muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3844, Karar No: 2008/6626, Tarih: 01.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/3844 E.  ,  2008/6626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine  dayalı olarak  başlatılan  takiplerde  imzaya itirazı düzenleyen İİK.nun 170/3. maddesinde  icra mahkemesince  incelemenin 68-a/4. maddesine  göre yapılacağı  açıklanmış; 68-a/4. maddesinde  ise imza tatbikinde  HUMK.nun  bilirkişiye ait hükümleri ile 309/2,3,4, ve 310, 311, 312 maddelerinde  öngörülen  esasların uygulanacağı ifade edilmiştir.

HUMK.nun olaya uygulanması gerekli  309/4. maddesinde(imza incelemesinin bilirkişi tarafından yapılmasına karar verilmesi halinde) borçlunun uygulamaya elverişli imzasının bulunamadığı  hallerde  adı geçene hakim huzurunda  yazı yazdırılacağı ve imza attırılacağı  ifade  edildikten sonra, inkar edene  yazdırılacak ibarelerin  bilirkişi tarafından hazırlanacağı hüküm altına  alınmıştır. (Prof Dr. Baki Kuru Hukuk Muhakameleri  Usuli 2. cilt sf. 2092)

Somut olayda, bilirkişi M. K..’nın 20.12.2006 tarihli raporunda imza itirazı ile ilgili sonuca ulaşmak için gerekli gördüğü belge asılları celbedilerek adı geçene tevdi edilmiş ve bundan sonra aynı bilirkişinin 07.05.2007 tarihli raporunda da inkar edilen imzanın borçluya ait olduğu yönünde kesin bir kanaate ulaşılamadığı tespit edilmiştir. Bu raporun sonuç bölümü incelendiğinde;

Borçlu şirket temsilcinin imzaları arasındaki değişkenlik ve farklılık bulunduğu sabit imza karakterine rastlanmadığı ifade edildikten sonra imzaların (E. K.. elinden çıkmış oldukları yönünde kanaat oluşmakta ise de) sözcüklerine yer verilmiş ve sonrasında (… ileri derecede daha kesin bir sonuç beyanına imkan bulunmadığı) belirtilmiştir.

Açıklanan bu şekli ile bilirkişi raporu hüküm verilmesine yetecek açıklık ve nitelikte değildir. Bir başka anlatımla imzanın borçluya ait olduğu kanıtlanmamıştır.

HGK.nun 26.04.2006 tarih ve 2006/12-259 sayılı kararı gereğince (imzanın borçluya ait olduğunu) kanıtlama külfeti alacaklıya aittir. Bu nedenle Adli Tıp giderlerinin borçluya yükletilmesi suretiyle sonuca gidilmesi doğru bulunmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş, kesin kanaat oluşturacak şekilde alacaklıdan masraf alınarak yeniden ehil bilirkişi görüşüne başvurulmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklı vekilinin temyiz itirazları yönünden bu aşamada bir karar verilmesine yer olmadığına, 01.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/962, Karar No: 2020/2474, Tarih: 12.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/962 E.  ,  2020/2474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Sanık ... hakkında 2008-2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ile sanık ... hakkında 2008 takvim yılı Sahte fatura düzenleme suçundan: Mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2008-2009-2010 takvim yıllarında ve sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından: Beraat

Sanık ... hakkında defter ve belge gizleme suçundan: Mahkumiyet

1-Sanık ... hakkında 2008-2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ile sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... ve sanık ... müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların ayrı ayrı suçları oluşturduğu, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarından üç kez hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık ... yönünden üç takvim yılı için tek hüküm kurularak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak; sanıklara yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları artırıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında 2008-2009-2010 takvim yıllarında ve sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan beraat ile sanık ... hakkında defter ve belge gizleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

a) Sanık ... ... hakkında 2008-2009-2010 takvim yıllarında, sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden;

2-Sanık ... hakkında 2008-2009-2010 takvim yıllarında ve sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan beraat ile sanık ... hakkında defter ve belge gizleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

a) Sanık ... ... hakkında 2008-2009-2010 takvim yıllarında, sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden;

Sanık ... ... hakkında 2008-2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından, sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarını işledikleri iddia edilen olayda, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu mükelleflerden veya bu mükelleflerin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması; suç konusu faturalar sanıklara gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kabul etmedikleri takdirde sanıkların yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti yönünden uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması; faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, suç konusu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya mükellefler tanık olarak dinlenilerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının, faturaların verilip alınmasına sanıkların iştirakinin olup olmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması,

b)Sanık ... hakkında defter ve belge gizleme suçu yönünden;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz nedenlerinin reddine; ancak:

Hükümden önce, 08.02.2008 tarihli 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 231 ve TCK'nin 7/2. maddeleri gereğince, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararı verilip verilmeyeceğinin tartışılmaması,

