muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12923, Karar No: 2016/12253, Tarih: 15.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/12923 E.  ,  2016/12253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... ... 19. Aile ve ... ... 18. Asliye Hukuk Mahkemelerinin ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

... ... 19. Aile Mahkemesince, davacının davalı tarafından işten çıkarılması ve vergi borcuna ilişkin alacak olup, iş bu talebin boşanmanın eki niteliğinde olmadığı ve aile mahkemesinin görev alanına girmediği genel hükümlere tabi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... ... 18. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davanın eşler arasındaki alacak davası olduğu, TMK'nın 217.maddesi gereğince eşlerin evlilik birliği süresince birbirlerinden olan alacaklarını takip ve dava edebilecekleri, bu haliyle uyuşmazlığın aile hukukundan kaynaklandığı, aile hukukunu düzenleyen TMK'nın 3. kısım hariç olmak üzere 2. kitabından kaynaklanan davalara bakmak 4787 sayılı Kanunun 4/1. maddesine göre, aile mahkemesinin görevi kapsamına girdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4.maddesi uyarınca 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun kapsamındaki aile hukukundan (2.kitabı) doğan dava ve işler aile mahkemesinde görülür.

Somut olayda; davacı vekilinin, müvekkilinin evlenmeden önce bir mermer fabrikasında sigortalı olarak çalıştığını, evlilik aşamasında eşinin zorlamasıyla daimi ve gelir elde ettiği işini bırakmak zorunda kaldığını, eşinin zorlamasıyla işe devam edemediği için mahrum kaldığı 10.140,00 TL kazancı ile davalının müvekkili üzerine işyeri açtığı ve vergi borcunu ödemediği için hakkında icrai işlem başlatıldığını, bu nedenle 4.000,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesi talebinde bulunduğu, anılan isteğin TMK'nın 174/1. maddesi kapsamında kaldığı, boşanma davasının eki niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davanın 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince, aile mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince; ... ... 19. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19836, Karar No: 2014/3644, Tarih: 10.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/19836 E.  ,  2014/3644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KIZILTEPE 1.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/04/2013

NUMARASI : 2012/272-2013/412

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarımsal sulama abonesi olduğunu, fatura bedelinin gerçeği yansıtmadığını, haksızlığa uğradığını belirterek, borcun 6.000.00 TL olarak düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sayacın S fazına ait akım trafosunun oksitlenmiş olması nedeniyle sayacın 1/3 oranında eksik değer kaydettiğinin tespit edildiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki belgelerden; davaya konu faturanın 13.652.93 TL bedelli olduğu, 22/09/2011 tarihli sayaç ve ölçü devreleri tespit, değiştirme ve mühürleme tutanağında da S fazına ait akım trafosunun canlı ucu oksitlendiğinden dolayı sayacın 1/3 oranında eksik değer kaydettiğinin, düzeltilip mühürlendiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece; benimsenen elektrik mühendisi bilirkişi tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda elektrik fatura bildirimindeki tutarın 7.696.37 TL olması gerektiği belirtilmiş, rapora davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir. Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 20.maddesinde sayacın doğru tüketim kaydetmemesi hali düzenlenmiş olup, somut olayda uyuşmazlığın bu maddede yeralan ilkelere göre çözülmesi gerekir iken aynı yönetmeliğin 16.maddesinde yeralan sayaç ve kontrol ekipmanını düzenleyen ilkelere göre sonuca ulaşılmış olması nedeni ile bilirkişi raporu hükme dayanak alınacak nitelikte bulunmamıştır

HUMK.nun 275. ve devamı maddelerinde; "bilirkişilik" müessesesi düzenlenmiş olup, anılan maddede mahkemenin çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vereceği düzenlendikten sonra 286.maddede de bilirkişinin oy ve görüşünün hakimi bağlamayacağı düzenlenmiş ise de, işin çözümünde teknik bilgi ve birikimin gerekliliğine inanılarak bilirkişi incelemesi yaptırıldığına göre verilen raporlar çelişkili ise mahkeme HUMK.nun 283.maddesi hükmüne dayalı olarak, bilirkişiden açıklama ya da ek rapor isteyebileceği gibi 284.maddesi hükmüne dayalı olarak yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak yeni bir rapor alabilir.

Aynı ilkeler 6100 sayılı HMK beşinci bölümünde; "bilirkişi incelemesi" ismi altında ve 266-287.maddeleri arasında düzenlenmiştir.

Aynı ilkeler 6100 sayılı HMK beşinci bölümünde; "bilirkişi incelemesi" ismi altında ve 266-287.maddeleri arasında düzenlenmiştir.

