muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22197, Karar No: 2015/33794, Tarih: 07.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/22197 E.  ,  2015/33794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalının haklı bir sebep olmadığı halde, müvekkilinden istifa dilekçesi istediğini, müvekkilinin kabul etmemesi üzerine davacıyı kovarak işten çıkardığını iddia ederek kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, devamsızlık nedeniyle iş sözleşmesine son verildiğini savunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacı tarafından davalıya gönderilen noter ihtarnamesinde belirtilen alacak kalemlerinin davalı tarafından ödenmesi kabul edilmeyerek iş sözleşmesinin davalı tarafça haksız olarak feshedildiği kabul edilerek isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve hafta tatili alacağı bulunup bulunmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belgeyle bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.

Somut olayda, fazla mesai konusunda 2011-2012 yıllarında, yaz aylarında müşteri yoğunluğunun bulunduğu, kış aylarında ise davacının sadece otel personeli için yemek yaptığı tanık beyanlarından ve dosya kapsamından anlaşılmıştır. Bu nedenle 2011-2012 yılları bakımından sadece yaz dönemi için fazla mesai hesaplanması gerekir iken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir. Yaz aylarında da fazla mesai tüm yılların yazları için 08.00-21.00 saatleri arasında çalışıldığı kabul edilerek hüküm altına alınmalıdır.

Hafta tatili konusunda da davacının kış aylarında haftanın herhangi bir günü hafta tatili kullanıp kullanmadığı, yine kış aylarına özgü olarak yardımcısı ile dönüşümlü olarak hafta tatillerini kullanıp kullanmadığı, tanıklardan yeniden sorularak hafta tatili alacağının bu çerçevede yeniden değerlendirilmesi gerekir. Eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5120, Karar No: 2012/11327, Tarih: 16.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/5120 E.  ,  2012/11327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, çekişmeli 2 parça taşınmazının davalılar tarafından kandırılmak suretiyle hibe ve ölünceye kadar bakım aktiyle elinden alındığını öğrendiğini ileri sürerek iptal-tescil isteğinde bulunmuş; yargılama sırasında ölümü üzerine dava dışı mirasçıları davayı devam ettirmişler ve murislerinin alzheimer hastalığından faydalanılarak kandırıldığını belirtmişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının akit tarihinde hukuki ehliyete sahip olmadığının Adli Tıp Kurumu raporu ile saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 16.10.2012 Salı günü saat 9.40 da daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.336,50.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 16.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17747, Karar No: 2014/19718, Tarih: 30.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/17747 E.  ,  2014/19718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın taraf vekillerine tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Gerekçeli kararın seri haldeki dosyaların herbiri için ayrı ayrı taraf vekillerine tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması

2-Temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12431, Karar No: 2019/6464, Tarih: 08.05.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/12431 E.  ,  2019/6464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ekspertiz raporuna göre; sanıktan ele geçen bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığı ve sanığın, 6136 sayılı Kanunun 15/4. maddesi kapsamında bıçağı sırf saldırı amacıyla taşıdığına dair dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, mahkumiyete yeterli delillerin bulunmadığı da gözetilmeden, unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8106, Karar No: 2008/12160, Tarih: 06.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/8106 E.  ,  2008/12160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili su altında kalması nedeni ile Eğil Kadastro Kahkemesince kadastro dışı bırakılan ... Köyü 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın mülkiyetinin müvekkillerine ait olduğunun tespiti ile kamulaştırma bedelinin 40000 YTL arttırılarak fiili el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte D.S.İ’ den tahsili ile davacılara verilmesi talebi ile dava açmıştır. Mahkemece 13.9.2007 tarihli oturumda, 17.10.2001 ve 19.02.2003 tarihli oturumlara davacıların veya vekillerinin katılmadığı ve dosyanın müracata bırakıldığı ve 13.9.2007 tarihli oturuma da davacıların veya vekillerinin katılmadığı ve dosyanın 3. kez müracaata bırakıldığı anlaşıldığından H.Y.U.Y'nın 409/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili 30.7.2007 tarihinde faksla mazeret talebinde bulunmuş ve 31.7.2007 tarihli oturumda davacılar vekilinin mazeretinin kabulü ile duruşmanın 13.09.2007 tarihine bırakılmasına karar verilmiş, ara kararında duruşma gününün davacılar vekiline tebliğine ilişkin olumlu yada olumsuz hüküm kurulmamış ve 13.9.2007 tarihli oturumda davacılar vekili gelmediği için dava dosyası 3. kez müracaata bırakıldığından H.Y.U.Y'nın 409/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Taraflardan biri veya vekili bir engel nedeni ile duruşmaya gelememiş, mazeret dilekçesi göndermiş ve mahkeme tarafından mazeretinin kabulüne karar verilmiş ise mazeret dilekçesi gönderen taraf pul ... ise onunla vermemiş ise diğer taraftan alınmak veya suçüstü ödeneğinden karşılanmak suretiyle mazereti olan tarafın bundan sonraki duruşmaya çağrılması gerekir. Çünkü işin mahiyeti ve mahkemenin türüne göre yargısal işlem ancak tefhim veya tebliğ ile sıhhat kazanır. H.Y.U.Y.'sında mazeret üzerine gelmeyen tarafın duruşma gününü mahkeme kaleminden öğrenmesi hususunda bir hüküm bulunmamaktadır. Mazeret dilekçesi gönderen tarafın duruşma günün mahkeme kaleminden öğrenmesine karar verilemeyeceği gibi bu konuda karar verilmemiş olması doğru değildir.Davacı vekilinin mahkemece kabul edilen mazeretini müteakip kendisine duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilmemiştir. Davacılar vekilinin duruşma gününü öğrendiği halde 13. 9.2007 tarihili oturuma gelmediği biçiminde değerlendirme yapılarak davanın ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakıldığı kabul edilerek H.U.M.Y ‘nın 409/son

