muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22331, Karar No: 2014/10815, Tarih: 17.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/22331 E.  ,  2014/10815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümde kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesindeki seçenek yaptırıma çevrilirken infazı kısıtlayıcı şekilde temizlik sektöründe çalıştırılma şeklinde seçenek yaptırıma çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasının “temizlik sektöründe” ibaresi çıkartılarak diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/38918, Karar No: 2013/25149, Tarih: 04.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/38918 E.  ,  2013/25149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

1-Dosya içeriğine ve anlatımlara göre,sanığın şikayetçinin müdür yardımcılığını yaptığı okulun bahçesine gelerek,öğrencileri rahatsız etmesi üzerine şikayetçi tarafından uyarıldığında,şikayetçiye hitaben “Allah belanı versin,beni bu okuldan çıkartamazsın,ben bu okula girerim,okulun camlarını kırarım,bu okulu yakarım” şeklinde söylemiş olduğu sözlerde hakaret suçunun unsurlarının ne şekilde oluştuğu kararda tartışılmadan, “Allah belanı versin” sözünün de beddua niteliğinde olduğu ve söylenen sözlerin hakaret suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, kamu tanıkları .... ile ...'da dinlenmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 125/1 maddesinde, hapis ve adli para cezası biçimindeki seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, yasada hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi nedeniyle, seçenekli yaptırımlardan neden hapis cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçenin gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

b-Sanığın adli sicil kaydına göre sabıkasının bulunmaması,ilk kez suç işlemesi,mağdurunda şikayetinden vazgeçmesi dikkate alınıp,suça konu sözlerle verilen ceza arasında orantılılık bulunması gerektiği gözetilmeden üst sınırdan ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1128, Karar No: 2023/2535, Tarih: 26.04.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/1128 E.  ,  2023/2535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/569 E., 2018/213 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili, davalı ... İdaresi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.1995 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 632 ada 41 parsel ... 6285 m² yüzölçümündeki taşınmaz, ham toprak niteliğiyle Hazine adına tesbit ve tescil edilmiştir.

2.Davacılar vekili, 06.05.2004 tarihli dava dilekçesinde, taşınmazın bir bölümünün Nisan 1977 tarihli tapu kapsamında kaldığını öne sürerek, tapu kaydı kapsamında kalan kısma ilişkin olarak Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile müvekkilleri adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi temsilcisi, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.07.2012 tarihli ve 2004/309 Esas, 2012/309 Karar ... kararı ile davanın reddine, dava konusu 632 ada 41 ... parselin tapusunun iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, 39 ... parselin bir kısmıda davalı olarak raporda gösterilmiş ise de, bu parsele usûlünce dava açılmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 20 inci Hukuk Dairesinin 17.09.2013 tarihli ve 2013/6246 Esas, 2013/8016 Karar ... kararıyla ; " dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmadığı, mahkemece dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ve davacıların tutunduğu, 1951 yılında zilyedliğe dayalı tescil ilâmı sonucu oluşna tapu kaydının kadastro sırasında hiç bir yere revizyon görmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, hükme esas alınan ve 11.05.2012 günlü keşif sonucunda hazırlanan uzman bilirkişi raporuna ekli 1960 tarihli memleket haritasında çekişmeli taşınmazın güneyinin bağ rumuzlu yeşil alanda, kuzeyinin ise açık renkli alanda işaretlendiği, ziraat uzmanı tarafından öncesinin bağ olduğu, ancak, bakımsızlıktan çalılık ve ağaçlık hal aldığının belirtildiği, 1992 tarihli memleket haritasında da tamamına yakın kısmının yeşil renkli bölümde işaretlendiği, mahkemece ormanların zilyedlikle kazanılamayacağı gerekçesinden hareket edilmişse de, tapu kaydının oluştuğu 1950 yılı itibarıyla taşınmazın orman olup olmadığının ve tapu kaydının taşınmaza uyup uymadığının tespitinin önemli olduğu, tapu kaydının taşınmaza uyup uymadığı konusunda yapılan araştırma ve uygulamanın hükme yeterli olmadığı açıklanarak, mahkemece, yeniden yapılacak keşifte, çekişmeli taşınmazı geniş çevresiyle gösteren arazi kadastro paftası ile, yöreye ait en eski (varsa 1950'lerden önceki) tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları getirtilip taşınmazın konumunun belirlenmesi, orman sayılmayan yerlerden ise ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 1950/712-722 ... hasımsız tescil kararı ile oluşan Şubat 1951 tarih 94 numaralı sicilden gelen D: Deve Yolu, B: ..., K: Mera, G: Ahmeri'nin bağ yeri okuyan 5400 m2 yüzölçümlü tapu kaydı ve tescil krokisinin ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ile taşınmaza uygulanması, doğuda yoldan sonra gelen ve 633 ada 1 ve 2 ... parsellere ait kadastro tespit tutanakları ile varsa dayanağı tapu ve vergi kayıtlarının getirtilerek çekişmeli taşınmaz yönünü ne olarak gösterdiklerinin belirlenmesi, tapu kaydı taşınmaza uyuyorsa değişir sınırlar içermesi nedeniyle 3402 ... Kadastro Kanunu'nun 20/A, C maddesine göre yüzölçümü ile geçerli kapsamının belirlenmesi, bundan sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi" gereğine değinilerek ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve zilyetlikle kazanma koşullarının davacılar lehine oluştuğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile 632 ada 41 parsel ... taşınmazın teknik bilirkişiler ... ... ve ... ...'ın düzenlediği 17.11.2011 tarihli rapor ve ekindeki krokide (T 41/A) belirtilen 4368 m2 lik yerin tapusunun iptali ile paylı olarak davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili, davalı ... İdaresi vekili ve davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın yüzölçümünün 5.400 m2 olup, 632 ada 39 parsel içerisinde kalan taşınmaz kısmının ayrılarak davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı öne sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

2.Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın 2015 yılı içerisinde yapılan orman kadastro çalışmalarında orman olarak sınırlandırıldığını, taşınmazın eylemli olarak da orman olduğunu öne sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

3.Davalı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde özetle, bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden karar verildiğini, taşınmazın tamamının devlet ormanına ait özellikleri taşıdığını, tüm bunların yanı sıra taşınmazın 21.07.1962 tarihinde onaylanmış olan Tatlı Çay Su Toplama Havzası Habeşin-Öküzdamı-Hacıoğlu Dereleri Erozyon Kontrolü Uygulama Projesi içerisinde olduğunu öne sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası,

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası,

3. Değerlendirme

1.Tüm dosya kapsamı ve deliller hep birlikte değerlendirildiğinde; 1995 yılında yapılan arazi kadastro çalışmaları esnasında ... Köyü 632 ada 41 parsel ... taşınmazın Hazine adına ham toprak vasfı ile tespit ve tescil edildiği, eldeki temyize konu davanın 2004 yılında gerçek kişiler tarafından tapu kaydına dayalı olarak açıldığı, Dairenin 25.05.2022 tarihli ve 2021/9389 Esas, 2022/4979 Karar ... geri çevirme kararı neticesinde dosyaya kazandırılan yazı cevapları içeriğine göre, taşınmazın bulunduğu yörede 2015 yılında (Yargıtay bozma ilamından sonra) 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) Ek 5 inci maddesi uyarınca orman kadastro çalışmalarının yapıldığı, eldeki dava nedeni ile kesinleşmeyen kadastro çalışmalarında dava konusu taşınmazın orman olarak sınırlandırıldığı anlaşılmıştır.

2.O halde, İlk Derece Mahkemesince dava tarihinden sonra yapılan orman kadastro çalışmaları nedeniyle davanın aynı zamanda orman kadastrosuna itiraza dönüştüğü, orman kadastrosuna itiraz davalarında davaya bakma görevinin kadastro mahkemesine ait olduğu, görev hususunun, kamu düzenine ilişkin dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında re'sen de gözönüne alınması gerektiği nazara alınarak, tapu iptal ve tescil istemine ilişkin davanın elde tutulması, orman kadastrosuna itiraz davası yönünden tefrik kararı verildikten sonra mahkemenin görevsizliğine ve dava dosyasının görevli kadastro mahkemesine gönderilmesine, orman kadastrosuna itiraz davasının 6100 ... Kanun'un 165 inci maddesi uyarınca bekletici mesele yapılıp kesinleşmesinden sonra sonucuna göre iptal ve tescil isteği yönünden esas hakkında karar verilmesi gerekirken, aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 ... Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2.Bozma neden ve şekline göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

Peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.04.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7292, Karar No: 2009/1922, Tarih: 12.02.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/7292 E.  ,  2009/1922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2007

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının geçirdiği iş kazası sonucu uğradığı maddi zararın giderilmesi istemine  ilişkindir

Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Bu tür davalarda, tazminat miktarı, işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif  ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük brüt geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise, 60 yaşa kadar yıllık olarak % 10 artırılıp % 10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşından sonrada bakiye ömrü kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yönteme başvurulmadan, her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, açıklanan tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin  yaşlılık aylığı almaya veya işçinin yaşı ve oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunması durumunda da zarar   hesabında   pasif   dönemin  hesaba  dahil  edilmesi gerekir. İş kazası sonucu malul kalan işçinin aynı işinde çalışmaya devam etse dahi diğer işçilerden daha fazla çaba harcayacağı asıldır. 60 yaşından sonra elde edeceği yaşlılık aylığını da diğer işçilerden daha fazla çaba harcayarak elde edeceğinden yaşlılık aylığını aldığı dönemde de devam edecek olan maluliyeti nedeniyle zarara uğramadığı düşünülemez. Kaldı ki, sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta tamamen uzun vadedeki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır.Bu nedenlerle, 60 yaştan sonra bakiye ömrüne kadar (pasif dönemde), asgari ücret esas alınarak yapılması gerekir.

Ancak bilirkişi hesap raporunun hükme esas alınan 1.şıkkında  pasif dönem zararının, davacının pasif dönemde elde edeceği kazançların  her yıl için ayrı ayrı hesaplanmadan ortalama yöntemi ile hesaplandığı görülmektedir.

Hal böyle olunca hesap raporunun 1.şıkkının hükme dayanak alınacak nitelikte olduğundan söz edilemez.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

Hal böyle olunca hesap raporunun 1.şıkkının hükme dayanak alınacak nitelikte olduğundan söz edilemez.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya  iadesine,   12.02.2009  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26622, Karar No: 2016/23939, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/26622 E.  ,  2016/23939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, aylık ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ikramiye ve ilave tediye, sosyal yardım, ek tazminat, vardiya zammı, yol ve yemek ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ve davalı ... Kurumu avukatınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının uhdesinde bulunan Eynez yer altı sahasında, kömür üretim işinin hizmet alım sözleşmesi ile ihale edildiğini, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna aykırı kurulduğunu ve muvazaaya dayandığını, davalının bünyesinde aynı görev ve kıdemde kadrolu çalışan işçilerin sahip olduğu tüm mali hakların müvekkiline de sağlanması gerektiğini ileri sürerek, aylık ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ikramiye ve ilave tediye, sosyal yardım, ek tazminat, vardiya zammı, yol ve yemek ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Ege Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü vekili, maden ocağı ruhsat sahibinin ve dava konusu ihale sözleşmesinin tarafının Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu olduğunu, müvekkilinin ise Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu’ndan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olduğunu, davanın müvekkiline yöneltilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, ihale makamı olan müvekkilinin, işi bir bütün olarak ihale ettiğini, işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaa bulunmadığını, davacının iddia ve taleplerinde haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... Kurumu vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözülmesi gereken uyuşmazlık, davanın hangi tüzel kişiliğe karşı yöneltildiği ve taraf sıfatının kime ait olduğu noktalarındadır.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davalı taraf “... Ege Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü” şeklinde gösterilmiştir. Dava dilekçesinin, “Hipodrom Caddesi No: 12 Yenimahalle, Ankara” adresine tebliğ edilmesi üzerine, Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu vekili, davaya cevap dilekçesini sunmuştur.

Taraflar arasında öncelikle çözülmesi gereken uyuşmazlık, davanın hangi tüzel kişiliğe karşı yöneltildiği ve taraf sıfatının kime ait olduğu noktalarındadır.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davalı taraf “... Ege Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü” şeklinde gösterilmiştir. Dava dilekçesinin, “Hipodrom Caddesi No: 12 Yenimahalle, Ankara” adresine tebliğ edilmesi üzerine, Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu vekili, davaya cevap dilekçesini sunmuştur.

Ege Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü, 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca, Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu’ndan ayrı bir tüzel kişiliğe sahiptir. Mahkemece de bu husus nazara alınarak, davacı tarafa, davanın hangi kuruma yöneltilmiş olduğunun açıklanarak tereddütün giderilmesi için süre verilmiştir. Davacı vekili ise, sunduğu dilekçesinde, davanın sadece Ege Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü’ne yöneltilmiş olduğunu açıklamıştır. Dava dilekçesi bu kez, Ege Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü’ne tebliğ edilmiş, tebliğ üzerine vekili davaya cevap dilekçesini sunmuştur.

Yukarıda açıklanan hususlar nazara alındığında, eldeki davanın davalısı sadece, Ege Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü’dür. Mahkemece ise, her iki tüzel kişiliğin davalı olduğu kabul edilerek, hüküm tesis edilmiştir.

Maden sahası ruhsat sahibinin ve bu saha ile ilgili imzalanan sözleşmenin tarafının Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu olması karşısında, Ege Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü’nün taraf sıfatına haiz olmadığı anlaşılmaktadır. Ancak, dava dilekçesinde davalı tarafın yanlış gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmaktadır. Bu halde, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124. maddesi uyarınca, davalı tarafın Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu olarak değiştirilerek, Ege Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü’nün davanın tarafı olmaktan çıkartılması için davacı tarafa süre verilmeli ve neticeye göre yargılama devam edilmelidir. Bu yönde bir işlem tesis edilmeden, sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Kabule göre de, mahkemece, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları dışındaki talepler bakımından, davanın belirsiz alacak davası açılamayacağı kabul edilerek hukuki yarar yokluğundan usulden ret kararı verilmiş ise de, aşağıda açıklanan nedenlerle, usulden ret kararı yerinde değildir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.