muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/450, Karar No: 2018/337, Tarih: 28.02.2018

Öyleyse, dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı istemlerinin belirlenebilmesi için işverende bulunan bilgi ve belgelerin verilmesi ve tahkikata ihtiyaç duyulduğundan açıkça belirli olduğundan bahsedilemeyecektir.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler esnasında bir kısım üyelerce, alacağın belirli olup olmadığının talep sonucunun belirlenmesiyle alakalı olduğu yargılama sırasındaki ispat sorunlarının konuyla bir ilgisinin bulunmadığı, davacının dava dilekçesinde hizmet süresi ve ücretini açıkça belirttiği bu noktada alacakların belirsiz olduğundan bahsedilemeyeceği, yemek ve yol yardımlarının parasal değerinin de işveren kayıtlarıyla ortaya çıkmadığı bilirkişice piyasa ortalamaları göz önüne alınarak resen belirlendiği, yargı kararı ile işçinin ekonomik bakımdan zayıflığı ve kayıt dışılık gibi gerekçelerle, kanunda öngörülenin dışında yeni bir yargılama usulünün kabul edilemeyeceği bu nedenle işçi lehine yorum ilkesinin de 6100 sayılı Kanunun benimsediği ilkelerin dışına çıkılmasına gerekçe yapılamayacağı, işçi lehine yorum ilkesinin usul hukukunda değil, maddi hukukta uygulama alanı bulabilen bir ilke olduğu, alacaklı olduğunu ileri süren kişinin belirsiz alacak davası açabilmesi için, talep sonucunu gerçekten belirlemesinin mümkün olmaması ya da bunun objektif olarak imkânsız olması gerektiği, bu sebeple davanın açıldığı anda dava konusu edilen alacak tutarının tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin davacıdan beklenemeyecek bir nitelik taşıyıp taşımadığını belirlemede, somut olayın koşulları ve özellikleri gözetilerek doğruluk ve güven kuralı çerçevesinde (TMK m.2; HMK m.29, I) dürüst, makul ve orta zekâlı bir insandan beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine rağmen, alacak tutarını tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin mümkün olup olmadığı hususunun ölçü olarak esas alınması gerektiği, somut olayda dava konusu edilen işçilik alacaklarının objektif olarak belirlenebilir olduğu, bu nedenle belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceğinden hukuki yarar yokluğundan davanın reddinin gerektiği belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmüş ise de, bu görüş kurul çoğunluğu tarafından kabul edilmemiştir.

Tüm bu nedenlerle, usul ve yasaya uygun direnme kararının onanması gerekmiştir.

Ne var ki, Özel Dairece bozma nedenine göre davanın esasına yönelik diğer temyiz itirazları incelenmediğinden, bu yönde inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç: Direnme uygun bulunduğundan davalı vekilinin işin esasına ilişkin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 22. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 28.02.2018 gününde yapılan ikinci görüşmede oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1451, Karar No: 2016/8727, Tarih: 20.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/1451 E.  ,  2016/8727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının iş akdinin işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, davalının bir miktar ödeme yaptığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının istifa ederek işten ayrıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin hizmet süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı, davalı iş yerinde 06.04.1995-09.03.2010 tarihleri arasında çalıştığını iddia etmiş olup, hükme esas alınan bilirkişi raporunda da davacının bu tarihler arasında çalıştığı kabul edilmiş ve davacının hizmet süresi belirlenmiştir. Ancak davacının çalışmış olduğu tarih aralığındaki hizmet süresi 14 yıl 11 ay 3 gün iken bilirkişice davacının hizmet süresinin 15 yıl 3 gün olarak hesaplanması ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücretinin de bu kıdem süresi esas alınarak hesap edilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

3-Davacı işçinin fazla çalışma ücreti hesabı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

Günlük çalışma süresinin onbir saati aşamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğine göre, bu süreyi aşan çalışmaların denkleştirmeye tabi tutulamayacağı, zamlı ücret ödemesi veya serbest zaman kullanımının söz konusu olacağı kabul edilmelidir.

Yine işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (İş Kanunu, md. 69/3). Bu durum günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden, haftalık kırkbeş saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde yedibuçuk saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir. Dairemizin kararları da bu yöndedir.

Fazla çalışma yönünden diğer bir yasal sınırlama da, İş Kanununun 41 inci maddesindeki, fazla çalışma süresinin toplamının bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Yasadaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır.

Somut olayda, tanık beyanları ve dosya içeriği karşısında, kepçe operatörü olarak çalışan davacının fazla çalışma yaptığına ilişkin mahkeme kabulü yerindedir. Ancak, fazla çalışmanın gerçekleştiği yaz döneminin hangi ayları kapsadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Mahkemece 01 Nisan-31 Aralık döneminin yaz dönemi olduğunu kabul eden bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmuş ise de, davalı tanığı .... sanayi sektöründe çalışmanın 15 Nisan-15 Ekim arasında sezonluk yapıldığını beyan etmiştir. Diğer tanıkların ise yaz sezonunun hangi ayları kapsadığı konusunda beyanları bulunmamaktadır. Böyle olunca, yaz sezonu ile ilgili açıklamada bulunmayan diğer tanıkların, yaz sezonunun hangi dönemi kapsadığına ilişkin beyanları alınarak ve SGK'ndan davalı işyerinde davacının fazla çalışma ücreti alacağının hesaplandığı 2010 yılı ve devam eden yıllarda aylar itibariyle çalışan işçi sayıları istenerek mevsimlik işçilerin yoğun olarak çalıştığı ve dolayısıyla işlerin yoğun olduğu dönem tespit edilmeli ve bu şekilde yaz dönemi belirlenmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 20/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6472, Karar No: 2021/2960, Tarih: 23.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/6472 E.  ,  2021/2960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Katılan ...’in, sanık olarak yargılandığı Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/268 Esas, 2013/51 Karar sayılı dosyasında verilen gerekçeli kararın tebliğ edildiği 22.03.2013 tarihli tebligatın muhatabın tarlaya gittiğinden 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21.maddesi gereğince köy muhtarına tebliğ edilip, en yakın komşusu ...’na haber verildiğine ilişkin şerhe rağmen yapılan araştırmada ... ile katılanın evinin arasında yaklaşık 2 km olduğu, ...’nun söz konusu evde ikamet etmediği ve katılanın yakın komşularının ...ve ... olduğunun anlaşılması nedeniyle katılan adına yapılan tebligatın usulsüz olduğu olayda; posta dağıtıcısı olan sanığın sahtecilik kastıyla hareket ettiğinin sabit olmadığı, görevinin gereklerine aykırı hareket eden sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 257. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfında hataya düşülerek kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan mahkumiyet hükmü verilmesi,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8062, Karar No: 2013/18518, Tarih: 04.07.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/8062 E.  ,  2013/18518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar çocuklarının,davalıya ait özel okulda 7.sınıfa kadar okuduğunu, 7.sınıf için kayıt yenilemek gerektiğinde çocuğun işitme cihazı kullanması nedeniyle kaydının yenilenmeyeceğinin söylendiği, bu tarihe kadar işitme cihazını kullanmasının engel olarak görülmediği, okulun bu uygulaması nedeniyle kendileri ve çocuklarının üzüldüğünü, çocuğun hevesinin kırıldığını,o lumsuz etkilendiklerini, çocuklarını okuldan almak zorunda kaldıklarını bildirerek yaşadıkları acı ve sıkıntının giderilmesi için her bir davacı için 20.000 er TL manevi tazminatın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile her bir davacı için 7.500 er TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacıların işitme engelli çocuklarının davalıya ait okulda 7.sınıfa kadar eğitim gördüğü, davacıların iddiasına göre, 7.sınıfa kayıt aşamasında işitme engeli nedeniyle kaydının yapılmayacağının bildirildiği, davalı tarafın savunmasına göre,davacıların çocuğu için rehberlik servisinin bir rapor hazırladığı, raporun aile ile paylaşılıp izah edildiği, rapora göre, çocuğun tam duyamadığı bu yüzden ders başarısının ve okul uyumunun tam olmadığı, konuları kavrayamadığı, cümle kurma ve tamamlama becerisinin gelişmediği, yaşının büyüdükçe sorunlarının arttığı, arkadaşları ile işitmeye bağlı olarak uyumsuzluk yaşadığı, okul başarısının düştüğü, bireyselleştirilmiş özel eğitim veren kuruluşlarda eğitim görmesi gerektiği hususunun bildirildiği ancak yinede talep olması halinde çocuğun kaydının yapılacağının bildirildiğini savunmuştur.Davacı

