muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8848, Karar No: 2024/11783, Tarih: 26.11.2024

...'un kalbinin durduğu, müdahale sonrası tekrar çalıştığı, sonrasında tekrar durduğu ve ...'un saat 18:00 sıralarında hayatını kaybettiği" şeklinde belirtildiği, SGK Başkanlığı İş Müfettişi tarafından hazırlanan raporda; kazalı ...'un işyerinde 5510 sayılı Kanun'un 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında hizmet akdine istinaden çalıştığı, kaza olayının ...'un 27.05.2013 tarihinde işyerinde bulunduğu sırada meydana geldiği belirlendiğinden, olayın, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin (a) bendi gereği iş kazası olduğu, meydana gelen olayın işveren, işçi ve üçüncü kişinin kusuru, İş güvenliği mevzuat hükümlerine aykırı hareket sonucu meydana geldiği yönünde bir tespit yapılamadığı, ölüme sebebiyet veren “Kardiyak Arrest” rahatsızlığı konusunda değerlendirme yapma imkânı bulunmaması nedenlerinden dolayı, tarafların sorumluluğu konusunda 5510 sayılı Kanun çerçevesinde değerlendirme yapılamamış olduğu ve sorumluluk oranlarının tespit edilemediği kanaatinin belirtildiği, İlk Derece Mahkemesince alınan her iki kusur raporunda da, müteveffanın vücudunda bünyevi şartlara bağlı gelişen sağlık sorunu sebebiyle vefat ettiğinin, bu nedenle de davalı işverenin atfı kabil kusuru bulunmadığının belirtildiği, somut olay değerlendirildiğinde, müteveffanın vücudunda bünyevi şartlara bağlı gelişen sağlık sorunu sebebiyle vefat ettiği, iş kazasının kimyasal madde solunması sonucu gerçekleştiğine dair dosya arasında herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı, müteveffanın ölümünde işyerindeki çalışma koşullarının etkisinin tespit edilemediği, olayın meydana gelmesinde davalı işverenin illiyet bağı oluşturacak, müteveffanın geçirdiği iş kazasına sebebiyet verecek doğrudan ya da dolaylı herhangi fiilinin (eylemi ya da ihmalinin) olmadığı, işverenin alabileceği herhangi bir önleminin bulunmadığı, hal böyle olunca kazanın meydana gelmesinde davalı işverenin kusuru olmadığı, davanın reddine dair İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında vefat eden sigortalının yakınlarının tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'nun 13 üncü maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci ve 77 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4 üncü maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, hesap ilkelerine uygun düzenlenen hesap bilirkişi raporuna, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre tüm temyiz itirazlarının reddi ile anılan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

2.Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgililerden alınmasına,

26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19214, Karar No: 2013/14823, Tarih: 14.05.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/19214 E.  ,  2013/14823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece beyanları hükme esas alınan tanıklar Neda ve Hacer'in 04.09.2006 tarihinde meydana gelen olaya ilişkin yürütülen soruşturmada tanıklıkları bulunmadığı, ancak 04.05.2007 tarihli olaya ilişkin yürütülen soruşturmada tanıklık yaptıkları ve anlatımlarına göre, 04.09.2006 tarihinde meydana gelen olayda sanığı ateş ederken gördüklerini, 04.05.2007 tarihinde meydana olayda sanığın ateş ettiğini görmediklerini beyan etmeleri, diğer tanıklar, müştekiler ve katılan ...'ın da ateş eden kişiyi görmediklerini, katılan ...'in ise soruşturma aşamasında ateş eden kişiyi görmediğini, kovuşturma aşamasında, 04.09.2006 tarihinde meydana gelen olayda sanığın ateş ettiğini gördüğünü beyan etmesine rağmen, mahkemece beyanlar arasındaki çelişkiler giderilmeden ve sanığın atılı suçu kabul etmemesi karşısında, 04.09.2006 tarihindeki eylemi yönünden eksik inceleme, 04.05.2007 tarihli olaya ilşkin ise iddiayı doğrulayan kanıtların neler olduğu açıklanıp gösterilmeden, yeterli olmayan gerekçe ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/890, Karar No: 2018/7096, Tarih: 30.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/890 E.  ,  2018/7096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanık ...'ın tekerrüre esas alınan Kadıköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/533 esas, 2011/935 karar sayılı ilamı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin ise de, sanığın sabıka kaydına göre tekerrüre esas alınabilecek olan Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/322 esas, 2011/245 sayılı ilamına esas suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınabilecek ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

2-Sanık ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık ...'e ait adli sicil kaydında yazılı olan ve tekerrüre esas alınan Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş 28/03/2013 karar tarihli, 2012/634 esas, 2013/213 karar sayılı mahkumiyetine konu suç ile sanık ...'in tekerrüre esas alınan Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilmiş 20/04/2011 karar tarihli 2010/322 esas, 2011/245 karar sayılı mahkumiyetine konu suçların, 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesinde yazılı hırsızlık suçlarına ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alınan bu suçlardan dolayı uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerekeceği, ancak sanık ...'in adli sicil kaydında yer alan Bursa 15.Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/570 esas, 2013/436 karar sayılı mahkumiyetinin tekerrüre esas olduğu belirlenerek bu mahkumiyetin, sanık ... hakkında ise adli sicil kaydında yer alan Bursa 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/1318 esas, 2011/516 karar sayılı mahkumiyetin tekerrüre esas alınması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık ... hakkında Bursa 15.Asliye Ceza Mahkemesinin 10/09/2013 tarihinde kesinleşen 2012/570 esas, 2013/436 sayılı kararının mükerrirliğe esas alınmasına, ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin, Bursa 15.Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş 28/03/2013 karar tarihli, 2012/634 esas, 2013/213 karar sayılı kararındaki ceza süresine göre belirlenmesine, sanık ... hakkında Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/07/2011 tarihinde kesinleşen 2008/1318 esas, 2011/516 karar sayılı kararın mükerrirliğe esas alınmasına karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11869, Karar No: 2013/13048, Tarih: 02.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/11869 E.  ,  2013/13048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın yolsuz rehin tesis edildiği iddiasına dayanmış olmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında olup, Yüksek 4. Hukuk Dairesinin görevi dahilindedir.

Dava dosyası, 12. ve 14. Hukuk Dairelerinin görevsizlik kararları ile Dairemize geldiğinden görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için dosyanın doğrudan Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 02.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27049, Karar No: 2013/3817, Tarih: 06.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27049 E.  ,  2013/3817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın Kuş Cenneti olarak kamulaştırılmasına ilişkin kamulaştırma evrakı davalı idareden getirtildikten,

2) ... Asliye Hukuk Mahkemelerinde açılan taşınmazın Kamulaştırma Kanununun 16. ve 17. maddelerine göre davalı idare adına tesciline dair dava dosyasının bu dosya içersine konulduktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11995, Karar No: 2014/15934, Tarih: 16.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/11995 E.  ,  2014/15934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2014/87045

Mahkemesi :Manavgat Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 02.05.2008

Esas Karar No : 2007/763 - 2008/281

Kasten yaralama suçundan sanık A.. A..'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Manavgat 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/05/2008 tarihli ve 2007/763 esas, 2008/281 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 24.02.2014 tarih ve 2013/3834 - 13687 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.03..2014 tarih ve 2014/87045 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

1) Kayden 16/11/1989 doğumlu olan sanık A.. A..'nın suç tarihi olan 24/02/2007 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşıldığından tayin olunan cezadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamasında,

2) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4 maddesinde, “Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu ceza hapse çevrilemez....” şeklindeki düzenleme karşısında, Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi durumunda, ödenmeyen kısmının hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma talebini içeren tebliğnamede ileri sürülen düşünceler yerinde görüldüğünden Manavgat 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/05/2008 tarihli ve 2007/763 esas, 2008/281 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın yaşı suç tarihi itibariyle 15-18 yaş aralığında olduğundan 5237 sayılı TCK'nin 31/3. maddesi gereğince cezası takdiren 1/3 oranında indirilerek 80 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62/1. maddesi gereğince cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 66 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2 .maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü takdiren 20 Türk Lirasından çevrilerek ve sonuç olarak 1320 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmün 4 no'lu parağrafından “...ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” kısmının çıkarılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8925, Karar No: 2016/9629, Tarih: 30.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/8925 E.  ,  2016/9629 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : .

KARAR NO :.

.

.

.

ESAS NO : .

KARAR NO : .

.

MAHKEMESİ : .

TARİHİ : .

NUMARASI : .

- K A R A R -

Uyuşmazlığın Eczacı ile SGK arasındaki protokol gereği alacaktan kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında olup,... Dairesinin görevi dahilindedir.

