muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3388, Karar No: 2021/2332, Tarih: 11.03.2021

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, marka hakkına tecavüzün, haksız rekabetin tespiti, men’i, ref’i, tanıtım ve üretim araçlarının toplatılması, imhası, maddi ve manevi tazminat taleplerine ilişkindir.

Dava konusu ''KTS'' ibaresinin Latince kimyasal ürün isminin kısaltması olarak algılanmasına karşılık, tanımlayıcı işaret sayılması yönünde kesin bir görüş oluşmadığı, bununla birlikte, bu işaretin bir an için tanımlayıcı olduğu kabul edilmiş olsa bile, markanın başvuru tarihi olan 1999 ve tescil tarihi olan 2001 tarihinden bu yana kullanım yoluyla ayırt edicilik kazandığının kabulü gerektiği, tüketici gözünde KTS ibaresinin piyasada bulunan gübre solüsyonları için marka haline geldiği, davalının her şeye rağmen KTS ibaresini ürünün özü hakkında bilgi veren teknik bir ibare olarak kullanabilmesi olasılığı var ise de, bu kullanımın dava konusu edilen ölçekte ve biçimde olmayıp ancak, tüketicilere, alıcılara, ambalaj üzerinde markasal olmayan tarzda ve bilgi verici metin içinde gerçekleşebileceği, bu itibarla, davalının dava konusu edilen kullanımları markaya tecavüz ve haksız rekabet niteliği taşımakta olup, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 06.05.2019 tarih ve 2018/373 Esas 2019/3442 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak, mahkeme kararının açıklanan bu gerekçe ile onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 06.05.2019 tarih ve 2018/373 Esas 2019/3442 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak, mahkeme kararının açıklanan bu gerekçe ile ONANMASINA, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, peşin harcın onama harcından mahsubuyla 300,42 TL'nin davalıdan alınmasına, 11/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11428, Karar No: 2014/8526, Tarih: 23.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11428 E.  ,  2014/8526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3477, Karar No: 2014/9473, Tarih: 24.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/3477 E.  ,  2014/9473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/12/2013

NUMARASI : 2012/612-2013/773

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin davalıya ait hastane işyerinde muvazaalı işlemlerle taşeron işçisi olarak çalıştırıldığını, muvazaanın tespit edildiğini, davacıya 6772 Sayılı Yasa uyarınca ilave tediye alacağının ödenmesinin gerektiğini belirterek, bu alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesine talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında ıslah harcı yatırılmasının gerekip gerekmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Devletin, mahkemelerin faaliyetlerine karşılık olmak üzere harç pulu yapıştırılmak suretiyle aldığı paraya harç denir.

Mahkemelerin yürüttükleri yargısal faaliyet ve işlemler parasız değildir. Devlet, mahkemeleri işler bir şekilde hak arayanların hizmetinde tutabilmek için, bazı giderler yapar (hakim ve diğer memur aylıkları, bina gideri, kırtasiye ve demirbaş ücreti vs. gibi) bu giderlerin bir kısmı mahkemelerin faaliyetlerinden yararlananlardan harç olarak alınır.

Nitekim Yargıtay bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harcın, özel ve tüzel kişilerin, özel çıkarlarına ilişkin olarak kamu kuruluşlarının hizmetinden yararlanmaları karşılığında yaptıkları ödemeler olduğunu belirtmiştir” (7.12.1964 gün ve 3/5 Sayılı İçt.Birl.K. RG.12.l2.1964 sayı 11880).

Yine, başka bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harç, Devletin mahkemeler aracılığı ile yaptığı adli hizmete ondan yararlananların katkısıdır. Ancak yasada belirtilen durumlarda harç alınacağı biçiminde karar vermiştir”(16.11.1983 gün ve 5/6 sayılı İçt.Birl.K. RG.7.1.1984 sayı 18274 sh.5- 13).

Başvuru harcı; dava açılırken veya davaya müdahale, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti talebinde bulunanlar tarafından peşin olarak ödenmesi gereken harçtır.

