muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4696, Karar No: 2021/29181, Tarih: 13.12.2021

**4. Ceza Dairesi         2019/4696 E.  ,  2021/29181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında katılan ...'a yönelik tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanık hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

3-Sanık hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Sanığın, karşı apartmanın balkon kısmında oturan katılanlar ... ve ...' ...'e elinde bulunan bıçağı göstererek ve kendisine saplar gibi yaparak "bu bıçak kalbinize batacak, ölümünüz bu bıçaktan olacak, kana kan dişe diş, burada olmaz, sokağa çıkalım dövüşelim" dediği, devamında da elinde bulunan bıçağı 7 ila 10 metre mesafede bulunan katılanlar ... ve ...'e nişan alarak ve hedef gözeterek fırlattığı ancak bıçağın balkonun duvarına çarparak yere düştüğü şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda, sanığın yukarıda belirtildiği şekilde söylediği sözlerle yaralamaya yönelik kastını açıkladığı ve katılanlara doğru yaralamak amacıyla bıçağı fırlattığı eyleminin bütün olarak yalnızca silahla kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, ayrıca silahla tehdit suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3358, Karar No: 2014/21133, Tarih: 24.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/3358 E.  ,  2014/21133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26797, Karar No: 2015/12323, Tarih: 10.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/26797 E.  ,  2015/12323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma ve Nafaka

Taraflar arasındaki "boşanma" davası ile davalı tarafından bağımsız olarak açılan "nafaka" davasının ve ergin çocuklar tarafından davacı aleyhine açılan "yardım nafakası" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (...) tarafından; ergin çocuklar için hükmedilen nafakanın miktarı, davalı-davacı (eş) lehine hükmedilen nafakalar, kendi tazminat talepleri hakkında verilen hüküm yönünden, davalı-davacı (...) tarafından ise; boşanma davası, kusur belirlemesi ve lehine hükmedilen nafakaların mikktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-davalı(nın) ergin çocukları ... ve ... tarafından açılan "yardım nafakası" davasında çocukların her biri için hüküm altına alınan nafakanın bir yıllık tutarı (1.800 TL.) olup, bu miktar karar tarihi itibariyle geçerli olan temyiz edilebilirlik sınırının (1.891.50TL.) altında kaldığından, davacı-davalı(nın) bu yöne ilişkin temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı-davalı(nın) diğer yönlere ilişkin temyiz itirazları ile davalı-davacı(nın) temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, davacı-davalı(nın) yardım nafakasına ilişkin davada verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple REDDİNE, aşağıda yazılı harcın taraflara yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 123.60'ar TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.06.2015(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/7670, Karar No: 2017/5471, Tarih: 08.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/7670 E.  ,  2017/5471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, iftira

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13862, Karar No: 2015/10610, Tarih: 05.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13862 E.  ,  2015/10610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Seferihisar Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/08/2015

NUMARASI : 2015/242-2015/316

Vesayet hukukuna ilişkin davada İzmir 4. Sulh Hukuk ve Seferihisar Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, Seferihisar İlçe Emniyet Müdürlüğünün 09.02.2015 tarih ve Şirinyer İlçe Emniyet Müdürlüğünün 09.01.2015 tarihli yazılarından kısıtlı adayının ikamet adresinin “” olduğu anlaşıldığından bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Seferihisar Sulh Hukuk Mahkemesince ise, Seferihisar İlçe Emniyet Müdürlüğünün 10.07.2015 tarihli yazısından kısıtlı adayının “” adresinde ikamet etmediği, bu adreste bulunan işyerinin yanında bulunan depoda geçici olarak kaldığı ve bu yerden ayrılarak İzmir'e döndüğü, kısıtlı adayının Narlıdere ilçesindeki evin yanmasından sonra bir ikamete sahip olmadığı, en son ikamet adresinin “L. Mah. Kazım Karabekir Sok. No:4/1 Narlıdere/İZMİR” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Aynı Kanunun 20/1. maddesi uyarınca “Bir yerleşim yerinin değiştirilmesi yenisinin edinilmesine bağlıdır."

Narlıdere İlçe Emniyet Müdürlüğünün çeşitli tarihlerdeki tutanaklarından kısıtlı adayının ailesi ile birlikte “L. Mah. Kazım Karabekir Sok. No:4/1 Narlıdere/İZMİR” adresinde ikamet ediyor iken, çıkan yangın sonrası evi boşalttıkları ve Narlıdere, Konak, Buca ve Seferihisar İlçe Emniyet Müdürlüklerinin tutanaklarından kısıtlı adayının parklarda kaldığı ve yeni ikamet adresi edinmediği, en son ikamet adresinin “Limanreis Mah. Kazım Karabekir Sok. No:4/1 Narlıdere/İZMİR” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İzmir 4 .Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8963, Karar No: 2013/11957, Tarih: 25.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/8963 E.  ,  2013/11957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi raporunda devlet ormanından 18 adet gürgen, 2 adet ... ağacı ve 12 adet gürgen fidanının dikiliden izinsiz olarak kesildiğinin tespit edilmesine göre; suça konu yere yakın arazi sahipleri ile hazırlık soruşturması sırasında ...’ın ifadesinde isimleri geçen ... Kuş ve kahvehane işleticisi olduğu beyan edilen ...’in de bilgilerine başvurulduktan sonra sanıkların hukuki durumlarının tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5325, Karar No: 2020/4719, Tarih: 04.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/5325 E.  ,  2020/4719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 37/1 maddesi delaletiyle TCK'nın 157/1, 62, 52, 53 ve 58 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, olay tarihinde aynı eylem ve fikir birliği içinde bulunduğu ve hakkında verilen mahkumiyet hükmü kesinleşen diğer sanık ... ile katılanın yanına gelerek, kiralık evini gezmek istediklerini söyledikleri, daha sonra sanıkların katılandan eşinin telefon numarasını isteyerek telefonda görüştükleri, katılanın da eşi ile görüşmek istediğini söylediğinde işlerinin acil olduğunu söyleyerek telefonu kapattıkları, akabinde katılana 150.TL'den 4 aylık para vereceklerini, eşinin kendilerine “evde para var, paranın üzerini evden alırsınız” dediğini söyleyerek, katılana 1991 yılında tedavülden kalkmış 1000 MIL CRUZADOS yazılı parayı verdikleri ve katılandan para üstü olarak 1.500.TL para istedikleri, katılanın da evde bulunan 1.300.TL parayı verdiği, katılanın eşini aramak için içeriye girdiğinde sanıkların olay yerinde olmadığını fark ettiği, bu surette sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

Sanık ...'ın suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunmaları, diğer sanık ...'in savunmaları, katılan beyanları, fotoğraf teşhis tutanakları ve tüm dosya kapsamından, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair mahkemenin kabul hükmünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, sanığın suçtan elde ettiği menfaat miktarının düşük olması nedeniyle hapis cezasının alt sınırdan verilmesine yönelik tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle, sanık hakkında fazla adli para cezası tayini,

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle, sanık hakkında fazla adli para cezası tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “30 gün”, ”25 gün” ve “500.TL” adli para cezası ibarelerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün” ve “80.TL“ adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7710, Karar No: 2018/1375, Tarih: 26.02.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/7710 E.  ,  2018/1375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ipoteğin kaldırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ipoteğin kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davalı davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nın 334 ilâ 340. maddelerinde yer almaktadır. HMK'nın 336/3. maddesi gereğince kanun yollarına başvuru sırasında da adli yardım talebinde bulunulabilir.

Öte yandan, temyiz dilekçesi verilirken, gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkemece; kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde, HUMK'nın 432. maddesinin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır (HUMK 434/2-432/son).

Somut Olayda;

1- Temyiz eden davacının, kendisinin ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin temyiz harç ve giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varılamadığı, başka bir deyişle HMK’nın 334/1. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği anlaşılmakla, davacının adli yardım isteğinin reddine,

2- Temyiz Karar Harcı ve Temyiz yoluna başvurma harcının yatırılması bakımından HUMK’nın 434/III. maddesi uyarınca işlem yapılmasına,

3- Davaya konu 02.10.2003 tarihli ve 22.02.2006 tarihli ipoteğe ilişkin ipotek akit tablolarının tapu müdürlüğünden getirtilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, adli yardım talebinin reddine ilişkin karara karşı, tebliğden itibaren bir hafta içerisinde itiraz yolu açık olmak üzere, 26.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6767, Karar No: 2021/11375, Tarih: 01.07.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/6767 E.  ,  2021/11375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 23/10/2017 tarihinde dava dışı alt işveren şirkette temizlik görevlisi olarak işe alınıp ... Kredi ve Yurtlar İl Müdürlüğüne bağlı yurtlarda bilgisayar bakım onarım ve tamir işleri için Bilgisayar Teknisyeni olarak işe başladığını, 696 sayılı KHK ile 4d kadrosuna geçtiğini, meslek kodunun “temizlik görevlisi” olarak belirtildiğini,davalı iş yerinde fiili olarak “bilgisayar teknisyeni” olarak çalışmasına rağmen kadrosunun temizlik görevlisi olarak gözüktüğünü ileri sürerek; davacı asilin “temizlik görevlisi” olan meslek kodunun değiştirilerek “Bilgisayar Teknisyeni” olarak tespitini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili, davacının 23/10/2017-31/03/2018 tarihleri arasında hizmet alım yolu ile temizlik işçisi olarak çalışmakta iken 696 sayılı KHK ile kurumca sınava tabi tutularak temizlik işçisi olarak 01/04/2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davacının kurumda asli görevinin temizlik işi olduğunu ancak davacının asli görevinin yanında yurt müdürlüğünde bilgisayar ve nevi cihazlarda aksaklık olduğunda bu sıkıntının çözümünde yardımcı olmasının onun asli görevinin temizlik işçisi olduğu gerçeğini değiştirmeyeceğini, davalı kurumda yeteri kadar bilgisayar teknisyeni bulunduğunu, bilgisayar teknisyenine ihtiyaç bulunmadığını, kaldı ki davacının idari yargıda iptal davası açmak yerine adli yargıda tespit davası açmasının hatalı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kabulüne, davacının meslek kodunun iptali ile davacının bilgisayar teknisyeni olduğunun tespitine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, yasal süresi içinde davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Öncelikle çözümlenmesi gereken husus, uyuşmazlığın çözüm yerinin adli yargı mı yoksa idari yargı mı olduğudur.

Hukukumuzda yargı yolu için de görev tabiri kullanılmaktadır. Görev gibi, yargı yolu da kamu düzenine ilişkindir. Bu sebeple, yargılamanın her aşamasında mahkemenin davada yargı yolunun caiz olup olmadığını kendiliğinden gözetmesi gerekir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, yasal süresi içinde davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Öncelikle çözümlenmesi gereken husus, uyuşmazlığın çözüm yerinin adli yargı mı yoksa idari yargı mı olduğudur.

Hukukumuzda yargı yolu için de görev tabiri kullanılmaktadır. Görev gibi, yargı yolu da kamu düzenine ilişkindir. Bu sebeple, yargılamanın her aşamasında mahkemenin davada yargı yolunun caiz olup olmadığını kendiliğinden gözetmesi gerekir.

İş mahkemelerinin görev alanını hakim, tarafların iddia ve savunmalarına göre değil, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesini esas alarak belirleyecektir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, işçinin İş Kanunu kapsamında kalmaması halinde iş mahkemesine açılan davada, davanın esastan reddi usule aykırıdır. Dava dilekçesinin görev nedeni ile reddi ve adli yargı görevli ise davanın görevli hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekir.

İdari Yargının görevli olması “dava dilekçesinin yargı yolu yanlışlığı nedeni ile reddine” karar verilmesi gerekir. İdari Yargı görevli ise gönderme kararı verilemez.

01/02/2018 tarih ve 7079 sayılı Kanun ile Kanunlaşan, 20/11/2017 tarih ve 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (KHK)'nin 127. maddesi ile eklenen 375 sayılı KHK'nın geçici 23. maddesinde; "5018 sayılı Kanuna ekli (I), (II), (III) ve (IV) sayılı cetvellerde yer alan kamu idareleri (MİT Müsteşarlığı hariç) ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar, bu Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (I) sayılı listede yer alan idarelerin merkez ve taşra teşkilatlarında; ödemeleri merkezi yönetim, sosyal güvenlik kurumu, fon, kefalet sandığı, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı, gençlik hizmetleri ve spor il müdürlüğü bütçelerinden veya döner sermaye bütçelerinden, anılan liste kapsamındaki diğer idareler için ise kendi bütçelerinden karşılanan 4734 sayılı Kanun ve diğer mevzuattaki hükümler uyarınca personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alım sözleşmeleri kapsamında yükleniciler tarafından 4/12/2017 tarihi itibarıyla çalıştırılmakta olanlar;

a) 657 sayılı Kanunun 48 inci maddesinin (A) bendinin (1), (4), (5), (6), (7) ve (8) numaralı alt bentlerinde belirtilen şartları taşımak,

b) Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik, yaşlılık veya malullük aylığı almaya hak kazanmamış olmak,

c) Bu kapsamda çalıştırılmalarına ilişkin olarak açtıkları davalardan ve/veya icra takiplerinden feragat edeceğine dair yazılı beyanda bulunmak,