muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/20152, Karar No: 2008/5565, Tarih: 10.04.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/20152 E.  ,  2008/5565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karadeniz Ereğli  İş Mahkemesi

TARİHİ : 27.6.2007

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle hükmedilen manevi tazminat miktarına göre, tarafların manevi tazminat davasına yönelik temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bu tür davalarda, tazminat miktarı, işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif  ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük brüt geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise, 60 yaşa kadar yıllık olarak % 10 artırılıp, % 10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşından sonrada bakiye ömrü kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yönteme başvurulmadan, her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, açıklanan tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin  yaşlılık aylığı almaya veya işçinin yaşı ve oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunması durumunda da zarar hesabında pasif   dönemin  hesaba  dahil  edilmesi gerekir. İş kazası sonucu malul kalan işçinin aynı işinde çalışmaya devam etse dahi diğer işçilerden daha fazla çaba harcayacağı asıldır. 60 yaşından sonra elde edeceği yaşlılık aylığını da diğer işçilerden daha fazla çaba harcayarak elde edeceğinden yaşlılık aylığını aldığı dönemde de devam edecek olan maluliyeti nedeniyle zarara uğramadığı düşünülemez. Kaldı ki, sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta tamamen uzun vadedeki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır. Bu nedenlerle pasif döneminde zarar hesabına dahil edilmesi ve yeraltı maden işçilerinin zararlarının tesbitinde 50 yaşın ikmaline kadar yeraltındaki koşullar nazara alınarak yapılan ücretlerle, 50 ile 60 yaşları arasında yer üstünde tüm yıl asgari ücretle çalışıp gelir elde edeceği, 60 yaştan sonra bakiye ömrüne kadar (pasif dönemde), asgari ücret esas alınarak yapılması gerekir.

Mahkemenin davacının zarar hesabında pasif dönemin de hesaba dahil edileceğine ilişkin kabulü yerindedir. Ancak, hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda, davacının 55 yaşına kadar çalışıp gelir elde edebileceği belirtilerek 55 yaşına kadar aktif dönem zararı hesaplandığı gibi, pasif dönem zararının da Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından sigortalılara bağlanacak yaşlılık aylığı esas alınmak suretiyle hesaplandığı görülmektedir.

Hal böyle olunca, hesap raporunun hükme dayanak alınacak nitelikte olduğundan söz edilemez.

Yapılacak iş, hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler nazara alınarak yukarda açıklanan esaslara göre bilirkişiye zarar hesabı yaptırılarak sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların maddi tazminat davasına yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17112, Karar No: 2014/16383, Tarih: 03.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/17112 E.  ,  2014/16383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Koruma Kararı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Yapılan incelemede sisteme kaydedilmiş olan üç temyiz dilekçesi ve bir tebliğ mazbatası taranmadığından elektronik ortamda görüntülenememiştir.

Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün olmadığından, dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın fiziki olarak gönderilmesi amacıyla mahkemesine, İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.09.2014(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/5897, Karar No: 2018/442, Tarih: 18.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/5897 E.  ,  2018/442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dikili Cumhuriyet Başsavcılığının 22.03.2013 tarih ve 199 esas sayılı iddianamesi ile, müştekinin ... Beldesi 34 ada 7 parselde kain taşınmazında villa yaptırmak istediği, inşaatın mimari proje müellifi ve mesleki uygulama sorumlusunun mimar olan sanık ... olduğu, sanık tarafından hazırlanan ve ... Belediyesi tarafından onaylanan mimari uygulama projesinde yer alan bina bodrum katlarının tadilat projesi ile, proje müellifi sanık tarafından iptal edildiği, buna ilişkin tadilat projesinin de ... Belediyesi ve Dikili Mimarlar Odası Temsilciliğince onaylandığı, bu şekilde binanın tüm bodrum katının iptal edildiği, ancak sanık tarafından müştekiye verilen kapaktaki antette belediye, proje müellifi ve Mimarlar Odası Dikili Temsilciliği tarafından onaylanmış gibi görünen mimari uygulama projesinin ise, kesilen onaylı kapağa sonradan eklendiği, bodrum katlı bu yeni projede Belediye ve Mimarlar Odası Dikili Temsilciliğinin onayının bulunmadığı, halbuki mimari uygulama projelerinde tadilat yolu ile yapılan bütün değişiklikler ve notların proje kağıdı üzerinde proje müellifi ile birlikte tüm yetkili kurumlarca da onaylanmasının gerektiği, bu şekilde müştekiye verilen projenin tadilat projesine ve yapı ruhsatına aykırı olduğundan bahisle sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunması, sanığın suçlamayı kabul etmemesi, 26.02.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre, mimari uygulama projelerinde tadilat yolu ile yapılan bütün değişiklikler ve notların proje kağıdı üzerinde proje müellifi ile birlikte tüm yetkili kurumlarca da onaylanmasının gerektiği, sadece proje müellifi sanık tarafından imzalanmış olan, onay kapağı ve yeni proje kağıt birleşiminin Belediye ve Mimarlar Odası Dikili Temsilciliği tarafından onaylanması durumunda projenin resmiyet ve geçerlilik kazanacağı, ancak bu birleşim yerinin yetkili kurum ve kuruluşlarca onaylanmadığı, bu yüzden tek taraflı proje müellifi tarafından hazırlanmış olan projenin uygulamaya esas hükmü bulunmadığının belirtilmesi karşısında, belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu göz önüne alınarak, suça konu mimari projenin duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin tutanağa geçirilmesinden sonra, iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığı karar yerinde tartışılmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul ve ulgulamaya göre de;

2-Kabul ve ulgulamaya göre de;

a)Serbest mimar olarak çalışan sanık ... tarafından hazırlanmış ve sahte olduğu iddia edilen suça konu mimari uygulama projesinin resmi değil, “özel belge” sayılması gerektiği, bir kısım kamu görevlileri tarafından projenin onaylanmasının özel belge niteliğindeki mimari projeyi resmi belgeye dönüştürmeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında “özel belgede sahtecilik” yerine yazılı şekilde “resmi belgede sahtecilik” suçundan hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

b)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14969, Karar No: 2016/5036, Tarih: 03.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/14969 E.  ,  2016/5036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Hukuk ve ... Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı, tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde taşınmazların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın 4077 sayılı Kanunun 3 ve 23. maddeleri gereğince tüketici mahkemesince görülmesi gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... Tüketici Mahkemesi ise davalıların tüketici olmadıkları gerekçesiyle, karşı görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 4822 sayılı Kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun “Amaç” başlıklı 1. maddesinde “Bu Kanunun amacı, kamu yararına uygun olarak tüketicinin sağlık ve güvenliği ile ekonomik çıkarlarını koruyucu, aydınlatıcı, eğitici, zararlarını tazmin edici, çevresel tehlikelerden korunmasını sağlayıcı önlemleri almak ve tüketicilerin kendilerini koruyucu girişimlerini özendirmek ve bu konudaki politikaların oluşturulmasında gönüllü örgütlenmeleri teşvik etmeye ilişkin hususları düzenlemektir.” şeklinde açıklandıktan sonra, 2. maddesinde “Bu Kanun, 1. maddede belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar.” hükmüne yer verilmiştir.

Yine aynı Kanunun “Tanımlar” başlıklı 4822 sayılı Kanunla değişik 3. maddesinin (e) bendinde tüketicinin, “Bir mal veya hizmeti ticari ve mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan ve yararlanan gerçek ve tüzel kişiyi”; (h) bendinde tüketici işleminin, “Mal veya hizmet piyasalarında tüketici ile satıcı-sağlayıcı arasında yapılan her türlü hukukî işlemi”, (f) bendinde satıcının, “Kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek ve tüzel kişileri”; (c) bendinde ise malın, “Alış-verişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları” ifade edeceği belirtilmiştir. 23. maddesinde de, bu Kanunun uygulaması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağı, düzenlemesine yer verilmiştir.

Arsa payı karışlığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı BK'nın 155 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununda 3/1-(k) maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karışlığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı BK'nın 155 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununda 3/1-(k) maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, arsa sahibi açısından güdülen amaç; kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Dosya kapsamından, davacı vekilinin, taraflar arasında, kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiği, ancak davalıların tapuda ki hisselerini davacıya devretmediklerini ileri sürerek, çekişmeli bağımsız bölümlerin tapusunun iptali ile davacı adına kayıt ve tescili olmadığı takdirde ise bedellerinin tahsiline karar verilmesi istemiyle dava açtığı anlaşılmaktadır.

Davanın yukarıda belirtilen niteliğine, göre taralar arasında tüketici ilişkisi bulunmadığı, ticari ve mesleki amaçla hareket ettikleri, anlaşılmakla, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında bulunmayan uyuşmazlığın, HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3167, Karar No: 2019/2943, Tarih: 06.05.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/3167 E.  ,  2019/2943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonucunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/375 Esas ve 2017/702 Karar sayılı ve 31/10/2017 tarihli kararına karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalının ithal ettiği kuş yemi mamalarının davacılar tarafından satın alındığını, kuşların bu mamalar ile beslenmesinden sonra öldüklerini, davacıların bu olay nedeniyle zarara uğradıklarını iddia ederek davacılar ... için 120.000,00 TL, ... için 118.500,00 TL ve ... için 15.000,00 TL alacağın kuşların ölüm tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirketin ithal ettiği mamaların hijyen ve kalite standartlarına uygun olduğunu, davacıların kuş yetiştirmede yetkili olmadıklarını, hukuka aykırı yollarla kuş ticareti yaptıklarını, kuşların kayıt altına alınmadığını, gereken özeni göstermediklerini, yaşayabilmeleri için hijyenik bir ortamın sağlanmadığını, mamalara bakteri oluşumuna neden olabilecek ürünler eklendiğini, kuşların ölmesine davacıların sebebiyet verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, konusunda yetkin bilirkişi heyetleri tarafından hazırlanan her iki raporda davacılara ait kuşların ölümünün davalı yandan alınan yemlerden kaynaklanmadığının tespit edildiği, davacıların davalıdan tazminat talebinde bulunamayacakları gerekçesiyle davanın reddine karar vermiş hükme karşı davacı vekilince istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, konusunda yetkin bilirkişi heyetleri tarafından hazırlanan her iki raporda davacılara ait kuşların ölümünün davalı yandan alınan yemlerden kaynaklanmadığının tespit edildiği, davacıların davalıdan tazminat talebinde bulunamayacakları gerekçesiyle davanın reddine karar vermiş hükme karşı davacı vekilince istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sırasında iki ayrı bilirkişi heyetinden rapor alındığı, bilirkişilerin konularında uzman, veteriner fakültesi öğretim üyeleri oldukları, bilirkişi raporlarının dosya içerisinde mevcut tespit raporu ve laboratuar sonuçlarına da değinmek suretiyle düzenlendiği, yapılan detaylı açıklamalar sonrasında kuşların ölümü ile davalı tarafça satılan kuş yemleri arasında herhangi bir bağlantı olmadığının bildirildiğinin anlaşıldığı, davanın önce Tüketici Mahkemesinde açıldığı ve harç alınmadığı, görevsizlik kararıyla Asliye Ticaret Mahkemesinde yargılamaya devam edildiği, davacılardan nispi harç alınmadığı ancak davanın reddine karar verilerek red maktu harcının davacılara yükletildiği, davada sadece maktu harç yatırılması sonucu davacılar aleyhine nispi vekâlet ücretine hükmedilemeyeceğinin davacı vekilince ileri sürülmüşse de davada red kararı verildiğinden alınması gereken harcın maktu harç olması gerektiği, maktu harç ile nispi vekâlet ücreti arasında herhangi bir ilişkinin bulunmadığından davanın reddine yönelik ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu, davacı yanın ileriye sürdüğü istinaf sebeplerin yerinde olmadığı kanaatine varıldığından, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tüketici mahkemesinde harç yatırılmadan açılan bir alacak davasıdır. Tüketici mahkemesince davaya bakma görevinin asliye ticaret mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş ve bu kararın Dairemizce onanması üzerine dosya ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesine intikal etmiştir. Bu durumda ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından tüketici mahkemesinde yatırılmayan başvuru ve peşin harcın yatırılması için davacılar vekiline mehil verilmesi gerekir. Davacılar tarafından harç yatırılmadığı takdirde Harçlar Kanunu’nun 28-32. maddeleri gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekir. Ancak mahkemece bu konuya hiç temas edilmemiş ve sonuçta davanın reddine karar verilerek harç yatırıldığı varsayımına dayalı olarak “Alınması gerekli harç peşin olarak alındığından ayrıca alınmasına yer olmadığına,” karar verilmiştir.

Ticaret mahkemesi tarafından eksik de olsa belli bir harç alınıp hükümde bunun tamamlanması veya fazla alınan peşin harcın iadesine karar verilmiş olsaydı bu husus hükmün esasını etkileyen bir usul hatası olmadığından bozma gerekmezse de hiç harç alınmadan yargılama yapılması doğru olmayıp istinaf mahkemesince bu yönde istinaf talebi kabul edilerek ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp peşin harç yatırttırılarak daha sonra işin esası hakkında kendisi bir karar vermesi gerekirken asliye ticaret mahkemesince hiç harç alınmadan işin esası hakkında karar verilmesini doğru bularak istinaf başvurusunu esastan reddederek karar vermesi doğru olmamış, istinaf mahkemesi kararının bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Yukarıda yazılı nedenle hükmün BOZULMASINA, dava dosyasının ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesine, karardan bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 06/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13143, Karar No: 2023/8365, Tarih: 25.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/13143 E.  ,  2023/8365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2022 tarihli ve 2021/862 Esas, 2022/70 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 yıl 12 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.06.2022 tarihli ve 2022/756 Esas, 2022/1348 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi, sanığın eylemi kasten öldürmeye teşebbüs niteliğinde olduğundan bahisle suç vasfına, haksız tahrik ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

Sanık Müdafinin Temyiz İstemi, cezanın fazla belirlendiğine, haksız tahrikin derecesine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü