muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1145, Karar No: 2017/3816, Tarih: 16.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/1145 E.  ,  2017/3816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar dava dilekçesinde, müşterek çocukları 21.02.2002 doğumlu ....davacı ...'ın kardeşi olarak 04.03.2002 doğumlu.... ismi ile mükerrer olarak nüfusa kaydedildiğini, .... aynı kişi olduğunu, açıklanan sebeplerle .yyy nüfus kaydının iptali istenmiştir babası İbrahim Havran'ın 01.07.1396 olan doğum tarihinin 01.07.1296 olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı ... duruşmadaki beyanında; davacıların kavga etmeleri sebebi ile çocuklarını alıp kendi nüfusuna kaydettirdiğini, .... adında çocuğu olmadığını beyan etmiştir.

Diğer davalı ... ise; davacıların kavgaları sonucu davacı ...'nün çocuğu da bırakarak babasının evine gittiğini, nüfusa kayıtlı olmayan çocuğun mağdur olmaması için kendi çocukları gibi nüfuslarına kaydettirdiklerini,... adında çocuklarının olmadığını, ancak daha önce doğup ölen çocukları olduğunu ve bu çocuğa da... ismini verdiklerini beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın ispat edilemediği gerekçesi ile reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, mükerrer nüfus kaydının iptali istemine ilişkindir.

Nüfus kayıtlarındaki düzeltme istemine ilişkin davalarda, mahkemelerin hiç bir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorunluluğu bulunmaktadır. Ayrıca kişisel durum sicilindeki kaydın düzeltilmesine ilişkin davalar çekişmesiz yargı işidir. (HMK m. 382/2.(a)-) Çekişmesiz yargı işlerinde aksine bir hüküm bulunmadıkça resen araştırma ilkesi geçerlidir. (HMK m 385/2) Nüfus kayıtlarının düzenli ve gerçeğe uygun olarak tutulması kamu düzeni ile ilgilidir. Bu bakımdan hakim resen araştırma ilkesinin sonucu olarak kendiliğinden delil toplama yetkisine sahiptir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacıların 21.02.2002 doğumlu...adlı çocuklarının olduğu, davacılardan ...'ın anne ve babası davalılar... da 04.03.2002 doğumlu... adında çocuklarının olduğu, Eğitim Müdürlüğünün cevabi yazılarında okula kaydı yapılan ancak okula devam etmeyen...'ın okul kaydının pasifleştirilerek kapatıldığı,...,n ise ...Merkez....6/C sınıfında okuduğu, bu durumu tanık olarak dinlenen ...'ın öğretmenlerinin de teyit ettiği, ...İl Emniyet Müdürlüğünün 17.04.2015 tarih ve 3634 sayılı yazısında ise...ile... 'in aynı kişi olduğu, şahsın.... ismini kullandığı, gerçek anne babasının Leyla ve ... olduğu tespit edilmiştir.

Beyanı alınan tanıklar ise davacıların... adında çocukları olduğunu, ... diye bir çocukları olmadığını beyan etmişlerdir. Tanık ve davacıların beyanlarının farklılığının aynı çocuğun nüfus kayıtlarında Serkan, halk arasında... ismini kullanmasından kaynakladığı, çünkü okul kayıtlarında Serkan'ın öğrenci olup okula devam ettiği,...'ın ise..... Bakanlığının kullandığı sistem tarafından otomatik olarak okula kayıt yapıldığı, ancak bu çocuğun okula hiç devam etmemesi sebebi ile kaydının kapatıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkeme; davalı ...'nün yeniden beyanı alınarak daha önce doğup öldüğünü beyan ettiği ölen çocuğunun adı ve ölüm tarihinin sorulması, ölen çocuğun....ü oğlu 31.08.1983 doğumlu Mehmet olup olmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi, gerekirse daha önce dinlenen tanıklara davacıların Serkan olarak bildirdikleri çocuk ile dosyadaki fotoğraflar gösterilip...'ın bu fotoğraftaki çocuk olup olmadığının tespiti açısından karşılaştırma yapılmasından sonra karar verilmesi gerekirken davalı ve tanık beyanlarının yanılgılı değerlendirilmesi sonucu davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davacıların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulüyle, yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 16.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24714, Karar No: 2015/6500, Tarih: 31.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/24714 E.  ,  2015/6500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığı, bu itibarla davanın idari yargıda tam yargı davası olarak görülmesi gerektiği kabul edilerek yargı yolu bakımından dava dilekçesinin GÖREV yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz “dere mutlak koruma alanı” olarak ayrılmış ise de; taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmi kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 03.05.1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi'nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Bu nedenle ve özellikle mahkeme kararında yazılı gerekçelere göre yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik gereğince görevsizlik kararı verilmiş olup, idare lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bölümün çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3562, Karar No: 2015/8387, Tarih: 21.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/3562 E.  ,  2015/8387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/66059

MAHKEMESİ : Terme Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/118 (E) ve 2013/722 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün esasını oluşturan ve duruşmada açıklanan kısa kararda, dosya içeriğine uygun olarak sanık K.. Y.. hakkında karşılıksız yararlanma suçundan mahkumiyet kararı verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında dosya ile ilgisi bulunmayan S. A. hakkında 2313 sayılı Kanun'a Muhalefet suçundan mahkumiyetine karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/653, Karar No: 2024/3038, Tarih: 29.02.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/653 E.  ,  2024/3038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/364 E., 2019/906 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.01.2019 tarihli ve 2018/130 Esas, 2019/8 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314/3 üncü ve 220/7 nci maddeleri yollaması ile 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele

Kanunu'nun 5 nci maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.11.2019 tarihli ve 2019/364 Esas, 2019/906 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; örgüt yardım kastı ile hareket etmediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş.'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, kabul edileceği nazara alındığında; sanığın sadece bir kaç defaya

mahsus para yatırma eylemlerinin rutin bankacılık işlemleri kapsamında sayılması gerektiği, dolasıyla sanığın örgüt ele başının talimatıyla hareket ettiğine ve dolayısıyla FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden arınmış, kesin, somut ve tam inandırıcı delil elde edilemediğinden "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereği atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, suretiyle karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.11.2019 tarihli ve 2019/364 Esas ve 2019/906 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Sakarya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6112, Karar No: 2011/13176, Tarih: 13.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6112 E.  ,  2011/13176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13008, Karar No: 2010/2353, Tarih: 23.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/13008 E.  ,  2010/2353 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremez durumuna girin sigoralıya bağlanan gelirlerin 506 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca tahsiline ilişkindir.

Mahkemece ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2007 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.170 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece reddine karar verilen 82,69 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 23.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2013/8861, Karar No: 2014/11521, Tarih: 25.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/8861 E.  ,  2014/11521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 25/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9236, Karar No: 2015/3422, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/9236 E.  ,  2015/3422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2373, Karar No: 2020/7383, Tarih: 19.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/2373 E.  ,  2020/7383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Otomotiv Tur. İnş. Mob. Dek. Akaryakıt Nak. San ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... arasında görülen dava hakkında Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 21/06/2016 gün ve 2015/235-2016/437 sayılı hükmün, Dairemizin 26.12.2018 gün ve 2018/5733-2018/668 E-K sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı şirket adına kayıtlı fabrikanın davalı ... şirketi nezdinde işyeri sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, 26/01/2015 tarihinde davacı şirketin işyerinin temelinde yer kayması sonucu binada hasar oluştuğunu, davalı ... şirketinin dava öncesi başvuruyu hasarın binanın yapısal kusur sonucu meydana geldiğinden bahisle reddettiğini, binanın mevcut durumu ve oluşan hasarın tespiti için Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/34 D.İş sayılı dosyası ile tespit yapıldığını, yer kaymasının sigorta poliçesi teminatı içerisinde olduğunu ileri sürerek şimdilik 10.000,00 TL tazminatın hasar tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini yükseltmiştir.

