muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/334, Karar No: 2024/2478, Tarih: 19.03.2024

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 27.11.2022 tarihli ve 9-2022/134548 sayılı, düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz İstemleri

Katılan mağdurenin aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunmasına rağmen mahkûmiyet kararı verildiği, katılan mağdure ile sanığın alakasının olmadığı, yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, tanıkların da sanığa yönelik görgüye dayalı beyanının olmadığı, kararda katılan mağdurenin isminin yanlış belirtildiği gerekçeleriyle beraatine karar verilmesi ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması ile dilekçelerinde belirttikleri diğer hususlara yöneliktir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Katılan mağdurenin kendisini özel vekille temsil ettirmemesine rağmen vekalet ücreti verilmesi, katılan mağdurenin aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğu, katılan mağdurenin iç çamaşırında sanığın DNA'sının çıkmasının eylemi gerçekleştirdiği anlamına gelmeyeceği, organ sokma eylemini gerçekleştirdiğini gösteren delil olmadığı, anal muayene raporunun sanık lehine olduğu ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III.GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükme yönelik sair temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle baro tarafından vekil tayin edildiği ve katılan mağdure ile vekil arasında vekaletnameye dayalı bir ilişkinin bulunmadığı nazara alınıp vekil için belirlenen ücretin de yargılama giderlerine eklendiği gözetilmeden, sanık aleyhine katılan mağdure vekili yönünden maktu vekalet ücretine hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Ancak;

Katılan mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle baro tarafından vekil tayin edildiği ve katılan mağdure ile vekil arasında vekaletnameye dayalı bir ilişkinin bulunmadığı nazara alınıp vekil için belirlenen ücretin de yargılama giderlerine eklendiği gözetilmeden, sanık aleyhine katılan mağdure vekili yönünden maktu vekalet ücretine hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141 inci, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin birinci fıkrası, 230 uncu maddesi, 289 uncu maddesinin (g) bendi ve 1412 sayılı Kanun'un 308 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca Mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilleriyle bunun hukuki nitelendirmesinin belirtilmesi suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği ve Bölge Adliye Mahkemesinin katılan mağdurenin hangi beyanına ne şekilde üstünlük tanındığına ve hangi eylem yada eylemleri kabul ettiğine dair denetime elverişli gerekçe içermeden yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuş, bozma sebebine göre Tebliğnamede düzeltilerek onama isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 12.09.2022 tarihli, 2022/895 Esas, 2022/1710 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği hükümde sanık ...'in katılan mağdure lehine vekalet ücreti vermesine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ... ve müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden sanık ... açısından esası incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 12.09.2022 tarihli, 2022/895 Esas, 2022/1710 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca takdiren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,19.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5063, Karar No: 2013/42193, Tarih: 26.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/5063 E.  ,  2013/42193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının tam ... sayısı üzerinden belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek, ay birim karşılığı üzerinden belirlenmek suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 52/1 maddesine muhalefet edilmesi,

2) Yargılama giderinin kısa kararda gösterilmemesi, gerekçeli kararda ise dökümü yapılmak suretiyle, kısa ve gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca talebe uygun BOZULMASINA, 26/11/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6450, Karar No: 2017/3629, Tarih: 25.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/6450 E.  ,  2017/3629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı Anayasa Mahkemesi iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanık ...'un mağdurlara ait iki adet aküyü ve bir adet CD Çaları aracına yükledikten sonra işyerinin içerisine yeniden girdiği, işyerinin yazıhane bölümünde fişe takılı ve kurulu halde duran bilgisayarın olaydan sonra sökülmüş ve işyerinin ortasına bırakılmış şekilde bulunduğu, sanığın hırsızlık eylemi devam ettiği sırada mağdurların olay yerine gelip sanığa müdahale ettiği ve sanığın mağdur ...'yı silahtan sayılan tornavida ile yaraladığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğuna dair görüşe iştirak edilmemiştir.

TC. Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/193, Karar No: 2019/38674, Tarih: 10.12.2019

**7. Ceza Dairesi         2016/193 E.  ,  2019/38674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin münhasıran müsadereye yönelik olduğu kabul edilerek, katılan ... vekilinin temyiz istemi ile birlikte yapılan incelemede;

Dosyada mevcut 10.01.2012 tarihli olay tutanağına göre, sanık ...’a ait iş yerinde,...plakalı kamyonun yakıt deposuna düzenek aracılığıyla yağ doldurulduğunun tespit edilmesi üzerine, iş yerinde bulunan 158 tenekede toplam 2.054 kg. yağın el konulduğu olayda, 07.02.2012 tarihli TÜBİTAK MAM raporunda analizi yapılan numunenin, mineral yağ esaslı olduğu ve çözücü içermediği, teknik düzenlemelere uygun akaryakıt olmadığının belirtilmesi karşısında, dava konusu numuneye ilişkin tüm raporların TÜBİTAK MAM'a gönderilerek suça konu eşyanın içerisinde akaryakıt olarak kullanılmasını sağlayan bir madde bulunup bulunmadığı ve mevcut haliyle araçlarda motor yağı olarak kullanılıp kullanılamayacağının tespitinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumu ve elkonulan eşyanın müsadere ya da iadesi hususunda bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14668, Karar No: 2012/2900, Tarih: 29.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/14668 E.  ,  2012/2900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... köyünde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan çalışmalarda, 109 ada 1 sayılı parselin orman niteliği ile sınırlandırılıp Hazine adına tespit tutanağı düzenlenerek 30 günlük kısmi ilana çıkartıldığını, bu orman parseline bitişik ve ekli haritada gösterilen alanın da orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman alanı dışında bırakıldığını ileri sürerek bu alanın orman sınırları içine alınarak orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescilini istemiş, davaya konu yer hakkında 109 ada 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37 parsel numarası verilerek ve kadastro mahkemesinde orman kadastrosuna itiraz davasına konu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılıp kadastro tespit tutanağı düzenlenerek 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi gereğince mahkemeye gönderilmiş, zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Mahkemenin birleşen 2008/12 esas sayılı dosyasında Orman Yönetimi, 107 ada 1 sayılı parselin orman niteliği ile sınırlandırılıp Hazine adına tespit tutanağı düzenlenerek 30 günlük kısmi ilana çıkartıldığını, bu orman parseline bitişik ve ekli haritada gösterilen alanın da orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman alanı dışında bırakıldığını ileri sürerek bu alanın orman sınırları içine alınarak orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescilini istemiş, davaya konu yer hakkında 109 ada 28, 29, 101 ada 50, 59, 60, 61 ve 133 ada 3 parsel numarası verilerek ve kadastro mahkemesinde orman kadastrosuna itiraz davasına konu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılıp kadastro tespit tutanağı düzenlenerek 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi gereğince mahkemeye gönderilmiş, zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Mahkemece davanın KISMEN KABULÜNE, KISMEN REDDİNE, dava konusu 109 ada 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 101 ada 60 ve 133 ada 3 parsel sayılı taşınmazların orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 101 ada 50 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfiyle işaretli 7819,25 m²'lik bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına, (B) harfiyle işaretli 500 m²'lik bölümün tespit gibi davalı Hanik oğlu Aliseydi Karaköse adına tapuya kayıt ve tesciline, 101 ada 61 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfiyle işaretli 1890 m²'lik bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına, (B) harfiyle işaretli 2651,88 m²'lik kısmının tespit gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 101 ada 59 parsel sayılı taşınmaza yönelik davanın REDDİNE, 101 ada 59 parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı

Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 109 ada 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 101 ada 60 ve 133 ada 3 parsel sayılı taşınmazların orman sayılan, 101 ada 50 ve 61 parsel sayılı taşınmazların kısmen orman sayılan – kısmen orman sayılmayan, 101 ada 59 parselin ise orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davalı olmadığı halde tutanak ası getirtilen 107 ada 1, 108 ada 1 ve 109 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tutanağının olağan yollardan kesinleştirilmek üzere kadastro müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmemiş olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasına 19. bent olarak “Dava konusu olmadığı anlaşılan 107 ada 1, 108 ada 1 ve 109 ada 1 parsel hakkında kadastro işlemlerinin olağan yöntemle tamamlanması için kadastro tutanak aslı ve eklerinin kadastro müdürlüğüne gönderilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle, H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 29/02/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2377, Karar No: 2014/5901, Tarih: 27.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2377 E.  ,  2014/5901 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 08.03.2012 gün ve 2011/147-2012/30 sayılı kararı onayan Daire’nin 06.11.2013 gün ve 2013/1408-2013/19768 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ayırt edici ve özgün olarak tasarladığı logonun davacı adına işaret markası olarak tescil edildiğini, davalının 07/09/2011 tarihli tescil nolu şekil markasının müvekkilinin önceki tarihli markaları ile gerek işaret gerekse emtia bakımından aynı olduğunu, davalının bu markayı tescil ederek müvekkilinin sahip olduğu ünden faydalanmaya çalıştığını, davacı markalarını taklit ettiğini, tüketicilerin yanıltılacağını ileri sürerek, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili adına işaret markası olarak tescilli logonun “erkeğin gömlek giymiş üst portresi” olarak tasarlandığını ve davacının logolarından farklı olduğunu, müvekkilinin faaliyet alanı olan tekstil, giyim sektörü ile davacının çanta, cüzdan, kemer gibi deri ürünleri sektörünün ve tüketici kitlelerinin benzer bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu markada davacı markalarının esas unsuru olan şeklin aynen kullanıldığı, yani davalıya ait markanın davacının önceki tarihli markası ile aynı/ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına kayıtlı markanın KHK'nın 42/1-a maddesi uyarınca hükümsüzlüğüne ve sicilden terkin edilmesine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar, Dairemizin 06.11.2013 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

.../...

-2-

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15503, Karar No: 2013/267, Tarih: 09.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/15503 E.  ,  2013/267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.06.2011 tarih ve 2010/250-2011/250 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin “...” ibaresinin marka olarak tescili başvurusuna müvekkili tarafından yapılan itirazın, TPE YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa başvurunun davacıya ait “...” ve “...” ibareli tanınmış markalarıyla benzer olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK'in ilgili kararının iptali ile tescil olunması halinde davalıya ait “...” ibareli markanın hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kurum işlem ve kararlarının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, “...” ibaresinin ilk defa 1995 yılında müvekkili şirket adına marka olarak tescil edildiğini, davalı markasının 15 yılı aşkın bir süredir kullanıldığını, yurt içi ve yurt dışında tanındığını, davalının çeşitli bayileri olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, kurum işlem ve kararlarının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, “...” ibaresinin ilk defa 1995 yılında müvekkili şirket adına marka olarak tescil edildiğini, davalı markasının 15 yılı aşkın bir süredir kullanıldığını, yurt içi ve yurt dışında tanındığını, davalının çeşitli bayileri olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, başvuru konusu marka ile itiraza gerekçe markalar arasında benzerlik bulunduğu, kısmen ilişkili malları kapsadıkları, davalı başvurusundaki 01.01. ve 01.04. sınıf mallar yönünden markalar arasında 556 sayılı KHK'nin 8/1 (b) m anlamında karıştırma ihtimalinin bulunduğu, davalı adına tescilli “... TÜRK MALI” ibareli markanın başvuru kapsamında kalan “01.01. sanayide, bilim sahasında, fotoğrafçılıkta, tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar, 01.04. yangın söndürücü maddeler” malları yönünden davalıya müktesep hak sağlayamayacağı, davalının başvuru tarihi itibariyle davacının markasının tanınmış olduğuna ilişkin delil sunulamadığı, tanınmış olduğu kabul edilse bile tanınmışlık iddiasında bulunulan “kredi kartları hizmetleri” ile davalının tescil alabildiği malların ilgili bulunmadığı, başvuruya konu ibarenin bir çok kişi tarafından kullanılabilen ayırtedicilik düzeyi zayıf bir marka olduğu, markanın farklı sınıflar yönünden korunmasını haklı kılacak koşulların oluşmadığı, bu nedenle KHK'nin 8/4 maddesindeki ilave korumadan yararlanılmasının söz konusu olmadığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, TPE YİDK’in 2010-M-3115 sayılı kararının 01.01. alt grup “sanayide, bilim sahasında, fotoğrafçılıkta, tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar” ve 01.04. alt grup “yangın söndürücü maddeler” malları yönünden iptaline, davalı adına tescilli markanın anılan mallar yönünden hükümsüzlüğüne ve markalar sicilinden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 09.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6110, Karar No: 2011/13166, Tarih: 13.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6110 E.  ,  2011/13166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.