muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25248, Karar No: 2014/26780, Tarih: 02.10.2014

Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçerli olarak kurulabilmesi için iki işverenin bulunması mal veya hizmet üretimine ilişkin bir işin varlığı ve asıl işin bölünerek alt işverene verilmesi halinde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektirme” unsurunun gerçekleşmi: olması gerekir. Bundan başka asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmayı devam ettirilmesi suretiyle haklarının kısıtlanması veya daha önce asıl işveren tarafından o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulması gibi muvazaa kriterlerinin bulunmaması icap eder Aksi halde alt işveren işçisi başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görecektir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir Muvazaa Borçlar Kanunu'nda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Muvazaada, taraflar arasında üçüncü kişileri aldatma kast bulunmakta ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaa genel ispat kuralları ile ispat edilebilir. Bundan başka 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin yedinci fıkrasında sözü edileı hususların, aksi ispatlanabilen adi kanunî karineler olduğu kabul edilmelidir.

6001 sayılı K.. M..nün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 4 maddesi uyarınca, davalının yapacağı hizmetlerin başkasından satın alınması da mümkündür. Sözi edilen düzenleme ile asıl işin tamamı ya da bir kısmı 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde öngörülen sınırlamalara tabi olmaksızın alt işverene verilebilir. Bu durumda sadece 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 7. fıkrası ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 19. maddesi çerçevesinde muvazaa denetimi yapılabilir.

Somut olayda, aynı mahiyette ve seri niteliğinde bir çok dava sözkonusu olması sebebiyle, davalı ile dava dışı alt işverenler arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı hususu mahkeme tarafından yeterli derecede araştırılıp değerlendirilmemiştir. Öncelikle belirtmek gerekir ki, her ihale sözleşmesi kendi dönemi ve şartlarında değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Bu sebeple, önceki ihale sözleşmelerinin kanuna uygun kurulmamış olması veya muvazaalı olması, sonrakilerin de aynı şekilde kanuna uygun kurulmadığını ya da muvazaaya dayandığını göstermez. Daha sonra yapılan sözleşmenin ayrıca kanuna uygunluk ve muvazaa yönünden değerlendirmeye tabi tutulması gerekir. Bu sebeple davalı tarafından yapılan önceki sözleşmelerin kanuna uygun olmadığına ya da muvazaalı olduğuna ilişkin kesinleşmiş yargı kararlarının bu dava yönünden bağlayıcılığından söz edilemez.

Davacının hangi alt işverenler nezdinde çalıştığı, bunların daha önce sonuçlanmış dosyalarda yer alan aynı alt işverenler olup olmadığı dahi dosya arasındaki evraktan anlaşılamamaktadır. Mahkemece, başta hizmet alım sözleşmeleri olmak üzere gerekli tüm belgeler titizlikle toplanarak incelenmeli, davanın işe iade davası olduğu dikkate alınarak, kesinleşen tespit kararından sonra davalı ile hizmet alım sözleşmesi imzalayan alt işverenler davaya dahil edilmeli, 6001 sayılı K.. M..nün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 4. maddesi, davacının yürüttüğü iş açısından alt işveren ilişkisinin kurulabilir olması açısından irdelenmeli, muvazaa olgusu her dosya için ayrı ayrı tartışılmalıdır. Yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temviz olunan kararın vukarıda vazıh sebeplerden BOZULMASINA, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3381, Karar No: 2012/21048, Tarih: 16.10.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/3381 E.  ,  2012/21048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

2003 ve 2006 yılları arasında imar işleri müdür vekili olarak kamu görevi yapan sanığın, 2004 ve 2005 yıllarında ..., ..., ... ... ve ... isimli şahısların kat irtifakı tesisi işlemlerini yaparken alınması gereken 264,00.-YTL harcın yatırılmasını sağlamadan işlem yaparak belediyeyi zarara soktuğu, ... mahallesi 465 ada 12 parsel taşınmazda ... adına düzenlenen 29/12/1993 tarihli ruhsattan sonra ancak 5 yıl içinde yapı kullanma ruhsatı verilebilecekken, 2004 yılında yapı kullanma ruhsatı düzenlediği ruhsat yenilenmesi nedeniyle harç alınması gerekirken bunu yapmayarak belediye zararına yol açtığı, 765 ada 94 numaralı parsel için zemin etüt raporu ve betonarme statik hesap inceleme belgesi olmaksızın ... ve ... adına yapı ruhsatı düzenlediği, ayrıca suç tarihlerinde harita teknikeri ve ruhsat memuru tarafından da imzalanması gereken yapı kullanma izin belgelerini şüpheli sadece kendi imzasıyla verdiği, yine ... mahallesi 94 ada 43 parsel için 16/01/2006 tarihli tadilat ruhsatını, ... mahallesi 1076 ada 5 parsel için ikinci kez verilen imar durum belgesini ve ... mahallesi 42 ada 214 parsel için verilen oturma ruhsatını tek kendi imzası ile vermek suretiyle zincirleme olarak görevi ihmal suçunu işlediği iddialarını içeren olayda, mahkemece hükme dayanak yapılan 23.06.2009 tarihli bilirkişi heyeti raporu ile 21.11.2008 tarihli bilirkişi heyeti raporu arasında kamu zararının oluşup oluşmadığı, yukarıda isimleri yazılı kişilere yapı kullanma ruhsat belgesi, yapı kullanma izin belgesi tanzim etmesi ayrıca bu işlemleri tek imzalı olarak yapmasında görevini kötüye kullanıp kullanmadığı yönünden oluşan çelişkinin giderilmesi amacıyla üçüncü bilirkişi raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile beraat kararları verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan Akhisar Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26632, Karar No: 2014/11679, Tarih: 06.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/26632 E.  ,  2014/11679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2013

NUMARASI : 2009/321-2013/375

Davanın davalısı T. M. San. A. Ş. olup, Av. E.. Ş.. tarafından "D.. M. San. A. Ş." ünvanlı şirketin vekaletnamesi sunularak dava takip edilmiş, karar da yine "D. M... San. A. Ş." vekili sıfatıyla temyiz edilmiştir. Dosyada, davalı T... M..San. A. Ş.'nin ünvan değişikliği yaptığı hususunda bilgi ve belge bulunmadığı anlaşıldığından;

1- İlgili Ticaret Sicil Memurluğuna yazı yazılarak, T... M... San. A.Ş.'nin ünvan değişikliği yapıp yapmadığının, bahsi geçen şirket ile D .M... San. A. Ş.'nin aynı şirket olup olmadığının sorulmasıyla, bilgi ve belgelerin istenilmesi,

2-Yukarıdaki bentte belirtili araştırma sonucunda, şirketlerin aynı şirket olmadığının anlaşılması halinde, vekilden varsa usulüne uygun şekilde düzenlenmiş "T... M.. San. A. Ş." adına geçerli vekaletnamesinin sunulmasının istenilmesi; davalı vekilince vekaletname sunulmaması halinde ise hüküm davalının yokluğunda açıklanmış sayılacağından gerekçeli kararın davalı şirkete tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesiyle, eksikliklerin tamamlanarak alınacak cevabi yazı ve eklerinin de dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/776, Karar No: 2024/7317, Tarih: 09.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/776 E.  ,  2024/7317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerince verilen kesin nitelikteki kararlar arasındaki uyuşmazlığın 08.03.2018 tarihli ve 30354 (Mükerrer) sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanun'un 87. maddesi ile değişik 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 35. maddesi uyarınca giderilmesi istemine ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 01.12.2023 tarihli ve 2023/16 Esas, 2023/18 Karar sayılı kararına istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2024 tarihli ve UG - 2024/600 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. BAŞVURU

1. Davacı Ahmet Aslanbakan vekili Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmek üzere Bursa Bölge Adliye Mahkemesine sunduğu 31.10.2023 Uyap havale tarihli dilekçesinde özetle; İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/393 Esas - 2009/390 Karar (Kapatılan Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/393 Esas - 2009/390 Karar) sayılı dosyasında yargılanan davacı sanıklardan bazıları hakkında 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanun uyarınca tazminat davaları açılmış, aynı konuda açılmış olan davalar hakkında İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesince kabul kararları verildiği, müvekkili hakkında açılan dava hakkında ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesince ret kararı verilmesi nedeniyle oluşan uyuşmazlığın giderilmesini talep etmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi tarafından, 08.11.2023 tarihli yazı davacı Ahmet Aslanbakan vekilinin 31.10.2023 tarihli dilekçe ve ekleri, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmiştir.

II. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi tarafından, 08.11.2023 tarihli yazı davacı Ahmet Aslanbakan vekilinin 31.10.2023 tarihli dilekçe ve ekleri, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmiştir.

II. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun, 01.12.2023 tarihli ve 2023/16 Esas, 2023/18 Karar sayılı kararında özetle; davacı Ahmet Aslanbakan vekilinin 31.10.2023 tarihli dilekçesinde sözü geçen Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 25.10.2023 tarihli ve 2022/2144 Esas, 2023/1918 Karar sayılı kararında 466 Sayılı Kanun hükümleri kapsamında tazminata hükmedilebilmesi için sanığın yargılandığı bütün suçlardan beraatına karar verilmesi gerektiği, bazılarının zamanaşımı nedeniyle düşmesi halinde tazminata hükmedilemeyeceği görüşünün benimsendiği, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 14.09.2023 tarihli ve 2023/3175 Esas, 2023/3446 Karar ve 22.06.2023 tarihli ve 2023/2506 Esas, 2023/2923 Karar sayılı kararlarında ise sanığın yargılandığı suçların birinden beraat etmesi halinde tazminata hak kazanacağı görüşünün benimsendiği, bu haliyle istinaf kararları arasında uyuşmazlık bulunduğu kanaatine varılmış, uyuşmazlığın giderilmesi istemiyle dosyanın Yargıtaya gönderilmesine karar verilmiştir.

III. UYUŞMAZLIĞIN GİDERİLMESİ İSTEMİNE KONU KARARLAR

A. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 25.10.2023 Tarihli ve 2022/2144 Esas, 2023/1918 Karar Sayılı Kararı

1.Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2019/383 Esas, 2022/51 Karar sayılı kararı ile davacı Ahmet Aslanbakan hakkında, davanın kısmen kabulü ile 50.000,00 TL maddi ve 27.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

2.Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2019/383 Esas, 2022/51 Karar sayılı kararında özetle; tazminat talebinin esasını oluşturan İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/393 Esas - 2009/390 Karar (Kapatılan Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/393 Esas - 2009/390 Karar) sayılı ceza dosyasında davacının müessir fiil, adam öldürme, ruhsatsız silah bulundurma, geceleyin silahla tehditle gasp, yol kesmek kıyafet değiştirmek suretiyle veya ikiden ziyade kişinin hırsızlığı ve yasa dışı silahlı örgüt kurma veya katılmak suçlarından 29.08.1980 - 26.04.1991 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda müessir fiil, adam öldürme, ruhsatsız silah bulundurma, geceleyin silahla tehditle gasp, yol kesmek kıyafet değiştirmek suretiyle veya ikiden ziyade kişinin hırsızlığı suçlarından zamanaşımı nedeniyle düşme, yasa dışı silahlı örgüt kurma veya katılma suçundan beraat kararı verildiği, yerleşik içtihatlar gereği beraat kararı verilmesinin yeterli olduğu ve bu kararın yanında düşme kararları da verilmesinin tazminata engel teşkil etmediği gerekçesine dayanılmıştır.

3.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 25.10.2023 tarihli ve 2022/2144 Esas, 2023/1918 Karar sayılı kararı ile davacı hakkındaki tutuklama işleminin 01.06.2005 tarihinden önce gerçekleşmiş olması nedeniyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 6. maddesine göre, davanın 466 sayılı Kanun hükümlerine tabi olduğu ve tazminat isteminin kapsamı nazara alınarak, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi haline dayanan tazminat istemlerinin 466 sayılı Kanunun 1. maddesinde tahdidi şekilde sayılan tazminat istenebilecek haller içinde bulunmadığından 466 sayılı Kanunun 1. maddesinde tazminat davası açmak için aranın şartların gerçekleşmemesi nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmış, olayın/yargılamanın bütünlüğü ve hakkında düşme kararı verilen suçların da (yedi adet) tutuklamanın kapsamında bulunması (tutuklama müzekkeresinde isnat olunan suç "çeşitli" biçiminde ifade edilmiştir.) karşısında, örgüt üyeliği suçu yönünden aynı yargılama kapsamında beraat kararı verilmiş olması bu bağlamda sonuca etkili görülmediğinden İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair hükmün kaldırılarak davanın reddine 6100 sayılı HMK'nun 362/1-a maddesi uyarınca kesin olarak oy birliği ile karar verilmiştir.

B.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 22.06.2023 Tarihli ve 2023/2506 Esas, 2023/2923 Karar Sayılı Kararı

1.Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.04.2023 tarihli ve 2022/187 Esas, 2023/148 Karar sayılı kararı ile davacı Aydın Açıkgöz hakkında, davanın kısmen kabulü ile 94.641,30 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

B.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 22.06.2023 Tarihli ve 2023/2506 Esas, 2023/2923 Karar Sayılı Kararı

1.Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.04.2023 tarihli ve 2022/187 Esas, 2023/148 Karar sayılı kararı ile davacı Aydın Açıkgöz hakkında, davanın kısmen kabulü ile 94.641,30 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

2.Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.04.2023 tarihli ve 2022/187 Esas, 2023/148 Karar sayılı kararında özetle; tazminat talebinin esasını oluşturan İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/393 Esas - 2009/390 Karar (Kapatılan Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/393 Esas - 2009/390 Karar) sayılı ceza dosyasında davacının 19.12.2981 - 03.07.1991 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacı hakkında yasa dışı dev sol örgütü üyesi olmak suçundan açılan kamu davasında eylemin TCK'nın 168/2. maddesi kapsamında kaldığı ve öngörülen cezanın yukarı haddi itibari ile tabi olduğu zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla düşürülmesine, kasten adam öldürmek suçundan açılan kamu davasında 5237 sayılı Kanun'un sanığın leline sonuç verdiği anlaşıldığından, eylemine uyan 82/1-a maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, üzerine atılı diğer suçlamalardan "beraatine" karar verildiği, Yargıtay incelemesi üzerine; davacının üzerine atılı kasten adam öldürme eyleminin gerçekleştiği tarihlerden itibaren başlayan otuz yıllık dava zamanaşımı süresinin inceleme tarihi itibariyle dolduğu anlaşıldığından hükmün bozulmasına, açılan davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği, davacının tazminat isteme koşullarının oluştuğu gerekçesine dayanılmıştır.

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19.Ceza Dairesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2023/2506 Esas, 2023/2923 Karar sayılı kararında; İlk Derece Mahkemesince tazminat şartlarının oluştuğuna ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemekle birlikte davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olduğu belirlenerek, İlk Derece Mahkemesince hükmedilen manevi tazminat miktarının 100.000,00 TL'ye indirilmesi suretiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK'nın 303 ve 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine, HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca kesin olarak oy birliği ile karar verilmiştir.

C.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 14.09.2023 Tarihli ve 2023/3175 Esas, 2023/3446 Karar Sayılı Kararı

1.Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2023/143 Esas, 2023/244 Karar sayılı kararı ile davacı Halil Tarakçı hakkında, davanın kısmen kabulü ile 53.086,67 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

C.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 14.09.2023 Tarihli ve 2023/3175 Esas, 2023/3446 Karar Sayılı Kararı

1.Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2023/143 Esas, 2023/244 Karar sayılı kararı ile davacı Halil Tarakçı hakkında, davanın kısmen kabulü ile 53.086,67 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

2.Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2023/143 Esas, 2023/244 Karar sayılı kararında özetle; tazminat talebinin esasını oluşturan İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/393 Esas - 2009/390 Karar (Kapatılan Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/393 Esas - 2009/390 Karar) sayılı ceza dosyasında davacının 02.10.1984 - 03.05.1988 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacı hakkında 765 Sayılı TCK'nın 146/3 maddesi yönünden yine 765 Sayılı TCK'nın 102/3 ve 104/2 maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiği, davacının üzerine atılı diğer suçlamalardan ise beraat kararı verildiği, davacının tazminat isteme koşullarının oluştuğu gerekçesine dayanılmıştır.

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 14.09.2023 Tarihli ve 2023/3175 Esas, 2023/3446 Karar sayılı kararında; İlk Derece Mahkemesince tazminat şartlarının oluştuğuna ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmediğinden, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, 6100 sayılı HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca kesin olarak oy birliği ile karar verilmiştir.

IV. YARGITAY CUMHURİYET BAŞSAVCILIĞININ GÖRÜŞÜ VE İSTEMİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, 15.02.2024 tarihli ve UG - 2024/600 sayılı Tebliğname ile özet olarak; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 25.10.2023 tarihli ve 2022/2144 Esas, 2023/1918 Karar, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 14.09.2023 tarihli ve 2023/3175 Esas, 2023/3446 Karar ve 22.06.2023 tarihli ve 2023/2506 Esas, 2023/2923 Karar sayılı kararına konu olaylarda, davacının birden fazla suçtan tutuklandığında ve tutuklanmaya konu suçların bir kısmından mahkumiyet veya düşme kararı verilmesi halinde artık tutuklamaya konu bir kısım suçlardan beraat etmiş olması nedenine dayanılarak haksız tutuklama nedeniyle tazminata hak kazanılamayacağı, bu nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 25.10.2023 tarihli ve 2022/2144 Esas, 2023/1918 Karar sayılı kararının usûl ve kanuna uygun olduğu görüşüyle sözü geçen karar yönünde uyuşmazlığın giderilmesi talep edilmiştir.

V. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık; davacının tutuklandığı ve yargılandığı suçlardan bir kısmından beraat etmesi bir kısmında ise kamu davasının düşmesine karar verilmesi durumunda haksız tutuklama nedeniyle tazminata hak kazanıp kazanamayacağına ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

V. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık; davacının tutuklandığı ve yargılandığı suçlardan bir kısmından beraat etmesi bir kısmında ise kamu davasının düşmesine karar verilmesi durumunda haksız tutuklama nedeniyle tazminata hak kazanıp kazanamayacağına ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Bölge Adliye Mahkemesi Kararları Arasındaki Uyuşmazlığın Giderilmesine Dair Mevzuat;

Bölge adliye mahkemelerinin benzer olaylarda kesin nitelikteki kararları arasındaki uyuşmazlığın giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 5235 sayılı Kanun'un "Başkanlar kurulunun görevleri" kenar başlıklı 35/3. maddesinde yer alan; "Re'sen veya bölge adliye mahkemesinin ilgili hukuk veya ceza dairesinin ya da Cumhuriyet başsavcısının, Hukuk Muhakemeleri Kanunu veya Ceza Muhakemesi Kanununa göre istinaf yoluna başvurma hakkı bulunanların, benzer olaylarda bölge adliye mahkemesi hukuk veya ceza dairelerince verilen kesin nitelikteki kararlar arasında ya da bu mahkeme ile başka bir bölge adliye mahkemesi hukuk veya ceza dairelerince verilen kesin nitelikteki kararlar arasında uyuşmazlık bulunması hâlinde bu uyuşmazlığın giderilmesini gerekçeli olarak istemeleri üzerine, kendi görüşlerini de ekleyerek Yargıtaydan bu konuda bir karar verilmesini istemek," ve aynı Kanun'un 35/4. maddesinde yer alan; "... (3) numaralı bende göre yapılacak istemler, ceza davalarında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına, hukuk davalarında ise ilgili hukuk dairesine iletilir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı uyuşmazlık bulunduğuna kanaat getirmesi durumunda ilgili ceza dairesinden bir karar verilmesini talep eder. Uyuşmazlığın giderilmesine ilişkin olarak dairece bu fıkra uyarınca verilen kararlar kesindir." şeklindeki düzenlemelerdir.

2. Uyuşmazlığa Dair Mevzuat

1. 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan Veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanun birinci maddesi;

1.Anayasa ve diğer kanunlarda gösterilen hal ve şartlar dışında yakalanan veya tutuklanan veyahut tutukluluklarının devamına karar verilen;

2.Yakalama veya tutuklama sebepleri ve haklarındaki iddialar kendilerine yazılı olarak hemen bildirilmeyen;

3.Yakalanıp veya tutuklanıp da kanuni süresi içinde hakim önüne çıkarılmayan;

4.Hakim önüne çıkarılmaları için kanunda belirtilen süre geçtikten sonra hakim kararı olmaksızın hürriyetlerinden yoksun kılınan;

5.Yakalanıp veya tutuklanıp da bu durumları yakınlarına hemen bildirilmeyen;

6.Kanun dairesinde yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturma yapılmasına veya son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına veyahut beraetlerine veya ceza verilmesine mahal olmadığına karar verilen;

7.Mahkum olup da tutuklu kaldığı süre hükümlülük süresinden fazla olan veya tutuklandıktan sonra sadece para cezasına mahkum edilen kimselerin uğrayacakları her türlü zararlar, bu kanun hükümleri dairesinde Devletçe ödenir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

2.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Tazminat istemi" başlıklı 141/1. maddesi;

Suç soruşturması veya kovuşturması sırasında;