muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/1494, Karar No: 2008/5088, Tarih: 22.07.2008

Davaya dayanak alınan 2.500,00 YTL tutarlı çek ile ... bedelinin taraflarca götürü olarak kararlaştırılmış olduğu, iki tarafça da kabul edilmediğinden; onarım işi yapılıp davalıya teslim olunan makina üzerinde, uzman bilirkişi aracılığıyla inceleme yapılmak suretiyle işin yapıldığı tarihteki piyasa rayiçlerine göre ... bedelinin, Borçlar Kanunu’nun 366. maddesi gereğince mahkemece belirlenmesi gerekir.

Mahkemece yapılacak ...; yukarıda açıklandığı üzere, Borçlar Kanunu’nun 366. maddesindeki yasal yöntemle ... bedelinin bilirkişi aracılığıyla yaptırılacak inceleme sonucu mahkemece belirlenmesi ve taleple bağlı olarak tespit olunacak bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar vermekten ibaret olmalıdır.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 22.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11754, Karar No: 2024/535, Tarih: 22.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/11754 E.  ,  2024/535 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/229 Esas, 2016/93 Karar

SUÇ : Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskipazar Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2014 tarihli iddianamesiyle sanıkların tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Eskipazar Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli kararıyla sanıkların tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz istemleri, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanıkların izinsiz kazı yapmak için iki adet kablo irtibatlı el yapısı dinamit lokumu, bir adet 592 gram ağırlığında el yapısı patlayıcı karışımı, iki adet 1.200 gramlık Orijinal kutusu içerisinde taş yapıştırıcı ve iki adet orijinal kutusu içerisinde taş yapıştırıcı pastası bulundurmak suretiyle atılı suçu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Karabük Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğü Bomba İmha ve İnceleme Büro Amirliği'nin 31.10.2014 tarihli inceleme raporuna göre; 592 gram ağırlığında el yapısı patlayıcı maddenin kolay reaksiyona giren hassas el yapısı patlayıcı karışımlarından olup dışarıdan alacağı ufak bir kıvılcım, resistans ile elektrik akımı verilmesi, saniyeli fitil ile ateşlenmesi veya asit türevi maddelerle gireceği reaksiyon sonucu anında infilak meydana getirebilen patlayıcılardan olduğunun, patlatılması sonucunda canlılar üzerinde öldürücü ve yaralayıcı, cansızlar üzerinde yakıcı yıkıcı ve tahrip edici özelliklerinin bulunduğunun, hazırlanabilecek bomba düzeneklerinde de ana patlayıcı olarak kullanılabilme özelliğine sahip olduğunun, bu özellikleri itibariyle dış kabı plastik elektrik borusundan olan ana patlayıcı olarak el yapısı patlayıcı karışımı kullanılan, patlayıcı içerisine el yapımı resistans yerleştirilmiş ve akım taşıyıcı kabloları resistansa irtibatlı vaziyette bulunan patlamaya hazır el yapısı bomba hazırlanmış olduğunun, patlayıcı maddelerin bulundurulmasının, imal edilmesinin, depolanmasının, bir yerden bir yere nakli ve kullanılması gibi işlemlerin izin ve ruhsata tabidir.

3. Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 21.10.2014 tarihli uzmanlık raporuna göre; siyah beyaz kablo irtibatlı bulgudan alınan 9,18 gram, sarı kırmızı kablo irtibatlı bulgudan alınan 8,22 gram ve plastik bidon içerisindeki bulgudan alınan 7,5 gram ağırlığındaki numunelerin yapılan incelemesinde, söz konusu maddelerin patlayıcı bir karışım olan "Potasyum Klorat ve Şeker" içerdiklerinin belirlendiğinin belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında uygulanan Kanun maddesine göre; hapis cezasının yanında adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden sadece hapis cezası tayin edilmiş ise de; bu husus karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Sanıkların suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz isteği yönünden; oluş, tüm dosya kapsamı, ihbar tutanağı, ihbar üzerine sanıkların suç üstü yakalandığına dair olay tutanağı ve bilirkişi raporları birlikte değerlendirildiğinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskipazar Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11921, Karar No: 2014/13151, Tarih: 23.09.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/11921 E.  ,  2014/13151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hassa Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/01/2013

NUMARASI : 2012/233-2013/17

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda K... Mah../... ada 7 parsel sayılı 327 m² yüzölçümlü taşınmazın tamamının 08.02.2010 tarihinde 14.715,00 TL bedelli satışının emsal alındığı belirtilmiş ise de, geri çevirme kararı sonrası dosyaya getirtilen tapu müdürlüğü yazısı ve tapu kayıtlarında emsal alınan ..... ada 7 parsel sayılı taşınmazın 08.02.2010 tarihinde böyle bir satışının olmadığı anlaşılmış olup, mahkemece gerçekte var olmayan bir satışı emsal olarak inceleyen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19035, Karar No: 2014/22460, Tarih: 11.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/19035 E.  ,  2014/22460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tüm; davalı vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacı vekili, 31.05.2010 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir ihale dolayısıyla Cumhuriyet Başsavcılığına yaptığı suç duyurusu üzerine, adaletin tecellisini beklerken, işyerinde 22.11.2007 tarihinde yapılan arama ile her türlü evrak, belge ve iki adet bilgisayar kasasına el konularak hakkında rüşvet almak ve vermek, kamu ihalelerine fesat karıştırmak suçlarından soruşturma başlatıldığını, 2006 yılında Tekirdağ ili vergi rekortmeni olan müvekkilinin hakkındaki soruşturmalar nedeniyle iflas ettiğini, 22.02.2010 tarihinde hakkındaki suçlamalar nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini, şirketine ait belgelerle, bilgisayarların ancak takipsizlik kararı ile 2010 yılında kendisine iade edildiğini, bundan dolayı ihalelere giremediğini, ticari faaliyetlerinin sıfırlanıp yargı yolu ile ticari işletmesinin yok edildiğini ileri sürerek, 500.000 TL maddi ve 200.000 TL manevi tazminatın el koyma tarihi olan 22.11.2007 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte tahsil edilerek kendisine ödenmesini talep etmiştir.

Davacı vekili 11.12.2012 tarihli dilekçesi ile haklarındaki haksız soruşturma nedeniyle uğradıkları maddi ve manevi zararı istediklerini, tazminat taleplerine bilgisayarların tazminini konu etmediklerini belirtmiştir. Davayı karara bağlayan mahalli mahkeme 04.02.2013 tarihli kararı ile "Davacının bilgi ve belgelerine el konulduğunda yedeklerinin kendisine teslim edilmiş olması sebebiyle işyeri verilerine ulaşmasının engellenmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığı ve bundan dolayı bir zararının bulunmadığı, söz konusu soruşturma sürecinin uzamasının ise soruşturmanın çok geniş kapsamlı olması ile ilgili olup, mahkemeye diğer sanıklar hakkında açılan 2010/38 sayılı dosyanın halen derdest olduğu, davacının soruşturma nedeniyle ihale alamadığı ve bu nedenle zarara uğradığına ilişkin iddiası kapsamında ise, alınan bilirkişi raporunda da izah edildiği üzere davacının şirketinin kamu kurumlarına mal satmak amacıyla kurulduğu ve müşteri çeşitliliği bulunmadığı belirtilmiş olup ihale alamaması sebebiyle işlerinin bozulması kendi ticari tercihlerinin doğal sonucu olacağı anlaşılmış, soruşturma sürecinde mahrum kaldığı bilgisayarlara ilişkin zararına dair ise davacı vekilinin bunların tazminini konu etmediğini" belirterek davanın reddine karar vermiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 141. maddesinde koruma tedbirleri nedeniyle tazminat verilecek kişiler arasında hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılan kişilerin uğradığı zararlar gösterilmemiştir. Davacı bakımından tazminatı doğuran işlem CMK'nın 141/1-j maddesindeki el konulan eşyanın zamanında geri verilmemesi dolayısıyla uğranılan zarardır. Davacı vekilinin de bu konuda taleplerinin bulunmadığını belirtmesi karşısında mahkemenin ret kararı yerindedir, ancak;

Davanın tamamen reddedilmiş olması karşısında, davalı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenecek maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; "Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret tarifesi uyarınca 2.640 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Hazineye verilmesine" cümlesinin hükme ilavesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/582, Karar No: 2010/2666, Tarih: 03.05.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/582 E.  ,  2010/2666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmiş olup, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla; dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 266 ada 5 parsel sayılı taşınmaz bağış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... askı ilan süresinde kamulaştırmaya dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 266 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptali ile 05.02.2007 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 376,88 m2 kısmının davacı ... lehine yol olarak bırakılmasına, (B) harfi ile gösterilen 1757 m2 kalan kısmın tespit gibi davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, davacıdan 2,80 YTL harç alınmasına, 450,00 YTL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından harç ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Davanın kısmen kabulüne karar verildiğine, yargılama sırasında davacı ... kendisini vekille temsil ettirdiğine ve genel bütçe içerisine alınarak harçtan muaf hale geldiğine, davalı taraf kendisini vekille temsil ettirmemesine göre, davacı aleyhine harca hükmedilmemesi, davacı yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 31. maddesi hükmüne göre belirlenecek vekalet ücretine hükmedilmesi, davalı lehine vekalet ücreti verilmemesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...'nün temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm yerinin 3 ve 5 numaralı bentlerinin hüküm yerinden çıkartılmasına, yerine 3 numaralı bent olarak "Alınması gerekli 14,00 YTL harçtan peşin ödenen 11,20 YTL harcın mahsubu ile bakiye 2,80 YTL harcın davalı taraftan alınmasına," ve 5 numaralı bent olarak da "Yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettiren davacı taraf yararına 3402 sayılı Kanunun 31. maddesi hükmüne göre taktir edilen 450,00 YTL vekalet ücretinin davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine," sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından ve davacı taraf harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 03.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2450, Karar No: 2013/4742, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/2450 E.  ,  2013/4742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklının davalı borçlu hakkında sözleşme uyarınca hissesine düşen kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatmış olduğu icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçlunun yasal süresinde itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, takibin devamı ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kaldırılmasına, takibin devamına, kiralananın tahliyesine ve icra tazminatına karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin alacağa ilişkin karara yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin tahliyeye ilişkin karara yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Kira sözleşmesinde birden fazla kiralayan bulunması halinde kiralayanlar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan temerrüt ihtarnamesinin ya da icra takibinin ve bu takibe dayanılarak düzenlenen ihtarlı ödeme emrinin tüm kiralayanlar tarafından birlikte gönderilmesi ve tahliye davasının da birlikte açılması gerekir. Dava açılmasındaki eksiklik sonradan giderilebilir ise de, temerrüt ihtarnamesindeki yada icra takibindeki eksikliğin sonradan giderilmesi mümkün değildir.

Olayımıza gelince: Taraflar arasında 05.05.2005 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde davacı dışında dava dışı ..., ... ve ...'nın da kiralayan olduğu görülmüştür. Davacı, icra takibini tek başına başlatmış, davayı da tek başına açmıştır. Davanın açılmasındaki eksiklik sonradan giderilebilir ise de, icra takibindeki eksikliğin sonradan giderilmesi mümkün olmadığından tahliye isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile tahliye davasının kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de alacaklı vekili tarafından kiracı borçlu hakkında başlatılan takipte, davalıya gönderilen örnek 13 nolu ihtarlı ödeme emrinin davalı borçluya 12.7.2012 tarihinde tebliğ edildiği ve bu ödeme emri ile borçluya 30 günlük süre verildiği anlaşılmıştır. İ.İ.K.269/1 maddesi göndermesi ile BK’nun 260.maddesi gereğince 30 günlük ödeme süresinin dolması beklenmeden alacaklı tarafından icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunulamaz. Alacaklı vekili tarafından 30 günlük ödeme süresi dolmadan 31.7.2012 tarihinde icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunması da doğru değildir.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın alacağa ilişkin kısmının ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın tahliyeye ilişkin kısmının BOZULMASINA, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3051, Karar No: 2014/9713, Tarih: 26.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3051 E.  ,  2014/9713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/07/2013 tarih ve 2012/218-2013/131 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin “Atlas Yatcılık” ibareli markasını 39. sınıfta yer alan hizmetler yönünden adına tescil ettirmek için ... nezdinde başvuruda bulunduğunu, başvurunun ... Markalar Dairesi Başkanlığınca davacı markasının dava dışı firmalara ait “Atlas Havacılık+Şekil” ve “Atlas Çevre Teknolojileri ve İnş. San. Tic. Ltd. Şti.+şekil” ibareli markalarla ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu gerekçesiyle reddedildiğini, müvekkilince yapılan itirazın da ... YİDK tarafından verilen 01.08.2012 tarih 2012-M-2099 sayılı kararla aynı gerekçelerle reddedildiğini, müvekkilinin markasının redde mesnet markalarla 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi gereğince aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadığını ileri sürerek ... YİDK'nın 01.08.2012 tarih 2012-M-2099 nolu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının ret kararının tebliğinden itibaren yasal süresi dahilinde dava açmadığını, davacının tescil başvurusunda bulunduğu markanın redde mesnet markalarla aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili; davacının ret kararının tebliğinden itibaren yasal süresi dahilinde dava açmadığını, davacının tescil başvurusunda bulunduğu markanın redde mesnet markalarla aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu kararın 02.08.2012 tarihinde davacıya tebliğ olunduğu, davanın 27.09.2012 tarihinde süresinde açıldığı, davacının tescil başvurusunda bulunduğu marka ile redde mesnet markalar açısından “Atlas” ibaresinin ortak unsur olduğu, bu ibarenin özellikle ulaştırma hizmetlerinin küreselliğine ve tüm dünya coğrafyası hakkında bilgi sahibi olan profesyonel ekiplerce verildiğine dair gönderme içerdiği, yaygın kullanımı nedeniyle ortalama tüketici bakımından tek bir firmayla ilişkilendirilebilir nitelikte özgün ve yüksek derecede ayırt edicilik unsuru taşımadığı, bu nedenle tüketicinin bu ibare yanında diğer tali unsurlar ve şekilleri de dikkate aldığı, okunuş, görünüm, anlam ve genel izlenim itibariyle davacı markasının redde mesnet markalarla aynı imiş gibi algılanmasının söz konusu olamayacağı, işletmeler arasında ticari, ekonomik, idari bağ olduğu yanılgısı nedeniyle iltibas tehlikesi akla gelse de KHK'nın 7/1-b maddesinde aranan benzerliğin ayrıca iltibas incelemesi yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olmasının gerektiği, bu anlamda redde mesnet markalarla davacının tescil başvurusunda bulunduğu marka arasında ayniyet veya ayırt edilemeyecek derecede benzerliğin bulunmadığı gerekçesiyle ... YİDK'nın 2012-M-2099 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.