muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4730, Karar No: 2021/1918, Tarih: 02.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/4730 E.  ,  2021/1918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Alaşehir Sulh Hukuk Mahkemesince verilen 28.03.2011 tarih ve 2010/889-2011/337 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından davacı ve dava dışı ağabeyi ... aleyhine bono nedeniyle icra takibi başlatıldığını, takibe konu bonoda davacının imzasının bulunmadığını, davalıya herhangi bir borcunun olmadığını, kendisinin Denizli'de oturduğunu, ödeme emrinin usulsüz tebliğ olduğunu, davacının icra dosyasından maaşından haciz yolu ile kesinti yapılması nedeni ile haberdar olduğunu belirterek icra dosyası yönünden borçlu olmadığının tespiti ile %40 tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibin usulüne uygun olarak yapıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacı vekilinin davacının Denizli’de ikamet ettiğini bildirerek Denizli Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine talimat yazılarak davacının imza örneklerinin alınmasını talep ettiği, Denizli Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine talimat yazılarak çıkartılacak davetiyeye, "davalının imza örnekleri alınacağından, duruşma gün ve saatinde mazeretsiz bir şeklide hazır olmadığı, mazereti olup da mazeretini mahkemeye bildirilmediği veya duruşmaya katılıp da imza örneklerini vermediği takdirde imza inkarından vazgeçmiş sayılacağı" ihtarının yazılmasının istendiği, talimat mahkemesince bu meşruhatı içeren davetiyenin usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen, davalının mazeretsiz bir şekilde duruşmaya katılmadığı, davacının imza inkarından vazgeçmiş sayıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve özellikle HMK. 211. maddesine göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 02.03.2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, davacının, avalisti olduğu, kambiyo senedindeki imzaya itirazı nedeniyle borçlu olmadığının tesbiti istemine ilişkindir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 02.03.2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, davacının, avalisti olduğu, kambiyo senedindeki imzaya itirazı nedeniyle borçlu olmadığının tesbiti istemine ilişkindir.

Yerel mahkemenin 27.12.2010 tarihli oturumunda verilen ara kararları üzerine, davacı vekili 07.03.2011 tarihli dilekçesi ile davalının, tatbike medar imzalarının bulunduğu kurum ve kuruluşları bildirmiş,

Davacının huzurda imzası alınmak üzere Denizli Sulh Hukuk Mahkemesine yazılan talimat üzerine, talimat mahkemesince duruşmaya katılarak imza örneği vermesi, aksi halde imza inkarından vazgeçmiş sayılacağına ilişkin tebligat çıkarılmış, tebligatın usulüne uygun yapılmasına rağmen davacının duruşmaya katılarak imza örneklerini vermemesi nedeniyle talimatın bila ikmal mahalline iadesi sonucu yerel mahkemece 28.03.2011 tarihli oturumda, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi üzerine yerel mahkeme kararı oy çokluğu ile onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

6100 sayılı HMK 211 maddesinde sahtelik incelemesinin ne şekilde yapılacağı düzenlenmiş olup, somut uyuşmazlıkta mahkemece sadece davacının tatbike medar imzasının alınmasına tevessül edilmiş, tebligata rağmen davacının imzasının alınacağı oturuma gelmemesi nedeniyle başkaca delil ve araştırma cihetine gidilmeksizin yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Eksik inceleme ile hüküm tesis edilemez.

Davacı vekili 07.03.2011 tarihli dilekçesi ile davacının tatbike medar imzalarının bulunduğu kurum ve kuruluşları bildirmiş olup, mahkemece bu belgeler ilgili yerlerden getirilerek dava konusu bono üzerinde grofolog bilirkişi incelemesi yaptırılması, bilirkişi tarafından ihtiyaç duyulması durumunda davacının huzurda imza örneklerinin alınarak sonuca gidilmesi gerekmektedir.

Sadece davacının imzasının alınarak diğer tatbike medar imzalar temin edilmeden bilirkişi incelemesi yapılması hükme yeterli değildir.

Kaldı ki bu belgeler, davanın niteliği gereği mahkemece re'sen toplanacak delillerdendir.

Bu itibarla, davacıya tatbike medar imzasını vermesi, aksi halde bono içeriğini ikrar etmiş sayılacağına ilişkin ara kararı ve tebligata hukuki bir değer izafe etmek mümkün değildir.

HMK 211 maddesi hükümlerine uygun şekilde sahtelik incelemesi yapılmak üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararının onanmasına ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2023/2994, Karar No: 2024/7674, Tarih: 05.06.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/2994 E.  ,  2024/7674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/527 E., 2023/170 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2016 tarihli ve 2015/1535 Esas, 2016/562 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vegi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) bendinin ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 kez 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2016 tarihli ve 2015/1535 Esas, 2016/562 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 18.05.2022 tarihli ve 2021/7698 Esas, 2022/8973 Karar sayılı kararı ile eksik araştırma nedeni ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2023 tarihli ve 2022/527 Esas, 2023/170 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) bendinin ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; tebligatın usulsüz olduğuna, sanığın suç kastının bulunmadığına, zamanaşımı süresinin dolduğuna, zararı ödemesi için süre verilmediğine, bu nedenle usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında, vergi incelemesi amacıyla istenilen ve yetkilisi olduğu şirkete ait olan 2009, 2010 ve 2011 takvim yılları defter, kayıt ve belgeleri, bunların ibrazına ilişkin isteme yazısının usulüne uygun şekilde tebliğine rağmen verilen süre içerisinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında, yapılan yargılama sonucunda, sanığın yüklenen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında, vergi incelemesi amacıyla istenilen ve yetkilisi olduğu şirkete ait olan 2009, 2010 ve 2011 takvim yılları defter, kayıt ve belgeleri, bunların ibrazına ilişkin isteme yazısının usulüne uygun şekilde tebliğine rağmen verilen süre içerisinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında, yapılan yargılama sonucunda, sanığın yüklenen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun oluşabilmesi için, bunların vergi incelemesi amacıyla ibrazının istenmesi gerektiğinden, yapılan tebligatta varlığı anlaşılan defter ve belge isteme yazılarının dosyada bulunmaması nedeniyle ilgili kurumdan bu defter ve belgelerinin istenilmesine dair müzekkereye, vergi dairesi müdürlüğünün 06.01.2023 tarihli cevabi yazısı ile "defter ve belge isteme yazılarının bulunmadığının" belirtildiği gözetildiğinde atılı suçun unsurlarının oluşmadığı ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması,

2.Kabule göre de; 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir.” fıkralarının eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.” hükmünün getirildiği anlaşılmakla; defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, yine özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilama konu 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen mala zarar verme suçunun, 6763 sayılı Kanun ile 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinde yapılan değişiklikle uzlaşma kapsamına alınmış olması nedeniyle, uzlaştırma işleminin yerine getirilip getirilmediği araştırılarak, sonucuna göre söz konusu ilam veya diğer adli sicil kayıtlarının esas alınarak tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekliliği,

Nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5970, Karar No: 2016/15218, Tarih: 19.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/5970 E.  ,  2016/15218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, abonesi olan davalıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb adı altında yansıttığı bedellerin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9472, Karar No: 2017/5501, Tarih: 07.11.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/9472 E.  ,  2017/5501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği ancak kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 07/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5214, Karar No: 2022/6200, Tarih: 11.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/5214 E.  ,  2022/6200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

1)2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin; 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

2009 takvim yılında kullanılan faturaların kurumlar vergisi indiriminde kullanılması nedeniyle, suç tarihinin "26.04.2010" olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya arasında bulunan sanığın kullandığı faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenen vergi raporlarının incelenmesinde suça konu faturaların sahte olduğunun ve faturaları düzenleyen mükelleflerin gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığının tespit edilmesi, UYAP'tan yapılan araştırmada söz konusu mükelleflerin temsilcileri hakkında sahte fatura düzenleme suçundan mahkûmiyet hükümleri verildiği sahte fatura düzenleyici mükellef ... Uluslararası Nakliye Ltd. Şti. yetkilisi hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün Dairemizce incelenerek fiilin sübutu kabul edilerek yalnızca faillerin tespiti amacı ile bozulduğunun (2017/11300 E- 2021/5134 K. 10.06.2021) anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip "2009 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan; 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşamayan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın üzerine atılı 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden, yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı; sanığın üzerine atılı 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden ise yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, mahkûmiyet ve beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

2)2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin; 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;