muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7, Karar No: 2024/7589, Tarih: 21.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/7 E.  ,  2024/7589 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/538 E., 2023/1537 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Lüleburgaz Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/45 E., 2021/94 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların severek ve isteyerek evlendiklerini, ancak davalının evlilikleri süresince hiçbir zaman evli bir erkek gibi davranmadığını, sürekli olarak kendisini bekar ve özgür bir erkek gibi hissettiğini, aile olma bilincini ve sorumluluğunu asla almak istemeyen davalının bilhassa alkol kullanımı içiciliğini aşınca taraflar arasındaki tartışmaların da ana kaynağı olduğunu, alkol aldığında ise davalının saldırgan bir tutum içrisine girdiğini ve müvekkiline şiddet uyguladığını, davalının sadakatsiz davrandığınıni müvekkilinin hayatına kast edereki pek kötü muamelelerde bulunduğunun ve onur kırıcı hareketler sergilediğinin veya evlilik birliğinin temelinden sarsıldığının kabulü ile buna sebep davalının kusuru olduğunun kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuk ...'nun velâyetinin dava süresince tedbiren ve dava bitiminde de olmak üzere davacı anne ...'na verilmesine, ortak çocuk ...'nun velâyetinin dava süresince tedbiren ve dava bitiminde de olmak üzere davacı anne ...'na verilmesine, ortak çocuk ... ve davacı müvekkili için dava süresince tedbiren ve dava bitiminde de olmak üzere ortak çocuk için aylık 1.500,00 TL iştirak nafakası ile davacı müvekkilinin için de aylık 2.000,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmesi ile bu miktarların her yıl üfe oranında arttırılmasına, davacı müvekkili lehine 80.000,00 TL maddî ve 120.000,00 TL manevî tazminata dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte hükmedilmesine, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin de davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin evliliğin ilk gününden beri evlilik birliğinin üzerine yüklediği yükümlülükleri eksiksiz olarak yerine getirdiğini, hatta davalının eşini adeta bir lüks ve sefa içinde yaşattığını, tarafların uzun yıllar süren dostluk, arkadaşlık ve duygusal birliktelikten sonra severek ve isteyerek evlendiklerini, müvekkilinin her zaman eşine, evine ve ailesine değer vererek sahip çıktığını, davacı eşin ise müvekkili ve müvekkilinin ailesi de ne yapsa bir türlü memnun olmadığını, müvekkili hakkında, kendisine ağır hakaretler ettiği vs gibi ispatlayamayacağı asılsız beyanlarda bulunduğunu, kendi yazdığı senaryoları oynadığını, anlatılanların aksine her zaman kendilerine destek olan ve sahip çıkan müvekkilinin ailesine dahi birçok kez saygısızlık ettiğini, davacı tarafından açılmış bulunan haksız ve yasal dayanaktan yoksun davada boşanma talebinin kabulü ile, ortak çocuğun velâyetinin davacı annede bırakılmasına ve baba ile yatılı olacak şekilde kişisel ilişki tesisine, kusurlu yanın davacı olması nedeniyle maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, davacının nafaka taleplerinin reddine, vekâlet ücreti ve yargılama giderlerinin karşı davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı erkeğin davacı kadına birçok farklı hareketlerle duygusal şiddet, ekonomik şiddet, sosyal içiciliğin ötesinde sürekli alkol tüketilmek suretiyle karma şiddet ve birden fazla kez fiziksel şiddet uyguladığı, davacı kadının ise de kıskanç tavırlar sergileyerek davalıya karşı duygusal şiddet uyguladığı sabit görülerek; davalının ağır kusurlu, davacının ise az kusurlu olduğu kanaatine varılmış ve davacının davası kabul edilerek, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, terditli davanın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 161 inci ve 162 nci maddeleri yönünden reddine, ortak çocuğun velâyetinin davacı anneye verilmesine, baba ile yatısız kişisel ilişki kurulmasına aylık 500,00 TL tedbir nafakasının karar kesinleşmesinden sonra iştirak nafakası olarak devamına, davacının yoksulluk nafakası talebinin reddine, kadın lehine 5.000,00 TL maddî, 7.500,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacının istinaf başvurusu; kusur tespitine, TMK 162 nci maddesine dayalı boşanma davasının reddedilmiş olmasına, davacı yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile ortak çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakası miktarına, davacı yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmemiş olmasına, ortak çocuk ile davalı baba arasında kurulan kişisel ilişkinin süresine yöneliktir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacının istinaf başvurusu; kusur tespitine, TMK 162 nci maddesine dayalı boşanma davasının reddedilmiş olmasına, davacı yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile ortak çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakası miktarına, davacı yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmemiş olmasına, ortak çocuk ile davalı baba arasında kurulan kişisel ilişkinin süresine yöneliktir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının kişisel ilişki, iştirak nafakası ile maddî ve manevî tazminatın miktarı konusundaki istinaf talebinin kabulüne, diğer istinaf taleplerinin reddine, çocuk ile baba arasında yatılı olacak şekilde kişisel ilişki tesisine, kadın lehine 50.000,00 TL maddî, 40.000,00 TL manevî tazminata, ortak çocuk lehine aylık 1.250,00 TL iştirak nafakasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1-Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde; maddî manevî tazminat yönlerinden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

2- Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; kişisel ilişki, tedbir nafakası, maddî ve manevî tazminat miktarları yönlerinden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık tazminat, nafaka, kişisel ilişki noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’nun 6 cı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174, 175, 327, 323 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2279, Karar No: 2014/22225, Tarih: 03.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/2279 E.  ,  2014/22225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanığa verilen uzun süreli hapis cezası 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi gereği ertelendiği halde, 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

2- Atılı suçun niteliğine göre, suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK’nın 322 nci maddesi uyarınca, sanık hakkında verilen karara "sanığın cezası ertelendiğinden, 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde yazılı kişisel hak yoksunluğunun, TCK.nun 53/3 maddesi uyarınca kendi altsoyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanmasına yer olmadığına" ibaresinin eklenmesi ve gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesine ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkartılması, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/269, Karar No: 2014/492, Tarih: 18.11.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/269 E.  ,  2014/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 03.05.2012

Sayısı : 35-67

Kasten yaralama suçundan sanık ... hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, eylemin kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturabileceğinden bahisle Karaman 1. Asliye Ceza Mahkemesince 03.03.2008 gün ve 40-97 sayı ile verilen görevsizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği Karaman Ağır Ceza Mahkemesince 22.01.2009 gün ve 180-15 sayı ile; sanığın kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/2-b , 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

Hükmün sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 15.02.2012 gün ve 6703-809 sayı ile;

“...Katılan vekili ve sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Bizzat sanığın savunmasından da anlaşılacağı gibi, mağdurun kendisine tekme tokat saldırması üzerine, sanığın hamili olduğu bıçağı mağdurun karnına şiddetli bir şekilde sapladığı, daha sonra bıçağı mağdurun vücudu içerisinde çevirdiği, etrafta bulunanlarca mağdurun sanığın elinden alındığı, engel hal nedeni ile sanığın hareketlerine devam edemediği, mağdurun kalın barsak, karaciğer lezyonlarına ve sağ nefrektomiye neden olacak şekilde yaralandığı olayda; kullanılan vasıtanın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, yaranın niteliği ile meydana gelen zararın ağırlığı ve araya giren tanıklarca sanığın eylemine devam etmesinin engellendiği dikkate alındığında, sanığın fiili ile açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, bu nedenle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği düşünülmeden, suç vasfının yaralama olarak kabul edilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 03.05.2012 gün ve 35-67 sayı ile;

“...Sanık ile katılan arasında öldürmeyi gerektirecek köklü bir husumetin olmayışı, katılanın kendisine sopayla vurması üzerine buna sinirlenen sanığın yaralama olayını aniden gerçekleştirmesi, karanlıkta kimse ne olduğunu anlamadan katılana daha fazla vurma imkanı var iken, bundan kaçınması, tek darbeyle yetinmesi karşısında eylemin öldürmeye teşebbüs olmayıp kasten yaralama olduğu kabul ve kanaatine varılmıştır. Çünkü sanık öldürme kastıyla hareket etmiş olsaydı kimse daha ne olduğunu anlamadan mağdura peş peşe darbeler indirip istediği sonucu elde edebilirdi. Ayrıca Adli Tıp Kurumu raporuna göre bıçağın batın içinde çevrilip çevrilmediği de saptanamadığından eylem yaralama olarak nitelenmiştir..." şeklindeki gerekçeyle ilk hükümde direnilmesine karar vermiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii, katılan ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının “onama” istekli 05.03.2013 gün ve 172668 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilen somut olayda, Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüsü mü yoksa kasten yaralama suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık ... ile katılan ...'ın kayınpederi Halil'in köyde çobanlık yaptıkları, suç tarihinden bir gün önce hayvanların tarlalara girmesi nedeniyle tartıştıkları ve sanığın Halil'i darp ettiği, bu olay nedeniyle Halil'in şikayette bulunduğu ve tarafların olay günü kollukta ifade verdikleri, sanığın aynı gün Halil'in damadı olan katılan ...'ı elinde sopa ile çevresinde dolaşırken görünce tedirgin olduğu ve köyün ileri gelenleri ile mal sahiplerine haber verdiği, onların da önerisi ile konuşmak üzere akşam saat 22.00 sıralarında çeşme başına geldikleri, kendilerine haber verilen Halil, oğlu..... ve damadı olan katılan ...'ın da geldiği, ellerinde 78 cm ve 94 cm uzunluğunda tahta sopalar olan..... ve ....'ın “Koca adamı niye dövdün” diye sanığa sordukları, sanığın da bir anlık sinirden olduğunu söylemesi üzerine kargaşa çıktığı, sanığın cebinden çıkardığı bıçak ile katılanı karın bölgesinden bir kez yaraladığı,

Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunun 05.12.2008 tarih ve 5361 sayılı raporunda, katılanın batın sol kısmında göbeğin 10 santimetre üzerinde başlayıp göbek altında sonlanan bir adet kesici delici alet yaralanması olduğu, batın boşluğuna geçerek kalın bağırsak, karaciğer lezyonları yaralanmalarına ve sağ nefrektomiye neden olan yaralanmanın kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, sağ böbrek alınmasının organlarından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde olduğu, kesici delici aletin batın içinde çevrilip çevrilmediğinin tıbben kesin olarak bilenemeyeceğinin belirtildiği,

Sanık hakkında düzenlenen adli raporda, sağ göz üstünde ve dirsekte sıyrık ve ağrı bulgusu olduğu, etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte bulunduğu tespitlerine yer verildiği,

Yakalama tutanağında, olayın bitiminde evine giden sanığın, bir saat sonra kolluğa gelerek, metal kısmı 11 cm uzunluğunda olan bir meyve bıçağını suçta kullandığını belirterek teslim ettiği açıklamasının yapıldığı,

Anlaşılmaktadır.

Sanık hakkında düzenlenen adli raporda, sağ göz üstünde ve dirsekte sıyrık ve ağrı bulgusu olduğu, etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte bulunduğu tespitlerine yer verildiği,

Yakalama tutanağında, olayın bitiminde evine giden sanığın, bir saat sonra kolluğa gelerek, metal kısmı 11 cm uzunluğunda olan bir meyve bıçağını suçta kullandığını belirterek teslim ettiği açıklamasının yapıldığı,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ... kollukta ve Cumhuriyet Savcılığında; kargaşa esnasında ayakkabısının çıktığını, eğilip onu ararken ....'nın önünde belirdiğini ve elinde bulunan bıçağı karnına saplayarak karnının içinde çevirdiğini ifade etmiş, asliye ceza mahkemesinde; kayınbiraderi.....'ın "niye dövdün" diye ....'ya saldırması üzerine kargaşa çıktığını, o sırada çıkan ayakkabısını yerde ararken bir anda ....'yla yüz yüze geldiklerini, ....'nın karnına bıçak saplayıp bıçağı içeride çevirdiğini, öleceğini zannettiğini, orada bulunanların ....'yı dövdüklerini, yaralanma nedeniyle bir böbreğinin ve karaciğerinin bir kısmının alındığını, bağırsağının üç yerinden bölündüğünü, ameliyattan sonra bağırsağındaki yaralardan birisi açık kaldığı için ikinci bir ameliyat daha olduğunu söylemiş, mahkemede de benzer şekilde anlatımda bulunmuş,

Tanık ...; katılan ...'ın çoban olan sanığa 2-3 kez sopa ile vurması üzerine ortalığın karıştığını, o sırada sanığın bıçakla katılanı yaraladığını, ancak karanlık olması nedeniyle bu eylemi göremediğini, çevredekilerin ....'yı bir kenara iteleyerek kavgayı ayırdığını, kalabalık dağıldıktan sonra olayda kullanıldığını tahmin ettiği bıçağı evinin 25-30 metre ilerisinde bulduğunu ve görevlilere teslim ettiğini ifade etmiş,

Tanık ...; kargaşa sırasında katılan ...'ın sanığa sopa ile vurduğunu, ortalık karşınca kalabalık ayırmaya çalışırken katılanın bıçaklandığını söylediğini beyan etmiş,

Tanık ...; bir gün önce babası Halil'i darp etmesi nedeniyle olay günü toplandıkları çeşme başında katılan ... ile birlikte sanığı itelediklerini, kargaşa sırasında sanığın elinde bıçak gördüğünü, ....'ın "yandım anam" diye bağırması üzerine yaralandığını anladığını bildirmiş,

Tanık ...; bir gün önceki kavganın sebebini sormak üzere damadı olan ....'la birlikte ....'nın yanına gittiklerini, köyden bir çok kişinin olduğu ortamda tartışmanın alevlendiğini, kargaşanın arasında acıyla bağıran ....'ın bıçaklandığını farkettiğini, kalabalığın ....'ya vurarak olayı yatıştırdığını, bıçaklama anını görmediğini belirtmiş,

Tanık ...; bir gün önceki kavganın sebebini sormak üzere damadı olan ....'la birlikte ....'nın yanına gittiklerini, köyden bir çok kişinin olduğu ortamda tartışmanın alevlendiğini, kargaşanın arasında acıyla bağıran ....'ın bıçaklandığını farkettiğini, kalabalığın ....'ya vurarak olayı yatıştırdığını, bıçaklama anını görmediğini belirtmiş,

Sanık ... kollukta; yere düşünce can havliyle pantolonunun arka cebinde bulunan bıçağı çıkarıp ....'ın karın bölgesine bir kere salladığını, etrafta bulunanlar tarafından kavganın ayrıldığını, bu sırada Mehmet'in yüzüne birkaç kez yumruk vurduğunu ve kalabalık tarafından olay yerinden uzaklaştırıldığını beyan etmiş, Cumhuriyet Savcılığında; gece saat 22.00 sıralarında kendisini darp etmeye başlamaları nedeniyle üzerinde taşıdığı meyve bıçağını ....'a salladığını, karnına isabet edince çevredekiler tarafından itelendiğini, olay yerinde bulunan.....'in müdahale edip kendisini olay yerinden uzaklaştırdıklarını belirtmiş, sorguda; saldırıya karşı korunmak için üzerinde bulunan bıçakla ....'a birkaç kez vurduğunu, ancak etrafta bulunan şahısların kavgayı ayırdıklarını, .... yaralanınca.....'in kavgayı ayırıp kendisini iteleyerek olay yerinden uzaklaştırdıklarını ifade etmiş, mahkemede ise; kendisini korumak ve savunmak amacıyla sürekli yanında taşıdığı bıçağı çekerek sağa sola sallaması nedeniyle yaralanmanın meydana geldiğini savunmuştur.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun "Suça teşebbüs" başlıklı 35. maddesinde; “Kişi, işlemeyi kastettiği bir suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamaz ise teşebbüsten dolayı sorumlu tutulur” hükmü yer almaktadır.

Buna göre suça teşebbüs, işlenmesi kastolunan bir suçun icrasına elverişli araçlarla başlanmasından sonra, elde olmayan nedenlerle suçun tamamlanamamasıdır. Maddenin açık hükmüne göre, icra hareketlerinin yarıda kalması ya da sonucun meydana gelmemesi failin iradesi dışındaki engel nedenlerden ileri gelmelidir.

Öte yandan, suça teşebbüsle ilgili değerlendirme yapılabilmesi, failin hangi suçu işlemeyi kastettiğinin belirlenmesini gerektirir ki buna sübjektif unsur denir. Failin gerçekleştirdiği davranış ile bir suçu işlemeye teşebbüs edip etmediğini, eğer etmişse hangi suça teşebbüs ettiğini belirleyebilmek için öncelikle kastın varlığının belirlenmesi gerekmektedir. Başka bir deyişle, tıpkı tamamlanmış suçta olduğu gibi, teşebbüs aşamasında kalan suçta da, işlenmek istenen suç tipindeki bütün unsurlar failce bilinmelidir. (İçel Suç Teorisi, Kayıhan İçel, Füsun Sokullu-Akıncı, İzzet Özgenç, Adem Sözüer, Fatih S. Mahmutoğlu, Yener Ünver 2. Kitap, 2. Baskı, İstanbul, 2000, s.315.)

Bu husus, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 765 sayılı TCK'nun yürürlükte olduğu dönemde verilmiş olup, kabul edilen ilkeler açısından 5237 sayılı TCK'nun teşebbüse ilişkin 35. maddesi yönüyle de varlığını devam ettiren 04.06.1990 gün ve 101-156 sayılı kararında da; “Teşebbüste aranan kast, icrasına başlanmış cürmü teşebbüs aşamasında bırakma kastı olmayıp, söz konusu suçu tamamlamaya yönelmiş kasttır” şeklinde açıklanmıştır.

Kasten yaralama suçu ile kasten öldürme suçuna teşebbüs arasındaki ayırıcı kriter manevi unsurun farklılığına dayandığından, sanığın kastının öldürmeye mi, yoksa yaralamaya mı yönelik olduğunun çözülmesi gerekmektedir.

5237 sayılı TCK’nun 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08.07.2003 gün ve 196-212, 30.09.2003 gün ve 226-229, 08.07.2008 gün ve 88-184, 31.03.2009 gün ve 248-82 ile 18.02.2014 gün 325-73 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında da açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs mü, yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânının olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır.

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;