muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5337, Karar No: 2021/13402, Tarih: 03.11.2021

Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, ...'nın 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekecektir.

İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.

Eldeki davada ise, her ne kadar kesinleşen tazminat davasında alınan hesap raporu esas alınarak Kurum zararı belirlenmiş ise de, 5510 sayılı Yasanın 21. madde kapsamında sorumlular bakımından, gerçek zararın yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde belirlenmesi gereği ile yeniden Kurumun alacağı belirlenmelidir.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde yöntemince sigortalının gerçek zararı hesaplanmalı, bu miktar, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp davalının kusur oranına göre sorumluluğu belirlendikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen İlk Derece Mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2223, Karar No: 2019/4532, Tarih: 17.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2223 E.  ,  2019/4532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 07/03/2017 tarih ve 2015/39 E.-2017/92 K. sayılı kararın davacı vekili ile davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 22/02/2018 tarih ve 2017/1330-2018/177 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2003/12433 sayılı ve 01, 05, 32. sınıf mal ve hizmetleri içeren, 2011/108910 sayılı ve 35. sınıf mal/hizmetleri içeren, 2013/108093 sayılı ve 31. ve 44. sınıf mal/hizmetleri içeren "NİTRO-SUL" ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı şirketçe yapılan 01. ve 35. sınıf mal/hizmetleri içeren "FAS NİTRO" ibareli marka tescil başvurusuna, müvekkili şirketçe yapılan itirazın, YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, TPMK YİDK'nın 2014-M-14170 sayılı kararının iptalini ve anılan markanın tescil edilmiş olması halinde markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kurum vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunmalar, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraf markalarının ortak unsuru olan NİTRO ibaresinin kimya açısından Azot ve Azotdioksit maddelerini temsil ettiği, sektörde(1.sınıf) herkesin kullanabileceği ibareler olması nedeniyle ayırtedicilik vasfının düşük olduğu, taraf markalarında ayırtedici unsurların SUL ve FAS ibareleri olduğu ve bu ibareler arasında benzerlik bulunmadığı, dava konusu marka ile davacıya ait 2003/12433 ve 2011/108910 sayılı markalarının kapsamındaki mal hizmetler arasında 01. ve 35/06. grup hizmetler yönünden iltibas tehlikesinin bulunmadığı, bu sınıflar dışında kalan mal ve hizmetler yönünden ise "NİTRO" ibaresinin ayırt edicilik niteliğinin olduğu ve orta seviyedeki tüketici açısından karıştırma ihtimalinin bulunduğu, davalı yanın tescil başvurusunun kötüniyetli olmadığı gerekçeleriyle, davanın kısmen kabulü ile TPMK YİDK'nın 13/10/2014 tarih 2014-M-14170 sayılı kararının 35. sınıfta "reklamcılık pazarlama halkla ilişkiler ile ilgili hizmetler, ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuarların organizasyonu hizmetleri dahil büro hizmetleri sekreterlik hizmetleri, gazete aboneliği düzenleme hizmetleri istatistiklerin derlenmesi büro makinalarının kiralanması hizmetleri, bilgisayar veri tabanındaki bilginin sistematik hale getirilmesi internet ve web yazılım mobil yazılım hizmetleri, telefon cevaplama hizmetleri, iş yönetimi idaresi ve bu konularla ilgili danışmanlık muhasebe ve mali müşavirlik hizmetleri personle işe yerleştirme işe alma personel seçimi personel temini hizmetleri ithalat ihrcat acente hizmetleri, ticari ve sınai ürünler için eksperlik hizmetleri, açık artırmaların düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri" yönünden iptali ile, YİDK kararının iptaline yönelik fazlaya dair talebin reddine, hükümsüzlük talebinin ise kısmen kabulü ile, davalı şirket adına tescilli 2013/08632 Sayılı "FAS NİTRO" ibareli markanın tescilli olduğu 35. sınıfta "reklamcılık pazarlama halkla ilişkiler ile ilgili hizmetler, ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuarların organizasyonu hizmetleri dahil büro hizmetleri sekreterlik hizmetleri, gazete aboneliği düzenleme hizmetleri istatistiklerin derlenmesi büro makinalarının kiralanması hizmetleri, bilgisayar veri tabanındaki bilginin sistematik hale getirilmesi internet ve web yazılım mobil yazılım hizmetleri, telefon cevaplama hizmetleri, iş yönetimi idaresi ve bu konularla ilgili danışmanlık muhasebe ve mali müşavirlik hizmetleri personle işe yerleştirme işe alma personel seçimi personel temini hizmetleri ithalat ihrcat acente hizmetleri, ticari ve sınai ürünler için eksperlik hizmetleri, açık artırmaların düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri" yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, hükümsüzlüğe ilişkin fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20.Hukuk Dairesi tarafından tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacıya ait "NİTRO-SUL" ibareli marka ile davalıya ait, başvuru konusu "FAS NİTRO" ibaresinde ortak unsur