muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1076, Karar No: 2020/4145, Tarih: 09.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/1076 E.  ,  2020/4145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki konkordato davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince duruşmalı temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin ödeme güçlüğüne düştüğünden bahisle, İİK 285 ve TTK 286 maddeleri hükümleri gereği müvekkili hakkında alacaklarıyla konkordato akdetmesini sağlamak amacı ile konkordato geçici mühleti verilmesini ve konkordatonun tasdikini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, şirketin ticari durumu gözetildiğinde borca batıklıktan kurtulabilmesinin mümkün gözükmediği, şirketin konkordato ön projesinde yer verdiği şirketin mevcut stoklarından elde etmeyi planladığı yaklaşık 130.000,00 TL’lik kar hedefinin, şirketin gelecek 2.5 yıllık dönemde ortaya koyduğu 300.000 TL kar hedefi ile planlanan yaklaşık 19.000.000 TL’lik satış rakamının ve bunların yanında konkordato projesinde yer almayan 555.987,00 TL tutarındaki şirketin ortaklarından olan alacağının şirkete konulmasının mümkün olmadığı, geçici konkordato mühleti içerisinde şirketin zarar etmeye devam ettiği ve likitide, karlılık ve finansal yapı oranlarında hiçbir olumlu değişim bulunmadığı, traktör satışı alanında faaliyet gösteren şirketin bayilik sözleşmesinin ticari faaliyet içinde bulunduğu şirketçe iptal edilmesi nedeniyle piyasanın altında satışlar yaptığı ve ticari faaliyetlerine devam edebilmesinin oldukça güç durumda olduğu, konkordato teklifinin gerçekleşmesi için şart olan sermaye koyulmasının şirket ortağınca mümkün olmadığının beyan edildiği ve şirketin borca batıklık durumunun geçici mühlet süresince devam ettiği, İİK m. 292/1-b de yer alan konkordatonun başarıya ulaşamayacağının anlaşıldığı gerekçesiyle davacı şirketin konkordato talebinin reddine, şirketin iflasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi, davacı şirketin borca batıklığın devam ettiği, traktör satışı alanında faaliyet gösteren şirketin bayilik sözleşmesinin ticari faaliyet içinde bulunduğu şirketçe iptal edilmesi nedeniyle markalı sıfır traktör ticareti yapmasının imkanı kalmadığı, elinde kalan sıfır traktörler ile ikinci el traktörleri faaliyet giderlerini ve nakit ihtiyacını karşılamak için piyasa satış fiyatının altında satış yapmak zorunda kaldığı bu sebeple birikmiş borcun ileride kapanması mümkün gözükmediği, bunun daha fazla aktif - pasif dengesizliğine yol açacağı, İİK 292/1-a,b bentleri gereğince borçlunun mal varlığının korunması gerektiği, konkordatonun başarıya ulaşmayacağı, mahkeme kararında usul veya esas yönünde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle İstinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü onama harcı peşin alındığından, yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 09.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25003, Karar No: 2015/3160, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25003 E.  ,  2015/3160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9906, Karar No: 2024/19193, Tarih: 10.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/9906 E.  ,  2024/19193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ :13.05.2024

EK KARAR SAYISI : 2023/2713 E., 2024/1119 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 13.05.2024 tarihli ve 2023/2713 Esas, 2024/1119 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1.maddesi uyarınca Bakırköy 38. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/28363, Karar No: 2019/13871, Tarih: 06.11.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/28363 E.  ,  2019/13871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 3. Kolordu Komutanlığı Askeri Mah. (Kapatılan)

SUÇ : 1632 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında izin tecavüzü suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

06/06/2014-11/06/2014 tarihleri arasındaki izin tecavüzü suçundan verilen beraat kararının gerekçesine yönelik bulunmayan temyizde sanık müdafinin esasen hukuki yararının da bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafii tarafından yapılan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi yoluyla 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık hakkında firar suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın 07/11/2014 - 19/12/2014 tarihleri arasında tutuklulukta, 05/06/2015 - 12/06/2015 tarihleri arasında adli gözlem altında geçirdiği sürelerin TCK’nin 63. maddesi gereğince cezasından mahsubuna karar verilmesi gerekirken, hüküm fıkrasında hatalı olarak 07/11/2014 - 19/01/2015 tarihleri arasında tutuklulukta, 08/06/2015 - 12/06/2015 tarihleri arasında adli gözlem altında geçirdiği sürelerin mahsubuna karar verilmiş ise de, mahsup edilecek süreler infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçların sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu, anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılıklara da rastlanmamıştır.

Ancak,

1) Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nin 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

2) Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin sevk maddesi olarak TCK'nin 52/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3) TCK'nin 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmelerine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

2) Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin sevk maddesi olarak TCK'nin 52/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3) TCK'nin 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmelerine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak, hükümlerin BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca, hükmün adli para cezasına çevrilmesine ve taksitlendirilmesine ilişkin 2. maddesinin 5. fıkrası ile 3. maddesinin 5. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerlerine “Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler göz önüne alınarak TCK’nin 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nin 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 300 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nin 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Sanığa verilen adli para cezasının miktarı, paranın satın alma gücü ve sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak hükmolunan adli para cezasının TCK’nin 52/4. maddesi gereğince 1'er ay ara ile aylık taksitler halinde 20 eşit taksitte tahsiline, taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığınca hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarına" cümleleri yazılması suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4475, Karar No: 2023/5175, Tarih: 13.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/4475 E.  ,  2023/5175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/59 E., 2015/30 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2015 tarihli ve 2014/59 Esas, 2015/30 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci, dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesi, 32 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay erteli hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılğınca tanzim olunan, 23.01.2018 tarihli ve 14-2015/97654 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyizi

Mağdurun soyut, tutarsız ve birbiriyle çelişen beyanları dışında delil bulunmadığına, mağdurun poposuna eliyle dokunduğu iddiasına yönelik olarak sadece şakasına bir defaya mahsus olmak üzere yaptığına, cinsel amaçla yapılan bir hareket olmadığına, mahkûmiyet kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince hükmün lehe bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Tüm dosya kapsamı delillerle birlikte değerlendirilince olay tarihinde ... ... İlköğretim Okulu'nda öğrenci olan ve öğretmeninin beyanına göre yaşadığı ailevi sorunlar nedeniyle hırçın bir yapısı olduğu belirtilen adli sicil kaydına göre sabıkasız on iki-on beş yaş aralığındaki suça sürüklenen çocuk ...'in olayın açığa çıkmasından yaklaşık bir ay kadar önce aynı okulda öğrenci olan mağdur çocuk ...'dan okulda bulundukları sırada dizinin üzerine oturmasını istediği, mağdurun teklifi kabul etmemesi üzerine de "Seni döverim" demek suretiyle tehdit ettiği, mağdurun da bunun üzerine suça sürüklenen çocuğun dizleri üzerine oturduğu, bu zaman diliminde ayrıca yine suça sürüklenen çocuğun mağdurun poposuna dokunduğu, 2014 yılının Mayıs ayında suça sürüklenen çocuğun mağdurdan okul çıkışında kendisi ile birlikte eve gelmesini istediği, mağdurun gelmek istememesi üzerine "Seni döverim" demek suretiyle tehdit etmesi nedeniyle mağdurun suça sürüklenen çocuk ile birlikte evine gitmeyi kabul ettiği, ilçe merkezinde eve gittikleri esnada suça sürüklenen çocuğun içtiği sigarayı mağdurun yanağına basarak 05.05.2014 tarihli genel adli muayene doktor raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olduğu, eve geldiklerinde suça sürüklenen çocuğun üzerini mağdurun yanında değiştirdiği, bu esnada suça sürüklenen çocuğun çıkardığı çoraplarını mağdurun ağzına soktuğu, bunun dışında suça sürüklenen çocuğun yaralı dizindeki kanı mağdura yalattığı, mağdurun ağzına çıkardığı çorapları sokmaya çalıştığı ve suça sürüklenen çocuğun kanayan dizini yalamak istememesine rağmen suça sürüklenen çocuğun mağduru "Seni döverim" diyerek tehdit etmesi nedeniyle mağdurun söz konusu eylemleri gerçekleştirdiği, suça sürüklenen çocuğun üzerini değiştirmesinden sonra ikilinin evden giderek ilçe merkezinde ayrıldıkları, evde mağdurun yüzündeki yanık izini gören babası ve annesi ...'ın yaranın sebebini sorması ile mağdurun konuyu anlatması üzerine olay ortaya çıkmış, Erzincan Üniversitesi Mengücek Gazi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 11.06.2014 tarihli sağlık kurulu raporuna göre mağdurun olay nedeniyle ruh sağlığının bozulmadığının belirtildiği, olay tarihinde on iki-on beş yaş grubu arasında bulunan suça sürüklenen çocuğun 12.05.2014 tarihli 1283 nolu genel adli muayene doktor raporuna göre işlediği fiilin hukuki anlamını bildiği ve sonuçlarını algılayabildiği, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin tam olduğu hususlarının belirtildiği, suça sürüklenen çocuğun öğretmeni olan tanık ..

