muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/26511, Karar No: 2013/4587, Tarih: 07.02.2013

d.    Belediye başkanları il, ilçe ve beldelerindeki kurumlarla irtibata geçerek, bu kurumların işçi ihtiyacını belediyelerindeki ihtiyaç fazlası işçilerden karşılanması için valiliklerle işbirliği içinde olacaklardır.

e.    Bir kurumda faydalı ve verimli olan işçi, başka bir kurumda işlevsiz hale getirilmemelidir. Özellikle karla mücadele çalışmaları uzmanlık gerektirdiğinden, gerek il özel idareleri gerekse mahalle sayısı çok olan ve geniş alana yayılmış belediyeler bu konudaki uzman personelini muhafaza edeceklerdir.

f.    İl özel idareleri devredilecek işçileri tespit ederken özellikle mülga Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünden kendilerine devredilen işçilerin ücretlerinin 2013 yılına kadar merkezi bütçeden ödeneceğini ve bu sürenin Bakanlar Kurulunca 5 yıl daha uzatılabileceğini göz önüne almalıdırlar.

g.    Mahalli idareler ihtiyaç fazlası işçileri belirlerken gönüllülere ve mazereti olanlara öncelik vermelidirler.

ğ.    Mahalli idareler ihtiyaç fazlası personeli tespit ederken Kamu Yönetimi Reformu çalışmaları çerçevesinde kendilerine yeni yetki ve görevlerin verildiğini ve verilmeye devam edilebileceğini göz önünde bulundurmalıdırlar.

h.    Yetkili sendikaların ve konfederasyonların yönetici, temsilci ve kurul üyelerinin 2821 sayılı Sendikalar Kanunundan doğan haklarının korunması sağlanacaktır.

III-TESPİT VE TAHSİS KOMİSYONLARININ TAKİP EDECEĞİ USUL VE ESASLAR

a- Komisyonlar tarafından öncelikle ihtiyaç fazlası bildirimlerin gerekçeleri irdelenerek, somut, gerçekçi ve objektif gerekçeye dayanmayan talepler karşılanmayacaktır.

b- Komisyonun tespit ve tahsis kararları da gerekçeli olacak, kurumların içinin boşaltılması sonucunu doğuracak kararlar alınmayacaktır.

c- Devredilen işçiler il milli eğitim müdürlüklerine bağlı eğitim kurumları ile birçok gizli bilginin bulunduğu il emniyet müdürlüğü bünyesinde istihdam edileceğinden buralara yerleştirilecek işçilerin seçiminde hassasiyet gösterilmesi önem arzetmektedir. Karayolları bölge müdürlüğüne verilecek işçilerin de o kurumun yaptığı işe uygun vasıflarının bulunması gerekmektedir.

d- Komisyon il özel idaresi ve belediyeler tarafından norm kadro üzeri ihtiyaç fazlası olarak bildirilen işçilerin norm kadro sayısı üzeri olup olmadığını tespit edecek, norm kadro dahilinde ihtiyaç fazlası olarak bildirilen işçilerin ise, 5393 sayılı Belediye Kanununun 49'uncu maddesindeki personel giderlerinin oranı, kurumun bütçe dengesi, memur ve işçi norm kadrosu ve yürütmekle görevli olduğu hizmetin gereği ile nüfus kriterleri açısından değerlendirilmek sureliyle nakline karar verecektir.

c- İşçi devreden işyerinde toplu iş sözleşmesi yapmaya yetkili işçi sendikasının temsilcisi, sadece toplu iş sözleşmesi yapmaya yetkili olduğu belediye ve il özel idaresi işçilerinin devrinin tespiti ve tahsisi için yapılan komisyon toplantılarına katılacaktır.

c- İşçi devreden işyerinde toplu iş sözleşmesi yapmaya yetkili işçi sendikasının temsilcisi, sadece toplu iş sözleşmesi yapmaya yetkili olduğu belediye ve il özel idaresi işçilerinin devrinin tespiti ve tahsisi için yapılan komisyon toplantılarına katılacaktır.

