muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19424, Karar No: 2014/14868, Tarih: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19424 E.  ,  2014/14868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesinde ve HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K.sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dairemizce de benimsenen HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K.sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10482, Karar No: 2022/4784, Tarih: 16.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2020/10482 E.  ,  2022/4784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar ve davalı Hazine vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalı Hazine vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına göre; dava konusu ... parsel sayılı taşınmazların yapılan kadastro çalışmaları sonucunda davacılar murisi ... ve diğerleri adına tespit edildiği, Orman İşletme Müdürlüğü tarafından, tapulama tespitine itiraz talepli olarak Çatalca 1. Tapulama Mahkemesi'nin 1984/152 Esas, 1985/304 Karar sayılı dosyası ve Çatalca 1. Tapulama Mahkemesi'nin 1984/153 Esas 1985/305 Karar sayılı kararları ile dava konusu taşınmazların kesinleşmiş orman sınırı içinde kaldığı ve orman olarak tapuya tescil edildiği gerekçe gösterilerek orman niteliği ile tapu kütüğüne aktarılmasına karar verildiği, kararın 09/05/1988 tarihinde kesinleştiği, taşınmazların 12/12/1989 tarihinde orman niteliği ile hükmen ... adına tescil edildiği, eldeki davanın 13/12/2013 tarihinde, 10 yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığı anlaşıldığından davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar ve davalı Hazine vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12248, Karar No: 2012/17102, Tarih: 02.07.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/12248 E.  ,  2012/17102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıdan 22.7.2011 tarihinde 1.668,00 TL bedelli klima satın aldığını, 23.7.2011 tarihinde adrese teslim edildiğini, 26.7.2011 tarihinde kurulum aşamasında fanın kırık olduğunun saptandığını, hasarın giderilmediği gibi bedelinde iade edilmediğini ileri sürerek 1.668,00 Tl klima bedeli ile 193,70 TL ihtarname masrafının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın 4077 sayılı yasadan kaynaklandığından ve tüketici mahkemeleri görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasayla değişik 4077 sayılı Tüketici Korunması Hakkındaki Kanun'un amaç başlıklı birinci maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı ikinci maddesinde " Bu kanun, birinci maddede belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicini taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar" hükmüne yer verilmiştir. Yasanın üçüncü maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddeleri ifade eder. Hizmet; ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki er türlü faaliyeti ifade der. Satıcı; 2012/12248-17102

kamu tüzel kişiler de dahil olmak zere ticari ve mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek ve tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmetin ticari ve mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır. Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi için, yasanın amacı içinde mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.Somut uyuşmazlıkta davacı avukat ve davalı şirket arasında işyeri için ve mesleki amaçla klima satışı hususunda sözleşme yapıldığı ve taraflar arasında 4077 sayılı yasa kapsamında kalmayan bir hukuki ilişkinin kurulduğu anlaşılmaktadır. Bu sebeple davacı avukat anılan yasa kapsamında belirtilen tüketici tanımına uymamaktadır. Davaya bakmaya görevli mahkeme Tüketici Mahkemeleri değil genel mahkemelerdir. Bu durumda mahkemece esasa girilip deliller toplandıktan sonra hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 2.7.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17497, Karar No: 2013/3194, Tarih: 21.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/17497 E.  ,  2013/3194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa yüklenen suçlarından doğrudan doğruya zarar gören ve 13.04.2010 tarihli duruşmada şikayetçi olduğunu bildirip, kamu davasına katılma isteminde bulunan müştekinin bu talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş ise de; şikayetçinin, CMK'nun 237, 238 ve 260.maddelerine göre kamu davasına katılmasına karar verilerek ve hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Bir kimsenin konutuna,konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Suçun oluşması için,sahibinin rızası olmadan girilen yada rızayla girildikten sonra istendiği halde dışarı çıkılmayan bir konut veya eklentisi olmalıdır. Konut(mesken) bir kimsenin geçici de olsa oturmak için sığındığı her nevi yer olarak tanımlanabilir. Medeni kanunun 19 uncu maddesinde tanımlanan her ikametgah TCK anlamında bir konuttur Kişinin ihtiyaçlarından bir veya bir kısmının yerine getirildiği yani yaşamsal faaliyetlerini geçirdikleri yer konuttur. Konutun bir bina olması şart değildir. Konut eklentisi (müştemilat); konuta bitişik yada onun yakınında olan, konut veya benzerî yapıların kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan diğer yapılar veya yerlerdir. Balkon, koridor, sahanlık,etrafı çitle çevrili avlu,eve ait etrafı duvarla çevrili bahçe, buna örnek gösterilebilir. Diğer bir anlatımla, girilmesi konutta oturanların huzur ve güvenliğini bozabilecek konuta bağlı veya pek yakın ek yapılar veya yerlerdir. Avlu, ahır, bahçe, taraça, samanlık, odunluk, kömürlük, balkon gibi yerler eklentidir. Konut veya eklentiyi dış dünyadan ayırıcı belirtiler, o yer sahibinin yaşama biçimi,mevcut olanakları, sosyal ve ekonomik durumu ile kültürel ve yöresel özelliklere, gelenek ve göreneklere göre farklılıklar gösterebilir. Bu husus, olaysal olarak değerlendirilmeli, tayin ve takdir edilmelidir.

Apartman giriş kapısından sonraki koridorların,merdiven ve merdiven boşluklarının, daire giriş kapısı ön kısımlarının, sahanlıkların apartmanda oturanlara ait ortak “eklenti” olduğunun kabulü gerekir. Apartman dış kapısının açık kalması, bu kısımların eklenti olma niteliğini etkilemeyeceği gibi eklenti sayılmamasına da neden olmaz.Dış kapının konması; bu yerlerin dış alemle ilgisinin kesildiğine ve yasa dışı bir amaçla içeri girilmesine izin verilmediğine ilişkin iradenin bir göstergesidir. Merdivenler ve sahanlık, konuta giriş çıkış için zaruri, konutun kullanış amacını tamamlayan ve sağlayan, konuta bağlı yerlerdendir. Her isteyenin bu yerlere girmesi ve yararlanması olanaksızdır. Sahanlık ve merdiven olmadan konut olamayacağı gibi, konut olmadan da merdiven ve sahanlık olamaz. Bu itibarla konut ve apartman merdiveni birbirinden ayrılmaz birer parça ve merdivenler konutun, eklentileridir.

Rızaya aykırı olarak girme veya rıza ile girildikten sonra çıkması istenilmesine rağmen çıkmayan kişi bu eylemini, açık bir rızaya gerek olmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerinde işlemesi hâlinde Fail ikinci fıkraya göre cezalandırılacaktır. Girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri, Avukatlık bürosu, Doktor muayenehaneleri, Emlak bürosu, Mimar bürosu, v.b. gibi izinle girilmesi gereken yerlerdir. Girilmesi mutat olan yerlere, süper marketler, mağazalar, dükkanlar, pasta salonları, kahvehane, restoran ve lokantalar, sinema, tiyatro, otel, bar, hastane, örnek gösterilebilir. Halka açık olduğu saatlerde bu gibi, yerlere giriş de suç oluşmaz. Ancak halka kapalı olan saatlerde buralara rıza haricinde girilmesi hâlinde bu fıkradaki suç oluşacaktır.

Fiilin gece vakti işlenmesi, ağırlaştırıcı nedendir.Geçe vakti TCK.md. 6 da tanımlanmıştır. Gece vakti güneşin batmasından bir saat sonra başlar ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman süresidir.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, çarşıda çıkan bir kavgaya müdahale etmemekle suçladığı uzaktan akrabası-esnaf komşusu butik işletmeciliği yapan katılana ait işyerine veya eklentisine rıza dışında girip, çıkması istenilmesine rağmen çıkmayıp işyerinde bulunan sert plastikten mamül cansız mankenlere vurup onların kırılmasına neden olmak suretiyle "işyeri dokunulmazlığının ihlali" ve "mala zarar verme" suçlarını işlendiği iddia olunan somut olayda; yüklenen suçları işlediğini gösterir, mahkumiyetine yeter derecede kesin delil bulunmadığından "beraat" kararı verilmesi gerektiğini takdir eden mahkemenin kabul ve uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin delil takdirinde hata yapıldığına, suçların oluştuğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4014, Karar No: 2011/6962, Tarih: 02.05.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/4014 E.  ,  2011/6962 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Gıda Gemi Söküm Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ... aralarındaki dava hakkında ... 10. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 14.12.2009 tarih ve 666-811 sayılı hükmün Dairenin 30.11.2010 tarih ve 2010/8052- 15936 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalıdan ihale yoluyla "Harem Araba Vapurunu" satın aldığını, davalının KDV ödenmemesi halinde teminatı irat kaydedeceğini bildirmesi nedeniyle satış bedeli ile birlikte KDV ödemeside yaptığını, kendisinin KDV'den muaf olduğunuileri sürerek, KDV olarak ödediği 75.600,00 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine daviremizce kararın onanması üzerine, bu kez davalıca karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