11.04.2015 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı kanunla değişik 2797 sayılı Kanun'un 60.maddesi uyarınca görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın ... sunulmasına 30.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

... ...
Yargıtay — Esas No: 2008/1981, Karar No: 2008/3611, Tarih: 30.06.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/1981 E.  ,  2008/3611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete ZMMS ile sigortalı olan davalıya ait aracın dava dışı bir araçla çarpışması sonunda maddi hasar meydana geldiğini, olayın meydana gelmesinde davalı sürücüsünün alkollü olduğunu ve tam kusurlu bulunduğunu ileri sürerek, kaza nedeniyle ödenen 4.750.67YTL'nin ödeme tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, olayda tam kusurlu olmadıklarını, davacı şirketin tazminat talebinde bulunabilmesi için kazanın münhasıran alkol sebebiyle meydana gelmiş olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre sübut bulan davanın kabulü ile 4.750.67YTL tazminatın 29.7.2005 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, 15.10.2007 tarihli bilirkişi raporunda kazanın meydana gelmesinde alkolün etkili olduğunun açıklanmış

bulunmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 64.20.-YTL kalan onama harcın temyiz eden davalıdan alınmasına 30.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1125, Karar No: 2018/7309, Tarih: 04.12.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/1125 E.  ,  2018/7309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davacı Hazinenin tutunduğu tapu kaydının tüm tesis ve tedavülleri ile haritası getirildikten sonra mahallinde yöntemince uygulanarak kapsamının belirlenmesi, çekişmeli taşınmazın kısmen veya tamamen tapu kaydı kapsamı dışında kalması halinde öncesinde kanunları gereği Hazineye intikal eden yerlerden olup olmadığının ve zilyetlik olgusunun usulen araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gereklerine" değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 317 ada 14 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptaline, 27.01.2015 havale tarihli raporda (A) harfi ile gösterilen 2000 metrekare yüzölçümündeki bölümün yeni bir parsel numarası verilerek davacı Hazine adına tesciline, aynı raporda (B) harfi ile gösterilen 1.264,53 metrekarelik bölümün ise aynı ada ve parsel numarası ile davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce yapılan inceleme sonucunda hükmün onanmasına karar verilmiş, davalı Üzeyir Cesur mirasçıları vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuş, mahkemece 05.01.2018 tarihli ek karar ile süre nedeniyle talebin reddine karar verilmiş, davalı mirasçıları vekilince ek karar da temyiz edilmiştir.

Mahkemenin, yargılama sırasında ölen ..'un mirasçıları vekilinin karar düzeltme isteminin reddine yönelik ek kararı Av. Bahattin Güney'e 17.01.2018 tarihinde tebliğ edilmiş ve adı geçen vekil tarafından ek karar 01.02.2018 tarihinde temyiz edilmiştir. Mahkemenin ek kararının temyiz eden tarafa tebliğ edildiği tarih ile temyiz tarihi arasında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 434. maddeleri ile öngörülen 7 günlük temyiz süresi geçtiğinden ek kararın temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, 04.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/149, Karar No: 2010/1942, Tarih: 26.02.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/149 E.  ,  2010/1942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık (suç vasfındaki vaki değişiklik nedeniyle memura yalan beyanda bulunmak)

HÜKÜM : Sanığın 5237 S.Y. nın 206/1, 62/1, 52/2. maddelerine göre 80 YTL APC ile cezalandırılmasına ilişkin kararda temyiz isteminin REDDİ

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 4.10.1993 gün ve 187/227 sayılı kararında açıkladığı üzere tür ve miktarı itibariyle kesin olan kararların suç vasfına yönelik bir temyiz bulunması halinde Yargıtay'ca inceleme yapılmasının olanaklı bulunması, şikayetçi idare vekilinin temyizinin de suç vasfına yönelik olduğunun anlaşılması karşısında usul ve yasaya aykırı bulunan 26.6.2008 gün ve 2008/77 esas, 2008/260 karar sayılı temyiz isteminin reddi kararı kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Hekimhan İlçe Tarım Müdürlüğü'nce 2006 tarihinde meydana gelen don felaketi nedeniyle zarar görenlerden herhangi bir kurumdan çalışarak veya emekli olarak maaş almayanlara ve meydana gelen zararı diğer gelirleri ile karşılamayanlara 2090 sayılı "Tabii Afetlerden Zarar Gören Çiftçilere Yapılacak Yardımlar Hakkında Kanun' gereğince yardım parası ödemesi yapıldığı, sanığın da kayısı bahçesinin dondan zarar görmesi nedeniyle yaptığı başvuru sırasında doldurduğu 14.11.2006 tarihli taahhütnamesinde 15.2.1997 den beri ...dan emekli maaşı aldığı halde, herhangi bir kurumdan maaş almadığını beyan etmek suretiyle haksız olarak devletten yardım parası aldığının anlaşılması karşısında; suçtan zarar gördüğü anlaşılan Tarım ve Köyişleri Bakanlığının davaya katılmakta yararı bulunduğu gözetilmeden adı geçen idare adına hazine vekilinin katılma talebinin reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.