niteliğini taşıması gerekmektedir. Hangi kararların hüküm sayılacağı 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinde düzenlenmiş olup beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirlerine hükmedilmesi, davanın reddi ve davanın düşmesi kararlarının hüküm oldukları belirtildikten sonra, maddenin son fıkrasında “Adlî yargı dışındaki bir yargı merciine yönelik görevsizlik kararı"nın yasa yolu bakımından hüküm sayılacağı vurgulanmıştır. Sayılan hükümlerin verilme koşulları da maddede ayrıntılı olarak düzenlenmiş, 6. fıkrada; 'Yüklenen suçu işlediğinin sabit olması halinde, belli bir cezaya mahkûmiyet yerine veya mahkûmiyetin yanı sıra güvenlik tedbirine' hükmolunacağı belirtilmiştir.

Yukarıdaki açıklamalardan da anlaşılacağı üzere, bir güvenlik tedbiri olan müsadere kararının hüküm sayılacağı ve temyiz kanun yoluna konu olacağı açıktır.

Bu kapsamda, müsaderesi istenen eşyayı iki gruba ayırmak mümkündür.

Birinci grup eşya; suçun maddî konusunu oluşturan, bulundurulması, kullanılması veya taşınması başlı başına suç oluşturan uyuşturucu madde ve tabanca gibi şeylerdir. Bu grupta yer alan eşyanın müsaderesi 'mahkûmiyet' hükmünün bir parçasıdır ve kural olarak mahkûmiyet hükmü ile birlikte incelenir.

İkinci grup eşya ise; suçun işlenmesinde kullanılan veya kullanılmak üzere hazırlanan, bulundurulması, kullanılması veya taşınması başlı başına suç oluşturmayan şeylerdir. Bu grubu da kendi içinde 'sanığa ait eşya' ve 'üçüncü kişiye ait eşya' olarak ikiye ayırmak mümkündür.

İkinci grup eşya ise; suçun işlenmesinde kullanılan veya kullanılmak üzere hazırlanan, bulundurulması, kullanılması veya taşınması başlı başına suç oluşturmayan şeylerdir. Bu grubu da kendi içinde 'sanığa ait eşya' ve 'üçüncü kişiye ait eşya' olarak ikiye ayırmak mümkündür.

Sanığın cezalandırılmasına ve üçüncü kişiye ait eşyanın müsaderesine karar verildiği durumlarda birisi mahkûmiyet, diğeri ise müsadere olmak üzere iki ayrı hüküm bulunmaktadır. Mahkûmiyet hükmünün sanık tarafından, müsadere hükmünün ise üçüncü kişi konumundaki eşya sahibi tarafından temyiz edilmesi durumunda, bu iki hüküm kural olarak birbirinden bağımsız şekilde incelenecektir. Ancak, eşyanın suçta kullanıldığının kabul edilebilmesi için, öncelikle suçun işlendiğinin sabit olmasında zorunluluk bulunduğundan, eşyanın müsaderesi veya iadesi hususu suçla ilgili hükmün sonucuna bağlı olabilir. Bu nedenlerle, sanık hakkındaki 'mahkûmiyet hükmünün onanması' ve üçüncü kişiyle ilgili 'müsadere hükmünün ise bozulması' mümkün olup bu durumda mahkûmiyet ve müsadere hükümlerine yönelik ayrı ayrı inceleme yapılmasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülemeyecektir...”.

Bu açıklamalar ışığında; sanıklar hakkında açılan davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi halinde, sanık ... adına kayıtlı bulunan 01 RD 015 plakalı nakil aracının müsaderesi talebiyle açılan kamu davasında verilen iade kararına dair ayrıca bir inceleme yapılıp yapılmayacağı hususunda;

Suçta kullanıldığı iddia edilen ve bizatihi müsadereye tabi olmayan eşyanın TCK’nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesi talebiyle açılan davada zamanaşımının asıl suç için öngörülen aslî dava zamanaşımına tabi bulunması ve uyuşmazlığa konu somut olayda, asıl davanın zamanaşımının gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında açılan asıl davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi hâlinde, nakil aracı yönünden ayrıca bir karar verilmesi gerekmediği, asıl dava için kurulan zamanaşımı nedeniyle düşme hükmünün nakil aracı için de geçerli olacağı kabul edilmelidir.

