muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4829, Karar No: 2017/10671, Tarih: 16.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/4829 E.  ,  2017/10671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...Ltd .Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacılardan ...'ün motorsiklet ile seyir halinde iken davalılardan ...'nin sevk ve idaresindeki araç ile cadde üzerinde (U) dönüşü yapmak isterken müvekkiline çarparak yaralanmasına sebep olduğunu, müvekkilinin 15 gün süre ile hastanede yatarak tedavi gördüğünü, ayağının alçıya alınması nedeni ile 4 ay iş ve gücünden kaldığını, iş akdinin sonlandırılması nedeni ile maddi zarara uğradığını ileri sürerek davacı ... için 1.000,00 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminatın, eşi ... için 5.000,00 TL manevi tazminat, çocukları ...ve ...için 2.500,00'er TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini yükseltmiştir.

Davalı ... vekili; dosya içerisinde meydana gelen kaza nedeni ile davacıya ait iş görememezlik durumunun olduğuna ilişkin herhangi bir rapor veya delil bulunmadığını, ayrıca davacıda iş görememezlik sonucunu yaratacak bir yaralanma meydana gelmediğini, ayrıca davacı ...'ün tüm maddi zararının ... tarafından karşılanarak rücu davası açıldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Ltd .Şti vekili; davacıya olay nedeni ile ... tarafından verilmiş herhangi bir maluliyet raporu bulunmadığını, taleplerin fahiş ve yersiz olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı ... şirketi vekili, davaya karşı cevap vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre davanın kabulü ile davacı ... için 1.167,06 TL geçici iş görmezlik, 65.803,83 TL sürekli iş görmezlik olmak üzere toplam 66.970,89 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... için 5.000,00 TL, çocuklar ... ve ... için 2,500,00'er TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Ltd .Şti vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...Ltd .Şti. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4.480,53 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Ltd. Şti'nden alınmasına 16.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11936, Karar No: 2008/1361, Tarih: 06.02.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/11936 E.  ,  2008/1361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİKİLİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/06/2007

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, miras bırakan M.....G.... 10 parsel sayılı taşınmazdaki ½ payını yeğenleri olan davalılara satış suretiyle temlik ettiğini, murisin ehliyetsiz olduğu gibi yapılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek davalılar adına olan kaydın iptali ile muris adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, aktif husumet yokluğu nedeniyle ve esas hakkında davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının tek başına dava açamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; miras bırakanın 10 parsel sayılı taşınmazdaki payını davalılara satış suretiyle temlik ettiği, akit tarihinde murisin hukuki ehliyetinin bulunmadığı ve yapılan temlikin de muvazaalı olduğu ileri sürülerek muris adına tescil istendiği, davacılar dışında başka mirasçılarında bulunduğu, mahkemece davacının tek başına dava açma sıfatının bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Ancak,davada ehliyetsizlik yanında muvazaa iddiası ileri sürülmek suretiyle terekeye döndürülmesi istendiğine göre, mahkemece davanın görülebilirlik koşulunun yerine getirildiği söylenemez.

Bilindiği gibi; elbirliği (İştirak) halinde mülkiyet, yasa veya yasada belirtilen sözleşmeler uyarınca aralarında ortaklık bağı bulunan kişilerin, bu ortaklık nedeniyle bir mala veya hakka birlikte malik olma durumudur.

Ancak,davada ehliyetsizlik yanında muvazaa iddiası ileri sürülmek suretiyle terekeye döndürülmesi istendiğine göre, mahkemece davanın görülebilirlik koşulunun yerine getirildiği söylenemez.

Bilindiği gibi; elbirliği (İştirak) halinde mülkiyet, yasa veya yasada belirtilen sözleşmeler uyarınca aralarında ortaklık bağı bulunan kişilerin, bu ortaklık nedeniyle bir mala veya hakka birlikte malik olma durumudur.