f- Norm kadro dahilinde olup da mahalli idarelerin ihtiyaç fazlası olarak bildirdiği işçi listelerinden kurumlara devredilecek işçiler tespit edilirken isteklilere ve mazereti olanlara öncelik verilecektir. Devredilecek işçinin tahsisi yapılırken ikamet, çocuklarının okul durumu, sağlık özrü, çalışıyorsa eşinin iş durumu gibi hususlar dikkate alınacaktır.

g- Komisyon aynı zamanda üyeleri olan karayolları bölge müdürü, il milli eğitim müdürü ve il emniyet müdürünün işçi ihtiyaç taleplerini olabildiğince dikkate alacaktır.

h- Tespit ve tahsis komisyonu başkanları ildeki tüm kurum ve kuruluşlar (milli eğitim müdürlüğü, il emniyet müdürlüğü, karayolları bölge müdürlüğü ve özelleştirme kapsamındaki kurum ve kuruluşlar hariç) ile mahalli idarelere (Köylere Hizmet Götürme Birlikleri hariç) yazı yazarak bu Kanun çerçevesinde işçi taleplerini soracak ve Kanundaki süre düzenlemelerine uygun sürede cevap vermelerini isteyecektir. Kurumlar belirlenen sürede işçi talep edip etmediklerini komisyona bildireceklerdir. Komisyon ihtiyaç fazlası personelin tahsisini, tüm kurum ve kuruluşlardan cevap geldikten sonra yapacaktır.

IV- VALİLERİN TAKİP EDECEĞİ USUL VE ESASLAR

a- Tespit ve tahsis komisyonuna vali veya süreci başından itibaren takip edebilecek ve sonuçlandıracak bir vali yardımcısı başkanlık yapacaktır.

b- Valiler, ilçe kaymakamları, il milli eğitim müdürü ve il emniyet müdürü ile birlikte eğitim ve öğretim kurumları ile polis merkezleri başta olmak üzere bu iki müdürlüğün "sürekli işçi" unvanı ile yardımcı hizmetlerde çalışacak personel ihtiyacını belirleyerek, tespit ve tahsis komisyonlarının bu ihtiyaç listesine göre yerleştirme yapmalarını sağlayacaktır.

c- Vali, karayolları bölge müdürü ve ildeki temsilcisi ile birlikte özellikle bakımevlerinde işçi ihtiyacının tespitinin vatandaşa hizmet sunumundaki maksimum verimliliği sağlayacak şekilde olmasına dikkat edecektir.

d- İl valisi, 5442 ve 3046 sayılı Kanunlara göre adli ve askeri mercilerin dışında tüm kurumların amiridir ve hem hükümetin hem de her bakanlığın ayrı ayrı temsilcisidir. Kanun her ne kadar esas olarak ihtiyaç fazlası işçilerin, Karayolları Genel Müdürlüğü, Emniyet Genel Müdürlüğü ve Milli Eğitim Bakanlığına devrini öngörmüşse de ildeki diğer kamu kurum ve kuruluşlarının talepte bulunması halinde onlara da devir imkânı getirmektedir. Bu çerçevede valiler, işçi kadroları bulunup bulunmadığına bakılmaksızın, ildeki diğer kamu kurum ve kuruluşlarının ihtiyaçlarını tespit ederek bu komisyonlardan talepte bulunmalarını koordine edecektir.

e- Kaymakamlar da ilçelerindeki kamu kurum ve kuruluşlarının işçi ihtiyaçlarını tespit ederek komisyonlardan işçi talep etmelerini koordine edecektir.

e- Kaymakamlar da ilçelerindeki kamu kurum ve kuruluşlarının işçi ihtiyaçlarını tespit ederek komisyonlardan işçi talep etmelerini koordine edecektir.

f- Valiler, komisyonların Kanunda öngörülen sürede görevlerini tamamlaması için gerekli tedbirleri alacaktır.

g- Atamalar yapıldıktan sonra, sonuçlar valiliklerce, EK 3 ve EK 4 deki tablolara işlenerek Devlet Personel Başkanlığıyla beraber Bakanlığımıza da en geç 10 gün içinde bildirilecektir.

