muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/15564, Karar No: 2010/254, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15564 E.  ,  2010/254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-...

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanunun 7.ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; mülkiyeti Hazineye ait dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet ile Maliye Hazinesi davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca bedel tespiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği göz önünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5487, Karar No: 2012/9029, Tarih: 04.04.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/5487 E.  ,  2012/9029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 01.07.2011 gününden başlayarak aylık 3.500 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava, işyeri kirasının tesbitine ilişkin olup, mahkemece kiranın net olarak tesbitine karar verilmiştir. Vergi yasaları uyarınca kiralayanın mükellef olması ile kira parasının bir bölümünün vergi dairesine kiracı tarafından ödenmesi Vergi Hukukunda düzenlenen bir konu olup, vergi kira parasının tesbitinde unsur değildir. Kira parasının içinde Katma Değer Vergisinin de bulunduğu, fon ve vergi stopajı indirilerek kira parası tesbit edilemeyeceği gözetildiğinde, kiranın brüt olarak tesbitine karar verilmesi gerekirken, mahkemece net olarak tesbitine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Öte yandan hükme esas alınan bilirkişi raporu da yetersiz olup, üç kişilik bilirkişi heyeti oluşturularak 18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı YİBK. kararına uygun biçimde yerin boş olarak kiralanması halinde getirebileceği kira parasının emsallerle karşılaştırılarak ve kira parasına etki eden hususlar üzerinde durularak belirlenmesi, daha sonra mahkemece hak ve nesafet kurallarına göre indirim yapılarak uygun bir kiranın tesbiti gerekmektedir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince taraflar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6211, Karar No: 2015/1274, Tarih: 12.02.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/6211 E.  ,  2015/1274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2011/120-2013/599

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralananda bulunan ayıp nedeniyle uğramış olduğu zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin kiralananda 20 yılı aşkın zamandır kiracı olduğunu 03.04.2010 tarihine kadar faaliyette bulunduğunu taşınmazın çatısının tamir edilmesi için mal sahibine şifahi müracaatta bulunulmasına rağmen geri çevrildiğini, sağanak yağmur neticesinde işyerini su bastığını, müvekkil şirketin ekipmanlarının birçoğunun hasar gördüğünü, kurtarılacak olanların kurtarıldığını ve temizlendiğini, zayi olan malzeme, yedek parça v.s, emtiaları hakkında zararın belirlenmesi amacıyla Bakırköy 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010 / 50 D. İŞ dosyası ile yapılan keşifte tavan çatısının tamir ve tadilata gereksinim olduğunu, tavandan akan su baskını neticesi müvekkili şirketin uğradığı zararın 199.732,78 TL olduğunun tespit edildiğini, tespit edilen 199.732,78 TL maddi zararın tespit tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur. Mahkemece dava dilekçesinde davacının eşyalarına zarar veren yağmurun 12.02.2009 tarihinde yağdığının belirtildiği, ancak tespit raporunun 26.02.2010 tarihinde yapıldığı, aradan uzun zaman geçtiğini bu nedenle tespit raporuna dayanılamayacağını bunun haricinde de delil bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı her ne kadar eşyalara zarar veren yağmurun 12.09.2009 tarihinde yağdığını belirtmiş ise de cevaba cevap dilekçesinde bu tarihin senesinin sehven 2009 olarak yazıldığını ve yağmurun 12.09 2010 tarihinde yağdığını belirtmiştir. 26.02.2010 tarihli tespit dosyası içinde bulunan CD'de hasara ilişkin dijital fotoğraflar bulunmaktadır. Bu fotoğraflardan hangi tarihte çekildiğinin tespiti teknik inceleme sonucu belirlenebileceğinden hasara neden olan yağmurun hangi tarihte yağdığını gerekirse alanında uzman bilirkişi marifeti ile belirlendikten sonra meteoroloji genel müdürlüğünden iddia olunan güne ilişkin hava durumu raporu da getirtilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu hususlar üzerinde durulmadan yazılı şekilde eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2237, Karar No: 2015/6138, Tarih: 14.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2237 E.  ,  2015/6138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/151393

