muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5113, Karar No: 2015/11559, Tarih: 04.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5113 E.  ,  2015/11559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/12/2014

NUMARASI : 2014/1424-2014/429

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18/12/2014 tarih ve 2014/1424-2014/429 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, T.. D..'nin Haziran ayı sayısının ekinde, T...T.. Dergisi'nin Temmuz ayı sayısının ekinde ve A. T.. Haziran-Temmuz-Ağustos 2011 sayısı ekinde “Sadece Turkcell Çeken Yerler Atlası” başlığı altında davalı şirkete ait bir kitapçık dağıtıldığını, bu kitapçığın T.. D..'nin televizyonda yayınlanan reklamlarında da tanıtıma konu edildiğini, anılan kitapçık ile müvekkil şirketin de bulunduğu rakip operatörlerin anılan bölgelerde çekim yapamadığı iddiasının tüketicilere sunulduğunu, oysaki bu alanlarda müvekkili şirketin de çekim yaptığını, davalı tarafından hazırlanan kitapçıktaki verilerin yanlış ve yanıltıcı olduğunu, davalının bu şekilde bir kitapçık hazırlamak ve dağıttırmak suretiyle haksız rekabete sebebiyet verdiğini, tüketiciler nezdinde müvekkili şirketi haksız yere dezavantajlı, kendisini ise avantajlı konuma koyan, rekabet ilkelerine ve hukuka aykırı olacak şekilde karşılaştırma yaratan dava konusu tanıtım faaliyetinin TTK'nın 57 ve devamı maddeleri uyarınca müvekkili aleyhine haksız rekabet yarattığını ileri sürerek, davalının müvekkili şirket aleyhine yarattığı haksız rekabetin varlığının hükmen tespiti, ortadan kaldırılması ve önlenmesi ile 100.000 TL tutarındaki manevi tazminatın davalıdan tahsilini ve verilecek kararın gazete ile T.., T... Travel ve A.. T..l Dergilerinde ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, somut olayda TTK'da yer alan haksız rekabet hükümlerinin ihlal edilmediğini, söz konusu kitapçıkta davalıya yönelik bir kötüleme bulunmayıp, tamamen gerçek durumun yansıtıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamı ve uyulan bozma ilamı doğrultusunda, davacının 6762 sayılı TTK'nın 58/c maddesi uyarınca haksız rekabetin neticesi olan maddi durumunda ortadan kaldırılması talebinin kabulü ile, T.. D..'nin 2011 haziran nüsha ekinde dağıtılan dava konusu kitapçığın toplatılmasına, TTK'nın 61. maddesi gereğince mahkeme kararının T.. D... 1 defa yayınlanmasına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.673,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 04/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13675, Karar No: 2011/20376, Tarih: 07.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13675 E.  ,  2011/20376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12244, Karar No: 2012/15009, Tarih: 15.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/12244 E.  ,  2012/15009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 27/04/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, bıçakla kasten yaralama ve hakaret nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararların ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılar ... ve ...'ün oğlu olan diğer davalı ... ...'ün olay günü kendisini bıçakla kasten yaraladığını ve küfür ve hakaretlerde bulunduğunu, aynı şekilde anne ...'ün de kendisine yönelik hakarette bulunduğunu ve davalı anne ve babasının ... olmayan küçüğün zarar verici eylemlerinden şahsen sorumlu olduklarını iddia ederek maddi ve manevi tazminat ödetilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, istemin bir bölümünün kabulü ile davalılardan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Davanın hukuki sebebinin belirlenmesi hakimin görevlerindendir. Dava konusu olayda, dava dilekçesinden ve davacının iddialarına açıklık getirdiği beyanlarından, zararın ev başkanı olan davalılar ... ve ...'ten ödetilmesi istendiğine göre, davanın yasal dayanağı, ev başkanının sorumluluğunun düzenlendiği Türk Medeni Kanunu'nun 369. maddesidir. Anılan kanun maddesi, yasanın düzenleniş şekli itibariyle ikinci kitabında yer almaktadır.

