muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4554, Karar No: 2011/9004, Tarih: 20.09.2011

geçen vekil tarafından tayin edilen avukat davalı Y.K. tarafından DSİ Genel Müdürlüğü aleyhine 23.12.2004 tarihinde açılan kamulaştırma bedelinin arttırılması davası sonucunda da, Tekkeköy Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 14.09.2006 tarih 152-227 sayılı kararıyla “davanın kısmen kabulü ile, 3741 sayılı parsel için 27.549,41 YTL kamulaştırma bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya iadesine, fazlaya ilişkin istemin reddine” dair verilen kararın deracattan geçmek suretiyle 29.01.2007 tarihinde kesinleştiği ve icra yoluyla da infaz edildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; dosya içeriğine, toplanan delillere hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle vekalet görevinin kötüye kullanıldığı saptanmak suretiyle tapu iptal ve tescil isteğinin kabulüne karar verilmiş olması doğru olduğuna göre; davalı A.Y.’ın bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak; 3741 sayılı parselin kamulaştırılması nedeniyle alacak isteği bakımından, Tekkeköy Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 14.09.2006 tarih ve 152-227 sayılı kararıyla hükme bağlanan ve kesinleşen 27.549,41.-TL. üzerinden ve faiz isteği de gözetilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken, faize faiz yürütür şekilde ve davacının yapmadığı masrafları kapsar biçimde fazla bedele hükmedilmiş olması doğru değildir.

Diğer yandan kabule göre de; harç ve vekalet ücretinin keşfen belirlenen ve harcı tamamlanan iptal tescil davasına konu taşınmazların değerleri ile hükmedilen alacak toplamı üzerinden belirlenmesi gerekirken, fazla harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi de isabetsizdir.

Davalı A.Y.’ın, bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 20.09.2011  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12417, Karar No: 2014/11629, Tarih: 21.10.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/12417 E.  ,  2014/11629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 11.3.2014 tarihli geri çevirme kararı ile davalılar ..., ... ve ... adlarına yeniden gerekçeli karar tebliği çıkartılarak usulünce tebliğ edilmesi istenildiği halde, geri çevirme sonrası, dahili davalı ... adına çıkartılan gerekçeli kararın No: 45'de ikamat etmesine rağmen, No: 49'da ikamet eden ...imzasına tebliğ edildiği,....'nün adresinin Numara belirtilmeksizin ... Köyü olarak belirtildiği ve yine aynı köy No: 49'da ikamet eden ... imzasına tebliğ edildiği, ...'nün vefat etmesi nedeni ile mirasçıları adına gerekçeli karar tebliğe çıkartıldığı ve mirasçılarından ... ve ... ile farklı adreste ikamet etmesine rağmen adlarına çıkartılan tebligatların kardeşleri ... imzasına tebliğ edildiği, bu halleri ile adı geçenler adına yapılan tebligatların usulsüz olduğu anlaşılmakla, gerekçeli kararın adı geçen taraflara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11121, Karar No: 2021/9688, Tarih: 07.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11121 E.  ,  2021/9688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Eczanesi’nin sahibi olan babası eczacı ...'in 16.06.2011 tarihinde vefat etmesi üzerine, 30.06.2011 tarihinde Bitlis İl Sağlık Müdürlüğü'ne müracaat ederek faaliyetlerinin durdurulması için talepte bulunduklarını, davalı kurumca 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler hakkında Kanunu'nun 7. maddesinde düzenlenen "Bir eczacı ...veya vefat eylerse ruhsatname sakıt olur" hükmü gerekçe gösterilerek babasına ait eczaneden 17.06.2011-30.06.2011 tarihleri arasında davalı kuruma fatura edilen reçetelerin ödenmesinin mümkün olmadığı belirtilerek, hak edişi olan 21.680 TL'nin davalı tarafça 14.11.2012 tarihli kararıyla kesildiğini, oysa eczacının vefatından sonra yakınlarının eczacılık faaliyetlerine devam etme haklarının bulunduğunu, kesilen 21,680 TL'lik alacağın yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczacılardan ilaç teminine ilişkin protokol metni'nin 8. ve 1. maddeleri uyarınca davaya bakmaya Ankara Asliye Hukuk Mahkemeleri yetkili olduğu için mahkemenin yetkisizliği nedeni ile dava dilekçesinin reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine; Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin, 19/04/2017 tarihli, 2016/30294 esas, 2017/4771 karar sayılı ilamıyla "...sözleşmede açıkça sözleşmeyi yapan taşra teşkilatının yetkili olduğu belirtilmiştir. Dosya kapsamında bulunan belgelerden söz konusu sözleşmenin davalı kurumun hangi taşra teşkilatı ile yapıldığı tespit edilememektedir. Hal böyle olunca sözleşmenin hangi taşra teşkilatı ile yapıldığının davalı kurum tarafından delillendirilmesi suretiyle tespit edilmesi gerekirken bu husus gözetilmeksizin mahkemece ilaçların teslim edildiği yerin tespit edilerek yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı" gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece, bozmaya uyulduğu belirtilerek, davaya bakmaya Ankara Asliye Hukuk Mahkemeleri'nin yetkili olduğu, davalı vekilinin yetki itirazının yerinde olduğu kanaatiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş; dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi üzerine mahkemece; eczacının ölümü halinde kuruma yapılacak bildirimin süresine ilişkin mevzuatta ve ilaç teminine dair protokolde hüküm yer almadığı için davanın kabulüne, 21.680 TL’nin taleple bağlı kalınarak 02/11/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-TMK’ nun 640/2. maddesine göre “mirasçılar terekeye elbirliği ile sahip olurlar ve sözleşme veya kanundan doğan temsil ya da yönetim yetkisi saklı kalmak üzere, terekeye ait bütün haklar üzerinde birlikte tasarruf ederler.”

