muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1032, Karar No: 2024/2212, Tarih: 28.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/1032 E.  ,  2024/2212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/975 Değişik İş, 2021/975 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2021/İHK-41921

EK KARAR TARİHİ : 27.01.2022

DAVA TARİHİ : 12.04.2021

HÜKÜM/KARAR : Davalı İtirazının Reddi/ Davanın Kısmen Kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2021/127616

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece 15.12.2021 tarihli ek karar ile temyiz nispi harcının ödenmemesi sebebiyle davalının temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, başvuru için gerekli temyiz nispi harcın süresinde ödenmediği gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz başvurusunun reddine yönelik 15.12.2021 tarihli ek karara ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken ödenmeyen temyiz harç ve giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekir. 6100 sayılı Kanun’un anılan hükümleri gereğince, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, temyiz başvurusu yapılmamış sayılır.

Dosya içeriğine göre mahkemece ödenmeyen temyiz nispi harcının bir haftalık kesin sürede ödenmesi için usulüne uygun olarak düzenlenen muhtıra, davalı vekiline 08.01.2022 tarihinde tebliğ edilmiştir. Temyiz nispi harcı davalı vekili tarafından bir haftalık yasal süre içerisinde mahkeme veznesine yatırılmamıştır.

Temyiz başvurusunun reddine ilişkin mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Mahkemece verilen 15.12.2021 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2406, Karar No: 2017/7315, Tarih: 12.06.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/2406 E.  ,  2017/7315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hükmü temyiz eden davalı kadın adil yardım talebinde bulunmuştur. Davalının temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığı, dosyada mevcut mali durumla ilgili belgelerden de anlaşılmakla adli yardım talebinin " temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muafiyete" münhasır olmak üzere kabulüne karar verilip, temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmiştir.

2- Davacı ... 27.02.2017 tarihli dilekçesiyle davadan feragat ettiğini bildirdiğinden bu husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda gösterilen sebeple hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.06.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/24077, Karar No: 2013/7286, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/24077 E.  ,  2013/7286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında “hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; Katılana ait Halk Gıda Pazarı isimli markette sorumlu müdür olarak çalışan sanığın, aynı iş yerinde kasiyer olarak çalışan tanıklar ... ve ...’a satış işlemleri sırasında bazen barkot okutmaksızın satış yapmalarını ve müşterilerden bu şekilde almış oldukları paraları ayrı yere koyarak akşamları kasa sayımı sırasında kasa açığı çıktığında bu para ile kasa açıklarını kapatmalarını istemesi üzerine, tanıklar ... ve ...’ün uzun süreden beri bu şekilde satış yapmaya başladıkları, bu satış nedeniyle almış oldukları paraları kasanın altında bulunan defterin içine koydukları, sanığın daha sonra bu parayı bulunduğu yerden alarak mal edindiği, bu durumdan rahatsız olan ... ve...’ün durumu katılana anlatmaları üzerine katılanın seri numarasını almış olduğu

bir adet 5 TL ile bir adet 10 TL parayı tanık ...’a vererek bunları kasa altında bulunan defterin içerisine koymasını istemesi üzerine, tanık ...’ın belirtilen şekilde hareket ettiği, sanığın parayı almasından sonra ise olay yerine gelen ve katılanın bilgi verdiği polis görevlilerinin söz konusu paraları sanığın üzerinde ele geçirdikleri olayda, “hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma” suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın sorgusunda belirttiği adrese, 23/10/2008 olan duruşma gününün ve iddianamenin usulüne uygun şekilde 29/08/2008 tarihinde tebliğ edilmiş olması, katılanın zararının giderilmemesi karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1346, Karar No: 2011/9077, Tarih: 18.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1346 E.  ,  2011/9077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama ve temyize başvurma harçlarının alınmasına, 18.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/30632, Karar No: 2012/15595, Tarih: 08.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/30632 E.  ,  2012/15595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 13. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez." düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur. Ayrıca, 5779 Sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.  Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; " ... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır. Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onanmış ve onaylayan yasada; "...Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddine karar verilmesi  gerekmektedir.