MAHKEMESİ : Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 23/01/2014, 2012/264 (E) ve 2014/13 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık T.. Ç..'in mağdur T.. B..'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık müdafiinin vasfa, tahrik indiriminin üst hadden uygulanmamasına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. Maddesi gereğince, sanık için Baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi ve 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak zorunlu müdafii ücreti olan 721 TL'nin çıkartılmasına ve yargılama giderleri toplamının "2016,35TL" olarak, ayrıca hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün ise “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 14.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/158, Karar No: 2015/8485, Tarih: 13.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/158 E.  ,  2015/8485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞİLE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/09/2014

NUMARASI : 2013/179-2014/226

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; boşanmış olduğu eşinin cezaevinde bulunması nedeniyle velayeti kendisinde bulunan müşterek çocuk Akın'ın ihtiyaçlarını karşılayamadığını, iş bulamadığını, davalı büyükbabanın maddi destekte bulunmadığını belirterek, çocuk lehine aylık 500TL yardım nafakası talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; nafaka alacaklısı torununa elinden geldiğince maddi destekte bulunduğunu, her ay düzenli olarak elden, PTT veya banka kanalıyla para gönderdiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, aylık 300 TL yardım nafakasının karar tarihinden itibaren davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

28.11.1958 tarih ve 15/15 sayılı İBK.'na göre nafaka ve nafakanın artırılması davaları kanundan doğan bir alacağın tespiti ve tahsili niteliğinde olup, nafakaya dair taleplerin kabulünde, dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere karar verilmesi gerekirken, mahkemece; karar tarihinden itibaren nafakaya hükmedilmesi doğru değildir.

./..

Ayrıca, 6100 sayılı HMK'nın 326/1 maddesine göre; kural olarak yargılama giderleri davada haksız çıkan; yani aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir. Ancak feragat veya kabul beyanında bulunan taraf, davada aleyhine hüküm verilmiş gibi yargılama giderlerini ödemeye mahkum edilir. Feragat ve kabul talep sonucunun sadece bir kısmına ilişkin ise yargılama giderlerine mahkumiyet ona göre belirlenir. (HMK 312/1) Yasal düzenlemesi karşısında davanın açılmasına sebebiyet vermediği gerekçesiyle yargılama giderinin davacı taraf üzerinde bırakılması uygun görülmemiştir.

Buna ek olarak, karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6.maddesinde ancak öninceleme tutanağı imzalanıncaya dek davaya konu anlaşmazlığın sonlanması halinde ücrette değişiklik olabileceği; 9/1. maddesine göre ise; nafaka davalarında hükmolunan nafakanın bir yıllık tutarı üzerinden Tarifenin üçüncü kısmı gereğince hesaplanacak miktarın tamamı avukatlık ücreti olarak hükmolunacağı, bu miktarların tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde davanın görüldüğü mahkemeye göre belirlenmiş bulunan ücretten az olamayacağı düzenlenmiştir.

