muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8766, Karar No: 2015/18185, Tarih: 20.05.2015

Somut olayda davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiği iddia edilmesine rağmen bunun somut ve inandırıcı delillerle ortaya konup kanıtlanmadığından feshin geçersizliğine karar verilmesi yerindedir. Ancak mahkemece her ne kadar davalı .... yönünden husumet nedeniyle ret kararı verilmişse de, davadışı .. ....’nun Hat Bakım Başkanlığı’nı 30.03.2014 tarihinde davalı ...’ye devrettiği, dava dışı .... ile davalı İ.... Şti 28.09.2012 tarihinde akdedilen “...Hat Bakım Başkanlığı Teknik Hizmetleri, Yardımcı Destek Hizmetleri” sözleşmesinin 01.04.2014 tarihinden itibaren . . A.Ş.’ye devredildiği, ... .., davalı .. . A.Ş. ve davalı ...i arasında bu konuda protokol imzalandığı, davacının iş sözleşmesinin 15.08.2014 tarihinde feshedildiği, fesih tarihine göre asıl işverenin .... olduğu, nitekim davalı.... de cevap dilekçesinde açıkça “davacı, devir tarihi olan 01.04.2014 tr.den itibaren tekrar müvekkil ... çalışanı olarak yolcu koltuklarıyla ilgili olarak destek hizmeti vermeye başlamıştır” diyerek bu hususu kabul ettiği, buna göre adı geçen şirketin işe iadenin mali sonuçlarından sorumlu tutulması gerekirken hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İtemsan Temizlik Güvenlik Sistemleri Taşıma ... nezdinde İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı alt işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminattan her iki davalının birlikte sorumlu olmak kaydı ile miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için davalı alt işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yapmış olduğu 96.50 TL yargılama giderinin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacı vekiline iadesine,

Kesin olarak oybirliği ile 20/05/2015 günü karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5376, Karar No: 2024/9021, Tarih: 23.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/5376 E.  ,  2024/9021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/577 E., 2024/187 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 32. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/228 E., 2021/828 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede İlk Derece Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edildiği; ancak, temyiz kaydının yapılmasına rağmen harçların yatırılmadığı belirlenmiştir.

Türkiye ...; 15.07.2018 tarihli ve 30479 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Bakanlıklara Bağlı, İlgili, İlişkili Kurum ve Kuruluşlar ile Diğer Kurum ve Kuruluşların Teşkilatı Hakkında 4 Karar No.lu Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi uyarınca özel bütçeli ve tüzel kişiliği haiz bir kamu kurumudur.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun (492 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin (j) bendi gereğince; genel bütçeye dâhil idareler, yargı harçların muaftır. Temyiz eden davalı Kurum ise özel bütçeli bir kamu kurumu olup yargı harçlarından istisna veya muafiyeti bulunmadığı anlaşılmaktadır.

492 sayılı Kanun’un 32 nci maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.

Bu itibarla;

1. Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

2. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13438, Karar No: 2016/62, Tarih: 11.01.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/13438 E.  ,  2016/62 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, hukuki ehliyetsizlik ve aldatma (hile) hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ....'in maliki olduğu 102 ada 5 parsel sayılı taşınmazı kardeşleri olan davalıya satış suretiyle devrettiğini, temlikin yapıldığı tarihte mirasbırakan ...'in ehliyetsiz olduğunu ayrıca davalının aldatması (hile) suretiyle temlikin yapılmasını sağladığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, temlikin yapıldığı tarihte mirasbırakanın fiil ehliyeti bulunduğunu ve rızası ile taşınmazları devraldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, aldatma (hile) iddiasının sübut bulmaması, hukuki ehliyetsizlik iddiası yönünden ise Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan alınan 31.01.2014 tarihli ve "murisin 13.10.2009 tarihinde fiil ehliyetine haiz olduğu yönündeki rapor hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir..

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakanın 13/10/2009 tarihli akitle maliki olduğu çekişme konusu 5 parsel sayılı taşınmazı davalıya temlik ettiği, murisin18/07/2010 tarihinde ölümü ile mirasçı olarak davacılar, davalı ve dava dışı eş Hatice ile diğer çocukları ..., ..., ..., ... ve ...'in kaldığı ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 27/07/2010 tarih, 2010/220 -200 E. K. Sayılı veraset ilamı ile anlaşılmaktadır.

Adli Tıp Kurumundan alınan 31.01.2014 tarihli raporda; ... .... Devlet Hastanesi'nin 17/03/2009 ve 02/04/2009 tarihli kayıtlarında her ne kadar Alzheimer tanısı olsada, herhangi bir muayene kaydı ve bu hastalığa ait ilaç kaydı olmadığı, ... Devlet Hastanesi'nin 05/11/2009 tarih 3717 özürlü sağlık kurulu raporunda ise; “Ruhsal muayene normal, Nüroloji: bilinç açık, koopere, oryante” olarak tanımlandığından akit tarihinde kendisinin; fiil ehliyetini müessir ve kişide şuur ve hareket serbestisi ile olayları kavrayıp onlardan sağlıklı sonuçlara varabilme yeteneğini ortadan kaldıracak mahiyet ve derecede akıl hastalığı, akıl zayıflığı, bunama hali veya organik defisiter araz saptayacak herhangi bir tıbbi bulgu veya belgeye rastlanmadığı, bu duruma göre; mirasbırakanın 13/10/2009 tarihinde fiil ehliyetine haiz olduğunun kabulü gerektiği" açıklanmıştır.

Ancak, buna rağmen mirasbırakan .... hakkında Mersin Tarsus Devlet Hastanesince daha önce düzenlenen 17/03/2009 ve 02/04/2009 tarihli epikriz raporlarında Alzheimer tanısına ilişkin açıklama yapıldığı ayrıca keşif mahallinde dinlenen tanık beyanlarında; murisin ölümünden önceki son iki üç yıl içerisinde akıl sağlığının yerinde olmadığının, davranışlarını yönlendirme yeteneğini kaybettiğine ilişkin tavır ve hareketlerinin bulunduğunun belirtildiği bu durumda; Adli Tıp Kurumundan verilen rapor ile diğer kurumlarca verilen raporlar arasında çelişki olduğu anlaşılmaktadır.

O halde; 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 15/f.maddesinde; "Adli Tıp Genel Kurulu, Adli Tıp İhtisas Kurulları ile Adli Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ve görüşleri arasında da ortaya çıkan çelişkileri, konu ile ilgili uzman üyelerin katılımıyla inceler ve kesin karara bağlar" hükmü gereğince çelişkinin giderilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hâl böyle olunca; dosyanın tümüyle Adli Tıp Kurumu Genel Kuruluna gönderilerek, belirtilen raporlar irdelenmek, tanık beyanları ve dosyadaki tüm deliller değerlendirilmek suretiyle raporlar aralarındaki çelişkinin giderilmesi, temlik işleminin yapıldığı 13/10/2009 tarihinde mirasbırakan ...'in fiil ehliyetine haiz olup olmadığının tespiti, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3452, Karar No: 2012/1898, Tarih: 19.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/3452 E.  ,  2012/1898 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro tespiti sonunda dava konusu 108 ada 346 ve 360 parsel sayılı sırasıyla 14.332,36 m2 ve 653,41 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar miras yolu ile gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak hükmen davalı ... ve paydaşları adına tescil edilerek kesinleşmiştir. Davalı ..., dava konusu taşınmazlardaki diğer tapu kayıt maliklerinin paylarını kayden satın almıştır. Bunun üzerine tespit maliki olmayan ..., vergi kayıtlarına ve miras yolu ile gelen hakka dayanarak dava konusu taşınmazların adına tapuya tescili istemiyle tapu iptal ve tescil davası açmıştır. Yargılama sırasında davalı ... tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 108 ada 346 ve 360 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde tespit tarihinde zilyet davacı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Davacı, tarih ve sayı bildirmeden tapu kaydına dayandığını öne sürmüş ise de yargılama sırasında sadece vergi kaydına dayanmış, tapu kaydı ibraz etmediğinden tapu kaydı uygulanmadığına dair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...’nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 26,75 TL harcın davacıdan alınmasına, 19.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4742, Karar No: 2023/6826, Tarih: 30.10.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/4742 E.  ,  2023/6826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi

...

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Alacaklının temyiz isteminin incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Şikayetçi borçluların temyiz istemine gelince;

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usul ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi borçlu aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi borçlu aleyhine ihale bedelinin %1'i oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih iddialarının ağırlığı ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %1’i olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :

Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi’nin 15.03.2023 tarih ve 2023/410 E. - 2023/513 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “1.c” numaralı bendinde yer alan “%1'i olan 1.900,00 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “% 5’i oranında” ibaresinin yazılmasına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/15804, Karar No: 2017/18373, Tarih: 16.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/15804 E.  ,  2017/18373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı zammı ile sorumluluk zammı, öğrenim yardımı zammı, yemek yardımı zammı, yakacak yardımı zammı, giyim yardımı zammı, birleştirilmiş yardım zammı, izin yardım zammı ve ücret zammı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 16/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1603, Karar No: 2015/6931, Tarih: 05.11.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/1603 E.  ,  2015/6931 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2009/239571

Mahkemesi : Giresun Ağır Ceza

Tarihi : 07.05.2009

Numarası : 2009/13-2009/14

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık S.. K.. hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp, sanıklar S.. K.. ve C.. K..'nın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, sanık Y.. A..'ın suçunun sübutu kabul edilmiş, hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2860, Karar No: 2014/8135, Tarih: 11.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/2860 E.  ,  2014/8135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli 133 ada 12, 17 ve 29 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanaklarının tespit dayanağı belgeler sütununda hem belgesiz tespit yapıldığı belirtilmiş hem de tapu kayıtlarından bahsedilmiştir. Söz konusu çelişkinin Tapu ve Kadastro Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak giderilmesi, tespite dayanak belgeler var ise tüm tedavülleri ve revizyon durumları ile birlikte temin edilmesi,

2- Davacıların dayandığı 13.03.1951 tarih 29 ve 31 sıra nolu tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin Tapu Müdürlüğünden, söz konusu kayıtların kadastro sırasında revizyon görüp görmediklerinin Tapu ve Kadastro Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak alınacak cevabi yazıların,

3- Çekişmeli taşınmazlara komşu olan taşınmazların kesinleşme durumlarını gösterir şekilde kadastro tutanakları ve varsa dayanak belgelerinin onaylı örneklerinin, kesinleşmiş iseler ayrıca tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin,

4- Davacılar ve miras bırakanları adına aynı çalışma alanında belgesiz olarak tespit ve tescil edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının ve miktarının Tapu, Kadastro ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, var ise kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin Tapu Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.