muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11960, Karar No: 2014/15249, Tarih: 02.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/11960 E.  ,  2014/15249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 14. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2013

NUMARASI : 2010/451-2013/371

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket bünyesinde faaliyet gösteren Y. U.Hastanesi'nde müdür, muhasebe müdürü ve idari amir olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram genel tatil, ücret ve hafta tatiline ilişkin alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının çalışmasının tamamında muhasebe elemanı sıfatıyla çalıştığını, kendine ait işyeri açması nedeniyle davacının istifa ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Sözleşmenin kimin tarafından feshedildiği uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğine göre davacı 05.05.2001 tarihinden itibaren davalı şirkete ait Y. U. Hastanesi'nde muhasebe müdürü olarak çalışmaya başladığı, daha sonra hastane yakınlarında müdürü olduğu Limited Şirket bünyesinde işletilen N. Optik isimli işyerini açarak işletmeye başladığı ve 11.06.2007 tarihi itibari ile işveren tarafından işyerinden çıkışının yapıldığı anlaşılmıştır. Davacı tanıklarının iş sözleşmesinin feshine ilişkin görgüye dayalı bilgileri bulunmamaktadır. Buna göre iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedildiği ispatlanmadığına göre, iş sözleşmesinin ücret alacakları ödenmediğinden davacı işçi tarafından feshedildiğinin kabulü gerekir. İş sözleşmesini haklı da olsa fesheden taraf ihbar tazminatına hak kazanamayacağından, davacının ihbar tazminatı isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21935, Karar No: 2013/6059, Tarih: 03.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/21935 E.  ,  2013/6059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;sanığın 12.03.2008 günü müşteki ... 'a ait işyerine gelerek "yaklaşık 10 gün kadar önce senden 1 adet 24 TL ye Sürmene bıçağı aldım ve karşılığında 100 TL verdim sen bana 50 TL para üzerini eksik vermişsin, paramın üzerini ver, aksi taktirde sana hakkımı helal etmiyorum" diyerek müştekiden 50 TL para üzeri istediği ve aldığı , yine 16.03.2008 günü müşteki ... 'nin işyerine geldiği "1 hafta kadar önce senden 3 paket tekel 2001 sigarası aldım ve karşılığında sana 50 TL verdim sen bana para üstü 24 TL geri verdin paramın üzerini ver aksi takdirde sana hakkımı helal

etmiyorum" diyerek para üstü istediği bunun üzerine müştekinin cenazesi nedeni ile kafasının karışık olduğunu ve kendisini hatırlamadığını söylediği, bu sırada dükkanda bulunan ve kendisini tanıyan ...'yu gören sanığın paniğe kapılarak ben sana hakkımı helal ettim diyerek parayı almadan uzaklaştığı, anlaşılmakla dolandırıcılık suçlarının unsurlarının oluştuğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,yerinde görülmeyen sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

..
Yargıtay — Esas No: 2017/4952, Karar No: 2018/5050, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/4952 E.  ,  2018/5050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu, davalının kendi işçilerine sağladığı mali haklardan müvekkilinin de yararlanması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin gerçek işverenin baştan itibaren davalı olduğunun tespitiyle, tazminat, ücret, ilave tediye, ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının belirlenmesi noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığına ilişkin kabul, emsal dava dosyaları da nazara alındığında yerindedir. Bu durumda, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının tespitinde, davalı işveren bünyesinde, davacıyla benzer veya aynı işi yapan emsal işçinin belirlenmesi gereklidir. Ancak, davacının, toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikaya üye olmadığı ve dayanışma aidatı kesilmesi yönünde bir başvurusunun da bulunmadığı gözetildiğinde; davalı bünyesinde çalışan ve toplu iş sözleşmesine göre aylık ücret ile hakları belirlenen işçilerin, davacıyla benzer veya aynı işi yapsa dahi, emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Davalı tarafça 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekinde gönderilen “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belge içeriğinde, davacıyla aynı işi yapan davalı işçilerinin isim listesi ve yevmiyeleri bildirilmiş ise de, yazı ekinde yer alan söz konusu işçilerin bordrolarında, sendikal aidat kesintisi olduğu görülmektedir. Dolayısıyla, bu çalışanların toplu iş sözleşmesinden yararlandıkları anlaşılmakla, emsal kabul edilmeleri mümkün değildir. Kaldı ki, listede ismi yazılı işçilerin yirmi yılı aşkın çalışması bulunmakta olup, kıdem süreleri davacıya nazaran oldukça yüksektir. Diğer taraftan, bahsi geçen listenin alt kısmında yer olan notta “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şoför personel alımı olmamıştır” şeklindeki bilgilerin yazılı olduğu görülmektedir. Bir taraftan 2003 yılından sonra şoför alımı olmadığının belirtilmesine rağmen, diğer taraftan 2003 yılından sonra başlayan işçilerin temel yevmiye katsayılarının 73,22 TL olduğunun yazılması, söz konusu bilgilerin değerlendirilmesinde tereddüt uyandırmaktadır. Ayrıca, bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri, toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğinde belirtilen yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği, toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayı oranından günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında açıklayıcı bir bilgi de bulunmamaktadır. Dolayısıyla, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sözü geçen listede yazılı bilgilerden hareketle sonuca gidilmesi yerinde değildir.

Öte yandan, dava konusu uyuşmazlıkla aynı nitelikteki emsal davalarda, Elbistan İş Mahkemesi’nce verilen kararlarda, davalının emsal işçisinin aylık ücretinin, kayden alt işveren bünyesinde çalıştırılan şoförlere fiilen ödenen ücretin “1,73 katı” olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Söz konusu davalarda verilen kararların, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin temyiz incelemesinden geçtiği ve aylık ücret miktarına ilişkin hüküm kısmının bozmaya konu edilmediği anlaşılmaktadır (Örneğin; Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 22/10/2015 tarihli 2015/34814 esas ve 2015/20303 karar sayılı; 09/11/2015 tarihli 2014/21311 esas ve 2015/21810 karar sayılı kararları). Mahkemece ise, söz konusu kararlardan farklı bir kabulle sonuca gidilmiştir. Bu halde, emsal davalarda aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı hususunun incelenmemesi de hatalı olmuştur.

Anılan sebeplerle, davalı işverene yeniden yazı yazılarak, davacıyla benzer veya aynı işi yapan ve fakat toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan emsal işçisinin olup olmadığı sorulmalı; varsa ücret bordrolarının gönderilmesi istenilmelidir. Ayrıca, 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekindeki “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belgenin alt kısmında yer alan “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şöfor personel alımı olmamıştır” şeklindeki çelişkili notlara işaret edilerek; bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri (şoför olup olmadıkları), toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğindeki söz konusu yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği ve toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayıdan günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında bilgi verilmesi de istenilmelidir. Yukarıda belirtilen, temyiz incelemesinden geçen emsal dava dosyaları da incelenerek aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı tespit edilmelidir. Bu yönlerden yapılacak araştırma ve inceleme neticelerine göre, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarı noktasındaki uyuşmazlık yeniden değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Ş.K.
Yargıtay — Esas No: 2024/8290, Karar No: 2024/8988, Tarih: 25.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8290 E.  ,  2024/8988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/88 E., 2023/193 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda,Yargıtay 10. Hukuk Dairesince Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Kütahya İl Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı ... İlköğretim Okulunda 01.01.2002 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını ancak bu çalışmaların SGK'ya bildirilmediğini, müvekkilinin fiili çalışmalarının 01.01.2002 olmasına rağmen bu çalışmalarından dolayı sigortasının 01.12.2007 tarihinden itibaren başladığını, müvekkilinin hizmet akdine tabi olarak çalıştığını, okul nezdinde çalıştığını ve hizmet akdinin tarafının okul olduğunu belirterek davanın kabulü ile müvekkilinin 01.01.2002 - 14.06.2002, 16.09.2002 - 13.06.2003, 15.09.2003 - 15.06.2004, 13.09.2004 - 10.06.2005, 12.09.2005 - 12.06.2006, 18.09.2006 - 19.06.2007, 17.09.2007 - 30.11.2007 tarihleri arasında hizmet akdine tabi olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1-Davalı ... vekili, davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, davacının Kütahya ili Simav ilçesi ... İlköğretim Okulunda 01.12.2007 tarihinden itibaren ana sınıfı öğrenci velilerinin ve öğretmenlerin talebi ile 2007-2008 öğretim yılında ... Temizlik Firmasından hizmet satın alınması yolu ile bu firma bünyesinde çalıştığını, ücreti velilerden karşılanmak kaydı ile 2008-2009 ve 2009-2010 yıllarında tam zamanlı sözleşme yapıldığını, daha sonraki yıllarda ücretin velilerden tam karşılanamaması nedeniyle kısmi zamanlı sözleşme yapıldığını ve kısmi zamanlı olarak çalıştırılmaya başlandığını, davacının çalışmalarına karşılık tüm bildirimlerin yapıldığını ve primlerinin ödendiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili, hak düşürücü süre itirazında bulunarak ve çalışma iddiasının yöntemince kanıtlanması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı Kurum vekili, hak düşürücü süre itirazında bulunarak ve çalışma iddiasının yöntemince kanıtlanması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 01.12.2016 tarihli ve 2013/1422 E., 2016/239 K., sayılı kararıyla; davacının davasının kabulü ile davacının davalı Bakanlığa bağlı ... İlköğretim Okulunda 01.01.2002-14.06.2002, 16.09.2002-13.06.2003, 15.09.2003-15.06.2004, 13.09.2004-10.06.2005, 12.09.2005-12.06.2006, 18.09.2006-19.06.2007, 17.09.2007-30.11.2007, tarihleri arasında hizmet akdine tabi olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 19.07.2017 tarihli ve 2017/251 E., 2017/1029 K., sayılı kararıyla; inceleme konusu davayla ilgili olarak tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde, Mahkemece tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulan davacının çalıştığı okulda 19.08.2004-09.08.2012 tarihleri arasında anaokulu öğretmeni olarak çalıştığı resmi yazı ile anlaşılan tanık ...'in ve 1998 yılından 02.09.2005 tarihine kadar Kaymakamlık görevlendirme onayı ile 05.09.2005 tarihinden itibaren de görevde yükselme sonucu aynı okula memur olarak ataması yapılan ve 24.09.2007'ye kadar çalışan memur ...'ın aydınlatıcı ve net anlatımları karşısında, davacının, 2002 yılında engelli kızını okula kaydettiği, ders aralarında engelli çocuğuna yardımcı olmak için okulda bulunduğu, okul müdürünün 2002'de işe aldığı, ders zamanlarında okulun temizlik işlerini yapıp teneffüste çocuğu ile ilgilendiği, daha sonra gelen okul müdürlerinin de davacıyı çalıştırmaya devam ettiği yönündeki beyanları ile işyerinin kapsamı ve kapasitesinin işçi çalıştırmayı gerektirdiğinin gerek taşeron firmanın gerekse işveren adına açılan dosya üzerinden yapılan bildirimlerle sabit olduğu dikkate alınarak, aleyhe kanıt da sunulmadığından, 01.01.2002 - 14.06.2002, 16.09.2002 - 13.06.2003, 15.09.2003 - 15.06.2004, 13.09.2004 - 10.06.2005, 12.09.2005 - 12.06.2006, 18.09.2006 - 19.06.2007, 17.09.2007 - 30.11.2007 tarihleri arasında Kütahya İl Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı ... İlköğretim Okulunda hizmet akdiyle çalıştığı yönünde hüküm tesis eden mahkeme kararının yerindeliği belirgindir gerekçesiyle istinaf istemlerinin esastan reddine, karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin, 05.02.2020 tarihli ve 2019/6518 E., 2020/728 K. sayılı kararıyla; davalı Bakanlığa bağlı okul müdürlüğünün davacının o dönemde okul velisi olduğu, ihtiyaçlarını karşılayamayan sürekli olarak birinin yardımına ihtiyaç duyan engelli bir çocuğu olduğu, davacının da her gün çocuğunu okula getirip okulda beklediği, teneffüslerde çocuğuyla ilgilendiği, ders bitiminde çocuğunu eve götürüp dönmediği, bu durumun çocuğu okuldan mezun olana kadar devam ettiği, 01.12.2007 tarihinden itibaren hizmet alımı yolu ile dava dışı firma üzerinden okulda çalışmaya başladığı, çalışmasınn kısmi olduğu ve firma tarafından sigorta bildirimi yapıldığı yönündeki savunmaları karşısında, Mahkemece yapılacak iş, davacının beyanı alınmak suretiyle, engelli çocuğunun adı geçen okula hangi tarihte başladığı, ne zaman okulu bitirdiği, davacı okulda çalışmasını sürdürdüğünü belirtmiş olduğundan çocuğu okuldan mezun olduktan sonra kendisinin çalışması sırasında çocuğuna kimin tarafından bakıldığı, kendisinin baktığını belirtmesi halinde çalışmasını bu durumda nasıl, hangi saatlerde yaptığı hususlarının açıklığa kavuşturulması, ayrıca dava konusu dönemdeki davacının çalışmasına dair okul müdürü ve öğretmenlerin de tanık sıfatıyla dinlenmesi ve beyanlar arasında çelişki var ise giderilmesi suretiyle varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir, gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile alınan tanık beyanlarının değerlendirilmesi neticesinde okulda idareci sıfatı ile görev yapan bir kısım tanıklar dışında davacının hiçbir surette okulda çalışmadığı, davacıya yalnız yardımların ulaştırıldığı yönünde anlatımda bulunan başkaca tanıkların olmaması, idareci sıfatı ile çalışan tanıkların ise sigortasız işçi çalıştırdıklarının tespit edilmesi halinde amir pozisyonunda olmaları hasebiyle kendileri aleyhine bir durumun ortaya çıkmasından imtina ettikleri için bu yönde anlatımda bulunmuş olabilecekleri değerlendirilerek davacının anlatımları ve iddiası ile uyumlu şekilde sigortasız çalıştığını teftiş esnasında dahi dile getirdiğinin ...'nun alınan beyanı ile tespit edildiği, diğer yandan çok sayıda ana sınıfı ve ilkokul öğretmeninin de alınan beyanları ile davacının çalışmalarını doğruladıkları, tanık Meryem'in de mutemet memuru olarak davacının çalışmalarına ilişkin ayrıntılı beyanda bulunduğu anlaşılmakla davacının davasının kabulüne davacının davalı Bakanlığa bağlı ... İlköğretim Okulunda 01.01.2002-14.06.2002, 16.09.2002-13.06.2003, 15.09.2003-15.06.2004, 13.09.2004-10.06.2005, 12.09.2005-12.06.2006, 18.09.2006-19.06.2007, 17.09.2007-30.11.2007 tarihleri arasında hizmet akdine tabi olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1-Davalı Bakanlık vekili temyiz dilekçesinde; davacının müvekkili idarede çalıştığını iddia ettiği tarihlerin hem lehe hem aleyhe tanık ifadelerinde tam ve kesin olarak tespit edilemediğini, varsayımsal beyanların ele alınarak kesin tarih olarak belirlenip hizmet tespiti yapılmasının hakkaniyete aykırı olduğunu, dinlenen bordro tanıklarının, davacının çalıştığını iddia ettiği okulda engelli kızına yardım maksadıyla bulunduğunu, öğretmen ve diğer personelin çeşitli zamanlarda davacıya maddi yardımda bulunduğunu açıkça ifade ettiğini, ayrıca davacı taraf çalışmasına dair herhangi bir belge sunamadığını, davacının kızını okula kaydettirdiği tarih itibariyle de çalışmasının olmasının mümkün olmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2-Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; Kurum kayıtlarının esas alınması gerektiğini, çalışmanın ispat edilemediğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, tanıkların beyanlarına göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.