1-Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan davalının sair karar düzeltme isteğinin REDDİ gerekir.

2-Katma Değer Vergisi Kanunu 8/2 maddesi "Vergiye tabi bir işlem söz konusu olmadığı veya KDV fatura veya benzeri vesikalarla göstermeye ... bulunmadığı halde düzenlendiği bu tür vesikalarda katma değer vergisi gösterenler bu vergiyi ödemekle mükelleftir. Bu husus kanuna göre borçlu oldukları vergi tutarlarından daha yüksek bir meblağı gösteren mükellefler içinde geçerlidir. Bu gibi sebeplerle fazla ödedikleri vergilerini, indirim hakkına sahip olmayanlara iadesi konusunda ... ve Gümrük Bakanlığı yetkilidir." hükmünü getirmiştir. Yasanın bu hükmü karşısında davalı davacıdan tahsil ettiği KDV vergi dairesine ödemekle yükümlüdür. Davalı yasa gereği tahsil etmemesi gereken KDV' yı tahsil etmiş ancak vergi dairesine ödemişse herhangi bir 2011/4014-6962

sebepsiz zenginleşmesi olmayacaktır. Bu durumda davacı vergi dairesine ödenen KDV 'yi davalıdan isteyemez. Hal böyle olunca davacının davalıya ödediği KDV davalı tarafça vergi dairesine ödenip ödenmediği konusunda gerekli inceleme yapılıp, vergi dairesine ödendiği anlaşıldığı takdirde KDV alacağına ilişkin davalıya husumet yöneltilmeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar ittihazı usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne varki mahkeme kararı Dairemiz önceki onama bu gerekçe ile de davalı yararına bozulacak iken bu yönün gözden kaçtığı yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından davalının bu yöndeki karar düzeltme istemi kabul edilmeli, Dairemiz kararı kaldırılmalı, mahkeme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair karar düzeltme taleplerinin reddine ikinci bentte açıklana nedenlerle karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 30.11.2010 tarih ve 2010/8052 esas ve 2010/15936 sayılı kararın kısmen kaldırılmasına mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 2.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/684, Karar No: 2015/5458, Tarih: 20.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/684 E.  ,  2015/5458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/10/2014 tarih ve 2014/802-2014/383 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... ...'da bulunan fabrikasında elastometrik kauçuk köpüğü imalatı yaptığını, bu ürünün sentetik kauçuğun bir takım kimyasal malzemeler ile karıştırıp ısıtılması sonucunda elde edilen hamurun daha sonrasında ekstruder isimli özel bir alet ile makinelerde işlenip fırınlanmasıyla elde edildiğini, davalının 15.7.2001-15.8.2011 tarihleri arasında müvekkiline ait fabrikada ekstruder isimli makinenin operatörü olarak çalıştığını, bu nedenle kullanılan hamurun formülü, makinenin ve fırının ayarları ile fabrika laboratuvarındaki formüllere erişebilecek kişilerden olduğunu, müvekkili ile davalı arasında imzalanan hizmet akdi sırasında rekabet yasağı ve gizlilik taahhütnamesi de imzalandığını, davalının bu taahhütname uyarınca iş akdini haklı bir neden olmaksızın feshettiği taktirde iki yıl boyunca Marmara Bölgesi'nde müvekkil şirketin faaliyet alanıyla aynı veya benzer işle iştigal eden kurum ve kuruluşlarda çalışmamayı taahhüt ettiğini, davalın iş akdini kendi isteği ile sonlandırdıktan sonra imzalamış olduğu rekabet yasağı sözleşmesine aykırı olarak rakip şirket olan ... Ltd. Şti.'de çalışmaya başladığını bu durumun taraflar arasında akdedilen rekabet yasağı sözleşmesine aykırı olduğunu ileri sürerek 15.600,00 TL cezai şart alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin haklı nedenlerle taraflar arasındaki hizmet akdini feshettiğini, müvekkilinin davacının sırlarına vakıf olacak konumda bulunmadığını, kaldı ki bu alanda faaliyet gösteren firmaların üretim tekniklerinin farklılık arz ettiğini, bu nedenle edindiği iddia edilen bilgilerin başka bir firmada işe yaramayacağını, rekabet yasağına ilişkin sözleşme hükümlerinin hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin haklı nedenlerle taraflar arasındaki hizmet akdini feshettiğini, müvekkilinin davacının sırlarına vakıf olacak konumda bulunmadığını, kaldı ki bu alanda faaliyet gösteren firmaların üretim tekniklerinin farklılık arz ettiğini, bu nedenle edindiği iddia edilen bilgilerin başka bir firmada işe yaramayacağını, rekabet yasağına ilişkin sözleşme hükümlerinin hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının faaliyet gösterdiği kauçuk sektöründe formül hazırlanmasının sır olmaktan çıktığı, bir formülün aynı faaliyet alanında iş yapan başka bir firmanın işine yaramadığı, formül üreten bir çok firmanın bulunduğu gibi bu sektörde iş yapan kimyasalları ve makineleri üreten firmaların kauçuk üretimi yapan firmalara ihtiyaç duyulan formülleri sağladıkları, formül üretimi için en az 5 yıllık mühendis seviyesinde uzmanlık ve tecrübeye ihtiyaç duyulduğu, davalının buna ehil olmadığı gibi kullandığı makinenin de uzmanlığı gerektirmediği, bu durumda sözleşmenin cezai şarta ilişkin hükümlerinin uygulama olanağının kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava; taraflar arasında akdedilen rekabet yasağı sözleşmesinden kaynaklı cezai şart alacağına ilişkin olup mahkemece yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak; taraflar arasında akdedilen hizmet sözleşmesi ve bunun eki niteliğindeki Rekabet Yasağı ve Gizlilik Taahütnamesi'nin "Rekabet" ana başlığı bölümünün 1.1. maddesinde rekabet yasağına ilişkin hükümlerin iş aktinin davalı işçi tarafından haksız feshi veya davacı işveren tarafından haklı nedenlerle feshi halinde bu taahütnamede belirtilen rekabet yasağı hükümlerin uygulanılacağı düzenlenilmiştir. Nitekim, davalı vekilince taraflar arasındaki iş akdinin haklı nedenlerle feshedildiği ileri sürülmüştür. Dosya kapsamından davalının ... 2. İş Mahkemesi'nin 2013/332 Esas, 2013/643 Karar sayılı dava dosyasında iş aktinin haklı nedenlerle feshinin tespiti ve kıdem tazminatı alacağı istemli dava açtığı, yapılan yargılama neticesinde taraflar arasındaki iş akdinin davalı tarafından haklı nedenlerle feshedildiğinin tespitine karar verildiği, kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Davalının iş akdini feshinin haklı nedenlere dayanıp dayanmadığı, haklı nedenlerle iş aktinin feshi halinde rekabet yasağına ilişkin sözleşme hükümlerinin uygulama olanağının bulunup bulunmadığı, mahkemece karar gerekçesinde tartışılmamıştır. Mahkemece, somut uyuşmazlığın çözümünün özel ve teknik bilgiyi gerektirdiği kabul edilip bilirkişi raporu alınması yoluna gidilmiş ise de davacı vekilinin bilirkişi raporuna yönelik ciddi itirazlarını karşılar biçimde ek rapor ya da yeni bir bilirkişi raporuda alınmadan karar verilmiştir. O halde, mahkemece sektörden bir bilirkişinin de dahil olduğu yeni bir bilirkişi heyetinden sözleşme hükümlerini ve davacı vekilinin bilirkişi raporuna yönelik ciddi itirazlarını değerlendiren rapor alınıp sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yazılı gerekçeyle davanın reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.