Kanunun herhangi bir aksaklığa meydan verilmeden en iyi şekilde uygulanması, telafisi güç durumların meydana gelmemesi, işçilerin ve kurumların mağdur olmaması ve özellikle vatandaşa sunulan kamu hizmetlerinde aksaklığa meydan verilmemesi için konunun ilgili tüm kamu görevlileri tarafından titizlikle takip edilerek gereği yerine getirilmelidir.

Bilgi ve gereğini arz ve rica ederim.

Şeklindedir.

İlgili mevzuat incelendiğinde, belediyelerin norm kadrolarını aşan işçilerini kanunun belirlediği diğer kamu kurumlarına aktarma yetkilerinin olduğu, nakle tabi tutulacakların listelerinin belirlenmesi yetkisinin ilgili belediyede bu listelerin belirlenen usul ve esaslara uygun olup olmadığını denetleme ve son kararı verme yetkisinin ise vali veya görevlendireceği vali yardımcısının başkanlığında, il emniyet müdürü, defterdar, il milli eğitim müdürü, Türkiye İş Kurumu il müdürü, Karayolları Genel Müdürlüğü bölge müdürü, il mahalli idareler müdürü ve işçi devreden işyerinde toplu iş sözleşmesi yapmaya yetkili işçi sendikası temsilcisinden oluşan bir komisyona ait bulunduğu, belediyenin nakledeceği çalışanları belirlerken göz önünde tutacağı en önemli hususun “ihtiyaç fazlalığı” olgusu olduğu, bir başka anlatımla üç kişinin yapması gereken işin beş kişi tarafından yapılmakta olduğunun tespiti durumunda ancak bu işleme cevaz verildiği ve fazla personelinin naklini isteyen kurum ile konuyu karara bağlayacak komisyonun kararlarının subjektiflikten uzak ve gerekçeli olmasının arandığı söylenebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde;

Mahkemenin de kabulünde olduğuna göre, 1448 olan norm kadroya karşın fiilen 1566 işçinin çalışıyor olması karşısında davalı belediyede 118 norm fazlası kadro ile çalışan dolayısıyla da ihtiyaç fazlası işçi olduğu bellidir.

Davalı belediye norm/ihtiyaç fazlasına binaen diğer kamu kurumlarına nakletmeyi düşündüğü 118 işçisini gerekçesiyle ve anılan tebliğe uygun şekilde belirleyerek il valisi tarafından görevlendirilen bir vali yardımcısının başkanlığında; il emniyet müdürü, defterdar, il milli eğitim müdürü, Türkiye İş Kurumu il müdürü, il mahalli idareler müdürü ve işçi devreden işyerinde toplu iş sözleşmesi yapmaya yetkili işçi sendikası temsilcisinden oluşan komisyona iletmiş, komisyonda gönderilen listeyi ilgili mevzuatta belirlenen usul ve esaslara uygunluğu bakımından denetleyip inceledikten sonra, uygun görmediği iki kişinin ismini çıkartarak aralarında davacımızın da bulunduğu 116 kişi yönünden onaylayıp kesinleştirmiştir.

Nihai karar davalı belediye tarafından değil içinde davalı belediye temsilcisinin yer almadığı ve yasayla oluşturulmuş bağımsız bir komisyon tarafından verilmiştir.

...Belediyesinde çalışan davacının iş sözleşmesi, 6111 sayılı kanuna göre İl Milli Eğitim Müdürlüğü'ne yapılan atamaya rağmen süresinde anılan kuruma başlamadığı için aynı Kanun'un 166/5 maddesi uyarınca feshedilmiştir.