taraf davalının bildirdiği rehberlik raporunu doğrulamıştır. Dosya içerisinde alınan resmi kurum raporlarına göre çocuğun ilköğretim okullarında eğitim almasının mümkün olduğu, işitme cihazı ile duymasının tam olduğu, çıkardığında total duyma kaybı bulunduğu, özel eğitime gerek olmadığı bildirilmiştir. Dosya kapsamına göre davacının çocuklarının sadece cihazla duyabilir şekilde işitme engeli bulunduğu, 7.sınıfa kadar davalı okulda okurken, özel eğitim almasına gerek olmadığına ilişkin resmi kurum raporlarına rağmen davalı tarafça özel eğitim veren kuruluşlara yönlendirildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece her bir davacı için 7.500 er TL manevi tazminat takdir edilmiştir. Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Mahkemece manevi tazminata hükmedilirken az yukarıda izah edilen hususlar gözetilmeksizin fahiş miktarda manevi tazminata hükmedilmiştir. Mahkemece açıklanan ilkeler doğrultusunda,tarafların durumu ,dava konusu olayın özelliği gözetilerek makul bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacıların tüm,davalının sair temyiz itirazlarının reddine,2.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMSASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5793, Karar No: 2021/1105, Tarih: 04.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/5793 E.  ,  2021/1105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin yokluğunda verilip 08/05/2020 tarihinde tebliğ olunan hükmü, Covit-19 salgını sebebiyle Yargı alanındaki hak kayıplarının önlenmesi amacıyla getirilen 13/03/2020-15/06/2020 tarihleri arasındaki durma süresi içersinde 02/06/2020 tarihinde süresinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, 19/02/2014 tarihli beraat hükmünün katılan vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 14/02/2019 tarih, 2016/8777 esas nolu ilamı ile faturaları kullanan şirket yetkililerinin tanık sıfatıyla dinlenerek faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının, faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması ve faturalarda yer alan imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra hüküm kurulması gerektiği belirtilerek bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılamada suça konu faturalar ele geçirilemediğinden yazı ve imza incelemesi yapılamadığı, kullanıcı ...’in tanık sıfatıyla tespit edilen anlatımında, ... Uluslararası Nakliyat Turizm İnşaat şirketini ve sanığı tanımadığını, alışveriş yapmadığını beyan ettiği, kullanıcı Abdikoğlu Turizm Sanayii şirketi yetkilisi ...’nun tanık sıfatıyla tespit edilen anlatımında, ... nakliyat adlı şirketin sahibini tanımadığını, alışveriş yapılıp yapılmadığını bilmediğini ağabeyi ...'nun da şirkete ortak olup alışveriş yapmış olabileceğini, kendisinin sanığı tanımadığını beyan ettiği, sanığın bozma sonrası tespit edilen beyanında, şirketin... ile ... isimli ortağı tarafından işletildiğini söylediği anlaşılmakla, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1-Sanığın bozma sonrasındaki beyanında adları geçen kişilerin sanıktan sorulup açık kimlik bilgisi ve adreslerinin tespit edilerek, CMK’nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırladıktan sonra tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve savunma doğrultusunda beyanlarının tespit edilmesi,

1-Sanığın bozma sonrasındaki beyanında adları geçen kişilerin sanıktan sorulup açık kimlik bilgisi ve adreslerinin tespit edilerek, CMK’nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırladıktan sonra tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve savunma doğrultusunda beyanlarının tespit edilmesi,

2-Tanık ...’nun beyanında adı geçen ... ile suça konu faturaları kullandığı tespit edilen kanaat oluşturacak sayıda şirket yetkilisi veya kişinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması ve sonucuna göre toplanan tüm deliller değerlendirilip sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile ayrıca 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açıldığı ve her takvim yılı ayrı suçları oluşturduğu halde hangi yıldan olduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulmak suretiyle sanığın beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 04/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5930, Karar No: 2015/874, Tarih: 10.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/5930 E.  ,  2015/874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafileri ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2585, Karar No: 2023/6253, Tarih: 18.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/2585 E.  ,  2023/6253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/659 E., 2016/41 K.

SUÇ : Bilişim sistemine hukuka aykırı müdahale suretiyle haksız çıkar sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında zincirleme şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır.

2.Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/659 Esas, 2016/41 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında zincirleme şekilde bilişim sistemine hukuka aykırı müdahale suretiyle haksız çıkar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafin temyiz istemi, şartları oluştuğu halde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması, suç niteliği değişmesine karşın sanığa ek savunma hakkı verilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması, iddianamede anlatılan olay ile ilgili kanun maddesi ile kurulan mahkeme hükmü arasında çelişki olması, şartları oluştuğu ve sanık ve vekilince uygulanması talep edildiği halde yasal ve takdiri indirim sebeplerinin ve lehe hükümlerin uygulanmaması, yokluğunda toplanan delillerin sanığa bildirilmemesi, eksik soruşturma nedeniyle sanık lehine delillerin toplanmaması, suçun ispatı için gerekli ve esasa etkili olan fatura ödeme kayıtları ile gerekçeli kararda mail olarak adlandırılan kredi kartı ödeme talimatları gibi kayıtların dosya kapsamında yer almaması, yasal koşulları oluşmadığı halde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ile usule yasaya aykırı karar verildiği ve benzerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, fatura ödeme merkezinde çalışan sanığın internette "BurKy" kullanıcı adını kullanarak www.r10.net isimli forum sitesinde açmış olduğu "indirimli fatura ödeme" konu başlığı ile faturaların mevcut tutarının daha altında bir değerle indirimli olarak ödeme yapabileceğini belirterek kendisi ile irtibat kuran kişilere ait toplam 1464,20 TL'lik TTNET internet fatura bedellerini mağdura ait kredi kartı bilgilerini kullanarak çalışmakta olduğu Mercan İletişim isimli işyeri üzerinden ödediği, sanığın böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.