Bu itibarla; mahkemece, hükmolunan nafakanın dava tarihinden başlatılması gerektiği; davanın kısmen kabulüne karar verilmekle, davacının davada haklı çıktığı, gözardı edilerek yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması ve lehine vekalet ücreti hükmedilmemesi hususları doğru değilse de, bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 1.bendinde yer alan; "...300 TL yardım nafakasının karar tarihinden itibaren..." ifadesinin, "...300 TL yardım nafakasının dava tarihinden itibaren...", 2. bendinde yer alan;"...harcın davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına" ifadesinin "...harcın davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına" ve 3. bendinde yer alan; "Davanın açılmasında davalının kusuru bulunmaması sebebiyle yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına" ifadesinin çıkartılarak, yerine “Davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin talep halinde davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine ve karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 1.500TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,” ifadelerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLMESİNE ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14441, Karar No: 2012/21202, Tarih: 19.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14441 E.  ,  2012/21202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/04/2011 tarih ve 2009/109-2011/65 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin İsviçre’de kurulu bir Holding olup, su şartlandırma kimyasalları alanında faaliyet gösterdiğini ve helamin ürününü ürettiğini ancak davalının söz konusu ibareyi kendi ticaret unvanında kullandığını ve internet alan adı olarak tescil ettirdiğini ileri sürerek, helamin ibaresinin davalının ticaret unvanından çıkartılmasına, www.helamin.com.tr internet alan adına erişimin engellenmesine, davalının eyleminin müvekkilinin marka hakkına tecavüz oluşturduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait markanın tanınmış marka statüsünde olup davalının kötüniyetli olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının davacıya ait marka hakkına tecavüz ettiğinin tespitine, “Helamin” sözcüğünün davalının ticaret unvanından terkinine ve www.helamin.com.tr internet alan adına erişimin engellenmesine ve kullanımının yasaklanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4936, Karar No: 2012/2904, Tarih: 12.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/4936 E.  ,  2012/2904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismar suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beraatine dair Çorlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.06.2007 tarih ve 2007/120 Esas, 2007/396 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamından temin olunan nüfus kayıt örneğine göre, doğum tarihinin 11.07.2003 olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri ile sanığın tevil yollu savunması ve tüm dosya kapsamından, sanığın asansörün içinde mağdurenin karşı çıkmasına rağmen bir elini tutup göğsünü sıkıştırmak şeklindeki bedensel teması içeren eyleminin TCK.nın 103/1. maddesinde düzenlenen cinsel istismar suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde cinsel taciz kabul edilerek yerinde bulunmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11791, Karar No: 2024/6700, Tarih: 17.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/11791 E.  ,  2024/6700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/798 E., 2021/908 K.

SUÇLAR : Olası kastla nitelikli öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmi ret, kısmi temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

Katılan sanık ... müdafiince, katılan sıfatıyla ...'e yönelik eylemleri nedeniyle sanıklar hakkında verilen beraat kararları ve sanık sıfatıyla sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hüküm temyiz edilmiş ise de beraat kararlarının istinaf edilmeksizin, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hükmün ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.02.2019 tarihli ve 2018/2104 Esas, 2019/338 Karar sayılı esastan ret kararı ile kesinleştiği anlaşıldığından, katılan sanık ... müdafiinin anılan hükümlere ilişkin temyiz istemi inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanık ... hakkında maktule karşı olası kastla nitelikli öldürme, sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bölge Adliye Mahkemesinin bozma ilâmı üzerine Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.01.2021 tarihli ve 2019/253 Esas, 2021/42 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... hakkında maktule karşı olası kastla nitelikli öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-e, 21/2, 53/1 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, cezanın 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca 20 yıl hapis cezası olarak infazına,

b. Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 9'ar yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.06.2021 tarihli ve 2021/798 Esas, 2021/908 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... hakkında maktule karşı olası kastla nitelikli öldürme suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

Karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.06.2021 tarihli ve 2021/798 Esas, 2021/908 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... hakkında maktule karşı olası kastla nitelikli öldürme suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

b. Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ... müdafiinin, sanık ... ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; delillerin değerlendirilmesinde ve takdirinde hataya düşüldüğüne, sanık ...'in indirim yapılmaksızın cezalandırılması ve katılan Kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçları işlemediğine, olası kastla nitelikli öldürme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, atılı suçlardan beraatine karar verilmesi, aksi kanaatte

maktule karşı eylemi nedeniyle suç vasfının taksirle öldürme olarak belirlenmesi gerektiğine, sanık lehine takdirî indirim ve diğer lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna,

3. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, suç işleme kastının bulunmadığına, meşru savunma nedeniyle sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, sanık ...'in adil yargılanma hakkının ihlal edilmediği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan raporların yeterli olduğu, sanıkların eylemlerine uyan suçların vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, sanık ...'in maktule karşı eyleminde taksirle öldürme suçunun yasal unsurlarının gerçekleşmediği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, katılan ...'dan sanık ...'e yönelen haksız bir saldırı bulunmaması karşısında, sanık ... lehine meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık ... lehine uygulanmamasına karar verildiği ve sanık ... lehine uygulanabilecek başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.