Yasaya aykırı, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6435, Karar No: 2020/5023, Tarih: 03.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/6435 E.  ,  2020/5023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ev sahibi sanığın, kiracı olan katılanın kiralanan evi boşaltmadan katılanın yokluğunda rızası dışında eve girip eşyalarını toplayıp odaya koyduğu ve evden ayrıldığı olayda, sanığın konut dokunulmazlığını bozma suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19555, Karar No: 2018/311, Tarih: 15.01.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/19555 E.  ,  2018/311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Takip borçlusu İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; haciz konulan taşınmaz üzerinde konut olarak oturmakta olduğu evinin bulunduğunu ve yaşamım idame ettirdiğini, ayrıca zirai faliyette bulunarak geçimini sağladığını, bağ, bahçe ve sebze yetiştiriciliği ile uğraştığını, meskeninin olduğu ve ziraat yaparak geçimini sağladığı arazi üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkemece şikayetin kabulüne, haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, alacaklı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Alacaklı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Borçlu haciz konulan taşınmaz bakımından hem meskeniyet iddiasında bulunulmuş aynı zamanda taşınmazın geçimini sağladığı zorunlu tarım arazisi olduğunu belirterek İİK'nun 82/1. maddesinin 4. bendi gereğince haczin kaldırılmasını talep etmiştir. İİK'nun 82/1. maddesinin 4. bendi uyarınca; “Borçlu çiftçi ise kendisinin ve ailesinin geçimi için zaruri olan arazi” haczedilemez. Borçlunun bu maddeden yararlanabilmesi için asıl uğraşının çiftçilik olması gerekir. Yani geçimini çiftçilik ile temin etmelidir. Şikayetinin çiftçi olması halinde borçlunun kendisi ve ailesinin geçimi için zaruri olan arazinin miktarı, haczedilen, haczedilmeyen tüm taşınmazları keşif ve bilirkişi incelemesi ile belirlenmeli ve borçlunun elde ettiği ek gelirler de dikkate alınarak hesaplama yapılmalıdır.

Dosya kapsamından davacının emekli aylığı aldığı anlaşılmaktadır. Davacı vekili borçlunun su sattığını iddia etmiş, ziraat raporunda taşınmazın üzerinde derin sulama kuyusu bulunduğu belirtilmiştir. Bu durumda borçlunun tüm gelirlerinin değerlendirilerek yıllık geçimi için gerekli miktarın belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenler temyiz itirazlarının yukarıda (1) numaralı bentte yazılı sebepler ile reddine, (2) numaralı bentte yazılı sebepler ile kabulüne, Mahkeme kararının İİK'nun 366/3. maddesi ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 15.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12497, Karar No: 2014/22765, Tarih: 04.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/12497 E.  ,  2014/22765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13798, Karar No: 2017/17327, Tarih: 04.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13798 E.  ,  2017/17327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki ... mahallesi 719 ada 233 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11501, Karar No: 2016/7488, Tarih: 31.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/11501 E.  ,  2016/7488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Beraat, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 31.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3404, Karar No: 2023/7192, Tarih: 07.12.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/3404 E.  ,  2023/7192 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1058 Esas, 2022/241 Karar.

DAVALILAR : 1- ...

2- ...

3-... vekilleri Avukat ...

4-...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 14. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/273 E., 2018/1235 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; sigortalı dava dışı Ultra Emar..A.Ş.'nin kiracı olduğu, davalı ..., ... ve ... maliki olduğu taşınmazda bulunan elektronik cihazların müvekkil nezdinde elektronik cihaz sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, poliçe ile sigortalı MR cihazı, anılan davalıların maliki ve davalı ...'nun kiracı olarak bulunduğu sigortalı riziko adresinin üst katındaki dairede meydana gelen su kaçağı nedeniyle hasarlandığını, sigortalıya 16.11.2016 tarihinde 39.166,67 Euro tazminat ödendiği, ödenen bu meblağ için müvekkilinin sigortalısının haklarına kanunen halef olduğunu, meydana gelen hasarın davalıların maliki ve kiracısı olduğu dairenin su tesisatındaki ... nedeniyle meydana geldiğinden davalıların olayda ve zararda %100 kusurlu olduğunu, rücu başvurusu yapıldığı halde davalılar tarafından müvekkiline 39.166,67 euronun ödenmediğini ileri sürerek 39.166,67 euro tazminatın fiili tahsil tarihinde aynen USD olarak ve ödeme yapılan tarih olan 16.11.2016 tarihinden itibaren TCMB'nin bir yıllık vadeli döviz mevduatına uygulanacağı bildirilen en yüksek faiz oranı faiz işletilerek davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalılar ..., ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; davacının iddiasını doğrulayan somut delilin olmadığını, zarara ilişkin olarak mahkemece yapılmış bir tespitin olmadığını, uyuşmazlık hakkında yansız ve bilimsel bir rapor olmadığını, davaya dayanak yapılan eksper raporunun davacı şirketin istihdam ettiği eksper tarafından hazırlandığından hükme esas alınmayacağını, eksper raporunun tahmin bazında maddi gerçekliğin belirlenmeye çalışıldığını, raporda üst kattaki daireden su kaçağı duyumu alındığı şeklinde tahmine dayalı tespit yapıldığını, ancak kiracının kusur durumunun hiç değerlendirilmediğini, kiracıya ait bir kusur söz konusu ise bu kusurun malik müvekkillerine yansıtılabileceği hakkında koşulların oluşmadığını, MR cihazının gerektiği şekilde korunaklı bir ortamda muhafaza edilmeyip her türlü doğal afet ve beşeri tehlikeye açık şekilde bulundurulması durumunda sigortacının ödeme zorunluluğu olmadığı halde yapılan ödemenin rücuen talep edilmesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile MR cihazının ana taşınmazın ortak yerlerinden aydınlığa konulması, üzerinin betonarme plak ile kapatılması, yeterince izolasyon yapılmaması, yağan ... sularının ve klimalardan oluşan yoğuşma sularının aktarılamaması sonucu MR cihazı üzerine sirayet eden ... suyu sonucu hasarın meyana geldiği, davacı tarafın iddia ettiği üzere üst katın çamaşır makinesi hortumunun patlaması sonucu olayın meydana gelmediği, zira yapılan ekspertizde de böyle bir duyum aldıklarının dışında olayın meydana geldiği sırada herhangi bir inceleme yapamadıkları, davacı ... sigortalısının cihazı gelişigüzel olarak binanın ortak alanına montajı sebebi ile söz konusu hasardan sigortalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri