muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/485, Karar No: 2023/2983, Tarih: 07.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/485 E.  ,  2023/2983 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1837 E., 2022/1419 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 9. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/895 E., 2019/811 K.

Taraflar arasındaki ... erkeğin boşanma davası, davalı-davacı kadının tedbir-yoksulluk nafakası, maddî-manevî tazminat talepli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın ... erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ... erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- davalı erkek asıl dava dilekçesinde özetle; 2012 yılında evlendiğini, müşterek çocuklarının olmadığını, kadının ev hanımı olmasına rağmen ev işlerini yapmadığını, toplu ortamlara girmek istemediğini, çoğu ortamda yalnız bıraktığını, bu durumdan da hiçbir beis görmediğini, sürekli bir şeylerden memnuniyetsizlik duyduğunu, evlilik boyunca karı-koca iletişiminin yaşanmadığını, çıkardığı tartışmalar sırasında müvekkiline hakaretler ettiğini, olumsuz tutum ve davranışlarını değiştireceğine yönelik pek çok kez söz vermiş olmasına rağmen, hiçbir zaman kendisini değiştirmediğini, yaklaşık 1,5 senedir yataklarının ayrı olduğunu iddia ederek evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın cevap ve karşı dava dilekçesinde; müvekkilinin erkek ile evlendikten sonra ...'a taşındığını, erkeğin, eşini köylü ve cahil olduğu iddialarıyla küçümsediğini, hakaret etmeyi alışkanlık haline getirdiğini, maç günleri eve erkek arkadaşlarını çağırdığını, eşine evden gitmesi yönünde baskı uyguladığını, müvekkilinin eve döndüğünde sigara dumanı ve çöplerle karşılaştığını ancak sessiz kalmayı tercih ettiğini, erkeğin evliliğin son yıllarında eşini gittiği yerlere götürmek istemediğini, her yaz müvekkilini köye gönderdiğini ve asla yanına gitmediğini, en son ekim ayında istemediğini söyleyerek müvekkilini evden kovduğunu beyan ederek asılsız ve gerçek iddialarla açılan asıl davanın reddine, mahkeme aksi kanaatte olduğu takdirde fazlaya ilişkin talep ve hakları saklı kalmak koşuluyla 20.000,00 TL maddî, 40.000,00 TL manevî tazminata, müvekkili için aylık 750,00TLtedbir ve yoksulluk nafakasına, nafakaların her yıl Tefe/Tüfe oranında arttırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tanıklarının, tarafların bir yıldan fazla süredir ayrı yaşadıklarını, kadının yakınlarla görüşme düğün vs. gibi sosyal etkinliklerde erkeğe eşlik etmediğini, eve geldiğinde soğuk davrandığını hatta odalarında tartıştıklarını dahi duyduklarını, kadının eşine ve evine ilgisiz bir kadın olup, yapması gereken ev işlerini yapmadığını hatta erkeğin ev temizliği ve yemek yaptığına tanık olunduğunu, erkeğin çocuk olması hususundaki girişimlerine kayıtsız kaldığını ve doktora gitmediğini yeminle beyan etmişler, kadın tanığı Bayram ise kadının, erkek tarafından evden kovulması sonucu tarafların bir yıldan bu yana ayrı yaşadıklarını, konuşmaya çalıştıklarında erkeğin sürekli kadını kastederek istemiyorum, götür şeklinde tepki verdiğini, kadının kahvaltı hazırlamak üzere sabah erken kalkmasının ses olduğu gerekçesi ile erkeğin kızıp tepki gösterdiğini, erkekten, kadının ev kadınlığı ile ilgili bir şikayet duymadıklarını, birlikte oluşlarda erkeğin kadına karşı "Camış, malak, aldın kiloyu gittin" gibi sözlerine bizzat tanık olunduğunu, ısrarla kadının eve dönmesini istemediği, erkeğin göstermiş olduğu tanıklarla kadını kusurlu görmek ve tarafların boşanmasına karar vermenin mümkün olmadığını, kadın tanığı olarak dinlenilen Bayram 'ın ifadelerinin ise zaman ve mekana dayalı olup bizzat tanık olduğu ve kadını fiziki yapısı nedeniyle aşağılayan erkeğin sözlerinden erkeğin kusurlu olduğu gerekçesiyle, davacı erkeğin davasının kabulü mümkün görülmediğinden reddine, kadın lehine aylık 300,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

... erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; ilk derece mahkemesi kararında, kadının tek tanığının soyut duyuma dayalı beyanının nazara alındığını, erkeğin tanık beyanlarının ise duyuma dayalı ve kişisel ifadeleri yansıttığı gerekçesiyle itibar edilmediğini, tanık ifadelerinin irdelenmediğini, tarafların kusurlarının hüküm kurulurken görmezden gelindiğini, kadının tek tanığının da tarafsız olmadığını, birçok ifadesinin duyuma dayalı soyut bilgilerden olduğunu, gerekçeli kararın gerekçesinin çelişmesine neden olduğunu, ifadesinin hükme esas alınmaması gerektiğini, erkeğin çocuk sahibi olmak konusunda çok istekli olduğu ve tüm sorumluluğu yerine getirmesine rağmen, kadının çocuk sahibi olma konusundaki isteksizliğinin kusur olarak görülmediğini, erkeğin tanık ifadeleri takdir edilirken tanığın ifade etmediği beyan ifade edilmiş gibi yazıldığını, erkek tanıkları somut olayları anlatmalarına rağmen tek kadın tanığının beyanlarının dikkate alınarak hüküm kurulmuş olduğu hükmünün hukuka aykırı olduğunu, boşanma davasının reddinin yasaya aykırı olduğunu, İlk Derece Mahkemesince hükmedilen tedbir nafakası ve nafaka miktarının hukuka aykırı olduğunu, nafaka talebinde bulunan kadının kirada oturmadığını ve sağlıklı çalışır bir halde bulunduğu, erkeğin boşanarak yeniden eşya almak durumunda kaldığını, asgari ücretle çalıştığını ileri sürerek, kusur belirlemesi, davanın reddi, tedbir nafakası ve miktarı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin ... erkeğin tam kusurlu, kadının ise kusursuz olduğuna dair yapmış olduğu kusur belirlemesi doğru ve maddî gerçeğe uygun olduğu, tam kusurlu eşin dava açma hakkı bulunmadığından davanın reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı, tarafların kusur dereceleri, ekonomik ve sosyal durumları göz önünde tutulduğunda hükmolunan tedbir nafakası ve miktarının hakkaniyet ilkesine uygun olduğu gerekçesiyle erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

... erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf kanun yolu itirazlarını aynen tekrar ederek yerel mahkeme kararının kusur tespiti ve değerlendirmesi , davanın reddine karar verilmesi yönlerinden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, boşanma davasının reddi kararının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, boşanma davasının reddi kararının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 Sayılı Kanun'un 166 inci maddenin birinci ve ikinci fıkrası. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup ... erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6072, Karar No: 2018/10043, Tarih: 06.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/6072 E.  ,  2018/10043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanığın Kuşadası ...Köyünde ikamet etmediği halde bu köyde ikamet ettiğine ilişkin düzenlenen sahte ikamet belgesini Kuşadası Umum Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odasına kayıt için ibraz ederek kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; dosyada aslı bulunan suça konu ikamet belgesi aslı üzerinde heyetimizce yapılan gözlemde, belgenin sol alt köşesinde "Yukarıda fotoğrafı yapıştırılarak tasdik edilen ... tasdik olunur" şeklinde ifade yer almasına rağmen belge üzerinde fotoğraf bulunmadığının tespit edilmesi, üzerinde fotoğraf bulunmayan ikametgah belgesinin unsurlarının eksik olduğu ve bu haliyle hukuki sonuç doğurmaya elverişli olmadığı gibi sahteciliğin iğfal kabiliyetinin de bulunmadığı anlaşıldığından unsurları oluşmayan resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm fıkralarında suç adınının "tehdit" olarak yanlış yazılması,

b- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4430, Karar No: 2021/356, Tarih: 26.01.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4430 E.  ,  2021/356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : A-)Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/06/2018 T. 2018/215 (E) ve 2018/380 (K)

TCK 'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 53, 58, 63, 54 maddeleri gereğince 3 yıl 9 ay hapis cezası,

B-) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25.06.2019 T. 2018/2112 E.2019/1431 K.

1.Nitelikli yaralama suçundan mahkumiyete karşı sanık müdafiinin istinaf başvurusu yönünden; 2.Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin sanığın nitelikli yaralama suçundan mahkumiyetine dair 2018/215 Esas, 2018/380 Karar sayılı hükmünün CMK 280/2. maddesi gereğince kaldırılmasına, TCK'nin 81/1, 35/1-2, 62/1, 53, 63, 58, 54. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İlk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne karşı, sanık ... müdafiinin yasal süresinde istinaf başvurusunda bulunduktan sonra, sanığın ilk derece mahkemesi kararının onanmasını istediği, cezanın onanması isteği istinaf başvurusundan vazgeçme niteliği taşıması nedeniyle bölge adliye mahkemesince, 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca “istinaf başvurusunun reddine” ilişkin verdiği karar itiraza tabi olup, sanık müdafiinin bu karara yönelik talebinin merciince değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla, anılan red kararı inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanık ... hakkında mağdur katılan ... ...’a yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf talebi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi’nin duruşma açmak suretiyle önceki hükmü kaldırıp sanık hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verdiği 25.06.2019 gün, 2018/2112 E. ve 2019/1431 K. sayılı karara ilişkin; sanık ve müdafiinin süresinde bulundukları temyiz istemleri üzerine yapılan incelemede;

Sanık ve müdafiinin; meşru müdafaaya, hata hükümlerine ve bu kapsamda sair sebeplere yönelen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık ve müdafiinin; meşru müdafaaya, hata hükümlerine ve bu kapsamda sair sebeplere yönelen temyiz itirazlarının reddiyle,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ile mağdurun motokurye olarak çalıştıkları ve olay öncesinde aralarında iş ile ilgili bir takım sorunlar yaşandığı, olay tarihinde ise sanık ile mağdurun çalıştıkları iş yeri içerisinde bulundukları sırada mağdurun sanığa yönelerek bir şey sormak istediğini söylediği fakat sanığın “bana bir şey sorma, muhatap olmak istemiyorum” şeklinde cevap vermesi üzerine mağdurun sinirlendiği ve sanığa “senin aklını alırım, dilini keser eline veririm” şeklinde karşılık verdiği, bunun üzerine sanığın iş yerinden aldığı bıçak ile mağdura bir kez vurduğu ve bu yaranın mağdurun hayati tehlike geçirmesine neden olduğu olayda, iş yeri kamera görüntüleri ve tanık beyanlarından anlaşıldığı üzere sanığın tek bıçak darbesinden sonra eylemine devam etmediği ve kendiliğinden son verdiği, olaydan sonra oradan ayrılmayan sanığın 112 acil servisini de kendi telefonundan aradığı, her ne kadar olay yerinde bulunan tanıkların engel hal teşkil edebilecekleri düşünülebilir ise de, sanık ile mağdurun olay sırasında tanıklardan uzakta olduğu ve bu nedenle sanığın mağdura karşı başlattığı yaralama eylemine devam etmesine yönelik bir engel teşkil etmedikleri, sanık ile mağdur olay öncesinde iş nedeniyle basit bir sürtüşme yaşamışlarsa da, aralarında öldürmeye sebep olabilecek tarzda bir husumetin de bulunmadığı, netice olarak sanığın eyleminin nitelikli kasten yaralama olarak vasıflandırılması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile sanık hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık ile müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK’nin 302/2 maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceden farklı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 304/2-b maddesi uyarınca dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.01.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3440, Karar No: 2019/5187, Tarih: 26.11.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3440 E.  ,  2019/5187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : - ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81, 35, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası,

- ...'e yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81, 35, 62, 53, 58 ve CMUK'un 326/son maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanığın mağdur ...'ı tabancayla ateş ederek sol uyluktan basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 35. maddesi uyarınca alt sınıra daha yakın bir ceza verilmesi yerine, üst sınıra yakın olacak şekilde 14 yıl hapis cezası verilmesi, CMUK'un 326/son maddesinin uygulanmış olması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdurlar ... ve ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre, bozma ilamına uyularak verilen hükümlerde eleştiri sebebi dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 26/11/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6439, Karar No: 2015/23908, Tarih: 14.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/6439 E.  ,  2015/23908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2014