İştirak halinde mülkiyet diğer bir deyişle elbirliği mülkiyetinde esasında, iştirak halinde mülkiyeti meydana getiren kişilerin hepsinin bir arada hak sahibi olmaları yer alır. Bu mülkiyette malikler paydaş değil, ortaktır. Tüzel kişiliğe sahip olmayan bu ortaklıkta, hakkın süjesi ortaklık olmayıp bir bütün halinde elbirliğiyle hareket etmek zorunda olan ortaklardır (MK. md. 640/1). Ortaklar arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır.

HMK’nun "Mecburi dava arkadaşlığı" başlıklı 59. maddesinde ise; "Maddi hukuka göre, bir hakkın birden fazla kimse tarafından birlikte kullanılması veya birden fazla kimseye karşı birlikte ileri sürülmesi ve tamamı hakkında tek hüküm verilmesi gereken hâllerde, mecburi dava arkadaşlığı vardır." hükmü düzenlenmiş bulunmaktadır.

Mecburi dava arkadaşları, ancak birlikte dava açabilir veya aleyhlerine de birlikte dava açılabilir. Bu tür dava arkadaşlığında, dava arkadaşları birlikte hareket etmek zorundadır. Ancak, duruşmaya gelmiş olan dava arkadaşlarının yapmış oldukları usul işlemleri, usulüne uygun olarak davet edildiği halde duruşmaya gelmemiş olan dava arkadaşları bakımından da hüküm ifade eder (HMK'md. 60/1).

Taraf ehliyeti 6100 sayılı HMK 'nun 114/ 1-d maddesi uyarınca dava şartlarından olup yine aynı yasanın 115/1 maddesi gereğincede kamu düzenine ilişkin olduğundan taraflarca ileri sürülmese dahi kendiliğinden gözönüne alınmalıdır. Ancak yine aynı yasanın 115/2 maddesi gereğince dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verilmeli, bu süre içinde bu dava şartı noksanlığının giderilmemesi halinde davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmelidir.

Davada, iştirak halinde mülkiyet gereği miras yoluyla terekeye dahil olan Kurum alacağı talebi, mirasçılardan biri tarafından dava edilmiştir. Bu durumda tereke alacağı üzerinde mirasçıların elbirliği mülkiyeti söz konusu olup, mirasçılardan biri tarafından dava açılması nedeniyle mirasçı açtığı bu davayı yalnız başına yürütemeyeceğinden, davanın bütün mirasçılar ile birlikte yürütülmesi gerekir. Bu nedenle Mahkemece, açılan iş bu davanın görülebilmesi için diğer mirasçıların davaya katılmalarının sağlanması veya TMK.640/3 maddesi gereğince terekeye temsilci tayin ettirmesi için davacıya uygun bir süre vermesi gerekir. Eğer diğer mirasçılar davaya katılmaz ve yazılı muvafakat da vermezler ise, bu durumda davayı açan mirasçının terekeye bir temsilci tayin ettirmesi gerekir (TMK.640/3). Terekeye atanan temsilci, bir kısım mirasçının açtığı davaya icazet verirse davaya tereke temsilcisi tarafından devam edilir. Terekeye temsilci atanması ve tereke temsilcisinin davaya devam etmesi halinde de, ayrıca diğer mirasçıların davaya katılmalarına veya muvafakatlerinin alınmasına gerek yoktur.

Davayı açan mirasçı, kendisine verilen kesin süreye (HMK md. 94) rağmen diğer mirasçıların davaya katılmalarını veya muvafakat etmelerini sağlayamaz ve terekeye temsilci de tayin ettiremez veya terekeye atanan temsilci davaya icazet vermezse davanın reddine karar verilir.

Somut olayda, dava konusu alacağın muris ...'in vefatından sonra sahibi olduğu eczanece Kurum mensuplarının reçetelerinin karşılamasına devam edilmesinden kaynaklandığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Murisin 16.06.2011 tarihinde vefatı ile geriye mirasçısı olarak ... ve Alp Taner’in kaldığı, davanın ise mirasçılardan ... tarafından açıldığı anlaşılmaktadır. Tereke alacağı üzerinde mirasçıların elbirliği mülkiyeti söz konusu olduğundan yukarıdaki açıklamalar ışığında diğer mirasçının davaya iştiraki ya da muvafakati sağlanmak suretiyle yargılama yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece, taraf teşkili sağlanmadan işin esasına girilerek, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir. Bu eksiklik kamu düzenine ilişkin olup, HMK’nun 369/1. maddesi uyarınca kanunun açık hükmüne aykırılık oluşturmakla kararın re’sen bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalı tarafın temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10249, Karar No: 2023/5783, Tarih: 05.07.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/10249 E.  ,  2023/5783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/300 E., 2016/404 K.

SUÇ : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.12.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kamu davası açılmıştır.

2-Balıkesir 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.02.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hükmolunan 5 ay hapis cezasının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar itiraz olunmadan 05.03.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

3-Sanık hakkında denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulması üzerine Balıkesir 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 07.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usule aykırı olduğuna ve mahkemede kendisini savunmadığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelemeye konu olay; sanığın mağdurun kızı ile olaydan önce kaçarak evlenmesi nedeniyle, sanık ve mağdur arasında husumet bulunması, mağdurun kiralamış olduğu iki katlı binada kuş beslemesi, sanığın olay gecesi av tüfeği ile binanın pencerelerine iki el ateş etmesi, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde, gece vakti aralarında husumet bulunan kayınbabası olan mağdurun kuş evine giderek, pencereye av tüfeği ile iki el ateş eden sanığın eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki silahla tehdit suçunu oluşturmakla, 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında, sanığın silahla tehdit suçundan mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması,

2.Kabul ve uygulamaya göre de;

Suç tarihinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 250 nci maddesinin birinci fıkrasında 08.07.2021 tarihinde yapılan değişiklikten öncesine ait olmakla;

2.Kabul ve uygulamaya göre de;

Suç tarihinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 250 nci maddesinin birinci fıkrasında 08.07.2021 tarihinde yapılan değişiklikten öncesine ait olmakla;

