muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1384, Karar No: 2018/1629, Tarih: 16.05.2018

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanık ...’nin üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün, Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanığın sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ve ülke genelindeki organik bütünlüğüne nazaran amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarının sübutu kabul edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafilerinin temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re'sen temyize tabi olan mahkumiyete dair hükümlerin ONANMASINA,

II-Sanık hakkında, 09.05.2008 tarihinde ... ve ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, 21.10.2007 tarihinde ..., ve ...'ı kasten öldürme ve ..., ..., ... ve ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs ile ..., ve ...’a karşı kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

A-21.10.2007 tarihinde Dağlıca Köyünde konuşlu 3. Motorlu Piyade Tabur Komutanlığına yapılan saldırı neticesinde meydana gelen kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma eylemlerine ilişkin olarak;

1-Hüküm fıkrasında, yaralananlar ...’ın adının kısaltılarak “e. ...” ve ...’un soyadının “Ulusay” olarak yazılması,

2-TCK’da suça iştirakte, faillik ve şeriklik ayırımı öngörülmüş, azmettirme ve yardım etme şeriklik kavramı içinde değerlendirilmiştir.

TCK'nın 37. maddesine göre;

"(1) Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur.

(2) Suçun işlenmesinde bir başkasını araç olarak kullanan kişi de fail olarak sorumlu tutulur. Kusur yeteneği olmayanları suçun işlenmesinde araç olarak kullanan kişinin cezası, üçte birden yarısına kadar artırılır"

TCK’nın 37. maddesinin birinci fıkrasında müşterek faillik, ikinci fıkrasında ise dolaylı faillik düzenlenmiştir.

Kanunda suç olarak tanımlanan fiilin, birden fazla suç ortağı tarafından iştirak halinde gerçekleştirilmesi durumunda TCK’nın 37/1. maddesinde düzenlenen müşterek faillik söz konusu olacaktır. Öğretideki görüşler de dikkate alındığında müşterek faillik için “Failler arasında birlikte suç işleme kararının bulunması” ve “Suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurulması” şeklindeki iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

Kanunda suç olarak tanımlanan fiilin, birden fazla suç ortağı tarafından iştirak halinde gerçekleştirilmesi durumunda TCK’nın 37/1. maddesinde düzenlenen müşterek faillik söz konusu olacaktır. Öğretideki görüşler de dikkate alındığında müşterek faillik için “Failler arasında birlikte suç işleme kararının bulunması” ve “Suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurulması” şeklindeki iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

Müşterek faillikte, birlikte suç işleme kararının yanı sıra fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulduğu için her bir suç ortağı “fail” konumundadır. Fiil üzerinde ortak hakimiyetin kurulup kurulmadığının belirlenmesinde suç ortaklarının suçun icrasında üstlendikleri rolleri ve katkılarının taşıdığı önem göz önünde bulundurulmalıdır. Suç ortaklarının, suçun işlenmesinde yaptıkları katkının, diğerinin fiilini tamamladığı durumlarda da müşterek faillik söz konusu olacaktır. Buna göre her müşterek fail, suçun icrasına ilişkin etkin, fonksiyonel bir katkıda bulunmaktadır. Fiilin başarı ile tamamlanması açısından yapılan iş bölümü doğrultusunda bizzat fiili icra etmeyen diğer kişinin katkısı önemli bir fonksiyon icra etmişse, bu kişi de müşterek faildir.

Suçun işlenişine katkıda bulunanların müşterek fail sayılabilmesi için mutlaka suçun işlendiği yerde olması gerekmez. Olay mahallinde bulunmamakla birlikte uzaktan suçun birlikte işlenişini etkileyen önemli bir katkıda bulunulması halinde müşterek faillik söz konusu olur. Uzak bir pozisyondan olay yerinde etkili bir konumda olan fail telefon ve telsiz gibi iletişim araçlarıyla koordine eden veya suçun işlenişi anında telefonla talimat veren kişi de bizzat müşterek faildir.

"Yardım etme" ise TCK'nın 39. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre;

"(1) Suçun işlenmesine yardım eden kişiye, işlenen suçun ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, onbeş yıldan yirmi yıla; müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde cezanın yarısı indirilir. Ancak, bu durumda verilecek ceza sekiz yılı geçemez.

(2)Aşağıdaki hâllerde kişi işlenen suçtan dolayı yardım eden sıfatıyla sorumlu olur:

a-Suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek.

b-Suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak.

c-Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak"

"Bağlılık kuralı"da TCK’nın 40. maddesinde düzenlenmiş olup, buna göre;

"(1) Suça iştirak için kasten ve hukuka aykırı işlenmiş bir fiilin varlığı yeterlidir. Suçun işlenişine iştirak eden her kişi, diğerinin cezalandırılmasını önleyen kişisel nedenler göz önünde bulundurulmaksızın kendi kusurlu fiiline göre cezalandırılır.

c-Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak"

"Bağlılık kuralı"da TCK’nın 40. maddesinde düzenlenmiş olup, buna göre;

"(1) Suça iştirak için kasten ve hukuka aykırı işlenmiş bir fiilin varlığı yeterlidir. Suçun işlenişine iştirak eden her kişi, diğerinin cezalandırılmasını önleyen kişisel nedenler göz önünde bulundurulmaksızın kendi kusurlu fiiline göre cezalandırılır.

