muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9546, Karar No: 2012/16349, Tarih: 16.10.2012

3-Öte yandan, davacı vekili 10.11.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile tazminat isteminin tamamı için tecavüz tarihinden itibaren avans faiziyle tahsil istediği ve ıslahla faiz isteminde bulunulabileceği halde, mahkemece, 5.000 TL için faize hükmedilmemesi doğru olmamış davacı yararına bozmayı gerektirmiştir.

4-Yine, aralarında fotoğrafçı ve reklamcı bilirkişinin de bulunduğu üç kişilik bilirkişi heyetinden alınan 03.06.2008 tarihli raporda, eser niteliğinde kabul edilen fotoğraflar için tazminat miktarının belirlendiği, bu rapora taraflarca yapılan itiraz üzerine, aynı heyete yeni bir reklamcı bilirkişi katılarak verilen 06.10.2009 tarihli ek bilirkişi raporunda eser niteliğinde olmayan fotoğraflar için takdir edilebilecek tazminat miktarının bildirildiği, her iki heyet raporu ile tazminat miktarını içermeyen ilk alınan bilirkişi heyeti raporu arasında çelişki olmadığı halde, mahkemece, 06.10.2010 tarihli yalnızca fotoğrafçı bilirkişilerden oluşan iki kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınarak, önceki heyet raporları ile çelişkili olmasına rağmen bu çelişki giderilmeden, son rapora dayalı olarak tazminata hükmedilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

5-Davalı ... A.Ş. aleyhine açılan davada bu davalının "www.ulkemitanıyorum.com" adlı internet sitesinde davacıya ait fotoğrafları kullandığı iddiası ile tazminat isteminde bulunulduğuna göre, davalı ... A.Ş.'nin yalnızca bu sitede yayınlanan fotoğraflar nedeniyle tazminattan sorumlu tutulabileceği dikkate alınmaksızın, diğer davalıya ait dergilerde yayınlanan fotoğraflara ilişkin tazminattan da sorumlu olacak şekilde müştereken ve müteselsilen tahsile karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

6-Dava konusu olan "www.thecoversory.com" adlı yabancı siteye davalılar tarafından davacıya ait fotoğrafların verildiğini ispat yükü davacıya ait olup, diaların davalı ... Rizzoli A.Ş.'de bulunmasının bu siteye fotoğrafların bu davalı tarafından verildiğini ispata yeterli olmadığı dikkate alınarak, bu husustaki davacı delilleri değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken belirtilen gerekçe ile davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları şeklinde hüküm kurulması da doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

7-Ayrıca manevi tazminat istemi reddedildiği halde, kendisini vekille temsil ettiren davalı ... Rizzoli A.Ş. lehine, reddedilen manevi tazminat nedeniyle AAÜT gereği vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

8-Bozma neden ve şekline göre yargılama giderlerine yönelik davalı ... Rizzoli A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

7-Ayrıca manevi tazminat istemi reddedildiği halde, kendisini vekille temsil ettiren davalı ... Rizzoli A.Ş. lehine, reddedilen manevi tazminat nedeniyle AAÜT gereği vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

8-Bozma neden ve şekline göre yargılama giderlerine yönelik davalı ... Rizzoli A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ve davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (4), (5), (6) ve (7) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, (8) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Rizzoli A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 16/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15423, Karar No: 2022/2446, Tarih: 27.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/15423 E.  ,  2022/2446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesi 05.04.2018 tarih ve 2017/697 - 2017/135 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : TCK'nın 220/7 maddesi delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7, TMK'nın 5/1, TCK'nın 53, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun

düzeltilerek esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde; sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak şekilde olması, Yargıtay'ın tutarlılık denetimini yapabilmesi için kararın dayandığı tüm verilerin, bu verilere mahkeme tarafından ulaşılan sonuçların; iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, bu suretle dava konusu eylemin oluşup oluşmadığı, oluşmuş ise suç olarak tanımlanıp tanımlanmayacağı konusundaki mahkeme kabulünün duraksamaya yol açmayacak biçimde karar yerinde gösterilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararında anılan ilkelere uymayarak sanığın hangi eylemlerinin atılı suçu oluşturduğu belirlenmeden, soyut bir kabul ile Avrupa İnsan Hakları sözleşmesinin 6/1, T.C. Anayasasının 141/2, CMK'nın 34/1 ve 230/1-c maddelerine aykırılık oluşturacak şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Örgüte müzahir kurumlarda çalışan, dosya arasında bulunan Bankasya hesap hareketleri incelendiğinde; Bank ...’nın TMSF'ye devir işlemi sonrası da hesabında bulunan mevduatı çekmeyen sanığın, Bank ... hesap hareketlerinin atılı suç yönünden belirleyici nitelikte gözükmemesi karşısında; örgütlü suçlar soruşturma bilgi bankasından sanık hakkında ifade yahut beyan bulunup bulunmadığı araştırılıp varsa dosyaya getirilerek gerekirse tanık sıfatıyla dinlendikten sonra sanığın örgüte yardım kastı da değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan temel ceza belirlenirken delalet maddeleri olan TCK’nın 314/3. ve 220/7. maddelerinin belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan temel ceza belirlenirken delalet maddeleri olan TCK’nın 314/3. ve 220/7. maddelerinin belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiği "27.02.2014" yerine bölge adliye mahkemesi ve ilk derece mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında, "20.02.2014" ve "07.09.2016" olarak gösterilmesi

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmolunan cezanın süresine göre CMK’nın 307/5. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı tutularak hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6770, Karar No: 2013/21305, Tarih: 25.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/6770 E.  ,  2013/21305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.11.2012 tarih ve 2010/553-2012/470 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirketin "bayollar" markasını 06, 35, 40. sınıflarda 25.09.2007 ve 07. sınıfta 07.04.2009 tarihleri itibarıyla tescil ettirdiğini, davalının ticaret ünvanını "bayol makine" olarak kullandığını, davalı şirketin kullandığı markanın davacı şirketin markası ile birebir aynı olup davalı şirket faaliyet alanının da müvekkili şirket ile aynı olduğunu, her iki işletmenin tek gibi algılandığını, iltibas meydana getirerek bu iltibas üzerinden haksız kazanç elde edildiğini davalı faaliyetlerinin müvekkili marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tesbitine, fiile konu reklamların ve reklam vasıtalarının gerek yazılı basın gerekse internet portallarınında yayımının durdurulmasına, tabelaların indirilmesine ve tesbit hükmünün yerel günlük gazetelerde, internet yerel haber portalında reklamlara eşdeğer bir şekilde yayımlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin TTK'nın 52. maddesi uyarınca, usulüne uygun tescil ve ilan edilmiş olan ticaret ünvanı karşısında davacının hiçbir yasal korunmadan yararlanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davalı şirketin BAYOL ibaresini ticaret unvanında bulunduğu şekliyle kullandığı, davalının ticaret unvanı tescili kapsamında BAYOL ibaresini internet sitesinde, kartvizitinde, işyeri tabelasında ve sair evrakında kullandığı, hukuken var olan bir hakka dayanan bu kullanımın, davacının marka hakkına tecavüz olarak nitelendirilmesinin mümkün olmadığı, kanuna uygun şekilde tescili yapılmış ve bu kapsamda kullanılan marka ve ticaret unvanlarının haksız rekabet kapsamında değerlendirilemeyceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, her ne kadar davalının tescilli ünvanını kullanması haksız rekabet teşkil etmez ise de, davacı, davalının ünvanını kendi markasına benzeterek marka olarak kullandığını ileri sürmüştür. Dosya içerisnde bulunan davalıya ait tanıtma vasıtası ve belgelerde davalının davacıya ait markanın benzeri olan "bayol" ibaresini hizmet markası olarak kullandığı, tanıtım vasıtalarında, ünvanını aynen yazmayıp davacı markası ile iltibas yaratacak şekilde kullanmakta bulunduğu anlaşılmıştır. Bu itibarla, mahkemece davalının açıklanan eyleminin 556 sayılı KHK'nın 9. maddesi anlamında davacı markasına tecavüz ettiği kabul edilerek davanın kabulüne karar vermek gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, davacı vekilinin bu yöndeki temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3505, Karar No: 2023/3837, Tarih: 31.05.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/3505 E.  ,  2023/3837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkemece verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre şikayetçinin ihalenin feshi taleplerinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine takdir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine İcra Mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'nın 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'nın 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte İlk Derece Mahkemeleri ve Bölge Adliye Mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi borçlu aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı göz önünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Polatlı İcra Hukuk Mahkemesi’nin 01.03.2023 tarih ve 2023/26 E. - 2023/53 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “%10’u olan 12.510,00 TL’’ ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5'i” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 31.05.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5651, Karar No: 2014/21831, Tarih: 30.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5651 E.  ,  2014/21831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16859, Karar No: 2016/15934, Tarih: 07.09.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/16859 E.  ,  2016/15934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, 4721 sayılı TMK'nın "Aile Hukuku" başlıklı İkinci Kitabının, "Hısımlık" başlıklı 2. Kısmında yer alan, "Soybağının Kurulması" başlıklı 1. Bölümünün 5, 6 ve 7. ayrımları ile "Aile" başlıklı 2. Bölümünde yer alan hükümlerden (TMK m. 321 ila 395) kaynaklanmaktadır. Davanın açıklanan niteliğine göre hükmü temyizen inceleme görevi, yürürlükte bulunan işbölümü uyarınca Yargıtay 2. Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay 2. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 07/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/38155, Karar No: 2025/424, Tarih: 08.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/38155 E.  ,  2025/424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/39 E. 2021/144 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıkların üzerine atılı "dolandırıcılık" suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1.Sanıklar ... ve ... yönünden yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanıklar tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak oybirliğiyle ONANMASINA,

2. Sanık ... yönünden yapılan incelemede;