maddesindeki koşullarının oluşmadığı düşünülmeksizin aksının kabulü sureti ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru değildir. ( H.G.K 25.9.1996 gün 1/490-635)

Sonuç : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya aykırı olan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 06.10.2008 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3803, Karar No: 2010/4667, Tarih: 26.04.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/3803 E.  ,  2010/4667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.12.2007 gününde verilen dilekçe ile gayrımenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 26.01.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, Pazarcık Noterliğinin 12.04.1999 tarihli ve 2221 yevmiye numaralı gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi gereğince, dava konusu 161 ada 1 parsel numaralı taşınmazın tapu kaydının iptali ile tescil isteminde bulunmuştur.

Davalı satış vaadi sözleşmesi ile ilgili bilgilerinin olmadığını savunmuştur.

Mahkemece, satış vaadi sözleşmesinin belediye encümen kararına istinaden verilen yetki ile yapıldığı ve 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 18/e maddesi uyarınca belediyeye ait taşınmaz alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine veya tahsisli bir taşınmazın kamu hizmetinde ihtiyaç duyulması halinde tahsisin kaldırılmasına karar verme yetkisinin belediye encümenine değil, belediye meclisine ait olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Temyiz süresi içerisinde belediyede ve ilgili kurumlarda inceleme yapan davacı tarafın tedarik ederek temyiz dilekçesine eklediği 03.06.1992 tarihli ve 13 nolu Belediye Meclis Kararı gereğince, içinde 161 ada 1 parsel numaralı taşınmazın da bulunduğu bir çok taşınmaz hakkında kamulaştırma yapmaya ve kamulaştırma sonrası bu arsaları üzerindeki bina sahiplerine satmaya belediye encümenine yetki verildiği görülmektedir. Bu karar uyarınca kamulaştırma işlemleri için gerekli harcamalara kaynak oluşturulması amacıyla meclisten alınan yetki kullanılmak suretiyle bir kısım taşınmazlar satılmış, bu arada 161 ada 1 parsel sayılı taşınmaz da bedeli peşin alınmak suretiyle haricen davacıya satılmıştır. 03.06.1992 tarihli ve 13 sayılı belediye meclis kararı ve bu kararın verdiği yetki ile alınan; 23.02.1993 tarihli ve 33 sayılı kamulaştırmaya ilişkin ve 08.04.1999 tarihli ve 53 sayılı satışa ilişkin encümen kararları uyarınca bu harici satışın resmileştirilmesi için 12.04.1999 tarihinde taşınmazın davacıya satışının vaat edildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; temyiz safhasında sunulan deliller nazara alındığında, satış vaadi sözleşmesinin 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 18/e maddesinde belirtildiği üzere belediye meclisinin 03.06.1992 tarihli ve 13 sayılı kararına istinaden düzenlendiği ve sözleşmenin mülkiyet kazandırıcı hukuki sonucunun varlığı kabul edilerek, davanın kabulü gerekirken istemin reddi doğru bulunmadığından, hükmün bozulması gerekmiştir.

Hal böyle olunca; temyiz safhasında sunulan deliller nazara alındığında, satış vaadi sözleşmesinin 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 18/e maddesinde belirtildiği üzere belediye meclisinin 03.06.1992 tarihli ve 13 sayılı kararına istinaden düzenlendiği ve sözleşmenin mülkiyet kazandırıcı hukuki sonucunun varlığı kabul edilerek, davanın kabulü gerekirken istemin reddi doğru bulunmadığından, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının iadesine, 26.04.2010 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10185, Karar No: 2023/2553, Tarih: 15.05.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/10185 E.  ,  2023/2553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ihdasen tescil taşınmazın tapu iptali ve tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, 8. Dairesin'ce Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, mevkii ve sınırlarını açıkladığı yaklaşık 45 dönümlük taşlık niteliğindeki taşınmazın vekil edeni tarafından taşlardan temizlenmek suretiyle imar ve ihya edilerek tarla haline getirildiğini, 40 yılı aşkın bir süreden beri zilyet ve tasarrufunda bulunduğunu, kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakılan yerlerden olduğunu açıklayarak dava konusu yerin vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle: Dava konusu taşınmazın davacı tarafından 40 yıldan fazla kullanıldığına ve davacının zilyetliğinde olduğuna dair iddiaların soyut ve yersiz olduğunu, açıklamalara göre dava konusu yerin dere yatağı olması ve yatağın sürekli değişebilme ihtimali olduğundan anılan yerin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 29.06.2010 tarihli 2006/676 E. 2010/668 K. sayılı kararıyla, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğinin davacı lehine oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile, ... ili, ... ilçesi, ... köyünde bulunan, doğusunda ... ve ... Köyü sınırı, batısında ... köyü merkezi, kuzeyinde ... tarlası, güneyinde Bunas Köy yolu ile çevrili fen bilirkişileri ... ... ve ... ...'ın 12.07.2010 tarihli raporlarına ekli krokide kırmızı kalem ile işaretli ve A harfi ile gösterilen 59169.85 m2 lik taşınmazın son parsel numarası verilmek suretiyle davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 23/12/2013 tarihli 2013/22030 E., 2013/19692 K. sayılı kararıyla; "Teknik bilirkişilerin rapor ve krokisi eklenmek suretiyle çifte tapunun önlenmesi açısından tescili istenen yerin tapuda kayıtlı yerlerden olup olmadığının sorulması, taşınmazın niteliğinin hiçbir duraksamaya yer verilmeyecek biçimde belirlenmesi için davanın açıldığı 31.10.2006 tarihinden geriye doğru en az 20 yıl öncesine ait (1976-1986 yılları arası) ait iki ayrı zamanda çekilmiş yüksek çözünürlükle hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığından; aynı yıllar arasında düzenlenmiş fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftaların ise, Kadastro İl Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya eklenmesi, dava konusu taşınmazın bölgede yapılan toplulaştırma çalışmaları soncu 112 parsel numarasıyla Maliye Hazine'si adına tapuya tescil edildiği, ... Kadastro Müdürlüğü’nün 14.06.2013 tarih 150/1774 Esas sayılı karşılık yazılarından anlaşıldığından, 112 sayılı parsele komşu 21, 22, 23, 24, 25, 26, 33, 195 ve 161 sayılı parsellere ait kadastro tutanak ve ekleri ile kadastro sırasında bu parsellere revizyon gören tapu ve vergi kayıtları bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması, yeniden yapılacak keşifte hava fotoğrafları ile Kadastro İl Müdürlüğü'nden gelen paftalar ve komşu parsellere ait tapu ve vergi kayıtları uzman bilirkişi jeodezi ve fotogrametri uzmanı mühendis veya mühendisleri ile yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığıyla zemine uygulanması," gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya içerisinde bulunan bilirkişi raporları ile tanık beyanlarının imar ihya olgusu bakımından uyumlu olduğu, hükme esas alınan jeodezi ve fotogrametri bilirkişisinin 09/03/2018 tarihli raporu ve ekli krokisinde "A" harfi gösterilen alanın en geç 1984 yılında ihyasının tamamlandığının hava fotoğraflarının incelemesinden anlaşıldığı, ihyanın tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar 22 yıl zilyetliğinin devam ettiği, belirtilen kısmının davacı tarafından ihya edilip tarım arazisi haline getirildiği ve bu kısım yönünden olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı ile iktisap şartlarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 1-... ili ... ilçesi ... Köyü 127 ada 4 parsel sayılı taşınmazın harita ve kadastro teknikeri teknikeri ...'ın 17/05/2019 tarihli rapor ve ekli krokisinde belirttiği şekilde taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 46.719,35 m2'lik kısmının ifraz edilmek sureti ile davalı hazine adına kayıtlı olan tapu kaydının iptali ile, davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri