muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15919, Karar No: 2014/26153, Tarih: 22.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/15919 E.  ,  2014/26153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 8. Aile Mahkemesi

TARİHİ :03.04.2014

NUMARASI :Esas no:2013/552 Karar no:2014/227

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, nafakalar, velayet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kişisel ilişki kurulurken çocuğun üstün yararı yanında ana ve babalık duygusunun tatmin edilmesine ve geliştirilmesine özen gösterilmesi gerekir. Davalı baba ile velayeti anneye verilen müşterek çocuk 2011 doğumlu Ecrin arasında 6 yaşını ikmal edinceye kadarki dönem için kurulan kişisel ilişki yetersiz olup, çocukla baba arasında sevgi ve güven duygularının gelişmesine engel olacak niteliktedir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK md.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 3. bendindeki "...müşterek çocuğun 6 yaşını ikmal edeceği 04/03/2017 tarihine kadar her ayın 1 ve 3. haftası Pazar günü saat 10.00 ile 17.00 arası ve yine dini bayramların ikinci günü saat 10.00 ile 17.00 arası; çocuk 6 yaşını bitirdikten sonra..." sözcüklerinin hükümden çıkartılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1 .bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.12.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/724, Karar No: 2012/13524, Tarih: 14.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/724 E.  ,  2012/13524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2011

Davacı vekili, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli sebep olmadan feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin giderek ortalama benzer işi görenlerden daha az verimli çalışmaya başladığını, yetersizliği sebebiyle iş sözleşmesinin geçerli olarak feshedildiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, işverence feshin geçerli bir sebebe dayandığının ispatlanamaması sebebiyle davanın kabulü ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacının davalı işyerinde şoför olarak çalışırken iş sözleşmesinin sık sık istirahat almak suretiyle işe devamsızlık yaptığı ve hizmetinden verim alınamadığı gerekçesi ile kanuni hakları ödenmek suretiyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. ve devamı maddeleri uyarınca 30.06.2011 tarihi itibariyle feshedildiği bildirildiği anlaşılmıştır. Davacının ibraz ettiği sağlık raporuna göre "ankilozan spondilit" rahatsızlığının bulunduğu ve  ..... Hastanesi sağlık kurulu raporunda davacının rahatsızlığı sebebiyle ayakta kalmayı gerektirmeyecek hafif işlerde çalışmasının uygun olduğu,  .....Hastanesi Özürlü Sağlık Kurulu Raporunda ise davacının rahatsızlığı sebebiyle vücut fonksiyon kaybı oranının %45 olduğu belirtilmiştir. Davalı işveren tarafından, davacıdan iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte sık sık rapor alarak devamsızlık yaptığı belirtilerek savunma istenmiş, daha önce ise davacıdan bu yönde savunma alındığı yada hakkında disiplin işlemi yapıldığına dair herhangi belge sunulmamıştır.Taraflar arasındaki iş sözleşmesi uyarınca davacı işçinin sağlık raporu haricinde yaptığı iş ile ilgili olumsuzluk bulunmadığı anlaşılmaktadır. İş sözleşmesinin işverene yüklediği ücret ödeme borcundan sonra en önemli yükümlülük ise işçiyi koruma ve gözetme yükümlülüğüdür. Buna göre işçinin sağlığını ve yaşamını korumaya elverişli tüm önlemleri alma görevi işverene aittir. Somut olayda, davacı işçinin sağlık sorunları sebebiyle işverene sunduğu raporlar gerekçe gösterilerek davacı işçinin iş sözleşmesi feshedilmişse de, davalı işverenin üzerine düşen işçiyi koruma ve gözetme borcu kapsamında gerekli önlemleri alıp almadığı hususu araştırılmadan davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4114, Karar No: 2021/1816, Tarih: 10.02.2021

**7. Ceza Dairesi         2020/4114 E.  ,  2021/1816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk ... hakkında beraat, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I)Katılan ... İdaresi vekilinin suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılan ... İdaresi vekilinin temyizinin suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan beraat hükmü ile sınırlı olduğu gözetilerek, bu hükme yönelik kesinleşme şerhleri hukuken geçersiz sayılarak yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II)Suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde ise;

Olay tutanağına göre; okul güvenlik görevlilerinin bir kişiyi açıktan sigara satarken yakaladıklarını ihbar etmeleri üzerine olay yerine intikal eden kolluk görevlilerinin suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte 3 paket kaçak sigara ele geçirdikleri, suça sürüklenen çocuk ...’ın sigaraları diğer suça sürüklenen çocuk ...’ün kendisine tutması için verdiğini beyan etmesi üzerine ... hakkında da dava açıldığı, 24/03/2015 tarihli olay tutanağında ve okul müdürü ... Türkmen’in soruşturma aşamasında 24/03/2015 tarihinde alınan beyanlarında suça sürüklenen çocuk ...’ün sigara sattığına ilişkin bir bilgi olmadığı, suça sürüklenen çocuk ...’ün de 10/09/2015 tarihli savunmasında sigaraları satmadığını, okul içerisinde...’a verdiğini, bunu da okul müdürünün gördüğünü beyan ettiği görülmekle, suça konu sigaraları sattığına ilişkin bir delilin bulunmaması ve ele geçen sigaranın miktar itibari ile kişisel kullanım kapsamında kalması karşısında, tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk ...’ün kaçak sigaraları ticari maksatla bulundurduğuna ilişkin mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1)Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin suça sürüklenen çocuk ... lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra, aynı Yasanın 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması, yine 3/22. fıkrasının da uygulama şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3460, Karar No: 2024/13539, Tarih: 20.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3460 E.  ,  2024/13539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/506 E., 2022/889 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Vergi Usulu Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 353/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 ve 371. maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Kabule göre;

a)Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunda suç tarihinin, defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının tebliğ edilmesinden itibaren, ibraz için verilen sürenin bitimini izleyen tarih olduğu nazara alındığında; defter ve belge isteme yazısının 11.08.2014 tarihinde tebliğ edilmesi ve ibraz için 15 günlük süre verilmesi nedeniyle, "27.08.2014" olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında "21.01.2015" şeklinde yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15756, Karar No: 2016/764, Tarih: 21.01.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/15756 E.  ,  2016/764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.02.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların satışı suretiyle ortaklığının giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... ve ... temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 50. maddesinde medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

4721 sayılı TMK’nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7 maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak, On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun “Yürürlük” başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun “Yürürlük” başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; davacı ...'nin 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak Tekman ilçesinin belediyesine katılması nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatı kalmadığından ve katıldığı ilçe belediyesi taraf olacağından 6360 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrası gereğince işlem yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 21.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6565, Karar No: 2021/7024, Tarih: 09.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6565 E.  ,  2021/7024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 16.11.2017 gün ve 2017/399 - 2017/945 sayılı kararı onayan Daire'nin 11.06.2020 gün ve 2019/3258 - 2020/2809 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, İktisat Bankası eski genel müdürü olan ...'a bankadan ayrılırken tazminat ve başarı primi olarak 136.000 USD'lik ödeme yapıldığını, bu ödemenin personel alacaklar hesabı kullanılarak yapılması suretiyle vergi yükümlülüğünden kaçınılmak istendiğinin anlaşıldığını, bu şekilde ödeme yapılması nedeniyle müvekkilinin ceza ödemek zorunda kaldığını, bu işlemlerin banka eski yönetim kurulu üyesi ..., eski yönetim kurulu üyesi ve genel müdür yardımcısı ... ve muhasebe müdürü Halil Sönmezer'in bilgisi ve talimatları dahilinde yapılması nedeniyle davalıların sorumlu bulunduğunu ileri sürerek 28/07/2005 tarihi itibarıyla 218.727,15 TL olan banka zararının 28/07/2005 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, zamanaşımı definde bulunmuş, esasa ilişkin olarak ise müvekkillerinin sorumluluklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, toplanan delillere göre, mahkemenin 11.10.2010 tarihli ilk kararının davalı ... yönünden kesinleştiği gerekçesiyle, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, davacı tarafından davalı ...'e karşı açılan davada mahkemece ilk verilen karar kesinlemiş olmakla yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile 2.350,02 TL tazminatın 20.09.2000 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda yasal reeskont faizi ile bu davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine dair verilen kararın davacı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, davacıdan harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, 09/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3832, Karar No: 2025/885, Tarih: 05.03.2025

**6. Hukuk Dairesi         2023/3832 E.  ,  2025/885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3397 E., 2023/1003 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/107 E., 2022/71 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı idare arasında 13.06.2016 tarihinde Diyarbakır ili, ... ilçesi, 388 ada, 1 no’lu parselde yapılacak 16 Derslikli İmam Hatip Lisesi ve 200 kişilik Pansiyon yapım işi sözleşmesi imzalandığını, inşaatın yapım işini yüklenen müvekkili firmaların yetkilileri ile idarece atanan müşavir firma ... Müşavirlik Tic. Ltd. Şti. arasında 24.06

... Müşavirlik Tic. Ltd. Şti. arasında 24.06.2016 tarihinde ihale dokümanında, ihale sözleşmesinde ve yer tesliminde belirtilen 388 ada, 1 parsel için yer teslim tutanağı imzalandığını, müvekkillerinin 388 ada, 1 parseli daha önceden gezip gördüklerini, herhangi bir inşaat engelinin bulunmadığını bildikleri için yer teslim tutanağını imzaladıklarını, daha sonra davalıların, inşaat yapılacak olan taşınmazın 388 ada, 53 parsel olduğunu bildirdiğini, bu parsel üzerinde ağaçlar olduğunu, ihaleye çıkılırken arazi boş olduğundan üzerinde yapı bulunmadığından buna yönelik bir kalemin yaklaşık maliyet analizi teklifinde ve yaklaşık maliyet cetvelinde bulunmadığını, idarenin kendi aralarındaki yazışmalar sonucu 388 ada 1 parsel olarak yanlışlık ile ihale teklifi verildiği ve ihaleye çıkıldığı kendilerinden kaynaklı yanlışlık yapıldığının belirtildiği, ilk başta 388 ada, 53 parselde zemin etüdü ve vaziyet planı yaptırılmış olmasına karşın bu vaziyet planı ile zemin etüdünü İl Milli Eğitim Müdürlüğü kontrolörlerince yer gidilip görülmeden inşaat alanı gezilmeden, inşaata mani bir sorun olup olmadığı yerinde incelenmeden resmi evraklardaki hatalı parsel ve tapu bilgileri nedeni ile yanlış taşınmaz üzerinden ihaleye çıkıldığını, işin yapılacağı yer noktasında bu sorunun yaşanmasının idarenin kusuru olduğunu, davacı firmalara verilen sözlü cevaplarda, idarece ihale evraklarında hata yapıldığı, inşaatın yapılacağı asıl alanın idarece gösterilen 388 ada, 53 parsel no'lu taşınmaz olduğunun belirtilmesi üzerine müvekkili firma yetkilileri ve denetim firması yetkilileri ile beraber taşınmaza gidildiğini, üzerinde 400 adete yakın dev boyutta çam ve kızılçam ağaçlarının yer aldığının görüldüğünü, bu durumun inşaata engel olacağının belirtildiğini, ihaleye çıkılan ve gezilen yer ile sonradan gösterilen alanın çok farklı olduğunu bu ağaçların kaldırılması gerektiğini, ağaçlar kaldırılmadan işe başlanamayacağının, inşaat alanının inşaata uygun hale getirilmesi eğer bu işi idare yapmayacak ise bu iş için ihale bedelinde fiyat artırımı yapmak suretiyle kendilerinin bu işi üstlenebileceğinin müvekkilleri tarafından idareye yazılı olarak bildirildiğini, idareden bir netice alamayınca sözleşme süresininde başlamış olduğu dikkate alınarak müvekkilleri tarafından mecburi olarak söz konusu 388 ada, 53 parsel üzerinde bulunan ağaçları masraf ve zaman harcamak suretiyle kaldırıp idarece gösterilen yere nakledip dikildiğini, masraf ve külfet altına girildiğini, müvekkillerinin inşaatın yapılması husunda ek süre ve iş artışı kapsamında fiyat farkı alacağı için talepte bulunduklarını, taleplerinin ret edildiğini ileri sürerek müvekkilleri tarafından söküm, nakil ve dikimi yapılan ağaçların fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik müvekkillerinin harcadığı 1.096.168,00 TL'nin 24.04.2017 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.