.06.2014 tarihli sağlık kurulu raporuna göre mağdurun olay nedeniyle ruh sağlığının bozulmadığının belirtildiği, olay tarihinde on iki-on beş yaş grubu arasında bulunan suça sürüklenen çocuğun 12.05.2014 tarihli 1283 nolu genel adli muayene doktor raporuna göre işlediği fiilin hukuki anlamını bildiği ve sonuçlarını algılayabildiği, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin tam olduğu hususlarının belirtildiği, suça sürüklenen çocuğun öğretmeni olan tanık ...'ın ifadesinde suça sürüklenen çocuğun yaşadığı ailevi sorunlar nedeniyle hırçın bir yapıya sahip olduğunu, fiziki yapısı itibarıyla da okulda en güçlü ve dayanıklı öğrencilerden biri olduğu için agresif yapısını bu fiziki özellikleri ile birleştirip diğer öğrencilere baskı aracı olarak da kullandığını beyan ettiği, suça sürüklenen çocuğun savunmasında üzerine atılı suçlamaları soruşturmada kabul etmediği ancak kovuşturmada mağdurun yanağında tespit edilen yaralanma için yanlışlıkla elindeki sigaranın değdiğini söyleyerek ikrar ettiği, mağdurun suça sürüklenen çocuğun dizinde meydana gelen yaralanmayı görmedikçe bilmesinin mümkün olmaması ve mağdurun aralarında husumet bulunduğuna dair bir delil veya iddia bulunmayan suça sürüklenen çocuğa asılsız yere akla gelmesi mümkün olamayacak tarzdaki bu suç isnadında bulunmasının hayatın mantığına uygun olmaması bir arada değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuğun mağdurun yüzüne yanan sigarayı basarak, çoraplarını mağdurun ağzına sokarak, kanayan dizini mağdura yalatarak üzerine atılı bulunan eziyet suçunu, aynı şekilde mağduru dizine oturtarak ve poposuna dokunarak üzerine atılı bulunan çocuğun cinsel istismarı suçunu, mağdura pek çok kez "Seni döverim" demek suretiyle tehdit ederek hayatın olağan akışına göre dosyadaki anlatım seyri dikkate alınınca suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı bahse konu suçları işlediğinin sübut bulduğuna kanaat getirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında yargılama konusu eylemler için, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile aynı maddenin ikinci fıkrası gereği 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 13.02.2015 tarihli mahkûmiyet hükmü olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2015 tarihli, 2014/59 Esas, 2015/30 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11740, Karar No: 2010/2696, Tarih: 11.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11740 E.  ,  2010/2696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Büyükçekmece 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.06.2008 tarih ve 2005/1040-2008/586 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete sigortalı bulunan işyerinin yan tarafındaki davalı şirkete ait bir inşaatın yapımı sırasında yağmur oluklarının çıkartılarak bina duvar ve çatısına yapıştırılması nedeniyle yağan yağmur sularının birikerek sigortalı işyerine sirayet etmesi nedeniyle sigortalı işyerinin hasarlandığını, hasar bedeli olarak belirlenen 7.151,00 YTL’nin sigortalıya ödenmiş olduğunu ileri sürerek, ödenen sözkonusu tutarın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya sigortalı işyerinde meydana gelen zararda müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, sigortalı işyerinin faaliyet gösterdiği binaya ait yağmur oluklarının teknik zorunluluklar gereği çıkarılmış olduğunu, ancak bir yandan duvar örülürken bir yandan da işi biten kısımlarla ilgili yağmur oluklarının yerine takıldığını, bu nedenle sigortalı işyerinin iddia edilen tutarda zarara uğramasının da mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davalı şirkete ait inşaatın yapımı sırasında yağmur oluklarının çıkartılarak bina duvar ve çatısına yapıştırılması nedeniyle 15.01.2005 tarihinde yağan yağmur sularının birikerek sigortalı işyerinde hasarın oluşumuna neden olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 6.925,79 YTL alacağın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 257,39 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.