Buraya kadar olan işlemlerde hukuka aykırılık görünmemektedir.

Olay davacı işçimizin seçiminde özel bir kasıt bulunup bulunmadığı yönünden irdelendiğinde ise, bu aşamada davacı iddialarının değerlendirilmesi gerekmektedir ki, dosyadaki bilgi belgelere göre;

118 norm kadro fazlası olgusu ile davacı işçimizin de çalıştığı park/bahçeler bölümünde 143 kişinin varlığı birlikte değerlendirildiğinde bu bölümde ihtiyaç fazlası olmadığının söylenemeyeceği, park/bahçe işinin devam edecek bir iş olmasının konuyla ilgisinin bulunmadığı,

Nakle tabi tutulan işçilerden kırkının hizmet iş, otuzsekizinin belediye iş, sekizinin de sağlık iş sendikasına üye olmalarına nazaran belediye iş sendikasına yönelik bir tasfiyeden söz edilemeyeceği,

Dava konusu işlemin, davacının siyasi tercihi ile daha önceden çıkartılıp mahkeme kararı ile geri dönmüş olmasından kaynaklandığı iddialarının da usulünce kanıtlanamadığı,

Görülmektedir.

Diğer taraftan Anayasamızın 125/4. maddesindeki hüküm nedeniyle mahkemelerin yerindelik denetimi yapamayacaklarını da hatırlamakta fayda bulunmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, dosyadaki bilgi belgelerin karar vermeye yeterli olduğu ve geçerli olduğu görülen fesih karşısında kararın bozularak 4857 Sayılı Kanunun 20/3 maddesinden kaynaklanan yetkiyle davanın reddine karar verilmeliydi görüşünde olduğum için, sayın çoğunluğun araştırmaya yönelik bozma kararına katılamıyorum. 07/02/2012
Yargıtay — Esas No: 2017/10597, Karar No: 2021/13409, Tarih: 23.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/10597 E.  ,  2021/13409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar ve her takvim yılı kendi içerisinde zincirleme suç hükümlerine tabi olup, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2012 tarihli, 2012/65708 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açılmasına karşın; her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturacağı gözetilmeden, sanığın her üç takvim yılındaki eylemlerini de kapsayacak şekilde tek mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14451, Karar No: 2020/18528, Tarih: 09.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/14451 E.  ,  2020/18528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde farklı okullarda öğrenci olan gruplar arasında taş atma meselesinden çıkan kavga olayında yaralanan katılanın, aşamalarda hangi suça sürüklenen çocuk tarafından yaralandığını göremediğini, ancak suça sürüklenen çocuk ...’ın kendisine saldıranlar arasında olduğunu haricen öğrendiğini kovuşturma aşamasında bildirdiği; mahkemece katılana yönelik eylemi nedeniyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen suça sürüklenen çocuk ... dışındaki suça sürüklenen çocukların cezalandırılmalarına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği şeklindeki gerekçesinin dosyaya uygun olduğu, bu nedenle haklarında beraat kararı verilen suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’nın yüzleştirilmesinin dosyaya yenilik katmayacağı anlaşıldığından tebliğnamenin bozma istemli düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 09/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21900, Karar No: 2024/4704, Tarih: 14.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/21900 E.  ,  2024/4704 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/754 E., 2021/1053 K.

HÜKÜM/KARAR : Red/ Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/56 E., 2018/547 K.

