muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/26780, Karar No: 2016/23916, Tarih: 25.10.2016

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ. maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır. Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ. maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanunun 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz. Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz.

Somut olayda, dava belirsiz alacak davası türünde açılmıştır. Dava dilekçesinde, davalı ile dava dışı işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddia edilerek, davalı bünyesinde aynı görev ve kıdemde çalışan emsal işçilere ödenen ücretin davacıya da ödenmesi gerektiği ve sağlanan diğer tüm mali haklardan davacının da yararlanması gerektiği belirtilerek, aylık ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ikramiye ve ilave tediye, sosyal yardım, ek tazminat, vardiya zammı, yol ve yemek ücreti alacakları talep edilmiştir. Mahkemece, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları dışındaki talepler bakımından, davanın belirsiz alacak davası açılamayacağı kabul edilerek hukuki yarar yokluğundan usulden ret kararı verilmiştir. Ne var ki, davacı vekili, delilleri arasında, emsal işçi ücret ve mali haklarının belirlenmesi noktasında davalı kayıtlarına dayanmış olup, talebin haklı görülmesi ihtimalinde, emsal işçiye ödenen ücret ve sağlanan hakların tespit edilerek işçilik alacaklarının miktarının tam ve kesin olarak belirlenmesi, karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale gelebilecektir. Bu sebeple, mahkemece usulden ret kararı verilen alacaklar yönünden de, davanın belirsiz alacak davası türünde açılması mümkün olup, hukuki yarar vardır. Söz konusu alacaklar bakımından da, işin esasına girilmesi gerekirken, usulden ret kararı verilmesi, usule ve kanuna aykırı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesinde yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14311, Karar No: 2023/8639, Tarih: 06.11.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/14311 E.  ,  2023/8639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2317 E., 2017/2054 K.

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince terör örgütü propagandası yapmak suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kesin olarak verilen kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 ... Kanunun 29 uncu maddesi ile 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 ... Kanun) 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunulduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.06.2017 tarihli ve 2016/363 Esas, 2017/125 ... Kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 ... Terörle Mücadele Kanunu'nun(3713 ... Kanun) 7 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 ... ... Ceza Kanunu'nun(5237 ... Kanun) 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.09.2017 tarihli ve 2017/2317 Esas, 2017/2054 ... Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca tanzim olunan 01.10.2021 tarihli onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özetle; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, usul ve kanuna aykırı karar verildiğine, sanığın konuşmalarının Anayasa'nın 83 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında olduğuna, eksik araştırma, inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütü propagandası yapmak suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütü propagandası yapmak suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Dairemizin 09.02.2016 tarih ve 2015/7466 E., 2016/1025 ... Kararında açıklandığı üzere, sanığın yaptığı konuşmanın bütünü ve bağlamı ile olay tarihi ve yeri itibariyle terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva içermediğinin anlaşılması karşısında, terör örgütünün propagandasını yapmak suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilerek 5237 ... Kanun'un 301 inci maddesinde tanımlanan ... Milletini, Türkiye Cumhuriyeti Devletini, Devlerin kurum ve organlarını aşağılama suçunun unsurları ve cezalandırılma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılıp gerektiğinde anılan kanunun 301 inci maddesinin dördüncü fıkrasının gereğine tevessül edildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdiri yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.09.2017 tarihli ve 2017/2317 Esas, 2017/2054 ... Kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/901, Karar No: 2013/8098, Tarih: 24.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/901 E.  ,  2013/8098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama

HÜKÜM : 1- Sanık ...- TCK.nun 25/2. maddesi uyarınca sanığa ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine,

(Katılan ...'e karşı silahla basit yaralama suçundan) TCK.nun 25/2. maddesi uyarınca sanığa ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine (maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan)

2- Sanık ...- CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine (Katılan ...'e karşı silahla basit yaralama suçundan),

CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine (maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan)

3- Sanık ...- CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine (Katılan ...'e karşı silahla basit yaralama suçundan)

CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine (maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan)

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Oluşa ve özellikle dosya içeriğinde bulunan 11.07.2010 tarihli olay ve

1- Oluşa ve özellikle dosya içeriğinde bulunan 11.07.2010 tarihli olay ve

yakalama tutanağı, Emniyet Genel Müdürlüğü ... ... Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 20.07.2010 tarihli raporu ve 11.07.2010 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre; sanık ...’in sanıklar Mikail ve ...’in babası olduğu, hep birlikte aynı evde ikamet ettikleri ve maktul ile mağdurun kayınvalidesi olan ...'ın komşuları oldukları, olay günü sanık ...’in zihinsel özürlü yaşı küçük oğlu Selim ile ...’nin kızı Senem'in tartışmaları üzerine, tartışmanın büyüyüp iki aile arasında kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında ...’in kızları, ... ve Mikail’in kız kardeşleri olan Gönül ve Birgül'ün ...’yi basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte darp ettikleri, sanık ...’in de Senem ve ...’nin oğlu olan ...’u basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte darp ettiği, sonrasında Senem’in enişteleri olan maktul ... ile mağdur ...’i telefonla arayarak kavgayı anlatması üzerine, maktul ... ile bacanağı olan mağdur ...’in, olay günü kayınvalideleri olan ... ile yaptıkları kavganın hesabını sormak için ellerinde bıçaklar olduğu halde gittikleri, sanıkların evlerine gittikleri, bu sırada evin bahçesinde olan sanıklar ... ve Mikail ile karşılaştıklarında maktulün elindeki bıçakla önce sanık ...’e saldırıp sol kolundan basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaraladığı, sanık ...’in ise maktule müdahale ederek elini tuttuğu ve daha fazla vurmasını engellediği, sonrasında aralarında boğuşma yaşandığı, boğuşma sırasında her ikisininde birlikte yere düştükleri, bu sırada sanık ...’in, maktulün bıçak bulunan elini ittirmesiyle bıçağın maktulün sol göğüs boşluğuna girerek akciğerini öldürücü nitelikte yaraladığı, ancak maktulün yerden kalkabildiği ve bıçağı yeniden Mikail’e doğru savurduğu fakat bıçağın bu kez sanık ...’e değil de hemen yakınında bulunan mağdur ...’in kalçasından isabet ettiği, sonrasında maktulün elinde üzerinde kendi kanı ile sanık ...'e ait kanın karışık şekilde bulunduğunun ekspertiz raporu ile sabit bulunan bıçak olduğu halde sanıklara ait evin bahçesinden koşarak çıktığı sırada kavga nedeni ile olay yerine gelen polis memurlarınca görüldüğü, kendisine elindeki bıçağı atması söylendiğinde bıçağı yere attığı ve yaralanma nedeni ile yere düştüğü, mağdur ...’in de saldırıda kullandığı bıçağı olay yerinde düşürerek olay yerinden ayrıldığı anlaşılmakla; sanığın savunmasının aksine olay sırasında başka bir bıçak kullandığına ilişkin herhangi bir tanık anlatımı bulunmadığı gibi bu yönde bir maddi delilin de elde edilemediği gibi maktulün kendisine yönelik bıçaklı saldırısından sonra bıçağı maktulün elinden alarak maktul ve mağduru yaralamasından sonra aynı bıçağın maktulün eline bir şekilde yeniden geçmesinin mantık kuralları ve hayatın olağan akışına uygun düşmediği kanaatiyle, mahkemenin sanık ...’in maktul ve mağdura yönelik fiillerini meşru savunma kapsamında gerçekleştirdiğine ilişkin gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamede maktulün bıçakla sanık

Mikail’i yaraladığı, sanık ...’in de maktulün elindeki bıçağı alarak koltuk altına vurmak suretiyle maktulü öldürdüğü, mağdur ...’i de bıçakla yaraladığı sabit olduğundan bahisle sanık ... hakkında haksız tahrik altında maktulü kasten öldürme ve mağduru kasten yaralama suçlarından mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine yönelen ve bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in üzerine atılı maktul ...’ü kasten öldürme ve mağdur ...’i kasten yaralama suçlarında; fiillerini, meşru savunma kapsamında gerçekleştirdiği ile sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...’ü kasten öldürmeye ve mağdur ...’i kasten yaralamaya yardım suçlarından açılan kamu davalarında elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter derece ve nitelikte bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet Savcısının, sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, katılanlar ... ile ... vekillerinin eksik incelemeye vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 24/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26884, Karar No: 2015/2262, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/26884 E.  ,  2015/2262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2191, Karar No: 2019/2096, Tarih: 20.05.2019

**23. Hukuk Dairesi         2017/2191 E.  ,  2019/2096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Davacı vekilince açılan menfi tespit davası sonucunda dairemiz bozmasına karşı yerel mahkemenin direnme kararının temyiz edilmesi ve HGK.ca Dairemize gönderilmekle Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı bir kısım davacılar vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 189,70 TL harç ve takdiren 384,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 20.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6188, Karar No: 2011/13087, Tarih: 12.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6188 E.  ,  2011/13087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8896, Karar No: 2016/9430, Tarih: 05.12.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/8896 E.  ,  2016/9430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, zimmet suçuna iştirak, denetim görevinin ihmali

HÜKÜM : Sanık ... hakkında zimmet suçundan açılan kamu davasında değişen suç vasfıyla nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet, sanık ... hakkında denetim görevini ihmal, sanık ... hakkında zimmet suçuna iştirakten beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ...'a yüklenen denetim görevinin ihmali suçundan doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan, bu nedenle hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşılan Hazinenin, vekili aracılığı ile yaptığı bu sanık açısından temyiz itirazlarının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, sanık ... hakkında zimmete iştirak suçundan CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün 20/06/2016 havale tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Kanunun 18. maddesindeki "...Hazine avukatının yazılı başvuruda bulunması halinde ... Bakanlığı, başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazanır." düzenlemesinin verdiği yetkiye ve CMK'nın 237/2. maddesine dayanılarak Hazinenin temyiz dilekçesinin kapsamına göre sadece bu suç yönünden katılma talebinin KABULÜNE, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/12/2013- 2013/6-520 2013/582 sayılı Kararında da belirtildiği üzere; ceza miktarı yönünden resen temyize tâbi olmayan hükmün sanık müdafii tarafından süresinde 23/02/2016 tarihinde temyiz edilmesine rağmen sanığın 17/10/2016 tarihli dilekçesi ile “...dosyanın onanmasını..” talep ettiği, sanığın dilekçede açıkça hükmolunan cezaya razı olunduğunu belirtilmiş olması karşısında bu talebinin temyizden vazgeçme niteliğinde olduğu, 5271 sayılı CMK'nın 266/3. maddesindeki müdafiin iradesine üstünlük tanınması gerektiğine ilişkin istisna halin ise aynı Kanunun 150/2. maddesine göre yapılan zorunlu müdafii görevlendirmelerini kapsadığından somut olayda uygulanamayacağı anlaşılmakla birlikte, sanık ... hakkında verilen söz konusu mahkumiyet hükmü ile diğer sanıklar Ahmet ve Emine hakkında verilen beraat hükümleri olmak üzere tüm hükümleri katılan kurum vekilinin 22/02/2016 tarihli dilekçe ile temyiz etmesi karşısında incelemenin tüm hükümlere yönelik katılan kurum vekilinin, sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik ise katılan ... vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

02/12/2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun dolandırıcılık suçu yönünden 14 ve 34. maddelerindeki düzenlemelerde sanıklar lehine bir durum bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün temyiz incelemesinde;