olarak bulunan "NİTRO" ibaresinin, tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar ile ilgili olarak ürün içeriğini gösterir ve cins bildirici nitelikte olduğundan belirtilen ürün grubu için ayırt edicilik niteliğinin bulunmadığı, ancak 35/06. grup dışında kalan ve mahkemenin kısmen kabulüne konu hizmetlerin tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar ile ilgili bulunmadığı, bu nedenle taraf markalarının belirtilen bu hizmet grubu açısından ayırt edicilik niteliğinin olduğu, dava konusu başvuru kapsamında kalan 35. sınıf hizmetlerin ortalama tüketiciye hitap ettiği, bu nedenle anılan hizmetler yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesinin uygulanma koşullarının gerçekleşmiş olduğu gerekçesiyle, davacı vekili ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ile davalı kurum tarafların temyiz isteminin / istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalı kurumdan ayrı ayrı alınmasına, 17/06/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4263, Karar No: 2023/2628, Tarih: 11.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/4263 E.  ,  2023/2628 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/33 E., 2016/313 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.12.2015 tarihli ve 2015/2850 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında katılanın ikamet camını zorlayarak temyiz dışı sanıklar ile birlikte içeri girip katılana ait bir miktar para ile ziynet eşyalarını çaldığı ve soruşturma işlemleri yapılırken şikâyetçi ...'e ait ehliyeti kullandığı şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme ve iftira suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143/1, 151/1, 116/1-4, 267/1, 53 ve 58/6-7 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2016/33 Esas, 2016/313 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 116/1, 151/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca sırasıyla 3 yıl hapis, 1 yıl hapis ve 6 ... hapis cezaları ile cezalandırılmasına, her üç hüküm yönünden hak yoksunluklarının uygulanmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, iftira suçundan hüküm kurulmamıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; temyiz dışı sanıklar ile birlikte Çerkezköy'de hırsızlık suçunu işlediğini fakat Zonguldak'ta yapılan suça karışmadığını, temyiz dışı sanıkların bu suça kendisini kattıklarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; temyiz dışı sanıklar ile birlikte Çerkezköy'de hırsızlık suçunu işlediğini fakat Zonguldak'ta yapılan suça karışmadığını, temyiz dışı sanıkların bu suça kendisini kattıklarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, temyiz dışı sanıklar ... Yağız, ... Koral... ve Serdar... ile birlikte olay günü kiraladıkları araç ile katılanın ikâmetinin bulunduğu yere geldikleri, mutfak camını tornavida benzeri bir aletle zorlayarak açtıkları ve bu yerden içeri girerek evin yatak odasında bulunan komidinin üst çekmecesindeki 250,00 TL nakit para, Nokia marka cep telefonu, bir adet alyans ve tek taş olan ancak üzerinde taşı bulunmayan bir adet yüzüğü çaldıkları, temyiz dışı sanıklarla birlikte aynı eyleme iştirak ettiğinden bahisle ... hakkında da kamu davası açıldığı, yapılan yargılamada ...'in talimat ile alınan savunması sırasında suça konu eyleme iştirak etmediğini, konuyla ilgili Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığı'na ifade vermediğini beyan etmesi üzerine, ifade tutanaklarının altındaki imzalar ile ...'in imzalarının mukayesesinin yaptırıldığı, alınan bilirkişi raporuna göre ifade tutanaklarının altındaki imzanın ...'in elinin ürünü olmadığının tespit edildiği, bu nedenle katılan ...’na yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından sanıklar Serdar..., ... Yağız, ... Koral... ve ... hakkında açılan dava sonucunda Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2015 tarihli, 2012/534 Esas, 2015/506 Karar sayılı kararı ile temyiz dışı sanıklar Serdar..., ... Yağız ve ... Koral...’ın atılı suçlardan mahkûmiyetlerine, olayın diğer sanığının ... olduğu ve sanık ...’e ait kimliği kullandığının anlaşılması üzerine sanık ...’in beraatine, ... hakkında da suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Temyiz dışı, Tekirdağ İli Çerkezköy İlçesi'nde 31.01.2012 tarihinde ikâmetten hırsızlık olayında Serdar..., ... ve ... Yağız'ın ikâmet içerisinde suç üstü yakalandıkları, ...'ın kimlik bilgileri için ...'in ehliyetini kullandığı, bu sebeple açılan kamu davasında Çerkezköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2013 tarihli ve 2012/799 Esas, 2013/252 Karar sayılı ilamı ile ... hakkında ...'e ait kimlik bilgilerini içeren ancak kendi fotoğrafı bulunan ehliyet fotokopisini kullanmak suretiyle üzerine atılı başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunu işlediği sabit görülerek mahkûmiyet kararı verildiği, ...'in alınan beyanında sanık ...'ın arkadaşı olduğunu, ehliyetini arabasında unuttuğunu 2 gün sonra ise gidip aldığını beyan ettiği, sanık ...'ın alınan ifadesinde de ...'e ait ehliyeti kullandığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

3. Temyize konu olaya ilişkin ...'ın alınan savunmasında, Çerkezköy İlçesi'nde yaptıkları hırsızlığı kabul ettiği fakat temyize konu eylemi gerçekleştirmediğini, diğerleri ile tartıştığından kendisine suç attıklarını beyan ettiği anlaşılmıştır.

3. Temyize konu olaya ilişkin ...'ın alınan savunmasında, Çerkezköy İlçesi'nde yaptıkları hırsızlığı kabul ettiği fakat temyize konu eylemi gerçekleştirmediğini, diğerleri ile tartıştığından kendisine suç attıklarını beyan ettiği anlaşılmıştır.

4.Temyiz dışı sanıklar ... Yağız, ... Koral... ve Serdar...'un tanık sıfatı ile ifadeleri alınmamıştır.

5. Gerekçeli kararda ismi geçen soruşturma aşamasına ilişkin tüm belgelerin aslı ya da aslı gibidir onaylı örnekleri dosya arasında bulunmamaktadır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında iftira suçundan zamanaşımı içerisinde karar verilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümler, sanığın suçlamaları kabul etmediği ve diğer sanıklar ile tartıştığından üzerine suç attıklarına ilişkin savunmaları karşısında, temyiz dışı sanıklar ... Yağız, ... Koral... ve Serdar...'un tanık sıfatı ile ifadelerinin alınması, olay günü sanık ... ile birlikte dava konusu suçu işleyip işlemedikleri sorulup mümkünse yüzleştirme suretiyle mümkün değilse sanığın yeteri kadar teşhise elverişli fotoğrafının temini ile temyiz dışı sanıklara gösterilerek, beyanlarında ... olarak geçen şahsın bu şahıs olup olmadığının sorulması gerektiği, gerekçeli kararda ismi geçen soruşturma aşamasına ilişkin tüm belgelerin aslı ya da aslı gibidir onaylı örneklerinin dosya arasına alınması ile tüm dosya kapsamı itibarıyla sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi ve sanığın suçu işlediğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılması gerekirken, temyiz dışı sanıklar hakkında açılan kamu davası sonucu Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2015 tarihli, 2012/534 Esas, 2015/506 Karar sayılı kararındaki gerekçeye atıfta bulunulması ile yetinilmesi ve tekerrüre esas alınan ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/638 Esas, 2010/768 Karar sayılı ilamının suç tarihinden sonra 06.09.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi, nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2016/33 Esas, 2016/313 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18031, Karar No: 2010/2100, Tarih: 15.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18031 E.  ,  2010/2100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11626, Karar No: 2024/4682, Tarih: 25.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/11626 E.  ,  2024/4682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1897 E., 2016/930 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1,50/1-a,52/2-4. maddeleri gereğince 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; verilen kararın temyiz edilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın, ... adresinde bulunan inşaatın müteahhiti olduğu, inşaatın alçı işini götürü usulü olarak ...'in aldığı, ...'inde ...'in oğlu olup bu inşaata geçici olarak çalıştığı, 13.08.2015 günü saat 16.30 sıralarında ...'in inşaatın dördüncü katında çalıştığı esnada inşaatın asansör boşluğundan yaklaşık 20 metre yükseklikten aşağıya düşmesi neticesinde öldüğü olayda, inşaatın müteahhitti olan sanığın, yüksekten düşmelere karşı gerekli güvenlik önlemlerini almaması, boşluklardan düşülmesini engellemek maksadıyla bu boşlukları kapatacak şekilde korkuluk, bariyer veya güvenlik ağı kullanması gerekirken bunu kullanmaması, birkaç günlüğüne çalışmak üzere ...'i tecrübesiz olduğu halde işe kabul etmesi ve ona iş güvenliği konusunda eğitim verilmemesi ile tehlikeli bulunan yerleri göstermemesi sebebiyle asli kusurlu olduğu mahkemece kabul edilen sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, ancak;