muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4280, Karar No: 2016/12973, Tarih: 21.11.2016

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/22811, Karar No: 2006/23116, Tarih: 07.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/22811 E.  ,  2006/23116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Menderes İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/07/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 07.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4124, Karar No: 2012/5108, Tarih: 20.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/4124 E.  ,  2012/5108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın 13.02.2005 tarihli ifadesinde; suç tarihinde kümesinden 15 adet güvercinin çalındığını, yaptığı araştırmada hırsızlığı sanıkların gerçekleştirdiğini ve kuşları da ... isimli kişiye sattıklarını tespit ettiğini beyan etmesi üzerine; yapılan soruşturma kapsamında ... 'ün yer göstermesiyle, ... ve ... isimli kişilerin evlerinde sanıkların sattığı belirtilen 66 adet güvercin bulunduğu, bu güvercinler arasında yakınana ait güvercinlerin bulunmadığı gibi, sanıkların da aşamalarda alınan tüm savunmalarında atılı suçu işlemediklerini savunduklarının anlaşılması karşısında; yakınanın soyut suç atması dışında yüklenen suçu sanıkların işlediğine dair, cezalandırılmalarına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, ayrı ayrı beraatleri yerine hükümlülüklerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10263, Karar No: 2014/23908, Tarih: 27.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/10263 E.  ,  2014/23908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2012/237-2013/565

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyleki;

1-Belediye İmar Müdürlüğünün dosya içerisinde mevcut imar yazısı cevabına göre dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Bu nedenle yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılarak, dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değerini tespit edecek rapor ve dava konusu taşınmazla aynı konumda bulunan 315 parsele ilişkin Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/157-478 sayılı dava dosyası getirtilip birlikte değerlendirilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile taşınmaza arazi olarak değer biçen geçersiz raporun hükme esas alınması,

2-Tapu maliklerinde Saadet ve Y.Ş. ile N. Ş.'ün bir kısım mirasçılarının davacı olmadığı gözetilmeden, tüm tapu malikleri davacıymış gibi tam bedele hükmedilmesi,

3-Davacılardan S.. Ş..' ün 22.10.2013 tarihli son tapu kaydına göre dava konusu taşınmazda paydaş sıfatıyla malik olmadığı dikkate alınmadan eksik inceleme ile bu davacı yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1346, Karar No: 2013/22566, Tarih: 03.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/1346 E.  ,  2013/22566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1,2-b; 62, 51/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle , dosya incelenerek gereği düşünüldü :

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, kabule göre asli kusurlu şekilde katılanın her iki ayağında ağır (4.) derece kemik kırıkları oluşturacak şekilde yaralanmasına neden olan sanığın eylemi sonucu oluşan zararın derecesi ve sanığın kusur durumunun temel cezanın tayininde dikkate alınması suretiyle, hak ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden temel cezanın asgari hadden tesbiti suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin eleştirilen hususlar dışında kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, sanık müdafiinin, sanığın olayda kusursuz olduğuna ilişkin , yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığa verilen hapis cezasının ay cinsinden ifadesi yerine gün cinsinden ifade edilmiş olması ,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin kastı" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi ve gerekçede asli kusurlu kabul edilen sanığın “kastının az oluşu” gerekçesine hükümde yer verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması ,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1 no'lu bendinin 1.altbendindeki “sanığın kastının ve” ibaresinin hükümden çıkartılması;

2. altbendindeki “135 gün” ibaresinin “4 ay 15 gün” şeklinde ve 3. ve 4 . alt bendlerindeki “112 gün” ibarelerinin “3 ay 22 gün” şeklinde değiştirilmesi suretiyle, eleştirilen hususlar dışında usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/10/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12900, Karar No: 2017/142, Tarih: 12.01.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/12900 E.  ,  2017/142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, tehdit

HÜKÜM : Beraat, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 12.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10108, Karar No: 2015/18944, Tarih: 10.09.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/10108 E.  ,  2015/18944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/207091

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2012

NUMARASI : 2012/154 (E) ve 2012/196 (K)

SUÇ : 5411 sayılı Yasaya Mulalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 160/2.madde fıkrasında belirtilen "... yirmibin güne kadar adli para cezası verilir; ancak adli para cezasının miktarı bankanın uğradığı zararın üç katından az olamaz." amir hükmüne yanlış anlam verilerek; takdir edilecek gün para cezasının, artırım ve indirime tabi tutulduktan sonra en son 5237 sayılı TCK'nun 52.maddesi gereğince tayin edilecek sonuç adli para cezasının banka zararının üç katı olan miktara çıkartılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

2-Karar tarihi itibariyle alınması gereken nispi harç miktarının 5.046,00TL olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde eksik harca hükmedilmesi,

