muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/9470, Karar No: 2007/4267, Tarih: 30.04.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/9470 E.  ,  2007/4267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Bankası A.Ş vek.Av. ... ile davalı 1- ... Yapı Elem. San Tic. Ltd.Şti. 2- ... 3- ... Kuş vek.Av. ... arasında görülen dava hakkında İzmir 3.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 20.10.2005 ... ve 67-488 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 6.7.2006 ... ve 141-7342 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1.90.-YTL harç ve takdiren 160.00.-YTL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 30.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15612, Karar No: 2010/9528, Tarih: 30.06.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/15612 E.  ,  2010/9528 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Kocaeli 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/01/2007

NUMARASI : 2004/255-2007/2

SANIK : Yahya TÜRKER

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kavgada silah boşaltma ve sarhoşluk

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

TEMYİZ EDEN : Sanık müdafii

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında sarhoşluk suçundan, Kabahatler kanununun 35. maddesi uyarınca verilen idari para cezası tayinine ilişkin karar aynı Kanunun 29. maddesine göre itirazı kabil olup temyiz olanağı bulunmadıgından sanık müdafiinin bu suçtan kurulan hükme ilişkin başvurusu itiraz niteliğinde kabul edilerek dosyanın bu konuda mahallince itiraz merciine gönderilmesi mümkün görülmüştür.

2- Sanık müdafiinin "kavgada silah boşaltma ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık" suçlarından kurulan hükme yönelik temyizine gelince:

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 30.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6096, Karar No: 2013/3037, Tarih: 06.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/6096 E.  ,  2013/3037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, katılan hakkında yaralama iddiasına ilişkin Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği dilekçe üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, ilgili polis merkezinden belgelerin istenilmesi üzerine gönderilen 17.06.2006 tarihli tutanakta, başka bir suçtan hakkında adli kontrol kararı bulunan sanığın, olay günü imza atmak için karakola geldiğinde, girişte üstünü aramak isteyen polis memuru katılana karşı bağırmak suretiyle agresif hareketlerde bulunduğu ve elini demir bahçe kapısına vurmak istediği sırada, katılan tarafından kolunun tutulması üzerine, agresif hareketlerine devam ettiğinin belirtilmesi, katılanın aşamalardaki ifadesinde ise, karakol girişinde üstünü aramak istediği sanığın bağırıp çağırdığı ve bu sırada tutmuş olduğu kolunun kapıya gelmesi üzerine yaralandığını beyan etmesi karşısında, söz konusu tutanak içeriği ile katılanın ifadesi arasındaki çelişki giderilmeden ve tanık sıfatıyla dinlenilmesinden gerekçe gösterilmeksizin vazgeçilen tutanak tanığı ... ... ile olay hakkında bilgi sahibi olan görevliler yöntemince dinlenilmeden ve de sanığın cebir veya tehdit içeren eylemlerinin neler olduğu da açıklanmadan, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1221, Karar No: 2014/27011, Tarih: 16.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/1221 E.  ,  2014/27011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmalarının geçtiği işyerinin ve yaptığı işin itibari hizmet süresi ve fiili hizmet süresi zammı kapsamında olduğunun tespiti istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılardan Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüştür.

Bu bağlamda;

a) Mahkemece kabul edilen, davacının 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki itibari hizmet süresine tabi çalışmaları yönünden;

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesindeki düzenlemenin, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 106. maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılmış olması ve 5510 sayılı Yasanın 40. maddesinin 2. fıkrasının 5. bendindeki düzenlemenin ise davacının 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesindeki itibari hizmet süresinden faydalanma şartlarından farklı şartlara (iş – işyeri – kapsamdaki sigortalılık) ilişkin olması nedeniyle, 5510 sayılı Yasanın Geçici 7. maddesinde, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesindeki düzenleme gereğince hak edilen itibari hizmet sürelerinin “3600 gün prim ödeme şartı”

./...

-2-

aranmaksızın değerlendirilmesi olanağı öngörülmüş olup, hüküm fıkrasında 3600 gün çalışma koşuluna yer verilmiş olması; ayrıca, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, davalı işyerinden bildirilen gün sayısı 544 gün olup, 0.25 ile çarpımı sonucu faydalanabileceği itibari hizmet gün sayısı (544 gün x 0.25=) 136 güne isabet ederken mahkemece 158 gün itibari hizmet gün sayısı kabul edilmesi ve itibari hizmet süresinin sigortalılık süresine eklenmesi gerektiği belirtilmeden;

b) Mahkemece kabul edilen, davacının 01.10.2008 – 07.01.2013 tarihleri arasındaki fiili hizmet süresi zammına tabi çalışmaları yönünden;

b) Mahkemece kabul edilen, davacının 01.10.2008 – 07.01.2013 tarihleri arasındaki fiili hizmet süresi zammına tabi çalışmaları yönünden;

5510 sayılı Yasanın 40. maddesinin 3 ve 4. fıkralarındaki “Bu maddenin birinci fıkrası hükmüne göre hesaplanan fiilî hizmet süresi zammı, yukarıdaki tablonun (13) ve (14) numaralı sırasında yer alan sigortalılar için sekiz, diğer sigortalılar için beş yılı geçmemek üzere uzun vadeli sigorta kolları uygulamasında prim ödeme gün sayısına eklenir. Bu sürelerin, üç yılı geçmemek üzere; (18) numaralı sırasında bulunanlar için tamamı diğerleri için yarısı emeklilik yaş hadlerinden indirilir. Tablonun (10) numaralı sırasında yer alan sigortalılar için bu fıkradaki süre sınırı uygulanmaz.

Yukarıdaki fıkrada belirtilen yaş haddi indiriminden yararlanabilmek için ölüm ve malûliyet halleri ile (18) numaralı sırada bulunanlar hariç tablonun (10) numaralı sırasında yer alan sigortalıların en az 1800 gün, diğer sıralarda yer alan sigortalıların ise en az 3600 gün belirtilen işyeri ve işlerde çalışmış olmaları şarttır. ” hükmü gereği, davacının 2. fıkra 5. bent kapsamındaki davalı işverenin termik santral işyerinde kimyasal arıtma işinde fiili hizmet süresi zammına tabi çalışmalarının beş yılı geçmemek üzere uzun vadeli sigorta kolları uygulamasında prim ödeme gün sayısına ekleneceği ile fiili hizmet zammı süresinin üç yılı geçmemek üzere yarısının aynı işyeri ve işte 3.600 gün çalışması koşuluyla emeklilik yaş haddinden indirileceği belirtilmeden;

Karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının;

a) 1 numaralı bendin itibari hizmet süresi tespitine yönelik 2. Paragrafının tamamen silinerek, yerine, “506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi uyarınca, davacının, 28.03.2007 -30.09.2008 tarihleri arasında davalı işveren tarafından işyerinden bildirilen 544 gün x 0.25 gün karşılığı olan 136 gün itibari hizmet gün sayısının sigortalılık süresine eklenmesine,

../...

-3-

SONUÇ: Hüküm fıkrasının;

a) 1 numaralı bendin itibari hizmet süresi tespitine yönelik 2. Paragrafının tamamen silinerek, yerine, “506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi uyarınca, davacının, 28.03.2007 -30.09.2008 tarihleri arasında davalı işveren tarafından işyerinden bildirilen 544 gün x 0.25 gün karşılığı olan 136 gün itibari hizmet gün sayısının sigortalılık süresine eklenmesine,

../...

-3-

b) 1 numaralı bendin fiili hizmet süresi zammının tespitine yönelik 3. paragrafının tamamen silinerek, yerine, “5510 sayılı Yasanın 40. maddesi uyarınca, davacının, davalı işverenin termik santral işyerinde, kimyasal arıtma işindeki 01.10.2008 – 07.01.2013 tarihleri arasındaki çalışmalarında sigorta primi ödenmiş günleri x 60/360 (2. fıkra 5. bent) formülüyle hesaplanan 1.537x60/360=256 gün fiili hizmet zammı süresi bulunduğunun, bu sürenin prim ödeme gün sayısına fiili hizmet süresi zammı olarak eklenmesi gerektiğinin, 256 gün fiili hizmet süresi zammının, üç yılı geçmemek üzere yarısının aynı işyeri ve işte 3.600 gün çalışması koşuluyla emeklilik yaş haddinden indirileceğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına, gerekçenin ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.12 .2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5281, Karar No: 2007/10745, Tarih: 30.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/5281 E.  ,  2007/10745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ş. vek. Av. ....ile davalılar 1-.... Ürünleri San. Tİc. A.Ş. 2- ... A.Ş. 3- ....vek. Av.... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 26.11.2001 gün ve 270- 1300 sayılı hükmün davalılardan... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Temyiz eden davalı ... vekilinin maktu harç yatırdığı bakiye karar ve ilam harcını yatırmamış olduğu ve temyiz dilekçesinde bu harçlar yönünden adli yardım talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

Uygulamada adli yardım en geç dava sırasında yapılabilir. Hükümden sonra kanun yollarına müracaat için adli yardım kararı verilemez (Y. 8.H. D. 26.12.1960 tarih 6937/ 8506 sayılı kararı, Prof. Dr. ... Hukuk Muhakemeleri Usulü, 5. Baskı 1991 Cilt 4 sh. 3757). Açıklanan nedenlerle davalı vekilinin adli müzaharet talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Mahkemece temyiz eden davalıya gerekli harç ve masrafları yatırması için kesin süre içeren muhtıra tebliğ edildiği halde eksikliğin tamamlanmadığı ve dosyanın bu haliyle temyiz için Dairemize gönderildiği görülmektedir.

HUMK.’ nun 434/3. maddesine göre verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verme yetkisi hükmü veren mahkemeye ait ise de, mahkemece temyiz isteminin reddine karar verilmeden dosyanın Yargıtay’ a gönderilmesi durumunda dosya mahalline geri çevrilmeden doğrudan doğruya Yargıtay’ ca da bu konuda karar verilebileceği 1.6.1990 günlü 1989/ 3 Esas, 1990 /4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunca karara bağlandığından davalı vekili yönünden hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1751, Karar No: 2021/6582, Tarih: 28.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1751 E.  ,  2021/6582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve davaya konu muhdesatların kali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kamulaştırma bedelinin tespiti yönünden kabulüne, kal isteminin ise reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve davaya konu muhdesatların kali istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 1 numaralı bendinin son paragrafında bulunan (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (derhal davalılara) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20557, Karar No: 2015/742, Tarih: 26.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/20557 E.  ,  2015/742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2010/770-2013/461

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın usulden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dere koruma alanı olarak ayrılan dava konusu taşınmazlara fiilen el atılmadığı, bu husus taraflar arasında niza konusu yapılmadığı gibi mahkemece de kabul edildiği anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Bu nedenlerle ve özellikle mahkeme kararında yazılı gerekçelere göre yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik gereğince görevsizlik kararı verilmiş olup, yasa değişikliği nedeniyle davalı idare lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin 4. bendin tümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16445, Karar No: 2007/15729, Tarih: 12.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/16445 E.  ,  2007/15729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  12.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5500, Karar No: 2016/7704, Tarih: 10.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/5500 E.  ,  2016/7704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı (sanıklar ...), kamu görevlisinin suçu bildirmemesi (sanıklar...ve...)

HÜKÜM : Sanıklar ... ile ...'nin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetlerine, sanıklar ... ile ...'in atılı suçtan beraatlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... için 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi gereğince görevlendirilen müdafiin hükümden sonra müdafilikten çekilmesi nedeniyle mahkemesince sanık için yeniden müdafii görevlendirilmesinde zorunluluk bulunması, ayrıca Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneğinde mağdureye ...'in vasi olarak tayin edildiğinin anlaşılması karşısında, mağdurenin mevcut vasisi tespit edilip gerekçeli kararın vasiye tebliğ edilerek tebellüğ belgesiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükümlerin vasi tarafından temyizi halinde bu konuda ve katılan mağdure vekilinin sanıklar ... ile ... haklarındaki beraat hükümlerini de temyiz etmesine karşılık tebliğnamede bu konuda görüş bildirilmemesi nedeniyle bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/38676, Karar No: 2011/4981, Tarih: 14.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/38676 E.  ,  2011/4981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/178143

MAHKEMESİ : Salihli 1.Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2007

NUMARASI : 2007/279

SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tutanak tanığı M.. Ö.. soruşturma aşamasındaki 17.11.2006 tarihli yeminli anlatımında "trafik güvenliği açısından genel denetim sırasında sanığın aracını durdurmak istediğinde aracın önce ağırlaşıp duruyor gibi olduğunu ancak daha sonra birden hızlanarak kaçtığını, seri davranıp kenara çekilmeseydi kendisine çarpacağını, daha sonra şahsı evinden alıp karakola getirdiklerinde dahi aşırı derecede alkollü olduğundan ayakta durmakta zorlandığını, bir dediğinin bir dediğini tutmadığını" şeklinde anlatımda bulunmuş olması ayrıca olaydan iki saat sonra yapılan ölçümde sanığın aldığı alkol miktarının 1.83 promil olarak belirleniş karşısında tebliğnamedeki sanığın emniyetli bir şekilde araç kullanıp kullanamayacağı hususunda Adli Tıp Kurumundan görüş alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın, 5237 sayılı TCK.nun 51.maddesi uyarınca ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilip edilmediği ile suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemeye kanaat gelip gelmediği hususlarının değerlendirilmesi gerektiği ve geçmişteki para cezasından ibaret sabıkalarının da ertelemeye engel teşkil etmediği gözetilmeden "sanığın sabıka kaydında sanığın cezanın ertelenmesi halinde ilerde bir daha suç işlemeyeceği hususunda mahkememizce vicdani kanaat hasıl olmadığından" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmolunan cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sanığın adli sicil kaydındaki 24.05.2004 tarihinde infaz edilen Salihli Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2002 tarih 1031-70 sayılı mahkumiyet kararının tekerrüre esas olduğu ve yasal şartları oluştuğu halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/6.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin 1.fıkrası (c) bendinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar aynı kanun maddesinin 1.fıkrasındaki diğer haklarından yoksun bırakılma güvenlik tedbirlerinin ise hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş,O yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 14.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.