Bilirkişi raporu, kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir.

Bu durumda, mahkemece; önceki bilirkişinin katılmadığı farklı üç kişilik uzman bilirkişi kurulundan somut olayı Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin ilgili 20.maddesinde yeralan ilkeler ışığında değerlendiren bir rapor alınarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yeterli olmayan ve itiraza uğrayan bilirkişi raporuna dayanarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10134, Karar No: 2013/9717, Tarih: 13.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/10134 E.  ,  2013/9717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/03/2012 tarih ve 2011/219-2012/48 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı şirketin eski yönetim kurulu başkanı olan ... ile 1991-1998 yılları arasında evli kaldığını, kendisinin haberi olmaksızın davalı şirketin hissedarı ve yönetim kurulu üyesi yapıldığını, bu durumu aradan uzun yıllar geçtikten sonra öğrendiğini ileri sürerek, davacının, davalı şirketin ortağı ve yönetim kurulu üyesi olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf, davaya cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, davalı şirketin 1993 ve 1998 tarihleri arasında şirkete ait bazı kararlarda imzasının bulunduğu, davacı taraf her ne kadar aksini iddia etmiş ise de, davacının bu tarihler arasında şirket yönetiminde alınan bir kısım kararlara imza attığı ve bunun sorumluluk ve sonuçlarını bilmesi gerektiği, bu durumda davacının 1994-1998 tarihleri arasında üye ve bazı yıllarda yönetim kurulu üyesi olarak şirketteki varlığının sakat işlemlere dayandığını bundan 10 yıl sonra ileri sürmesinin MK’nun 2. maddesi uyarınca hakkın kötüye kullanılması teşkil edeceği ve yasa gereğince bir hakkın kötüye kullanılmasının hukuk düzeni tarafından korunamayacağı sonuç ve kanaatine varıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının şirket ortağı ve yönetim kurulu üyesi olmadığının tespiti istemine ilişkin olup mahkemece yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının şirket ortağı ve yönetim kurulu üyesi olmadığının tespiti istemine ilişkin olup mahkemece yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, bozmaya uyularak yapılan yargılamada dosyada mevcut ticaret sicil memurluğu evrakı içindeki imzaların davacıya ait olup olmadığının tespiti amacıyla bilirkişi incelemesi yaptırılmış ve grafoloji ve sahtecilik uzmanı bilirkişi asıl ve ek raporlarında, davacının imzasını taşıyan 22.12.1993 ve 04.01.1994 tarihli kararlarda davacı adına atılı imzalar ile mukayese imzalar karşılaştırıldığında, anılan tarihli kararlardaki imzaların kısmi benzerlik nedeniyle davacının eli ürünü olduğunun kuvvetle muhtemel göründüğü ancak mza asıllarının sunulmamış olması ve 1994 yılı ve öncesine ait mukayese imzaların yetersiz olması yanında mevcut davacı imzalarının da çok basit imzalar olması dolayısıyla daha ileri derecede kanaat beyanında bulunmanın mümkün olmadığını bildirmiştir. Öte yandan aynı bilirkişi raporunda 11.05.1998 tarihli karar fotokopilerindeki imzanın davacının eli ürünü olmadığı ve 18.01.1994 tarihli genel kurul hazirun cetvelindeki imzanın da vekaleten imza hanesinde atılı bulunduğu ve mukayese imzalarından farklı olduğundan davacının eli ürünü olmadığı bildirilmiştir. Bu itibarla, mahkemece uyulan bozma kararında davacının şirket yönetim kurulu üyeliğine seçilmesine ilişkin yönetim kurulu kararının mutlak butlanla sakat olduğunun tespit edildiği ve incelemeye konu imzaların davacıya ait olduğunun kesin olarak saptanamadığı göz önünde bulundurularak davanın kabulü yerine reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7057, Karar No: 2019/1249, Tarih: 26.02.2019

**10. Ceza Dairesi         2014/7057 E.  ,  2019/1249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Bozulmuş veya değiştirilmiş gıda veya ilaçların ticareti

Hüküm : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

CMK' nın 231. maddesinin 11. fıkrası uyarınca, denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması gerekirken, önceki hükümle belirlenen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle yeni bir hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Hükmün açıklanması şartlarının oluştuğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında verilen 10 ay hapis ve 4 gün adli para cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50. ve 52. maddeleri gereğince ayrı ayrı para cezasına çevrildikten sonra toplanmak suretiyle para cezasının belirlenmesi ve sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilerek 15 eşit taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak taksit aralığının gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca durumun değerlendirilmesi ve aykırılığın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde gösterilen taksitlendirmeye ilişkin bentteki "toplam verilen 6080 TL adli para cezasının hükmün kesinleşmesinden sonra 15 eşit taksit halinde tahsiline" ibaresinin çıkartılması ve yerine, "sanığa verilen adli para cezalarının hükmün kesinleşmesinden sonra birer ay ara ile 15 eşit taksitte tahsiline" ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9591, Karar No: 2013/13300, Tarih: 19.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/9591 E.  ,  2013/13300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2000 takvim yılında işlenen suçtan davanın reddine,

2001 takvim yılında işlenen suçtan davanın düşürülmesine,

2002, 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında işlenen suçlardan beraat.

1-Katılan vekilinin sanık hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan 2001 takvim yılı bakımından verilen zamanaşımı nedeniyle düşme, 2005 takvim yılı bakımından verilen beraat hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki dava zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği ve "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Katılan vekilinin sanık hakkında 2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mükerrerlik nedeniyle red ve 2002-2003-2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

“2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçu yönünden; eldeki davaya dayanak teşkil eden İzmir Vergi Dairesi Başkanlığının 28.12.2005 gün ve 4406 sayılı mütalaası ve ekindeki 16.12.2005 gün ve VDENR-2005-1188/69 sayılı Vergi Suçu Raporunun Basmane Vergi Dairesinin 0520149084 numaralı mükellefi olan...ve Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlendiği, iddianamenin de bu mükellefle ilgili olarak tanzim edildiği, İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/135 Esas, 2006/401 Karar sayılı dosyasında ise aynı sanık hakkında bu kez Basmane Vergi Dairesinin 0080199150 numaralı mükellefi olan ... Deri ve Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. hakkında dava

açıldığının anlaşılması karşısında, her iki davaya konu mükellef şirketlerin farklı olduğu, ortada açılan mükerrer dava bulunmadığı cihetle, ”2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasının mükerrer olmadığı ve bu takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi yasaya aykırı, yine sanığa yüklenen “2002-2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçları bakımından ise olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki “2000-2002-2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4757, Karar No: 2021/5551, Tarih: 19.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/4757 E.  ,  2021/5551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 19/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16732, Karar No: 2013/16378, Tarih: 17.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/16732 E.  ,  2013/16378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinde havale tarihi yok ise de temyiz dilekçesinin sehven sanığa gönderilen tebligat parçasında bulunması nedeni ile sanığa tebliğ tarihinin süresinde olduğu tespit edilerek sanık ... hakkında olası kastla adam yaralamak suçundan verilen beraat hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak

Sanığın, av tüfeği ile kuşa ateş etmek isterken mağdur ...’ı yaralaması eyleminin taksirle işlendiği dosya içeriğine uygun olarak kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında şikayet yokluğu nedeniyle CMK'nin 223/8. maddesi gereği kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu husus CMUK'un 322. maddesi uyarınca yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasında yazılı olan kamu davasının 5237 Sayılı 223/8 maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16316, Karar No: 2016/184, Tarih: 12.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16316 E.  ,  2016/184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya kapsamından, ... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün nüfus kayıtlarına göre cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin “...” olduğu gerekçesiyle, ... Sulh Hukuk Mahkemesince de hükümlünün adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de; mahkemece kolluk araştırması yapılmadığı ve hükümlünün beyanının alınmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin tespiti için kolluk gücü ile araştırma yapılması, hükümlünün bulunduğu cezaevine müzekkere yazılarak hükümlünün beyanının alınması suretiyle cezaevine girmeden önceki ikamet adresinin belirlenmesi, daha sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 12.01.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32654, Karar No: 2016/29674, Tarih: 29.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/32654 E.  ,  2016/29674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 09.11.2015 tarihli ve 2015/29624 esas- 2015/30479 karar sayılı kararı ile '' ....Davacı vekili UYAP ortamından gönderdiği mazeret dilekçesinde, Giresun Dereli Asliye Hukuk Mahkemesinde keşfi bulunduğu yönünde geçerli bir mazeret bildirmiştir. Aynı yöntemle, belirlenecek duruşma gününün öğrenilmesi mümkün olup, yeni duruşma gününün tebliği için masraf yatırılmamış olması mazeretin reddini gerektirmez. Mahkemece mazeretin kabulü ile yargılamaya devam edilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile mazeretin reddedilmesi ve ardından dosyanın ikinci kez takipsiz bırakıldığı gerekçesi ile davanın açılmamış sayılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. '' gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmiştir.