muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4675, Karar No: 2024/7423, Tarih: 29.04.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 14.07.2021 tarihli dilekçesi ile dayanışma aidatı ödemek suretiyle toplu iş sözleşmesinin yürürlük tarihinden itibaren yararlanma talebinde bulunduğu, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesinin 31.10.2020 tarihinde sona erdiği, davacının 01.11.2020 tarihinden itibaren işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinden yararlanacağı, buna göre 2021 yılı Ocak ayı ve 2021 yılı Temmuz ayı ücret zammı yansıtılarak bulunan ücret miktarına 14.07.2021 tarihinden itibaren hak kazanacağı, davacının talebi ile bağlı kalınarak yalnızca 2021 yılı Ağustos ayı için ücret fark alacağının hüküm altına alındığı; diğer yandan davacının kadroya geçerken imzalamış olduğu sulh sözleşmesi de dikkate alındığında, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesi ile Öz Sağlık-İş Sendikası ile davalı Üniversite arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinde giyim yardımı alacağının düzenlenmediği; yol yardımı alacağına da 14.07.2021 tarihinden itibaren hak kazanacağı ve davalı tarafça bu tarihten sonra yol yardımı alacağının ödendiği gerekçesiyle giyim ve yol yardımı alacaklarının reddine, ücret farkı alacağının kabulüne dair davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; İlk Derece Mahkemesinin kararının gerekçesinde 14.07.2021 tarihinden itibaren davacının işyerindeki toplu iş sözleşmesnden yararlanmaya hak kazandığı belirtilmiş ise de 01.11.2020 tarihinden itibaren yararlanacağının kabulü gerektiğini, benzer nitelikteki işçilerin 2020 yılı Kasım ayından itibaren toplu iş sözleşmelerinden yararlandırılarak geçmişe dönük ödemeleri aldıklarını, Yüksek Hakem kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesinde taşıt yardımına ilişkin mevcut uygulamaya aynen devam edileceği hususunun kararlaştırıldığını, 2018 yılı öncesindeki ihale sözleşmelerindeki uygulamanın belediye rayiçleri olduğunun Mahkemenin de kabulünde olduğunu, yol yardımının her yıla ilişkin belediye rayiçleri esas alınarak belirlenmesi gererirken 01.04.2018 tarihinden 31.08.2021 tarihine kadar hiç bir artış yapılmadan gidiş geliş toplam günlük 5,88 TL ödeme yapılmasının hatalı olduğunu; giyecek yardımı taleplerinin ise toplu iş sözleşmesi hükümlerine değil işyeri uygulamasına dayalı olduğunu, 2018 yılı öncesinde giyecek yardımı ayni olarak verilmekte iken 2018, 2019, 2020 yıllarında hiç yardım yapılmadığını, davacı dâhil işçilerin üniformalarını kendi paraları ile satın aldıklarını, alt işverenler nezdinde çalışılan dönem bakımından teknik şartnameler ve tanık beyanları ile giysi yardımı (üniforma) alındığı ispatlanabilecekken eksik inceleme ile alacağın reddinin hatalı olduğunu, 2018 yılında sonra üniforma verilmemesinin işçilere ek yükümlülük getirdiğini, her yıl kendi ceplerinden ödeme yaparak üniforma almak zorunda bırakıldıklarını, işçinin aldığı ücrette dolaylı yoldan azalma yapıldığını ileri sürerek davanın kabulüne karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; sendika üyesi olmayan işçilerin dayanışma aidatı ödemek suretiyle toplu iş sözleşmesinden yararlanması talep tarihinden geçerli olacağını, davacının 14.07.2021 tarihli dilekçesiyle toplu iş sözleşmesinde yararlanmak amacıyla müvekkili Üniversiteye başvurduğunu, davacının başvurusu üzerine brüt çıplak yevmiyesine başvuru tarihinden geçerli olmak üzere %5 oranında zam uygulanmaya başlandığını, davacının imza tarihinde Sendika üyesi olmadığını, davacının toplu iş sözleşmesinin imza tarihinde Sendikaya üye olmaması nedeniyle toplu sözleşmesinin yürürlüğünün başlangıcından itibaren yararlanmasının mümkün olmadığını, Mahkeme kararının çelişkili olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının toplu iş sözleşmesinin imzalanmasından sonraki dönemde gerçekleşen Sendika üyeliğinin söz konusu olduğu süre itibarıyla ücret farkına hak kazandığı, davacının dayanışma aidatı ödeyerek toplu iş sözleşmesinden yararlanmaya başladığı tarihten önceki dönem için toplu iş sözleşmesinde düzenlenen giyim ve yol yardımından yararlanmasının mümkün olmadığı, 01.11.2020 tarihine kadar yürürlükte olan Yüksek Hakem Kurulu tarafından yürürlüğe konulan toplu iş sözleşmesinde de bu talepler için düzenleme bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde giyim ve yol yardımı alacaklarının reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçelere dayanarak davanın kabulüne karar verilmek üzere Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçelere dayanarak davanın reddine karar verilmek üzere Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ücret farkı, giyim yardımı ve yol yardımı alacaklarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 696 KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 34 üncü maddesi.

4. 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 34 üncü maddesi.

4. 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta davacı işçi, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi statüsüne geçmiş olup hâlen işyerinde çalışmaya devam etmektedir. Buna göre davacının ücretinin belirlenmesinde 01.11.2020 tarihine kadar yürürlükte olan Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinin dikkate alınması yerinde olmuştur. Ancak 19.08.2021 tarihi itibarıyla davalı Üniversite ile Öz Sağlık-İş Sendikası arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinin 4 üncü maddesinin (b) bendinde "Toplu iş sözleşmesinin imzası sırasında taraf işçi sendikasına üye bulunmayanlar, sonradan işyerine girip de üye olmayanlar veya imza tarihinde taraf işçi sendikasına üye bulunup da ayrılanlar veya çıkarılanların toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmeleri, toplu iş sözleşmesinin tarafı işçi sendikasına dayanışma aidatı ödemelerine bağlıdır. Bu hususta işçi sendikasının muvafakati aranmaz. Dayanışma aidatı ödemek suretiyle toplu iş sözleşmesinden yararlanma, talep tarihinden geçerlidir." düzenlemesi yer almaktadır. Bu düzenleme 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin dördüncü fıkrası ile de aynı doğrultudadır.

3. Davacının 18.12.2017 ile 14.08.2021 tarihleri arasında Öz Sağlık-İş Sendikası üyesi olduğu, 14.07.2021 tarihinde Dev Sağlık İş Sendikasına üyelik başvurusunda bulunduğu, 15.08.2021 tarihinden itibaren de Dev Sağlık İş Sendikasına üye olduğu dosya kapsamındaki üye kayıt fişleri ile sabittir. Davacının 14.07.2021 tarihinden itibaren dayanışma aidatı ödemek suretiyle işyerinde yürürlükte bulunan Öz Sağlık-İş Sendikasının tarafı olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanma talebi bulunmaktadır. Gerek toplu iş sözleşmesinin ilgili düzenlemesi gerekse 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi uyarınca, 19.08.2021 imza tarihinde davacının toplu iş sözleşmesinin tarafı olan Öz Sağlık-İş Sendikasına üye olmadığı hususu dikkate alındığında, dayanışma aidatı ödemek suretiyle talepte bulunduğu 14.07.2021 tarihinden itibaren toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanacağı açıktır.

4. 19.08.2021 imza tarihli, 01.01.2019-31.12.2021 yürürlük süreli Öz Sağlık-İş Sendikası ile davalı Üniversite arasındaki toplu iş sözleşmesinin 31 inci maddesinin "Üçüncü Yıl Birinci Altı Ay Ücret Zammı (01.01.2021-30.06.2021)" başlıklı (e) bendinin (2) numaralı alt bendinde "01.01.2021 tarihinde işyerinde çalışan sendika üyesi işçilerden aylık brüt çıplak ücretleri 4.100,00 TL'nin altında olanlar 4.100,00 TL'ye yükseltikten sonra tüm işçilere 01.01.2021 tarihinden geçerli olmak üzere %12 (yüzde on iki) oranında zam yapılacaktır." hükmü yer almaktadır. Düzenlemenin devamında yer alan "Üçüncü Yıl İkinci Altı Ay Ücret Zammı (01.07.2021-31.12.2021)" başlıklı (f) bendinde ise "01.07.2021 tarihinde işyerinde çalışan sendika üyesi işçilere 30.06.2021 tarihinde almakta oldukları günlük brüt çıplak ücretlerine, 01.07.2021 tarihinden geçerli olmak üzere %5 (yüzde beş) oranında zam yapılacaktır." düzenlemesi bulunmaktadır.

5. İlk Derece Mahkemesi gerekçesinde davacının 14.07.2021 tarihinden itibaren ilgili toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanacağı isabetli şekilde ifade edilmiş olmasına rağmen, bu gerekçe ile çelişkili olacak şekilde davacının 01.01.2021 tarihinden itibaren toplu iş sözleşmesinde öngörülen ücret zammından yararlanacağı kabulü ile ücretinin 4.100,00 TL'ye çıkartılarak üzerine 2021 yılının ilk altı aylık dönemi için %12'lik zam, 2021 yılının ikinci altı aylık dönemi için de %5 zam uygulanmak suretiyle fark ücret alacağının hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Davacının 14.07.2021 tarihinden itibaren işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinden yararlanacağı sabit olduğundan, ilgili toplu iş sözleşmesinin 31 inci maddesinin (e) bendinin (2) numaralı alt bendinde kararlaştırılan %12'lik ücret zammından yararlanması da mümkün olmayacaktır. Buna göre, taraflar arasında davacıya 2021 yılının ikinci altı aylık dönemi için öngörülen %5'lik zammın ödendiği hususunda da ihtilaf bulunmadığı hususu dikkate alındığında, ücret farkı alacağının reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacı tarafa iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13421, Karar No: 2016/15699, Tarih: 07.09.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/13421 E.  ,  2016/15699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 86/2, 86/3-c-son, 62/1-2 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3,000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair...Sulh Ceza Mahkemesinin 03/09/2013 tarihli ve 2011/8 esas, 2013/34 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 14.06.2016 tarih ve 2016/3402 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.06.2016 tarih ve 2016/262156 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, ...Bankası ...Şubesinde müdür vekili olan katılanın, 25/11/2000 tarihinde yürürlüğe giren 4603 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 2 ve 5. bentleri uyarınca ... Bankası'nın özel hukuk statüsüne tabi anonim şirket haline dönüştürülmesi ve personeli hakkında 233 ve 399 sayılı Yasa gücünde kararnamelerin uygulanması olanağının ortadan kaldırılması karşısında, Ceza Hukuku uygulamasında kamu görevlisi sayılmayacağı gözetilmeden, 5237 sayıl Türk Ceza Kanunu’nun 86/3-c-son maddesi uyarınca fazla ceza tayininde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... Sulh Ceza Mahkemesinin 03/09/2013 tarihli ve 2011/8 esas, 2013/34 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince takdiren 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasından 5237 sayılı kanunun 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 Türk Lirasından hesaplanarak sanığın sonuç itibariyle 2000 Türk Lirası Adli Para Cezası ile cezalandırılmasına; infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 07.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4124, Karar No: 2019/2410, Tarih: 18.04.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/4124 E.  ,  2019/2410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Tesisleri AŞ vekili Avukat ... tarafından, davalılar Türkiye Hentbol Federasyonu ve ... aleyhine 09/02/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı ... yönünden yargı yolu nedeniyle reddine, davalı ... Hentbol Federasyonu yönünden ise açılan maddi tazminat davasının reddine, manevi tazminat davasının ise kısmen kabulüne dair verilen .../06/2015 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi davalı ... Hentbol Federasyonu vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen .../06/2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalılardan Türkiye Hentbol Federasyonu vekili Avukat ... ve ... vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Harç noksanlığının giderilmesi için mahalline çevrildikten sonra eksikliğin giderildiği görüldü. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