Sanıklar hakkında açılan davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi hâlinde; somut olayda suça konu edilen orman emvalinin TCK'nın 54/4. maddesi uyarınca ayrıca müsaderesine karar verilip verilmeyeceği hususunda ise;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.12.2012 tarih ve 157-1858 sayılı kararında;

Sanıklar hakkında açılan davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi hâlinde; somut olayda suça konu edilen orman emvalinin TCK'nın 54/4. maddesi uyarınca ayrıca müsaderesine karar verilip verilmeyeceği hususunda ise;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.12.2012 tarih ve 157-1858 sayılı kararında;

“...Müsadere, kanunda yazılı durumlarda belirli malların mülkiyet hakkının sahiplerinden alınarak devlete geçmesini sağlayan bir güvenlik tedbiridir. TCK'nun 54/1. maddesinin ilk cümlesine göre müsadere kararı verilebilmesi için, eşyanın kasıtlı suçun işlenmesinde kullanılıp kullanılmadığı, suçun işlenmesine tahsis edilip edilmediği veya suçun işlenmesiyle meydana gelip gelmediği saptanmalıdır. Öte yandan müsadere konusu edilecek eşyanın iyiniyetli üçüncü kişilere ait olup olmadığı hususu da araştırılmalıdır. Müsadere eyleme bağlı olup eylem suç oluşturmuyorsa üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım-satımı suç oluşturmayan eşyanın zoralımına karar verilemeyecektir. Bu nedenle kamu davasının düşme sebeplerinden olan zamanaşımının dolması halinde kasıtlı suçun işlenmesinde kullanılma şartı henüz gerçekleşmediği ve belirsizliğini koruduğundan, kural olarak suçta kullanıldığı iddia edilen eşyanın da müsaderesine karar verilemeyecektir.

Buna karşın, TCK'nun 54/4. maddesindeki; 'Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan eşya, müsadere edilir' hükmü uyarınca, yargılama konusu suçtan zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilse dahi üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan eşyanın müsaderesine..." karar verilebileceği belirtilmiştir.

Ancak somut olay özelinde, nakledilen kaçak orman emvalinin hangi şartla TCK'nın 54/4. maddesi kapsamında resen müsadere kapsamında kalacağının açıklanmasında da fayda bulunmaktadır.

...Kaçak; sözlük anlamı itibarıyla kaçırılmış, yasal olmayan, izin alınmamış, vergisi ödenmemiş gibi anlamlara gelmektedir. Kaçak orman emvali ise ormandan izinsiz olarak elde edilmiş veya ne şekilde elde edildiği tespit edilemeyen emvali ifade eder. Kaçakçılık ise kaçak orman emvali üzerinde, maddede sayılan fiillerin (bulundurmak, taşımak vs.) gerçekleştirilmesini ifade eder. Kaçak orman emvaline dair suçlar, kaçakçılık suçlarının özel bir şeklini oluşturur. Bu suçu diğer kaçakçılık suçlarından ayıran özellik, suç konusunun orman emvali olmasıdır. Uygulamada emvalin içeriğini belirlemeye yarayacak usulüne göre düzenlenmiş bir belge olmadıkça emvalin kaçak olduğu varsayılır. Ancak yakalanan emvalin belgede belirtilen emvale uygun olup olmadığı uzman bilirkişiye tespit ettirilmelidir.

Doktrinde bu suçun nakliye tezkeresinin yenilenmemesi şeklinde işlenemeyeceği, zira kaçak emvalin zaten resmi olarak nakledilmesinin suç olmasından bahsedilemeyeceği belirtilmektedir.