Davalı vekili, binanın duvarında, zemin döşemesinde, seramik kaplamalarında, binanın dışındaki beten tretuvarda çatlamalar ve çökmelerin meydana geldiğini, bu durumun yer kayması sonucu meydana geldiğinin iddia edildiğini, yapılan eksper incelemesi sonucunda meydana gelen hasarın yapısal hasar olması nedeniyle mevzuat gereği müvekkili şirket tarafından tazmin edilmeyecek bir hasar olduğunun tespit edildiğini, davacı taleplerinin teminat dışında olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 26.12.2018 gün ve 2018/5733 2018/668 E-K sayılı ilamı ile onanmış, onama kararının hatalı olduğundan bahisle davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyanın yeniden yapılan incelemesi sonucunda;

1-Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK’un 440.

maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat davasıdır.

Dosyanın yeniden yapılan incelemesi sonucunda;

1-Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK’un 440.

maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat davasıdır.

İşyeri Sigorta poliçesinde "yer kayması" riski 670.000,00 TL bedelle teminat altına alınmış olup, Yangın Sigortası Genel Şartları A.3 maddesinde "Ek Sözleşme İle Teminat Kapsamına Dahil Edilebilecek Haller ve Kayıplar" başlığı altında, yer kayması olgusunun ek sözleşme ile poliçe teminatı altına alınabileceği belirtilmiş, Özel Şartlar başlıklı C.11 maddesinde ise; "Yer Kayması Klozu (Yangın Sigortası ile Birlikte Verildiği Takdirde Yangın Poliçesine Eklenecek Kloz)" başlığı altında; "Yangın Sigortası Genel Şartları Hükümleri saklı kalmak kaydıyla; sigortalı binanın inşa edilmiş olduğu arsada veya civarında vuku bulan yer kayması veya toprak çökmesi sonucu sigortalı şeylerde doğrudan meydana gelecek zararlar ile sel veya su baskını nedeniyle meydana gelen yer kayması ve toprak çökmesinden doğan zararlar teminata ilave edilmiştir." düzenlemesi ve "Aksine Sözleşme Yoksa Teminat Dışı Kalan Haller" başlığı altında ise; "Sigortalı bina civarında yapılan kazılar nedeniyle meydana gelen yer kayması ve toprak çökmesinden doğan zararlar." düzenlemesi yer almıştır.

Dosya kapsamındaki bilirkişi raporları incelendiğinde; 2015/34 D.İş sayılı dosyada bulunan ve inşaat mühendisi bilirkişi tarafından verilen raporda; hasarın yapısal olmadığı, zeminin kuzeye doğru kaymasından ve heyelan riskinden kaynaklandığı, yapının yüz metre uzaklığında inşaat yapımı için temel kazısı ve hafriyat çalışması yapıldığı, bu kaymanın bu kazı çalışması kaynaklı olup olmadığının veya olayı hızlandırıp hızlandırmadığının zemin etüdleri sonrasında netlik kazanabileceğinin belirtildiği, yargılama sırasında inşaat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 31/03/2016 havale tarihli raporda; zemin kayması sebebiyle oluşar hasarların tekrar etmemesi için jeolojik etüd yaptırılarak, bu rapor sonucuna göre toprak kayması için önlem alınması gerektiği, jeoloji mühendisi tarafından düzenlenen 25/6/2016 havale tarihli raporda ise topografik eğimin %33 olduğu, inceleme alanında, son yıllarda yeni binalar yapıldığı, ihtiyaç gereği yeni yollar ve kazılar yapıldığı, önemli miktarda hafriyat alındığı, ve yeni şevlerin oluştuğunun gözlendiği, dava konusu binada kütle hareketlerinin tespit edildiği, bu hareketlerin binanın stabilitesini bozduğu ve binada hasar meydana getirdiği, bu kütle hareketlerinin başlıca sebeplerinin, sonradan yapılan