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikte ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı borçlu ... ... hakkında yapılan takibin semeresiz kaldığını, dava konusu taşınmazı mal kaçırma amacı ile 03.02.2012 tarihinde davalı ...'a sattığını belirterek, bu tasarrufun iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin gerek ortağı olduğu Gecem Şirketi ile davalı borçlunun ortağı olduğu Mete İnşaat şirketi ile ticari iş yaptığı 2011 yılı itibariyle, taşınmazın alındığı tarihte davalı borçlunun yahut şirketinin mali durumunun asla bozuk olmadığını, aynı yıl davalı borçlunun ortağı olduğu şirketin kredi limitinin 2 milyon TL'ye çıkarıldığını, belirterek haksız davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... ... cevap dilekçesinde, davacı banka ile ortağı olduğu Meta İnşaat Taahhüt San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin 11 Temmuz 2011 tarihli genel kredi sözleşmesi imzalanmış olduğunu, davacıdan mal kaçırmak kastının söz konusu olmadığını; belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı ... ... cevap dilekçesinde, davacı banka ile ortağı olduğu Meta İnşaat Taahhüt San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin 11 Temmuz 2011 tarihli genel kredi sözleşmesi imzalanmış olduğunu, davacıdan mal kaçırmak kastının söz konusu olmadığını; belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "... davalı ...'ın dava konusu taşınmazı iyiniyetli olarak 2010 yılında önce harici satış sözleşmesi ile satın almış olduğu, taşınmaz üzerinde bulunan ipotek borcunun işbu davalı tarafından ödenmeye başlandığı, daha sonra 2012 yılında resmi olarak dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan 454.987 USD ipotek bedeli ile satın almış olduğu, davalının, davalı borçlu ...'nın davacı bankaya borcu olduğunu bilecek kişilerden olmadığı, o tarihte davalı ...'nın aynı sitede kendisinin ikamet etmekte olduğu başka bir taşınmazı daha olduğu, tarafların davacıdan mal kaçırma niyetli olsa idi öncelikli olarak bu taşınmazın satılmasının hayatın olağan akışına daha uygun olduğu, kaldı ki bu durumun davalı ...'ı ilgilendiren bir husus olmadığı, davalı ...'ın 2010 Temmuz ayından itibaren dava konusu taşınmazda fiilen ikamet etmeye başladığı, taşınmazın değerinin düşük olması bizatihi tasarrufun iptali sebebi olamayacağı, kaldı ki dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan ipotek bedeli dikkate alındığında, resmi senette yer alan bedelin normal olduğu anlaşıldığından tasarrufun iptali sebeplerinden hiçbirisi davamızda yer almadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılmıştır..." gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; yerel mahkeme tarafından hükme esas alınan gayrimenkul satış sözleşmesinin gayrı resmi ve adi nitelikte bir sözleşme olduğunu, taşınmazın 2010 yılında davalı ... tarafından haricen alındığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, tapudaki devrin 2012 yılında yapıldığını, taşınmazı gerçek bedelinin tapudaki devir bedeli arasında 3-4 misli fark bulunduğu, tasarrufun iptali talebinin kabulü gerekirken reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...davalı ...'ın dava konusu taşınmazı iyiniyetli olarak 2010 yılında harici satış sözleşmesi ile satın almış olduğu, taşınmaz üzerinde bulunan ipotek borcunun bu davalı tarafından ödenmeye başlandığı, daha sonra 2012 yılında resmi olarak dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan 454.987 USD ipotek bedeli ile satın almış olduğu, davalı ...'ın davalı borçlu ...'nın davacı bankaya borcu olduğunu bilecek kişilerden olmadığı, o tarihte davalı ...'nın aynı sitede kendisinin ikamet etmekte olduğu başka bir taşınmazı daha olduğu, davalı ...'ın 2010 Temmuz ayından itibaren dava konusu taşınmazda fiilen ikamet etmeye başladığı, dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan ipotek bedeli dikkate alındığında, resmi senette yer alan bedelin normal olduğu, bu durumda ilk derece mahkemesinin davanın reddine dair kararında bir isabetsizlik bulunmamasına göre, .." gerekçesi ile istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; belirttikleri nedenleri yineleyerek, Mahkemenin harici senedi esas alarak davayı red etmesinin hatalı ve bu satışın geçersiz olduğunu, resmi devrin 2012 yılında yapıldığını, satıştan önce davalıların birbirlerini tanıdıklarının ikrarları ile sabit olduğunu, bu nedenle üçüncü kişinin borçlunun mali durumunu bildiğinin kabulü gerektiğini, borçlu ve üçüncü kişinin ortağı oldukları şirketler arasında da ticari ilişkinin olduğu gibi komşuluk ilişkilerinin de bulunduğunu belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, İİK'nın 277 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (İİK) 277 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

