muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4228, Karar No: 2018/6329, Tarih: 04.10.2018

Mahkemece; alınan bilirkişi raporuna göre 04/05/2012 ve 05/06/2012 tarihli kat malikleri toplantılarında apartmanın kömürlü olan ısıtma sisteminin doğalgazlı sisteme çevrilmesi hususunda karar alındığı, davacının ibraz ettiği ... ... firmasına ait 31/12/2012 tarihli faturaya göre malzeme ve işçilik bedeli olarak davalının aynı grupta yer alan dairesinin de içinde bulunduğu ... ve ...nolu daireler için toplam 12.280,00.-TL bedelli fatura düzenlenmiş olduğu, iptal edilmeyen kat malikleri kurulu kararlarının yerine getirilmesi gerektiği, davalı tarafın yukarıda bahsedilen kat malikleri kurulu kararlarının iptal edildiğine dair herhangi bir belge ibraz edemediği, iptal edilmemiş kat malikleri kurulu kararına istinaden arsa payı oranında kat maliklerinin üzerine düşen bedeli ödeme yükümlülüğünün bulunduğu, apartman işletme defterine faturanın işlenmemiş olmasının bu durumu değiştirmeyeceği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, davaya konu ... 20. İcra Müdürlüğünün 2013/5699 sayılı dosyasında davalı borçlunun yapmış olduğu itirazın 2.456,00.-TL asıl alacak için iptaline, faiz isteminin reddine, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, İİK'nın 67. maddesi gereğince haksız itiraz nedeniyle asıl alacağın % 20'si oranında hesaplanan 491,20.-TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, temyiz üzerine yapılan ilk incelemede, Dairemizce 12/04/2018 tarihli ve 2018/81 Esas - 2018/2903 karar sayılı ilam ile; ".... 05.05.2012 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında ısıtma sisteminin yakıt dönüşümü konusunda kömürden, doğalgaza merkezi sistemde ısınma şeklinde karar alındığı, 23.06.2012 tarihli toplantıda ise bu dönüşüm nedeniyle daire başına 2.580,00.-TL ödeme yapılmasına ilişkin karar verildiği, kat malikleri kurulunca alınan ve iptal edilmeyen kararlara istinaden, davalının arsa payı oranında 2018/4228-6329 bedel ödeme yükümlülüğünün bulunduğu anlaşıldığına göre, bu bedeli ödemeyen davalının sorumluluğu devam edeceği; diğer taraftan mahkeme dosyasının tutanak ile hakimin belirlediği bilirkişiden başkasına teslim edilmesinin ya da başka bir kimsenin rapor düzenlemek için mahkeme dosyasını teslim almış olmasının davalının bu yükümlülüğünü ortadan kaldırmış olmayacağı" gerekçesi ile tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına oybirliğiyle karar verildikten sonra; bu defa onanmasına karar verilen yerel mahkeme hükmü, fer'i müdahil ... tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 66-69. maddelerindeki düzenlemeye göre; üçüncü kişiler, davayı kazanmasında hukuki yararı bulunan taraf yanında ve ona yardımcı olmak amacıyla, tahkikat sona erinceye kadar, fer’î müdahil olarak davada yer alabilirler. Müdahale talebinin kabulü hâlinde müdahil, davayı ancak bulunduğu noktadan itibaren takip edebilir. Müdahil, yanında katıldığı tarafın yararına olan iddia veya savunma vasıtalarını ileri sürebilir; onun işlem ve açıklamalarına aykırı olmayan her türlü usul işlemlerini yapabilir. Müdahilin de yer aldığı asıl davada hüküm, taraflar hakkında verilir.

Davaya konu olayda; yapılan yargılama sonucunda, davalı (annesi) ile birlikte ikamet ettiğini beyan eden fer'i müdahil ... hakkında herhangi bir hüküm kurulmamıştır. Öte yandan, fer'i müdahil, taraf veya bir tarafın temsilcisi olmayıp sadece lehine katıldığı tarafla birlikte hareket etme yetkisine sahip olduğundan tek başına temyiz yoluna başvuramaz, ancak, lehine katıldığı tarafla birlikte hükmü kanun yoluna götürebilir. Bu nedenle; fer'i müdahilin temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; fer'i müdahil ...'ün temyiz olunan kararı tek başına temyiz hakkı bulunmadığından TEMYİZ DİLEKÇESİNİN REDDİNE istek halinde temyiz harcının iadesine 04/10/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18964, Karar No: 2016/14496, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18964 E.  ,  2016/14496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım , sayaç okuma bedeli ile yine kayıp kaçak bedeli üzerinden TRT payı ve KDV bedeli adı altından fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; 2008/Ocak dönemi ile 2015/Şubat dönemleri arasında alınan bu bedellerinin miktarının tespiti ile davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş, 18.08.2015 tarihli dilekçesi ile talebini 22.789,29 TL olarak belirlemiştir.

Davalı ...., tacir olan davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı ... Tabii Kaynaklar Bakanlığı, kendilerine husumet yöneltilmesinin yasal olmadığını, bu nedenlerden dolayı Bakanlığın hasım mevkiinden çıkartılmasını istemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketi Medaş'ın, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedeli ile bu bedeller üzerinden alınan TRT payının elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davalı Medaş yönünden davanın kabulüne, diğer davalı ... Tabi Kaynaklar Bakanlığı yönünden ise davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davalı .... tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma bedeli ile bu bedeller üzerinden alınan TRT payı ve KDV bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma bedeli ile bu bedeller üzerinden alınan TRT payı ve KDV bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı .... yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1716, Karar No: 2024/8770, Tarih: 18.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1716 E.  ,  2024/8770 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/813 Esas, 2023/1938 Karar

DAVA TARİHİ : 13.04.2018

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/748 Esas, 2022/925 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Konya ili, .... ilçesi, ...Mahallesi 31748 ada 31 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırılan kısımlarının kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamış, beyan dilekçesinde özetle; davalı müvekkil ile ilgili tapu iptal ve tescil istemine ilişkin Konya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/241 Esas sayılı dosyasının bulunduğunu, bu dosyanın bekletici mesele yapılması gerektiğini, bu dosya içeriğine göre davacı tarafın dava konusu yaptığı gayrimenkuldeki malikin değişeceğini, söz konusu tarlanın müvekkiline satın alma yoluyla intikal ettiğini, ancak muvazaa nedeniyle tasarrufun iptali davası açıldığını ve halen devam ettiğini, bundan dolayı malikin değişmesi söz konusu olabileceğinden Konya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/241 Esas sayılı dosyası kesinleşmeden karar verilmesinin mağduriyete neden olacağını beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; Konya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/241 Esas sayılı dosyasının henüz kesinleşmediğini, tespit edilen kamulaştırma bedelinin 2942 sayılı Kanun'un 18 inci maddesi uyarınca ileride belli olacak hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılması gerektiğini, ancak yerel mahkeme kararında ise tespit edilen bedelin davalılara ödenmesine şeklinde hüküm kurulduğunu, oysaki gerekçeli karardaki 3 üncü ve 4 üncü maddelerin kaldırılması ve tespit edilen 506.723,70 TL kamulaştırma bedelinin 2942 sayılı Kanun'un 18 inci maddesi uyarınca ileride belli olacak hak sahiplerine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına ve yine 14.08.2018 tarihinden karar tarihine kadar bu bedele işleyecek yasal faizin de ileride belli olacak hak sahibine ödenmesine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sulu tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2018 değerlendirme yılı verileri kullanılmak, % 4 kapitalizasyon faizi ve bilirkişi raporunda yazılı özellikleri nedeniyle %170 oranında objektif değer artışı uygulanmak suretiyle, 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, kamulaştırılan taşınmazın tapusunun iptali ile davacı idare adına tesciline dair verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş; ancak dava konusu taşınmazın mülkiyetinin ihtilaflı olduğunun ve Konya 5.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/241 Esas sayılı dosyasında tapu iptal ve tescil istemli davanın devam ettiğinin anlaşılmasına rağmen 2942 sayılı Kanun'un 18 inci maddesi uyarınca bedelin ileride malik oldukları kesinleşen kişi ya da kişilere ödenmek üzere üçer ayılık vadeli hesapta bekletilmesi yerine davalılara ödenmesi şeklinde hüküm tesisi hatalı olduğundan İlk Derece Mahkeme kararı kaldırılarak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranının uygun olmadığını, tespit edilen bedele Anayasa Mahkemesinin 2942 sayılı Kanun’da bulunan faiz düzenlemesini iptal etmesi nedeniyle faiz işletilmemesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Konya ili, Meram ilçesi, Kaşınhanı Mahallesi 31748 ada 31 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12958, Karar No: 2024/3443, Tarih: 13.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/12958 E.  ,  2024/3443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2318 E. 2021/1402 K.

SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık ... hakkında ilk derece mahkemesince sanığın beraatine, bölge adliye mahkemesi tarafından ise sanığın TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 62/1, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "beraat" kararı, istinaf mercii tarafından "mahkumiyet" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden, kararın temyizi kabil olduğu belirlenmiştir.

Sanık ... hakkında İlk derece mahkemesince verilen kararın bölge adliye mahkemesince duruşma açılarak hapis cezasının artırılması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesi gereğince kararın temyizi kabil olduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde

temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29.03.2018 tarihli ve 2017/751 Esas, 2018/553 Karar sayılı kararı ile;

A. Sanık ... hakkında katılan ... 'e karşı kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraat,

B. Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçu nedeniyle; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3, 29/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 6.750,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına,

karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17.Ceza Dairesi'nin 22.12.2021 tarihli ve 2018/2318 Esas, 2021/1402 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanıklar hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçu nedeniyle; 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/3, 62/1 ve 53. maddeleri gereğince 1'er yıl 8'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında aynı Kanun'un 58. Maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