muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1921, Karar No: 2021/16441, Tarih: 26.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/1921 E.  ,  2021/16441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Tanık ...’ın beyanı ile olay yakalama tutanağı içeriğine göre; tanığın, sanığın çöp konteynırına beze sarılı bir poşet attığını, ardından da attığı poşeti alıp koşmaya başladığını, sanığı takip etmeye başladığını, ancak kendisinin arkasından geldiğini görünce hızlanması sebebiyle gözden kaybettiğini, etrafa baktığında ağaca çıktığını gördüğünü, sanığın elinde oto teybi, kemerinin altında oto teybi ekranı olduğunu, sanığı zorlayarak aşağıya doğru çektiğini beyan ettiği; ihbar üzerine olay yerine gelen kolluk kuvvetlerinin ... Mahallesi, ... Bulvarı Üzeri, No:156 sayılı evin yakınında sanığı, kaldırım üzerinde ayaklarının yanında oto teybi ile LCD teyp monitörü olduğu halde oturur vaziyette yakaladıkları, sanığın kolluk kuvvetlerine yolun kenarında park halinde bir aracın kapısının açık olduğunu görünce araçta bulunan teyp ve monitörü çaldığını ve eşyaları çaldığı aracı gösterebileceğini söyleyerek yaklaşık 100 metre ileride yolun kenarında park halinde bulunan katılana ait aracı kolluk kuvvetlerine gösterdiği olayda kesintisiz takip olmadığından hırsızlık eylemi tamamlandığı halde, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile sanık hakkında şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

2-Sanığın (2) numaralı bozma nedeninde belirtildiği üzere yakalandığında suça konu eşyaları çaldığı yeri göstererek henüz herhangi bir başvurusu olmayan katılana kolluk kuvvetleri tarafından soruşturma aşamasında iadeyi sağladığı, katılanın kovuşturma aşamasında alınan beyanına göre eşyaların monte edilmesine ilişkin 60 TL zararının olduğu, ancak karşılanmasını istemediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak

BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 26.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1410, Karar No: 2025/1706, Tarih: 27.03.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/1410 E.  ,  2025/1706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 10.02.2025

SAYISI : 2024/965 E., 2024/2108 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/127 E., 2024/39 K.

Taraflar arasındaki ön alım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil isteminden dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kesin olarak esastan reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 10.02.2025 tarihli ek kararıyla temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.02.2025 tarihli ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 10.02.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanunun 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre dava değeri ve temyize konu edilen toplam miktar 200.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 10.02.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Harç peşin alındığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15718, Karar No: 2018/6819, Tarih: 12.06.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/15718 E.  ,  2018/6819 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırı davranmak suçundan suça sürüklenen çocuk ...’ın, anılan Kanun’un 15/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis ve 250,00 gün adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Bismil Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2014 tarihli ve 2014/553 esas, 2014/578 sayılı kararın kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde yeniden suç işlemesi sebebiyle 6136 sayılı Kanun’un 15/1 ve 5237 sayılı Kanun'un 31/3, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 ve 5.000,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Bismil Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2016 tarihli ve 2016/534 esas, 2016/853 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan 6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesinde öngörülen para cezası miktarının 450,00 yeni Türk Lirası olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde 5728 sayılı Kanun'la değişik 15/1. maddesine göre temel ceza olarak 450 gün adlî para cezası belirlenip, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 52/2. maddeleri uygulanarak 5.000,00 Türk Lirası adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10.05.2017 gün ve 2017/3260 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.05.2017 gün ve KYB/2017-30885 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında 25 günden 100 güne kadar adli para cezası tayini gerektiği gözetilmeden, 450 gün karşılığı 5.000.000 TL adli para cezasına hükmolunarak fazla ceza tayini,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında 25 günden 100 güne kadar adli para cezası tayini gerektiği gözetilmeden, 450 gün karşılığı 5.000.000 TL adli para cezasına hükmolunarak fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden Bismil Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2016 tarih ve 2016/534 esas, 2016/853 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm fıkraları tamamen kaldırılarak; "6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca tayin olunan 6 ay hapis 25 gün adli para cezasından, suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olması nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 31/3. madde ve fıkrası uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 4 ay hapis ve 16 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına", suça sürüklenen çocuk hakkında "5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 3 ay 10 gün hapis ve 13 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına", TCK.nun 50. maddesi uyarınca tayin olunan hapis cezasının bir günü 20 TL'den paraya çevrilerek 2000 TL ve TCK.nun 52. maddesi uyarınca, adli para cezasına esas alınan 13 günün bir gün karşılığı 20 TL'den çarpılarak 260 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına", ibaresinin eklenmesi ve hükmün sair hususlarının aynen korunmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5799, Karar No: 2012/12221, Tarih: 07.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5799 E.  ,  2012/12221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Fındıklık niteliğindeki taşınmazın zeminine gelir metoduna göre; üzerindeki binaya da resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8784, Karar No: 2011/13731, Tarih: 19.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/8784 E.  ,  2011/13731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 210101961725 sicil nosundaki hizmetlerin kendisine ait olduğunun tesbitiyle bu sicil numarasındaki ve 2101015307955 sicil nosundaki hizmetlerin birleştirilmesine, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe 011961725 sigorta sicil dosyasında hizmet bildirilen sürelerin ... ... oğlu 01.01.1961 ... doğumlu davacıya ait olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğundan usul ve yasaya aykırıdır.

Kamu düzenini yakından ilgilendiren bu tür davalarda gösterilmesi gereken özen gereğince, sağlıklı bir sonuca ulaşılabilmesi için öncelikle aidiyeti ileri sürülen çalışmaların ve bu çalışmalara ait tüm işe giriş bildirgelerindeki imzaların davacıya ait olup olmadığı belirlenmeli, gerek Sosyal Güvenlik Kurumunda gerekse işveren yanında bulunan ve sigortalının imzası ile fotoğrafını içeren işe giriş bildirgesi ücret tediye bordrosu gibi belgeler getirtilip imzanın ve fotoğrafın davacıya ait olup olmadığı konusunda benzerlik incelemesi yapılmalı, çalışmaların geçtiği tüm işyerlerinde sigortalıyı yakından tanıması gereken işveren, müdür, şef, ustabaşı, çalışma arkadaşları dinlenmeli, uyuşmazlık konusu işe giriş bildirgelerinde adı yazılı olan kişilerin kimlik bilgilerine göre anılan şahıslar adına nüfus kaydının bulunup bulunmadığı nüfus müdürlüğüne sorulmalı, ayrıca mahallen zabıta aracılığı ile böyle kişilerin bulunup bulunmadığı araştırılmalı ve bu çalışmaların davacıya ait olup olmadığı, hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde ve her türlü delille araştırılarak sonuca gidilmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19.09.2007 gün ve 2007/21-600E,2007/604K. Sayılı kararı da aynı yöndedir. Öte yandan uyuşmazlık konusu sigortalı şahsi sicil dosyasında kayıtlı kişinin kimlik bilgilerine göre, farklı kişilerin nüfusta kaydının bulunduğunun belirlenmesi durumunda, davanın kurum kayıtlarına göre çalışmaların mal edildiği sigortalıların hak alanını da ilgilendirdiği ve anılan kişilerin huzurunda davanın görülmesi gerektiği de ortadadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28205, Karar No: 2014/26293, Tarih: 06.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/28205 E.  ,  2014/26293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaali İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2014/3-2014/12

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine Kocaali İcra Müdürlüğü dosyasında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapıldığı, borçlunun icra mahkemesine başvurarak ihalenin feshini talep ettiği, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

02/07/2012 tarih ve 6352 Sayılı Kanun'un 29. maddesi ile değişik İİK'nun 126. maddesinde; “Açık artırmaya elektronik ortamda teklif verme yoluyla başlanır. Elektronik ortamda teklif verme, birinci ihale tarihinden yirmi gün önce başlar, ihalenin tamamlanacağı günden önceki gün sonunda sona erer; ikinci ihalede ise elektronik ortamda teklif verme birinci ihaleden sonraki beşinci gün başlar, en az yirmi gün sonrası için belirlenecek ikinci ihalenin tamamlanacağı günden önceki gün sonunda sona erer. Elektronik ortamda verilecek teklifler haczedilen malın tahmin edilen kıymetinin yüzde ellisinden az olamaz; teklif vermeden önce, haczedilen malın tahmin edilen kıymetinin yüzde yirmisi nispetinde teminat gösterilmesi zorunludur. Satışa çıkarılan taşınmaz üzerinde hakkı olan alacaklının alacağı yukarıdaki fıkrada yazılı oranda ise artırmaya iştiraki halinde ayrıça pey akçesi teminat aranmaz. 114 üncü maddenin ikinci ve üçüncü fıkraları taşınmazın satış ilanı hakkında da uygulanır.” hükmüne yer verilmiştir. 02/07/2012 tarih ve 6352 Sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik İİK'nun 114/3. maddesinde; “...Satış ilanı elektronik ortamda da yapılır.” düzenlemesi yer almaktadır.

Diğer taraftan, 02/07/2012 tarih ve 6352 Sayılı Kanun'un 28. maddesi ile değişik İİK'nun 124/3. maddesinde, “Şartnameye,...elektronik ortamda teklif vererek artırmaya katılacakların teminat göstermeleri gerektiği ve elektronik ortamda teklif vermeye ilişkin hususlar yazılır.” hükmüne yer verilmiştir. 02/07/2012 tarih ve 6352 Sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik İİK'nun 129/1. maddesinde de, “Birinci ve ikinci ihale icra memuru tarafından, ilanda belirlenen yer, gün ve saatte elektronik ortamda verilen en yüksek teklif üzerinden başlatılır. Taşınmaz üç defa bağırıldıktan sonra, elektronik ortamda verilen en yüksek teklif de değerlendirilerek, en çok artırana ihale edilir.” düzenlemesi mevcuttur.

02/07/2012 tarih ve 6352 Sayılı Kanun ile yapılan yukarıda açıklanan değişikliklerin; anılan Kanun'un 106. maddesi göre kanunun yayım tarihi olan 05/07/2012 tarihinden itibaren 6 ay sonra yürürlüğe gireceği öngörülmüştür.

02/07/2012 tarih ve 6352 Sayılı Kanun ile yapılan yukarıda açıklanan değişikliklerin; anılan Kanun'un 106. maddesi göre kanunun yayım tarihi olan 05/07/2012 tarihinden itibaren 6 ay sonra yürürlüğe gireceği öngörülmüştür.

Somut olayda; takip dosyası içinde bulunan satış ilanı ve şartnamede elektronik ortamda teklif vermeye ilişkin hususlar düzenlendiği halde, satış ilanının elektronik ortamda yapılmadığı görülmektedir. İİK'nun 114/3. maddesinde yer alan satış ilanının elektronik ortamda yapılması ilkesi kanunun emredici hükmü olup; bu husus başlı başına ihalenin feshi sebebi olduğundan mahkemece re’sen dikakete alınmalıdır.

O halde mahkemece, yukarıda açıklanan nedenlerle ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6724, Karar No: 2012/1586, Tarih: 14.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/6724 E.  ,  2012/1586 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1996- 2002 tarihleri arası kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davası sonucu mahkemece verilen 19/01/2010 tarihli karar, davalılar Sosyal Güvenlik Kurumu ve S.. A.. vekillerince süresinde temyiz edilmiş olup, bilahare davalı S.. A.. temyiz talebinden feragat etmiş bulunduğundan, davalı ... Tekstilin (...) vaki temyiz talebinin feragat nedeniyle REDDİNE, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ... Tekstil'e yükletilmesine, 14/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28406, Karar No: 2014/10278, Tarih: 29.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28406 E.  ,  2014/10278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/66550

Mahkemesi : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 05/12/2012

Numarası : 2011/165 – 2012/137

Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat

Davacı vekilinin 24.10.2011 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2011/65 Esas - 2011/81 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 27.01.2011 – 13.05.2011 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz edilmeksizin 09.09.2011 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 24.10.2011 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla,

Yapılan incelemeye, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davalı vekilinin sair, davacı vekilinin tazminat miktarına ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Manevi tazminat miktarı belirlenirken objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nasafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, 106 gün süreyle tutuklanan davacı için hükmedilen manevi tazminat miktarının bu ölçütlere uymayıp fazla tayini,

2- Davacıya verilmesi gereken maddi tazminat miktarının davacının tutuklulukta uğradığı gerçek zararı karşılayan bir miktar olması gerektiği gözetilmeden, net asgari ücret miktarı üzerinden yapılan hesaplamaya kıdem tazminatının da eklenmesi suretiyle fazla miktarda maddi tazminata hükmedilmesi,

2- Davacıya verilmesi gereken maddi tazminat miktarının davacının tutuklulukta uğradığı gerçek zararı karşılayan bir miktar olması gerektiği gözetilmeden, net asgari ücret miktarı üzerinden yapılan hesaplamaya kıdem tazminatının da eklenmesi suretiyle fazla miktarda maddi tazminata hükmedilmesi,

3- Dairemizce yapılan temyiz incelemeleri sırasında aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı olarak birden fazla davanın açıldığının tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; hazine zararına yol açan mükerrer davalara ilişkin ödemelerin önlenmesinin temini ve kamu kaynaklarının etkili, verimli ve hukuka uygun kullanılması bakımından, aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı açılmış dava olup olmadığının ilgili birimlerden sorulup, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden de araştırılarak tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve tazminat miktarına, ilişkin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.04.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.