...-Davalı ... Hentbol Federasyonunun temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın, davalı ... yönünden yargı yolu nedeniyle reddine, davalı ... Hentbol Federasyonu yönünden ise maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalılardan Türkiye Hentbol Federasyonu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkili kurumunun lise erkek hentbol takımına mensup bir kısım öğrencinin Türkiye Hentbol Federasyonu tarafından düzenlenen ... erkek milli kampına davet edildiklerini, ancak sınav haftasında il dışında liselerarası yarı final birinciliği maçlarına katılan öğrencilerin, hazırlık kampı haftasında telafi sınavlarına katılmak zorunda kaldıkları için hazırlık kampına katılmalarının mümkün olmadığını, konu ile ilgili olarak kamp yöneticilerinin bilgilendirildiğini, buna rağmen, Türkiye Hentbol Federasyonu Disiplin

Kurulu tarafından belirtilen oyuncuların, "beşer resmi müsabakadan men" ile cezalandırılmalarına karar verildiğini, öğrencilerin .../02/2010 - .../02/2010 tarihleri arasında yapılacak Liselerarası Türkiye Hentbol Şampiyonasına katılmalarının engellendiğini, buna karşılık davalı tarafça benzer durumda bulunan başka bir lisenin hentbol takımında bulunan öğrenciye benzer uygulamanın yapılmadığını, davalı tarafça yapılan işlemlerin bu konudaki yasal mevzuata aykırı olduğunu, davalı tarafça müsabaka öncesi şampiyonaya katılmalarına izin verilmeyen sporcu öğrenciler yerine kadroya başka öğrencilerin dahili talebinin de kabul görmediğini, sonuçta Türkiye şampiyonluğunu hedefleyen takımın, Yıldız Milli Takımı kadrosunda yer alan oyuncularının şampiyonada oynayamadığını, davalı tarafça yapılan uygulamanın, müvekkil eğitim kurumunun yıllardır yapmakta olduğu yatırımların, ülke şampiyonu olmak suretiyle ülkeyi dünya şampiyonasında temsil edebilme hakkının elinden alındığını, müvekkilinin maddi ve manevi açıdan zarara uğratıldığını, bu nedenle öğrencilerin, spor bursu ile öğrenim görmeleri nedeniyle müvekkilinin uğramış olduğu maddi ve manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ... yönünden açılan davanın yargı yolu nedeniyle reddine; davalı ... Hentbol Federasyonu yönünden ise maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin de kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1982 Anayasası’nın 59/... maddesinde; ‘‘Spor federasyonlarının spor faaliyetlerinin yönetimine ve disiplinine ilişkin kararlarına karşı ancak zorunlu tahkim yoluna başvurulabilir. Tahkim kurulu kararları kesin olup bu kararlara karşı hiçbir yargı merciine başvurulamaz.’’ düzenlemesi yer almaktadır.

Dosya kapsamından; davacı kurumun lise erkek hentbol takımına mensup bazı sporcuların aynı zamanda ... Milli Takım kadrosunda yer aldıkları, bu sporcuların milli takım kampına davet edildikleri, ancak sınav haftasında Liselerarası yarı final birinciliği maçına katılan öğrencilerin, hazırlık kampı haftasında telafi sınavlarına katılmak zorunda kaldıkları için hazırlık kampına katılamadıkları, davalı Federasyon Disiplin Kurulu tarafından oyuncuların beşer resmi müsabakadan men ile cezalandırılmasına karar verildiği; fakat tahkim kuruluna yapılan itiraz sonucunda oyuncuların milli takım kampına geçerli mazeretleri oldukları için katılamadıkları anlaşıldığından men cezasının kaldırılmasına kesin olarak karar verildiği anlaşılmaktadır.

Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Duyulan acı, çekilen ızdırap manevi zarar değil onun görüntüsü olarak ortaya çıkabilir. Acı ve elemin manevi zarar olarak nitelendirilmesi sonucu tüzel kişileri ve bilinçsizleri; öte yandan acılarını içlerinde gizleyenleri tazminat isteme haklarından yoksun bırakmamak için yasalar, manevi tazminat verilebilecek olguları sınırlamıştır.

Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Duyulan acı, çekilen ızdırap manevi zarar değil onun görüntüsü olarak ortaya çıkabilir. Acı ve elemin manevi zarar olarak nitelendirilmesi sonucu tüzel kişileri ve bilinçsizleri; öte yandan acılarını içlerinde gizleyenleri tazminat isteme haklarından yoksun bırakmamak için yasalar, manevi tazminat verilebilecek olguları sınırlamıştır.

Şu halde; uyuşmazlığın niteliği ve özelliği dikkate alındığında, davacı, davalı tarafından yapılan işlemlerin doğrudan muhatabı olmadığı gibi, manevi tazminat isteminin yasal koşullarının oluşmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, manevi tazminat isteminin koşulları oluşmadığından tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde kısmen kabul kararı verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın (...) no'lu bentte açıklanan nedenle davalılardan Türkiye Hentbol Federasyonu yararına BOZULMASINA, davacının (...) no'lu bentte açıklanan nedenlerle tüm temyiz itirazlarının reddine ve davalılar yararına takdir olunan ....630,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine davalı ... Hentbol Federasyonundan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine .../04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1895, Karar No: 2016/4200, Tarih: 10.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/1895 E.  ,  2016/4200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin temyiz dilekçesi içeriğine göre; "defter ve belge ibraz etmeme" suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünün temyize konu edilmediği, katılan vekilinin temyiz isteminin sadece "sahte fatura düzenleme" suçu nedeniyle verilmiş olan beraat hükümlerine yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

13.07.2010 günlü iddianame ile sanık hakkında 2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılmış olup, dosya içinde bulunan Vergi Tekniği ve Vergi Suçu Raporlarında; sanığın ... Ltd. Şti.'ne giriş tarihinin 04.07.2007 olduğunun belirtilmiş olması karşısında, öncelikle sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçu yönünden hangi yıllara ilişkin vergi mütalaası verilmiş olduğunun ilgili kurumdan sorulup kesin olarak belirlenmesi, 2005 ve 2006 takvim yılları yönünden, vergi mütalaasının bulunmadığının belirlenmesi durumunda dava şartı olan vergi mütalaası bulunmadığından bu yıllara ilişkin olarak sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davaları yönünden düşme kararı verilmesi, sanığın soruşturma aşamasında savunmasının alınmamış olduğu, kovuşturma aşamasında ise 01.01.2011 günlü duruşmada alınan savunmasında, temyizin kapsamı dışında kalan "defter ve belge ibraz etmeme" suçu nedeniyle savunma yapmış olduğu gözetilerek, sanığa isnad olunan sahte fatura düzenleme suçundan savunma ve delillerinin tespit edilmesi, temini halinde suça konu faturaların asıl ya da onaylı örneklerinin dosya içine konulması, yine temini halinde suça konu faturaları kullanan şirketler hakkında, düzenlenmiş ise, Vergi Suçu Raporu, Vergi İnceleme Raporu ve sair raporların onaylı örneklerinin getirtilip incelenmesi, suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri hakkında bu faturalardan dolayı kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup varsa celbiyle incelenerek, bu davayı ilgilendiren delillerin dosya içine konulması, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkililerinin dinlenerek, sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişki karşılığında aldıklarının ve bunlarla ilgili belgeleri olup olmadığının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.