NUMARASI : 2013/614-2014/982

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, velayet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.12.2015 günü duruşmalı temyiz eden davalı Mehmet Alkaya vekili Av. G.. T.. ile karşı taraftan davacı İ.. P.. vekili Av. S.. H.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı kadının "Altınkaya" olan soyadının gerekçeli karar başlığında yazılmamış olmasının maddi hataya dayalı bulunup mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, müşterek çocuk A.'nın velayeti davacı anneye bırakılmış, müşterek çocuk ile baba arasında "aynı yerde oturmaları hali" ve "ayrı şehirde oturmaları" hali için ayrı ayrı kişisel ilişki düzenlenmiştir. Taraflar ayrı yerde oturdukları ve ulaşım kolaylığı dikkate alındığında, kişisel ilişkiye dair düzenleme yapılırken, taraflar bu hususun dikkate alınmasını açıkca talep etmemişlerse, "ayrı şehir, aynı şehir ayrımına" gidilmesinin de önemi bulunmamaktadır. Kaldı ki, değişen koşullara göre kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi her zaman istenebilir. Müşterek çocuk A. 2007 doğumlu olup eğitim çağındadır. Davalı baba ile her ayın belirli hafta sonlarında kurulan kişisel ilişkinin cuma günü saat 17:00'den itibaren başlatılması çocuğun okul düzenini etkileyeceği gibi, okul yarıyıl tatillerinde kişisel ilişki düzenlenmemiş olması da doğru bulunmamıştır. Mevcut durum ve şartlara göre, çocuğun öğrenim durumu da dikkate alınarak daha uygun bir kişisel ilişki kurulması gerektiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1.100.00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,

temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.12.2015(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/3056, Karar No: 2020/1845, Tarih: 11.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2017/3056 E.  ,  2020/1845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/11/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 16/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, olay tarihinde davacıyı, kendisini ... olarak tanıtan şahsın aradığını ve davacının amcası olan şirket yetkilisi ... ile görüşerek litresi 3,10 TL'den motorin satmak istediğini belirttiğini, ...'ın da bu teklifi kabul ederek 12.000 litre alabileceklerini söylediklerini, davacı ile tanker şoförünün buluşması üzerine tankere dolum yapıldığını, yakıt fabrikaya ulaştıktan sonra yakıtın bedeli olan 32.770 TL'lik bedelin ... isimli şahıs tarafından kendilerine bildirilen banka hesabına davacı tarafından yatırıldığını, para yatırıldıktan sonra davacının tanker şoförüne yakıtı depoya boşaltmasını söylediğini ancak şoförün para yatmadan boşaltma işlemi yapamayacağını beyan ettiğini, daha sonra işverenini arayarak paranın yatırılmadığı bilgisini aldığını, davacının ... isimli şahsı aramasına rağmen ulaşamadığını, bu durumda dolandırıldığını anladığını, paranın hesaba gönderildiği kişinin davalı olduğunu, davalının hesabına yatan para nedeniyle sebepsiz zenginleştiğini belirterek davacının maddi zararının tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, kuyumcu olarak çalışan davalının da dolandırıldığını ve olayın mağduru olduğunu, davalıyı telefon ile arayan ve kendisini eski müşterisi ... olarak tanıtan bir kişinin altın almak istediğini, altınları almak üzere şoförünü göndereceğini söyleyerek davalıdan hesap numarası istemesi üzerine davalının hesap numarasını verdiğini, bunun üzerine 32.770 TL parayı davalının hesabına gönderdiğini, davalının bu bedeli bankadan çektiğini ve iş yerine gittiğinde ...'ın şoförü olduğunu söyleyen bir kişinin kendisini beklediğini ve ...'ın talebi üzerine hesabına gönderilen paradan 290 TL nakit para ve 393 gr 77 sent altın bileziği verdiğini beyan ederek, olayda kusuru olmaması nedeniyle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına ve olayın oluşumuna göre, akaryakıt satışı yapan davacının, satın aldığı yakıtı depoya boşaltma işlemi gerçekleşmeden yakıt bedelini kendisini ... olarak tanıtan şahıs tarafından bildirilen banka hesabına yatırması eylemi nedeniyle kusurlu olduğu sabittir. Bununla birlikte, kuyumcu olan davalının telefonda kendisini yine aynı şekilde İbrahim ... olarak tanıtan şahsın altın almak için banka hesap numarasını istemesi üzerine, yeterince araştırma yapmadan banka hesap numarasını adı geçen şahsa vermesi ve akabinde dükkanına gelerek şoförü olduğunu söyleyen kişiye altınları teslim etmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, davalının da basiretli bir tacir gibi davranmayarak dava konusu olayda bir miktar kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, bu tespite göre karar verilmesi gerekirken ispat edilemediği gerekçesiyle davanın tümden reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.