muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3751, Karar No: 2022/19734, Tarih: 22.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/3751 E.  ,  2022/19734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.09.2022 günlü ve 8-2016/138286 sayılı itirazının, 6325 sayılı Kanunun 99. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 308/3. maddesi gereğince kabulüyle, Dairemizin 22.06.2022 gün ve 2021/2141 Esas, 2022/10462 Karar sayılı 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. ve TCK.nın 62. maddeleri uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan 25 birim gün para cezasının TCK.nın 52. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi gerektiğinin ve adlî para cezasının ödenmemesi halindeki hukuki sonuçların usulüne uygun şekilde bildirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. fıkrasının b bendinden sonra gelmek üzere ''sanık hakkında hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 25 günün TCK.nın 52/2-3. maddesi gereğince bir gün karşılığının takdir olunan 20 TL ile çarpılarak sanığın 500 TL adli

para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın ekonomik ve sosyal durumu gözetilerek, TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca hükmolunan adli para cezasının ödenmesi için mehil verilmesine ve taksit yapılmasına yer olmadığına ve adlî para cezasının ödenmemesi halinde 5275 sayılı Yasa'nın 106/3. maddesi uyarınca işlem yapılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6912, Karar No: 2007/6717, Tarih: 05.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/6912 E.  ,  2007/6717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tuzla İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  05.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8301, Karar No: 2022/6512, Tarih: 26.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/8301 E.  ,  2022/6512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun soruşturma aşamasındaki samimi anlatımları, bu anlatımı destekleyen adli rapor ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü, mağdur ile suça sürüklenen çocuk ...’un aralarında önceye dayalı husumet nedeni ile kavga ettikleri ve sonrasında diğer suça sürüklenen çocuk ... ile yaşı nedeni ile soruşturması ayrı yürütülen Barış Yılmaz’ın araçla gelerek, mağdur çocuğu hep birlikte ve zorla araç içerisine bindirip, imam hatip okulunun yanındaki karanlık bir yere götürdükleri, burada mağdur üzerinde hakimeyet kurduktan sonra ayrıca darp ettikleri ve orada bırakıp uzaklaştıkları anlaşılmakla, suça sürüklenen çocukların 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-b-f maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11130, Karar No: 2024/11284, Tarih: 19.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/11130 E.  ,  2024/11284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/410 E., 2024/305 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalılar vekili ve fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların murisi ... 'ın 01.11.1991 – 01.11.2013 tarihleri arasında davalılara bağlı şirketlerde elektrik işlerinde ve davalı ...'nın özel işlerinde aylık net 900 TL ücretle kesintisiz çalıştığını, ancak çalışmalarının Kuruma eksik bildirildiğini ileri sürerek, Kuruma bildirilmeyen sürelerde hizmet akdiyle çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacılar murisinin ev hizmetlisi olduğunu, davalı şirkette çalışması bulunmadığını, şirket yönünden davanın husumetten reddi gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; fiili çalışmanın yöntemince ispatlanması gerektiğini, Kurumun dava açılmasına sebebiyet vermediğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.02.2021 tarih ve 2016/654 E. - 2021/30 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili ve fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalılar Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde; davacılar murisinin davalı ... ve şirket nezdinde çalışması olmadığından bu davalılar yönünden davanın husumetten reddi gerektiğini, davacı murisinin M. ... yanında çalıştığı iddiası kapsamında da M. ... terekesinin davaya dahil edilmesi gerektiğini, fiili çalışmanın ispat edilemediğini, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Fer'i Müdahil SGK Başkanlığı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde; davacılar murisinin davalı ... ve şirket nezdinde çalışması olmadığından bu davalılar yönünden davanın husumetten reddi gerektiğini, davacı murisinin M. ... yanında çalıştığı iddiası kapsamında da M. ... terekesinin davaya dahil edilmesi gerektiğini, fiili çalışmanın ispat edilemediğini, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Fer'i Müdahil SGK Başkanlığı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Fer'i müdahil SGK vekili istinaf dilekçesinde; davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, fiili çalışmanın ispat edilemediğini, eksik inceleme ile karar verildiğini, davanın reddi gerektiğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.11.2022 tarih ve 2021/2774 E.- 2022/2567 K. sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi tarafından toplanan deliller, delillerin takdir ve değerlendirmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığından, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi üzerine, davalılar vekili ve fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2.Daire kararında; inceleme konusu eldeki davada, 15.04.2002 tarihli tahsis talebine istinaden 01.05.2002 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanan davacılar murisinin emekli olduğu tarihten sonra da davalılar yanında çalışmaya devam ettiğinin iddia edildiği, murisin hizmet döküm cetveline göre 01.11.1991-20.03.2002 tarihleri arasındaki çalışmalarının davalılar murisi M. ... 'ya ait işyerinden bildirildiği, M. ... 'nın 22.02.2009 tarihinde vefat etmesi karşısında işverenlik sıfatının sona erdiği, davalı mirasçılarına ait işyerinin faaliyetine devam ettiği ve 31.08.2010 tarihinde UNT Gayrimenkul Yatırım Tur. ve İnş. A.Ş. adıyla tescil ettirilerek şirketleştirildiği, somut olayda, davacılar murisinin şirketleşme döneminde de çalıştığının iddia edildiği anlaşılmakla, tespiti istenen dönem bakımından, işverenlerin ve işyeri sicil numaralarının hüküm fıkrasında ayrı ayrı gösterilmesi gerekirken, davacının hangi işveren yanında ne kadar süre çalıştığı net olarak tespit edilmeden, her bir işveren nezdinde geçen çalışmalar ayrıştırılmadan, infaza elverişli olmayan şekilde hüküm kurulmasının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297 nci maddesine aykırılık teşkil ettiği, öte yandan, 01.05.2002 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı alan davacılar murisinin, eldeki dava ile tespiti talep edilen dönemde, sosyal güvenlik destek primine tabi çalışma hakkı bulunduğu sabittir. Bu itibarla öncelikle, davacıların beyanları alınarak, istemin, 506 sayılı Kanun'un 63/A maddesi kapsamında yaşlılık aylığı kesilerek tüm sigorta kollarına tabi çalışma tespiti mi, yoksa, 63/B kapsamında sosyal güvenlik destek primine tabi çalışmanın tespiti mi olduğu hususunun aydınlatılmadığı gerekçeleriyle, hüküm bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 09.05.2024 tarih ve 2023/410 E. - 2024/305 K. sayılı kararı ile Yargıtay bozma kararı uyarınca tanzim edilen bilirkişi ek raporu doğrultusunda, davalı işyerlerinin sicil numaraları ve bu işyerlerinde tespitine karar verilen hizmet süreleri ayrı ayrı gösterilerek fazlaya ilişkin tespit talebi reddedilmek suretiyle, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile

Davacılar murisi ... 'ın davalılar ... ve ...'nın murisleri M. ... 'ya ait ... sicil numaralı iş yerinde 21.03.2002-22.02.2009 tarihleri arasında,

Mirasçılar ... ve ...'ya ait ... sicil numaralı iş yerinde 23.02.2009-30.08.2010 tarihleri arasında,

UNT Gayrimenkul Yatırım Tur. ve İnş. A.Ş. unvanlı ve 1221301 sicil numaralı iş yerinde 31.08.2010-01.11.2013 tarihleri arasında SPEK taban ücretiyle çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili ve fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalılar vekili, resmi belgelerle sabit olan ve bizzat davacılar murisinin imzalı açık beyanına göre davalılar ... ve Unt A.Ş.’de asla çalışması olmadığından, adı geçen davalılar bakımından davanın husumetten reddi gerektiğini, M. ... Tatlıcı yanında çalıştığı iddiası kapsamında da, gerçek işverenlerin tespiti bakımından, M. ... Tatlıcı terekesinin davaya dahil edilmesi gerekirken, tereke davada davalı olarak gösterilmediğinden davanın reddinin gerektiğini, davacılar murisinin ...'ya ait evde ev hizmetlisi olarak çalışmış olduğunu, bu çalışmalardan 2013 yılına kadar olan dönemde ev hizmetlilerine sigorta zorunluluğu bulunmamakta olduğundan, Yargıtay bozma kararına, gerçeğe ve kamu düzenine aykırı verilen kararın temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

2.Fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili, bozma gereklerinin yerine getirilmediğini, çalışma olgusunun yöntemince ortaya konulamadığını, Kurum kayıtlarının esas alınmadığını, Mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini belirterek, hükmün temyizen bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

İnceleme konusu eldeki davada, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, davacılar murisinin 01.05.2002 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı aldığı, bozma sonrası yapılan yargılama sırasında verilen süre üzerine davacılar vekilinin 04.12.2023 tarihli dilekçesi ile taleplerinin 506 sayılı Kanun'un 63/B kapsamında sosyal güvenlik destek primine tabi çalışmanın tespiti olduğuna dair beyanda bulunduğu hususu dikkate alınmaksızın, karar tesisi usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır.

