muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3398, Karar No: 2012/4441, Tarih: 29.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/3398 E.  ,  2012/4441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemine hukuka aykırı olarak girme ve orada kalma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 243/1. maddesi gereğince 1 ay hapis ve 5 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca cezalarının günlüğü 20,00 yeni Türk lirasından çevrilerek 100,00 ve 600,00 yeni Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Balıkesir 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 07/05/2010 tarihli ve 2009/1431 esas, 2010/338 sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 243/1. maddesinde yer alan, "Bir bilişim sisteminin bütününe veya bir kısmına, hukuka aykırı olarak giren ve orada kalmaya devam eden kimseye bir yıla kadar hapis veya adlî para cezası verilir." şeklindeki düzenlemede, hapis ve para cezalarının seçimlik olarak öngörüldüğü gözetilmeden, her ikisine de hükmolunmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 19.01.2011 gün ve 2010/789/4626 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2011 gün ve KYB.201162975 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 243/1. maddesinde; hapis ve para cezalarının seçimlik olarak öngörüldüğü gözetilmeden, her ikisine de hükmolunması isabetsiz olup, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamede yer alan düşünce yerinde görüldüğünden, Balıkesir 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 07.05.2010 gün ve 2009/1431 esas, 2010/338 sayılı kararının CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendine göre karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 243/1. maddesi uyarınca seçimlik cezalardan adli para cezası tercih edilerek, mahkemenin kabulü de dikkate alınıp, cezanın alt sınırdan tayini ile takdiren 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, mahkemenin uygulaması da gözetilerek aynı Yasanın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ve hükmolunan adli para cezasının sanığın ekonomik durumu dikkate alınarak TCK’nun 61/8. maddesi gereğince 1 gün karşılığı takdiren 20 TL kabul edilmek sureti ile sanığın sonuç olarak 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, mahkemenin kabul ve uygulaması da gözetilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 51, 53/1, 52/4 ve CMK'nun 231/5. maddelerinin tatbikine yer olmadığına, hükümdeki diğer hususların yerinde bırakılmasına, infazın bu miktar ceza üzerinden yerine getirilmesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 29.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5702, Karar No: 2014/8019, Tarih: 22.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/5702 E.  ,  2014/8019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 4,05 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 22.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8969, Karar No: 2013/18615, Tarih: 19.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/8969 E.  ,  2013/18615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 19.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16187, Karar No: 2015/17955, Tarih: 12.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/16187 E.  ,  2015/17955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 22. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/05/2015

NUMARASI : 2014/369-2015/180

Uyuşmazlık, davacı eczacı ile davalı SGK Başkanlığı arasında imzalanan protokolün fesh edilmesi nedeniyle oluşan muarazanın giderilmesi talebine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir. 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17229, Karar No: 2021/19625, Tarih: 23.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/17229 E.  ,  2021/19625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

16/01/2015 tarihli Olay Yeri Görgü ve Tespit Tutanağına göre, katılanın tarlasının 4 parselden oluştuğu, tarlanın bulunduğu yerin ormanlık alan içerisinde bulunduğu, kesilen ağaçların bahse konu tarlanın ormanlık alana sınır bölümünde bulunan dere yatağında bulunan alandan kesildiğinin tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, dava konusu ağaçların sanığın tapulu taşınmazından kesilip kesilmediğinin tespiti için olay mahallinde keşif yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- Sanığın, katılanın tarlasından 18 adet ağacı keserek aldığının birbiri ile uyumlu katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre sabit olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eylemine uyan TCK’nın 141/1. maddesine göre sanık hakkında uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas teşkil eden Gelibolu Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/116 Esas ve 2011/165 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde yazılı ''hırsızlık suçuna ait olduğu ve 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253.maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alındığında ve sanığın başkaca tekerrüre esas alınabilecek daha ağır hapis cezasını içeren sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında,Gelibolu Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/116 Esas ve 2011/165 Karar sayılı ilamı sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, sanık hakkında bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 23.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11350, Karar No: 2012/3341, Tarih: 08.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/11350 E.  ,  2012/3341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incele- mesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak sure- tiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, C. Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incele- mesine gelince;

Sanığın, yönetimindeki gaz yüklü tanker ile şehirlerarası yolda bulunan bir dinlenme tesisinde boşaltım yaparken, bilirkişi raporuna göre “boşaltma hortum rekorunu tam oturduğuna emin olmadan boşaltmaya başlaması nedeniyle” çıkan yangında dolum tesisine ait tankerin bir bölümünün yanarak zarar görmüş olması nedeniyle, sanığın taksirli hareketi ile neden olduğu yangın neticesinde başkalarının hayatı, sağlığı ve malvarlığı bakımından tehlike yarattığı gözetilerek atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 08.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/33144, Karar No: 2024/19180, Tarih: 23.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/33144 E.  ,  2024/19180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/299 E., 2021/520 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ :Bayburt Ağır Ceza Mahkemesinin 10.02.2021 tarih ve 2021/3 esas 2021/16 sayılı kararı

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM :TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri yollamasıyla 314/2, 220/7, TMK'nın 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63 maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A.Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

B. Kabul ve uygulamaya göre de;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm tesis edilirken koşulları oluşmayan TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Bayburt Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18063, Karar No: 2007/17416, Tarih: 28.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/18063 E.  ,  2007/17416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İncirliova İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 28.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12400, Karar No: 2025/1980, Tarih: 19.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/12400 E.  ,  2025/1980 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 05.08.2022

SAYISI : 2021/73 E., 2021/315 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Tunceli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.08.2022 tarihli ve 2021/73 Esas, 2021/315 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz talebinin reddine dair 05.08.2022 tarihli ek karar 7 günlük temyiz yasa yoluna tabi olmasına karşın kararın kesin olarak verildiğine ilişkin ibarenin bulunması nedeni ile sanığın ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen 02.11.2021 tarihli kararın 28.12.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği, sanığın 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 05.08.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315/1. maddesinde yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, Tunceli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.08.2022 tarihli ve 2021/73 Esas, 2021/315 Karar sayılı ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17853, Karar No: 2015/2696, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/17853 E.  ,  2015/2696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4983, Karar No: 2021/3264, Tarih: 11.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/4983 E.  ,  2021/3264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere, mahkemenin gerekçesine göre bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 3 numaralı bendinde geçen (karar kesinleştiğinde) ibarelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (işlemiş nemaları ile birlikte derhal) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27047, Karar No: 2013/3815, Tarih: 06.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27047 E.  ,  2013/3815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın Kuş Cenneti olarak kamulaştırılmasına ilişkin kamulaştırma evrakı davalı idareden getirtildikten,

2) ... Asliye Hukuk Mahkemelerinde açılan taşınmazın Kamulaştırma Kanununun 16. ve 17. maddelerine göre davalı idare adına tesciline dair dava dosyasının bu dosya içersine konulduktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4059, Karar No: 2014/5732, Tarih: 17.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/4059 E.  ,  2014/5732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/80 Esas sayılı dava dosyasında kendilerine verilen yetkiye istinaden dava açarak, 1351 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında malik görünen ...'ün soyisminin sehven "Gök" olarak yazıldığını ileri sürerek tapu kaydında soyisminin nüfus kayıtlarına uygun şekilde "..." olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tapu kaydında malikin soyisminin yanlış yazıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

17.3.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5500, Karar No: 2016/7704, Tarih: 10.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/5500 E.  ,  2016/7704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı (sanıklar ... ve...), kamu görevlisinin suçu bildirmemesi (sanıklar ... ve...)

HÜKÜM : Sanıklar... ile...'nin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetlerine, sanıklar ...ile...'in atılı suçtan beraatlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... için 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi gereğince görevlendirilen müdafiin hükümden sonra müdafilikten çekilmesi nedeniyle mahkemesince sanık için yeniden müdafii görevlendirilmesinde zorunluluk bulunması, ayrıca Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneğinde mağdureye ...'in vasi olarak tayin edildiğinin anlaşılması karşısında, mağdurenin mevcut vasisi tespit edilip gerekçeli kararın vasiye tebliğ edilerek tebellüğ belgesiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükümlerin vasi tarafından temyizi halinde bu konuda ve katılan mağdure vekilinin sanıklar ... ile ...haklarındaki beraat hükümlerini de temyiz etmesine karşılık tebliğnamede bu konuda görüş bildirilmemesi nedeniyle bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.