muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2827, Karar No: 2023/411, Tarih: 24.01.2023

Rüşvet suçuna konu menfaatin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 252 nci maddesinin üçüncü fıkrası anlamında kamu görevlisi kişiye görevinin gereklerine aykırı olan bir işi yapması için verilip verilmediği hususunun hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve buna bağlı olarak suç niteliğinin tayini bakımından, suç tarihi itibarıyla sanıklar ve rüşvet verdiği iddia olunan sivil şahıslar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na aykırılık suçundan açılmış bir soruşturma veya dava olup olmadığının araştırılarak varsa kamu davasına ilişkin evrakın onaylı bir suretinin temininden, rüşvet suçu bir karşılaşma suçu olduğundan, çok failli suçlardan olup, bir tarafta rüşvet verenin, diğer tarafta ise rüşvet alan kamu görevlisinin yer aldığı, rüşvet veren ve alanın aynı amacın gerçekleşmesini hedefledikleri, bu itibarla esasında veren ve alan açısından tek bir suç olduğu, aynı olaya ilişkin farklı kararlar verilmesinin önüne geçmek, uygulama birliğini sağlamak ve her iki davada adil sonuç çıkmasını temin etmek bakımından dava konusu somut olayda sanıklara rüşvet verdiği iddia olunan sivil kişiler hakkında Kara Kuvvetleri Komutanlığı 6 ncı Kolordu Komutanlığı Adana Askeri Savcılığının ... Cumhuriyet Başsavcılığına yaptığı 28.05.2010 tarihli ve As. Sav. 2010/22 sayılı rüşvet verme suçuna ilişkin suç duyurusunun akıbetinin araştırılarak, sivil kişiler hakkında dava açılıp açılmadığı, kamu davası açılmış ve karar verilmişse kesinleşmiş karar suretinin temin edilerek dosya arasına alınmasından, derdest ise davaların birleştirilmesinden sonra bütün deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sanıkların kimden, nasıl, ne şekilde, hangi iş ve işlemi nedeniyle ne kadar para aldıklarının karar yerinde denetime olanak verecek biçimde gerekçeleriyle gösterilerek hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Rüşvete konu paranın, suçun işlenmesi için sağlanan maddi menfaat niteliğinde olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 55 inci maddesinin birinci fıkrası yerine 54 üncü maddesine göre müsaderesine hükmolunması,

Sanıklar aleyhine temyiz bulunmayan ve 353 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince cezanın kazanılmış hakka konu olan ilk hükümde tayin olunan miktarlar üzerinden infazına karar verilmesi yerine sanıkların bu ceza miktarları ile cezalandırılmasına hükmedilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kara Kuvvetleri Komutanlığı 6 ncı Mekanize Piyade Tümen Komutanlığı (Kapatılan) Adana Askeri Mahkemesinin, 11.12.2015 tarihli ve 2015/363 Esas, 2015/815 sayılı Kararına yönelik sanık ... müdafiinin ve sanık ...'in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kara Kuvvetleri Komutanlığı 6 ncı Mekanize Piyade Tümen Komutanlığı (Kapatılan) Adana Askeri Mahkemesinin, 11.12.2015 tarihli ve 2015/363 Esas, 2015/815 sayılı Kararına yönelik sanık ... müdafiinin ve sanık ...'in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9296, Karar No: 2023/6652, Tarih: 31.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9296 E.  ,  2023/6652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2714 E., 2020/2610 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.07.2020 tarihli ve 2019/578 Esas, 2020/211 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 25 ... maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin,01.12.2020 tarihli ve 2020/2714 Esas, 2020/2610 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekillerinin temyiz istemi; sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekillerinin temyiz istemi; sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ...'ın 2013 yılından beri maktul ile birlikte olduğu, daha sonra ...'ın .....'a karşı şiddet eylemleri neticesinde ...'ın bir çok kez kolluk birimlerine müracaatta bulunduğu, sanığın maktul hakkında 6284 sayılı Yasa kapsamında koruma tedbiri aldırmasına rağmen maktulün sanığı darp etmeye devam ettiği, sanığın tedbir kararına aykırı davranan, kendisini rahatsız eden ve kasten yaralayan maktul hakkında defaten şikayette bulunduğu, bu hususta ... Cumhuriyet Başsavcılığının bir çok dosyasında soruşturmalar yürütüldüğü, maktul hakkında ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/526 Esas sırasında sanığa karşı silahla kasten yaralama, ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/249 Esas sırasında şantaj suçlarını işlediği iddiası ile davalar açıldığı, maktulün bir çok kez adres değiştirmek zorunda kalan sanığın ikâmetine zorla girip onu tehdit etmeye, ondan para istemeye ve onu darp etmeye devam ettiği, 17.05.2019 günü saat 00.30 sıralarında maktulün sanığın ikâmetinin balkonuna tırmanıp evin içerisine girmeye çalışması neticesinde sanığın polisleri aradığı ve maktulün bunun üzerine orayı terk ettiği, maktulün ısrarlı takip ve şiddet içeren eylemleri nedeniyle endişelenen ve paniğe kapılan sanığın sürekli kendini koruma içgüdüsü ile tedbirli davranmaya çalıştığı, olay günü olan 17.05.2019 tarihinde saat 09.30 sıralarında sanığın ikâmetinden iş yerine gitmek için kapı dürbününden dışarıya baktığında bir erkek şahsın kapı önünde olduğunu fark ettiği fakat kim olduğunu seçemediği, tedbir amacıyla kendini korumak için eline mutfakta kullandığı plastik saplı mutfak bıçağını eline alıp dışarıya çıkmak için kapıyı açıp dışarıya baktığı, kapının önünde kimseyi görememesi üzerine adımını dışarıya attığında maktulün birden merdiven boşluğundan sanığa saldırmaya ve ikâmetin içine sokmaya çalıştığı ve sanığın buna direndiği, maktulün sanığın sağ kulak tarafına tokat atması nedeniyle sanığın yere düştüğü, bu sırada bıçağın halen sanığın elinde bulunduğu, maktulün bıçağı görünce sanığın eline tekme ile vurduğu ve bıçağı yere düşürdüğü, maktulün tekme ve tokatla sanığı darp etmeye devam ettiği, daha sonra sanığın boğazını iki eli ile sıkmaya başlayan maktulün yerdeki bıçağı almaya çalıştığı, maktul bıçağı aldığı esnada sanığın maktulün elini ısırmak suretiyle bıçağı tekrar yere düşürttüğü, yerde bulunan bıçağı alan sanığın maruz kaldığı eylem ve maktulle aralarında daha önce yaşanan hadiseler nedeniyle kendini koruma amacıyla bıçağı salladığı, maktulün bu olay sonrasında yine tekme atmak suretiyle sanığı darp etmeye devam ettiği, sanığın bağırması üzerine maktulün olay yerinden kaçtığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

2. Sanık savunmaları, tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. 17.05.2019 tarihli Ölü muayene ve otopsi tutanağına göre; "Maktulün vücudunda sağ göğüs bölgesinde olmak üzere 1 adet kesici-delici alet yarasının mevcut olduğunun, bununla birlikte her iki el bölgesinde adlî tıp literatüründe savunma yarası olarak adlandırılabilecek 2 adet cilt ve cilt altı seyirli kesiye rastlandığının belirtildiği, göğüs boşluğuna nafiz kesici delici alet yaralanmasına bağlı akciğer, perikard ve kalp yaralanması sonucu masif iç kanama nedeniyle öldüğü," belirtilmiştir.

4. ... Devlet Hastanesinin 19.05.2019 tarih 8587 sayılı doktor raporunda, sanığın sağ kulağına darbe almış olduğu belirtilmiştir.

5. Olay yeri inceleme raporu, olay yeri inceleme krokisi, 112 görüşme kayıtları inceleme tutanakları, doktor raporları, kolluk tutanakları, uzmanlık raporları, ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/526 Esas sayılı dosyası, ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/249 Esas sayılı dosyası, sanığa ait nüfus ve adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ... ile maktul ...'ın birlikte olduğu, daha sonra ...'ın ...'a karşı şiddet eylemleri neticesinde ...'ın bir çok kez kolluk birimlerine müracaatta bulunduğu, aralarında devam eden dosyaların bulunduğu, olay günü olan 17.05.2019 tarihinde saat 09.30 sıralarında sanığın ikâmetinden iş yerine gitmek için kapı dürbününden dışarıya baktığında bir erkek şahsın kapı önünde olduğunu fark ettiği fakat kim olduğunu görmediği, tedbir amacıyla kendini korumak için eline mutfakta kullandığı plastik saplı mutfak bıçağını eline alıp dışarıya çıkmak için kapıyı açıp dışarıya baktığı, kapının önünde kimseyi görememesi üzerine adımını dışarıya attığında maktulün merdiven boşluğundan sanığa saldırmaya ve ikâmetin içine sokmaya çalıştığı ve sanığın buna direndiği, maktulün sanığın sağ kulak tarafına tokat atması nedeniyle sanığın yere düştüğü, bu sırada bıçağın halen sanığın elinde bulunduğu, maktulün bıçağı görünce sanığın eline tekme ile vurduğu ve bıçağın yere düştüğü, maktulün tekme ve tokatla sanığı darp etmeye devam ettiği, daha sonra sanığın boğazını iki eli ile sıkmaya başlayan maktulün yerdeki bıçağı almaya çalıştığı, maktul bıçağı aldığı esnada sanığın maktulün elini ısırmak suretiyle bıçağı yere düşürttüğü, Adlî Tıp Kurumunun raporunun bu ısırma hususunu teyit ettiği, yerde bulunan bıçağı alan sanığın maruz kaldığı eylem ve maktulle aralarında daha önce yaşanan olaylar nedeniyle kendini koruma amacıyla bıçağı salladığı, savunmanın meşru savunma şartlarının bulunduğu sırada başladığı, sanığın o anki hal ve şartlara göre var olan saldırı ile orantılı bir biçimde kendinde meydana gelen korku ve telaş altında sınırı aşarak eylemi gerçekleştirdiği, bu sınır aşımının mevcut durum ve eklenen, süregelen şiddet nedeniyle maruz görülebilecek bir düzeyde olduğu kabul edilip sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının b bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmağına karar verilmesi yerine, yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 25 ... maddesinin birinci fıkrasının uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılanlar vekillerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin,01.12.2020 tarihli ve 2020/2714 Esas, 2020/261 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15548, Karar No: 2018/4424, Tarih: 05.06.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/15548 E.  ,  2018/4424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ... iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalı yüklenici ... Turizm İnşaat Tekstil Sanayi ve Ticaret A.Ş.'ye dava dilekçesi ve gerekçeli karar ... Yağmur Apt. No:6/29 Merkez/... adresinde tebliğ edilmiştir. Kat karşılığı inşaat sözleşmesinde davalı yüklenicinin tebligat adresi ... Mahallesi Yener ... Bulvarı, Yağmur Apt. No: 29/6 ... adresi olarak gösterildiğinden adı geçen davalı tüzel kişi olduğundan Ticaret Sicil Müdürlüğünden de adresinin sorulup tespit edildikten sonra 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak tebligat parçasının dosya arasına alınması ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 05.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16851, Karar No: 2021/3256, Tarih: 23.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/16851 E.  ,  2021/3256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 12-15 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuk ...’un, suç tarihinde 12 yaşından küçük olduğu için hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen .... ile birlikte, gece .... İlköğretim Okulu’na hırsızlık amacıyla girmesi şeklindeki eylemine uyan, 5237 sayılı TCK’nın 116/4, 119/1-c, 31/2 maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-d, 66/2 maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin 7 yıl 6 ay olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun zamanaşımından düşürülmesi gerektiğine ilişkin görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

1) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Suç tarihinde 12-15 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuk ...’un, suç tarihinde 12 yaşından küçük olduğu için hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen .... ile birlikte .... İlköğretim Okulu’nun pencerelerinin demir korkuluklarını koparması şeklindeki eylemine uyan, 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a, 31/2 maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımı süresinin (hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile duran 7 ay 19 günlük süre de çıkartıldığında) 09.11.2012 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 23.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/24218, Karar No: 2024/15122, Tarih: 21.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/24218 E.  ,  2024/15122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 25.05.2023

SAYISI : 2020/2134 E., 2021/1202 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onaması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 25.05.2023 tarihli ve 2020/2134 Esas, 2021/1202 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-b. maddesinde yer verilen; İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2020/2134 Esas, 2021/1202 Karar Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Foça Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25999, Karar No: 2014/25942, Tarih: 17.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/25999 E.  ,  2014/25942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Van Aile Mahkemesi

TARİHİ :09.01.2014

NUMARASI :Esas no:2013/75 Karar no:2014/5

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (koca) tarafından tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmü temyiz eden davalı vekili, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmamış ise de, davalı vekilinin mahkemece harç ve masrafların yatırılması için gönderilen muhtıraya verdiği cevapta, Baro tarafından adli yardımdan davalıya vekil tayin edildiğini bildirdiği, eklenen adli yardım belgelerinden de davalının mal varlığının bulunmadığı görülmekle adli yardım talebinde bulunulduğu kabul edilerek “temyiz harç ve giderlerinden muafiyete" münhasır olmak üzere adli yardımdan yararlandırılmasına (HMK m.336/3) karar verilip, temyiz itirazlarının incelenmesine karar verilmiştir.

Anayasanın 141/3. maddesi "bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır" buyurucu hükmünü içermektedir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de, kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin 1. fıkrasının 3. bendine göre; mahkeme kararlarında iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşmadıkları hususlar, çekişmeli konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, ret ve üstün tutulma nedenleri, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin açıkça gösterilmesi zorunludur. Yerel Mahkeme kararında, boşanma davasının kabulüne, kusur tespitine, davacı (kadın)’ın velayet ile nafaka taleplerinin kabulüne ilişkin gerekçeler karar yerinde gösterilmemiştir. Bu nedenle gerekçesiz şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz isteklerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.12.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/10596, Karar No: 2015/20735, Tarih: 16.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/10596 E.  ,  2015/20735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davacı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

3-Davacı vekilinin hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.