muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1687, Karar No: 2015/12946, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/1687 E.  ,  2015/12946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesineGERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15788, Karar No: 2013/23210, Tarih: 19.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/15788 E.  ,  2013/23210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/06/2012 gün ve 2011/36-2012/135 sayılı kararı bozan Daire’nin 08/07/2013 gün ve 2012/14968-2013/14422 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait kargo uçağının 05.03.2008 tarihinde Ankara Esenboğa Hava Limanından kalkışa geçerken kuşların çarpması sonucu hasara uğradığını ve uçuşun iptal edildiğini, kazanın davalıların Ankara Esenboğa Hava Limanında mevzuata aykırı olarak kuşlarla mücadele için alınması zorunlu güvenlik önlemlerini almamaları nedeniyle meydana geldiğini ileri sürerek, şimdilik toplam 1.746.771,24 ABD doları zararın BK'nın 83. maddesi uyarınca fiili ödeme günündeki kur karşılığının faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, 20.05.2009 havale tarihli ıslah dilekçesi ile davalıdan talep ettiği alacak kalemlerini 3.255.757,58 Grivna (UAH), 13.597,87 Euro ve 912.352,60 ABD Doları olarak ıslah etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılardan TAV Esenboğa İşl. A.Ş. hakkındaki davanın reddine, diğer davalı hakkındaki davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı DHMİ. vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili ile davalı DHMİ. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ile davalı ... vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ile davalı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin

ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacı ile davalı ...'den ayrı ayrı alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 19/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8550, Karar No: 2019/1696, Tarih: 13.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/8550 E.  ,  2019/1696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hırsızlık ve suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkim’in takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nun 152/1-a, 31/2. maddelerinde tanımlanan mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, zamanaşımını kesen son işlem olan ilk mahkumiyet kararının verildiği 18.12.2014 tarihi ile inceleme tarihi arasında aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/2-a, 67/3. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımını kesen yasal başka bir neden olmaksızın geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların, suç tarihinde Gaziantep Lisesi'ndeki okul kantinine, pencere demirlerini sökmek ve pencereyi zorlamak suretiyle gece saatlerinde girdikleri olayda, TCK’nun 116/2. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurları itibari ile oluştuğu gözetilmeden, suç mahallinin resmi okul olduğundan bahisle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17589, Karar No: 2013/460, Tarih: 10.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17589 E.  ,  2013/460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.11.2009 tarih ve 2009/148-2009/355 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “...- ...” adlı eserin söz yazarı, bestecisinin de ... olduğunu, bu durumun ... tarafından kayıt altına alındığını, davalının ise eserin sözlerinin kendisine ait olduğunu iddia ederek gazetelere ve internet sitelerine beyanat vererek müvekkilini küçük düşürdüğünü, manevi açıdan üzdüğünü ileri sürerek, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, dava konusu türkü içerisinde yer alan sözlerin kendisine ait olduğunu, “yaş akar gözüm sızlar, ne kalır gerisinde, herkesun bir derdi var, durur içerisinde” sözlerinin kendisine ait “ah dünya ne yalansun” adlı türkünün içinde yer aldığını, 1979 yılında bestelediğini ve beste defterinde sözlerin yer aldığını, “ah gurbet zalım gurbet ağlatırsın adamı gözümde yaş kalmadı bıraksana yakamı” sözlerinin 1959 yılında yapıldığını, “Şu Zalum Gurbet Elun” isimli türkünün içerisinde yer aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, tarafların ibraz ettiği albümlerde yer alan türkülerdeki sözlerin aynı olduğu, ancak davalı tarafın ibraz ettiği kasette herhangi bir mülkiyet açıklamasının bulunmadığı, FSEK’nun 11. maddesinin uygulama şartlarının doğmadığı, davacı tarafın dayandığı '...' adlı albümde yer alan dayanak eserde söz- müzik anonim olarak tanımlandığı, yalnızca davacıya teşekkür açıklaması yer aldığından davacı yönünden de mülkiyet karinesinin doğduğundan bahsedilemeyeceği, delil olarak dayanılan gazete röportajında davalı “pek çok bestesinden bazı sanatçıların bazı değişikliklerle kendilerine aitmiş gibi yararlandığını ...'ın da bunlardan biri olduğunu” belirttiği ancak ... isimli esere herhangi bir şekilde yer verilmediği, ancak sözlerdeki aynılık göz önüne alındığında davalının davacıya ait sözleri kendisininmiş gibi gösterdiği yönündeki iddiaların yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/33139, Karar No: 2024/18981, Tarih: 18.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/33139 E.  ,  2024/18981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/808 E., 2021/720 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/319 E., 2019/171 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : Sanığın; TCK’nın 314/2,220/7, 3713 sayılı Kanun'un 5/1,TCK 62, 53/1-2-3 maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin yapılan istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine ilişkin karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre

yapılan incelemede;

Oluş, iddia ve mahkeme kabulü nazara alındığında sanığın savunmasının aksine dosyada silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesini gerektiren ve örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğini gösteren yeterli delil bulunmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak, bu nedenle BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13040, Karar No: 2015/6011, Tarih: 01.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/13040 E.  ,  2015/6011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nazilli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2007/165-2014/420

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.01.2007 ve 08.10.2010 gününde verilen dilekçeler ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine dair verilen 29.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı H.. D.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı vekili, dava konusu 127 parsel sayılı taşınmazın müvekkiline ait olduğunu, davalılara ait taşınmazların, müvekkiline ait olan taşınmaz ile aynı mevkiide bulunduklarını, müvekkiline ait olan taşınmazın genel yola bağlantısı bulunmadığını, bu nedenle müvekkiline ait olan taşınmaz lehine en uygun tespit edilecek yoldan geçit hakkı tesis edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı H.. D.. vekili temyiz etmiştir.

Dava, geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

HMK'nın 50. maddesinde medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

TMK'nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7 maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak, Ondört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmiyedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; "1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur" hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun "Yürürlük" başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; davacı köyün 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak ilçe belediyesine katılması nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatı kalmadığından ve katıldığı ilçe belediyesi taraf olacağından 6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 13. fıkrası gereğince işlem yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 01.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5274, Karar No: 2019/11588, Tarih: 10.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/5274 E.  ,  2019/11588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3, 62/1, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine 5275 sayılı Kanunun 106/4-11. maddelerinin uygulanması ve sanık hakkında hükmedilen netice cezanın adli para cezası olması sebebiyle ertelenmesine yasal olanak bulunmadığından, doğrudan adli para cezası tercih edildiğinden bahisle yasal olmayan gerekçeyle TCK’nın 51. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü saat 23:40'da alkol kontrolü yapılması amacıyla seyir halinde iken durdurulmak istenen sanığın, ikazlara rağmen durmadan kaçtığı, kavşağa ters yönden girerek trafiği tehlikeye düşürdüğü ve kaldırıma çarparak durduğu, saat 23:59'da yapılan ölçümde 0,99 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, cezanın fazla olduğuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-Alkollü araç kullanmak suretiyle trafik kazasına sebebiyet verdiği ve bu suretle trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği tespit edilen sanık hakkında TCK'nın 179/3. maddesinde alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle araç kullanma eylemi suç olarak düzenlenip, aynı maddenin 2. fıkrasında ise yaptırımın belirlendiği gözetilmeksizin, hükümde TCK'nın 179/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması;

2-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK’nın 50/1-a maddesinin gösterilmemesi, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi ve adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK’nın 50/1-a maddesinin gösterilmemesi, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi ve adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (1) ile numaralandırılan paragrafındaki “179/3.” ibaresinin “179/3. maddesi delaletiyle 179/2. maddesi” şeklinde değiştirilmesi yine hükmün (4) ile numaralandırılan fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine,TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1530, Karar No: 2015/2245, Tarih: 27.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1530 E.  ,  2015/2245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ..... Sulh Hukuk ve ..... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önce, adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre yerleşim yeri olarak "..... Mahallesi, ...... Sokak, NO:.. ...../ Merkez/...." adresi, 12.08.2014 tarihli müddetnamede ve 19.09.2014 tarihli vasi istem dilekçesinde ".....Köyü, ..../....." adresi olarak bildirildiği halde, ... İl Merkez Jandarma Komutanlığının 06.11.2014 tarihli tutanağı ile köyde evi olmadığı ve köyde ikamet etmediği, ...... İl Emniyet Müdürlüğünün 03.12.2014 tarihli tutanağı ile de "Bandırma İlçesinde ikamet ettiğinin bildirildiği, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önce, nerede ikamet ettiği net bir şekilde anlaşılamamıştır."

Bu durumda, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki adresinin, hükümlüden yukarıdaki adreslerden hangi adreste ikamet ettiği veya başka bir adrestemi ikamet ettiği sorularak ve kolluk gücü ile araştırılarak tesbiti ile belgelendirilmesi ve dosya arasına konulması, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 27.03.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.