muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2203, Karar No: 2024/5003, Tarih: 12.06.2024

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; eksik harcın davacı tarafa tamamlatılmasını eksik harcın tamamlanmaması halinde ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesini, davacının davasının ve talebinin zamanaşımına uğradığını, bu nedenle zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının davası zamanaşımına uğradığından reddini talep ettiklerini, davacının davasını süresinde açmadığını, davacının davası süresinde olmadığından reddini talep ettiğini, bononun üzerindeki ilk imza; davaya konu bonoya ilişkin asıl borçlu olan davacıyı, ikinci imza da bonoya kefil yetkili olduğu şirketi borçlandırmak iradesi ile atıldığını, takibe esas senet aslı istendiği zaman görüleceği üzere matbuu olarak senet metni üzerinde ''imza imza'' yazılı ibarelerin altına davacı asıl borçlu olarak şahsen ve kefil olarak da şirketini temsilen imzasını attığını, davacının keşideci kısımı karşısında yer alan isimi iddia edildiği gibi bonoya sonradan eklenmemiş olup davacı tarafından kendi el yazısı ile yazıldığını, haksız açılan iş bu davanın öncelikle usulden ve esastan reddine, haksız dava nedeniyle alacağın %40'ından aşağı olmamak kaydıyla davacının tazminata mahkum edilmesine, yargılama masraflarının ve vekâlet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile takibe konu senet incelendiğinde keşideci yani asıl borçlu kısmında ..., Kefil bölümünde ... Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti. kaşesi ve keşide tarihinin yer aldığı bölümün altında imza kısmında ... Otomotiv San ve Tic. Ltd. Şti.'nin kaşesinin basılı olup adres kısmının üzerinde ve sağ tarafta bir imza ve kaşenin altında bir imza bulunduğu, davacının da kabulünde olduğu üzere her iki imzanın da ... tarafından atılmış olduğu, her ne kadar davacı taraf uygulamada çift imza ile borçlanıldığını iddia ederek her iki imzayı da şirket yetkilisi olarak attığını beyan etmiş ise de senette kaşe üzerinde imza bulunmadığı, ayrıca ...'ın senette asıl borçlu, keşideci sıfatı taşıdığı, şirket kaşesinin altına atılan sol taraftaki açığa atılan imzanın ...'ın şahsi sorumluluğuna yol açtığı, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 772 nci maddesinde kambiyo senetlerinin zorunlu unsurları arasında düzenleyenin imzasının yeterli olduğu, çift imza unsurundan bahsedilmediği, şirket kaşesi üzerinde olmayan imzanın ...'ın şahsi sorumluluğuna yol açması nedeniyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, müvekkilinin alacaklıya borcu bulunmadığı gibi senetteki 2 imzanın da kaşe üzerinde bulunduğunu, müvekkilinin o dönem yetkilisi olduğu ... Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti. adına imza attığını, zaten şirket kaşesi dışındaki alanlarda bir imza da bulunmadığını, konu ile ilgili Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2017/19812 E. ve 2018/756 K. sayılı kararının konu ile ilgili değerlendirmesinin bu şekilde olduğunu, yine konunun alınan 21.03.2019 tarihli raporunda da aynı şekilde işlendiğini, müvekkili için aval durumunun olmadığını, poliçenin ön yüzüne iki imza atılsa dahi bu imzalar şirket kaşesi üzerine atıldığından aval kabul edilemeyeceğini, kaldı ki müvekkilinin şahsi ve davalı arasında kambiyo senedine konu olabilecek bir ticari ilişkinin meydana gelmediğini, davalının var ise böyle bir iddiasını ispat etmesi gerektiğini, kararın hukuka aykırı olduğunu, zaten davalının da iddia ettiği borcun kaynağını açıklayamadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı söz konusu iki imzayı da dava dışı şirketin yetkilisi olması sebebiyle şirket adına attığını ileri sürmüş ise de takip ve dava konusu senette keşideci olarak davacının adının da yazılı bulunduğu, borçlunun senet ile sorumlu olması için tek imzanın yeterli olup, atılan ikinci imzanın davacı ...'ın şahsen senetten sorumluluğunu gerektirdiği anlaşılmakla davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, istinaf dilekçesinde belirttiği nedenleri belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

Dava, bonodan dolayı borçlu olmadığının tespitine ilişkindir. Senet altında keşideci hanesinde ... isim ve soy isim bulunmakta ise de, o tarihte şirket yetkilisi davacının her iki imzasının da şirket kaşesi üzerinde yer almasına ve bu kişinin el yazıyla isim ve soy isminin yazması imza mahiyetinde değerlendirilebilecek ise de, senet metninden de görüleceği üzere, ayrıca şekil kullanmak suretiyle imza attığı bu durumda senetten şahsen sorumlu olmadığı anlaşılmakla mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı vekilinin bozma kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33994, Karar No: 2021/3129, Tarih: 17.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/33994 E.  ,  2021/3129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM : Beraat

Bedelsiz senedi kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın, ... Un San. Tic. Ltd. Şirketi için Atlas Hububat Un Nakliyat Ltd. Şirketi'nden buğday satın aldığı, karşılığında 50.000 TL'lik senet imzaladığı ve daha sonra bu senedin bedelinin tamamını ödediği, bunun üzerine Atlas Hububat şirketi yetkilisi olan tanık ...'ın senedi katılana vermesi için sanığa teslim ettiği, bu şekilde senedi ele geçiren sanığın senedin arkasına kendi cirosunu atarak katılan hakkında icra takibi başlattığı, katılanın tanık Sinan'dan 13/09/2012 tarihli ibraname aldığı, bu suretle sanığın üzerine atılı bedelsiz senedi kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, icra takibi ve icra hukuk davası bilgileri, ibranameler ile dosya kapsamından, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 05/02/2013 gün ve 2012/11-1086 Esas ve 2013/40 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, bedelsiz senedin kullanıldığını iddia eden kişinin bunu yazılı delille ispatlanmasının gerektiği, katılan tarafça soruşturma aşamasında dosyaya sunulan 13/09/2012 tarihli ibranamenin mahiyeti itibarıyla her zaman düzenlenmesinin mümkün nitelikte olduğu, iddianın tanık beyanlarıyla ispat edilemeyeceği, katılanın iddialarına ilişkin itibar edilebilmesi mümkün herhangi bir belge de sunmadığı, tanık ...'ın bedelini katılanın ödediğini söylediği takibe konu edilen senedi sanığın kendisine vermesini istemesi üzerine ortak olduklarını düşünerek verdiği şeklindeki beyanına ticari hayatın akışına uygun düşmeyeceğinden itibar edilmediği gerekçesiyle sanığın üzerine atılı suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığına yönelik mahkemece verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, isnat edilen suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine, eksik incelemeye, delillerin takdirine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19391, Karar No: 2014/14835, Tarih: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19391 E.  ,  2014/14835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dairemizce de benimsenen HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9540, Karar No: 2018/5445, Tarih: 13.09.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/9540 E.  ,  2018/5445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Cinsel saldırı, Suç eşyesının satın alınması ya da kabul edilmesi

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanıklar ... ve ... hakkında suç eşyasının satın alınması ya da kabul edilmesi suçundan kurulan beraat hükmü ile sanıklar ... ve ... hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak ve cinsel saldırı suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve taktire göre; katılan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-) Sanıklar ... ve ... hakkında, nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabul ve nitelendirmede usul ve yeasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir,

Ancak;

T.C. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı, sanık ... savunmanı ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından zorunlu savunman ücreti ile ilgili kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10023, Karar No: 2024/7692, Tarih: 22.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/10023 E.  ,  2024/7692 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1233 E., 2023/1249 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk (Aile)Mahkemesi

SAYISI : 2020/257 E., 2022/82 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı erkek vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı erkek vekili başvurusunun kısmen kabulü ile kabul edilen yönlerden kararın kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı kadın vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalı-davacı ile 11 yıldır resmi nikahlı evli olduklarını, bu evlilikten ... isimli ortak çocuklarının olduğunu, erkeğin alkol aldığını, kendisine şiddet uyguladığını, evine ve ortak çocuğuna bakmadığını, sürekli kendilerini mağdur ettiğini, davanın kabulü ile evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanmalarına karar verilmesini, 30.000,00 TL manevî tazminata, ortak çocuğun velâyetinin kendisine verilmesini, ortak çocuk ve kendisi için 500,00'şer TL olmak üzere toplam 1.000,00 TL yoksulluk nafakası ile 30.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak kendisine verilmesini, yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin evlilikteki geçimsizlikte hiçbir kusurunun bulunmadığını, asıl kusurlu olan müvekkilinin eşi olduğunu, eşinin iddialarının asılsız olduğunu, evliliğin ilk zamanlarından beri müvekkiline ilgisiz davrandığını, eşi ve evi ile ilgilenmediğini, temizlik, yemek vs. işlerini yapmadığını, müvekkil ve çocuğuyla asla ilgilenmediğini, evlilik birliğinin sürmesi için ortada bir nedenin kalmadığını, eş olarak yükümlülüklerini yerine getirmeyen ve ayrıldıkları günden beri müvekkil ile görüşmek ve bir araya gelmek istemeyen davalı-davacı müvekkilin manevî olarak yıkılmasına sebep olduğunu, haksız davanın ve haksız taleplerinin reddine, karşı davanın kabulüyle evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine 25.000,00 TL manevî, 55.000,00 TL maddî tazminata hükmedilmesine, velâyet hususunda rapor aldırılmasını, dava sonuna kadar geçici dava sonununda ise kati velâyetin taraflarına verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı-davacı erkeğin sürekli olarak alkol aldığı, çocuğuna bakmadığı evine bakmadığı, davacı-davalı kadına küfür ettiği, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle, asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, davacı-davalı kadın yararına dava tarihinden itibaren aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasına, 10.000,00 TL manevî tazminata, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk yararına dava tarihinden itibaren aylık 500,00 TL iştirak nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kadın eşin iddialarının gerçeği yansıtmadığını ancak gerçeği yansıtsa dahi söz konusu iddialardan sonra birlikte yaşamaya devam edildiğini, bu durumda kadın eşin müvekkilini affetiğini veya hoşgörü ile karşıladığını, kadın eşin tanıklarının iddia ettikleri olaylarda görgüleri bulunmadığını, kadın eşin iddialarını ispat edemediğini, kadın eşin müvekkiline karşı ilgisiz olduğunu, ev işlerini yapmadığını, ortak çocuğa şiddet uyguladığını, yemek yapmadığını, çamaşır yıkamadığını, eve gelen misafirlere iyi davranmadığını, bu iddiaların tanık beyanlarıyla da ispatlandığını, müvekkilinin tanıklarının olaylara şahit olduklarını, görgüye dayalı bilgilerinin olduğunu, müvekkilinin hükmedilen tazminat ve nafakaya ödeme imkanı olmadığını ileri sürerek her iki dava yönünden hükmün kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince davacı-davalı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ile ortak çocuk için hükmedilen iştirak nafakasının dava tarihinden başlamak üzere hükmedilmesinin doğru olmadığı; bu nedenle erkeğin yoksulluk ve iştirak nafakasına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile ilgili hükümler kaldırılarak kadın için 500,00 TL yoksulluk nafakası ile ortak çocuk için 500,00 TL iştirak nafakasının karar kesinleştikten sonra davalı karşı davacıdan alınıp davacı karşı davalıya verilmesine; erkek tanığı ...'ın beyanından davacı kadının birlik görevlerini yerine getirmediğinden az kusurluğu olduğu anlaşılarak erkeğin karşı davasının kabulüne karar verilmiş erkeğin ağır kusurlu olması nedeniyle maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddi ile karşı davanın reddine dair hükmün kaldırılmasına ve kaldırılan hükümlerin yerine uyuşmazlığın esasına ilişkin olarak yeniden hüküm kurulmasına; erkeğin sair istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-davalı kadın vekili; kusur belirlemesi ile erkeğin davasının kabulü yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kusur belirlemesi ile erkeğin davasının kabulü noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı- davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.