(2) Özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kişi fail olabilir. Bu suçların işlenişine iştirak eden diğer kişiler ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulur.

(3) Suça iştirakten dolayı sorumlu tutulabilmek için ilgili suçun en azından teşebbüs aşamasına varmış olması gerekir"

Suçun icrasına iştirak etmekle birlikte, işlenişine bulunduğu katkının niteliği gereği kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen diğer suç ortaklarına “şerik” denilmekte olup, TCK’da şeriklik, azmettirme ve yardım etme olarak iki farklı şekilde düzenlenmiştir. Buna göre, kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen veya özel faillik vasfını taşımadığı için fail olamayan bir suç ortağı, gerçekleşen fiilden TCK’nın 40. maddesinde düzenlenen bağlılık kuralı uyarınca sorumlu olmaktadır.

TCK’nın 39/2. maddesindeki düzenlemeye göre, yardım etme; maddi yardım ve manevi yardım olarak ikiye ayrılmaktadır. Bir suçun işlenmesine maddi yardımda bulunma çok çeşitli şekillerde ortaya çıkmakla birlikte anılan maddede maddi yardım; a)Suçun işlenmesinde kullanılan araçları temin etmek, b)Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak olarak sayılmıştır. Manevi yardım ise; a) Suç işlemeye teşvik etmek, b) Suç işleme kararını kuvvetlendirmek, c) Suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaad etmek, d) Suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek şeklinde belirtilmiştir.

Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin belirlenmesi için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir. Zira yardım etmeyi müşterek faillikten ayıran en önemli unsur, kişinin suçun işlenişi sırasında fiil üzerinde ortak hakimiyetinin bulunup bulunmadığıdır.

Anlaşılacağı üzere, faillik, birlikte suç işleme kararı yanında, fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmayı da gerektirir. Örgütlü suçlar açısından da nihai amaçta birleşme nedeniyle birlikte suç işleme kararının varlığı kabul edilse dahi fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurulmadığından, gerçekleşen suçlar bakımından örgüt yöneticileri dışında kalan örgüt mensuplarının, örgüt faaliyeti kapsamında işlenen her suç yönünden müşterek fail olarak sorumlu tutulamayacağında tereddüt yoktur.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Savunmasında, 21.10.2007 tarihinde örgüt üyeleri tarafından gerçekleştirilen saldırıdan önce 1 ay süre ile erzak ve mühimmat taşıdığını, saldırı sırasında olay yerinde olmadığını bildiren, savunmasının aksine de başka delil bulunmayan sanığın eyleminin; icra hareketi niteliğinde olmadığından, olay esnasında doğrudan sonuca müessir fonksiyon ortaya koyan bir hareketle katılarak fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurmaması nedeniyle müşterek fail olarak sorumlu tutulma imkanı bulunmadığından; fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak ve suçun işlenmesinden önce yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak suretiyle diğer örgüt mensuplarının eylemine yardım ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK’nın 39/2-b ve c maddeleri delaletiyle 39/1 kapsamında kaldığının gözetilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Mağdurlar ... ve ...'ın saldırı nedeniyle yaralanmalarına ilişkin dosya kapsamında rapor bulunmadığı gözetilerek; söz konusu mağdurlar yaralanmış ise tedavi evrakları temin edilip rapor içeriklerine göre meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilip 13 ila 20 yıl arasında hapis cezası öngörülen TCK'nın 35. maddesi uygulanırken makul bir ceza tayin edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

B--09.05.2008 tarihinde Aktütün 13’üncü J. Sınır Bölük Komutanlığına yapılan saldırı neticesinde meydana gelen ... ve ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna ilişkin olarak;

1-Dosya içerisinde bulunan nüfus kaydına göre 20.05.1995 doğumlu olup suç tarihinde 12 yaşında olduğu anlaşılan ve kamu görevlisi de olmayan katılan ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulurken, TCK’nın 82/1-e maddesi yerine aynı Yasanın uygulanma koşulları bulunmayan 82/1-g maddesi ile uygulama yapılması,

2-Saldırı nedeniyle anksiyete bozukluğu teşhisi konulan ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, dosya içerisinde mevcut tedavi evrakları ve doktor raporu içeriğine göre meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilip 13 ila 20 yıl arasında hapis cezası öngörülen TCK'nın 35. maddesi uygulanırken makul bir ceza tayin edilmesi gerektiği düşünülmeden üst sınıra yakın ceza belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

C-Hüküm fıkrasında suç adının “kasten öldürmeye teşebbüs” yerine “kasten öldürme” olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan kısmen resen temyize tabi olan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süreler ve suç vasfı da dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3862, Karar No: 2023/5742, Tarih: 06.06.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/3862 E.  ,  2023/5742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/562 E., 2016/128 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Silopi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2015 tarihli ve 2014/560 Esas, 2015/42 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası,

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi gereği verilen 10 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezasının açıklanmasının geri bırakılmasına ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Silopi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2015 tarihli ve 2014/560 Esas, 2015/42 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 10.04.2015 tarihinde kesinleştirildiği, ancak sanığın vergiler toplamı olan 3.385,40 TL'yi ödememesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilerek; Silopi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 tarihli ve 2015/562 Esas, 2016/128 Karar sayılı kararıyla sanığın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 51 inci maddesinin birinci fıkrası 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği erteli 10 ... hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebebi, hapis cezasının erteleme şartlarının oluşmadığına ve vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağına göre, sanığın 16.09.2014 tarihinde 65KC628 plakalı araçla yolcu olarak Irak'... Türkiye'ye giriş yapmak üzere Habur Gümrük Sahasına geldiği, Gümrük Muhafaza personelince araçta yapılan kontrolde, sanığın valizinde 14 adet Samsung marka GTS-7262 model ve 8 adet ASSE marka Q1 model olmak üzere toplam 22 adet cep telefonu ele geçirildiği anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağına göre, sanığın 16.09.2014 tarihinde 65KC628 plakalı araçla yolcu olarak Irak'... Türkiye'ye giriş yapmak üzere Habur Gümrük Sahasına geldiği, Gümrük Muhafaza personelince araçta yapılan kontrolde, sanığın valizinde 14 adet Samsung marka GTS-7262 model ve 8 adet ASSE marka Q1 model olmak üzere toplam 22 adet cep telefonu ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın aşamalardaki savunmasında, telefonların kendisine ait olduğunu ve bu telefonları İstanbul'da yaşayan yeğenlerine bayram hediyesi olarak götüreceğini, ticari bir amacının olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

3.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

4.Sanıktan ele geçen eşyaya yönelik alınan Kaçak Eşyaya Mahsus Tespit Varakasına göre belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Silopi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 tarihli ve 2015/562 Esas, 2016/28 Karar sayılı kararı ile; olay tutanağı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde Habur Gümrük Sahasına gelen sanıktan 22 adet cep telefonu ele geçirildiği olayda, her ne kadar sanık telefonları satma amacının olmadığını beyan etmiş ise de, ele gelen gümrük kaçağı telefonun miktar itibarıyla ticari mahiyette olduğu anlaşılmakla, sanığın suça konu kaçak telefonları ticari amaçla bulundurduğunun kabulü ile mahkumiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'nun 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe

giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı kanunun 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle; 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılması zorunluluğu,

2.Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası yerine 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası yazılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması,

3.Davaya konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsadere kararı verilmesi gerekirken mahkemece yazılı şekilde 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği müsadere kararı verilmesi,

4.Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve davaya katılma hakkı olan Gümrük İdaresinin katılmasına karar verildiği halde lehine karar tarihi itibariyle vekalet ücreti verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Silopi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 tarihli ve 2015/562 Esas, 2016/128 Karar sayılı kararına yönelik katılan Gümrük İdaresinin vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15634, Karar No: 2008/15764, Tarih: 17.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/15634 E.  ,  2008/15764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi davasından dolayı Yerel Mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 13.03.2008 gün ve 2008/1943-3855 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalılar ..., ... Atlas vekili, ... vekili, ... ... ve arkadaşları vekili, ..., ..., ... Cücen vekilleri ve ... ..., ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlar temyiz aşamasında da ileri sürülmüştür.

Dairemiz kararı bu konulara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, usul ve yasaya da uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve H.Y.U.Y.nın 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı yasanın 442. maddesi uyarınca takdiren 170.00.- YTL. para cezası ile Harçlar Yasası uyarınca 28.90.- YTL. red harcının düzeltme isteyenlerden ayrı ayrı alınmasına 17.11.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/184, Karar No: 2024/1532, Tarih: 06.05.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/184 E.  ,  2024/1532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin davalı vekilinin istinaf dilekçesinin reddine dair verdiği ek karar hakkında yapılan istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 05.12.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, kararın niteliği gereği kesin olması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, kararın niteliği itibariyle temyiz edilemeyeceği gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 05.12.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 366 ncı maddesi atfıyla 346 ncı maddesi gereği temyiz dilekçesi kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, bölge adliye mahkemesi temyiz dilekçesinin reddine karar verir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 70 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davaları sonucunda verilen kararlar kesin niteliktedir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05.12.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23947, Karar No: 2022/6206, Tarih: 16.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/23947 E.  ,  2022/6206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamında temin edilen nüfus kaydına göre Sakarya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/1235 Esas, 2014/467 Karar sayılı ilamı ile ...'nin vasi tayin edilip, yokluğunda kurulan gerekçeli hükmün vekil tarafından temyiz edildiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında, vekilin temyizine muvafakat edip etmediğine dair vasiye ihtar şerhli gerekçeli karar tebliği yapılmasına ilişkin Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesince verilen 24.05.2021 gün ve 2016/9821 Esas, 2021/3611 Karar sayılı tevdi kararına istinaden dosyanın gönderildiği mahkemece vasiye yapılan tebligata rağmen hükmün temyiz edilmediği anlaşıldığından, mağdure vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 16.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.