muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/61, Karar No: 2013/269, Tarih: 28.05.2013

a)Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar 30 yılını,

b)Müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar 24 yılını,

c)Diğer süreli hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar ise cezalarının üçte ikisini infaz kurumunda çektikleri takdirde koşullu salıvermeden yararlanabileceği,

Mükerrirlere özgü infaz rejimi ile ilgili aynı Yasa'nın 108. maddesinin 1. fıkrası ise;

Tekerrür halinde işlenen suçtan dolayı mahkûm olunan;

a) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasının 39 yılının,

b)Müebbet hapis cezasının 33 yılının,

c)Süreli hapis cezasının ise dörtte üçünün, infaz kurumunda iyi halli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıvermeden yararlanabileceği belirtilmiştir.

Bu düzenlemeden de anlaşılacağı üzere, mükerrirler yönünden uygulandığında, mükerrir olmayanlara göre daha ağır sonuçlar doğurduğu yasa koyucu tarafından kabul edilen bu kurumun savunma ve ek savunma yönünden gözardı edilmemesi gerekir.

Nitekim yasa koyucu ek savunma hakkını düzenleyen 5271 sayılı CMK.nun 226/1. fıkrasında, suçun hukuki niteliğinin değişmesi halinde sanığa ek savunma hakkı verilmesi gerektiğini belirttikten sonra, 2. fıkrasında;

'Cezanın arttırılmasına veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirinin uygulanmasını gerektirecek haller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır' demek suretiyle ek savunma verilmesi zorunlu olan durumları belirlemiştir.

CMK.nun 226/1 ve 2. fıkra hükümleri emredici nitelikte bir düzenleme olup, iddianamede ve Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünde tekerrürden bahsedilmemiş olması durumunda sanığa ek savunma hakkı tanınması zorunludur.

Öte yandan iddianamenin tanzimi sırasında veya sonradan getirtilen tekerrüre esas adli sicil kaydının duruşma sırasında sanığa okunması ve sanığında okunan kaydın kendisine ait olduğunu söylemiş olması ek savunma olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Zira adli sicil kaydının ve ilamların duruşmada okunması CMK.nun 209. madde hükmü gereği kaydın duruşmada okunması zorunlu belgelerden olmasından dolayıdır.

Yine sanık, hakkında adli sicil kaydının olduğunu bilebilir. Ancak bu adli sicil kaydındaki mahkumiyetin hukuki sonuçlarını, tekerrüre esas teşkil edip etmeyeceğini bilmesi mümkün değildir. Uygulamada çoğu kez uygulayıcıların yani hakim ve Cumhuriyet Savcılarının bile yanıldığı ve tereddüte düştükleri mükerrirlik konusunda sanığın uzman bir hukukçu gibi düşünmesini beklemek doğru bir yaklaşım tarzı değildir.

SONUÇ OLARAK: Mükerrir olan sanıklar hakkında yaptırım olarak güvenlik tedbirinin uygulanmasını, infaz aşamasında daha fazla ceza çekmesini öngören ve çok ağır sonuçlar ortaya koyan tekerrür konusunda 5271 sayılı CMK.nun 226 maddesinin 2. fıkra hükmü uyarınca ek savunma hakkı tanınması gerektiği düşüncesiyle, ek savunma verilmesinin gerekmediğine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum " düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 13.09.2012 gün ve 3278-13856 sayılı bozma kararının sanıklar Tarkan, Eshat ve Şevket’in uyuşturucu madde ticareti suçuna ilişkin (D) bendinin KALDIRILMASINA,

3-İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.02.2011 gün ve 134-10 sayılı hükmün sanıklar Tarkan, Eshat ve Şevket yönünden para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

Ancak, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 322. maddesi gereğince Ceza Genel Kurulunca da karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki hüküm fıkrasının para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümdeki “Verilen adli para cezasının” ibaresinden sonra gelmek üzere “5237 sayılı TCK’nun 52/4. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.05.2013 günü yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3710, Karar No: 2020/6720, Tarih: 19.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2018/3710 E.  ,  2020/6720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet ve görevi kötüye kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin zimmet suçunun zarar göreni olduğu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesi gereğince de ilgili Bakanlığın kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma hakkına sahip olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada adı geçen Bakanlık ile Hazinenin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün ilgili Bakanlık ile Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 19/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15605, Karar No: 2010/713, Tarih: 18.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15605 E.  ,  2010/713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20813, Karar No: 2014/39185, Tarih: 27.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/20813 E.  ,  2014/39185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmolunan kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmek suretiyle TCK'nin 53/ 4. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükümden TCK'nin 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin fıkraların çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2053, Karar No: 2015/6200, Tarih: 07.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2053 E.  ,  2015/6200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağr Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3682, Karar No: 2019/6561, Tarih: 26.06.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/3682 E.  ,  2019/6561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, dava konusu taşınmazın ½ oranında hisse ile vekil edenlerine ait olduğunu, davalının dava konusu taşınmaza müdahale ettiğini açıklayarak davalının el atmasının önlenmesine ve geriye yönelik beş yıllık ecrimisil alacağının davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacılar ile (dava dışı) davalının ablası ...’ın ½ hisse ile paydaş oldukları, dinlenen tanık beyanlarına göre taşınmazın tamamının uzun yıllardır davalının kullanımında bulunduğu, taşınmazın davacıların murisi tarafından davalının babasına satış sureti ile devredildiği iddiasının tapulu taşınmazların satışlarının resmi biçimde yapılmadıkça hukuken geçersiz olacağından dolayı (davalı tarafın) bu savunmasına itibar edilmediği, taşınmazda mülkiyet hakkı sahibi olmayan davalının ablasının sağ olması sebebi ile üçüncü kişi konumunda olduğu ve davacıların 1/2 hisse ile paydaş oldukları taşınmazı haklı bir nedene dayanmaksızın kullandığı gerekçeleriyle davanın kabulü ile davalının dava konusu Tekirdağ ili, Ortaca Mahallesi 434 parsel sayılı taşınmazın davacıların hissesine vaki müdahalesinin önlenmesine, ( taleple bağlı kalınarak) 500,00 TL ecrimisil bedelinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, çaplı taşınmazda el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapasımı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin ecrimisile yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; dava konusu 434 parsel sayılı taşınmazda davacılar ile dava dışı Hüseyin Kızı ...’ın paydaş oldukları ve davalının çaplı taşınmaza kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkı bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Mirasbırakan...'in 11.12.2012 tarihinde ölümüyle taşınmazdaki payı irsen intikal yoluyla davacıya geçtiğinden TMK'nin 599. maddesi uyarınca murisin ölümüyle mirasçıların hak kazanacağı ilkesi gözetilerek, murisin ölüm tarihinden itibaren hesaplanacak ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere miras bırakanın ölüm tarihi öncesi dönemi kapsar şekilde hesaplanan ecrimisil değeri üzerinden hüküm tesisi doğru değildir.

Mirasbırakan...'in 11.12.2012 tarihinde ölümüyle taşınmazdaki payı irsen intikal yoluyla davacıya geçtiğinden TMK'nin 599. maddesi uyarınca murisin ölümüyle mirasçıların hak kazanacağı ilkesi gözetilerek, murisin ölüm tarihinden itibaren hesaplanacak ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere miras bırakanın ölüm tarihi öncesi dönemi kapsar şekilde hesaplanan ecrimisil değeri üzerinden hüküm tesisi doğru değildir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte açıklanan nedenle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 26.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20499, Karar No: 2014/4404, Tarih: 11.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/20499 E.  ,  2014/4404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2012/381-2013/759

Dava dilekçesinde, işyeri olarak kullanılan bağımsız bölümün mesken olan eski hale getirilmesi, olmazsa tahliyesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 92.. ada 7 parseldeki 1.bodrum katta bulanan bağımsız bölümlerin dışarıdan giriş açılmak ve apartman içerisinden giriş yapılmamak kaydı ile işyeri olarak kullanmasına müsade edildiğini, fakat davalının 17 numaralı bağımsız bölümü de işyeri haline dönüştürdüğünü, kat malikleri genel kurulu toplantısında apartmanda yeralan bütün dairelerin tapuda ve tasdikli projesinde mesken olarak görüldüğü ve bu şekilde kullanılması gerektiğini, hiçbir dairenin işyeri olarak kullanamayacağına ve işyerine kiraya verilemeyeceğine karar verildiğini belirterek, dava konusu 17 numaralı bağımsız bölümün işyeri olarak kullanılmasına son verilip eski hale getirilmesini ve tahliyesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davalı İ.. Kozmetik İth.İhr.Mümessililk Taah.Tic ve Ltd. Şti aleyhine Şişli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 97/271 Esas sayılı dosyasındaki müdahalenin meni ve ecrimisil davasında davanın ortadan kaldırılması ve kullanım şeklinin devamı hususunda yönetici ile imzalanan protokol ile sulh olunduğu protokol şartlarının 8 bent halinde gösterildiği, bu sözü edilen davadan feragati ve adı geçen şirketin bağımsız bölümü hangi şartlarda kullanımını sürdüreceğini belirlemiş bir protokol olup tüm kat maliklerinin de bu protokole onay verdiği anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Yasası'nın 24. maddesine göre, anagayrımenkulün tapuda mesken olarak gösterilen bağımsız bölümünde ancak kat malikleri kurulunun oybirliği ile vereceği kararla işyeri açılabilir. Sözü edilen protokol tüm kat maliklerinin oybirliği ile aldığı kararla düzenlenmiş ise de; bu protokolün, Kat Mülkiyeti Yasası'nın 24. maddesi gereğince sözü edilen bağımsız bölümün işyeri olarak kullanılmasına muvaffakat niteliğinde olmadığı, belli koşullarla belli bir davadan feragat için düzenlendiği görülmektedir. Sözü edilen kat malikleri kurulu kararının Kat Mülkiyeti Yasası'nın 24/2 maddesi gereğince alınmış meskenin işyeri olarak kullanılmasına ilişkin bir karar niteliğinde olduğu kabul edilse dahi, aynı maddenin 3 .bendi gereğince tüm bağımsız bölümlerin kat mülkiyeti kütündeki sayfalarına da şerh edilmemiş olması nedeniyle sonradan bağımsız bölüm maliki olanları bağlayıcı nitelikte değildir.

Buna göre yukarıda sözü edilen protokol niteliğindeki kat malikleri kurulu kararına dayanılarak bağımsız bölümün işyeri olarak kullanılmasına tüm kat maliklerince oy birliği ile karar verildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13054, Karar No: 2017/9924, Tarih: 13.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/13054 E.  ,  2017/9924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı Bursa 6. Tüketici Mahkemesinde, atık su aboneliğinden kaynaklanan menfi tespit talebinde bulunmuştur.

Mahkemece; davaya bakma görevinin Bursa Asliye Hukuk Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle 03.11.2015 gün ve 2015/598 E. 2015/857 K. sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmiş; iş bu görevsizlik kararı Dairemizin 09.02.2016 gün ve 2016/1023 E. 2016/1387 K. sayılı ilamı ile onanmıştır.

Görevsizlik kararının kesinleşmesi üzerine, davanın yargılaması görevli Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından yürütülmüş ve 23.03.2017 gün ve 2016/186 E. 2017/193 K. sayılı karar ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İş bu kararın, taraflarca temyiz edilmesi üzerine dava dosyası temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 373/4 maddesi; "Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir." hükmünü,

Geçici 3/2 maddesi; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan yasa maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır.

Diğer bir anlatımla, Yargıtay’ın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, başka bir deyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta; Bursa 6. Tüketici Mahkemesinin görevsizlik kararı Dairemizin yukarıda belirtilen ilamı ile onanarak kesinleşmiş, Yargıtay dosyadan elini çekmiştir. Bu aşamadan sonra, görevli Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından esasa ilişkin yargılama yapılıp, karar verilmiştir.

Aleyhine kanun yoluna gidilen karar, Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı olup, bu karar ile ilgili olarak Yargıtay’ın bir denetimi söz konusu değildir.

Somut uyuşmazlıkta; Bursa 6. Tüketici Mahkemesinin görevsizlik kararı Dairemizin yukarıda belirtilen ilamı ile onanarak kesinleşmiş, Yargıtay dosyadan elini çekmiştir. Bu aşamadan sonra, görevli Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından esasa ilişkin yargılama yapılıp, karar verilmiştir.

Aleyhine kanun yoluna gidilen karar, Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı olup, bu karar ile ilgili olarak Yargıtay’ın bir denetimi söz konusu değildir.

Bu itibarla, 23.03.2017 tarihinde verilen ve daha önce Yargıtay denetiminden geçmeyen kararın kanun yolu denetimi “ İstinaf “ olup, görevli merciinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi olduğu anlaşıldığından, dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26044, Karar No: 2014/2768, Tarih: 11.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/26044 E.  ,  2014/2768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gerger Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2013/163-2013/98

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/124, Karar No: 2016/7467, Tarih: 31.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/124 E.  ,  2016/7467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 31.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.