muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7175, Karar No: 2018/4340, Tarih: 13.03.2018

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanıkların ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasında sanık hakkında 5237 sayılı TCK.'nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulamasına ilişkin paragrafının hükümden çıkartılarak yerine “ Sanığın, Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06/11/2007 tarih ve 2004/572 Esas, 2007/399 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 142/1-b, 143, maddelerine istinaden verilen 2 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasına, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" paragrafının eklenmesi suretiyle hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6036, Karar No: 2010/7172, Tarih: 17.06.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/6036 E.  ,  2010/7172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 17.11.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan HUMK’nun 13.maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda miras bırakanla ilgili olarak düzeltme isteyebilir.

Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Dava konusu edilen 299 ve 309 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında "... kızı ... Akın" şeklindeki kaydın "... kızı ..." olarak tashihi istenmiştir.

Mahkemece, kayıt malikine ait olduğu belirtilen nüfus kaydında İbrahim kızı ...'nin soyisminin yazılı olmadığı anlaşılmaktadır. ... kızı ... 15.10.1930 tarihinde vefat etmiştir. Yine dosya arasındaki tapulama tutanaklarında kadastro tespitinin 1967 yılında yapıldığı, 1966 yılında ise harici ve rizai taksimin gerçekleştirildiği sabittir. Tüm bu hususlar bir arada düşünüldüğünde; tapu ve nüfus bilgileri arasında tam bir bağlantı ve tutarlılık sağlandığı söylenemez. Tapu kaydında isim tashihi davalarında en önemli husus mülkiyet aktarımına neden olunmamasıdır.

Mahkemece yapılması gereken iş; tanıklar ve varsa tesbit bilirkişileri nezaretinde taşınmaz başında keşif yapılarak hak iddiasında bulunan şahısların bulunup bulunmadığını saptamak, sonucuna göre bir karar vermek olmalıdır. Eksik inceleme sonucu verilen karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17521, Karar No: 2015/9543, Tarih: 30.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/17521 E.  ,  2015/9543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı ... yönünden; maddi tazminat olarak; 76.241,52 TL' nin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat olarak; 75.000,00 TL' nin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin 125.000,00 TL manevi tazminat isteminin reddine, davacı ... yönünden; maddi tazminat olarak; 43,01 TL' nin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin 456,99 TL maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat olarak; 50.000,00 TL' nin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin 50.000,00 TL manevi tazminat isteminin reddine, davacı ... yönünden; maddi tazminat olarak; 500,00 TL talebin reddine, manevi tazminat olarak; 50.000,00 TL' nin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin 50.000,00 TL manevi tazminat isteminin reddine, davacı ... Kızılbuğa yönünden; Manevi tazminat olarak; 50.000,00 TL' nin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, Fazlaya ilişkin 50.000,00 TL manevi tazminat isteminin reddinekarar verilmiştir.

Davacılar murisininnın iş kazası sonucu vefat ettiği olayda, davalı işverenin % 100 oranında, kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Davacılar murisininnın iş kazası sonucu vefat ettiği olayda, davalı işverenin % 100 oranında, kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan hesap raporunun yönteme uygun olmadığı açıktır. Gerçekten davacı iş kazası sonucu uğramış olduğu zararın giderilmesini istemiştir. Kusurun aidiyeti ve oranı ile maluliyet uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, PMF yaşam tablosuna göre bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı. işgörmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Mahkemece hükme esas alınan hesaba ilişkin bilirkişi raporunda ise davacının bakiye ömrünün PMF yaşam tablosuna göre değil, TRH-2010 yaşam tablosuna göre belirlendiği, yukarıda belirtilen ilkelerin göz önüne alınmadığı, bu haliyle denetime elverişsiz olduğu açıktır.

Yapılacak iş; yukarda açıklanan esaslara göre bilirkişiye zarar hesabı yaptırılıp, tüm deliller bir arada değerlendirilerek karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı'ya iadesine

30/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4044, Karar No: 2021/978, Tarih: 24.02.2021

**1. Hukuk Dairesi         2018/4044 E.  ,  2021/978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, çekişmeli 134 ada 4 parsel sayılı taşınmazın eski maliklerinin Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 2007/886 Esas sayılı dosyası üzerinden kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davası açtıklarını, yargılama sonucunda taşınmazın tapu kaydının iptali ile bir kısmının dere, bir kısmının ise yol olarak terkinine karar verildiğini, ne var ki tapu kaydına tedbir konulmamış olmasını fırsat bilen davalının taşınmazı satın aldığını, TMK 705/2 uyarınca taşınmazın mülkiyetini tescilden önce kazandıklarını, davalının kötü niyetli ve adına oluşan kaydın yolsuz olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiştir.

Davalı, süresinde cevap dilekçesi sunmamış yargılama sırasında iyi niyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının taşınmazı temlik aldığı tarihte tapu kaydında herhangi bir şerh olmadığı, tapuya güven ilkesi gereği davalının ediniminin korunması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine ilişkin verilen karara karşı, davacının yaptığı istinaf başvurusu İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından esastan reddedilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 09.02.2021 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat Simay Pala ile temyiz edilen davalı vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.11.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davalı vekili için 3.050.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı 1.604.70. TL fazla yatırılan harcın temyiz eden davacıya iadesine, 09.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15394, Karar No: 2024/1167, Tarih: 06.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/15394 E.  ,  2024/1167 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/278 E., 2018/1153 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 21.03.2013 tarihli ve 2012/447 Esas, 2013/168 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası,62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 16.03.2017 tarihli ve 2017/875 Esas, 2017/7688 Karar sayılı kararı ile sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine yapılan yargılamada, ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2018 tarihli ve 2017/278 Esas, 2018/1153 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası,62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmün eksik inceleme neticesi usul ve yasaya aykırı olarak verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmün eksik inceleme neticesi usul ve yasaya aykırı olarak verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın ...plakalı aracını satmak için aracına asmış olduğu yazı üzerine, sanığın araca müşteri olduğu,katılanı iş yerine çağırıp, aracını almak istediğini beyan edip, katılana yemek ısmarlayarak ticari durumunun iyi olduğuna inandırarak, aracını alma konusunda ikna ettiği, katılanın aracını peşin para ile satacağını söylemesine rağmen şüphelinin satış vekaleti çıkartıldıktan sonra bankadan kredi çekeceğini ve borcunu ödeyeceğini söyleyerek katılanı 08.02.2012 tarihinde ... 1. Noterliğine götürüp, kendisinden 08.02.2012 tarih ve 04153 yevmiye numaralı süreli vekaletname alarak katılana 22.400,00 TL bedelli senet verdiği ve aldığı vekalet ile katılandan teslim almış olduğu aracı 09.02.2012 tarihinde başkasına satarak işyerini de terk ederek kaçması şeklindeki eylemi ile dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunmuştur.

2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Mahkeme tarafından; tüm dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesinde; sanığın baştan beri kastının katılanı hile ve desiselerle yanıltarak dolandırmak olduğu, aşamalardaki savunmalarında eylemi hukuki mahiyetteymiş gibi göstermeye yönelik hareket ettiği, tüm yargılama boyunca hükümden sonra dahi katılanın zararını karşılamadığı göz önüne alındığında eylemin hukuki mahiyet arzettiği yönündeki savunmalarına itibar edilmesi mümkün görülmeyerek sanığın katılana yönelik dolandırıcılık suçunu işlediği kabulü ile temyize konu hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun, suç tarihi itibarıyla 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrası ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 34 üncü maddeleri gereğince mağdurlara ilk uzlaşma teklifinde bulunulduğu 10.07.2018 tarihi ile uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği 05.09.2018 tarihe kadar zamanaşımı süresinin durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

2. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2018 tarihli ve 2017/278 Esas, 2018/1153 Karar Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4805, Karar No: 2010/10112, Tarih: 03.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4805 E.  ,  2010/10112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3898, Karar No: 2016/6102, Tarih: 02.03.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/3898 E.  ,  2016/6102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ..., müvekkilinin 02.08.2007-21.03.2011 tarihleri arasında çalıştığını, son olarak müdür sıfatıyla çalıştığını, net 1.000,00 TL ücret aldığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, haftanın altı günü 19:00-08:30 saatleri arasında çalıştığını, en az iki gün 19:00'da başlayan çalışmasının 09:30'a kadar uzadığını, 2010 ve 2011 yılları yıllık izinlerini kullanmadığını, Mart ayı ücretinin ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., davacının 27.11.2010-24.03.2011 tarihleri arasında çalıştığını, kendi isteği ile işyerinden ayrıldığını, asgari ücret aldığını, fazla mesai yapmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı ... temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai alacağını davacı tanığının çalışma süresini dikkate alarak beyanlarına göre haftalık onsekiz saat olarak belirtmiştir. Davacı tanığı davacı ile birlikte iki yıl çalıştıklarını beyan etmiştir. Bu durumda davacının kabul edilen işe başlangıç tarihinden iki yıl sonrasına kadar fazla mesai alacağının hesaplanması gerekli iken davacı tanığının çalışmasının bulunmadığı süre bakımından da hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 02.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.