muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/26147, Karar No: 2024/6323, Tarih: 24.06.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; davacıların kendi üzerlerine düşen yükümlülüklerini yerine getirdiğini, sigorta primlerini düzenli olarak ödediklerini, bu işlemlerin her yıl rutin olarak aynı sigorta acentesi tarafından aynı yöntemle yenilendiğini, yıllardan beri sigortalılığın yenilenmesi zamanında kullanılmak üzere elinde talimat olan sigorta aracısı davalı şirketin davacıların sigortalılık süresi dolmasına rağmen her zaman yaptığı şekilde sigortayı yenilemediğini ve hatta süre dolduktan sonra gönderilen e-mail ile süreniz doldu bildiriminde bulunduğunu, sigorta şirketinin sigortalılığı bitirirken kötü niyetli şekilde hareket ettiğini, daha evvel de aynı firma tarafından sürenin dolmasına rağmen yenileme işlemi yapılmakta iken bu sefer yenileme işlemi yapılmadan sigortalılığın bitirilmesinin amacının davacıların uzun yıllar süren ve sigortalılığı sebebiyle hakettiği hakların ortadan kaldırılması olduğunu, davacı ...'nun, immun trombositopeni tedavisi görmekte olup sigortalılığın hiç ara verilmeden bu hastalığın ileride davacıya getireceği muhtemel zararları karşılamak amacını kendinde bulundurmak gayesiyle devam ettirilirken sigortalılığı devam ettirmeyen davalı ... şirketinin bu eylemi ile davacılardan ...’ün ilerideki hayatı için çok tehlikeli bir duyarsızlık içine girdiğini, davalı Mites Sigorta Aracılık Hizmetleri Ltd. Şti.'nin uzun yıllar devam eden sigortalılık ilişkisi içinde her yenileme döneminde sadece davacıya fiyat teklifi bildirdiğini, poliçeyi yenileyerek kendisinde bulunan kredi kartı talimatını kullanarak ödemelerin çekimini yaptığını, sigorta poliçesinin yenilenmemesi gibi bir ihtimalin söz konusu dahi olmadığını, 13.03.2010 tarihinde ise davacıya hiçbir bildirim yapılmadığı gibi, davacıların poliçeyi yenilememe iradesinin asla olmadığını bildikleri ve poliçe bedelini ellerindeki talimatla çekme hakları olduğu halde davacıların indirim haklarını kullanmasını engellemek için kötü niyetli olarak poliçeyi yenilemediklerini belirterek yerel mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı sigortacı tarafından düzenli olarak yenilenen sağlık sigorta poliçesinin aynı şartlarla tekrar yenilenmemesinden dolayı davacıların uğradığı maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1423, 1430 ve 1511 vd maddeleri, Sağlık Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1423, 1430 ve 1511 vd maddeleri, Sağlık Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2868, Karar No: 2018/4472, Tarih: 19.04.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/2868 E.  ,  2018/4472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuğun aynı bahçe içerisindeki iki ayrı okulun duvarlarına eş zamanlı olarak yazı yazmak suretiyle gerçekleştirdiği eyleminde; mağdurun Milli Eğitim Bakanlığı olduğu ve eylemin tek suç oluşturduğu gözetilmeksizin iki ayrı mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3549, Karar No: 2012/9623, Tarih: 04.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3549 E.  ,  2012/9623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/12/2010 tarih ve 2010/623-2010/2738 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline nakliyat emtia sigorta poliçesiyle sigortalı sac levhaların davalıların maliki ve sürücüsü olduğu araçla taşındığını, alıcıya ıslanmış vaziyette teslim edildiğini, hasar miktarının sigortalıya ödendiğini, zarardan davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, 4.340 TL'nın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili ...'ın olayla ilgisi olmadığını, emtianın taşıma sırasında ıslanmadığını, boşaltma işleminin alıcı firmanın elemanlarınca yapıldığını, bu sırada meydana gelen hasardan sorumlu olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, emtianın alıcıya hasarsız olarak teslim edildiği, davalıların eylemi ile zarar arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, nakliyat emtia sigortasından kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece emtianın alıcıya hasarsız olarak teslim edildiği, davalıların zarardan sorumlu olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Dava konusu olayda uyuşmazlık hasarın ne şekilde oluştuğu, hasardan davalıların sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmakta olup, TTK’nun 781, maddesi “ Taşıyıcı eşyanın kendisine teslim edildiği tarihten gönderilene teslim olunduğu tarihe kadar geçen müddet içinde, uğradığı ziya ve hasardan mesuldür. “ hükmünü haizdir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, emtianın hasarsız olarak alıcıya teslim edildiği, emtianın boşaltılması sırasında yağmurdan ıslanarak zarar gördüğü, alıcının kamyon üzerindeki brandayı alırken üstü kapalı bir alanda ve yağmurun durmasını bekledikten sonra bu işlemleri yapması gerektiği belirtilmiş, dosyada mevcut ekspertiz raporunda ise kamyonun kantara yanaştığı, bu sırada brandanın açıldığı, emtianın yağmurdan ıslanarak zarar gördüğü, kantarın ise alıcı firmaya 1 km uzakta olduğu belirtilmiştir. Bu haliyle, hasar nedenine ilişkin olarak bilirkişi ile ekspertiz raporu arasında çelişki bulunmakta olup, anılan çelişki giderilmeden hüküm kurulması ve sağlıklı sonuca varılması mümkün değildir.

Bu itibarla, mahkemece içinde taşıma konusunda uzman bir bilirkişinin de bulunduğu yeni bir heyetten rapor alınarak, hasarın ne şekilde oluştuğu, taşıyıcıların yüke nezaretten dolayı sorumlu olup olmadıkları hususu da değerlendirilerek bilirkişi raporu ile ekspertiz raporu arasındaki çelişki giderilerek neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12922, Karar No: 2022/1165, Tarih: 15.02.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12922 E.  ,  2022/1165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma

HÜKÜMLER :1)... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarih ve 2017/187 Esas ve 2017/246 Karar sayılı;

Sanık ...’in kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı TCK’nin 87/4-son, 29, 62, 53, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı,

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13/04/2018 tarih ve 2018/44 Esas - 2018/777 Karar sayılı;

Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ile katılanlar vekilinin istinaf başvuruları üzerine, “... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarih ve 2017/187 Esas - 2017/246 Karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK’nin 280/2. maddesi gereğince kaldırılması ile, sanığın TCK’nin 87/4-2, 29, 62, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile mahkumiyetine” dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında, Dairemizin 05/10/2021 tarih ve 2021/8571 Esas - 2021/13071 Karar sayılı onama ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 01/12/2021 tarih ve 2018/63503 sayılı itiraznamesi ile;

“...... kasabasında yaşamakta olan maktulun sanığın resmi nikahlı eşinin eski nişanlısı olduğu, evliliğe rağmen onun peşini bırakmadığını göstermek için göreceği yerlere resim yapmak yazı yazmak gibi hareketlerle bir yerde taciz ettiği, sanığın maktulun babası ile görüşüp uyarmasını istemesine rağmen sonuç alamadığı, olay sabahı erken saatlerde sanığın maktulun çalıştığı iş yerinin önüne giderek onu beklemeye başladığı, iş yerine gelen maktulu yanına çağırıp konuşarak... sokağa girdikleri bilinen konuyu açıp maktulun vazgeçmesini isteyen sanığın olumsuz cevap alması üzerine önce yumruklaştıkları, yere düşen maktulu kaldırarak iki duvar arasına sıkıştırıp hamili olduğu bıçakla sağ ve sol kalçalarına toplam 6 kez bıçakla vurduğu ve olay yerini terk ettiği, maktulun orada öldüğü,

Yapılan yargılama sonunda ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2017 tarih ve 2017/187 Esas, 246 Karar sayılı ilamı ile TCK 87/4-2, 29, 62, 53, 54 maddeleri uyarınca 8 yıl 10 ay 20 gün hapis, hak yoksunluğu ve müsadereye dair mahkumiyet kararının katılanlar vekilinin istinaf talebi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13.04.2018 tarih ve 2018/44-777 sayılı kararıyla ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak TCK 87/4, 29, 62, 53, 54 maddeleri uyarınca 7 yıl 9 ay 10 gün hapis, hak yoksunluğu ve müsadereye ilişkin kararın katılan vekilinin temyiz talebine istinaden Başsavcılığımız tarafından düzenlenen 28.04.2021 tarihli tebliğname ile suçun kasten öldürme olmasına rağmen TCK 87/4 maddesinde hüküm kurulması nedeniyle kararın bozulması talep edilmiş,

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 05.10.2021 tarih ve 2021/8571 Esas 13071 Karar sayılı ilamı ile oy çokluğu ile hüküm ONANMIŞTIR.

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 05.10.2021 tarih ve 2021/8571 Esas 13071 Karar sayılı ilamı ile oy çokluğu ile hüküm ONANMIŞTIR.

Başsavcılığımız ile Yüksek daire arasındaki uyuşmazlığın konusu ölümün kasten mi gerçekleştirildiği yoksa kasten yaralama sonucu ölüm mü olduğuna ilişkindir. Başkaca itiraz sebebi görülmemiştir.

TCK 21. maddeye kast suçun kanuni tanımındaki unsurlarını bilerek ve isteyerek gerçekleştirilmesidir. Kast insanın iç dünyası ile ilgili bir konu olup insanın niyeti dışa vurulan hareketleri ile ölçülebilmektedir.

