muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/584, Karar No: 2020/134, Tarih: 25.02.2020

Cumhuriyet Başsavcılığında; sanığın kendisini sırt, kalça, bel ve karın bölgelerinden bıçakla yaraladığını, ayrıca beline taş da savurduğunu,

Mahkemede; çeşmeyi tamir ettirmek için iş makinesi getirdiğini, sanığın bıçakla kendisine saldırdığını ve kendisini beş yerinden bıçakladığını, etraftakilerin kavgayı ayırdıklarını,

Tanık ... Kollukta ve Mahkemede benzer şekilde; iş makinesi operatörü olduğunu, olay günü Karaöz köyünde bulunduğu sırada, katılan ...’nın yanına gelerek köyde çeşme kenarında kazılacak bir yerinin olduğunu söylediğini, katılanla birlikte sevk ve idaresindeki iş makinesi ile olay yerine gittiklerini, çeşmeye 200 metre kala sanık ...’yı tarlasında dururken gördüklerini, çeşmenin yanına geldiklerinde katılanın kazılmasını istediği yeri kendisine gösterdiğini, iş makinesi ile çalışmaya başladığını, yaklaşık on dakika sonra katılanın durduğu yöne döndüğünde toplanmış bir kalabalık gördüğünü, meydana gelen kavgayı ise görmediğini, ses de işitmediğini, iş makinesini durdurup başı kanayan sanıkla, karnından kan gelen katılanın yanına gittiğini, katılanı iş makinesine bindirerek köydeki evine götürdüğünü,

Tanık ... Kollukta ve Mahkemede benzer şekilde; olay günü Karaöz köyündeki çeşmenin kenarında hayvanlarına su içirdiğini, yaklaşık 60-65 metre ilerisinde sanık ile katılanı tartışırlarken gördüğünü, önce katılan ...’ın yerden taş alarak sanığa fırlattığını, bu taşın sanığın başına isabet ettiğini, daha sonra sanığın yerden aldığı bir taşı katılana savurduğunu, katılan ve sanığın birbirlerine girdiklerini, karşılıklı olarak birbirlerini darp ettiklerini, tanık... ile birlikte kavgaya müdahale ederek sanık ve katılanı ayırdıklarını, katılanın karnından kan geldiğini, sanığın elinde bıçak gördüğünü, bu aşamadan sonra olay yerine Zeliha ve ...’nın da geldiklerini ancak bu iki kişinin kavgaya karışmadıklarını, katılanı iş makinesine bindirip köye getirdiklerini,

Tanık ... Kollukta; hem sanık hem de katılanla uzaktan akraba olduğunu, katılan ve sanığın dargın olduklarını, olay günü katılanın çeşmeden taşan su ile kendi tarlasını sulamak için suyu kanala yönlendirmek amacıyla iş makinesi getirdiğini, bu durumun kendi tarlasına gelen suyu keseceğini düşünen sanığın katılanla tartışmaya başladığını, kavga çıkması ile sanık ve katılanın yerden taş alarak birbirlerine savurmaya başladıklarını, ardından birbirlerine girdiklerini, tanık ... ile araya girerek kavganın devam etmesini engellediklerini, kavgayı aralayıp sonlandırdıklarında katılan ...’ın yaralandığını söylediğini ve böğrünü tuttuğunu, sanığın ise isabet eden taşlar nedeniyle başının kanadığını, pansuman yapıp sanığı evine gönderdiklerini, katılan ...’ın ise iş makinesi ile köye gittiğini, sanığın elinde bıçak görmediğini, katılanın nasıl yaralandığını bilmediğini, Mahkemede; ilk önce katılanın taş alarak sanığa savurduğunu, sanığın yere düştüğünü, kavgayı ayırdıklarını,

Tanık ... Kollukta şüpheli sıfatı ile verdiği ifadesinde; sanık ...’in kardeşi ile evli olduğunu, olay günü saat 10.00 sıralarında tanık Havva ve sanık ...’le birlikte tarlaya çalışmaya gittiklerini, bir süre sonra sanığın yanlarından ayrıldığını, bağrışlar duymaları üzerine Havva ile birlikte çeşmeye doğru koşarak gittiklerini, vardıklarında sanık ve katılanı tartışırken gördüklerini, sanığın başının kanadığını, olay yerinde ayrıca tanıklar ... ve...’in de bulunduğunu, iş makinesi sürücüsünün katılanı alarak olay yerinden götürdüğünü, katılanın bıçaklanmış bir hâlinin olmadığını, Mahkemede; olayı görmediğini,

Tanık ... Kollukta şüpheli sıfatı ile verdiği ifadesinde; sanık ...’nın gelini olduğunu, olay günü fasulye toplamak için yengesi Zeliha ve kayınpederi sanık ...’le birlikte tarlaya gittiklerini, sanığın bir süre sonra katılan ...’ın da bulunduğu çeşmenin yanına yöneldiğini, bağırma sesi duymaları üzerine olay yerine koşarak gittiklerini, sanığı katılanla kavga ederken gördüklerini, olay yerinde bulunan tanıklar ... ve...’in kavgayı ayırdıklarını, Mahkemede; olayı görmediğini,

İfade etmişlerdir.

Sanık ... Kollukta; Karaöz köyünde ikamet ettiğini, çiftçilik yaptığını, katılan ... ile dünür olduklarını, aralarındaki kırgınlık nedeniyle konuşmadıklarını, olay günü saat 11.00 sıralarında gelini Havva ve kardeşinin karısı Zeliha ile tarlaya fasulye toplamaya gittiklerini, tarlada çalışırken katılan ...’ı bir iş makinesi ile çeşmeye doğru giderken gördüğünü, nereyi kazacaklarını merak ettiği için olay yerine gittiğini, yapılan kazı ile tarlasına gelen suyun kesileceğini anlayınca iş makinesi operatörüne “Dur, kazma” diye bağırdığını, katılanın kendisine küfrederek yerden aldığı taşları savurmaya başladığını, taşlardan iki tanesinin başına isabet ettiğini, yere yığılıp şoka girdiğini, katılanın yerde de kendisine yumrukla vurduğunu, kendisini korumak için katılana yumruk attığını, yanında bulunan bıçağı korkutmak için çıkararak katılana doğru salladığını, katılanın kendisini öldüreceğini düşündüğü için şok hâlinde iken böyle davrandığını, etrafta bulunan tanıklar ..., ..., ...ve ...’nın kavgayı ayırmalarından sonra bıçağın katılana isabet ettiğini öğrendiğini, katılanla akraba olduklarını, olayın bu şekilde meydana gelmesini istemediğini, pişman olduğunu,

Cumhuriyet Başsavcılığında; katılanın tarlayı ekmediği için suya ihtiyacının olmadığını, kendisinin ise tarlayı ektiği için suya ihtiyaç duyduğunu, olay sırasında katılanın başına iki kez taş savurup yumruk atarak kendisini yere düşürdüğünü, kendisini korumak için yanında taşıdığı ekmek çakısını rastgele salladığını, katılanın nasıl yaralandığını bilmediğini,

Tutuklanması talebiyle sevk edildiği Kütahya (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinde; olayı hatırlamadığını,

Mahkemede; hiçbir suçunun olmadığını, katılanın 5-6 kez başına taşla vurduğunu, başına 7 dikiş atıldığını, bıçağı nasıl çektiğini hatırlamadığını, pişman olduğunu,

Savunmuştur.

Tutuklanması talebiyle sevk edildiği Kütahya (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinde; olayı hatırlamadığını,

Mahkemede; hiçbir suçunun olmadığını, katılanın 5-6 kez başına taşla vurduğunu, başına 7 dikiş atıldığını, bıçağı nasıl çektiğini hatırlamadığını, pişman olduğunu,

Savunmuştur.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun "Suça teşebbüs" başlıklı 35. maddesinde;

“Kişi, işlemeyi kastettiği bir suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamaz ise teşebbüsten dolayı sorumlu tutulur” hükmü yer almaktadır.

Buna göre suça teşebbüs, işlenmesi kast olunan bir suçun icrasına elverişli araçlarla başlanmasından sonra, elde olmayan nedenlerle suçun tamamlanamamasıdır. Maddenin açık hükmüne göre, icra hareketlerinin yarıda kalması ya da sonucun meydana gelmemesi failin iradesi dışındaki engel nedenlerden ileri gelmelidir.

Öte yandan, suça teşebbüsle ilgili değerlendirme yapılabilmesi, failin hangi suçu işlemeyi kastettiğinin belirlenmesini gerektirir ki buna "subjektif unsur" denir. Failin gerçekleştirdiği davranış ile bir suçu işlemeye teşebbüs edip etmediğini, etmişse hangi suça teşebbüs ettiğini belirleyebilmek için öncelikle kastın varlığının belirlenmesi gerekmektedir. Başka bir deyişle, tıpkı tamamlanmış suçta olduğu gibi, teşebbüs aşamasında kalan suçta da, işlenmek istenen suç tipindeki bütün unsurlar failce bilinmelidir (İçel Suç Teorisi, Kayıhan İçel, Füsun Sokullu-Akıncı, İzzet Özgenç, Adem Sözüer, Fatih S. Mahmutoğlu, Yener Ünver 2. Kitap, 2. Baskı, İstanbul, 2000, s.315.).

Bu husus, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 765 sayılı TCK'nın yürürlükte olduğu dönemde verilmiş olup, kabul edilen ilkeler açısından 5237 sayılı TCK'nın teşebbüse ilişkin 35. maddesi yönüyle de varlığını devam ettiren 04.06.1990 tarihli ve 101-156 sayılı kararında da; “Teşebbüste aranan kast, icrasına başlanmış cürmü teşebbüs aşamasında bırakma kastı olmayıp, söz konusu suçu tamamlamaya yönelmiş kasttır” şeklinde açıklanmıştır.

Kasten yaralama suçu ile kasten öldürme suçuna teşebbüs arasındaki ayırıcı kriter manevi unsurun farklılığına dayandığından, sanığın kastının öldürmeye mi, yoksa yaralamaya mı yönelik olduğunun belirlenmesi gerekmektedir.

5237 sayılı TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

5237 sayılı TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs mü, yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır.

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık ... ile katılan ...’nın Kütahya ili, Merkez ilçesi, Karaöz köyünde ikamet ettikleri, çocuklarının evli olması nedeniyle aralarında sıhri hısımlık bulunduğu ancak dargın olup görüşmedikleri, Karaöz köyünde bulunan çeşmeden taşan suları kendi tarlasına yönlendirmek isteyen katılan ...’nın olay günü köyde gördüğü iş makinesi operatörü tanık ...’ten göstereceği yerde kazı yapmasını istediği, katılanın verdiği bu işi yapmayı kabul eden Bayram’ın sevk ve idaresindeki iş makinesine aldığı katılanla birlikte olay yerine doğru gitmeye başladıkları, akrabaları olan Havva ve ... ile tarlasına fasulye toplamaya gelen sanık ...’nın katılanın içerisinde bulunduğu iş makinesini çeşmeye doğru giderken gördüğü ve iş makinesinin ardından yaklaşık 200 metre mesafedeki çeşmeye doğru yürümeye başladığı, katılan ile iş makinesi operatörü ...’in sanığın gelmesinden önce olay yerine vardıkları, katılanın gösterdiği şekilde ...’in iş makinesi ile toprağı kazmaya başladığı, olay yerine gelen sanığın, yapılan kazı sonucu tarlasına gelen suyun kesileceğini düşünerek Bayram’dan kazı işini durdurmasını istediği, katılanın karşı çıkıp yerden aldığı taşı sanığa savurması ile katılanla sanık arasında kavga çıktığı, katılanın sanığı darp ettiği, sanığın ise yanında taşıdığı namlu uzunluğu 9 cm, kabza uzunluğu 10 cm, toplam uzunluğu ise 19 cm olan, tek yüzü keskin, sırt kısmı küt çakı bıçağı ile katılanın göğüs ve batın bölgelerine 3 kez vurduğu, olay yerine gelen tanıklardan ... ile ...’ın yaşanan kavgaya müdahale ederek sanıkla katılanı ayırdıkları, katılanı iş makinesine bindirerek olay yerinden uzaklaştırdıkları, katılanın kaldırıldığı hastanede yapılan ilk muayenesinde karın sağ yan duvarında 1 adet, sol üst kadranda 1 adet, sol arka aksiller hatta 1 adet birer cm’lik kesiler bulunduğunun görülmesi üzerine acil ameliyata alındığı, kalın bağırsaktaki 5 mm uzunluğundaki kesi ve minimal pnömotoraks nedeniyle yaşamsal tehlike geçiren katılanın, yapılan acil ameliyat ve sekiz gün kaldığı hastanedeki müdahale ve tedaviden sonra sağlığına kavuştuğu, sanığın ise baş bölgesinden basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde darp edilerek yaralandığı anlaşılan olayda; sanığın olay günü tarlasına gelen suyu kesmeye yönelik kazı yaptırdığını düşündüğü katılanın yanına suçta kullandığı toplam uzunluğu 19 cm olan bıçağı alarak olay yerine gitmesi, sanığın suçta kullandığı silahın elverişliliği, sanığın bıçakla yaptığı hamle sayısı ve yaptığı 3 hamlede de katılanın göğüs ve karın bölgesini hedeflemesi, sanığın bıçaklı saldırısı sonucu katılanın iç organ yaralanması ve pnömotoraks nedeniyle yaşamsal tehlike geçirmiş olması, katılana yönelik bıçaklı saldırısını ısrarla sürdüren sanığın eylemlerini, katılanın etkin direnmesi, olay yerinde bulunan tanıklar ... ve ..