3-Katılan Vakıflar Bankası lehine hükmedilen nispi vekalet ücretinin 8.846,00TL olması gerektiği gözetilmeden, eksik ücreti vekalete hükmolunması,

4-Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan mudi F.. Ç.. lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin, katılan Vakıflar Bankası T.A.O vekilinin ve suçtan doğrudan zarar B.. D.. ve Denetleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükümden "ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkranın" çıkarılması, yerlerine "2-Sanığm dosyaya yansıyan olumsuz kişiliği görülmediğinden bu husus lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek TCK.nun 62/1, maddesi gereğince cezalarından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 10 YIL HAPİS VE 500 GÜN KARŞILIĞI ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, 3-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasınınbeher günü günün ekonomik koşulları ve sanığın sosyo ekonomik durumuna göre TCK'nun 52/2. Maddesi gereğince 20.00 TL hesabı ile paraya çevrilerek sanığın 10 YIL HAPİS VE 10.000.00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, 4- 5411 sayılı Yasa'nın 160/2. madde fıkrası gereğince sanığa verilecek adli para cezası bankanın uğradığı zararın üç katından az olamayacağından,

Sanığın "10 YIL HAPİS VE 254.865,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" fıkralarının eklenmesi, yine hükmün "10.fıkrasındaki 5.046,32TL ve 11. fıkrasındaki 1.261,58TL" ibarelerinin çıkarılması, yerlerine, " 10.fıkraya 8.846,00TL ve 11. fıkraya 5.046,00 TL" ibarelerinden" eklenmesi, yine katılan F.. Ç.. lehine verilen ücreti vekaletin çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle! hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/09/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40958, Karar No: 2015/36149, Tarih: 10.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/40958 E.  ,  2015/36149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, " Sosyal Güvenlik Kurumu Optik Sözleşmesi " uyarınca davalı kurum mensuplarına gözlük camı ve çerçevesi temin ettiğini, davalının; " ...Hastanesinde muayenesi yapılan sigortalı hastaların ilgili hekimler tarafından davacı firmaya yönlendirildiği " gerekçesi ile, 20.000,00 TL cezai şart işlemi uyguladığını, feshin söz konusu olacağının bildirildiğini, Özel ... Hastanesi hekimlerinin iddia edildiği gibi, firmaya hasta göndermelerinin söz konusu olmadığını belirterek davalı kurum tarafından yapılan işlemin usulsüzlüğünün ve davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalı kurumun " ...astanesinde görevli göz doktorunun sigortalı hastaları davacı firmaya yönlendirdiği " gerekçesi ile uyguladığı cezai şart işleminin hukuka aykırı olduğunun tespiti ile davacının bu işlem dolayısı ile davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı kurum tarafından, kurum müfettişi tarafından yapılan soruşturma sonucunda düzenlenen rapor esas alınarak davacı eczacının 2009 yılı sözleşmesi yönlendirme yapıldığı gerekçesiyle protokolün 6.3.24 üncü maddesi gereğince 1 yıl süreyle feshedilmiştir. Mahkemece, davalı kurum müfettişi tarafından yapılan soruşturmada dinlenen hastalardan bazıları tanık olarak dinlenilmiş ve sadece hukukçu bilirkişi ... tarafından tanzim olunan 23.07.2012 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak yapılan fesih işleminin protokol hükümlerine uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece, müfettiş raporunda beyanlarına başvurulan diğer tanıklar dinlenilmeden, davalı kurumun bilirkişi raporuna karşı itirazları dahi karşılanmadan eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulması doğru değildir. O halde, müfettiş tarafından bu konuda dinlenen ancak mahkemece dinlenmeyen diğer tanıklarında beyanları alındıktan sonra aralarında eczacı bilirkişide bulunan alanlarında uzman üç kişilik bilirkişi heyetine dosyanın tevdiiyle taraf ve yargı denetime esas bilirkişi raporunun tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken mahkemece eksik incelemeyle yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacının tüm ve davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacının tüm ve davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle davacının tüm ve davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 10/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/532, Karar No: 2014/20322, Tarih: 20.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/532 E.  ,  2014/20322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı işveren vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23149, Karar No: 2024/2750, Tarih: 05.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/23149 E.  ,  2024/2750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/956 E., 2016/490 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan dilekçesinde kararı temyiz ettiğini belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, kendi ... hesabından "Hangi arsa kime satılacak? Buna sen mi karar vereceksin Müdür Bey? Ciddi rakamların döndüğü gayri menkullerde aracılığın sebebi ne acaba?'' şeklinde paylaşım yaparak katılana hakaret ettiği iddia edilmiş olup Yerel Mahkemece yapılan yargılama sonunda sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle beraat kararı verilmştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2024 tarihinde karar verildi.