Neticesi ölümle biten olaylarda failin...m öldürme kastıyla mı, yoksa yaralama kastıyla mı hareket ettiğini belirleyebilmek için bir takım kıstaslar getirilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ölçütlerine göre;

- Fail ile mağdur arasında öldürmeyi gerektirecek husumetin varlığı,

- Olayda kullanılan aracın öldürmeye elverişliliği

- Ölendeki darbe sayısı ve şiddeti

- Darbelerin vurulduğu bölgenin hayati bakımından önemi

- Suç aletinin kullanılış biçimi

- Olay sonrası failin mağdura yönelik davranışları gözetilerek olayın kendine özgü tüm özellikleri dikkate alınarak ortaya çıkarılmalıdır.( 02.03.2010 tarih 1- 252/46 sayılı karar)

Failin kastının belirlenmesinde kullanılan ve yukarıda sayılan ölçütler alternatif ölçütler olmadığı gibi hepsinin aynı olayda gerçekleşmesi biçiminde zorunlu unsurlar da değildir. Bazen öyle olaylar olabilir ki yukarıdaki ölçütlerden birisi bir olayda gerçekleştiğinde failin kastı öldürmeye yönelik kabul edilebilecekken, bu ölçütlerden çoğunun gerçekleştiği bazı durumlarda failin kastının yaralamaya yönelik olduğu olayın özelliğine göre söylenebilir.

Nitekim bir kararda öncesine dayalı husumet bulunan mağdur ile sanığın karşılaştıkları iş yerinde tartışmayı müteakip silahı ateşleyerek mağdurun batında sol kasıktan giren ve ince bağırsak yaralanmasına neden olup sağ femur üst yanından çıkan mermi ile mağdurun hayati tehlike geçirdiği anlaşılmış olup taraflar arasındaki eskiden süregelen anlaşmazlık bulunması sanığın dükkan içerisinde yakın mesafeden önce havaya bir kaç el ateş ettikten sonra mağdura ateş etmiş olması karşısında eylemin...m öldürmeye teşebbüs olarak kabulü yerine mermi isabet yerinin hayati önem taşımadığından bahisle yaralama olarak vasıflandırılması isabetsiz bulunmuştur. (YCGK 17.10.2006 tarih 1- 158-212 sayılı karar)

Yargıtay Ceza Genel Kurulu bir kararında kasten yaralama sonucu mağdurun ölmesi konusunun tanımlandığı TCK 87/4 maddesinin uygulanması için;

- Failin yaralama kastı ile hareket etmesi

- Mağdurun TCK 86/1 maddesindeki ağırlıkta yaralanmış olması,

-Failin eylemi ile mağdurun ölümü arasında illiyet bağının bulunması,

-Failin meydana gelen ölüm sonucuna ilişkin en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması gerekmektedir. ( YCGK 27.12. 2011 tarih ve 1- 151 esas, 290 karar)

Bu açıklamalarda da görüleceği üzere TCK 87/4 maddesinin uygulanabilmesinin ilk şartı failin kastının yaralama olması gerekir.

- Failin yaralama kastı ile hareket etmesi

- Mağdurun TCK 86/1 maddesindeki ağırlıkta yaralanmış olması,

-Failin eylemi ile mağdurun ölümü arasında illiyet bağının bulunması,

-Failin meydana gelen ölüm sonucuna ilişkin en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması gerekmektedir. ( YCGK 27.12. 2011 tarih ve 1- 151 esas, 290 karar)

Bu açıklamalarda da görüleceği üzere TCK 87/4 maddesinin uygulanabilmesinin ilk şartı failin kastının yaralama olması gerekir.

Olayda sanıkla maktul arasında taciz sebebiyle uzun süredir süren ve rahatsız edici boyuta uluşan hareketler sebebiyle bir husumet olduğu ve sanığın çözüm bulamayınca olay sabahı erkenden maktulun çalıştığı iş yerine giderek her hangi bir dışarından müdahale olma ihtimalini ortadan kaldırmış, maktulu yakaladıktan sonra Adli Tıp raporunda da görüleceği üzere onu bir hayli dövmüş, akabinde de hamili olduğu bıçakla bir - iki seferle yetinmeyip tam altı kez sağ ve sol uyluklara vurmuş bu vuruşlardan biri cilt cilt altı, kas doku ile femoral arter ve ven alt uçta tam kat

inkomplet kesi oluşturduğu bu yaranın ölüme yol açtığının Adli Tıp raporu ile belirlenmiş olması, maktulun tedaviye bile götürülemeden olay mahallinde ölmüş olması da göz önüne alınarak sanığın başlangıç kastının öldürme olmasa dahi hareketin yapılmasından sonra fakat sonucun gerçekleşmesinden önce çıkan ve sonradan ortaya çıkan kast tabir edilen şekilde sanığın öldürme kastıyla hareket ettiği salt bıçak darbelerinin hayati bölgelere vurulmadığı gerekçesiyle yaralama kastıyla hareket edildiği ancak neticenin ölümle bittiğinin kabulü yukarıda belirtilen YCGK kararına uygun düşmeyecektir.

Yukarıda izah edilen gerekçelerle;

Yüksek Dairenizin yukarıda tarih ve sayısı yazılı ONAMA kararının kaldırılarak sanığın işlediği suçun kasten öldürme olarak değerlendirilerek ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararının CMK 302/2 maddesi uyarınca BOZULMASINA karar verilmesi” şeklindeki gerekçe ile itiraz yoluna başvurulduğu anlaşılmakla,

05.07.2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentler ile aynı Kanun'un 101. maddesi gereğince dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin sanık ... hakkında verilen hükmün onanmasına ilişkin kararı usul ve yasaya uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden İTİRAZIN REDDİNE, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, ceza miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık ...’in bu suçtan TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değil ise derhal salıverilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 15/02/2022 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif Üye) (Muhalif Üye)

KARŞI OY

(Muhalif Üye) (Muhalif Üye)

KARŞI OY

... Cumhuriyet Başsavcılığı 17.08.2017 tarihli, 2018/1071 Esas sayılı iddianamesinde; sanık ...’in maktul ...’ni tasarlayarak öldürmek suçundan TCK’nin 82/1-a maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

... 1. Ağır Ceza Mahkemesi 05.12.2017 tarihli 2017/187 Esas, 2017/246 Kararında sanığın eyleminin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunu oluşturduğunu belirterek sanığın TCK’nin 87/4-son maddesi uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar vermiştir. Bu karar sanık, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından istinaf edilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi 13.04.2018 tarihli, 2018/44 Esas, 2018/777 Kararında; suçun işleniş biçimi, sanığın kast ve taksire dayanan kusurunun ağırlığı dikkate alınarak TCK’nin 87/4 maddesi, 2. cümlesi uyarınca sanığın 14 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar vermiştir. Bu karar katılanlar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemiz kararı incelemiş ve temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına oy çokluğu ile karar vermiştir.

Hükmün onanması yönündeki çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz. Şöyleki; sanık ...’in eşi ...nın, maktul ...’nin eski nişanlısı olduğu, anlaşamamaları nedeniyle nişanın bozulduğu ve daha sonra ...nın sanıkla evlendiği ancak maktulün olay tarihinden 1-2 ay öncesinden itibaren sanığın evinin karşısındaki duvara kalp resmi çizmek, facebook hesabından Kübra ile olan resimlerini yayınlamak gibi davranışlarda bulunduğu, sanığın bunun üzerine maktulün babası ile görüşüp “oğlunu uyarmasını istediği” bu konuşma sonrasında da maktulün bu tarz hareketleri devam ettirmesi nedeniyle, sanığın olay sabahı maktulün evinin yakınında beklediği, evinden çıkan maktule konuşmak istediğini söylediği, maktulün istemi üzerine birlikte sokağa doğru yürüdükleri bu sırada tartışmaya başladıkları, önce birbirlerine yumrukla vurdukları ve sanığın 6 kez bıçakla mağdurun bacak kısmına vurup yaraladıktan sonra olay yerinden ayrılmıştır.

... Morg İhtisas Dairesi Başkanlığının 23.10.2017 tarihli raporunda; Maktulün vücudunda 6 adet kesici ve delici alet yarasının tespit edildiği, maktuldeki bıçak yaralarından bir tanesinin “fermoral arter ve ven’e isabet ederek büyük damar yaralanması sonucu oluşan dış kanama sonucu” ölümün meydana geldiği belirtilmiştir.

Maktulün vücudundaki salt bıçak darbelerinin vurulduğu bölge nazara alınarak suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşüldüğü, bıçak darbelerinin bir tanesinin de “fermoral arter ve ven’e isabet ederek büyük damar yaralanmasına sebebiyet verdiği gözetilerek eylemin kasten öldürme olarak nitelendirilmesi gerektiği ve sanığın TCK’nin 81, 29. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği kanaatinde olduğumuzdan, kararın bozulması gerektiği görüşündeyiz. Bu nedenle çoğunluğun onama görüşüne katılmıyoruz. 15/02/2022

Muhalif Üye Muhalif Üye

... ...
Yargıtay — Esas No: 2011/7957, Karar No: 2011/16166, Tarih: 13.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7957 E.  ,  2011/16166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir.Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında, getirtilen emsallerin satışlarının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, idare haçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.