muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2004/3250, Karar No: 2005/279, Tarih: 25.01.2005

4. Hukuk Dairesi 2004/3250 E., 2005/279 K.

**4. Hukuk Dairesi 2004/3250 E., 2005/279 K.**

**- HAKSIZ FİİL NEDENİYLE TAZMİNAT**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 41 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı H....Belediye Başkanlığı vekili tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 4.2.2003 gününde verilen dilekçe ile rücuan tazminat tahsilinin istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece davalılardan ... hakkındaki davanın kısmen kabulüne, diğer davalılar hakkındaki davanın reddine dair verilen 14.11.2003 günlü kararın Yargıtay da duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan ... duruşmasız, davacı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, mahkemece kararıyla mer'a olarak sınırlandırılmasına karar verilen taşınmazın, bu tarihten sonra davalıların oluşturduğu belediye encümenince verilen kararla üçüncü kişilere kiraya verilmesinden kaynaklanan zararın rücuan tazminine ilişkindir. Mahkemece, davalılardan Halil hakkındaki dava kısmen kabul edilirken, diğer davalılar yönünden reddedilmiştir.

Dava konusu taşınmazlar, H

Belediye Başkanlığı tarafından uzun yıllardır kullanılagelen, imar ihya ile tarım arazisi niteliğine dönüşen ve vatandaşlara bu şekilde kiraya verilen yerler olup, çok önceden kadastro sırasında da Belediye adına tesbit görmüştür. Ancak Tarım Bakanlığı bu yerlerin mer'a olduğunu belirterek tapu iptali davası açmış ve dava kabul edilerek kesinleşmiştir. Ardından 19.3.1996 tarihinde mera olarak sınırlandırma kararı tapuya tescil edilmiştir. Davalıların 31.7.1997 tarihli kiralama işlemine karşı Tarım Bakanlığı tekrar dava açmış ve alınan kira bedeli ile eski hale getirme giderinin tahsiline karar verilmiştir. Bu bedelleri ödeyen davacı Belediye, ödediği miktarları dayalılardan rücuan talep etmektedir.

Yerlerin uzun süre Belediye adına tescil edilip özel mülk olarak kullanıl ması ve yıllarca davalılardan önceki yetkililerce kiraya verilmesi nedeniyle taşınmaz zaten davalıların kiralamasından önce meralık vasfını yitirmiştir. Yerlerin tekrar mer'a haline getirilmesine yönelik yapılacak masraflardan davalılar sorumlu tutulamaz. Yıllarca alınan kiralar davacı belediyenin bütçesine girmiştir. Öte yandan davalıların kiralaması nedeniyle hakkı olmayan bir parayı alıp, sonra gerçek hak sahibine geri verilmesi olayında da davacının bir zararı ve davalıların bir sorumluluğu yoktur.

Şu durumda davanın reddilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kısmen kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle (BOZULMASINA ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 25.1.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3911, Karar No: 2015/15180, Tarih: 06.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/3911 E.  ,  2015/15180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 13. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/09/2014

NUMARASI : 2014/151-2014/363

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 06.10.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; duruşma için tayin olunan günde taraflar ve vekilleri gelmediler. Açık duruşmaya başlandı ve taraflardan kimsenin gelmediği anlaşılmakla işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında ortaya çıkan geçimsizlik nedeniyle davacının son tartışmayı müteakip boşanma kararı ile evden ayrılarak baba evine döndüğünü, fiili ayrılığı müteakip davalının, davacının bankadaki parasını şifreyi daha önce telefonuna tanımladığı için kendi hesabına aktararak hesap bakiyesini sıfırladığını ileri sürerek, davacıya ait olan 24.567,00 TL nin davalı tarafından çekildiği 31/10/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayanarak açılan davada görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu beyanla, öncelikle görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini, bankadaki paranın müvekkili davalının katkıları ile oluştuğunu, yasal mal rejiminin tasfiyesine konu edilebilecek bir meblağ olduğunu, fiili ayrılığın 02.11.2012 tarihinde meydana geldiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalının davacı ile evlilik birliği devam ettiği süreç içerisinde, davacının mevduat hesabından iki seferde toplam 24.577,39 TL'yi internet havalesi yoluyla çektiğinin banka kayıtlarından anlaşıldığı, davalının parayı davacının talimatı ile çektiği yolunda savunmada bulunduğu ve davacının kredi kartı borcunu yatırdığını iddia etmiş ise de, bunun için davalının internetten parayı çekmesinin gerekmediği, kredi kartı borcunu EFT ile ödeyebileceği halde parayı çekip sonra ödediği yolundaki savunması yeterli görülmediği,16.000,00 TL'yi davacıya verdiği iddiasının sübuta ermediği gerekçesi ile davanın kabulü ile, 24.567,00 TL'nin 31.10.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle, internet bankacılığı kavramı açıklanmasında yarar bulunmaktadır. İnternet, birden fazla haberleşme ağının (network) bilgisayarlar aracılığıyla meydana getirdikleri bir iletişim ortamıdır.(Sözer,B.; Elektronik Sözleşmeler, İst. 2002, S.7)