M.K.nun 701-703 maddelerinde düzenlenen bu tür mülkiyetin ( ortaklığın ) tüzel kişiliği olmadığı gibi eşya üzerinde ortaklardan herbirinin doğrudan doğruya bir hakkı da yoktur. Mülkiyet bir bütün olarak ortaklardan tümüne aittir. Başka bir anlatımla ortaklık tasfiye oluncaya kadar ortaklardan birinin ayrı mal veya hak sahipliği bulunmayıp, hak sahibi ortaklıktır. Değinilen mülkiyet türünde malikler mülkiyet payları ayrılmadığından paydaş değil, ortaktır. Bu kural, M.K.nun 701 maddesinde (... Kanun ve kanunda öngörülen sözleşmeler uyarınca oluşan topluluk dolayısıyla mallara birlikte malik olanların mülkiyeti, elbirliği mülkiyetidir.Elbirliği mülkiyetinde ortakların belirlenmiş payları olmayıp her birinin hakkı, ortaklığa giren malların tamamına yaygındır.) biçiminde açıklanmıştır. Elbirliği (İştirak) halinde mülkiyetin bu özelliği itibariyle ortaklar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Şayet yasa veya elbirliği (iştirak) halinde mülkiyeti oluşturan anlaşmada ortaklık adına hareket etme yetkisinin kime ait olacağı belirtilmemişse, ortaklığın tasfiyesini isteme hakkı dışındaki tüm işlemlerde ortakların (iştirakçilerin) oybirliği ile karar almaları ve birlikte hareket etmeleri zorunluluğu vardır.

M.K.nun 702/2 maddesi bu yönde açık hüküm getirmiştir. Ancak, açıklanan kural yargısal uygulamada kısmen yumuşatılmış bir ortağın tek başına dava açabileceği, nevarki, davaya devam edebilmesi için öteki ortakların olurlarının alınması veya miras şirketine atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesi gerektiği kabul edilmiştir. (ll.l0.982 tarih l982/3-2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Nitekim bu görüş bilimsel alanda da aynen benimsenmiştir.

Somut olayda,elbirliği ( iştirak) halinde mülkiyet söz konusu olup, dava dışı ortaklar bulunmaktadır. Hal böyle olunca, davaya katılmayan ortakların davaya olurlarının alınması yada miras şirketine Türk Medeni Kanununun 640. maddeleri uyarınca atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 6.2.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/44173, Karar No: 2023/16433, Tarih: 23.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/44173 E.  ,  2023/16433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu tespit edilmekle yapılan ön inceleme neticesinde, Anayasa'nın 40 ıncı maddesinin ikinci, 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı, 34 üncü maddesinin ikinci fıkraları ile 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanık ...'in yokluğunda kurulan asıl hükümde, adı geçenin ceza infaz kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunması sebebiyle temyiz dilekçesinin cezaevi idaresine başvuru aracılığıyla da gönderilebileceğinin belirtilmemesi ve ceza infaz kurumunda bulunan sanığa yapılan tebligat sırasında, 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre, kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği halde, bu usule uyulmadan yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu, bu nedenle temyiz istemi niteliğinde bulunan 06.10.2016 ile 17.12.2020 tarihli başvuruların 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereğince yasal süresinde oldukları anlaşılmakla, temyiz talebinin süre yönünden kabule şayan olmamasından dolayı verilen 26.02.2021 tarihli ek kararın kaldırılması suretiyle ve aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı belirlenerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca hakaret suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş, karar başka suçtan hükümlü olan sanığa 13.01.2014 tarihli tutanak ile tebliğ edilmiş, hükmün temyiz edilmediği gerekçesiyle 03.02.2014 tarihi itibarıyla kesinleştirme işlemi yapılmış, sanık ceza infaz kurumundan göndermiş olduğu ve içerik itibarıyla temyiz talebi mahiyetinde bulunan 06.10.2016, 17.12.2020 tarihli dilekçeleriyle kararı temyiz etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, karar tebliğinin usulüne uygun yapılmadığı, detaylı inceleme yapılmadan mahkumiyet hükmü kurulduğu, işkenceye maruz kaldığı ve eşitlik ilkesinin ihlal edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, karar tebliğinin usulüne uygun yapılmadığı, detaylı inceleme yapılmadan mahkumiyet hükmü kurulduğu, işkenceye maruz kaldığı ve eşitlik ilkesinin ihlal edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, başka bir suçtan yargılamasının yapıldığı sırada Mahkeme hakimi mağdurun kendisine söz hakkı verdiği, sanığın ise alaycı bir şekilde ''gerçi kimi kime şikayet ediyoruz ki'' şeklinde cevap verdiği, bu durumun duruşma tutanağına geçirildiği, daha sonra mağdurun esas hakkındaki son savunması için sanığa söz hakkı verdiği, sanığın bu kez de mağdura hitaben yine alaycı bir şekilde ''ifade verdik ya neden 3 kez soruyorsun'' diyerek ve el kol hareketleriyle etrafındaki eşyalara vurarak cevap verdiği, hükmün açıklanıp sanığın duruşma solonundan çıkarıldığı esnada bu kez de yine mağdura hitaben alaycı ve hakaret vari bir şekilde ''kendini dev aynasında görme'' diyerek hakarette bulunduğu iddia edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Anayasa'nın 40 ıncı maddesinin ikinci, 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı, 34 üncü maddesinin ikinci fıkraları ile 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanık ...'in yokluğunda kurulan asıl hükümde, adı geçenin ceza infaz kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunması sebebiyle temyiz dilekçesinin cezaevi idaresine başvuru aracılığıyla da gönderilebileceğinin belirtilmemesi ve ceza infaz kurumunda bulunan sanığa yapılan tebligat sırasında, 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre, kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği halde, bu usule uyulmadan yapılan tebliğ işlemi usulsüz olduğundan, sanığın öğrenme üzerine verdiği 06.10.2016 ve 17.12.2020 tarihli dilekçelerine konu temyiz başvurularının yasal süresinde gerçekleştirildiği kabul edilmiş, bu nedenle temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı verilen 26.02.2021 tarihli ek karar kaldırılarak işin esasına geçilmiştir.

B. Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı öngörüldüğü anlaşılmıştır.

C. Sanık hakkında mahkumiyet hükmünün kurulduğu 07.01.2014 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar dava zamanaşımını kesen ya da durduran bir neden olmadığı da gözetildiğinde, 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

C. Sanık hakkında mahkumiyet hükmünün kurulduğu 07.01.2014 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar dava zamanaşımını kesen ya da durduran bir neden olmadığı da gözetildiğinde, 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden 07.01.2014 tarihli hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5443, Karar No: 2016/5900, Tarih: 07.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/5443 E.  ,  2016/5900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 735 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda ve taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar gösterilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir.

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2012 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 443 ada 729 parsel sayılı taşınmazın 12/05/2011 tarihli akit tablosundan satış işleminin hissedarlar arası satış olduğundan özel amaçlı satış izlenimi uyandırmaktadır.

Mahkemece taraflardan istenecek ve re'sen yapılacak araştırma sonucu bulunacak emsallere ait (emsallerin satış tarihi, satış bedeli ve satışın taraflarını gösteren) tapu kayıtları dosyaya getirtildikten sonra, bilirkişi kurulundan yukarıda açıklanan hususlar da dikkate alınmak suretiyle yeniden değerlendirme yapan ek rapor alınarak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu 735 ada 1 parsel sayılı taşınmazın başka paydaşları tarafından açılan ve Dairemizce incelenerek onanmasına karar verilen (.... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/335 Esas- 2014/426 Karar, Dairenin 2015/19702 Esas- 2016/4688 Karar sayılı dosyası) kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı tazminata ilişkin dava dosyasında hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, aynı taşınmaz için 28.06.2013 dava tarihi itibariyle m²'sine 166,00 TL değer tespit edilmiştir. Temyize konu karara dayanak yapılan bilirkişi kurulu raporunda ise, 14.08.2013 olan dava tarihi itibariyle dava konusu taşınmaz için 273,00 TL/m² değer belirlendiği anlaşılmış olmakla, 14.08.2013 tarihi itibariyle dava konusu taşınmazda oluşan farklılıklar yeterince açıklanıp değere etki eden yönleri incelenerek, tespit edilen bedelden ayrılma nedenleri konusunda ek rapor alınması ve oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Değerlendirme dava tarihine göre yapıldığından ıslah edilen miktara da dava tarihinden itibaren faiz verilmesi gerekirken bu kısım için ıslah tarihinden faize hükmedilmesi,

4-Davalı ... harçtan sorumlu olduğu halde harç alınmaması,

Doğru görülmemiştir.

3-Değerlendirme dava tarihine göre yapıldığından ıslah edilen miktara da dava tarihinden itibaren faiz verilmesi gerekirken bu kısım için ıslah tarihinden faize hükmedilmesi,

4-Davalı ... harçtan sorumlu olduğu halde harç alınmaması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4805, Karar No: 2023/399, Tarih: 19.01.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/4805 E.  ,  2023/399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun eleştirilerek esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebininn, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin, 06/10/2020 tarihli ve 2020/178 Esas, 2020/270 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 29/12/2020 tarihli ve 2020/2543 Esas, 2020/2008 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanması gerektiğine,

3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

4. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü