muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3581, Karar No: 2022/10854, Tarih: 06.07.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/3581 E.  ,  2022/10854 K.**

**"İçtihat Metni"**

Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2013 tarihli 2013/556 (E) ve 2013/687 (K) Karar sayılı ilamıyla hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanığın cezalandırılmalarına karar verilmiş, bu mahkumiyet hükmü suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyiz edildiği Yargıtay ( Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 14.03.2016 gün ve 2015/385- 2016/4318 Esas ve Karar sayılı ilamı ile mala zarar verme suçu hakkında kurulan hüküm bakımından temyiz talebinin reddine, hırsızlık suçu bakımından ise hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/05/2022 tarih ve KD-2022/32843 sayılı yazısı ile özetle, suça sürüklenen çocuğa isnat olunan suçların, park halinde bulunan bir aracın camının kırılması ve araçta bulunan çantanın alınması şeklinde gerçekleşen mala zarar verme ve nitelikli hırsızlık fiillerine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Yapılan soruşturma kapsamında, parmak izi veya görgü tanığı tespit edilememiş bununla birlikte olay yerini gören bir güvenlik kamerası kaydına ulaşılmıştır. Kayıtların kolluk tarafından incelenmesi üzerine hazırlanan 02/10/2013 tarihli "Araştırma ve CD İnceleme Tutanağı"nda "şahsın kısmımızca tanınan ... olabileceğinin değerlendirildiği" şeklinde bir tespit yapılmıştır. Yargılama sırasında savunması alınan suça sürüklenen çocuk, söz konusu fiilin kendisi tarafından gerçekleştirilmediğini, o sıralarda okulda olduğunu beyan etmiştir. Tanık sıfatıyla dinlenen, tutanakta imzası bulunan polis memurlarından birisi kamera görüntülerindeki şahsın yüzde doksan oranında ... olabileceğini ifade etmiş, diğer polis memuru ise olay tarihinde şahsı aynı kıyafetlerle gördüğü için emin olduğunu ifade etmiştir. Bununla birlikte suça sürüklenen çocuğun 25/12/2013 tarihli duruşmadaki savunmasında, 20/09/2013 Cuma günü (saat 15.42 civarında) gerçekleşen olay sırasında sabah 08.00'den akşam 16.00'ya kadar okulda olduğunu beyan etmesine karşın, çocuk lehine bulunan şüphenin giderilmesine yönelik olarak, çocuğun o tarihte ve olay saatinde okulda bulunup bulunmadığı araştırılmaksızın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. Bu nedenle, çocuk lehine bulunan şüphenin kesin olarak yenilmeksizin mahkumiyet hükmü kurulması bozmayı gerektiği talebiyle itirazda bulunulması üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06/05/2022 tarih ve KD-2022/32843 sayılı istemi yerinde olduğundan KABULÜ ile;

Mala zarar verme suça ilişkin kararın kesin nitelikte olduğu ve bu hukuka aykırılığın ancak kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği mümkün görülmüştür.

Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 14.03.2016 gün ve 2015/385- 2016/4318 Esas ve Karar Esas ve Karar sayılı hırsızlık suçu yönünden kurulan düzeltilerek onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06/05/2022 tarih ve KD-2022/32843 sayılı istemi yerinde olduğundan KABULÜ ile;

Mala zarar verme suça ilişkin kararın kesin nitelikte olduğu ve bu hukuka aykırılığın ancak kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği mümkün görülmüştür.

Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 14.03.2016 gün ve 2015/385- 2016/4318 Esas ve Karar Esas ve Karar sayılı hırsızlık suçu yönünden kurulan düzeltilerek onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda suçlamaları kabul etmediği, soruşturma aşamasında kolluk tarafından hazırlanan CD izleme tutanağında görüntülerdeki kişinin suça sürüklenen çocuk olduğu tespitinin yapıldığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun değişik cephelerden çektirilecek teşhise elverişli boy fotoğrafları temin edilerek, görüntülerin ileri teknolojik tekniklerle netleştirilerek mevcut kamera görüntülerindeki kişinin suça sürüklenen çocuk olup olmadığının, bilirkişi marifetiyle, gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan, Polis veya Jandarma Kriminal Daire Başkanlığından alınacak rapor ile tereddüde mahal vermeyecek şekilde belirlenerek sonucuna göre, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Suç tarihi itibariyle güneşin batış saatinin 17:26 olduğu, suçun ise güvenlik kamera görüntülerine göre 15:42 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında, eylemin gündüz vaktine denk gelen zaman diliminde işlendiği gözetilmeden, gece vakti işlendiğinden bahisle suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde TCK'nın 143. maddesi uyarınca cezasında arttırım yapılması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle itiraza uygun olarak BOZULMASINA, 06.07.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12167, Karar No: 2010/11258, Tarih: 06.10.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/12167 E.  ,  2010/11258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın meydana gelen kavga sırasında, av tüfeği ile havaya ateş etme şeklinde gerçekleşen eyleminin 765 sayılı TCK.nun 466/2. madde ve cümlesinde düzenlenen kavgada silah boşaltma ve 5237 sayılı TCK.nun 106/2-a madde ve fıkrasında düzenlenen silahla tehdit suçlarını oluşturduğu; buna göre de, lehe olan 765 sayılı TCK. hükümlerine göre mahkumiyetine karar verilmesinin gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 6.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1974, Karar No: 2014/8138, Tarih: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1974 E.  ,  2014/8138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9641, Karar No: 2011/13975, Tarih: 14.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9641 E.  ,  2011/13975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytinlik niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13303, Karar No: 2014/22790, Tarih: 04.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/13303 E.  ,  2014/22790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/156, Karar No: 2016/433, Tarih: 18.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/156 E.  ,  2016/433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.......Sulh Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı

görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 18.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7147, Karar No: 2013/1789, Tarih: 22.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/7147 E.  ,  2013/1789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-d-e, 52/2-4, 53/6 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin tayin olunan adli para cezasının ertelenmemesine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Mağdura ait Gebze Fatih Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 08.09.2008 tarihli doktor raporunda, mağdurun yaşamını tehlikeye sokacak ve yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralandığı ifade edilmiş ise de, anılan raporda, kafada frontal bölgede 2x3 cm'lik deri kesisi, ağızda üst dudak içinde 2 cm'lik kesi, üst dişlerde kırık olduğunun belirtilmesi ve mevcut bulguların ne şekilde mağdurun yaşamını tehlikeye sokan ve yüzünde sabit ize neden olan durum meydana getirdiğine ilişkin açıklamaya yer verilmemesi karşısında, mağdur hakkında Adli Tıp uzmanından rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de:

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih, 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” kıstasının uygulanamayacağı dikkate alınmadan, temel cezanın belirlenmesinde “failin güttüğü amaç ve saikinin” gerekçe olarak gösterilmesi,

2- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanığa hükmolunan temel cezada 5237 sayılı TCK'nın 89/2. maddesi uyarınca artırım yapıldığı sırada, mağdurun kemik kırılmasına neden olacak şekilde yaralandığı belirtildikten sonra, anılan maddenin (b) bendi yerine, (d) ve (e) bentlerinin uygulanan kanun maddesi olarak gösterilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

3- Sanığa ait suç tarihinde geçerli sürücü belgesi bulunup bulunmadığı araştırılıp, onaylı örneği getirtilmeden, temin edilen onaysız sürücü belgesi suretine dayalı olarak sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21905, Karar No: 2015/20107, Tarih: 19.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21905 E.  ,  2015/20107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Gümüşhacıköy Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi :16.06.2015

No :2013/210-2015/115

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 4-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak, geçiş hükümlerini içeren aynı Yasa'nın Geçici 7. maddesi hükmünde "bu Kanun"un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun'un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibari hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler.” hükmü ve genel olarak yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5. maddesidir.

Anayasa Mahkemesi’nin 27.03.2007 tarihli 26475 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 04.10.2006 tarihli ve 2002/.. Esas 2006/.. Karar sayılı kararı ile 506 sayılı Yasa'ya 2098 sayılı Yasa ile Ek 1. madde olarak eklenen, 3395 sayılı Yasayla kapsamı genişletildikten sonra 3520 sayılı Yasa ile Ek. 5. madde olarak numaralandırılan düzenlemede yer alan "azotlu gübre ve şeker sanayii" ibaresi iptal edilmiş ise de, Anayasa’nın 153/5. maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi de gözetildiğinde, davacının Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının yürürlük tarihi olan 27.03.2007 tarihinden önceki dönem yönünden itibari hizmetten yararlandırılması mümkün değildir. İtibari hizmet süresi olanağından 27.03.2007 tarihinden önceki dönemde yararlanmak için, Yasanın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır.

Dava konusu olan. 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden ise, iş koluna ilişkin koşul dışındaki unsurlarda (işyeri koşullarında) bir değişiklik

./..

Dava konusu olan. 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden ise, iş koluna ilişkin koşul dışındaki unsurlarda (işyeri koşullarında) bir değişiklik

./..

olmamıştır. İptal kararı ile 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihi arasındaki dönemde, anılan madde koşullarının davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin incelenmesi amacıyla düzenlenerek karara dayanak yapılan bilirkişi raporundan işyerinde, davacının, doğrudan ek 5. maddede sayılan çelik, demir ve tunç döküm, zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle ve patlayıcı maddeler yapılmasında ve kaynak işlerinde çalışmasının bulunmadığı, tütün işleme işi yapan fabrikada çalıştığı anlaşılmaktadır. Öte yandan işyerinde tütün tozlarından dolayı eczaneden alınan maskelerin kullanıldığı tanık ifadelerinde belirtilmektedir. Davacının, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki işyeri, çalıştığı birim ve yaptığı iş tereddüde mahal vermeksizin belirlenmeden, işyerinin fiziki durumu keşifle tespit edilmeden, davacının yaptığı işin, gaz maskesiyle çalışmayı gerektiren iş olup olmadığı hususunda gerekli araştırma ve yeterli inceleme yapılmadan, mahkemece, yazılı şekilde karar verilmesi, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, temizlik elemanı, odacı, bahçıvan, yazıcı, güvenlik görevlisi, sevkiyatçı, ambarcı vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinin fiziksel koşulları keşif ile tespit edilmeli; davalı işveren vekilince, eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen Adıyaman İş Mahkemesinin 2008/.. E. – 2011/.. K. sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler ( zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren işgüvenliği konularında uzman bilirkişiden rapor alınmalı; alınan rapor mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV.bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmelidir

Kabule göre ise; yargılama aşamasında davacının ölmesi üzerine, davacı mirasçısıının davaya dahil edilmesine rağmen karar başlığında dahil edilen davacı mirasçısının gösterilmemesi, usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.