Günümüzde internet, tüm dünya üzerine yayılmış olan çok geniş bir bilgisayar ağı durumunu gelmiştir. Bu iletişim ağından yararlanan internet bankacılığı; teknolojide meydana gelen gelişmeler sonucu ortaya çıkan ve hemen hemen bütün bankacılık işlemlerinin internet üzerinden yapılabilmesini sağlayan elektronik bir bankacılık türüdür. Eş söyleyişle, interaktif bankacılık, bankacılık hizmetlerinin internet üzerinden sunulduğu bir bankacılık türü olarak da tanımlanabilir.

Bankalar tarafından hazırlanan sözleşmelerde yer alan yaygın tarifiyle internet bankacılığı ise; şahsın kablolu, kablosuz iletişim sistemleri ile teknik şartlara haiz bilgisayar, GSM, telefon gibi araçlar üzerinden ve internet-wap aracılığı ile otomatik, sesli yanıt sistemi ile şifre ve parolayı kullanarak, bankanın belirleyeceği kurallar ve limitler dahilinde şahsın banka hesapları üzerinde her türlü işlem yapma yöntemidir.

İnternet bankacılığındaki en önemli sorun, hiç kuşkusuz güvenlik sorunudur. Güvenli bir internet bankacılık hizmetinin sunulmasında, böyle bir hizmetin alınmasında, hem bankanın hem de müşterinin üzerine düşen yükümlülükler ve sorumluluklar vardır. Bu bağlamda, internet bankacılığı hizmetini müşterilerine bankalar sunduğuna göre, bu sistemin güvenliğine yönelik tüm tedbirleri almaları ve sistemi bilinen en son teknolojik gelişmeye uygun hale getirmeleri büyük önem taşımaktadır. Hiç kuşkusuz, müşterilerin de internet bankacılığında kullanılmak üzere kendilerine verilen kullanıcı adı, şifresi ve diğer bilgileri üçüncü kişilerin eline geçmesini önleyecek gerekli tedbirleri almaları ve bu konuda azami özeni göstermeleri gereklidir.

Somut olayda; tarafların evlilik birliği içerisinde, davacının internet bankacılığında kullanılmak üzere kendisine verilen şifreyi davalıya verdiği uyuşmazlık konusu değildir. Davacının şifresini muhafaza etmeyerek davalıya vermesi, gerekli güvenliği almayarak davalının hesabındaki parayı çekmesine neden olduğu hususu dikkate alındığında davacının da olayda müterafik kusurunun bulunduğu kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca; mahkemece, davacının müterafik kusuru dikkate alınarak hükmedilen alacak üzerinden indirim yapılarak sonucu dairesinde hüküm tesisi gerekirken, davacının müterafik kusurunun değerlendirilmemesi doğru görülmemiştir.

Hal böyle olunca; mahkemece, davacının müterafik kusuru dikkate alınarak hükmedilen alacak üzerinden indirim yapılarak sonucu dairesinde hüküm tesisi gerekirken, davacının müterafik kusurunun değerlendirilmemesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca, somut dava Aile Mahkemesinde açılmış, görevsizlik kararı ile dosya Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmiştir. 6100 Sayılı HMK.nun 331/2.maddesi "Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi hâlinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder. Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmemiş ise talep üzerine davanın açıldığı mahkeme dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkûm eder." hükmünü ihtiva etmektedir. Nihai kararı veren mahkemece davalı vekili lehine görevsizlik kararı gereğince vekalet ücreti takdiri gerekirken; bu konuda herhangi bir karar ittihazı cihetine gidilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1383, Karar No: 2007/2067, Tarih: 08.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1383 E.  ,  2007/2067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde adının "Yağmur" olarak değiştirilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,8.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10428, Karar No: 2016/15184, Tarih: 19.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/10428 E.  ,  2016/15184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, 24.535.21.- TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının , süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir .

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5404, Karar No: 2023/1949, Tarih: 11.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/5404 E.  ,  2023/1949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/183 E., 2021/226 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.03.2015 tarihli ve 2015/1556 Esas sayılı iddianamesi ile; suça sürüklenen çocuğun ... Ortaokulunda bulunan kantine, suç tarihinde gece saat 22.15 sıralarında okulun açık olan penceresinden içeri girerek kantinin alışveriş yapılan camını kırmak suretiyle içeride bulunan parayı çaldığı iddiasıyla, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 143, 152/1-a ve 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Elazığ Çocuk Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2015/303 Esas, 2016/127 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; kamu malına zarar verme suçundan aynı Kanun'un 152/1-a, 31/3, 62/1, 50/1-a ve 52/1-2. maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Elazığ Çocuk Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2015/303 Esas, 2016/127 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 24.02.2021 tarihli ve 2020/6751 Esas, 2021/3305 Karar sayılı ilâmıyla; "5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı davranarak savunma hakkının kısıtlanması ve suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk müdafiinin hazır bulunmadığı duruşmada suça sürüklenen çocuğun savunması alınarak aynı Kanun'un 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması" sebepleriyle, hükmün bozulmasına, karar verilmiştir.

4. Elazığ Çocuk Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2021/183 Esas, 2021/226 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; kamu malına zarar verme suçundan aynı Kanun'un 152/1-a, 31/3, 62/1, 50/1-a ve 52/1-2. maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri, suça sürüklenen çocuğun, iddia olunan suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, mahkûmiyetini mucip kılacak bir delilin dosyada mevcut olmadığına, eksik incelemede bulunulduğuna, kararın haksız ve mesnetsiz olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece şikâyetçi ...'ın suça konu ... Ortaokulu müdürü, şikâyetçi ...'ün ise ... Ortaokulunda bulunan kantinin işletmecisi olduğu, 24.03.2015 tarihinde gece saat 22.15 sıralarında suça sürüklenen çocuğun okulun açık olan penceresinden içeri girerek kantinin alışveriş yapılan camını kırmak suretiyle içeride bulunan parayı çaldığı, suça sürüklenen çocuğun suçunu ikrar ettiği kabul edilerek mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

2. Kolluk tarafından tanzim olunan 26.03.2015 tarihli Görüntü İnceleme ve CD Çözümleme Tutanağında, eylemin 24.03.2015 günü saat 22.48-22.49 sıralarında gerçekleştiği belirtilmiştir.

3. Kolluk tarafından tanzim olunan 26.03.2015 tarihli Araştırma, Yakalama ve Teslim Tutanağına göre, görüntülerdeki şahsın suça sürüklenen çocuk olduğu tespit edilerek yakalandığı anlaşılmıştır.

4. ... Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğü Biyometrik Veri İşlemleri Büro Amirliğince düzenlenen 30.03.2015 tarihli Ekspertiz raporuna göre, suça konu okul penceresi üzerinden ve yemekhanesinden alınan parmak izlerinin suça sürüklenen çocuğa ait olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kamu Malına Zarar Verme Suçuna İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun kamu malına zarar verme suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 152/1-a ve 31/3. maddelerinde belirtilen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımı süresinin, 24.03.2015 tarihli suç tarihinden inceleme tarihine kadar dolduğu anlaşılmıştır.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçuna İlişkin Temyiz İstemi Yönünden