muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/4201, Karar No: 2010/7047, Tarih: 06.05.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/4201 E.  ,  2010/7047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme

HÜKÜM : Sanık ...'nun genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten ateş etme suçundan hükümlülük ve erteleme, sanık ... Gökdeniz'in 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... Gökdeniz hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı kanun uygulandığı halde takdiri indirimin 765 sayılı TCK.nun 59. maddesine göre yapılması suretiyle karma uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün takdiri indirim uygulandığı bölümünden "765 sayılı TCK.nun 59. maddesi" ibaresinin çıkarılıp yerine "5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi", ibaresinin ilavesi suretiyle hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

II- Sanık ... hakkında kişilerde korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 6.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19397, Karar No: 2014/14841, Tarih: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19397 E.  ,  2014/14841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dairemizce de benimsenen HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2319, Karar No: 2015/4375, Tarih: 17.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2319 E.  ,  2015/4375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 17/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26339, Karar No: 2014/3585, Tarih: 24.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26339 E.  ,  2014/3585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası temyiz incelemesi için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HUMK.md.445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Temyize konu, Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir.Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.02.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/1370, Karar No: 2017/1085, Tarih: 11.04.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/1370 E.  ,  2017/1085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin paydaş olduğu taşınmazlar üzerinde inşaat yapılması konusunda davalı yüklenici ile 12.01.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, daha sonra yapılan 11.06.2008 tarihli tadilat sözleşmesi ile paylaşım durumunun netleştirildiğini, müvekkile 6930 ada 2 parsel 2 numaralı bağımsız işmerkezi ile 6930 ada 6 parsel 6 numaralı dairenin verildiğini ancak inşaatların süresinde tamamlanmadığını ileri sürerek, daire niteliğindeki bağımsız bölüm için 01.01.2010-31.12.2011 tarihleri arasında dönem için şimdilik 10.000,00 TL, işmerkezi niteliğindeki bağımsız bölüm için 01.07.2011-31.12.2011 tarihleri arasında kalan dönem için şimdilik 10.000,00 TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL kira tazminatının dava tarihinden itibaren ticari avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile dava değerini artırmıştır.

Davalı vekili, yasal sürede öncelikle görev itirazında bulunarak, tahkim şartının bulunduğunu, üçlü komisyon oluşturulmadan mahkemeye başvurulmasının sözleşme şartına aykırı olduğunu, arsa sahipleri ile müvekkili arasındaki itilaflar nedeniyle konulan şerh yüzünden genel iskânın alınamadığını, sözleşmeye göre müvekkili yüklenici payına düşen dairelerden dört tanesinin ve işyeri tapularından hiçbirisinin arsa sahiplerince müvekkiline verilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, yasal sürede öncelikle görev itirazında bulunarak, tahkim şartının bulunduğunu, üçlü komisyon oluşturulmadan mahkemeye başvurulmasının sözleşme şartına aykırı olduğunu, arsa sahipleri ile müvekkili arasındaki itilaflar nedeniyle konulan şerh yüzünden genel iskânın alınamadığını, sözleşmeye göre müvekkili yüklenici payına düşen dairelerden dört tanesinin ve işyeri tapularından hiçbirisinin arsa sahiplerince müvekkiline verilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu bağımsız bölümlerin davacıya isabet edeceği konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, yapılan inşaatlarla ilgili genel iskân ruhsatlarının alınmadığı, 6930 ada 6 parsel sayılı taşınmazın teslimine yönelik düzenlenen 25.08.2010 tarihli tutanakta davacı imzasının bulunmadığı, 6930 ada 6 parsel 6 numaralı bağımsız bölümün ayıplı olduğu ve bu ayıpların genel iskân alınmasına engel teşkil ettiğinin bilirkişi raporu ile tespit edildiği, her ne kadar davalı taraf ... Yapı Denetim Ltd. Şti.'nin faaliyetinin bir yıl süreyle durdurulması üzerine 6930 ada 2 parselde devam eden inşaatın 06.09.2011 tarihinde mühürlenmesi nedeniyle arsa maliklerinin de başka bir yapı denetim firması ile anlaşma yapmaması neticesinde inşaatı bitiremediklerini savunmuşsa da, rapora göre inşaatın %70 seviyesinde olduğu ve inşaatın tamamlanma süresinin mühürlenme tarihinden önceki bir tarih olması sebebiyle bu savunmaya itibar edilmediği, keza 3. Sulh Hukuk ve 2. Sulh Hukuk Mahkemesi dosyalarının açılması ve daha sonrada takipsiz bırakılıp işlemden kaldırılmalarının ''sözleşme ile arsanın yükleniciye teslim edilmiş sayılır'' maddesi gözönünde bulundurulduğunda davalı tarafın davacının inşaatın gecikmesine sebep olduğu savunmasının da yerinde olmadığı, davacı ... imzalı

07.11.2007 tarihli vekaletname ile kamuya terkedilecek kısımları terketmeye, yapı denetim sözleşmeleri tanzim ve imzalamaya, gerektiğinde feshetmeye, 634 sayılı Kanun hükümlerince kat irtifakı kurmaya, tapuları almaya davalı ...'yı yetkilendirdiği, davacının bu konuda ayrıca...'ya 17.07.2009 tarihinde vekaletname vermesinin davalıyı vekillikten azlettiğini göstermeyeceğinden davacı tarafından yeni bir yapı denetim firması ile sözleşme yapılmamasının inşaatın geç bitirilmesine neden olduğu yönündeki savunmanın da kabule şayan görülmediği, davalının sözleşme hükümlerine uygun şekilde ve sözleşmede belirtilen süre içerisinde genel iskânı alıp teslim edilmiş bağımsız bölümlerin bulunmadığı, davacının bu itibarla istediği dönemler için davalıdan kira tazminatı isteme talebinin yerinde olduğu, bilirkişinin de emsal karşılaştırılması yaparak kira tazminatını hesapladığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle kesin hakem şartını içermeyen tahkim sözleşmesinin geçerli olmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Kira tazminatı talep edilebilmesi için arsa sahibine izafe edilebilecek bir kusurun bulunmaması gerekir. Yapı denetim sözleşmelerinin; yapı denetim şirketleri ile arsa sahipleri arasında yapılması kanuni zorunluluktur. Yapı denetim şirketi olmadığı sürece inşaata da devam edilemez. Somut olayda; arsa sahibi davacı ile yapı denetim sözleşmesini imzalayan ... Yapı Denetim şirketinin 06.09.2011 tarihinde işten el çektirildiği sabittir. Bu tarihten kira tazminatı istenilen son tarihlere kadar başka bir yapı denetim şirketi ile sözleşme imzalandığına dair davacı iddiası bulunmadığına göre ancak 06.09.2011 tarihine kadar kira tazminatına hükmedileceği gözetilmeksizin yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1915, Karar No: 2017/1894, Tarih: 20.12.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1915 E.  ,  2017/1894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “ecrimisil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İstanbul 15. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 21.05.2013 gün ve 2011/138 E., 2013/212 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 28.01.2014 gün ve 2013/16532 E., 2014/1247 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemenin ilk kararının Özel Dairece bozulmasından sonra yapılan yargılamanın 11.06.2015 tarihli celsesinde verilen ara kararı ile bozma kararına uyulmasına karar verilmiş, ancak kısa kararın hüküm kısmı ile gerekçeli kararda “Mahkememizin 21/05/2013 tarih ve 2011/138 esas 2013/212 karar numaralı kararında direnilmesine” şeklinde hüküm kurulmuştur.

Burada "usul hukuku" ile ilgili ortaya çıkan sorun bozma kararının taraflara tebliği ile duruşmada mahkemece “bozma ilamına uyulmasına” ilişkin ara kararı oluşturulmasına karşın, bu hukuki sonucun tam aksine bir karar verilmesinin hukuken mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere bir davada mahkemenin veya tarafların yapmış oldukları bir usul işlemi nedeniyle taraflardan biri lehine, dolayısıyla diğeri aleyhine doğan ve gözetilmesi zorunlu olan hakka usuli kazanılmış hak denilir.

Örneğin mahkemenin Yargıtay bozma kararına uymasıyla bozma kararı lehine olan taraf bakımından kazanılmış hak doğar.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen biçimde inceleme ve araştırma yapmak ve yine o kararda belirtilen hukuksal esaslar gereğince karar vermek yükümlülüğü oluşur. Bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozma kararında gösterilen ilkelere aykırı bulunması, usule uygun olmadığından bozma nedenidir.

Bozma kararı ile dava, usul ve yasaya uygun bir hale sokulmuş demektir. Bozma kararına uyulduktan sonra buna aykırı karar verilmesi usul ve yasaya uygunluktan uzaklaşılması anlamına gelir ki, böyle bir sonuç kamu düzenine açıkça aykırılık oluşturur. Buna göre Yargıtay’ın bozma kararına uymuş olan mahkeme bu uyma kararı ile bağlıdır. Daha sonra bu uyma kararından dönerek direnme kararı veremez; bozma kararında gösterilen biçimde inceleme yapmak ya da gösterilen biçimde yeni bir hüküm vermek zorundadır.

Bir mahkemenin temyiz dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince karar verme mükellefiyeti meydana gelir ve bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozmada gösterilen esaslara aykırı bulunması, usule uygun sayılamaz ve bozma sebebidir, meğer ki bu aykırılık sadece bozma kararında gösterilen bir usul kaidesine ilişkin bulunsun ve son kararın neticesini değiştirecek bir mahiyet arz etmesin. Mahkemenin bozma kararına uymasıyla meydana gelen bozma gereğince muamele yapma ve hüküm verme durumu, taraflardan birisi lehine ve diğeri aleyhine hüküm verme neticesini doğuracak bir durumdur ve buna usuli müktesep hak yahut usule ait müktesep hak denilmektedir. Usul Kanunumuzda bu şekildeki usule ait müktesep hakka ilişkin açık bir hüküm konulmuş değilse de temyizin bozma kararının hakka ve usule uygun karar verilmesini sağlamaktan ibaret olan gayesi ve muhakeme usulünün hakka varma ve hakkı bulma maksadıyla kabul edilmiş olması yanında hukuki alanda istikrar gayesine dahi ermek üzere kabul edilmiş bulunması bakımından usule ait müktesep hak müessesesi; usul kanununun dayandığı ana esaslardandır ve amme intizamıyla da ilgilidir.

Gerçekten mahkemenin doğru bularak uyduğu ve yahut kanun gereğince uymak zorunda olduğu bozma kararı ile dava, usul ve kanuna uygun bir çığıra sokulmuş demektir. Buna aykırı karar verilmesi, usul ve kanuna uygunluktan uzaklaşılması manasına gelir ki, böyle bir netice asla kabul edilemez. Bundan başka, mahkemenin bozma kararına uygun karar vermesine rağmen temyiz dairesinin ilk bozmasıyla benimsenmiş olan kanuna veya usule ait hükümlere aykırı şekilde ikinci bir bozma kararı vermesi, usul hükümleriyle hedef tutulan istikrarı zedeler ve hatta kararlara karşı umumi güveni dahi sarsar. (09.05.1960 tarih 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı)

Aynı ilke Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.02.2003 gün ve 2003/8-83 E., 2003/72 K.; 17.02.2010 gün ve 2010/9-71 E., 2010/87 K.; 25.01.2017 gün ve 2015/9-463 E., 2017/137 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usuli kazanılmış hak” olgusunun, birçok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır. Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir İçtihadı Birleştirme Kararı (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili bir yeni kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma kararına uyulmuş olmakla oluşan usuli kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır. Benzer şekilde uygulanması gereken bir kanun hükmü, hüküm kesinleşmeden önce Anayasa Mahkemesince iptaline karar verilirse, usuli kazanılmış hakka göre değil, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni duruma göre karar verilebilecektir (HGK’nun 21.01.2004 gün ve 2004/10-44 E., 19 K.; 03.02.2010 gün ve 2010/4-40 E., 2010/54 K.).

Bu sayılanların dışında ayrıca görev, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ve maddi hataya dayanan bozma kararlarına uyulmasında olduğu gibi kamu düzeni ile ilgili konularda usuli kazanılmış haktan söz edilemez (Kuru B.: Hukuk Muhakemeleri Usulü – C. V, 6. b İstanbul 2001, s 4738 vd).

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için bir davada ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir.

Tüm bu hususlar bir arada değerlendirildiğinde somut olayda, davacı vekilinin temyizi üzerine verilen Yargıtay bozma kararı üzerine yerel mahkemenin bu karara uyması ile davacı yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Burada usuli kazanılmış hakkın gerçekleşmesine engel olacak istisnai bir durum da bulunmadığına göre, artık önceki kararda direnilmesi usulen mümkün değildir. Usuli kazanılmış hak ilkesi kamu düzeni ile ilgili olup temyiz aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir.

Açıklanan nedenlerle mahkemece bozmaya uyulmakla gerçekleşen usuli kazanılmış hak nazara alınarak hükmüne uyulan bozma gereklerinin yerine getirilmesi gerekirken, direnme kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, direnme kararının bozulması gerekir.

S O N U Ç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen değişik nedenlerden dolayı usulden BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4765, Karar No: 2022/18120, Tarih: 13.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4765 E.  ,  2022/18120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 13.12.2022 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı, usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince değerlendirilmesi sonucu taraf vekilleri başvurularının esastan reddine, kamu düzeni ilkesi gereği derhal ödeme yönünden HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; tarım arazisi niteliğindeki Süleymaniye İlçesi, Bıyıkali Mahallesi, 101 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalıya ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile derhal ödeme yönünden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Tespit edilen kamulaştırma bedelinin Bölge Adliye Mahkemesi kararıyla ödenmesine karar verilen 81.855,29 TL kısmına Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi olan 30.12.2021'e kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,