Anayasa Mahkemesi’nin, 02.08.2022 ... ve 31911 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 21.04.2022 ... ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı Kararı ile; 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış…” ibaresinin “...seri muhakeme usulü…” yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında; sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde düzenlenen Seri Muhakeme Usulü'nün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı’na tevdii edilmesinde zorunluluk bulunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Balıkesir 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 07.06.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 05.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11717, Karar No: 2018/1489, Tarih: 28.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11717 E.  ,  2018/1489 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasında görülen davada .... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26/11/2015 tarih ve 2014/1160-2015/964 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin..... plakalı aracı kasko sigortası ile sigortaladığını, 28.09.2011 tarihli yazı ile kasko poliçesini genel şartlar B.4.2 maddesi gereğince iptal ettiğini belirterek yazıyı iadeli taahhütlü posta ile muhatabına gönderilmek üzere davalıya teslim ettiğini, bu esnada sigortalı aracın 08.10.2011 tarihinde yanarak hasarlandığını, yaptıkları araştırmada sigorta poliçesinin iptali için gönderdikleri yazının ..../.... adresinde bulunan sigortalıya teslim edilmesi gerekir iken, 03.10.2011 tarihinde her nasılsa ....'ya gönderildiği, ....'dan 04.10.2011'de iade edilen evrağın 07.10.2011 tarihinde ....'a geri geldiği ve sigortalıya ancak 14.10.2011 tarihinde teslim edildiğini öğrendiklerini, müvekkilinin feshe ilişkin yazısı sigortalıya tebliğ edilmeden önce sigortalı araç hasarlandığı için müvekkili şirketin hasar bedelini sigortalıya ödemek zorunda kaldığını, sovtaj bedeli düşüldükten sonra müvekkili zararının 12.102,00 TL olduğunu, davalının yazıyı 15 gün sürede sigortalıya tebliğ etmesinin basiretli bir tacir davranışı olmadığını ileri sürerek, 12.000,00 TL'nin 09.03.2012 temerrüt tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın öncelikle zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesini talep etmiş, esasa ilişkin olarak da; 5584 sayılı Posta Kanunu gereğince taahhütlü olarak gönderilen bir maddenin kaybolması halinde taahhüt ücretinin 50 katı tutarında tazminat ödemekle sorumlu olduklarını, sorumluluklarının sınırlı olduğunu, davacı tarafın içerisinde önemli ve süreye bağlı bir belge göndermesi halinde bunu ...., kargo veya kurye ile göndermesi gerektiğini, iadeli taahhüt yoluyla gönderilen posta gönderilerinde zaman taahhüdü bulunmadığını, gönderi de alıcısına teslim edildiğinden müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; davacı ... şirketinin kasko sigortası ile sigortaladığı aracın sigorta poliçesini iptal ettiğine ilişkin yazıyı davalıya teslim ederek muhatabına gönderdiği, gönderinin postaya veriliş tarihinden sonra 16. gününde muhatabına ulaştırdığı, davacı tarafça her ne kadar sigorta sözleşmesinin feshine dair yazının süresinde ulaşmadığı gerekçesi ile ödediği hasar bedelinin davalıdan tahsili talep edilmiş ise de, davacının sigortalıdan tahsil ettiği primleri iade etmemiş olduğu, sigorta sözleşmesinin Sigorta Genel Şartları B.4.2 maddesi gereğince feshedilebilmesi için prim fazlasının iade edilmesi gerektiği, ancak davacı tarafça bu şartın yerine getirilmediği, bu nedenle sigortalıya gönderilen yazı zamanında ulaşmış olsa dahi feshin sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

-/-

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, dava tarihinde geçerli bulunan kasko poliçesi genel şartlarının B.4.2 maddesi gereğince 15.09.2011 günlü kısmi hasardan sonra ve hasar bedelinin sigortalıya ödenmesinden önce sözleşmenin feshi gerekirken kısmi hasar bedeli sigortalıya ödendikten sonra 28.09.2011 tarihinde yapılan feshin poliçe genel şartına uygun bulunmaması nedeniyle feshin geçersiz ve sonuç doğurmayacak bulunmasına, bu nedenle davalı ...'nın tebligatı sigortalıya geç ulaştırmasının sonuca etkili olmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, onama harcının peşin harçtan mahsubu ile bakiye 6,70 TL harcın davacıdan tahsiline, 28/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2023/6799, Karar No: 2023/4816, Tarih: 30.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/6799 E.  ,  2023/4816 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 02.01.2023

İLK DERECE MAHKEMESİ : İpsala Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/275 E., 2018/154 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı ... vekili tarafından verilen talep dilekçesi doğrultusunda 29.11.2022 tarihli tashih kararı oluşturulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin 29.11.2022 tarihli kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 02.01.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 02.01.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen toplam miktar 3.718,09 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Tashihi talep edilen asıl karar kesin ise maddi hatanın düzeltilmesi talebi üzerine verilen ek karar da asıl karar gibi kesindir; yani temyiz edilemez. Yukarıda açıklandığı üzere asıl karar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince kesin olup bu karara ilişkin tashih talebi hakkında verilen ek karar da temyiz olunamayacağından, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 02.01.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 02.01.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.