muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3175, Karar No: 2014/119, Tarih: 21.01.2014

A- Sanık Ahmet'in, mağdurlar Muhammer ve Hayrettin'i kasten yaralama, mağdur Muhammer'e hakaret ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet; sanık İdris’in mağdurlar Muhammer ve Hayrettin’i kasten yaralama, mağdur Sezer'i kasten yaralamaya teşebbüs; sanık Şahin’in mağdurlar Muhammer ve Hayrettin'i kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-a) Sanık Muhammer'in kasten insan öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Maktul ve yanındaki arkadaşlarının dışarıda alkol aldıktan sonra saat 23.00 sıralarında sanığın da ortak olarak işleteni olduğu gazinoya gelip burada da alkol almaya devam ettikleri, sigara içmek istemeleri üzerine işyeri çalışanlarının karşı çıkmasıyla başlayan tartışmada, maktul ve yanındaki arkadaşı Ahmet'in sanığa hakaret etmeleri nedeniyle, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, hareketli kavga ortamında sanığın ayakları metal, yüksekliği yaklaşık 75 cm. olan tabure şeklindeki sandalye ile maktulün sol göz altı bölgesine doğru bir kez vurduğu, maktulün aldığı darbe nedeniyle beyin doku harabiyeti ve beyin kanaması sonucu öldüğü olayda, taraflar arasında ciddi bir husumetin olmayışı, aniden gelişen olayda sanığın hedef seçme imkanı olmadan ele geçirdiği tabureyi bir kez vurması gibi husular birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kastının öldürmeye değil, yaralamaya yönelik olduğunun kabulü gerektiğinde, sanığın tahrik altında, kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TCK.nun 87/4. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca ancak, zarar ve tehlikenin ağırlığına göre alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle cezalandırılması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek kasten insan öldürme suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Rize Adli Emanetinin 2010/155, 2010/169 ve 2010/290 sırasında kayıtlı olan şüpheli leke ve kan örneklerinin imhası yerine, dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi,

C- Sanık Şahin'in suç delillerini gizleme ve suçluyu kayırma suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Sanığın, olay sırasında, hakkındaki hükümler onanan sanık Ahmet'in elindeki tabancayı alarak sakladığı, daha sonra da yerini Ahmet'e söylemesi üzerine Ahmet tarafından tabancanın bulunarak yetkili merciilere teslim edildiği olayda, sanığın eyleminin TCK.nun 281/1-3. maddesine uyar nitelikte olduğu, mahkeme tarafından da bu maddelere göre cezalandırıldığı, ancak TCK.nun 283/1. maddesinden açılan dava ile ilgili ayrıca bir karar verilmesi gerektiği halde bu dava hakkında karar verilmemesi ve TCK.nun 281/1-3. maddesiyle hüküm kurulurken "suç delilerini gizleme ve suçluyu kayırma suçlarından" hüküm kurulduğu belirtilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık Muhammer müdafii ile sanık Şahin'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 21/01/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11331, Karar No: 2018/7933, Tarih: 15.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/11331 E.  ,  2018/7933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanığın, ... Müh.Mad.İnş.Gübre Tar.İth.İhr.San.Tic.AŞ.’den kimyasal gübre karşılığında almış olduğu 45.000 TL’lik suça konu sahte çeki katılan şirket çalışanı ...’e verdiği, böylece sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, sahte çeki ...’in zorlamasıyla imzaladığını, çekin ön yüzündeki yazıların kendisine ait olduğunu, katılan şirketten 2011 yılı Mayıs ayında kimyasal gübre aldığını ve bu çeki şirket elemanı olan ... isimli kişiye verdiğini söylemesine rağmen; sorgusunda, çekin H...’de bulunduğunu ancak alışveriş nedeniyle verilmediğini, ... tarafından ...’ün aracında unutulduğunu ve iade edilmeyerek işleme konulduğunu savunması; ... ve ...’ün beyanlarına başvurulmamış olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; ... ve ...’ün CMK'nin 48. maddesi hatırlatılarak sanığın savunması doğrultusunda tanık olarak beyanlarına başvurulması, çekin sanık tarafından kendisine verilip verilmediği hususunun ...’den ayrıntılı olarak sorulması; sanığın yeniden savunması alınarak, beyanları arasındaki çelişki giderildikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 tarihli 2013/11-397 Esas ve 2014/202 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nin “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma

2- Kabule göre de;

a) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 tarihli 2013/11-397 Esas ve 2014/202 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nin “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma

bağlanan “resmi belgede sahtecilik” suçlarının hukuki konusunun kamu güveni olduğu, suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişinin de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulün etkilenmeyeceği; zincirleme suça dahil olan bir suçtan dolayı, bu durum gözetilmeksizin mahkûmiyet hükmü verilmiş ve kesinleşmiş ise, zincirleme suça konu ikinci suçla ilgili olarak, kesinleşen hükme konu fiil de göz önüne alınarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle yeni bir hüküm kurulup, kesinleşen hükümdeki sonuç cezanın mahsubu gerekeceği dikkate alınarak; UYAP sisteminden yapılan kontrolde, sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan benzer nitelikteki fiilleri nedeniyle mahkûmiyetine karar verilmiş olan kamu davaları bulunduğunun anlaşılması karşısında; fiil tarihleri de dikkate alınarak, hukuki kesintinin iddianame tarihi itibarıyla oluşacağı gözetilip sanığın eylemlerinin ayrı suçları mı, yoksa bir suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme biçimde mi işlendiğinin değerlendirilmesi; mükerrer yargılama ve cezalandırılmanın önlenmesi bakımından, sanık hakkındaki Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2012/90 Esas ve 2012/405 Karar, Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2013/26 Esas ve 2014/175 Karar, Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2013/82 Esas ve 2013/260 Karar, Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2014/8 Esas ve 2014/117 Karar, Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2014/94 Esas ve 2014/253 Karar, Sarıgöl Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/149 Esas ve 2013/214 Karar sayılı dava dosyaları getirtilip incelenerek mümkünse davaların birleştirilmesi değilse bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine konulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

b) TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5073, Karar No: 2008/6286, Tarih: 15.05.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/5073 E.  ,  2008/6286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.08.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim, soyisim ve baba ismi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25.01.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 1233, 1358, 898, 640, 937, 1070, 649 ve 567 parsel sayılı taşınmazlarda tapu kayıt maliki murisi babasının yanlış yazılan isim, soyisim ve baba isminin düzeltilmesini istemiştir.

Yerel Mahkemece, 898 parsel sayılı taşınmazla ilgili talebi reddedilmiş, diğer parsellerle ilgili kabul kararı verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davacı, tapu kayıtlarında tapu kayıt maliki murisinin kimlik bilgilerinin düzeltilmesini talep etmiş, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davalı idare, yargılama sırasında avukat ile temsil edilmiş olduğundan davanın reddedilen bölümü nedeniyle ve davanın niteliği gereği davalı idare yararına maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu konuda karar verilmemiş olması yanlış ise de, yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK.nun 438/VII. maddesi gereğince kararın düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bent gereği hüküm fıkrasına "karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 500.00 YTL. avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine" sözcük dizisinin eklenmesine, kararın DÜZELTİLMİŞ bu biçimiyle ONANMASINA, 15.05.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1842, Karar No: 2010/1837, Tarih: 01.04.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/1842 E.  ,  2010/1837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı... mirasçıları ile davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

İddia ve savunmaya, mahkemece toplanıp değerlendirilen deliller ile duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere göre dava niteliği ve içeriği itibariyle kadastro tespitine itiraz davası niteliğindedir.

Dava konusu taşınmazların kadastro tespitlerine karşı davacı... ile diğer davacı ...tarafından davalılar aleyhine dava açıldığı ayrıca dava konusu 919 parsel sayılı taşınmazın ölü ....kızı ....adına tespitinin yapıldığı, dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Öte yandan dava dosyası içeriğine göre yargılama sırasında davacılardan ....’ın vefat ettiği dosyaya yansıyan bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Ne varki adı geçenin mirasçılarına dava dilekçesi ve duruşma günü 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Nizamnamesi hükümlerine uygun biçimde tebliğ edilmemiştir. Dosya içeriğine göre adı geçenlere 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesi hükmü uyarınca tebligat yapıldığı belirtilmiş isede ilgililere 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesi hükmü uyarınca tebligat yapıldığını gösteren tebliğ belgelerine de dava dosyasında rastlanmamıştır.

Kaldı ki, kural olarak 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesi hükmü uyarınca bir davada gerçek yada tüzel kişiye tebligat yapılabilmesi için adı geçene daha önce dava dilekçesinde belirtilen adreste anılan yasa hükümlerine göre yöntemine uygun biçimde bir tebligatın yapılmış olması, ilgilinin adresini değiştirdiği halde tebliğe elverişli yeni adresini merciine somut olayda mahkemeye bildirmemiş olması gerekir. Dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere göre bu hukuksal olguları yansıtan bir bilgi ve belge de mevcut değildir.

Hal böyle olunca davada yöntemine uygun biçimde taraf koşulunun oluşturulmadığı tartışmasızdır.

Yerleşik Yargıtay uygulamasında, öğretide ve usul hükümlerinde taraf koşulunun oluşturulmamış olması başlı başına bozma nedenidir.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için davacı ... mirasçılarına dava dilekçesi ve duruşma günü 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Nizamnamesi uyarınca yöntemine uygun şekilde tebliğ edilmeli, adı geçenler yargılamaya geldiğinde kendilerinden davaya karşı diyecekleri delilleri ayrı ayrı sorulup saptanmalı, gösterecekleri deliller toplanmalı, bu yolla husumet yaygınlaştırılarak davada yöntemine uygun biçimde taraf koşulu oluşturulmalı, ondan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek işin esası hakkında sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece davada taraf koşulu oluşturulmaksızın işin esası hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı... mirasçıları ile davalı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre de sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 01.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10028, Karar No: 2022/12726, Tarih: 19.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/10028 E.  ,  2022/12726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No :

Dava, iş kazası tespiti ve sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle, asıl ve birleşen davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, müvekkilinin 26/05/2012 tarihinde davalıda montaj elemanı olarak çalışmaya başladığını, 16/07/2012 tarihinde görevinin dışında fırından mal indirme işi yaptırıldığı sırada iş kazası geçirdiğini ve ayağını kırdığını, işverenin iş kazasını hastaneye iş kazası olarak bildirmediğini, ... ya da iş kazası olarak bildirmediğini, hastaneye öğlen arası işçinin kaldırımdan düşerek ayağını kırdığını beyan ettiklerini, olaydan sonra ... ... ye başvuru yapıldığını, 05/04/2017 tarih ve 2017/104 sayılı komisyon kararı ile olayın iş kazası olmadığına karar verildiği, bu nedenle bu davayı açarak gerçekleşen kazanın iş kazası olduğunun tespit edilmesini ve davacının iş göremezlik derecesinin belirlenmesini; talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı ... vekili, kurum tarafından kazanın iş kazası olmadığına karar verildiğini, davacının kendi ihmaliyle yaralandığını bu sebeple davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ...... AŞ vekili, olayın iş kazası olmadığını, davacının hastane yönetimine kaldırımdan düştüğünü beyan ettiğini, davacının geçirdiği olayın iş yerinde gerçekleşmediğini davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kabulü ile, davacı ...'in davalı ... .... ve Tic. A.ş.'de 16/07/2012 tarihinde geçirmiş olduğu kazanın iş kazası ve maluliyet oranının %4 olduğunun tespitine, dair karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davalı ... vekili istinaf dilekçesi ile; kurum tarafından verilen resmi kararda işbu kazanın iş kazası olmadığının belirtilmesine rağmen; yerel mahkeme tarafından dosyada yalnızca tanık beyanlarına dayanılarak iş kazasının mevcudiyetinin ve maluliyet oranının tespit edilmiş olmasının hatalı olduğu gerekçesi ile kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hüküm tesis edilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Bölge Adliye Mahkemesince davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hüküm tesis edilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı ... vekili, istinaf başvurusu ile aynı sebeplerle temyiz yoluna başvurmuş ve kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yol; 5510 sayılı Kanun'un “Sağlık Raporlarının Usul ve Esasları”na dair 95. maddesinde (506 sayılı Kanun'un 109. maddesinde) hükme bağlanmıştır. Buna göre, kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin... Sağlık Kurulu'na itiraz hakları mevcuttur. Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp, ... Başkanlığı veya Tıp Fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir. Öte yandan; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamı ile 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 Esas, 2010/448 Karar sayılı ilamların da belirtildiği üzere ... Kurumu Başkanlığı’nın ilgili ihtisas kurulu ile üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı başkanlıklarınca ya da... Sağlık Kurulu'nca düzenlenen raporlar arasında çelişkinin mevcut olması halinde, çelişkinin Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı ... 2.Üst Kurulu tarafından giderilerek, sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihi kesin olarak karara bağlanması da zorunludur.

5510 sayılı Yasa'nın 19. maddesinde, "İş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve engellilik nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır…

…Sigortalının sürekli iş göremezlik geliri;

a)Geçici iş göremezlik ödeneğinin sona erdiği tarihi,

b)Geçici iş göremezlik tespit edilemeden sürekli iş göremezlik durumuna girilmişse, buna ait sağlık kurulu raporu tarihini, takip eden ay başından başlar..." düzenlemelerine yer verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesi neticesi, iş kazasının tespitine dair kabul hükmü kurulması isabetli bulunmuş olup; davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranı ise, Mahkemece ... 3. İhtisas Kurulundan alınan raporla yetinilerek; yukarıda bahsedildiği şekilde yasal prosedüre uygun belirlenmemiştir. Bu kapsamda yukarıda işaret edilen çerçevede, davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranı ile ilgili prosedür, baştan itibaren işletilerek; alınacak raporlar değerlendirilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

O halde, davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak; İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak; temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk derece Mahkemesine gönderilmesine, 19.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3728, Karar No: 2014/7715, Tarih: 20.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3728 E.  ,  2014/7715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/10/2012

NUMARASI : 2011/351-2012/484

Taraflar arasında görülen borçlu olmadığının ve 6111 sayılı Yasadan yararlanma hakkı bulunduğunun tespiti ve uygulanması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı TEDAŞ tarafından davacı şirket aleyhine icra takibi yapıldığını, davalının çıkardığı hesap özeti ve taksit tutarının fazla olduğunu belirterek, şimdilik 10.000 TL borçlu olmadığının tespitine, 6111 sayılı Kanuna göre yeniden yapılandırma ile toplam borcun tespitini ve davacının borçlarının yeniden uyarlanmasını talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacı şirketin borcu olduğu için icra takibi başlattıklarını, davacının borcu olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece; (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) davacının menfi tespit talebinin reddine, 150.405 TL borçlu olduğunun tespitine, davacının halen 29.675.62 TL borcu olduğunun tespitine, 6111 sayılı Kanundan yararlandığı için karar verilmesine yer olmadığına ve 4.maddede ise davacı tüketicinin harçtan muaf olması nedeniyle harç alınmasına yer olmadığına karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından, davacı şirketin davalı TEDAŞ ile "sanayi tipi" abone sözleşmesi yaptıkları ve kullanılan elektriğin davacının işyerine ait olduğu anlaşılmaktadır.

4822 sayılı Yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 2.maddesinde “Bu kanunun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiş, yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise mal veya hizmeti, ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı Yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. 4077 sayılı Yasanın 23.maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı Yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. 4077 sayılı Yasanın 23.maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Bu durumda, davacı şirket ile davalı TEDAŞ arasındaki ilişkinin 4077 sayılı Kanun kapsamında kalmadığı ve buna gör e davaya bakmaya genel mahkemelerin görevli olduğu gözetilerek, mahkemece; davanın Asliye Hukuk Mahkemesind e görülmek üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde Tüketici Mahkemesi sıfatıyla hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.