muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12866, Karar No: 2013/19688, Tarih: 05.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/12866 E.  ,  2013/19688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.09.2011 gün ve 2009/426-2011/248 sayılı kararı bozan Daire’nin 25.03.2013 gün ve 2012/5703-2013/5783 sayılı kararı aleyhinde davalı Öztoplu Taşımacılık A.Ş. vekili ile davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 15.09.2004 tarihinde davalı ...'ın sevk ve idaresindeki ...plakalı B019 hat nolu otobüse binmek isterken kapılar kapanmadan şoförün birden harekete geçtiğini, bu nedenle araçtan düştüğünü, otobüsün sağ arka tekerinin müvekkilinin ayağının üzerinden geçtiğini, bu olay nedeni müvekkilinin uzun süre tedavi gördüğünü ve kazadan önceki haline dönmesinin mümkün görülmediğini, davalılardan ...'nın imtiyaz sözleşmesi yolu ile toplu taşıma hizmetlerini diğer davalı Öztoplu Taşımacılık A.Ş.'ne yürüttürdüğünü, davalı ...'in ise kazaya yol açan otobüsün sahibi olduğunu ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 4.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini, ...plakalı aracın üzerine tedbir konulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ve ... vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Öztoplu Taşımacılık A.Ş. vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,davacının davalı ... ve Öztoplu Taşımacılık A.Ş. hakkındaki maddi ve manevi tazminata ait davasının husumet nedeni ile reddine, davacının davalı ... ve ... hakkında açtığı davanın kısmen kabülüne dair verilen karar davacı vekili ve davalılar ..., ... vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez davalı Öztoplu Taşımacılık A.Ş. vekili ile davalı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Öztoplu Taşımacılık A.Ş. vekili ile davalı ... vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Öztoplu Taşımacılık A.Ş. vekili ile davalı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2021, Karar No: 2016/6195, Tarih: 07.04.2016

**13. Ceza Dairesi         2016/2021 E.  ,  2016/6195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- 19.07.2012 tarihinde sanık hakkında akım trafo uçlarını çıkarıp sayacın tüketim kaydetmesini engelleyecek şekilde kayıt dışı elektrik tüketimi yaptığına dair tutanak düzenlendiği, 5237 Sayılı TCK'nın 168/5. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının takdiri bakımından; bilirkişiden vergisiz ve cezasız kullanım bedeline ilişkin rapor aldırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- ... Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... ve müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 07.04.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4656, Karar No: 2014/21636, Tarih: 03.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/4656 E.  ,  2014/21636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, tehdit

Hüküm : Beraat

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme ve tehdit suçlarından suça sürüklenen çocuğun beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk ... ile mağdur ...'nın akraba olup, aynı okulda öğrenim gördükleri, gerek okulda yüz yüze, gerek telefonla ve sanal ortamda görüştükleri, ilerleyen süreçte suça sürüklenen çocuğun mağdura sevgili olma teklifinde bulunduğu, bu teklifi mağdurun kabul etmemesi ve durumun aileler tarafından öğrenilmesinden dolayı taraflar arasında husumet başladığı dönemde, suça sürüklenen çocuğun, mağdurun kişisel veri niteliğindeki resmini, “Ömrüm ...ım, ya benimsin ya da toprağın.” ibareleri ile birlikte facebook adlı sosyal paylaşım sitesindeki kendi hesabı üzerinden yayımladığı, yine net belirlenemeyen zaman diliminde, suça sürüklenen çocuğun tanık ... ile telefonda görüştüğü sırada, adı geçen tanığın mağduru sevip sevmediği sorusuna yanıt olarak, mağdurun gıyabında, “Ya benim, ya da toprağın.” şeklinde sözler söylediği iddialarına konu olayda,

Katılan ..., katılan ...'in kızı olan katılan mağdur ... ve tanık İlknur; facebook hesabında yazılan yazının içeriği ve resmin yayımlanma tarihi bakımından birbirinden farklı beyanlarda bulundukları gibi, kolluk görevlileri tarafından düzenlenen 30.05.2012 tarihli tutanakta, suça sürüklenen çocuğa ait facebook hesabında iddiaya konu ibarelere ya da mağdura ait resme veya bunların silindiklerine dair bir bulguya rastlanmadığının belirtildiği, esasen suça sürüklenen çocuk ile mağdurun soyadları aynı olup, salt “...” harfinden hareketle kişinin kendi facebook profilinde yer verdiği “Ömrüm...ım, ya benimsin ya da toprağın.” ibarelerinin, mağdur esas alınarak yazıldığının da kabul edilemeyeceği,

Ayrıca; mağdurun, eşinin teyzesinin kızı, suça sürüklenen çocuğun, halasının torunu olduğunu ifade eden tanık İlknur ile suça sürüklenen çocuğun tespit edilemeyen bir tarihte telefonda görüştükleri sabit ise de, suça sürüklenen çocuğun, mağdura iletilerek, mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratmak kastıyla değil, tanık İlknur'un mağduru sevip sevmediğini sorusuna karşılık olarak, mağdura yönelik duygularının yoğunluğunu belirtmek amacıyla, “Seviyorum. Ya benim, ya da toprağın.” şeklinde cevap verdiği ve aksi kanıtlanamayan savunmaya göre de, suça sürüklenen çocuk ile mağdurun ilişkilerinin aileleri tarafından öğrenildiği tarihe kadar birbirlerinden hoşlandıkları nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun mağdurla ortak akrabaları

olan tanık İlknur'un tereddütlerini giderme amacını taşıyan eyleminde mağduru tehdit etme kastıyla ve hukuka aykırı hareket etme bilinciyle davrandığın da söz edilemeyeceği anlaşılmakla,

olan tanık İlknur'un tereddütlerini giderme amacını taşıyan eyleminde mağduru tehdit etme kastıyla ve hukuka aykırı hareket etme bilinciyle davrandığın da söz edilemeyeceği anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, tehdit suçundan açılan davada, suça sürüklenen çocuğa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sübuta ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23047, Karar No: 2015/13118, Tarih: 09.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/23047 E.  ,  2015/13118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi ve aylık kesinti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir sebebe dayanmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının imzalayıp müvekkili işverene verdiği ilişik kesme ve istifa dilekçesi başlıklı belge ile işyerinden kendi isteği ile istifa ederek ayrıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, mahkemece davacının imzasının bulunduğu 27.05.2010 tarihli istifa dilekçesi, ibraname ve ...'un işyeri sahibi ve kardeşinin davacıya hakaret ettiği bu sebeple davacının işyerinden kendisinin ayrıldığı yönündeki beyanından davacının istifa ederek işten ayrıldığı kabul edilmesine rağmen davanın reddine karar verilmiştir. Nitekim, dosyadaki bilgi ve belgelere göre, iş sözleşmesinin işverenin hakaret etmesi üzerine işçi tarafından haklı sebeple sonlandırıldığı anlaşıldığından davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü gerekirken reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13283, Karar No: 2011/12243, Tarih: 10.10.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/13283 E.  ,  2011/12243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın yükleme-boşaltma işinden kaynaklanmasına ve davacının tacir olmamasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31112, Karar No: 2016/4325, Tarih: 24.05.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/31112 E.  ,  2016/4325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma (değişen suç vasfı nedeniyle kasten yaralama)

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanıkların, TCK’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede eleştiri dışında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından savunman ücretinin sanıklardan alınmasına ilişkin kısım çıkarılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde ise;

UYAP sisteminden alınan sanığa ait nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'in hükümden sonra 17.01.2016 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 24.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1787, Karar No: 2012/6325, Tarih: 10.09.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/1787 E.  ,  2012/6325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 81/1,35/2,29,62,53/1-a-b-c-d-e, 53/2. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık ...'ın katılan ...'yi göğüsün sol bölgesine nafiz biçimde yaşamsal tehlike oluşturacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte, diafragmayı delerek midede tam kat perforasyona ve omentumda kanamaya neden olacak şekilde bir kez bıçakladığı olayda; sanık ... hakkında teşebbüs nedeni ile 9 ila 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak hapis cezasının makul oranda tayin edilmesi yerine, yazılı şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini yasaya aykırı ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebebini derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin suç vasfına, meşru savunma ve meşru müdafaa sınırlarının aşılması şartlarının oluştuğuna, haksız tahrike yönelik indirim miktarının az yapılmasına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 10/09/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8471, Karar No: 2023/8037, Tarih: 29.11.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/8471 E.  ,  2023/8037 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

İLK DERCE

MAHKEMESİ : Ankara 7. İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesinin 2. fıkrasında; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz başvurusunda bulunulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı düzenlemesine yer verilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra anılan mahkemelerce verilen kararların temyizi üzerine Yargıtayca tesis edilen kararlar hakkında Hukuk Muhakemeleri Kanununda karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır.

Somut olayda; Ankara 7. İcra Hukuk Mahkemesinin 23.06.2022 tarih ve 2022/119 Esas -2022/432 Karar sayılı kararına karşı taraflarca istinaf talebinde bulunulduğu, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesinin 07.10.2022 tarih ve 2022/1419 Esas - 2022/1347 Karar sayılı kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verildiği, bu karara karşı davalı tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin 21.09.2023 tarih ve 2022/13612 Esas-2023/5248 Karar sayılı ilâmı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davalı vekili tarafından onama kararının tebliği üzerine karar düzeltme talebinde bulunulmuş ise de, yukarıda da açıklandığı üzere, Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi üzerine Yargıtayca verilen kararlar hakkında karar düzeltme yoluna gidilmesi mümkün olmadığından, bu yöndeki dilekçenin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Yukarıda yazılı nedenlerle karar düzeltmeye ilişkin dilekçenin REDDİNE,

2-Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi üzerine Yargıtayca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi mümkün olmayıp karar düzeltme talebinin kötüniyetle

yapıldığı anlaşıldığından, HMK'nın 368. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 329/2. maddesi uyarınca karar düzeltme talebinde bulunan davalı vekili Av. ...'ın takdiren 5.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, para cezasının mahal mahkemesince yerine getirilmesine, 29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/16541, Karar No: 2013/21725, Tarih: 29.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/16541 E.  ,  2013/21725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.03.2013 tarih ve 2013/103-2013/86 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ...'in tasfiye halinde Dasu Sağlık Hizmetleri San ve Tic. Ltd Şti.'nin ortakları olduklarını, davalı ...'in aynı zamanda şirketi münferiden temsil ve ilzama yetkili müdür olduğunu, şirket ve ortakları arasında yaşanan mali problemler nedeniyle davalıların müvekkili hakkında Ümraniye 2. İcra Müdürlüğü'nün 2010/21839 ve 2010/21840 sayılı dosyaları üzerinden icra takibi başlattıklarını, takipten sonra taraflar arasında 12/01/2011 tarihli sulh ve ibraname düzenlendiğini, yapılan sulh sözleşmesi ile tarafların Dasu Sağlık Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin hisse devir sözleşmelerinden ve şirket ortaklıklarından kaynaklanan karşılıklı borçlarına yeni bir düzenleme getirdiğini, sözleşmenin düzenlenmesinden sonra aradan 17 ay geçmesine rağmen müvekkili hakkında yapılan takiplerin sürdürülmesinin doğru olmadığını ileri sürerek, Ümraniye 2. İcra Müdürlüğü'nün 2010/21839 ve 2010/21840 sayılı dosyalarına konu alacaklardan dolayı müvekkilinin davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, dava dilekçesindeki açıklamalar ile yanlar arasında yapıldığı ileri sürülen sulh ve ibraname de dikkate alındığında taraflar arasındaki uyuşmazlığın 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4.maddesinde düzenlenen ticari dava niteliğinde olduğu gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliği ile talep halinde dosyanın İstanbul Anadolu Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 29.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8746, Karar No: 2017/13506, Tarih: 27.11.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/8746 E.  ,  2017/13506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000TL ve 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların okul kantininden suça konu eşya ve paraları çalmış olduklarının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk ... eyleminin TCK'nın 142/1-a kapsamında yer almasına rağmen yazılı şekilde uygulama yapılması, sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, suça sürüklenen çocuk ...”ın doğum tarihini mahkemece alınan savunmasında beyan etmiş ve ayrıca kendisine okunan nüfus kaydını doğrulamış olduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamede iddianamede yaşı nedeniyle TCK.nun 31/2.maddesi uygulanması istendiği halde ek savunma hakkı tanınmadan 31/3.maddesi gereğince karar verilmesi sebebi ile bozma isteyen düşünceye iştirak edilememiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

1-Suç tarihinde 12-15 yaş arasında bulunan küçük olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1 maddesi uyarınca hakkında sosyal inceleme yaptırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de; Suça sürüklenen çocukların okul kantininden suça konu eşya ve paraları çalmış olduklarının anlaşılması karşısında, eylemlerinin TCK'nın 142/1-a kapsamında yer almasına rağmen yazılı şekilde uygulama yapılması,

1-Suç tarihinde 12-15 yaş arasında bulunan küçük olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1 maddesi uyarınca hakkında sosyal inceleme yaptırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de; Suça sürüklenen çocukların okul kantininden suça konu eşya ve paraları çalmış olduklarının anlaşılması karşısında, eylemlerinin TCK'nın 142/1-a kapsamında yer almasına rağmen yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 27.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.