İİK'nun 280 inci maddesinde malvarlığı borçlarına yetmeyen bir borçlunun alacaklılarına zarar vermek kastıyla yaptığı tüm işlemler, borçlunun içinde bulunduğu mali durumu ve zarar verme kastının işlemin diğer tarafınca bilindiği veya bilinmesini gerektiren açık emarelerin bulunduğu hallerde tasarrufun iptal edileceği hususu düzenlendiğinden yapılan işlemde mal kaçırma kastı irdelenmelidir. Öte yandan İİK'nun 279 uncu maddesinde de iptal nedenleri sayılmış olup bu maddede yazılan iptal nedenlerinin gerçekleşip gerçekleşmediği de takdir olunmalıdır.

Mahkemece, davalı ...'ın dava konusu taşınmazı iyiniyetli olarak 2010 yılında harici satış sözleşmesi ile satın aldığı, taşınmaz üzerinde bulunan ipotek borcunun bu davalı tarafından ödenmeye başlandığı, daha sonra 2012 yılında resmi olarak dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan 454.987 USD ipotek bedeli ile satın almış olduğu, davalı ...'ın davalı borçlu ...'nın davacı bankaya borcu olduğunu bilecek kişilerden olmadığı, o tarihte davalı ...'nın aynı sitede kendisinin ikamet etmekte olduğu başka bir taşınmazı daha olduğu, davalı ...'ın 2010 Temmuz ayından itibaren dava konusu taşınmazda fiilen ikamet etmeye başladığı, dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan ipotek bedeli dikkate alındığında, resmi senette yer alan bedelin normal olduğu, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de dosya kapsamına göre varılan sonuç doğru görülmemiştir.

Dosya içerisindeki belgelerden, davalıların resmi ve gayri resmi satıştan önce aynı sitede komşu oldukları, ortakları oldukları şirketler arasında ticari ilişkinin olduğu, dava konusu taşınmazın 09.02.2009 yılında doğan borçtan sonra 20.05.2010 tarihinde harici satış sözleşmesi ile borçlu tarafından davalı 3. kişi ...'a satıldığı, satış tarihinde taşınmaz üzerinde 30.04.2008 tarihinde tesis edilen bir ipotek olduğu, ipotek bedelinin resmi satışın yapıldığı 03.02.2012 tarihine kadar borçlu tarafından ödendiği, resmi satıştan sonra ödemelerin üçüncü kişi tarafından yapıldığı görülmüştür. Borcun doğumundan sonra gerçekleşen satışlardan önce, borçlu ve üçüncü kişinin birbirlerini tanıdıkları, geçerli olmayan bir sözleşmeye dayanılarak 2010 yılında satışı yapılan taşınmazın bedelinin tamamı ödenmemesine rağmen hemen teslim edilmesi ve resmi satışın bundan 2 yıl sonra gerçekleşmesi, ipotek bedelinin bu süreçte borçlu tarafından ödenmeye devam edilmesi olguları birlikte değerlendirildiğinde, davalıların tam bir güven ilişkisi içerisinde olacak kadar birbirlerin tanıdıklarını göstermektedir.

Bu halde, üçüncü kişi Abdullah Atlar'ın, davalı borçlunun mali durumunu İİK 280/1 maddesi gereğince bildiği kabul edilerek, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

1. Açıklanan sebeplerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.