Doktrinde bu suçun nakliye tezkeresinin yenilenmemesi şeklinde işlenemeyeceği, zira kaçak emvalin zaten resmi olarak nakledilmesinin suç olmasından bahsedilemeyeceği belirtilmektedir.

6831 sayılı Kanun'un 108. maddesi hükümleri, suça konu emvalin ancak kaçak olduğunun anlaşılması halinde uygulanabilir... (Dr. Sinan Bayındır, Orman Suçları, Legal Yayıncılık, ..., 2016, ....95-96).

Bu açıklamalar ışığında; düşme kararı verilmesi hâlinde, suça konu orman emvalinin TCK'nın 54/4. maddesi uyarınca müsadere edilip edilmeyeceğine gelince;

Sanıkların Orman İşletme Müdürlüğü ile önceden yaptıkları taşıma sözleşmesine göre yerine getirdikleri orman emvalinin taşınması işi kapsamında, suça konu nakil aracının plakasını daha önceden Orman İşletme Müdürlüğüne bildirdikleri, suç tarihinde araca Orman İşletme Müdürlüğüne bağlı orman memurlarının gözetimi ve denetimi altında suça konu emvali yükledikleri, yükleme tamamlandıktan sonra orman memurlarının yükleme sahasından ayrılmış olmaları nedeniyle sevk tezkeresinin yazılmasını... Yaylası Orman Sahası çıkışında bekledikleri sırada Jandarma kolluk ekiplerinin, üzerinde 20 ton çam tomruğu yüklü kamyonu görmeleri üzerine tutanak tuttukları olayda;

Katılan ... İdaresi tarafından dosyaya gönderilen yazılarda; suça konu emvalin nakil aracına taşıma sözleşmesi kapsamında orman görevlilerinin gözetiminde usûle uygun olarak yüklendiğinin, sevk tezkeresinin ise ertesi gün düzenlendiğinin, TCK’nın 54/1. maddesine göre müsaderesi talep edilen orman emvalinin kaçak olmadığının tespit edildiğinin, bu nedenle Orman Kolluğu tarafından suç tutanağı düzenlenmediğinin, suça konu edilen ancak kaçak olmayan orman emvalinin usûlüne uygun taşınan diğer emval gibi sonradan satışının yapılarak gelirinin Orman İdaresine irat kaydedildiğinin belirtilmiş olması ile suça konu emvalin taşınması için kullanılan nakil vasıtasının ise suçtan bağımsız olarak bizatihi müsaderesi gereken suç eşyası kapsamında olmadığının anlaşılması karşısında;

Katılan idarece sevk irsaliyesi düzenlenen, hakkında kaçak eşyaya dair tutanak tutulmayan, kaçak olmadığı açıkça anlaşılan ve yapılan sözleşme kapsamında usulüne uygun şekilde orman deposunda satışa sunularak geliri Hazineye irat kaydedilen orman emvali, TCK'nın 54/4. maddesi uyarınca bizatihi müsadereye tabi olacağı değerlendirilen kaçak eşya mahiyetinde bulunmadığından, düşme kararı verilmesi hâlinde bu hususta ayrıca bir karar verilmesi gerekmediği kabul edilmelidir.

Katılan idarece sevk irsaliyesi düzenlenen, hakkında kaçak eşyaya dair tutanak tutulmayan, kaçak olmadığı açıkça anlaşılan ve yapılan sözleşme kapsamında usulüne uygun şekilde orman deposunda satışa sunularak geliri Hazineye irat kaydedilen orman emvali, TCK'nın 54/4. maddesi uyarınca bizatihi müsadereye tabi olacağı değerlendirilen kaçak eşya mahiyetinde bulunmadığından, düşme kararı verilmesi hâlinde bu hususta ayrıca bir karar verilmesi gerekmediği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, sanıklar hakkında 6831 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan müsadere talepli asıl davada gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle bozulmasına, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 322 maddesi uyarınca TCK’nın 66/1-e maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereği sanıkların cezalandırılması ve nakil aracının müsaderesi talepli kamu davasının düşmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-) ... 3. Asliye (Kapatılan 1. Sulh) Ceza Mahkemesinin 03.07.2014 tarihli ve 209-439 sayılı direnme kararına konu hükmünün, gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle BOZULMASINA,

Ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereği uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca karar verilmesi olanaklı bulunduğundan, sanıklar hakkında açılan müsadere talepli kamu davasının; 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

2-) Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 27.01.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10550, Karar No: 2009/4954, Tarih: 29.04.2009

**11. Ceza Dairesi         2008/10550 E.  ,  2009/4954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 SYM

HÜKÜM : 213 SY'nın 359/b-1, 765 Sayılı TCK'nun 80 maddeleri gereğince 21 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

30.10.2006 tarihli iddianame ile sanıklar hakkında vergi inceleme ve kaçakçılık suçu raporları içeriklerine uygun olarak 2001 yılında sahte fatura kullanmak suçundan kamu davası açılmış olup, 4811 Sayılı Vergi Barışı Kanununun 14. maddesi 2. fıkrası uyarınca anılan Kanun hükümlerinden yararlanma imkanı bulunduğu ve sahte fatura düzenlemek suçlarının anılan Yasa kapsamına alınmayıp sanıkların eylemlerinin sahte fatura kullanmak suçunu oluşturduğu gözetilmeden “sanıkların 4811 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca vergi borçlarını taksitle ödedikleri anlaşılmakta ise de, 359/b-1 maddesinde yazılı vergi kaçakçılığı suçundan dolayı Vergi Barışı Kanunundan yararlanmanın yasal olarak mümkün olmadığından” bahisle yazılı şekilde sanıkların mahkümiyetlerine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15298, Karar No: 2007/15707, Tarih: 12.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/15298 E.  ,  2007/15707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Buldan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/07/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  12.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7128, Karar No: 2024/25169, Tarih: 21.11.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/7128 E.  ,  2024/25169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ: Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM: İstinaf başvurularının esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suça konu uyuşturucu maddenin kullanmak için bulundurulduğuna ve kullanım sınırlarında kaldığına,

2. Mahkûmiyete yetecek kesin delil bulunmadığına,

3. Delillerin hukuka aykırı olarak elde edildiğine,

4. Delillerinin değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğüne,

5. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun yöntemlerle elde edildiği anlaşılmakla, sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi kararında sanık ve müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesine,

Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19378, Karar No: 2014/14822, Tarih: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19378 E.  ,  2014/14822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dairemizce de benimsenen HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10584, Karar No: 2019/4834, Tarih: 25.06.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/10584 E.  ,  2019/4834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Mahkemece verilen 15.02.2016 ve 09.03.2016 tarihli "tashih şerhi" başlıklı kararların, davacı, müdahil ve davalılara tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir bilgi veya belge dosya arasında bulunmamaktadır. İlgili kararlar adı geçenlere tebliğ edilmiş ise, tebliğ belgelerinin eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması; tebliğ edilmemiş ise, kararların adı geçenlere 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

2- Dava konusu taşınmaz bölümlerinin tapulama sırasında tescil harici bırakılıp bırakılmadığının ve bırakılmış ise tescil harici bırakılma nedeninin Kadastro Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının dosyaya konulması,

3- Davacı ve müdahiller adına senetsizden zilyetliğe dayalı olarak tescil edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının Adliye Yazı İşleri Müdürlüğü, Kadastro ve Tapu Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak varsa, bu şekilde tespit edilen taşınmazların kadastro tespitlerinin kesinleşme durumlarını da gösterir biçimde tespit tutanaklarının, kesinleşmiş olanların kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin getirtilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.