VII. KARAR

İlk Derece Mahkemesi hükmünün (1) numaralı bendinin tamamen silinerek yerine,

"1-Açılan davanın kısmen kabul kısmen reddi ile

Davacılar murisi ... 'ın davalılar ... ve ...'nın murisleri M. ... 'ya ait ... sicil numaralı iş yerinde 21.03.2002-22.02.2009 tarihleri arasında,

Mirasçılar ... ve ...'ya ait ... sicil numaralı iş yerinde 23.02.2009-30.08.2010 tarihleri arasında,

UNT Gayrimenkul Yatırım Tur. ve İnş. A.Ş. unvanlı ve 1221301 sicil numaralı iş yerinde 31.08.2010-01.11.2013 tarihleri arasında, 01.05.2002 tarihine kadar SPEK taban ücretiyle, 01.05.2002 tarihi sonrasında sosyal güvenlik destek primine tabi çalıştığının tespitine" yazılmasına ve hükmün bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/397, Karar No: 2021/4956, Tarih: 10.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/397 E.  ,  2021/4956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 12.10.2017 gün ve 2015/186 - 2017/867 sayılı kararı bozan Daire'nin 01.10.2019 gün ve 2018/633 E. - 2019/6021 K. sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, müvekkilinin Türkiye'de bulunan bayilerine akaryakıt temin ettiğini ve akaryakıt temininden önce kendi iç politikası gereği akaryakıtın değeri oranında teminat veya teminat mektubu verilmesini talep ettiğini, müvekkilinin eski bayilerinden olan dava dışı Yeni Atlas Ltd. Şti.'nin müvekkiline teminat olarak Garanti Bankası A.Ş.... Şubesi muhataplı, 08.08.2008 tarihli, 600.000,00 TL tutarlı teminat mektubu ibraz ettiğini, müvekkilinin anılan bayi tarafından başka bir bankadan verilen teminat mektubunun bankaca sahte olduğunun iddia edilmesi üzerine Garanti Bankası A.Ş.... Şubesi muhataplı teminat mektubunun teyit edilmesi için gönderdiği yazıya verilen cevapta teminat mektubunun adı geçen şube tarafından düzenlenmediği ve sahte olduğu bilgisinin verildiğini, bunun üzerine müvekkilinin teminat mektubunun nakde çevrilmesini ve ilgili miktarın ödenmesini ihtar ettiğini, ödeme yapılmaması nedeniyle müvekkilinin davalı banka şubesi ve bayi yetkilileri hakkında suç duyurusunda bulunduğunu, teminat mektubunda ...olarak imzası bulunan kişinin aslında mektubu tanzimi tarihinde davalı banka çalışanı ... olduğunu ve sahte teminat mektubu nedeniyle müvekkilinin alacağını tahsil edemediği gibi, tahsil için ek masraflara da katlanmak zorunda kaldığını, davalının sahte teminat mektubu düzenleyen banka çalışanını işe alırken kendisinden beklenen gerekli özeni göstermemesi nedeniyle işlemeye devam eden yasal faiziyle birlikte önemli bir rakama ulaşan 3.309.788,21 TL asıl alacağını hala tahsil edemediğini ve davalı bankanın kusuru nedeniyle büyük zarara uğradığını, müvekkilinin zararından davalınını adam çalıştıran sıfatıyla BK'nın 100. maddesi gereğince sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000,00 TL maddi tazminatın, birleşen davada ise, bakiye 580.000,00 TL maddi tazminatın faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davanın kısmen kabulü ile, davalının %75 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek 15.000,00 TL'nin, birleşen davanın kısmen kabulü ile davalı bankanın %75 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek 435.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Taraf vekilleri, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteklerinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin karar düzeltme isteklerinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen taraflardan ayrı ayrı alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 10.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5585, Karar No: 2022/13381, Tarih: 27.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/5585 E.  ,  2022/13381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Sanık ... hakkında “2010 yılında muhteviyatı itibarıyla sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik kurum temsilcinin, sanıklar hakkında “2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafisi ve kurum temsilcinin temyizinin incelenmesinde;

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan ve kovuşturma evresinde usulüne uygun olarak duruşmadan haberdar edilmediği için davaya katılma talebinde bulunamayan şikayetçi kurum temsilcisinin hükmü temyiz ederek katılma iradesi gösterdiği anlaşılmakla; kurum temsilcisinin 5271 sayılı CMK’nin 260/1. ve 237/2. maddeleri uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

A)Beraat hükmü yönünden;

1) Kovuşturmanın her aşamasında müdahale yoluyla kamu davasına katılma hakkı bulunan ...'na duruşma günü usulen bildirilip, şikayet ve delillerini bildirip davaya katılma olanağı sağlanmadan beraat hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 234/1-b maddesine aykırı davranılması,

2) Sanık ... hakkında “2010 yılında muhteviyatı itibarıyla sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasında; her ne kadar Mahkemece, sanığın 2010 yılında askerlik görevini ifa ettiği gerekçesiyle beraatine hükmedilmişse de; sanığın vergi müfettişine verdiği ifadesinde 2010 Kasım ayından 2012 Ocak ayına kadar askerde olduğunu savunması ve vergi suçu raporunda da sanığın sadece 2010 yılındaki eylemler nedeniyle sorumlu olduğunun belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından,

a)Suça konu fatura asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması, sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

c) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

b) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

c) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

d) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile beraatine hükmedilmesi, yasaya aykırı,

B) Mahkumiyet hükümleri yönünden;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan temsilcisinin ve sanıklar müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, beraat hükmü ile diğer yönleri incelenmeyen mahkumiyet hükümlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.