Yine, başka bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harç, Devletin mahkemeler aracılığı ile yaptığı adli hizmete ondan yararlananların katkısıdır. Ancak yasada belirtilen durumlarda harç alınacağı biçiminde karar vermiştir”(16.11.1983 gün ve 5/6 sayılı İçt.Birl.K. RG.7.1.1984 sayı 18274 sh.5- 13).

Başvuru harcı; dava açılırken veya davaya müdahale, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti talebinde bulunanlar tarafından peşin olarak ödenmesi gereken harçtır.

Karar ve ilam harcı; konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda, hüküm verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden nispi olarak karar ve ilam harcı alınır. Nispi karar ve ilam harcının 1/4’ü başvurma harcında olduğu gibi, dava açarken davacı tarafından peşin olarak ödenir. Peşin olarak ödenecek 1/4 oranında karar ve ilam harcı dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden hesaplanır. Şayet yargılama sırasında dava değerinin daha fazla olduğu anlaşılırsa, yalnız o oturum için davaya devam edilir. Ondan sonraki oturuma kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmazsa davaya devam olunmaz. Yani dava işlemden kaldırılır. (Harçlar Kanunun m. 16/IV, 30, HUMK’nun 409) Nispi karar ve ilam harcının geri kalan 1/3’ü hükmün verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir (Harçlar Kanunun 28/a,1 30 m.).

Harca tabi davalarda harç ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz (Harçlar K.m. 32, 27/III) Yine harca tabi bir davanın harç alınmadan incelenmiş ve karara bağlanmış ve kararın bu şekilde kesinleşmesi halinde kanun yararına temyiz (HUMK’nun m. 427/VI-VIII) üzerine karar yalnız harç nedeniyle kanun yararına bozulur. Harçtan muaf olan dava ve işlerin bazıları Harçlar Kanunun 13, 14, 123/II. Maddelerinde, diğer bazıları da özel kanunlarında gösterilmiştir (Harçlar Kanunun m. 123/1.).

Yargılama giderleri hakkında hüküm verilebilmesi için tarafların dilekçelerinde yargılama giderlerini açıkça istemiş olmalarına gerek yoktur. Mahkeme talep olmasa dahi yargılama giderlerine ve vekalet ücretine de kendiliğinden karar vermekle yükümlüdür. Nitekim, 29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı birleştirme kararı da bu yöndedir. Mahkeme hükmünde yargılama giderlerini tamamen veya kısmen unutmuş ve hüküm bu şekilde kesinleşmiş ise, davayı kazanmış olan taraf yargılama giderleri için ayrı bir dava açamayacaktır. Çünkü, yargılama giderlerine yalnız asıl davada ve kendiliğinden karar verilir.

492 sayılı Harçlar Kanunun 2. maddesinde;

“Yargı işlemlerinden bu kanuna bağlı (1) sayılı tarifede yazılı olanları, yargı harcına tabidir.”

11. maddesinde;

“Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir”

27. maddesinde;

“(İ) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir.”

28. maddesinde;

“Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin,geri kalan kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir.”

31. maddesinde;

11. maddesinde;

“Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir”

27. maddesinde;

“(İ) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir.”

28. maddesinde;

“Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin,geri kalan kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir.”

31. maddesinde;

“Peşin alınan karar ve ilam harcının işin hitamında ödenmesi gerekenden fazla olduğu anlaşılırsa fazlalık istek üzerine geri verilir.”

32. maddesinde;

“Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.”

123. maddesinde;

Özel kanunlarla harçtan muaf tutulan kişilerle, istisna edilen işlemlerden harç alınmaz.”

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, harca tabi işlemlerden harç alınması Harçlar Kanunu uyarınca emredici niteliktedir. Harç miktarı ve ücreti vekalet de dava değerine göre belirlenmektedir. Davacı taraf harca tabi olup karşı taraf harca tabi değilse de, yasanın aradığı şart davayı açan tarafın harca tabi olup olmadığıdır. Harca tabi ise, mutlaka yasanın belirlediği oran ve miktarda harç alınması yasa gereği olduğundan, mahkemece bu hususun re’sen dikkate alınması gerekmektedir. Karşı taraf harçtan muaf

olması yasal sonucu değiştirmeyecektir. Kanunda yer alan bir husus da, davalı taraf harçtan muaf olduğundan, mahkemece davacıdan da harç alınmasına gerek yoktur yorumu ile TMK’nun 1. maddesine göre boşluğun içtihatla doldurulduğundan söz edilemez. Zira ortada yasal bir boşluk söz konusu değildir. Özel nitelikteki bir kısım davalardaki harçlarla ilgili hususu genelleştirerek, yasanın emredici hükmüne aykırı uygulamaya geçmek usul ve yasaya aykırıdır.

Nispi karar ve ilam harcına tabi davalarda ıslah ile dava değerinin arttırılması halinde artan dava değeri üzerinden karar ve ilam harcının tamamlanması (ıslah harcı) gerekir.

Harçlar Kanunu'nun 32.maddesi hükmünce, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamayacağından, dolayısıyla ıslah edilen miktar yönünden bakiye nispi karar ve ilam harcı ödenmeksizin sonraki işlemlerin yapılmasına olanak bulunmamaktadır(Y.HGK. 04.12.2013 gün ve 2013/21-445 Esas, 2013/1625 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda davacı, dava dilekçesinde belirlediği ilave tediye alacağı talebini ıslah beyanı ile arttırmış ise de ıslah harcının yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, tamamlama harcı yatırılmayan ve dolayısıyla yok hükmünde olan ıslah beyanına değer verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Yargılamaya dair karar alma görev ve yetkisi bulunmayan Adalet Komisyonu kararı bulunması da harç konusunda sonuca etkili değildir.

Yapılacak iş, harcı yatırılmayan ıslah işlemi yok sayılarak karar vermekten ibarettir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarda belirtilen nedenle BOZULMASINA, 24.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12314, Karar No: 2019/6100, Tarih: 10.04.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/12314 E.  ,  2019/6100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ile mağdurun aynı okul ve sınıfta öğrenim gördükleri, mağdurun cep telefonunun çalındıktan 4 gün sonra suça sürüklenen çocuğun okul değiştirdiği, 05.03.2015 tarihli TİB kayıtları içeriğine göre suça sürüklenen çocuğun kullanımında bulunan hattın mağdur ...'ın kullanımındaki hattan, yaklaşık 2-3 saat sonra suça konu cep telefonu ile kullanılmaya başlandığı, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki beyanlarında suça konu cep telefonunu ... İletişim isimli iş yerinde karşılaştığı ve tanımadığı bir şahıstan hazırlıkta 19:00 sıralarında, duruşmada 15:00 sıralarında takas yoluyla satın aldığı şeklindeki çelişkili ve hayatın olağan akışana uygun olmayan savunması ve tüm bu hususlar değerlendirildiğinde; suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olması karşısında mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16276, Karar No: 2014/16369, Tarih: 03.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/16276 E.  ,  2014/16369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Yapılan incelemede tebliğ mazbatalarının sisteme kaydedilmediği anlaşılmaktadır. Bu halde dosyanın Yargıtay'ca elektronik ortamda inceleme imkanı bulunmamaktadır.

Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün olmadığından, dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın fiziki olarak gönderilmesi amacıyla mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.09.2014 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2018/1922, Karar No: 2020/2107, Tarih: 25.02.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/1922 E.  ,  2020/2107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın müvekkilinin kullandığı traktöre arkadan çarpması sonucu traktörün hasarına, müvekkilinin ağır şekilde yaralanmasına sebep olduğunu, aylarca komada kaldığını, ayağa kalkmasına rağmen hiçbir iş yapamadığını, kazadan önce çiftçilik ve hayvancılık yaparak hayatını kazandığını, kazadan sonra işlerini gerektiği gibi yapamadığını, maddi kayıplara uğradığını, elem çektiğini beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile kazanç kaybından dolayı 1.000,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 24.000,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporu ve Yargıtay Dairesinin 2014/13614Esas-2020/2107Karar sayılı 29.11.2016 günlü bozma kararına uyularak Davalılar ... ve ... Oto Turizm Ltd. Şti. Hakkında verilen Mahkememinin 30/04/2014 tarih 2010/84 Esas-2014/801 Karar sayılı ilamının belirtilen davalılar yönünden temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden davalılar ... ve ... Otomotiv Turizm Ltd. Şti. Hakkında tekrar karar verilmesine yer olmadığına, davacının, davalı ... Şirketine karşı açtığı maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile 8.840,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... şirketinden tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına,davacının maddi tazminat alacağının hesabında esas alınacak gelirin, dosya kapsamına uygun biçimde belirlendiği uzman bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA aşağıda dökümü yazılı 82,22 TL fazla alınan peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 25/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15778, Karar No: 2018/3242, Tarih: 24.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/15778 E.  ,  2018/3242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 19/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 22/04/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20496, Karar No: 2010/462, Tarih: 25.01.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/20496 E.  ,  2010/462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, malulen emekliliğine hak kazandığının tespiti ile aksine kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, malul olduğunu ileri sürerek 08.08.2006 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile aksine kurum işleminin iptalini istemiştir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiş ise de varılan bu sonuç eksik incelemeye dayalı olduğundan yerinde değildir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin 55. maddesine göre sigortalının malullük durumunun Kurumca yetkilendirilen Sağlık sunucularının sağlık kurulunca usulüne uygun düzenlenecek raporların Kurum Sağlık Kurulunca incelenmesi sonucu Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinde belirlenen usul ve esaslara göre tespit edileceği, anılan yönetmeliğin 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri,

b)Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kurulunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Dosyada ki bilgi ve belgelerden,davacının.506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olup 24.08.2000 tarihinden itibaren 2213 günlük çalışmasının bulunduğu 23.05.2006 tarihinde hastalığı nedeni ile maluliyet aylığı talebinde bulunması üzerine Meram Eğitim ve Araştırma Hastanesinden 7.6.2006 gün ve 12354 sayılı Sağlık Kurulu raporunun alındığı, bu raporda belirtilen "sağ hipoplazik akciğer" tanısının kurum ve itiraz üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan alınan 28.11.2006 tarihli rapor ile çalışma gücünün 2/3’nü kaybetme nedeni olmadığının bildirilmesi üzerine aylık talebinin reddedildiği, davacının aynı isteme yönelik olarak açtığı bu davada ise mahkemece alınan TC.Selçuk Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Hastanesine ait 15.11.2007 gün ve 42584 sayılı Sağlık Kurulu raporu ile davacıya "astım ve plevra kalınlaşması" tanısının konulduğu bu rapora dayalı olarak alınan SGK Yüksek Sağlık Kurulunun 3.6.2008 gün ve 2336 sayılı raporu ile de davacının rahatsızlığının 2/3 maluliyetine neden olmadığından malul sayılmadığın bildirildiği açıktır.

Somut olayda, davacının maluliyet aylığı bağlanmasına ilişkin istemi mahkemece SGK Yüksek Sağlık Kurulunun 03.06.2008 gün ve 2336 sayılı kararı ile 2/3 oranında maluliyeti bulunmadığı gerekçesi ile reddedilmiş ise de varılan bu sonucun yukarıda açıklanan prosedür gereğince mahkemece araştırma yapılmadığından uygun olmadığı hükmün eksik incelemeye dayalı olduğu ortadadır.

Yapılacak iş; davacının itirazı dikkate alınarak davacının çalışma gücünün 2/3'sini kaybedip kaybetmediği, kaybetmiş ise maluliyet başlangıç tarihi, 1.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 35. maddesi gereğince % 60 oranında maluliyetinin olup olmadığı ve maluliyetinin başlangıç tarihinin ne olduğu hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden rapor almak alınan bu rapor ile SGK yüksek Sağlık Kurulu raporu arasında çelişki bulunduğu takdirde de çelişki Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan alınacak rapor ile giderildikten sonra oluşacak sonuç gereğince 5510 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarihte gözetilerek bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 25.01.2010 günü oybirliği ile karar verildi.