4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4. maddesinde; Türk Medeni Kanunu’nun ikinci kitabından doğan dava ve işlerin aile mahkemesinde çözümleneceği belirtilmektedir. Somut olay itibariyle de TMK’nun 369. maddesinin uygulanması söz konusu olacağından davanın Aile Mahkemesi’nce görülmesi gerekirken genel mahkemede görülmesi usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14767, Karar No: 2010/752, Tarih: 28.01.2010

**14. Hukuk Dairesi         2009/14767 E.  ,  2010/752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 07.01.2009 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 13.07.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, murisine ait taşınmaz ile aynı mevkide taşınmazı bulunan davalının mahalle içinden geçen derede alabalık havuzu işletmeciliği yaptığını, dere içine yaptığı bent ile su akışını engellediğinden taşkına neden olduğunu, havuza ait hortum ve aletlerini taşınmazından geçirerek kullanım hakkını kısıtladığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesini istemiştir.

Davalı, kadastro çalışması yapılıp sınırları çizilen davacının hak iddia ettiği taşınmaz ve bitişiğinin kendisine ait olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının taşınmaza elatması bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Davacı, elatılan taşınmazın murisine ait olduğunu belirtmiştir. Kadastro müdürlüğünün 10.02.2009 tarihli yazısından dava konusu taşınmazın bulunduğu ...’nde kadastro çalışmalarının devam ettiği anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan 07.05.2009 tarihli fen bilirkişi raporunda da 128 ada 17 parsel olarak sınırlandırılan davaya konu taşınmazın davacı ve hissedarları adına tespit edildiği, 11.02.2009-26.02.2009 tarihleri arasında askı ilanına çıkarıldığı ve yapılan itirazlar nedeni ile kesinleşmediği bildirilmiştir.

Dava konusu taşınmaza ait tapulama tutanağı gönderilmediğinden eldeki davanın, tutanağın düzenlenme tarihinden önce mi sonra mı açıldığı anlaşılamamaktadır. Davanın tutanağın düzenlenmesinden önce açıldığının anlaşılması halinde, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 27/1 maddesi uyarınca dosyanın kadastro mahkemesine devredilmesi gerekir. Mahkemece, dava konusu taşınmazın tutanağı getirtilerek görevli olup olmadığı belirlendikten sonra bir karar verilmesi gerekirken, işin esası hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

Ayrıca, fen bilirkişisi raporunda 11.02.2009-26.02.2009 tarihleri arasında bilgilendirme askısına çıkarıldığından söz edilmiştir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nda “bilgilendirme askısı” diye bir kavram yer almadığı gibi belirtilen tarihler 15 günlük bir süre ile sınırlandırılmıştır. Anılan yasanın kadastro sonuçlarının ilanı üst başlıklı 11. maddesinde tutanakların askıya çıkarılması ile ilgili süre ise 30 gün olarak düzenlenmiştir. Bu nedenle, teknik bilirkişi çağrılmak suretiyle verdiği rapora açıklık getirtilmesi de zorunlu hale gelmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana geri verimesine, 28.01.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6782, Karar No: 2018/1130, Tarih: 12.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6782 E.  ,  2018/1130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : 2006 takvim yılı için mahkumiyet, 2007 takvim yılı için beraat

1-Sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek“ suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında “2012“ olarak yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu en son faturanın düzenlendiği “01.04.2006“ tarihi olarak ve hüküm kısmında sehven “sahte fatura kullanmak“ olarak belirtilen suç adının “sahte fatura düzenlemek“ şeklinde mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttıran ve azaltan sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek“ suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçuna ilişkin olduğu, Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 02.07.2012 tarih ve 2012/5297 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan da kamu davası açıldığı, bu takvim yılına ilişkin usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, her takvim yılı bakımından sahte fatura düzenleme eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu gözetilip, “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek“ suçundan verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığından davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekirken; vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen suçtan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13878, Karar No: 2018/4641, Tarih: 25.10.2018

**(Kapatılan)20. Ceza Dairesi         2015/13878 E.  ,  2018/4641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ZONGULDAK 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma veya sağlama

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde:

Sanık ... müdafiinin, sanık ... hakkında verilen hükmü temyiz etmeye hak ve yetkisi olmadığından temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde:

Jandarma Genel Komutanlığı Kimyasal İnceleme Şubesinin 25/12/2012 tarih 2012/3734 Uzmanlık numaralı uzmanlık raporunda; açık yeşil renkteki bir adet tabletin analizi sonucunda MDMA tespit edildiği, diğer beş adet tabletin içerdiği Kafein, Parasetamol, Psödoefedrin ve Klorfeniraminin, 2313 sayılı Yasa kapsamında yer alan maddelerden olmadığı belirtildiği halde, gerekçeli kararın 5.sayfasının başında; MDMA içeren tabletin mavi renkte olduğu ve Kafein, Parasetamol, Psödoefedrin ile Klorfeniraminin, 2313 sayılı Yasa kapsamında yer alan maddelerden olduğunun sözkonusu uzmanlık raporunda mütalaa edildiğinin belirtilmesi, sonuca etkili görülmeyen mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli Emanetin 2013/44 sırasında kayıtlı suç konusu uyuşturucu madde içeren açık yeşil renkteki bir adet tabletin, analiz sırasında deney olarak kullanılması nedeniyle, müsadere edilemeyeceğinin gözetilmemesi ve aynı emanet numarasında kayıtlı uyuşturucu veya uyarıcı madde içermeyen 5 adet tabletten 3 adedi analiz sırasında deney olarak kullanıldığından, incelemeden sonra iade olan 2 adet hapın sanık ...'e iadesi yerine, 5 adet hapın iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Hüküm fıkrasının müsadere ve iadeye ilişkin bölümünün çıkartılarak yerine "Adli Emanetin 2013/44 sırasında kayıtlı olup incelemeden sonra iade olunan 2 adet tablet'in, uyuşturucu veya uyarıcı madde ihtiva etmedikleri nedenle, sanık ...'e iadelerine," ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7502, Karar No: 2018/18366, Tarih: 11.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/7502 E.  ,  2018/18366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işveren işçisi olarak çalışmakta iken sendikaya üye olduğunu, sendikaya üye olduktan sonra rızası alınmadan günlük brüt ücretinin düşürüldüğünü ileri sürerek fark ücreti, fark ikramiye, ilave tediye ile kıdem ve ihbar tazminatı fark alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın zamanaşımına uğradığını, davacının dava dilekçesinde iddia ettiği uygulamaların ... zamanına ait olduğunu, kendilerinin işyerinin işletme hakkını 24.07.2006 tarihinde, şirket hisselerini de 31.08.2010 tarihinde devir aldıklarını, dolayısıyla davada herhangi bir sorumluluklarının bulunmadığını, davacının özelleştirme sebebiyle kamuda çalışmak istediğini bildirerek iş sözleşmesinin feshini talep ettiğini, davacının bu talebi üzerine de iş sözleşmesinin tüm hakları ödenmek üzere fesih edildiğini, davacının hiçbir hak ve alacağının kalmadığını, bu durumun davacı tarafından çekincesiz imzalanan ibranameden de anlaşıldığını, davacının ücretinin düşürülmediğini, toplu iş sözleşmesi gereği verilmesi gereken tüm haklarının davacıya eksiksiz olarak verildiğini, davacının altı sene itiraz etmeyip bu davayı açmasında kötüniyet bulunduğunu, faiz taleplerinin de hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin hukuka aykırı olarak düşürülüp düşürülmediği ve buna bağlı olarak talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin hukuka aykırı olarak düşürülüp düşürülmediği ve buna bağlı olarak talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Davacı tarafından davaya dayanak olarak gösterilen iş sözleşmesinin altı numaralı bendinde davacının işe girişteki ücreti belirtildikten sonra 7.bentte işçinin yıllık 270 saate kadar fazla çalışmalarının aylık brüt ücrete dahil olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır. Davalı şirketin davacıya da tebliğ ettiği yazıda işverenliğin 20-24.11.2004 tarihinde yapılan sınavlar neticesinde belirli/belirsiz iş sözleşmelerine dayalı olan personelden; tekniker (iki yıllık elektrik elektronik bilgisayar), teknisyen (elektrik elektronik bilgisayar) ve büro işçisi (lise) ünvanlarında bulunun işçilerin 15.03.2005 tarihi itibariyle yürürlükte bulunun Toplu İş Sözleşmesi kapsamına alınacakları ve işçilerle yapılan iş sözleşmesinin 7. maddesinde belirtilen hükmün dikkate alınmaması, söz konusu personelin kalifikasyon cetvellerinin ilgili bölümlerinde yer alan tekniker: 3. eşdeğer dereceli uzman teknisyeni ünvanına 26.066.560/ TL/gün, teknisyen: 4. eşdeğer teknisyen ünvanına 25.417.600 TL/gün, büro işçisi: 5. eşdeğer dereceli kalkülatör ünvanına 24.876.800 TL/gün ücretlerin belirli iş sözleşmelerindeki görev ünvanı ve ücret bölümüne yazılarak yeniden değerlendirme ile 15.03.2005 tarihinden itibaren Toplu İş Sözleşmesi kapsamına alındıkları belirtilmiştir. İşçiler aynı ayda sendikaya da üye olmuşlardır. Sendikaya üye olması ile birlikte mer’i sözleşmeye göre sendikaya üye olduğunun işverene bildirildiği tarihteki görevinin karşılığı olan yevmiye ile çalışacağını kabul ettiği görülmektedir. Dosya kapsamına göre davacıya ödenen ücretin Toplu İş Sözleşmesiyle belirlendiği anlaşıldığından uygulamanın kanuna aykırılığından söz edilemez. Davacıya yürürlükte olan Toplu İş Sözleşmesi gereğince ödenmesi gereken menfaatler davalı tarafça ödenmektedir. Bu şekilde davacının Toplu İş Sözleşmesinden faydalanmasıyla birlikte Toplu İş Sözleşmesinin işçiler lehine getirdiği akçalı menfaatlerden (giyim yardımı, gıda yardımı, yemek yardımı, ikramiye, ilave tediye gibi) de yararlanması mümkün olup, davacının gelirinde artış meydana gelmiştir. Davacı sendikaya üye olup toplu iş sözleşmesinden yararlanmak istediğini belirttiğine göre, Toplu İş Sözleşmesi gereği belirlenen yeni ücretini kabul etmiş olup, hem Toplu İş Sözleşmesi kapsamındaki sosyal hakları hem de kapsam dışı işçilere ödenen günlük brüt ücreti talep etmesi mümkün değildir.

Aynı gerekçelerle fark alacak talep eden ve aynı grup işletme Toplu İş Sözleşmesinin uygulandığı iş yerinde çalışan emsal işçinin dosyasında Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından verilen son kararda özetle; tarafların anlaşması ya da düzen ilkesi gereği Toplu İş Sözleşmesi hükümleri uyarınca kök ücretin düşürülebileceği, bireysel ve Toplu İş Sözleşmesindeki aynı amaca yönelik hükümlerinin gruplandırılarak karşılaştırılması gerektiği ve yapılan karşılaştırma neticesinde, işçinin kök ücreti düşürülse de Toplu İş Sözleşmesinden faydalanmakla bireysel iş sözleşmesine nazaran çok daha avantajlı bir konuma geldiği, objektiflik ölçütü açısından da işçi yararına bir sonucun gerçekleştiği, işçinin bir yandan bireysel iş sözleşmesindeki günlük çıplak ücretinin esas alınmasını, diğer taraftan da Toplu İş Sözleşmesi ile öngörülen ücret kriterlerinin uygulanmasını istemesinin mümkün olamayacağı gerekçesiyle işçinin hem Toplu İş Sözleşmesi kapsamındaki sosyal hakları hem de kapsam dışı işçilere ödenen günlük brüt ücreti talep edemeyeceği kabul edilmiştir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun, 03.05.2017 tarih, 2017/887 esas, 2017/885 karar sayılı kararı).

Mahkemece, bu yönler gözetilmeksizin davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.