muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10287, Karar No: 2017/4216, Tarih: 18.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/10287 E.  ,  2017/4216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı ...'un maliki olduğu xxxxxxxx plakalı aracın müvekkiline Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi ile sigortalı olduğunu, 30/12/2013 tarihinde davalının maliki olduğu 06 H 4006 plakalı aracın alkollü sürücü ..... sevk ve idaresindeyken, xxxxxxxx plakalı araç ile maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, kaza tespit tutanağında ..... asli kusurlu olduğu tespit edildiği, meydana gelen kaza sonucunda xxxx plakalı araçta meydana gelen hasarın müvekkili şirket tarafından ödendiğini, sigorta şirketinin rücu hakkı bulunduğunu, araçta meydana gelen hasarın tazmini için davalı aleyhine Antalya 14. İcra Müdürlüğü'nün 2014/9008 Esas sayılı dosyası ile takibe başlandığını, davalının takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve %20 tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının davasının reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan

hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 18/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/2695, Karar No: 2005/4818, Tarih: 20.04.2005

1. Hukuk Dairesi 2005/2695 E., 2005/4818 K.

**1. Hukuk Dairesi 2005/2695 E., 2005/4818 K.**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 742 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 743 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacılar, 1266 ve 1267 parsellerin maliki bulunduklarını, davalıların maliki oldukları 1268 parsel içinden geçen kadim arkı kapatarak yağmur sularının tahliyesini engellediklerini, yağmur sularının başkaca tahliye imkanının bulunmadığından ekili mahsullerinin zarar göreceğini ileri sürüp, elatmanın önlenmesine ve eski hale getirilmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, kadim su arkının söz konusu olmadığını belirtip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, keşif sonrası alınan bilirkişi raporları doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme isteklerine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği gibi Türk Medeni Kanununun 742.maddesi uyarınca, taşınmaz maliki üst taraftaki araziden kendi arazisine doğal olarak akan suların ve özellikle yağmur, kar ve tutulmamış kaynak sularının akışına katlanmak zorundadır.Komşulardan hiçbiri, suların bu akışını diğerinin zararına değiştiremez.

Aynı yasanın 743.maddesi 1.ve 2.fıkrası gereğince de "bir arazisinin suyu öteden beri alt taraftaki araziye doğal bir şekilde akmakta ise, alt taraftaki arazi maliki, üst taraftaki araziden fazla suyun boşaltılması sırasında da bu suları... kabul etmek zorundadır.Alt taraftaki arazi maliki boşaltma dolayısıyla akan sulardan zarar görmekte ise gideri üstteki arazi malikine ait olmak üzere, kendi arazisinden yapılacak mecra ile suyun akıtılmasını isteyebilir."

Yanlar arasındaki çekişenin sözü edilen yasa hükümleri gözetilmek çözümlenmesi gereklidir.Ne varki, mahkemece ve bilirkişi tarafından anılan düzenlemelere uygun bir araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, uzman bilirkişiler aracılığı ile, yerinde yeniden keşif yapılarak davalının eyleminden kaynaklanan bir tecavüz ve zararın olup olmadığının araştırılması, zararın varlığının belirlenmesi halinde hangi önlemlerin alınmasının gerektiğinin saptanması bundan yasal düzenlemelerin dikkate alınması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.Yanların temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.4.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2607, Karar No: 2024/806, Tarih: 14.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/2607 E.  ,  2024/806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2009/4 E., 2015/14 K.

KARAR : Davanın kısmen kabülüne

Taraflar arasındaki genel mahkemeden aktarılan kadastro tespitine itiraz ve -birleşen dosya- tespite itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı birleşen dosya davacıları vekili ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kahramanmaraş ili, Pazarcık ilçesi, ... Köyü çalışma alanında bulunan 158 ada 60 parsel sayılı taşınmaz, 32.130,75 metrekare yüzölçümü ile taşınmaza ait vergi kaydı uyarınca kaçak yitik kişiden kaldığı gerekçesiyle Hazine adına 11.01.1991 tarihinde tespit edilmiştir.

Aslı dosya davacıları ..., ... ..., ... ..., ... ... vekillerinin Asliye Hukuk Mahkemesine sunduğu dava dilekçesinde; dava konusu taşınmazın ... Köyü Mayıs/1935 tarih ve 17 nolu tapu ile davacılar ile davalılar arasında müşterek olduğunu, davalıların davacıların tasarrufuna izin vermediklerini, tamamını kendilerinin kullandığını, bu nedenle davalıların haksız müdahalelerinin meni ile taşınmazın hisseleri oranında davacılara teslimine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesinde yargılama devam ederken dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde yapılan kadastro çalışmaları sırasında dava konusu taşınmaz dört parçaya ayrılarak 157 ada 2 parsel, 158 ada 40, 41, 60 nolu parsel numarası almış; eldeki dava konusu olan 158 ada 60 parsel sayılı taşınmaz ise davalı şerhi verilmeksizin Hazine adına tespit edilmiş, diğer parsellerle birlikte Kadastro Mahkemesine aktarılıp kadastro tutanağı davalı hale getirilerek yargılamaya devam olunmuştur.

Askı ilan süresi içinde ... ve ... vekili; ... Köyü Mayıs 1935 tarihli tapu kaydının 60 nolu parsel sayılı taşınmazı kapsadığını, söz konusu taşınmazın bir kısmının ... ... mirasçılarından satış vaadi senedi ile hisse satın alınış olması nedenine dayanarak Hazine adına tespit gören 60 numaralı parsel tutanaklarının iptali ile kendi adlarına payları oranında tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Her iki dosya birleştirilerek yapılan yargılama sırasında 14.05.2009 tarihli celsede 158 ada 60 parsel yönünden tefrik kararı verilip 2009/4 Esasına kaydedilerek yargılamaya bu dosya üzerinden devam edilmiştir.

Her iki dosya birleştirilerek yapılan yargılama sırasında 14.05.2009 tarihli celsede 158 ada 60 parsel yönünden tefrik kararı verilip 2009/4 Esasına kaydedilerek yargılamaya bu dosya üzerinden devam edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; aktarılan dosya davacılarının ve midahil davacı ... ... hisselerini 02.03.1978 tarihli noter satış vaadi sözleşmesi ile birleşen dosya davacılarına devretmiş olduklarının anlaşılması nedeniyle davalarının reddine, davacılar ... ve ...'ın dayandığı Mayıs 1935 tarihli ve 17 nolu tapu kaydının taşınmaza uyduğu ancak gayrısabit sınırlı olup miktarı ile geçerli olacağı kabul edilmiş, miktar fazlası kısma ilişkin olarak ise komşu taşınmazlara uygulanan vergi kayıtlarrında dava konusu taşınmazı kaçak yitik şahıstan kalan taşınmaz olduğunun anlaşılması nedeniyle zilyetlikle mülkiyet kazanılamayacağı gerekçesiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm birleşen dosya davacıları ... ve ... mirasçıları vekili ve Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hazine vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde;

Hukuk Genel Kurulu 28.09.2005 tarihli ve 2005/8-512 Esas, 2005/535 Karar sayılı kararında " Emvali Metruke Kanunları olarak nitelenen kanunların uygulanması suretiyle taşınır ve taşınmaz malları tasfiyeye tabi olan gerçek ve tüzel kişilere, firari ve mütegayyip kişiler denilir. Bu deyim ile bilhassa vaktiyle Türk vatandaşı olan Ermeni asıllı kişiler anlatılmak istenmiştir. Bu nedenle Ortadoks dininden olan Türk uyruklu Rumlar, Bulgarlar, Süryani Cemaatına mensup kişiler firari ve mütegayyip kişi sayılmazlar." denilere kaçak yitik kişiler ifadesini ayrıntılı olarak açıklamıştır. Bu itibarla kadastro tespit tutanağında dava konusu parsele ait olduğu belirtilen 138 tahrir numaralı 1938 tarihli vergi kaydı Yahudi Faraç'a ait olup, Yahudilerin kaçak yitik şahıs olarak kabul edilmediği Hukuk Genel Kurulu kararı ile sabit olduğundan Hazinenin temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacılar ... ve ... mirasçılarının temyiz itirazlarının incelenmesinde, Mahkemece tapu kaydının miktarı itibariyle geçerli olduğu kabul edilerek tapu malikleri adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Ancak miktar fazlası kısım yönünden keşifte dinlenen yaşları yeterli mahalli bilirkişilerin dava konusu taşınmazı eskiden beri ... ailesinin kullandığını beyan etmiş olmalarına rağmen taşınmazın kaçak yitik kişiden kaldığı gerekçe gösterilerek zilyetlikle kazanılamayacağı gerekçesiyle Hazine adına tespitine karar verilmiş ise de taşınmazın gerek komşu parsel vergi kaydı uygulamaları, gerekse taşınmaza uygulanan vergi kaydı sahibinin Yahudi olması nedeniyle taşınmazın Yahudi tebaasından kaldığı anlaşılmakla birlikte Yahudilerin yukarıda belirtilen Hukuk Genel Kurulu kararı uyarınca kaçak yitik kişi olarak değerlendirilemeyeceğinin kabulü gerekir.

Hal böyleyken gerek dayanak Mayıs 1935 tarihli 17 sıra nolu tapu tedavülleri gerek mahalli bilirkişilerin beyanları ve tüm dosya kapsamından taşınmazın ... ailesi tarafından kadastro tespit tarihinden önce 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 14 üncü maddesinde belirtilen çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyet olduğunun kabulü gerekir.

O halde Mahkemece yapılacak iş, davacılar adına 14 üncü madde kapsamında sulu ve kuru tarım arazisinde kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği yoluyla belgesizden edinilebilecek taşınmaz miktarına ilişkin norm sınırının (40 / 100 dönüm) aşılıp aşılmadığı, davacılar adına aynı çalışma alanında belgesiz zilyetlik yoluyla tespit edilen taşınmazların miktarları Tapu Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ve Mahkeme Yazı İşleri Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak sonucuna göre bir karar verilmesi iken tapu miktar fazlasına ilişkin kısmın Hazine adına tescili doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: 1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davacı ... mirasçıları ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Peşin harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6482, Karar No: 2016/9545, Tarih: 09.06.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/6482 E.  ,  2016/9545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 233.505,85 TL maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen, 160.000.00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan AŞ'den alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi, davacılar vekilince duruşmasız, davalılardan vekilince de duruşmalı olarak istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15/09/2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan AŞ vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat geldiler. Diğer davalı adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan gün de Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve eksikliğin ikmali açısından geri çevrilmesine karar verilen dava dosyası yeniden Dairemize gelmiş ve 28/03/2016 tarihinde esasa kaydedilmiş olmakla dosya üzerinde yeniden yapılan inceleme sonucunda aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacıların maddi tazminat talebinin kabulü ile davacı ... için 212.223,12 TL davacı için 14.238,01 TL, davacı için 7.044,72 TL’nin kaza tarihi olan 05/03/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, Birleşen Esas sayılı dava dosyası yönünden; davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile, davacı eş ... için 50.000,00 TL, çocuk için 30.000,000 TL, çocuk için 30.000,00 TL anne ... için 20.000,00 TL, baba ... için 20.000,00 TL kardeş ... için 10.000,00 TL ‘nin kaza tarihi olan 05/03/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Davacı eş ve çocukların maddi tazminat talepleri ve davacıların tamamının manevi tazminat talepleri kısmen kabul edildiğine göre ayrı bir bent halinde davacı tarafça ödenen başvuru harcı ile peşin harçların davalılardan tahisi ile davacılara ödenmesine karar verilmesi gerekirken yargılama giderlerine dahil edilerek kabul ve red oranı üzerinden sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3- Davalı A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmsine gelince;

Davacı eş ve çocukların maddi tazminat talepleri ve davacıların tamamının manevi tazminat talepleri kısmen kabul edildiğine göre ayrı bir bent halinde davacı tarafça ödenen başvuru harcı ile peşin harçların davalılardan tahisi ile davacılara ödenmesine karar verilmesi gerekirken yargılama giderlerine dahil edilerek kabul ve red oranı üzerinden sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3- Davalı A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmsine gelince;

a- Hükme esas alınan 17.12.2011 tarihli kusura ilişkin bilirkişi raporunda davaya konu olayın meydana gelmesinde % 20 oranında kaçınılmazlık faktörünün etkili olduğu belirtildiği halde davalının kaçınılmazlığa isabet eden zarar miktarından da sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

b- Tazminatın saptanmasında, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, PMF yaşam tablosuna göre bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı. işgörmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Mahkemece hükme esas alınan hesaba ilişkin bilirkişi raporunda bakiye ömrün PMF yaşam tablosu yerine TRH-2010 tablosunun esas alınarak ve artırma ve iskonto oranlarının % 5 olarak uygulandığı belirlendiği anlaşıldığından yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekili ile temyiz eden davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacı ile davalılardan AŞ iadesine, davacı ile davalılardan AŞ yararına takdir edilen 1.100.00 TL duruşma Avukatlık parasının karşılıklı olarak birbirlerine yükletilmesine, 09.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7912, Karar No: 2020/4659, Tarih: 15.09.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7912 E.  ,  2020/4659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-c. maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 10:30 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile Tem otoyolu üzerinde seyir halindeyken arkasından gelen katılanın sevk ve idaresindeki otomobil ile birlikte yolun sağ kısmında emniyet şeridinde her iki aracın da duraklaması ve bu sırada katılan ...'ın sağ elinin yaralanması ile neticelenen olayda, katılanın tanık olarak dinlenen kardeşi ...’ in hazırlıktaki beyanında sanığın kullandığı aracın geri geri gelerek araçlarına vurduğunu ve sonrasında uzaklaştığını, ağabeyindeki yaralanmanın sanığın çarpması sebebiyle meydana geldiğine dair beyanının olmadığı; kovuşturma aşamasındaki beyanında da sanığın aracı ile çarpması sebebi ile yaralanmanın meydana geldiğine dair görgüsünün olmadığını belirttiği, ayrıca alınan bilirkişi raporlarında da oluşa uygun olarak belirtildiği üzere; araçlardaki çarpma izleri ve katılanın yaralanmasının niteliği gözönüne alındığında, geri geri gelen araç ile kendi aracı arasında sıkışması neticesinde sadece kırık meydana gelmesinin mümkün olmadığı, böyle bir durum olsa vücudunun diğer yerlerinin de zarar görmesinin gerektiği, bu sebeple sanığın savunmalarına itibar edilerek, katılanın elindeki kırığın sanığın aracının camına vurması sebebi ile meydana geldiği anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 15.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12644, Karar No: 2017/10666, Tarih: 21.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/12644 E.  ,  2017/10666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın samimi olarak verdiği ifadelere nazaran verilen mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna; katılan vekilinin, sanığın yaralama kastı ile hareket etmesi ve birden fazla kişi aleyhine işlenmiş olması nedeniyle değişen suç vasfına nazaran sanığa yetersiz ceza verildiğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi akabinde taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yapılması gerekirken, infazı kısıtlar biçimde, "taksitlerden birisini süresinde yatırmadığı takdirde geri kalan miktarın tamamının sanıktan alınmasına ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine" karar verilmesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (2) numaralı bendin 4. paragrafındaki ''sanıktan alınmasına" ve "hapse çevrilmesine'' ibarelerinin "tahsil edileceğinin" ve "hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına'' ibareleri olarak değiştirilmesi, hükmün aynı bendinde yer alan 3.paragrafının hükümden çıkartılarak yerine, "Sanığa verilen 1 ay 20 gün hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak, TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 50 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.000.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 21.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.