Somut olayda borçlu belediyenin Halkbank Arnavutköy Şubesi ve Yapı ve Kredi Bankası Arnavutköy Şubesindeki  hesaplarına haciz konulduğu, borçlunun haczedilmezlik şikayetinde bulunduğu, mahkemece hiç bir araştırma ve inceleme yapılmadan belediyenin menkul ve gayrimenkullerinin haczedilemeyeceği, ancak 6183 sayılı yasadan doğan borçları nedeniyle haczin mümkün bulunduğu, belediyelere tahsis edilen gelirlerin tahsis amacına göre kamuya tahsisli olduğu gerekçesiyle haczin kaldırılmasına karar verildiği görülmektedir.

Bu durumda mahkemece,  haciz tarihi itibariyle ilgili banka ve borçlu belediyeden gerekli araştırma   yapılarak  tüm  ilgili kayıtlar,  hesap  ekstreleri  getirtilerek,  yukarıdaki  kurallar doğrultusunda  hesaba yatan  paraların  nitelikleri incelenmeli,  vergi, resim  ve harç niteliğinde veya kamu  hizmetinde fiilen kullanılıyor olmaları halinde haczin  kaldırılmasına, aksi takdirde şikayetin reddine karar verilmelidir.

Bu durumda mahkemece,  haciz tarihi itibariyle ilgili banka ve borçlu belediyeden gerekli araştırma   yapılarak  tüm  ilgili kayıtlar,  hesap  ekstreleri  getirtilerek,  yukarıdaki  kurallar doğrultusunda  hesaba yatan  paraların  nitelikleri incelenmeli,  vergi, resim  ve harç niteliğinde veya kamu  hizmetinde fiilen kullanılıyor olmaları halinde haczin  kaldırılmasına, aksi takdirde şikayetin reddine karar verilmelidir.

Hesapların havuz hesabı niteliğinde olduğunun tesbiti halinde ise, hesabın sürekli işlem görüyor olması ve sürekli yatan ve çekilen paraların bulunması karşısında kalan bakiyenin vergi, resim ve harç gelirinden mi, yoksa haczi kabil paralardan mı oluştuğunun belirlenmesine imkan olmadığı, bu şekilde haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin, iddiasını ispat imkanını kendisinin kaldırdığı  gibi haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı bu davranışın AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunduğu, hukukça korunamayacağından, hesaplardaki paraların haczedilmezliğinin ispatlanamadığının, öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edileceği nazara alınarak şikayetin reddine karar verilmesi gerekmektedir. Eksik incelemeyle  yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/895, Karar No: 2014/8556, Tarih: 29.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/895 E.  ,  2014/8556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2011/862-2013/720

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıdan Kocaeli 1.Aile Mahkemesi'nin 2005/627-662 sayılı ilamı ile boşandığını, davalı için 200 TL yoksulluk nafakası, müşterek çocuk için 200 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, müvekkilinin, nafaka borcuna mahsuben, müşterek çocuk Tuana'nın özel okul masraflarını karşıladığını, yaptığı ödemelerin nafaka miktarlarının çok üzerinde olduğunu, buna rağmen müvekkili aleyhine Kocaeli 6.İcra Müdürlüğü'nün 2010/5713 sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davacının nafaka ödemesini fazlası ile yaptığını belirterek, 22.400 TL nafaka borcundan dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; davacının kendi isteğiyle müşterek çocuğun özel okula gönderildiğini, özel okul masraflarının nafaka borcundan mahsubunun, davalı tarafından kabul edilmediğini belirterek, davanın tamamen reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacının müşterek çocuğun özel okul giderlerini ödemesinin, ahlaki ödemeler olarak kabul edilmesi gerektiği, çocuğun özel okulda okuma masrafının, nafaka talebinden vazgeçme olarak kabulünün davalının açık kabulüne bağlı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 22,400 TL'lik ilamlı icra takibinin kısmen iptali ile davacının davalıya 16.530,20 TL nafaka borcu bulunduğunun tespitine, 16.530,20 TL nafaka borcu dışındaki davalının icra takibinin iptaline karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.,

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, davalı vekilinin temyiz itirazlarının ise kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekili davasında; müvekkilinin müşterek çocuğun özel okul masraflarını, karşılaması nedeniyle hakkında davalı yanca başlatılan 22.400 TL nafaka borcundan dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Menfi tespit davasının konusunu oluşturan,Kocaeli 6.İcra Müdürlüğü'nün 2010/5713 sayılı dosyasında, davalı alacaklı 18.8.2005-18.10.2010 tarihleri arasında ödenmeyen 62 aylık nafaka bedeli olan 22.400 TL'nin davacıdan tahsili amacıyla icra takibi başlatmıştır.

Davacı vekili davasında; müvekkilinin müşterek çocuğun özel okul masraflarını, karşılaması nedeniyle hakkında davalı yanca başlatılan 22.400 TL nafaka borcundan dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Menfi tespit davasının konusunu oluşturan,Kocaeli 6.İcra Müdürlüğü'nün 2010/5713 sayılı dosyasında, davalı alacaklı 18.8.2005-18.10.2010 tarihleri arasında ödenmeyen 62 aylık nafaka bedeli olan 22.400 TL'nin davacıdan tahsili amacıyla icra takibi başlatmıştır.

Mahkemece; hükme esas alınan 12.6.2012 tarihli bilirkişi raporunda; davacının 18.8.2005 -18.10.2010 tarihleri arasında ve takip tarihi itibariyle ödenmeyen 22.400 TL nafaka borcu olduğu belirtilmiş ancak mahkemece, davacının takip tarihinden sonra yaptığı nafaka ödemeleri (5869TL) asıl alacaktan düşürülmek suretiyle davacının davalıya 16.530,20 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Ne var ki, mahkemece takip tarihi itibariyle davacının borçlu olmadığı miktarın tespitine karar verilmesi gerekirken, yargılama sırasında davacı tarafından yapılan nafaka ödemelerinin düşürülmesi suretiyle, davalı alacağının takip tarihi itibariyle 16.530,20 TL olarak değerlendirilmesine sebebiyet verecek şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9832, Karar No: 2008/1561, Tarih: 18.02.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/9832 E.  ,  2008/1561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde belediyeden alınan izne aykırı olarak yapılan kesim ve budama işlerinin durdurulup, bu işlerin ehil kimselere yaptırılmasına karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme kararı bir kısım davalı vekiline 16.8.2007 günü tebliğ edilmiş olup, temyiz dilekçesi 13.9.2007 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Bu durumda HUMK.nun 437. maddesi hükmünde öngörülen 8 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan 1.6.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin REDDİNE, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1311, Karar No: 2014/12133, Tarih: 04.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1311 E.  ,  2014/12133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Atılı suçtan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... ve sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2409, Karar No: 2012/6276, Tarih: 10.09.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/2409 E.  ,  2012/6276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu öldürme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın çocuğa yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, delillerin hatalı takdir edildiğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, ... Cumhuriyet Başsavcılığı Adli emanetinin 2011/1663 sırasında kayıtlı olup ... Kriminal Polis Laboratuvarının 20/07/2011 tarihli ekspertiz raporu ile 6136 Sayılı Kanunun 4/1. maddesinde belirtilen yasak niteliği haiz bıçaklardan olduğu bildirilen bıçağın sahibi ... hakkında soruşturma yürütüldüğü anlaşılmakla, bıçağın iadesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından bıçağın müsaderesine ilişkin ilgili bölümün çıkartılarak yerine “Adli emanetin 2011/1663 sırasında kayıtlı, suçta kullanılan ve ...’a ait olduğu anlaşılan 6136 Sayılı Kanun kapsamındaki bıçakla ilgili olarak ayrıca soruşturma yürütüldüğünden, bu aşamada bıçağın müsaderesine karar verilmesine yer olmadığına” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle

CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, re’sen de temyize tabi hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 10/09/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.