muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/14454, Karar No: 2010/12182, Tarih: 22.06.2010

Borçlar Yasası dışında, yedieminliği öngören 1086 sayılı Hukuk Yargılama Yasasının 101; 2004 sayılı İcra İflas Yasasının 26, 88, 273; 358; 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Yasanın 82, 83.maddeleri gibi çeşitli yasalarda da yedieminlik ilişkisi veya bu nitelikte muhafaza yükümlülüğü doğuran düzenlemeler yer almaktadır. Belirtilen düzenlemelerde bir nevi kamusal ilişkinin de kurulması dolayısıyla doktrinde Borçlar Yasasında düzenlenen "akdi" yedieminlikten farkını ifade etmek üzere "kamu hukuku ilişkileri doğuran yedieminlik" adı da verilmektedir (Dr.Haluk Eruygur, Yedieminlik, Ankara 2008, s.68). Fakat, açıklanan yasa hükümlerinde de muhafaza yükümlülüğünün bir yasal zorunluluk olmayıp, hukuksal ilişkinin özgür iradeyle kurulması karşısında, bunların da akdi bir ilişki olduğu inkar edilemeyecektir. Bu nedenle, adı geçen yasalarda açıkça düzenlenmeyen hususlarda, hukuksal kurumun temelini oluşturan vedia sözleşmesi hükümlerinin uygulanması gerekli bulunmaktadır.

Borçlar Yasasına göre vedia sözleşmesi uyarınca taşınır malın muhafazası için malı veren kişi (muhafaza ettiren); sözleşmenin icrası nedeniyle ilgili olan bütün masrafları ve meydana gelen zararı ödemek borcu altındadır (BK.M.464). Buna karşın, vedia sözleşmesi nedeniyle saklama yükümlüsü olan kişi (muhafaza eden); muhafaza edilmesi için teslim edilen taşınırı kullanmama, malı güvenli bir yerde muhafaza etme ve teslim eden tarafından istenildiğinde geri verme ile borçludur (BK.M.465-467). Malı saklatan kişi, sözleşmede bir süre öngörülse dahi, her zaman malın iadesini isteme hakkına sahip olduğu gibi, saklama borçlusu olan kişi de istenildiği her an, malı teslim etmekle yükümlüdür (BK.M.466/1). Bu yükümlülük gereği muhafaza görevlisinin, ilk kez talep edildiğinde malı aldığı zamandaki gibi (varsa semeresi ile birlikte) iade etmesi zorunludur (Doç.Dr. ... Tiftik, Vedia Sözleşmesi, s.47, 52).

Vedia sözleşmesi uyarınca saklama ile yükümlü olan kişinin iade borcunu yerine getireceği yer, Kanunun "iade mahalli" başlıklı 468.maddesinde "vedia hıfzedilmesi lazım gelen yerde iade olunur ve iade masrafıyla iade zamanındaki hasar, mudia aittir" biçiminde düzenlenmiş ve bu konuda, "malın saklanması gereken yerde iade edileceği" kuralı kabul edilmiştir. Bu düzenleme dolayısıyla muhafaza edenin malı götürüp teslim etme yükümlülüğü bulunmadığından, malın muhafazası amacıyla teslim eden kişi, iadesini istediği malı, muhafaza edilen yerden teslim alacaktır (Doç.Dr.... Tiftik, Vedia Sözleşmesi, s.52). Bu bakımdan yasa uyarınca, muhafaza ili yükümlü olan kişinin malın iade edilmesi için, malı başka bir yere götürme, nakletme yükümlülüğü bulunmamaktadır. Bu nedenle ancak, teslim edenin muhafaza edenin adresine başvurarak iadeyi istemesine karşın, yediemininin iade etmemesi durumunda yükümlülüğüne aykırı davrandığı söylenebilecektir. Vedia sözleşmesine ilişkin genel düzenlemelerin istisnasını oluşturan başka bir yasal hüküm bulunmadığı takdirde, malın muhafazasını üstlenen kişinin, iade yükümlülüğünün, muhafaza ettiği yerde olduğu kabul edilmelidir. Bu konuda 2004 sayılı İİY.nın 88 ve 358.maddeleri ile 6183 sayılı Yasanın 82, 83.maddelerinde de, hacizli malın muhafaza amacıyla kendisine bırakıldığı kişinin, malların icra dairesinden istendiği anda önceki durumuyla iade ile yükümlü olduğu belirtilmekle birlikte, iadenin şekli ve yeri hakkında bir düzenleme yapılmadığından, bu konuda genel hükümlerin uygulanması gerekmektedir. Esasen, bu konuda vedia sözleşmesi hükümlerine başvurulmasa dahi, yasada olmayan bir yükümlülüğün yediemine yükletilmesi olanaklı bulunmayıp, aksi yorumun benimsenmesi TCY.nın 2.maddesinde belirtilen "kanunilik ilkesine" aykırılık oluşturacaktır.

Açıklanan yasal hükümler uyarınca, yedieminin malı muhafaza ettiği yerde teslim etmekle yükümlü bulunması ve incelenen dosyada, icra dairesince sanığın adresine gelinerek hacizli malın iade edilmesi veya muhafaza atlına alınması için bir başvurunun yapılmaması karşısında, hacizli malların satış yerine götürülmemesi biçimindeki eylem, suçun maddi öğesini oluşturmaz ise de, sanığın hacizli malı başkasına verme, ortadan kaldırma, satma, rehnetme veya adresine gelinip istenildiğinde teslim etmeme gibi TCY.nın 289/1 .maddesinde öngörülen teslim amacı dışında tasarrufta bulunması durumunda, suçun oluşacağı gözetilerek söz konusu hacizli 2 adet kaynak makinasını teslim edilen adreste usulüne uygun olarak muhafaza edip etmediğinin araştırılması ve muhafaza ettiğinin belirlenmesi halinde beraatine, tersi durumda ise, hükümlülüğüne karar verilmesi gerekirken, iddianame ile muhafaza görevini kötüye kullanmaktan açılan davanın belirtilen hususları da kapsadığı düşünülmeksizin, yetersiz gerekçe ve eksik inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan ...'nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20526, Karar No: 2024/16835, Tarih: 18.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/20526 E.  ,  2024/16835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 30.11.2022

SAYISI : 2020/2071 E., 2022/2257 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onaması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 30.11.2022 tarihli ve 2020/2071 Esas, 2022/2257 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2020/2071 Esas, 2022/2257 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17920, Karar No: 2018/7023, Tarih: 12.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/17920 E.  ,  2018/7023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 396 ada 6 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12426, Karar No: 2016/6830, Tarih: 18.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/12426 E.  ,  2016/6830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacının 24/06/2012 tarihi itibariyle malul olduğunun tespiitne karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının malul olduğunun ve maluliyet başlangıç tarihinin ...Hastanesi Başhekimliğinin 19.01.2012 tarihli sağlık kurulu raporu olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne davacının 24.06.2012 tarihi itibariyle malul olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; ...Kurulu’nun 25.01.2013 tarih 08/719 karar sayılı raporunda, davacının çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmemiş olduğundan malul sayılmayacağına karar verildiği, .... İhtisas Kurulundan alınan 10.12.2014 tarih 16280 karar sayılı raporda, davacının 11.10.2008 tarihli Resmi gazetede yayımlanan... ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı oranı Tespit İşlemleri yönetmeliği ile 03.08.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliği muvacehesinde çalışma gücünün en az % 60 'ını kaybetmiş durumda bulunduğu,maluliyet başlangıç tarihinin 24.06.2012 olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Bedensel ve ruhsal arızalar nedeniyle sigortalıya ya da hak sahiplerine sosyal sigorta yardımlarının yapılabilmesi, yasal çerçevede bir raporun alınmış olmasına bağlıdır.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak ... Kurulunca verilen karar ... Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından ... Kurulu kararına itiraz edilmesi halinde inceleme ... Kurumu giderek... Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Öte yandan, 2659 sayılı ... Kurumu Kanunu’nun “... Genel Kurulunun görevleri” başlıklı 15/f. maddesinde, ...Genel Kurulunun, ...Kurulları ile ... Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri, konu ile ilgili uzman üyelerin katılımıyla inceleyeceği ve kesin karara bağlayacağı belirtilmiştir. Bu durumda, davalı Kurum vekilinin ... Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulu’nun raporuna itirazı da dikkate alınarak, ... raporu ile ... 3.İhtisas Kurulu raporu arasındaki açık çelişkinin giderilmesi için, 28.06.1976 gün ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, ... Kurumu Genel Kurulu’ndan görüş alınması gerekir.

Somut olayda, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 25.01.2013 tarihli raporu ile 3. ... İhtisas Kurulunun 10.12.2014 tarihli raporu arasındaki çelişki giderilmeden karar verildiği görülmüştür.

Yapılacak iş, ...'nun 05.02.2003 gün ve 2003/21-23 Esas, 56 Karar sayılı kararında da açıkça belirtildiği şekilde, ... Sağlık Kurulu raporu ile 3. ... İhtisas Kurulu raporu arasındaki çelişkinin ... Genel Kurulu'ndan alınacak rapor ile giderilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sair yönler incelenmeksizin 18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1035, Karar No: 2010/7852, Tarih: 28.12.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/1035 E.  ,  2010/7852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 17.11.2009 gün ve saatte temyiz eden taraftan gelen olmadı. Aleyhine temyiz istenilen ... vekili Avukat ... geldi. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 17.11.2009 tarihli geri çevirme kararında sözü edilen eksiklikler tamamlanmamıştır. Bu nedenlerle;

1- Davacı tarafın tutunduğu Eylül 1968 tarih 5 ve 6 sıra numaralı tapu kayıtlarının geldileri olan Teşrinisani 1340 tarih 152 ve 153 numaralı tapu kayıtlarının tüm tesis ve tedavülleri ile birlikte öncelikle Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Tapu Arşiv Daire Başkanlığından istenmesi, buradan gelen cevabi yazı örneği eklenmek suretiyle mahalli Tapu Sicil Müdürlüğü'ne yazı yazılarak gelen tapu kayıtlarının tüm tedavüllerinin eksiksiz çıkarılarak gönderilmesinin istenmesi,

2- Aynı yöntemle, çekişmeli taşınmazların tespit dayanağı olan tapu kayıtlarının tüm tesis ve tedavülleri ile birlikte istenerek dosya içine konulması,

Yukarıda sözü edilen eksiklikler tamamlandıktan sonra temyizen incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1136, Karar No: 2019/10473, Tarih: 12.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/1136 E.  ,  2019/10473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı ... .... Ltd Şti tarafından 01.04.2010 trafiğe çıkış tarihi itibariyle davalıdan aracı satın alındığını, söz konusu davacı şirkete kasko sigortalı aracın mekanik arızası nedeniyle satış sözleşmesine istinaden sürücüsü tarafından davalıdan yol yardımı talep edildiğini, sigorta ettirenin uyarılarına rağmen yetersiz vinç ile aracın yüklenmeye çalışıldığını ve halatın koparak aracın çekiciden düştüğünü ve hasar meydana geldiğini, davalının sağladığı yol yardım hizmeti ile çekilmek istendiği sırada aracın hasarlandığını, sigortalılarına ödedikleri bedelin davalıdan rücuen tahsilini istediklerini beyanla 4.869,58 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının yol yardım hizmeti için çekicisi bulunmadığını, ... Asist firması ile anlaşmalı olarak çalıştığını, söz konusu araç için yol yardımı talep edildiği ve firma tarafından gönderildiği, aracın 7.9 ton olması gerekirken aşırı yüklü olduğundan 11 ton olduğu bilgisini edindiklerini bu sebeple yol yardımı hizmetinden faydalanamayacağının araç sahibine bildirildiğini, dolayısıyla davalı ya da anlaşmalı kurum tarafından sağlanmış bir çekici hizmeti bulunmadığını, halatı kopan çekicinin

kendi hizmetleri olmadığını, ... asist firması tarafından kendilerine fatura kesilmiş olmadığını, davanın ... Asist firmasına ihbarını talep ederek davanın husumet ve zamanaşımı yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; 4.869,58 TL'nin ödeme tarihi olan 01/11/2010 tarihinden itibaren hesaplanacak değişen oranlı yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; 4.869,58 TL'nin ödeme tarihi olan 01/11/2010 tarihinden itibaren hesaplanacak değişen oranlı yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, kasko sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir. Davacı taraf dava dilekçesinde, davacıya kasko sigortalı araçta meydana gelen mekanik arıza nedeniyle sigortalı ile davalı arasında akdedilen satış sözleşmesi uyarınca davalının verdiği çekici hizmeti esnasında sigortalı aracın hasarlandığını ve hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, meydana gelen hasardan davalının sorumlu olduğunu beyanla 4.869,58 TL rücuen tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı taraf, aracın yüklü olması nedeniyle sigortalının aracına çekici hizmeti verilmediğini bu sebeple zarardan sorumlu olmadıklarını beyanla davanın reddini savunmuştur. Mahkemece alınan makine mühendisi ve hukuk bilirkişi raporunda; mahkemece davalı tarafın yol yardımı kapsamında çekici gönderdiği ve çekicinin yükleme esnasında kopması sonucunda hasarın meydana geldiğinin kabulü halinde araçta 4.869,58 TL hasar meydana geldiği belirlenmiş; mahkemece hükme esas alınmıştır. Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm verilemez. Dosya kapsamında; davacıya sigortalı araçta meydana gelen hasarın davalı ile aralarında mevcut sözleşmeye istinaden araç çekme sırasında meydana geldiğine ilişkin dosyada somut veri bulunmamaktadır. Davacı dava dilekçesinde; olayın meydana geliş şekli ile ilgili olarak sigortalı araç sürücüsünü tanık olarak göstermiştir. Davalı taraf, anlaşmalı firması olan ihbar olunan ... ... Ltd Şti tarafından aracın taşınmadığını verilen çekici hizmeti bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur. Bu durumda mahkemece; davacı tarafından bildirilen tanık dinlenerek, ihbar olunanın ve davalının olaya ilişkin kayıtları da getirtilmek suretiyle meydana gelen zararın davalının eyleminden kaynaklanıp kaynaklanmadığı tespit edilmek suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

2-Kabule göre de; davanın kabulüne karar verildiği halde kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine vekalet ücreti hükmedilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 248,64 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 12.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7225, Karar No: 2012/9796, Tarih: 22.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/7225 E.  ,  2012/9796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı kullanım kadastrosu tutanağının düzenlendiği tarihten sonraki zilyetlik devir senedine dayanmış olup, davası şahsi hakka ilişkin olmakla temyiz incelemesi görevi Yargıtay Yüksek 14. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Bu nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 14. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLEMESİNE, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14270, Karar No: 2016/15159, Tarih: 15.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/14270 E.  ,  2016/15159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim, dağıtım bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 50,00 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesi ile de talebini 8.858,56 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; müvekkili şirketin ikametgahının ... olduğunu, bu nedenle yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğunu, dava yetkisiz mahkemede açıldığı için yetki itirazında bulunduklarını, davaya konu kayıp kaçak bedellerinin kurul kararlarına istinaden alındığını, bir kamu kuruluşu olan EPDK'nın aldığı düzenleyici bir işlem olan ve ülke genelinde uygulanan kayıp kaçak bedeline ilişkin davalarda görevli mahkemenin ilk derece mahkemesi olarak Danıştay olduğunu, davacının her şeyden önce düzenlemenin iptali için Danıştay'da dava açması gerektiğini, davanın belirsiz alacak davası olarak görülmesinin mümkün olmadığını, dava dilekçesinde talep kısmının açık olmadığını, bu noktada davacıya kesin süre verilmesi gerektiğini, Danıştay 13. Dairesi'nin 2011/689 esas, 2015/1260 karar sayılı ve 31/03/2015 tarihli kararıyla yeni bir hukuki durum tespiti yapıldığını, davaya dayanak yapılan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararından sonra verilen bu kararla kayıp kaçak ya da başka isimler altında alınan bedellerin mevzuattan alınan yetkiye dayandığının ve hukuka uygun olduğunun sabit olduğunu, dava konusu ödeme kalemlerinin EPDK tarifeleriyle düzenlendiğini, idari düzenleme niteliğindeki EPDK tarifelerinin iptal edilmedikleri sürece herkes için bağlayıcı olduğunu, lisans sahibi şirketlerin tarifeyi değiştiremeyecekleri gibi tarifede yer almayan bir bedeli tahsil etme veya düzenlenen tarifeler kapsamında tahakkuk ettirilmesi gereken bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaklarını, kayıp kaçağın bir maliyet unsuru olduğunu, bu unsurun tüketim fiyatları içine yayılmadan şeffaf bir şekilde gösterilmesinin onun maliyet kalemi olması özelliğini değiştirmediğini, beyanla davanın reddini talep etmiştir.