muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4072, Karar No: 2020/3767, Tarih: 17.06.2020

**14. Hukuk Dairesi         2019/4072 E.  ,  2020/3767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06/04/2012 gününde verilen dilekçe ile belediyeden satın almaya dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/07/2019 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, belediyeden satın almaya dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, ... ili, ... ilçesi, 4300 ve 4302 parsel sayılı taşınmazların 1972 yılında davalı idare tarafından davacıya satıldığını, davacı tarafından taşınmazların bedelinin ödendiğini, satış tarihinden beri zilyetliğin davacıda olduğunu, taşınmazlarda encümen kararına göre satılan toplam 8160 m2 tapunun iptali ile müvekkili adına tescilini talep etmiştir.

Davalı ... Belediyesi vekili ile davalı ... Belediyesi vekili, satışın belediyenin yetkili organı tarafından yapılmadığını, satış ile ilgili belediye meclis kararı bulunmadığını, davacının ibraz ettiği makbuzlardan satış bedelinin ödenip ödenmediğinin anlaşılamadığını, davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı ... Belediyesi vekili ile davalı ... Belediyesi vekili, satışın belediyenin yetkili organı tarafından yapılmadığını, satış ile ilgili belediye meclis kararı bulunmadığını, davacının ibraz ettiği makbuzlardan satış bedelinin ödenip ödenmediğinin anlaşılamadığını, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, ilk kararında "Davanın reddine," karar verilmiş, Dairemizin 15.10.2018 tarihli ve 2016/6268 Esas, 2018/6683 Karar sayılı ilamı ile "Davacının istemin dayanağını 06.10.1972 günlü Belediye Encümen Kararı teşkil etmektedir. Zira dava konusu taşınmazın davacıya satışı anılan encümen kararına göre yapılmıştır. Belediyenin 31/03/2015 tarihli yazısında satışa ilişkin belediye meclis kararının bulunamadığı da bildirilmiştir. Gerek 1580 sayılı Belediye Kanununun 70. ve gerekse yürürlükteki 5393 sayılı Belediye Kanununun 18/e maddeleri hükmünce belediyeye ait taşınmaz mal alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine veya tahsisli bir taşınmazın kamu hizmetinde ihtiyaç duyulmaması halinde tahsisin kaldırılmasına karar verme yetkisi belediye encümenine değil, belediye meclisine aittir. Davacıya satış encümen kararı ile yapıldığından bu satışa dayanılarak tescil isteminde bulunulamaz" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Davacı vekili temyiz aşamasında meclis kararının kötüniyetle gizlendiğini, dosyaya sunulmadığını, meclis kararının bulunduğunu iddia ederek 11.08.1967 tarihli meclis zabıt defterinden bir sayfadan ibaret örnek ibraz etmiştir. Dava konusu satışa ilişkin 06.10.1972 tarihli belediye encümen kararında imzası bulunan davacı tanığı encümen üyesi Yusuf Bilgi 08.10.2014 tarihli 11. celse yeminli beyanında "1972-1973 tarihleri arasında ... Belediyesinde encümen üyesi olduğunu, herkesin bağının karşısındaki yeri ihale yapmadan ilgili kişiye sattıklarını, dava konusu taşınmazları ihale yapmadan davacıya sattıklarını, davacının satış bedelini ödediğini, satıştan sonra davacının dava konusu taşınmazlara bağ diktiğini ve satış tarihinden beri davacının zilyetliğinde bulunduğunu" beyan etmiştir. Bu durumda mahkemece meclis kararı ve dayanak belgelerinin asıllarının davalı belediyeden temini ile tanık sıfatıyla dinlenen encümen üyesinin beyanları ve ödeme makbuzları da dikkate alınarak bir karar verilmesi" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda "Davanın kabulü ile, ... ili ... ilçesi ... mah. 387 ada 1 parsel ile aynı yer 386 ada 2 parsel sayılı taşınmazların davalı ... adına kayıtlı olan hisselerin iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline," karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda "Davanın kabulü ile, ... ili ... ilçesi ... mah. 387 ada 1 parsel ile aynı yer 386 ada 2 parsel sayılı taşınmazların davalı ... adına kayıtlı olan hisselerin iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline," karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Bir davada hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır. Bu talebin azına karar verilebilmesine rağmen daha fazlasına veya talepten başka bir şeye karar verilemez. Nitekim, “Taleple Bağlılık İlkesi” başlıklı HMK’nin 26. maddesi gereğince “Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.

Hakimin, tarafların talepleriyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır."

Yukarıda açıklanan ilkeler gereğince, somut olay incelendiğinde; davacı vekili dava dilekçesinde belediyeden satın aldırdığını bildirdiği taşınmazların miktarını 8160 m2 olarak belirtmiş ve bu kadar yerin tapusunun iptali ile müvekkili adına tescilini talep etmiştir. Dava konusu taşınmazlardan 4300 parsel sayılı taşınmazın Kadastro Kanununun 22/A maddesi gereğince yapılan güncelleme sonucunda ada ve parsel numarasının 387 ada 1 parsel sayılı taşınmaz, yüz ölçümünün 25.114,00 m2 belediyenin payına düşen kısmın 21.106,22 m2 olduğu, 4302 parsel sayılı taşınmazın da Kadastro Kanununun 22/A maddesi gereğince yapılan güncelleme sonucunda ada ve parsel numarasının 386 ada 2 parsel sayılı taşınmaz, yüz ölçümünün ve belediyenin payına düşen kısmın 7334,00 m2 olduğu görülmüştür.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilerek 386 ada 2 parsel ve 387 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tapusunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiş ise de iptal edilen ve davacı adına tescil edilen taşınmazların toplam miktarı 28.440,22 m2 olup, talepten fazlasına hükmedilmiştir. Mahkemece bu husus nazara alınmaksızın talepten fazlasına hükmedilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2310, Karar No: 2021/3779, Tarih: 03.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2021/2310 E.  ,  2021/3779 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kayseri 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.05.2018 tarihinde verilen dilekçeyle imar işlemi sonucu uğranılan zarar tazmini talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda: davanın kabulüne dair verilen 03.11.2020 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, davanın pasif husumet ehliyetinin bulunmaması nedeniyle reddine, yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 20.04.2021 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü

KARAR

Davacı vekili, imar Yasasından kaynaklı tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 12.03.2021 tarihinde davalının istinaf başvurusunun kabulüne, Kayseri 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.11.2020 gün ve 2018/392 Esas - 2020/468 sayılı Kararının, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b-2 ve 362/1-a maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz talebi üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 20.04.2021 tarihli ek kararı ile davacı vekilinin 09.04.2021 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 12.03.2021 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince kesin olarak bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 353/1-b-2 maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davacı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 20.04.2021 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

Somut olayda; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 12.03.2021 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince kesin olarak bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 353/1-b-2 maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davacı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 20.04.2021 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, onama harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 03.06.2021 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5458, Karar No: 2021/128, Tarih: 19.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5458 E.  ,  2021/128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece bozma ilamına uyularak inceleme ve işlem yapılarak karar verilmiş, hüküm davacı İdare vekilince temyiz edilmiştir.

Davcı idare vekilinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir.Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; "İdarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda İdarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere" bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan "idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine" ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 3.ve 4.bendlerinin tümü ile hükümden çıkartılmasına, yerine ( bozma öncesi tespit edilen 93.310,TL (davalıya ödenmemiş İse) ile bozma sonrası bankaya bloke edilen 18622 ,00TLnİn derhal davalıya ödenmesine,bu hususta bankaya yazı yazılmasına)cümlesinin yazılmasına,

b) 5. Bendinin b fıkrasında yazılı (ile 20.02.2020 tarihi) kelime ve tarihinin

Çıkarılmasına, yerine (Dairemiz karar tarihine kadar) kelimelerinin yazılmasına, hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8699, Karar No: 2010/5192, Tarih: 10.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/8699 E.  ,  2010/5192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Şişli 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.07.2008 tarih ve 2006/286 - 2008/330 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketine klasik yangın sigorta poliçesi ile sigortalı SFT Giyim Tic. ve San.A.Ş.'nin kiracı olduğu işyerinde 19.01.2006 tarihinde hasar meydana geldiğini, müvekkilinin sigortalının hasarını karşıladığını, TTK'nun 1301. maddesi gereğince sigortalısının haklarına halef olduğunu ileri sürerek, 6.442,00 TL alacağın yasal faizi ile birlikte davalı taşınmaz maliklerinden tahsilini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, müvekkillerinin davaya konu gayrimenkulün malikleri, dava dışı sigortalının kiracı olduğunu, sigortalının dekor yenilerken yağmur gider borularının estetik kaygılarla dekorun altında bırakarak zarara sebebiyet verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalıların herhangi bir beyanda bulunmadıkları anlaşılmıştır.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına dayanılarak, davalıların tapu maliki oldukları sigortalı yerde meydana gelen hasarın sigortalı tarafından binaya ait yağmur suyu iniş borularının dekoratif dış cephenin içine alınması sebebiyle iniş borusunda meydana gelen tehlike görülmediğinden önlem alınmamasından meydana geldiği, hasarın oluşmasında davalıların kusuru bulunmadığı, kusurun sigortalıya ait olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12073, Karar No: 2014/19949, Tarih: 17.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12073 E.  ,  2014/19949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/06/2013 tarih ve 2007/25-2013/192 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline nakliyat emtia sigorta poliçesiyle sigortalı hava soğutmalı chiller emtiasının 15/03/2006 tarihinde davalı tarafından nakliyesi sırasında hasarlandığını, hasar sonucu sigortalısına 8.046,50 TL ödeme yaptığını ileri sürerek; 8.046,50 TL'nin sigortalısına ödeme tarihi olan 04/05/2006 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın kompresörün bakır borusunun kırılması şeklinde meydana geldiğini, hasarın yükleme aşamasında ya da istiften kaynaklandığını, hasardan müvekkili nakliyeci şirketin sorumlu tutulmasının CMR Konvansiyonunun 17.4.c maddesine göre mümkün olmadığını, müvekkilinin yükleme ve istifi üstlenmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; hamule senedinde malın yüklenmesinin, istiflenmesinin ve indirilmesinin gönderen ve gönderilen tarafından yapılacağının kararlaştırıldığı, bu nedenle yükleme ve istiflemeden meydana gelecek hasarlardan taşıyıcının sorumlu tutulamayacağı, tarafların CMR madde 17/2'nin 3. fıkrasında belirtilen ve taşıyıcının sorumluluğunu bertaraf eden şart konusunda anlaşmış olduklarının kabulü gerektiği, taşınan malda meydana gelen hasarın kaynağının tespit edilemediği, hasarın kaynağının tespit edilememiş olması sebebiyle ispat yükümlülüğü bulunan davacının iddialarını ispatlayamadığı, davalının dava konusu hasardan sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, nakliyat sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkin olup, yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, nakliyat sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkin olup, yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Taşıma senedinde yer alan taşıyıcının sorumluluğunu ortadan kaldıran hükümler geçerli olmadığından, mahkemece hamule senedinde malın yüklenmesinin, istiflenmesinin ve indirilmesinin gönderen ve gönderilen tarafından yapılacağının kararlaştırıldığı, bu nedenle yükleme ve istiflemeden meydana gelecek hasarlardan taşıyıcının sorumlu tutulamayacağı, tarafların taşıyıcının sorumluluğunu bertaraf eden şart konusunda anlaşmış olduklarının kabulü gerektiği yönünde gerekçe oluşturulmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamışsa da, mahkemenin taşınan malda meydana gelen hasarın kaynağının tespit edilemediği, hasarın kaynağının tespit edilememiş olması sebebiyle ispat yükümlülüğü bulunan davacının iddialarını ispatlayamadığı, bu sebeple de davalının dava konusu hasardan sorumlu tutulamayacağı yönündeki gerekçesi yerinde bulunduğundan kararın gerekçe kısmından yükleme ve istiflemeden meydana gelecek hasarlardan taşıyıcının sorumlu tutulamayacağı, tarafların taşıyıcının sorumluluğunu bertaraf eden şart konusunda anlaşmış oldukları yönündeki gerekçenin çıkarılarak kararın salt hasarın kaynağının tespit edilemediği yönündeki gerekçe bakımından onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9327, Karar No: 2010/10050, Tarih: 07.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/9327 E.  ,  2010/10050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Çatalca 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 16.06.2010 gün ve 55-302 sayılı hükmün Onanmasına ilişkin olan 21.04.2010 gün ve 3740-4688 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı Hazine vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK’nun 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 07.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4260, Karar No: 2021/8851, Tarih: 19.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/4260 E.  ,  2021/8851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

A)Sanıklar ..., ..., ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin, sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme ile sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından verilen beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanıklar ..., ..., ...’e yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” ile sanık ...’ye yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden; sanıklar ... ve ... hakkında “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan ...’un 06.04.2012, sanık ...’nin 22.06.2012, olan savunma tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıklar ..., ..., ... müdafileri ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B)Sanıklar ..., ..., ... hakkında 2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanıklar ..., ..., ... hakkında “ 2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanıklar ... ve ...’in savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen şirketin ortağı olduklarını, ancak faturaları kendilerinin düzenlemediğini bu işlemleri sanık ...’nin yaptığını, sanık ...’nin savunmasında şirketin sadece muhasebe işlemleri ile ilgilendiğini, sanıklar ... ve ...’ın gönderdiği faturaları defterlere işlediğini , şirketin devri ve faturaların düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)İlgili vergi dairesinden ya da kullanıcılardan temin edilecek faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; yazı ve imza örnekleri alınarak faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2)Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;