... ve ...’ın kavgayı ayırmaya yönelik etkili müdahaleleri ve iş makinesine bindirilerek katılanın olay yerinden hızla uzaklaştırılması sonucu elinde olmayan nedenlerle sonlandırmak zorunda kalmış olması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla sanığın kastının yaralama olduğunu kabul eden Yerel Mahkemenin direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.02.2014 tarihli ve 304-12 sayılı direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 25.02.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2009/14679, Karar No: 2010/10634, Tarih: 01.11.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/14679 E.  ,  2010/10634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... San. Tic. Ltd. Şti. Ile davalılar 1-... vek. Av. ..., 2-Sosyal Güvenlik Kurumu vek. Av. ... aralarındaki tespit davası hakkında Muğla 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 18.09.2009 gün ve 145/624 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

HUMK.'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı Yasa’nın 2/c maddesi ile 21.07.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40,00.-TL olan kesinlik sınırı 1.000,00.-TL’ye çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle, 21.07.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın 1.000,00.-TL’yi geçmesi gerekir. HUMK.’na 5236 sayılı Yasa’nın 19. maddesi ile eklenen Ek-4. maddeye göre ise, “görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığı’nca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların 10,00.-TL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”Bu parasal sınır, 2006 yılında 1.090,00.-TL ve 2007 yılında 1.170,00.-TL olarak uygulanmıştır. Öte yandan, 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazete’de ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği’nde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.250,00.-TL’sini geçmesi gerekir. Öte yandan, 20.11.2008 gün ve 27060 sayılı Resmi Gazete'de ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 387 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nde, 2008 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 12 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2009 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.400,00.-TL’sini geçmesi gerekir.

İnceleme konusu karar, bu tarihten sonra verilmiş ve temyiz konusu dava değeri 1.017,64 TL olup, bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından, 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak, davacı şirket vekilinin temyiz dilekçesinin kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle REDDİNE, 01.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13175, Karar No: 2014/5784, Tarih: 27.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/13175 E.  ,  2014/5784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, 09.06.2010 tarihinde katılanın iş yerini telefonla arayarak kendisini İl Müftü Yardımcısı ... olarak tanıttığı, akabinde birkaç gün önce ... Kuran Kursu'nda meydana gelen servis kazasında yaralanan kız çocuğuna protez ayak takılacağını, maliyetinin 16000 TL olduğunu, ancak 14000 TL'yi temin edebildiklerini söyleyerek katılandan 2000 TL yardım talebinde bulunduğu, katılanın da sanığın talebini kabul edip makbuz karşılığında yardımda bulunabileceğini söylediği, daha sonra 10.06.2010 tarihinde sanığın tekrar katılanı telefonla arayarak cenaze nedeniyle 09.06.2010 tarihinde gelemediğini belirtip parayı o gün verip veremeyeceğini sorduğu, bunun üzerine katılanın durumdan şüphelenerek ... İl Müftülüğünü aradığı ve ...isminde bir müftü yardımcısı olmadığını, yardım amaçlı böyle bir kampanya yapılmadığını öğrendiği, daha sonra katılanın sanığı yakalatmak için iş yerinde çalışan tanık ...'ye gelen şahsa para vermemesini ve oyalamasını söylediği, aynı gün sanığın katılanın iş yerine giderek kendisini müftü yardımcısı ...'in gönderdiğini beyan edip para almaya geldiğini söylediği, tanık ...'in de makbuz karşılığında parayı ödeyeceğini söyleyerek sanığı oyalamaya çalıştığı, bu esnada katılanın polise haber verdiği, ancak yakalanacağını anlayan sanığın başka bir yerden de para alacağını bahane ederek katılanın iş yerinden ayrılarak bir daha gelmediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan ile tanık ifadesi, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.03.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/320, Karar No: 2022/206, Tarih: 24.03.2022

**Ceza Genel Kurulu         2018/320 E.  ,  2022/206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 12. Ceza Dairesi

Taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçundan sanık ...'ın TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 12.100 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, taksitlendirmeye, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına ve mahsuba ilişkin ... 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 25.05.2010 tarihli ve 375-218 sayılı hükmün, sanık müdafisi ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 15.05.2013 tarih ve 20948-13575 sayı ile;

"Sanığın idaresindeki araçla 163 promil alkollü vaziyette, gece vakti, köy içinde aydınlatmanın olmadığı 4 metrelik yolda yolun sağında bulunan yayaya aracını sağ kısmı ile çarparak ölümüne sebep olması şeklinde gelişen olayda, eylemin bilinçli taksirle işlenildiği anlaşılmakla sanığa verilen cezadan TCK'nın 22/3. maddesi ile artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Yerel Mahkemece 15.04.2014 tarih ve 342-249 sayı ile; sanık hakkında CMK'nın 223/3-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, bu hükmün de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 03.12.2015 tarih ve 1632-18863 sayı ile;

"1- Olay günü, gece vakti, saat 01.30 sıralarında, sanığın idaresindeki kamyonet ile 163 promil alkollü vaziyette, gece vakti, köy içinde aydınlatmanın olmadığı 4 metrelik yolda, yolun sağında bulunan yaya ...'e aracının sağ kısmı ile çarparak ölümüne sebep olduğu olayda; Dairemizin 2012/20948 Esas, 2013/575 Karar sayılı 15.05.2013 tarihli bozma ilamından sonra 10.09.2013 tarihli ilk duruşmada sanık müdafiinin, sanığın alzheimer hastası olduğuna dair ilaç kullanım raporları ibraz ettiği, sunulan tıbbi belgelerden en eski tarihli olanın 27.09.2012 tarihli 'ilaç kullanım raporu' olduğu, bozma öncesi 25.05.2010 hüküm tarihine kadar sanık ya da müdafiinin mahkemeye hastalığa dair bir bilgi ya da belge sunmadığı, sanığın soruşturma ve yargılama aşamasındaki savunmaları, hâl ve hareketleri ile akıl hastası olduğuna dair mahkemede bir izlenim oluşmaması, sanığın mahkemece gözlem altına alma kararı ile sevkedildiği ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin 19.11.2013 tarihli ... kurulu raporunda 'Hastalığın başlangıç tarihini bilmenin tıbben mümkün olmadığı' tespiti karşısında; sanığın suç tarihi olan 10.07.2009 tarihi itibariyle akıl hastalığına duçar olmadığı, sanığın alzheimer hastalığının infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Kabule göre de,

Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.