muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17874, Karar No: 2016/12360, Tarih: 01.11.2016

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17.maddesi (mülga 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesi) elektrik abonelerinden tahsil edilecek bedelleri içeren tarifeleri onaylama yetkisini, ...'na vermiştir. Diğer bir anlatımla, davaya konu kayıp-kaçak bedeli, kurul tarafından onaylanmış bulunan tarifeler uyarınca elektrik abonelerinden tahsil edilmektedir.

Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 07.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesine eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, 6719 Sayılı Kanunun yürürlük tarihi öncesi dönemlere ait dava konusu elektrik faturalarında Aktif enerji bedeli yanında yer alan Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp- kaçak bedelleri hakkında, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan ve 6719 sayılı kanunun yürürlük tarihi öncesinde açılıp halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6719 Sayılı Kanunla değişik 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17/10 ve geçici 19 ile 20.maddelerinin, davaya konu olan somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece değerlendirilmesi gerekir.

Bu sebeple, yerel mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu sebeple, yerel mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için takdir edilen 1.350 TL vekalet ücretinin davacı taraftan alınıp davalı tarafa verilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2015/20798, Karar No: 2016/10404, Tarih: 25.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20798 E.  ,  2016/10404 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2014/1459-2015/172

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4096, Karar No: 2021/10374, Tarih: 21.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2019/4096 E.  ,  2021/10374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre ise,

1)Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra aynı Yasanın 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2)Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 08/09/2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 24/09/2014 olduğu,

Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/499 E. - 2015/316 K. sayılı dosyasında sanığa atılı eylem ile ilgili olarak suç tarihinin 18/08/2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 18/09/2014 olduğu,

Sanığın eylemlerinin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak, anılan dosyanın incelenip, gerektiğinde birleştirilerek sanığın bu eylemi bir suç işleme kararı icrası kapsamında işleyip işlemediği ve haklarında TCK.'nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususu tartışıldıktan sonra bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Sanığın eylemlerinin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak, anılan dosyanın incelenip, gerektiğinde birleştirilerek sanığın bu eylemi bir suç işleme kararı icrası kapsamında işleyip işlemediği ve haklarında TCK.'nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususu tartışıldıktan sonra bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3)Suç konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

4) TCK'nun 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30467, Karar No: 2016/13457, Tarih: 06.10.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/30467 E.  ,  2016/13457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-İddianame içeriğine göre sanıklar hakkında katılan ..., müştekiler ... ve ...'a yönelik eylemlerinden dolayı üçer defa cezalandırılmaları talebiyle ayrı ayrı kamu davası açıldığı, gerekçeli kararın gerekçe bölümünde sanıkların katılan ...'ın evinin önünden 19 kasa zeytini, müşteki ...'ın evinin önünde traktör içerisinde duran 15 kasa zeytini ve müşteki ...'e ait bakkal dükkanının önünde açıkta duran 6 şişe kolayı çalarak hırsızlık suçunu işledikleri kabul edilmesine rağmen, hüküm fıkrasında sanıklar hakkında hangi müştekiye yönelik eylemle ilgili hüküm kurulduğu açıklanmadan yazılı şekilde sanık ...'ın 2 kez, sanık ...'ın 3 kez mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanıkların, katılan ... ve müşteki...'e ait evlerin önünden zeytin kasaları, müşteki ...'e ait bakkal dükkanının önünden ise kola çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu halde, suç vasfının hatalı değerlendirilmesiyle sanıkların 2 kez aynı Kanun'un 142/1-e maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

3-TCK'nın 141/1 maddesinin uygulanması istemiyle açılan kamu davasında, CMK'nın 226. maddesine aykırı olarak ek savunma hakkı verilmeden aynı Kanun'un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7265, Karar No: 2015/2115, Tarih: 25.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/7265 E.  ,  2015/2115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2014

NUMARASI : 2012/67-2014/38

Davacı İ.. A.. vekili Avukat Burcu tarafından, davalılar S.. K.. vdl aleyhine 18/01/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan S.. K.. ve Y.. K.. vekili Avukat Mukadder tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 25/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1864, Karar No: 2022/18113, Tarih: 30.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/1864 E.  ,  2022/18113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : ... taciz, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Oluşa ve dosya kapsamına, mağdure çocuğun samimi anlatımlarına göre, site görevlisi olan sanığın mağdure çocuğu okula götürme bahanesi ile önce kendi evine götürdüğü ve burada ... organını çıkarıp göstermesi üzerine, mağdurenin çığlık atması nedeniyle panikleyen sanığın mağdure çocuğu evden çıkarıp okuluna götürüp bıraktığı olayda, eylemin TCK.nın 109/2, 109/3-f, 109/5. maddesi kapsamında hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK.nın 109/1. maddesinin tatbik edilmesi,

2- Sanığın hürriyetini yoksun kıldığı mağdureye karşı ... istismar suçunu işlemiş olması nedeniyle koşulları oluşmadığı halde TCK.nın 110. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının ve sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.11.2022 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5200, Karar No: 2023/3595, Tarih: 04.07.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/5200 E.  ,  2023/3595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Polatlı Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı kadın tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 26.03.2021 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıklarını, boşandıktan sonra 10.07.2021 tarihinde müşterek kızları doğduğunu, davalının çocuğu müvekkiline göstermediğini belirterek davacı baba ile müşterek çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin çocuğun babası ile görüşmesini asla engellemediğini, davalı tarafın ilgisiz olduğunu, bu sebeplerle davacının davasının tüm talepler yönüyle reddine, mahkeme aksi kanaatte ise ayda 1 sefer davalı anne nezaretinde yarım saat görüşme sağlanılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin çocuğun babası ile görüşmesini asla engellemediğini, davalı tarafın ilgisiz olduğunu, bu sebeplerle davacının davasının tüm talepler yönüyle reddine, mahkeme aksi kanaatte ise ayda 1 sefer davalı anne nezaretinde yarım saat görüşme sağlanılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 22.03.2022 tarih ve 2021/1000 Esas, 2022/268 Karar sayılı kararı ile müşterek çocuk ile davacı babası arasında; çocuk iki yaşını dolduruncaya kadar her hafta Pazar günleri saat 10:00 dan aynı gün 13:00 arasında anne yanından alınıp anne yanına bırakılacak şekilde şahsi ilişki tesisine, çocuk iki yaşını doldurduktan sonra; her ayın 1. ve 3. Pazar günleri saat 10:00 dan aynı gün 17:00 arasında anne yanından alınıp anne yanına bırakılacak şekilde şahsi ilişki tesisine, çocuk üç yaşını doldurduktan sonra; her ayın 1. ve 3. hafta cumartesi günü saat 10:00'dan pazar günü akşamı 18:00'e kadar, dini bayramların ikinci günü saat 10:00'dan 3. günü akşam saat 18:00'a kadar, babalar gününde saat 10:00'dan akşam saat 18:00'e kadar, sonu tek sayıyla biten yılların milli bayram günlerinde sabah saat 10:30 dan akşam saat 17:30'a kadar, sonu çift sayıyla biten yılların çocuğun doğum günlerinde sabah saat 10:30'dan akşam saat 17:30 a kadar, sömestr tatillerinin 1. günü sabah saat 10:00'dan 7. günü akşam saat 18:00'a kadar, her yıl Temmuz ayının 1. günü saat 10:00'dan 30. günü 18:00'a kadar şahsi ilişki tesis edilmesine, müşterek çocukğun e-Nabız kayıtlarının babası tarafından da e-Devlet üzerinden görülebilmesi için gerekenin yapılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf dilekçesi ile; davanın kabulü yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf dilekçesi ile; davanın kabulü yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 22.06.2022 tarih ve 2022/629 Esas, 2022/1127 Karar sayılı kararı ile mahkemece davalının 26.01.2022 tarihli cevap dilekçesinin süresinde olduğunun kabulü gerektiği, kaldı ki kişisel ilişki düzenlemesinin kamu düzeni ile ilgili olup, aslolan çocuğun yüksek yararına bedensel ve zihinsel gelişimini sağlamaya en uygun çözüme ulaşmak olduğu, hal böyle olunca taraflarca sunulan tüm delillerinin toplanıp, birlikte değerlendirilerek kişisel ilişki konusunda karar verilmesi gerektiği halde eksik inceleme ile hüküm kurulmasının doğru görülmediği, kabule göre de ortak çocuk ile davalı baba arasında düzenlenen kişisel ilişki çocuk iki yaşını dolduruncaya kadar, iki yaşını doldurduktan sonra ve 3 yaşını doldurduktan sonra ayrı ayrı düzenlenerek kademeli bir kişisel ilişki düzenlemesi yapıldığı, değişen koşullara göre, çocuğun yaşı gözetilerek kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi her zaman istenebileceği, kişisel ilişki kurulmasına yönelik hüküm kurulurken; gelecek yıllardaki koşullar önceden bilinemeyeceğinden, şimdiden çocuk ile baba arasında kademeli bir şekilde kişisel ilişki düzenlenmiş olmasının isabetsiz olduğu gerekçesi ile davalının istinaf talebinin kabulü ilk derece mahkemesi kararın kaldırılmasına ve dosyanın mahal mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile düzenlenen sosyal inceleme raporunda davacının çocuk ile şahsi ilişki kurmasında herhangi bir sakınca olmadığı gibi, şahsi ilişki kurulmasının çocuğun üstün menfaatine uygun olacağı gerekçesi ile davanın kabulüne müşterek çocuk ile davacı babası arasında; her ayın 1. ve 3. hafta Cumartesi günü saat 10:00'dan Pazar günü akşamı 20:00'e kadar, dini bayramların ikinci günü saat 10:00'dan 2. günü akşam saat 20:00'a kadar, babalar gününde saat 10:00'dan akşam saat 20:00'e kadar, sonu tek sayıyla biten yılların milli bayram günlerinde sabah saat 10:00 dan akşam saat 20:00'a kadar, sonu çift sayıyla biten yılların çocuğun doğum günlerinde sabah saat 10:00'dan akşam saat 20:00 a kadar şahsi ilişki tesis edilmesine, müşterek çocuk Aysima Kılavuz'un e-Nabız Kayıtlarının babası tarafından da e- Devlet üzerinden görülebilmesi için gerekenin yapılmasına, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesi ile; ilk karara karşı yalnızca kendileri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğu halde, usuli kazanılmış hakka aykırılık oluşturacak şekilde karar verilmesinin hatalı olduğunu, kişisel ilişki süresinin uzun olduğunu belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile ; velayeti davalı annede bulunan müşterek çocuk 10.07.2021 doğumlu olup, anne bakım ve şefkatine muhtaç olduğu, çocuğun yaşı dikkate alındığında, davacı baba ile kurulan kişisel ilişki süresi çok fazla olduğu, yatılı kalmayacak şekilde ve daha uygun süreli bir kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığı gerekçesi ile davalının kişisel ilişki süresine yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, kararın ilgili bendinin kaldırılmasına, müşterek çocuk ile davacı baba arasında her ayın 1 ve 3. haftası Cumartesi günleri saat 12:00’den akşam saat 17.00'ye kadar görüştürülmek suretiyle kişisel ilişki kurulmasına, davalının sair istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili; kişisel ilişkinin süresinin az olduğunu, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kişisel ilişkinin süresi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından açılan ortak çocukla kişisel ilişki kurulması davasında, hükmedilen kişisel ilişki süresinin yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 323 üncü maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 üncü maddesinin 3 üncü fıkrası, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 4 üncü maddesinin 1 inci ve 2 nci fıkrası.

3. Değerlendirme

Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yaşı, ana ve babalık duygusunun tatmini, çocukların yüksek yararı birlikte değerlendirilerek; çocukların kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir. Bütün bu hususlar değerlendirildiğinde davacı baba ve müşterek çocuk arasında kurulan kişisel ilişki babalık duygularının tatmini bakımından yetersiz olmuştur. Davacı baba ile çocuk arasında yatılı olacak şekilde ve uygun süreli kişisel ilişki kurulması gerekirken, bu yönün gözetilmemesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.